ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
DECYZJA RADY (UE) 2015/1293

z dnia 20 lipca 2015 r.

w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Europejskiej konwencji o prawnej ochronie usług opartych lub polegających na dostępie warunkowym

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v),

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,

a także mając na uwadze, co następuje:

W dniu 16 lipca 1999 r. Rada upoważniła Komisję do prowadzenia na forum Rady Europy, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, negocjacji w sprawie konwencji dotyczącej prawnej ochrony usług opartych lub polegających na dostępie warunkowym.

Zawarcie konwencji ułatwiłoby rozszerzenie poza granice Unii stosowania postanowień, które są podobne do przepisów dyrektywy 98/84/WE, oraz ustanowienie prawa o usługach opartych na dostępie warunkowym, które miałoby zastosowanie na całym kontynencie europejskim.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Europejska konwencja o prawnej ochronie usług opartych lub polegających na dostępie warunkowym (3) zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do złożenia w imieniu Unii dokumentu zatwierdzającego przewidzianego w art. 12 konwencji, w celu wyrażenia zgody Unii na związanie się postanowieniami konwencji.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

(1) Dyrektywa 98/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 listopada 1998 r. w sprawie prawnej ochrony usług opartych lub polegających na warunkowym dostępie (Dz.U. L 320 z 28.11.1998, s. 54).

(2) Konwencja została podpisana na podstawie decyzji Rady 2011/853/UE z dnia 29 listopada 2011 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Europejskiej konwencji o prawnej ochronie usług opartych lub polegających na dostępie warunkowym (Dz.U. L 336 z 20.12.2011, s. 1). Decyzja ta została następnie zastąpiona decyzją Rady 2014/243/UE z dnia 14 kwietnia 2014 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Europejskiej konwencji o prawnej ochronie usług opartych lub polegających na dostępie warunkowym (Dz.U. L 128 z 30.4.2014, s. 61).

(3) Tekst konwencji opublikowano w Dz.U. L 336 z 20.12.2011, s. 2.

ZAŁĄCZNIK

OŚWIADCZENIE UE (1)

Unia – uznając w pełni cele, do realizacji których dąży Europejska konwencja o prawnej ochronie usług opartych lub polegających na dostępie warunkowym – wyraża obawę w odniesieniu do stosowania art. 9 i art. 10 ust. 3 konwencji, po przystąpieniu do niej Unii, na podstawie swojej wyłącznej kompetencji.

Niniejsze oświadczenie pozostaje bez uszczerbku dla procedur głosowania w ramach Komitetu Ministrów Rady Europy.

(1) Do przekazania Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy podczas składania dokumentu zatwierdzającego konwencję.
(7)

W dyrektywie 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) ustanowiono wymagania dotyczące suplementów żywnościowych. W rozporządzeniu (WE) nr 1925/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) ustanowiono wymogi dotyczące dodawania do żywności witamin i składników mineralnych oraz niektórych innych substancji. W dyrektywie Komisji 1999/21/WE (5) ustanowiono wymagania dotyczące dietetycznych środków spożywczych specjalnego przeznaczenia medycznego. W dyrektywie Komisji 96/8/WE (6) ustanowiono wymogi dotyczące żywności przeznaczonej do użycia w dietach o obniżonej energetyczności. Zastosowanie rafinowanego oleju z nasion Buglossoides arvensis powinno zostać dopuszczone bez uszczerbku dla wymagań wymienionych aktów prawnych.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 196/16

DECYZJA RADY (UE) 2015/1211

z dnia 20 lipca 2015 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu w odniesieniu do przystąpienia Republiki Kazachstanu do Światowej Organizacji Handlu

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91, art. 100 ust. 2 i art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniu 29 stycznia 1996 r. rząd Republiki Kazachstanu wystąpił o przystąpienie do Porozumienia z Marrakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu (zwanego dalej „porozumieniem z Marrakeszu”), na podstawie art. XII tego porozumienia.

(2) W dniu 6 lutego 1996 r. powołano grupę roboczą ds. przystąpienia Republiki Kazachstanu w celu wypracowania porozumienia w sprawie warunków przystąpienia, które byłyby możliwe do zaakceptowania dla Republiki Kazachstanu oraz dla wszystkich członków Światowej Organizacji Handlu (WTO).

(3) Komisja wynegocjowała, w imieniu Unii, kompleksową serię zobowiązań dotyczących otwarcia rynku przez Republikę Kazachstanu, które zaspokajają wnioski Unii w sprawie taryf celnych, ceł wywozowych i handlu usługami.

(4) Zobowiązania te zawarto obecnie w Protokole przystąpienia Republiki Kazachstanu do WTO (zwanym dalej „protokołem przystąpienia”).

(5) Przystąpienie do WTO powinno przyczynić się w sposób pozytywny i trwały do postępu reform gospodarczych i zrównoważonego rozwoju Republiki Kazachstanu.

(6) Z powyższych względów protokół przystąpienia powinien zostać zatwierdzony.

(7) Art. XII porozumienia z Marrakeszu przewiduje, że warunki przystąpienia są uzgadniane między państwem przystępującym a WTO i zatwierdzane ze strony WTO przez konferencję ministerialną WTO. Art. IV ust. 2 tego porozumienia przewiduje, że funkcje konferencji ministerialnej w przerwach między jej sesjami pełni Rada Generalna WTO.

(8) Należy ustalić stanowisko, jakie powinno zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Rady Generalnej WTO w odniesieniu do przystąpienia Republiki Kazachstanu do WTO,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu w odniesieniu do przystąpienia Republiki Kazachstanu do Światowej Organizacji Handlu, to zatwierdzenie przystąpienia.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
(2)

W grudniu 2010 r. Zjednoczone Królestwo wniosło formalny sprzeciw w odniesieniu do normy EN 12635:2002+A1:2008 „Bramy – Instalowanie i użytkowanie”, zgłoszonej przez Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN) do zharmonizowania na podstawie dyrektywy 2006/42/WE, do której to normy odniesienie zostało opublikowane po raz pierwszy w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 8 września 2009 r. (3).
(3)

Aby zachować zgodność z charakterystyką i osiągnąć cele szczegółowe programu EGNOS, o których mowa w art. 2 rozporządzenia (UE) nr 1285/2013, konieczne jest teraz określenie specyfikacji technicznych i operacyjnych wersji 3 systemu. Ta wersja 3, która powinna zostać wprowadzona do użytku w latach dwudziestych XXI w., stanowiłaby ulepszenie w stosunku do wersji 2, ponieważ z technicznego punktu widzenia obejmowałaby z jednej strony monitorowanie i korektę sygnałów usługi otwartej oferowanej przez system utworzony w ramach programu Galileo, a z drugiej strony stosowanie podwójnej częstotliwości, zarówno w odniesieniu do systemu GPS, jak i z systemu objętego programem Galileo.
EN Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 192/19

COUNCIL IMPLEMENTING DECISION (EU) 2015/1182

of 17 July 2015

approving the adjustment programme of Greece

THE COUNCIL OF THE EUROPEAN UNION,

Having regard to the Treaty on the Functioning of the European Union,

Having regard to Regulation (EU) No 472/2013 of the European Parliament and of the Council of 21 May 2013 on the strengthening of economic and budgetary surveillance of Member States in the euro area experiencing or threatened with serious difficulties with respect to their financial stability (1), and in particular Article 7(2) thereof,

Having regard to the proposal from the European Commission,

Whereas:

(1) Regulation (EU) No 472/2013 sets rules for the approval of a macro-economic adjustment programme for a Member State in receipt of financial assistance, including from the European Financial Stabilisation Mechanism (EFSM). These rules need to be consistent with the provisions of Council Regulation (EU) No 407/2010 (2) establishing the EFSM.

(2) Greece has been granted financial assistance from the EFSM by Council Implementing Decision (EU) 2015/1181 (3) on granting short-term Union financial assistance to Greece.

(3) For reasons of consistency, the approval of the macroeconomic adjustment programme for Greece under Regulation (EU) No 472/2013 should be done by reference to the relevant provisions of Implementing Decision (EU) 2015/1181,

HAS ADOPTED THIS DECISION:

Article 1

The measures specified in Article 3(3) of Implementing Decision (EU) 2015/1181 to be taken by Greece as part of its adjustment programme are hereby approved.

Article 2

This Decision shall take effect upon the date of its notification.

Article 3

This Decision is addressed to the Hellenic Republic.

Article 4

This Decision shall be published in the Official Journal of the European Union.

Done at Brussels, 17 July 2015. For the Council The President J. ASSELBORN

(1) OJ L 140, 27.5.2013, p. 1.

(2) Council Regulation (EU) No 407/2010 of 11 May 2010 establishing a European financial stabilisation mechanism (OJ L 118, 12.5.2010, p. 1).

(3) See page 15 of this Official Journal.
(5)

Komisja zwróciła się na piśmie do producenta i dystrybutora, wzywając ich do przedstawienia uwag na temat środka wprowadzonego przez Hiszpanię. W odpowiedzi producent stwierdził, że wspomniany produkt został dobrowolnie wycofany z rynku, a w odniesieniu do kolejnych produktów przedsięwzięto środki naprawcze.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 187/24

DECYZJA RADY (UE) 2015/1156

z dnia 13 lipca 2015 r.

w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w sprawie zmiany załącznika II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG (Baterie i akumulatory)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 oraz art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwane dalej „Porozumieniem EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

(2) Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, załącznika II do Porozumienia EOG.

(3) W Porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/56/UE (3).

(4) Dyrektywa 2013/56/UE uchyla decyzję Komisji 2009/603/WE (4), która została uwzględniona w Porozumieniu EOG.

(5) Ze względu na szczególny stan faktyczny i prawny w Liechtensteinie, art. 17 dyrektywy 2006/66/WE nie stosuje się do Liechtensteinu.

(6) Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do Porozumienia EOG.

(7) Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno być oparte na załączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczące proponowanej zmiany załącznika II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 lipca 2015 r. W imieniu Rady F. ETGEN Przewodniczący

(1) Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

(2) Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

(3) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/56/UE z dnia 20 listopada 2013 r. zmieniająca dyrektywę 2006/66/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie baterii i akumulatorów oraz zużytych baterii i akumulatorów w odniesieniu do wprowadzania do obrotu baterii i akumulatorów przenośnych zawierających kadm przeznaczonych do użytku w elektronarzędziach bezprzewodowych i ogniwach guzikowych o niskiej zawartości rtęci oraz uchylająca decyzję Komisji 2009/603/WE (Dz.U. L 329 z 10.12.2013, s. 5).

(4) Decyzja Komisji 2009/603/WE z dnia 5 sierpnia 2009 r. ustanawiająca wymogi dotyczące rejestracji producentów baterii i akumulatorów zgodnie z dyrektywą 2006/66/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 206 z 8.8.2009, s. 13).
(3)

W formalnym zastrzeżeniu Cypru stwierdzono, że norma EN 60335-2-15:2002, ostatnio zmieniona zmianą A11:2012, nie zawiera szczegółowych przepisów dotyczących sprzętu do kawy lub do ogólnego użytku, przeznaczonego – lub o którym wiadomo z doświadczenia, że jest używany w tym celu – do przygotowywania pewnych rodzajów kawy lub podgrzewania niektórych cieczy (np. mleka). Taki sprzęt elektryczny składa się z otwartego dzbanka z elementem grzejnym wbudowanym w dnie i z uchwytu. Element grzejny jest zasilany poprzez umieszczenie dzbanka na podstawce podłączonej do sieci elektrycznej, za pośrednictwem okrągłej wtyczki i gniazda wtykowego podobnych do tych, jakie stosuje się w tradycyjnych czajnikach. Mielona kawa przed zagotowaniem podnosi się w dzbanku i ze względu na energię cieplną zgromadzoną w urządzeniu gorąca kawa przelewa się, nawet jeżeli wstrzyma się potem działanie urządzenia lub podniesie je z podstawki. Przy podgrzewaniu mleka występuje podobne zjawisko przelewania się. W rezultacie zachodzi ryzyko poważnych oparzeń, w przypadku gdy kipiący płyn wyleje się na skórę użytkownika lub znajdujących się w pobliżu dzieci, a norma jako taka nie daje podstaw do domniemania zgodności z dyrektywą 2006/95/WE.
(195)

W odniesieniu do zdolności plan restrukturyzacji przewiduje zatem, że ogólna zdolność spółki wynosiła [5–5,5] mld ASK w kwietniu 2011 r., a pod koniec okresu restrukturyzacji w kwietniu 2016 r. zdolność airBaltic powinna wynieść [4–4,5] mld ASK, co oznacza jej zmniejszenie o [17–20] %. W tym względzie Komisja zauważa, że głównie w kontekście przywrócenia długookresowej rentowności nastąpi zmniejszenie floty z 34 statków powietrznych w kwietniu 2011 r. do 25 statków powietrznych do końca 2014 r. i poziom ten zostanie utrzymany do końca okresu restrukturyzacji w kwietniu 2016 r. (zob. motyw 181 powyżej). Jeżeli weźmie się pod uwagę wyłącznie dochodowe trasy, zmniejszenie zdolności wynosi [7–10] %.
DECYZJA RADY (UE) 2015/1388

z dnia 7 sierpnia 2015 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej odnośnie do projektu regulaminu postępowania podczas Konferencji Państw Stron Traktatu o handlu bronią

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 i art. 207 ust. 3 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1 Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii odnośnie do regulaminu postępowania Konferencji Państw Stron traktatu ATT na pierwszym posiedzeniu Konferencji, która odbędzie się w dniach 24–27 sierpnia 2015 r., jest zgodne z niniejszą decyzją, w tym z załącznikiem do niej, i jest reprezentowane przez państwa członkowskie działające wspólnie w interesie Unii.

2. W odniesieniu do spraw wchodzących w zakres wyłącznych kompetencji Unii państwa członkowskie, które są Państwami Stronami traktatu ATT, zostają niniejszym upoważnione do przyjęcia regulaminu postępowania, działając wspólnie w interesie Unii.

3. Państwa członkowskie ściśle współpracują ze sobą i z Komisją oraz koordynują swoje działania między sobą i z działaniami Komisji, aby zapewnić stosowanie niniejszej decyzji.

W szczególności w przypadku zgłoszenia wniosków bieżących w sprawach, które nie są jeszcze przedmiotem stanowiska Unii i które wchodzą w zakres wyłącznych kompetencji Unii, stanowisko Unii w sprawie przedmiotowego wniosku ustala się w drodze koordynacji, zgodnie z akapitem pierwszym, w tym na bieżąco, zanim decyzja w sprawie tego wniosku zostanie podjęta przez Konferencję Państw Stron.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

ZAŁĄCZNIK

W odniesieniu do regulaminu postępowania Konferencji Państw Stron Traktatu o handlu bronią (zwanego dalej „traktatem ATT”), który to regulamin ma zostać przyjęty na pierwszym posiedzeniu Konferencji w dniach 24–27 sierpnia 2015 r. w Meksyku, państwa członkowskie będące Państwami Stronami traktatu ATT, działając wspólnie w interesie Unii, dokładają wszelkich starań, aby zapewnić, by interesy Unii były odpowiednio chronione i zabezpieczone w trakcie przyjmowania regulaminu postępowania na pierwszym posiedzeniu Konferencji Państw Stron traktatu ATT. W szczególności państwa członkowskie dokładają wszelkich starań, aby zapewnić, by regulamin postępowania pozwalał na odpowiednią ochronę i zabezpieczenie interesów Unii w decyzjach podejmowanych przez Konferencje Państw Stron.
(7)

Zgodnie z decyzją 2009/370/WE z chwilą przystąpienia do Konwencji i Protokołu Unia Europejska złożyła oświadczenie na mocy art. 55 Konwencji, w odniesieniu do stosowania art. 13 i 43 tej Konwencji w sytuacji, gdy dłużnik ma miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Złożyła również oświadczenie na mocy art. XXX ust. 5 Protokołu, stwierdzające, że art. XXI nie będzie miał zastosowania na terytorium Unii Europejskiej, a do kwestii tych będzie miało zastosowanie rozporządzenie (WE) nr 44/2001 w przypadku państw członkowskich związanych wspomnianym rozporządzeniem lub inną umową mającą na celu rozszerzenie jego skutków. Unia nie złożyła żadnego oświadczenia w odniesieniu do art. X Protokołu.
(3)

Przyczyną wprowadzenia tego środka była niezgodność maszyn do cięcia i łupania drewna opałowego z zasadniczymi wymaganiami w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa określonymi w pkt 1.1.2 i 1.3.7 załącznika I do dyrektywy 2006/42/WE w odniesieniu do zasad bezpieczeństwa kompleksowego i ryzyka związanego z częściami ruchomymi. W szczególności maszyny nie były wyposażone w osłony lub zabezpieczenia chroniące przed zagrożeniem, które stanowią części ruchome, i możliwy jest dostęp do niebezpiecznych części maszyn w trakcie ich działania.
(7)

Warunki porozumienia w sprawie wspólnej realizacji zobowiązań przez Unię, jej państwa członkowskie i Islandię na mocy art. 3 protokołu z Kioto określono w załączniku do decyzji Rady (UE) 2015/1339 (3). Warunki te są również określone w załączniku 2 do Porozumienia między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Islandią, z drugiej strony, dotyczącego uczestnictwa Islandii we wspólnej realizacji zobowiązań Unii Europejskiej, jej państw członkowskich i Islandii w drugim okresie rozliczeniowym Protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (zwanego dalej „porozumieniem”).
(226)

W celu dokonania oceny tego, czy umowa zawarta pomiędzy publicznym portem lotniczym a przedsiębiorstwem lotniczym przynosi temu drugiemu korzyść gospodarczą, konieczne jest przeprowadzenie analizy zgodności tej umowy z testem prywatnego inwestora. Stosując test prywatnego inwestora w odniesieniu do umowy zawartej pomiędzy portem lotniczym a przedsiębiorstwem lotniczym, należy ocenić, czy w dniu zawarcia umowy ostrożny prywatny inwestor oczekiwałby, że umowa taka doprowadzi do osiągnięcia większego zysku niż zysk, który osiągnięto by w przypadku braku takiej umowy. Taki większy zysk należy mierzyć jako różnicę między przychodami przyrostowymi, które mają być generowane dzięki zawarciu umowy (tj. różnicą między przychodami, które osiągnięto by w przypadku zawarcia umowy, a przychodami, które osiągnięto by w przypadku braku takiej umowy), a kosztami przyrostowymi, które mają zostać poniesione w wyniku zawarcia umowy (tj. różnicą między kosztami, które poniesiono by w przypadku zawarcia umowy, a kosztami, które poniesiono by w przypadku braku takiej umowy), a obliczone w ten sposób przepływy pieniężne dyskontuje się z zastosowaniem odpowiedniej stopy dyskontowej. Oceniając porozumienia zawarte między portami lotniczymi a przedsiębiorstwami lotniczymi, Komisja uwzględni też, w jakim stopniu badane porozumienia można uważać za stanowiące część realizacji ogólnej strategii portu lotniczego, która ma doprowadzić do osiągnięcia rentowności przynajmniej w perspektywie długoterminowej (pkt 66 wytycznych).
(9)

W tym samym oświadczeniu Unia, jej państwa członkowskie, Chorwacja i Islandia stwierdziły również, zgodnie z art. 4 ust. 1 protokołu z Kioto, który umożliwia Stronom wspólną realizację ich zobowiązań na mocy art. 3 protokołu z Kioto, że art. 3 ust. 7b protokołu z Kioto będzie stosować się do łącznej kwoty przyznanych uprawnień do emisji na podstawie porozumienia w sprawie wspólnej realizacji zobowiązań przez Unię, jej państwa członkowskie, Chorwację i Islandię i nie będzie stosować się indywidualnie do któregokolwiek państwa członkowskiego, Chorwacji ani Islandii. Rada podczas swojego posiedzenia w dniu 15 grudnia 2009 r. z zadowoleniem przyjęła wniosek Islandii w sprawie realizacji jej zobowiązań w ramach drugiego okresu rozliczeniowego wspólnie z Unią i jej państwami członkowskimi oraz wezwała Komisję do przedstawienia zalecenia dotyczącego podjęcia niezbędnych negocjacji w sprawie porozumienia z Islandią, zgodnego z zasadami i kryteriami określonymi w pakiecie klimatyczno-energetycznym Unii. W Porozumieniu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Islandią, z drugiej strony, dotyczącym uczestnictwa Islandii we wspólnej realizacji zobowiązań Unii Europejskiej, jej państw członkowskich i Islandii w drugim okresie rozliczeniowym Protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (3) („porozumienie z Islandią”) określono warunki tego uczestnictwa.
(1)

W dniu 24 września 2012 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji, w imieniu Unii i jej państw członkowskich oraz Chorwacji, z Kolumbią i Peru w sprawie zawarcia Protokołu dodatkowego do Umowy o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (zwanego dalej „protokołem dodatkowym”).
(3)

Zgodnie z decyzją Komisji C(2004)1493 (3) Komisja publikuje w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej odniesienia do norm EN 12586:1999 i EN 12586:1999/AC:2002 dotyczących wyrobu do mocowania smoczka oraz do normy EN 1400:2002 (część 1, 2 i 3) dotyczącej smoczków uspokajających.