ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(2)

W dniu 17 grudnia 2012 r. Republika Bułgarii przedstawiła Komisji wniosek o uznanie IRS łącznie z kompletnymi informacjami i dowodami na spełnianie przez IRS minimalnych kryteriów określonych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 391/2009 i jego zobowiązanie do przestrzegania przepisów art. 8 ust. 4 i art. 9, 10 i 11 tego rozporządzenia.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 202/24

DECYZJA RADY (UE) 2016/1231

z dnia 18 lipca 2016 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach wspólnego komitetu ustanowionego na mocy Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia w odniesieniu do wniosku Gruzji o przystąpienie do tej Konwencji jako Umawiająca się Strona

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z jego art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (1) (zwana dalej „Konwencją”) weszła w życie w dniu 1 grudnia 2012 r.

(2) Art. 5 ust. 1 Konwencji stanowi, że strona trzecia może zostać Umawiającą się Stroną Konwencji, pod warunkiem że państwo lub terytorium kandydujące obowiązuje umowa o wolnym handlu, która przewiduje preferencyjne reguły pochodzenia, z co najmniej jedną z Umawiających się Stron.

(3) Gruzja złożyła pisemny wniosek o przystąpienie do Konwencji u depozytariusza Konwencji w dniu 23 września 2015 r.

(4) Gruzję obowiązuje umowa o wolnym handlu z dwiema Umawiającymi się Stronami Konwencji, tj. z Unią i z Republiką Turcji, a tym samym spełnia ona warunek określony w art. 5 ust. 1 Konwencji dotyczący przystąpienia do Konwencji jako Umawiająca się Strona.

(5) Art. 4 ust. 3 lit. b) Konwencji stanowi, że zaproszenia dotyczące przystąpienia stron trzecich do Konwencji przyjmuje w drodze decyzji wspólny komitet ustanowiony na mocy Konwencji (zwany dalej „wspólnym komitetem”).

(6) Stanowisko Unii w ramach wspólnego komitetu powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach wspólnego komitetu ustanowionego na mocy Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia w odniesieniu do wniosku Gruzji o przystąpienie do tej Konwencji jako Umawiająca się Strona, oparte jest na projekcie decyzji wspólnego komitetu dołączonym do niniejszej decyzji.

Przedstawiciele Unii we wspólnym komitecie mogą, bez konieczności przyjmowania przez Radę kolejnej decyzji, uzgodnić niewielkie techniczne zmiany w projekcie decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 lipca 2016 r. W imieniu Rady G. MATEČNÁ Przewodniczący

(1) Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.
(4)

W szczególności, w celu obniżenia do 2015 r. w wiarygodny i trwały sposób nominalnego deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych do poziomu poniżej wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB, Portugalii zalecono: a) sprowadzenie deficytu nominalnego do wartości wynoszących odpowiednio 5,5 % PKB w 2013 r., 4,0 % PKB w 2014 r. i 2,5 % PKB w 2015 r., co odpowiada poprawie salda strukturalnego na poziomie 0,6 % PKB w 2013 r., 1,4 % PKB w 2014 r. i 0,5 % PKB w 2015 r., w oparciu o sporządzoną przez służby Komisji w maju 2013 r. aktualizację prognozy ekonomicznej dla Portugalii; b) wprowadzenie środków w wysokości 3,5 % PKB w celu ograniczenia deficytu w 2013 r. do poziomu 5,5 % PKB, obejmujących środki określone w ustawie budżetowej na 2013 r., a także dodatkowe środki zawarte w budżecie uzupełniającym, to jest obniżenie wynagrodzeń, zwiększenie wydajności administracji publicznej, ograniczenie spożycia publicznego i poprawienie wykorzystywania funduszy unijnych; c) w oparciu o przegląd wydatków publicznych, przyjęcie trwałych środków konsolidacyjnych o wartości co najmniej 2,0 % PKB w celu osiągnięcia w 2014 r. deficytu nominalnego w wysokości 4,0 % oraz zmierzanie w kierunku racjonalizacji i modernizacji administracji publicznej, z uwzględnieniem wyeliminowania niepotrzebnych stanowisk we wszystkich dziedzinach i podmiotach sektora publicznego, poprawy stabilności systemu emerytalnego i osiągnięcia docelowych oszczędności kosztów w poszczególnych ministerstwach; d) przyjęcie koniecznych trwałych środków konsolidacyjnych, aby osiągnąć do 2015 r. docelowy deficyt w wysokości 2,5 % PKB. Ponadto Portugalii zalecono utrzymanie tempa reform zarządzania finansami publicznymi poprzez zmianę ramowej ustawy budżetowej do końca 2013 r. w celu dalszego wzmocnienia procedur budżetowych i zasad zarządzania budżetem, odpowiedzialności za budżet oraz jego przejrzystości i uproszczenia oraz dalsze ograniczanie zobowiązań warunkowych generowanych przez przedsiębiorstwa państwowe i partnerstwa publiczno-prywatne.
(4)

W swoim zaleceniu z dnia 21 czerwca 2013 r. Rada zaleciła Hiszpanii osiągnięcie docelowej wartości deficytu nominalnego w wysokości 6,5 % PKB w 2013 r., 5,8 % PKB w 2014 r., 4,2 % PKB w 2015 r. oraz 2,8 % PKB w 2016 r., co odpowiadało poprawie salda strukturalnego o 1,1 %, 0,8 %, 0,8 % oraz 1,2 % PKB odpowiednio w latach 2013–2016 w oparciu o prognozę Komisji z wiosny 2013 r. obejmującą okres do 2016 r. Aby uzyskać tę poprawę, zwrócono się do Hiszpanii o wdrożenie dodatkowych środków w wysokości 2 %, 1 % i 1,5 % PKB odpowiednio w 2014 r., 2015 r. i 2016 r. Ponadto Hiszpanię zobowiązano do: (i) wzmocnienia skuteczności ram instytucjonalnych poprzez dalsze zwiększanie przejrzystości we wdrażaniu ustawy o stabilności budżetowej, jak również poprzez powołanie niezależnej rady budżetowej, która zapewniałaby analizy, doradztwo i monitorowanie zgodności polityki budżetowej z krajowymi i unijnymi przepisami budżetowymi; (ii) podjęcia konkretnych kroków w celu ograniczenia rosnącego deficytu strukturalnego w systemie zabezpieczenia społecznego; oraz (iii) położenia większego nacisku na to, by konsolidacja sprzyjała wzrostowi gospodarczemu, w tym poprzez prowadzenie systematycznych przeglądów wydatków i systemu podatkowego. Ponadto, aby zapewnić skuteczną realizację strategii konsolidacji budżetowej, w zaleceniu wskazano również, że istotne jest, by konsolidację budżetową wspierała kompleksowa reforma strukturalna, zgodnie z zaleceniami Rady skierowanymi do Hiszpanii w kontekście europejskiego semestru i procedury dotyczącej zakłóceń równowagi makroekonomicznej.
(2)

Celem Protokołu jest ustanowienie zasad finansowych i technicznych umożliwiających Azerbejdżanowi uczestniczenie w niektórych programach unijnych. Ramy horyzontalne ustanowione na mocy Protokołu tworzą gospodarczy, finansowy i techniczny środek współpracy, który umożliwia dostęp do pomocy, w szczególności pomocy finansowej, dostarczanej przez Unię w kontekście tych programów unijnych. Ramy te mają zastosowanie wyłącznie do tych programów unijnych, w odniesieniu do których odpowiednie akty prawne przewidują możliwość udziału Republiki Azerbejdżanu. Zawarcie Protokołu nie oznacza zatem wykonywania uprawnień w ramach różnych polityk sektorowych realizowanych na mocy programów, które to uprawnienia wykonywane są przy ustanawianiu programów.
(1)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 (1) przeniosło odniesienie do Republiki Kiribati z załącznika I do załącznika II do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 (2).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 198/43

DECYZJA RADY (UE) 2016/1202

z dnia 18 lipca 2016 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu w odniesieniu do wniosku Stanów Zjednoczonych o przyznanie przez WTO zwolnienia dotyczącego przedłużenia systemu preferencyjnego traktowania przyznanego dawnym Powierniczym Wyspom Pacyfiku

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Art. IX ust. 3 i 4 porozumienia z Marrakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu (zwanego dalej „porozumieniem ustanawiającym WTO”) określa procedury stosowane przy zwolnieniu z obowiązków nałożonych na członków porozumieniem WTO lub wielostronnymi porozumieniami handlowymi.

(2) Stanom Zjednoczonym przyznane zostało zwolnienie z obowiązków zawartych w art. I ust. 1 Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (zwanego dalej „GATT 1994”), które zostało ostatnio przedłużone w dniu 1 sierpnia 2007 r. na okres do dnia 31 grudnia 2016 r.

(3) Na mocy art. IX ust. 3 Porozumienia ustanawiającego WTO Stany Zjednoczone wystąpiły z wnioskiem o zwolnienie do dnia 31 grudnia 2026 r. z obowiązków wynikających z art. I ust. 1 GATT 1994 w stopniu niezbędnym do umożliwienia Stanom Zjednoczonym dalszego preferencyjnego traktowania kwalifikujących się produktów pochodzących z dawnych Powierniczych Wysp Pacyfiku (Republika Wysp Marshalla, Sfederowane Stany Mikronezji, Wspólnota Marianów Północnych i Republika Palau) przywiezionych na obszar celny Stanów Zjednoczonych.

(4) Zgoda na wniosek Stanów Zjednoczonych o zwolnienie przez WTO nie wpłynie negatywnie ani na gospodarkę Unii, ani na stosunki handlowe z beneficjentami tego zwolnienia.

(5) Należy zatem ustalić stanowisko, jakie powinno zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Rady Generalnej WTO na poparcie złożonego przez Stany Zjednoczone wniosku o zwolnienie,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu, to poparcie wniosku Stanów Zjednoczonych o zwolnienie z obowiązków zawartych w art. I ust. 1 Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 na okres do dnia 31 grudnia 2026 r., zgodnie z warunkami określonymi we wniosku Stanów Zjednoczonych o zwolnienie.

Niniejsze stanowisko zostaje przedstawione przez Komisję.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
(16)

Co do rynku geograficznego, w swoich uprzednich decyzjach Komisja stała na stanowisku, że rynki usług pocztowych, które mogą obejmować węższe rynki (np. w zakresie doręczania przesyłek listowych lub dostaw niewielkich przesyłek) mają zasięg krajowy (10). Komisja wychodziła również z założenia, że przykładowo rynek międzynarodowych dostaw niewielkich przesyłek również ma wymiar krajowy (11). Proponowana przez wnioskodawcę definicja jest zatem zgodna z dotychczasową praktyką Komisji. Zważywszy, że nie ma powodu, by rozszerzać lub zawężać rynek, do celów niniejszej decyzji i bez uszczerbku dla prawa konkurencji można uznać, że rynek geograficzny usług kurierskich ma zasięg krajowy.
(1)

W dniu 8 listopada 2012 r. przedsiębiorstwo DSM Nutritional Products Ltd. zwróciło się do właściwych organów Irlandii z wnioskiem dotyczącym wprowadzenia do obrotu trans-resweratrolu jako nowego składnika żywności w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 258/97.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 242/32

DECYZJA KOMISJI (UE) 2016/1621

z dnia 7 września 2016 r.

w sprawie przyjęcia wytycznych dotyczących powiadamiania jednostek akredytujących i jednostek licencjonujących przez weryfikatorów środowiskowych działających w państwie członkowskim innym niż państwo, w którym wydano akredytację lub licencję na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009

(notyfikowana jako dokument nr C(2016) 5648)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS), uchylające rozporządzenie (WE) nr 761/2001 oraz decyzje Komisji 2001/681/WE i 2006/193/WE (1), w szczególności jego art. 30 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Art. 30 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1221/2009 przewiduje możliwość opracowania przez forum jednostek akredytujących i jednostek licencjonujących wytycznych dotyczących kwestii związanych z kompetencjami jednostek akredytujących i jednostek licencjonujących w celu zapewnienia spójności procedur stosowanych przez te jednostki w zakresie akredytowania i licencjonowania weryfikatorów środowiskowych oraz nadzoru nad nimi.

(2) Weryfikatorzy środowiskowi działający w innych państwach członkowskich niż te, w których uzyskali akredytację lub licencję, są zobowiązani powiadamiać o swojej działalności odpowiednie jednostki akredytujące i jednostki licencjonujące zgodnie z art. 24 rozporządzenia (WE) nr 1221/2009.

(3) Stosowanie tej procedury powiadamiania w praktyce wykazało, że reakcja poszczególnych jednostek akredytujących i jednostek licencjonujących na niewywiązywanie się przez weryfikatorów środowiskowych z tego obowiązku powiadamiania jest różna. W związku z tym zapewnienie spójnego stosowania procedur powiadamiania w odniesieniu do weryfikatorów środowiskowych akredytowanych lub licencjonowanych w jednym z państw członkowskich a przeprowadzających czynności weryfikacji i walidacji w innym państwie członkowskim wymaga dodatkowych wytycznych.

(4) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na podstawie art. 49 rozporządzenia (WE) nr 1221/2009,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Przyjmuje się określone w załączniku wytyczne w sprawie powiadamiania jednostek akredytujących i jednostek licencjonujących przez weryfikatorów środowiskowych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1221/2009.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 września 2016 r. W imieniu Komisji Karmenu VELLA Członek Komisji

(1) Dz.U. L 342 z 22.12.2009, s. 1.
(4)

Według informacji przekazanych przez władze Cypru ilość kamienia do robót hydrotechnicznych wydobywanego na Cyprze i osiągającego tę wartość progową (wspomnianą minimalną gęstość) jest niewystarczająca do zaspokojenia popytu na te produkty. Władze Cypru przez dziesięciolecia z powodzeniem wykorzystywały do budowy obiektów ochrony wybrzeża kamień do robót hydrotechnicznych o mniejszej gęstości, nie odnotowując żadnych problemów z trwałością i stabilnością.
(1)

Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 (1) przeniesiono odniesienie do Republiki Wysp Marshalla z załącznika I do załącznika II do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 (2).
(1)

Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 (1) przeniesiono odniesienie do Tuvalu z załącznika I do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 (2) do załącznika II.
(1)

W dniu 27 marca 2013 r. przedsiębiorstwo LLR-G5 Ltd. zwróciło się do właściwych organów Irlandii z wnioskiem dotyczącym wprowadzenia do obrotu krzemu organicznego (monometylosilanetriolu) jako nowego składnika żywności w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 258/97.
—

wartości w walucie euro podane w tabeli zawartej w art. 4 załącznika do decyzji zarządu Europolu z dnia 16 listopada 1999 r. zastępuje się następująco: — 8 % dla kwot od 122,42 EUR do 2 156,39 EUR — 10 % dla kwot od 2 156,40 EUR do 2 970,10 EUR — 12,5 % dla kwot od 2 970,11 EUR do 3 403,88 EUR — 15 % dla kwot od 3 403,89 EUR do 3 865,63 EUR — 17,5 % dla kwot od 3 865,64 EUR do 4 299,45 EUR — 20 % dla kwot od 4 299,46 EUR do 4 719,95 EUR — 22,5 % dla kwot od 4 719,96 EUR do 5 153,75 EUR — 25 % dla kwot od 5 153,76 EUR do 5 574,25 EUR — 27,5 % dla kwot od 5 574,26 EUR do 6 008,04 EUR — 30 % dla kwot od 6 008,05 EUR do 6 428,55 EUR — 32,5 % dla kwot od 6 428,56 EUR do 6 862,35 EUR — 35 % dla kwot od 6 862,36 EUR do 7 283,52 EUR — 40 % dla kwot od 7 283,53 EUR do 7 717,35 EUR — 45 % dla kwot powyżej 7 717,36 EUR
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 269/14

DECYZJA RADY (UE) 2016/1764

z dnia 29 września 2016 r.

dotycząca stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Wspólnego Komitetu UE–ICAO w sprawie decyzji o przyjęciu załącznika dotyczącego zarządzania ruchem lotniczym do Porozumienia o współpracy między Unią Europejską a Organizacją Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego określającego ogólne ramy zacieśnionej współpracy

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2 w związku z jego art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Porozumienie o współpracy między Unią Europejską a Organizacją Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego określające ogólne ramy zacieśnionej współpracy (1) (zwane dalej „Porozumieniem o współpracy”) weszło w życie dnia 29 marca 2012 r.

(2) Zgodnie z pkt 7.3 lit. c) Porozumienia o współpracy Wspólny Komitet ustanowiony na mocy pkt 7.1 Porozumienia o współpracy może przyjmować załączniki do Porozumienia o współpracy.

(3) Należy określić stanowisko, jakie ma zająć Unia w ramach Wspólnego Komitetu w sprawie przyjęcia załącznika do Porozumienia o współpracy dotyczącego zarządzania ruchem lotniczym,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma zająć Unia we Wspólnym Komitecie UE–ICAO, o którym mowa w pkt 7.3 lit. c) Porozumienia o współpracy między Unią Europejską a Organizacją Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego określającego ogólne ramy zacieśnionej współpracy (Porozumienie o współpracy), w sprawie przyjęcia załącznika dotyczącego zarządzania ruchem lotniczym do Porozumienia o współpracy, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu UE–ICAO, który jest dołączony do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 września 2016 r. W imieniu Rady P. ŽIGA Przewodniczący

(1) Dz.U. L 232 z 9.9.2011, s. 2.

PROJEKT DECYZJI WSPÓLNEGO KOMITETU UE-ICAO z dnia … w sprawie przyjęcia załącznika dotyczącego zarządzania ruchem lotniczym do Porozumienia o współpracy między Unią Europejską a Organizacją Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego określającego ogólne ramy zacieśnionej współpracy WSPÓLNY KOMITET UE-ICAO, uwzględniając Porozumienie o współpracy między Unią Europejską a Organizacją Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego określające ogólne ramy zacieśnionej współpracy (Porozumienie o współpracy), które weszło w życie w dniu 29 marca 2012 r., w szczególności jego pkt 7.3 lit. c), a także mając na uwadze, że należy włączyć załącznik dotyczący zarządzania ruchem lotniczym do Porozumienia o współpracy, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Przyjmuje się załącznik do niniejszej decyzji, który staje się integralną częścią Porozumienia o współpracy. Artykuł 2 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Sporządzono w … W imieniu Wspólnego Komitetu UE-ICAO Przewodniczący
(2)

Tekst protokołu zmieniającego, który jest wynikiem negocjacji, należycie odzwierciedla wytyczne negocjacyjne wydane przez Radę, jako że dostosowuje on umowę do najnowszych zmian na szczeblu międzynarodowym dotyczących automatycznej wymiany informacji, a mianowicie do globalnego standardu w zakresie automatycznej wymiany informacji finansowych w kwestiach podatkowych opracowanego przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD). Unia, jej państwa członkowskie i Księstwo Andory aktywnie uczestniczyły w pracach globalnego forum OECD mających na celu opracowanie i wdrożenie tego globalnego standardu. Tekst umowy zmieniony protokołem zmieniającym stanowi podstawę prawną wdrożenia globalnego standardu w stosunkach między Unią Europejską a Księstwem Andory.
2.

Wykonując swoje zadania EMSO ERIC: a) zapewnia wysoką jakość swoich usług naukowych poprzez: (i) określenie ogólnej strategii naukowej poprzez przyjęcie okresowo aktualizowanego długoterminowego planu strategicznego; (ii) nakreślenie przyszłego rozwoju nauki i ocenę realizacji celów naukowych; (iii) ocenę eksperymentów proponowanych przez użytkowników; (iv) przegląd celów naukowych; oraz (v) zarządzanie komunikacją z naukowcami i innymi użytkownikami; b) umożliwia dostęp do infrastruktury EMSO, co obejmuje: (i) określenie kryteriów dostępu, które są opracowywane zgodnie z opinią odnośnych społeczności użytkowników naukowych; (ii) zarządzanie zintegrowanym dostępem do obserwatoriów oceanicznych w całej Europie; (iii) zarządzanie kwestiami normalizacji i określenie wytycznych dotyczących kalibracji i rejestracji przyrządów zgodnie z określonymi wcześniej wymogami; (iv) działania mające na celu umożliwienie uzyskiwania długoterminowych serii danych dotyczących głębokiego dna morskiego i całego słupa wody; oraz (v) koordynowanie przechowywania i wykorzystywania danych do badań naukowych, a także terminowe dostarczanie danych wykorzystywanych do wczesnego ostrzegania przed geozagrożeniami i w oceanografii operacyjnej; c) budowa zdolności w celu wspierania koordynacji szkoleń naukowców, inżynierów i użytkowników; d) działanie jako rzecznik społeczności naukowej zajmującej się obserwacją oceanów; e) propagowanie innowacji oraz transferu wiedzy i technologii, świadczenie usług i tworzenie partnerstw z przemysłem; f) prowadzenie wszelkich innych działań niezbędnych do realizacji zadań EMSO ERIC.
2.

Do celów oceny wniosków o odnowienie zatwierdzenia substancji czynnych i grupowania podobnych substancji czynnych zgodnie z art. 18 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 ustala się następujące priorytety: 1) Należy priorytetowo traktować ocenę wniosków o odnowienie zatwierdzenia substancji czynnych, które ze względu na ich właściwości można zidentyfikować jako substancje czynne potencjalnie niskiego ryzyka, aby umożliwić zatwierdzenie jak największej liczby substancji czynnych niskiego ryzyka bez zwłoki lub z jak najmniejszym opóźnieniem. 2) Należy priorytetowo traktować ocenę wniosków o odnowienie zatwierdzenia substancji czynnych, co do których ze względu na ich właściwości można spodziewać się, że mogą nie spełniać kryteriów zatwierdzenia określonych w pkt 3.6.2 – 3.6.5 i pkt 3.7 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. W związku z tym takie oceny przeprowadza się niezwłocznie lub z jak najmniejszym opóźnieniem. 3) W przypadkach gdy zatwierdzenie niektórych substancji czynnych nieobjętych pkt 1 i 2 prawdopodobnie wygaśnie, zanim zostanie podjęta decyzja w sprawie odnowienia zatwierdzenia takich substancji, okres zatwierdzenia tych substancji czynnych przedłuża się w odpowiednim terminie zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.
d)

rekrutującym do ISIL (Daisz), Al-Kaidy lub ich komórek, oddziałów, odłamów lub grup pochodnych lub w inny sposób wspierającym ich czyny lub działania, w tym poprzez: (i) dostarczanie lub gromadzenie, za pomocą wszelkich środków, bezpośrednio lub pośrednio, środków pieniężnych służących finansowaniu podróżowania przez osoby fizyczne w celu, o którym mowa w lit. b) i c); organizowanie lub ułatwianie w inny sposób podróżowania osób fizycznych w celu, o którym mowa w lit. b) i c); (ii) nakłanianie innej osoby do uczestniczenia w czynach lub działaniach dokonywanych przez ISIL (Daisz), Al-Kaidę lub ich komórki, oddziały, odłamy lub grupy pochodne, w powiązaniu z nimi, z wykorzystaniem ich nazwy, w ich imieniu lub w celu udzielenia im wsparcia;
(41)

Dowodem na coraz skuteczniejszą konkurencję jest także malejące znaczenie dostawców standardowych jako umawiających się stron. Zachowują oni jednak dominującą pozycję w przypadku odbiorców indywidualnych: w 2014 r. 43 % takich odbiorców zawarło umowę specjalną z lokalnym dostawcą standardowym. 32,8 % odbiorców indywidualnych zawarło zwykłą umowę na dostawy standardowe (w 2012 r. było to 36,7 %). 24 % wszystkich odbiorców było zaopatrywanych przez przedsiębiorstwo inne niż dostawca standardowy (w 2012 r. było to 20,1 %) (43). Sytuacja przedstawia się inaczej w przypadku odbiorców handlowych i przemysłowych posiadających umowy specjalne. Z całkowitej ilości dostarczonej do odbiorców RLM w 2014 r. ok. 66 % przypadało na umowy na dostawę zawarte z dostawcą niebędącym lokalnym dostawcą standardowym, a ok. 34 % przypadało na umowy specjalne zawarte z dostawcą standardowym. Mniej niż 1 % odbiorców RLM posiada umowę na dostawy standardowe, z czego wynika, że rola dostaw standardowych jest bardzo ograniczona.