PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 352/39

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2016/2375

z dnia 12 października 2016 r.

ustanawiające plan w zakresie odrzutów w odniesieniu do niektórych połowów gatunków dennych w wodach północno-zachodnich

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (1), w szczególności jego art. 15 ust. 6 i art. 18 ust. 1 i 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 ma na celu stopniowe wyeliminowanie odrzutów we wszystkich rodzajach unijnych połowów poprzez wprowadzenie obowiązku wyładunku w odniesieniu do połowów gatunków podlegających limitom połowowym.

(2) Artykuł 15 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 upoważnia Komisję do przyjęcia planów w zakresie odrzutów w drodze aktu delegowanego na okres nie dłuższy niż trzy lata na podstawie wspólnych rekomendacji opracowanych przez państwa członkowskie w porozumieniu z odpowiednimi komitetami doradczymi.

(3) Poprzez przyjęcie rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2438 (2) Komisja określiła plan w zakresie odrzutów w odniesieniu do niektórych połowów gatunków dennych w wodach północno-zachodnich na okres 2016–2018 w następstwie wspólnej rekomendacji przedłożonej przez państwa członkowskie w 2015 r.

(4) Belgia, Irlandia, Hiszpania, Francja, Niderlandy i Zjednoczone Królestwo mają bezpośredni interes w zarządzaniu rybołówstwem w wodach północno-zachodnich. Te państwa członkowskie, po zasięgnięciu opinii Regionalnego Komitetu Doradczego ds. Wód Północno-Zachodnich, przedstawiły Komisji w dniu 3 czerwca 2016 r. wspólną rekomendację. Wkład naukowy pozyskany od odpowiednich podmiotów naukowych został zweryfikowany przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF). Środki zawarte we wspólnej rekomendacji są zgodne z art. 18 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 i mogą być włączone do niniejszego rozporządzenia.

(5) W odniesieniu do wód północno-zachodnich, zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, obowiązek wyładunku ma zastosowanie do gatunków określających połowy, podlegających limitom połowowym, najpóźniej od dnia 1 stycznia 2016 r. We wspólnej rekomendacji określono floty, które podlegałyby obowiązkowi wyładunku w ramach wielogatunkowych połowów dorsza, plamiaka, witlinka i czarniaka; w połowach homarca; w ramach wielogatunkowych połowów soli i gładzicy; w połowach morszczuka i rdzawca.

(6) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2015/2438 ustanowiono przepisy dotyczące wprowadzenia obowiązku wyładunku w odniesieniu do niektórych połowów gatunków dennych w wodach północno-zachodnich na lata 2016–2018.

(7) Zgodnie z nową wspólną rekomendacją przedłożoną przez państwa członkowskie w 2016 r. plan w zakresie odrzutów powinien obejmować od roku 2017 kolejne gatunki określające bardzo zróżnicowane połowy dorsza, plamiaka, witlinka i czarniaka, połowy homarca, zróżnicowane połowy soli i gładzicy oraz połowy morszczuka i rdzawca. W niektórych połowach należy uwzględnić również przyłowy.

(8) We wspólnej rekomendacji zaproponowano zastosowanie wyłączenia z obowiązku wyładunku w odniesieniu do homarca poławianego przy użyciu więcierzy, pułapek lub koszy w rejonie ICES VI i podobszarze VII, ponieważ dowody naukowe wykazują wysokie wskaźniki przeżycia, przy uwzględnieniu cech charakterystycznych narzędzia połowowego, praktyk połowowych i ekosystemu. STECF stwierdził, że wyłączenie jest uzasadnione. Z tego względu należy nadal uwzględniać takie wyłączenie w niniejszym rozporządzeniu.

(9) We wspólnej rekomendacji zaproponowano zastosowanie wyłączenia z obowiązku wyładunku połowów soli poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, złowionej włokami rozpornicowymi (80–99 mm) w rejonie ICES VIId w obrębie sześciu mil morskich od linii brzegu i poza stwierdzonymi obszarami dojrzewania narybku w ramach połowów spełniających niektóre, określone warunki. Dowody naukowe wykazują wysokie wskaźniki przeżycia, przy uwzględnieniu cech narzędzi połowowych i ekosystemu. STECF stwierdził, że przeżywalność zależy od szeregu czynników i zalecił ostrożność w ekstrapolowania wyników badań na inne połowy oraz konieczność przeprowadzenia dalszych badań, by poprzeć ten wniosek. Dlatego też wyłączenie to należy uwzględnić w rozporządzeniu na rok 2017, pod warunkiem że flota stosująca to wyłączenie działa w warunkach porównywalnych do warunków badania oraz że zainteresowane państwa członkowskie przeprowadzą dodatkowe badania. Wyniki tych dodatkowych badań STECF powinien ocenić w 2017 r.

(10) Wspólna rekomendacja obejmuje siedem wyłączeń de minimis z obowiązku wyładunku w odniesieniu do niektórych połowów i do pewnego poziomu. Dowody dostarczone przez państwa członkowskie zostały zweryfikowane przez STECF, który ogólnie stwierdził, że wspólna rekomendacja zawiera uzasadnione argumenty potwierdzające, że dalsza poprawa selektywności jest trudna do osiągnięcia, lub dotyczące nieproporcjonalnych kosztów postępowania z przypadkowymi połowami, poparte w niektórych przypadkach jakościową oceną kosztów. W świetle powyższego należy zawrzeć te wyłączenia de minimis w niniejszym rozporządzeniu zgodnie z udziałami procentowymi zaproponowanymi we wspólnej rekomendacji i na poziomie nieprzekraczającym wielkości dozwolonych na podstawie art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

(11) Wyłączenie de minimis w odniesieniu do soli, w latach 2017–2018 wynoszące maksymalnie 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki używające drygawic i sieci skrzelowych do połowów soli w rejonach ICES VIId, VIIe, VIIf i VIIg, opiera się na fakcie, że zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia. STECF stwierdził, że wyłączenie jest dobrze zdefiniowane i dlatego też przedmiotowe wyłączenie należy uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu.

(12) Wyłączenie de minimis w odniesieniu do witlinka, wynoszące w roku 2017 maksymalnie 7 %, a w 2018 maksymalnie 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki zobowiązane do wyładunku witlinka i używające włoków dennych i niewodów o rozmiarze oczka sieci mniejszym niż 100 mm do poławiania witlinka w rejonach ICES VIId i VIIe, opiera się na fakcie, że zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia.

(13) Wyłączenie de minimis w odniesieniu do witlinka, wynoszące w roku 2017 maksymalnie 7 %, a w 2018 maksymalnie 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki zobowiązane do wyładunku witlinka i używające włoków dennych i niewodów o rozmiarze oczka sieci co najmniej 100 mm do poławiania witlinka w rejonach ICES VIIb–VIIj, opiera się na fakcie, że zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia.

(14) Wyłączenie de minimis w odniesieniu do witlinka, wynoszące w roku 2017 maksymalnie 7 %, a w 2018 maksymalnie 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki zobowiązane do wyładunku witlinka i używające włoków dennych i niewodów o rozmiarze oczka sieci mniejszym niż 100 mm do poławiania witlinka w rejonie ICES VII (z wyjątkiem VIIa, VIId i VIIe), opiera się na fakcie, że zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia.

(15) W odniesieniu do trzech wyłączeń de minimis dotyczących witlinka rozporządzenie delegowane (UE) 2015/2438 nakłada na państwa członkowskie obowiązek przedłożenia Komisji dodatkowych informacji naukowych uzasadniających wyłączenie. STECF stwierdził, że mimo iż brakuje kompletnych dowodów, przedstawione dodatkowe informacje odnoszą się do niektórych obaw STECF. STECF podkreślił potrzebę bardziej spójnego podejścia do tego stada. W oparciu o dowody naukowe zweryfikowane przez STECF oraz biorąc pod uwagę poprawę jakości dodatkowych dowodów, wyłączenie to można utrzymać i należy je włączyć do niniejszego rozporządzenia.

(16) Wyłączenie de minimis w odniesieniu do homarca, wynoszące w roku 2017 r. maksymalnie 7 %, a w 2018 maksymalnie 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonywanych przez statki zobowiązane do wyładunku homarca w podobszarze ICES VII, opiera się na fakcie, że zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia. STECF stwierdził, że wyłączenie jest uzasadnione. W związku z tym to wyłączenie należy uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu.

(17) Wyłączenie de minimis w odniesieniu do homarca, wynoszące w roku 2017 r. maksymalnie 7 %, a w 2018 maksymalnie 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki zobowiązane do wyładunku homarca w podobszarze ICES VI, opiera się na fakcie, że zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia; istnieją informacje ilościowe potwierdzające nieproporcjonalność kosztów postępowania z przypadkowymi połowami. STECF stwierdził, że wyłączenie jest uzasadnione. W związku z tym to wyłączenie należy uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu.

(18) Wyłączenie de minimis w odniesieniu do soli, wynoszące w latach 2017 i 2018 maksymalnie 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki używające narzędzi o zwiększonej selektywności (narzędzia TBB o rozmiarze oczka sieci wynoszącym 80–119 mm) w rejonach ICES VIId, VIIe, VIIf i VIIg i VIIh, opiera się na fakcie, że zwiększenie selektywności jest bardzo trudne do osiągnięcia. STECF stwierdził, że wyłączenie ma kompensować używanie bardziej selektywnych narzędzi i że wnioskowane wyłączenie de minimis powinno objąć pozostałe ilości odrzutów. W związku z tym to wyłączenie należy uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu.

(19) Należy zatem uchylić rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2438 i zastąpić je nowym rozporządzeniem.

(20) W związku z tym, że środki określone w niniejszym rozporządzeniu mają bezpośredni wpływ na działalność gospodarczą oraz planowanie okresu połowu dla statków unijnych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2017 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Realizacja obowiązku wyładunku

Obowiązek wyładunku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, stosuje się w strefach ICES V (z wyjątkiem Va i wód obszaru Vb należących wyłącznie do UE), VI i VII, w odniesieniu do połowów określonych w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Wyłączenie ze względu na przeżywalność

1. Wyłączenie z obowiązku wyładunku, o którym mowa w art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, w odniesieniu do gatunków, co do których dowody naukowe wykazują wysokie wskaźniki przeżycia, stosuje się do:

a) homarca (Nephrops norvegicus) złowionego przy użyciu więcierzy, pułapek lub koszy (kody narzędzi połowowych (3) FPO i FIX) w podobszarach ICES VI i VII;

b) połowów w 2017 r. soli (Solea solea) poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, złowionej za pomocą włoków rozpornicowych (kody narzędzi OTT, OTB, TBS, TBN, TB, PTB, OT, PT, TX) wyposażonych w worek włoka o rozmiarze oczek 80–99 mm w rejonie ICES VIId w obrębie sześciu mil morskich od linii brzegu i poza stwierdzonymi obszarami dojrzewania narybku w ramach połowów spełniających następujące warunki: połowów dokonują statki o długości maksymalnej 10 m, o maksymalnej mocy silnika wynoszącej 180 kW, poławiające na wodach o głębokości 15 metrów lub mniej, a zaciągi nie trwają dłużej niż półtorej godziny. Takie połowy soli są natychmiast uwalniane.

2. Do dnia 1 maja 2017 r. państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu wodami północno-zachodnimi przedstawiają Komisji dodatkowe dane dotyczące odrzutów i wszelkie inne istotne informacje naukowe potwierdzające wyłączenie określone w ust. 1 lit. b). Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) ocenia te dane i te informacje do dnia 1 września 2017 r.

Artykuł 3

Wyłączenia de minimis

W drodze odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 można dokonać odrzutów następujących ilości:

a) w odniesieniu do witlinka (Merlangius merlangus) w 2017 r. maksymalnie 7 %, a w 2018 r. maksymalnie 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki zobowiązane do wyładunku witlinka i stosujące włoki denne i niewody o rozmiarze oczka sieci mniejszym niż 100 mm (OTB, SSC, OTT, PTB, SDN, SPR, TBN, TBS, TB, SX, SV OT, PT i TX) i włoki pelagiczne (OTM i PTM) do połowów witlinka w rejonach ICES VIId i VIIe;

b) w odniesieniu do witlinka (Merlangius merlangus) w 2017 r. maksymalnie 7 %, a w 2018 r. maksymalnie 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki zobowiązane do wyładunku witlinka i stosujące włoki denne i niewody o rozmiarze oczka sieci co najmniej 100 mm (OTB, SSC, OTT, PTB, SDN, SPR, TBN, TBS, TB, SX, SV OT, PT i TX) i włoki pelagiczne (OTM i PTM) do poławiania witlinka w rejonach ICES VIId–VIIj;

c) w odniesieniu do witlinka (Merlangius merlangus) w 2017 r. maksymalnie 7 %, a w 2018 r. maksymalnie 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki zobowiązane do wyładunku witlinka i stosujące włoki denne i niewody o rozmiarze oczka sieci mniejszym niż 100 mm (OTB, SSC, OTT, PTB, SDN, SPR, TBN, TBS, TB, SX, SV OT, PT i TX) i włoki pelagiczne (OTM i PTM) do poławiania witlinka w podobszarze ICES VII, z wyjątkiem rejonów VIIa, VIId i VIIe;

d) w odniesieniu do homarca (Nephrops norvegicus) w 2017 r. maksymalnie 7 %, a w 2018 r. maksymalnie 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki zobowiązane do wyładunku homarca w podobszarze ICES VII;

e) w odniesieniu do homarca (Nephrops norvegicus) w 2017 r. maksymalnie 7 %, a w 2018 r. maksymalnie 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki zobowiązane do wyładunku homarca w podobszarze ICES VI;

f) w odniesieniu do soli (Solea solea) w 2017 i 2018 maksymalnie 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki stosujące drygawice i sieci skrzelowe do połowu soli w rejonach ICES VIId, VIIe, VIIf i VIIg;

g) w odniesieniu do soli (Solea solea) w latach 2017 i 2018 maksymalnie 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki zobowiązane do wyładunku tego gatunku i używające narzędzi TBB o rozmiarze oczka sieci wynoszącym 80–119 mm o zwiększonej selektywności, np. znaczne zwiększenie rozmiaru oczka sieci w rejonach ICES VIId, VIIe, VIIf, VIIg i VIIh.

Artykuł 4

Statki podlegające obowiązkowi wyładunku

1. Państwa członkowskie określają, zgodnie z kryteriami ustanowionymi w załączniku do niniejszego rozporządzenia, statki podlegające obowiązkowi wyładunku w odniesieniu do danego rodzaju połowów.

Statki, które były przedmiotem obowiązku wyładunku w odniesieniu do niektórych połowów w 2016 r., nadal podlegają obowiązkowi wyładunku w połowach tego rodzaju.

2. Do dnia 31 grudnia 2016 r. zainteresowane państwa członkowskie przedkładają Komisji i pozostałym państwom członkowskim, za pośrednictwem bezpiecznej unijnej strony internetowej, wykazy statków określonych zgodnie z ust. 1 w odniesieniu do poszczególnych połowów określonych w załączniku. Zainteresowane państwa członkowskie aktualizują te wykazy.

Artykuł 5

Uchylenie

Rozporządzenie delegowane (UE) 2015/2438 traci moc.

Artykuł 6

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31 grudnia 2018 r.

Artykuł 4 stosuje się od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 12 października 2016 r. W imieniu Komisji Jean-Claude JUNCKER Przewodniczący

(1) Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22.

(2) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2438 z dnia 12 października 2015 r. ustanawiające plan w zakresie odrzutów w odniesieniu do niektórych połowów gatunków dennych w wodach północno-zachodnich (Dz.U. L 336 z 23.12.2015, s. 29).

(3) Kody narzędzi połowowych stosowane w niniejszym rozporządzeniu są zdefiniowane przez Organizację Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa.