Decyzja Komisji

z dnia 3 lipca 1998 r.

w sprawie badania SBI (pojedynczy płonący przedmiot) określonego w decyzji Komisji 94/611/WE wykonującej art. 20 dyrektywy Rady 89/106/EWG w sprawie wyrobów budowlanych

(notyfikowany jako dokument nr C(1998) 1743)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(98/457/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych [1], ostatnio zmieniona dyrektywą 93/68/EWG [2], w szczególności jej art. 20,

a także mając na uwadze, co następuje:

różnice w metodach badawczych i systemach klasyfikacyjnych dotyczących reakcji na ogień występujące między Państwami Członkowskimi oznaczają, że harmonizacja może mieć miejsce tylko w drodze przyjęcia jednego systemu klasyfikacji, opartego na uznanej metodzie badań stosowanej w całej Wspólnocie;

artykuł 3 ust. 2 dyrektywy 89/106/EWG stanowi, że dla każdego istotnego kryterium mogą zostać ustalone klasy w celu uwzględnienia różnych poziomów zabezpieczenia robót budowlanych;

podpunkt 4.3.1.1 dokumentu interpretacyjnego nr 2, załączonego do komunikatu Komisji w odniesieniu do dokumentów interpretacyjnych dyrektywy Rady 89/106/EWG [3], określa, że w celu umożliwienia na wspólnej podstawie oceny reakcji na ogień wyrobów będzie opracowane zharmonizowane rozwiązanie, które może wykorzystać badania w pełnej lub roboczej skali, skoordynowane ze stosownymi realnymi scenariuszami pożarowymi;

to zharmonizowane rozwiązanie należy do systemu klas przyjętego w decyzji Komisji 94/611/WE [4];

w Załączniku do decyzji 94/611/WE w tabeli 1 występuje odniesienie do badania SBI (pojedynczy palący się przedmiot), które jest wymagane przy badaniu wyrobów ściennych i sufitowych, łącznie z ich pokryciami, przy badaniu elementów budowlanych, wyrobów włączonych w elementy wyrobów budowlanych, rury i części przewodowe oraz wyroby przeznaczone na elewacje/ściany zewnętrzne klas B, C lub D;

różnice w aparaturze wybranej do badania reakcji na ogień mogą prowadzić do zróżnicowanych wyników, dlatego należy ustalić jednolity układ aparatury SBI, aby zapewnić osiąganie identycznych wyników w całej Wspólnocie;

ustalenie jednolitego układu dla urządzenia doświadczalnego SBI następuje na podstawie badania, które zostało przeprowadzone w imieniu Komisji przez grupę laboratoriów publicznych. Grupa ta przebadała zdolność różnych układów SBI pod kątem spełnienia wymagań dotyczących badania reakcji na ogień wymienionych w decyzji 94/611/WE i przedstawiła zalecenie dotyczące zastosowania najbardziej odpowiedniego układu;

preferowany układ SBI był przedmiotem programu badań międzylaboratoryjnych (okólnik), obejmujących szeroki zakres materiałów budowlanych;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Budownictwa,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Badanie pojedynczego palącego się przedmiotu w pomieszczeniu (SBI) do celów klasyfikacji wyrobów budowlanych w związku z ich reakcją na ogień, określonych w tabeli 1 Załącznika do decyzji 94/611/WE, musi odpowiadać konfiguracji wymienionej w Załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lipca 1998 r.

W imieniu Komisji

Martin Bangemann

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 40 z 11.2.1989, str. 12.

[2] Dz.U. L 220 z 30.8.1993, str. 1.

[3] Dz.U. C 62 z 28.2.1994, str. 23.

[4] Dz.U. L 241 z 16.9.1994, str. 25.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

UKŁAD DO BADANIA SBI

1. Przepisy ogólne

Urządzenie do badań SBI powinno być dokładnie opisane w przyszłej normie europejskiej.

Urządzenie do badań SBI jako całość (łącznie z otaczającą obudową) powinno być identyczne we wszystkich przypadkach z zastrzeżeniem wszelkich dopuszczalnych zmian (np. tolerancje), które mają być uwzględnione w tej normie europejskiej.

2. Zasada badania

Próbka do badania, składająca się z dwóch pionowych skrzydeł tworzących kąt prosty, jest wystawiana na działanie płomienia z palnika umieszczonego w dolnej części narożnika. Płomień uzyskiwany jest ze spalania gazowego propanu wtryskiwanego poprzez skrzynkę z piaskiem.

Po zapaleniu się palnika rejestruje się następujące parametry: czas zapłonu, rozprzestrzenianie się płomienia, uwalniane ciepło, wytwarzany dym oraz płonące kropelki/cząsteczki.

3. Urządzenie do badań

Urządzenie do badań SBI składa się z komory do badań, aparatury SBI (wózek, ramka, palniki, okap, kolektor i przewody rurowe), systemu zasilania propanem, instalacji wyciągowej i podstawowych urządzeń pomiarowych.

Dokładna specyfikacja i układ urządzeń badawczych zostanie ustalona w przyszłej europejskiej normie określonej w pkt 1. Główne części składowe będą następujące:

3.1. Komora do badań SBI

- Wymiary wewnętrzne komory:

- wysokość: 2,4 ± 0,1 m (góra ramki),

- powierzchnia podłogi: 3,0 ± 0,6 m (obydwa wymiary),

- okna: okna w dwóch ścianach zwróconych do przedniej strony dwóch prostopadłych ścian próbki,

- jedna ściana z otworem dla wózka; odległość między wózkiem a ścianami bocznymi ≥ 0,5 m,

- gdy wózek jest na miejscu, otwory w obudowie komory, w wyjątkiem wlotu powietrza od spodu wózka i otworu wyciągowego dymu w okapie, nie powinny przekraczać 0,05 m2.

3.2. Aparatura do badania SBI

Aparatura do badania SBI składa się z następujących elementów:

a) wózka, na którym umieszczane są dwie prostopadłe części próbek, z palnikiem głównym skrzyni piaskowej na dole pionowego narożnika; wózek jest umieszczany w miejscu badania przy tylnym jego boku zamykającym otwór w obudowie komory do badań SBI; wlot powietrza znajdujący się pod podłogą wózka wyposażony jest w perforowane płyty dla powodowania równomiernego przepływu w podłodze obudowy komory;

b) stałej (nieruchomej) ramy, w którą wepchnięty jest wózek i która wspiera okap; do ramy przymocowany jest palnik wtórny;

c) okapu na górze ramy, który zbiera gazy spalinowe;

d) kolektora na górze okapu z poziomym odprowadzeniem do wyciągu; przegrody na dnie kolektora zapobiegającej niesymetrycznemu przepływowi w okapie;

e) rury pomiarowej o określonych wymiarach i kształcie.

Aparatura do badań ma umożliwiać zmieszczenie próbek o grubości do 200 mm.

3.3. Palniki i system zasilania propanem

a) Aparatura do badań SBI zawiera dwa identyczne palniki skrzyni piaskowej, jeden w spodniej płycie wózka i drugi zamocowany do słupa ramy, mające następujące specyfikacje:

- kształt: trójkąt prostokątny (widok z góry) o jednakowych bokach długości 250 mm, wysokości 80 mm, zamknięty od dołu, z wyjątkiem ½-calowego kielicha rury w środku ciężkości, otwartego od góry; wymiary z tolerancją ± 2 mm,

- skrzynia wykonana z blachy stalowej, nierdzewnej, o grubości 1,5 mm, wypełniona na dole warstwą żwiru (wielkości 4–8 mm), o grubości 60 mm i wyżej warstwą piasku (wielkości 2–4 mm), o grubości 20 mm; siatka metalowa stabilizuje te dwie warstwy i zabezpiecza żwir przed dostaniem się do kielicha rury gazowej; grubość warstw z dokładnością ± 2 mm,

- pozycje:

- palnik główny umieszczony jest na podstawce i zamocowany do kształtownika U od spodu próbki,

- palnik wtórny zamocowany do słupa ramy w miejscu znajdującym się naprzeciwko narożnika próbki, przy górnej części palnika znajdującej się na wysokości 1450 ± 5 mm od podłogi (1000 mm w pionie od okapu), jego przekątna równoległa znajdująca się najbliżej przekątnej palnika głównego, jego krawędzie 45 stopniowe w odległości 700 ± 5 mm od pozycji próbki;

b) próbki zabezpieczone są od strumienia ciepła płomieni pochodzącego od palnika wtórnego przy użyciu ekranu wykonanego z określonych materiałów i o określonym kształcie;

c) palniki muszą być wyposażone w urządzenie zapłonowe, np. płomień startowy lub żarnik;

d) stopień czystości powinien wynosić 95 % lub więcej. Propan doprowadzany jest poprzez masowy regulator natężenia przepływu o określonych wymaganiach.

3.4. Układ odprowadzania dymu

Układ odprowadzania dymu musi spełniać wymagania, które będą określone w przyszłej normie europejskiej, określonej w pkt 1.

3.5. Ogólne urządzenia pomiarowe

Urządzenia pomiarowe w odniesieniu do rodzaju, wydajności i układu zostaną ustalone w przyszłej europejskiej normie, określonej w pkt 1.

4. Próbka do badań

Próbka narożna składa się z dwóch skrzydeł określonych odpowiednio jako skrzydło długie i krótkie.

Próbki wyrobów w arkuszach i wyrobów o gabarytach mniejszych powinny mieć powierzchnię o wymiarach:

a) skrzydło krótkie: 495 ± 5 mm × 1500 ± 5 mm;

b) skrzydło długie: 1000 ± 5 mm × 1500 ± 5mm.

Próbki innych rodzajów wyrobów, takie jak: kable, rury, kanały, węże i materiały izolacyjne luźno wypełniane powinny być dostarczane i montowane w sposób reprezentatywny, który będzie w pełni opisany w przyszłej normie europejskiej.

Gdzie właściwe, wyroby powinny być przymocowywane do podłoża w sposób reprezentatywny, odpowiadający ostatecznemu przeznaczeniu produktu. Podłoża i procedury montowania będą określone w przyszłej normie europejskiej.

Produkty są przymocowane do ściany tylniej określonego rodzaju i uformowane odpowiednio do przepisów przyszłej europejskiej normy.

Zamontowane skrzydła próbki mają być usytuowane pionowo na wózku i oznakowane liniami pionowymi i poziomymi. Procedury te będą ustalone w przyszłej normie europejskiej.

5. Procedura badania

Procedura badania, włączając kalibrowanie, procedury montowania i warunki pracy oraz parametry, które mają być przedmiotem pomiarów, będą ustalone w przyszłej normie europejskiej.

--------------------------------------------------