ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 340/47

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/2388

z dnia 19 grudnia 2017 r.

określające ilości, jakie należy dodać do ilości ustalonej dla podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2018 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 1384/2007 na mięso drobiowe pochodzące z Izraela

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188 ust. 2 i 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1384/2007 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów z sektora mięsa drobiowego pochodzących z Izraela.

(2) Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz, złożonymi w okresie od dnia 1 grudnia do dnia 7 grudnia 2017 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2018 r. są mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonej dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu.

(3) W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1384/2007 i które dodaje się do podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2018 r., są wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 19 grudnia 2017 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Jerzy PLEWA Dyrektor Generalny Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1384/2007 z dnia 26 listopada 2007 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2398/96 w odniesieniu do otwarcia i zarządzania niektórymi kontyngentami na przywóz do Wspólnoty produktów z sektora mięsa drobiowego pochodzących z Izraela (Dz.U. L 309 z 27.11.2007, s. 40).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 340/45

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/2387

z dnia 19 grudnia 2017 r.

określające ilości, które należy dodać do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2018 r. w ramach kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 536/2007 na mięso drobiowe pochodzące ze Stanów Zjednoczonych Ameryki

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188 ust. 2 i 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 536/2007 (2) otwarto roczny kontyngent taryfowy na przywóz produktów sektora mięsa drobiowego pochodzących ze Stanów Zjednoczonych Ameryki.

(2) Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz, złożonymi w okresie od dnia 1 grudnia do dnia 7 grudnia 2017 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2018 r., są mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonych dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu.

(3) W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków o pozwolenie na przywóz na podstawie rozporządzenia (WE) nr 536/2007 i które należy dodać do podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2018 r., określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 19 grudnia 2017 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Jerzy PLEWA Dyrektor Generalny Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 536/2007 z dnia 15 maja 2007 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentem taryfowym na mięso drobiowe pochodzące ze Stanów Zjednoczonych Ameryki (Dz.U. L 128 z 16.5.2007, s. 6).
*ex 1511 90 19 *ex 1511 90 91 *ex 1513 11 10 *ex 1513 19 30 *ex 1513 21 10 *ex 1513 29 30

20 20 20 20 20 20

Olej palmowy, olej kokosowy (z kopry), olej z ziaren palmowych, do produkcji: — przemysłowych monokarboksylowych kwasów tłuszczowych objętych podpozycją 3823 19 10 , — estrów metylowych kwasów tłuszczowych objętych pozycją 2915 lub 2916 , — alkoholi tłuszczowych objętych podpozycjami 2905 17 , 2905 19 i 3823 70 stosowanych do produkcji kosmetyków, środków piorących lub produktów farmaceutycznych, — alkoholi tłuszczowych objętych podpozycją 2905 16 , czystych lub zmieszanych, stosowanych do produkcji kosmetyków, środków piorących lub produktów farmaceutycznych, — kwasu stearynowego objętego podpozycją 3823 11 00 , — towarów objętych pozycją 3401 lub — alkoholi tłuszczowych wysokiej czystości objętych pozycją 2915 (2)

0 %

—
(52)

Organizacje producentów i ich zrzeszenia mogą pełnić użyteczną rolę w koncentracji podaży, poprawie wprowadzania do obrotu, planowaniu i dostosowywaniu produkcji do popytu, w optymalizacji kosztów produkcji i stabilizowaniu cen producenta, prowadzeniu badań, promowaniu najlepszych praktyk i zapewnianiu pomocy technicznej, gospodarowaniu produktami ubocznymi i zarządzaniu narzędziami zarządzania ryzykiem dostępnymi dla ich członków, przyczyniając się tym samym do wzmocnienia pozycji producentów w łańcuchu dostaw żywności. Ich działalność, w tym również negocjacje umów dotyczących dostaw produktów rolnych przez takie organizacje producentów i ich zrzeszenia w przypadku koncentracji podaży i wprowadzania do obrotu produktów ich członków, przyczynia się zatem do realizacji celów WPR określonych w art. 39 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), ponieważ wzmacnia pozycję rolników w łańcuchu dostaw żywności i może przyczyniać się do lepszego funkcjonowania tego łańcucha. Reforma WPR w 2013 r. wzmocniła rolę organizacji producentów. Na zasadzie odstępstwa od art. 101 TUFE możliwość prowadzenia takiej działalności, jak planowanie produkcji, optymalizacja kosztów, wprowadzanie do obrotu produktów członków i prowadzenie negocjacji umów, powinna być zatem wyraźnie uregulowana jako prawo uznanych organizacji producentów we wszystkich sektorach, dla których rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (10) ustanawia wspólną organizację rynków. Odstępstwo to powinno obejmować jedynie organizacje producentów, które rzeczywiście prowadzą działalność mającą na celu integrację gospodarczą i które koncentrują podaż i wprowadzają produkty swoich członków do obrotu. Jednakże oprócz zastosowania art. 102 TFUE do takich organizacji producentów, należy wprowadzić zabezpieczenia w celu zapewnienia, aby taka działalność nie wykluczała konkurencji ani nie zagrażała celom określonym w art. 39 TFUE. Organy ochrony konkurencji powinny mieć prawo do interwencji w takich przypadkach oraz do decydowania, czy działalność taka powinna zostać w przyszłości zmieniona, zakończona lub nie powinna być wcale prowadzona. Do czasu przyjęcia decyzji przez organ ochrony konkurencji, działalność prowadzoną przez organizację producentów należy uznać za zgodną z prawem. Zrzeszenia organizacji producentów uznane na mocy art. 156 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 powinny móc korzystać z tego odstępstwa – w odniesieniu do działalności, którą same prowadzą – w takim samym zakresie i na takich samych warunkach jak organizacje producentów.
(7)

W celu dostosowania do odpowiednich zmian zachodzących w państwach członkowskich należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do zmian – zgodnie z informacjami przekazanymi przez państwa członkowskie – klasyfikacji NUTS w załączniku I, wykazu istniejących jednostek administracyjnych w załączniku II oraz wykazu LAU w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1059/2003. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja przeprowadzała stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (5). W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 346/4

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/2447

z dnia 20 grudnia 2017 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do ustalania cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 183 lit. b),

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające zasady handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 1216/2009 i (WE) nr 614/2009 (2), w szczególności jego art. 5 ust. 6 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1484/95 (3) ustanowiono szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności przywozowych i ustalono ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj.

(2) Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj, wynika, że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów, uwzględniając wahania cen w zależności od pochodzenia tych produktów.

(3) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1484/95.

(4) Ze względu na konieczność zagwarantowania, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 20 grudnia 2017 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Jerzy PLEWA Dyrektor Generalny Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2) Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 1.

(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/95 z dnia 28 czerwca 1995 r. określające szczegółowe zasady wdrażania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalające ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj i uchylające rozporządzenie nr 163/67/EWG (Dz.U. L 145 z 29.6.1995, s. 47).
(4)

Dodatkowe obowiązki i uprawnienia organów właściwych dla administratorów kluczowych wskaźników referencyjnych powodują konieczność istnienia formalnego procesu określania kluczowych wskaźników referencyjnych. Zgodnie z art. 20 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/1011 wskaźnik referencyjny jest uznawany za kluczowy, jeżeli jest on wykorzystywany pośrednio lub bezpośrednio w zestawie wskaźników referencyjnych stosowanych jako odniesienie dla instrumentów finansowych lub umów finansowych lub do pomiaru wyników funduszy inwestycyjnych, o całkowitej wartości wynoszącej co najmniej 500 mld EUR szacowanej na podstawie wszystkich okresów zapadalności wskaźnika referencyjnego, w stosownych przypadkach.
(3)

Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 w związku z jego art. 7 złożono wniosek o ponowną ocenę glicyryzynianu amonu jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków zwierząt. Wnioskodawca wystąpił o zaklasyfikowanie tego dodatku w kategorii „Dodatki sensoryczne”. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(4)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) w opinii z dnia 7 marca 2012 r. (3) stwierdził, że w proponowanych warunkach stosowania w paszy przedmiotowe substancje nie mają niekorzystnego wpływu na zdrowie zwierząt i ludzi ani na środowisko. Urząd stwierdził ponadto, że przedmiotowe substancje mają w paszy funkcję podobną do ich funkcji w żywności. Urząd stwierdził już wcześniej, że te substancje są skuteczne w odniesieniu do żywności, ponieważ wzmacniają jej właściwości zapachowe lub smakowe. Stwierdzenie to można zatem ekstrapolować na paszę. Ponieważ trudno jest kontrolować stosowanie przedmiotowych substancji w wodzie do pojenia, jeżeli wodę tę podaje się równocześnie z paszą, takie stosowanie powinno być wykluczone. Substancje te mogą być jednak stosowane w mieszankach paszowych, które są następnie podawane z wodą.
(3)

Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 w związku z jego art. 7 złożony został wniosek o ponowną ocenę przedmiotowych substancji jako dodatków paszowych dla wszystkich gatunków zwierząt. Wnioskodawca wystąpił o zaklasyfikowanie tych dodatków w kategorii „dodatki sensoryczne”. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(3)

Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 w związku z jego art. 7 złożono wniosek o ponowną ocenę alfa-terpineolu, nerolidolu, 2-(4-metylofenylo)propan-2-olu, terpineolu i octanu linalilu jako dodatków paszowych dla wszystkich gatunków zwierząt. Wnioskodawca wystąpił o zaklasyfikowanie tych dodatków w kategorii „dodatki sensoryczne”. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(2)

Alkohol benzylowy, alkohol 4-izopropylobenzylowy, benzaldehyd, aldehyd p-weratrowy, aldehyd 4-izopropylobenzylowy, aldehyd salicylowy, aldehyd p-toluilowy, aldehyd 2-metoksybenzylowy, kwas benzoesowy, kwas galusowy, octan benzylu, maślan benzylu, mrówczan benzylu, propionian benzylu, heksanian benzylu, izomaślan benzylu, izowalerianian benzylu, salicylan heksylu, fenylooctan benzylu, benzoesan metylu, benzoesan etylu, benzoesan izopentylu, salicylan pentylu i benzoesan izobutylu („przedmiotowe substancje”) zostały dopuszczone bez ograniczenia czasowego zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG jako dodatki paszowe dla wszystkich gatunków zwierząt. Produkty te zostały następnie wpisane do rejestru dodatków paszowych jako istniejące produkty zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. Aldehyd p-weratrowy w odniesieniu do drobiu i ryb oraz kwas galusowy w odniesieniu do ryb nie zostaną ponownie dopuszczone, gdyż zostały wycofane przez wnioskodawcę.
(4)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) w opinii z dnia 15 listopada 2011 r. (3) stwierdził, że w proponowanych warunkach stosowania w paszy 4-alilo-2,6-dimetoksyfenol oraz octan eugenylu nie mają niekorzystnego wpływu na zdrowie zwierząt i ludzi ani na środowisko. Urząd stwierdził ponadto, że działanie 4-alilo-2,6-dimetoksyfenolu oraz octanu eugenylu w paszy jest podobne do ich działania w żywności. Urząd stwierdził już wcześniej, że te substancje są skuteczne w odniesieniu do żywności, ponieważ wzmacniają jej właściwości zapachowe lub smakowe. Stwierdzenie to można zatem ekstrapolować na paszę. Urząd nie jest w stanie ocenić stosowania 4-alilo-2,6-dimetoksyfenolu oraz octanu eugenylu w wodzie do pojenia. Substancje te mogą być jednak stosowane w mieszankach paszowych, które są następnie podawane z wodą.
(3)

Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 w związku z jego art. 7 złożono wniosek o ponowną ocenę przedmiotowych substancji jako dodatków paszowych dla wszystkich gatunków zwierząt. Wnioskodawca wystąpił o zaklasyfikowanie tych dodatków w kategorii „dodatki sensoryczne”. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(4)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) w opiniach z dnia 6 marca i 13 listopada 2012 r. (3) stwierdził, że w proponowanych warunkach stosowania w paszy przedmiotowe substancje nie mają niekorzystnego wpływu na zdrowie zwierząt i ludzi ani na środowisko. Urząd stwierdził ponadto, że działanie 1,8-cyneolu, 3,4-dihydrokumaryny i 4-metylotetrahydropiranu 2-(2-metyloprop-1-enylu) w paszy jest podobne do ich działania w żywności. Urząd stwierdził już wcześniej, że te substancje są skuteczne w odniesieniu do żywności, ponieważ wzmacniają jej właściwości zapachowe lub smakowe. Stwierdzenie to można zatem ekstrapolować na paszę. Ponieważ trudno jest kontrolować stosowanie 1,8-cyneolu, 3,4-dihydrokumaryny i 4-metylotetrahydropiranu 2-(2-metyloprop-1-enylu) w wodzie do pojenia, jeżeli wodę tę podaje się równocześnie z paszą, takie stosowanie powinno być wykluczone. Substancje te mogą być jednak stosowane w mieszankach paszowych, które są następnie podawane z wodą.
(2)

Kwas taninowy został dopuszczony bez ograniczeń czasowych zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG jako dodatek do pasz dla wszystkich gatunków zwierząt. Produkt ten został następnie wpisany do rejestru dodatków paszowych jako istniejący produkt zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(4)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) w opinii z dnia 14 grudnia 2011 r. (3) stwierdził, że w proponowanych warunkach stosowania w paszy izoeugenol nie ma niekorzystnego wpływu na zdrowie zwierząt i ludzi ani na środowisko. Stosowanie izoeugenolu nie powinno być dozwolone w przypadku kategorii ssaków przeznaczonych do produkcji mleka do spożycia przez ludzi. Urząd stwierdził ponadto, że działanie izoeugenolu w paszy jest podobne do jego działania w żywności. Urząd stwierdził już wcześniej, że izoeugenol jest skuteczny w żywności, ponieważ zwiększa jej właściwości zapachowe lub smakowe. Stwierdzenie to można zatem ekstrapolować na paszę. Urząd stwierdził, że należy unikać jednoczesnego stosowania tego dodatku w paszy i wodzie do pojenia. Substancje te mogą być jednak stosowane w mieszankach paszowych, które są następnie podawane z wodą.
(4)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) w opinii z dnia 17 kwietnia 2013 r. (3) stwierdził, że w proponowanych warunkach stosowania w paszy przedmiotowe substancje nie mają niekorzystnego wpływu na zdrowie zwierząt i ludzi ani na środowisko. W odniesieniu do izotiocyjanianu allilu Urząd stwierdził, że mimo iż dodatkowe narażenie na tę substancję poprzez stosowanie w niewielkich ilościach w paszy nie zwiększyłoby znacznie narażenia konsumentów, szacuje się, że narażenie konsumentów jest już wyższe niż dopuszczalne dzienne spożycie. W przypadku izotiocyjanianu allilu i 2-metylopropano-1-tiolu należy określić maksymalną zawartość, aby zapewnić, odpowiednio, bezpieczeństwo konsumentów i ochronę środowiska. Urząd stwierdził ponadto, że działanie przedmiotowych substancji w paszy jest podobne do ich działania w żywności. Urząd stwierdził już wcześniej, że przedmiotowe substancje są skuteczne w odniesieniu do żywności, ponieważ zwiększają jej właściwości zapachowe lub smakowe. Wniosek ten można zatem ekstrapolować na paszę. Urząd nie był w stanie wypowiedzieć się w kwestii bezpieczeństwa przedmiotowych substancji stosowanych w wodzie do pojenia. Substancje te mogą być jednak stosowane w mieszankach paszowych podawanych następnie z wodą.
(7)

Należy zapewnić, by warunki określone w niniejszym rozporządzeniu nie utrudniały funkcjonowania systemów ratingów stosowanych już przez instytucje, lecz by zamiast tego ułatwiały sprawne przejście na nowy system, zwiększały pewność prawa dla instytucji oraz nie przysparzały im dodatkowych kosztów. Zgodnie z art. 180, 181 i 182 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zezwolenie dotyczące stosowania danych dotyczy stosowania danych obejmujących okres dwóch lat zamiast pięciu lat; tym samym wygasa ono automatycznie trzy lata po jego udzieleniu. Regulacyjne standardy techniczne nie powinny zatem mieć wpływu na zezwolenia dotyczące stosowania danych udzielone już przez właściwe organy na dzień wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, gdyż byłoby to nieproporcjonalne i zniechęcałoby do stosowania metody wewnętrznych ratingów. Przepisy niniejszego rozporządzenia są ze sobą ściśle powiązane, gdyż wszystkie dotyczą warunków, zgodnie z którymi można udzielić zezwolenia dotyczącego stosowania danych. Aby zapewnić spójność między tymi przepisami, które powinny wejść w życie jednocześnie, oraz aby ułatwić całościowy wgląd w te przepisy i łatwy dostęp do nich osobom podlegającym tym obowiązkom, wskazane jest uwzględnienie w jednym rozporządzeniu wszystkich regulacyjnych standardów technicznych wymaganych na mocy art. 180 ust. 3, art. 181 ust. 3 i art. 182 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.
Urządzenie elektryczne wykorzystujące technologie naziemnej radiofonii cyfrowej (DAB) oraz modulacji częstotliwości (FM) do odbioru sygnału radiowego. Jego całkowite wymiary wynoszą w przybliżeniu 115 mm × 180 mm × 120 mm i jest ono w stanie działać bez zewnętrznego źródła zasilania. Urządzenie jest wyposażone we wbudowany głośnik, Bluetooth/profil zaawansowanej dystrybucji audio (A2DP) (który umożliwia urządzeniu bezprzewodowe nagłaśnianie dźwięku z urządzeń do odtwarzania dźwięku (np. odtwarzaczy MP3), które są także wyposażone w Bluetooth/profil A2DP), gniazdo do podłączenia słuchawek oraz gniazdo do podłączenia zewnętrznego zasilacza.

8527 19 00
(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie preparatu Lactobacillus diolivorans DSM 32074. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.