2)

w części 2 wprowadza się następujące zmiany: a) sekcja 2.1.1.1 lit. c) otrzymuje brzmienie: „c) substancje, mieszaniny i wyroby niewymienione w lit. a) i b) powyżej, wytwarzane w celu wywołania praktycznego wybuchu lub efektu pirotechnicznego.”; b) sekcja 2.1.2.2 lit. f) otrzymuje brzmienie: „f) Podklasa 1.6. Wyroby skrajnie niewrażliwe, które nie stwarzają zagrożenia wybuchem masowym: — wyroby, które zawierają głównie skrajnie niewrażliwe substancje lub mieszaniny, — i które wykazują znikome prawdopodobieństwo przypadkowej inicjacji lub rozprzestrzenienia.”; c) sekcja 2.1.4.1 akapit trzeci otrzymuje brzmienie: „Niektóre substancje i mieszaniny wybuchowe są zwilżone wodą lub alkoholami, rozcieńczone innymi substancjami lub rozpuszczone albo zawieszone w wodzie lub innej substancji ciekłej w celu osłabienia lub ograniczenia ich właściwości wybuchowych. Mogą one być kandydatami do klasyfikacji jako odczulone materiały wybuchowe (zob. sekcja 2.17).”; d) rysunek 2.1.3 w sekcji 2.1.4.1 otrzymuje brzmienie: „Rysunek 2.1.3 Procedura przypisywania do podklasy w klasie materiałów wybuchowych (klasa 1 do celów transportu) Czy substancję/mieszaninę lub wyrób wytwarza się w celu uzyskania praktycznego efektu wybuchowego lub pirotechnicznego? Czy głównym zagrożeniem jest promieniowanie cieplne lub gwałtowne spalanie, ale bez zagrożenia gwałtownym wybuchem lub rozrzutem? Czy zastosowanie ma przepis szczególny 347? Czy zagrożenie mogłoby utrudnić gaszenie pożaru w najbliższym sąsiedztwie? Czy jest to bardzo niewrażlwa substancja/mieszanina wybuchowa stwarzająca zagrożenie masowym wybuchem? Czy głównym zagrożeniem jest niebezpieczny rozrzut? Czy występuje szkodliwe działanie poza opakowaniem? Czy produkt jest wyrobem wyłączonym z definicji? (zob. 2.1.1.1 lit. b)) PODKLASA 1.6 NIE JEST MATERIALEM WYBUCHOWYM Czy wynikiem jest wybuch masowy? Czy wyrób jest kandydatem do podklasy 1.6? Czy substancja/mieszanina jest kandydatem do podklasy 1.5? Czy jest to wyrób skrajnie niewrażlwy? Zapakować substancję/ mieszaninę PODKLASA 1.4 Grupy zgodności inne niz S PODKLASA 1.4 Grupa zgodności S BADANIE SERII 5 BADANIE SERII 6 WYRÓB LUB SUBSTANCJA/MIESZANINA ZATWIERDZONA TYMCZASOWO W TEJ KLASIE (z rys. 2.1.2) PODKLASA 1.1 xxx PODKLASA 1.2 xxx PODKLASA 1.3 xxx PODKLASA 1.5 xxx BADANIE SERII 7 Tak Tak Tak Tak Tak Tak Tak Tak Tak Tak Tak Tak Nie Nie Nie Nie Nie Nie Nie Nie Nie Nie Nie (1) Szczegółowe informacje znajdują się w rozdziale 3.3 Przepisów modelowych UN RTDG. ”; e) w sekcji 2.1.4.3 wprowadza się następujące zmiany: (i) zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie: „2.1.4.3. Procedury zatwierdzania dla klasy zagrożenia »materiały wybuchowe« nie trzeba stosować, jeżeli:”; (ii) lit. c) otrzymuje brzmienie: „c) w przypadku substancji organicznej lub jednorodnej mieszaniny substancji organicznych zawierającej grupę chemiczną lub grupy chemiczne związane z właściwościami wybuchowymi: — energia rozkładu egzotermicznego wynosi mniej niż 500 J/g, lub — rozkład egzotermiczny rozpoczyna się w temperaturze 500 °C lub wyższej, jak określono w tabeli 2.1.3.”; (iii) w sekcji 2.1.4.3 lit. c) dodaje się tabelę 2.1.3: „Tabela 2.1.3 Decyzja o zastosowaniu procedury zatwierdzenia dla klasy zagrożenia »materiały wybuchowe« w odniesieniu do substancji organicznej lub jednorodnej mieszaniny substancji organicznych Energia rozkładu (J/g) Temperatura rozpoczęcia rozkładu (°C) Stosować procedurę zatwierdzenia? (tak/nie) < 500 < 500 Nie < 500 ≥ 500 Nie ≥ 500 < 500 Tak ≥ 500 ≥ 500 Nie Energię rozkładu egzotermicznego można określić, stosując odpowiednią metodę kalorymetryczną (zob. sekcja 20.3.3.3 Podręcznika badań i kryteriów UN RTDG).”; f) w sekcji 2.2 tytuł otrzymuje brzmienie: „2.2. Gazy łatwopalne”; g) sekcja 2.2.1 otrzymuje brzmienie: „2.2.1. Definicje 2.2.1.1. Gaz łatwopalny oznacza gaz lub mieszaninę gazów o przedziale palności w powietrzu w temperaturze 20 °C i przy ciśnieniu normalnym 101,3 kPa. 2.2.1.2. Gaz piroforyczny oznacza gaz łatwopalny podatny na samozapalenie w powietrzu w temperaturze 54 °C lub niższej. 2.2.1.3. Gaz nietrwały oznacza gaz łatwopalny mogący reagować wybuchowo nawet bez kontaktu z powietrzem lub tlenem.”; h) sekcje 2.2.2.1 i 2.2.2.2 otrzymują brzmienie: „2.2.2.1. Gaz łatwopalny klasyfikuje się w kategorii 1A, 1B lub 2 zgodnie z tabelą 2.2.1. Gazy łatwopalne piroforyczne lub nietrwałe klasyfikuje się zawsze w kategorii 1A. Tabela 2.2.1 Kryteria kategoryzacji gazów łatwopalnych Kategoria Kryteria 1A Gaz łatwopalny Gazy, które w temperaturze 20 °C i przy normalnym ciśnieniu 101,3 kPa: a) zapalają się, gdy ich stężenie w mieszaninie z powietrzem wynosi 13 % objętościowo lub mniej; lub b) mają zakres palności w powietrzu wynoszący co najmniej 12 punktów procentowych bez względu na dolną granicę palności, chyba że z danych wynika, że spełniają kryteria kategorii 1B Gaz piroforyczny Gaz łatwopalny, który ulega samozapaleniu w powietrzu w temperaturze 54 °C lub niższej Gaz nietrwały A Gazy łatwopalne, które są nietrwałe w temperaturze 20 °C i przy ciśnieniu normalnym 101,3 kPa B Gazy łatwopalne, które są nietrwałe w temperaturze powyżej 20 °C lub przy ciśnieniu wyższym niż 101,3 kPa 1B Gaz łatwopalny Gazy, które spełniają kryteria zapalności dla kategorii 1A, ale nie są piroforyczne ani nietrwałe, i które mają co najmniej albo: a) dolną granicę palności wynoszącą ponad 6 % objętościowo w powietrzu; albo b) podstawowa prędkość spalania wynosi mniej niż 10 cm/s; 2 Gaz łatwopalny Gazy inne niż zaliczone do kategorii 1A lub 1B, które w temperaturze 20 °C i przy ciśnieniu normalnym 101,3 kPa charakteryzują się zakresem palności w przypadku zmieszania z powietrzem UWAGA 1: Aerozoli nie klasyfikuje się jako gazów łatwopalnych. Zob. sekcja 2.3. UWAGA 2: Przy braku danych umożliwiających klasyfikację do kategorii 1B gaz łatwopalny spełniający kryteria kategorii 1A klasyfikuje się domyślnie w kategorii 1A. UWAGA 3: Samozapalenie gazów piroforycznych nie zawsze jest natychmiastowe, może wystąpić opóźnienie. UWAGA 4: Przy braku danych dotyczących właściwości piroforycznych mieszaninę gazów łatwopalnych klasyfikuje się jako gaz piroforyczny, jeżeli zawiera ona ponad 1 % (objętościowo) składnika piroforycznego (składników piroforycznych). ”; i) tabela 2.2.3 w sekcji 2.2.3 otrzymuje brzmienie: „Tabela 2.2.2 Elementy oznakowania dla gazów łatwopalnych Kategoria 1A Gazy skategoryzowane jako 1A spełniające kryteria gazu piroforycznego lub nietrwałego A/B Kategoria 1B Kategoria 2 Gaz piroforyczny Gaz nietrwały Kategoria A Kategoria B Piktogram GHS Brak piktogramu Hasło ostrzegawcze Niebezpieczeństwo Niebezpieczeństwo Niebezpieczeństwo Niebezpieczeństwo Niebezpieczeństwo Uwaga Zwrot wskazujący rodzaj zagrożenia H220: Skrajnie łatwopalny gaz H220: Skrajnie łatwopalny gaz. H232: Może ulegać samozapaleniu w przypadku wystawienia na działanie powietrza H220: Skrajnie łatwopalny gaz. H230: Może reagować wybuchowo nawet bez dostępu powietrza H220: Skrajnie łatwopalny gaz. H231: Może reagować wybuchowo nawet bez dostępu powietrza pod zwiększonym ciśnieniem lub po ogrzaniu H221: Gaz łatwopalny H221: Gaz łatwopalny Zwrot wskazujący środki ostrożności Zapobieganie P210 P210 P222 P280 P202 P210 P202 P210 P210 P210 Zwrot wskazujący środki ostrożności Reagowanie P377 P381 P377 P381 P377 P381 P377 P381 P377 P381 P377 P381 Zwrot wskazujący środki ostrożności Przechowywanie P403 P403 P403 P403 P403 P403 Zwrot wskazujący środki ostrożności Usuwanie Procedura klasyfikacji przedstawiona jest w następującym schemacie decyzyjnym (zob. rysunek 2.2.1).”; j) w sekcji 2.2.3 po tabeli 2.2.2 dodaje się akapit w brzmieniu: „Jeżeli gaz łatwopalny lub mieszaninę gazową klasyfikuje się jako piroforyczne lub nietrwałe, wówczas informacje o wszystkich odpowiednich klasach podaje się na kartach charakterystyki określonych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, a odpowiednie elementy informacji o zagrożeniu umieszcza się na etykiecie.”; k) rysunek 2.2.1 w sekcji 2.2.3 otrzymuje brzmienie: „Rysunek 2.2.1 Gazy łatwopalne Kategoria 1A Gaz nietrwały A Kategoria 1A Gaz piroforyczny Kategoria 1A Gaz poroforyczny i nietrwały nietrwały gaz B Niebezpieczeństwo Niebezpieczeństwo Niebezpieczeństwo Niebezpieczeństwo Kategoria 1A Gaz pirofory czny i nietrwały gaz A Czy jest nietrwały w temperature 20 °C i przy ciśnieniu normalnym 101,3 kPa? Czy jest nietrwały w temperaturze powyżej 20 °C lub przy ciśnieniu wyżsym niż 101,3 kPa? Czy jest nietrwały w temperaturze 20 °C i przy ciśnieniu normalnym 101,3 kPa? Czy zapala się samoczynnie w powietrzu w temperaturze 54 °C lub niższej? (1) Nie kasyfikuje się jako gas łatwopalny Czy ma zakres palności w powietrzu w temperature 20 °C i przy ciśnieniu normalnym 101,3 kPa? Tak Nie Nie Nie Tak Tak Nie Nie Tak Tak Substancja/mieszanina jest gazem (1) Przy braku danych dotyczących właściwości piroforycznych mieszaninę gazów łatwopalnych klasyfikuje się jako gaz piroforyczny, jeżeli zawiera ona ponad 1 % (objętościowo) składnika piroforycznego (składników piroforycznych). Kategoria 2 Brak piktogramu Uwaga Czy dolna granica palności w powietrzu wynosi > 6 % objętościowo lub czy podstawowa prędkość spalania wynosi < 10 cm/s? Czy w temperaturze 20 °C i przy ciśnieniu normalnym 101,3 kPa: a) zapala się gdy stężenie w mieszaninie z powietrzem wynosi 13 % objętościowo lub mniej?; lub b) mazakres palności w powietrzu wynostaący co najmniej 12 punktów procentowych bez względu na dolną granicę pakności? Czy jest nietrwały w temperaturze 20 °C lub przy ciśnieniu wyższym niż 101,3 kPa? Nie lub nie wiadomo Tak Tak Tak Nie Nie Kategoria 1B Kategoria 1A Niebezpieczeństwo Niebezpieczeństwo Niebezpieczeństwo Kategoria 1A Gaz nietrwały B ” l) skreśla się rysunek 2.2.2 w sekcji 2.2.3; m) w sekcji 2.2.4 wprowadza się następujące zmiany: sekcja 2.2.4.1 otrzymuje brzmienie: „2.2.4.1. Łatwopalność określa się za pomocą badań lub, w przypadku mieszanin, dla których dostępne są wystarczające dane, na podstawie obliczeń zgodnie z metodami przyjętymi przez ISO (zob. ISO 10156 ze zmianami »Gazy i mieszaniny gazów – wyznaczanie odporności na zagrożenie ogniowe i utlenianie podczas wyboru zaworów wylotowych do butli do gazów« oraz, jeżeli stosuje się podstawową prędkość spalania dla kategorii 1B, zob. ISO 817 ze zmianami »Czynniki chłodnicze – Oznaczenie i klasyfikacja bezpieczeństwa, załącznik C: Metoda badania w odniesieniu do pomiaru prędkości spalania gazów łatwopalnych«). Zamiast aparatury badawczej zgodnie z ISO 10156 ze zmianami można zastosować aparaturę badawczą dla metody rurowej zgodnie z klauzulą 4.2 normy EN 1839 ze zmianami (»Oznaczanie granic wybuchowości i granicznego stężenia tlenu (GST) dla palnych gazów i par«).”; dodaje się sekcje 2.2.4.2 i 2.2.4.3 w brzmieniu: „2.2.4.2. Właściwości piroforyczne określa się w temperaturze 54 °C zgodnie z IEC 60079-20-1 ed1.0 (2010-01) »Atmosfery wybuchowe – Część 20-1: Właściwości materiałowe dotyczące klasyfikacji gazów i par – Metody badań i dane tabelaryczne« albo zgodnie z DIN 51794 »Oznaczanie temperatury zapłonu produktów naftowych«. 2.2.4.3. Procedura klasyfikacji gazów piroforycznych nie musi być stosowana, jeżeli z doświadczenia w produkcji lub postępowaniu wynika, że substancja nie zapala się samoczynnie po wejściu w kontakt z powietrzem w temperaturze 54 °C lub niższej. Mieszaniny gazów łatwopalnych, które nie zostały zbadane pod kątem właściwości piroforycznych i które zawierają ponad jeden procent składników piroforycznych, klasyfikuje się jako gaz piroforyczny. Przy ocenie konieczności klasyfikacji mieszanin gazów łatwopalnych zawierających jeden procent lub mniej składników piroforycznych stosuje się ocenę eksperta dotyczącą właściwości i zagrożeń fizycznych gazów piroforycznych i ich mieszanin. W takim przypadku badanie należy rozważyć jedynie wówczas, gdy ocena eksperta wskazuje na potrzebę uzyskania dodatkowych danych w celu potwierdzenia konieczności klasyfikacji.”; n) sekcja 2.2.4.2 otrzymuje następującą numerację: „2.2.4.4.”; o) w sekcji 2.6.4.2. tekst przed lit. a)–d) otrzymuje brzmienie: „2.6.4.2. W przypadku mieszanin ( 5 ) zawierających znane substancje ciekłe łatwopalne w ściśle określonych stężeniach, choć mogą one zawierać składniki nielotne, np. polimery, dodatki, temperatury zapłonu nie trzeba określać doświadczalnie, jeżeli obliczona temperatura zapłonu mieszaniny, ustalona za pomocą metody podanej w pkt 2.6.4.3 poniżej, jest co najmniej o 5 °C ( 6 ) wyższa od odpowiedniego kryterium klasyfikacyjnego i pod warunkiem że: (5) Dotychczas metodę obliczania zwalidowano dla mieszanin zawierających maksymalnie sześć składników lotnych. Składnikiem takim mogą być substancje ciekłe łatwopalne takie jak węglowodory, etery, alkohole, estry (oprócz akrylanów) oraz woda. Nie została ona jeszcze zwalidowana dla mieszanin zawierających związki fluorowcowane, związki siarki lub związki fosforu, a także reaktywne akrylany." (6) Jeżeli obliczona temperatura zapłonu jest wyższa od odpowiedniego kryterium klasyfikacyjnego o mniej niż 5 °C, metoda obliczania nie może być stosowana, a temperaturę zapłonu należy wyznaczyć w drodze doświadczalnej.”;" p) sekcja 2.7.2.2 otrzymuje brzmienie: „2.7.2.2. Sproszkowane metale lub stopy metali klasyfikuje się jako substancje stałe łatwopalne, jeżeli można je zapalić, a reakcja rozprzestrzenia się na całą długość próbki (100 mm) w ciągu 10 minut lub w krótszym czasie.”; q) w sekcji 2.12.2.1 tabela 2.12.1 otrzymuje brzmienie: „Tabela 2.12.1 Kryteria dla substancji i mieszanin, które w kontakcie z wodą uwalniają gazy łatwopalne Kategoria Kryteria 1 Każda substancja lub mieszanina, która reaguje gwałtownie z wodą w temperaturze otoczenia i ogólnie wykazuje zdolność do wytwarzania gazu podatnego na samozapalenie lub która łatwo reaguje z wodą w temperaturze otoczenia w taki sposób, że szybkość uwalniania gazu łatwopalnego wynosi co najmniej 10 litrów na kilogram substancji w ciągu minuty. 2 Każda substancja lub mieszanina, która łatwo reaguje z wodą w temperaturze otoczenia w taki sposób, że maksymalna szybkość uwalniania gazu łatwopalnego wynosi co najmniej 20 litrów na kilogram substancji w ciągu godziny, i która nie spełnia kryteriów kategorii 1. 3 Każda substancja lub mieszanina, która powoli reaguje z wodą w temperaturze otoczenia w taki sposób, że maksymalna szybkość uwalniania gazu łatwopalnego jest większa niż 1 litr na kilogram substancji w ciągu godziny, i która nie spełnia kryteriów kategorii 1 i 2. Uwaga: Badanie należy przeprowadzić na substancji lub mieszaninie w przedstawionym stanie fizycznym. Jeżeli, na przykład do celów dostawy lub transportu, ta sama substancja chemiczna ma występować w innym stanie fizycznym niż poddany badaniu, uznawanym za mogący zasadniczo zmienić wyniki badania klasyfikacyjnego, to substancja ta musi zostać poddana badaniu również w tym innym stanie.”; r) dodaje się sekcję 2.17 w brzmieniu: „2.17. Odczulone materiały wybuchowe 2.17.1. Definicje i ogólne uwagi 2.17.1.1. Odczulone materiały wybuchowe to stałe lub ciekłe substancje wybuchowe lub mieszaniny, które są sflegmatyzowane w celu osłabienia ich właściwości wybuchowych w taki sposób, że nie wybuchają masowo i nie palą się zbyt szybko, a zatem mogą zostać wyłączone z klasy zagrożenia »materiały wybuchowe« (zob. również pkt 3 w sekcji 2.1.4.1) (7). 2.17.1.2. Klasa zagrożenia dotycząca odczulonych materiałów wybuchowych obejmuje: a) stałe odczulone materiały wybuchowe: substancje lub mieszaniny wybuchowe zwilżone wodą lub alkoholami lub rozcieńczone innymi substancjami w celu utworzenia jednolitej mieszaniny stałej, tak aby osłabić ich właściwości wybuchowe; UWAGA: Obejmuje to odczulenie osiągniętą poprzez utworzenie hydratów substancji. b) ciekłe odczulone materiały wybuchowe: substancje lub mieszaniny wybuchowe rozpuszczone albo zawieszone w wodzie lub innych substancjach ciekłych w celu utworzenia jednolitej mieszaniny ciekłej, tak aby osłabić ich właściwości wybuchowe. 2.17.2. Kryteria klasyfikacji 2.17.2.1. Każdy materiał wybuchowy w stanie odczulonym uznaje się za zaklasyfikowany w tej klasie, chyba że, w tym stanie: a) jego celem jest wywołanie praktycznego wybuchu lub efektu pirotechnicznego; b) stwarza zagrożenie wybuchem masowym zgodnie z badaniem serii 6 lit. a) lub 6 lit. b) lub skorygowana prędkość spalania zgodnie z badaniem prędkości spalania opisanym w części V podsekcja 51.4 Podręcznika badań i kryteriów UN RTDG jest wyższa niż 1 200 kg/min; lub c) energia rozkładu egzotermicznego wynosi mniej niż 300 J/g. UWAGA 1: Substancje lub mieszaniny spełniające kryterium a) lub b) w stanie odczulonym klasyfikuje się jako materiały wybuchowe (zob. sekcja 2.1). Substancje lub mieszaniny spełniające kryterium c) mogą wchodzić w zakres innych klas zagrożenia fizycznego. UWAGA 2: Energię rozkładu egzotermicznego można oszacować, stosując odpowiednią metodę kalorymetryczną (zob. część II, sekcja 20, podsekcja 20.3.3.3 Podręcznika badań i kryteriów UN RTDG). 2.17.2.2. Odczulone materiały wybuchowe są klasyfikowane i pakowane w celu dostarczenia i stosowania w jednej z czterech kategorii tej klasy, w zależności od skorygowanej prędkości spalania (Ac) z wykorzystaniem badania »Badanie prędkości spalania (ogień zewnętrzny)« opisanego w części V podsekcja 51.4 Podręcznika badań i kryteriów UN RTDG, zgodnie z tabelą 2.17.1: Tabela 2.17.1 Kryteria dotyczące odczulonych materiałów wybuchowych Kategoria Kryteria 1 Odczulone materiały wybuchowe, których skorygowana prędkość spalania (AC) wynosi co najmniej 300 kg/min, ale nie większa niż 1 200 kg/min. 2 Odczulone materiały wybuchowe, których skorygowana prędkość spalania (AC) wynosi co najmniej 140 kg/min, ale mniejsza niż 300 kg/min. 3 Odczulone materiały wybuchowe, których skorygowana prędkość spalania (AC) wynosi co najmniej 60 kg/min, ale mniejsza niż 140 kg/min. 4 Odczulone materiały wybuchowe, których skorygowana prędkość spalania (AC) jest mniejsza niż 60 kg/min. Uwaga 1: Odczulone materiały wybuchowe przygotowuje się w taki sposób, aby zachowały one jednolitość i nie rozdzielały się w trakcie normalnego przechowywania i postępowania z nimi, szczególnie jeśli zostały odczulone poprzez zwilżenie. Producent/dostawca zamieszcza w karcie charakterystyki informację na temat okresu trwałości oraz instrukcje dotyczące weryfikacji odczulenia. W określonych warunkach zawartość środka odczulającego (np. flegmatyzatora, środka zwilżającego lub innego działania odczulającego) może ulec zmniejszeniu w trakcie dostarczania i stosowania, a zatem potencjalne zagrożenie związane z odczulonym materiałem wybuchowym może wzrosnąć. Ponadto karta charakterystyki musi zawierać informacje na temat unikania zwiększonego zagrożenia pożarem, wybuchem lub rozrzutem w przypadku, gdy substancja lub mieszanina nie została odczulona w wystarczającym stopniu. Uwaga 2: Właściwości wybuchowe odczulonych materiałów wybuchowych określa się zgodnie z badaniem serii 2 Podręcznika badań i kryteriów UN RTDG i podaje się w karcie charakterystyki. Uwaga 3: Do celów przechowywania, dostarczania i stosowania odczulone materiały wybuchowe nie wchodzą dodatkowo w zakres sekcji 2.1 (Materiały wybuchowe), 2.6 (Substancje ciekłe łatwopalne) ani 2.7 (Substancje stałe łatwopalne). 2.17.3. Przekazywanie informacji o zagrożeniach Dla ciekłych lub stałych substancji lub mieszanin spełniających kryteria klasyfikacji w tej klasie zagrożenia stosuje się elementy oznakowania zgodnie z tabelą 2.17.2. Tabela 2.17.2 Elementy oznakowania dla odczulonych materiałów wybuchowych Kategoria 1 Kategoria 2 Kategoria 3 Kategoria 4 Piktogram GHS Hasło ostrzegawcze Niebezpieczeństwo Niebezpieczeństwo Uwaga Uwaga Zwrot wskazujący rodzaj zagrożenia H206 Zagrożenie pożarem, wybuchem lub rozrzutem; zwiększone ryzyko wybuchu, jeśli zawartość środka odczulającego została zmniejszona H207 Zagrożenie pożarem lub rozrzutem zwiększone ryzyko wybuchu, jeśli zawartość środka odczulającego została zmniejszona H207 Zagrożenie pożarem lub rozrzutem zwiększone ryzyko wybuchu, jeśli zawartość środka odczulającego została zmniejszona H208: Zagrożenie pożarem; zwiększone ryzyko wybuchu, jeśli zawartość środka odczulającego została zmniejszona Zwrot wskazujący środki ostrożności Zapobieganie P210 P212 P230 P233 P280 P210 P212 P230 P233 P280 P210 P212 P230 P233 P280 P210 P212 P230 P233 P280 Zwrot wskazujący środki ostrożności Reagowanie P370 + P380+ P375 P370 + P380+ P375 P370 + P380+ P375 P371 + P380 + P375 Zwrot wskazujący środki ostrożności Przechowywanie P401 P401 P401 P401 Zwrot wskazujący środki ostrożności Usuwanie P501 P501 P501 P501 2.17.4. Dodatkowe kwestie do rozważenia przy klasyfikacji Rysunek 2.17.1 Odczulone materiały wybuchowe Nie Materiał wybuchowy Podklasa 1.1 Materiał wybuchowy Podklasa 1.1 Klasa zagrożenia “materiary wybuchowe” (zob. kriteria w sekcji 2.1) Tak Nie Nie klasyfikuje się jako odczulony materiał wybuchowy Może wchodzić w zakres innych klas zagrożenia fizcznego Tak Tak Niebezpieczeństwo Niebezpieczeństwo Tak Czy wynikiem jest wybuch masowy? Badanie serii 6 lit. a), 6 lit. b) Czy energia rozkła egzotermicznego wynosi niż 300 J/g? Czy zawiera substancję lub mieszaninę wybuchową, która jest sflegmatyzowana w celu osłabienia właściwości wybuchowych? Czy substancja/mieszanina jest stała czy ciekła? Nie Tak Nie AC > 1 200 kg/min? Czy wynikiem jest wybuch masowy? Badanie szybkości spalania (część V, podsekcja 51.4) AC ≥ 60 kg/min ale < 140 kg/min Kategoria 4 Kategoria 3 Kategoria 2 AC < 60 kg/min Uwaga Tak Nie AC ≥ 140 kg/min ale < 300 kg/min Nie Uwaga Niebezpieczeńs Niebezpieczeńs Kategoria 1 Tak Tak Tak AC ≥ 300 kg/min ale < 1 200 kg/min Nie Nie 2.17.4.1. Procedura klasyfikacji odczulonych materiałów wybuchowych nie ma zastosowania, jeżeli: a) substancje lub mieszaniny nie zawierają materiałów wybuchowych zgodnie z kryteriami sekcji 2.1; lub b) energia rozkładu egzotermicznego wynosi mniej niż 300 J/g. 2.17.4.2. Energię rozkładu egzotermicznego określa się z wykorzystaniem już odczulonego materiału wybuchowego (tj. jednolitej mieszaniny stałej lub ciekłej utworzonej przez materiał wybuchowy i substancję zastosowaną (substancje zastosowane) w celu osłabienia jego właściwości wybuchowych). Energię rozkładu egzotermicznego można oszacować, stosując odpowiednią metodę kalorymetryczną (zob. część II, sekcja 20, podsekcja 20.3.3.3 Podręcznika badań i kryteriów UN RTDG).”;