ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
6)

załącznik II akapit drugi otrzymuje brzmienie: „Zużycie krajowe jest sumą zagregowanych danych dotyczących »faktycznych dostaw krajowych brutto« zdefiniowanych w sekcji 3.2.2.11 załącznika C do rozporządzenia (WE) nr 1099/2008 wyłącznie w odniesieniu do następujących produktów: benzyny silnikowej, benzyny lotniczej, paliw lotniczych typu benzyny do silników odrzutowych (paliw lotniczych do silników odrzutowych na bazie nafty lub JP4), materiałów pędnych do silników lotniczych na bazie nafty, innych naft, oleju napędowego i lekkiego oleju opałowego (średnich destylatów) oraz ciężkiego oleju opałowego (o niskiej bądź wysokiej zawartości siarki), określonych w rozdziale 3.4 załącznika A do rozporządzenia (WE) nr 1099/2008.”;
„2.

Uprawa odpowiada następującym normom w odniesieniu do odległości od sąsiadujących źródeł pyłków, które mogą powodować niepożądane obce zapylenie: Uprawy Minimalna odległość Phalaris canariensis, Secale cereale inne niż mieszańce — do produkcji elitarnego materiału siewnego 300 m — do produkcji kwalifikowanego materiału siewnego 250 m Sorghum spp. — do produkcji elitarnego materiału siewnego (*1) 400 m — do produkcji kwalifikowanego materiału siewnego (*1) 200 m xTriticosecale, odmiany samozapyleniowe — do produkcji elitarnego materiału siewnego 50 m — do produkcji kwalifikowanego materiału siewnego 20 m Zea mays 200 m Minimalne odległości wymienione w powyższej tabeli mogą nie być uwzględniane, jeżeli istnieje wystarczające zabezpieczenie przed obcym niepożądanym zapyleniem.”.
(1)

Ze względu na błąd pisarski w dyrektywie wykonawczej Komisji (UE) 2016/2109 (2), która zmieniła dyrektywę 66/401/EWG, odniesienie do przypisu „(1)” w załączniku III do dyrektywy 66/401/EWG zostało omyłkowo usunięte z wpisu „Poaceae (Gramineae)”. W związku z tym państwa członkowskie nie mogą już zezwalać na zwiększenie maksymalnej wagi partii do 25 ton, jeżeli dostawca uzyskał na to zezwolenie od właściwego organu.
(4)

Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, a mianowicie ustanowienie minimalnej stawki podstawowej VAT, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki działania możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co konieczne do osiągnięcia tego celu.
„b)

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 9a, aktów delegowanych regularnie wprowadzających zmiany do załącznika II, aby dostosować go do postępu naukowo-technicznego, w celu: (i) ustanowienia, tam gdzie to konieczne, maksymalnych wartości stężenia substancji określonych w lit. a) niniejszego ustępu, do których występowanie tych substancji będzie tolerowane w określonych materiałach i częściach pojazdów; (ii) zwolnienia niektórych materiałów i części pojazdów ze stosowania przepisów lit. a) niniejszego ustępu, jeżeli nie można uniknąć stosowania substancji, o których mowa w tej literze; (iii) usunięcia materiałów i części pojazdów z załącznika II, jeżeli można uniknąć stosowania substancji, o których mowa w lit. a) niniejszego ustępu; (iv) zgodnie z ppkt (i) i (ii), określenia materiałów i części pojazdów, które mogą być usunięte przed dalszym przetwarzaniem, oraz wprowadzenia wymogu oznakowania tych materiałów i części lub umożliwienia ich identyfikacji w inny właściwy sposób. Komisja przyjmuje oddzielny akt delegowany w odniesieniu do każdej substancji, materiału lub części, których dotyczą ppkt (i)–(iv).”;
(3)

Potencjometry dostrojcze to rezystory zmienne. Współpracują one ze ślizgaczem w celu dostosowania oporu czynnego obwodu. Stosuje się je w szerokiej gamie produktów, np. w urządzeniach audiowizualnych, urządzeniach komunikacyjnych, zabawkach, urządzeniach pomiarowych i elektrycznych artykułach gospodarstwa domowego. Zawierają one ołów jako tlenek ołowiu w pastach rezystywnych, gdzie działa on jako spoiwo.
„7a)

Ołów w stopach lutowniczych o wysokiej temperaturze topnienia (tj. stopach na bazie ołowiu zawierających nie mniej niż 85 % ołowiu masowo)
„7c)-I

Komponenty elektryczne i elektroniczne zawierające ołów w szklanych lub ceramicznych, innych niż dielektryczne, elementach kondensatorów, np. w urządzeniach piezoelektrycznych lub w szklanych bądź ceramicznych składnikach matryc
(2)

Pkt 6b) załącznika III do dyrektywy 2011/65/UE przewiduje wyłączenie stosowania ołowiu jako pierwiastka stopowego w aluminium zawierającym do 0,4 % ołowiu masowo do dnia 21 lipca 2016 r. Komisja otrzymała wniosek o przedłużenie tego wyłączenia w odniesieniu do kategorii 1–7 i 10 przed dniem 21 stycznia 2015 r. zgodnie z art. 5 ust. 5 dyrektywy 2011/65/UE.
(2)

Pkt 6a) załącznika III do dyrektywy 2011/65/UE przewiduje wyłączenie stosowania ołowiu jako pierwiastka stopowego w stali do obróbki skrawaniem i w stali galwanizowanej zawierającej do 0,35 % ołowiu masowo do dnia 21 lipca 2016 r. Komisja otrzymała wniosek o przedłużenie tego wyłączenia w odniesieniu do kategorii 1–7 i 10 przed dniem 21 stycznia 2015 r. zgodnie z art. 5 ust. 5 dyrektywy 2011/65/UE.
(2)

Pkt 6c) załącznika III do dyrektywy 2011/65/UE przewiduje wyłączenie stosowania ołowiu jako pierwiastka stopowego w miedzi zawierającej do 4 % ołowiu masowo do dnia 21 lipca 2016 r. Komisja otrzymała wniosek o przedłużenie tego wyłączenia w odniesieniu do kategorii 1–7 i 10 przed dniem 21 stycznia 2015 r. zgodnie z art. 5 ust. 5 dyrektywy 2011/65/UE.
(283)

Coraz powszechniejsze stają się pakiety składające się co najmniej z usługi dostępu do internetu albo publicznie dostępnych usług łączności interpersonalnej wykorzystujących numery i innych usług, takich jak publicznie dostępne usługi łączności interpersonalnej niewykorzystujące numerów, linearne usługi medialne oraz usługi maszyna–maszyna lub urządzenia końcowe, i są one ważnym elementem konkurencji. Do celów niniejszej dyrektywy za istnienie pakietu uznaje się sytuacje, w których elementy pakietu są dostarczane lub sprzedawane przez tego samego dostawcę na podstawie tej samej lub ściśle związanej lub połączonej umowy. Chociaż pakiety często przynoszą korzyści konsumentom, mogą utrudniać zmianę dostawcy lub powodować koszty i podnosić ryzyko umownego uzależnienia od jednego dostawcy. W przypadku gdy różne usługi oraz urządzenia końcowe, które wchodzą w zakres pakietu podlegają rozbieżnym zasadom dotyczącym rozwiązywania umowy i zmiany dostawcy lub do wszelkich umownych zobowiązań dotyczących nabywania urządzeń końcowych, jest to faktyczne ograniczenie określonych w niniejszej dyrektywie praw konsumentów do przejścia na konkurencyjną ofertę w odniesieniu do całego pakietu lub jego części. Niektóre podstawowe przepisy niniejszej dyrektywy dotyczące informacji zawartych w streszczeniu umowy, jej przejrzystości, czasu trwania, rozwiązania i zmiany dostawcy powinny zatem mieć zastosowanie do wszystkich elementów danego pakietu, w tym urządzeń końcowych, innych usług, takich jak dostarczanie treści cyfrowych lub usługi cyfrowe, oraz usług łączności elektronicznej, które nie są bezpośrednio objęte zakresem stosowania tych przepisów. Wszystkie obowiązki użytkownika końcowego mające na mocy niniejszej dyrektywy zastosowanie do danej usługi łączności elektronicznej świadczonej lub sprzedawanej jako odrębna usługa powinny mieć zastosowanie również wtedy, gdy jest ona częścią pakietu obejmującego przynajmniej usługę dostępu do internetu lub publicznie dostępną usługę łączności interpersonalnej wykorzystującą numery. Inne kwestie umowne, takie jak środki ochrony prawnej mające zastosowanie w przypadku nieprzestrzegania warunków umowy, powinny być regulowane zasadami mającymi zastosowanie do danego elementu oferty wiązanej, na przykład warunkami umów o sprzedaż towarów lub o dostarczanie treści cyfrowych. Jednak prawo rozwiązania umowy w odniesieniu do któregokolwiek z elementów pakietu obejmującego przynajmniej usługę dostępu do internetu lub publicznie dostępną usługę łączności interpersonalnej wykorzystującą numery przed upływem uzgodnionego okresu obowiązywania umowy – ze względu na brak zgodności lub brak realizacji dostawy – powinno dawać konsumentowi prawo do rozwiązania umowy w odniesieniu do wszystkich elementów tego pakietu. Również w celu zachowania możliwości łatwej zmiany dostawcy konsumenci nie powinni być uzależnieni od jednego dostawcy na podstawie umownego automatycznego przedłużenia pierwszego okresu umownego.
(5)

Definicja kategorii działalności przestępczej stanowiących przestępstwa źródłowe w stosunku do prania pieniędzy powinna być jednolita we wszystkich państwach członkowskich. Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby wszystkie przestępstwa zagrożone karą pozbawienia wolności określoną w niniejszej dyrektywie były uznane za przestępstwa źródłowe w stosunku do prania pieniędzy. Ponadto państwa członkowskie powinny włączyć szereg przestępstw do poszczególnych kategorii wymienionych w niniejszej dyrektywie, o ile samo stosowanie tych progów kar nie ma takiego efektu. W takim przypadku państwa członkowskie powinny mieć możliwość podjęcia decyzji o sposobie ograniczenia zakresu przestępstw w każdej kategorii. W przypadku gdy kategoria przestępstw, taka jak terroryzm czy przestępstwa przeciwko środowisku, obejmuje przestępstwa określone w aktach prawnych Unii, niniejsza dyrektywa powinna odnosić się do tych aktów prawnych. Państwa członkowskie powinny jednak uznawać przestępstwa określone w tych aktach prawnych za przestępstwa źródłowe prania pieniędzy. Do celów niniejszej dyrektywy za działalność przestępczą należy uznawać również wszelkiego rodzaju udział w popełnieniu przestępstwa źródłowego zagrożony karą, uznawany za przestępstwo zgodnie z prawem krajowym. W przypadkach gdy prawo Unii zezwala państwom członkowskim na wprowadzenie sankcji innych niż karne, niniejsza dyrektywa nie powinna wymagać od państw członkowskich uznania przestępstw w takich przypadkach za przestępstwa źródłowe do celów niniejszej dyrektywy.
(3)

W tym kontekście niektóre państwa członkowskie zwróciły się o zezwolenie na zastosowanie tymczasowego ogólnego mechanizmu odwrotnego obciążenia (zwanego dalej „GRCM”) przewidującego określony próg wartości mający zastosowanie do pojedynczej transakcji; mechanizm ten stanowiłby odstępstwo od jednej z podstawowych zasad obecnego systemu VAT, dotyczącej systemu płatności cząstkowych, w celu wyeliminowania endemicznych oszustw karuzelowych. Źródłem oszustw karuzelowych jest zwłaszcza obecne zwolnienie dostaw wewnątrzwspólnotowych, które umożliwia zakup towarów bez VAT. Szereg podmiotów gospodarczych dopuszcza się następnie oszustw podatkowych w postaci nieodprowadzania do organów podatkowych VAT pobranego od ich klientów. Natomiast klienci ci, będąc w posiadaniu prawidłowych faktur, są uprawnieni do odliczenia podatku. Te same towary mogą być dostarczane wielokrotnie poprzez ponowne uwzględnienie na fakturze wewnątrzwspólnotowych dostaw zwolnionych z VAT. Podobne oszustwo karuzelowe może również mieć miejsce w przypadku świadczenia usług. Poprzez wskazanie jako osoby zobowiązanej do zapłaty VAT podatnika, któremu dostarczane są towary lub usługi, odstępstwo zlikwidowałoby możliwość popełniania tego rodzaju oszustw podatkowych.
2)

załącznik II sekcja II.1 otrzymuje brzmienie: „II.1 RID Załącznik do RID, występujący jako załącznik C do COTIF, stosowany z mocą od dnia 1 stycznia 2019 r., przy czym rozumie się, że wyrazy »umawiające się państwo RID« zastępuje się odpowiednio wyrazami »państwo członkowskie«.”;
(7)

Ponieważ cel niniejszej dyrektywy, a mianowicie umożliwienie państwom członkowskim stosowania tych samych stawek VAT do publikacji cyfrowych dostarczanych drogą elektroniczną, jak stawki VAT, które stosują one obecnie do publikacji dostarczanych na wszelkich nośnikach fizycznych, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.
Sprostowanie do dyrektywy delegowanej Komisji (UE) 2019/1846 z dnia 8 sierpnia 2019 r. zmieniającej, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia dotyczącego ołowiu w stopach lutowniczych stosowanych w niektórych silnikach spalinowych

(Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 283, z dnia 5 listopada 2019 r.)

Strona 42, art. 2 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„(65)

Jeżeli … przedsiębiorca nie doprowadził treści cyfrowych lub usługi cyfrowej do zgodności z umową w rozsądnym terminie, nieodpłatnie i nie stwarzając poważnych niedogodności dla konsumenta, konsument powinien mieć prawo do środków ochrony prawnej w postaci obniżenia ceny lub rozwiązania umowy. W niektórych sytuacjach uzasadnione jest, aby konsument miał prawo do natychmiastowego obniżenia ceny lub do rozwiązania umowy, przykładowo jeżeli przedsiębiorca poprzednio nie doprowadził treści cyfrowych lub usługi cyfrowej do zgodności z umową lub (…). Ta sama zasada powinna mieć zastosowanie, jeżeli jasne jest, że przedsiębiorca nie doprowadzi treści cyfrowych lub usługi cyfrowej do zgodności z umową w rozsądnym terminie lub bez poważnych niedogodności dla konsumenta.”,
Sprostowanie do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz zmieniającej dyrektywy 2002/87/WE, 2009/65/WE, 2011/61/UE, 2013/36/UE, 2014/59/UE i 2014/65/UE

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 314 z dnia 5 grudnia 2019 r. )

zamiast:

powinno być:

zamiast:

powinno być:

zamiast:

powinno być:

zamiast:

„Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 26 czerwca 2021 r. Jednakże państwa członkowskie stosują przepisy niezbędne do wykonania art. 64 ust. 5 od dnia 26 marca 2020 r.”,

powinno być:

„Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 26 czerwca 2021 r. Jednakże państwa członkowskie stosują przepisy niezbędne do wykonania art. 62 pkt 6 dotyczącego art. 8a ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE do dnia 27 grudnia 2020 r. oraz przepisy niezbędne do wykonania art. 64 pkt 5 od dnia 26 marca 2020 r.”.
Sprostowanie do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/879 z dnia 20 maja 2019 r. zmieniającej dyrektywę 2014/59/UE w odniesieniu do zdolności do pokrycia strat i dokapitalizowania instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz dyrektywę 98/26/WE

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 150 z dnia 7 czerwca 2019 r. )

Strona 330, art. 1 pkt 17, nowy art. 45h ust. 2:

zamiast:

„2. W przypadku gdy więcej niż jeden podmiot będący globalną instytucją o znaczeniu systemowym należący do tej samej globalnej instytucji o znaczeniu systemowym jest podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o których mowa w ust. 1, poddają dyskusji oraz – w stosowanych przypadkach i gdy jest to zgodne ze strategią restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji globalnej instytucji o znaczeniu systemowym – wydają zgodę na stosowanie art. 72e rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz na zastosowanie korekty służącej zminimalizowaniu lub usunięciu różnicy między sumą kwot, o których mowa w art. 45d ust. 4 lit. a) i art. 12 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, dla poszczególnych podmiotów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz sumą kwot, o których mowa w art. 45d ust. 4 lit. b) i art. 12 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Taką korektę można zastosować z zastrzeżeniem poniższych: a) korektę tę można zastosować w odniesieniu do różnic w obliczeniach łącznych kwot ekspozycji na ryzyko między odpowiednimi państwami członkowskimi poprzez dostosowanie poziomu wymogu; b) korekty tej nie stosuje się w celu wyeliminowania różnic będących wynikiem ekspozycji między grupami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Suma kwot, o których mowa w art. 45d ust. 4 lit. a) niniejszej dyrektywy i art. 12 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 dla poszczególnych podmiotów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, nie może być niższa niż suma kwot, o których mowa w art. 45d ust. 4 lit. b) niniejszej dyrektywy i art. 12 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.”,

powinno być:
Sprostowanie do dyrektywy Komisji (UE) 2019/1833 z dnia 24 października 2019 r. zmieniającej załączniki I, III, V i VI do dyrektywy 2000/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do dostosowań wyłącznie technicznych

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 279 z dnia 31 października 2019 r. )

Strona 67, załącznik pkt 2 – załącznik III tabela „Wirusy” wiersz trzynasty:

zamiast:

„Zespół ostrej niewydolności oddechowej (wirus SARS) związany z koronawirusem”,

powinno być:
„7c)-II

Ołów w ceramicznych dielektrycznych elementach kondensatorów o napięciu znamionowym 125 V AC lub 250 V DC lub wyższym
(3)

Ołów jest substancją objętą ograniczeniami wymienioną w załączniku II do dyrektywy 2011/65/UE. Stosowanie ołowiu związanego w szkle kryształowym, jak określono w załączniku I (kategorie 1, 2, 3 i 4) do dyrektywy Rady 69/493/EWG (2), zostało jednak objęte wyłączeniem z ograniczenia i jest obecnie wymienione w pozycji 29 załącznika III do dyrektywy 2011/65/UE. W odniesieniu do kategorii 1–7 i 10 datą wygaśnięcia tego wyłączenia był dzień 21 lipca 2016 r.
(6)

Ze względu na brak niezawodnych zamienników zastąpienie lub wyeliminowanie ołowiu jest naukowo i technicznie niewykonalne w przypadku niektórych zastosowań silników niedrogowych urządzeń do użytku profesjonalnego. Wyłączenie jest zgodne z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (2) i w związku z tym nie obniża poziomu ochrony środowiska i zdrowia przewidzianego w tym rozporządzeniu. Należy zatem przyznać wyłączenie w odniesieniu do stosowania ołowiu w łożyskach i tulejach w silnikach spalinowych zasilanych olejem napędowym lub paliwem gazowym stosowanych w niedrogowych urządzeniach do użytku profesjonalnego, poprzez dodanie nowej pozycji 42 w załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE. Aby uniknąć pokrywania się zakresów wyłączeń w załączniku III oraz w celu zapewnienia jasności prawa, należy dodać, że zastosowania objęte pozycją 6c) w załączniku III są wyłączone z zakresu nowej pozycji 42 w załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE.
(3)

Ołów jest substancją objętą ograniczeniami wymienioną w załączniku II do dyrektywy 2011/65/UE. Stosowanie ołowiu w stopach lutowniczych służących do zakończenia trwałego połączenia elektrycznego pomiędzy urządzeniem półprzewodnikowym a nośnikiem w ramach obwodów scalonych typu flip-chip zostało objęte wyłączeniem z ograniczenia i jest obecnie wymienione w pozycji 15 w załączniku III do tej dyrektywy. W odniesieniu do kategorii 1–7 i 10 datą wygaśnięcia tego wyłączenia był dzień 21 lipca 2016 r.
(16)

Istnieją wystarczające dowody na rakotwórczość spalin emitowanych z silników Diesla powstających w wyniku spalania oleju napędowego w silnikach o zapłonie samoczynnym. Spaliny z silników Diesla powstają w wyniku procesów, dlatego nie podlegają klasyfikacji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008. ACSH uzgodnił, że należy dodać spaliny emitowane z tradycyjnych silników Diesla do wykazu substancji, mieszanin i procesów rakotwórczych w załączniku I do dyrektywy 2004/37/WE, oraz wezwał do dalszych badań nad naukowymi i technicznymi aspektami nowszych typów silników. IARC sklasyfikowała emisje spalin z silników Diesla jako rakotwórcze dla ludzi (kategoria 1 IARC) oraz stwierdziła, że chociaż w nowszych typach silników Diesla ilość cząstek i substancji chemicznych jest mniejsza, to nie wiadomo jeszcze, jakie jest przełożenie tych zmian ilościowych i jakościowych w zakresie zmian wpływu na zdrowie. IARC podaje również, że jako marker narażenia wykorzystuje się powszechnie węgiel pierwiastkowy, który stanowi znaczącą część tych emisji. W związku z powyższym, a także mając na uwadze liczbę narażonych pracowników należy dodać pracę związaną z narażeniem na spaliny z silników Diesla do załącznika I do dyrektywy 2004/37/WE, a w załączniku III do niej określić dopuszczalną wartość emisji spalin z silników Diesla obliczaną na podstawie ilości węgla elementarnego. Pozycje w załącznikach I i III do dyrektywy 2004/37/WE powinny obejmować spaliny ze wszystkich typów silników Diesla.
„4

Państwa członkowskie mogą wyłączyć szczególne kategorie długów z umorzenia długów lub ograniczyć dostęp do umorzenia długów, lub ustanowić dłuższy okres wymagany dla uzyskania umorzenia długów, w przypadku gdy takie wyłączenia, ograniczenia lub dłuższe okresy są należycie uzasadnione, na przykład kategorie długów takie jak: a) długi zabezpieczone; b) długi, które wynikają z sankcji karnych lub w związku z nimi; c) długi, które wynikają z odpowiedzialności deliktowej; d) długi w zakresie zobowiązań alimentacyjnych wynikających z więzi rodzinnych, z pokrewieństwa, małżeństwa lub powinowactwa; e) długi powstałe po złożeniu wniosku o wszczęcie postępowania prowadzącego do umorzenia długów lub po wszczęciu takiego postępowania; oraz f) długi, które wynikają z obowiązku pokrycia kosztu postępowania prowadzącego do umorzenia długów.”