Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2090/2002

z dnia 26 listopada 2002 r.

ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 386/90 w sprawie kontroli bezpośrednich przy wywozie produktów rolnych kwalifikujących się do refundacji

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 386/90 z dnia 12 lutego 1990 r. w sprawie monitorowania wywozu produktów rolnych otrzymujących refundacje lub inne kwoty [1], zmienione rozporządzeniem (WE) nr 163/94 [2], w szczególności jego art. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2221/95 z dnia 20 września 1995 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 386/90 w odniesieniu do kontroli bezpośrednich przy wywozie produktów rolnych kwalifikujących się do refundacji [3], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2655/1999 [4], zostało w znacznym stopniu zmienione. W związku z tym, w celu zachowania jasności i skuteczności administracyjnej, rozporządzenie to należy przeredagować i wprowadzić jednocześnie niektóre zmiany, które, jak wynika z doświadczenia, są pożądane.

(2) Należy uwzględnić istniejące środki kontroli, w szczególności te, które zostały wprowadzone rozporządzeniami (WE) nr 2298/2001 z dnia 26 listopada 2001 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wywozu produktów dostarczanych jako pomoc żywnościowa [5] i (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającym wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych [6], ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 1253/2002 [7].

(3) W swoim dodatkowym sprawozdaniu dla Rady dotyczącym stosowania rozporządzenia (EWG) nr 386/90 [8], Komisja stwierdziła swój zamiar precyzyjnego określenia terminu "kontrola bezpośrednia" zastosowanego w art. 2 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 386/90, w celu doprowadzenia do jednolitego stosowania reguł wspólnotowych w Państwach Członkowskich.

(4) Aby lepiej wykorzystać możliwości kontroli, przy obliczaniu minimalnego zakresu kontroli należy pomijać zgłoszenia wywozowe obejmujące małe ilości produktów lub niskie kwoty refunadacji.

(5) Weryfikacja badań laboratoryjnych wykazała, że należy uprościć obowiązek przeprowadzenia tych badań, w przypadku gdy zadowalające wyniki uzyskiwane z regularną częstotliwością dotyczą tego samego produktu od tego samego eksportera.

(6) Należy wprowadzić środek uwzględniający przypadki, gdy urząd celny ma do czynienia z minimalną liczbą wywozu towarów.

(7) W porównaniu z całkowitą kwotą refundacji, udział refundacji przyznanych w odniesieniu do towarów niewymienionych w załączniku I do Traktatu jest niewielki, podczas gdy udział kontroli bezpośrednich tych produktów jest duży. Aby lepiej wykorzystać zasoby służące kontroli, należy zmniejszyć tę rozbieżność, w szczególności poprzez obniżenie wskaźnika zakresu kontroli w przypadku produktów nieobjętych załącznikiem I.

(8) Istnieje znaczna różnica pomiędzy regulacjami celnymi dotyczącymi towarów przeznaczonych na wywóz w dużych portach, gdzie jest duża różnorodność produktów pochodzących od szerokiej gamy eksporterów, a regulacjami celnymi dotyczącymi towarów znajdujących się w urzędach celnych, które zajmują się jedynie ograniczonym asortymentem produktów pochodzących od kilku eksporterów. W tym drugim przypadku towary podlegają kontroli w o wiele większym zakresie. W przypadku tych urzędów celnych, przy wyborze towarów w celu przeprowadzenia kontroli bezpośrednich należy wziąć pod uwagę fakt, że kontrola jest przeprowadzana na podstawie mniejszej reprezentatywnej próbie.

(9) W celu obniżenia ryzyka podmiany towarów, wszystkie środki transportu lub opakowania powinny być zaplombowane, z wyjątkiem przypadków, gdy produkty można zidentyfikować z użyciem innych środków.

(10) Należy podjąć środki umożliwiające zweryfikowanie, w dowolnym czasie, czy została osiągnięty wskaźnik zakresu kontroli wynoszący 5 %.

(11) Artykuł 912c rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [9], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 444/2002 [10], określa urząd przeznaczenia, w którym należy przedłożyć egzemplarz kontrolny T5 w celu kontroli wykorzystania i/lub miejsca przeznaczenia towarów. Dlatego należy przewidzieć, że w przypadku gdy urząd celny wyjścia nie jest tożsamy z urzędem przeznaczenia, kontrolę podmiany musi przeprowadzić urząd otrzymujący egzemplarz kontrolny T5.

(12) W celu przeciwdziałania ryzyku podmiany, w przypadku zgłoszeń wywozowych przyjętych przez wewnętrzny urząd celny w Państwie Członkowskim, należy ustanowić minimalną liczbę "kontroli podmiany", jakie ma przeprowadzić urząd celny wyjścia. Uwzględniając miejsce przeprowadzenia takich "kontroli podmiany", muszą one przyjąć formę kontroli uproszczonych.

(13) W celu oceny stosowania rozporządzenia (EWG) nr 386/90, Państwa Członkowskie są zobowiązane przedstawić roczne oceny wykonania i skuteczności kontroli przeprowadzonych na podstawie niniejszego rozporządzenia oraz procedur zastosowanych przy wyborze towarów podlegających kontrolom bezpośrednim.

(14) W świetle nabytego doświadczenia, wymagane jest przyjęcie właściwych i współmiernych środków, które muszą być stosowane w sposób ujednolicony.

(15) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią wszystkich zainteresowanych Komitetów Zarządzających,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia szczegółowe zasady stosowania kontroli bezpośrednich i kontroli podmiany, określonych w art. 2 lit. a) i b) rozporządzenia (EWG) nr 386/90.

2. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do wywozu związanego ze wspólnotową lub krajową pomocą żywnościową objętą rozporządzeniem (WE) nr 2298/2001.

3. Do celów niniejszego rozporządzenia:

- "urząd celny wywozu" oznacza urząd celny określony w art. 5 ust. 7 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 800/1999,

- "urząd celny wyjścia" oznacza urząd celny określony w art. 793 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93,

- "urząd otrzymujący egzemplarz kontrolny T5" oznacza urząd przeznaczenia określony w art. 912c rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.

Artykuł 2

1. Bez uszczerbku dla środków kontrolnych określonych w art. 36 ust. 4, art. 37 ust. 4 i art. 44 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 800/1999, Państwa Członkowskie mogą postanowić o odstąpieniu od kontroli bezpośrednich i kontroli podmiany przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do dostaw określonych w art. 36 i 44 rozporządzenia (WE) nr 800/1999.

2. Przy obliczaniu minimalnego wskaźnika kontroli, które należy przeprowadzić zgodnie z art. 3 ust. 2 i art. 3a rozporządzenia (EWG) nr 386/90, Państwa Członkowskie nie uwzględniają zgłoszeń wywozowych dotyczących:

a) ilości nieprzekraczających:

i) 5000 kg w przypadku zbóż i ryżu,

ii) 1000 kg w przypadku owoców i warzyw oraz produktów niewymienionych w załączniku I do Traktatu,

iii) 500 kg w przypadku innych produktów;

b) lub kwot refundacji niższych niż 200 EUR

3. Wykonując przepisy ust. 1 i 2, Państwa Członkowskie przyjmują właściwe przepisy w celu zapobieżenia oszustwom i nadużyciom. Kontrole przeprowadzone w tym celu mogą być uwzględnione w celu obliczenia zgodności z minimalnym zakresem kontroli określonym w ust. 2.

Artykuł 3

W celu określenia podstawy ilości procentowej kontroli bezpośrednich określonych w art. 2 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 386/90, do celów art. 3 ust. 2 akapit pierwszy tiret pierwsze tego rozporządzenia, "urząd celny" oznacza wszelkie urzędy właściwe do dopełnienia formalności związanych z wywozem danych produktów.

Artykuł 4

Do celów art. 3 ust. 2 akapit pierwszy tiret trzecie rozporządzenia (EWG) nr 386/90, produkty objęte działalnością tej samej organizacji rynku rolnego uważane są za produkty należące do jednego sektora produktów.

Jednakże produkty objęte działalnością wspólnej organizacji dla rynków zbóż i ryżu, z jednej strony, i towary niewymienione w załączniku I do Traktatu, z drugiej strony, są traktowane jako jeden sektor produktów.

Artykuł 5

1. Do celów art. 2 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 386/90, "kontrola bezpośrednia" oznacza sprawdzenie, czy zgłoszenie wywozowe, włącznie z przedstawionymi dokumentami na jego poparcie, odpowiada towarom pod względem ich ilości, rodzaju i cech.

W przypadkach określonych w załączniku I, stosuje się metody wskazane w tym załączniku.

Urząd celny wywozu zapewnia zgodność z art. 21 rozporządzenia (WE) nr 800/1999. W przypadku gdy istnieją szczególne powody wzbudzające uzasadnione podejrzenia odnośnie do rzetelnej, uczciwej i handlowej jakości towarów, urząd celny sprawdza zgodność towarów z obowiązującymi przepisami wspólnotowymi, w szczególności tymi, które odnoszą się do zdrowia zwierząt i roślin. W przypadku gdy urząd celny uzna to za konieczne, przeprowadza on badania laboratoryjne, lub zleca ich przeprowadzenie, podając powody przeprowadzenia takich badań.

2. Kontrole bezpośrednie, o których eksporter otrzymał wcześniej wyraźne lub milczące ostrzeżenie, nie zaliczane są do kontroli.

Akapit pierwszy nie ma zastosowania, w przypadku gdy księgi rachunkowe przedsiębiorstwa są sprawdzane zgodnie z pkt 3 lit. a) załącznika I.

3. W przypadku gdy urząd celny wywozu przyjmuje mniej niż 20 zgłoszeń wywozowych na jeden sektor rocznie, co najmniej jedno zgłoszenie wywozowe na sektor rocznie musi zostać poddane kontroli bezpośredniej.

Wymóg ten nie ma zastosowania, w przypadku gdy urząd celny wywozu, po przeprowadzeniu analizy ryzyka zgodnie z art. 3 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 386/90, nie sprawdził dwóch pierwszych zgłoszeń, a w okresie późniejszym nie dokonuje się w tym sektorze dalszego wywozu.

4. W przypadku gdy stawka refundacji zależy od poziomu konkretnego składnika, urząd celny wywozu, w ramach kontroli bezpośredniej, pobiera reprezentatywne próby w celu przeprowadzenia analizy tego składnika przez właściwe laboratorium.

Artykuł 6

W przypadku gdy Państwa Członkowskie stosują system wyboru oparty na analizie ryzyka, określonej w art. 3 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 386/90, stosuje się następujące zasady:

a) Ilość procentowa przeprowadzonych bezpośrednich kontroli produktów niewymienionych w załączniku I do Traktatu nie jest uwzględniana przy obliczaniu ogólnego wskaźnika 5 % dla wszystkich sektorów. W tym przypadku minimalny wskaźnik 0,5 % jest obowiązkowy w odniesieniu do towarów nieobjętych załącznikiem I.

b) W drodze odstępstwa od art. 5 ust. 4, w przypadku gdy stawka refundacji zależy od poziomu konkretnego składnika, a ten sam eksporter regularnie dokonuje wywozu produktu oznaczonego tym samym kodem refundacji lub kodem CN, oraz w przypadku gdy badania laboratoryjne przeprowadzone w ciągu ostatnich sześciu miesięcy nie wykazały żadnych niezgodności mających skutki finansowe większe niż 200 EUR w odniesieniu do kwoty refundacji, reprezentatywne próbki należy pobrać jedynie z 50 % kontroli bezpośrednich. Jeżeli analiza laboratoryjna wykryje niezgodności mające skutki finansowe większe niż 200 EUR w odniesieniu do kwoty brutto refundacji, próbki muszą być pobrane ze wszystkich kontroli bezpośrednich w ciągu następnych sześciu miesięcy.

c) W przypadku urzędów celnych wywozu, w których najwyżej pięciu eksporterów przedstawiło do wywozu asortyment produktów z nie więcej niż dwóch sektorów, liczbę kontroli bezpośrednich można zmniejszyć do minimalnego wskaźnika 2 % na jeden sektor produktów. Sektory, w których zgłaszanych jest mniej niż 20 zgłoszeń wywozowych rocznie na jeden urząd celny nie są uwzględniane w celu określenia liczby sektorów. Urzędy celne mogą stosować te zasady przez cały rok kalendarzowy na podstawie danych statystycznych z poprzedniego roku kalendarzowego, nawet w przypadku gdy zgłoszenia wywozowe składane są przez dodatkowych eksporterów lub w przypadku dodatkowych sektorów produktów w ciągu roku.

Artykuł 7

W celu sprawdzenia, czy towary przechodzące przez urząd celny wyjścia ze Wspólnoty lub urząd otrzymujący egzemplarz kontrolny T5, w przypadku gdy nie jest to urząd celny wyjścia, są tymi samymi towarami, które przeszły przez urząd celny wywozu, środki transportu lub opakowania są zaplombowane zgodnie z art. 357 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.

Artykuł 8

1. Każdy urząd celny wywozu dokonuje niezbędnych ustaleń w celu zapewnienia, by zawsze można było zweryfikować zgodność ze wskaźnikiem zakresu kontroli wynoszącym 5 %.

Ustalenia te muszą wskazywać, w przypadku każdego sektora:

a) liczbę zgłoszeń wywozowych wziętych pod uwagę przy kontrolach bezpośrednich;

b) liczbę przeprowadzonych kontroli bezpośrednich.

2. Właściwy urzędnik celny sporządza szczegółowe sprawozdanie z każdej przeprowadzonej kontroli bezpośredniej.

Sprawozdania z kontroli zawierają datę i nazwisko właściwego urzędnika. Sprawozdania są dostępne do wglądu w urzędzie celnym wywozu lub innym urzędzie przez trzy lata od roku wywozu.

3. Na egzemplarzu kontrolnym T5 dołączonym do towarów, w rubryce D dokonuje się następujących wpisów:

a) "rozporządzenie (EWG) nr 386/90", jeżeli urząd celny wywozu przeprowadził kontrolę bezpośrednią;

b) "rozporządzenie (WE) nr 2298/2001", w przypadku wywozu pomocy żywnościowej.

W przypadku gdy urząd celny wyjścia z obszaru celnego Wspólnoty znajduje się w tym samym Państwie Członkowskim, co urząd celny wywozu, wpisu tego dokonuje się na krajowym dokumencie dołączonym do towarów.

Artykuł 9

1. W przypadku gdy refundacje wypłacane są z góry zgodnie z art. 26–31 rozporządzenia (WE) nr 800/1999, w celu obliczenia minimalnego wskaźnika zakresu kontroli można uwzględnić następujące kontrole bezpośrednie, które mają być przeprowadzone zgodnie z art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 386/90:

a) wprowadzenia towarów do składu lub w trakcie składowania, w przypadku określonym w art. 29 rozporządzenia (WE) nr 800/1999;

b) w przypadku przetwarzania określonego w art. 28 rozporządzenia (WE) nr 800/1999:

i) od czasu przyjęcia deklaracji płatności, w przypadku przyznania refundacji dla jednego lub więcej produktów podstawowych,

ii) po przetworzeniu, w przypadku przyznania refundacji dla produktu przetworzonego.

Do celów pierwszego akapitu, muszą być również spełnione następujące wymagania:

a) kontrole bezpośrednie przeprowadzane przed dokonaniem celnych formalności eksportowych muszą spełniać te same kryteria intensywności co kontrole, które mają być przeprowadzone na mocy art. 5 niniejszego rozporządzenia;

b) produkty, towary lub produkty podstawowe użyte do wytworzenia towarów podlegających wcześniejszym kontrolom bezpośrednim muszą być identyczne z tymi, które są objęte zgłoszeniem wywozowym.

2. W przypadku gdy przeprowadzane są analizy i inne kontrole bezpośrednie przed dokonaniem celnych formalności eksportowych na mocy wspólnotowych lub krajowych przepisów regulujących odnośne ustalenia celne lub procesy wytwarzania, którym podlegały dane produkty i towary, ust. 1 stosuje się mutatis mutandis.

Artykuł 10

1. W przypadku gdy zgłoszenie wywozowe przyjęto w urzędzie celnym wywozu, który nie jest urzędem celnym wyjścia ani urzędem otrzymującym egzemplarz kontrolny T5, urząd celny wyjścia z obszaru celnego Wspólnoty przeprowadza kontrolę podmiany zgodnie z niniejszym artykułem. Jeżeli urząd celny wyjścia nie jest urzędem celnym otrzymującym egzemplarz kontrolny T5, kontrole podmiany muszą być przeprowadzone przez urząd celny otrzymujący egzemplarz kontrolny T5.

2. Jeżeli urząd celny wywozu nie zaplombował środka transportu lub opakowania, wówczas przeprowadzane są kontrole podmiany, w miarę możliwości w świetle analizy ryzyka, bez uszczerbku dla kontroli przeprowadzonych na mocy innych przepisów.

Liczba kontroli podmiany przeprowadzonych w każdym roku kalendarzowym nie jest mniejsza niż liczba dni, w których produkty objęte refundacjami wywozowymi opuszczają obszar celny Wspólnoty przez dany urząd celny wyjścia.

W przypadku gdy tylko jeden eksporter podlega kontroli podmiany, liczba ta może być mniejsza niż połowa liczby dni, w których produkty objęte refundacjami wywozowymi opuszczają obszar celny Wspólnoty przez dany urząd celny wyjścia.

3. W przypadku gdy oprócz plomby celnej zastosowano plombę weterynaryjną zgodnie z wymaganiami państwa trzeciego, będącego krajem przeznaczenia, kontrola podmiany jest wymagana jedynie wtedy, gdy istnieje podejrzenie nadużycia finansowego.

4. Kontroli podmiany dokonuje się poprzez wzrokowe sprawdzenie zgodności towarów z dokumentem, który im towarzyszy od urzędu celnego wywozu do urzędu celnego wyjścia.

Próbka do badania pobrana zostaje jedynie w przypadku gdy urząd celny wyjścia nie może sprawdzić wzrokowo i korzystając z informacji umieszczonych na opakowaniu i w dokumentacji, czy towary zgadzają się z dokumentem towarzyszącym. W takim przypadku art. 5 ust. 4 nie ma zastosowania.

5. Każdy urząd celny wyjścia lub urząd otrzymujący egzemplarz kontrolny T5 stosuje środki umożliwiające sprawdzenie, w dowolnym momencie:

a) liczby zgłoszeń wywozowych wziętych pod uwagę przy kontrolach podmiany;

b) liczby przeprowadzonych kontroli podmiany.

W przypadku gdy urząd celny wyjścia lub urząd otrzymujący egzemplarz kontrolny T5, pobrał próbkę, na egzemplarzu kontrolnym T5 lub, w stosownym przypadku, na krajowym dokumencie, który ma być zwrócony właściwym organom, dokonuje się jednego z następujących wpisów:

- muestra recogida

- udtaget prøve

- Probe gezogen

- ελήφθη δείγμα

- Sample taken

- échantillon prélevé

- campione prelevato

- monster genomen

- Amostra colhida

- näyte otettu

- varuprov.

Duplikat lub kopia dokumentu pozostaje w urzędzie celnym wyjścia lub w urzędzie otrzymującym egzemplarz kontrolny T5, stosownie do przypadku.

6. Urząd celny wyjścia lub urząd otrzymujący egzemplarz kontrolny T5 powiadamia na piśmie właściwe organy określone w ust. 5, używając kopii oryginalnego dokumentu, o wynikach badań, zawierającego:

a) jeden z następujących wpisów:

- resultado del análisis conforme

- analyseresultat i orden

- konformes Analyseergebnis

- αποτέλεσμα της ανάλυσης σύμφωνο

- Results of tests conform

- résultat d’analyse conforme

- risultato di analisi conforme

- analyseresultaat conform

- Resultado da análise conforme

- analyysin tulos yhtäpitävä

- Analysresultatet överensstämmer med exportdeklarationen

b) lub wyniki badań, w przypadku rozbieżności między wynikami a zgłoszonym produktem.

7. W przypadku gdy kontrola podmiany ujawni, że nie zastosowano się do zasad dotyczących refundacji, agencja płatnicza powiadamia urząd celny określony w ust. 5, na jego żądanie, o działaniach podjętych w rezultacie wyników badań.

W takim przypadku urząd celny wyjścia lub urząd otrzymujący egzemplarz kontrolny T5, umieszcza jedną z poniższych informacji na egzemplarzu T5 lub, w stosownym przypadku, na dokumencie krajowym, który ma być zwrócony właściwym organom:

- Solicitud de aplicación del apartado 7 del artículo 10 del Reglamento (CE) no 2090/2002

Oficina de aduana de salida o de destino del T5:…

- Anmodning om anvendelse af artikel 10, stk. 7, i forordning (EF) nr 2090/2002

Identifikation af udgangstoldstedet eller bestemmelsestoldstedet for T5:…

- Antrag auf Anwendung von Artikel 10 Absatz 7 der Verordnung (EG) Nr 2090/2002

Identifizierung der Ausgangszollstelle oder der Bestimmungsstelle des Kontrollexemplars T5:…

- Αίτηση εφαρμογής του άρθρου 10 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2090/2002

Εξακρίβωση του τελωνείου εξόδου ή του τελωνείου προορισμού του T5: …

- Request for application of Article 10(7) of Regulation (WE) No 2090/2002

Identity of the customs office of exit or customs office receiving the control copy T5:…

- Demande d’application de l’article 10, paragraphe 7, du règlement (CE) no 2090/2002

Identification du bureau de douane de sortie ou de destination du T5:…

- Domanda di applicazione dell’articolo 10, paragrafo 7, del regolamento (CE) n. 2090/2002

Identificazione dell’ufficio doganale di uscita o di destinazione del T5:…

- Verzoek om toepassing van artikel 10, lid 7, van Verordening (EG) nr 2090/2002

Identificatie van het kantoor van uitgang of van bestemming van de T5:…

- Pedido de aplicação do no 7 do artigo 10.o do Regulamento (CE) no 2090/2002

Identificação da estância aduaneira de saída ou de destino do T5:…

- Asetuksen (EY) N:o 2090/2002 10 artiklan 7 kohdan soveltamista koskeva pyyntö

Poistumistullitoimipaikan tai toimipaikan, johon T5-valvontakappale toimitetaan, tunnistustiedot:…

- Begäran om tillämpning av artikel 10.7 i förordning (EG) nr 2090/2002

Uppgift om utfartstullkontor eller bestämmelsetullkontor enligt kontrollexemplaret T5:…

Artykuł 11

Corocznie, przed dniem 1 maja, Państwa Członkowskie przesyłają Komisji sprawozdanie zawierające ocenę wykonania i skuteczności kontroli przeprowadzonych na podstawie niniejszego rozporządzenia i procedur zastosowanych do wyboru towarów podlegających kontrolom bezpośrednim.

Sprawozdanie, które ma być złożone dnia 1 maja 2003 r., obejmuje zgłoszenia wywozowe przyjęte między dniem 1 stycznia a 31 grudnia 2002 r.

Artykuł 12

1. Rozporządzenie (WE) nr 2221/95 traci moc z dniem 1 stycznia 2003 r.

2. Odniesienia do uchylonego rozporządzenia traktowane są jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia i odczytywane zgodnie z tabelą korelacji w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 13

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2003 r. w odniesieniu do zgłoszeń wywozowych przyjętych od tej daty.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 26 listopada 2002 r.

W imieniu Komisji

Franz Fischler

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 42 z 16.2.1990, str. 6.

[2] Dz.U. L 24 z 29.1.1994, str. 2.

[3] Dz.U. L 224 z 21.9.1995, str. 13.

[4] Dz.U. L 325 z 17.12.1999, str. 12.

[5] Dz.U. L 308 z 27.11.2001, str. 16.

[6] Dz.U. L 102 z 17.4.1999, str. 11.

[7] Dz.U. L 183 z 12.7.2002, str. 12.

[8] Dz.U. C 218 z 12.8.1993, str. 14.

[9] Dz.U. L 253 z 11.10.1993, str. 1.

[10] Dz.U. L 68 z 12.3.2002, str. 11.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK I

METODY, KTÓRE NALEŻY STOSOWAĆ W PRZYPADKU KONTROLI BEZPOŚREDNICH

1. a) W przypadku gdy eksporter stosuje zaplombowane urządzenia do automatycznego ładowania i kalibrowanego automatycznego ważenia towarów luzem, weryfikacja zgodności towarów ze zgłoszeniem wywozowym polega na określeniu ilości poprzez kalibrowane automatyczne ważenie i sprawdzanie rodzaju i cech charakterystycznych towarów poprzez reprezentatywne pobieranie próbek.

Urząd celny wywozu sprawdza również, poprzez pobieranie próbek, czy:

- systemy ważenia i ładowania nie pozwalają na zmianę kierunku towarów wewnątrz tych zaplombowanych obwodów lub na inne manipulacje,

- terminy określone dla kalibrowanych urządzeń ważących nie wygasły, a plomby są nienaruszone, w przypadku gdy stosowane są zaplombowane systemy ważenia,

- zważone przesyłki zostały faktycznie załadowane na określony środek transportu,

- dane wprowadzone w protokołach ważenia lub świadectwach ważenia są zgodne z danymi zawartymi w dokumentach załadowczych.

b) W rzadkich przypadkach gdy ilość towarów luzem nie została zarejestrowana przez kalibrowany system automatycznego ważenia, urząd celny stosuje wszelkie inne środki kontroli, które są wystarczające z handlowego punktu widzenia.

2. a) W przypadku gdy eksporter zgłosił, że towary zostały zapakowane z zastosowaniem automatycznych systemów workowania, puszkowania, butelkowania itp., oraz urządzeń do kalibrowanego automatycznego ważenia/mierzenia, lub zapakowane w opakowania lub butelkowane w rozumieniu dyrektyw Rady 75/106/EWG [1], 75/107/EWG [2] i 76/211/EWG [3], zasadniczo musi być policzona całkowita ilość worków, puszek, butelek itp., a także musi być sprawdzony rodzaj i cechy charakterystyczne towarów na podstawie reprezentatywnego wyboru dokonanego przez urząd celny wywozu. Wagę lub liczbę ustala się poprzez kalibrowane automatyczne ważenie/mierzenie lub poprzez policzenie opakowań lub butelek, w rozumieniu powyższych dyrektyw. Urząd celny wywozu może zważyć lub zmierzyć worek, puszkę lub butelkę.

Jeżeli urządzenie ma kalibrowany automatyczny licznik, odczyty automatycznego licznika można wziąć pod uwagę przy bezpośredniej kontroli ilości.

Punkt 1 lit. a) akapit drugi stosuje się mutatis mutandis.

W przypadku gdy eksporter używa palet, na które załadowane są kartony, puszki itp., urząd celny wywozu wybiera reprezentatywne palety i sprawdza, czy zgłoszona liczba kartonów, puszek itp. istotnie się na nich znajduje. Urząd wybiera z tych palet liczbę reprezentatywnych kartonów, puszek itp. i sprawdza, czy znajduje się na nich odpowiednia ilość butelek, sztuk itp.

b) W przypadku gdy eksporter nie używa urządzeń określonych w pierwszym i drugim akapicie, urząd celny wywozu musi policzyć liczbę worków, puszek itp. Rodzaj, cechy charakterystyczne oraz waga/ilość zostanie sprawdzona na podstawie reprezentatywnego wyboru. Poprzedni akapit stosuje się mutatis mutandis.

Bez względu na zdanie drugie poprzedniego ustępu, w przypadku gdy na bezpośrednim opakowaniu towarów wskazana jest zawartość i dokładna waga, informację tę należy zweryfikować jedynie w 50 % kontroli bezpośrednich, jeżeli towary zostały umieszczone w pojemnikach lub opakowaniach przeznaczonych do handlu hurtowego, a towary są wywożone regularnie przez tego samego eksportera i w ciągu ubiegłych sześciu miesięcy nie ujawniono niezgodności mających skutki finansowe większe niż 200 EUR

3. a) W przypadku towarów niewymienionych w załączniku I do Traktatu, które zostały zapakowane do sprzedaży detalicznej lub które są przedmiotem właściwego oznakowania zawierającego szczegóły dotyczące zawartości i wagi na bezpośrednim opakowaniu i które spełniają wymagania art. 3 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia Komisji (WE) nr 1520/2000, lub w przypadku których ilości używanego produktu zostały określone w załączniku C do wspomnianego rozporządzenia, urząd celny wywozu może na początku sprawdzić wagę i zawartość towarów nieobjętych załącznikiem I, umieszczonych bezpośrednio do opakowań, z szczegółowymi informacjami znajdującymi się bezpośrednio na opakowaniu. Urząd może zważyć sztukę bez opakowania. Następnie może policzyć i/lub zważyć – zasadniczo – całkowitą ilość towarów nieobjętych załącznikiem w bezpośrednich opakowaniach.

Przepisy pkt 2 lit. a) i b) stosuje się mutatis mutandis.

Urząd celny może pobrać próbkę w celu sprawdzenia, czy nie nastąpiła podmiana towarów. Artykuł 5 ust. 4 niniejszego rozporządzenia nie ma zastosowania.

Urząd celny wywozu może założyć, że skład towarów nieobjętych załącznikiem I jest prawidłowy, jeżeli opis i zawartość wskazana na bezpośrednim opakowaniu są zgodne ze szczegółami podanymi w zgłoszeniu wywozowym lub zarejestrowanej formule wytwarzania.

W przypadku gdy formuła wytwarzania nie została dotychczas sprawdzona przez właściwe organy, urząd celny wywozu zleca audytorowi z właściwego organu zweryfikowanie ex-post formuły i tożsamości towarów.

Do celów tej metody sprawdzenia składu towarów niewymienionych w załączniku I do Traktatu, Państwa Członkowskie wprowadzają wcześniej procedurę, według której:

- skład towarów nie objętych załącznikiem I można sprawdzić weryfikując sprawozdania i szczególne dokumenty dotyczące produkcji,

- weryfikuje się, poprzez sprawdzenie dokumentów produkcyjnych przedsiębiorstwa, że wyprodukowane towary nieobjęte załącznikiem I są tymi samymi towarami, które zostały objęte zgłoszeniem wywozowym i formułą wytwarzania i które są przeznaczone na wywóz, oraz

- audytor właściwego organu może sprawdzić ex-post, czy wywożone towary zgadzają się z danym zgłoszeniem wywozowym, formułą wytwarzania i wyprodukowanymi towarami.

b) Dane przedsiębiorstwo musi przechowywać dokumenty dotyczące produkcji towarów nieobjętych załącznikiem I przez trzy lata od roku, w którym dokonano wywozu.

c) W przypadku gdy nie stosuje się procedury przewidzianej w pkt 3 lit. a), urząd celny wywozu musi pobrać reprezentatywne próbki, bez uszczerbku dla przepisów art. 16 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1520/2000.

[1] Dz.U. L 42 z 15.2.1975, str. 1.

[2] Dz.U. L 42 z 15.2.1975, str. 14.

[3] Dz.U. L 46 z 21.2.1976, str. 1.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK II

TABELA KORELACJI

Niniejsze rozporządzenie | Rozporządzenie (WE) nr 2221/95 |

Artykuł 1 | Artykuł 1 |

Artykuł 2 | Artykuł 2 |

Artykuł 3 | Artykuł 3 |

Artykuł 4 | Artykuł 4 |

Artykuł 5 | Artykuł 5 |

Artykuł 6 | Artykuł 5a |

Artykuł 7 | Artykuł 6 |

Artykuł 8 | Artykuł 7 |

Artykuł 9 | Artykuł 8 |

Artykuł 10 | Artykuł 9 |

Artykuł 11 | Artykuł 9a |

Artykuł 12 | Artykuł 10 |

Artykuł 13 | Artykuł 11 |

--------------------------------------------------