PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 279/40

DECYZJA KOMISJI

z dnia 21 marca 2012 r.

w sprawie środka pomocy SA.31479 (2011/C) (ex 2011/N), który Zjednoczone Królestwo zamierza wdrożyć na rzecz Royal Mail Group

(notyfikowana jako dokument nr C(2012) 1834)

(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2012/542/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z przywołanymi artykułami (1) i uwzględniając otrzymane odpowiedzi,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. PROCEDURA

(1) W dniu 10 czerwca 2011 r., po wcześniejszych nieformalnych (przedzgłoszeniowych) kontaktach z Komisją, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej („Zjednoczone Królestwo”) zgłosiło szereg środków pomocy (zob. część 2.3) na rzecz Royal Mail Group („RMG”).

(2) Pismem z dnia 29 lipca 2011 r. Komisja poinformowała Zjednoczone Królestwo o swojej decyzji o wszczęciu postępowania przewidzianego w art. 108 ust. 2 Traktatu w odniesieniu do przedmiotowych zgłoszonych środków pomocy.

(3) Decyzję Komisji o wszczęciu postępowania opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag.

(4) Pismem z dnia 9 sierpnia 2011 r. Zjednoczone Królestwo wystąpiło o przedłużenie terminu na udzielenie odpowiedzi do dnia 14 września 2011 r., na co Komisja wyraziła zgodę pismem z dnia 11 sierpnia 2011 r. Zjednoczone Królestwo przekazało swoje uwagi w dniu 8 września 2011 r.

(5) Komisja otrzymała następujące uwagi od zainteresowanych stron: — 5 października 2011 r. UK Mail — 6 października 2011 r. Communication Workers Union — 6 października 2011 r. UPS — 7 października 2011 r. Deutsche Post — 7 października 2011 r. DX Group — 7 października 2011 r. Mail Competition Forum — 7 października 2011 r. TNT — 7 października 2011 r. Free Fair Post Initiative — 9 października 2011 r. Secured Mail

(6) Uwagi otrzymane od innych zainteresowanych stron przekazano Zjednoczonemu Królestwu w dniu 12 października 2011 r. Zjednoczone Królestwo ustosunkowało się do tych uwag pismem zarejestrowanym w dniu 16 listopada 2011 r.

(7) W dniu 22 sierpnia 2011 r. Komisja skierowała do Zjednoczonego Królestwa wezwanie do udzielenia informacji, na które Zjednoczone Królestwo udzieliło odpowiedzi pismem z dnia 14 września 2011 r.

(8) W dniu 20 września 2011 r. odbyło się spotkanie z władzami Zjednoczonego Królestwa, RMG i współpracującymi z nią przedstawicielami banków, na którym ci ostatni przedstawili bardziej szczegółowe informacje na temat zgłoszonego planu restrukturyzacji.

(9) Komisja jeszcze kilkakrotnie spotkała się z władzami Zjednoczonego Królestwa w dniach 12 października 2011 r., 10 i 23 listopada 2011 r. oraz 12 stycznia 2012 r., aby omówić tę kwestię. Zjednoczone Królestwo przedstawiło szereg dodatkowych informacji w wiadomościach e-mail lub w pismach z dnia 30 września 2011 r., z dnia 20 października 2011 r., z dnia 7, 11, 18, 20, 28 i 30 listopada 2011 r., z dnia 6 grudnia 2011 r. oraz z dnia 14 lutego 2012 r.

(10) W dniu 17 lutego 2012 r. władze Zjednoczonego Królestwa przekazały ostatnie aktualizacje zgłoszenia oraz wyjaśnienia dotyczące planu restrukturyzacji.

2. SZCZEGÓŁOWY OPIS ŚRODKÓW POMOCY

2.1. Kontekst: liberalizacja sektora pocztowego w Zjednoczonym Królestwie

(11) Zjednoczone Królestwo umieszcza zgłoszone środki pomocy w kontekście swojej szerzej zakrojonej polityki w zakresie usług pocztowych i podkreśla strategiczne znaczenie RMG dla zapewnienia ciągłości świadczenia powszechnych usług pocztowych.

(12) Polityka rządu Zjednoczonego Królestwa jest określona w ustawie o usługach pocztowych (3) („ustawa o usługach pocztowych z 2011 r.”), która uzyskała sankcję królewską (ang. Royal Assent) w dniu 13 czerwca 2011 r. Na mocy ustawy wdraża się zalecenia niezależnego przeglądu przeprowadzonego pod kierownictwem Richarda Hoopera („sprawozdania Hoopera”) (4), a mianowicie, podsumowując: (i) zezwala się na inwestycje sektora prywatnego w RMG w celu wprowadzenia dyscypliny rynkowej i zasilenia nowym kapitałem; (ii) umożliwia się przeniesienie deficytu powstałego w przeszłości w ramach planu emerytalnego na rząd Zjednoczonego Królestwa, utrzymując w przedsiębiorstwie mniej rozbudowany system kapitałowy („pomoc dla systemu emerytalnego”); (iii) stwierdza się wyraźnie, że przedsiębiorstwo Post Office Limited („POL”, detaliczne ramię RMG) nie jest przeznaczone na sprzedaż, lecz pozostanie własnością państwa; (iv) otwiera się drogę do modernizacji przepisów regulujących sektor usług pocztowych; oraz (v) wymaga się wprowadzenia programu akcji pracowniczych, który obejmie co najmniej 10 % udziałów w RMG, zanim rząd Zjednoczonego Królestwa sprzeda całość swoich udziałów w RMG.

2.2. Beneficjenci środków pomocy

2.2.1. Struktura Royal Mail Group

(13) RMG w całości należy do państwa poprzez Royal Mail Holdings plc („RMH”). RMG jest głównym operatorem pocztowym w Zjednoczonym Królestwie i do końca 2005 r., tj. do czasu pełnej liberalizacji rynku usług pocztowych w tym kraju, miało monopol prawny na niektóre podstawowe usługi doręczania przesyłek listowych. RMG świadczy usługi odbierania, sortowania, przewozu i doręczania przesyłek (listów i paczek) pod markami „Royal Mail” oraz „Parcelforce Worldwide”.

(14) Siecią urzędów pocztowych zarządza spółka POL, która obecnie jest w całości własnością RMG (a tym samym rządu Zjednoczonego Królestwa). RMG i POL są odrębnymi podmiotami prawnymi, chociaż należą do tej samej grupy. Zgodnie z zaleceniami przedstawionymi w sprawozdaniach Hoopera proponuje się, aby po reformie POL nadal pozostało w całości własnością państwa i stało się spółką siostrą RMG w ramach RMH.

(15) RMG ma również inne jednostki zależne, w szczególności General Logistics System BV („GLS”) – europejską firmę kurierską RMG, która świadczy usługi w zakresie doręczania przesyłek, logistyki i doręczeń ekspresowych w całej Europie. Sieć GLS obejmuje jednostki zależne i partnerów sieci w 36 państwach europejskich. Wykres 1: Aktualna struktura organizacyjna RMG

2.2.2. Royal Mail Group (RMG)

(16) Od dnia 23 marca 2001 r. na mocy ustawy o usługach pocztowych z 2000 r. RMG posiada koncesję na świadczenie usług doręczania przesyłek listowych w Zjednoczonym Królestwie. Zgodnie z warunkami tej koncesji na RMG spoczywa obowiązek w zakresie usługi publicznej. Ustalenia te stanowią realizację wymogów określonych w dyrektywie 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług (5) („dyrektywa w sprawie usług pocztowych”). Zgodnie z warunkami koncesji RMG ma obowiązek negocjowania ze wszystkimi zainteresowanymi operatorami umów handlowych dotyczących dostępu do swojej sieci krajowej. Nowi operatorzy zwykle wchodzą na rynek poprzez zawieranie takich umów dotyczących dostępu z RMG.

(17) RMG jest jedynym koncesjonariuszem na rynku pocztowym w Zjednoczonym Królestwie, na którym spoczywają obowiązki w zakresie usługi publicznej. Główne aspekty obecnego obowiązku w zakresie usługi publicznej obejmują (i) doręczanie przesyłek (listów i paczek) o wadze do 20 kg każdego dnia roboczego do domu lub siedziby każdej osoby fizycznej lub innej w Zjednoczonym Królestwie (obowiązek doręczania listów od poniedziałku do soboty), (ii) odbiór poczty co najmniej raz dziennie z każdego punktu dostępu oraz świadczenie usługi przewożenia, przyjmowania, odbierania, sortowania i doręczania paczek pocztowych po przystępnych cenach określanych zgodnie z jednolitą taryfą oraz (iii) świadczenie usługi przesyłek poleconych po cenach ustalanych zgodnie z jednolitą taryfą.

(18) W ramach koncesji na RMG nakłada się obowiązek kontroli cen w odniesieniu do świadczenia usługi regulowanej. Obecną kontrolę cen ustanowiono w kwietniu 2006 r. na okres czterech lat, a następnie przedłużono do marca 2012 r.

(19) Ponadto zgodnie z warunkami koncesji RMG ma obowiązek umożliwić klientom i innym przedsiębiorstwom pocztowym dostęp do swojej sieci krajowej na niedyskryminujących zasadach; w praktyce większość konkurentów RMG weszła na rynek, korzystając z dostępu stron trzecich do sieci podrzędnej (na przykład ostateczne sortowanie przesyłek i doręczanie na etapie końcowym do klientów).

(20) Konkurencja w zakresie dostępu do sieci podrzędnej obejmuje odbieranie i przetwarzanie przesyłek przez operatora będącego osobą trzecią za pośrednictwem jego własnej sieci do momentu dostarczenia do ośrodków sortowania RMG, gdzie przesyłki trafiają do sieci RMG w celu przeprowadzenia ostatecznego sortowania i doręczenia do odbiorców. Na mocy innych równoważnych umów znanych jako umowy o „bezpośrednim dostępie klientów” klienci nadający duże ilości przesyłek mogą dostarczać wstępnie posortowane przesyłki do central pocztowych RMG w celu doręczenia w ramach sieci podrzędnej.

(21) Konkurencja w zakresie usług doręczania przesyłek listowych w Zjednoczonym Królestwie pojawiła się poprzez dostęp do sieci podrzędnej RMG, a nie w wyniku konkurencji obejmującej pełen zakres usług pomiędzy RMG i nowymi podmiotami. Od czasu otwarcia rynku w 2006 r. liczba przesyłek listowych trafiających do sieci podrzędnej RMG od innych operatorów pocztowych działających w Zjednoczonym Królestwie zwiększyła się średnio o ponad 1 000 mln sztuk rocznie i stanowi obecnie ponad 45 % rynku usług pocztowych w obrocie krajowym w Zjednoczonym Królestwie. RMG oczekuje jeszcze większych strat udziałów w rynku na rzecz konkurentów w najbliższych latach. Oczekuje się, że w przypadku niektórych dużych rynków konkurenci osiągną udziały w rynku w wysokości […] (6).

2.2.3. Post Office Limited (POL)

(22) POL, tzw. detaliczne ramię RMG, odpowiada za sieć około 11 500 oddziałów pocztowych. Niemal 400 z nich stanowi bezpośrednią własność POL i jest zarządzane przez to przedsiębiorstwo. Wszystkie pozostałe oddziały są własnością prywatną i są prowadzone przez agencje pocztowe lub partnerów działających w sieci franchisingowej. Przedsiębiorstwu POL powierzono zadanie utrzymywania sieci spełniającej określone kryteria dostępu dla ludności Zjednoczonego Królestwa (99 % ludności ma się znajdować w promieniu 3 mil (4,8 km) od punktu usługowego itp.).

(23) POL nie zatrudnia obecnie żadnych pracowników, ponieważ cały personel pracujący dla POL (poza osobami prowadzącymi działalność na własny rachunek) jest oddelegowany z RMG. W przybliżeniu 9 000 pracowników RMG jest oddelegowanych i pracuje wyłączenie dla POL.

(24) POL świadczy usługi okienka pocztowego na rzecz RMG, natomiast RMG świadczy wspólne usługi w zakresie wsparcia administracyjnego na rzecz POL. Ponadto RMG i POL korzystają z wielu wspólnych usług (np. usługi przewozu pojazdami, ochrona obiektów itp.), które obecnie są świadczone po kosztach własnych przez RMG. Świadczenie tych usług odbywa się obecnie na podstawie umowy o świadczeniu usług zawartej między RMG i POL, która zostanie zastąpiona szeregiem nowych umów o świadczeniu usług, kiedy POL stanie się spółką siostrą RMG.

(25) Poza pełnieniem funkcji dostawcy usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym POL prowadzi pewną działalność „komercyjną” (taką jak sprzedaż produktów telefonicznych i ubezpieczeniowych) za pośrednictwem swojej sieci, a także poprzez kanał bezpośredniej sprzedaży internetowej.

(26) W dniu 23 marca 2011 r. Komisja zatwierdziła publiczne wsparcie na rzecz POL w kwocie 180 mln GBP na sfinansowanie jej sieci urzędów pocztowych w ciągu jednego roku, począwszy od dnia 1 kwietnia 2011 r. (7). Komisja zatwierdziła również kontynuację w tym samym okresie istniejących instrumentów pożyczkowych służących finansowaniu świadczenia usług gotówkowych w okienku pocztowym. Komisja uznała, że pomoc jest zgodna z przepisami Unii, ponieważ nie stanowi nadmiernej rekompensaty kosztów netto pełnienia zadań w zakresie usługi publicznej powierzonych przedsiębiorstwu POL.

(27) W dniu 24 stycznia 2012 r. Zjednoczone Królestwo zgłosiło pakiet środków na rzecz wsparcia usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym przez POL, zasadniczo podobnych do środków zatwierdzonych w 2011 r.

2.2.4. Trudności finansowe

(28) Zjednoczone Królestwo uważa RMG za przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji, ponieważ obecnie RMG boryka się z poważnymi trudnościami finansowymi (o ile nie wskazano inaczej, podane dane finansowe odnoszą się do skonsolidowanych wyników RMG, z uwzględnieniem wszystkich jednostek zależnych): (i) sytuacja bilansowa, w szczególności znaczne rozmiary deficytu powstałego w ramach planu emerytalnego; (ii) przewidywane niedobory przepływów środków pieniężnych; (iii) niezdolność do spłaty wymagalnego zadłużenia w przyszłości w razie braku zgłoszonych środków; (iv) zmniejszające się wpływy RMG z działalności w zakresie doręczania przesyłek listowych: od lat obrotowych 2008/09 oraz 2010/11 przychody zewnętrzne spadły o 3,1 %, zaś liczba przesyłek pocztowych doręczanych w obrocie krajowym w tym samym okresie zmniejszyła się o 11,7 %.

(29) Bilans RMG wskazuje, że przedsiębiorstwo miało poważne trudności finansowe pod koniec roku obrotowego 2010/11; zarówno jego kapitał obrotowy, jak i aktywa operacyjne netto były ujemne.

(30) Według prognoz przedstawionych przez Zjednoczone Królestwo RMG będzie miało negatywną rezerwę pieniężną […], tj. nie będzie miało wystarczających środków finansowych na pokrycie swojej bieżącej działalności, jeśli zgłoszone środki nie zostaną wdrożone. W rezultacie RMG nie będzie również w stanie spłacić swoich istniejących instrumentów pożyczkowych, gdy staną się one wymagalne […].

(31) Ze względu na te czynniki RMG będzie miało duże trudności z realizacją swoich zobowiązań płatniczych przed […], a w konsekwencji nie będzie w stanie rozpocząć programu restrukturyzacji i przywrócić rentowności ze swoich własnych zasobów, przez co znajdzie się w sytuacji, w której zapewnienie przywrócenia rentowności przedsiębiorstwa i nieprzerwanej dostępności usługi publicznej będzie uzależnione od pomocy państwa.

2.3. Środki pomocy objęte postępowaniem wyjaśniającym

2.3.1. Pomoc dla systemu emerytalnego

(32) W ustawie o usługach pocztowych z 2011 r. przewiduje się, że Zjednoczone Królestwo przejmie odpowiedzialność za niektóre rozliczenia międzyokresowe bierne zgodnie z programem emerytalnym Royal Mail („PERM”). Proponowany środek zwolni RMG z obowiązku pokrycia deficytu powstałego w ramach tego programu, a tym samym pozbawi RMG znacznego obciążenia finansowego.

(33) Według Zjednoczonego Królestwa wielkość i zmienność PERM są zdecydowanie nieproporcjonalne do obecnej działalności RMG i okazały się poważnym utrudnieniem dla zdolności RMG do samodzielnego konkurowania na zliberalizowanym rynku pocztowym w Zjednoczonym Królestwie. Zjednoczone Królestwo uważa, że dzięki przejęciu niektórych zobowiązań PERM przyczyni się do przywrócenia rentowności RMG, co sprawi, że RMG – jako jedyny operator świadczący usługę powszechną w Zjednoczonym Królestwie – będzie w stanie dostosować się do zliberalizowanego otoczenia w sektorze poprzez modernizację. W rezultacie pomoc dla systemu emerytalnego usunie jedną z głównych przeszkód w przyciągnięciu kapitału sektora prywatnego do RMG.

(34) Poza PERM RMG finansuje obecnie 3 inne programy emerytalne: program emerytalny dla kadry kierowniczej wyższego szczebla Royal Mail („PEKKWSRM”), program oszczędzania emerytalnego Royal Mail („POERM”) oraz program emerytalny o zdefiniowanej składce Royal Mail („PEZSRM”). Zgłoszony środek pomocy dotyczy wyłącznie PERM i nie będzie miał wpływu na uczestników PEKKWSRM, POERM ani PEZSRM.

(35) PERM jest systemem zakładowym dla pracowników RMG, w tym pracowników oddelegowanych i pracujących wyłącznie na rzecz POL (8). Jest to system sektora prywatnego w takim sensie, że funkcjonuje w ramach normalnych przepisów emerytalnych Zjednoczonego Królestwa mających zastosowanie do przedsiębiorstw sektora prywatnego. Począwszy od dnia 31 marca 2011 r., PERM miał w przybliżeniu 436 000 członków, z czego około 130 000 stanowili obecni pracownicy gromadzący środki w systemie (aktywni członkowie), około 118 000 stanowili byli pracownicy, którzy odeszli przed osiągnięciem wieku emerytalnego i nie skorzystali jeszcze ze świadczeń emerytalnych (członkowie zawieszeni), oraz około 188 000 stanowili emeryci.

(36) PERM jest regulowany trzecią główną umową powierniczą i zasadami z dnia 21 grudnia 2009 r., z późniejszymi zmianami („umowa powiernicza”). Głównym pracodawcą w odniesieniu do systemu jest RMG, zaś powiernikiem jest spółka Royal Mail Pensions Trustees Limited („powiernik”). Poza umową powierniczą zobowiązania powiernika i RMG wynikające z PERM podlegają przepisom wprowadzonym przez Departament ds. Pracy i Emerytur, mającym zastosowanie do systemów zakładowych, które określono przede wszystkim w ustawie o systemach emerytalno-rentowych z 1993 r., ustawie emerytalnej z 1995 r. oraz ustawie emerytalnej z 2004 r. PERM podlega jurysdykcji organu regulacyjnego ds. emerytur Zjednoczonego Królestwa.

(37) PERM jest programem o zdefiniowanym świadczeniu, tj. wysokość świadczeń ustala się w odniesieniu do docelowej wysokości emerytury przysługującej w ustawowym wieku emerytalnym w zależności od wysokości rocznego wynagrodzenia członka i stażu pracy u pracodawcy. Jest to system odmienny od systemu o zdefiniowanej składce, w ramach którego określona jest tylko wysokość składek wymaganych od pracodawcy/pracownika. Składki są inwestowane, a kiedy członek przechodzi na emeryturę, przez resztę życia otrzymuje dochody w zależności od wartości nagromadzonych środków.

(38) Istnieją dwa główne rodzaje programu o zdefiniowanym świadczeniu, znane jako emerytura oparta na ostatnich zarobkach i formuła uśredniona. Wysokość emerytury opartej na ostatnich zarobkach określa się na podstawie stwierdzonego ułamka lub procentu wynagrodzenia uprawniającego do emerytury za każdy rok okresów składkowych. Z kolei w ramach formuły uśrednionej wysokość emerytury ustala się na podstawie stwierdzonego procentu średniej płacy pracownika z całego okresu składkowego (zazwyczaj dostosowanego w sposób umożliwiający uwzględnienie inflacji) za każdy rok okresów składkowych.

(39) Do kwietnia 2008 r. świadczenia nabyte przez członków PERM obliczano na podstawie metody emerytury opartej na ostatnich zarobkach. W kwietniu 2008 r. RMG wdrożyło reformy emerytalne, zmieniając zasady PERM, między innymi dokonując zmian dotyczących świadczeń nabytych w odniesieniu do stażu pracy od dnia 1 kwietnia 2008 r., tak że obecnie oblicza się je na podstawie metody formuły uśrednionej, a nie emerytury opartej na ostatnich zarobkach (chociaż świadczenia zgromadzone w odniesieniu do stażu pracy sprzed tej daty nadal będą powiązane z wynagrodzeniem członka w momencie zakończenia okresu pracy). Pozostałe reformy wdrożone w dniu 1 kwietnia 2008 r. obejmują podniesienie wieku emerytalnego do 65. roku życia w odniesieniu do stażu pracy liczonego od dnia 1 kwietnia 2010 r. (ze świadczeń zgromadzonych w okresie poprzedzającym tę datę można nadal korzystać w wieku 60 lat bez obniżenia świadczeń z tytułu wcześniejszego przejścia na emeryturę) oraz nieprzyjmowanie nowych członków i osób przystępujących do PERM ze skutkiem od dnia 1 kwietnia 2008 r., w którym w odniesieniu do takich osób PERM zastąpiono systemem o zdefiniowanej składce PEZSRM.

(40) Zjednoczone Królestwo zauważyło, że zdolność RMG do zmiany PERM z czasem została znacząco ograniczona. Ograniczenia te wynikają z ogólnych przepisów emerytalnych Zjednoczonego Królestwa oraz szczególnych właściwości systemu PERM.

(41) Na mocy prawa Zjednoczonego Królestwa RMG nie ma prawa sprzeciwu wobec stawki składek, jaką wpłaca do systemu PERM. Zazwyczaj stawkę składki uzgadniają finansujący pracodawca i powiernik programu emerytalnego, jednak jeżeli w terminie 15 miesięcy od faktycznej daty wyceny porozumienie nie zostaje osiągnięte, wysokość składki określa organ regulacyjny ds. emerytur Zjednoczonego Królestwa, który został ustanowiony w dniu 6 kwietnia 2005 r. ustawą emerytalną z 2004 r. oraz który odpowiada za egzekwowanie przestrzegania przepisów emerytalnych. Organ regulacyjny ds. emerytur wyraźnie stwierdził, że między innymi oczekuje, iż z systemami musi wiązać się określony poziom wypłacalności oraz że powiernicy muszą dążyć do odzyskania każdej kwoty deficytu w odniesieniu do przepisów technicznych dotyczących celu finansowania od pracodawcy finansującego „w najkrótszym czasie, w jakim pracodawca może to racjonalnie uczynić”.

(42) W tym kontekście w czerwcu 2006 r. RMG uzgodniło z powiernikiem protokół ustaleń w celu sfinansowania deficytu w ramach PERM powstałego w ciągu 17 lat, niezależnie od rocznych płatności, jakie RMG uiszcza na rzecz PERM w celu sfinansowania kosztu skumulowanych świadczeń. Warunkiem było m.in. założenie rachunków powierniczych na łączną kwotę 1 mld GBP stanowiącą zabezpieczenie na rzecz PERM, co było przedmiotem decyzji Komisji 2009/613/WE (9).

(43) W dniu 30 czerwca 2010 r. RMG uzgodniło wraz z powiernikiem dalszy plan naprawczy ukierunkowany na sfinansowanie deficytu powstałego w ramach PERM do marca 2047 r. poprzez opłacenie następujących rocznych składek: (i) od dnia 1 kwietnia 2009 r. do dnia 31 marca 2047 r. rocznych płatności z tytułu deficytu w wysokości 282 mln GBP rocznie, wzrastających zgodnie z inflacją cen detalicznych; (ii) od dnia 1 kwietnia 2013 r. do dnia 31 marca 2023 r.: dodatkowych składek wynoszących 4,0 % składek członkowskich.

(44) POL wnosi wkład w wysokości 7 % płatności z tytułu deficytu. Udział ten oblicza się na podstawie liczby pracowników oddelegowanych do POL w stosunku do całkowitej liczby pracowników RMG. Roczny wkład POL w pokrywanie deficytu powstałego w ramach planu emerytalnego w roku obrotowym 2010–2011 wyniósł 21 mln GBP.

(45) Władze Zjednoczonego Królestwa proponują utworzenie nowego ustawowego systemu emerytalnego, którego zobowiązania obciążą Zjednoczone Królestwo i który nie będzie miał powiązań prawnych z samym RMG ani z PERM. Określona część narosłych zobowiązań i aktywów posiadanych w ramach PERM zostanie przeniesiona do nowego systemu. Planuje się przeniesienie do nowego systemu świadczeń emerytalnych nabytych do dnia 31 marca 2012 r. Osoby, których dotyczy ten wniosek, to między innymi obecni emeryci, członkowie zawieszeni i aktywni członkowie PERM.

(46) Zasadniczo szacuje się, że w ramach nowego systemu emerytalnego przejęte zostaną zobowiązania w wysokości 32 200 mln GBP i związane z nimi aktywa w wysokości 27 700 mln GBP (na podstawie danych z wyceny aktuarialnej na dzień 31 marca 2011 r.), a zatem przejęty zostanie deficyt wynoszący 4 500 mln GBP. Po wprowadzeniu pomocy dla systemu emerytalnego w dniu 1 kwietnia 2012 r. RMG nadal będzie opłacać jedynie zwykłe składki emerytalne dla wszystkich członków PERM, którzy nadal pracują dla RMG, w związku z czym pozostanie odpowiedzialne jedynie za nowe prawa emerytalne nabyte po marcu 2012 r. (zwane dalej istniejącym systemem PERM).

(47) Bezpośrednio po udzieleniu pomocy dla systemu emerytalnego w ramach istniejącego systemu PERM zgromadzone zostaną zobowiązania wynoszące około 2 100 mln GBP (10) i kwota aktywów pozostających w RMG o takiej samej wartości. RMG nadal będzie ponosić wszystkie przyszłe koszty świadczeń, w tym związane z odpowiedzialnością za wszystkie bieżące zobowiązania w ramach PERM w zakresie zachowania stałego powiązania ostatnich zarobków wraz z określonymi rozszerzeniami (na przykład wczesnych emerytur) w odniesieniu do historycznych świadczeń emerytalnych. Oznacza to, że po uzyskaniu pomocy dla systemu emerytalnego RMG nadal będzie ponosiło ryzyko związane z tym, że historyczne zobowiązania wobec członków zawieszonych mogą ulec zwiększeniu wynikającemu ze wzrostu płac przewyższającego inflację cen, ponieważ świadczenia emerytalne muszą być powiązane z obowiązującym poziomem ostatnich zarobków. RMG nadal ponosiłoby również odpowiedzialność za istniejący program PEKKWSRM wykazujący zobowiązania w wysokości 300 mln GBP oraz deficyt wynoszący około 30 mln GBP (według wyceny na dzień 31 marca 2011 r.).

2.3.2. Pomoc na restrukturyzację

(48) Aby rozwiązać problemy finansowe, w czerwcu 2011 r. RMG sporządziło plan restrukturyzacji obejmujący lata 2008–2016.

(49) Plany RMG, które w szczególności dotyczą zmniejszenia dywersyfikacji kosztów i przychodów, opierają się na znacznych środkach restrukturyzacyjnych podejmowanych przez RMG od 2002 roku (obejmujących wdrożenie znacznych zmian do systemu PERM) w celu modernizacji jego działalności i obniżenia kosztów. Plan RMG na rzecz przywrócenia rentowności przedsiębiorstwa z czerwca 2011 r. składa się z pięciu kluczowych obszarów: (i) modernizacja operacyjna obejmująca zmiany we wszystkich obszarach działalności RMG oraz przynosząca przedsiębiorstwu znaczne oszczędności kosztów; (ii) środki restrukturyzacji przedsiębiorstwa i zaplecza administracyjnego; (iii) zmiana strategii handlowej; (iv) inwestycja w nową platformę informatyczną; (v) inicjatywy na rzecz zapewnienia wpływów środków pieniężnych.

(50) Celem planu restrukturyzacji jest przywrócenie długoterminowej rentowności RMG. Według Zjednoczonego Królestwa zdolność do zlikwidowania strukturalnie wysokich poziomów stałych kosztów, poprawy ogólnego otoczenia regulacyjnego i dywersyfikacji przychodów w celu zastąpienia przychodów utraconych w wyniku coraz mniejszej liczby nadanych przesyłek będzie sprzyjać rentowności RMG i jego zdolności do przyciągnięcia inwestycji sektora prywatnego w celu zapewnienia długoterminowej działalności w przyszłości.

(51) Zjednoczone Królestwo twierdzi, że przywrócenie długoterminowej rentowności RMG jest głównym celem polityki na rzecz osiągnięcia powszechnej dostępności i skutecznej realizacji obowiązku w zakresie usługi publicznej. Według Zjednoczonego Królestwa pomoc dla systemu emerytalnego nie będzie wystarczająca, aby zapewnić długoterminową rentowność RMG. Nawet po zlikwidowaniu deficytu RMG nie jest w stanie przezwyciężyć swoich problemów finansowych przy użyciu własnych zasobów ani z funduszy uzyskanych ze źródeł rynkowych.

(52) Oprócz pomocy dla systemu emerytalnego Zjednoczone Królestwo zgłosiło zatem również pewne środki na rzecz konsolidacji bilansu RMG obejmujące: (i) odpisanie określonej kwoty długu, który RMG posiadał wobec rządu Zjednoczonego Królestwa (zwane dalej „środkami redukcji długu”), do wysokości nawet 1 700 mln GBP (plus naliczone odsetki); oraz (ii) udostępnieniu RMG przez RMH określonych kwot w ramach rezerwy pocztowej (11) za pomocą odnawialnego instrumentu kredytowego, który powinien przewidywać maksymalną dozwoloną wypłatę do kwoty 200 mln GBP.

2.4. Podstawy wszczęcia szczegółowego postępowania wyjaśniającego

(53) W swoim zgłoszeniu Zjednoczone Królestwo stwierdziło, że pomoc dla systemu emerytalnego można było uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym jako rekompensatę z tytułu kosztów zastanych z okresu przed liberalizacją na podstawie praktyki Komisji. Ponadto Zjednoczone Królestwo twierdziło, że proponowane środki są zgodne z Wytycznymi wspólnotowymi dotyczącymi pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (12) („wytyczne dotyczące ratowania i restrukturyzacji”). Podczas postępowania Zjednoczone Królestwo nie powołało się na art. 106 ust. 2 Traktatu w celu uzasadnienia zgłoszonych środków.

(54) W swojej decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja zakwestionowała możliwość uznania pomocy dla systemu emerytalnego jako rekompensaty z tytułu nadzwyczajnego obciążenia wynikającego z posiadanego wcześniej przez RMG statusu monopolisty w sektorze publicznym. W 2007 r. Komisja faktycznie zatwierdziła francuską reformę dotyczącą finansowania bieżących i przyszłych emerytur pracowników La Poste posiadających status urzędników służby cywilnej (13). O ile jednak w ramach decyzji z 2007 r. dopilnowano, aby faktyczny poziom obciążeń socjalnych był porównywalny z poziomem obciążeń socjalnych konkurentów, to w przypadku RMG wydawało się, że dzięki zlikwidowaniu całego deficytu powstałego w ramach planu emerytalnego RMG przedsiębiorstwo to znalazłoby się w lepszej sytuacji niż przeciętne przedsiębiorstwo w Zjednoczonym Królestwie. W związku z tym Komisja zastanawiała się, czy obciążenia, z których RMG zostało zwolnione, w całości odpowiadają kosztom zastanym w rozumieniu orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz czy po wdrożeniu przedmiotowej pomocy faktycznie zapewniono by równe szanse.

(55) Ponadto Komisja wyraziła również zastrzeżenia co do zgodności planu restrukturyzacji z wytycznymi dotyczącymi ratowania i restrukturyzacji, w szczególności w odniesieniu do możliwości przywrócenia rentowności, wysokości wkładu RMG oraz poziomu środków wyrównawczych.

(56) Według Komisji Zjednoczone Królestwo nie wykazało w przekonujący sposób, że pierwotnie przedstawiony plan restrukturyzacji jest zgodny z wytycznymi dotyczącymi ratowania i restrukturyzacji. W szczególności Komisja wyraziła wątpliwości, czy rola RMG jako wyłącznego operatora świadczącego usługę powszechną oraz zobowiązania wynikające z dawnej roli monopolisty w sektorze publicznym uzasadniałyby złagodzenie warunków określonych w wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji, a w szczególności warunków gwarantujących, że zakłócenia konkurencji mają ograniczony charakter oraz że spełniony jest wymagany udział wkładu własnego w kosztach restrukturyzacji na poziomie 50 %.

(57) Ponadto Komisja uznała, że okres obowiązywania pierwotnego planu restrukturyzacji obejmujący lata 2008–2016 jest wyjątkowo długi i że zawarte w pierwotnym planie restrukturyzacji prognozy mogą ulec zmianie, jeżeli chodzi o takie założenia jak łączna liczba przesyłek. Komisja wyraziła w związku z tym wątpliwości co do możliwości przywrócenia długoterminowej rentowności RMG dzięki wdrożeniu zgłoszonego planu i wiarygodności przedstawionych prognoz dotyczących rentowności.

2.5. Zmiana zgłoszonych środków po wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego

(58) W toku rozmów z Komisją odbytych w trakcie formalnego postępowania wyjaśniającego Zjednoczone Królestwo wycofało część redukcji długu wynoszącej 1 700 mln i zmniejszyło wysokość zgłoszonych środków polegających na redukcji długu do 1 089 mln GBP. Ponadto Zjednoczone Królestwo wycofało również zgłoszony odnawialny instrument kredytowy wynoszący 200 mln GBP. Komisja nie uznaje już zatem tych środków za zgłoszone, z wyjątkiem środka polegającego na redukcji długu wynoszącego 1 089 mln GBP.

(59) Ponadto w trakcie postępowania wyjaśniającego Zjednoczone Królestwo przedstawiło zaktualizowany plan restrukturyzacji obejmujący krótszy okres restrukturyzacji, tj. lata 2010–2015. W tym okresie RMG przeprowadzi środki operacyjne i przemysłowe w celu restrukturyzacji przedsiębiorstwa. Plan przywrócenia rentowności RMG można podzielić na następujące kluczowe działania: restrukturyzacja związana z siłą roboczą, restrukturyzacja strukturalna ukierunkowana na zmniejszenie zdolności przedsiębiorstwa oraz restrukturyzacja systemów informatycznych.

(60) Restrukturyzacja związana z siłą roboczą jest głównym elementem zmian RMG mających na celu zapewnienie możliwości długoterminowego świadczenia finansowo stabilnej usługi powszechnej w Zjednoczonym Królestwie. RMG poczyniło już postępy i zamierza w znacznym stopniu jeszcze bardziej zmniejszyć swoją siłę roboczą poprzez program zwolnień dobrowolnych i zwykłych odejść z pracy podczas realizacji przedmiotowego planu. Samo to działanie odpowiada około jednej trzeciej łącznych istotnych kosztów restrukturyzacji wynikających z planu i w znacznym stopniu zmniejszy jedne z podstawowych kosztów RMG.

(61) W planie restrukturyzacji przewiduje się, że w okresie restrukturyzacji nastąpi redukcja liczby pracowników służb dostarczających listy i paczki oraz przesyłki międzynarodowe Zjednoczonego Królestwa (UKLPI – UK Letters & Parcels and International) z około 160 000 pracowników na początku roku kończącego się w marcu 2011 r. do około […] pracowników w marcu 2015 r. Odpowiada to łącznej redukcji o około […] w służbach UKLPI od marca 2011 r. do marca 2015 r., co odpowiada około […] rocznie. Przedmiotowa restrukturyzacja związana z siłą roboczą obejmuje redukcję blisko […] kierowników centralnych (z których ponad 1 000 już odeszło przed marcem 2011 r.). Przewiduje się osiągnięcie oszczędności kosztów pracy w wysokości […] mln GBP w ujęciu realnym między marcem 2010 r. a marcem 2015 r.

(62) Proponowane zmiany w zakresie siły roboczej wpłyną praktycznie na każdą część przedsiębiorstwa RMG. Przykładowo: (i) przeprowadzana jest restrukturyzacja w zakresie działań polegających na doręczaniu i przyjmowaniu w terenie, z którymi wiążą się duże nakłady pracy i wysokie koszty stałe. Celem restrukturyzacji jest przede wszystkim osiągnięcie oszczędności w ramach systemu „poczty światowej klasy” (zob. motyw 68) wprowadzanych za pomocą oszczędności wynikających ze stosowania kompleksowego systemu poprawy bezpieczeństwa, obsługi klienta, jakości i wydajności we wszystkich biurach ds. doręczeń; (ii) odchodzi się od pracy ręcznej i pracochłonnej na rzecz przetwarzania zautomatyzowanego, co niesie ze sobą odpowiednie skutki w odniesieniu do siły roboczej; (iii) redukcji podlega blisko […] kierowników na stanowiskach centralnych.

(63) Kluczowymi elementami kosztów w zakresie restrukturyzacji związanej z siłą roboczą zawartymi w planie restrukturyzacji z czerwca 2011 r. są (i) odprawy z tytułu zwolnienia, (ii) koszty podróży i zwolnień monitorowanych oraz (iii) określone wyjątkowe płatności ryczałtowe. Oczekuje się, że odprawy z tytułu zwolnienia wyniosą około […] mln GBP w okresie od marca 2010 r. do marca 2015 r. Koszty podróży i zwolnień monitorowanych (wypłacane pracownikom, których zatrzymano, którzy jednak w ramach restrukturyzacji infrastruktury RMG, w tym zamykania różnych centrów pocztowych, muszą aktualnie wykonywać pracę w innych placówkach) wyniosą około […] mln GBP do 2014/15 r. Wyjątkowe płatności ryczałtowe, wymagane w celu utrzymania tempa i gruntownego charakteru zmian, w związku z tym, że stanowią one kluczowy element porozumienia dotyczącego modernizacji z 2010 r. zawartego ze Związkiem Pracowników Komunikacji, wynoszą […] mln GBP. Płatności te nie byłyby wymagane w przypadku powolniejszego, bardziej konwencjonalnego tempa modernizacji.

(64) Wspomniane kluczowe elementy restrukturyzacji związanej z siłą roboczą odpowiadają łącznie około połowie całkowitych istotnych kosztów restrukturyzacji w okresie od marca 2010 r. do marca 2015 r.

(65) Oprócz środków dotyczących siły roboczej RMG zgłoszony plan restrukturyzacji obejmuje restrukturyzację strukturalną, której celem jest zmniejszenie z czasem zdolności przedsiębiorstwa. Kwota wydana na restrukturyzację strukturalną łącznie odpowiada około połowie całkowitych istotnych kosztów restrukturyzacji w okresie marzec 2010 r. – marzec 2015 r. W szczególności przedmiotowy element restrukturyzacji wiąże się ze znacznym zmniejszeniem sieci centrów pocztowych, co wywiera wpływ na siłę roboczą.

(66) Restrukturyzacja strukturalna polega również na automatyzacji oraz niezwykle istotnych nowych metodach doręczania mających na celu umożliwienie dłuższych, bardziej elastycznych okresów doręczania. Działanie to wywiera poważny wpływ na siłę roboczą i stanowi kluczowy element restrukturyzacji.

(67) Plan restrukturyzacji obejmuje jednorazowy program racjonalizacji własności zakładający zmniejszenie liczby centrów pocztowych z 64 na początku roku obrotowego 2010/11 do […] do marca 2015 r., skutkujący znacznym zmniejszeniem zasięgu działań RMG oraz usprawnieniem działań przedsiębiorstwa. W ramach planu restrukturyzacji przewiduje się zatem zamknięcie […] centrów pocztowych w okresie 2010/11–2014/15, co odpowiada zmniejszeniu liczby centrów pocztowych w całej sieci o […]. W roku liczonym od marca 2010 r. do marca 2011 r. zamknięto łącznie 5 centrów pocztowych.

(68) W związku z tym RMG wprowadza system poczty światowej klasy we wszystkich centrach pocztowych, które nie zostaną zamknięte. Poczta światowej klasy to kompleksowy system poprawy bezpieczeństwa, obsługi klienta, jakości i wydajności oraz ograniczenia poważnych uszkodzeń. Wyniki światowej klasy osiąga się, angażując wszystkich pracowników w zwalczanie problemu straconego czasu i zasobów wynikającego z zawodności i wyników operacyjnych systemów przetwarzania. Do końca roku obrotowego 2011/2012 wszystkie centra pocztowe będą objęte systemem poczty światowej klasy, który również jest wprowadzany w biurach ds. doręczeń.

(69) Ponadto rozmieszczenie inteligentnych maszyn do sortowania listów przyniesie zmianę w sortowaniu zautomatyzowanym oraz redukcję kosztów związanych z sortowaniem ręcznym. Maszyny te są znacznie szybsze niż istniejące metody i sprzęt stosowane przez RMG od prawie 20 lat.

(70) Co więcej, obecnie wdraża się sekwencjonowanie przesyłek zgodnie z trasą chodu listonosza, dzięki któremu listy są automatycznie sortowane w kolejności ich doręczania. Jest to kluczowy element restrukturyzacji, który wymaga zakupu i rozmieszczenia kompaktowych sortujących maszyn sekwencjonujących i prowadzi do zmian w praktykach roboczych listonoszy, a w szczególności kobiet pracujących w służbach doręczycielskich. Automatyczne ustalanie kolejności doręczania listów zmniejsza wykonywanie ręcznego sortowania w biurach ds. doręczeń (a także związane z tym koszty), a zatem umożliwia efektywne sporządzanie harmonogramu czasu rozpoczęcia i zakończenia doręczania przez pracowników doręczających. Sekwencjonowanie przesyłek zgodnie z trasą chodu listonosza stanowi zmianę strukturalną w przetwarzaniu poczty, dzięki której RMG zwiększy swoją wydajność. W 2008 r. RMG zastosowało sekwencjonowanie przesyłek zgodnie z trasą chodu listonosza w odniesieniu do 0 % doręczanej poczty, w 2009 r. – do 1 %, a w 2011 r. – do 50 %.

(71) Plan restrukturyzacji RMG obejmuje automatyzację sortowania małych paczek, które obecnie odbywa się ręcznie. Przedsiębiorstwo ustala obecnie najlepsze rozwiązanie, jakie można zastosować w okresie restrukturyzacji.

(72) Ponadto nowe metody doręczania umożliwią RMG odejście od tradycyjnych metod doręczania (na piechotę, na rowerze) na rzecz doręczania odbywającego się głównie z zastosowaniem zabezpieczonych wózków (ręcznych lub z napędem) i samochodów dostawczych. Te nowe metody stanowią dużą zmianę dla RMG, której wdrożenie, w tym ponoszone wydatki, umożliwią dłuższe, elastyczne okresy doręczania, co z kolei umożliwi RMG zmniejszenie liczby tras doręczania i koszów operacyjnych doręczania w terenie.

(73) Restrukturyzacja obejmuje inwestycje kapitałowe w systemy informatyczne w okresie realizacji planu, które to inwestycje mają decydujące znaczenie dla przedsiębiorstwa. W ramach uzupełnienia zmian w zakresie siły roboczej, RMG jest w trakcie wprowadzania przenośnych urządzeń elektronicznych, których celem jest zastąpienie procedur dopełnianych na papierze, a zatem zwiększenie wydajności. Jedną z ich podstawowych funkcji jest przechowywanie podpisów klientów potwierdzających odbiór monitorowanych przedmiotów. Dzięki tym urządzeniom RMG może monitorować status doręczanych przedmiotów w czasie rzeczywistym. Dzięki temu nie jest konieczne dalsze przetwarzanie podpisów i potwierdzeń odbioru na papierze po zakończeniu doręczania przez listonosza.

(74) Ponadto RMG dokona innych inwestycji w technologie informacyjne i działania – w tym znaczne inwestycje w kilku obszarach o decydującym znaczeniu: (i) poprawę zdolności operacyjnych w zakresie sprawozdawczości; (ii) modernizację procesów w zakresie zarządzania zasobami ludzkimi; (iii) umożliwienie automatycznego sczytywania informacji adresowych oraz ich wykorzystania do celów sprawozdawczości z wyników działalności; (iv) […]; oraz (v) […].

(75) Przedmiotowe inwestycje w restrukturyzację systemów i technologii informacyjnych odpowiadają ogółem około jednej piątej łącznych istotnych kosztów restrukturyzacji w okresie marzec 2010 r. – marzec 2015 r.

(76) Według Zjednoczonego Królestwa przewiduje się, że po wdrożeniu środków dotyczących emerytur i wykonaniu środków restrukturyzacyjnych RMG będzie w stanie: (i) pokryć ponoszone koszty, w tym koszty amortyzacji i obciążeń finansowych – w szczególności przedsiębiorstwo będzie posiadało pozytywne wolne przepływy środków pieniężnych po naliczeniu odsetek i po opodatkowaniu wynoszące […] mln GBP do marca 2015 r.; (ii) uzyskać zwrot z kapitału umożliwiający mu samodzielne konkurowanie na rynku – w szczególności przedsiębiorstwo odniesie pozytywny zwrot z zainwestowanego kapitału w wysokości […] do marca 2015 r., oraz (iii) generować środki pieniężne z przedsiębiorstwa bazowego (przed sprzedażą aktywów) – w szczególności przedsiębiorstwo będzie osiągać pozytywne wolne operacyjne przepływy środków pieniężnych w wysokości […] mln GBP.

(77) Wniosek ten można również wysnuć na podstawie uzasadnionego scenariusza pesymistycznego (zakładającego dodatkowy […] spadek wielkości w czasie realizacji planu restrukturyzacji) przedstawionego Komisji w dniu 30 listopada 2011 r. w ramach analizy wrażliwości. Na podstawie takiego scenariusza pesymistycznego do marca 2015 r. RMG byłoby w stanie: (i) posiadać pozytywne wolne przepływy środków pieniężnych po naliczeniu odsetek i po opodatkowaniu wynoszące […] mln GBP do marca 2015 r.; (ii) uzyskać pozytywny zwrot z zainwestowanego kapitału w wysokości […] do marca 2015 r.; oraz (iii) osiągać pozytywne wolne operacyjne przepływy środków pieniężnych w wysokości […] mln GBP.

(78) Twierdzi się, że te prognozy potwierdzają solidność i zasadność proponowanej restrukturyzacji.

3. UWAGI ZAINTERESOWANYCH OSÓB TRZECICH

(79) Uwagi na temat decyzji o wszczęciu postępowania otrzymano od wielu zainteresowanych osób trzecich, w tym mniejszych krajowych konkurentów RMG i ich organizacji branżowych, większych przedsiębiorstw międzynarodowych, grup nacisku i związków zawodowych reprezentujących większość pracowników RMG.

(80) Jako organizacja branżowa mniejszych operatorów pocztowych w Zjednoczonym Królestwie Mail Competition Forum („MCF”) kładzie duży nacisk na znaczenie solidnej pod względem gospodarczym i rentownej grupy RMG jako jedynego przedsiębiorstwa, które jest w stanie spełniać obowiązek świadczenia usługi publicznej w Zjednoczonym Królestwie. Jednocześnie MCF wyraża obawy, że sztuczne wzmocnienie pozycji RMG może doprowadzić do wykluczenia już trudnego rynku mniejszych konkurentów poprzez praktykę rażącego zaniżania cen, zawężenie marży i odmowę dostępu do niezbędnej infrastruktury. W tym kontekście MCF zaleca wprowadzenie szeroko zakrojonych środków regulacyjnych ex ante, aby chronić mniejszych konkurentów i zapewnić im dostęp do sieci Royal Mail.

(81) MCF zgadza się ze Zjednoczonym Królestwem co do jego oceny, że RMG jest przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji, i zgadza się na stosowanie wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji jako właściwych ram na potrzeby oceny proponowanych środków. Ponadto zauważa, że Zjednoczone Królestwo nie stara się uzasadnić pomocy tym, że taka pomoc jest niezbędna do utrzymania usługi świadczonej w ogólnym interesie gospodarczym, ale odnotowuje, że w przypadku zezwolenia Komisji na jakąkolwiek rekompensatę dla RMG z tytułu takiej usługi rekompensacie tej będą musiały towarzyszyć rygorystyczne zabezpieczenia chroniące konkurencję.

(82) MCF uważa, że środki powinny być ograniczone do niezbędnego ścisłego minimum i dotyczyć wyłącznie rozwiązania problemu deficytu powstałego w ramach planu emerytalnego. MCF odrzuca wszelkie środki mające na celu naprawę bilansu lub wszelkie inne środki podejmowane w celu zwiększenia atrakcyjności przedsiębiorstwa dla inwestora prywatnego. W tym kontekście MCF wyraża sceptycyzm co do prywatyzacji przedsiębiorstwa.

(83) W odniesieniu do wkładu własnego w wysokości 50 %, który jest wymagany na mocy wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji w przypadku dużych przedsiębiorstw, MCF nalega na ścisłe stosowanie się do ustalonego progu oraz zaleca zbycie aktywów i zaprzestanie działalności przynoszącej straty w celu sfinansowania tego wkładu.

(84) Jeżeli chodzi o środki wyrównawcze, MCF uważa, że niezbędnych jest kilka daleko idących środków strukturalnych, fiskalnych i regulacyjnych, w tym reforma ustawy o usługach pocztowych Zjednoczonego Królestwa w celu zapobieżenia uzyskaniu przez RMG w przyszłości dodatkowej pomocy na ten sam cel, całkowite strukturalne rozdzielenie aspektów przedsiębiorstwa związanych ze sprzedażą detaliczną i z siecią oraz zlikwidowanie zwolnienia z VAT, które przysługuje RMG w przypadku usług niewchodzących w zakres usługi publicznej.

(85) Secured Mail zwraca uwagę na znaczenie RMG dla wywiązywania się z obowiązku w zakresie usługi publicznej w Zjednoczonym Królestwie. Jednocześnie Secured Mail nalega, aby Komisja zagwarantowała, że RMG nie zyska możliwości wykorzystywania swojej nowej silnej pozycji w sposób stanowiący zagrożenie dla modelu działalności mniejszych konkurentów. Podobnie jak Mail Competition Forum, Secured Mail podkreśla potrzebę istnienia wystarczającego wkładu własnego finansowanego poprzez zbycie aktywów oraz zaprzestanie działalności przynoszącej straty. Ponadto Secured Mail chciałoby wprowadzenia działań regulacyjnych, takich jak rozdzielenie aspektów działalności RMG związanych ze sprzedażą detaliczną i z siecią.

(86) Przedsiębiorstwo UK Mail, mały krajowy konkurent, zwraca uwagę, że chociaż zasadniczo z zadowoleniem przyjęło pomoc państwa na rzecz RMG w celu zapewnienia skutecznego wywiązywania się z obowiązku w zakresie usługi publicznej, to należy zezwolić jedynie na środki ściśle zgodne z wytycznymi dotyczącymi ratowania i restrukturyzacji.

(87) Przedsiębiorstwo DX, kolejny mały konkurent krajowy, również wyraża obawy dotyczące wzmocnienia pozycji RMG na rynku Zjednoczonego Królestwa i opowiada się za środkami wyrównawczymi w celu zrekompensowania potencjalnych zakłóceń konkurencji.

(88) Communication Workers Union („CWU”, Związek Zawodowy Pracowników Poczty i Telekomunikacji) wprowadza środki w kontekście szerszych wysiłków na rzecz modernizacji RMG, jakie podjęto w ciągu ostatnich lat. CWU z zadowoleniem przyjmuje środki pomocy, lecz wyraża obawy dotyczące poziomu stresu wywoływanego u pracowników wskutek procesu restrukturyzacji i zwraca uwagę na głębokie i trwałe zmiany w ogólnych warunkach pracy pracowników Royal Mail. CWU zwraca się do Komisji z prośbą o ograniczenie restrukturyzacji do minimum w celu ograniczenia negatywnych skutków dla ogólnych warunków pracy. CWU odrzuca wycenę przeprowadzoną w oparciu o wytyczne dotyczące ratowania i restrukturyzacji i wyraża opinię, że zamiast tego Komisja powinna zatwierdzić pomoc jako rekompensatę za usługę świadczoną w ogólnym interesie gospodarczym. CWU jest zdania, że nie należy wymagać od RMG żadnego wkładu własnego, i opowiada się za pozytywną oceną środków pomocy, aby proces transformacji był dla pracowników RMG możliwie łagodny.

(89) Free and Fair Postal Initiative („FFPI”), grupa nacisku, zasadniczo z zadowoleniem przyjmuje środki pomocy na rzecz RMG i obawia się jedynie o przywrócenie rentowności RMG zgodnie z planem restrukturyzacji. W świetle aktualnego klimatu gospodarczego FFPI kwestionuje perspektywy sprzedaży i ubolewa nad brakiem spójnego planu prywatyzacji.

(90) Ponadto FFPI pragnie podkreślić, że spełnione muszą być wszystkie wymogi wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji, szczególnie w odniesieniu do wkładu własnego, który według FFPI powinien być znaczny (50 %), zgodnie ze wspomnianymi wytycznymi. Ponadto FFPI uważa, że daleko idące środki wyrównawcze powinny koniecznie obejmować sprzedaż aktywów, które nie są niezbędne dla wywiązywania się z obowiązku w zakresie usługi publicznej, a w szczególności gwarancje związane z dostępem konkurentów do rynku.

(91) Ponadto FFPI stwierdza, że w tym przypadku odrzuca stosowanie logiki kosztów zastanych zgodnie z decyzjami w sprawie EDF (14) i La Poste (15), ponieważ w tym przypadku istnieją znaczne różnice faktów, szczególnie w odniesieniu do systemów emerytalnych we Francji i w Zjednoczonym Królestwie.

(92) Deutsche Post umieszcza wymóg udzielenia pomocy RMG w kontekście liberalizacji i procesu przekształcania rynku pocztowego Zjednoczonego Królestwa oraz wynikającego z tego wymogu, aby były zasiedziały monopolista dostosował się do warunków konkurencyjnego rynku pocztowego i odpowiednio zmodernizował swoje praktyki biznesowe. W tym kontekście Deutsche Post nalega, aby Komisja zagwarantowała jednolite stosowanie prawa w tym zakresie we wszystkich państwach członkowskich. Deutsche Post odrzuca tok rozumowania przedstawiony przez Zjednoczone Królestwo, zgodnie z którym RMG stanowi „szczególny przypadek” w rozumieniu wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji, i wyraża wątpliwości odnośnie do możliwości zastosowania wytycznych w tym przypadku.

(93) W tym kontekście Deutsche Post twierdzi również, na podstawie wyroku Trybunału w sprawie Combus (16), że w trakcie prywatyzacji dostawców usługi publicznej wcześniej stanowiących własność publiczną pochodząca ze środków publicznych rekompensata kosztów emerytur – wykraczających poza poziom normalnie przyjęty przez konkurentów prywatnych – nie stanowi pomocy. Deutsche Post twierdzi, że pomoc w likwidowaniu deficytu powstałego w ramach planu emerytalnego RMG nie powinna wchodzić w zakres stosowania zakazu na mocy art. 107 Traktatu ze względu na fakt, że środek ten ma na celu skorygowanie niekorzystnej sytuacji strukturalnej w rozumieniu wyroku w sprawie Combus.

(94) Deutsche Post uważa również, że Komisja będzie zobowiązana do wzięcia pod uwagę faktu, że za swój deficyt powstały w ramach planu emerytalnego RMG otrzymała już rekompensatę w postaci wyższych cen znaczków pocztowych.

(95) TNT zauważa, że pomoc nie powinna być wyższa niż najmniejsza kwota ściśle niezbędna do uratowania RMG przed jej trudnościami finansowymi. Jednocześnie TNT obawia się, że RMG może wykorzystać nowo zdobytą siłę do nadmiernego ograniczenia konkurencji na rynku pocztowym Zjednoczonego Królestwa, próbując odzyskać kontrolę nad rynkiem i zrekompensować sobie utracony udział w rynku.

(96) Aby zapobiec takiemu posunięciu, TNT prosi o zastosowanie daleko idących środków, takich jak rekompensata za pomoc państwa, w tym gwarancji przyszłego dostępu do sieci poprzez rozdzielenie elementów działalności, jeżeli to możliwe, oraz zlikwidowanie zwolnienia z VAT, aby wspierać rozwój konkurencji na rynkach obejmujących pełen zakres usług.

(97) W odniesieniu do odpowiednich ram prawnych TNT zgadza się ze Zjednoczonym Królestwem, że środki należy oceniać jako pomoc restrukturyzacyjną zgodnie z wytycznymi dotyczącymi ratowania i restrukturyzacji, i odrzuca pojęcie analizy na mocy art. 106 ust. 2 Traktatu.

(98) W swoim oświadczeniu UPS wyraża opinię, że proponowane środki pomocy mogą mieć poważne konsekwencje dla rynku pocztowego i wywoływać skutki wykraczający poza rynki, których te środki bezpośrednio dotyczą – na rynkach ekspresowego doręczania paczek w Zjednoczonym Królestwie i w Europie. W tym kontekście UPS wyraża wątpliwości odnośnie do sposobu obliczenia korzyści dla RMG oraz możliwości zastosowania w tym przypadku wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji.

(99) Ponadto UPS ma wątpliwości co do zgodności przedmiotowych środków z art. 107 ust. 3 Traktatu i wytycznymi dotyczącymi ratowania i restrukturyzacji.

(100) W odniesieniu do środków wyrównawczych UPS twierdzi, że wymagane środki muszą być proporcjonalne do zakłócenia konkurencji. Dlatego UPS odrzuca pogląd przedstawiony przez Zjednoczone Królestwo, zgodnie z którym przy dokonywaniu oceny środków zgodnie z wytycznymi dotyczącymi ratowania i restrukturyzacji należy uwzględnić ciężar wywiązywania się z obowiązku świadczenia usługi publicznej. UPS kładzie szczególny nacisk na konieczność przeanalizowania i uwzględnienia potencjalnych efektów zewnętrznych dla sąsiednich rynków, gdyby przedmiotowe środki wzmocniły pozycję nie tylko RMG, ale też jej jednostek zależnych, zwłaszcza GLS.

(101) W odniesieniu do kwoty pomocy UPS podkreśla, że kwota ta powinna być ograniczona do niezbędnego ścisłego minimum, a RMG powinna wnieść znaczny wkład własny. W tym kontekście UPS wyraża wątpliwości co do występowania wyjątkowych okoliczności, które pozwalałyby na wkład własny mniejszy niż 50 %, jak sugeruje Zjednoczone Królestwo. Ponadto UPS uważa, że w przypadku, gdyby Komisja zaakceptowała tok rozumowania Zjednoczonego Królestwa w tej kwestii, wkład własny w żadnym razie nie powinien być niższy niż 40 %, jak wynika z praktyki decyzyjnej Komisji we wcześniejszych decyzjach.

(102) W odniesieniu do logiki kosztów zastanych zgodnie z art. 107 ust. 3 Traktatu UPS zwraca uwagę, że przedmiotowych środków nie można uzasadnić precedensem (La Poste) ani zasadą. Wymagają one szeroko zakrojonego testu równowagi, w którym pozytywne skutki środka są rozważane w kontekście sposobu, w jaki zakłóca on konkurencję.

4. UWAGI WŁADZ ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA

4.1. Na temat istnienia pomocy i beneficjentów pomocy

(103) Zjednoczone Królestwo uznaje, że zgłoszona pomoc dla systemu emerytalnego i środki redukcji długu stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu.

(104) Zjednoczone Królestwo utrzymuje, że traktowanie pod względem podatkowym przeniesienia zobowiązań netto z RMG na Zjednoczone Królestwo nie wiąże się z żadną pomocą, ponieważ zobowiązania emerytalne obecnie figurujące w sprawozdaniach finansowych RMG stanowią kwoty, które są jeszcze niezapłacone, a dokonanie odliczenia od podatku jest możliwe dopiero wówczas, gdy płatność zostanie faktycznie uiszczona. W tym kontekście RMG dotąd nie korzystała z ulgi podatkowej z tytułu zobowiązań odzwierciedlonych w jej sprawozdaniach finansowych. Według Zjednoczonego Królestwa obciążenie RMG podatkiem z tytułu zwolnienia rezerw byłoby niesprawiedliwe, ponieważ przede wszystkim nie skorzystała ona z ulgi podatkowej w odniesieniu do tych rezerw (17).

(105) W odpowiedzi na twierdzenie Komisji zawarte w decyzji o wszczęciu podstępowania, zgodnie z którym nie jest jasne, czy POL odniesie korzyści wskutek środków redukcji długu, Zjednoczone Królestwo twierdzi, że finansowanie i księgowość POL są oddzielone od finansowania i księgowości RMG. Według Zjednoczonego Królestwa dodatkowo gwarantuje to fakt, że przedsiębiorstwa te są prawnie rozdzielone.

4.2. Na temat zgodności pomocy dla systemu emerytalnego jako rekompensaty z tytułu zastanych kosztów emerytur na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu

(106) Zjednoczone Królestwo utrzymuje przede wszystkim, że istnieją istotne podobieństwa pomiędzy rozpatrywanym przypadkiem a sprawą La Poste. Chociaż Zjednoczone Królestwo przyznaje, że otoczenie emerytalne Zjednoczonego Królestwa różni się od warunków panujących we Francji i że w Zjednoczonym Królestwie nie ma określonego elementu porównywalnego z systemem RMG, nie oznacza to, że precedensu La Poste nie można zastosować. Zjednoczone Królestwo jest głęboko przekonane, że pomiędzy obydwoma tymi przypadkami istnieją wystarczające podobieństwa, aby uzasadnić pełne zastosowanie precedensu, ponieważ oba przypadki dotyczą materialnego ryzyka gospodarczego, nieograniczonych zobowiązań i sztywnych systemów.

(107) Ponadto Zjednoczone Królestwo uważa, że chociaż pomiędzy tymi przypadkami istnieją podobieństwa, rozwiązanie zaproponowane dla RMG nie jest tak rozległe ani materialne jak w przypadku La Poste, ponieważ Zjednoczone Królestwo jedynie zwalnia RMG z dawnych zobowiązań i ponieważ zobowiązaniom emerytalnym przejmowanym przez Zjednoczone Królestwo towarzyszy większość aktywów emerytalnych w ramach PERM, więc przedmiotowa pomoc jest ograniczona raczej do deficytu niż do kwoty zobowiązań

(108) Zjednoczone Królestwo twierdzi również, że skala zobowiązań emerytalnych RMG jest niezwykła ze względu na połączenie czynników, które obejmują skalę kosztów zatrudnienia RMG, rozwiązania w zakresie indeksacji i wcześniejszego przechodzenia na emeryturę, a także lepsze warunki zwalniania wynikające z układów zbiorowych zawartych ze związkami zawodowymi. Zjednoczone Królestwo twierdzi, że te zobowiązania można uważać za „koszty osierocone” w rozumieniu wcześniejszych decyzji Komisji dotyczących zobowiązań emerytalnych w sektorze energii. Oznacza to, że deficyt powstały w ramach planu emerytalnego należy uważać za nieodwracalną inwestycję (społeczną) dokonaną przed liberalizacją sektora, która okazała się nieopłacalna w nowych warunkach liberalizacji sektora, czego nie można było przewidzieć w chwili podejmowania decyzji. Zjednoczone Królestwo opiera swoje rozumowanie dotyczące kosztów osieroconych na następujących czynnikach: (i) kształt i skala zobowiązań są bezpośrednio związane ze służbą cywilną RMG i dawną rolą monopolisty; (ii) zarządzanie PERM było mniej problematyczne w środowisku monopolistycznym; oraz (iii) hojne uprawnienia przyznane członkom w połączeniu z bardzo dużą liczbą członków aktywnych, zawieszonych i członków, którzy przeszli na emeryturę (co było nieuniknione, biorąc pod uwagę ciążący na RMG obowiązek w zakresie usługi publicznej), stanowią dodatkowe koszty emerytalne, których konkurenci RMG nie muszą ponosić.

(109) W trakcie postępowania wyjaśniającego Zjednoczone Królestwo przekazało również dalsze informacje na temat niezwykłego charakteru zobowiązań emerytalnych RMG, z których grupa ta będzie zwolniona w ramach propozycji rządu Zjednoczonego Królestwa. Ponadto opracowało wstępną analizę przeprowadzoną przez eksperta z przedsiębiorstwa Towers Watson, który zbadał poziom anomalii właściwy dla PERM.

(110) W tej dodatkowej analizie porównano PERM z przeciętnym programem o zdefiniowanym świadczeniu w sektorze prywatnym. Zdaniem Zjednoczonego Królestwa analiza ta wskazuje na to, że zobowiązania emerytalne w ramach planu emerytalnego RMG w kwocie ok. 6,9 mld GBP odnoszą się do nienormalnie wysokich kosztów w porównaniu z przeciętnym systemem.

(111) Przekracza to poziom deficytu powstałego w ramach PERM, wynoszący 4,5 mld GBP na podstawie rachunkowości z marca 2011 r., co według Zjednoczonego Królestwa sugeruje, że cały deficyt emerytalny w ramach tego planu można uważać za nienormalny.

4.3. Na temat zgodności środków redukcji długu na podstawie wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji

(112) Zjednoczone Królestwo przede wszystkim utrzymuje, że Komisja powinna stosować wytyczne dotyczące ratowania i restrukturyzacji w taki sposób, aby uniknąć negatywnego wpływu na dostępność usługi publicznej w Zjednoczonym Królestwie. W związku z tym Zjednoczone Królestwo zwraca uwagę, że RMG jest niezbędna dla dostępności usługi publicznej, i twierdzi, że trudności dla tego przedsiębiorstwa zagrażają nie tylko przetrwaniu RMG jako przedsiębiorstwa, ale także dostępności usługi publicznej w Zjednoczonym Królestwie. Dlatego Zjednoczone Królestwo prosi Komisję o uwzględnienie zamiaru prawodawcy dotyczącego art. 106 ust. 2 Traktatu przy dokonywaniu oceny środków zgodnie z wytycznymi dotyczącymi ratowania i restrukturyzacji. Na poparcie swojego argumentu Zjednoczone Królestwo wskazuje orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości, zgodnie z którym przepisy Traktatu należy stosować z uwzględnieniem skutecznego wywiązywania się z obowiązku w zakresie usługi publicznej i niezakłóconej dostępności tej usługi, w przypadku gdy zagrożona jest zdolność przedsiębiorstw do świadczenia usługi podstawowej, a w szczególności gdy zagrożone jest przetrwanie przedsiębiorstwa świadczącego tę usługę (18).

(113) Niniejszym Zjednoczone Królestwo stwierdza, że kryteria zgodności na podstawie wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji powinny być kwalifikowane w zakresie wymaganym do umożliwienia wdrożenia środków, jak przewidziano w planie restrukturyzacji, w celu zagwarantowania, że zdolność rządu Zjednoczonego Królestwa do wywiązywania się z obowiązków wynikających z dyrektywy w sprawie usług pocztowych nie jest zagrożona.

(114) Ponadto Zjednoczone Królestwo utrzymuje, że RMG należy traktować jako przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji w rozumieniu wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji, tj. przedsiębiorstwo, które – bez interwencji państwa – nie będzie w stanie uzyskać od udziałowców lub ze źródeł rynkowych kapitału niezbędnego do zahamowania strat, które zagrażają jego przetrwaniu. W tym kontekście Zjednoczone Królestwo zwraca uwagę na poważne trudności finansowe przedsiębiorstwa spowodowane zmniejszającymi się wpływami, znacznym rozmiarem deficytu powstałego w ramach planu emerytalnego, który skutkuje bardzo problematycznym bilansem, i przewidywanymi niedoborami przepływów środków pieniężnych.

(115) W przedłożonych opiniach Zjednoczone Królestwo przekazało znacznie więcej informacji na temat planu restrukturyzacji. W szczególności przedstawiło: (i) bardziej szczegółowy opis środków operacyjnych i o charakterze przemysłowym, które RMG podejmuje, aby zrestrukturyzować swoją działalność, i w odniesieniu do których zgłoszone środki restrukturyzacyjne Zjednoczonego Królestwa również zapewnią wsparcie finansowe; (ii) wyjaśnienie Zjednoczonego Królestwa dotyczące czasu trwania planu restrukturyzacji; (iii) gwarancję, na podstawie planu restrukturyzacji, że przyszła rentowność RMG jest zapewniona, nawet w racjonalnym scenariuszu niekorzystnym; (iv) wyjaśnienie dotyczące pełnego zakresu wkładu własnego, który RMG wnosi na rzecz swojej restrukturyzacji.

(116) Jeżeli chodzi o czas wdrażania planu restrukturyzacji, Zjednoczone Królestwo stwierdza, że Komisja powinna wziąć pod uwagę tempo, w jakim możliwe jest rozwinięcie wymaganej skali restrukturyzacji operacyjnej, mając na uwadze skalę działalności RMG, panujące w tym przedsiębiorstwie stosunki pracy i spoczywający na nim obowiązek dalszego świadczenia usługi publicznej zgodnie z określonymi standardami jakości w trakcie całego procesu.

(117) Jeżeli chodzi o przywrócenie długoterminowej rentowności i możliwość wykonania planu restrukturyzacji, według Zjednoczonego Królestwa w wystarczającym stopniu wykazano w planie restrukturyzacji, że RMG powróci do rentowności do końca okresu restrukturyzacji zgodnie z wytycznymi dotyczącymi ratowania i restrukturyzacji.

(118) Zjednoczone Królestwo uważa, na podstawie oceny dokonanej przez swoich doradców finansowych, że wdrożenie planu restrukturyzacji przywróci rentowność RMG do końca roku obrotowego 2014/15 (czyli do końca marca 2015 r.). W praktyce oznacza to, że po wprowadzeniu pomocy dla systemu emerytalnego i zakończeniu wdrażania środków restrukturyzacyjnych, które są istotne dla celów pomocy państwa, Zjednoczone Królestwo przewiduje, że RMG powinna być w stanie pokrywać wszystkie swoje koszty, w tym koszty amortyzacji i koszty finansowe. Ponadto przewidywany zwrot z kapitału byłby wystarczający, aby zrestrukturyzowana RMG mogła samodzielnie konkurować na rynku.

(119) Jeżeli chodzi o wymóg dotyczący wkładu własnego, Zjednoczone Królestwo nadal uważa, że szczególne okoliczności przedmiotowego przypadku uzasadniają elastyczne podejście do wkładu własnego.

(120) Niemniej jednak Zjednoczone Królestwo wyjaśniło sposób, w jaki RMG wykorzystuje również zasoby własne do sfinansowania kosztów związanych z działalnością restrukturyzacyjną określoną w sekcji 2.5.

(121) Zjednoczone Królestwo uważa, że wszelkie zakłócenia konkurencji wynikające ze zgłoszonych środków będą minimalne. Powtarza również, że środki nie będą miały bezpośredniego wpływu na GLS, jednostkę zależną RMG, a zatem nie będą miały wpływu na konkurencję na europejskich rynkach paczek i przesyłek ekspresowych, na których działa GLS.

(122) W odniesieniu do środków wyrównawczych Zjednoczone Królestwo podtrzymuje stanowisko, że Komisja powinna rozważyć zakres, w jakim ta zasada powinna być stosowana, w celu uniknięcia jakichkolwiek działań, które bezpośrednio lub pośrednio utrudnią RMG świadczenie usługi publicznej.

4.4. Na temat uwag osób trzecich

(123) W odpowiedzi na opinie osób trzecich Zjednoczone Królestwo zajmuje się poruszonymi kwestiami tematycznie.

(124) W odpowiedzi na obawy o potencjalny efekt zewnętrzny na sąsiednich rynkach za pośrednictwem GLS, jednostki zależnej RMG, Zjednoczone Królestwo szczegółowo argumentuje, że GLS nie korzysta z proponowanych środków pomocy ze względu na fakt, że pracownicy GLS ani obecnie, ani w przeszłości nie byli członkami PERM oraz że system emerytalny GLS nie ma żadnego związku z PERM, co sprawia, że efekt zewnętrzny jest niemożliwy. Ponadto Zjednoczone Królestwo podkreśla, że bez względu na wdrożenie środków nie będą one miały żadnego wpływu na stan środków finansowych GLS.

(125) W odpowiedzi na uwagi, w których kwestionuje się poziom długu pochodzącego z ustawowej składki emerytalnej, Zjednoczone Królestwo twierdzi, że wielkość deficytu była bezpośrednio powiązana z poniesionymi kosztami zastanymi oraz że z tego powodu RMG powinna zostać zwolniona z obowiązku pokrycia całości deficytu.

(126) W odniesieniu do ogólnej zgodności przedmiotowych środków z wytycznymi dotyczącymi ratowania i restrukturyzacji Zjednoczone Królestwo jest zdania, że proponowane środki mieszczą się w zakresie stosowania wspomnianych wytycznych. Ponadto Zjednoczone Królestwo podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone w zgłoszeniu, że Komisja powinna przeprowadzić ocenę proponowanych środków na podstawie art. 107 ust. 3 Traktatu zgodnie z duchem art. 106 ust. 2 Traktatu.

(127) W odpowiedzi na uwagi, w których kwestionuje się długoterminową rentowność RMG po przyznaniu pomocy, Zjednoczone Królestwo odrzuca obawy zainteresowanych stron i twierdzi, że na podstawie niezależnych porad uzyskanych od swoich doradców gospodarczych jest głęboko przekonane, że w perspektywie długoterminowej RMG odzyska rentowność i będzie prosperować.

(128) Zjednoczone Królestwo odrzuca uwagi, w których twierdzi się, że wielkość pomocy nie jest ograniczona do niezbędnego ścisłego minimum i że w gruncie rzeczy ma na celu zwiększenie atrakcyjności RMG dla potencjalnych inwestorów, co ma służyć przeprowadzeniu w przyszłości udanej prywatyzacji. Wyjaśnia, że środki opracowano specjalnie po to, aby wydać jedynie ścisłe minimum niezbędne do zabezpieczenia przyszłości świadczenia usługi publicznej i przywrócenia w tym celu rentowności RMG.

(129) Ponadto Zjednoczone Królestwo odrzuca twierdzenia, że środki doprowadzą do nieuzasadnionego zakłócenia konkurencji, ponieważ wynikające z przetrwania RMG korzyści dla konsumentów będą znacznie przewyższały ograniczone zakłócenia rynku.

(130) W odpowiedzi na uwagi dotyczące wymaganego wkładu własnego Zjednoczone Królestwo odrzuca argumenty przekazane przez zainteresowane strony, które kwestionują istnienie wyjątkowych okoliczności, które uzasadniałyby odstępstwo od zasady wnoszenia wkładu własnego w wysokości 50 %, która to zasada przewidziana jest w wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji. Zjednoczone Królestwo podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone w zgłoszeniu, że przy określaniu właściwego poziomu wkładu własnego Komisja powinna uwzględnić dziedzictwo RMG w sektorze publicznym i spoczywający na RMG obowiązek świadczenia usługi publicznej.

(131) Ponadto Zjednoczone Królestwo zwraca uwagę, że oddzielenie POL od RMG stawia już RMG w pozycji, w której straci ona możliwości biznesowe związane z rozwojem powiązanych dziedzin, takich jak bankowość prywatna i inne zastosowania infrastruktury POL.

(132) Zjednoczone Królestwo również zdecydowanie odrzuca wezwania do pozbycia się swojego operatora przesyłek ekspresowych, GLS, w ramach środka wyrównawczego, jak zasugerowano w niektórych uwagach osób trzecich. Zjednoczone Królestwo wyjaśnia, że uważa GLS za zasadniczą część ogólnej strategii dotyczącej RMG i że traktuje to przedsiębiorstwo jak element niezbędny dla osiągnięcia długoterminowej rentowności. W tym kontekście Zjednoczone Królestwo pragnie podkreślić, że różnicowanie działalności przedsiębiorstwa w kierunku bardziej rentownych obszarów jest wyraźnie uznawane w wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji (motyw 17) za ważny element poprawiania sytuacji przedsiębiorstwa walczącego z trudnościami. Ponadto Zjednoczone Królestwo jest zdania, że zbycie GLS zagrozi rentowności RMG, ponieważ zagrozi nie tylko planowi restrukturyzacji, ale i świadczeniu usługi publicznej w Zjednoczonym Królestwie.

(133) Zjednoczone Królestwo podkreśla swoje stanowisko dotyczące stosowania w odniesieniu do przedmiotowego przypadku logiki kosztów zastanych zgodnie z orzecznictwem w sprawach La Poste, EDF (19) i OTE (20). Zjednoczone Królestwo podtrzymuje swoje stanowisko, że pomimo technicznych różnic między systemami emerytalnymi Zjednoczonego Królestwa i Francji nadal istnieje wystarczająca logiczna analogia, która umożliwia zastosowanie logiki kosztów zastanych do przedmiotowego przypadku.

(134) W odpowiedzi na uwagi, w których zaleca się dokonanie oceny środków na podstawie raczej art. 106 ust. 2 Traktatu niż wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji, zgodnie z art. 107 Traktatu, Zjednoczone Królestwo ponownie podkreśla swoje stanowisko, że w obecnych okolicznościach taki krok byłby niewłaściwy w odniesieniu do RMG. Niemniej jednak Zjednoczone Królestwo jest zdania, że Komisja powinna mieć art. 106 ust. 2 Traktatu na uwadze przy stosowaniu wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji.

(135) Zjednoczone Królestwo odnosi się również do opinii Deutsche Post, w której wzywa się Komisję do zdyskontowania wszelkich dochodów już uzyskanych na rzecz RMG w odniesieniu do jej zobowiązań emerytalnych w postaci wyższych cen w obszarach cen regulowanych, wynikających z pomocy dla systemu emerytalnego. Zjednoczone Królestwo stara się obalić ten tok rozumowania i wyraża przekonanie, że w wyniku metodyki i ustaleń regulacyjnych stosowanych przez RMG oraz wcześniejsze i obecne organy regulacyjne, które gwarantowały, że RMG nie otrzyma środków na ten sam cel dwa razy, w rzeczywistości nie dochodzi do podwójnego liczenia cen regulowanych i deficytu powstałego w ramach planu emerytalnego.

(136) Zjednoczone Królestwo odrzuca opinię Deutsche Post, że ocena pomocy państwa dla byłych monopoli pocztowych powinna być przeprowadzona w oparciu o identyczny zestaw kryteriów, aby zapewnić jednakowe stosowanie prawodawstwa unijnego we wszystkich państwach członkowskich. Twierdzi natomiast, że Komisja powinna mieć swobodę oceny każdego przypadku w oparciu o towarzyszące mu szczególne okoliczności, z uwzględnieniem specyfiki każdego przypadku.

(137) Zjednoczone Królestwo na koniec komentuje wiele uwag i sugestii wysuniętych przez niektóre osoby trzecie, które zdaniem Zjednoczonego Królestwa wchodzą raczej w zakres działalności regulacyjnej niż w zakres przedmiotowego przypadku. W odniesieniu do takich kwestii, jak: rozdzielenie strukturalne, przejrzystość, przegląd i zaprzestanie określonych działań, Zjednoczone Królestwo pragnie podkreślić, że takie środki mają charakter regulacyjny i należy je raczej omawiać na odpowiednim forum, wraz z krajowym organem regulacyjnym, niż w kontekście postępowań w sprawie pomocy państwa. Ponadto Zjednoczone Królestwo zauważa, że zakres zwolnienia usług pocztowych z VAT w Zjednoczonym Królestwie był już rozpatrywany przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (21) i ma być ponownie poddany przeglądowi przez organy podatkowe Zjednoczonego Królestwa.

5. OCENA ŚRODKÓW POMOCY

5.1. Istnienie pomocy zgodnie z art. 107 ust. 1 Traktatu oraz potencjalni beneficjenci

(138) Artykuł 107 ust. 1 Traktatu stanowi, że „wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi”. Przy ustalaniu, czy dany środek stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu, Komisja musi zastosować następujące kryteria: środek musi być przypisany państwu i wdrażany z wykorzystaniem zasobów państwowych, musi przynosić niektórym przedsiębiorstwom lub niektórym sektorom korzyść powodującą zakłócenie konkurencji oraz musi wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

5.1.1. Zasoby państwowe

(139) Artykuł 107 ust. 1 Traktatu dotyczy pomocy przyznanej przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych. Innymi słowy, dane środki muszą pojawić się w wyniku zachowania, które można przypisać państwu, lub muszą wiązać się z użyciem zasobów państwowych.

(140) Jeżeli chodzi o pomoc dla systemu emerytalnego, przejęcie przez Zjednoczone Królestwo niektórych narosłych zobowiązań emerytalnych RMG jest finansowane z zasobów państwowych i może być przypisane państwu: Zjednoczone Królestwo ustanowi nowy ustawowy program emerytalny, którego zobowiązania będą obciążać rząd Zjednoczonego Królestwa i do którego zostanie przeniesiona pewna część narosłych zobowiązań istniejących w ramach PERM.

(141) Jeżeli chodzi o środki redukcji długu, to ewidentnie są one finansowane z zasobów państwowych i można je przypisać państwu: Zjednoczone Królestwo umorzy zadłużenie z tytułu niespłaconych pożyczek, które obecnie jest mu winna RMG.

5.1.2. Selektywna korzyść

(142) Aby ocenić, czy omawiane środki zawierają elementy pomocy państwa, należy ustalić, czy przynoszą one RMG korzyść gospodarczą w zakresie, w jakim umożliwiają temu przedsiębiorstwu uniknięcie ponoszenia kosztów, które w normalnej sytuacji ciążyłyby na jego zasobach finansowych, i czy w ten sposób nie uniemożliwiły mechanizmom rynkowym wywołania swoich normalnych skutków (22).

(143) W związku z tym należy również pamiętać, że niektóre elementy orzecznictwa Trybunału zaprzeczają hipotezie, według której rekompensata za niekorzystną sytuację strukturalną miałaby wykluczać zaklasyfikowanie środka jako pomocy. Trybunał Sprawiedliwości wskazuje niezmiennie, że istnienie pomocy powinno być oceniane pod względem skutków, a nie przyczyn lub celów interwencji państwa (23). Trybunał Sprawiedliwości stwierdził również, że pojęcie pomocy obejmuje korzyści przyznane przez władze publiczne, które w różnych formach zmniejszają obciążenia ciążące w normalnej sytuacji na budżecie danego przedsiębiorstwa (24). Trybunał Sprawiedliwości wskazał również wyraźnie, że koszty związane z wynagrodzeniem pracowników ze swej natury ciążą na budżecie przedsiębiorstw, niezależnie od tego, czy wynikają z obowiązku ustawowego czy z układów zbiorowych (25). W związku z tym Trybunał Sprawiedliwości uznał, że fakt, że środki państwowe mają na celu rekompensatę dodatkowych kosztów, nie uniemożliwia zaklasyfikowania ich jako pomocy (26).

(144) Komisja jest zdania, że zobowiązania przedsiębiorstwa wynikające z prawa pracy lub układów zbiorowych zawartych ze związkami zawodowymi, takie jak koszty emerytur, są częścią zwyczajowych kosztów przedsiębiorstwa, które musi ono pokryć z własnych zasobów (27). Koszty te są nieodłącznym elementem działalności gospodarczej przedsiębiorstwa (28). Nie ma znaczenia w tym względzie, czy przedsiębiorstwo ponosi koszty emerytur przez bezpośrednie finansowanie emerytur swoich byłych pracowników czy przez wpłacanie składek do funduszu emerytalnego, który z kolei wykorzystuje zebrane składki do finansowania emerytur pracowników przedsiębiorstw. Decydującym elementem jest to, że w ten czy inny sposób przedsiębiorstwa ponoszą pełne koszty emerytur.

(145) Jeżeli chodzi o pomoc dla systemu emerytalnego, Komisja zauważa, że przyniesie ona RMG korzyść finansową, biorąc pod uwagę skutki, jakie deficyt w ramach PERM ma dla tego przedsiębiorstwa, oraz obowiązki, jakie RMG ma wobec planu emerytalnego RMG zgodnie z ustawą Zjednoczonego Królestwa dotyczącą emerytur. Obowiązki te obejmują płatność składek, w szczególności w celu pokrycia deficytu, i są odzwierciedlone przez fakt, że deficyt jest odnotowany w bilansie RMG zgodnie z zasadą 19 międzynarodowych standardów rachunkowości (zwanych dalej MSR). Dlatego też Komisja uważa, że przejęcie przez Zjednoczone Królestwo niektórych narosłych zobowiązań emerytalnych zwolni RMG z zobowiązań finansowych, które przedsiębiorstwo to musiałoby normalnie ponieść, i w ten sposób uniemożliwia mechanizmom rynkowym wywołanie swoich normalnych skutków.

(146) Ponadto Komisja zauważa, że pomoc dla systemu emerytalnego przynosi korzyść nie tylko RMG, ale także jej jednostce zależnej, POL, ponieważ zwalnia ją z obowiązku pokrycia deficytu powstałego w ramach planu emerytalnego, który to obowiązek wynika z zawartych z RMG ustaleń w zakresie delegowania. Z drugiej strony przedsiębiorstwo GLS nie jest uważane za beneficjenta pomocy dla systemu emerytalnego, ponieważ jego pracownicy nie są częścią PERM, a jego system emerytalny nie ma żadnego związku z PERM.

(147) Komisja zauważa również, że argumenty mające na celu wykazanie, że koszty emerytur ponoszone przez RMG są wyższe niż w przypadku jej konkurentów, są nieistotne dla ustalenia, czy pomoc dla systemu emerytalnego stanowi pomoc państwa. Ich porównywalny poziom można jednak wziąć pod uwagę w ocenie zgodności pomocy dla systemu emerytalnego.

(148) Komisja stwierdza zatem, że pomoc dla systemu emerytalnego stanowi selektywną korzyść dla RMG i POL w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu.

(149) W odniesieniu do braku opodatkowania zwolnienia rezerw utworzonych w sprawozdaniach finansowych w wyniku deficytu powstałego w ramach planu emerytalnego Komisja przyjmuje argument Zjednoczonego Królestwa, że jest to uzasadnione, ponieważ tworzenia rezerw nie można odliczyć od podatku. Zobowiązania emerytalne obecnie istniejące w sprawozdaniach finansowych RMG stanowią kwoty, które są jeszcze niezapłacone w ramach PERM, i na mocy przepisów podatkowych Zjednoczonego Królestwa ulga podatkowa jest dostępna w odniesieniu do składek emerytalnych wyłącznie wówczas, gdy są one opłacone. W tym kontekście RMG dotąd nie korzystała z ulgi podatkowej z tytułu zobowiązań odzwierciedlonych w jej sprawozdaniach finansowych. Po przeniesieniu tych zobowiązań do nowego systemu RMG nie będzie dłużej odpowiedzialna za finansowanie PERM i dlatego nie będzie korzystać z żadnej ulgi podatkowej. Ponieważ RMG nie będzie mogła korzystać z ulgi podatkowej w odniesieniu do powiązanych zobowiązań emerytalnych, które są obecnie odzwierciedlone w jej sprawozdaniach finansowych, nie powinna również spodziewać się nałożenia podatku z tytułu rozwiązania rezerw figurujących w sprawozdaniach finansowych. Komisja stwierdza zatem, że traktowanie pod względem podatkowym pomocy dla systemu emerytalnego nie wiąże się z selektywną korzyścią dla RMG i dlatego nie stanowi pomocy państwa.

(150) Jeżeli chodzi o ocenę, czy środki redukcji długu dają selektywną korzyść, Komisja ocenia tego typu środki w ramach testu prywatnego wierzyciela (29). Test ten polega na sprawdzeniu, czy wierzyciel prywatny w takiej samej sytuacji postąpiłby w ten sam sposób, aby maksymalnie zwiększyć swoje szanse na odzyskanie długu. Komisja zauważa po pierwsze, że Zjednoczone Królestwo nie twierdziło, że w odniesieniu do środków redukcji długu działa zgodnie z testem prywatnego wierzyciela, i dlatego nie udzieliło Komisji wszelkich informacji, które umożliwiłyby jej przeprowadzenie takiego testu. Po drugie, Komisja jest zdania, że prywatny wierzyciel nie zgodziłby się na zmniejszenie długu bez żądania jakichkolwiek dalszych warunków lub przynajmniej porozumień dotyczących zmiany harmonogramu spłaty pozostałej części długu w celu maksymalnego zwiększenia swoich szans na spłatę długu po udanej restrukturyzacji. Dlatego Komisja stwierdza, że środki redukcji długu przewidziane w planie restrukturyzacji przynoszą RMG selektywną korzyść w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu.

5.1.3. Zakłócenie konkurencji i wpływ na wewnątrzunijną wymianę handlową

(151) Gdy pomoc przyznana przez państwo członkowskie wzmacnia pozycję przedsiębiorstwa w stosunku do innych przedsiębiorstw konkurencyjnych w wewnątrzunijnej wymianie handlowej, należy uznać, że ma ona wpływ na tę ostatnią. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (30), aby dany środek zakłócał konkurencję i wpływał na wymianę handlową między państwami członkowskimi, wystarczy, że odbiorca pomocy konkuruje z innymi przedsiębiorstwami na rynkach otwartych na konkurencję.

(152) Rynek pocztowy Zjednoczonego Królestwa został w pełni otwarty na konkurencję w 2006 r., natomiast pewne segmenty tego rynku (na przykład doręczanie paczek i przesyłek masowych w przypadku nadawania powyżej 4 000 sztuk i ogólnie wszelkie usługi pocztowe, które nie były zarezerwowane dla konkretnego przedsiębiorstwa), były już otwarte na konkurencję przed tym terminem. W tym kontekście wystarczy zwrócić uwagę na to, że RMG konkuruje z przedsiębiorstwami mającymi siedzibę w innych państwach członkowskich (takimi jak Post NL czy Deutsche Post) oraz za pośrednictwem GLS, swojej jednostki zależnej zajmującej się przesyłkami ekspresowymi, prowadzi działalność na rynkach poza Zjednoczonym Królestwem. Dlatego przedmiotowe środki mogą zakłócać konkurencję i wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

5.1.4. Wniosek w odniesieniu do istnienia pomocy

(153) W świetle powyższego Komisja stwierdza, że zarówno pomoc dla systemu emerytalnego, jak i środki redukcji długu przewidziane w planie restrukturyzacji stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu.

5.2. Zgodność pomocy z rynkiem wewnętrznym

(154) Ponieważ odstępstwa przewidziane w art. 107 ust. 2 Traktatu oraz w art. 107 ust. 3 lit. a) i b) Traktatu nie mają wyraźnie zastosowania, Komisja oceni stopień, w jakim pomoc dla systemu emerytalnego i środek redukcji długu można uznać za zgodne z rynkiem wewnętrznym na mocy art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu.

(155) Zjednoczone Królestwo nie przywołało art. 106 ust. 2 Traktatu – jako takiego – jako uzasadnienia zgodności pomocy przyznanej RMG z rynkiem wewnętrznym.

5.2.1. Zgodność pomocy dla systemu emerytalnego jako rekompensaty z tytułu zastanych kosztów emerytur na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu

(156) Komisja oceni, czy pomoc dla systemu emerytalnego można uznać za zgodną na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu, który stanowi, że pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych może zostać uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem.

(157) Zgodnie z orzecznictwem Komisja może uznać pomoc państwa za zgodną z rynkiem wewnętrznym, jeśli pomoc przyczynia się do osiągnięcia celu stanowiącego przedmiot wspólnego zainteresowania (31), jest konieczna do osiągnięcia tego celu (32) oraz nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem (proporcjonalność).

(158) Usługi pocztowe przyczyniają się do społecznej, gospodarczej i terytorialnej spójności Unii. Stopniowe otwarcie usług pocztowych na konkurencję, które rozpoczęło się na poziomie Unii w 1998 r., przyniosło lepszą jakość, większą wydajność i większą elastyczność w odniesieniu do użytkowników. Otwarcie rynku pozwoliło na utworzenie wewnętrznego rynku usług pocztowych. Przyczynia się zatem do realizacji celu polegającego na ustanowieniu rynku wewnętrznego, który to cel określony jest w art. 3 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej.

(159) W trakcie procesu liberalizacji były operator zasiedziały może jednak doświadczać niekorzystnych warunków konkurencji, ponieważ jest obciążony kosztami zastanymi, czyli kosztami, które wynikają z zobowiązań zaciągniętych przed rozpoczęciem otwierania rynku i które nie mogą być dłużej honorowane na tych samych warunkach w konkurencyjnym otoczeniu rynkowym, ponieważ operator historyczny nie jest w stanie dłużej przenosić odpowiednich kosztów na konsumentów.

(160) Komisja uznała w swojej praktyce decyzyjnej, że stopniowe przechodzenie na poziomie Unii z sytuacji konkurencji w dużej mierze ograniczonej do sytuacji rzeczywistej konkurencji winno odbywać się na warunkach ekonomicznych możliwych do zaakceptowania (33). Dlatego w wielu decyzjach przyjęła, że państwa członkowskie przyznają pomoc państwa w celu uwolnienia operatora historycznego od części jego zastanych zobowiązań emerytalnych (34).

(161) W swojej decyzji w sprawie pomocy państwa przyznanych przez Francję przedsiębiorstwu EDF (35) Komisja uznała za zgodną ze wspólnym rynkiem pomoc państwa zwalniającą EDF ze szczególnych zobowiązań emerytalnych, które wykraczały poza zobowiązania wynikające z ogólnego systemu emerytalnego i które zostały wprowadzone w okresie monopolu. Komisja stwierdziła, że zobowiązania te co do swej natury nie różnią się wiele od „kosztów osieroconych” w sektorze energii elektrycznej (36) i że pomoc mająca na celu zrekompensowanie nadmiernych kosztów emerytur będzie zatem traktowana w taki sam sposób, jak rekompensata kosztów osieroconych. Dlatego Komisja oświadczyła, że to samo podejście będzie stosowane w analizach podobnych przypadków w przyszłości.

(162) W swojej decyzji z dnia 10 października 2007 r. w sprawie pomocy państwa przyznanej przedsiębiorstwu La Poste (37) Komisja uznała za zgodną ze wspólnym rynkiem pomoc państwa zwalniającą La Poste z obowiązku opłacania specjalnych świadczeń emerytalnych, które przekraczały wysokość świadczeń wynikających z ogólnego systemu emerytalnego i które zostały wprowadzone w okresie monopolu. Zobowiązania te wynikały po pierwsze z wyższych składek emerytalnych płaconych w odniesieniu do pracowników mających status urzędnika państwowego, a po drugie z wymogu zapewnienia równowagi programu emerytalnego przedsiębiorstwa dla tych pracowników.

(163) Komisja zauważyła, że środki były ograniczone do tego, co ściśle niezbędne do przywrócenia równych warunków w zakresie składek na ubezpieczenie społeczne i z tego względu przyczynią się ostatecznie do rozwoju konkurencji i dalszej liberalizacji sektora pocztowego. Następnie zauważyła, przez analogię do decyzji w sprawie EDF, że La Poste nie zatrudnia już nowych urzędników służby cywilnej i że ze względu na przyszłe płatności z tytułu świadczeń emerytalnych La Poste znajduje się w sytuacji porównywalnej do sytuacji jej konkurentów w odniesieniu do składek na ubezpieczenie społeczne.

(164) W swojej decyzji z dnia 25 stycznia 2012 r. w sprawie dotacji na finansowanie kosztów emerytur urzędników służby cywilnej w Deutsche Post (38) Komisja zweryfikowała, zgodnie ze swoją decyzją w sprawie La Poste, czy składki na ubezpieczenie społeczne opłacane przez Deutsche Post odpowiadały składkom opłacanym przez konkurentów prywatnych. Komisja stwierdziła, że oprócz odnoszenia korzyści wskutek dotacji do emerytur Deutsche Post korzystało również ze specjalnych podwyżek cen znaczków pocztowych, które służyły finansowaniu kosztów emerytur urzędników służby cywilnej. Biorąc pod uwagę tę dodatkową ulgę, Deutsche Post opłacało w rzeczywistości znacznie niższe składki na ubezpieczenie społeczne niż prywatni konkurenci w niektórych segmentach rynku. W związku z powyższym Komisja uznała dotacje do emerytur za częściowo niezgodne z rynkiem wewnętrznym i nakazała Niemcom odzyskanie tej części dotacji do emerytur, która była niezgodna z przepisami.

(165) W swojej decyzji z tego samego dnia w sprawie BPost (39) Komisja uznała pomoc państwa przyznaną BPost w celu zmniejszenia zobowiązań emerytalnych dotyczących urzędników służby cywilnej za zgodną z rynkiem wewnętrznym na mocy art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu, ponieważ pomoc ta zmniejszała jedynie zastane koszty emerytur ponoszone przez BPost, bez stawiania tego przedsiębiorstwa w korzystniejszej sytuacji pod względem składek na ubezpieczenie społeczne niż sytuacja jego konkurentów. Komisja sprawdziła, że składki na ubezpieczenie społeczne opłacane przez belgijskiego dostawcę usług pocztowych odpowiadały składkom opłacanym przez konkurentów prywatnych.

(166) Istnieją pewne podobieństwa między przypadkiem RMG a wcześniejszym orzecznictwem.

(167) Po pierwsze, wspomniane przypadki związane są z materialnym ryzykiem gospodarczym i nieograniczonymi zobowiązaniami: RMG ponosi ryzyko gospodarcze planu emerytalnego, który jest konsekwencją dawnej roli RMG jako monopolisty w sektorze publicznym. Przed zwolnieniem z zobowiązań pozostali zasiedziali operatorzy pocztowi ponosili podobne ryzyko gospodarcze i w porównaniu z konkurentami znajdowali się w podobnie niekorzystnej sytuacji. Wszystkie przypadki dotyczą beneficjentów pomocy znajdujących się w równorzędnym położeniu, ponieważ ich systemy emerytalne bardzo różniły się od systemów emerytalnych konkurentów.

(168) Po drugie, podobnie jak we wcześniejszych przypadkach, Komisja uważa, że w przypadku braku interwencji państwa mającej na celu zwolnienie RMG z przynajmniej części zobowiązań emerytalnych, RMG nie byłoby w stanie samodzielnie konkurować ze swoimi konkurentami. Pozostawienie RMG z deficytem powstałym w ramach planu emerytalnego doprowadziłoby przecież do jego upadłości. Jak wspomniano w motywie 29, RMG wykazało w swoim bilansie na koniec roku obrotowego 2010/2011 ujemną wartość aktywów operacyjnych. Nawet po udanym wdrożeniu planu restrukturyzacji RMG pozostałyby zobowiązania netto w wysokości co najmniej 2 mld GBP bez możliwości uzyskania pomocy w postaci zlikwidowania deficytu powstałego w ramach planu emerytalnego.

(169) Istnieją jednak pewne czynniki, które odróżniają przedmiotowy przypadek od wcześniejszych sytuacji.

(170) Przede wszystkim system emerytalny Zjednoczonego Królestwa znacznie różni się od systemów stosowanych w innych państwach członkowskich. Większość pracowniczych programów emerytalnych jest wyłączona z państwowego systemu emerytalnego znanego jako State Earnings Related Pension Scheme (państwowy system emerytalny związany z dochodami). Przeważająca część dużych pracodawców posiada swoje własne programy emerytalne. Zgodnie z ustawą Zjednoczonego Królestwa dotyczącą emerytur programy te muszą zapewnić uprawnienia emerytalne spełniające pewne standardy, a pracodawcy mają pewne obowiązki, by zapewnić odpowiednie finansowanie tych programów. Zgodnie z obecnymi międzynarodowymi standardami rachunkowości (MSR) pracodawcy muszą ujmować deficyty w ramach takich programów emerytalnych w swoim bilansie.

(171) W związku z tym PERM jest w zasadzie podobny do funduszy emerytalnych konkurentów prywatnych. Jedyna różnica między RMG a konkurentami polega na tym, że poziom zobowiązań emerytalnych – a więc i deficyt powstały w ramach PERM – wynika z warunków, które zostały ustalone w okresie monopolu oraz zgodnie ze statusem urzędników służby cywilnej.

(172) Ponadto warunki i poziom innych kosztów społecznych (na przykład składek w ramach państwowego systemu emerytalnego, składek na ubezpieczenie zdrowotne i ubezpieczenie od utraty pracy), które dotyczą pracowników RMG, nie różnią się od tych, które dotyczą pracowników konkurentów prywatnych.

(173) RMG pozostanie wreszcie odpowiedzialne za wszystkie nowo narosłe zobowiązania w przyszłości, a także za nowe zobowiązania wynikające z podwyżki wcześniej nabytych świadczeń przysługujących obecnym pracownikom w wyniku przyszłych wzrostów płac powyżej poziomu inflacji. Oznacza to, że w odniesieniu do nowo nabytych uprawnień emerytalnych RMG nadal będzie ponosiło koszty emerytalne na tym samym poziomie. Dlatego zgłoszona pomoc dla systemu emerytalnego doprowadzi wyłącznie do obniżenia powstałych w przeszłości zobowiązań emerytalnych sprzed dnia 1 kwietnia 2012 r., podczas gdy RMG pozostaje w pełni odpowiedzialne za każdy deficyt, który może powstać wskutek nowo nabytych uprawnień emerytalnych powstałych po udzieleniu pomocy dla systemu emerytalnego w dniu 1 kwietnia 2012 r.

(174) Te różnice uzasadniają korektę zastosowanego we wcześniejszych przypadkach podejścia w celu dokonania oceny zgodności przedmiotowych środków i uwzględnienia specyfiki systemu emerytalnego Zjednoczonego Królestwa. We wcześniejszych przypadkach składki na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne (na przykład składka na społeczne ubezpieczenie emerytalne, zdrowotne i od utraty pracy) wykorzystano jako punkt odniesienia, ale w rozpatrywanym przypadku nie jest to właściwe podejście.

(175) Po pierwsze, jako że RMG ponosi – niezależnie od kosztów emerytalnych – koszty pozostałych ubezpieczeń społecznych w takiej samej wysokości co konkurenci (na przykład warunki finansowe ubezpieczeń zdrowotnych i od utraty pracy nie różnią się od warunków obowiązujących konkurentów), w odniesieniu do finansowania zobowiązań emerytalnych należy przeprowadzić analizę porównawczą (benchmarking). Należy upewnić się, że pod względem zobowiązań w zakresie finansowania funduszy emerytalnych RMG znajduje się w takiej samej sytuacji jak konkurenci.

(176) Po drugie, we wcześniejszych przypadkach Komisja zatwierdziła taki poziom pomocy, że przyszłe koszty społeczne zasiedziałego operatora pocztowego ograniczono do poziomu składek na ubezpieczenie społeczne obowiązującego konkurentów. Reforma proponowana przez Zjednoczone Królestwo nie jest aż tak daleko posunięta, ale pozostawia RMG pełną odpowiedzialność finansową za deficyt wynikający z nowo narosłych uprawnień emerytalnych. Dlatego należy przeprowadzić porównanie w oparciu o narosłe zobowiązania emerytalne RMG na dzień udzielenia pomocy dla systemu emerytalnego, tj. na dzień 1 kwietnia 2012 r.

(177) Po trzecie, znalezienie jednego punktu odniesienia dla poziomu kosztów emerytalnych konkurentów nie jest proste, ponieważ w poszczególnych przedsiębiorstwach świadczenia emerytalne oferowane poprzez fundusze emerytalne różnią się. Każdy fundusz emerytalny ma indywidualne porozumienia z finansującymi go przedsiębiorstwami. Porównania można co najwyżej dokonać w oparciu o średnią porównywalnych funduszy emerytalnych.

(178) Dlatego Komisja oceni, czy w wyniku pomocy dla systemu emerytalnego RMG znajdzie się w porównywalnej sytuacji w stosunku do swoich konkurentów i innych przedsiębiorstw w Zjednoczonym Królestwie, jeżeli chodzi o zobowiązania z tytułu narosłych deficytów powstałych w ramach planu emerytalnego.

(179) W odniesieniu do uwagi Deutsche Post, według którego w ocenie należy uwzględnić zakres, w jakim koszty emerytalne uległy przeniesieniu poprzez wzrost regulowanych cen znaczków, Komisja dokonała przeglądu decyzji organu regulacyjnego ds. poczty Zjednoczonego Królestwa dotyczących ustalania cen. Komisja stwierdza, że w przypadku RMG koszty emerytalne zostały równomiernie rozłożone pomiędzy różne segmenty działalności RMG, zgodnie z ogólnie przyjętymi zasadami alokacji kosztów. Oznacza to, że zarówno usługi świadczone po cenach regulowanych, jak i inne usługi oferowane na zasadach konkurencji wiązały się z odpowiednią częścią deficytu powstałego w ramach planu emerytalnego. Nie jest zatem prawdą, że w przypadku RMG ceny regulowane sfinansowały nieproporcjonalną część kosztów emerytalnych z korzyścią dla segmentów działalności nieobjętych regulacją cen. Organ regulacyjny ds. poczty Zjednoczonego Królestwa zagwarantował, że wszystkie segmenty działalności RMG w równym i proporcjonalnym stopniu przyczyniły się do sfinansowania deficytu powstałego w ramach PERM i że RMG nie znalazło się w lepszej sytuacji niż konkurenci.

(180) Komisja najpierw oceni twierdzenie Zjednoczonego Królestwa, zgodnie z którym bieżący deficyt powstały w ramach PERM może być całkowicie zlikwidowany, ponieważ kwota zobowiązań, które wynikają z większych świadczeń oferowanych w ramach PERM jego członkom, przekracza bieżący deficyt.

(181) Zjednoczone Królestwo przedstawiło badanie na poparcie swojego twierdzenia, że deficyt w ramach planu emerytalnego powstał wskutek nietypowo wysokich zobowiązań emerytalnych. We wspomnianym badaniu oszacowano, że nietypowe zobowiązania w systemie Royal Mail wynoszą 12,7 mld GBP w porównaniu ze zobowiązaniami, które wynikałyby z funduszu emerytalnego oferującego świadczenia emerytalne zgodne z ustawowym minimum. Kwota nietypowych zobowiązań równa 6,9 mld GBP wynika z porównania ze zobowiązaniami w ramach przeciętnego funduszu emerytalnego w Zjednoczonym Królestwie. Ponieważ w obu przypadkach zobowiązania te byłyby wyższe niż bieżący deficyt wynoszący 4,5 mld GBP, Zjednoczone Królestwo twierdzi, że pomoc w postaci całkowitego zlikwidowania deficytu powstałego w ramach planu emerytalnego jest uzasadniona.

(182) Po pierwsze, Komisja odrzuca porównanie z ustawowym minimum, ponieważ przedstawione dane dotyczące przeciętnych systemów emerytalnych w Zjednoczonym Królestwie jasno wskazują na to, że większość systemów emerytalnych w Zjednoczonym Królestwie oferuje świadczenia, które znacznie przekraczają ustawowe minimum.

(183) Po drugie, Komisja uważa, że przedstawione porównanie z przeciętnymi systemami emerytalnymi trzeba analizować w sposób krytyczny, ponieważ różne elementy porównania wykazują różny poziom jakości i wiarygodności. (mld GBP) Koszty w stosunku do przeciętnego systemu emerytalnego 1 Wiek emerytalny w ramach PERM wynoszący 60 lat w porównaniu ze średnim wiekiem emerytalnym wynoszącym 63,5 roku 3,5 2 Odprawy z tytułu zwolnień 0,5 3 Rewaluacja przyszłych świadczeń emerytalnych dla pracowników, którzy odeszli z RMG przed 1991 r. 1,1 4 Podwyżka wypłaconych emerytur w odniesieniu do okresu pracy przed 1997 r. 1,9 OGÓŁEM 6,9

(184) Przewidziany w PERM wiek emerytalny wynosi 60 lat, natomiast średni wiek emerytalny w systemach emerytalnych w sektorze prywatnym w Zjednoczonym Królestwie wynosił w latach 1990–2010 63,5 roku. Różnica w kosztach emerytalnych w wysokości 3,5 mld GBP została obliczona w oparciu o wiarygodne dane.

(185) Odprawy z tytułu zwolnień wynoszące 0,5 mld GBP w ramach PERM są niezwykłą cechą, jeżeli chodzi o systemy sektora prywatnego. Określono je jako koszty emerytalne wykraczające poza zwykłe systemy emerytalne.

(186) W przypadku członków systemów emerytalnych w Zjednoczonym Królestwie, którzy byli czynni zawodowo do 1991 r., systemy emerytalne nie mają obowiązku zapewnienia wzrostu wszystkich świadczeń o poziom inflacji w okresie pomiędzy odejściem z pracy a przejściem na emeryturę. W PERM przewidziane są jednak dla takich członków podwyżki wszystkich świadczeń o poziom inflacji. Zjednoczone Królestwo nie było w stanie przedstawić dokładnej liczby systemów emerytalnych z sektora prywatnego, które również oferują rewaluację przyszłych świadczeń emerytalnych dla pracowników, którzy odeszli z pracy przed 1991 r., ale zapewnia Komisję, że zdecydowana większość systemów nie gwarantuje takiej rewaluacji. Przy obliczaniu kwoty nietypowych zobowiązań, wynoszącej 1,1 mld GBP, zakłada się bez wystarczającego uzasadnienia, że 75 % wszystkich systemów w sektorze prywatnym nie oferowałoby takich dodatkowych świadczeń.

(187) W przeciwieństwie do PERM emerytury nabyte przed 1997 r. zasadniczo nie muszą być podwyższane po rozpoczęciu wypłacania świadczeń emerytalnych poszczególnym członkom systemu. W sektorze prywatnym 36 % systemów gwarantuje jednak wzrost świadczeń dostosowany do poziomu inflacji, podobnie jak PERM. Inne systemy sektora prywatnego nie oferują gwarantowanej podwyżki w tej samej wysokości, ale w przeszłości w przypadku większości tych systemów powszechną praktyką było uznaniowe ustalanie podwyżek zbliżonych do tych gwarantowanych. Ekspert Zjednoczonego Królestwa wątpi w to, że praktyka ta będzie kontynuowana w przyszłości, ponieważ również prywatne systemy mają obecnie deficyt i może w odniesieniu do nich zapaść decyzja o obniżeniu tych uznaniowych podwyżek. Obliczone koszty zastane w wysokości 1,9 mld GBP w pewnej mierze zależą od założeń dotyczących przyszłego zachowania systemów sektora prywatnego, i dlatego te szacunki są najmniej wiarygodne spośród czterech elementów kosztów zastanych.

(188) Jak przyznaje samo Zjednoczone Królestwo, analiza kosztów zastan