PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 87/449

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2017/590

z dnia 28 lipca 2016 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących zgłaszania transakcji właściwym organom

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (1), w szczególności jego art. 26 ust. 9 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Na potrzeby skutecznej analizy danych przez właściwe organy należy zapewnić spójność standardów i formatów stosowanych przy zgłaszaniu transakcji.

(2) Biorąc pod uwagę praktyki rynkowe, doświadczenie w zakresie nadzoru i zmiany na rynku, znaczenie pojęcia transakcji na potrzeby zgłaszania powinno być szerokie. Pojęcie to powinno obejmować zakup i sprzedaż instrumentów podlegających obowiązkowi zgłaszania oraz inne przypadki nabycia lub zbycia instrumentów podlegających obowiązkowi zgłaszania, ponieważ również one mogą wywoływać obawy dotyczące ewentualnych nadużyć na rynku. Także zmiany wartości referencyjnej mogą wywoływać obawy dotyczące ewentualnych nadużyć na rynku, ponieważ ich charakter jest podobny do dodatkowych transakcji zakupu lub sprzedaży. Aby właściwe organy mogły odróżnić te zmiany od innych transakcji zakupu lub sprzedaży, informacje dotyczące tych zmian należy wyraźnie wskazać w zgłoszeniach transakcji.

(3) Pojęcie transakcji nie powinno obejmować działań lub zdarzeń, których nie trzeba zgłaszać właściwym organom na potrzeby nadzoru rynku. Aby informacje dotyczące takich działań i zdarzeń nie były uwzględniane w zgłoszeniach transakcji, powinny one zostać wyraźnie wyłączone ze znaczenia pojęcia transakcji.

(4) W celu wyjaśnienia, od których firm inwestycyjnych wymaga się zgłaszania transakcji, należy określić działania lub usługi prowadzące do transakcji. W związku z tym uznaje się, że firma inwestycyjna zawiera transakcję, gdy świadczy usługę lub wykonuje działanie, o których mowa w sekcji A pkt 1, 2 i 3 w załączniku I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE (2), podejmuje uznaniową decyzję inwestycyjną zgodnie z udzielonym przez klienta upoważnieniem lub przekazuje instrumenty finansowe z rachunków lub na rachunki, pod warunkiem że w każdym przypadku takie usługi lub działania skutkowały zawarciem transakcji. Zgodnie z art. 26 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 600/2014 w przypadku firm inwestycyjnych, które przekazują zlecenia skutkujące zawarciem transakcji, nie należy uważać, że zrealizowały takie transakcje.

(5) Aby uniknąć braku zgłaszania lub powielania zgłaszania transakcji przez firmy inwestycyjne, które wzajemnie przekazują sobie zlecenia, firma inwestycyjna, która zamierza przekazać zlecenie, powinna uzgodnić z firmą otrzymującą zlecenie, czy firma otrzymująca zgłosi wszystkie szczegółowe informacje dotyczące transakcji wynikającej z danego zlecenia lub czy przekaże zlecenie dalej innej firmie inwestycyjnej. W przypadku braku umowy zlecenie należy uznać za nieprzekazane i każda firma inwestycyjna powinna przedstawić własne zgłoszenie transakcji zawierające [wszystkie] szczegółowe informacje dotyczące transakcji zgłaszanej przez każdą firmę inwestycyjną. Ponadto należy wskazać szczegółowe informacje dotyczące zlecenia, które firmy mają sobie przekazać, aby właściwe organy otrzymały informacje, które są istotne, dokładne i kompletne.

(6) W celu zapewnienia pewnej i skutecznej identyfikacji firm inwestycyjnych odpowiedzialnych za realizację transakcji, firmy te powinny zadbać o identyfikację w zgłoszeniu transakcji przekazanym zgodnie z ich obowiązkiem zgłaszania transakcji, korzystając z zatwierdzonych, wydanych i odpowiednio odnowionych identyfikatorów podmiotu prawnego (LEI).

(7) Aby zapewnić spójną i wiarygodną identyfikację osób fizycznych, o których mowa w zgłoszeniach transakcji, osoby te należy identyfikować poprzez konkatenację nazwy państwa, którego obywatelem są te osoby, po której następują identyfikatory przyznane przez państwo, którego obywatelem są te osoby. Jeżeli wspomniane identyfikatory nie są dostępne, osoby fizyczne należy identyfikować za pomocą identyfikatorów utworzonych przez konkatenację ich daty urodzenia oraz imienia i nazwiska.

(8) Aby ułatwić nadzór rynku, identyfikacja klientów powinna być spójna, niepowtarzalna i wiarygodna. W związku z tym zgłoszenia transakcji powinny zawierać imię i nazwisko oraz datę urodzenia klientów będących osobami fizycznymi oraz identyfikatory podmiotu prawnego klientów będących podmiotami prawnymi.

(9) Osoby lub algorytmy komputerowe podejmujące decyzje inwestycyjne mogą być odpowiedzialne za nadużycia na rynku. Aby zatem zapewnić skuteczny nadzór rynku w przypadku, gdy decyzje inwestycyjne są podejmowane przez osobę niebędącą klientem lub przez algorytm komputerowy, w zgłoszeniu transakcji należy wskazać tę osobę lub ten algorytm, korzystając z niepowtarzalnych, wiarygodnych i spójnych identyfikatorów. W przypadku gdy decyzję inwestycyjną podejmuje więcej niż jedna osoba w firmie inwestycyjnej, w zgłoszeniu należy wskazać osobę, na której spoczywa główna odpowiedzialność za tę decyzję.

(10) Osoby lub algorytmy komputerowe odpowiedzialne za określenie systemu obrotu, do którego uzyskuje się dostęp, lub firmy inwestycyjnej, do której przekazywane są zlecenia, lub jakichkolwiek innych warunków związanych z realizacją zlecenia mogą tym samym ponosić odpowiedzialność za nadużycia na rynku. Aby zatem zapewnić skuteczny nadzór rynku, w zgłoszeniu transakcji należy wskazać osobę lub algorytm komputerowy w firmie inwestycyjnej odpowiedzialne za takie działania. W przypadku gdy w działaniach tych uczestniczy zarówno osoba, jak i algorytm komputerowy lub więcej osób i algorytmów, firma inwestycyjna powinna – w sposób spójny, na podstawie z góry określonych kryteriów – wskazać osobę lub algorytm ponoszące główną odpowiedzialność za te działania.

(11) W celu umożliwienia skutecznego monitorowania rynku zgłoszenia transakcji powinny zawierać dokładne informacje na temat wszelkich zmian pozycji firmy inwestycyjnej lub jej klienta, będących wynikiem transakcji podlegających zgłoszeniu w chwili realizacji takiej transakcji. Firmy inwestycyjne powinny zatem spójnie zgłaszać dane w polach powiązanych w indywidualnym zgłoszeniu transakcji i zgłaszać transakcję lub różne części transakcji w taki sposób, by ich zgłoszenia – rozpatrywane łącznie – umożliwiały uzyskanie jasnego ogólnego obrazu dokładnie odzwierciedlającego zmiany pozycji.

(12) Transakcje krótkiej sprzedaży należy wyraźnie oznaczyć jako takie, bez względu na to, czy transakcje te stanowią pełną czy częściową transakcję krótkiej sprzedaży.

(13) Skuteczny nadzór rynku w przypadku transakcji obejmujących połączenie instrumentów finansowych stanowi szczególne wyzwanie dla nadzoru rynku. Właściwy organ musi mieć ogólną orientację i możliwość analizowania transakcji oddzielnie w odniesieniu do każdego instrumentu finansowego stanowiącego element transakcji, z którą wiąże się więcej instrumentów finansowych niż jeden. W związku z tym firmy inwestycyjne, które realizują transakcje na połączonych instrumentach finansowych, powinny zgłaszać taka transakcję oddzielnie w odniesieniu do każdego instrumentu finansowego i określać związek między tymi zgłoszeniami z grupą zgłoszeń transakcji powiązanych z realizacją danej transakcji za pomocą identyfikatora, który jest niepowtarzalny na poziomie firmy.

(14) W celu zagwarantowania skuteczności nadzoru nad osobami prawnymi pod kątem nadużyć na rynku państwa członkowskie powinny zagwarantować opracowywanie, przyznawanie i utrzymywanie LEI zgodnie z międzynarodowymi zasadami, aby zapewnić spójną i jednoznaczną identyfikację osób prawnych. Firmy inwestycyjne powinny uzyskać LEI od swoich klientów przed rozpoczęciem świadczenia usług, które będą prowadzić do powstania obowiązków zgłaszania w odniesieniu do transakcji wykonywanych w imieniu tych klientów, i stosować przedmiotowe LEI w ich zgłoszeniach transakcji.

(15) W celu zapewnienia skutecznego i efektywnego monitorowania rynku zgłoszenia transakcji należy przekazywać tylko raz jednemu właściwemu organowi, który może przekierować je do innych odpowiednich właściwych organów. W związku z tym, gdy firma inwestycyjna realizuje transakcję, powinna przekazać zgłoszenie właściwemu organowi w macierzystym państwie członkowskim firmy inwestycyjnej, bez względu na to, czy w transakcji uczestniczy oddział, lub bez względu na to, czy firma zgłaszająca zrealizowała transakcję za pośrednictwem oddziału w innym państwie członkowskim. Ponadto w przypadku, gdy całość lub część transakcji jest realizowana za pośrednictwem oddziału firmy inwestycyjnej znajdującego się w innym państwie członkowskim, zgłoszenie należy przekazać wyłącznie raz do właściwego organu w macierzystym państwie członkowskim firmy inwestycyjnej, chyba że właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego i przyjmującego państwa członkowskiego uzgodniły inaczej. Aby zapewnić właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego możliwość nadzorowania usług świadczonych przez oddziały znajdujące się na terytorium tego państwa, organy te muszą otrzymywać zgłoszenia transakcji z określeniem działalności tych oddziałów. Z tego powodu, a także w celu umożliwienia przekierowania zgłoszeń transakcji do wszystkich odpowiednich organów właściwych dla oddziałów uczestniczących w tych transakcjach, konieczne jest podanie w tych zgłoszeniach szczegółowych danych dotyczących działalności oddziału.

(16) Kompletne i dokładne dane dotyczące zgłaszanych transakcji mają kluczowe znaczenie dla nadzoru nadużyć na rynku. W związku z tym systemy obrotu i firmy inwestycyjne powinny dysponować metodami i mechanizmami służącymi zapewnieniu przekazywania właściwym organom kompletnych i dokładnych zgłoszeń transakcji. Zatwierdzone mechanizmy sprawozdawcze (ARM) nie powinny być objęte zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia, ponieważ podlegają własnemu specjalnemu systemowi, określonemu w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2017/571 (3) i podlegają analogicznym wymogom służącym zapewnieniu kompletności i dokładności danych.

(17) Aby móc śledzić anulowania lub korekty, firma inwestycyjna powinna zachować szczegółowe informacje na temat tych korekt i anulowań, które uzyskała za pośrednictwem zatwierdzonego mechanizmu sprawozdawczego, w przypadku gdy zatwierdzony mechanizm sprawozdawczy anuluje lub koryguje zgłoszenie transakcji przekazane w imieniu firmy inwestycyjnej zgodnie z instrukcjami otrzymanymi od firmy inwestycyjnej.

(18) Określenie najbardziej odpowiedniego rynku pod względem płynności umożliwia przekierowanie zgłoszeń transakcji do innych właściwych organów i umożliwia inwestorom identyfikację właściwych organów, którym muszą przedkładać swoje pozycje krótkie zgodnie z art. 5, 7 i 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 236/2012 (4). Zasady dotyczące określania odpowiedniego właściwego organu na mocy dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (5) funkcjonowały skuteczne w odniesieniu do większości instrumentów finansowych i w związku z tym powinny pozostać niezmienione. Należy jednak wprowadzić nowe zasady dotyczące w szczególności tych instrumentów, które nie są objęte zakresem stosowania dyrektywy 2004/39/WE, mianowicie instrumentów dłużnych wyemitowanych przez podmiot z państwa trzeciego, uprawnień do emisji oraz instrumentów pochodnych, których bezpośredni instrument bazowy nie ma globalnego identyfikatora lub stanowi koszyk lub indeks spoza EOG.

(19) Ze względów spójności oraz w celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania rynków finansowych konieczne jest, aby przepisy ustanowione niniejszym rozporządzeniem oraz przepisy ustanowione rozporządzeniem (UE) nr 600/2014 były stosowane od tej samej daty.

(20) Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedstawiony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA).

(21) ESMA przeprowadził otwarte konsultacje publiczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwrócił się o opinię do Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych powołanej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (6),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardy i formaty danych na potrzeby zgłaszania transakcji

Zgłoszenie transakcji zawiera wszystkie szczegółowe informacje, o których mowa w załączniku I tabela 2, dotyczące instrumentów finansowych objętych zgłoszeniem. Wszystkie szczegółowe informacje, które należy uwzględnić w zgłoszeniach transakcji, przekazuje się zgodnie ze standardami i formatami określonymi w załączniku I tabela 2, w formie elektronicznej i nadającej się do odczytu maszynowego oraz za pośrednictwem wspólnego szablonu XML zgodnie z metodyką ISO 20022.

Artykuł 2

Znaczenie pojęcia transakcji

1. Do celów art. 26 rozporządzenia (UE) nr 600/2014 transakcję stanowi nabycie lub zbycie instrumentu finansowego, o którym mowa w art. 26 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 600/2014.

2. Nabycie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje:

a) zakup instrumentu finansowego;

b) zawarcie kontraktu na instrument pochodny;

c) wzrost wartości referencyjnej kontraktu na instrument pochodny.

3. Zbycie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje:

a) sprzedaż instrumentu finansowego;

b) likwidację kontraktu na instrument pochodny;

c) spadek wartości referencyjnej kontraktu na instrument pochodny.

4. Do celów art. 26 rozporządzenia (UE) nr 600/2014 transakcja obejmuje również jednoczesne nabycie i zbycie instrumentu finansowego w przypadku, gdy nie następuje zmiana własności tego instrumentu finansowego, lecz na mocy art. 6, 10, 20 lub 21 rozporządzenia (UE) nr 600/2014 wymagana jest publikacja danych posttransakcyjnych.

5. Transakcja do celów art. 26 rozporządzenia (UE) nr 600/2014 nie obejmuje:

a) transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych określonych w art. 3 pkt 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2365 (7);

b) kontraktu zawartego wyłącznie do celów rozliczenia lub rozrachunku;

c) rozliczenia wzajemnych zobowiązań między stronami, gdy zobowiązanie netto zostaje przeniesione;

d) nabycia lub zbycia będącego wyłącznie wynikiem działalności powierniczej;

e) posttransakcyjnego przypisania lub odnowienia kontraktu na instrument pochodny, gdy jedna ze stron kontraktu na instrument pochodny zostaje zastąpiona osobą trzecią;

f) kompresji portfela;

g) utworzenia lub odkupienia jednostek uczestnictwa przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania przez administratora przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania;

h) wykonania prawa wbudowanego w instrument finansowy lub konwersji obligacji zamiennych i wynikłej stąd transakcji na bazowym instrumencie finansowym;

i) utworzenia, upłynięcia terminu ważności lub wykupu instrumentu finansowego będących wynikiem uprzednio określonych postanowień umownych lub w wyniku bezwzględnie obowiązujących zdarzeń niezależnych od inwestora, gdy inwestor nie podejmuje żadnej decyzji inwestycyjnej w chwili utworzenia, upłynięcia terminu ważności lub wykupu instrumentu finansowego;

j) wzrostu lub spadku wartości referencyjnej kontraktu na instrument pochodny na skutek uprzednio określonych postanowień umownych lub bezwzględnie obowiązujących zdarzeń, gdy inwestor nie podejmuje żadnej decyzji inwestycyjnej w chwili zmiany wartości referencyjnej;

k) zmiany składu indeksu lub koszyka, która ma miejsce po realizacji transakcji;

l) nabycia w ramach planu reinwestycji dywidendy;

m) nabycia lub zbycia w ramach motywacyjnego planu udziałów pracowniczych lub wynikającego z zarządzania nieodebranymi aktywami powierniczymi lub z pozostałych uprawnień cząstkowych do akcji po zdarzeniach korporacyjnych lub w ramach programów zmniejszania liczby akcjonariuszy, w przypadku gdy spełnione zostały wszystkie następujące kryteria: (i) daty nabycia lub zbycia zostały uprzednio określone i opublikowane z wyprzedzeniem; (ii) podjęta przez inwestora decyzja inwestycyjna dotycząca nabycia lub zbycia jest równoznaczna z podjęciem przez inwestora decyzji o zawarciu transakcji bez możliwości jednostronnej zmiany warunków transakcji; (iii) czas pomiędzy podjęciem decyzji inwestycyjnej a chwilą jej wykonania wynosi co najmniej dziesięć dni roboczych; (iv) wartość transakcji jest ograniczona do równowartości 1 000 EUR w przypadku jednorazowej transakcji w odniesieniu do określonego inwestora na określonym instrumencie lub – gdy ustalenie powoduje zawarcie wielu transakcji – maksymalna łączna wartość transakcji stanowi równowartość 500 EUR w odniesieniu do określonego inwestora na określonym instrumencie w jednym miesiącu kalendarzowym;

n) oferty wymiany i oferty przetargowej na obligację lub inną formę sekurytyzowanego zadłużenia, w przypadku gdy warunki oferty zostały uprzednio określone i opublikowane z wyprzedzeniem oraz gdy decyzja inwestycyjna jest równoznaczna z podjęciem przez inwestora decyzji o zawarciu transakcji bez możliwości jednostronnej zmiany warunków transakcji;

o) nabycia lub zbycia będącego wyłącznie wynikiem przeniesienia zabezpieczenia.

Wyłączenie, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. a), nie ma zastosowania do transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych, w których kontrahentem jest członek Europejskiego Systemu Banków Centralnych.

Wyłączenie, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. i), nie ma zastosowania do pierwszych ofert publicznych lub drugich ofert publicznych lub subemisji lub emisji długu.

Artykuł 3

Znaczenie pojęcia realizacji transakcji

1. Uznaje się, że firma inwestycyjna zrealizowała transakcję w rozumieniu art. 2, gdy świadczy którąkolwiek z poniższych usług lub wykonuje którekolwiek z poniższych działań skutkujących zawarciem transakcji:

(a) przyjmowanie i przekazywanie zleceń dotyczących jednego instrumentu finansowego lub większej ich liczby;

(b) wykonywanie zleceń w imieniu klientów;

(c) prowadzenie transakcji na własny rachunek;

(d) podejmowanie uznaniowej decyzji inwestycyjnej z upoważnienia klienta;

(e) przekazanie instrumentu finansowego na rachunki lub z rachunków.

2. Uznaje się, że firma inwestycyjna nie zrealizowała transakcji, gdy przekazała zlecenie zgodnie z art. 4.

Artykuł 4

Przekazywanie zlecenia

1. Uznaje się, że firma inwestycyjna przekazująca zlecenie zgodnie z art. 26 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 600/2014 (firma przekazująca) przekazała dane zlecenie wyłącznie wtedy, gdy spełnione zostały następujące warunki:

a) zlecenie otrzymano od klienta firmy inwestycyjnej lub jest ono wynikiem uznaniowej decyzji o nabyciu lub zbyciu danego instrumentu finansowego z upoważnienia udzielonego przez jednego klienta lub większą ich liczbę;

b) firma przekazująca przekazała szczegółowe informacje dotyczące zlecenia, o których mowa w ust. 2, innej firmie inwestycyjnej (firmie otrzymującej);

c) firma otrzymująca jest objęta zakresem stosowania art. 26 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 600/2014 i zgadza się zgłosić transakcję będącą wynikiem danego zlecenia albo przekazać szczegółowe informacje dotyczące zlecenia innej firmie inwestycyjnej zgodnie z niniejszym artykułem.

Do celów akapitu pierwszego lit. c) w porozumieniu określa się termin przekazania firmie otrzymującej szczegółowych informacji dotyczących zlecenia przez firmę przekazującą i określa się, że przed przekazaniem zgłoszenia transakcji lub przekazaniem zlecenia zgodnie z niniejszym artykułem firma otrzymująca sprawdza, czy otrzymane szczegółowe informacje dotyczące zlecenia zawierają oczywiste błędy lub pominięcia.

2. Poniższe szczegółowe informacje dotyczące zlecenia należy przekazać zgodnie z ust. 1 w takim zakresie, w jakim dotyczą one danego zlecenia:

a) kod identyfikacyjny instrumentu finansowego;

b) informacje dotyczące tego, czy zlecenie dotyczy nabycia czy zbycia instrumentu finansowego;

c) cenę i ilość wskazane w zleceniu;

d) oznaczenie i szczegółowe informacje dotyczące klienta firmy przekazującej do celów zlecenia;

e) oznaczenie i szczegółowe informacje dotyczące podmiotu podejmującego decyzję w imieniu klienta, w przypadku gdy decyzja inwestycyjna jest podejmowana w ramach upoważnienia do reprezentacji;

f) oznaczenie używane do identyfikacji krótkiej sprzedaży;

g) oznaczenie używane do identyfikacji osoby lub algorytmu odpowiedzialnych za decyzję inwestycyjną w firmie przekazującej;

h) państwo oddziału firmy inwestycyjnej nadzorującego osobę odpowiedzialną za decyzję inwestycyjną oraz państwo oddziału firmy inwestycyjnej, który otrzymał zlecenie od klienta lub w którym podjęto uznaniową decyzję inwestycyjną z upoważnienia klienta;

i) w odniesieniu do zlecenia dotyczącego towarowego instrumentu pochodnego wskazanie dotyczące tego, czy transakcja ma obiektywnie zmniejszyć ryzyko zgodnie z art. 57 dyrektywy 2014/65/UE;

j) kod identyfikujący firmę przekazującą.

Do celów akapitu pierwszego lit. d), w przypadku gdy klient jest osobą fizyczną, klienta oznacza się zgodnie z art. 6.

Do celów akapitu pierwszego lit. j), w przypadku gdy przekazane zlecenie otrzymano od poprzedniej firmy, która nie przekazała zlecenia zgodnie z warunkami określonymi w niniejszym artykule, kodem jest kod identyfikacyjny firmy przekazującej. Gdy przekazane zlecenie otrzymano od poprzedniej firmy przekazującej zgodnie z warunkami określonymi w niniejszym artykule, kod przekazany zgodnie z akapitem pierwszym lit. j) jest kodem identyfikacyjnym poprzedniej firmy przekazującej.

3. W przypadku gdy z danym zleceniem związana jest więcej niż jedna firma przekazująca, szczegółowe informacje dotyczące zlecenia, o których mowa w ust. 2 akapit pierwszy lit. d)–i), przekazuje się w odniesieniu do klienta pierwszej firmy przekazującej.

4. W przypadku gdy zlecenie jest zagregowane w odniesieniu do wielu klientów, informacje, o których mowa w ust. 2, przekazuje się w odniesieniu do każdego klienta.

Artykuł 5

Identyfikacja firmy inwestycyjnej realizującej transakcję

1. Firma inwestycyjna realizująca transakcję zapewnia, by w zgłoszeniu transakcji przekazanym zgodnie z art. 26 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 600/2014 była ona zidentyfikowana za pomocą zatwierdzonego, wydanego i odpowiednio odnowionego kodu identyfikatora podmiotu prawnego zgodnego z normą ISO 17442.

2. Firma inwestycyjna realizująca transakcję zapewnia, by dane referencyjne związane z jej identyfikatorem podmiotu prawnego były odnawiane zgodnie z warunkami którejkolwiek z akredytowanych lokalnych jednostek operacyjnych globalnego systemu LEI.

Artykuł 6

Oznaczenie używane do identyfikacji osób fizycznych

1. W zgłoszeniu transakcji osobę fizyczną identyfikuje się, korzystając z oznaczenia będącego konkatenacją kodu ISO 3166-1 alfa-2 (dwuliterowy kod państwa) państwa, którego obywatelem jest dana osoba, po którym następuje krajowy identyfikator klienta wymieniony w załączniku II na podstawie obywatelstwa tej osoby.

2. Krajowy identyfikator klienta, o którym mowa w ust. 1, przypisuje się zgodnie z poziomem priorytetu przedstawionym w załączniku II, stosując identyfikator o najwyższym priorytecie, jaki ta osoba posiada, bez względu na to, czy firma inwestycyjna zna już ten identyfikator.

3. W przypadku gdy osoba fizyczna jest obywatelem większej liczby państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) niż jedno, stosuje się kod państwa pierwszego obywatelstwa po ułożeniu kodów ISO 3166-1 alfa-2 w kolejności alfabetycznej oraz identyfikator tego obywatelstwa przypisany zgodnie z ust. 2. W przypadku gdy osoba fizyczna posiada obywatelstwo państwa nienależącego do EOG stosuje się identyfikator o najwyższym priorytecie zgodnie z polem w załączniku II odnoszącym się do „wszystkich innych państw”. W przypadku gdy osoba fizyczna jest obywatelem zarówno państwa EOG, jak i państwa nienależącego do EOG, stosuje się kod państwa EOG oraz identyfikator o najwyższym priorytecie danego obywatelstwa przypisany zgodnie z ust. 2.

4. W przypadku gdy identyfikator przypisany zgodnie z ust. 2 odnosi się do CONCAT, firma inwestycyjna identyfikuje osobę fizyczną, korzystając z konkatenacji poniższych elementów w następującej kolejności:

a) data urodzenia osoby w formacie RRRRMMDD;

b) pięć pierwszych liter imienia;

c) pięć pierwszych liter nazwiska.

5. Do celów ust. 4 wyłącza się prefiksy w imieniu i nazwisku, a imiona i nazwiska krótsze niż pięcioliterowe dopełnia się znakiem „#”, aby odniesienia do imion i nazwisk zawierały pięć znaków zgodnie z ust. 4. Wszystkie znaki są zapisywane wersalikami. Nie wykorzystuje się żadnych apostrofów, akcentów, myślników, znaków interpunkcyjnych ani spacji.

Artykuł 7

Szczegółowe informacje dotyczące tożsamości klienta oraz identyfikator i szczegółowe informacje dotyczące podmiotu podejmującego decyzję

1. Zgłoszenie transakcji dotyczące transakcji zrealizowanej w imieniu klienta będącego osobą fizyczną zawiera imię i nazwisko oraz datę urodzenia klienta, jak określono w załączniku I tabela 2 pola 9, 10, 11, 18, 19 i 20.

2. W przypadku gdy klient nie jest osobą podejmującą decyzję inwestycyjną dotyczącą tej transakcji, w zgłoszeniu transakcji wskazuje się osobę podejmującą taką decyzję w imieniu klienta, jak określono w załączniku I tabela 2 pola 12–15 w odniesieniu do nabywcy i w załączniku I tabela 2 pola 21–24 w odniesieniu do zbywcy.

Artykuł 8

Identyfikacja osoby lub algorytmu komputerowego odpowiedzialnych za decyzję inwestycyjną

1. W przypadku gdy decyzja inwestycyjna o nabyciu lub zbyciu danego instrumentu finansowego jest podejmowana przez osobę lub algorytm komputerowy w firmie inwestycyjnej, tę osobę lub ten algorytm komputerowy identyfikuje się w sposób określony w załączniku I tabela 2 pole 57. Firma inwestycyjna identyfikuje taką osobę lub taki algorytm komputerowy wyłącznie w przypadku, gdy dana decyzja inwestycyjna jest podejmowana w imieniu samej firmy inwestycyjnej albo uznaniowo w imieniu klienta z jego upoważnienia udzielonego firmie inwestycyjnej.

2. W przypadku gdy decyzję inwestycyjną podejmuje więcej niż jedna osoba w firmie inwestycyjnej, firma inwestycyjna wskazuje osobę, na której spoczywa główna odpowiedzialność za tę decyzję. Osobę, na której spoczywa główna odpowiedzialność za decyzję inwestycyjną, wskazuje się zgodnie z uprzednio określonymi kryteriami ustanowionymi przez firmę inwestycyjną.

3. W przypadku gdy zgodnie z ust. 1 za decyzję inwestycyjną odpowiedzialny jest algorytm komputerowy w firmie inwestycyjnej, firma inwestycyjna przypisuje oznaczenie na potrzeby identyfikacji algorytmu komputerowego w zgłoszeniu transakcji. Oznaczenie to spełnia następujące warunki:

a) jest niepowtarzalne dla każdego zestawu kodu lub strategii handlowej stanowiących algorytm, bez względu na instrument finansowy lub rynki, do których algorytm ma zastosowanie;

b) po przypisaniu jest wykorzystywane w sposób spójny przy odnoszeniu się do algorytmu lub wersji algorytmu;

c) jest niepowtarzalne w czasie.

Artykuł 9

Identyfikacja osoby lub algorytmu komputerowego odpowiedzialnych za realizację transakcji

1. W przypadku gdy osoba lub algorytm komputerowy w firmie inwestycyjnej, która realizuje transakcję, określa system obrotu, podmiot systematycznie internalizujący transakcje lub zorganizowaną platformę obrotu poza Unią, do których należy uzyskać dostęp, firmy, do których należy przekazać zlecenia, lub jakiekolwiek warunki związane z realizacją zlecenia, daną osobę lub dany algorytm komputerowy wskazuje się w załączniku I tabela 2 pole 59.

2. W przypadku gdy za realizację transakcji odpowiedzialna jest osoba w firmie inwestycyjnej, firma inwestycyjna przypisuje oznaczenie na potrzeby identyfikacji tej osoby w zgłoszeniu transakcji zgodnie z art. 6.

3. W przypadku gdy za realizację transakcji odpowiedzialny jest algorytm komputerowy w firmie inwestycyjnej, firma inwestycyjna przypisuje oznaczenie na potrzeby identyfikacji tego algorytmu komputerowego zgodnie z art. 8 ust. 3.

4. Gdy w realizacji transakcji uczestniczy zarówno osoba, jak i algorytm komputerowy lub więcej niż jedna osoba lub jeden algorytm, firma inwestycyjna wskazuje osobę lub algorytm komputerowy ponoszące główną odpowiedzialność za realizację transakcji. Osobę lub algorytm komputerowy, na których spoczywa główna odpowiedzialność za realizację transakcji, wskazuje się zgodnie z uprzednio określonymi kryteriami ustanowionymi przez firmę inwestycyjną.

Artykuł 10

Oznaczenie używane do identyfikacji stosownego zwolnienia

W zgłoszeniach transakcji wskazuje się stosowne zwolnienie zgodnie z art. 4 lub art. 9 rozporządzenia (UE) nr 600/2014, na mocy którego zrealizowano transakcję, zgodnie z tabelą 2 pole 61 w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 11

Oznaczenie używane do identyfikacji krótkiej sprzedaży

1. W zgłoszeniach transakcji wskazuje się transakcje, które w chwili ich realizacji były transakcjami krótkiej sprzedaży lub były w części transakcjami krótkiej sprzedaży, zgodnie z załącznikiem I tabela 2 pole 62.

2. Z zachowaniem należytej staranności firma inwestycyjna określa transakcje krótkiej sprzedaży, w których jej klient jest zbywcą, w tym gdy firma inwestycyjna agreguje zlecenia wielu klientów. Firma inwestycyjna wskazuje te transakcje krótkiej sprzedaży w swoim zgłoszeniu transakcji zgodnie z załącznikiem I tabela 2 pole 62.

3. Jeżeli firma inwestycyjna realizuje transakcję krótkiej sprzedaży we własnym imieniu, wskazuje w zgłoszeniu transakcji, czy do transakcji krótkiej sprzedaży przystąpiono, realizując funkcję animatora rynku lub działając w charakterze głównego dealera na mocy wyłączenia określonego w art. 17 rozporządzenia (UE) nr 236/2012.

Artykuł 12

Zgłaszanie realizacji transakcji obejmujących połączenie instrumentów finansowych

Jeżeli firma inwestycyjna realizuje transakcję obejmującą dwa instrumenty finansowe lub większą ich liczbę, firma inwestycyjna zgłasza transakcję oddzielnie w odniesieniu do każdego instrumentu finansowego i za pomocą identyfikatora, który jest niepowtarzalny na poziomie firmy, tworzy powiązanie między tymi zgłoszeniami a grupą zgłoszeń transakcji związanych z daną realizacją, jak określono w załączniku I tabela 2 pole 40.

Artykuł 13

Warunki, na których opracowuje się, przypisuje i utrzymuje identyfikatory podmiotu prawnego

1. Państwa członkowskie zapewniają opracowywanie, przypisywanie i utrzymywanie identyfikatorów podmiotu prawnego zgodnie z poniższymi zasadami:

a) niepowtarzalności;

b) dokładności;

c) spójności;

d) neutralności;

e) wiarygodności;

f) jawnego źródła;

g) elastyczności;

h) skalowalności;

i) łatwości dostępu.

Państwa członkowskie zapewniają również, by identyfikatory podmiotu prawnego były opracowywane, przypisywane i utrzymywane przy zastosowaniu jednolitych globalnych standardów operacyjnych, by podlegały ramom zarządzania Komitetu Nadzoru Regulacyjnego ds. LEI oraz by były dostępne po rozsądnej cenie.

2. Firma inwestycyjna nie świadczy usługi, w wyniku której powstaje obowiązek dokonania zgłoszenia transakcji dotyczącego transakcji zawartej w imieniu klienta, który kwalifikuje się do posiadania kodu identyfikatora podmiotu prawnego, przed uzyskaniem kodu identyfikatora podmiotu prawnego od tego klienta.

3. Firma inwestycyjna zapewnia, by długość i budowa kodu były zgodne z normą ISO 17442 oraz by kod został wprowadzony do globalnej bazy danych LEI prowadzonej przez centralną jednostkę operacyjną wyznaczoną przez Komitet Nadzoru Regulacyjnego ds. LEI oraz by dotyczył on danego klienta.

Artykuł 14

Zgłaszanie transakcji zrealizowanych przez oddziały

1. Firma inwestycyjna zgłasza transakcje zrealizowane w całości lub w części przez swój oddział do właściwego organu w macierzystym państwie członkowskim firmy inwestycyjnej, chyba że właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego i przyjmującego państwa członkowskiego uzgodniły inaczej.

2. W przypadku gdy firma inwestycyjna realizuje transakcję w całości lub w części za pośrednictwem swojego oddziału, zgłasza daną transakcję tylko jeden raz.

3. W przypadku gdy z powodu częściowej lub pełnej realizacji transakcji za pośrednictwem oddziału firmy inwestycyjnej w zgłoszeniu transakcji należy uwzględnić szczegółowe informacje dotyczące kodu państwa oddziału firmy inwestycyjnej zgodnie z załącznikiem I tabela 2 pola 8, 17, 37, 58 lub 60, w zgłoszeniu transakcji firma inwestycyjna przedstawia kod państwa zgodny z normą ISO 3166 w odniesieniu do danego oddziału we wszystkich następujących przypadkach:

(a) gdy oddział otrzymał zlecenie od klienta lub podjął uznaniową decyzję inwestycyjną w imieniu klienta z upoważnienia klienta;

(b) gdy oddział pełni obowiązki nadzorcze względem osoby odpowiedzialnej za daną decyzję inwestycyjną;

(c) gdy oddział pełni obowiązki nadzorcze względem osoby odpowiedzialnej za realizację transakcji;

(d) gdy transakcję zrealizowano w systemie obrotu lub zorganizowanej platformie obrotu zlokalizowanych poza Unią, korzystając z członkostwa oddziału w tym systemie obrotu lub w tej zorganizowanej platformie obrotu.

4. Jeżeli jeden z przypadków przedstawionych w ust. 3 lub większa ich liczba nie mają zastosowania do oddziału firmy inwestycyjnej, w odpowiednich polach w tabeli 2 w załączniku I podaje się kod ISO macierzystego państwa członkowskiego firmy inwestycyjnej lub – w przypadku firmy z państwa trzeciego – kod państwa, w którym znajduje się siedziba zarządu lub siedziba statutowa firmy.

5. Oddział firmy z państwa trzeciego przekazuje zgłoszenie transakcji właściwemu organowi, który zatwierdził oddział. Oddział firmy z państwa trzeciego wypełnia odpowiednie pola w tabeli 2 w załączniku I, podając kod ISO państwa członkowskiego właściwego organu zatwierdzającego.

W przypadku gdy firma z państwa trzeciego ustanowiła oddziały w więcej niż jednym państwie członkowskim w Unii, oddziały te wspólnie wybierają jeden z właściwych organów w tych państwach członkowskich, do którego przesyłane będą zgłoszenia transakcji zgodnie z ust. 1–3.

Artykuł 15

Metody i mechanizmy zgłaszania transakcji finansowych

1. Metody i mechanizmy, na podstawie których systemy obrotu i firmy inwestycyjne generują i przekazują zgłoszenia transakcji, obejmują:

a) systemy służące zapewnieniu bezpieczeństwa i poufności zgłaszanych danych;

b) mechanizmy służące do poświadczenia źródła zgłoszenia transakcji;

c) środki zabezpieczające pozwalające na szybkie wznowienie zgłaszania w przypadku awarii systemu zgłaszania;

d) mechanizmy służące do identyfikacji błędów i pominięć w zgłoszeniach transakcji;

e) mechanizmy pozwalające uniknąć przekazywania powielonych zgłoszeń transakcji, również w przypadku gdy firma inwestycyjna korzysta z systemu obrotu w celu zgłaszania szczegółowych informacji na temat transakcji zrealizowanych przez firmę inwestycyjną za pośrednictwem systemów wykorzystywanych w systemie obrotu zgodnie z art. 26 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 600/2014;

f) mechanizmy służące zapewnieniu, by system obrotu przesyłał zgłoszenia wyłącznie w imieniu tych firm inwestycyjnych, które zdecydowały się korzystać z systemu obrotu do przesyłania zgłoszeń w ich imieniu w odniesieniu do transakcji zrealizowanych za pośrednictwem systemów wykorzystywanych w systemie obrotu;

g) mechanizmy służące uniknięciu zgłaszania jakiejkolwiek transakcji w przypadku, gdy nie ma obowiązku zgłoszenia zgodnie z art. 26 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 600/2014, dlatego że transakcja w rozumieniu art. 2 niniejszego rozporządzenia nie miała miejsca albo dlatego, że instrument będący przedmiotem danej transakcji nie wchodzi w zakres stosowania art. 26 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 600/2014;

h) mechanizmy identyfikacji niezgłoszonych transakcji, w odniesieniu do których istnieje obowiązek zgłaszania zgodnie z art. 26 rozporządzenia (UE) nr 600/2014, w tym w przypadkach, gdy zgłoszenia transakcji odrzucone przez właściwy organ nie zostały skutecznie ponownie zgłoszone.

2. System obrotu lub firma inwestycyjna niezwłocznie powiadamiają odpowiedni właściwy organ, gdy tylko dowiedzą się o jakimkolwiek błędzie lub pominięciu w zgłoszeniu transakcji przekazanym właściwemu organowi, o jakimkolwiek nieprzekazaniu zgłoszenia transakcji, w tym o jakimkolwiek ponownym nieprzekazaniu odrzuconego zgłoszenia transakcji w odniesieniu do transakcji podlegających zgłoszeniu, lub o zgłoszeniu transakcji, w odniesieniu do której nie ma obowiązku zgłoszenia.

3. Firmy inwestycyjne posiadają mechanizmy służące zapewnieniu, by ich zgłoszenia transakcji były kompletne i dokładne. Mechanizmy te obejmują testowanie ich procesu zgłaszania i regularne uzgadnianie rejestrów handlowych ich jednostek operacyjnych z próbkami danych przekazanymi im w tym celu przez ich właściwe organy.

4. W przypadku gdy właściwe organy nie przekażą próbek danych, firmy inwestycyjne uzgadniają rejestry handlowe swoich jednostek operacyjnych z informacjami zawartymi w zgłoszeniach transakcji, które przekazały właściwym organom, lub w zgłoszeniach transakcji, które zostały przekazane w ich imieniu przez zatwierdzone mechanizmy sprawozdawcze lub systemy obrotu. Uzgadnianie obejmuje sprawdzenie terminowości zgłoszenia, dokładności i kompletności poszczególnych pól danych oraz ich zgodności ze standardami i formatami określonymi w załączniku I tabela 2.

5. Firmy inwestycyjne posiadają mechanizmy zapewniające, by ich zgłoszenia transakcji – rozpatrywane łącznie – odzwierciedlały wszystkie zmiany dotyczące ich pozycji oraz pozycji ich klientów w danych instrumentach finansowych w chwili realizacji transakcji na instrumentach finansowych.

6. W przypadku gdy zatwierdzony mechanizm sprawozdawczy – zgodnie z instrukcjami otrzymanymi od firmy inwestycyjnej – anuluje lub koryguje zgłoszenie transakcji przekazane w imieniu firmy inwestycyjnej, firma inwestycyjna zachowuje szczegółowe informacje dotyczące korekt i anulowań, które otrzymała od zatwierdzonego mechanizmu sprawozdawczego.

7. Zgłoszenia, o których mowa w art. 26 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 600/2014, przesyła się do właściwego organu macierzystego państwa członkowskiego systemu obrotu.

8. Wymieniając między sobą zgłoszenia transakcji, właściwe organy korzystają z zabezpieczonych elektronicznych kanałów komunikacji.

Artykuł 16

Ustalenie najbardziej odpowiedniego rynku pod względem płynności

1. W przypadku zbywalnych papierów wartościowych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 44 lit. a) dyrektywy 2014/65/UE, uprawnień do emisji lub jednostek uczestnictwa w przedsiębiorstwie zbiorowego inwestowania najbardziej odpowiedni rynek pod względem płynności dla tego instrumentu finansowego (najodpowiedniejszy rynek) określa się raz w każdym roku kalendarzowym na podstawie danych z poprzedniego roku kalendarzowego, pod warunkiem że dany instrument finansowy został dopuszczony do obrotu lub był przedmiotem obrotu na początku poprzedniego roku kalendarzowego, w następujący sposób:

a) w przypadku instrumentów dopuszczonych do obrotu na jednym lub na większej liczbie rynków regulowanych najodpowiedniejszym rynkiem jest rynek regulowany, który w poprzednim roku kalendarzowym w odniesieniu do tego instrumentu charakteryzował się najwyższym obrotem, zgodnie z definicją w art. 17 ust. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/587 (8);

b) w przypadku instrumentów niedopuszczonych do obrotu na rynkach regulowanych najodpowiedniejszym rynkiem jest MTF, która w poprzednim roku kalendarzowym charakteryzowała się najwyższym obrotem dla tego instrumentu;

c) do celów lit. a) i b) najwyższy obrót oblicza się poprzez wyłączenie wszystkich transakcji, w przypadku których skorzystano ze zwolnień z wymogów przejrzystości przedtransakcyjnej zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a), b) lub c) rozporządzenia (UE) nr 600/2014.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 niniejszego artykułu, w przypadku gdy zbywalne papiery wartościowe w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 44 lit. a) dyrektywy 2014/65/UE, uprawnienia do emisji lub jednostki uczestnictwa w przedsiębiorstwie zbiorowego inwestowania nie zostały dopuszczone do obrotu lub nie były przedmiotem obrotu na początku poprzedniego roku kalendarzowego lub gdy z powodu niedostatecznej ilości danych lub ich braku nie można obliczyć obrotu zgodnie z ust. 1 lit. c) niniejszego artykułu na potrzeby ustalenia najodpowiedniejszego rynku dla tego instrumentu finansowego, najodpowiedniejszym rynkiem dla instrumentu finansowego jest rynek państwa członkowskiego, w którym po raz pierwszy złożono wniosek o dopuszczenie do obrotu lub w którym instrument po raz pierwszy był przedmiotem obrotu.

3. W przypadku zbywalnych papierów wartościowych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 44 lit. b) dyrektywy 2014/65/UE lub instrumentów rynku pieniężnego, których emitent ma siedzibę w Unii, najodpowiedniejszym rynkiem jest rynek państwa członkowskiego, w którym znajduje się siedziba statutowa emitenta.

4. W przypadku zbywalnych papierów wartościowych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 44 lit. b) dyrektywy 2014/65/UE lub instrumentów rynku pieniężnego, których emitent ma siedzibę poza Unią, najodpowiedniejszym rynkiem jest rynek państwa członkowskiego, w którym po raz pierwszy dopuszczono ten instrument finansowy do obrotu lub w którym instrument finansowy po raz pierwszy był przedmiotem obrotu w systemie obrotu.

5. W przypadku instrumentu finansowego, który jest kontraktem na instrument pochodny lub kontraktem różnic kursowych lub zbywalnym papierem wartościowym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 44 lit. c) dyrektywy 2014/65/UE, najodpowiedniejszy rynek określa się w następujący sposób:

a) w przypadku gdy aktywa bazowe instrumentu finansowego stanowią zbywalne papiery wartościowe w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 44 lit. a) dyrektywy 2014/65/UE lub uprawnienia do emisji dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub będące przedmiotem obrotu na MTF, najodpowiedniejszym rynkiem jest rynek uznany za najodpowiedniejszy dla aktywów bazowych zgodnie z ust. 1 lub 2 niniejszego artykułu;

b) w przypadku gdy aktywa bazowe instrumentu finansowego stanowią zbywalne papiery wartościowe w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 44 lit. b) dyrektywy 2014/65/UE lub instrumenty rynku pieniężnego dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub będące przedmiotem obrotu na MTF lub OTF, najodpowiedniejszym rynkiem jest rynek uznany za najodpowiedniejszy dla bazowego instrumentu finansowego zgodnie z ust. 3 lub 4 niniejszego artykułu;

c) w przypadku gdy aktywa bazowe instrumentu finansowego stanowi koszyk instrumentów finansowych, najodpowiedniejszym rynkiem jest rynek państwa członkowskiego, w którym po raz pierwszy dopuszczono ten instrument finansowy do obrotu lub w którym po raz pierwszy był on przedmiotem obrotu w systemie obrotu;

d) w przypadku gdy aktywa bazowe instrumentu finansowego stanowi indeks obejmujący instrumenty finansowe, najodpowiedniejszym rynkiem jest rynek państwa członkowskiego, w którym po raz pierwszy dopuszczono ten instrument finansowy do obrotu lub w którym po raz pierwszy był on przedmiotem obrotu w systemie obrotu;

e) w przypadku gdy aktywa bazowe instrumentu finansowego stanowi instrument pochodny dopuszczony do obrotu lub będący przedmiotem obrotu w systemie obrotu, najodpowiedniejszym rynkiem jest rynek państwa członkowskiego, w którym ten instrument pochodny jest dopuszczony do obrotu lub jest przedmiotem obrotu w systemie obrotu.

6. W przypadku instrumentów finansowych nieuwzględnionych w ust. 1–5 najodpowiedniejszym rynkiem jest rynek państwa członkowskiego systemu obrotu, w którym po raz pierwszy dopuszczono ten instrument finansowy do obrotu lub w którym po raz pierwszy był on przedmiotem obrotu w systemie obrotu.

Artykuł 17

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 3 stycznia 2018 r.

Artykuł 2 ust. 5 akapit drugi zaczyna jednak obowiązywać 12 miesięcy od daty wejścia w życie aktu delegowanego przyjętego przez Komisję zgodnie z art. 4 ust. 9 rozporządzenia (UE) 2015/2365.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 28 lipca 2016 r. W imieniu Komisji Jean-Claude JUNCKER Przewodniczący

(1) Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 84.

(2) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349).

(3) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/571 z dnia 2 czerwca 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących zezwoleń, wymogów organizacyjnych i publikacji transakcji dla dostawców usług w zakresie udostępniania informacji (zob. s. 126 niniejszego Dziennika Urzędowego).

(4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 236/2012 z dnia 14 marca 2012 r. w sprawie krótkiej sprzedaży i wybranych aspektów dotyczących swapów ryzyka kredytowego (Dz.U. L 86 z 24.3.2012, s. 1).

(5) Dyrektywa 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniająca dyrektywę Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 93/22/EWG (Dz.U. L 145 z 30.4.2004, s. 1).

(6) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).

(7) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2365 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie przejrzystości transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych i ponownego wykorzystania oraz zmiany rozporządzenia (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 337 z 23.12.2015, s. 1).

(8) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/587 z dnia 14 lipca 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 w sprawie rynków instrumentów finansowych w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów w zakresie przejrzystości dla systemów obrotu i firm inwestycyjnych w odniesieniu do akcji, kwitów depozytowych, funduszy inwestycyjnych typu ETF, certyfikatów i innych podobnych instrumentów finansowych oraz dotyczących obowiązku realizowania transakcji na określonych akcjach w systemie obrotu lub za pośrednictwem podmiotu systematycznie internalizującego transakcje (zob. s. 387 niniejszego Dziennika Urzędowego).

ZAŁĄCZNIK I Tabela 1 Objaśnienia do tabeli 2 Symbol Rodzaj danych Definicja {ALPHANUM-n} Do n znaków alfanumerycznych Pole na tekst dowolny. {CFI_CODE} 6 znaków Kod CFI według ISO 10962 {COUNTRYCODE_2} 2 znaki alfanumeryczne Dwuliterowy kod państwa zgodnie z kodem państwa ISO 3166-1 alpha-2 {CURRENCYCODE_3} 3 znaki alfanumeryczne Trzyliterowy kod waluty zgodnie z kodami walut ISO 4217 {DATE_TIME_FORMAT} Format daty i czasu zgodnie z ISO 8601 Data i czas w następującym formacie: RRRR-MM-DDThh:mm:ss.ddddddZ. — „RRRR” oznacza rok, — „MM” oznacza miesiąc, — „DD” oznacza dzień, — „T” – oznacza, że należy użyć litery „T”, — „hh” oznacza godzinę, — „mm” oznacza minutę, — „ss.dddddd” oznacza sekundę i ułamek sekundy, — Z oznacza czas UTC. Datę i czas należy podawać według czasu UTC. {DATEFORMAT} Format daty zgodnie z normą ISO 8601 Daty należy podawać w następującym formacie: RRRR-MM-DD. {DECIMAL-n/m} Liczba dziesiętna złożona z maksymalnie n cyfr łącznie, z czego maksymalnie m cyfr mogą stanowić cyfry części ułamkowej Pole numeryczne na wartości dodatnie i ujemne. — separatorem dziesiętnym jest „,” (przecinek); — liczby ujemne są poprzedzone znakiem „-” (minus); Podaje się wartości zaokrąglone, ale nie okrojone. {INDEX} 4 znaki alfabetyczne „EONA” – EONIA „EONS” – EONIA SWAP „EURI” – EURIBOR „EUUS” – EURODOLLAR „EUCH” – EuroSwiss „GCFR” – GCF REPO „ISDA” – ISDAFIX „LIBI” – LIBID „LIBO” – LIBOR „MAAA” – Muni AAA „PFAN” – Pfandbriefe „TIBO” – TIBOR „STBO” – STIBOR „BBSW” – BBSW „JIBA” – JIBAR „BUBO” – BUBOR „CDOR” – CDOR „CIBO” – CIBOR „MOSP” – MOSPRIM „NIBO” – NIBOR „PRBO” – PRIBOR „TLBO” – TELBOR „WIBO” – WIBOR „TREA” – Treasury „SWAP” – SWAP „FUSW” – Future SWAP {INTEGER-n} Liczba całkowita do n cyfr łącznie Pole numeryczne dla liczb całkowitych zarówno dodatnich, jak i ujemnych. {ISIN} 12 znaków alfanumerycznych Kod ISIN zgodnie z normą ISO 6166 {LEI} 20 znaków alfanumerycznych Identyfikator podmiotu prawnego zgodnie z normą ISO 17442 {MIC} 4 znaki alfanumeryczne Identyfikator rynku zgodnie z normą ISO 10383 {NATIONAL_ID} 35 znaków alfanumerycznych Identyfikator uzyskuje się zgodnie z art. 6 i tabelą w załączniku II.

Tabela 2 Szczegółowe informacje podlegające zgłoszeniu w zgłoszeniach transakcji Wszystkie pola są obowiązkowe, chyba że wskazano inaczej.

Nr Pole Informacje podlegające zgłoszeniu Format i standardy, które należy stosować w sprawozdawczości 1 Status zgłoszenia Wskazanie, czy zgłoszenie transakcji jest nowe lub czy stanowi anulowanie. „NEWT” – nowe „CANC” – anulowanie 2 Numer referencyjny transakcji Numer identyfikacyjny, który jest niepowtarzalny dla firmy realizującej transakcję w odniesieniu do każdego zgłoszenia transakcji. W przypadku gdy zgodnie z art. 26 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 600/2014 system obrotu przekazuje zgłoszenie transakcji w imieniu firmy, która nie podlega zakresowi stosowania rozporządzenia (UE) nr 600/2014, system obrotu umieszcza w niniejszym polu numer wewnętrznie wygenerowany przez system obrotu, który jest niepowtarzalny dla każdego zgłoszenia transakcji przekazanego przez system obrotu. {ALPHANUM-52} 3 Kod identyfikacyjny transakcji nadany przez system obrotu Jest to numer wygenerowany przez systemy obrotu i udostępniony zarówno stronom nabywającym, jak i zbywającym zgodnie z art. 12 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/580 (1). Wypełnienia niniejszego pola wymaga się wyłącznie w odniesieniu do strony rynkowej transakcji zrealizowanej w systemie obrotu. {ALPHANUM-52} 4 Kod identyfikacyjny podmiotu realizującego transakcję Kod wykorzystywany do identyfikacji podmiotu realizującego transakcję. {LEI} 5 Firma inwestycyjna objęta zakresem dyrektywy 2014/65/UE Wskazuje, czy podmiot wskazany w polu 4 jest firmą inwestycyjną objętą zakresem stosowania art. 4 ust. 1 dyrektywy 2014/65/UE. „true” – tak „false” – nie 6 Kod identyfikacyjny podmiotu przekazującego zgłoszenie transakcji Kod wykorzystywany do identyfikacji podmiotu przekazującego zgłoszenie transakcji właściwemu organowi zgodnie z art. 26 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 600/2014. Jeżeli firma realizująca transakcję przekazuje zgłoszenie bezpośrednio do właściwego organu, należy podać LEI firmy realizującej transakcję (w przypadku gdy firma realizująca transakcję jest podmiotem prawnym). Jeżeli zgłoszenie zostaje przekazane za pośrednictwem systemu obrotu, należy podać LEI operatora systemu obrotu. Jeżeli zgłoszenie zostaje przekazane za pośrednictwem zatwierdzonego mechanizmu sprawozdawczego, należy podać LEI zatwierdzonego mechanizmu sprawozdawczego. {LEI} Szczegółowe informacje na temat nabywcy — W przypadku rachunków wspólnych informacje w polach 7–11 należy powielić w odniesieniu do każdego nabywcy. — Jeżeli transakcja dotyczy przekazanego zlecenia, które spełnia warunki przekazania określone w art. 4, firma otrzymująca zlecenie wypełnia pola 7–15 w zgłoszeniu firmy otrzymującej zlecenie informacjami otrzymanymi od firmy przekazującej zlecenie. — Jeżeli transakcja dotyczy przekazanego zlecenia, które nie spełnia warunków przekazania określonych w art. 4, firma otrzymująca zlecenie traktuje firmę przekazującą zlecenie jako nabywcę. 7 Kod identyfikacyjny nabywcy Kod wykorzystywany do identyfikacji jednostki przejmującej instrument finansowy. Jeżeli jednostka przejmująca jest podmiotem prawnym, stosuje się kod LEI jednostki przejmującej. Jeżeli jednostka przejmująca nie jest podmiotem prawnym, stosuje się identyfikator określony w art. 6. Jeżeli transakcja została zrealizowana w systemie obrotu lub na zorganizowanej platformie obrotu poza Unią, które korzystają z usług kontrahenta centralnego (CCP), i gdy tożsamość jednostki przejmującej nie została ujawniona, stosuje się kod LEI kontrahenta centralnego. Jeżeli transakcja została zrealizowana w systemie obrotu lub na zorganizowanej platformie obrotu poza Unią, które nie korzystają z usług CCP, i gdy tożsamość jednostki przejmującej nie została ujawniona, stosuje się kod identyfikacyjny segmentu rynku systemu obrotu lub zorganizowanej platformy obrotu poza Unią. Jeżeli jednostka przejmująca jest firmą inwestycyjną działającą w charakterze podmiotu systematycznie internalizującego transakcje, stosuje się kod LEI podmiotu systematycznie internalizującego transakcje. Kodu „INTC” używa się do wskazania zagregowanego rachunku klienta w firmie inwestycyjnej w celu zgłoszenia przelewu na rachunek lub z rachunku z jednoczesnym przyporządkowaniem do indywidualnego klienta odpowiednio z tego rachunku lub na ten rachunek. W przypadku opcji i swapcji (opcji na swapcje) nabywcą jest kontrahent, który ma prawo do realizacji opcji, a zbywcą jest kontrahent, który sprzedaje opcję i otrzymuje premię opcyjną. W przypadku kontraktów terminowych typu future i forward innych niż walutowe kontrakty terminowe typu future i forward nabywcą jest kontrahent, który nabywa dany instrument, a zbywcą jest kontrahent, który go zbywa. W przypadku swapów dotyczących papierów wartościowych nabywcą jest kontrahent, który ponosi ryzyko zmiany ceny aktywów bazowych i otrzymuje kwotę zabezpieczenia. Zbywcą jest kontrahent, który wypłaca kwotę zabezpieczenia. W przypadku swapów dotyczących stóp procentowych lub wskaźników inflacji nabywcą jest kontrahent, który wypłaca odsetki według stałej stopy. Zbywcą jest kontrahent, który otrzymuje odsetki według stałej stopy. W przypadku swapów bazowych (swapy stóp procentowych typu zmienna za zmienną) nabywcą jest kontrahent, który płaci spread, a zbywcą jest kontrahent, który otrzymuje spread. W przypadku swapów i kontraktów terminowych typu forward dotyczących walut oraz swapów walutowych nabywcą jest kontrahent, który otrzymuje walutę, która znajduje się na pierwszym miejscu po ułożeniu walut w porządku alfabetycznym według normy ISO 4217, a zbywcą jest kontrahent, który dostarcza tę walutę. W przypadku swapów dotyczących dywidend nabywcą jest kontrahent, który otrzymuje kwoty stanowiące ekwiwalent wypłaconych faktycznych dywidend. Zbywcą jest kontrahent, który wypłaca dywidendę i otrzymuje stałe oprocentowanie. W przypadku instrumentów pochodnych dotyczących przeniesienia ryzyka kredytowego, z wyjątkiem opcji i swapcji, nabywcą jest kontrahent, który kupuje ochronę. Zbywcą jest kontrahent, który sprzedaje ochronę. W przypadku kontraktu na instrument pochodny dotyczącego towarów nabywcą jest kontrahent, który otrzymuje towar określony w zgłoszeniu, a zbywcą jest kontrahent, który dostarcza ten towar. W przypadku kontraktów terminowych na stopę procentową nabywcą jest kontrahent, który płaci stałe oprocentowanie, a zbywcą jest kontrahent, który otrzymuje stałe oprocentowanie. W przypadku wzrostu wartości referencyjnej nabywca jest tożsamy z jednostką przejmującą instrument finansowy w pierwotnej transakcji, a zbywca jest tożsamy z jednostką zbywającą instrument finansowy w pierwotnej transakcji. W przypadku spadku wartości referencyjnej nabywca jest tożsamy z jednostką zbywającą instrument finansowy w pierwotnej transakcji, a zbywca jest tożsamy z jednostką przejmującą instrument finansowy w pierwotnej transakcji. {LEI} {MIC} {NATIONAL_ID} „INTC” Dodatkowe informacje — Pola 8–15 mają zastosowanie wyłącznie, gdy nabywca jest klientem. — Pola 9–11 mają zastosowanie wyłącznie, gdy nabywca jest osobą fizyczną. 8 Państwo oddziału nabywcy Jeżeli jednostka przejmująca jest klientem, w niniejszym polu wskazuje się państwo oddziału, który otrzymał zlecenie od klienta lub który podjął uznaniowo decyzję inwestycyjną w imieniu klienta za upoważnieniem otrzymanym od klienta, zgodnie z art. 14 ust. 3. Jeżeli oddział nie wykonał tego działania, podaje się kod macierzystego państwa członkowskiego firmy inwestycyjnej lub kod państwa, w którym znajduje się siedziba zarządu lub siedziba statutowa firmy inwestycyjnej (w przypadku firm z państwa trzeciego). Jeżeli transakcja dotyczy przekazanego zlecenia, które spełnia warunki przekazania określone w art. 4, to pole należy wypełnić, wykorzystując w tym celu informacje uzyskane od firmy przekazującej zlecenie. {COUNTRYCODE_2} 9 Nabywca – imię (imiona) Pełne imię (imiona) nabywcy. W przypadku większej liczby imion niż jedno w niniejszym polu należy podać wszystkie imiona, oddzielając je przecinkami. {ALPHANUM-140} 10 Nabywca – nazwisko (nazwiska) Pełne nazwisko (nazwiska) nabywcy. W przypadku większej liczby nazwisk niż jedno w niniejszym polu należy podać wszystkie nazwiska, oddzielając je przecinkami. {ALPHANUM-140} 11 Nabywca – data urodzenia Data urodzenia nabywcy {DATEFORMAT} Podmiot podejmujący decyzję w imieniu nabywcy — Pola 12–15 mają zastosowanie wyłącznie w przypadku, gdy podmiot podejmujący decyzję działa w ramach upoważnienia do reprezentacji 12 Kod podmiotu podejmującego decyzję w imieniu nabywcy Kod wykorzystywany do identyfikacji osoby, która podejmuje decyzję o nabyciu instrumentu finansowego. Jeżeli decyzję podejmuje firma inwestycyjna, w niniejszym polu należy podać tożsamość firmy inwestycyjnej, a nie osoby, która podjęła decyzję inwestycyjną. Jeżeli podmiot podejmujący decyzję jest podmiotem prawnym, stosuje się kod LEI podmiotu podejmującego decyzję. Jeżeli podmiot podejmujący decyzję nie jest podmiotem prawnym, stosuje się identyfikator określony w art. 6. {LEI} {NATIONAL_ID} Informacje na temat podmiotu podejmującego decyzję w imieniu nabywcy — Pola 13–15 mają zastosowanie wyłącznie w przypadku, gdy podmiot podejmujący decyzję jest osobą fizyczną. 13 Podmiot podejmujący decyzję w imieniu nabywcy – imię (imiona) Pełne imię (imiona) podmiotu podejmującego decyzję w imieniu nabywcy. W przypadku większej liczby imion niż jedno w niniejszym polu należy podać wszystkie imiona, oddzielając je przecinkami. {ALPHANUM-140} 14 Podmiot podejmujący decyzję w imieniu nabywcy – nazwisko (nazwiska) Pełne nazwisko (nazwiska) podmiotu podejmującego decyzję w imieniu nabywcy. W przypadku większej liczby nazwisk niż jedno w niniejszym polu należy podać wszystkie nazwiska, oddzielając je przecinkami. {ALPHANUM-140} 15 Podmiot podejmujący decyzję w imieniu nabywcy – data urodzenia Data urodzenia podmiotu podejmującego decyzję w imieniu nabywcy. {DATEFORMAT} Szczegółowe informacje dotyczące zbywcy i podmiotu podejmującego decyzję w jego imieniu — W przypadku rachunków wspólnych informacje w polach 16–20 należy powielić w odniesieniu do każdego zbywcy. — Jeżeli transakcja zrealizowana w imieniu zbywcy dotyczy przekazanego zlecenia, które spełnia warunki przekazania określone w art. 4, firma otrzymująca zlecenie wypełnia pola 16–24 w zgłoszeniu firmy otrzymującej zlecenie, wpisując informacje otrzymane od firmy przekazującej zlecenie. — Jeżeli transakcja dotyczy przekazanego zlecenia, które nie spełnia warunków przekazania określonych w art. 4, firma otrzymująca zlecenie traktuje firmę przekazującą zlecenie jako zbywcę. 16 Kod identyfikacyjny zbywcy Kod wykorzystywany do identyfikacji jednostki zbywającej instrument finansowy. Jeżeli jednostka zbywająca jest podmiotem prawnym, stosuje się kod LEI jednostki zbywającej. Jeżeli jednostka zbywająca nie jest podmiotem prawnym, stosuje się identyfikator określony w art. 6. Jeżeli transakcja została zrealizowana w systemie obrotu lub na zorganizowanej platformie obrotu poza Unią, które korzystają z usług CCP, i gdy tożsamość jednostki zbywającej nie została ujawniona, stosuje się kod LEI CCP. Jeżeli transakcja została zrealizowana w systemie obrotu lub na zorganizowanej platformie obrotu poza Unią, które nie korzystają z usług CCP, i gdy tożsamość jednostki zbywającej nie została ujawniona, stosuje się kod identyfikacyjny segmentu rynku systemu obrotu lub zorganizowanej platformy obrotu poza Unią. Jeżeli jednostka zbywająca jest firmą inwestycyjną działającą w charakterze podmiotu systematycznie internalizującego transakcje, stosuje się kod LEI podmiotu systematycznie internalizującego transakcje. Kodu „INTC” używa się do wskazania zagregowanego rachunku klienta w firmie inwestycyjnej w celu zgłoszenia przelewu na rachunek lub z rachunku z jednoczesnym przyporządkowaniem do indywidualnego klienta odpowiednio z tego rachunku lub na ten rachunek. W przypadku opcji i swapcji (opcji na swapcje) nabywcą jest kontrahent, który ma prawo do realizacji opcji, a zbywcą jest kontrahent, który sprzedaje opcję i otrzymuje premię opcyjną. W przypadku kontraktów terminowych typu future i forward innych niż walutowe kontrakty terminowe typu future i forward nabywcą jest kontrahent, który nabywa dany instrument, a zbywcą jest kontrahent, który go zbywa. W przypadku swapów dotyczących papierów wartościowych nabywcą jest kontrahent, który ponosi ryzyko zmiany ceny aktywów bazowych i otrzymuje kwotę zabezpieczenia. Zbywcą jest kontrahent, który wypłaca kwotę zabezpieczenia. W przypadku swapów dotyczących stóp procentowych lub wskaźników inflacji nabywcą jest kontrahent, który wypłaca odsetki według stałej stopy. Zbywcą jest kontrahent, który otrzymuje odsetki według stałej stopy. W przypadku swapów bazowych (swapy stóp procentowych typu zmienna za zmienną) nabywcą jest kontrahent, który płaci spread, a zbywcą jest kontrahent, który otrzymuje spread. W przypadku swapów i kontraktów terminowych typu forward dotyczących walut oraz swapów walutowych nabywcą jest kontrahent, który otrzymuje walutę, która znajduje się na pierwszym miejscu po ułożeniu walut w porządku alfabetycznym według normy ISO 4217, a zbywcą jest kontrahent, który dostarcza tę walutę. W przypadku swapów dotyczących dywidend nabywcą jest kontrahent, który otrzymuje kwoty stanowiące ekwiwalent wypłaconych faktycznych dywidend. Zbywcą jest kontrahent, który wypłaca dywidendę i otrzymuje stałe oprocentowanie. W przypadku instrumentów pochodnych dotyczących przeniesienia ryzyka kredytowego, z wyjątkiem opcji i swapcji, nabywcą jest kontrahent, który kupuje ochronę. Zbywcą jest kontrahent, który sprzedaje ochronę. W przypadku kontraktów na instrumenty pochodne dotyczących towarów nabywcą jest kontrahent, który otrzymuje towar określony w zgłoszeniu, a zbywcą jest kontrahent, który dostarcza ten towar. W przypadku kontraktów terminowych na stopę procentową nabywcą jest kontrahent, który płaci stałe oprocentowanie, a zbywcą jest kontrahent, który otrzymuje stałe oprocentowanie. W przypadku wzrostu wartości referencyjnej zbywca jest tożsamy z jednostką zbywającą w pierwotnej transakcji. W przypadku spadku wartości referencyjnej zbywca jest tożsamy z jednostką przejmującą instrument finansowy w pierwotnej transakcji. {LEI} {MIC} {NATIONAL_ID} „INTC” 17–24 Pola 17–24 stanowią odzwierciedlenie wszystkich pól dotyczących nabywcy o nr 8–15 (szczegółowe informacje dotyczące nabywcy i podmiotu podejmującego decyzję w jego imieniu) w odniesieniu do zbywcy. Szczegółowe informacje dotyczące przekazania — Pola 26 i 27 wypełnia się tylko w odniesieniu do zgłoszeń transakcji przekazywanych przez firmę otrzymującą zlecenie, gdy spełnione zostały wszystkie warunki przekazania określone w art. 4. — Jeżeli firma działa zarówno w charakterze firmy otrzymującej zlecenie, jak i firmy przekazującej zlecenie, wypełnia pole 25 w celu wskazania, że jest firmą przekazującą zlecenie oraz wypełnia pola 26 i 27 z perspektywy firmy otrzymującej zlecenie. 25 Wskaźnik przekazania zlecenia Firma przekazująca zlecenie wpisuje „true” w zgłoszeniu firmy przekazującej zlecenie, gdy warunki przekazania określone w art. 4 nie zostały spełnione. „false” – we wszystkich innych przypadkach „true” „false” 26 Kod identyfikacyjny firmy przekazującej zlecenie w imieniu nabywcy Kod wykorzystywany do identyfikacji firmy przekazującej zlecenie. Niniejsze pole wypełnia firma otrzymująca zlecenie w zgłoszeniu firmy otrzymującej zlecenie, wpisując kod identyfikacyjny przekazany przez firmę przekazującą zlecenie. {LEI} 27 Kod identyfikacyjny firmy przekazującej zlecenie w imieniu zbywcy Kod wykorzystywany do identyfikacji firmy przekazującej zlecenie. Niniejsze pole wypełnia firma otrzymująca zlecenie w zgłoszeniu firmy otrzymującej zlecenie, wpisując kod identyfikacyjny przekazany przez firmę przekazującą zlecenie. {LEI} Szczegóły transakcji 28 Data i czas transakcji Data i godzina realizacji transakcji. W przypadku transakcji realizowanych w systemie obrotu poziom szczegółowości jest zgodny z wymogami określonymi w art. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/574 (2). W przypadku transakcji nierealizowanych w systemie obrotu należy podać datę i godzinę, kiedy strony uzgodniły treść następujących pól: ilość, cena, waluty w polach 31, 34 i 44, kod identyfikacyjny instrumentu, klasyfikacja instrumentu i kod instrumentu bazowego, w stosownych przypadkach. W przypadku transakcji nierealizowanych w systemie obrotu godzina musi być podana z dokładnością co do sekundy. Jeżeli transakcja jest wynikiem zlecenia przekazanego osobie trzeciej przez firmę realizującą zlecenie w imieniu klienta, a warunki dotyczące przekazania zlecenia określone w art. 4 nie zostały spełnione, podaje się datę i godzinę transakcji, a nie godzinę przekazania zlecenia. {DATE_TIME_FORMAT} 29 Charakter, w jakim zawarto transakcję Wskazanie, czy transakcja jest wynikiem prowadzenia przez firmę realizującą zlecenie obrotu polegającego na zestawianiu zleceń w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 38 dyrektywy 2014/65/UE lub zawarcia przez nią transakcji na własny rachunek w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 6 tej dyrektywy. Jeżeli transakcja nie jest wynikiem prowadzenia przez firmę realizującą zlecenie obrotu polegającego na zestawianiu zleceń lub zawarcia przez nią transakcji na własny rachunek, niniejsze pole wskazuje, że transakcję zawarto w innym charakterze. „DEAL” – zawarcie transakcji na własny rachunek „MTCH” – obrót polegający na zestawianiu zleceń „AOTC” – transakcja zawarta w innym charakterze 30 Ilość Liczba jednostek instrumentu finansowego lub liczba kontraktów na instrumenty pochodne objętych transakcją. Wartość nominalna lub pieniężna instrumentu finansowego. W przypadku instrumentów typu spread bet ilość stanowi wartość pieniężna zakładu postawionego na każdy punkt zmiany ceny bazowego instrumentu finansowego. W przypadku swapów ryzyka kredytowego ilość jest wartością referencyjną, dla której nabyto lub zbyto ochronę. W przypadku wzrostu lub spadku wartości referencyjnej kontraktów na instrumenty pochodne liczba ta odzwierciedla wartość bezwzględną zmiany i wyrażona jest jako liczba dodatnia. Informacje podane w tym polu muszą być zgodne z wartościami podanymi w polach 33 i 46. {DECIMAL-18/17} – jeżeli ilość jest wyrażona jako liczba jednostek {DECIMAL-18/5} – jeżeli ilość jest wyrażona jako wartość pieniężna lub nominalna 31 Waluta w odniesieniu do ilości Waluta, w jakiej wyrażono ilość. Ma zastosowanie tylko wówczas, gdy ilość wyrażono jako wartość nominalną lub pieniężną. {CURRENCYCODE_3} 32 Wzrost/spadek wartości referencyjnej instrumentu pochodnego Wskazanie, czy transakcja stanowi wzrost czy spadek wartości referencyjnej kontraktu na instrument pochodny. Pole należy wypełnić wyłącznie w przypadku, gdy nastąpiła zmiana wartości referencyjnej kontraktu na instrument pochodny. „INCR” – wzrost „DECR” – spadek 33 Cena Cena, po której zawarto transakcję, z wyłączeniem, w stosownych przypadkach, prowizji i naliczonych odsetek. W przypadku umów opcji ceną transakcyjną jest premia opcyjna kontraktu na instrument pochodny przypadająca na instrument bazowy lub punkt indeksu. W przypadku instrumentów typu spread bet jest to cena referencyjna instrumentu bazowego. W przypadku swapów ryzyka kredytowego (CDS) jest to kupon w punktach bazowych. Jeżeli cena wyrażona jest jako wartość pieniężna, podaje się ją w walucie głównej. W przypadku gdy cena nie jest obecnie dostępna, ale jej ustalanie jest w toku, należy wpisać „PNDG”. Jeżeli cena nie ma zastosowania, należy wpisać „NOAP”. Informacje podane w niniejszym polu muszą być zgodne z wartościami podanymi w polach 30 i 46. {DECIMAL-18/13} – jeżeli cena jest wyrażona jako wartość pieniężna. {DECIMAL-11/10} – jeżeli cena jest wyrażona jako odsetek lub stopa zwrotu {DECIMAL-18/17} – jeżeli cena jest wyrażona jako punkty bazowe „PNDG” – jeżeli cena nie jest dostępna „NOAP” – jeżeli cena nie ma zastosowania 34 Waluta w odniesieniu do ceny Waluta, w której wyrażona jest cena (ma zastosowanie, jeżeli cena jest wyrażona jako wartość pieniężna). {CURRENCYCODE_3} 35 Kwota netto Kwota netto transakcji oznacza kwotę pieniężną, którą płaci nabywca instrumentu dłużnego po rozliczeniu transakcji. Wartość kwoty pieniężnej oblicza się następująco: (cena czysta * wartość nominalna)+wszelkie nabyte kupony. W związku z tym kwota netto transakcji nie obejmuje jakichkolwiek prowizji ani innych opłat naliczanych od nabywcy instrumentu dłużnego. Pole należy wypełnić wyłącznie w przypadku, gdy instrument finansowy jest długiem. {DECIMAL-18/5} 36 System Oznaczenie systemu, w którym zrealizowano transakcję. W przypadku transakcji realizowanych w systemie obrotu, za pomocą podmiotu systematycznie internalizującego transakcje lub na zorganizowanej platformie obrotu poza Unią należy zastosować kod identyfikacyjny segmentu rynku zgodnie z normą ISO 10383. Jeżeli kod identyfikacyjny segmentu rynku nie istnieje, należy stosować operacyjny kod identyfikacyjny rynku. Należy stosować kod identyfikacyjny segmentu rynku „XOFF” w odniesieniu do instrumentów finansowych dopuszczonych do obrotu lub będących przedmiotem obrotu w systemie obrotu lub w odniesieniu do których złożono wniosek o dopuszczenie do obrotu, w przypadku gdy transakcja na tym instrumencie finansowym nie jest realizowana w systemie obrotu, za pomocą podmiotu systematycznie internalizującego transakcje lub na zorganizowanej platformie obrotu poza Unią lub w przypadku gdy firma inwestycyjna nie wie, że prowadzi wymianę handlową z inną firmą inwestycyjną działającą w charakterze podmiotu systematycznie internalizującego transakcje. Należy stosować kod identyfikacyjny segmentu rynku „XXXX” w odniesieniu do instrumentów finansowych niedopuszczonych do obrotu lub niebędących przedmiotem obrotu w systemie obrotu lub w odniesieniu do których nie złożono wniosku o dopuszczenie do obrotu oraz niebędących przedmiotem obrotu na zorganizowanej platformie obrotu poza Unią, lecz gdy instrument bazowy został dopuszczony do obrotu lub jest przedmiotem obrotu w systemie obrotu. {MIC} 37 Państwo członkostwa oddziału Kod wykorzystywany do identyfikacji państwa oddziału firmy inwestycyjnej, którego członkostwo w rynku wykorzystano do realizacji transakcji. Jeżeli nie wykorzystano członkostwa oddziału w rynku, w niniejszym polu podaje się kod macierzystego państwa członkowskiego firmy inwestycyjnej lub kod państwa, w którym znajduje się siedziba zarządu lub siedziba statutowa firmy (w przypadku firm z państwa trzeciego). Niniejsze pole wypełnia się wyłącznie w odniesieniu do strony rynkowej transakcji zrealizowanej w systemie obrotu lub na zorganizowanej platformie obrotu poza Unią. {COUNTRYCODE_2} 38 Płatność z góry Wartość pieniężna jakiejkolwiek płatności z góry otrzymanej lub dokonanej przez zbywcę. Jeżeli zbywca otrzymuje płatność z góry, wpisana wartość jest dodatnia. Jeżeli zbywca dokonuje płatności z góry, wpisana wartość jest ujemna. {DECIMAL-18/5} 39 Waluta płatności z góry Waluta, w jakiej dokonano płatności z góry. {CURRENCYCODE_3} 40 Numer identyfikacyjny składnika złożonego obrotu Identyfikator wewnętrzny firmy zgłaszającej, służący do identyfikacji wszystkich zgłoszeń dotyczących tej samej realizacji transakcji dotyczącej połączenia instrumentów finansowych zgodnie z art. 12. Kod musi być niepowtarzalny na poziomie firmy w odniesieniu do grupy zgłoszeń związanych z realizacją. Pole należy wypełnić wyłącznie w przypadku, gdy zastosowanie mają warunki określone w art. 12. {ALPHANUM-35} Szczegółowe informacje na temat instrumentu 41 Kod identyfikacyjny instrumentu Kod wykorzystywany do identyfikacji instrumentu finansowego Niniejsze pole ma zastosowanie do instrumentów finansowych, w odniesieniu do których złożono wniosek o dopuszczenie do obrotu, które zostały dopuszczone do obrotu lub które są przedmiotem obrotu w systemie obrotu lub za pośrednictwem podmiotu systematycznie internalizującego transakcje. Ma ono również zastosowanie do instrumentów finansowych, które posiadają kod ISIN i są przedmiotem obrotu na zorganizowanej platformie obrotu poza Unią, gdy instrument bazowy jest instrumentem finansowym będącym przedmiotem obrotu w systemie obrotu. {ISIN} Pola 42–56 nie mają zastosowania, gdy: transakcje są realizowane w systemie obrotu lub gdy firma inwestycyjna działa w charakterze podmiotu systematycznie internalizującego transakcje; lub w polu 41 wprowadzono kod ISIN, który jest uwzględniony w wykazie danych referencyjnych otrzymanym od ESMA 42 Pełna nazwa instrumentu Pełna nazwa instrumentu finansowego {ALPHANUM-350} 43 Klasyfikacja instrumentu Taksonomia wykorzystywana do klasyfikacji instrumentu finansowego. Należy podać kompletny i właściwy kod CFI. {CFI_CODE} 44 Waluta nominalna 1 Waluta, w której denominowana jest wartość nominalna. W przypadku kontraktu pochodnego na stopę procentową lub walutowego instrumentu pochodnego będzie to waluta nominalna części 1 lub waluta 1 pary. W przypadku swapcji, których swap bazowy jest jednowalutowy, będzie to waluta nominalna swapu bazowego. W przypadku swapcji, których swap bazowy jest wielowalutowy, będzie to waluta nominalna części 1 swapu. {CURRENCYCODE_3} 45 Waluta nominalna 2 W przypadku swapów wielowalutowych lub swapów walutowych – waluta, w której denominowana jest część 2 kontraktu. W przypadku swapcji, których swapem bazowym jest swap wielowalutowy – waluta, w której denominowana jest część 2 swapu. {CURRENCYCODE_3} 46 Mnożnik ceny Liczba jednostek instrumentu bazowego reprezentowana przez jeden kontrakt na instrumenty pochodne. Wartość pieniężna objęta jednym kontraktem swap, jeżeli w polu ilość wskazano liczbę kontraktów swap w transakcji. W odniesieniu do kontraktu typu future lub opcji na indeks – kwota przypadająca na każdy punkt indeksu. W odniesieniu do kontraktów typu spread bet – zmiana ceny instrumentu bazowego, na którym opiera się spread bet. Informacje podane w niniejszym polu muszą być zgodne z wartościami podanymi w polach 30 i 33. {DECIMAL-18/17} 47 Kod instrumentu bazowego Kod ISIN instrumentu bazowego. W odniesieniu do ADR, GDR i podobnych instrumentów – kod ISIN instrumentu finansowego, na którym instrumenty te są oparte. W odniesieniu do obligacji zamiennych – kod ISIN instrumentu, w który obligacja może zostać przekształcona. W odniesieniu do instrumentów pochodnych lub innych instrumentów, które mają instrument bazowy – kod ISIN instrumentu bazowego, jeżeli instrument bazowy jest dopuszczony do obrotu lub jest przedmiotem obrotu w systemie obrotu. W przypadku gdy instrumentem bazowym jest dywidenda od akcji – kod ISIN powiązanej akcji uprawniającej do dywidendy będącej instrumentem bazowym. W odniesieniu do swapów ryzyka kredytowego podaje się kod ISIN zobowiązania referencyjnego. W przypadku gdy instrumentem bazowym jest indeks, który posiada ISIN – kod ISIN tego indeksu. W przypadku gdy instrumentem bazowym jest koszyk, należy podać kody ISIN każdego ze składników koszyka, które są dopuszczone do obrotu lub są przedmiotem obrotu w systemie obrotu. Pole 47 należy wypełnić tyle razy, ile jest konieczne, aby wymienić wszystkie instrumenty w koszyku podlegające zgłoszeniu. {ISIN} 48 Nazwa indeksu bazowego W przypadku gdy instrumentem bazowym jest indeks – nazwa indeksu. {INDEX} lub {ALPHANUM-25} – jeżeli nazwa indeksu nie jest wymieniona w wykazie {INDEX} 49 Termin indeksu bazowego W przypadku gdy instrumentem bazowym jest indeks – termin indeksu. {INTEGER-3}+„DAYS” – dni {INTEGER-3}+„WEEK” – tygodnie {INTEGER-3}+„MNTH” – miesiące {INTEGER-3}+„YEAR” – lata 50 Rodzaj opcji Wskazanie, czy kontrakt pochodny jest opcją kupna (prawo do zakupu danego składnika aktywów bazowych) lub opcją sprzedaży (prawo do sprzedaży danego składnika aktywów bazowych) lub czy w chwili realizacji nie można stwierdzić, czy chodzi o opcję kupna czy opcję sprzedaży. W przypadku swapcji jest to: — „PUTO” – w przypadku otrzymującej swapcji, w której nabywca ma prawo do zawierania transakcji swap jako odbiorca według stałego oprocentowania. — „Call” – w przypadku płacącej swapcji, w której nabywca ma prawo do zawierania transakcji swap jako płatnik według stałego oprocentowania. W przypadku górnych i dolnych limitów jest to: — „PUTO” w przypadku dolnego limitu. — „Call” w przypadku górnego limitu. Pole dotyczy wyłącznie instrumentów pochodnych, które są opcjami lub warrantami. „PUTO” – opcja sprzedaży „CALL” – opcja kupna „OTHR” – jeżeli nie można określić, czy chodzi o opcję kupna, czy opcję sprzedaży 51 Kurs wykonania Uprzednio określona cena, po jakiej posiadacz będzie musiał zakupić lub sprzedać instrument bazowy, lub wskazanie, że w chwili realizacji cena ta nie może zostać określona. Pole dotyczy jedynie opcji lub warrantów, w przypadku których kurs wykonania może zostać określony w chwili realizacji. W przypadku gdy cena nie jest obecnie dostępna, ale jej ustalanie jest w toku, należy wpisać „PNDG”. Jeżeli kurs wykonania nie ma zastosowania, pola nie należy wypełniać. {DECIMAL-18/13} – jeżeli cena jest wyrażona jako wartość pieniężna. {DECIMAL-11/10} – jeżeli cena jest wyrażona jako odsetek lub stopa zwrotu {DECIMAL-18/17} – jeżeli cena jest wyrażona jako punkty bazowe „PNDG” – jeżeli cena nie jest dostępna 52 Waluta kursu wykonania Waluta, w której wyrażony jest kurs wykonania {CURRENCYCODE_3} 53 Sposób wykonania opcji Wskazanie, czy opcja może zostać wykonana jedynie w jednym określonym terminie (opcja europejska, opcja azjatycka), w jednym z wielu z góry określonych terminów (opcja bermudzka) lub w dowolnym momencie w trakcie obowiązywania kontraktu (opcja amerykańska). Pole to ma zastosowanie jedynie w przypadku opcji, warrantów i certyfikatów o uprawnieniach do płatności. „EURO” – opcja europejska „AMER” – opcja amerykańska „ASIA” – opcja azjatycka „BERM” – opcja bermudzka „OTHR” – inny rodzaj opcji 54 Termin zapadalności Termin zapadalności instrumentu finansowego. Pole dotyczy wyłącznie instrumentów dłużnych z określonym terminem zapadalności. {DATEFORMAT} 55 Dzień wygaśnięcia Dzień wygaśnięcia instrumentu finansowego. Pole dotyczy wyłącznie instrumentów pochodnych z określonym dniem wygaśnięcia. {DATEFORMAT} 56 Rodzaj dostawy Wskazanie, czy transakcja jest rozliczana w ramach dostawy fizycznej czy gotówkowo. Jeżeli rodzaj dostawy nie może zostać określony w chwili realizacji, należy wpisać „OPTL” Niniejsze pole ma zastosowanie wyłącznie do instrumentów pochodnych. „PHYS” – rozliczenie w ramach dostawy fizycznej „CASH” – rozliczenie gotówkowe „OPTL” – opcjonalne dla kontrahenta lub ustalane przez osobę trzecią Uczestnik rynku, algorytmy, zwolnienia i wskaźniki 57 Decyzja inwestycyjna w firmie Kod wykorzystywany do identyfikacji osoby lub algorytmu w firmie inwestycyjnej, odpowiedzialnych za podjęcie decyzji inwestycyjnej. W przypadku osób fizycznych stosuje się identyfikator określony w art. 6. Jeżeli decyzję inwestycyjną podjął algorytm, pole wypełnia się zgodnie z art. 8. Pole ma zastosowanie wyłącznie do decyzji inwestycyjnej w firmie. Jeżeli transakcja dotyczy przekazanego zlecenia, które spełnia warunki przekazania określone w art. 4, niniejsze pole wypełnia firma otrzymująca zlecenie w zgłoszeniu firmy otrzymującej zlecenie, korzystając z informacji uzyskanych od firmy przekazującej zlecenie. {NATIONAL_ID} – osoby fizyczne {ALPHANUM-50} – algorytmy 58 Państwo oddziału nadzorującego osobę odpowiedzialną za decyzję inwestycyjną Kod wykorzystywany do identyfikacji państwa oddziału firmy inwestycyjnej osoby odpowiedzialnej za podjęcie decyzji inwestycyjnej, jak określono w art. 14 ust. 3 lit. b). Jeżeli oddział nie pełnił funkcji nadzorczej w stosunku do osoby odpowiedzialnej za podjęcie decyzji inwestycyjnej, w niniejszym polu podaje się kod macierzystego państwa członkowskiego firmy inwestycyjnej lub kod państwa, w którym znajduje się siedziba zarządu lub siedziba statutowa firmy (w przypadku firm z państwa trzeciego). Jeżeli transakcja dotyczy przekazanego zlecenia, które spełnia warunki przekazania określone w art. 4, niniejsze pole wypełnia firma otrzymująca zlecenie w zgłoszeniu firmy otrzymującej zlecenie, korzystając z informacji uzyskanych od firmy przekazującej zlecenie. Niniejsze pole nie ma zastosowania, jeżeli decyzję inwestycyjną podjął algorytm. {COUNTRYCODE_2} 59 Realizacja transakcji w firmie Kod wykorzystywany do identyfikacji osoby lub algorytmu w firmie inwestycyjnej, odpowiedzialnych za realizację transakcji. W przypadku osób fizycznych stosuje się identyfikator określony w art. 6. Jeżeli transakcję zrealizował algorytm, pole wypełnia się zgodnie z art. 9. {NATIONAL_ID} – osoby fizyczne {ALPHANUM-50} – algorytmy 60 Państwo oddziału nadzorującego osobę odpowiedzialną za realizację transakcji Kod wykorzystywany do identyfikacji państwa oddziału firmy inwestycyjnej osoby odpowiedzialnej za realizację transakcji, jak określono w art. 14 ust. 3 lit. c). Jeżeli oddział nie pełnił funkcji nadzorczej w stosunku do osoby odpowiedzialnej za realizację transakcji, w niniejszym polu podaje się kod macierzystego państwa członkowskiego firmy inwestycyjnej lub kod państwa, w którym znajduje się siedziba zarządu lub siedziba statutowa firmy (w przypadku firm z państwa trzeciego). Niniejsze pole nie ma zastosowania, jeżeli transakcję zrealizował algorytm. {COUNTRYCODE_2} 61 Wskaźnik zwolnienia Wskazanie, czy transakcja została zrealizowana w ramach zwolnienia z wymogów przejrzystości przedtransakcyjnej zgodnie z art. 4 i 9 rozporządzenia (UE) nr 600/2014. W przypadku instrumentów udziałowych: „RFPT” = transakcja po cenie referencyjnej „NLIQ” = transakcje negocjowane w płynnych instrumentach finansowych „OILQ” = transakcje negocjowane w niepłynnych instrumentach finansowych „PRIC” = negocjowane transakcje zawierane na warunkach innych niż bieżąca cena rynkowa danego udziałowego instrumentu finansowego. W przypadku instrumentów innych niż udziałowe: „SIZE” = transakcja o wielkości powyżej określonej wielkości „ILQD” = transakcja na instrumencie niepłynnym Niniejsze pole wypełnia się wyłącznie w odniesieniu do strony rynkowej transakcji zrealizowanej w ramach zwolnienia w systemie obrotu. Należy podać jedno lub więcej z następujących oznaczeń: „RFPT” – cena referencyjna „NLIQ” – negocjowane (płynne) „OILQ” – negocjowane (niepłynne) „PRIC” – negocjowane (warunki) „SIZE” – wielkość powyżej określonej wielkości „ILQD” – instrument niepłynny 62 Wskaźnik krótkiej sprzedaży Krótka sprzedaż zawarta przez firmę inwestycyjną we własnym imieniu lub w imieniu klienta, jak opisano w art. 11. Jeżeli firma inwestycyjna realizuje transakcję w imieniu klienta, który sprzedaje, a firma inwestycyjna – z zachowaniem należytej staranności – nie może stwierdzić, czy jest to transakcja krótkiej sprzedaży, niniejsze pole wypełnia się, wpisując „UNDI”. Jeżeli transakcja dotyczy przekazanego zlecenia, które spełnia warunki przekazania określone w art. 4 niniejszego rozporządzenia, niniejsze pole wypełnia firma otrzymująca zlecenie w zgłoszeniu firmy otrzymującej zlecenie, korzystając z informacji uzyskanych od firmy przekazującej zlecenie. Niniejsze pole ma zastosowanie wyłącznie w przypadku, gdy instrument jest objęty zakresem stosowania rozporządzenia (UE) nr 236/2012 oraz gdy zbywca jest firmą inwestycyjną lub klientem firmy inwestycyjnej. „SESH” – krótka sprzedaż bez wyłączenia „SSEX” – krótka sprzedaż z wyłączeniem „SELL” – brak krótkiej sprzedaży „UNDI” – brak dostępnych informacji 63 Posttransakcyjny wskaźnik poza rynkiem regulowanym Wskaźnik dotyczący rodzaju transakcji zgodnie z art. 20 ust. 3 lit. a) i art. 21 ust. 5 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 600/2014. W przypadku wszystkich instrumentów: „BENC” = transakcje stanowiące punkt odniesienia „ACTX” = transakcje oparte o zlecenia typu „cross” „LRGS” = transakcje o dużej skali w aspekcie posttransakcyjnym „ILQD” = transakcja na instrumencie niepłynnym „SIZE” = transakcja o wielkości powyżej określonej wielkości „CANC” = anulowania „AMND” = zmiany W przypadku instrumentów udziałowych: „SDIV” = transakcje obejmujące dywidendy specjalne „RPRI” = transakcje, które otrzymały korzystniejsze ceny „DUPL”= powielone zgłoszenia transakcji „TNCP” = transakcje niewpływające na ustalanie poziomu cen rynkowych na podstawie czynników podaży i popytu do celów art. 23 rozporządzenia (UE) nr 600/2014 W przypadku instrumentów innych niż udziałowe: „TPAC” = transakcja pakietowa „XFPH” = transakcja zamiany na aktywa fizyczne (ang. exchange for physical transaction) Należy podać jedno lub więcej z następujących oznaczeń: „BENC” – punkt odniesienia „ACTX” – oparte o zlecenia typu „cross” „LRGS” – dużej skali „ILQD” – instrument niepłynny „SIZE” – wielkość powyżej określonej wielkości „CANC” – anulowania „AMND” – zmiany „SDIV” = dywidenda specjalna „RPRI” – korzystniejsza cena „DUPL” – powielone „TNCP” = transakcje niewpływające na ustalanie poziomu cen rynkowych na podstawie czynników podaży i popytu „TPAC” – pakietowa „XFPH” – zamiana na aktywa fizyczne 64 Wskaźnik towarowych instrumentów pochodnych Wskazanie, czy transakcja zmniejsza w obiektywnie mierzalny sposób ryzyko zgodnie z art. 57 dyrektywy 2014/65/UE. Jeżeli transakcja dotyczy przekazanego zlecenia, które spełnia warunki przekazania określone w art. 4, niniejsze pole wypełnia firma otrzymująca zlecenie w zgłoszeniach firmy otrzymującej zlecenie, korzystając z informacji uzyskanych od firmy przekazującej zlecenie. Pole ma zastosowanie wyłącznie do transakcji na towarowych instrumentach pochodnych. „true” – tak „false” – nie 65 Wskaźnik transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych „True” wpisuje się, gdy transakcja wchodzi w zakres działania, lecz jest wyłączona ze zgłaszania na mocy rozporządzenia (UE) 2015/2365. „false” – w przeciwnym wypadku. „true” – tak „false” – nie (1) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/580 z dnia 24 czerwca 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych w zakresie przechowywania właściwych danych dotyczących zleceń, których przedmiotem są instrumenty finansowe (zob. s. 193 niniejszego Dziennika Urzędowego). (2) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/574 z dnia 7 czerwca 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących poziomu dokładności zegarów (zob. s. 148 niniejszego Dziennika Urzędowego).