6)

w załączniku VII wprowadza się następujące zmiany: a) tytuł otrzymuje brzmienie: „Alternatywne wymogi dotyczące badań pojazdów, dla których badania równoważne z badaniami typu I, II lub III zostały wykonane”; b) sekcje 1 i 2 otrzymują brzmienie: „1. Definicje Do celów niniejszego załącznika: 1.1. »przedmiotowy pojazd ciągnięty« oznacza pojazd ciągnięty reprezentatywny dla typu pojazdu ciągniętego, który jest przedmiotem wniosku o udzielenie homologacji typu; 1.2. określenie »tożsame« oznacza części tożsame pod względem właściwości geometrycznych i mechanicznych oraz materiałów użytych do komponentów pojazdu; 1.3. »oś odniesienia« oznacza oś, dla której istnieje sprawozdanie z badań; 1.4. »hamulec odniesienia« oznacza hamulec, dla którego istnieje sprawozdanie z badań; 1.5. »nominalna masa próbna« oznacza średnią masę tarczy lub bębna deklarowaną przez producenta dla, odpowiednio, tarczy lub bębna, na których placówka techniczna przeprowadza dane badanie; 1.6. »rzeczywista masa próbna« oznacza masę zmierzoną przez placówkę techniczną przed badaniem; 1.7. »progowy moment na wejściu hamulca« oznacza moment na wejściu niezbędny do wytworzenia mierzalnego momentu hamulca; 1.8. »deklarowany progowy moment na wejściu hamulca« oznacza deklarowany przez producenta progowy moment na wejściu hamulca, który jest reprezentatywny dla danego hamulca; 1.9. »deklarowana średnica zewnętrzna« oznacza deklarowaną przez producenta zewnętrzną średnicę tarczy, która jest reprezentatywną zewnętrzną średnicą dla danej tarczy; 1.10. »nominalna średnica zewnętrzna« oznacza deklarowaną przez producenta średnicę zewnętrzną tarczy, na której placówka techniczna przeprowadza dane badanie; 1.11. »rzeczywista średnica zewnętrzna« oznacza średnicę zewnętrzną zmierzoną przez placówkę techniczną przed badaniem; 1.12. »skuteczna długość wałka rozpieraka« oznacza odległość od środkowej linii rozpieraka krzywkowego typu S do środkowej linii dźwigni sterowniczej; 1.13. »współczynnik hamulca« oznacza stosunek wzmocnionego wyjścia do wejścia hamulca. 2. Wymogi ogólne Badania typu I, II lub III określone w załączniku II nie muszą być przeprowadzane dla pojazdu i jego układów zgłoszonych do homologacji w następujących przypadkach: 2.1. Gdy dany pojazd jest ciągnikiem lub pojazdem ciągniętym, który pod względem ogumienia, pochłaniania energii hamowania odniesionego do osi i sposobu montażu ogumienia oraz zespołu hamulcowego jest tożsamy w odniesieniu do hamowania z ciągnikiem lub pojazdem ciągniętym, który: 2.1.1. przeszedł badanie typu I, II lub III; oraz 2.1.2. został homologowany w odniesieniu do pochłaniania energii hamowania dla mas przypadających na oś nie mniejszych niż w pojeździe przedstawionym do badań. 2.2. Gdy dany pojazd jest ciągnikiem lub pojazdem ciągniętym, którego oś lub osie są, pod względem ogumienia, pochłaniania energii hamowania odniesionego do osi i sposobu montażu ogumienia oraz zespołu hamulca, tożsame w odniesieniu do hamowania z osią lub osiami, które przeszły indywidualne badanie typu I, II lub III dla masy przypadającej na oś nie mniejszej niż dla pojazdu przedstawionego do badań, pod warunkiem że pochłanianie energii hamowania przypadającej na oś nie przekracza energii pochłanianej przez oś w odpowiednim badaniu lub badaniach indywidualnej osi. 2.3. Gdy dany pojazd jest ciągnikiem wyposażonym w układ hamulcowy o długotrwałym działaniu inny niż hamulec silnikowy, tożsamy z układem hamulcowym o długotrwałym działaniu zbadanym już w następujących warunkach: 2.3.1. w badaniu przeprowadzonym na pochyleniu co najmniej 6 % (badanie typu II) sam układ hamulcowy o długotrwałym działaniu stabilizuje ruch pojazdu, którego maksymalna masa w czasie badania nie była mniejsza niż maksymalna masa pojazdu przedstawionego do homologacji; 2.3.2. w powyższym badaniu należy sprawdzić, czy prędkość obrotowa wirujących części układu hamulcowego o długotrwałym działaniu, kiedy pojazd przedstawiony do homologacji osiąga prędkość drogową 30 km/h, jest taka, że moment zwalniający nie jest mniejszy niż moment odpowiadający badaniu przedstawionemu w pkt 2.3.1. 2.4. Gdy dany pojazd jest pojazdem ciągniętym wyposażonym w pneumatyczne hamulce uruchamiane rozpierakiem krzywkowym typu S lub w pneumatyczne hamulce tarczowe, które spełniają wymogi dotyczące sprawdzania zawarte w dodatku 1 i odnoszące się do kontroli charakterystyk porównanych z charakterystykami podanymi w sprawozdaniu dotyczącym osi odniesienia, jak pokazano w sprawozdaniu z badań. Inne konstrukcje siłowników hamulca niż pneumatyczne hamulce uruchamiane rozpierakiem krzywkowym typu S lub pneumatyczne hamulce tarczowe mogą być homologowane po przedstawieniu równoważnych informacji.” c) sekcja 4 otrzymuje brzmienie: „4. Świadectwo homologacji typu Jeżeli stosowane są powyższe wymogi, świadectwo homologacji typu musi zawierać następujące szczegóły: 4.1. W przypadku objętym pkt 2.1 niniejszego załącznika podaje się numer homologacji pojazdu poddanego badaniu odniesienia typu I, II lub III. 4.2. W przypadkach objętych pkt 2.2 niniejszego załącznika wypełnia się tabelę I we wzorze określonym w załączniku V do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/504. 4.3. W przypadkach objętych pkt 2.3 niniejszego załącznika wypełnia się tabelę II we wzorze określonym w załączniku V do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/504. 4.4. Jeżeli zastosowanie ma pkt 2.4 niniejszego załącznika, wypełnia się tabelę III we wzorze określonym w załączniku V do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/504.” d) w dodatku 1 wprowadza się następujące zmiany: (i) sekcja 2 otrzymuje brzmienie: „2. Symbole stosowane w niniejszym załączniku wyjaśniono w poniższej tabeli: 2.1. Symbole P = część masy pojazdu przypadająca na oś w warunkach statycznych F = normalna reakcja nawierzchni drogi na oś w warunkach statycznych = P·g FR = całkowita normalna statyczna reakcja nawierzchni drogi na wszystkie koła pojazdu ciągniętego Fe = obciążenie badanej osi Pe = Fe / g g = przyspieszenie ziemskie: g = 9,81 m/s2 C = moment na wejściu hamulca C0 = Progowy moment na wejściu hamulca. Moment ten można określić poprzez ekstrapolację pomiarów w zakresie nieprzekraczającym 15 procent wskaźnika hamowania lub za pomocą innych równoważnych metod C0,dec = deklarowany progowy moment na wejściu hamulca Cmax = maksymalny moment na wejściu hamulca R = dynamiczny promień toczny ogumienia. Alternatywnie, w przypadku pojazdów kategorii Ra i Sa, statyczny promień opony dla obciążonego pojazdu określony przez producenta opony może być używany zamiast dynamicznego promienia tocznego opony T = siła hamowania na styku opony z drogą TR = całkowita siła hamowania pojazdu ciągniętego na styku opony z drogą M = moment hamulca = T.R z = wskaźnik skuteczności hamowania = T/F lub M/(R·F) s = skok siłownika uruchamiającego (skok roboczy plus skok swobodny) sp = skok skuteczny (skok, przy którym nacisk na wyjściu jest równy 90 % średniego nacisku ThA) ThA = średni nacisk (średni nacisk jest wyznaczony przez całkowanie wartości pomiędzy 1/3 a 2/3 całkowitego skoku smax) l = długość dźwigni r = promień wewnętrzny bębnów hamulcowych lub promień skuteczny tarcz hamulcowych p = ciśnienie uruchamiania hamulca Uwaga: Symbole z przyrostkiem „e” odnoszą się do parametrów związanych z badaniem hamulca odniesienia i w stosownych przypadkach mogą być dodawane do innych symboli.” (ii) pkt 3.1.2 otrzymuje brzmienie: „3.1.2. Wyniki badań zespołu osi mogą być użyte zgodnie z pkt 2.1 niniejszego załącznika, pod warunkiem że każda oś ma jednakowy udział w wejściowej energii hamowania podczas badań ciągnięcia i badań hamulców nagrzanych.” (iii) pkt 3.7 otrzymuje brzmienie: „3.7. Identyfikacja 3.7.1. W widocznym miejscu na osi muszą znajdować się pogrupowane razem w dowolnej kolejności, umieszczone w sposób czytelny i nieusuwalny, co najmniej następujące informacje dotyczące identyfikacji: 3.7.1.1. producent lub marka osi; 3.7.1.2. identyfikator osi; 3.7.1.3. identyfikator hamulca; 3.7.1.4. identyfikator Fe; 3.7.1.5. podstawowa część numeru sprawozdania z badania; 3.7.1.6. Przykład identyfikatorów: Producent lub marka osi ABC ID1-XXXXXX ID2-YYYYYY ID3-11111 ID4-ZZZZZZZ 3.7.2. W widocznym miejscu na niezintegrowanym urządzeniu do samoczynnej regulacji hamulców muszą znajdować się pogrupowane razem, umieszczone w sposób czytelny i nieusuwalny, co najmniej następujące informacje dotyczące identyfikacji: 3.7.2.1. Producent lub marka bądź jedna z tych dwóch informacji, stosownie do przypadku 3.7.2.2. Typ: 3.7.2.3. Wersja 3.7.3. Gdy okładzina lub nakładka jest zamontowana na szczęce hamulcowej lub płytce mocującej, marka i typ okładziny lub nakładki każdego hamulca muszą być widoczne, czytelne i zamieszczone w sposób nieusuwalny. 3.7.4. Identyfikatory 3.7.4.1. Identyfikator osi Identyfikator osi klasyfikuje ją pod względem siły hamowania/zdolności przenoszenia momentu obrotowego zgodnie z deklaracją producenta osi. Identyfikator osi musi być ciągiem alfanumerycznym złożonym z czterech znaków »ID1-«, po których następuje maksymalnie 20 znaków. 3.7.4.2. Identyfikator hamulca Identyfikator hamulca musi być ciągiem alfanumerycznym złożonym z czterech znaków »ID2-«, po których następuje maksymalnie 20 znaków. Hamulec z tym samym identyfikatorem to hamulec, który nie odróżnia się pod następującymi względami: a) typ hamulca; b) materiał podstawowy w odniesieniu do osłony zacisku, wspornika hamulca, tarczy hamulcowej i bębna hamulcowego; c) wymiary z przyrostkiem »e« zgodnie ze sprawozdaniem z badania; d) podstawowa metoda wykorzystana do wytworzenia siły hamowania w hamulcu; e) w przypadku hamulców tarczowych – metoda mocowania pierścieni ciernych: na stałe lub pływająco; f) współczynnik hamulca BF; g) różne cechy hamulca w odniesieniu do wymogów załącznika VII nieobjętych pkt 3.7.4.2.1 niniejszego dodatku. 3.7.4.2.1. Różnice dozwolone w ramach tego samego identyfikatora hamulca Ten sam identyfikator hamulca może obejmować odmienne cechy hamulca związane z następującymi elementami: a) zwiększenie wartości maksymalnego deklarowanego momentu na wejściu hamulca Cmax; b) odchylenie od deklarowanej masy tarczy hamulcowej i bębna hamulcowego mdec: ±20 procent; c) metoda zamocowania okładziny/nakładki na szczęce hamulcowej/płytce mocującej d) w przypadku hamulców tarczowych – zwiększenie maksymalnej zdolności skokowej hamulca; e) skuteczna długość wałka rozpieraka; f) deklarowany moment progowy C0,dec; g) ±5 mm od deklarowanej zewnętrznej średnicy tarczy; h) rodzaj chłodzenia tarczy (wentylowana/niewentylowana); i) piasta (ze zintegrowaną piastą lub bez); j) tarcza ze zintegrowanym bębnem – z funkcją hamulca postojowego lub bez; k) relacja geometryczna między powierzchniami ciernymi tarczy a umocowaniem tarczy; l) typ okładziny hamulcowej; m) różnice w zakresie materiałów (z wyjątkiem zmian w materiale podstawowym, o których mowa w pkt 3.7.4.2), co do których producent potwierdzi, że nie zmieniają funkcjonowania ustalonego w trakcie wymaganych badań; n) płytka mocująca i szczęki hamulcowe. 3.7.4.3. Identyfikator Fe Identyfikator Fe określa obciążenie badanej osi. Musi to być ciąg alfanumeryczny złożony z czterech znaków »ID3-«, po których następuje wartość Fe w daN, bez identyfikatora jednostki „daN”. 3.7.4.4. Identyfikator sprawozdania z badania Identyfikator sprawozdania z badania jest ciągiem alfanumerycznym składającym się z czterech znaków „ID4-”, po których następuje podstawowa część numeru sprawozdania z badania. 3.7.5. Urządzenie do samoczynnej regulacji hamulców (zintegrowane i niezintegrowane) 3.7.5.1. Typy urządzenia do samoczynnej regulacji hamulców Ten sam typ urządzenia do samoczynnej regulacji hamulców nie odróżnia się pod następującymi względami: a) korpus: materiał podstawowy; b) maksymalny dozwolony moment wałka hamulca; c) zasada działania regulacji. 3.7.5.2. Wersje urządzenia do samoczynnej regulacji hamulców pod względem zachowania się regulacji Urządzenia do samoczynnej regulacji hamulców w obrębie typu, które mają wpływ na luz roboczy hamulca, uznaje się za różne wersje.” (iv) pkt 3.8 otrzymuje brzmienie: „3.8. Kryteria badania W przypadku gdy wymagane jest nowe sprawozdanie z badania lub rozszerzenie sprawozdania z badania dla osi lub hamulca zmienionych w granicach określonych w dokumencie informacyjnym, w celu określenia konieczności dalszych badań przy uwzględnieniu najbardziej niekorzystnych konfiguracji, po uzgodnieniu ze służbą techniczną, stosuje się następujące kryteria: Skróty stosowane w poniższej tabeli: CT (pełne badanie) Badanie: 3.5.1.: Dodatkowe badanie skuteczności hamulców na zimno 3.5.2.: Badanie zaniku (badanie typu I) (*2) 3.5.3.: Badanie zaniku (badanie typu III) (*2) FT (badanie zaniku) Badanie: 3.5.1. Dodatkowe badanie skuteczności hamulców na zimno 3.5.2. Badanie zaniku (badanie typu I) (*2) 3.5.3. Badanie zaniku (badanie typu III) (*2) Różnice zgodnie z pkt 3.7.4.2.1 Kryteria badania a) Zwiększenie wartości maksymalnego deklarowanego momentu na wejściu hamulca C max Zmiana dozwolona bez dodatkowych badań b) Odchylenie od deklarowanej masy tarczy hamulcowej i bębna hamulcowego mdec: ± 20 procent CT: Badaniu należy poddać najlżejszy wariant; jeśli wartość odchylenia nominalnej masy próbnej dla nowego wariantu wynosi poniżej 5 procent w stosunku do wariantu poddanego wcześniejszemu badaniu o wyższej wartości nominalnej, badanie lżejszej wersji nie jest konieczne. Rzeczywista masa próbna badanej próbki może różnić się o ±5 procent od nominalnej masy próbnej. c) Metoda zamocowania okładziny/nakładki na szczęce hamulcowej/płytce mocującej Najgorszy przypadek określony przez producenta i uzgodniony ze służbą techniczną przeprowadzającą badanie d) W przypadku hamulców tarczowych – zwiększenie zdolności skokowej hamulca Zmiana dozwolona bez dodatkowych badań e) Skuteczna długość wałka rozpieraka Za najgorszy przypadek uznaje się najmniejszą sztywność skrętną wałka rozpieraka, do zweryfikowania poprzez: (i) FT; lub (ii) Zmiana dozwolona bez dodatkowych badań, jeśli za pomocą obliczeń można wykazać wpływ w odniesieniu do skoku i siły hamowania. W tym przypadku w sprawozdaniu z badań należy wskazać następujące wartości: se, Ce, Te, Te/Fe. f) Deklarowany moment progowy C0,dec Należy sprawdzić, czy skuteczność hamowania pozostaje w obrębie korytarza na wykresie 1. g) ±5 mm od deklarowanej zewnętrznej średnicy tarczy Za najgorszy przypadek uznaje się najmniejszą średnicę. Rzeczywista zewnętrzna średnica badanej próbki może różnić się o ±1 mm od nominalnej średnicy zewnętrznej określonej przez producenta osi. h) Rodzaj chłodzenia tarczy (wentylowana/niewentylowana) Badaniu podlega każdy typ. i) Piasta (ze zintegrowaną piastą lub bez) Badaniu podlega każdy typ. j) tarcza ze zintegrowanym bębnem – z funkcją hamulca postojowego lub bez; Dla tej cechy badanie nie jest wymagane. k) Relacja geometryczna między powierzchniami ciernymi tarczy a umocowaniem tarczy Dla tej cechy badanie nie jest wymagane. l) Typ okładziny hamulcowej Każdy typ okładziny hamulcowej m) Różnice w zakresie materiałów (z wyjątkiem zmian w materiale podstawowym, o których mowa w pkt 3.7.4.2), co do których producent potwierdzi, że nie zmieniają funkcjonowania ustalonego w trakcie wymaganych badań; Dla tego warunku badanie nie jest wymagane. n) Płytka mocująca i szczęki hamulcowe Warunki badania najgorszego przypadku (*3): Płyta tylna:: Minimalna grubość Szczęka:: najlżejsza szczęka hamulcowa 3.8.1. Jeśli urządzenie do samoczynnej regulacji hamulców odbiega od urządzenia badanego zgodnie z pkt 3.7.5.1 i 3.7.5.2, konieczne jest dodatkowe badanie zgodnie z pkt 3.6.2.”