Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1563/2001

z dnia 31 lipca 2001 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1520/2000 ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria dla ustalania wysokości sum takich refundacji

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 z dnia 6 grudnia 1993 r. ustanawiające zasady handlu mające zastosowanie do niektórych towarów pochodzących z przetwórstwa produktów rolnych [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2580/2000 [2], w szczególności jego art. 8 ust. 3 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Niezbędne jest wyjaśnienie i sprecyzowanie niektórych przepisów dotyczących świadectw refundacji oraz niektórych przepisów dotyczących wykorzystania załącznika D przewidzianych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1520/2000 [3], zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 2390/2000 [4].

(2) W celu skuteczniejszego wykorzystania świadectw refundacji należy zapewnić możliwość ich przenoszenia, jednakże bez wspierania zwiększenia ilości wniosków składanych w celach spekulacyjnych. Osoba, na rzecz której dokonuje się przeniesienia, powinna zostać wskazana przed złożeniem wniosku o wydanie świadectwa.

(3) Podmioty gospodarcze zachowują swoje prawo do refundacji, jeżeli postępują zgodnie z mającymi zastosowanie zasadami oraz nie złożyły wniosku o refundację szczególną w terminie trzech miesięcy od dnia, w którym organy celne przyjęły zgłoszenie wywozowe. W takich przypadkach zabezpieczenie lub jego część odpowiadająca świadectwu refundacji zostaje zatrzymana.

(4) Należy ustanowić przepisy szczególne dotyczące świadectw refundacji w przypadku przetargu nieograniczonego w państwie trzecim w celu umożliwienia europejskim podmiotom gospodarczym składania ofert na warunkach konkurencyjnych. Jednakże w celu uproszczenia procedura powinna być w znacznym stopniu oparta na tej przewidzianej w art. 49 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji do produktów rolnych [5], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1095/2001 [6].

(5) Dla uproszczenia procedur administracyjnych należy ustanowić procedury specjalne dla zwalniania zabezpieczenia, włączając w to w szczególności warunki jego częściowego zwalniania oraz próg, poniżej którego zabezpieczenie, które powinno zostać zatrzymane, może zostać zwolnione.

(6) W celu pełnego wykorzystania zakresu wywozu produktów rolnych korzystających z refundacji muszą istnieć przepisy podobne do tych określonych w art. 35 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, a podmioty gospodarcze należy zachęcać do szybkiego zwracania świadectw, które nie zostały całkowicie wykorzystane w okresie budżetowym.

(7) Z powodu zmian wprowadzanych niniejszym rozporządzeniem należy dostosować odniesienia do artykułów rozporządzenia (WE) nr 1291/2000.

(8) W celu skuteczniejszego wykorzystania dostępnych funduszy, w szczególności w następstwie potrzeby wypełniania przez Komisję jej zobowiązań międzynarodowych, musi istnieć procedura dostosowania progu, powyżej którego nie ma zastosowania zwolnienie niektórych eksporterów z obowiązku przedstawiania świadectw. Niezbędne są również szczególne uzgodnienia umożliwiające podmiotom gospodarczym, które nie chcą już korzystać ze zwolnienia z obowiązku prezentowania świadectw w chwili zmiany okresu budżetowego, skuteczniejsze wykorzystanie progu przewidzianego w art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1520/2000. Ponadto w celu zapewnienia, aby zobowiązania międzynarodowe Wspólnoty były wypełniane przed zakończeniem roku budżetowego, muszą istnieć procedury zawieszania płatności w związku ze świadectwami refundacji wydanymi w odpowiednim okresie budżetowym.

(9) Uwzględniając doświadczenia nabyte od chwili wprowadzenia świadectw refundacji, należy dostosować procedury przewidziane w załączniku F do rozporządzenia (WE) nr 1520/2000.

(10) Należy umożliwić stosowanie niektórych przepisów niniejszego rozporządzenia od dnia 9 lipca. Dlatego też wejście w życie powinno nastąpić możliwie jak najszybciej po dacie jego opublikowania.

(11) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Horyzontalnych Zagadnień dotyczących Handlu Przetworzonymi Produktami Rolnymi niewymienionymi w załączniku I,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 1520/2000 wprowadza się następujące zmiany:

1) Artykuł 6 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

"3. Bez uszczerbku dla przepisów określonych w art. 6a, świadectwo refundacji nie może być przenoszone na inne osoby. Korzystać z niego może wyłącznie jego posiadacz."

2) Dodaje się art. 6a w brzmieniu:

"Artykuł 6a

1. Zobowiązań wynikających z pozwoleń lub świadectw nie przenosi się. W okresie ważności pozwoleń lub świadectw dopuszcza się możliwość przenoszenia przez właściciela tytularnego wynikających z niego praw pod warunkiem że tego rodzaju przeniesienie dotyczy tylko jednego pozwolenia, świadectwa lub wyciągu z tych dokumentów i jest dokonywane na rzecz osoby, na rzecz której dokonuje się przeniesienia, a jej nazwisko i adres wpisane są w rubryce 20 wniosku o wydanie świadectwa refundacji. Przeniesienie takie odnosi się do ilości, które nie zostały jeszcze rozdzielone, do świadectwa lub wszystkich wyciągów ze świadectwa.

Przed wydaniem świadectwa w rubryce 22 należy wprowadzić następujący wpis uzupełniony zgodnie ze szczegółami podanymi we wniosku: "Istnieje możliwość przeniesienia praw na… (nazwisko i adres osoby, na rzecz której dokonuje się przeniesienia)".

Jeżeli adres i nazwisko ewentualnej osoby, na rzecz której dokonuje się przeniesienia, nie zostało podana we wniosku o świadectwo, skreśla się rubrykę 6.

2. Osoby, na rzecz których dokonuje się przeniesienia, nie mogą otrzymanych praw przenosić dalej, jednakże mogą one przenosić je z powrotem na rzecz właściciela tytularnego.

W takim przypadku organ wydający świadectwo zamieszcza w sekcji 6 świadectwa jeden z następujących wpisów:

- retrocesión al titular, el…

- tilbageføring til indehaveren den…

- Rückübertragung auf den Bescheinigungsinhaber am…

- εκ νέου παραχώρηση στο δικαιούχο στις…

- rights transferred back to the titular holder on [date]

- rétrocession au titulaire le…

- retrocessione al titolaire in data…

- aan de titularis geretrocedeerd op…

- retrocessão ao titular em…

- palautus todistuksenhaltijalle…

- återbördad till licensinnehavaren den…

3. W przypadku wniosku o przeniesienie złożonego przez właściciela tytularnego lub wniosku o przeniesienie zwrotne na rzecz właściciela tytularnego przez osobę, na rzecz której dokonano przeniesienia, organ wydający świadectwo, agencja lub agencje wyznaczone przez każde z Państw Członkowskich wprowadzają do świadectw lub, w odpowiednim przypadku, do sporządzonych z nich wyciągów:

a) nazwisko oraz adres osoby, na rzecz której dokonuje się przeniesienia, jak wskazano zgodnie z ust. 1 lub wpis określony w ust. 2;

b) datę dokonania takiego wpisu potwierdzoną pieczęcią organu lub agencji.

4. Przeniesienie lub przeniesienie zwrotne praw właścicielowi tytularnemu stają się skuteczne z dniem dokonania wpisu."

3) W art. 7 dodaje się ust. 5 w brzmieniu:

"5. Refundacja, o którą wnioskuje się na podstawie specjalnego wniosku, niestanowiącego zgłoszenia wywozowego, przyznawana jest na podstawie stosowanych warunków, w szczególności tych określonych w art. 6.

Bez uszczerbku dla przepisów akapitu poprzedniego, jeżeli trzymiesięczny termin określony w ust. 4 nie został dotrzymany, zobowiązań określonych w ust. 3 nie można uważać za wypełnionych, w związku z tym zabezpieczenie przewidziane w art. 11 zostaje zatrzymane w odniesieniu do przedmiotowych ilości."

4) Dodaje się art. 10a w brzmieniu:

"Artykuł 10a

1. Niniejszy artykuł ma zastosowanie do świadectw refundacji wnoszonych w celu wcześniejszego ustalenia refundacji wywozowej w dniu złożenia wniosku, w związku z przetargiem ogłoszonym w państwie trzecim przywozu.

Wyrażenie "przetarg" rozumiane jest jako nieograniczone zaproszenie do składania ofert, ogłaszane przez publiczne agencje państw trzecich lub międzynarodowe podmioty prawa publicznego, w odpowiedzi na które należy w określonym terminie składać oferty, o których przyjęciu decydują te agencje lub podmioty.

Do celów niniejszego artykułu siły zbrojne określone w art. 36 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 800/1999 uważa się za państwo przywozu.

2. Eksporterzy, którzy w odpowiedzi na ogłoszenie o przetargu określone w ust. 1 złożyli lub zamierzają złożyć oferty, mogą, na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 8 ust. 5, 6 i 9, z zastrzeżeniem warunków określonych w ust. 10 oraz pod warunkiem spełnienia warunków przewidzianych w ust. 3, zwracać się z wnioskiem o wydanie jednego lub większej liczby świadectw, które zostaną wydane pod warunkiem udzielenia zamówienia eksporterowi.

3. Niniejszy artykuł stosuje się tylko w razie podania w ogłoszeniu o przetargu co najmniej danych szczegółowych o;

- państwie przywozu oraz agencji ogłaszającej przetarg,

- ostatecznym terminie składania ofert,

- określonej ilości produktów objętych przetargiem.

Przy składaniu wniosku o wydanie świadectwa zainteresowane strony przekazują te dane szczegółowe wystawiającej agencji.

Wniosek lub wnioski o wydanie świadectwa nie mogą być złożone wcześniej niż 15 dni przed końcowym terminem składania ofert, ale muszą być złożone najpóźniej do godziny 13.00 ostatniego dnia terminu składania ofert.

Kwota określona w składanym wniosku o świadectwo lub świadectwa nie może przekraczać ilości odpowiadającej tej, którą określono we wniosku o wcześniejsze ustalenie stawki refundacji zgodnie z ust. 1 akapit pierwszy, określonej w ogłoszeniu o przetargu. Nie uwzględnia się tolerancji lub opcji przewidzianych w ogłoszeniu o przetargu.

4. Nie naruszając przepisów art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) 1291/2000, w przypadku składania wniosku o świadectwo nie jest konieczne złożenie zabezpieczenia.

5. W terminie 44 dni od upływu terminu składania ofert, z wyjątkiem przypadków siły wyższej, wnioskodawca powiadamia organ wydający świadectwo, listownie lub faksem, w taki sposób, aby organ wydający otrzymał nie później niż w dniu upływu 44-dniowego terminu informację o tym, że:

a) udzielono mu zamówienia;

b) lub nie udzielono mu zamówienia;

c) lub nie złożył on oferty;

d) lub nie może poznać wyników przetargu w określonym terminie z powodów od niego niezależnych.

6. Nie przyjmuje się wniosków o świadectwa, jeżeli w okresie, którego dotyczą wnioski o wydanie świadectwa refundacji, wydanie świadectwa zostało zawieszone zgodnie z art. 8 ust. 8 akapit drugi.

Żaden szczególny środek podjęty po upływie wspomnianego terminu nie stanowi przeszkody wydania jednego lub większej liczby świadectw w odniesieniu do przedmiotowego przetargu, w przypadku spełnienia przez wnioskodawcę następujących warunków:

a) informacja określona w ust. 3 akapit pierwszy jest odpowiednio udokumentowana;

b) przedstawiony został dowód udzielenia wnioskodawcy zamówienia;

c) przedstawione zostało zamówienie; lub

d) w przypadku gdy brak zamówienia jest usprawiedliwiony, składa się dokumentację poświadczającą powstanie zobowiązania w stosunku do innej strony lub stron zamawiających lub, wraz z potwierdzeniem wystawionym przez bank tej strony lub stron, otwarcia nieodwołalnej akredytywy przez instytucję finansową nabywcy w odniesieniu do uzgodnionej dostawy;

e) zostało złożone zabezpieczenie wymagane dla wydania świadectwa.

Świadectwo lub świadectwa wydawane są tylko na kraj określony w ust. 3 akapit pierwszy tiret pierwsze. Umieszcza się w nim informacje o przetargu.

Całkowita kwota objęta wydanym świadectwem lub świadectwami odpowiada całkowitej kwocie, przy zastosowaniu wcześniej ustalonej stawki refundacji zgodnie z ust. 1 akapit pierwszy, na którą udzielono zamówienia wnioskodawcy, i na którą przedstawił on zamówienie lub dokumentację określone w lit. d); kwota ta nie może przekroczyć kwoty, której dotyczył wniosek.

W drodze wyjątku od art. 9 ust. 1 oraz art. 9 ust. 2 akapit pierwszy i drugi, świadectwa refundacji wydane zgodnie z niniejszym artykułem są ważne od daty ich wydania w rozumieniu art. 23 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000. Świadectwa refundacji są ważne nie dłużej niż do końca ósmego miesiąca następującego po miesiącu ich wydania lub do dnia 30 września każdego roku, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej. Wcześniej ustalone stawki refundacji są ważne do ostatniego dnia ważności świadectwa.

Nie można wydać świadectwa na kwotę odpowiadającą ilości, w zakresie której wnioskodawcy nie udzielono zamówienia, lub jeżeli wnioskodawca nie spełnił któregokolwiek z warunków określonych w akapicie drugim lit. a), b), c), i e) lub, jeżeli ma to zastosowanie w akapicie drugim lit. a), b), d) oraz e).

Posiadacz świadectwa lub świadectw jest uważany za objętego w pierwszej kolejności zobowiązaniem do zwrócenia każdej nienależnie wypłaconej refundacji, w przypadku gdy zostanie ustalone, że świadectwo lub świadectwa zostały wydane na podstawie zamówienia lub zobowiązania określonych w lit. d) nieodpowiadających przetargowi ogłoszonemu w państwie trzecim.

7. W przypadkach określonych w ust. 5 lit. b), c) i d) nie wydaje się świadectwa w związku z wnioskiem określonym w ust. 3.

8. Nie wydaje się świadectwa, jeżeli wnioskodawca nie spełnia warunków określonych w ust. 5.

Jednakże jeżeli wnioskodawca przedstawi organowi wydającemu dowód poświadczający, że końcowy termin składania ofert został odroczony:

- o nie więcej niż 10 dni, to wniosek zachowuje ważność, a 44 dniowy termin do powiadomienia o danych szczegółowych określonych w ust. 5 zaczyna skutecznie biec od nowego ostatecznego terminu składania ofert,

- o więcej niż 10 dni, wniosek traci ważność.

9. a) Jeżeli oferent, którego oferta została wybrana, wykaże zgodnie z wymogami właściwego organu, że z powodów od niego niezależnych i niestanowiących przypadku siły wyższej, organ, który ogłosił przetarg, unieważnił zamówienie, właściwy organ zwalnia zabezpieczenie w przypadku gdy wcześniej ustalona stawka refundacji w odniesieniu do produktu podstawowego, odpowiadająca największej refundacji porównanej do innych wykorzystanych produktów podstawowych, jest wyższa lub równa stawce refundacji obowiązującej ostatniego dnia ważności świadectwa.

b) Jeżeli oferent, którego oferta została wybrana, wykaże, zgodnie z wymogami właściwego organu, że z powodów od niego niezależnych i niestanowiących przypadku siły wyższej, organ, który ogłosił przetarg, zobowiązał go do przyjęcia zmian w zamówieniu, właściwy organ może wydłużyć okres ważności świadectwa oraz okres wcześniejszego ustalenia do dnia 30 września.

c) Jeżeli oferent, którego oferta została wybrana, przedstawi dowód, że w przetargu lub zamówieniu udzielonemu w wyniku rozstrzygnięcia przetargu, przewidziany jest margines błędu lub opcja ponad 5 %, a organ, który ogłosił przetarg, skorzysta z tej klauzuli, obowiązek wywozu uważa się za wykonany, jeżeli wywieziona ilość jest nie więcej niż o 10 % mniejsza od ilości, w odniesieniu do której wydano świadectwo, pod warunkiem że wcześniej ustalona stawka refundacji w odniesieniu do produktu podstawowego odpowiadająca największej refundacji porównanej do innych wykorzystanych produktów podstawowych jest wyższa lub równa stawce refundacji obowiązującej ostatniego dnia ważności świadectwa. W takim przypadku stawkę 95 %, określoną w art. 12 ust. 4, zastępuje się stawką 90 %.

d) Podczas porównywania wcześniej ustalonej stawki refundacji ze stawką obowiązującą ostatniego dnia ważności świadectwa uwzględnia się, gdzie sytuacja tego wymaga, inne kwoty przewidziane zgodnie z regułami wspólnotowymi.

10. W drodze wyjątku od art. 8 wnioski o wydanie świadectwa refundacji mogą być składane zgodnie z niniejszym artykułem, począwszy od dnia 1 października każdego okresu budżetowego. Państwa Członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję o danych szczegółowych określonych w ust. 3 akapit pierwszy oraz o kwotach, dacie i czasie złożenia wniosku w odniesieniu do każdego ze świadectw. Komisja informuje Państwa Członkowskie w terminie dwóch dni roboczych od daty powiadomienia, czy ma zastosowanie ust. 12 akapit trzeci.

11. W przypadku wniosków, które nie zostały jeszcze złożone, Komisja może zawiesić stosowanie ust. 2, zgodnie z warunkami wymienionymi w art. 8 ust. 8 akapit drugi i trzeci.

12. Do celów stosowania ust. 6 akapit pierwszy Komisja może uznać, że nie istnieje zagrożenie niewypełnienia zobowiązań międzynarodowych, jeżeli suma kwot odpowiadających pojedynczemu przetargowi, w stosunku do których podmiot lub podmioty gospodarcze złożyły jeden lub więcej wniosków o świadectwo, i w stosunku do których świadectwa nie zostały jeszcze wydane, nie przekracza kwoty 2 milionów EUR.

Jednakże limit ten może zostać zwiększony do 4 milionów EUR, jeżeli żaden ze współczynników redukcji, opublikowanych od początku okresu budżetowego i określonych w art. 8 ust. 5, nie przekracza 50 %.

Świadectwa refundacji nie są wydawane podmiotom gospodarczym, jeżeli dana kwota dodana do kwot objętych wnioskami o świadectwo w ramach tego samego przetargu przekracza obowiązujący limit."

5) Artykuł 12 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 12

1. Jeżeli współczynnik redukcji jest stosowany zgodnie z art. 8 ust. 5 i 8, część zabezpieczenia równa kwocie złożonej pomnożonej przez współczynnik redukcji jest bezzwłocznie zwalniana.

2. Jeżeli wnioskodawca wycofuje swój wniosek o świadectwo, jak przewiduje art. 8 ust. 6, zwalnia się 94 % złożonego zabezpieczenia.

3. Zabezpieczenie zostaje zwolnione w całości w przypadku gdy posiadacz świadectwa wnioskował o refundacje stanowiące łącznie 95 % kwoty, na jaką świadectwo zostało wydane. Na wniosek właściciela tytularnego Państwa Członkowskie mogą zwalniać zabezpieczenie w ratach proporcjonalnych do ilości, dla których został przedstawiony dowód określony w art. 7 ust. 4, pod warunkiem że przedstawiony został dowód, iż wystąpiono z wnioskiem o kwotę równą co najmniej 5 % kwoty wskazanej w świadectwie.

4. Jeżeli świadectwo refundacji zostało wykorzystane w 95 % kwoty, dla której zostało wydane, część zabezpieczenia równa 25 % różnicy między 95 % kwoty, dla której świadectwo zostało wydane, a kwotą refundacji rzeczywiście wykorzystaną, ulega przepadkowi.

Ponadto jeżeli całkowita kwota zabezpieczenia, która powinna ulec przepadkowi, wynosi 60 EUR lub mniej, dane Państwo Członkowskie zwalnia całe zabezpieczenie.

5. Jednakże:

- jeżeli świadectwo lub wyciąg ze świadectwa zostaje zwrócony do organu wydającego w trakcie okresu odpowiadającego początkowym dwóm trzecim okresu jego ważności, odpowiadająca kwota zabezpieczenia ulegająca przepadkowi zostaje zmniejszona o 40 %; do tego celu część dnia liczy się jako cały dzień;

- jeżeli świadectwo lub wyciąg ze świadectwa zostaje zwrócony do organu wydającego w trakcie okresu odpowiadającego ostatniej jednej trzeciej okresu jego ważności lub w miesiącu następującym po miesiącu, w którym wygasa jego ważność, odpowiadająca kwota zabezpieczenia ulegająca przepadkowi zostaje zmniejszona o 25 %.

Powyższy ustęp ma zastosowanie do świadectw lub wyciągów ze świadectw zwróconych organom wydającym w okresie budżetowym, w czasie trwanie którego zostały wydane, oraz pod warunkiem że zostały zwrócone wcześniej niż 30 dni przed końcem tego okresu."

6) W art. 14 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

"2. Przepisy niniejszego artykułu stosuje się do wywozu dokonywanego przez eksportera, który nie posiadał świadectwa refundacji od początku odnośnego okresu budżetowego, i który nie posiada takiego świadectwa w dniu wywozu. Wnioski złożone przez eksportera na warunkach wymienionych w ust. 2 załącznika F-VI w trakcie roku budżetowego i przed złożeniem wniosku w stosunku do danego wywozu nie przekraczają równowartości 50000 EUR.

Do celów stosowania poprzedniego akapitu, jeżeli właściwe władze uznają za specjalny wniosek zgłoszenie celne w rozumieniu art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 800/1999, datą jego złożenia może być, za zgodą właściwych władz, dzień przyjęcia danego zgłoszenia celnego przez organ celny.

Artykuł ten ma zastosowanie wyłączenie do Państw Członkowskich, w których towary zostały wytworzone lub zmontowane.

3. Nie później niż piątego dnia każdego miesiąca Państwa Członkowskie powiadomią Komisję o kwotach refundacji przyznanych zgodnie z niniejszym artykułem od szesnastego dnia do końca poprzedniego miesiąca, oraz nie później niż dwudziestego dnia każdego miesiąca o kwotach refundacji przyznanych na mocy niniejszego artykułu od pierwszego do piętnastego dnia bieżącego miesiąca.

Jeżeli suma kwot, o której powiadomiły Państwa Członkowskie, osiąga 20 milionów EUR, Komisja może zawiesić stosowanie przepisów ust. 1 i 2 w odniesieniu do wywozu towarów nieobjętych świadectwem refundacji.

Uwzględniając zarówno kwoty, o których Państwa Członkowskie powiadomiły Komisję w zastosowaniu akapitu pierwszego, jak i wypełnianie przez Wspólnotę Europejską jej zobowiązań międzynarodowych, Komisja może dostosować kwotę przewidzianą w akapicie drugim w odniesieniu do okresu budżetowego. W takim przypadku publikuje ona nową kwotę w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich."

7) Artykuł 15 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

"2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, następujące przepisy rozporządzenia (EWG) nr 1291/2000 nie mają zastosowania do świadectw refundacji określonych w niniejszym rozporządzeniu:

- art. 9, 12, 14, 21, 24, 32, 33, 35, 42, 46, 47, 49 oraz 50,

- art. 8 ust. 2,

- art. 8 ust. 4,

- art. 18 ust. 1,

- art. 36 ust. 5."

8) W art. 16 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

"Jednakże jeżeli dane towary są wymienione w kolumnach 1 i 2 załącznika D, zainteresowanej stronie przyznaje się refundację, na jej wyraźne żądanie, z uwzględnieniem charakteru i ilości produktów podstawowych przy obliczaniu takiej refundacji, określanej na podstawie analizy towarów przeznaczonych do wywozu oraz zgodnie z tabelą przeliczeniową zamieszczoną w załączniku D. Właściwe władze podejmują decyzję dotyczącą warunków przeprowadzenia analizy.";

b) ustęp 8 otrzymuje brzmienie:

"8. W odniesieniu do wywozu dokonanego między dniem 1 a dniem 15 października każdego roku, refundacji nie można wypłacać przed dniem 16 października.

W odniesieniu do wywozu dokonanego za okazaniem świadectwa refundacji wydanego w odniesieniu do okresu budżetowego, jak również w przypadku gdy Komisja stwierdzi, że może wystąpić niebezpieczeństwo niewypełnienia przez Wspólnotę jej zobowiązań międzynarodowych, wypłaty refundacji zaplanowane po zakończeniu tego okresu nie mogą zostać dokonane przed dniem 16 października, w którym to przypadku termin określony w art. 49 ust. 8 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 800/1999 może zostać tymczasowo wydłużony o trzy miesiące i 15 dni.

W przypadku stosowania poprzedniego akapitu Komisja publikuje ten przepis przed dniem 20 września w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich."

9) W załączniku F wprowadza się następujące zmiany:

a) w sekcji I ust. 2 otrzymuje brzmienie:

"2. "Pozwolenia na wywóz lub świadectwa o wcześniejszym ustaleniu refundacji"; są opatrzone pieczęcią "świadectwo refundacji nie załącznik I";. Informacja ta może zostać skomputeryzowana.

Wnioskodawcy muszą wypełnić rubryki 4, 8, 17 i 18 oraz w miarę potrzeb rubrykę 7. Kwotę w rubrykach 17 i 18 podaje się w euro.

Rubryk 13–16 nie wypełnia się.

W rubryce 20 wnioskodawcy zobowiązani są określić, czy planują wykorzystać świadectwo refundacji jedynie w Państwie Członkowskim, w którym zostało wystawione, czy wnioskują o świadectwo refundacji, które jest ważne w całej Wspólnocie.

Wnioskodawcy muszą wpisać w rubryce 20 wyrazy "art. 8–1"; lub inne wyrazy zgodnie z wymogami właściwego organu, jeżeli wniosek odnosi się do świadectwa przewidzianego zgodnie z art. 8 ust. 1, lub wyrazy "art. 8–8"; lub inne wyrazy zgodnie z wymogami właściwego organu, jeżeli odnosi się on do świadectwa przewidzianego zgodnie z art. 8 ust. 8–10.

Wnioskodawcy muszą wpisać miejsce i datę złożenia wniosku oraz go podpisać.

Jeżeli wniosek dotyczy pomocy żywnościowej, w rubryce 20 muszą także wpisać jedno ze wskazań określonych w art. 10 niniejszego rozporządzenia lub w art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 59/98 [7].";

b) w sekcji II ust. 3 otrzymuje brzmienie:

"3. Wniosek o wyciąg ze świadectwa refundacji.

Każdy posiadacz świadectwa refundacji może zwrócić się o wydanie wyciągu ze świadectwa na kwotę nieprzekraczającą kwoty, która nie jest odnotowana na oryginale świadectwa w dniu wydawania wyciągu w szczególności, jeżeli wnioski o refundację w odniesieniu do planowanego wywozu nie będą przedkładane w Państwie Członkowskim, które wystawiło świadectwo refundacji. W tym przypadku kwotę, na jaką składany jest wniosek o wyciąg, odnotowuje się na oryginale świadectwa, a wyciąg wydaje się na podstawie wniosku sporządzonego na formularzu określonym w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 i zawierającego jednocześnie następujące informacje:

- w rubrykach 1 i 2 nazwę organu, który wystawił świadectwo refundacji, w odniesieniu do którego składany jest wniosek o wcześniejsze ustalenie oraz numer oryginału świadectwa,

- w rubryce 4 nazwę/nazwisko posiadacza świadectwa refundacji,

- w rubrykach 17 i 18 kwotę z wnioskowanego wyciągu, wyrażoną w euro.";

c) sekcja IV otrzymuje brzmienie:

"IV. Wydawanie świadectw refundacji bez wcześniejszego ustalenia refundacji, do wykorzystania w całej Wspólnocie

Przedmiotowe świadectwa wypełnia się w taki sam sposób jak świadectwo określone w sekcji III.

Skreśla się rubrykę 21.

W przypadku gdy posiadacz takiego świadectwa refundacji wnioskuje o wcześniejsze ustalenie stawek refundacji, zobowiązany jest on zwrócić oryginał świadectwa oraz wydane uprzednio wyciągi. W rubryce 22 świadectwa wpisuje się "Refundacja ważna, dnia (data), wcześniejsze ustalenie, dnia (data)."."

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Artykuł 1 ust. 2 i 5 stosuje się do świadectw, o które złożono wnioski, poczynając od dnia 9 lipca 2001 r. i odpowiadających wywozowi dokonanemu, począwszy od dnia 1 października 2001 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 31 lipca 2001 r.

W imieniu Komisji

Frederik Bolkestein

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 318 z 20.12.1993, str. 18.

[2] Dz.U. L 298 z 25.11.2000, str. 5.

[3] Dz.U. L 177 z 15.7.2000, str. 1.

[4] Dz.U. L 276 z 28.10.2000, str. 3.

[5] Dz.U. L 152 z 24.6.2000, str. 1.

[6] Dz.U. L 150 z 6.6.2000, str. 25.

[7] Dz.U. L 25 z 31.1.1998, str. 39.

--------------------------------------------------