Rozporządzenie Komisji (EWG) NR 948/82

z dnia 26 kwietnia 1982 r.

zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 65/82 ustanawiające szczegółowe zasady przenoszenia cukru na następny rok gospodarczy

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1785/81 z dnia 30 czerwca 1981 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 606/82 [2], w szczególności jego art. 27 ust. 3, art. 30 ust. 5 i art. 32 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł 27 rozporządzenia (EWG) nr 1785/81 został zmieniony celem ustanowienia, że rozpoczęcie okresu przechowywania cukru, który jest przenoszony na następny rok gospodarczy, może ulegać zmianom stosownie do czasu produkcji przedmiotowego cukru; w konsekwencji rozporządzenie Komisji (EWG) nr 65/82 [3] powinno zostać zmienione;

artykuł 27 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 1785/81 stanowi, że można nałożyć limit na ilości cukru, który może być przeniesiony; właściwe jest nakładanie takiego limitu od roku gospodarczego 1982/1983, przewidując jednakże, że limit ten może ulegać zmianie z uwagi na funkcję regulacji rynku tego systemu; aby ułatwić przejście z systemu nieograniczonego na bardziej restrykcyjny, powinien zostać ustanowiony środek przejściowy, aby objąć nim cukier przenoszony z roku gospodarczego 1982/1983 na rok gospodarczy 1983/1984;

na przenoszony cukier może mieć ujemny wpływ siła wyższa, w związku z czym przepisy powinno się stosownie uzupełnić;

Komitet Zarządzający ds. Cukru nie wydał opinii w terminie ustalonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (EWG) nr 65/82 wprowadza się następujące zmiany:

1. Artykuł 2 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 2

1. Przedsiębiorstwo może zdecydować o przeniesieniu cukru jedynie w przypadku, gdy zainteresowane Państwo Członkowskie zweryfikuje, że cukier ten został wyprodukowany jako cukier B lub jako cukier C.

Ta decyzja przedsiębiorstwa może być stosowana tylko do maksymalnej ilości nieprzekraczającej 20 % jego kwoty A stosowanej w roku gospodarczym, w którym przedmiotowy cukier został wyprodukowany.

Jednakże przedsiębiorstwa, które w roku gospodarczym 1981/1982 zdecydowały przenieść na rok gospodarczy 1982/1983 ilość przekraczającą limit określony w akapicie drugim, mogą podjąć decyzję o przeniesieniu na rok gospodarczy 1983/1984 ilość maksymalną równą tej ilości.

Okres przechowywania dla przedmiotowego cukru, określony w art. 27 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1785/81, rozpoczyna się od daty, którą przedsiębiorstwo notyfikowało Państwu Członkowskiemu, o ile to ostatnie zweryfikowało fakt wyprodukowania tego cukru przed tą datą.

2. Do celów weryfikacji określonej w ust. 1 Państwo Członkowskie:

a) dodaje ilości cukru już przeniesionego z poprzedzającego roku gospodarczego do ilości cukru wyprodukowanych w bieżącym roku gospodarczym do daty podjęcia odpowiedniej decyzji o przeniesieniu; oraz

b) odlicza od wielkości całkowitej, określonej w lit. a), ilość cukru C wywiezionego przed datą odpowiedniej decyzji o przeniesieniu oraz ilość podlegającą decyzji o przeniesieniu, podjętej w ciągu bieżącego roku gospodarczego.

3. Ilości cukru przeniesionego traktuje się jako pierwszy cukier A wyprodukowany w ciągu roku gospodarczego, do którego ta ilość została przeniesiona.

4. Tam gdzie Państwo Członkowskie podejmuje działanie na mocy art. 2 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 193/82 [4], aby osiągnąć cel określony w tym ustępie, może ono zadecydować, że limit ustanowiony w ust. 1 akapit drugi nie stosuje się do przedsiębiorstwa produkcji cukru w ciągu roku gospodarczego lub lat, na które część jego kwot przydzielono jednemu lub wielu przedsiębiorstwom produkcji cukru.

Ponadto, jeśli przedsiębiorstwo produkcji cukru, którego część kwot na podstawie art. 2 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 193/82 ponownie przydzielono jednemu lub wielu przedsiębiorstwom produkcji cukru z mocą od danego roku gospodarczego, postanowiło przed takim ponownym przydzieleniem przenieść ilość cukru na ten sam rok gospodarczy, decyzja ta uznana jest za podjętą przez przedsiębiorstwo lub przedsiębiorstwa produkcji cukru korzystające z ponownego przydzielenia kwot w zakresie kwot w taki sposób ponownie przydzielonych."

2. Artykuł 3 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 3

1. Z zastrzeżeniem ust. 3 oraz w odniesieniu do buraków przetworzonych na cukier przeniesiony zainteresowane przedsiębiorstwo płaci cenę co najmniej równą cenie minimalnej buraka A obowiązującej w dniu upłynięcia obowiązkowego okresu przechowywania przedmiotowego cukru. Cena ta jest korygowana w górę lub w dół odpowiednio do różnic w jakości w porównaniu z jakością standardową.

2. Tam gdzie przedsiębiorstwo podjęło decyzję o przeniesieniu, ale, w odniesieniu do buraka przetworzonego na cukier przeniesiony, nie dokonało tymczasowej opłaty odpowiednio do ceny minimalnej za burak A, obowiązującej w ciągu roku gospodarczego, w którym cukier wyprodukowano, przedsiębiorstwo to jest zobowiązane do podziału z producentem buraków zwrotu kosztów przechowywania za okres określony w art. 27 rozporządzenia (EWG) nr 1785/81.

Do celów tego podziału należy uwzględnić:

a) koszty finansowania brane pod uwagę przy ustalaniu kwoty właściwego zwrotu kosztów przechowywania, określonego w art. 8 rozporządzenia (EWG) nr 1785/81;

b) odsetek określony w art. 29 ust. 2 tego rozporządzenia;

c) wydajność określoną w art. 4 ust. 2 tego rozporządzenia.

3. Za zgodą zainteresowanego Państwa Członkowskiego można uczynić odstępstwo od przepisów ust. 1 na mocy porozumienia branżowego.

Tam gdzie stosowany jest art. 30 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 1785/81, odstępstwo od ust. 1 nie może skutkować sprowadzeniem całkowitych wpływów gotówkowych producenta buraków poniżej wynikających ze stosowania art. 6 i 32 tego rozporządzenia."

3. Artykuł 4 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 4

Powiadomienie określone w art. 27 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1785/81 obejmuje:

a) deklarację złożoną przez zainteresowane przedsiębiorstwo, że cukier, który ma być przeniesiony, to cukier B lub cukier C oraz że będzie on przechowywany w rozumieniu art. 27 przez okres rozpoczynający się od daty określonej w lit. c);

b) ilość, wyrażoną jako cukier biały, cukru B lub cukru C, który ma być przeniesiony;

c) datę rozpoczęcia obowiązkowego okresu przechowywania;

d) informację konieczną do przeprowadzenia weryfikacji określonej w art. 2 niniejszego rozporządzenia.

Państwa Członkowskie mogą wymagać dodatkowych informacji."

4. W art. 5 ust. 2 dodaje się następujący akapit:

"Tam gdzie zainteresowane Państwo Członkowskie uznaje przypadek siły wyższej, ilości przeniesionego cukru B lub cukru C, które uległy zniszczeniu lub nieodwracalnemu uszkodzeniu, uznaje się, na wniosek zainteresowanego przedsiębiorstwa, za nie przeniesione. W wypadku cukru C za taki uznanego Państwo Członkowskie wymaga zwrotu kwot już wypłaconych tytułem zwrotu kosztów przechowywania."

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 1982 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 26 kwietnia 1982 r.

W imieniu Komisji

Poul Dalsager

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 177 z 1.7.1981, str. 4.

[2] Dz.U. L 74 z 18.3.1982, str. 1.

[3] Dz.U. L 9 z 14.1.1982, str. 14.

[4] Dz.U. L 21 z 29.1.1982, str. 3.

--------------------------------------------------