ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Artykuł 5

Dostosowanie dotyczące poszczególnych programów

1. Kwota równoważna dochodom pochodzącym z grzywien nałożonych przez instytucje Unii na mocy rozporządzeń Rady (WE) nr 1/2003 (3) i (WE) nr 139/2004 (4), zapisana w budżecie na rok n-1 zgodnie z art. 107 rozporządzenia finansowego, po odliczeniu kwoty na rok n-1, o której mowa w art. 141 ust. 1 Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (5), jest udostępniana do celów dodatkowej alokacji:

a) środków na zobowiązania na rok n+1, począwszy od 2022 r. i zakończywszy w 2027 r., na rzecz programów wymienionych w załączniku II, zgodnie z wartościami procentowymi określonymi dla tych programów w kolumnie „Klucz podziału” w tabeli w załączniku II; oraz

b) środków na płatności na rok n+1, począwszy od 2022 r. i zakończywszy w 2027 r.

Łączna kwota dodatkowych alokacji na okres 2022–2027 w odniesieniu do środków na zobowiązania i środków na płatności wynosi, odpowiednio, 11 000 mln EUR (w cenach z 2018 r.). Dla poszczególnych lat w okresie 2022–2026 roczna kwota dodatkowych alokacji w odniesieniu do środków na zobowiązania i środków na płatności wynosi, odpowiednio, co najmniej 1 500 mln EUR (w cenach z 2018 r.) i nie może przekroczyć 2 000 mln EUR (w cenach z 2018 r.).

Łączna kwota dodatkowych alokacji w odniesieniu do środków na zobowiązania na rzecz programów w okresie 2022–2027 określona jest w kolumnie „Łączna dodatkowa alokacja środków na zobowiązania na podstawie art. 5” w tabeli w załączniku II.
a)

wsparcie do kwoty 384 400 milionów EUR w cenach z 2018 r. w formie bezzwrotnego wsparcia oraz wsparcia podlegającego zwrotowi za pośrednictwem instrumentów finansowych, przydzielone w sposób następujący: (i) do kwoty 47 500 milionów EUR w cenach z 2018 r. na programy strukturalne i programy spójności w obrębie wieloletnich ram finansowych 2014–2020, podlegających wzmocnieniu do 2022 r., w tym wsparcie poprzez instrumenty finansowe; (ii) do kwoty 312 500 milionów EUR w cenach z 2018 r. na program finansujący odbudowę i zwiększanie odporności gospodarczej i społecznej, za pośrednictwem wsparcia reform i inwestycji; (iii) do kwoty 1 900 milionów EUR w cenach z 2018 r. na programy związane z ochroną ludności; (iv) do kwoty 5 000 milinów EUR w cenach z 2018 r. na programy związane z badaniami i innowacjami, w tym wsparcie poprzez instrumenty finansowe; (v) do kwoty 10 000 milionów EUR w cenach z 2018 r. na programy wspierające terytoria w ich transformacji w kierunku gospodarki neutralnej dla klimatu; (vi) do kwoty 7 500 milionów EUR w cenach z 2018 r. na rozwój obszarów wiejskich;
Prostokątna torebka składająca się z uformowanego korpusu z elastomeru silikonowego. Posiada wymiary w przybliżeniu 16,5 cm długości, 10 cm wysokości i 2,5 cm szerokości. Ma ona dołączony uchwyt w formie pętli z tego samego materiału i system zamykania (zamek błyskawiczny). Artykuł jest wytwarzany w jednym etapie, ze zintegrowanymi częściami (uchwyt w formie pętli oraz zamek błyskawiczny) i nie posiada elementów wewnętrznych. Artykuł jest przeznaczony do noszenia i do ochrony w nim różnych małych przedmiotów. Zob. ilustracje (*1).

3926 90 97
(3)

W art. 13 ust. 1 protokołu wskazano jednak, że wszelkie odniesienia do obszaru celnego Unii zawarte w protokole oraz w przepisach prawa Unii mających na podstawie tego protokołu zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie w odniesieniu do Irlandii Północnej mają zastosowanie do terytorium lądowego Irlandii Północnej. Zgodnie z art. 5 protokołu rozporządzenie (UE) nr 952/2013 i obowiązki wynikające z umów międzynarodowych zawartych przez Unię albo przez państwa członkowskie działające wspólnie, w zakresie, w jakim odnoszą się do handlu towarami między Unią a państwami trzecimi, mają zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie w odniesieniu do Irlandii Północnej.
(4)

W art. 168 rozporządzenia (UE) 2016/429 ustanowiono niektóre wymogi informacyjne w odniesieniu do świadectwa zdrowia zwierząt, które musi towarzyszyć przemieszczanym przesyłkom zawierającym produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskane od lub ze zwierząt lądowych, oraz uprawniono Komisję do przyjmowania aktów delegowanych w celu uzupełniania tych informacji. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem ustanowić wymogi informacyjne w odniesieniu do świadectwa zdrowia zwierząt, które musi towarzyszyć przesyłkom zawierającym takie produkty wyprodukowane i przetworzone w miejscach objętych środkami nadzwyczajnymi lub ograniczeniami przemieszczania, o których mowa w art. 166 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429. Powinny one obejmować m.in. informacje na temat zgodności z wszelkimi warunkami określonymi przez właściwy organ w odniesieniu do przemieszczania tych przesyłek. Wymogi informacyjne, które mają zostać ustanowione niniejszym rozporządzeniem, należy uwzględnić we wzorze świadectwa zdrowia zwierząt dla produktów pochodzenia zwierzęcego ustanowionym w odrębnym akcie wykonawczym ustanawiającym przepisy dotyczące jednolitego stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (3) i rozporządzenia (UE) 2016/429 w sprawie prawa o zdrowiu zwierząt w odniesieniu do wzorów świadectw urzędowych, poświadczeń urzędowych i wzorów deklaracji w przypadku niektórych kategorii zwierząt lądowych i ich materiału biologicznego.
Artykuł 3

Akredytacja i kwalifikacja ekspertów ds. wskaźnika gotowości budynków do obsługi inteligentnych sieci

1. W przypadku podjęcia przez państwa członkowskie decyzji o wdrożeniu systemu wskaźników gotowości budynków do obsługi inteligentnych sieci mogą one zdecydować, że eksperci, którzy są akredytowani lub posiadają kwalifikacje do wydawania świadectw charakterystyki energetycznej lub do przeprowadzania kontroli systemów ogrzewania, systemów klimatyzacji, połączonych systemów ogrzewania lub klimatyzacji i wentylacji zgodnie z dyrektywą 2010/31/UE lub do przeprowadzania audytów energetycznych zgodnie z dyrektywą 2012/27/UE, są również kompetentni do wydawania świadectw dotyczących wskaźnika gotowości budynku do obsługi inteligentnych sieci. W takim przypadku państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o ustanowieniu dodatkowych wymogów dla tych ekspertów, aby mogli kwalifikować się do wydawania świadectw dotyczących gotowości budynku do obsługi inteligentnych sieci, w szczególności w odniesieniu do ich szkoleń.
(9)

Wskaźnik gotowości budynków do obsługi inteligentnych sieci nie powinien być wskaźnikiem dotyczącym charakterystyki energetycznej budynków. Należy poinformować właścicieli budynków, że gotowość budynku do obsługi inteligentnych sieci odzwierciedlona we wskaźniku gotowości budynków do obsługi inteligentnych sieci i charakterystyka energetyczna budynków wyrażona w świadectwach charakterystyki energetycznej to różne kwestie, do których należy odnieść różne rodzaje środków, przy czym gotowość budynków do obsługi inteligentnych sieci powinna przyczynić się do poprawy charakterystyki energetycznej.
(3)

Produktem, którego dotyczy możliwe obchodzenie środków, jest folia aluminiowa o grubości nie mniejszej niż 0,008 mm i nie większej niż 0,018 mm, bez podłoża, walcowana, ale nieobrobiona więcej, w rolkach o szerokości nieprzekraczającej 650 mm i o masie przekraczającej 10 kg, w dniu wejścia w życie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2384 (2) objęta kodem CN ex 7607 11 19 (kod TARIC 7607111910), folia aluminiowa o grubości nie mniejszej niż 0,007 mm i mniejszej niż 0,008 mm, o dowolnej szerokości rolki, nawet wyżarzona, w dniu wejścia w życie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/271 (3) objęta kodem CN ex 7607 11 19 (kod TARIC 7607111930), folia aluminiowa o grubości nie mniejszej niż 0,008 mm i nie większej niż 0,018 mm, w rolkach o szerokości przekraczającej 650 mm, nawet wyżarzona, w dniu wejścia w życie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/271 objęta kodem CN ex 7607 11 19 (kod TARIC 7607111940), folia aluminiowa o grubości większej niż 0,018 mm i mniejszej niż 0,021 mm, o dowolnej szerokości rolki, nawet wyżarzona, w dniu wejścia w życie rozporządzenia (UE) 2017/271 objęta kodem CN ex 7607 11 19 (kod TARIC 7607111950) i folia aluminiowa o grubości nie mniejszej niż 0,021 mm i nie większej niż 0,045 mm, zawierająca przynajmniej dwie warstwy, o dowolnej szerokości rolki, nawet wyżarzona, w dniu wejścia w życie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/271 objęta kodem CN ex 7607 11 90 (kody TARIC 7607119045 i 7607119080), pochodząca z Chińskiej Republiki Ludowej („produkt objęty postępowaniem”). Jest to produkt, w odniesieniu do którego obecnie obowiązujące środki mają zastosowanie.
(2)

Pismem z dnia 4 grudnia 2018 r. władze francuskie powiadomiły Komisję, że okresy przejściowe, o których mowa w art. 15 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, ograniczone w czasie od dwóch do pięciu lat, przyznano podmiotom mającym siedzibę we Francji, które spełniają warunki tego artykułu zgodnie z zarządzeniem z dnia 7 listopada 2018 r. w sprawie zmiany specyfikacji produktów o chronionej nazwie pochodzenia „Chabichou du Poitou”, opublikowanym w dniu 14 listopada 2018 r. w Dzienniku Urzędowym Republiki Francuskiej (4). Pismem z dnia 28 stycznia 2020 r. te same władze przekazały tekst nowego zarządzenia z dnia 24 grudnia 2019 r. opublikowanego w dniu 10 stycznia 2020 r. w Dzienniku Urzędowym Republiki Francuskiej (5) zmieniającego zarządzenie z dnia 7 listopada 2018 r. oraz nazwy podmiotów korzystających z tego okresu przejściowego. Wykaz wspomnianych podmiotów jest załączony do specyfikacji produktu. W ramach krajowej procedury sprzeciwu wspomniane podmioty, które zgodnie z prawem wprowadzały do obrotu „Chabichou du Poitou” nieprzerwanie przez okres co najmniej pięciu lat poprzedzających złożenie wniosku, zgłosiły sprzeciw. Dwa podmioty sprzeciwiły się następującemu przepisowi: punkt „Metoda produkcji”: „Zakazuje się wstępnego odsączania skrzepu.”. Dwa podmioty sprzeciwiły się następującemu przepisowi: punkt „Opis produktu”: „»Chabichou du Poitou« wytwarza się wyłącznie z surowego [i pełnego] mleka [koziego]” oraz punkt „Metoda produkcji”: „Wykorzystywanym mlekiem jest surowe mleko kozie.”. Sto podmiotów sprzeciwiło się następującemu przepisowi: punkt „Metoda produkcji”: „Co najmniej 75 % rocznej dawki pokarmowej kóz w stadzie, tj. 825 kg suchej masy na kozę rocznie, pochodzi z obszaru geograficznego.”. 18 podmiotów sprzeciwiło się następującemu przepisowi: punkt „Metoda produkcji”: „Dawka pokarmowa składa się co najmniej w 55 % z paszy, tj. 605 kg suchej masy na kozę rocznie.”. 86 podmiotów sprzeciwiło się następującym przepisom w punkcie „Metoda produkcji”: „Dodatkowa dawka pokarmowa zawiera co najmniej 150 kilogramów lub 30 % zbóż lub roślin oleistych lub roślin wysokobiałkowych z obszaru geograficznego.”, „Dawka pokarmowa na kozę rocznie obejmuje co najmniej 200 kilogramów suchej masy w postaci lucerny lub roślin strączkowych pochodzących z obszaru geograficznego.” oraz „Pasze produkowane są w całości na obszarze geograficznym.”.
(3)

Produktem, którego dotyczy możliwe obchodzenie środków, jest folia aluminiowa o grubości 0,007 mm lub większej, ale mniejszej niż 0,021 mm, bez podłoża, walcowana, ale nieobrobiona więcej, nawet tłoczona, w lekkich rolkach o wadze nieprzekraczającej 10 kg, klasyfikowana z dniem wejścia w życie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/915 (2) do kodów CN ex 7607 11 11 i ex 7607 19 10 (kody TARIC 7607111110 i 7607191010) i pochodząca z Chińskiej Republiki Ludowej („produkt objęty postępowaniem”). Jest to produkt, w odniesieniu do którego mają zastosowanie obecnie obowiązujące środki.
(2)

Unia jest zaangażowana w poprawę swoich stosunków handlowych i inwestycyjnych ze Stanami Zjednoczonymi. Obejmuje to znajdowanie nowych sposobów poprawy dwustronnych stosunków handlowych, przezwyciężenia barier handlowych oraz rozwiązania toczących się sporów handlowych. Aby uniknąć dalszych zakłóceń tych stosunków handlowych, cła stosowane przez Unię w odniesieniu do przywozu powinny zostać zniesione w odniesieniu do ograniczonej liczby towarów na okres pięciu lat na zasadzie erga omnes.
(3)

Zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożono wniosek o odnowienie zezwolenia na stosowanie Pediococcus pentosaceus DSM 16244 jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków zwierząt, wnosząc o sklasyfikowanie go w kategorii „dodatki zootechniczne”. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 14 ust. 2 tego rozporządzenia.
(3)

Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 posiadacz tego zezwolenia złożył wniosek o odnowienie zezwolenia na stosowanie preparatu kwasu cytrynowego, kwasu sorbinowego, tymolu i waniliny jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków świń (odsadzonych od maciory), kurcząt rzeźnych, kurcząt odchowywanych na kury nioski, wszystkich podrzędnych gatunków ptaków rzeźnych i odchowywanych na nioski, wnosząc o sklasyfikowanie go w kategorii „dodatki zootechniczne”. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(3)

Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożono wniosek o odnowienie zezwolenia na stosowanie monohydratu monochlorowodorku L-histydyny wytwarzanego przez Escherichia coli ATCC 9637 jako dodatku paszowego dla łososiowatych. We wniosku wystąpiono również o zmianę nazwy szczepu na Escherichia coli NITE SD 00268 i dołączono do niego dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 14 ust. 2 wspomnianego rozporządzenia. Ponadto we wniosku wystąpiono o to, by – zgodnie z art. 7 wspomnianego rozporządzenia – zezwolić na rozszerzenie zastosowania na inne ryby. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożono trzy wnioski o zezwolenie na stosowanie preparatu 6-fitazy. Do wniosków dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(3)

Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożono wniosek o odnowienie zezwolenia na stosowanie selenometioniny wytwarzanej przez Saccharomyces cerevisiae CNCM I-3399 jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków zwierząt w kategorii „dodatki dietetyczne”. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(46)

W 2013 r. ustanowiono przepisy przejściowe w celu zapewnienia płynnego przejścia od poprzedniego systemu praw do sadzenia winorośli do nowego systemu zezwoleń na nasadzenia, w szczególności w celu uniknięcia nadmiernych nasadzeń przed rozpoczęciem stosowania tego nowego systemu. Ostateczny termin składania wniosków o przekształcenie praw do sadzenia w zezwolenia upływa w dniu 31 grudnia 2020 r. Osoby ubiegające się o zezwolenie muszą je jednak wykorzystać same, ponieważ nie są one zbywalne, inaczej niż w przypadku poprzednich praw do sadzenia. Ponadto od osób ubiegających się o zezwolenie można wymagać, aby dysponowały odpowiednim obszarem winnic, co może prowadzić do sytuacji, gdy właściciele praw do sadzenia nie zdążyli jeszcze nabyć odpowiednich obszarów winnic w celu wykorzystania zezwoleń, które miałyby być wynikiem przekształcenia należących do nich praw do sadzenia. Poważne skutki gospodarcze pandemii COVID-19 dla sektora wina doprowadziły do problemów plantatorów winorośli z przepływem środków pieniężnych oraz do niepewności co do przyszłego popytu na wino. Plantatorzy winorośli, którzy nadal posiadają prawa do sadzenia, nie powinni być zmuszani do podjęcia decyzji, czy chcą przekształcić swoje prawa do sadzenia w zezwolenia w momencie, gdy borykają się z wyjątkowymi trudnościami wynikającymi z kryzysu spowodowanego pandemią COVID-19, zwłaszcza że podlegaliby oni karze administracyjnej, gdyby nie wykorzystali swoich zezwoleń na nasadzenia będących wynikiem przekształcenia. Te państwa członkowskie, które umożliwiły plantatorom winorośli składanie wniosków o przekształcenie praw do sadzenia do dnia 31 grudnia 2020 r., powinny mieć zatem możliwość przedłużenia terminu składania takich wniosków do dnia 31 grudnia 2022 r. W związku z tym ostateczny termin ważności takich przekształconych zezwoleń powinien zostać dostosowany i powinien upływać w dniu 31 grudnia 2025 r.
(19)

Niezwykle istotne jest, by przy przyjmowaniu środków w przypadku naruszeń zasad państwa prawnego odpowiednio chronione były uzasadnione interesy odbiorców końcowych i beneficjentów. Rozpatrując przyjęcie środków, Komisja powinna uwzględnić ich możliwy wpływ na odbiorców końcowych i beneficjentów. Biorąc pod uwagę fakt, że w ramach zarządzania dzielonego płatności dokonywane przez Komisję na rzecz państw członkowskich są prawnie niezależne od płatności dokonywanych na rzecz beneficjentów przez organy krajowe, nie należy uznawać, że odpowiednie środki na mocy niniejszego rozporządzenia wpływają na dostępność finansowania na potrzeby płatności na rzecz beneficjentów zgodnie z terminami płatności określonymi w mających zastosowanie przepisach sektorowych i finansowych. Decyzje przyjmowane na mocy niniejszego rozporządzenia i obowiązki wobec odbiorców końcowych lub beneficjentów, określone w niniejszym rozporządzeniu, stanowią część mającego zastosowanie prawa Unii w odniesieniu do wdrażania finansowania w ramach zarządzania dzielonego. Państwa członkowskie, których dotyczą środki, powinny regularnie składać Komisji sprawozdania na temat wywiązywania się ze swoich zobowiązań wobec odbiorców końcowych lub beneficjentów. Sprawozdawczość w zakresie wywiązywania się ze zobowiązań płatniczych wobec beneficjentów, które to zobowiązania określono w mających zastosowanie przepisach sektorowych i finansowych, powinna umożliwić Komisji sprawdzenie, czy decyzje podejmowane na mocy niniejszego rozporządzenia nie mają w żaden sposób bezpośredniego lub pośredniego wpływu na płatności dokonywane na podstawie mających zastosowanie przepisów sektorowych i finansowych. W celu wzmocnienia ochrony odbiorców końcowych lub beneficjentów Komisja powinna przedstawić informacje i wskazówki za pośrednictwem strony internetowej lub portalu internetowego, wraz z odpowiednimi narzędziami do informowania jej o naruszeniach prawnego obowiązku jednostek rządowych i państw członkowskich do dalszego dokonywania płatności po przyjęciu środków zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Komisja powinna podjąć działania następcze w związku z takimi informacjami w celu sprawdzenia, czy przestrzegane są mające zastosowanie przepisy, w szczególności art. 63, art. 68 ust. 1 lit. b) i art. 98 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) …/... z dnia ... ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu i Migracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu na rzecz Zarządzania Granicami i Wiz (13). W razie potrzeby, w celu zapewnienia, by kwoty należne od jednostek rządowych lub państw członkowskich zostały faktycznie wypłacone odbiorcom końcowym lub beneficjentom, Komisja powinna odzyskać dokonane płatności lub, stosownie do sytuacji, dokonać korekty finansowej poprzez zmniejszenie wsparcia Unii na rzecz danego programu zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami sektorowymi i finansowymi.
(4)

Na podstawie art. 5 ust. 3 protokołu unijne przepisy prawa celnego zdefiniowane w art. 5 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (3) mają zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie w odniesieniu do Irlandii Północnej. Przepisy te, w związku z art. 5 ust. 1 akapit pierwszy i drugi protokołu w odniesieniu do towarów wprowadzanych do Irlandii Północnej spoza Unii, oznaczają, że unijne środki taryfowe, w tym kontyngenty taryfowe w ramach wspólnej taryfy celnej lub odpowiednich umów międzynarodowych, mają zastosowanie do takich towarów, jeżeli w ich przypadku istnieje ryzyko, że zostaną one następnie przemieszczone do Unii. Wspomniane kontyngenty taryfowe obejmują przywozowe kontyngenty taryfowe określone w listach zobowiązań Unii w ramach GATT 1994, przywozowe kontyngenty taryfowe uzgodnione w dwustronnych umowach międzynarodowych Unii, w tym kontyngenty oparte na odstępstwach od reguł pochodzenia dotyczących konkretnych produktów, przywozowe kontyngenty taryfowe w ramach unijnych systemów ochrony handlu, inne autonomiczne przywozowe kontyngenty taryfowe oraz wywozowe kontyngenty taryfowe przewidziane w umowach z państwami trzecimi.
(48)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana ani go nie stosuje,
(27)

W celu aktualizowania formularzy zawartych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia lub wprowadzania do nich zmian technicznych należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do zmian tego załącznika. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (11). W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.
a)

ostrzeżenie o ryzyku następującej treści: „Fundusz zabezpieczający, który oferujemy, nie daje Państwu prawa do otrzymania płatności, w związku z czym może się zdarzyć, że nie otrzymają Państwo wypłaty środków nawet w przypadku poniesienia straty. Podmiot zarządzający funduszem zabezpieczającym dysponuje pełną swobodą uznania co do kwoty, jaka może być wypłacona, w tym co do niedokonania żadnej płatności. W związku z tym, rozważając, czy i ile zainwestować, inwestorzy nie powinni opierać się na ewentualnych wypłatach z funduszu zabezpieczającego.”;
(6)

W odniesieniu do opłat za dostęp do infrastruktury, dokonywania podwyżek i opłat rezerwacyjnych, wszelkie obniżki opłat zatwierdzone przez państwa członkowskie zgodnie z niniejszym rozporządzeniem mogłyby generować utratę dochodów po stronie zarządcy infrastruktury. Ta utrata dochodów co do zasady podlega rekompensacie zgodnie z art. 8 ust. 4 dyrektywy 2012/34/UE. Z uwagi na nadzwyczajny charakter tych strat, zarządcy infrastruktury powinni otrzymać zwrot kosztów w terminie krótszym niż przewidziany w tym artykule, a mianowicie do dnia 31 grudnia roku następującego po roku, w którym poniesiono straty.