ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Decyzja Komisji

z dnia 8 lutego 1993 r.

ustanawiająca kryteria dla szczepionek używanych przeciwko rzekomemu pomorowi drobiu w związku z programami szczepień rutynowych

(93/152/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/539/EWG z dnia 15 października 1990 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt regulujących handel wewnątrzwspólnotowy i przywóz z państw trzecich drobiu i jaj wylęgowych [1], ostatnio zmienioną dyrektywą Rady 92/65/EWG [2], w szczególności jej załącznik III,

a także mając na uwadze, co następuje:

załącznik III do dyrektywy 90/539/EWG stwierdza, że Komisja może określić kryteria wykorzystania szczepionek przeciwko rzekomemu pomorowi drobiu w kontekście programów rutynowych szczepień;

wspomniane kryteria zapewnią, aby żywe szczepionki atenuowane oraz szczepionki inaktywowane stosowane w programach rutynowych szczepień spełniały niektóre wymogi dotyczące wskaźnika domózgowej zjadliwości (ICPI) w odniesieniu do szczepu wirusa rzekomego pomoru drobiu stosowanego we wspomnianych szczepionkach;

wydaje się pożądane, aby wyraźnie zdefiniować poziom wskaźnika domózgowej zjadliwości dla szczepów wirusa wykorzystywanych przy produkcji szczepionek;

zasięgnięto opinii Naukowego Komitetu Weterynaryjnego i Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Do stosowania w programach rutynowych szczepień:

a) żywe szczepionki atenuowane przeciwko rzekomemu pomorowi drobiu są przygotowywane ze szczepu wirusa rzekomego pomoru drobiu, dla którego zapas macierzystego szczepu wyjściowego został zbadany i wykazał wskaźnik domózgowej zjadliwości (ICPI) wynoszący:

i) mniej niż 0,4, jeżeli każdemu ptakowi podano nie mniej niż 107 EID50 w teście ICPI;

lub

ii) mniej niż 0,5, jeżeli każdemu ptakowi podano nie mniej niż 108 EID50 w teście ICPI;

b) inaktywowane szczepionki przeciwko rzekomemu pomorowi drobiu są przygotowywane ze szczepu wirusa rzekomego pomoru drobiu, dla którego zapas macierzystego szczepu wyjściowego został zbadany i wykazał wskaźnik domózgowej zjadliwości (ICPI) wynoszący mniej niż 0,7, jeżeli podano każdemu ptakowi nie mniej niż 108 EID50 w teście ICPI.

Artykuł 2

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 1995 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 8 lutego 1993 r.

W imieniu Komisji

René Steichen

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 303 z 31.10.1990, str. 6.

[2] Dz.U. L 268 z 14.9.1992, str. 54.

--------------------------------------------------
31994D0376R(01)



Sprostowanie do decyzji Komisji 94/376/EWG z dnia 30 maja 1994 r. zmieniającej decyzję nr 85/377/EWG ustanawiającą wspólnotową typologię gospodarstw rolnych

( Dziennik Urzędowy Wspólnot Europejskich L 171 z dnia 6 lipca 1994 r. )

(Polskie wydanie specjalne, rozdział 3, tom 16, s. 226)

zamiast:

„(…) standardowa marża brutto, jest podstawą klasyfikacji gospodarstw rolnych według wielkości ekonomicznej oraz rodzaju produkcji rolnej zarówno w badaniach struktury gospodarstw, jak i w ramach Sieci Danych Rachunkowych z Gospodarstw Rolnych (FADN). Typologia wspólnotowa jest również podstawą obliczania europejskiej jednostki wielkości (ESU) oraz progów stosowanych do ograniczania zakresu obserwacji i sporządzania planu wyboru gospodarstw rolnych nadsyłających dane (…)”,

powinno być:

„(…) standardowa nadwyżka bezpośrednia, jest podstawą klasyfikacji gospodarstw rolnych według wielkości ekonomicznej oraz typu rolniczego zarówno w badaniach struktury gospodarstw rolnych, jak i w ramach Sieci Danych Rachunkowych z Gospodarstw Rolnych (FADN); typologia wspólnotowa jest również podstawą obliczania europejskiej jednostki wielkości (EJW) oraz progów stosowanych do ograniczania pola obserwacji i sporządzania planu wyboru gospodarstw rolnych przekazujących dane (…)”.

zamiast:

„(…) według ESU oraz rodzaju gospodarki rolnej, służą (…) określania zakresu FADN, który służy jako podstawa wyboru i przyznawania wagi badanym gospodarstwom FADN; wybór gospodarstw rolnych nadsyłających dane, objętych (…)”,

powinno być:

„(…) według EJW oraz typu rolniczego, służą (…) określania pola obserwacji FADN, które służy jako podstawa wyboru i przyznawania wagi próbom gospodarstw FADN; wybór gospodarstw rolnych przekazujących dane, objętych (…)”.

zamiast:

„(…) wymienia cechy charakterystyczne, które (…)”,

powinno być:

„(…) wymienia cechy, które (…)”.

zamiast:

„(…) zawartość wykazu badań cech charakterystycznych od 1988 do 1997 r. została zmieniona, tak że cechy charakterystyczne w nowym (…) do wykazu badań cech charakterystycznych przewidzianego (…)”,

powinno być:

„(…) zawartość wykazu cech badań w latach 1988–1997 została zmieniona w taki sposób, że cechy w nowym (…) do wykazu cech badań przewidzianego (…)”.

zamiast:

„(…) zgodnie z załącznikami II i III do niniejszej decyzji.”,

powinno być:

„(…) zgodnie z załącznikiem I i II do niniejszej decyzji.”.

zamiast:

„W załączniku do dyrektywy 85/377/EWG wprowadza się następujące zmiany:”,

powinno być:

„W załączniku II do decyzji 85/377/EWG wprowadza się następujące zmiany:”.

zamiast:

„W części B (definicja rodzajów)”,

powinno być:

„W części B (definicja typów)”.

zamiast:

„Charakter danych przedsiębiorstw

Przedsiębiorstwa te odnoszą się do wykazu cech charakterystycznych badanych w badaniach statystycznych w zakresie struktury gospodarstw rolnych. Są one wykazywane przy pomocy kodów określonych w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 807/89 lub przy pomocy kodów obejmujących pewną liczbę tych cech charakterystycznych, jak podano w części C niniejszego załącznika (1).
Decyzja Rady

z dnia 20 grudnia 1993 r.

w sprawie zawarcia Protokołu dodatkowego do Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Europejską Wspólnotą Węgla i Stali z jednej strony, a Republiką Bułgarii z drugiej strony oraz do Układu Europejskiego między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Republiką Bułgarii z drugiej strony

(94/49/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113 wraz z art. 228 ust. 2,

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z posiedzenia w Kopenhadze w dniach 21 i 22 czerwca 1993 r.,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnot Protokół dodatkowy do Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem oraz do Układu Europejskiego z Republiką Bułgarii;

niezbędne jest zatwierdzenie Protokołu dodatkowego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej Protokół dodatkowy do Umowy Przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Europejską Wspólnotą Węgla i Stali z jednej strony, a Republiką Bułgarii z drugiej strony oraz do Układu Europejskiego między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Republiką Bułgarii z drugiej strony.

Tekst Protokołu dodatkowego jest załączony do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej do podpisania Protokołu dodatkowego w imieniu Wspólnoty Europejskiej.

Przewodniczący Rady dokona w imieniu Wspólnoty notyfikacji określonej w art. 8 Protokołu dodatkowego.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 grudnia 1993 r.

W imieniu Rady

W. Claes

Przewodniczący

--------------------------------------------------
Decyzja Rady

z dnia 16 grudnia 1993 r.

w sprawie zawarcia Konwencji Celnej w sprawie czasowego przywozu prywatnych pojazdów drogowych (1954) i przyjęcia uchwały Narodów Zjednoczonych z dnia 2 lipca 1993 r. w sprawie stosowania carnets de passage en douane oraz karnetów CPD dotyczących prywatnych pojazdów drogowych

(94/110/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113, zgodnie z jego art. 228 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

Konwencja Celna w sprawie czasowego przywozu prywatnych pojazdów drogowych, negocjowana pod auspicjami Organizacji Narodów Zjednoczonych i podpisana w Nowym Jorku, dnia 4 czerwca 1954 r., dotyczy warunków i procedur czasowego przywozu prywatnych pojazdów drogowych na terytoriach celnych Wspólnoty i państw trzecich i jest umową celną, która może wspomóc handel międzynarodowy;

na mocy art. 34 ust. 1a Konwencja jest otwarta do przystępowania do niej regionalnych organizacji integracji ekonomicznej;

ponadto wszystkie Państwa Członkowskie Wspólnoty, z wyjątkiem Grecji, są Umawiającymi się Stronami tejże Konwencji;

jeśli Wspólnota zdecyduje się zostać Umawiającą się Stroną, musi złożyć u Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych dokument przystąpienia;

obecnie obowiązujące we Wspólnocie przepisy, dotyczące czasowego przewozu pojazdów drogowych do użytku prywatnego, zgodne są z postanowieniami Konwencji, dlatego nie ma potrzeby wprowadzania jakichkolwiek zastrzeżeń w odniesieniu do Konwencji;

właściwe jest zatwierdzenie Konwencji;

jednocześnie stosowne jest przyjęcie uchwały Organizacji Narodów Zjednoczonych z dnia 2 lipca 1993 r. w sprawie stosowania carnets de passage en douane oraz karnetów CPD dla prywatnych pojazdów drogowych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Konwencja Celna w sprawie czasowego przywozu prywatnych pojazdów drogowych zostaje niniejszym przyjęta w imieniu Wspólnoty.

Tekst Konwencji znajduje się w załączniku I.

2. Uchwała Narodów Zjednoczonych z dnia 2 lipca 1993 r. w sprawie stosowania

carnets de passage en douane

oraz karnetów

CPD dla prywatnych pojazdów drogowych zostaje niniejszym przyjęta przez Wspólnotę, z zastrzeżeniem warunków określonych w załączniku II do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

1. Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej do złożenia w imieniu Wspólnoty dokumentu przystąpienia do Konwencji.

2. Wyznaczona osoba notyfikuje Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęcie uchwały.

3. Komisja otrzymuje niniejszym upoważnienie do przekazania Sekretarzowi Generalnemu Narodów Zjednoczonych informacji, określonych w art. 32 ust. 1a Konwencji, po konsultacji z Państwami Członkowskimi i złożeniu dokumentu przystąpienia, określonego w ust. 1.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 grudnia 1993 r.

W imieniu Rady

R. Urbain

Przewodniczący

--------------------------------------------------
DECYZJA RADY

z dnia 16 grudnia 1993 r.

w sprawie zawarcia Konwencji celnej w sprawie czasowego przywozu handlowych pojazdów drogowych (1956) i przyjęcia rezolucji ONZ dotyczącej stosowalności carnets de passage en douane i karnetów CPD do handlowych pojazdów drogowych

(94/111/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113, wraz z art. 228 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

Konwencja celna w sprawie czasowego przywozu handlowych pojazdów drogowych, wynegocjowana pod auspicjami ONZ i podpisana w Genewie dnia 18 maja 1956 r., dotyczy warunków i związanych z tym procedur, czasowego przywozu handlowych pojazdów drogowych na obszar celny Wspólnoty i państw trzecich i stanowi umowę celną, która może skutecznie wpłynąć na zwiększenie handlu międzynarodowego;

na mocy art. 33 ust. 2a konwencja jest otwarta do przystąpienia przez regionalne organizacje integracji gospodarczej;

ponadto wszystkie Państwa Członkowskie Wspólnoty są Umawiającymi się Stronami konwencji;

jeżeli Wspólnota ma zostać Umawiającą się Stroną, musi złożyć dokument przystąpienia u Sekretarza Generalnego ONZ;

obecne przepisy wspólnotowe w sprawie odprawy czasowej pojazdów drogowych do celów handlowych są zgodne z przepisami konwencji i dlatego nie ma potrzeby wprowadzania żadnych zastrzeżeń w odniesieniu do art. 38 konwencji;

właściwe jest przyjęcie konwencji;

byłoby właściwe przyjęcie w tym samym czasie rezolucji ONZ z dnia 2 lipca 1993 r. w sprawie stosowalności carnetsde passage en douane i karnetów CPD dla handlowych pojazdów drogowych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Konwencja celna w sprawie czasowego przywozu handlowych pojazdów drogowych jest niniejszym przyjęta w imieniu Wspólnoty.

Tekst konwencji znajduje się w załączniku I.

2. Rezolucja ONZ z dnia 2 lipca 1993 r. w sprawie stosowalności carnetsde passage en douane i karnetów CPD dla handlowych pojazdów drogowych zostaje niniejszym przyjęta przez Wspólnotę, zgodnie z warunkami zawartymi w załączniku II do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

1. Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej do złożenia dokumentu przystąpienia do konwencji w imieniu Wspólnoty.

2. Osoba wyznaczona notyfikuje Sekretarzowi Generalnemu ONZ przyjęcie rezolucji.

3. Komisja jest niniejszym upoważniona do przekazywania Sekretarzowi Generalnemu ONZ informacji zawartych w art. 33 ust. 2a konwencji, po uprzedniej konsultacji z Państwem Członkowskim i złożenia dokumentu przystąpienia, określonego w ust. 1.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 grudnia 1993 r.

W imieniu Rady

R. URBAIN

Przewodniczący
Decyzja Rady

z dnia 2 grudnia 1993 r.

dotycząca zawarcia poprawek do Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową

(94/68/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 130s ust. 1 wraz z art. 228 ust. 3 akapit pierwszy,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],

a także mając na uwadze, co następuje:

Wspólnota, mając na uwadze swoją odpowiedzialność za środowisko, decyzją 88/540/EWG [4] stała się stroną Konwencji wiedeńskiej o ochronie warstwy ozonowej oraz stroną Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową, oraz decyzją 91/690/EWG [5] zatwierdziła pierwszą zmianę do wymienionego Protokołu;

najnowsze wyniki naukowe wskazują, że dla właściwej ochrony warstwy ozonowej wymagany jest większy stopień kontroli chlorofluorowęgli, halonów, tetrachlorku węgla i 1,1,1-trichloroetanu niż przewidziany w Protokole montrealskim zmienionym w 1990 r.; te same dowody wskazują, że dodatkowe kontrole powinny być przeprowadzane w przypadku bromku metylu, bromofluorowęglowodorów i chlorofluorowęglowodorów;

druga zmiana oraz dostosowania do Protokołu montrealskiego wprowadzające w życie takie kontrole, zostały przyjęte w Kopenhadze w listopadzie 1992 r. i jedynie poprawki wymagają zatwierdzenia; w tym celu Wspólnota powinna dokonać zatwierdzenia wymienionych poprawek;

w szczególności niezbędne dla Wspólnoty i wszystkich Państw Członkowskich jest przyjęcie poprawek do Protokołu montrealskiego, ponieważ niektóre z jego przepisów mogą zostać wykonane tylko jeżeli Wspólnota i wszystkie jej Państwa Członkowskie zatwierdzą poprawki;

w celu właściwej realizacji wszystkich zobowiązań objętych drugą zmianą niezbędne jest jej zatwierdzenie przez wszystkie Państwa Członkowskie,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Druga zmiana do Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.

Tekst tych poprawek załączony jest do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady składa dokument zatwierdzenia drugiej zmiany w imieniu Wspólnoty Sekretarzowi Generalnemu Narodów Zjednoczonych zgodnie z art. 13 Konwencji wiedeńskiej wraz z art. 3 drugiej zmiany do Protokołu montrealskiego.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 2 grudnia 1993 r.

W imieniu Rady

M. De Gallan

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 103 z 14.4.1993, str. 18.

[2] Dz.U. C 268 z 4.10.1993, str. 191.

[3] Dz.U. C 201 z 26.7.1993, str. 8.

[4] Dz.U. L 297 z 31.10.1988, str. 8.

[5] Dz.U. L 377 z 31.12.1991, str. 28.

--------------------------------------------------
Decyzja Rady i Komisji

z dnia 13 grudnia 1993 r.

w sprawie zawarcia Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, między Wspólnotami Europejskimi, ich Państwami Członkowskimi a Republiką Austrii, Republiką Finlandii, Republiką Islandii, Księstwem Liechtensteinu, Królestwem Norwegii, Królestwem Szwecji i Konfederacją Szwajcarską

(94/1/ EWWiS, WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Węgla i Stali,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 238 w powiązaniu z art. 228 ust. 3 akapit drugi,

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego [1],

a także mając na uwadze, co następuje:

Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym między Wspólnotami Europejskimi, ich Państwami Członkowskimi a Republiką Austrii, Republiką Finlandii, Republiką Islandii, Księstwem Liechtensteinu, Królestwem Norwegii, Królestwem Szwecji i Konfederacją Szwajcarską podpisane w Oporto dnia 2 maja 1992 r. powinno zostać zatwierdzone,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W imieniu Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali zatwierdza się niniejszym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym między Wspólnotami Europejskimi, ich Państwami Członkowskimi a Republiką Austrii, Republiką Finlandii, Republiką Islandii, Księstwem Liechensteinu, Królestwem Norwegii, Królestwem Szwecji i Konfederacją Szwajcarską, protokoły, załączniki i deklaracje, uzgodnione Protokoły i wymiany listów załączonych do Aktu Końcowego.

Teksty dokumentów określonych w akapicie pierwszym załączone są do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Akt przyjęcia przewidziany w art. 129 Porozumienia zostanie zdeponowany u przewodniczącego Rady w imieniu Wspólnoty Europejskiej oraz u przewodniczącego Komisji w imieniu Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali [2].

Sporządzono w Brukseli, dnia 13 grudnia 1993 r.

W imieniu Rady

Ph. Maystadt

Przewodniczący

W imieniu Rady

J. Delors

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 305 z 23.11.1992, str. 66.

[2] Dz.U. L 1 z 3.1.1994, str. 606.

--------------------------------------------------
Decyzja Rady

z dnia 20 grudnia 1993 r.

dotycząca zawarcia Protokołu dodatkowego do Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Europejską Wspólnotą Węgla i Stali, z jednej strony, a Rumunią, z drugiej strony, oraz do Układu Europejskiego między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Rumunią, z drugiej strony

(94/48/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113 w powiązaniu z art. 228 ust. 2,

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z posiedzenia, które odbyło się w Kopenhadze w dniach 21 i 22 czerwca 1993 r.,

a także mając na uwadze, co

uwzględniając wniosek Komisji,następuje:

Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnot Protokół dodatkowy do Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem oraz do Układu Europejskiego z Rumunią;

niezbędne jest zatwierdzenie powyższego Protokołu dodatkowego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej Protokół dodatkowy do Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Europejską Wspólnotą Węgla i Stali, z jednej strony, a Rumunią, z drugiej strony, oraz do Układu Europejskiego między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Rumunią, z drugiej strony.

Tekst Protokołu dodatkowego załącza się do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osób umocowanych do podpisania Protokołu dodatkowego w imieniu Wspólnoty Europejskiej.

Przewodniczący Rady dokona notyfikacji, zgodnie z art. 8 Protokołu dodatkowego, w imieniu Wspólnoty Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 grudnia 1993 r.

W imieniu Rady

W. Claes

Przewodniczący

--------------------------------------------------
DECYZJA KOMISJI

z dnia 26 stycznia 1994 r.

zmieniająca decyzję 93/13/EWG ustanawiającą procedurę kontroli weterynaryjnej we wspólnotowych posterunkach kontroli granicznej dotyczącą produktów pochodzących z państw trzecich

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(94/43/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/675/EWG z dnia 10 grudnia 1990 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnych produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich1, ostatnio zmienioną dyrektywą 92/118/EWG2, w szczególności jej art. 14 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

decyzja Komisji 93/13/EWG3 ustanawia niektóre procedury kontroli weterynaryjnych we wspólnotowych posterunkach kontroli granicznej, dotyczące produktów z państw trzecich;

obecne zasady stosowane do limitów wagowych w odniesieniu do produktów, które są przesyłane jako małe paczki do osób prywatnych, muszą zostać dostosowane, tak by wziąć pod uwagę niektóre specyficzne sytuacje dotyczące tradycyjnej wymiany produktów pochodzenia zwierzęcego, innych niż te opisane w dyrektywie Rady 72/462/EWG4, ostatnio zmienionej rozporządzeniem (EWG) nr 1601/925, pochodzących z Grenlandii i Wysp Owczych oraz wprowadzanych do Danii;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W art. 5 decyzji 93/13/EWG dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

"3. Ustęp 1 nie ma wpływu na limity wagowe stosowane w odniesieniu do małych paczek o maksymalnej wadze 5 kg zawierających produkty pochodzenia zwierzęcego, inne niż te opisane w dyrektywie 72/462/EWG1, wprowadzone do Danii z Grenlandii i Wysp Owczych w celu bezpośredniego spożycia przez osoby prywatne.

__________

1 Dz.U. L 302 z 31.12.1972, str. 28."

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 26 stycznia 1994 r.

W imieniu Komisji

René STEICHEN

Członek Komisji

1 Dz.U. L 373 z 31.12.1990, str. 1.

2 Dz.U. L 62 z 15.3.1993, str. 49.

3 Dz.U. L 9 z 15.1.1993, str. 33.

4 Dz.U. L 302 z 31.12.1972, str. 28.

5 Dz.U. L 173 z 27.6.1992, str. 13.
Decyzja Rady

z dnia 7 marca 1994 r.

zmieniająca decyzję 93/350/Euratom, EWWiS, EWG zmieniającą decyzję 88/591/EWWiS, EWG, Euratom ustanawiającą Sąd Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich

(94/149/EWWiS, WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając decyzję Rady 93/350/Euratom, EWWiS, EWG z dnia 8 czerwca 1993 r. zmieniającą decyzję 88/591/EWWiS, EWG, Euratom ustanawiającą Sąd Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich [1], w szczególności jej art. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

na mocy decyzji 88/591/EWWiS, EWG, Euratom [2], zmienionej jak wyżej, Sąd Pierwszej Instancji jest właściwy dla rozpoznawania i rozstrzygania praktycznie wszystkich powództw wnoszonych przez osoby fizyczne lub prawne;

jednakże w odniesieniu do działań w zakresie ochrony wymiany handlowej, podejmowanych w przypadku dumpingu i subwencji, na mocy Traktatów ustanawiających Europejską Wspólnotę Węgla i Stali oraz Wspólnotę Europejską, odroczono datę wejścia w życie decyzji 93/350/Euratom, EWWiS, EWG;

w świetle wydarzeń, jakie miały miejsce od owego czasu, należy ustalić datę wejścia w życie tej części wyżej wymienionej decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

"jednakże w odniesieniu do powództw wnoszonych przez osoby fizyczne lub prawne, zgodnie z art. 33 ust. 2, art. 35 oraz art. 40 ust. 1 i 2 Traktatu ustanawiającego EWWiS, dotyczących działań związanych ze stosowaniem art. 74 tego Traktatu oraz w odniesieniu do powództw wnoszonych przez osoby fizyczne lub prawne zgodnie z art. 173, ust. 4, art. 175 ust. 3 oraz art. 178 Traktatu ustanawiającego WE, dotyczących działań podejmowanych w celu ochrony handlu w rozumieniu art. 113 tego Traktatu, w przypadku dumpingu i subwencji, datę jej wejścia w życie ustala się na dzień 15 marca 1994 r."

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 7 marca 1994 r.

W imieniu Rady

Th. Pangalos

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 144 z 16.6.1993, str. 21.

[2] Dz.U. L 319 z 25.11.1988, str. 1.

--------------------------------------------------