PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 181/8

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 614/2009

z dnia 7 lipca 2009 r.

w sprawie wspólnego systemu handlu albuminami jaj i mleka

(wersja ujednolicona)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 26, 87, 88, 89, 132, 133 oraz art. 308,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2783/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnego systemu handlu albuminami jaj i mleka (2) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (3). W celu zapewnienia jasności i zrozumiałości należy je zatem ujednolicić.

(2) Albuminy jaj, które nie są objęte załącznikiem I do Traktatu, w przeciwieństwie do żółtka jaja, nie podlegają postanowieniom dotyczącym rolnictwa zawartym w Traktacie.

(3) Wynikająca z tego sytuacja może mieć negatywny wpływ na efektywność wspólnej polityki rolnej w sektorze jaj.

(4) Aby osiągnąć zrównoważone rozwiązanie, należy opracować wspólny system handlu albuminą jaj, odpowiadający systemowi ustalonemu dla całych jaj. Niezbędne jest rozciągnięcie tego systemu na albuminę mleka, ponieważ może ona w znacznym stopniu zastępować albuminę jaj.

(5) Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającym wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (4) ustanowiono system jednolitego rynku dla jaj we Wspólnocie.

(6) Ze względu na zależność produkcji albumin od produkcji jaj system handlu mający zastosowanie do albumin powinien być zgodny z tym wprowadzonym dla jaj w skorupkach.

(7) W ramach wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej Wspólnota wynegocjowała różnorodne porozumienia handlowe. Kilka z nich dotyczy rolnictwa, w szczególności Porozumienie w sprawie rolnictwa (5).

(8) Porozumienie w sprawie rolnictwa wymaga zniesienia zmiennych opłat przywozowych i innych środków oraz opłat przywozowych. Stawki celne mające zastosowanie do produktów rolnych zgodnie z Porozumieniem w sprawie rolnictwa mają zostać określone we Wspólnej Taryfie Celnej.

(9) Ceny albumin jaj zazwyczaj zależą od cen jaj, które na obszarze Wspólnoty są inne od cen na rynkach światowych. Cena jaj nie jest jedynym czynnikiem, poza kosztami przetwórstwa, wpływającym na cenę albumin na światowym rynku. W celu utrzymania minimalnego poziomu bezpieczeństwa przed niekorzystnymi skutkami oddziaływania taryfikacji na rynek Porozumienie w sprawie rolnictwa zezwala na stosowanie dodatkowych opłat celnych pod ściśle określonymi warunkami, lecz tylko na produkty podlegające taryfikacji.

(10) Porozumienie w sprawie rolnictwa przewiduje wprowadzenie serii kontyngentów taryfowych w ramach uzgodnień dotyczących aktualnego i minimalnego dostępu. Warunki odnoszące się do tych kontyngentów zostały szczegółowo zapisane w Porozumieniu w sprawie rolnictwa. Z uwagi na dużą liczbę kontyngentów oraz w celu zapewnienia, aby były one jak najskuteczniej realizowane, należy obciążyć Komisję obowiązkiem ich uruchamiania oraz zarządzania nimi przy wykorzystaniu procedury komitetu zarządzającego.

(11) Z powodu znacznej ekonomicznej zależności istniejącej między poszczególnymi produktami uzyskiwanymi z jaj niezbędne jest umożliwienie wprowadzenia dla albumin jaj i mleka standardów handlowych, które odpowiadałyby, w miarę możności, standardom handlowym przyjętymi dla produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. s) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(12) We wspólnej organizacji rynku jaj wyłączenie z możliwości korzystania z rozwiązań dotyczących uszlachetniania czynnego w państwie poddano wyłącznej kompetencji Rady. W warunkach gospodarczych ukształtowanych Porozumieniem w sprawie rolnictwa może okazać się konieczne szybkie reagowanie na problemy rynkowe wynikające ze stosowania wspomnianych rozwiązań. W związku z tym powinny zostać przyznane Komisji kompetencje w zakresie podejmowania pilnych środków, które są ograniczone w czasie,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

ZAKRES

Artykuł 1

O ile niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej, stawki celne Wspólnej Taryfy Celnej stosuje się do następujących produktów:

Kod CN Wyszczególnienie 3502 Albuminy (w tym również koncentraty z dwu lub więcej protein z serwatki, o wagowej zawartości powyżej 80 % białek z serwatki, wyliczanych dla suchej masy), albuminiany i pozostałe pochodne albuminy: – Albumina jaja: ex 3502 11 – – Suszona: 3502 11 90 – – – Pozostała (inna niż niezdatna lub uznana jako niezdatna do konsumpcji przez ludzi) ex 3502 19 – – Pozostała: 3502 19 90 – – – Pozostała (inna niż niezdatna lub uznana jako niezdatna do konsumpcji przez ludzi) ex 3502 20 – Albumina mleka, włącznie z koncentratami złożonymi z dwóch lub więcej białek serwatki: – – Pozostała (inna niż niezdatna lub uznana jako niezdatna do konsumpcji przez ludzi) 3502 20 91 – – – Suszona (na przykład w arkuszach, łuskach, płatkach, w proszku) 3502 20 99 – – – Pozostała

ROZDZIAŁ II

HANDEL Z PAŃSTWAMI TRZECIMI

Artykuł 2

1. Przywóz do Wspólnoty któregokolwiek z produktów wymienionych w art. 1 może podlegać obowiązkowi przedstawienia pozwolenia na przywóz.

2. Pozwolenia na przywóz wydawane są przez państwa członkowskie każdemu wnioskującemu, niezależnie od tego, gdzie we Wspólnocie znajduje się jego siedziba i bez uszczerbku dla środków przyjmowanych w celu stosowania przepisów art. 4.

3. Pozwolenia na przywóz są ważne w całej Wspólnocie. Pozwolenia te wydawane są po złożeniu zabezpieczenia gwarantującego, że produkty zostaną przywiezione lub wywiezione w okresie ważności pozwolenia; z wyjątkiem przypadków siły wyższej, zabezpieczenie ulega przepadkowi w całości lub w części, jeżeli w tym okresie przywóz lub wywóz nie jest prowadzony, lub jest prowadzony jedynie częściowo.

4. Okres ważności pozwolenia na przywóz oraz inne szczegółowe zasady stosowania ust. 1 przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 195 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

Artykuł 3

1. W celu zapobieżenia lub przeciwdziałania niekorzystnym skutkom na rynku Wspólnoty, które mogą powstać w wyniku przywozu niektórych produktów wymienionych w art. 1, przywóz jednego lub kilku tych produktów przy stawce celnej przewidzianej we Wspólnej Taryfie Celnej podlega zapłaceniu dodatkowej należności przywozowej, jeżeli zostają spełnione warunki określone w art. 5 Porozumienia w sprawie rolnictwa, chyba że jest mało prawdopodobne, że przywóz spowoduje zakłócenie rynku Wspólnoty lub w przypadku gdy skutki mogą być nieproporcjonalne do zamierzonego celu.

2. Ceny spustowe, poniżej których może być nakładana dodatkowa należność przywozowa, są cenami zgłoszonymi przez Wspólnotę Światowej Organizacji Handlu.

Wielkości spustowe, które mają zostać przekroczone, aby została nałożona dodatkowa należność przywozowa, określane są w szczególności na podstawie przywozu do Wspólnoty w okresie trzech lat poprzedzających rok, w którym zaistnieją lub mogą zaistnieć niekorzystne skutki, o których mowa w ust. 1.

3. Ceny importowe, które mają być uwzględniane przy nakładaniu dodatkowych należności przywozowych, ustalane są na podstawie cen importowych cif danej dostawy.

Ceny importowe cif są w tym celu porównywane z cenami reprezentatywnymi towaru na rynku światowym lub wspólnotowym rynku przywozowym.

4. Komisja przyjmuje szczegółowe zasady stosowania ust. 1, 2 i 3 zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 195 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. Zasady te określają w szczególności:

a) produkty, na które nakłada się dodatkowe należności przywozowe na warunkach art. 5 Porozumienia w sprawie rolnictwa;

b) inne kryteria niezbędne do zapewnienia stosowania ust. 1 zgodnie z art. 5 Porozumienia w sprawie rolnictwa.

Artykuł 4

1. Kontyngenty taryfowe na produkty wymienione w art. 1, wynikające z porozumień zawartych w ramach wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, są otwierane i administrowane w oparciu o szczegółowe zasady przyjęte zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 195 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

2. Kontyngenty taryfowe są administrowane przy zastosowaniu jednej z następujących metod lub ich kombinacji:

a) metoda oparta na kolejności składania wniosków (według zasady „kto pierwszy, ten lepszy”);

b) metoda rozdysponowania proporcjonalnie do ilości podawanych w chwili składania wniosków (przy wykorzystaniu metody równoczesnego analizowania wniosków);

c) metoda oparta na uwzględnianiu tradycyjnego modelu handlu (metoda „przywozów tradycyjnych lub nowych”).

Można przyjmować inne odpowiednie metody.

Nie mogą one wprowadzać dyskryminacji między danymi podmiotami.

3. W razie potrzeby metoda zarządzania uwzględnia potrzeby w zakresie zaopatrzenia rynku Wspólnoty i potrzebę zachowania jego równowagi i może być oparta na metodach stosowanych w przeszłości dla kontyngentów podobnych do tych, o których mowa w ust. 1, bez uszczerbku dla praw wynikających z umów zawartych podczas Rundy Urugwajskiej wielostronnych negocjacji handlowych.

4. Szczegółowe zasady, o których mowa w ust. 1, określają kontyngenty roczne, rozłożone odpowiednio na cały rok, jeżeli ich otwarcie jest konieczne, oraz, w stosownych przypadkach, zasady określające:

a) gwarancje dotyczące charakteru, pochodzenia i źródła pozyskania produktu;

b) uznawanie dokumentu używanego do potwierdzania gwarancji, określonych w lit. a); oraz

c) warunki dotyczące wydawania pozwoleń na przywóz oraz terminu ich ważności.

Artykuł 5

W przypadku gdy następuje znaczny wzrost cen na rynku Wspólnoty i istnieje prawdopodobieństwo utrzymywania się tej sytuacji, a wskutek tego rynek ten doznaje zakłóceń lub jest zagrożony zakłóceniami, mogą zostać podjęte właściwe środki.

Rada, stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 37 ust. 2 Traktatu, przyjmuje, w razie konieczności, szczegółowe zasady stosowania ust. 1 niniejszego artykułu.

Artykuł 6

Dla produktów wymienionych w art. 1 mogą zostać przyjęte standardy handlowe, które uwzględniając cechy charakterystyczne tych produktów, są zgodne ze standardami handlowymi przewidzianymi w art. 116 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 dla produktów wymienionych w części XIX załącznika I tego rozporządzenia. W szczególności standardy te mogą dotyczyć sortowania zgodnie z jakością, pakowania, przechowywania, transportu, prezentacji i oznaczania.

Standardy, ich zakres i ogólne zasady ich stosowania przyjmuje Rada kwalifikowaną większością głosów na wniosek Komisji.

Artykuł 7

1. W zakresie niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania wspólnej organizacji rynku jaj Rada, stanowiąc na wniosek Komisji, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 37 ust. 2 Traktatu, może w szczególnych przypadkach zakazać w całości lub w części stosowania ustaleń dotyczących uszlachetniania czynnego i biernego w odniesieniu do produktów wymienionych w art. 1 niniejszego rozporządzenia, które są przeznaczone do wytwarzania produktów wymienionych w tym artykule.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1, jeżeli sytuacja, o której mowa w ust. 1, powstaje nagle i powoduje zakłócenia na rynku Wspólnoty lub prawdopodobne jest, że wewnętrzne przepisy regulujące zasady uszlachetniania czynnego spowodują takie zakłócenia, Komisja, na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy, decyduje o przyjęciu niezbędnych środków. Rada i państwa członkowskie są powiadamiane o tych środkach, które są ważne nie dłużej niż przez sześć miesięcy i są stosowane niezwłocznie. Jeżeli Komisja otrzyma wniosek od państwa członkowskiego, podejmuje ona decyzję w terminie jednego tygodnia następującego po otrzymaniu wniosku.

3. Każde państwo członkowskie może, w terminie tygodniowym od dnia powiadomienia, przekazać Radzie środki, o których zadecydowała Komisja. Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może potwierdzić, zmienić lub uchylić decyzję Komisji. Jeżeli Rada nie podjęła działań w terminie trzech miesięcy, decyzję Komisji uważa się za uchyloną.

Artykuł 8

1. Ogólne zasady interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz szczególne zasady jej stosowania mają zastosowanie do taryfowej klasyfikacji towarów objętych niniejszym rozporządzeniem. Nazewnictwo taryf celnych będące rezultatem stosowania tego rozporządzenia jest włączone do Wspólnej Taryfy Celnej.

2. O ile niniejsze rozporządzenie lub przepisy przyjęte na jego mocy nie stanowią inaczej, w handlu z państwami trzecimi zabrania się:

a) pobierania jakichkolwiek opłat o skutkach równoważnych do opłat celnych;

b) stosowania jakichkolwiek ograniczeń ilościowych lub środków o skutkach równoważnych.

ROZDZIAŁ III

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 9

Produkty wymienione w art. 1, wyprodukowane i uzyskane z produktów, do których nie mają zastosowania art. 23 ust. 2 i art. 24 Traktatu, nie są dopuszczone do swobodnego obrotu wewnątrz Wspólnoty.

Artykuł 10

Państwa członkowskie i Komisja przekazują sobie nawzajem informacje niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia. Zasady dostarczania i przekazywania tych informacji są przyjmowane zgodnie z procedurą, o której mowa w 195 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

Artykuł 11

Rozporządzenie (EWG) nr 2783/75 traci moc.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji zawartą w załączniku II.

Artykuł 12

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 7 lipca 2009 r. W imieniu Rady A. BORG Przewodniczący

(1) Opinia z dnia 13 stycznia 2009 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

(2) Dz.U. L 282 z 1.11.1975, s. 104.

(3) Zob. załącznik I.

(4) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(5) Dz.U. L 336 z 23.12.1994, s. 22.