Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2813/2000

z dnia 21 grudnia 2000 r.

ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w odniesieniu do przyznawania pomocy do prywatnego składowania niektórych produktów rybołówstwa

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury [1], w szczególności jej art. 25 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie (WE) nr 104/2000, uchylające z mocą od dnia 1 stycznia 2001 r. rozporządzenie Rady (EWG) nr 3759/92 [2], przewiduje przyznawanie organizacjom producentów pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania, w przypadku produktów wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 104/2000; niniejsze zasady różnią się od poprzedniego systemu przewidzianego w rozporządzeniu (EWG) nr 3759/92 i rozporządzeniu Rady (WE) nr 1690/94 z dnia 12 lipca 1994 r. ustanawiającym szczegółowe zasady w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 3759/92 w odniesieniu do przyznawania pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania niektórych produktów rybołówstwa [3], z powodu wprowadzenia wspólnotowej ceny sprzedaży; w celu uwzględnienia tych zmian rozporządzenie (WE) nr 1690/94 powinno zostać zastąpione.

(2) Organizacje producentów powinny mieć udział w kosztach związanych z wprowadzaniem mechanizmu pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania i dlatego kwota pomocy powinna być ustalona na podstawie rzeczywistych kosztów technicznych i kosztów finansowych składowania. Koszty techniczne powinny być określane na podstawie ponoszonych bezpośrednich kosztów związanych z mechanizmem. W celu uniknięcia stosowania w odniesieniu do przemysłu uciążliwych wymogów w zakresie informacji i skomplikowanych rocznych kalkulacji, koszty finansowe powinny być ryczałtową kwotą dostosowaną na podstawie stopy procentowej określanej zgodnie z art. 5 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1883/78 z dnia 2 sierpnia 1978 r. ustanawiającego ogólne reguły finansowania interwencji przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej, Sekcja Gwarancji [4], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1259/96 [5].

(3) W celu zapewnienia jakości produktu oraz w celu ułatwienia zbycia produktów na rynku, powinny zostać ustanowione wymogi, które powinny zostać spełnione w ramach działań kwalifikujących się do przyznania pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania, a ponadto wymogi związane ze składowaniem i przywracaniem tych produktów na rynek.

(4) W celu zapewnienia zwykłych warunków konkurencji między organizacjami producentów, korzystającymi z marginesu tolerancji przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 104/2000, konieczne jest ustanowienie zasad odnośnie do stosowania go, spójnych z innymi mechanizmami interwencyjnymi. Powinny mieć zastosowanie właściwe przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 2509/2000 z dnia 15 listopada 2000 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w zakresie przyznawania rekompensat finansowych za wycofywanie określonych produktów rybołówstwa [6].

(5) Beneficjenci pomocy powinni być zobowiązani, w celu zwiększenia efektywności kontroli, do przechowywania ewidencji towarowej oraz do przekazywania tych danych Państwom Członkowskim. W celu dobrego zarządzania mechanizmem wystarczający jest wymóg prowadzenia ewidencji towarowej podczas minimalnych okresów składowania.

(6) Powinna zostać określona procedura składania wniosków o wypłatę pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania oraz procedura udzielania zaliczek, a także wielkość odpowiednich zabezpieczeń.

(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Produktów Rybołówstwa,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1. Poziom pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania jest ustalany przed rozpoczęciem każdego roku połowowego, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 38 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 104/2000.

Pomoc w odniesieniu do prywatnego składowania jest określana w stosunku do jednostki wagi i stosowana do wagi netto produktów wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 104/2000.

2. Wielkość pomocy jest obliczana na podstawie rzeczywistych technicznych i finansowych kosztów poniesionych w związku ze składowaniem przedmiotowych produktów, udokumentowanych we Wspólnocie podczas poprzednich lat połowowych.

3. Za koszty techniczne uznawane są:

a) koszty energii;

b) koszty pracy związane ze składowaniem i wydawaniem towaru;

c) koszty materiałów zużytych do bezpośredniego pakowania;

d) koszty transportu z miejsca wyładunku do miejsca składowania.

4. Koszty finansowe stanowią ryczałtową kwotę w wysokości 10 EUR na tonę w 2001 r. Następnie kwota ryczałtowa jest dostosowywana każdego roku przy użyciu stopy procentowej ustalanej corocznie, zgodnie z art. 5 rozporządzenia (EWG) nr 1883/78.

5. Poziom pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania, ustalony na określony rok połowowy, ma zastosowanie do produktów przyjętych na skład w ciągu danego roku, bez względu na koniec okresu składowania.

Artykuł 2

1. W celu zakwalifikowania do pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania, składowanie i przywracanie na rynek tych produktów musi spełniać wymogi określone w ust. 2 i 3.

2. Produkty należy składować przez minimalny okres składowania wynoszący 15 dni od daty przyjęcia na skład.

Produkty są utrzymywane w warunkach niepowodujących zmiany ich jakości. W tym celu produkty są przechowywane w odpowiednich urządzeniach, gdzie temperatura składowania nie przekracza minus 18 °C, bez uszczerbku dla bardziej rygorystycznych norm krajowych lub norm handlowych stosowanych w Państwach Członkowskich.

Produkty są przechowywane w jednorodnych partiach o wadze co najmniej 5 ton lub 1 tony w przypadku krewetek z rodziny Penaeidae.

3. Produkty są ponownie wprowadzane na rynek w jednorodnych partiach w odniesieniu do gatunku i zgodnie z obowiązującymi przepisami w poszczególnych Państwach Członkowskich, dotyczącymi wprowadzania do obrotu produktów przeznaczonych do konsumpcji.

Artykuł 3

Artykuł 2 ust. 1, 2 i 3 oraz art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2509/2000 stosuje się mutatis mutandis w odniesieniu do ustaleń w zakresie pomocy dla prywatnego składowania przewidzianych w art. 25 rozporządzenia (WE) nr 104/2000.

Artykuł 4

1. Państwa Członkowskie ustanawiają system monitorowania zapewniający, aby produkty, dla których ma zastosowanie pomoc w odniesieniu do prywatnego składowania, kwalifikowały się do jej przyznania.

2. W celu przestrzegania minimalnego okresu przechowywania, określonego w art. 2 ust. 2 akapit pierwszy, organizacje producentów zapewniają prowadzenie przez beneficjentów pomocy ewidencji towarowej dla każdego rodzaju produktów przyjętych na skład.

3. Organizacje producentów każdego miesiąca powiadamiają zainteresowane Państwo Członkowskie o dacie przyjęcia, gatunku, kategorii i ilości produktów przyjętych na skład.

Artykuł 5

1. Pomoc w odniesieniu do prywatnego składowania jest wypłacana zainteresowanej organizacji producentów tylko wtedy gdy właściwe organy zainteresowanego Państwa Członkowskiego upewnią się, że ilości, w odniesieniu do których zastosowana jest pomoc, nie przekraczają limitów ustanowionych w art. 25 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 104/2000 oraz że były przechowywane i przywrócone na rynek zgodnie z tym rozporządzeniem.

2. Wnioski o pomoc w odniesieniu do prywatnego składowania są składane przez zainteresowane organizacje producentów do właściwych organów Państwa Członkowskiego w ciągu czterech miesięcy od końca danego roku połowowego.

3. Władze krajowe wypłacą pomoc w odniesieniu do prywatnego składowania w ciągu trzech miesięcy od otrzymania kompletnego wniosku od zainteresowanej organizacji producentów.

Artykuł 6

Na wniosek zainteresowanej organizacji producentów Państwo Członkowskie udziela miesięcznej zaliczki na pomoc w odniesieniu do prywatnego składowania w wielkości odpowiedniej do wnioskowanej na ten miesiąc pomocy, pod warunkiem że organizacja producentów wniesie zabezpieczenie równe 105 % kwoty zaliczki.

Zaliczki są obliczane zgodnie z metodą podaną w Załączniku.

Artykuł 7

Niniejszym rozporządzenie (WE) nr 1690/94 traci moc.

Artykuł 8

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2001 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 21 grudnia 2000 r.

W imieniu Komisji

Franz Fischler

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 17 z 21.1.2000, str. 22.

[2] Dz.U. L 388 z 31.12.1992, str. 1.

[3] Dz.U. L 179 z 13.7.1994, str. 4.

[4] Dz.U. L 216 z 5.8.1978, str. 1.

[5] Dz.U. L 163 z 2.7.1996, str. 10.

[6] Dz.U. L 289 z 16.11.2000, str. 11.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

+++++ TIFF +++++

--------------------------------------------------