DYREKTYWA DELEGOWANA KOMISJI (UE) 2022/277

z dnia 13 grudnia 2021 r.

zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia dotyczącego stosowania rtęci w jednotrzonkowych (kompaktowych) lampach fluorescencyjnych na potrzeby oświetlenia ogólnego < 30 W z okresem trwałości wynoszącym 20 000 godzin lub więcej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1 lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Dyrektywa 2011/65/UE nakłada na państwa członkowskie obowiązek zapewnienia, aby sprzęt elektryczny i elektroniczny wprowadzany do obrotu nie zawierał substancji niebezpiecznych wymienionych w załączniku II do tej dyrektywy. Ograniczenie to nie dotyczy określonych zastosowań objętych wyłączeniem wymienionych w załączniku III do tej dyrektywy.

(2) W załączniku I do dyrektywy 2011/65/UE wymieniono kategorie sprzętu elektrycznego i elektronicznego, którego dotyczy ta dyrektywa.

(3) Rtęć jest substancją objętą ograniczeniami wymienioną w załączniku II do dyrektywy 2011/65/UE.

(4) Dyrektywą delegowaną 2014/14/UE (2) Komisja przyznała wyłączenie dotyczące stosowania rtęci o maksymalnej zawartości 3,5 mg w jednotrzonkowych (kompaktowych) lampach fluorescencyjnych na potrzeby oświetlenia ogólnego < 30 W z okresem trwałości wynoszącym 20 000 godzin lub więcej („wyłączenie”), które jest obecnie wymienione jako wyłączenie 1g) w załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE. Wyłączenie to miało wygasnąć w dniu 31 grudnia 2017 r., zgodnie z załącznikiem III do dyrektywy 2014/14/UE.

(5) Rtęć jest wykorzystywana w jednotrzonkowych (kompaktowych) lampach fluorescencyjnych do wytwarzania światła ultrafioletowego, które następnie przekształca się w światło widzialne przez powłokę fluorescencyjną na lampie.

(6) Komisja otrzymała wniosek o przedłużenie tego wyłączenia („wniosek o przedłużenie”) w dniu 28 czerwca 2016 r., czyli w terminie określonym w art. 5 ust. 5 dyrektywy 2011/65/UE; wniosek ten został zaktualizowany nowym wnioskiem dnia 17 stycznia 2020 r. Zgodnie z art. 5 ust. 5 dyrektywy 2011/65/UE wyłączenie pozostaje ważne do czasu przyjęcia decyzji w sprawie wniosku o przedłużenie.

(7) W ocenie wniosku o przedłużenie, w której uwzględniono dostępność substytutów oraz społeczno-ekonomiczny wpływ zastąpienia, stwierdzono, że dostępne są wystarczająco niezawodne bezrtęciowe zamienniki dla rodzajów lamp objętych wyłączeniem oraz że zastąpienie jest naukowo i technicznie wykonalne. Ponadto w ocenie tej stwierdzono, że korzyści wynikające z zastąpienia będą wyraźnie przeważać nad wszelkimi negatywnymi skutkami. Ocena obejmowała konsultacje z zainteresowanymi stronami zgodnie z art. 5 ust. 7 dyrektywy 2011/65/UE. Uwagi otrzymane w ramach tych konsultacji zostały podane do wiadomości publicznej na specjalnej stronie internetowej.

(8) Ponieważ warunki określone w art. 5 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2011/65/UE przestały być spełniane, wyłączenie powinno zostać odwołane.

(9) Datę wygaśnięcia tego wyłączenia należy określić zgodnie z art. 5 ust. 6 dyrektywy 2011/65/UE. Chociaż niewielki odsetek rodzajów lamp (3) objętych tym wyłączeniem podlega kryteriom ekoprojektu określonym w załączniku II do rozporządzenia Komisji (UE) 2019/2020 (4) mającym zastosowanie od dnia 1 września 2021 r. i w związku z tym nie będą już wprowadzane do obrotu, kryteria określone w wyżej wymienionym rozporządzeniu w sprawie ekoprojektu nie mają wpływu na znaczną większość lamp objętych obecnym wyłączeniem. W związku z tym należy ustalić maksymalną możliwą datę wygaśnięcia na 18 miesięcy po podjęciu decyzji w odniesieniu do całego wyłączenia, aby uniknąć niepotrzebnych wysokich kosztów społeczno-ekonomicznych bezpośrednio związanych z zastąpieniem tej ostatniej kategorii, ponoszonych przez uczestników rynku.

(10) Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1 W załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2 1. Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 30 września 2022 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów. Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 października 2022 r. Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie. 2. Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty najważniejszych przepisów prawa krajowego w dziedzinie objętej zakresem niniejszej dyrektywy.

Artykuł 3 Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4 Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 grudnia 2021 r. W imieniu Komisji Ursula VON DER LEYEN Przewodnicząca

(1) Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 88.

(2) Dyrektywa delegowana Komisji 2014/14/UE z dnia 18 października 2013 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia 3,5 mg rtęci na lampę w jednotrzonkowych (kompaktowych) lampach fluorescencyjnych na potrzeby oświetlenia ogólnego < 30 W o okresie trwałości wynoszącym 20 000 godzin lub więcej (Dz.U. L 4 z 9.1.2014, s. 71).

(3) Lampy CFL ze zintegrowanym osprzętem sterującym (CFLi) są objęte wpisem „Pozostałe źródła światła w zakresie niewymienionym powyżej” w tabeli 1 załącznika II do rozporządzenia Komisji (UE) 2019/2020 od dnia 1 września 2021 r.

(4) Jak stwierdzono w motywach 9 i 10 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/2020, w rozporządzeniu tym nie należy określać żadnych szczegółowych wymogów dotyczących ekoprojektu w odniesieniu do zawartości rtęci.