DECYZJA DELEGOWANA KOMISJI (UE) 2022/1612

z dnia 16 lutego 2022 r.

określająca treść i format z góry określonej listy opcji stosowanej do celów wezwania do przedstawienia dodatkowych informacji lub dokumentów na podstawie art. 27 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240 z dnia 12 września 2018 r. ustanawiające europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS) i zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1077/2011, (UE) nr 515/2014, (UE) 2016/399, (UE) 2016/1624 i (UE) 2017/2226 (1), w szczególności jego art. 27 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzeniem (UE) 2018/1240 ustanowiono europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS) dla obywateli państw trzecich zwolnionych z obowiązku posiadania wizy do celów wjazdu i pobytu na terytorium państw członkowskich.

(2) Aby jednostka krajowa ETIAS odpowiedzialnego państwa członkowskiego mogła podejmować decyzje w sprawie wniosków, które wywołały trafienie, lub aby jednostka krajowa ETIAS państwa członkowskiego, do którego obywatel państwa trzeciego zamierza podróżować, mogła podejmować decyzje w sprawie wniosków o ograniczonej ważności terytorialnej, informacje przedstawione w formularzu wniosku powinny być kompletne i prawdziwe. Jeżeli informacje uznaje się za niewystarczające do umożliwienia jednostce krajowej ETIAS podjęcia decyzji, jednostka ta powinna móc wystąpić o więcej niezbędnych informacji lub dokumentów od wnioskodawców za pomocą listy opcji.

(3) Konieczne jest ustalenie z góry określonej listy opcji dostępnych dla jednostki krajowej ETIAS, gdy wzywa ona wnioskodawców o przedstawienie dodatkowych informacji lub dokumentów zgodnie z art. 27 ust. 3 lub art. 44 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/1240. Lista ta powinna być ogólna, zawierająca wykaz informacji i dokumentów, do przedstawienia których można wezwać, jednocześnie umożliwiając wnioskodawcom przedstawienie informacji lub dokumentów, które oni sami uznają za niezbędne.

(4) Wnioskodawcy powinni otrzymać jasne wskazówki, jakie informacje lub dokumenty są od nich wymagane. Techniczne wdrożenie z góry określonej listy opcji powinno zatem umożliwić jednostkom krajowym ETIAS dołączenie opisu do wybranych opcji. Techniczne wdrożenie z góry określonej listy opcji powinno również, domyślnie, wskazać wnioskodawcom możliwość przedstawienia wszelkich informacji lub dokumentów, które oni sami uznają za niezbędne w związku ze swoim wnioskiem.

(5) Informacje lub dokumenty przedstawione przez wnioskodawców w przewidzianych prawem terminach powinny umożliwić jednostce krajowej ETIAS odpowiedzialnego państwa członkowskiego podjęcie decyzji w sprawie wniosków. Nieprzedstawienie wymaganych dodatkowych informacji lub dokumentów nie powinno jednak prowadzić do automatycznego odrzucenia wniosków o zezwolenie na podróż.

(6) Konieczne jest także ustanowienie odpowiednich przepisów, aby chronić dane osobowe wnioskodawców oraz zabezpieczyć dostęp do takich danych przez upoważnione organy na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (2).

(7) Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla stosowania dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3).

(8) Zważywszy że rozporządzenie (UE) 2018/1240 powstało w oparciu o dorobek Schengen, zgodnie z art. 4 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania powiadomiła o wdrożeniu rozporządzenia (UE) 2018/1240 do swojego prawa krajowego. Dania jest zatem związana niniejszą decyzją.

(9) Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii (4); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

(10) W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (5), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji Rady 1999/437/WE (6).

(11) W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (7), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji Rady 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (8).

(12) W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (9), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji Rady 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE (10).

(13) Niniejsza decyzja jest aktem stanowiącym rozwinięcie dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związanym w rozumieniu, odpowiednio, art. 3 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2003 r., art. 4 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2005 r. i art. 4 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2011 r.

(14) Zgodnie z art. 42 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 (11) skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych; swoją opinię wydał on w dniu 21 czerwca 2021 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1 Przedmiot Niniejsza decyzja określa treść i format z góry określonej listy opcji, którą jednostki krajowe ETIAS mają wykorzystywać do celów wezwania do przedstawienia dodatkowych informacji lub dokumentów na podstawie art. 27 ust. 3 i art. 44 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/1240.

Artykuł 2 Treść z góry określonej listy opcji do celów wezwania do przedstawienia dodatkowych informacji lub dokumentów 1. Treść z góry określonej listy opcji, którą jednostki krajowe ETIAS mają wykorzystywać do celów wezwania do przedstawienia dodatkowych informacji lub dokumentów, określono w załączniku. 2. W ramach rozwoju technicznego systemu informacyjnego ETIAS eu-LISA umożliwia jednostkom krajowym ETIAS dodanie opisu do opcji wybranych na podstawie ust. 1. 3. Treść z góry określonej listy opcji do celów wezwania do przedstawienia dodatkowych informacji lub dokumentów wskazuje wnioskodawcom możliwość przedstawienia wszelkich informacji lub dokumentów, które sami uznają za niezbędne w związku ze swoim wnioskiem, po otrzymaniu wezwania do przedstawienia dodatkowych informacji lub dokumentów.

Artykuł 3 Format z góry określonej listy opcji do celów wezwania do przedstawienia dodatkowych informacji lub dokumentów Format z góry określonej listy opcji, którą jednostki krajowe ETIAS mają wykorzystywać do celów wezwania do przedstawienia dodatkowych informacji lub dokumentów, to lista umożliwiająca wybór jednej lub większej liczby wpisów.

Artykuł 4 Dane, które mają być zapewniane wnioskodawcom wraz z wezwaniem do przedstawienia dodatkowych informacji lub dokumentów w związku z przekroczeniem dozwolonego okresu pobytu zgłoszonym w systemie wjazdu/wyjazdu 1. W przypadku gdy jednostki krajowe ETIAS wzywają wnioskodawców do przedstawienia dodatkowych informacji w celu wyjaśnienia wcześniejszego przekroczenia przez nich dozwolonego okresu pobytu na terytorium państw członkowskich, udostępniają one wnioskodawcom dane, o których mowa w art. 16 ust. 3 lit. a) i b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2226 (12), za pośrednictwem funkcji zabezpieczonego konta ustanowionej w art. 6 ust. 2 lit. g) rozporządzenia (UE) 2018/1240. 2. Do celów ust. 1 należycie upoważniony personel jednostek krajowych ETIAS ma bezpośredni dostęp i wgląd do danych, o których mowa w tym ustępie, w formacie wyłącznie do odczytu w systemie wjazdu/wyjazdu. Dane te nie są rejestrowane w pliku wniosku. 3. Dane z systemu wjazdu/wyjazdu są dostępne wyłącznie w okresie, w którym wnioskodawcy mogą przedstawić dodatkowe informacje lub dokumenty na podstawie art. 27 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/1240. 4. Po podjęciu przez jednostkę krajową ETIAS decyzji w sprawie wniosku dane z systemu wjazdu/wyjazdu są usuwane z funkcji zabezpieczonego konta.

Artykuł 5 Wejście w życie Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 lutego 2022 r. W imieniu Komisji Przewodnicząca Ursula VON DER LEYEN

(1) Dz.U. L 236 z 19.9.2018, s. 1.

(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

(3) Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniająca rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylająca dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG (Dz.U. L 158 z 30.4.2004, s. 77).

(4) Niniejsza decyzja nie wchodzi w zakres środków ustanowionych w decyzji Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącej wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

(5) Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.

(6) Decyzja Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31).

(7) Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.

(8) Decyzja Rady 2008/146/WE z dnia 28 stycznia 2008 r. w sprawie zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia tego państwa we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 1).

(9) Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 21.

(10) Decyzja Rady 2011/350/UE z dnia 7 marca 2011 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, odnoszącego się do zniesienia kontroli na granicach wewnętrznych i do przemieszczania się osób (Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 19).

(11) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).

(12) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2226 z dnia 30 listopada 2017 r. ustanawiające system wjazdu/wyjazdu (EES) w celu rejestrowania danych dotyczących wjazdu i wyjazdu obywateli państw trzecich przekraczających granice zewnętrzne państw członkowskich i danych dotyczących odmowy wjazdu w odniesieniu do takich obywateli oraz określające warunki dostępu do EES na potrzeby ochrony porządku publicznego i zmieniające konwencję wykonawczą do układu z Schengen i rozporządzenia (WE) nr 767/2008 i (UE) nr 1077/2011 (Dz.U. L 327 z 9.12.2017, s. 20).