ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 147/23

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2015/903

z dnia 10 czerwca 2015 r.

w sprawie środka wprowadzonego przez Hiszpanię zgodnie z dyrektywą 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu objęcia zakazem wprowadzania na rynek przycinarki do trawy wytwarzanej przez NINGBO SPARK TOOLS Co Ltd., Chiny

(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 3800)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie maszyn, zmieniającą dyrektywę 95/16/WE (1), w szczególności jej art. 11 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Hiszpania poinformowała Komisję o środku mającym na celu zakaz wprowadzania do obrotu przycinarki do trawy N1E-SPK-200 (CB200-08) wytwarzanej przez NINGBO SPARK TOOLS Co Ltd, Chiny, przywożonej przez ADEO SERVICES, Francja i dystrybuowanej w Hiszpanii przez LEROY MERLIN, Hiszpania.

(2) Przycinarka do trawy opatrzona była oznakowaniem CE zgodnym z dyrektywą 2006/42/WE w sprawie maszyn.

(3) Powodem podjęcia przedmiotowego środka była niezgodność przycinarki do trawy z zasadniczymi wymaganiami w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa określonymi w załączniku I do dyrektywy 2006/42/WE, w pkt 1.4.1 – Wymagania ogólne dotyczące osłony i urządzeń ochronnych, 1.4.2 – Wymagania szczególne dotyczące osłon oraz 1.7.3 – Oznakowanie maszyny, ze względu na odległość między płaszczyzną cięcia a osłoną krawędzi narzędzia mniejszą niż 10 mm, a tym samym narażającą na ryzyko zranienia.

(4) Hiszpania poinformowała dystrybutora o nieprawidłowościach. Dystrybutor podjął niezbędne środki w celu wycofania z rynku produktów niezgodnych z wymogami.

(5) Z dostępnej dokumentacji, zgłoszonych uwag oraz działań podjętych przez zainteresowane strony wynika, że przycinarka do trawy N1E-SPK-200 (CB200-08) nie spełnia zasadniczych wymagań w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa określonych w dyrektywie 2006/42/WE. Należy zatem uznać środek wprowadzony przez Hiszpanię za uzasadniony,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Wprowadzony przez Hiszpanię środek zakazujący wprowadzania do obrotu przycinarki do trawy N1E-SPK-200 (CB200-08) wytwarzanej przez NINGBO SPARK TOOLS Co Ltd., Chiny, przywożonej przez ADEO SERVICES, Francja i dystrybuowanej w Hiszpanii przez LEROY MERLIN, Hiszpania jest uzasadniony.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 czerwca 2015 r. W imieniu Komisji Elżbieta BIEŃKOWSKA Członek Komisji

(1) Dz.U. L 157 z 9.6.2006, s. 24.
(3)

Przyczyną wprowadzenia środka była niezgodność kosiarki z zasadniczymi wymaganiami w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa określonymi w pkt 1.3.8 – Dobór ochrony przed ryzykiem powodowanym przez części ruchome i 1.4.1 – Wymagania ogólne dotyczące osłon i urządzeń ochronnych załącznika I do dyrektywy 2006/42/WE z powodu zbyt małej odległości od ściany tylnej urządzenia do tnącej krawędzi tarczy, co prowadzi do niedociągnięć w zakresie bezpiecznej eksploatacji urządzenia.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 147/19

DECYZJA RADY (UE) 2015/900

z dnia 8 czerwca 2015 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (EaSI)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 46 lit. d), art. 149, art. 153 ust. 2 lit. a), art. 175 akapit trzeci i art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

(2) Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, protokołu 31 do Porozumienia EOG.

(3) Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera postanowienia i ustalenia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

(4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1296/2013 (3) zostało włączone do Porozumienia EOG decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 151/2014 z dnia 27 czerwca 2014 r. (4).

(5) Ograniczony udział Norwegii w programie należy rozszerzyć na oś Progress.

(6) Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić podjęcie tej rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2015 r.

(7) Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do proponowanej zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, oparte jest na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 8 czerwca 2015 r. W imieniu Rady D. REIZNIECE-OZOLA Przewodniczący

(1) Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

(2) Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1296/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie programu Unii Europejskiej na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych („EaSI”) i zmieniające decyzję nr 283/2010/UE ustanawiającą Europejski instrument mikrofinansowy na rzecz zatrudnienia i włączenia społecznego (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 238).

(4) Dz.U. L 342 z 27.11.2014, s. 61.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 147/16

DECYZJA RADY (UE) 2015/899

z dnia 8 czerwca 2015 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (Copernicus)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 189 ust. 2, w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

(2) Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, protokołu 31 do Porozumienia EOG.

(3) Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera postanowienia i ustalenia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

(4) Współpraca między umawiającymi się stronami Porozumienia EOG została rozszerzona w celu uwzględnienia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 377/2014 (3), decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 249/2014 z dnia 13 listopada 2014 r.

(5) Współpracę tę należy rozszerzyć na Norwegię, na warunkach określonych w protokole 31 do Porozumienia EOG; w związku z tym udział Norwegii powinien rozpocząć się od dnia 1 stycznia 2014 r.

(6) Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić tę rozszerzoną współpracę od dnia 1 stycznia 2014 r.

(7) Stanowisko Unii we Wspólnym Komitecie EOG powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do proponowanej zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, oparte jest na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 8 czerwca 2015 r. W imieniu Rady D. REIZNIECE-OZOLA Przewodniczący

(1) Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

(2) Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 377/2014 z dnia 3 kwietnia 2014 r. ustanawiające program Copernicus i uchylające rozporządzenie (UE) nr 911/2010 (Dz.U. L 122 z 24.4.2014, s. 44).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 146/9

DECYZJA RADY (UE) 2015/891

z dnia 8 czerwca 2015 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (linia budżetowa 04 03 01 03)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 46 i 48, w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

(2) Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, protokołu 31 do Porozumienia EOG.

(3) Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera postanowienia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

(4) Należy kontynuować współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG, w tym współpracę w zakresie swobodnego przepływu pracowników, koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego i działań na rzecz migrantów, w tym migrantów z państw trzecich.

(5) Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić kontynuowanie tej rozszerzonej współpracy po dniu 31 grudnia 2014 r.

(6) Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do proponowanej zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, oparte jest na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 8 czerwca 2015 r. W imieniu Rady D. REIZNIECE-OZOLA Przewodniczący

(1) Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

(2) Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.
a)

są dowody na to, że określony organizm został wprowadzony na ten obszar z roślinami lub drewnem, na których stwierdzono jego występowanie, oraz istnieją przesłanki wskazujące na to, że te rośliny lub drewno zostały porażone przed ich wprowadzeniem na dany obszar, albo że jest to odosobniony przypadek, niezależnie od tego, czy jest bezpośrednio związany z określoną rośliną lub drewnem, przy czym nie podejrzewa się, że dojdzie do zadomowienia się; oraz
1)

po pkt 97 (rozporządzenie (UE) nr 1169/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady) dodaje się, co następuje: „98. 31997 R 0258: rozporządzenie (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 1997 r. dotyczące nowej żywności i nowych składników żywności (Dz.U. L 43 z 14.2.1997, s. 1), zmienione: — 32003 R 1829: rozporządzeniem nr 1829/2003 (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. (Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 1), — 32008 R 1332: rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1332/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 7). Do celów Porozumienia przepisy tego rozporządzenia odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań: W art. 7 dodaje się, co następuje: »W przypadku podjęcia przez Komisję decyzji dotyczącej zezwolenia państwa EFTA podejmą jednocześnie i w ciągu 30 dni od dnia decyzji Wspólnoty odpowiednie decyzje. Wspólny Komitet EOG jest o tym informowany i publikuje okresowo wykazy takich decyzji w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego. Jeżeli pomiędzy Umawiającymi się Stronami pojawiają się rozbieżności stanowisk w odniesieniu do stosowania niniejszych przepisów, stosuje się odpowiednio część VII Porozumienia.«; 99. 32001 R 1852: rozporządzenie Komisji (WE) nr 1852/2001 z dnia 20 września 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady udostępniania opinii publicznej niektórych informacji oraz ochrony informacji przekazywanych na mocy rozporządzenia nr 258/97 (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 253 z 21.9.2001, s. 17).”.
(1)

Zgodnie z art. 8 ust. 2 decyzji 2013/34/WPZiB, Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do zaproszenia państw trzecich, by zadeklarowały swój wkład, i do podejmowania stosownych decyzji dotyczących przyjmowania proponowanych wkładów państw trzecich.
(12)

Unia nie jest umawiającą się stroną memorandum paryskiego. Rada powinna zatem upoważnić państwa członkowskie do wyrażenia stanowiska, które ma zostać przyjęte w imieniu Unii, i do wyrażenia przez nie zgody na to, by były związane decyzjami podjętymi przez PSCC,
(11)

Rozporządzeniem (UE) nr 1306/2013 uchylono i zastąpiono rozporządzenie Rady (WE) nr 1290/2005 (3). Artykuł 26 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, który odpowiada przepisowi art. 36 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, przewiduje, że płatności zaliczkowe i płatności pośrednie są dokonywane bez przekraczania całkowitej kwoty wkładu EFRROW przyznanej dla każdego z działań. Ponadto rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 908/2014 przejęło niektóre przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 883/2006 (4), które zostało uchylone rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 907/2014 (5). Zgodnie z art. 17 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 883/2006, który odpowiada przepisowi art. 23 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 908/2014, kwota do wypłacenia jest równa kwocie zaplanowanej dla tego programu, pod warunkiem że połączone deklaracje wydatków przekraczają cały zaprogramowany wkład na rzecz danego programu rozwoju obszarów wiejskich, bez uszczerbku dla pułapu przewidzianego w art. 24 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, który odpowiada przepisowi art. 34 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Plan finansowania dla osi 2 programu rozwoju obszarów wiejskich 2007EE06RPO001 został przekroczony o 1 122 778,99 EUR w drugiej i trzeciej deklaracji kwartalnej za 2014 r. Plan finansowania dla osi 5 programu rozwoju obszarów wiejskich 2007ES06RPO009 został przekroczony o 18 560,56 EUR w trzeciej deklaracji kwartalnej za 2014 r. Plan finansowania dla osi 2 programu rozwoju obszarów wiejskich 2007FI06RPO001 został przekroczony o 5 599 314,30 EUR w drugiej deklaracji kwartalnej za 2014 r. Plan finansowania dla osi 2 programu rozwoju obszarów wiejskich 2007LU06RPO001 został przekroczony o 169 459,49 EUR w trzeciej deklaracji kwartalnej za 2014 r. Plany finansowania dla osi 2 i osi 5 programu rozwoju obszarów wiejskich 2007UK06RPO002 zostały przekroczone o, odpowiednio, 2 597 538,87 EUR i 427 086,47 EUR w drugiej i trzeciej deklaracji kwartalnej za 2014 r. Komisja nie wypłaciła przedmiotowych kwot. Zmienione plany finansowania nie zostały przyjęte przez Komisję do dnia przyjęcia niniejszej decyzji. Kwota wynosząca łącznie 9 934 738,68 EUR, zawarta w rocznych deklaracjach na rok budżetowy 2014, powinna zatem zostać wyłączona z decyzji w sprawie finansowego rozliczenia rachunków za rok budżetowy 2014. Będzie ona zwrócona w późniejszym okresie przez Komisję w następstwie przyjęcia zmienionych planów finansowania lub na koniec okresu programowania.
(10)

Na podstawie art. 54 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 państwa członkowskie mogą, z należycie uzasadnionych powodów, zdecydować o zaprzestaniu odzyskiwania. Taka decyzja może zostać podjęta jedynie w przypadku, gdy łączna kwota poniesionych i prawdopodobnych kosztów odzyskiwania przewyższa kwotę do odzyskania lub gdy odzyskanie okazuje się niemożliwe w związku z niewypłacalnością dłużnika lub osób odpowiedzialnych prawnie za nieprawidłowości, stwierdzoną i uznaną zgodnie z prawem krajowym. Jeżeli decyzję podjęto w terminie czterech lat od daty wniosku o odzyskanie bądź w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy odzyskanie jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi, 100 % konsekwencji finansowych nieodzyskania powinno zostać pokryte z budżetu UE. Kwoty, w odniesieniu do których dane państwo członkowskie podjęło decyzję o zaprzestaniu odzyskiwania, oraz powody tej decyzji należy w myśl art. 29 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 908/2014 zawrzeć w rocznych sprawozdaniach finansowych, o których mowa w art. 102 ust. 1 lit. c) ppkt (iii) rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Kwotami takimi nie należy zatem obciążać państw członkowskich, których to dotyczy, i zostają one w związku z powyższym pokryte z budżetu Unii.
(2)

EBC powinien podjąć wszechstronną ocenę, porównywalną co do zakresu i szczegółowości z oceną podjętą w 2014 r., w odniesieniu do instytucji kredytowych nieobjętych poprzednią oceną, które stały się istotne po przyjęciu decyzji EBC/2014/3.
(1)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 (1) przeniosło odniesienie do Saint Lucia z załącznika I do załącznika II do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 (2).
(1)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 (1) przeniosło odniesienie do Republiki Vanuatu z załącznika I do załącznika II do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 (2).
(5)

W odniesieniu do kluczowego obszaru skuteczności działania dotyczącego przepustowości zgodność przedstawionych przez Szwajcarię celów, określonych w planie skuteczności działania dla FABEC, w odniesieniu do opóźnień w zarządzaniu przepływem ruchu lotniczego na trasie oceniono zgodnie z zasadami zawartymi w pkt 4 załącznika IV do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 390/2013, to jest w oparciu o wartości odniesienia w zakresie przepustowości, obliczone dla danego FAB przez menedżera sieci i ujęte w planie operacyjnym sieci (2014–2018/2019), w jego najnowszej wersji z czerwca 2014 r. („plan operacyjny sieci”), które to wartości, jeżeli są stosowane, zapewniają osiągnięcie na szczeblu Unii ogólnounijnych docelowych parametrów skuteczności działania. Z oceny tej wynika, że cele te nie są zgodne z odpowiednimi wartościami odniesienia, a zatem nie są zgodne z odpowiednim ogólnounijnym docelowym parametrem skuteczności działania.
(7)

W związku z tym Komisja uznała, że docelowe parametry zawarte w planie skuteczności działania opracowanym przez Szwajcarię, w stosunku do FABEC, są spójne z ogólnounijnymi docelowymi parametrami skuteczności działania dotyczącymi kluczowych obszarów skuteczności działania – bezpieczeństwa i środowiska. W związku z tym w odniesieniu do wszystkich tych parametrów docelowych nie ma potrzeby wydawania zalecenia, by zainteresowany krajowy organ nadzoru przedstawił skorygowane parametry docelowe. W odniesieniu do parametrów docelowych przedstawionych przez Szwajcarię w kluczowych obszarach działania dotyczących przepustowości i efektywności kosztowej, określonych w planie skuteczności, które nie są spójne z parametrami docelowymi skuteczności działania obowiązującymi na obszarze całej Unii, Komisja wydała zalecenia dotyczące zmiany tych parametrów docelowych, jak określono w decyzji wykonawczej Komisji dotyczącej niezgodności parametrów docelowych przedstawionych przez Szwajcarię.
(2)

Unia przyjęła rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003 (2) („rozporządzenie Bruksela IIa”), którego celem jest ochrona dzieci przed szkodliwymi skutkami bezprawnego uprowadzenia lub zatrzymania i ustanowienie procedur zapewniających niezwłoczny powrót dziecka do państwa jego zwykłego pobytu, a także zapewnienie ochrony prawa do kontaktów z dzieckiem i do pieczy nad nim.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 162/100

DECYZJA RADY (UE) 2015/1016

z dnia 23 czerwca 2015 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG, dotyczącego zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwane dalej „Porozumieniem EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

(2) Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, protokołu 31 do niego.

(3) Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera postanowienia i ustalenia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

(4) Należy kontynuować współpracę Umawiających się Stron Porozumienia EOG w zakresie działań finansowanych z budżetu ogólnego Unii, które dotyczą „Funkcjonowania i rozwoju rynku wewnętrznego, zwłaszcza w dziedzinach notyfikacji, certyfikacji i zbliżania przepisów sektorowych” oraz „Wdrażania i rozwoju rynku wewnętrznego”.

(5) Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić kontynuowanie rozszerzonej współpracy po dniu 31 grudnia 2014 r.

(6) Stanowisko Unii na forum Wspólnego Komitetu EOG powinno opierać się na załączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczące proponowanej zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG, opiera się na projekcie decyzji tego komitetu dołączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 23 czerwca 2015 r. W imieniu Rady E. RINKĒVIČS Przewodniczący

(1) Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

(2) Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.