Rozporządzenie Komisji (EWG) NR 3439/83

z dnia 5 grudnia 1983 r.

ustanawiające specjalne warunki dla wywozu niektórych serów do Australii

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 804/68 z dnia 27 czerwca 1968 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1600/83 [2], w szczególności jego art. 17 ust. 4 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

Komisja osiągnęła porozumienie z rządem Australii, że nie będą nakładane cła wyrównawcze na niektóre sery pochodzenia wspólnotowego przywożone do Australii oraz że refundacje w wywozie tych serów do Australii zostaną zmniejszone;

należy ustanowić przepisy dotyczące systemu świadectw towarzyszących wymienionym serom w sposób umożliwiający właściwym władzom w kraju przeznaczenia przyspieszenie odprawy celnej; należy podjąć kroki zapewniające, że nie zostaną przyznane wyższe refundacje niż przewidziane w przypadku wywozu do Australii;

Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Na wniosek eksportera należy wydać świadectwo odpowiadające wzorowi określonemu w załączniku II w wywozie do Australii serów wymienionych w załączniku I.

Artykuł 2

1. Świadectwa są wydawane przez właściwą władzę, zwaną dalej "agencją wydającą", wyznaczaną przez każde Państwo Członkowskie. Agencje zachowują kopie wydanych świadectw.

2. Agencja wydająca nadaje każdemu świadectwu numer. Na kopiach umieszcza się ten sam numer, jak na oryginale.

Artykuł 3

W odniesieniu do produktów objętych podpozycją 04.04 E 1 b) 2 Wspólnej Taryfy Celnej, w polu 7 świadectwa umieszcza się wyrazy: "zawartość wody w masie, w substancji beztłuszczowej, przekraczająca 47 %, ale nieprzekraczająca 62 %".

Artykuł 4

Świadectwa są ważne tylko w odniesieniu do wskazanej w nim ilości. Jednakże ilość różniącą się o nie więcej niż 5 % od podanej w świadectwie uważa się za objętą świadectwem.

Artykuł 5

1. Oryginał oraz jedną kopię świadectwa przedstawia się do potwierdzenia urzędowi celnemu, który otrzymał zgłoszenie wywozowe dotyczące serów objętych świadectwem. Świadectwa oraz kopie muszą zostać przedstawione w ten sposób w ciągu 60 dni od dnia wydania świadectwa.

2. Urząd celny określony w ust. 1 potwierdza oryginał oraz kopię świadectwa, tylko jeżeli zostaną one przedłożone w terminie określonym w ust. 1 oraz jeżeli kraj przeznaczenia podany w zgłoszeniu wywozowym oraz w dokumencie stosowanym w celu uzyskania refundacji jest tym samym państwem, dla którego świadectwo zostało wydane.

3. Po potwierdzeniu oryginały i kopie świadectw zwraca się zainteresowanej stronie.

4. W przypadku gdy właściwe władze w kraju przeznaczenia wnioskują o przeprowadzenie kontroli a posteriori, agencja wydająca świadectwo jak najszybciej poinformuje władze kraju przeznaczenia o jej wynikach.

Artykuł 6

1. Bez uszczerbku dla przepisów art. 20 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2730/79 [3], kopię świadectwa, którego wzór przedstawiony jest w załączniku II, należycie potwierdzoną w przeznaczonym do tego celu polu przez organy celne w kraju przeznaczenia, uważa się za dowód w rozumieniu ust. 3 tego artykułu.

2. Nie może być przyznana żadna refundacja wywozowa przekraczająca stawkę ustanowioną dla wywozu serów do Australii, jeżeli w dokumencie stosowanym do uzyskania refundacji, podczas dokonywania odprawy sera przez organy celne jako przeznaczonego do wywozu, wskazano Australię jako kraj przeznaczenia.

Artykuł 7

1. Formularz, którego wzór przewidziany jest w załączniku II, sporządza się w oryginale i w co najmniej dwóch kopiach.

2. Państwa Członkowskie drukują formularze przewidziane w niniejszym rozporządzeniu albo zlecają ich wydrukowanie. Wielkość formularzy wynosi 210 × 297 mm.

3. Państwa Członkowskie, z których ser jest wywożony, mogą zażądać, aby świadectwa stosowane na ich terytorium, dodatkowo do tekstu w języku angielskim, były sporządzone w jednym z ich języków urzędowych.

Artykuł 8

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 1984 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 5 grudnia 1983 r.

W imieniu Komisji

Poul Dalsager

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 148 z 28.6.1968, str. 13.

[2] Dz.U. L 163 z 22.6.1983, str. 56.

[3] Dz.U. L 317 z 12.12.1979, str. 1.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK I

Wykaz serów, dla których może być wydane świadectwo, którego wzór przedstawiony jest w załączniku II

Numer, pozycji, WTC | Wyszczególnienie |

ex 04.04 C | ser z przerostami niebieskiej pleśni, z wyłączeniem sera Roquefort |

04.04 E I b) 1 | Cheddar |

ex 04.04 E I b) 2 | inne sery o zawartości wody, obliczonej w masie, w substancji beztłuszczowej, przekraczającej 47 %, ale nieprzekraczającej 62 %, z wyjątkiem: Kefalotiri, Kefalograviera oraz Kasseri, zrobionych wyłącznie z mleka owiec i/lub kóz;Asiago, Caciocavallo, Montasio, Provolone, Ragusano, Butterkaese, Esrom, Italico, Kernhem, Saint-Nectaire, Saint-Paulin, Taleggio, Ricotta, Fetaserów o zawartości tłuszczu w suchej masie nieprzekraczającej 19 % oraz o zawartości suchej masy wynoszącej 32 % lub więcej;serów o zawartości tłuszczu w suchej masie 19 % lub więcej i mniej niż 39 % oraz o zawartości wody, obliczonej w masie, w substancji beztłuszczowej 62 % lub mniej. |

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK II

EUROPEAN COMMUNITIES

+++++ TIFF +++++

--------------------------------------------------