ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2019/625

z dnia 4 marca 2019 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 w odniesieniu do wymogów dotyczących wprowadzania do Unii przesyłek niektórych zwierząt i towarów przeznaczonych do spożycia przez ludzi

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (1), w szczególności jego art. 126 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W rozporządzeniu (UE) 2017/625 ustanowiono przepisy dotyczące przeprowadzania przez właściwe organy państw członkowskich kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych, w tym w celu ustanowienia wymogów, które należy spełnić w odniesieniu do wprowadzania do Unii przesyłek zwierząt i towarów z państw trzecich lub ich regionów, oraz kontroli urzędowych takich przesyłek przeznaczonych do spożycia przez ludzi w celu zapewnienia ich zgodności z prawodawstwem Unii w dziedzinie żywności i bezpieczeństwa żywności.

(2) Rozporządzenie (UE) 2017/625 stanowi podstawę prawną aktów delegowanych, które mają zostać przyjęte w celu uzupełnienia warunków określonych w tym rozporządzeniu w odniesieniu do wprowadzania do Unii niektórych zwierząt i towarów. Te dodatkowe wymogi obejmują gwarancje dotyczące sprawdzenia zgodności: — ze środkami monitorowania substancji i grup pozostałości u zwierząt i w towarach przeznaczonych do spożycia przez ludzi zgodnie z dyrektywą Rady 96/23/WE (2); — z przepisami dotyczącymi zapobiegania pasażowalnym encefalopatiom gąbczastym (TSE) u żywych zwierząt i w produktach pochodzenia zwierzęcego oraz kontroli i zwalczania tych encefalopatii zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 (3); — z ogólnymi zasadami i wymogami dotyczącymi żywności ogólnie i bezpieczeństwa żywności w szczególności na poziomie unijnym i krajowym zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (4); — z ogólnymi przepisami obowiązującymi podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze, dotyczącymi higieny środków spożywczych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (5); — ze szczególnymi przepisami obowiązującymi podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze, dotyczącymi higieny żywności pochodzenia zwierzęcego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (6); — ze szczególnymi przepisami dotyczącymi kontroli urzędowych i działań podejmowanych przez właściwe organy w odniesieniu do produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2019/624 (7) i rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/627 (8).

(3) W rozporządzeniu (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (9) ustanowiono szczególne warunki dotyczące wprowadzania do Unii produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi, natomiast w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (10) ustanowiono ogólne warunki wprowadzania żywności do Unii. Rozporządzenie (UE) 2017/625 ustanawia przepisy w obszarach uregulowanych obecnie tymi dwoma rozporządzeniami i uchyla te rozporządzenia, zastępując je ze skutkiem od dnia 14 grudnia 2019 r.

(4) Wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu powinny zapewnić kontynuację wymogów ustanowionych w rozporządzeniach (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004 w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia oraz w celu uniknięcia zakłóceń we wprowadzaniu do Unii przesyłek niektórych zwierząt i towarów przeznaczonych do spożycia przez ludzi. Jednocześnie doświadczenie zdobyte przy stosowaniu przepisów określonych w obu wymienionych rozporządzeniach powinno zostać uwzględnione z zastosowaniem podejścia opartego na analizie ryzyka.

(5) W rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 ustanowiono wymogi dla podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa spożywcze zajmujące się przywozem do Unii produktów pochodzenia zwierzęcego. W związku z tym dodatkowe wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do kontroli urzędowych powinny być spójne z wymogami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004.

(6) Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/185 (11) przewiduje odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 854/2004 w odniesieniu do wymogów w zakresie zdrowia publicznego dotyczących przywozu niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego (takich jak owady i mięso gadów) i żywności zawierającej zarówno produkty pochodzenia roślinnego, jak i przetworzone produkty pochodzenia zwierzęcego (produkty złożone) do dnia 31 grudnia 2020 r. Aby zapewnić wysoki poziom ochrony zdrowia, należy również przed wygaśnięciem środków przejściowych ustanowić wymogi dotyczące wprowadzania takich produktów do Unii w celu sprawdzania zgodności z przepisami unijnymi dotyczącymi tych produktów.

(7) Coraz bardziej popularna jest produkcja owadów do celów spożycia przez ludzi. Należy zapewnić, by owady pochodzące z przywozu spełniały unijne wymogi w zakresie żywności i bezpieczeństwa żywności. Dodatkowe wymogi ustanowione w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wprowadzania do Unii przesyłek produktów pochodzenia zwierzęcego powinny mieć zatem zastosowanie również do owadów. Owady mogą również podlegać zezwoleniu na nową żywność zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 (12).

(8) W dniu 18 października 2007 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności przyjął opinię w sprawie ryzyka dla zdrowia publicznego związanego ze spożyciem przez ludzi mięsa gadów (13). Zidentyfikowano szereg zagrożeń, takich jak salmonella i włośnica. Wymogi dotyczące wprowadzania do Unii powinny obejmować sprawdzanie zgodności z wymogami unijnymi w celu zmniejszenia ryzyka związanego z tymi zagrożeniami w przesyłkach mięsa gadów.

(9) Skład produktów złożonych wpływa na właściwości fizykochemiczne takich środków spożywczych, co prowadzi do różnych rodzajów ryzyka. Z tego względu należy zezwolić na wprowadzanie do Unii wyłącznie przesyłek produktów złożonych, które spełniają mające zastosowanie wymogi, w szczególności dotyczące pochodzenia produktów przetworzonych pochodzenia zwierzęcego wchodzących w skład takiej żywności, pochodzenia samej żywności lub gwarancji, które towarzyszą wysyłkom produktów złożonych. W niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć odstępstwa od kontroli w punktach kontroli granicznej w odniesieniu do produktów złożonych stwarzających niskie ryzyko dla zdrowia ludzi.

(10) Ustanawiając wymogi dotyczące wprowadzania do Unii przesyłek niektórych zwierząt i towarów przeznaczonych do spożycia przez ludzi, należy odnieść się do kodów Nomenklatury scalonej zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 (14) w celu dokładnego zidentyfikowania tych towarów i zwierząt.

(11) Przesyłki niektórych zwierząt i towarów przeznaczonych do spożycia przez ludzi powinny być dopuszczone do wprowadzenia do Unii – w oparciu o analizę ryzyka – tylko wówczas, gdy państwa trzecie lub ich regiony, z których pochodzą te zwierzęta i towary, mogą zapewnić zgodność z wymogami w zakresie bezpieczeństwa tych zwierząt i towarów przeznaczonych do spożycia przez ludzi i są należycie wymienione w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2019/626 (15).

(12) Oprócz wymogów określonych w art. 127 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/625 należy ustanowić szczególne wymogi w odniesieniu do niektórych zwierząt i towarów przeznaczonych do spożycia przez ludzi w celu zapewnienia gwarancji skuteczności kontroli urzędowych w zakresie bezpieczeństwa żywności w państwach trzecich lub ich regionach. Państwa trzecie lub ich regiony powinny figurować w wykazach po przedstawieniu dowodów i gwarancji, że dane zwierzęta i towary z państw trzecich lub ich regionów spełniają wymogi unijne dotyczące bezpieczeństwa żywności (lub wymogi uznawane za równoważne z nimi) ustanowione w dyrektywie 96/23/WE, rozporządzeniach: (WE) nr 999/2001, (WE) nr 178/2002, (WE) nr 852/2004, (WE) nr 853/2004, (UE) 2017/625 oraz w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/624 i rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2019/627.

(13) Przesyłki niektórych towarów przeznaczonych do spożycia przez ludzi powinny być dopuszczone do wprowadzenia do Unii tylko wówczas, gdy towary te są wysyłane z zakładów, które figurują w wykazach sporządzonych i aktualizowanych zgodnie z art. 127 ust. 3 lit. e) rozporządzenia (UE) 2017/625, oraz gdy przesyłki te są przyjmowane lub przygotowywane w tych zakładach. Ponadto w celu zapewnienia zgodności z unijnymi przepisami dotyczącymi higieny żywności lub z przepisami uznawanymi za co najmniej równoważne z nimi należy przewidzieć, że przy sporządzaniu i aktualizowaniu wykazów takich zakładów, o których mowa w art. 127 ust. 3 lit. e) rozporządzenia (UE) 2017/625, państwo trzecie powinno udzielić gwarancji dodatkowych w stosunku do tych, o których mowa w art. 127 ust. 3 lit. e) ppkt (i) i (iv) rozporządzenia (UE) 2017/625.

(14) Komisja powinna udostępniać publicznie wykazy zakładów przewidziane w art. 127 rozporządzenia (UE) 2017/625, tak aby podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze i konsumenci mieli przejrzyste informacje, z których zakładów takie towary mogą być wprowadzane do Unii w celu wprowadzenia do obrotu. W celu zapewnienia skuteczności tych wymogów państwa członkowskie powinny zezwolić na wprowadzanie przesyłek takich towarów, pod warunkiem że świadectwa urzędowe, które muszą towarzyszyć takim przesyłkom na podstawie mających zastosowanie przepisów unijnych, są wydawane przez właściwe organy państwa trzeciego począwszy od daty opublikowania przez Komisję tych wykazów.

(15) Wymogi dotyczące zakładów nie powinny być ustanawiane w odniesieniu do towarów przeznaczonych do tranzytu, ponieważ stanowią one niskie ryzyko z punktu widzenia bezpieczeństwa żywności i nie ma miejsca wprowadzenie do obrotu zwierząt i towarów w Unii. Ponadto wymogów takich nie należy ustanawiać dla zakładów prowadzących wyłącznie działalność w zakresie produkcji podstawowej, transportu, przechowywania produktów pochodzenia zwierzęcego, które nie wymagają warunków przechowywania w kontrolowanej temperaturze, lub produkcji wysoko przetworzonych: siarczanu chondroityny, kwasu hialuronowego, innych produktów z hydrolizowanych chrząstek, chitozanu, glukozaminy, podpuszczki, karuku i aminokwasów, o których mowa w sekcji XVI załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004.

(16) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 210/2013 (16) zawiera wymóg, aby zakłady produkujące kiełki były zatwierdzone przez właściwe organy zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 852/2004. W celu zapewnienia zgodności z unijnymi przepisami dotyczącymi higieny żywności lub z przepisami uznawanymi za co najmniej równoważne z nimi należy zezwolić na wprowadzanie kiełków do Unii tylko wówczas, gdy są one produkowane w zakładach, które figurują w wykazach sporządzonych i uaktualnianych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

(17) Aby zapewnić zgodność z unijnymi przepisami dotyczącymi higieny żywności lub z przepisami uznawanymi za co najmniej równoważne z nimi, produkty pochodzące z zakładów wytwarzających świeże mięso, mięso mielone, surowe wyroby mięsne, produkty mięsne, mięso oddzielone mechanicznie i surowce przeznaczone do produkcji żelatyny i kolagenu należy dopuścić do wprowadzenia do Unii tylko wówczas, gdy zakłady te figurują w wykazach sporządzonych i uaktualnianych zgodnie z art. 127 ust. 3 lit. e) rozporządzenia (UE) 2017/625 i publikowanych przez Komisję. Ponadto surowce, z których produkty te są wytwarzane, powinny pochodzić z zakładów (rzeźnie, zakłady obróbki dziczyzny, zakłady rozbioru mięsa i zakłady prowadzące działalność związaną z produktami rybołówstwa), które figurują w wykazach sporządzonych i uaktualnianych zgodnie z art. 127 ust. 3 lit. e) rozporządzenia (UE) 2017/625 i publikowanych przez Komisję.

(18) Przesyłki żywych małży, szkarłupni, osłonic i ślimaków morskich powinny być dopuszczone do wprowadzenia do Unii wyłącznie z obszarów produkcyjnych w państwach trzecich lub ich regionach, które figurują w wykazach sporządzonych i uaktualnianych zgodnie z art. 127 ust. 3 lit. e) rozporządzenia (UE) 2017/625 i publikowanych przez Komisję, w celu zapewnienia zgodności z mającymi zastosowanie szczególnymi wymogami dotyczącymi tych produktów określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 i rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2019/627 lub z przepisami uznawanymi za co najmniej równoważne z nimi. Publikacja tych wykazów powinna zapewnić podmiotom prowadzącym przedsiębiorstwa spożywcze i konsumentom przejrzyste informacje, z których obszarów produkcyjnych żywe małże, szkarłupnie, osłonice i ślimaki morskie mogą być wprowadzane do Unii.

(19) Przesyłki produktów rybołówstwa powinny być dopuszczone do wprowadzenia do Unii tylko wówczas, gdy są wysyłane z zakładu na lądzie, ze statków chłodni, statków przetwórni lub statków zamrażalni pływających pod banderą państwa trzeciego, które figuruje w wykazach sporządzonych i uaktualnianych zgodnie z art. 127 ust. 3 lit. e) rozporządzenia (UE) 2017/625 i publikowanych przez Komisję, w celu zapewnienia zgodności z wymogami unijnymi, zwłaszcza ze szczególnymi wymogami dotyczącymi produktów rybołówstwa określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 i rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2019/627 lub z przepisami uznawanymi za co najmniej równoważne z nimi oraz gdy przesyłki te są przyjmowane lub przygotowywane w tych zakładach lub na tych statkach. Publikacja tych wykazów powinna zapewnić podmiotom prowadzącym przedsiębiorstwa spożywcze i konsumentom przejrzyste informacje, z których statków produkty rybołówstwa mogą być wprowadzane do Unii.

(20) Warunki wprowadzania do Unii produktów pochodzenia zwierzęcego określone w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 nie mają zastosowania do produktów złożonych. Rozporządzenie to zawiera jednak wymóg, by podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze zajmujące się przywozem do Unii produktów złożonych zapewniały, aby produkty przetworzone pochodzenia zwierzęcego wchodzące w skład takiej żywności spełniały wymogi ustanowione w tym rozporządzeniu.

(21) Ryzyko związane z produktami złożonymi zależy od rodzaju składników i warunków ich przechowywania. Należy zatem ustanowić wymogi dotyczące przesyłek produktów złożonych, aby zapewnić, by te produkty złożone, które stanowią ryzyko, były wywożone z państw trzecich, z których dozwolony jest wywóz do Unii na podstawie decyzji Komisji 2007/777/WE (17), decyzji Komisji 2006/766/WE (18), rozporządzenia Komisji (WE) nr 798/2008 (19), rozporządzenia Komisji (UE) nr 605/2010 (20) i decyzji Komisji 2011/163/UE (21).

(22) W oparciu o liczbę powiadomień otrzymanych w ramach systemu wczesnego ostrzegania o niebezpiecznej żywności i paszach ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 178/2002 przesyłki niektórych zwierząt i towarów wprowadzanych do obrotu w celu spożycia przez ludzi stwarzają podwyższone ryzyko niezgodności z wymogami unijnymi w zakresie bezpieczeństwa żywności. Przesyłki takich zwierząt i towarów wprowadzanych do obrotu w celu spożycia przez ludzi powinny zatem podlegać indywidualnej certyfikacji w odniesieniu do każdej przesyłki przeznaczonej do wprowadzenia do Unii w celu wprowadzenia do obrotu. Certyfikacja zgodności z wymogami unijnymi może również przyczynić się do przypomnienia podmiotom prowadzącym przedsiębiorstwa spożywcze oraz właściwym organom państw trzecich lub ich regionów o mających zastosowanie wymogach unijnych. W przypadku tranzytu należy utrzymać stosowanie obecnych specjalnych świadectw tranzytowych zawierających poświadczenie zdrowia zwierząt.

(23) Ponieważ rozporządzenie (UE) 2017/625 stosuje się od dnia 14 grudnia 2019 r., niniejsze rozporządzenie powinno również stosować się od tej daty. Środki przejściowe przewidujące odstępstwa od rozporządzeń (WE) nr 853/2004 i (WE) nr 854/2004 w odniesieniu do wymogów w zakresie zdrowia publicznego dotyczących przywozu produktów złożonych ustanowiono w rozporządzeniu (UE) 2017/185 i zostaną one przedłużone do dnia 20 kwietnia 2021 r. zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) 2019/759 (22). Wymogi dotyczące przywozu ustanowione w niniejszym rozporządzeniu powinny zatem mieć zastosowanie od dnia 20 kwietnia 2021 r. w odniesieniu do produktów złożonych w celu zapewnienia płynnego przejścia do nowej sytuacji prawnej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Przedmiot i zakres stosowania 1. Niniejsze rozporządzenie uzupełnia rozporządzenie (UE) 2017/625 w odniesieniu do wymogów dotyczących wprowadzania do Unii przesyłek niektórych zwierząt i towarów przeznaczonych do spożycia przez ludzi z państw trzecich lub ich regionów w celu zapewnienia ich zgodności z mającymi zastosowanie wymogami ustanowionymi w przepisach, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/625, lub z wymogami uznawanymi za co najmniej równoważne z nimi. 2. Wymogi, o których mowa w ust. 1, obejmują: a) identyfikację zwierząt i towarów podlegających następującym wymogom dotyczącym wprowadzania do Unii: (i) wymóg, aby te zwierzęta i towary pochodziły z państwa trzeciego lub jego regionu wymienionego w wykazie zgodnie z art. 126 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/625; (ii) wymóg, aby te zwierzęta i towary były wysyłane z zakładów spełniających mające zastosowanie wymogi, o których mowa w art. 126 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/625, lub wymogi uznawane za co najmniej równoważne z nimi, i figurujących w wykazach sporządzonych i uaktualnianych zgodnie z art. 127 ust. 3 lit. e) ppkt (ii) i (iii) rozporządzenia (UE) 2017/625, a także aby przesyłki te były przyjmowane lub przygotowywane w tych zakładach; (iii) wymóg, aby każdej przesyłce zwierząt i towarów towarzyszyły świadectwo urzędowe lub poświadczenie urzędowe, lub wszelkie inne dowody zgodności z przepisami, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/625, takie jak poświadczenie prywatne, zgodnie z art. 126 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/625; b) wymogi dotyczące wprowadzania do Unii niektórych zwierząt i towarów z państwa trzeciego lub jego regionu wymienionego w wykazie zgodnie z art. 127 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/625; c) wymogi, aby przesyłki niektórych towarów z państw trzecich były wysyłane z zakładów spełniających mające zastosowanie wymogi, o których mowa w art. 126 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/625, lub wymogi uznawane za co najmniej równoważne z nimi, i figurujących w wykazach sporządzonych i uaktualnianych zgodnie z art. 127 ust. 3 lit. e) ppkt (ii) i (iii) rozporządzenia (UE) 2017/625, a także aby przesyłki te były przyjmowane lub przygotowywane w tych zakładach; d) wymogi dotyczące wprowadzania do Unii w celu wprowadzenia do obrotu następujących określonych produktów w uzupełnieniu do wymogów ustanowionych zgodnie z art. 126 rozporządzenia (UE) 2017/625: (i) mięsa świeżego, mięsa mielonego, surowych wyrobów mięsnych, produktów mięsnych, mięsa oddzielonego mechanicznie i surowców przeznaczonych do produkcji żelatyny i kolagenu; (ii) żywych małży, szkarłupni, osłonic i ślimaków morskich; (iii) produktów rybołówstwa; (iv) produktów złożonych; e) dodatkowe wymogi dotyczące świadectw urzędowych, poświadczeń urzędowych i poświadczeń prywatnych, które muszą towarzyszyć niektórym zwierzętom i towarom wprowadzanym do Unii. 3. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do: a) zwierząt i towarów nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, jednak w przypadku gdy w chwili wprowadzenia do Unii nie zdecydowano o przeznaczeniu zwierząt i towarów, przepisy niniejszego rozporządzenia mają zastosowanie; b) zwierząt i towarów przeznaczonych do spożycia przez ludzi, które są wyłącznie przemieszczane przez terytorium Unii tranzytem i nie są wprowadzane obrotu.

Artykuł 2 Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje: 1) „równoważne” oznacza równoważne zgodnie z definicją w art. 2 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 852/2004; 2) „wprowadzenie do obrotu” oznacza wprowadzenie na rynek zgodnie z definicją w art. 3 pkt 8 rozporządzenia (WE) nr 178/2002; 3) „zakład” oznacza przedsiębiorstwo zgodnie z definicją w art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 852/2004; 4) „poświadczenie prywatne” oznacza poświadczenie podpisane przez podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze zajmujące się przywozem; 5) „świeże mięso” oznacza świeże mięso zgodnie z definicją w pkt 1.10 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; 6) „mięso mielone” oznacza mięso mielone zgodnie z definicją w pkt 1.13 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; 7) „surowe wyroby mięsne” oznaczają surowe wyroby mięsne zgodnie z definicją w pkt 1.15 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; 8) „produkty mięsne” oznaczają produkty mięsne zgodnie z definicją w pkt 7.1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; 9) „mięso oddzielone mechanicznie” oznacza mięso oddzielone mechanicznie zgodnie z definicją w pkt 1.14 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; 10) „żelatyna” oznacza żelatynę zgodnie z definicją w pkt 7.7 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; 11) „kolagen” oznacza kolagen zgodnie z definicją w pkt 7.8 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; 12) „małże” oznaczają żywe małże zgodnie z definicją w pkt 2.1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; 13) „produkty rybołówstwa” oznaczają produkty rybołówstwa zgodnie z definicją w pkt 3.1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; 14) „produkt złożony” oznacza żywność zawierającą zarówno produkty pochodzenia roślinnego, jak i przetworzone produkty pochodzenia zwierzęcego; 15) „gady” oznaczają zwierzęta należące do gatunków: Alligator mississippiensis, Crocodylus johnstoni, Crocodylus niloticus, Crocodylus porosus, Timon Lepidus, Python reticulatus, Python molurus bivittatus lub Pelodiscus sinensis; 16) „mięso gadów” oznacza jadalne części, nieprzetworzone lub przetworzone, uzyskane z gadów utrzymywanych w warunkach fermowych, w odniesieniu do których w stosownych przypadkach wydano zezwolenie zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2015/2283, i wymienione w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2017/2470 (23); 17) „owady” oznaczają żywność składającą się, wyekstrahowaną lub produkowaną z owadów lub ich części, w tym z dowolnych stadiów rozwoju owadów, przeznaczonych do spożycia przez ludzi, w odniesieniu do których w stosownych przypadkach wydano zezwolenie zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2015/2283, i które wymieniono w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2017/2470; 18) „kiełki” oznaczają kiełki zgodnie z definicją w art. 2 lit. a) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 208/2013 (24); 19) „produkcja podstawowa” oznacza produkcję podstawową zgodnie z definicją w art. 3 pkt 17 rozporządzenia (WE) nr 178/2002; 20) „rzeźnia” oznacza rzeźnię zgodnie z definicją w pkt 1.16 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; 21) „zakład obróbki dziczyzny” oznacza zakład obróbki dziczyzny zgodnie z definicją w pkt 1.18 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; 22) „zakład rozbioru mięsa” oznacza zakład rozbioru mięsa zgodnie z definicją w pkt 1.17 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; 23) „obszar produkcyjny” oznacza obszar produkcyjny zgodnie z definicją w pkt 2.5 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; 24) „statek przetwórnia” oznacza statek przetwórnię zgodnie z definicją w pkt 3.2 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; 25) „statek zamrażalnia” oznacza statek zamrażalnię zgodnie z definicją w pkt 3.3 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; 26) „statek chłodnia” oznacza statek wyposażony w urządzenia do przechowywania i transportu towarów na paletach lub towarów luzem w ładowniach lub komorach o kontrolowanej temperaturze; 27) „podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze” oznacza podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze zgodnie z definicją w art. 3 pkt 3 rozporządzenia (WE) nr 178/2002.

Artykuł 3 Zwierzęta i towary, które muszą pochodzić z państw trzecich lub ich regionów wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 126 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/625 Przesyłki wymienionych poniżej zwierząt i towarów przeznaczonych do spożycia przez ludzi są wprowadzane do Unii wyłącznie z państw trzecich lub ich regionów wymienionych w odniesieniu do tych zwierząt i towarów w wykazie ustanowionym w art. 3–22 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/626: a) produkty pochodzenia zwierzęcego, w tym mięso gadów i martwe całe owady, części owadów lub przetworzone owady, w odniesieniu do których określono kody Nomenklatury scalonej (kody CN) w rozdziałach 2–5, 15 i 16 oraz kody systemu zharmonizowanego (kody HS) w pozycjach: 1702, 1806, 2102, 2103, 2105, 2106, 2202, 2301, 2822, 2932, 3001, 3002, 3501, 3502, 3503, 3504, 3507, 3913, 4101, 4102, 4103, 4110 i 9602 części drugiej załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, jeżeli produkty te są przeznaczone do spożycia przez ludzi; b) żywe owady objęte kodem CN 0106 49 00 w części drugiej załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87.

Artykuł 4 Dodatkowe wymogi dotyczące wprowadzania do Unii niektórych zwierząt i towarów z państwa trzeciego lub jego regionu Oprócz wymogów określonych w art. 127 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/625 Komisja podejmuje decyzję w sprawie umieszczenia państw trzecich lub ich regionów w wykazie, o którym mowa w art. 126 ust. 2 lit. a) tego rozporządzenia, tylko wówczas, gdy następujące wymogi są uznawane przez Komisję za co najmniej równoważne z odpowiednimi wymogami obowiązującymi w Unii w odniesieniu do zwierząt i towarów, o których mowa w art. 3: a) ustawodawstwo państwa trzeciego w dziedzinie: (i) produkcji żywności pochodzenia zwierzęcego; (ii) stosowania weterynaryjnych produktów leczniczych, w tym przepisy dotyczące zakazu ich stosowania lub zezwolenia na ich stosowanie, ich dystrybucji, wprowadzania do obrotu oraz przepisy dotyczące zarządzania nimi i ich kontroli; (iii) przygotowywania i stosowania paszy, w tym procedur stosowania dodatków oraz przygotowywania i stosowania paszy leczniczej, jak również jakości higienicznej surowców stosowanych do przygotowywania paszy oraz produktu końcowego; b) warunki w zakresie higieny przy produkcji, wytwarzaniu, obróbce, przechowywaniu i wysyłce, aktualnie stosowane w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych na rynek unijny; c) doświadczenie w obrocie danymi produktami pochodzenia zwierzęcego z państwa trzeciego oraz wyniki kontroli urzędowych przeprowadzonych przy wprowadzeniu do Unii; d) wyniki, jeśli są dostępne, kontroli przeprowadzonych przez Komisję w państwie trzecimi dotyczących innych zwierząt i towarów, w odniesieniu do których dane państwo trzecie jest umieszczone w wykazie zgodnie z art. 127 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/625, w szczególności wyniki oceny dotyczącej właściwych organów w skontrolowanym państwie trzecim, jak również działanie podjęte przez właściwe organy w świetle zaleceń skierowanych do nich w następstwie kontroli przeprowadzonych przez Komisję; e) istnienie, realizacja i zgłaszanie programu zwalczania chorób odzwierzęcych zatwierdzonego w stosownych przypadkach przez Komisję; f) istnienie, realizacja i zgłaszanie programu kontroli pozostałości zatwierdzonego w stosownych przypadkach przez Komisję zgodnie z dyrektywą 96/23/WE.

Artykuł 5 Wymogi dotyczące wprowadzania do Unii niektórych towarów z państwa trzeciego w zależności od zakładu 1. Przesyłki następujących towarów są wprowadzane do Unii tylko wówczas, gdy są wysyłane z zakładów, które figurują w wykazach sporządzonych i aktualizowanych zgodnie z art. 127 ust. 3 lit. e) ppkt (ii) i (iii) rozporządzenia (UE) 2017/625, oraz gdy przesyłki te są przyjmowane lub przygotowywane w tych zakładach: a) produkty pochodzenia zwierzęcego, w odniesieniu do których określono wymogi w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004, oraz w odniesieniu do których określono kody CN w rozdziałach 2–5, 15 i 16 oraz kody HS w pozycjach: 2102, 2103, 2105, 2106, 2202, 2301, 2822, 2932, 3001, 3002, 3501, 3502, 3503, 3504, 3507, 3913, 4101, 4102, 4103 i 4110 części drugiej załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87; b) kiełki objęte następującymi kodami HS: 0704 90, 0706 90, 0708 10, 0708 20, 0708 90 lub 1214 90 w części drugiej załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87. 2. Zakłady, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, mogą być umieszczane w wykazach, o których mowa w art. 127 ust. 3 lit. e) rozporządzenia (UE) 2017/625, tylko wówczas, gdy oprócz gwarancji ustanowionych w art. 127 ust. 3 lit. e) ppkt (ii) i (iv) rozporządzenia (UE) 2017/625 państwo trzecie udziela następujących gwarancji: a) takie zakłady, łącznie z wszelkimi zakładami zajmującymi się obróbką surowca pochodzenia zwierzęcego wykorzystywanego w wytwarzaniu przedmiotowych produktów pochodzenia zwierzęcego, spełniają mające zastosowanie wymogi, o których mowa w art. 126 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/625, w szczególności wymogi rozporządzenia (WE) nr 853/2004, lub wymogi uznawane za co najmniej równoważne z nimi; b) zakład, w stosownych przypadkach, prowadzi obróbkę jedynie surowców pochodzenia zwierzęcego pochodzących z państw trzecich z zatwierdzonym planem monitorowania pozostałości w odniesieniu do tej kategorii produktów zgodnie z dyrektywą 96/23/WE lub z państw członkowskich; c) państwo to jest rzeczywiście władne powstrzymać zakłady od wywozu do Unii, w przypadku gdy nie spełniają odnośnych wymogów unijnych lub wymogów uznawanych za co najmniej równoważne z nimi. 3. Komisja przekazuje państwom członkowskim wszelkie nowe i uaktualnione wykazy otrzymane od właściwych organów państwa trzeciego zgodnie z art. 127 ust. 3 lit. e) ppkt (iii) rozporządzenia (UE) 2017/625 oraz publikuje takie wykazy na swojej stronie internetowej. 4. Państwa członkowskie zezwalają na wprowadzenie do Unii przesyłek, o których mowa w ust. 1, pod warunkiem że świadectwa urzędowe, które muszą towarzyszyć takim przesyłkom na podstawie mających zastosowanie przepisów unijnych, są wydawane przez właściwe organy państwa trzeciego począwszy od daty opublikowania przez Komisję wykazów, o których mowa w ust. 1.

Artykuł 6 Zakłady niepodlegające wymogom określonym w art. 5 ust. 1 Wymogi określone w art. 5 nie mają zastosowania do zakładów, które prowadzą wyłącznie następujące rodzaje działalności: a) produkcję podstawową; b) transport; c) przechowywanie produktów pochodzenia zwierzęcego niewymagających warunków przechowywania w kontrolowanej temperaturze; d) produkcję wysoko przetworzonych: siarczanu chondroityny, kwasu hialuronowego, innych produktów z hydrolizowanych chrząstek, chitozanu, glukozaminy, podpuszczki, karuku i aminokwasów, o których mowa w sekcji XVI załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 i które są objęte kodami CN w pozycjach 2833, ex 3913, 2930, ex 2932, 3507 lub 3503 części drugiej załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87.

Artykuł 7 Wymogi dotyczące przesyłek mięsa świeżego, mięsa mielonego, surowych wyrobów mięsnych, produktów mięsnych, mięsa oddzielonego mechanicznie i surowców przeznaczonych do produkcji żelatyny i kolagenu Przesyłki wymienionych poniżej produktów pochodzenia zwierzęcego są wprowadzane do Unii tylko wówczas, gdy zostały wytworzone z surowców uzyskanych w rzeźniach, zakładach obróbki dziczyzny, zakładach rozbioru mięsa i zakładach prowadzących działalność związaną z produktami rybołówstwa, figurujących w wykazach zakładów sporządzonych i aktualizowanych zgodnie z art. 127 ust. 3 lit. e) rozporządzenia (UE) 2017/625: a) świeże mięso; b) mięso mielone; c) surowe wyroby mięsne; d) produkty mięsne i mięso oddzielone mechanicznie; e) surowce przeznaczone do produkcji żelatyny i kolagenu, o których mowa odpowiednio w sekcji XIV rozdział I pkt 4 lit. a) oraz w sekcji XV rozdział I pkt 4 lit. a) załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004.

Artykuł 8 Wymogi dotyczące przesyłek żywych małży, szkarłupni, osłonic i ślimaków morskich 1. Niezależnie od przepisów art. 6 przesyłki żywych małży, szkarłupni, osłonic i ślimaków morskich, w odniesieniu do których określono kody CN w części drugiej pozycja 0307 załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, są wprowadzane do Unii tylko z obszarów produkcyjnych w państwach trzecich, które figurują w wykazach sporządzonych przez właściwe organy państwa trzeciego zgodnie z art. 127 ust. 3 lit. e) rozporządzenia (UE) 2017/625 i opublikowanych przez Komisję. 2. Następujące produkty mogą być wprowadzane do Unii z obszarów produkcyjnych, które nie zostały sklasyfikowane przez właściwe organy w państwie trzecim zgodnie z art. 18 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2017/625: a) przegrzebkowate, z wyjątkiem sytuacji, gdy dane z urzędowych programów monitorowania ustanowionych art. 57 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/627 umożliwiają właściwym organom sklasyfikowanie łowisk, jak określono w sekcji VII rozdział IX pkt 2 załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; b) ślimaki morskie niebędące filtratorami i strzykwy niebędące są filtratorami.

Artykuł 9 Wykaz obszarów produkcyjnych 1. Przed sporządzeniem przez właściwe organy państwa trzeciego wykazów, o których mowa w art. 8 ust. 1, szczególną uwagę zwraca się na gwarancje, jakie mogą wydać właściwe organy państwa trzeciego, dotyczące spełnienia wymogów art. 52 rozporządzenia wykonawczego 2019/627 w sprawie klasyfikacji i kontroli obszarów produkcyjnych. Komisja przeprowadza kontrolę na miejscu, zanim takie wykazy zostaną sporządzone. 2. Po sporządzeniu wykazów, o których mowa w art. 8 ust. 1, oraz gdy właściwe organy państwa trzeciego zapewniają wystarczające gwarancje w zakresie zarządzania obszarami produkcyjnymi, za które odpowiadają, i ich kontroli, przeprowadzanie przez Komisję kontroli na miejscu przed dodaniem nowego obszaru produkcyjnego do istniejącego wykazu ustanowionego zgodnie z art. 5 nie jest konieczne.

Artykuł 10 Wymogi specjalne dotyczące produktów rybołówstwa Przesyłki produktów rybołówstwa, w odniesieniu do których określono kody CN w części drugiej pozycje: 0301, 0302, 0303, 0304, 0305, 0306, 0307, 0308, 1504, 1516, 1603, 1604, 1605 lub 2106 załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, wprowadza się do Unii w celu wprowadzenia ich do obrotu tylko wówczas, gdy zostały przyjęte lub przygotowane, na dowolnym etapie ich produkcji, w zakładzie na lądzie, na statku przetwórni, na statku zamrażalni lub są przechowywane w chłodniach lub na statkach chłodniach, które figurują w wykazie sporządzonym i aktualizowanym zgodnie z art. 127 ust. 3 lit. e) rozporządzenia (UE) 2017/625 oraz publikowanym przez Komisję.

Artykuł 11 1. Statek może zostać umieszczony w wykazie zakładów, o których mowa w art. 127 ust. 3 lit. e) ppkt (ii) rozporządzenia (UE) 2017/625, pod warunkiem że właściwe organy państwa trzeciego bandery oraz właściwe organy innego państwa trzeciego, którym właściwe organy państwa trzeciego bandery przekazały odpowiedzialność za kontrolę tego statku, przedstawiają Komisji wspólny komunikat stwierdzający, że spełnione są wszystkie następujące cztery wymogi: a) oba państwa trzecie figurują w sporządzonym zgodnie z art. 127 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/625 wykazie państw trzecich lub ich regionów, z których dopuszczone jest wprowadzanie do Unii produktów rybołówstwa; b) wszystkie produkty rybołówstwa z danego statku, które są przeznaczone do wprowadzenia do obrotu w Unii, są wyładowywane bezpośrednio w państwie trzecim, któremu państwo trzecie bandery przekazało odpowiedzialność za kontrolę odnośnych statków; c) właściwe organy, którym przekazano odpowiedzialność, przeprowadziły kontrolę statku i stwierdziły, że spełnia on mające zastosowanie wymogi unijne; d) właściwe organy, którym przekazano odpowiedzialność, oświadczyły, że będą przeprowadzały systematyczne kontrole statku w celu zapewnienia, aby statek nadal spełniał mające zastosowanie wymogi unijne. 2. Statek może zostać umieszczony w wykazach zakładów, o których mowa w art. 127 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/625, na podstawie wspólnego komunikatu właściwych organów państwa trzeciego bandery oraz właściwych organów państwa członkowskiego, którym właściwe organy państwa trzeciego bandery przekazały odpowiedzialność za kontrolę tego statku, jeżeli spełnione są wszystkie następujące trzy wymogi: a) wszystkie produkty rybołówstwa z danego statku przeznaczone do wprowadzenia do obrotu w Unii wyładowane są bezpośrednio w tym drugim państwie członkowskim; b) właściwe organy tego drugiego państwa członkowskiego przeprowadziły kontrolę danego statku i stwierdziły, że spełnia on mające zastosowanie wymogi unijne; c) właściwe organy tego drugiego państwa członkowskiego oświadczyły, że będą przeprowadzały systematyczne kontrole statku w celu zapewnienia, aby statek nadal spełniał mające zastosowanie wymogi unijne. 3. W przypadku gdy przesyłki produktów rybołówstwa są wprowadzane do Unii bezpośrednio ze statków chłodni, statków przetwórni lub statków zamrażalni pływających pod banderą państwa trzeciego, świadectwo urzędowe, o którym mowa w art. 13 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/628 (25), może podpisać kapitan.

Artykuł 12 Wymogi dotyczące przesyłek produktów złożonych 1. Przesyłki produktów złożonych objętych pozycjami kodów HS: 1601, 1602, 1603, 1604, 1605, 1901, 1902, 1905, 2004, 2005, 2103, 2104, 2105, 2106 w części drugiej załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 wprowadza się do Unii w celu wprowadzenia ich do obrotu tylko wówczas, gdy każdy przetworzony produkt pochodzenia zwierzęcego wchodzący w skład produktów złożonych został wyprodukowany albo w zakładach położonych w państwach trzecich lub ich regionach, z których to zakładów dozwolony jest wywóz tych produktów przetworzonych pochodzenia zwierzęcego do Unii zgodnie z art. 5, albo w zakładach położonych w państwach członkowskich. 2. W oczekiwaniu na ustanowienie przez Komisję szczegółowego wykazu państw trzecich lub ich regionów, z których dozwolony jest wywóz produktów złożonych do Unii, przesyłki produktów złożonych z państw trzecich lub ich regionów mogą być wprowadzane do Unii z zastrzeżeniem spełnienia następujących warunków: a) produkty złożone wskazane w ust. 1, które muszą być transportowane lub przechowywane w kontrolowanych temperaturach, muszą pochodzić z państw trzecich lub ich regionów, z których dozwolony jest wywóz każdego produktu przetworzonego pochodzenia zwierzęcego wchodzącego w skład produktu końcowego do Unii na podstawie decyzji Komisji 2007/777/WE, rozporządzenia Komisji (UE) nr 605/2010, decyzji Komisji 2006/766/WE, rozporządzenia Komisji (WE) nr 798/2008 (26) oraz decyzji 2011/163/UE; b) produkty złożone wskazane w ust. 1, które nie muszą być transportowane ani przechowywane w kontrolowanych temperaturach i które zawierają dowolną ilość przetworzonego mięsa, muszą pochodzić z państw trzecich lub ich regionów, z których dozwolony jest wywóz do Unii produktów mięsnych wchodzących w skład produktu złożonego na podstawie decyzji Komisji 2007/777/WE i decyzji Komisji 2011/163/UE; c) produkty złożone wskazane w ust. 1, które nie muszą być transportowane ani przechowywane w kontrolowanych temperaturach i które zawierają produkty przetworzone pochodzenia zwierzęcego inne niż przetworzone mięso, w odniesieniu do których wymogi ustanowiono w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004, muszą pochodzić z państw trzecich lub ich regionów, z których dozwolony jest wywóz do Unii produktów mięsnych, produktów mlecznych, produktów na bazie siary, produktów rybołówstwa lub produktów jajecznych na podstawie unijnych wymogów w zakresie zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego i które figurują w wykazach w odniesieniu do co najmniej jednego z tych produktów pochodzenia zwierzęcego na podstawie decyzji Komisji 2007/777/WE, rozporządzenia Komisji (UE) nr 605/2010, decyzji Komisji 2006/766/WE i rozporządzenia Komisji (WE) nr 798/2008, a także figurują w załączniku do decyzji Komisji 2011/163/UE na podstawie planu kontroli pozostałości zatwierdzonego zgodnie z dyrektywą 96/23/WE.

Artykuł 13 Świadectwa urzędowe 1. Każda przesyłka następujących produktów jest wprowadzana do Unii tylko wówczas, gdy przesyłce tej towarzyszy świadectwo urzędowe: a) produkty pochodzenia zwierzęcego, w odniesieniu do których określono kody CN w rozdziałach 2–5, 15 i 16 oraz kody HS w pozycjach: 1506, 1521, 1601, 1602, 1603, 1604, 1605, 2102, 2103, 2105, 2106, 2202, 2301, 2932, 3001, 3002, 3501, 3502, 3503, 3504, 3507, 3913, 4101, 4102, 4103, 4110 i 9602 części drugiej załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, jeżeli produkty te są przeznaczone do spożycia przez ludzi; b) żywe owady objęte kodem CN 0106 49 00 w części drugiej załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87; c) kiełki i nasiona przeznaczone do produkcji kiełków objęte następującymi kodami HS: 0704 90, 0706 90, 0708 10, 0708 20, 0708 90, 0713 10, 0713 33, 0712 34, 0712 35, 0713 39, 0713 40, 0712 50, 0712 60, 0713 90, 0910 99, 1201 10, 1201 90, 1207 50, 1207 99, 1209 10, 1209 21, 1209 91 lub 1214 90 w części drugiej załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87. 2. Świadectwa urzędowe, o których mowa w ust. 1, zaświadczają, że produkty te spełniają: a) wymogi ustanowione w rozporządzeniach: (WE) nr 178/2002, (WE) nr 852/2004 i (WE) nr 853/2004 lub wymogi uznawane za równoważne z nimi; b) wszelkie szczególne wymogi dotyczące wprowadzania do Unii, ustanowione w niniejszym rozporządzeniu. 3. Świadectwa urzędowe, o których mowa w ust. 1, mogą zawierać szczegółowe informacje wymagane zgodnie z innymi przepisami Unii dotyczącymi kwestii zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt. 4. Świadectwo urzędowe dla kiełków i nasion przeznaczonych do produkcji kiełków, określonych w ust. 1 lit. c), musi towarzyszyć przesyłce aż do chwili, gdy dotrze ona do miejsca przeznaczenia wskazanego w świadectwie urzędowym. W przypadku podziału przesyłki kopia świadectwa urzędowego musi być dołączona do każdej jej części.

Artykuł 14 Poświadczenie prywatne 1. Do przesyłek produktów złożonych, o których mowa w art. 12 ust. 2 lit. c), dołącza się poświadczenie prywatne, które zostało przygotowane i podpisane przez podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze zajmujący się przywozem i które potwierdza, że przesyłki są zgodne z mającymi zastosowanie wymogami, o których mowa w art. 126 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/625. 2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 w przypadku produktów zwolnionych z kontroli urzędowych w punktach kontroli granicznej zgodnie z art. 48 lit. h) rozporządzenia (UE) 2017/625 poświadczenie prywatne towarzyszy produktom w chwili wprowadzenia do obrotu. 3. Poświadczenie prywatne, o którym mowa w ust. 1, musi zapewniać identyfikowalność przesyłki i zawierać: a) informacje dotyczące nadawcy i odbiorcy przywożonych towarów; b) wykaz produktów pochodzenia roślinnego i przetworzonych produktów pochodzenia zwierzęcego wchodzących w skład produktów złożonych, sporządzony w porządku malejącym pod względem masy, według stanu na chwilę ich zastosowania przy wytwarzaniu produktu złożonego; c) numer zatwierdzenia zakładu wytwarzającego/zakładów wytwarzających przetworzone produkty pochodzenia zwierzęcego wchodzące w skład produktu złożonego, jak przewidziano w art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 853/2004, wskazany przez podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze zajmujący się przywozem. 4. Poświadczenie prywatne, o którym mowa w ust. 1, poświadcza, że: a) państwo trzecie lub jego region produkujące produkt złożony figuruje w wykazie co najmniej w odniesieniu do jednej z następujących kategorii produktów pochodzenia zwierzęcego: (i) produkty mięsne; (ii) produkty mleczne lub produkty na bazie siary; (iii) produkty rybołówstwa; (iv) produkty jajeczne; b) zakład produkujący produkty złożone spełnia normy higieny uznawane za równoważne z normami wymaganymi na podstawie rozporządzenia (WE) nr 852/2004; c) produkt złożony nie musi być przechowywany ani transportowany w kontrolowanej temperaturze; d) przetworzone produkty pochodzenia zwierzęcego wchodzące w skład produktu złożonego pochodzą z państw trzecich lub ich regionów, z których dozwolony jest wywóz do Unii każdego przetworzonego produktu pochodzenia zwierzęcego, lub pochodzą z Unii, a ich źródłem są zakłady wymienione w wykazie; e) przetworzone produkty pochodzenia zwierzęcego zastosowane w produkcie złożonym zostały poddane co najmniej obróbce przewidzianej w odniesieniu do tych produktów na podstawie decyzji Komisji 2007/777/WE i rozporządzenia Komisji (UE) nr 605/2010, oraz obejmuje krótki opis wszelkich procesów i temperatur zastosowanych w odniesieniu do produktu.

Artykuł 15 Wejście w życie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 14 grudnia 2019 r. Wymogi określone w art. 12 oraz art. 14 ust. 1 i 2 stosuje się jednak od dnia 21 kwietnia 2021 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 4 marca 2019 r. W imieniu Komisji Jean-Claude JUNCKER Przewodniczący

(1) Dz.U. L 95 z 7.4.2017, s. 1.

(2) Dyrektywa Rady 96/23/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie środków monitorowania niektórych substancji i ich pozostałości u żywych zwierząt i w produktach pochodzenia zwierzęcego oraz uchylająca dyrektywy 85/358/EWG i 86/469/EWG oraz decyzje 89/187/EWG i 91/664/EWG (Dz.U. L 125 z 23.5.1996, s. 10).

(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych gąbczastych encefalopatii (Dz.U. L 147 z 31.5.2001, s. 1).

(4) Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1).

(5) Rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 1).

(6) Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55).

(7) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/624 z dnia 8 lutego 2018 r. dotyczące szczególnych przepisów w dziedzinie przeprowadzania kontroli urzędowych dotyczących produkcji mięsa oraz obszarów produkcyjnych i obszarów przejściowych w odniesieniu do żywych małży zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (zob. s. 1 niniejszego Dziennika Urzędowego).

(8) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/627 z dnia 15 marca 2019 r. ustanawiające jednolite praktyczne rozwiązania dotyczące przeprowadzania kontroli urzędowych produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 oraz zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 2074/2005 w odniesieniu do kontroli urzędowych (zob. s. 51 niniejszego Dziennika Urzędowego).

(9) Rozporządzenie (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 206).

(10) Rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1).

(11) Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/185 z dnia 2 lutego 2017 r. ustanawiające środki przejściowe dotyczące stosowania niektórych przepisów rozporządzeń (WE) nr 853/2004 i (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 29 z 3.2.2017, s. 21).

(12) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie nowej żywności, zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 1852/2001 (Dz.U. L 327 z 11.12.2015, s. 1).

(13) http://www.efsa.europa.eu/en/efsajournal/pub/578

(14) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).

(15) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/626 z dnia 5 marca 2019 r. dotyczące wykazów państw trzecich lub ich regionów, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii Europejskiej niektórych zwierząt i towarów przeznaczonych do spożycia przez ludzi, zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/759 w odniesieniu do tych wykazów (zob. s. 31 niniejszego Dziennika Urzędowego).

(16) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 210/2013 z dnia 11 marca 2013 r. w sprawie zatwierdzania zakładów produkujących kiełki zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 68 z 12.3.2013, s. 24).

(17) Decyzja Komisji 2007/777/WE z dnia 29 listopada 2007 r. ustanawiająca warunki zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego oraz wzory świadectw na przywóz z krajów trzecich niektórych produktów mięsnych oraz przetworzonych żołądków, pęcherzy i jelit do spożycia przez ludzi i uchylająca decyzję 2005/432/WE (Dz.U. L 312 z 30.11.2007, s. 49).

(18) Decyzja Komisji 2006/766/WE z dnia 6 listopada 2006 r. ustanawiająca wykazy państw i terytoriów trzecich, z których dopuszczony jest przywóz małży, szkarłupni, osłonic, ślimaków morskich i produktów rybołówstwa (Dz.U. L 320 z 18.11.2006, s. 53).

(19) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 798/2008 z dnia 8 sierpnia 2008 r. ustanawiające wykaz państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do i tranzyt przez terytorium Wspólnoty drobiu i produktów drobiowych oraz wymogów dotyczących świadectw weterynaryjnych (Dz.U. L 226 z 23.8.2008, s. 1).

(20) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 605/2010 z dnia 2 lipca 2010 r. ustanawiające warunki dotyczące zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego oraz wydawania świadectw weterynaryjnych przy wprowadzaniu do Unii Europejskiej mleka surowego, przetworów mlecznych, siary i produktów na bazie siary przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz.U. L 175 z 10.7.2010, s. 1).

(21) Decyzja Komisji 2011/163/UE z dnia 16 marca 2011 r. w sprawie zatwierdzenia planów przedłożonych przez państwa trzecie zgodnie z art. 29 dyrektywy Rady 96/23/WE (Dz.U. L 70 z 17.3.2011, s. 40).

(22) Rozporządzenie Komisji (UE) 2019/759 z dnia 13 maja 2019 r. ustanawiające środki przejściowe dotyczące stosowania wymogów w zakresie zdrowia publicznego w odniesieniu do przywozu żywności zawierającej zarówno produkty pochodzenia roślinnego, jak i przetworzone produkty pochodzenia zwierzęcego (produkty złożone) (Dz.U. L 125 z 14.5.2019, s. 11).

(23) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/2470 z dnia 20 grudnia 2017 r. ustanawiające unijny wykaz nowej żywności zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 w sprawie nowej żywności (Dz.U. L 351 z 30.12.2017, s. 72).

(24) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 208/2013 z dnia 11 marca 2013 r. w sprawie wymogów dotyczących możliwości śledzenia kiełków i nasion przeznaczonych do produkcji kiełków (Dz.U. L 68 z 12.3.2013, s. 16).

(25) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/628 z dnia 8 kwietnia 2019 r. dotyczące wzorów świadectw urzędowych dla niektórych zwierząt i towarów oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2074/2005 i rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/759 w odniesieniu do tych wzorów świadectw (zob. s. 101 niniejszego Dziennika Urzędowego).

(26) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 798/2008 z dnia 8 sierpnia 2008 r. ustanawiające wykaz państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do i tranzyt przez terytorium Wspólnoty drobiu i produktów drobiowych oraz wymogów dotyczących świadectw weterynaryjnych (Dz.U. L 226 z 23.8.2008, s. 1).