ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2018/1515

z dnia 10 października 2018 r.

zmieniające załączniki III i V do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości difenyloaminy i oksadiksylu w określonych produktach lub na ich powierzchni

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 14 ust. 1 lit. a), art. 18 ust. 1 lit. b) oraz art. 49 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) difenyloaminy i oksadiksylu zostały określone w części A załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005.

(2) Substancji czynnej difenyloaminy nie zatwierdzono rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 578/2012 (2). Substancja czynna oksadiksyl nie została włączona do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2076/2002 (3). Wszystkie dotychczasowe zezwolenia dotyczące środków ochrony roślin zawierających te substancje czynne zostały cofnięte. Zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 w związku z jego art. 14 ust. 1 lit. a) należy zatem skreślić obecne NDP tych substancji ustanowione w załączniku III.

(3) W odniesieniu do difenyloaminy rozporządzeniem (UE) nr 772/2013 (4) ustanowiono dla jabłek i gruszek tymczasowe NDP obowiązujące do dnia 2 września 2015 r., czego uzasadnieniem było nieuniknione zanieczyszczenie krzyżowe, które dotyka jabłka i gruszki niepoddane działaniu tej substancji i które powodowane jest przez obecność pozostałości difenyloaminy w magazynach. Rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/67 (5) przedłużono ważność tych NDP do dnia 22 stycznia 2018 r., aby zapewnić podmiotom gospodarczym wystarczający czas na całkowite usunięcie pozostałości difenyloaminy z magazynów. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) i podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze przedstawiły najnowsze dane z monitorowania wykazujące, że pozostałości difenyloaminy nie występują już na poziomach przewyższających odpowiednią granicę oznaczalności.

(4) W odniesieniu do oksadiksylu rozporządzeniem (UE) nr 592/2012 (6) ustanowiono dla pietruszki, selera oraz grupy sałaty i warzyw sałatowych tymczasowe NDP obowiązujące do dnia 31 grudnia 2014 r., czego uzasadnieniem było nieuniknione zanieczyszczenie krzyżowe, które dotyka uprawy niepoddane działaniu tej substancji i które powodowane jest przez obecność pozostałości oksadiksylu w glebie. Rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/46 (7) przedłużono ważność tych NDP do dnia 19 stycznia 2018 r. ze względu na utrzymywanie się tej substancji czynnej w glebie. Urząd i podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze przedstawiły najnowsze dane z monitorowania wykazujące, że pozostałości oksadiksylu nie występują już na poziomach przewyższających odpowiednią granicę oznaczalności.

(5) Ze względu na niezatwierdzenie substancji czynnej difenyloamina oraz niewłączenie substancji czynnej oksadiksyl do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG NDP tych substancji należy ustanowić na poziomie granicy oznaczalności, zgodnie z art. 18 rozporządzenia (WE) nr 396/2005. W przypadku substancji czynnych, dla których wszystkie NDP powinny zostać obniżone do odpowiednich granic oznaczalności, należy ująć wartości wzorcowe w wykazie w załączniku V zgodnie z art. 18 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 396/2005.

(6) Za pośrednictwem Światowej Organizacji Handlu przeprowadzono konsultacje na temat nowych NDP z partnerami handlowymi Unii, a ich uwagi uwzględniono.

(7) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 396/2005.

(8) Aby umożliwić normalny obrót produktami, ich przetwarzanie i konsumpcję, w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć przepisy przejściowe dla produktów, które zostały wyprodukowane przed zmianą NDP i w przypadku których informacje wskazują, że utrzymany jest wysoki poziom ochrony konsumentów.

(9) Należy przewidzieć rozsądnie długi termin przed rozpoczęciem stosowania zmienionych NDP, aby umożliwić państwom członkowskim, państwom trzecim i podmiotom prowadzącym przedsiębiorstwa spożywcze przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających ze zmiany NDP.

(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 W załącznikach III i V do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2 Rozporządzenie (WE) nr 396/2005 w brzmieniu sprzed zmian wprowadzonych niniejszym rozporządzeniem jest nadal stosowane do produktów, które zostały wyprodukowane w Unii lub przywiezione do Unii przed dniem 1 maja 2019 r.

Artykuł 3 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 maja 2019 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 10 października 2018 r. W imieniu Komisji Jean-Claude JUNCKER Przewodniczący

(1) Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1.

(2) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 578/2012 z dnia 29 czerwca 2012 r. w sprawie niezatwierdzenia substancji czynnej difenyloamina, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 171 z 30.6.2012, s. 2).

(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2076/2002 z dnia 20 listopada 2002 r. przedłużające okres wskazany w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG i dotyczące niewłączenia niektórych substancji czynnych do załącznika I do tej dyrektywy oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające te substancje (Dz.U. L 319 z 23.11.2002, s. 3).

(4) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 772/2013 z dnia 8 sierpnia 2013 r. zmieniające załączniki II, III i V do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości difenyloaminy w określonych produktach lub na ich powierzchni (Dz.U. L 217 z 13.8.2013, s. 1).

(5) Rozporządzenie Komisji (UE) 2016/67 z dnia 19 stycznia 2016 r. zmieniające załączniki II, III i V do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości ametoktradyny, chlorotalonilu, difenyloaminy, flonikamidu, fluazynamu, fluoksastrobiny, halauksyfenu metylu, propamokarbu, protiokonazolu, tiakloprydu i trifloksystrobiny w określonych produktach lub na ich powierzchni (Dz.U. L 15 z 22.1.2016, s. 2).

(6) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 592/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. zmieniające załączniki II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości bifenazatu, kaptanu, cyprodynilu, fluopikolidu, heksytiazoksu, izoprotiolanu, metaldehydu, oksadiksylu i fosmetu w określonych produktach oraz na ich powierzchni (Dz.U. L 176 z 6.7.2012, s. 1).

(7) Rozporządzenie Komisji (UE) 2016/46 z dnia 18 stycznia 2016 r. zmieniające załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości oksadiksylu i spinetoramu w określonych produktach oraz na ich powierzchni (Dz.U. L 12 z 19.1.2016, s. 28).