26)

załącznik V otrzymuje brzmienie: „ZAŁĄCZNIK V Wartości dopuszczalne kontrolowania emisji z dużych źródeł stacjonarnych 1. Dwa rodzaje wartości dopuszczalnych są ważne przy kontroli emisji metali ciężkich: a) wartości dla poszczególnych metali ciężkich lub grup metali ciężkich; oraz b) wartości dla emisji cząstek stałych ogólnie. 2. W zasadzie wartości dopuszczalne dla cząstek stałych nie mogą zastąpić poszczególnych wartości dopuszczalnych dla kadmu, ołowiu i rtęci, ponieważ ilość metali towarzysząca emisji cząstek różni się w zależności od danego procesu. Jednakże zgodność z tymi wartościami dopuszczalnymi przyczynia się w znacznym stopniu do zmniejszenia emisji metali ciężkich ogółem. Ponadto monitorowanie emisji cząstek stałych jest generalnie mniej kosztowne niż monitorowanie poszczególnych rodzajów metali, a stałe monitorowanie poszczególnych metali ciężkich jest praktycznie niemożliwe. Dlatego wartości dopuszczalne cząstek stałych mają duże znaczenie praktyczne i są również ustanowione w niniejszym załączniku w większości przypadków w celu uzupełnienia poszczególnych wartości dopuszczalnych dla kadmu, ołowiu lub rtęci. 3. Sekcja A ma zastosowanie do Stron innych niż Stany Zjednoczone Ameryki. Sekcja B ma zastosowanie do Stanów Zjednoczonych Ameryki. A. Strony inne niż Stany Zjednoczone Ameryki 4. Jedynie w tej sekcji »pył« oznacza masę cząstek o dowolnym kształcie, strukturze lub gęstości rozproszonych w fazie gazowej w warunkach punktu poboru próbek, które można zebrać w drodze filtracji w określonych warunkach po poborze reprezentatywnej próbki gazu podlegającej analizie, i które pozostają powyżej filtra oraz na filtrze po wysuszeniu w określonych warunkach. 5. Do celów niniejszej sekcji »dopuszczalna wartość emisji« (ELV) lub »wartość dopuszczalna« oznacza ilość pyłu i poszczególnych metali ciężkich na podstawie niniejszego Protokołu zawartą w gazach odlotowych pochodzących z instalacji, która nie może zostać przekroczona. O ile nie ustalono inaczej, oblicza się ją w kategoriach masy zanieczyszczenia na objętość gazów odlotowych (wyrażonych jako mg/m3), przyjmując warunki standardowe dla temperatury i ciśnienia suchego gazu (objętość 273,15 K, 101,3 kPa). W odniesieniu do zawartości tlenu w gazie odlotowym stosuje się wartości podane dla wybranych kategorii dużych źródeł stacjonarnych. Nie jest dozwolone rozcieńczanie do celów obniżenia stężeń zanieczyszczeń w gazach odlotowych. Wykluczone jest uruchomienie, wyłączenie i konserwacja sprzętu. 6. Monitorowanie emisji we wszystkich przypadkach odbywa się za pomocą pomiarów lub przeliczeń zapewniających co najmniej ten sam poziom dokładności. Przestrzeganie wartości dopuszczalnych weryfikuje się poprzez stałe lub okresowe pomiary lub jakiekolwiek inne racjonalne technicznie metody, w tym zweryfikowane metody przeliczania. Pomiary odpowiednich metali ciężkich należy przeprowadzać co najmniej raz na trzy lata w odniesieniu do każdegoźródła przemysłowego. Należy uwzględnić wytyczne dotyczące metod przeprowadzania pomiarów i obliczeń przyjęte przez Strony na sesji Organu Wykonawczego. W przypadku pomiarów stałych zgodność z wartością dopuszczalną zostaje osiągnięta, jeżeli zatwierdzona średnia miesięczna emisja nie przekracza dopuszczalnej wartości emisji. W przypadku pomiarów okresowych lub innego właściwego określenia lub procedury przeliczenia zgodność z dopuszczalnymi wartościami emisji zostanie osiągnięta, jeżeli średnie wartości oparte na właściwej liczbie pomiarów na podstawie reprezentatywnych warunków nie przekraczają wartości normy emisji. Do celów weryfikacji można uwzględnić niedokładność metod pomiaru. Pośrednie monitorowanie substancji jest również możliwe za pośrednictwem parametrów sumy/skumulowanych parametrów (np. pył jako parametr sumy dla metali ciężkich). W niektórych przypadkach zastosowanie określonej techniki oczyszczania emisji może zagwarantować zachowanie lub osiągnięcie wartości/wartości dopuszczalnej. 7. Monitorowanie właściwych substancji zanieczyszczających oraz pomiary parametrów procesu, a także kontrolę jakości zautomatyzowanych systemów i pomiarów referencyjnych służących przeprowadzeniu kalibracji tych systemów, wykonuje się zgodnie z normami CEN. W przypadku niedostępności norm CEN stosuje się normy ISO, normy krajowe lub międzynarodowe, które zapewniają dostarczanie danych o równorzędnym poziomie jakości naukowej. Obiekty energetycznego spalania (kotły i ogrzewacze procesowe) o nominalnej mocy cieplnej przekraczającej 50 ΜWth (1) (załącznik II, kategoria 1) 8. Wartości dopuszczalne emisji pyłu przy spalaniu paliw stałych i płynnych, innych niż biomasa i torf (2): Tabela 1 Rodzaj paliwa Moc cieplna (MWth) Dopuszczalna wartość emisji dla pyłu (mg/m3) (1) Paliwa stałe 50–100 Nowe instalacje: 20 (węgiel, węgiel brunatny i inne paliwa stałe) Istniejące instalacje: 30 (węgiel, węgiel brunatny i inne paliwa stałe) 100–300 Nowe instalacje: 20 (węgiel, węgiel brunatny i inne paliwa stałe) Istniejące instalacje: 25 (węgiel, węgiel brunatny i inne paliwa stałe) > 300 Nowe instalacje: 10 (węgiel, węgiel brunatny i inne paliwa stałe) Istniejące instalacje: 20 (węgiel, węgiel brunatny i inne paliwa stałe) Paliwa płynne 50–100 Nowe instalacje: 20 Istniejące instalacje: 30 (ogółem) 50 dla wypalania pozostałości procesów destylacji i konwersji w rafineriach pochodzących z rafinacji ropy naftowej do celów zużycia własnego w obiektach energetycznego spalania Paliwa płynne 100–300 Nowe instalacje: 20 Istniejące instalacje: 25 (ogółem) 50 dla wypalania pozostałości procesów destylacji i konwersji w rafineriach pochodzących z rafinacji ropy naftowej do celów zużycia własnego w obiektach energetycznego spalania > 300 Nowe instalacje: 10 Istniejące instalacje: 20 (ogółem) 50 dla wypalania pozostałości procesów destylacji i konwersji w rafineriach pochodzących z rafinacji ropy naftowej do celów zużycia własnego w obiektach energetycznego spalania 9. Postanowienia szczególne dotyczące obiektów energetycznego spalania, o których mowa w ust. 8: a) Strona może odstąpić od obowiązku zapewnienia zgodności z ELV, o których mowa w ust. 8, w następujących przypadkach: (i) w przypadku obiektów energetycznego spalania zwykle wykorzystujących paliwo gazowe, które w drodze wyjątku są zmuszone do korzystania z innych rodzajów paliwa z uwagi na nagłą przerwę w dostawach gazu i z tego względu musiałyby być wyposażone w urządzenie do oczyszczania gazów odlotowych; (ii) w przypadku istniejących obiektów energetycznego spalania, których okres wykorzystania nie przekracza 17 500 godzin działania, począwszy od 1 stycznia 2016 r. i nie dłużej niż do 31 grudnia 2023 r.; b) jeżeli moc obiektu energetycznego spalania jest zwiększana o co najmniej 50 MWth, dopuszczalna wartość emisji określoną w ust. 8 dla nowych instalacji stosuje się do części rozbudowanej, której dotyczy zmiana. Dopuszczalną wartość emisji oblicza się jako średnią ważoną rzeczywistej mocy cieplnej zarówno istniejącej, jak i nowej części instalacji; c) Strony zapewniają przyjęcie procedur odnoszących się do nieprawidłowego funkcjonowania lub awarii urządzeń redukujących; d) w przypadku obiektu spalania wielopaliwowego, w którym jednocześnie wykorzystuje się co najmniej dwa rodzaje paliwa, dopuszczalną wartość emisji określa się jako średnią ważoną dopuszczalnych wartości emisji dla poszczególnych paliw na podstawie mocy cieplnej zapewnianej przez każdy rodzaj paliwa. Pierwotny i wtórny przemysł żelaza i stali (załącznik II, kategorie 2 i 3) 10. Wartości dopuszczalne dla emisji pyłu: Tabela 2 Działalność Dopuszczalna wartość emisji dla pyłu (mg/m3) Spiekalnia 50 Grudkownia 20 w przypadku kruszenia, mielenia i suszenia 15 w przypadku pozostałych etapów procesu Wielki piec hutniczy: gorące paleniska 10 Produkcja i odlewanie stali metodą konwertorowo-tlenową 30 Produkcja i odlewanie stali metodą elektryczną 15 (istniejące) 5 (nowe) Odlewnie żelaza (załącznik II, kategoria 4) 11. Wartości dopuszczalne dla emisji pyłów z odlewni żelaza: Tabela 3 Działalność Dopuszczalna wartość emisji dla pyłu (mg/m3) Odlewnie żelaza: wszystkie piece (żeliwiaki, indukcyjne, obrotowe); wszystkie formy (tracone, trwałe) 20 Walcowanie na gorąco 20 50, jeżeli nie można zastosować filtra workowego ze względu na występowanie mokrych oparów Produkcja i przetwarzanie miedzi, cynku i stopów krzemomanganu i żelazomanganu, w tym piece typu Imperial Smelting (załącznik II, kategorie 5 i 6) 12. Wartości dopuszczalne dla emisji pyłu z produkcji i przetwarzania miedzi, cynku i stopów krzemomanganu i żelazomanganu: Tabela 4 Dopuszczalna wartość emisji dla pyłu (mg/m3) Produkcja i przetwarzanie metali nieżelaznych 20 Produkcja i przetwarzanie ołowiu (załącznik II, kategorie 5 i 6) 13. Wartości dopuszczalne dla emisji pyłu z produkcji i przetwarzania ołowiu: Tabela 5 Dopuszczalna wartość emisji dla pyłu (mg/m3) Produkcja i przetwarzanie ołowiu 5 Przemysł cementowy (załącznik II, kategoria 7) 14. Wartości dopuszczalne dla emisji pyłów z produkcji cementu Tabela 6 Dopuszczalna wartość emisji dla pyłu (mg/m3) (2) Instalacje do produkcji cementu, piece, młyny i chłodniki klinkieru 20 Instalacje do produkcji cementu, piece, młyny i chłodniki klinkieru wykorzystujące współspalanie odpadów 20 Przemysł szklarski (załącznik II, kategoria 8) 15. Wartości dopuszczalne dla emisji pyłów z produkcji szkła: Tabela 7 Dopuszczalna wartość emisji dla pyłu (mg/m3) (3) Nowe instalacje 20 Istniejące instalacje 30 16. Wartość dopuszczalna dla emisji ołowiu z produkcji szkła: 5 mg/m3 Przemysł chloro-alkaliczny (załącznik II, kategoria 9) 17. Istniejące instalacje chloro-alkaliczne stosujące ogniwa rtęciowe muszą przejść na technologie niezawierające rtęci lub zostać zamknięte do dnia 31 grudnia 2020 r.; w okresie przejściowym wartość dopuszczalna rtęci uwalnianej przez instalację do powietrza wynosi 1 g na Mg (3) mocy produkcyjnej chloru. 18. Nowe instalacje chloro-alkaliczne muszą być eksploatowane bez wykorzystania rtęci. Spalanie odpadów (załącznik II, kategorie 10 i 11) 19. Wartość dopuszczalna dla emisji pyłów ze spalania odpadów: Tabela 8 Dopuszczalna wartość emisji dla pyłu (mg/m3) (4) Spalanie odpadów komunalnych, odpadów innych niż niebezpieczne, odpadów niebezpiecznych i medycznych 10 20. Wartość dopuszczalna dla emisji rtęci ze spalania odpadów: 0,05 mg/m3. 21. Wartość dopuszczalna dla emisji rtęci ze współspalania odpadów w kategoriach źródeł 1 i 7: 0,05 mg/m3. B. Stany Zjednoczone Ameryki 22. Wartości dopuszczalne dla kontroli emisji cząstek stałych lub określonych metali ciężkich ze źródeł stacjonarnych zakwalifikowanych do poniższych kategorii źródeł stacjonarnych wraz z właściwymi źródłami określone są w następujących dokumentach: a) stalownie: elektryczne piece łukowe – 40 C.F.R. część 60, podpunkt AA i podpunkt AAa; b) małe spalarnie odpadów komunalnych – 40 C.F.R. część 60, podpunkt AAAA; c) produkcja szkła – 40 C.F.R. część 60, podpunkt CC; d) elektryczne generatory pary wodnej – 40 C.F.R. część 60, podpunkt D i podpunkt Da; e) przemysłowo-handlowo-instytucjonalne generatory pary wodnej – 40 C.F.R. część 60, podpunkt Db oraz podpunkt Dc; f) spalarnie odpadów komunalnych – 40 C.F.R. część 60, podpunkt E, podpunkt Ea i podpunkt Eb; g) spalarnie odpadów szpitalnych/medycznych/zakaźnych – 40 C.F.R. część 60, podpunkt Ec; h) cement portlandzki – 40 C.F.R. część 60, podpunkt F; i) wtórny przetop ołowiu – 40 C.F.R. część 60, podpunkt L; j) piece wykorzystujące metodę konwertorowo-tlenową – 40 C.F.R. część 60, podpunkt N; k) stalownie wykorzystujące proces podstawowy (po 20 stycznia 1983 r.) – 40 C.F.R. część 60, podpunkt Na; l) huty miedzi – 40 C.F.R. część 60, podpunkt P; m) huty cynku – 40 C.F.R. część 60, podpunkt Q; n) huty ołowiu – 40 C.F.R. część 60, podpunkt R; o) zakłady produkcji żelazostopów – 40 C.F.R. część 60, podpunkt Z; p) inne spalarnie odpadów stałych (po 9 grudnia 2004 r.) – 40 C.F.R. część 60, podpunkt EEEE; q) piece do przetopu ołowiu – 40 C.F.R. część 63, podpunkt X; r) spalarnie odpadów niebezpiecznych – 40 C.F.R. część 63, podpunkt EEE; s) produkcja cementu portlandzkiego – 40 C.F.R. część 63, podpunkt LLL; t) huty miedzi – 40 C.F.R. część 63, podpunkt QQQ; u) huty ołowiu – 40 C.F.R. część 63, podpunkt TTT; v) odlewnie żelaza i stali – 40 C.F.R. część 63, podpunkt EEEEE; w) zintegrowana produkcja żelaza i stali – 40 C.F.R. część 63, podpunkt FFFFF; x) zakłady produkcji stali w piecach elektrycznych łukowych – 40 C.F.R. część 63, podpunkt YYYYY; y) odlewnie żelaza i stali – 40 C.F.R. część 63, podpunkt ZZZZZ; z) źródła obszarowe pierwotnego hutnictwa miedzi – 40 C.F.R. część 63, podpunkt EEEEEE; aa) źródła obszarowe przetopu miedzi – 40 C.F.R. część 63, podpunkt FFFFFF; bb) źródła obszarowe pierwotnego hutnictwa metali nieżelaznych: cynku, kadmu i berylu – 40 C.F.R. część 63, podpunkt GGGGGG; cc) produkcja szkła (źródła obszarowe) – 40 C.F.R. część 63, podpunkt SSSSSS; dd) przetop metali nieżelaznych (źródła obszarowe) – 40 C.F.R. część 63, podpunkt TTTTTT; ee) produkcja żelazostopów (źródła obszarowe) – 40 C.F.R. część 63, podpunkt YYYYYY; ff) odlewnie aluminium, miedzi i metali nieżelaznych (źródła obszarowe) – 40 C.F.R. część 63, podpunkt ZZZZZZ; gg) normy wydajności dla zakładów przeróbki i przetwarzania węgla – 40 C.F.R., część 60, podpunkt Y; hh) ogrzewacze przemysłowe, komercyjne, instytucjonalne i procesowe – 40 C.F.R., część 63, podpunkt DDDDD; ii) kotły przemysłowe, komercyjne i instytucjonalne (źródła obszarowe)– 40 C.F.R., część 63, podpunkt JJJJJJ; jj) rtęciowe zakłady chloro-alkaliczne – 40 C.F.R. część 63, podpunkt IIIII; oraz (kk) normy wydajności dla komercyjnych i przemysłowych jednostek spalania odpadów stałych, których budowa rozpoczęła się po dniu 30 listopada 1999 r., lub których przebudowa lub odbudowa rozpoczęła się w dniu 1 czerwca 2001 r. lub później – 40 C.F.R., część 60, podpunkt CCCC.”