PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 151/52

WSPÓLNE DZIAŁANIE RADY 2007/406/WPZiB

z dnia 12 czerwca 2007 r.

w sprawie misji doradczej i pomocowej Unii Europejskiej w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa Demokratycznej Republiki Konga (DRK) (EUSEC DR Konga)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 14, art. 25 akapit trzeci oraz art. 28 ust. 3, akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W odpowiedzi na oficjalne zaproszenie rządu Demokratycznej Republiki Konga (DRK) w dniu 2 maja 2005 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2005/355/WPZiB w sprawie misji doradczej i pomocowej Unii Europejskiej w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa Demokratycznej Republiki Konga (DRK) (1) – (EUSEC DR Konga), w szczególności z myślą o wsparciu procesu transformacji w Demokratycznej Republice Konga, w tym stworzenia przekształconej i zintegrowanej krajowej armii utworzonej w wyniku kompleksowego i obejmującego wszystkie strony porozumienia podpisanego przez partie kongijskie w Pretorii w dniu 17 grudnia 2002 r., po którym podpisano akt końcowy w dniu 2 kwietnia 2003 r. w Sun City.

(2) Przeprowadzenie wyborów w DRK w 2006 r. w następstwie ratyfikacji w 2005 r. konstytucji trzeciej republiki Konga oznaczało koniec procesu transformacji i pozwoliło na stworzenie w 2007 r. rządu; przyjęty przez niego program przewiduje w szczególności kompleksową reformę sektora bezpieczeństwa, wypracowanie koncepcji krajowej, jak również priorytetowe działania reformatorskie w dziedzinie policji, sił zbrojnych oraz sprawiedliwości.

(3) Organizacja Narodów Zjednoczonych potwierdziła w drodze kilku rezolucji Rady Bezpieczeństwa swoje poparcie dla procesu transformacji i reformy sektora bezpieczeństwa i prowadzi w DRK misję Organizacji Narodów Zjednoczonych w Demokratycznej Republice Konga (MONUC), która przyczynia się do bezpieczeństwa i stabilności tego kraju. W dniu 15 maja 2007 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję 1756 (2007), która przedłuża mandat misji MONUC i umożliwia jej udział – przy ścisłej koordynacji z innymi międzynarodowymi partnerami, a w szczególności z Unią Europejską (EU) – w wysiłkach mających na celu wsparcie rządu we wstępnym procesie planowania reformy sektora bezpieczeństwa.

(4) UE dowiodła stałego poparcia dla procesu transformacji w DRK oraz dla reformy sektora bezpieczeństwa, między innymi przez przyjęcie dwóch innych wspólnych działań: wspólnego działania 2004/847/WPZiB z dnia 9 grudnia 2004 r. w sprawie misji policyjnej Unii Europejskiej w Kinszasie (DRK) dotyczącej zintegrowanej jednostki policji (EUPOL „Kinszasa”) (2) oraz wspólnego działania 2006/319/WPZiB z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej wspierającej misję obserwacyjną Organizacji Narodów Zjednoczonych w Demokratycznej Republice Konga (MONUC) podczas wyborów (3) (operacja EUFOR DR Konga).

(5) Zdając sobie sprawę z korzyści z ogólnego podejścia łączącego różne podjęte inicjatywy UE wskazała w przyjętych przez Radę konkluzjach z dnia 15 września 2006 r. swoją gotowość do zapewnienia, w ścisłej współpracy z Organizacją Narodów Zjednoczonych, koordynacji wysiłków podejmowanych przez społeczność międzynarodową w sektorze bezpieczeństwa w celu wsparcia w tej dziedzinie władz kongijskich.

(6) W dniu 14 maja 2007 r. Rada zatwierdziła zmodyfikowaną ogólną koncepcję kontynuowania misji doradczej i pomocowej w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa w DRK.

(7) W dniu 14 maja 2007 r. Rada zatwierdziła koncepcję działań operacyjnych dotyczącą misji policyjnej w ramach Wspólnej Polityki Zagranicznej i Obrony w zakresie reformy systemu bezpieczeństwa, mającej odniesienie do wymiaru sprawiedliwości w Demokratycznej Republice Konga, zwanej EUPOL DR Kongo. W dniu 12 czerwca 2007 r. Rada przyjęła wspólne działanie Rady w sprawie misji policyjnej w zakresie reformy systemu bezpieczeństwa, mającej odniesienie do wymiaru sprawiedliwości w Demokratycznej Republice Konga (EUPOL DR Konga). Misja ta zastąpi misję EUPOL Kinszasa.

(8) Należy sprzyjać synergii pomiędzy obiema misjami, EUPOL DR Kongo i EUSEC DR Kongo, z jednoczesnym uwzględnieniem perspektywy możliwego ich scalenia.

(9) Aby wzmocnić spójność działań UE w DRK należałoby zapewnić w Kinszasie, jak też w Brukseli, możliwie najściślejszą koordynację między różnymi podmiotami UE, w szczególności poprzez odpowiednie uzgodnienia. Ze względu na sprawowany przez siebie mandat, specjalny przedstawiciel UE (SPUE) w regionie Wielkich Jezior Afrykańskich powinien odegrać ważną rolę w tym zakresie.

(10) W dniu 15 lutego 2007 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2007/112/WPZiB (4) w sprawie mianowania pana Roelanda VAN DE GEERA nowym specjalnym przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w regionie Wielkich Jezior Afrykańskich.

(11) Sekretarz Generalny/Wysoki Przedstawiciel (SG/WP) do Spraw Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa w wystosowanym do rządu DRK liście z dnia 11 maja 2007 r. wypowiedział się w sprawie przedłużenia zaangażowania UE.

(12) Wspólne działanie 2005/355/WPZiB było wielokrotnie zmieniane w celu wzmocnienia misji, w szczególności poprzez wspólne działanie 2005/868/WPZiB dotyczące realizacji projektu wsparcia technicznego mającego na celu modernizację łańcucha płatności ministerstwa obrony DRK oraz poprzez wspólne działanie 2007/192/WPZiB dotyczące stworzenia jednostki odpowiedzialnej za wspieranie konkretnych projektów finansowanych lub realizowanych przez państwa członkowskie oraz poprzez doradców na szczeblu administracji wojskowej w poszczególnych prowincjach. Mandat misji kończy się w dniu 30 czerwca 2007 r. i powinien zostać przedłużony oraz zmodyfikowany w świetle znowelizowanej koncepcji działania misji.

(13) Ze względu na klarowność należy zastąpić wymienione wyżej wspólne działanie wraz z kolejnymi zmianami nowym wspólnym działaniem.

(14) Państwa trzecie powinny brać udział w projekcie zgodnie z ogólnymi wytycznymi określonymi przez Radę Europejską.

(15) Obecna sytuacja w zakresie bezpieczeństwa w Demokratycznej Republice Konga (DRK) może ulec pogorszeniu, wywołując potencjalnie poważne reperkusje wpływające na proces umacniania demokracji, państwa prawnego oraz międzynarodowego i regionalnego bezpieczeństwa. Dalsze zaangażowanie wysiłków politycznych i zasobów UE przyczyni się do umocnienia stabilności w regionie,

PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE DZIAŁANIE:

Artykuł 1

Misja

1. Unia Europejska (UE) prowadzi misję doradczą i pomocową w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa Demokratycznej Republiki Konga (DRK), zwaną EUSEC DR Konga, mając na celu przyczynienie się do zakończenia integracji różnych frakcji zbrojnych w DRK oraz do podejmowanych przez Kongo wysiłków na rzecz restrukturyzacji oraz odbudowy armii kongijskiej. Misja winna udzielać rady i pomocy bezpośrednio właściwym władzom kongijskim lub za pośrednictwem konkretnych projektów, dbając o promocję polityki zgodnej z prawami człowieka oraz międzynarodowym prawem humanitarnym, normami demokratycznymi i zasadami dobrych rządów, przejrzystości i poszanowania państwa prawnego.

2. Misja działa zgodnie z mandatem określonym w art. 2.

Artykuł 2

Mandat misji

Misja ma na celu, w ścisłej współpracy i koordynacji z innymi podmiotami społeczności międzynarodowej, w szczególności z Organizacją Narodów Zjednoczonych, oraz poprzez dążenie do realizacji celów określonych w art. 1, udzielenie konkretnego wsparcia w dziedzinie reformy sektora bezpieczeństwa w DRK, jak to zostało określone w zmodyfikowanej ogólnej koncepcji, w tym:

a) zapewnienie władzom kongijskim doradztwa oraz wsparcia w ich działaniach na rzecz integracji, restrukturyzacji i odbudowy armii kongijskiej, w szczególności przez: — przyczynienie się do opracowania różnych krajowych koncepcji politycznych, w tym do prac nad aspektami horyzontalnymi obejmującymi całość dziedzin związanych z reformą sektora bezpieczeństwa w DRK; — zapewnienie wsparcia komitetom oraz organom związanym z tymi pracami, jak również przyczynienie się do określenia priorytetów oraz konkretnych potrzeb Kongijczyków;

b) prowadzenie i zakończenie realizacji projektu wsparcia technicznego dotyczącego modernizacji łańcucha płatności Ministerstwa Obrony DRK, zwanego dalej „projektem dotyczącym łańcucha płatności”, tak aby wykonać zadania określone w ogólnej koncepcji w odniesieniu do tego projektu;

c) identyfikacja różnych projektów i opcji, w zakresie których Unia Europejska lub państwa członkowskie mogą zdecydować o udzieleniu wsparcia w dziedzinie reformy sektora bezpieczeństwa i przyczynienie się do ich opracowania;

d) nadzór i zapewnienie realizacji – we współpracy z Komisją – konkretnych projektów finansowanych lub inicjowanych przez państwa członkowskie w ramach celów misji; oraz

e) przyczynia się do zapewnienia spójności wysiłków podejmowanych w dziedzinie reformy systemu bezpieczeństwa.

Artykuł 3

Struktura misji

Misja ma następującą strukturę:

a) biuro w Kinszasie, w skład którego wchodzą: — kierownictwo misji; — eksperci, którzy zajmują stanowiska w zespole odpowiedzialnym za udział w pracach związanych z reformą sektora bezpieczeństwa prowadzonych przez administrację kongijską na szczeblu międzyresortowym; oraz — eksperci, którzy zajmują stanowiska w jednostce odpowiedzialnej w szczególności za ustalanie i wspieranie konkretnych projektów finansowanych lub realizowanych przez państwa członkowskie;

b) doradcy, którzy zajmują kluczowe stanowiska w administracji centralnej ministerstwa obrony w Kinszasie oraz we władzach regionalnych podlegających temu ministerstwu obrony;

c) zespół odpowiedzialny za projekt dotyczący łańcucha płatności w składzie: — szef projektu, z siedzibą w Kinszasie, mianowany przez szefa misji i działający pod jego zwierzchnictwem; — dział „doradztwo, ekspertyza i realizacja”, z siedzibą w Kinszasie, złożony z personelu niezwiązanego ze sztabem generalnym zintegrowanych brygad, w tym lotny zespół ekspertów uczestniczący w kontrolach personelu wojskowego zintegrowanych brygad; oraz — eksperci związani ze sztabem generalnym zintegrowanych brygad.

Artykuł 4

Plan realizacji

Szef misji, z pomocą Sekretariatu Generalnego Rady, przygotowuje zmieniony plan realizacji misji (OPLAN), który jest zatwierdzany przez Radę.

Artykuł 5

Szef misji

1. Generał Pierre Michel JOANA zostaje mianowany szefem misji. Szef misji odpowiada za bieżące zarządzanie misją oraz za sprawy personalne i dyscyplinarne.

2. W ramach mandatu misji, o którym mowa w art. 2 lit. d) szef misji jest upoważniony do korzystania z wkładów finansowych państw członkowskich. W tym celu szef misji zawiera porozumienie z zainteresowanymi państwami członkowskimi. W porozumieniu takim określane są w szczególności szczegółowe zasady odpowiadania na wszelkiego rodzaju skargi wnoszone przez osoby trzecie, w zakresie szkód zaistniałych z powodu działań lub zaniechania działań ze strony szefa misji w związku z wykorzystaniem środków finansowych udostępnionych mu przez uczestniczące państwa członkowskie.

W żadnym przypadku UE ani SG/WP nie ponoszą odpowiedzialności wobec uczestniczących państw członkowskich za działania lub zaniechania działań ze strony szefa misji w związku z wykorzystaniem środków finansowych tych państw.

3. W celu wykonania budżetu misji szef misji podpisuje umowę z Komisją Europejską.

4. Szef misji współpracuje ściśle ze SPUE.

Artykuł 6

Personel

1. Eksperci misji są oddelegowani przez państwa członkowskie i instytucje UE. Z wyjątkiem kosztów dotyczących szefa misji, każde państwo członkowskie lub instytucja ponosi koszty związane z oddelegowanymi przez siebie ekspertami, włącznie z kosztami podróży do DRK i z tego kraju, wynagrodzeniem, opieką medyczną oraz dodatkami innymi niż diety dzienne.

2. W zależności od potrzeb misja zatrudnia na podstawie umów międzynarodowy personel cywilny oraz personel miejscowy.

3. Wszyscy eksperci misji pozostają pod kierownictwem odpowiedniego państwa członkowskiego lub uprawnionej do tego instytucji UE i wykonują swoje obowiązki oraz działają na rzecz misji. Zarówno podczas trwania misji, jak i po jej zakończeniu, eksperci zachowują najwyższy poziom dyskrecji w odniesieniu do wszelkich faktów i informacji mających związek z misją.

Artykuł 7

Struktura dowodzenia

1. Misja ma jednolitą strukturę dowodzenia.

2. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) sprawuje kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne.

3. Sekretarz Generalny/Wysoki Przedstawiciel udziela wytycznych szefowi misji za pośrednictwem SPUE.

4. Szef misji dowodzi misją i odpowiada za bieżące zarządzanie.

5. Szef misji składa sprawozdanie SG/WP za pośrednictwem SPUE.

6. Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej (SPUE) składa sprawozdanie Radzie za pośrednictwem SG/WP.

Artykuł 8

Kontrola polityczna i kierownictwo strategiczne

1. W ramach odpowiedzialności Rady, Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa sprawuje kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne misji. Rada upoważnia Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa do podejmowania stosownych decyzji zgodnie z art. 25 Traktatu. Upoważnienie to zawiera uprawnienie do zmiany planu wprowadzenia w życie i struktury dowodzenia. Obejmuje ono również uprawnienia do podejmowania dalszych decyzji w sprawie powoływania szefa misji. Uprawnienie do podejmowania decyzji w odniesieniu do celów i zakończenia misji nadal spoczywa na Radzie, wspomaganej przez SG/WP.

2. SPUE udziela szefowi misji wytycznych politycznych, niezbędnych do jego działańna szczeblu lokalnym.

3. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa regularnie przedstawia sprawozdania Radzie.

4. KPiB otrzymuje w regularnych odstępach czasu sprawozdania od szefa misji. KPiB może w razie potrzeby zaprosić szefa misji na swoje posiedzenia.

Artykuł 9

Ustalenia finansowe

1. Kwota referencyjna przewidziana na pokrycie wydatków związanych z misją wynosi 9 700 000 EUR.

2. Do wydatków finansowanych w ramach kwoty określonej w ust. 1 mają zastosowanie następujące przepisy:

a) wydatki są zatwierdzane zgodnie z regułami i procedurami Wspólnoty mającymi zastosowanie do budżetu, z zastrzeżeniem, że żadne zaliczki nie są własnością Wspólnoty. Obywatele państw trzecich są dopuszczeni do uczestniczenia w przetargach;

b) szef misji składa szczegółowe sprawozdania Komisji, przez którą jest nadzorowany, o działaniach podjętych w ramach swojej umowy.

3. Ustalenia finansowe uwzględniają wymogi operacyjne misji, w tym wymogi kompatybilności sprzętu.

4. Wydatki związane z misją kwalifikują się od momentu wejścia w życie niniejszego wspólnego działania.

Artykuł 10

Udział państw trzecich

1. Bez uszczerbku dla autonomii decyzyjnej UE i dla jej jednolitych ram instytucjonalnych, państwa trzecie mogą zostać zaproszone do wniesienia wkładu do misji przy założeniu, że ponoszą one koszty oddelegowanego przez siebie personelu, w tym koszty wynagrodzenia, ubezpieczenia od wszelkiego rodzaju ryzyka, diet dziennych oraz koszty podróży do DRK i z tego kraju, oraz że wnoszą stosowny wkład dla pokrycia wydatków związanych z działaniem misji.

2. Państwa trzecie wnoszące wkład do misji mają te same prawa i obowiązki w odniesieniu do bieżącego zarządzania misją, co państwa członkowskie UE.

3. Rada upoważnia KPiB do podejmowania stosownych decyzji dotyczących akceptacji proponowanych wkładów i do ustanowienia Komitetu Uczestników.

4. Szczegółowe uzgodnienia dotyczące udziału państw trzecich są przedmiotem umowy zawartej zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 24 Traktatu. Wspierający Prezydencję Sekretarz Generalny/Wysoki Przedstawiciel może negocjować takie uzgodnienia w jej imieniu. W przypadku gdy UE i państwo trzecie zawarły umowę ustanawiającą ramy dla udziału tego państwa trzeciego w operacjach zarządzania kryzysowego UE, postanowienia tej umowy mają zastosowanie w kontekście misji.

Artykuł 11

Spójność i koordynacja

1. Rada i Komisja, każda w ramach swoich kompetencji, zapewniają spójność pomiędzy realizacją niniejszego wspólnego działania a innymi zewnętrznymi działaniami Wspólnoty zgodnie z art. 3 akapit drugi Traktatu. Rada i Komisja współpracują na rzecz osiągnięcia tego celu. Ustalenia dotyczące koordynacji działań UE w DRK przyjmuje się w Kinszasie, jak również w Brukseli.

2. Bez uszczerbku dla struktury dowodzenia, szef misji działa również w ścisłej współpracy z delegacją Komisji.

3. Bez uszczerbku dla struktury dowodzenia, szef misji EUSEC DR Konga oraz szef misji EUPOL DR Konga ściśle koordynują swoje działania i dążą do synergii między obiema misjami, w szczególności w kontekście aspektów horyzontalnych reformy sektora bezpieczeństwa w DRK oraz w ramach podziału funkcji między obiema misjami.

4. Zgodnie ze swoim mandatem SPUE zapewnia spójność między działaniami misji EUSEC i działaniami misji EUPOL DR Konga. Przyczynia się on do koordynacji, która prowadzona jest wraz z innymi międzynarodowymi podmiotami zaangażowanymi w reformę sektora bezpieczeństwa w DRK.

5. Szef misji współpracuje z innymi obecnymi międzynarodowymi podmiotami, w szczególności z MONUC oraz z państwami trzecimi zaangażowanymi w DRK.

Artykuł 12

Udostępnianie informacji niejawnych

1. SG/WP jest upoważniony do udostępniania państwom trzecim, które przyłączą się do niniejszego wspólnego działania, informacji i dokumentów niejawnych UE, powstałych do celów operacyjnych, objętych klauzulą niejawności do poziomu „CONFIDENTIEL UE”, zgodnie z przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa (5).

2. SG/WP jest upoważniony, zgodnie z potrzebami operacyjnymi misji, do udostępniania Organizacji Narodów Zjednoczonych informacji i dokumentów niejawnych UE, powstałych do celów operacyjnych, objętych klauzulą niejawności do poziomu „RESTREINT UE”, zgodnie z przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa. W tym celu zostaną sporządzone uzgodnienia lokalne.

3. W przypadku szczególnej i natychmiastowej potrzeby operacyjne SG/WP jest upoważniony do udostępnienia państwu przyjmującemu informacji i dokumentów niejawnych UE, powstałych do celów operacyjnych, objętych klauzulą niejawności do poziomu „RESTREINT UE”, zgodnie z przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa. We wszystkich innych przypadkach takie informacje i dokumenty są udostępniane państwu przyjmującemu zgodnie z procedurami właściwymi dla poziomu współpracy państwa przyjmującego z UE.

4. SG/WP jest upoważniony do udostępnienia państwom trzecim, które przyłączą się do niniejszego wspólnego działania, dokumentów jawnych UE związanych z treścią obrad Rady w odniesieniu do operacji i objętych tajemnicą zawodową na podstawie art. 6 ust. 1 regulaminu wewnętrznego Rady (6).

Artykuł 13

Status misji i jej personelu

1. Status personelu misji, w tym, w odpowiednich przypadkach, przywileje, immunitety i wszelkie inne gwarancje niezbędne do wypełnienia i sprawnego funkcjonowania misji, ustalane są zgodnie z procedurą określoną w art. 24 Traktatu. Sekretarz Generalny/Wysoki Przedstawiciel wspomagający prezydencję może negocjować takie uzgodnienia w jej imieniu.

2. Państwo członkowskie lub instytucja wspólnotowa, które oddelegowały członka personelu, są odpowiedzialne za uregulowanie wszelkich roszczeń związanych z oddelegowaniem wysuniętych przez tego członka personelu lub go dotyczących. Państwo członkowskie lub instytucja wspólnotowa, o których mowa, są odpowiedzialne za wnoszenie wszelkiego powództwa przeciwko oddelegowanemu członkowi personelu.

Artykuł 14

Bezpieczeństwo

1. Za bezpieczeństwo EUSEC DR Konga odpowiedzialny jest szef misji.

2. Szef misji sprawuję tę odpowiedzialność zgodnie z wytycznymi UE dotyczącymi bezpieczeństwa personelu UE rozmieszczonego poza terytorium UE w ramach misji operacyjnej na mocy tytułu V Traktatu i jego dokumentów uzupełniających.

3. Zgodnie z planem operacyjnym (OPLAN) wszyscy członkowie personelu przechodzą odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa. Funkcjonariusz ds. bezpieczeństwa EUSEC DR Konga regularnie przypomina o instrukcjach bezpieczeństwa.

Artykuł 15

Przegląd misji

Na podstawie sprawozdania Sekretariatu Generalnego Rady przedłożonego najpóźniej w marcu 2008 r. KPiB uzgadnia zalecenia dla Rady w celu podjęcia decyzji o możliwym przekształceniu dwóch misji: EUSEC DR Konga oraz EUPOL DR Konga w jedną misję.

Artykuł 16

Wejście w życie i okres obowiązywania

Niniejsze wspólne działanie wchodzi w życie w dniu 1 lipca 2007 r.

Stosuje się do dnia 30 czerwca 2008 r.

Artykuł 17

Publikacja

Niniejsze wspólne działanie zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 12 czerwca 2007 r. W imieniu Rady W. SCHÄUBLE Przewodniczący

(1) Dz.U. L 112 z 3.5.2005, str. 20. Wspólne działanie ostatnio zmienione wspólnym działaniem 2007/192/WPZiB (Dz.U. L 87 z 28.3.2007, str. 22).

(2) Dz.U. L 367 z 14.12.2004, str. 30. Wspólne działanie ostatnio zmienione wspólnym działaniem 2006/913/WPZiB (Dz.U. L 346 z 9.12.2006, str. 67).

(3) Dz.U. L 116 z 29.4.2006, str. 98. Wspólne działanie zmienione wspólnym działaniem 2007/147/WPZiB (Dz.U. L 64 z 2.3.2007, str. 44).

(4) Dz.U. L 46 z 16.2.2007, str. 79.

(5) Decyzja 2001/264/WE (Dz.U. L 101 z 11.4.2001, str. 1). Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2005/952/WE (Dz.U. L 346 z 29.12.2005, str. 18).

(6) Decyzja 2006/683/WE, Euratom (Dz.U. L 285 z 16.10.2006, str. 47). Decyzja zmieniona decyzją 2007/4/WE, Euratom (Dz.U. L 1 z 4.1.2007, str. 9).