DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2017/2117

z dnia 21 listopada 2017 r.

ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do produkcji wielkotonażowych organicznych substancji chemicznych zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE

(notyfikowana jako dokument nr C(2017) 7469)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (1), w szczególności jej art. 13 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

Konkluzje dotyczące BAT zawarte w załączniku do niniejszej decyzji są kluczowym elementem tego dokumentu referencyjnego BAT.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Przyjmuje się określone w załączniku konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do produkcji wielkotonażowych organicznych substancji chemicznych.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

(1) Dz.U. L 334 z 17.12.2010, s. 17.

(2) Decyzja Komisji z dnia 16 maja 2011 r. ustanawiająca forum wymiany informacji na podstawie art. 13 dyrektywy 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych (Dz.U. C 146 z 17.5.2011, s. 3).

ZAŁĄCZNIK

KONKLUZJE DOTYCZĄCE NAJLEPSZYCH DOSTĘPNYCH TECHNIK (BAT) W ODNIESIENIU DO PRODUKCJI WIELKOTONAŻOWYCH ORGANICZNYCH SUBSTANCJI CHEMICZNYCH

ZAKRES STOSOWANIA

Niniejsze konkluzje dotyczące BAT odnoszą się do produkcji następujących organicznych substancji chemicznych określonych w pkt 4.1 załącznika I do dyrektywy 2010/75/UE:

a) węglowodory proste (łańcuchowe lub pierścieniowe, nasycone lub nienasycone, alifatyczne lub aromatyczne);

b) pochodne węglowodorów zawierające tlen, takie jak alkohole, aldehydy, ketony, kwasy karboksylowe, estry i mieszaniny estrów, octany, etery, nadtlenki i żywice epoksydowe;

c) pochodne węglowodorów zawierające siarkę;

d) pochodne węglowodorów zawierające azot, takie jak aminy, amidy, związki azotawe, nitrozwiązki lub azotany, nitryle, cyjaniany, izocyjanki;

e) pochodne węglowodorów zawierające fosfor;

f) halogenopochodne;

g) związki metaloorganiczne;

h) produkty i środki powierzchniowo czynne.

Niniejsze konkluzje dotyczące BAT obejmują również produkcję nadtlenku wodoru, o którym mowa w pkt 4.2 lit. e) załącznika I do dyrektywy 2010/75/UE.

Niniejsze konkluzje dotyczące BAT obejmują spalanie paliw w piecach procesowych/nagrzewnicach, jeżeli stanowią one element wyżej wymienionych rodzajów działalności.

Niniejsze konkluzje dotyczące BAT obejmują produkcję wyżej wymienionych substancji chemicznych w procesach ciągłych, jeżeli całkowite zdolności produkcyjne tych substancji chemicznych przekraczają 20 kt rocznie.

Niniejsze konkluzje dotyczące BAT nie obejmują następujących rodzajów działalności:

— spalania paliw innego niż spalanie paliw w piecu procesowym/nagrzewnicy lub w utleniaczu termicznym/katalitycznym; tego rodzaju inne spalanie może wchodzić w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w przypadku dużych obiektów energetycznego spalania (LCP),

— spalania odpadów. Działalność ta może wchodzić w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w przypadku spalania odpadów,

— produkcji etanolu prowadzonej w instalacji, której dotyczy opis działalności zawarty w pkt 6.4 lit. b) ppkt (ii) załącznika I do dyrektywy 2010/75/UE, lub ujętej jako czynność bezpośrednio związana z tego rodzaju instalacją; działalność ta może wchodzić w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w przypadku przemysłu spożywczego, produkcji napojów i mleczarskiego (FDM).

Inne uzupełniające konkluzje dotyczące BAT w zakresie rodzajów działalności objętych niniejszymi konkluzjami dotyczącymi BAT obejmują:

— wspólne systemy oczyszczania ścieków/gazów odlotowych i zarządzania nimi w sektorze chemicznym (CWW),

— wspólne oczyszczanie gazów odlotowych w sektorze chemicznym (WGC).

Inne konkluzje dotyczące BAT i dokumenty referencyjne BREF, które mogą być istotne dla rodzajów działalności objętych niniejszymi konkluzjami dotyczącymi BAT, dotyczą następujących branż:

— ekonomiki i wzajemnych powiązań pomiędzy różnymi komponentami środowiska („cross-media effects”, ECM),

— emisji z miejsc magazynowania (EFS),

— efektywności energetycznej (ENE),

— przemysłowych systemów chłodzenia (ICS),

— dużych obiektów energetycznego spalania (LCP),

— rafinacji ropy naftowej i gazu (REF);

— monitorowania emisji do powietrza i wody z instalacji IED (ROM),

— spalania odpadów (WI),

— przetwarzania odpadów (WT).

UWAGI OGÓLNE

Najlepsze dostępne techniki

Techniki wymienione i opisane w niniejszych konkluzjach dotyczących BAT nie mają ani nakazowego, ani wyczerpującego charakteru. Dopuszcza się stosowanie innych technik, o ile zapewniają one co najmniej równoważny poziom ochrony środowiska.

O ile nie stwierdzono inaczej, konkluzje dotyczące BAT mają ogólne zastosowanie.

Okresy uśredniania i warunki referencyjne dla emisji do powietrza

O ile nie stwierdzono inaczej, poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AEL) dla emisji do powietrza, przedstawione w niniejszych konkluzjach dotyczących BAT, odnoszą się do wartości stężenia wyrażonych jako masa wyemitowanych substancji na ilość gazu odlotowego w warunkach znormalizowanych (gaz suchy o temperaturze 273,15 K i ciśnieniu 101,3 kPa) wyrażona jednostkami mg/Nm3.

O ile nie stwierdzono inaczej, okresy uśrednienia powiązane z wartościami BAT–AEL dla emisji do powietrza definiuje się w następujący sposób.

Rodzaj pomiaru Okres uśrednienia Definicja Tryb ciągły Średnia dobowa Średnia z okresu jednej doby na podstawie ważnych średnich wartości godzinnych lub półgodzinnych Tryb okresowy Średnia z okresu pobierania próbek Średnia wartość z trzech kolejnych pomiarów, z których każdy trwał co najmniej 30 minut (1) (2)

Jeżeli wartości BAT–AEL odnoszą się do konkretnych ładunków emisyjnych, wyrażonych jako ładunek wyemitowanej substancji na jednostkę produkcji, średnie konkretne ładunki emisyjne ls oblicza się na podstawie równania nr 1:

Równanie nr 1:

gdzie:

n = liczba okresów pomiaru, ci = średnia wartość stężenia substancji podczas i-go pomiaru, qi = średnia wartość natężenia przepływu podczas i-go pomiaru, pi = wielkość produkcji podczas i-go pomiaru.

Referencyjny poziom tlenu

W przypadku pieców procesowych/nagrzewnic referencyjny poziom tlenu w gazach odlotowych (OR) wynosi 3 % obj.

Przeliczanie na referencyjny poziom tlenu

Stężenie emisji przy referencyjnym poziomie tlenu oblicza się na podstawie równania nr 2:

Równanie nr 2:

gdzie:

ER = stężenie emisji przy referencyjnym poziomie tlenu OR ; OR = referencyjny poziom tlenu wyrażony jako % obj., EM = zmierzone stężenie emisji; OM = zmierzony poziom tlenu wyrażony w % obj.

Okresy uśrednienia dla emisji do wody

O ile nie stwierdzono inaczej, okresy uśrednienia powiązane z poziomami efektywności środowiskowej powiązanymi z najlepszymi dostępnymi technikami (wartości BAT-AEPL) dla emisji do wody wyrażonych jako stężenia definiuje się w następujący sposób.

Okres uśrednienia Definicja Średnia wartości uzyskanych w ciągu jednego miesiąca Średnia ważona względem przepływu z 24-godzinnych próbek zlewanych z próbek pobranych proporcjonalnie do przepływu, uzyskanych w ciągu jednego miesiąca w normalnych warunkach eksploatacji (3) Średnia wartości uzyskanych w ciągu jednego roku Średnia ważona względem przepływu z 24-godzinnych próbek zlewanych z próbek pobranych proporcjonalnie do przepływu, uzyskanych w ciągu jednego roku w normalnych warunkach eksploatacji (3)

Ważone pod względem przepływu średnie stężenia parametru (cw) oblicza się na podstawie równania nr 3:

Równanie nr 3:

gdzie:

n = liczba okresów pomiaru, ci = średnia wartość stężenia parametru podczas i-go pomiaru, qi = średnia wartość natężenia przepływu podczas i-go pomiaru.

Jeżeli wartości BAT–AEPL odnoszą się do konkretnych ładunków emisyjnych wyrażonych jako ładunek wyemitowanej substancji na jednostkę produktów na wyjściu, średnie konkretne ładunki emisyjne oblicza się według równania nr 1.

Akronimy i definicje

Do celów niniejszych konkluzji dotyczących BAT zastosowanie mają następujące akronimy i definicje.

Stosowany termin Definicja BAT-AEPL Poziom efektywności środowiskowej związany z BAT, jak opisano w decyzji wykonawczej Komisji 2012/119/UE (4). Do wartości BAT-AEPL należą poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (wartości BAT–AEL) zdefiniowane w art. 3 pkt 13 dyrektywy 2010/75/UE. BTX Zbiorczy termin odnoszący się do benzenu, toluenu, o-ksylenów, m-ksylenów i paraksylenów lub do ich mieszanin CO Tlenek węgla Jednostka spalania paliw Każde urządzenie techniczne, w którym paliwa są utleniane w celu wykorzystania wytworzonego w ten sposób ciepła. Do jednostek spalania paliw należą kotły, silniki, turbiny i piece procesowe/nagrzewnice, nie obejmują one natomiast jednostek oczyszczania gazu odlotowego (np. utleniacza termicznego/katalitycznego wykorzystywanego do redukcji emisji związków organicznych). Pomiar ciągły Pomiar z wykorzystaniem „automatycznego systemu pomiarowego” zainstalowanego na stałe w obiekcie. Proces ciągły Proces, w którym surowce są w sposób ciągły wprowadzane do reaktora, a następnie produkty reakcji odprowadzane są do podłączonych dalszych jednostek do rozdzielania lub odzyskiwania. Miedź Suma miedzi i jej związków w postaci rozpuszczonej lub w postaci cząsteczek wyrażonych jako Cu. DNT Dinitrotoluen EB Etylobenzen EDC Chlorek etylenu EG Glikole etylenowe EO Tlenek etylenu Etanoloaminy Zbiorczy termin odnoszący się do monoetanoloaminy, dietanoloaminy i trietanoloaminy lub do ich mieszanin Glikole etylenowe Zbiorczy termin odnoszący się do glikolu etylowego, glikolu dietylenowego i glikolu trietylenowego lub do ich mieszanin Istniejący zespół urządzeń Zespół urządzeń, który nie jest nowym zespołem urządzeń. Istniejąca jednostka Jednostka, która nie jest nową jednostką. Gazy spalinowe Gazy wylotowe odprowadzane z jednostki spalania paliw I-TEQ Międzynarodowy równoważnik toksyczności uzyskany przez zastosowanie międzynarodowych współczynników toksyczności określonych w części 2 załącznika VI do dyrektywy 2010/75/UE Niższe olefiny Zbiorczy termin odnoszący się do etylenu, propylenu, butenu i butadienu lub do ich mieszanin Istotna zmiana w zespole urządzeń Istotna zmiana w konstrukcji lub technologii zespołu urządzeń połączona z wprowadzeniem istotnych zmian w jednostkach technologicznych lub jednostkach do redukcji emisji i w powiązanych urządzeniach lub z ich wymianą MDA Diaminodifenylometan MDI diizocyjanian metylenodifenylu Zespół urządzeń wytwarzający MDI Zespół urządzeń MDI z MDA w procesie fosgenowania Nowy zespół urządzeń Zespół urządzeń na terenie instalacji, dla którego pozwolenie jest wydawane po raz pierwszy po publikacji niniejszych konkluzji dotyczących BAT, lub całkowicie wymieniony zespół urządzeń po publikacji niniejszych konkluzji dotyczących BAT Nowa jednostka Jednostka, dla której pozwolenie jest wydawane po raz pierwszy po publikacji niniejszych konkluzji dotyczących BAT lub całkowicie wymieniona jednostka po publikacji niniejszych konkluzji dotyczących BAT Prekursory NOX Związki zawierające azot (np. amoniak, gazy azotowe i związki organiczne zawierające azot) we wsadzie do celów procesu przetwarzania termicznego prowadzące do emisji NOx Nie obejmuje to azotu pierwiastkowego. PCDD/F Polichlorowane dibenzo-p-dioksyny i dibenzofurany Pomiar okresowy Pomiar w określonych odstępach czasu z zastosowaniem metod ręcznych lub automatycznych Piec procesowy/nagrzewnica Piece procesowe lub nagrzewnice to: — jednostki spalania paliw, których gazy spalinowe są wykorzystywane do termicznej obróbki przedmiotów lub materiałów wsadowych poprzez bezpośredni kontakt, np. w procesie suszenia lub w reaktorach chemicznych, lub — jednostki spalania paliw, w których ciepło promieniowania lub przewodzenia jest przekazywane do obiektów lub materiałów wsadowych poprzez stałą ścianę bez korzystania z pośredniej cieczy będącej nośnikiem ciepła, np. piece lub reaktory ogrzewające strumień procesowy wykorzystywane w przemyśle (petro-)chemicznym, takie jak reaktory krakingu parowego. Należy zauważyć, że w wyniku stosowania dobrych praktyk w zakresie odzysku energii, niektóre piece procesowe/nagrzewnice mogą być wyposażone w powiązany układ wytwarzania pary wodnej/energii elektrycznej. Tego rodzaju układ uznaje się za integralny element konstrukcyjny pieca procesowego/nagrzewnic, którego nie należy traktować oddzielnie. Gaz odlotowy z procesu technologicznego Wytworzony w trakcie procesu gaz, który zostaje poddany dalszemu oczyszczaniu w celu odzysku lub redukcji emisji NOX Suma tlenku azotu (NO) i dwutlenku azotu (NO2) wyrażona jako NO2 Pozostałości Substancje lub obiekty wytworzone w wyniku działań wchodzących w zakres stosowania niniejszego dokumentu, takie jak odpady lub produkty uboczne RTO Regeneracyjny utleniacz termiczny SCR Selektywna redukcja katalityczna SMPO Monomer styrenu i tlenek propylenu SNCR Selektywna niekatalityczna redukcja SRU Jednostka odzysku siarki TDA Toluenodiamina TDI diizocyjanian toluenu Zespół urządzeń wytwarzający TDI Zespół urządzeń wytwarzający TDI z TDA w procesie fosgenowania OWO Ogólny węgiel organiczny wyrażony jako C; obejmuje wszystkie związki organiczne (w wodzie) Zawiesina ogólna Stężenie masowe całej zawiesiny mierzone z zastosowaniem filtracji przez filtry z włókna szklanego oraz metody grawimetrycznej Całkowite LZO Całkowita zawartość lotnych związków organicznych; całkowita zawartość lotnych związków organicznych mierzona za pomocą detektora płomieniowo-jonizacyjnego i wyrażona jako węgiel całkowity Jednostka Segment/część zespołu urządzeń, w których przeprowadza się konkretny proces lub operację (np. reaktor, płuczka, kolumna destylacyjna). Można wyróżnić jednostki nowe lub jednostki istniejące. Ważne średnie wartości godzinne lub półgodzinne Średnią wartość godzinną (lub półgodzinną) uznaje się za ważną, jeżeli w tym czasie nie jest prowadzona konserwacja ani nie wystąpi niesprawność automatycznego systemu pomiarowego VCM Monomer chlorku winylu LZO Lotne związki organiczne zdefiniowane w art. 3 pkt 45 dyrektywy 2010/75/UE

1. OGÓLNE KONKLUZJE DOTYCZĄCE BAT

Oprócz ogólnych konkluzji dotyczących BAT omówionych w niniejszym punkcie zastosowanie mają konkluzje dotyczące BAT charakterystyczne dla sektora ujęte w pkt 2–11.

1.1. Monitorowanie emisji do powietrza

BAT 1: W ramach BAT należy monitorować zorganizowane emisje do powietrza z pieców procesowych/nagrzewnic zgodnie z normami EN i co najmniej z minimalną częstotliwością podaną w poniższej tabeli. Jeżeli normy EN są niedostępne, w ramach BAT należy stosować normy ISO, normy krajowe lub inne międzynarodowe normy zapewniające uzyskanie danych o równoważnej jakości naukowej. Substancja/parametr Norma(-y) (5) Całkowita nominalna moc cieplna dostarczona w paliwie (MWth) (6) Minimalna częstotliwość monitorowania (7) Monitorowanie związane z CO Ogólne normy EN ≥ 50 Tryb ciągły Tabela 2.1, Tabela 10.1 EN 15058 10 do < 50 Raz na trzy miesiące (8) Pył (9) Ogólne normy EN i norma EN 13284-2 ≥ 50 Tryb ciągły BAT 5 EN 13284-1 10 do < 50 Raz na trzy miesiące (8) NH3 (10) Ogólne normy EN ≥ 50 Tryb ciągły BAT 7, Tabela 2.1 Brak dostępnej normy EN 10 do < 50 Raz na trzy miesiące (8) NOX Ogólne normy EN ≥ 50 Tryb ciągły BAT 4, Tabela 2.1, Tabela 10.1 EN 14792 10 do < 50 Raz na trzy miesiące (8) SO2 (11) Ogólne normy EN ≥ 50 Tryb ciągły BAT 6 EN 14791 10 do < 50 Raz na trzy miesiące (8)

BAT 2: W ramach BAT należy monitorować zorganizowane emisje do powietrza inne niż emisje z pieców procesowych/nagrzewnic zgodnie z normami EN i co najmniej z minimalną częstotliwością podaną w poniższej tabeli. Jeżeli normy EN są niedostępne, w ramach BAT należy stosować normy ISO, normy krajowe lub inne międzynarodowe normy zapewniające uzyskanie danych o równoważnej jakości naukowej. Substancja/parametr Procesy/źródła Norma(-y) Minimalna częstotliwość monitorowania Monitorowanie związane z Benzen Gazy odlotowe z jednostki utleniania kumenu przy wytwarzaniu fenolu (12) Brak dostępnej normy EN Raz w miesiącu (13) BAT 57 Wszystkie pozostałe procesy/źródła (14) BAT 10 Cl2 TDI/MDI (12) Brak dostępnej normy EN Raz w miesiącu (13) BAT 66 Chlorek etylenu/chlorek winylu BAT 76 CO Utleniacz termiczny EN 15058 Raz w miesiącu (13) BAT 13 Niższe olefiny (odkoksowanie) Brak dostępnej normy EN (15) Raz w roku albo raz w trakcie odkoksowania, jeżeli odbywa się ono z mniejszą częstotliwością BAT 20 Chlorek etylenu/chlorek winylu (odkoksowanie) BAT 78 Pył Niższe olefiny (odkoksowanie) Brak dostępnej normy EN (16) Raz w roku albo raz w trakcie odkoksowania, jeżeli odbywa się ono z mniejszą częstotliwością. BAT 20 Chlorek etylenu/chlorek winylu (odkoksowanie) BAT 78 Wszystkie pozostałe procesy/źródła (14) EN 13284-1 Raz w miesiącu (13) BAT 11 EDC Chlorek etylenu/chlorek winylu Brak dostępnej normy EN Raz w miesiącu (13) BAT 76 Tlenek etylenu Tlenek etylenu i glikole etylowe Brak dostępnej normy EN Raz w miesiącu (13) BAT 52 Formaldehyd Formaldehyd Brak dostępnej normy EN Raz w miesiącu (13) BAT 45 Chlorki gazowe wyrażone jako HCl TDI/MDI (12) EN 1911 Raz w miesiącu (13) BAT 66 Chlorek etylenu/chlorek winylu BAT 76 Wszystkie pozostałe procesy/źródła (14) BAT 12 NH3 Zastosowanie SCR lub SNCR Brak dostępnej normy EN Raz w miesiącu (13) BAT 7 NOX utleniacz termiczny EN 14792 Raz w miesiącu (13) BAT 13 PCDD/F TDI/MDI (17) EN 1948-1, -2 i -3 Raz na sześć miesięcy (13) BAT 67 PCDD/F Chlorek etylenu/chlorek winylu BAT 77 SO2 Wszystkie procesy/źródła (14) EN 14791 Raz w miesiącu (13) BAT 12 Tetrachlorometan TDI/MDI (12) Brak dostępnej normy EN Raz w miesiącu (13) BAT 66 Całkowite LZO TDI/MDI EN 12619 Raz w miesiącu (13) BAT 66 Tlenek etylenu (desorpcja CO2 z medium płuczącego) Raz na sześć miesięcy (13) BAT 51 Formaldehyd Raz w miesiącu (13) BAT 45 Gazy odlotowe z jednostki utleniania kumenu przy wytwarzaniu fenolu EN 12619 Raz w miesiącu (13) BAT 57 Gazy odlotowe z innych źródeł związanych z wytwarzaniem fenolu, jeżeli nie są połączone z innymi strumieniami gazów odlotowych. Raz w roku Gazy odlotowe z jednostki utleniania przy wytwarzaniu nadtlenku wodoru Raz w miesiącu (13) BAT 86 Chlorek etylenu/chlorek winylu Raz w miesiącu (13) BAT 76 Wszystkie pozostałe procesy/źródła (14) Raz w miesiącu (13) BAT 10 VCM Chlorek etylenu/chlorek winylu Brak dostępnej normy EN Raz w miesiącu (13) BAT 76

1.2. Emisje do powietrza

1.2.1. Emisje do powietrza z pieców procesowych/nagrzewnic

BAT 3: Aby ograniczyć emisje CO i substancji niespalonych do powietrza z pieców procesowych/nagrzewnic, w ramach BAT należy zapewnić zoptymalizowane spalanie. Zoptymalizowane spalanie uzyskuje się dzięki dobrej konstrukcji i działaniu sprzętu, co obejmuje optymalizację temperatury i czasu przebywania w strefie spalania, wydajne mieszanie paliwa z powietrzem spalania oraz kontrolę spalania. Kontrola spalania polega na stałym monitorowaniu i automatycznej kontroli odpowiednich parametrów spalania (np. O2, CO, stosunek paliwa do powietrza oraz substancje niespalone).

BAT 4: Aby ograniczyć emisje NOX do powietrza z pieców procesowych/nagrzewnic, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację. Technika Opis Zastosowanie a) Wybór paliwa Zob. pkt 12.3. Technika ta obejmuje przejście ze stosowania paliwa ciekłego na stosowanie paliwa gazowego z uwzględnieniem ogólnego bilansu węglowodorów Przejście ze stosowania paliwa ciekłego na stosowanie paliwa gazowego może być ograniczone przez konstrukcję palników w przypadku istniejących zespołów urządzeń. b) Spalanie etapowe Za pomocą palników do spalania etapowego uzyskuje się mniejsze emisje NOx przez stopniowe wstrzykiwanie powietrza lub paliwa w pobliżu palnika. Podział paliwa lub powietrza ogranicza stężenie tlenu w pierwotnej strefie spalania, dzięki czemu następuje obniżenie szczytowej temperatury płomienia i ograniczenie termicznego wytwarzania NOx. Dostępność przestrzeni może ograniczać możliwość zastosowania tej techniki w przypadku modernizacji małych pieców procesowych, co ogranicza możliwość modernizacji stopniowania paliwa/powietrza bez ograniczenia wydajności. Zastosowanie tej techniki może być ograniczone w przypadku istniejących pieców do krakingu chlorku etylenu ze względu na konstrukcję pieca procesowego. c) Recyrkulacja spalin (zewnętrzna) Recyrkulacja części gazów spalinowych do komory spalania w celu wymiany części świeżego powietrza spalania, co powoduje obniżenie zawartości tlenu i w rezultacie obniżenie temperatury płomienia. Zastosowanie tej techniki może być ograniczone w przypadku istniejących pieców procesowych/nagrzewnic ze względu na ich konstrukcję. Nie ma zastosowania do istniejących pieców do krakingu chlorku etylenu d) Recyrkulacja spalin (wewnętrzna) Recyrkulacja części gazów spalinowych w komorze spalania w celu wymiany części świeżego powietrza spalania, co powoduje obniżenie zawartości tlenu i w rezultacie obniżenie temperatury płomienia. Zastosowanie tej techniki może być ograniczone w przypadku istniejących pieców procesowych/nagrzewnic ze względu na ich konstrukcję. e) Palnik o niskiej emisji NOx lub palnik o ultraniskiej emisji NOx Zob. pkt 12.3 Zastosowanie tej techniki może być ograniczone w przypadku istniejących pieców procesowych/nagrzewnic ze względu na ich konstrukcję. f) Zastosowanie obojętnych rozcieńczalników „Obojętne” rozcieńczalniki, np. para wodna, woda, azot, stosuje się (przez ich wcześniejsze wymieszanie z paliwem przed jego spaleniem albo przez bezpośrednie wstrzyknięcie do komory spalania) w celu obniżenia temperatury płomienia. Wstrzyknięcie pary wodnej może powodować zwiększenie emisji CO Powszechne zastosowanie g) Selektywna redukcja katalityczna (SCR) Zob. pkt 12.1 Zastosowanie tej techniki może być ograniczone w przypadku istniejących pieców procesowych/nagrzewnic ze względu na dostępność przestrzeni. h) Selektywna redukcja niekatalityczna (SNCR) Zob. pkt 12.1 Zastosowanie tej techniki do istniejących pieców procesowych/nagrzewnic może być ograniczone ze względu na zakres temperatur (900–1 050 °C) i czas przebywania, którego wymaga reakcja. Nie ma zastosowania do pieców do krakingu chlorku etylenu Poziomy emisji powiązane z BAT (wartości BAT–AEL): zob. tabele 2.1 i 10.1.

BAT 5: Aby zapobiec emisjom pyłów do powietrza z pieców procesowych/nagrzewnic lub aby ograniczyć te emisje, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację. Technika Opis Zastosowanie a) Wybór paliwa Zob. pkt 12.3. Technika ta obejmuje przejście ze stosowania paliwa ciekłego na stosowanie paliwa gazowego, mając na uwadze ogólny bilans węglowodorów Przejście ze stosowania paliwa ciekłego na stosowanie paliwa gazowego może być ograniczone przez konstrukcję palników w przypadku istniejących zespołów urządzeń. b) Atomizacja paliw ciekłych Zastosowanie wysokiego ciśnienia w celu ograniczenie wielkości kropel paliwa. W skład obecnie stosowanej optymalnej konstrukcji palnika na ogół wchodzi system atomizacji pary wodnej Powszechne zastosowanie c) Filtr tkaninowy, ceramiczny lub metalowy Zob. pkt 12.1 Nie ma zastosowania, gdy spalanie obejmuje wyłącznie paliwa gazowe

BAT 6: Aby zapobiec emisjom SO2 do powietrza z pieców procesowych/nagrzewnic lub aby ograniczyć te emisje, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub obie te techniki. Technika Opis Zastosowanie a) Wybór paliwa Zob. pkt 12.3. Technika ta obejmuje przejście ze stosowania paliwa ciekłego na stosowanie paliwa gazowego, mając na uwadze ogólny bilans węglowodorów Przejście ze stosowania paliwa ciekłego na stosowanie paliwa gazowego może być ograniczone przez konstrukcję palników w przypadku istniejących zespołów urządzeń. b) Oczyszczanie na mokro roztworem alkalicznym Zob. pkt 12.1 Zastosowanie tej techniki może być ograniczone ze względu na dostępność przestrzeni

1.2.2. Emisje do powietrza wynikające z zastosowania SCR lub SNCR

BAT 7: Aby ograniczyć emisje do powietrza amoniaku stosowanego w selektywnej redukcji katalitycznej (SCR) lub selektywnej redukcji niekatalitycznej (SNCR) w celu redukcji emisji NOx, w ramach BAT należy zoptymalizować konstrukcję lub działanie SCR lub SNCR (np. zoptymalizowany stosunek odczynnika do NOx, równomierne rozłożenie odczynnika, optymalna wielkość kropel odczynnika). Poziomy emisji powiązane z BAT (wartości BAT–AEL) w odniesieniu do emisji z pieca pirolitycznego do produkcji niższych olefin w przypadku zastosowania SCR lub SNCR: tabela 2.1.

1.2.3. Emisje do powietrza z pozostałych procesów/źródeł

1.2.3.1. Techniki służące do redukcji emisji z pozostałych procesów/źródeł

BAT 8: Aby ograniczyć ładunek zanieczyszczeń wysyłanych do końcowego oczyszczenia gazów odlotowych oraz aby zwiększyć efektywne gospodarowanie zasobami, w ramach BAT należy stosować odpowiednią kombinację poniższych technik w odniesieniu do strumieni gazu odlotowego z procesu technologicznego. Technika Opis Zastosowanie a) Odzysk i wykorzystanie nadwyżki wodoru lub wytworzonego wodoru Odzysk i wykorzystanie nadwyżki wodoru lub wodoru powstałego na skutek reakcji chemicznych (np. w reakcjach uwodorniania). Aby zwiększyć zawartość wodoru, można stosować techniki odzysku takie jak adsorpcja zmiennociśnieniowa lub separacja membranowa. Zastosowanie tych technik może być ograniczone w przypadku nadmiernego zapotrzebowania na energię na potrzeby odzysku ze względu na niską zawartość wodoru lub w przypadku braku zapotrzebowania na wodór. b) Odzysk i wykorzystanie rozpuszczalników organicznych i nieprzereagowanych surowców organicznych Można stosować takie techniki odzysku jak kompresja, kondensacja, kondensacja kriogeniczna, separacja membranowa i adsorpcja. Na wybór techniki wpływ mogą mieć względy bezpieczeństwa, np. występowanie innych substancji lub zanieczyszczeń. Zastosowanie tych technik może być ograniczone w przypadku nadmiernego zapotrzebowania na energię na potrzeby odzysku ze względu na niską zawartość substancji organicznych. c) Wykorzystanie zużytego powietrza Duża ilość zużytego powietrza pochodzącego z reakcji utleniania jest oczyszczana i wykorzystywania w postaci azotu o niskiej czystości. Technikę tę stosuje się wyłącznie wówczas, gdy dostępne są zastosowania azotu o niskiej czystości nieograniczające bezpieczeństwa procesowego. d) Odzysk HCl za pomocą oczyszczania na mokro do późniejszego wykorzystania Gazowy HCl ulega absorpcji w wodzie w płuczce gazowej mokrej, a następnie można zastosować oczyszczanie (np. przez zastosowanie adsorpcji) lub zatężanie (np. przez zastosowanie destylacji) (aby zapoznać się z opisami technik, zob. pkt 12.1). Odzyskany HCl zostaje następnie wykorzystany (np. jako kwas lub w celu pozyskania chloru) Zastosowanie tej techniki może być ograniczone w przypadku małych ładunków HCl. e) Odzysk H2S za pomocą regeneracyjnego mycia aminowego do późniejszego wykorzystania Regeneracyjne mycie aminowe stosuje się do odzyskiwania H2S ze strumieni gazu odlotowego z procesu technologicznego i z kwaśnych gazów odlotowych jednostek strippingu wód kwaśnych. Następnie zazwyczaj przeprowadza się konwersję H2S do siarki elementarnej w instalacji odzysku siarki w rafinerii (proces Clausa). Technikę tę stosuje się wyłącznie wówczas, gdy w niedużej odległości znajduje się rafineria. f) Techniki mające na celu ograniczenie porywania substancji stałych lub cieczy Zob. pkt 12.1 Powszechne zastosowanie

BAT 9: Aby ograniczyć ładunek zanieczyszczeń wysyłanych do końcowego oczyszczenia gazów odlotowych oraz aby zwiększyć efektywność energetyczną, w ramach BAT należy wysyłać strumienie gazu odlotowego z procesu technologicznego o wystarczającej wartości kalorycznej do jednostki spalania paliw. BAT 8a i 8b mają pierwszeństwo przed wysyłaniem strumieni gazu odlotowego z procesu technologicznego do jednostki spalania paliw. Zastosowanie: Możliwość wysyłania strumieni gazu odlotowego z procesu technologicznego do jednostki spalania paliw może być ograniczona ze względu na występowanie zanieczyszczeń lub ze względów bezpieczeństwa.

BAT 10: Aby ograniczyć zorganizowane emisje związków organicznych do powietrza, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację. Technika Opis Zastosowanie a) Kondensacja Zob. pkt 12.1. Technikę tę zasadniczo stosuje się w kombinacji z technikami dalszej redukcji emisji. Powszechne zastosowanie b) Adsorpcja Zob. pkt 12.1 Powszechne zastosowanie c) Oczyszczanie na mokro Zob. pkt 12.1 Technika mająca zastosowanie wyłącznie do LZO ulegających absorpcji w roztworach wodnych. d) Utleniacz katalityczny Zob. pkt 12.1 Zastosowanie może być ograniczone ze względu na występowanie substancji trujących dla katalizatora. e) utleniacz termiczny Zob. pkt 12.1. Zamiast utleniacza termicznego można wykorzystać spalarnię do połączonego oczyszczania odpadów płynnych i gazów odlotowych. Powszechne zastosowanie

BAT 11: Aby ograniczyć zorganizowane emisje pyłów do powietrza, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację. Technika Opis Zastosowanie a) Cyklon Zob. pkt 12.1. Technikę tę stosuje się w kombinacji z innymi technikami redukcji emisji. Powszechne zastosowanie b) Elektrofiltr Zob. pkt 12.1 W przypadku istniejących jednostek zastosowanie tej techniki może być ograniczone ze względu na dostępność przestrzeni lub ze względów bezpieczeństwa. c) Filtr tkaninowy Zob. pkt 12.1 Powszechne zastosowanie d) Dwustopniowy filtr przeciwpyłowy Zob. pkt 12.1 e) Filtr ceramiczny/metalowy Zob. pkt 12.1 f) Odpylanie na mokro Zob. pkt 12.1

BAT 12: Aby ograniczyć emisje dwutlenku siarki i innych gazów kwaśnych (np. HCl) do powietrza, w ramach BAT należy stosować oczyszczanie na mokro. Opis: Aby zapoznać się z opisem oczyszczania na mokro, zob. pkt 12.1.

1.2.3.2. Techniki mające na celu redukcję emisji z utleniacza termicznego.

BAT 13: Aby ograniczyć emisje NOX, CO i SO2 do powietrza z utleniacza termicznego, w ramach BAT należy stosować odpowiednią kombinację poniższych technik. Technika Opis Główne zanieczyszczenia, wobec których technika jest stosowana Zastosowanie a) Usuwanie dużych ilości prekursorów NOx ze strumieni gazu odlotowego z procesu technologicznego Usuwanie (w miarę możliwości do ponownego użycia) dużej ilości prekursorów NOx poprzedzające obróbkę termiczną, np. przez oczyszczanie na mokro, kondensację lub adsorpcję NOx Powszechne zastosowanie b) Wybór paliwa wspomagającego Zob. pkt 12.3 NOx, SO2 Powszechne zastosowanie c) Palnik o niskiej emisji NOx Zob. pkt 12.1 NOx Zastosowanie tej techniki może być ograniczone w przypadku istniejących jednostek ze względu na ograniczenia konstrukcyjne lub eksploatacyjne. d) Regeneracyjny utleniacz termiczny (RTO) Zob. pkt 12.1 NOx Zastosowanie tej techniki może być ograniczone w przypadku istniejących jednostek ze względu na ograniczenia konstrukcyjne lub eksploatacyjne. e) Optymalizacja spalania Konstrukcja i techniki eksploatacji stosowane w sposób umożliwiający osiągnięcie maksymalnego usuwania związków organicznych przy jednoczesnym zminimalizowaniu emisji CO i NOX do powietrza (np. przez kontrolę parametrów spalania, takich jak temperatura i czas przebywania) CO, NOx Powszechne zastosowanie f) Selektywna redukcja katalityczna (SCR) Zob. pkt 12.1 NOx Zastosowanie tej techniki może być ograniczone w przypadku istniejących jednostek ze względu na dostępność przestrzeni. g) Selektywna redukcja niekatalityczna (SNCR) Zob. pkt 12.1 NOx Zastosowanie tej techniki może być ograniczone w przypadku istniejących jednostek ze względu na czas przebywania, którego wymaga reakcja.

1.3. Emisje do wody

BAT 14: Aby ograniczyć ilość ścieków, ładunki zanieczyszczeń odprowadzanych do odpowiedniego końcowego oczyszczania (zazwyczaj oczyszczania biologicznego) oraz emisje do wody, w ramach BAT należy stosować zintegrowaną strategię gospodarowania ściekami i ich oczyszczania, w tym odpowiednią kombinację technik zintegrowanych z procesem, technik odzysku zanieczyszczeń u źródła oraz technik obróbki wstępnej na podstawie informacji zawartych w wykazie strumieni ścieków określonym w konkluzjach dotyczących BAT odnoszących się do wspólnych systemów oczyszczania ścieków/gazów odlotowych i zarządzania nimi w sektorze chemicznym.

1.4. Efektywne gospodarowanie zasobami

BAT 15: Aby zwiększyć efektywne gospodarowanie zasobami w przypadku stosowania katalizatorów, w ramach BAT należy stosować kombinację poniższych technik. Technika Opis a) Wybór katalizatora Wybór katalizatora w celu uzyskania optymalnej równowagi między następującymi czynnikami: — aktywnością katalizatora, — selektywnością katalizatora, — okresem trwałości katalizatora (np. podatnością na substancje trujące dla katalizatora), — zastosowaniem mniej toksycznych metali. b) Ochrona katalizatora Techniki zastosowane przed katalizatorem, mające chronić go przed działaniem substancji trujących (np. wstępna obróbka surowców) c) Optymalizacja procesu Kontrola warunków panujących w reaktorze (np. temperatury, ciśnienia) w celu uzyskania optymalnej równowagi między efektywnością konwersji a okresem trwałości katalizatora d) Monitorowanie efektywności katalizatora Monitorowanie efektywności konwersji w celu wykrycia początku rozpadu katalizatora w oparciu o odpowiednie parametry (np. ciepło reakcji i wytwarzanie CO2 w przypadku reakcji częściowego utleniania)

BAT 16: Aby zwiększyć efektywne gospodarowanie zasobami, w ramach BAT należy odzyskiwać i ponownie wykorzystywać rozpuszczalniki organiczne. Opis: Rozpuszczalniki organiczne wykorzystywane w procesach (np. reakcjach chemicznych) lub w operacjach (np. ekstrahowaniu) są odzyskiwane za pomocą odpowiednich technik (np. destylacji lub rozdzielania fazy ciekłej), w razie potrzeby oczyszczane (np. w procesie destylacji, adsorpcji, odpędzania lub filtracji) i ponownie wykorzystywane w ramach danego procesu lub danej operacji. Odzyskana i ponownie wykorzystana ilość zależy od danego procesu.

1.5. Pozostałości

BAT 17: Aby zapobiec wysyłaniu odpadów do unieszkodliwiania lub, jeżeli nie jest to wykonalne, aby ograniczyć ilość odpadów wysyłanych do unieszkodliwienia, w ramach BAT należy stosować odpowiednią kombinację poniższych technik. Technika Opis Zastosowanie Techniki pozwalające zapobiegać wytwarzaniu odpadów lub ograniczać wytwarzanie odpadów a) Dodawanie inhibitorów do systemów destylacji Wybór (i optymalizacja dawkowania) inhibitorów polimeryzacji zapobiegający wytwarzaniu pozostałości (np. gum lub smoły) lub pozwalający ograniczyć wytwarzanie pozostałości. W przypadku optymalizacji dawkowania może zachodzić konieczność uwzględnienia faktu, że proces ten może prowadzić do większej zawartości azotu lub siarki w pozostałościach, co może kolidować z ich wykorzystaniem jako paliwo Powszechne zastosowanie b) Ograniczenie do minimum wytwarzania pozostałości wysokowrzących w systemach destylacji Techniki powodujące obniżenie temperatur i czasu przebywania (np. stosowanie wypełnienia zamiast półek w celu ograniczenia spadku ciśnienia i tym samym obniżenia temperatury; próżnia zamiast ciśnienia atmosferycznego w celu obniżenia temperatury) Technika ta ma zastosowanie wyłącznie do nowych jednostek destylacyjnych lub w przypadku istotnych zmian w zespole urządzeń Techniki mające na celu odzysk materiałów do ponownego wykorzystania lub recyklingu c) Odzysk materiałów (np. za pomocą destylacji, krakingu) Odzyskiwanie materiałów (tj. surowców, produktów i produktów ubocznych) z pozostałości przez wyizolowanie (np. destylację) lub konwersję (np. kraking termiczny/katalityczny, zgazowanie, uwodornianie) Technikę tę stosuje się tylko wówczas gdy istnieją możliwości wykorzystania odzyskanego materiału d) Regeneracja katalizatorów i adsorbentów Regeneracja katalizatorów i adsorbentów, np. zastosowanie obróbki termicznej lub chemicznej Technika ta może mieć ograniczone zastosowanie, jeżeli regeneracja powoduje znaczne wzajemne powiązania pomiędzy różnymi komponentami środowiska. Techniki mające na celu odzyskiwanie energii e) Wykorzystanie pozostałości jako paliwa Niektóre pozostałości organiczne, np. smołę, można wykorzystać jako paliwa w jednostkach spalania paliw Zastosowanie tej techniki może być ograniczone ze względu na występowanie określonych substancji w pozostałościach, co powoduje, że tego rodzaju pozostałości nie nadają się do wykorzystania w jednostce spalania paliw i wymagają unieszkodliwienia

1.6. Warunki inne niż normalne warunki eksploatacji

BAT 18: Aby zapobiec emisjom wynikającym z nieprawidłowego działania urządzeń lub ograniczyć tego rodzaju emisje, w ramach BAT należy stosować wszystkie poniższe techniki. Technika Opis Zastosowanie a) Identyfikacja krytycznych urządzeń Urządzenie krytyczne z punktu widzenia ochrony środowiska („krytyczne urządzenia”) określa się na podstawie oceny ryzyka (np. stosując analizę przyczyn i skutków błędów) Powszechne zastosowanie b) Program niezawodności aktywów w odniesieniu do urządzeń krytycznych Zorganizowany program służący osiągnięciu maksymalnej dostępności i wydajności urządzeń, obejmujący obowiązujące procedury działania, konserwację profilaktyczną (np. ochronę przed korozją), monitorowanie, rejestrowanie awarii oraz stałe udoskonalanie Powszechne zastosowanie c) Systemy/urządzenia zastępcze/wspomagające w odniesieniu do urządzeń krytycznych Konstrukcja i konserwacja systemów/urządzeń zastępczych/wspomagających, np. systemów odzysku gazów wentylacyjnych, jednostek redukcji emisji Technika ta nie ma zastosowania, jeżeli dostępność odpowiedniego wyposażenia można wykazać za pomocą techniki w lit. b).

BAT 19: Aby zapobiec emisjom do powietrza i wody zachodzącym w warunkach innych niż normalne warunki eksploatacji lub aby ograniczyć tego rodzaju emisje, w ramach BAT należy wdrożyć środki proporcjonalne do wagi ewentualnych przypadków uwolnienia zanieczyszczeń w odniesieniu do: (i) rozruchu i wyłączania; (ii) innych okoliczności (np. regularnej i nadzwyczajnej konserwacji oraz czyszczenia jednostek lub układu oczyszczania gazu odlotowego), w tym okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na prawidłowe działanie instalacji.

2. KONKLUZJE DOTYCZĄCE BAT W ODNIESIENIU DO PRODUKCJI NIŻSZYCH OLEFIN

Oprócz ogólnych konkluzji dotyczących BAT przedstawionych w pkt 1 zastosowanie mają omówione w niniejszym punkcie konkluzje dotyczące BAT w zakresie wytwarzania niższych olefin w procesie krakingu parowego.

2.1. Emisje do powietrza

2.1.1. Wartości BAT–AEL w odniesieniu do emisji do powietrza z pieca pirolitycznego do produkcji niższych olefin

Tabela 2.1

Wartości BAT–AEL w odniesieniu do emisji NOx i NH3 do powietrza z pieca pirolitycznego do wytwarzania niższych olefin

Parametr Wartości BAT-AEL (18) (19) (20) (średnia dobowa lub średnia z okresu pobierania próbek) (mg/Nm3, przy 3 % obj. O2) Nowy piec Istniejący piec NOX 60–100 70–200 NH3 < 5–15 (21)

Powiązane monitorowanie określono w BAT 1.

2.1.2. Techniki mające na celu redukcję emisji związanych z odkoksowaniem

BAT 20: Aby ograniczyć emisje pyłów i CO do powietrza w trakcie odkoksowania rur pieca krakingowego, w ramach BAT należy stosować odpowiednią kombinację technik ograniczania częstotliwości odkoksowania oraz jedną z poniższych technik redukcji emisji lub ich kombinację. Technika Opis Zastosowanie Techniki mające na celu ograniczenie częstotliwości odkoksowania a) Stosowanie materiałów, z których wyprodukowano rury, opóźniających powstawanie koksu Obecność niklu na powierzchni rur powoduje przyspieszenie powstawania koksu. Stosowanie materiałów o mniejszej zawartości niklu lub pokrywanie wewnętrznej powierzchni rur materiałem obojętnym może zatem spowolnić tempo gromadzenia się koksu Technika ta ma zastosowanie wyłącznie do nowych jednostek lub w przypadku istotnych zmian w zespole urządzeń b) Stosowanie domieszki związków siarki w przypadku surowców wsadowych W związku z tym, że siarczki niklu nie przyspieszają powstawania koksu, stosowanie domieszki związków siarki, o ile nie występują już w pożądanej ilości, również może przyczynić się do opóźnienia gromadzenia się koksu, gdyż technika ta sprzyja pasywacji powierzchni rur Powszechne zastosowanie c) Optymalizacja termicznego odkoksowania Optymalizacja warunków eksploatacji, tj. natężenia przepływu powietrza, temperatury i zawartości pary wodnej w całym cyklu odkoksowania, w celu uzyskania maksymalnego poziomu odkoksowania. Powszechne zastosowanie Techniki redukcji emisji d) Odpylanie na mokro Zob. pkt 12.1 Powszechne zastosowanie e) Cyklon suchy Zob. pkt 12.1 Powszechne zastosowanie f) Spalanie gazów odlotowych z procesu odkoksowania w piecu procesowym/nagrzewnicy Strumień gazów odlotowych z procesu odkoksowania jest przepuszczany w trakcie odkoksowania przez piec procesowy/nagrzewnicę, gdzie cząsteczki tworzące koks (i CO) zostają poddane dalszemu spalaniu Zastosowanie tej techniki może być ograniczone w przypadku istniejących zespołów urządzeń ze względu na konstrukcję systemu rur lub ograniczenia przeciwpożarowe.

2.2. Emisje do wody

BAT 21: Aby zapobiec odprowadzaniu związków organicznych i ścieków do oczyszczania lub aby ograniczyć ich ilość, w ramach BAT należy uzyskać maksymalny poziom odzysku węglowodorów z wody chłodzącej na etapie pierwotnego frakcjonowania i ponownie wykorzystać wodę chłodzącą w systemie wytwarzania pary rozcieńczającej. Opis: Technika ta polega na zapewnieniu skutecznego rozdzielenia fazy organicznej i wodnej. Odzyskane węglowodory zostają zawrócone do pieca krakingowego lub wykorzystane jako surowce w innych procesach chemicznych. Odzysk związków organicznych można udoskonalić na przykład dzięki zastosowaniu pary wodnej lub odpędzania gazowego, lub też cyrkulatora. Oczyszczona woda chłodząca jest ponownie wykorzystywana w systemie wytwarzania pary rozcieńczającej. Strumień oczyszczony wody chłodzącej zostaje odprowadzony do dalszego końcowego oczyszczania ścieków, co ma zapobiec gromadzeniu się soli w systemie.

BAT 22: Aby ograniczyć ładunek organiczny odprowadzany do oczyszczania ścieków z zużytego ługu płuczkowego pochodzącego z usuwania H2S z gazów krakowych, w ramach BAT należy stosować odpędzanie/stripping. Opis: Aby zapoznać się z opisem odpędzania, zob. pkt 12.2. Odpędzanie roztworów w płuczkach ługowych odbywa się przy użyciu strumienia gazu, który zostaje następnie spalony (np. w piecu krakingowym).

BAT 23: Aby zapobiec lub zmniejszyć ilość siarczków odprowadzanych do oczyszczania ścieków, a pochodzących ze zużytego ługu płuczkowego powstałego podczas usuwania gazów kwaśnych z gazów z krakingu, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację. Technika Opis Zastosowanie a) Stosowanie surowców o niskiej zawartości siarki jako materiału wsadowego w piecu krakingowym Stosowanie surowców o niskiej zawartości siarki lub surowców, które poddano odsiarczaniu Zastosowanie tej techniki może być ograniczone ze względu na konieczność stosowania domieszki siarki w celu ograniczenia gromadzenia się koksu b) Maksymalne wykorzystanie mycia aminowego do usuwania gazów kwaśnych Oczyszczanie na mokro gazów poddanych krakingowi za pomocą regeneracyjnego rozpuszczalnika (aminowego) w celu usunięcia gazów kwaśnych, głównie H2S, aby ograniczyć ładunek w dalszej płuczce do oczyszczania na mokro roztworem alkalicznym Technika ta nie ma zastosowania, jeżeli piec pirolityczny do produkcji niższych olefin jest zlokalizowany w dużej odległości od jednostki odzysku siarki. Zastosowanie tej techniki może być ograniczone w przypadku istniejących zespołów urządzeń ze względu na pojemność jednostki odzysku siarki. c) Utlenianie Utlenianie siarczków występujących w zużytym roztworze z płuczki ługowej do siarczanów, np. wykorzystanie powietrza pod zwiększonym ciśnieniem i o podwyższonej temperaturze (tj. utlenianie powietrzem na mokro) lub środka utleniającego, takiego jak nadtlenek wodoru Powszechne zastosowanie

3. KONKLUZJE DOTYCZĄCE BAT W ODNIESIENIU DO PRODUKCJI ZWIĄZKÓW AROMATYCZNYCH

Konkluzje dotyczące BAT omawiane w niniejszym punkcie mają zastosowanie do produkcji benzenu, toluenu i o-ksylenów, m-ksylenów i paraksylenów (powszechnie znanych jako związki aromatyczne BTX) i cykloheksanu z produktu ubocznego powstającego w procesie wytwarzania benzyny pirolitycznej w piecu krakingowym oraz z reformatu/benzyny ciężkiej wytwarzanych w reformerze katalitycznym; oraz mają zastosowanie oprócz ogólnych konkluzji dotyczących BAT przedstawionych w pkt1.

3.1. Emisje do powietrza

BAT 24: Aby ograniczyć ładunek organiczny pochodzący z gazów odlotowych z procesu technologicznego przesyłanych do końcowego oczyszczenia gazów odlotowych oraz aby zwiększyć efektywne gospodarowanie zasobami, w ramach BAT należy odzyskiwać materiały organiczne, stosując BAT 8b, lub, jeżeli jest to niewykonalne, należy odzyskać energię z takich gazów odlotowych z procesu technologicznego (zob. również BAT 9).

BAT 25: Aby ograniczyć emisje pyłów i związków organicznych do powietrza z procesu regeneracji katalizatora uwodorniania, w ramach BAT gaz odlotowy z procesu technologicznego regeneracji katalizatora należy skierować do odpowiedniego systemu oczyszczania. Opis: Gaz odlotowy z procesu technologicznego jest przesyłany do urządzeń do redukcji emisji pyłów na mokro lub na sucho w celu usunięcia pyłów, a następnie do jednostki spalania paliw lub utleniacza termicznego w celu usunięcia związków organicznych, aby uniknąć bezpośrednich emisji do powietrza lub spalania gazu na pochodniach. Samo zastosowanie bębnów do odkoksowania jest niewystarczające.

3.2. Emisje do wody

BAT 26: Aby ograniczyć ilość związków organicznych i przepływ zrzutów ścieków z jednostek ekstrakcji związków aromatycznych do oczyszczania ścieków, w ramach BAT należy stosować rozpuszczalniki do czyszczenia na sucho albo zamknięty system do odzysku i ponownego użycia wody w przypadku rozpuszczalników stosowanych do oczyszczania na mokro.

BAT 27: Aby ograniczyć ilość ścieków i ładunku organicznego odprowadzanych do oczyszczania ścieków, w ramach BAT należy stosować odpowiednią kombinację poniższych technik. Technika Opis Zastosowanie a) Wytwarzanie próżni bez użycia wody Stosowanie systemów pompowania mechanicznego w procedurze o obiegu zamkniętym, odprowadzających jedynie niewielką ilość wody w ramach wydmuchu, lub stosowanie pomp pracujących na sucho. W pewnych przypadkach wytwarzanie próżni bez generowania ścieków można uzyskać dzięki wykorzystaniu produktu jako cieczy barierowej w mechanicznej pompie próżniowej lub dzięki zastosowaniu strumienia gazu z procesu produkcji Powszechne zastosowanie b) Segregacja ścieków wodnych u źródła Ścieki wodne z zespołów urządzeń produkujących związki aromatyczne zostają oddzielone od ścieków z innych źródeł w celu łatwiejszego odzysku surowców lub produktów Zastosowanie tej techniki może być ograniczone w przypadku istniejących zespołów urządzeń ze względu na systemy odwadniania specyficzne dla danego terenu. c) Rozdzielanie fazy ciekłej z odzyskiem węglowodorów Rozdzielenie fazy organicznej i fazy wodnej dzięki odpowiedniej konstrukcji i działaniu (np. wystarczający czas przebywania, wykrywanie i kontrola granicy faz), aby zapobiec wszelkim przypadkom porywania nierozpuszczonego materiału organicznego. Powszechne zastosowanie d) Odpędzanie z odzyskiem węglowodorów Zob. pkt 12.2. Odpędzanie można stosować do pojedynczych lub połączonych strumieni Zastosowanie tej techniki może być ograniczone w przypadku niskiego stężenia węglowodorów e) Ponowne wykorzystanie wody W przypadku dalszego oczyszczania niektórych strumieni ścieków wodę odpływową z odpędzaniem można wykorzystać jako wodę procesową lub jako wodę kotłową, zastępując w ten sposób inne źródła wody Powszechne zastosowanie

3.3. Efektywne gospodarowanie zasobami

BAT 28: W celu efektywnego gospodarowania zasobami w ramach BAT należy maksymalnie wykorzystywać współwytwarzany wodór, np. z reakcji dealkilacji, jako odczynnik chemiczny lub paliwo, stosując BAT 8a, albo, jeżeli jest to niewykonalne, należy odzyskać energię z emisji odprowadzanych z tych procesów (zob. również BAT 9).

3.4. Efektywność energetyczna

BAT 29: Aby zapewnić efektywne zużycie energii podczas destylacji, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację. Technika Opis Zastosowanie a) Optymalizacja destylacji W przypadku każdej kolumny destylacyjnej optymalizacja dotyczy liczby półek, stopnia deflegmacji, umiejscowienia materiału wsadowego, a w przypadku destylacji ekstrakcyjnej – stosunku rozpuszczalników do materiału wsadowego Zastosowanie tej techniki może być ograniczone w przypadku istniejących jednostek ze względu na konstrukcję, dostępność przestrzeni lub ograniczenia eksploatacyjne b) Odzyskiwanie ciepła ze strumienia gazu z górnej części kolumny Ponowne wykorzystanie ciepła kondensacji z kolumny destylacji toluenu i ksylenu w celu doprowadzenia ciepła do innych miejsc w instalacji c) Pojedyncza kolumna do destylacji ekstrakcyjnej W tradycyjnym systemie destylacji ekstrakcyjnej rozdzielanie wymagałoby zastosowania sekwencji dwóch etapów rozdzielania (tj. zastosowanie głównej kolumny destylacyjnej wraz z kolumną poboczną lub kolumną odpędową). W pojedynczej kolumnie do destylacji ekstrakcyjnej oddzielenie rozpuszczalnika odbywa się w mniejszej kolumnie destylacyjnej wbudowanej w osłonę pierwszej kolumny Technika ta ma zastosowanie wyłącznie do nowych zespołów urządzeń lub w przypadku istotnych zmian w zespole urządzeń. Zastosowanie tej techniki może być ograniczone w przypadku jednostek o mniejszej wydajności, ponieważ możliwości eksploatacyjne mogą być ograniczone na skutek prowadzenia kilku operacji jednocześnie w jednym urządzeniu. d) Kolumna destylacyjna ze ścianą działową W tradycyjnym systemie destylacji rozdzielanie trzyskładnikowej mieszaniny na jej czyste frakcje wymaga zastosowania bezpośredniej sekwencji co najmniej dwóch kolumn destylacyjnych (lub kolumn głównych z kolumnami pobocznymi). W przypadku kolumny destylacyjnej ze ścianą działową do rozdzielenia wystarczy jedno urządzenie e) Destylacja sprzężona termicznie Jeżeli destylacja przebiega w dwóch kolumnach, przepływy energii w obu kolumnach można połączyć. Strumień z górnej części pierwszej kolumny jest doprowadzany do wymiennika ciepła u podstawy drugiej kolumny Technika ta ma zastosowanie wyłącznie do nowych zespołów urządzeń lub w przypadku istotnych zmian w zespole urządzeń. Zastosowanie tej techniki zależy od organizacji kolumn destylacyjnych i warunków procesu, np. ciśnienia roboczego

3.5. Pozostałości

BAT 30: Aby zapobiec wysyłaniu zużytej ziemi bielącej do unieszkodliwienia lub aby ograniczyć ilości tego rodzaju ziemi, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub obie te techniki. Technika Opis Zastosowanie a) Selektywne uwodornianie reformatu lub benzyny pirolitycznej Ograniczenie zawartości olefin w reformacie lub benzynie pirolitycznej metodą uwodorniania. W przypadku w pełni uwodornionych surowców cykl pracy urządzeń oczyszczających przy pomocy ziemi bielącej jest dłuższy Można stosować tylko w przypadku zespołów urządzeń, w których stosuje się surowce o wysokiej zawartości olefin b) Wybór ziemi bielącej Stosowanie ziemi bielącej, która ma jak największą trwałość w danych warunkach (tj. o właściwościach powierzchniowych/strukturalnych, które wydłużają cykl operacyjny), lub stosowanie materiału syntetycznego, który pełni tę samą funkcję co ziemia bieląca, jednak możliwa jest jego regeneracja Powszechne zastosowanie

4. KONKLUZJE DOTYCZĄCE BAT W ODNIESIENIU DO PRODUKCJI ETYLOBENZENU I MONOMERU STYRENU

Konkluzje dotyczące BAT omówione w niniejszym punkcie obejmują produkcję etylobenzenu w procesie alkilowania z zastosowaniem zeolitu albo AlCl3 jako katalizatora, oraz produkcję monomeru styrenu metodą odwodornienia etylobenzenu albo w połączeniu z produkcją tlenku propylenu, i mają zastosowanie oprócz ogólnych konkluzji dotyczących BAT przedstawionych w pkt 1.

4.1. Wybór procesu

BAT 31: Aby zapobiec emisjom związków organicznych i gazów kwaśnych do powietrza, wytwarzaniu ścieków i odpadów wysyłanych do unieszkodliwiania z alkilowania benzenu etylenem, lub aby ograniczyć tego rodzaju emisje, wytwarzanie ścieków i wysyłanie odpadów, w ramach BAT należy stosować proces z zastosowaniem zeolitu jako katalizatora w przypadku nowych zespołów urządzeń i w przypadku istotnych zmian w zespole urządzeń.

4.2. Emisje do powietrza

BAT 32: Aby ograniczyć ładunek HCl odprowadzany do końcowego oczyszczenia gazów odlotowych z jednostki, w której przeprowadza się alkilowanie, w procesie produkcji etylobenzenu z zastosowaniem AlCl3 jako katalizatora, w ramach BAT należy stosować oczyszczanie na mokro roztworem alkalicznym. Opis: Aby zapoznać się z opisem oczyszczania na mokro roztworem alkalicznym, zob. pkt 12.1. Zastosowanie: Można stosować tylko w przypadku istniejących zespołów urządzeń, w których wykorzystuje się proces produkcji etylobenzenu z zastosowaniem AlCl3 jako katalizatora.

BAT 33: Aby ograniczyć ładunek pyłów i HCl odprowadzany do końcowego oczyszczenia gazów odlotowych z operacji wymiany katalizatora w procesie produkcji etylobenzenu z zastosowaniem AlCl3 jako katalizatora, w ramach BAT należy stosować oczyszczanie na mokro, a następnie wykorzystać zużyty roztwór z płuczki jako wodę płuczkową w sekcji mycia reaktora po alkilowaniu. Opis: Aby zapoznać się z opisem oczyszczania na mokro, zob. pkt 12.1.

BAT 34: Aby ograniczyć ładunek organiczny odprowadzany do końcowego oczyszczenia gazów odlotowych z jednostki utleniania w procesie produkcji monomeru styrenu wraz z uzyskiem tlenku propylenu, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację. Technika Opis Zastosowanie a) Techniki mające na celu ograniczenie porywania cieczy Zob. pkt 12.1 Powszechne zastosowanie b) Kondensacja Zob. pkt 12.1 Powszechne zastosowanie c) Adsorpcja Zob. pkt 12.1 Powszechne zastosowanie d) Oczyszczanie na mokro Zob. pkt 12.1. Oczyszczanie na mokro przeprowadza się z użyciem odpowiedniego rozpuszczalnika (np. chłodnego recyrkulowanego etylobenzenu) w celu absorpcji etylobenzenu, który zostaje zawrócony do reaktora. Zastosowanie strumienia recyrkulowanego etylobenzenu może być ograniczone w przypadku istniejących zespołów urządzeń ze względu na ich konstrukcję.

BAT 35: Aby ograniczyć emisje związków organicznych do powietrza pochodzących z jednostki uwodorniania acetofenonu w procesie produkcji monomeru styrenu wraz z uzyskiem tlenku propylenu w warunkach innych niż normalne warunki eksploatacji (takich jak rozruch), w ramach BAT gaz odlotowy z procesu technologicznego należy skierować do odpowiedniego systemu oczyszczania.

4.3. Emisje do wody

BAT 36: Aby ograniczyć wytwarzanie ścieków z odwodornienia etylobenzenu oraz aby uzyskać maksymalny poziom odzysku związków organicznych, w ramach BAT należy stosować odpowiednią kombinację poniższych technik. Technika Opis Zastosowanie a) Zoptymalizowane rozdzielanie fazy ciekłej Rozdzielenie fazy organicznej i fazy wodnej dzięki odpowiedniej konstrukcji i działaniu (np. wystarczający czas przebywania, wykrywanie i kontrola granicy faz), aby zapobiec wszelkim przypadkom porywania nierozpuszczonego materiału organicznego. Powszechne zastosowanie b) Odpędzanie/stripping z parą wodną Zob. pkt 12.2 Powszechne zastosowanie c) Adsorpcja Zob. pkt 12.2 Powszechne zastosowanie d) Ponowne wykorzystanie wody Kondensaty z reakcji można wykorzystać jako wodę procesową lub wodę kotłową po odpędzeniu parą wodną (zob. technika b)) i adsorpcji (zob. technika c)) Powszechne zastosowanie

BAT 37: Aby ograniczyć emisje nadtlenków organicznych do wody z jednostki utleniania w procesie produkcji monomeru styrenu wraz z uzyskiem tlenku propylenu oraz aby chronić odbierającą ścieki oczyszczalnię biologiczną ścieków, w ramach BAT należy przeprowadzać wstępne oczyszczanie ścieków zawierających nadtlenki organiczne z zastosowaniem hydrolizy zanim zostaną one połączone z innymi strumieniami ścieków i odprowadzone do końcowego oczyszczania biologicznego. Opis: Aby zapoznać się z opisem hydrolizy, zob. pkt 12.2.

4.4. Efektywne gospodarowanie zasobami

BAT 38: Aby odzyskać związki organiczne z odwodornienia etylobenzenu przed odzyskaniem wodoru (zob. BAT 39), w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub obie techniki. Technika Opis Zastosowanie a) Kondensacja Zob. pkt 12.1 Powszechne zastosowanie b) Oczyszczanie na mokro Zob. pkt 12.1. Absorbent składa się z komercyjnych rozpuszczalników organicznych (lub smoły z zespołów urządzeń wytwarzających etylobenzen) (zob. BAT 42b). LZO odzyskuje się metodą odpędzania z roztworu z płuczki

BAT 39: Aby zwiększyć efektywne gospodarowanie zasobami, w ramach BAT należy odzyskać współwytwarzany wodór z odwodornienia etylobenzenu i wykorzystać go jako odczynnik chemiczny albo jako paliwo w spalaniu gazu odlotowego z procesu odwodornienia (np. w przegrzewaczu pary).

BAT 40: Aby zwiększyć efektywne gospodarowanie zasobami jednostki uwodorniania acetofenonu w procesie produkcji monomeru styrenu wraz z uzyskiem tlenku propylenu, w ramach BAT należy ograniczyć do minimum nadwyżkę wodoru lub przeprowadzić recykling wodoru z wykorzystaniem BAT 8a. Jeżeli BAT 8a nie ma zastosowania, w ramach BAT należy odzyskać energię (zob. BAT 9).

4.5. Pozostałości

BAT 41: Aby ograniczyć ilość odpadów odprowadzanych do unieszkodliwienia z neutralizacji katalizatora AlCl3 zużytego w procesie produkcji etylobenzenu, w ramach BAT należy odzyskać pozostałe związki organiczne metodą odpędzania, a następnie zwiększyć stężenie w fazie wodnej, aby uzyskać możliwy do użycia produkt uboczny AlCl3. Opis: W pierwszej kolejności stosuje się odpędzanie LZO parą wodną, a następnie zużyty roztwór katalizatora zostaje zatężony przez odparowanie, aby otrzymać nadający się do użytku produkt uboczny AlCl3. Para jest następnie poddawana kondensacji w celu uzyskania roztworu HCl, który zostaje zawrócony do procesu.

BAT 42: Aby zapobiec odprowadzaniu smoły odpadowej do unieszkodliwienia z instalacji destylacyjnej do produkcji etylobenzenu lub aby ograniczyć ilości tego rodzaju smoły, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację. Technika Opis Zastosowanie a) Odzysk materiałów (np. za pomocą destylacji, krakingu) Zob. BAT 17c Technikę tę stosuje się tylko wówczas gdy istnieją możliwości wykorzystania odzyskanego materiału b) Wykorzystanie smoły jako absorbentu w procesie oczyszczania na mokro Zob. pkt 12.1. Stosowanie smoły jako absorbentu w płuczkach wykorzystywanych w produkcji monomeru styrenu metodą odwodornienia etylobenzenu, zamiast komercyjnych rozpuszczalników organicznych (zob. BAT 38b). Zakres, w jakim można zastosować smołę, zależy od wydajności płuczki. Powszechne zastosowanie c) Wykorzystanie smoły jako paliwa Zob. BAT 17e Powszechne zastosowanie

BAT 43: Aby ograniczyć wytwarzanie koksu (który stanowi substancje trującą dla katalizatora i zarazem stanowi odpad) z jednostek produkujących styren metodą odwodornienia etylobenzenu, w ramach BAT eksploatacja musi odbywać się w miarę możliwości przy jak najniższym ciśnieniu gwarantującym bezpieczeństwo i możliwym do uzyskania.

BAT 44: Aby ograniczyć ilość pozostałości organicznych odprowadzanych do unieszkodliwiania z procesu produkcji monomeru styrenu obejmującego również współwytwarzanie tlenku propylenu, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację. Technika Opis Zastosowanie a) Dodawanie inhibitorów do systemów destylacji Zob. BAT 17a Powszechne zastosowanie b) Ograniczenie do minimum wytwarzania pozostałości wysokowrzących w systemach destylacji Zob. BAT 17b Technika ta ma zastosowanie wyłącznie do nowych jednostek destylacyjnych lub w przypadku istotnych zmian w zespole urządzeń c) Wykorzystanie pozostałości jako paliwa Zob. BAT 17e Powszechne zastosowanie

5. KONKLUZJE DOTYCZĄCE BAT W ODNIESIENIU DO PRODUKCJI FORMALDEHYDU

Oprócz ogólnych konkluzji dotyczących BAT przedstawionych w pkt 1 zastosowanie mają konkluzje dotyczące BAT omówione w niniejszym punkcie.

5.1. Emisje do powietrza

BAT 45: Aby ograniczyć emisje związków organicznych do powietrza z procesu produkcji formaldehydu oraz do celów efektywności energetycznej, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik. Technika Opis Zastosowanie a) Skierowanie strumienia gazów odlotowych do jednostki spalania paliw Zob. BAT 9 Ma zastosowanie wyłącznie do procesu z zastosowaniem srebra jako katalizatora b) Utleniacz katalityczny z odzyskiem energii Zob. pkt 12.1. Odzysk energii w postaci pary wodnej Ma zastosowanie wyłącznie do procesu z udziałem tlenków metali Zdolność odzysku energii może być ograniczona w przypadku małych samodzielnych zespołów urządzeń c) Utleniacz termiczny z odzyskiem energii Zob. pkt 12.1. Odzysk energii w postaci pary wodnej Ma zastosowanie wyłącznie do procesu z zastosowaniem srebra jako katalizatora

Tabela 5.1 Wartości BAT–AEL w odniesieniu do emisji całkowitego LZO i formaldehydu do powietrza z produkcji formaldehydu Parametr Wartość BAT–AEL (średnia dobowa lub średnia z okresu pobierania próbek) (mg/Nm3, brak korekty pod kątem zawartości tlenu) Całkowite LZO < 5–30 (22) Formaldehyd 2–5 Powiązane monitorowanie określono w BAT 2.

5.2. Emisje do wody

BAT 46: Aby zapobiec wytwarzaniu ścieków (np. z czyszczenia, wycieków, kondensatów) i ładunku organicznego odprowadzanego do dalszego oczyszczania ścieków lub aby ograniczyć ilość tego rodzaju ścieków i ładunku organicznego, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub obie te techniki. Technika Opis Zastosowanie a) Ponowne wykorzystanie wody Strumienie wodne (np. z czyszczenia, wycieków i kondensatów) zostają zawrócone do procesu głównie w celu regulacji stężenia produktu formaldehydu. Zakres, w jakim można ponownie wykorzystać wodę, zależy od wymaganego stężenia formaldehydu Powszechne zastosowanie b) Wstępne oczyszczanie chemiczne Przemiana formaldehydu w inne, mniej toksyczne substancje, np. przez dodanie siarczynu sodu lub w drodze utleniania Ma zastosowanie wyłącznie do ścieków oczyszczonych, które ze względu na zawartość formaldehydu mogłyby niekorzystnie wpłynąć na biologiczne oczyszczanie ścieków

5.3. Pozostałości

BAT 47: Aby ograniczyć ilość odpadów zawierających paraformaldehyd odprowadzanych do unieszkodliwiania, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację. Technika Opis Zastosowanie a) Ograniczenie do minimum powstawania paraformaldehydu Powstawanie paraformaldehydu zostaje ograniczone do minimum dzięki ogrzewaniu, izolacji i cyrkulacji przepływu Powszechne zastosowanie b) Odzyskiwanie materiałów Paraformaldehyd zostaje odzyskany przez rozpuszczenie go w gorącej wodzie, w której ulega hydrolizie i depolimeryzacji dając roztwór formaldehydu, lub zostaje bezpośrednio ponownie wykorzystany w innych procesach. Nie ma zastosowania, jeżeli odzyskany paraformaldehyd nie może być ponownie wykorzystany ze względu na jego zanieczyszczenie c) Wykorzystanie pozostałości jako paliwa Paraformaldehyd zostaje odzyskany i wykorzystany jako paliwo Technika ma zastosowanie tylko wówczas, gdy nie można zastosować techniki b)

6. KONKLUZJE DOTYCZĄCE BAT W ODNIESIENIU DO PRODUKCJI TLENKU ETYLENU I GLIKOLI ETYLOWYCH

Oprócz ogólnych konkluzji dotyczących BAT przedstawionych w pkt 1 zastosowanie mają konkluzje dotyczące BAT omówione w niniejszym punkcie.

6.1. Wybór procesu

BAT 48: Aby ograniczyć zużycie etylenu i emisje związków organicznych i CO2 do powietrza, w ramach BAT w odniesieniu do nowych zespołów urządzeń i w przypadku istotnych zmian w zespole urządzeń zamiast powietrza należy stosować tlen w celu bezpośredniego utlenienia etylenu do tlenku etylenu.

6.2. Emisje do powietrza

BAT 49: Aby odzyskać etylen i energię oraz aby ograniczyć emisje związków organicznych do powietrza pochodzące z zespołu urządzeń wytwarzającego tlenek etylenu, w ramach BAT należy stosować obie poniższe techniki. Technika Opis Zastosowanie Techniki mające na celu odzysk materiału organicznego do ponownego wykorzystania lub recyklingu a) Stosowanie adsorpcji zmiennociśnieniowej lub separacji membranowej w celu odzyskania etylenu z obojętnego gazu oczyszczonego W przypadku adsorpcji zmiennociśnieniowej cząstki gazu docelowego (w tym przypadku etylenu) ulegają adsorpcji na substancji stałej (np. na sicie molekularnym) w warunkach wysokiego ciśnienia, a następnie – desorpcji w bardziej stężonej postaci pod niskim ciśnieniem do celów ponownego wykorzystania lub recyklingu. W odniesieniu do separacji membranowej zob. pkt 12.1 Zastosowanie może być ograniczone w przypadku nadmiernego zapotrzebowania na energię ze względu na niski przepływ masowy etylenu Techniki odzyskiwania energii b) Skierowanie strumienia obojętnych gazów odlotowych do jednostki spalania paliw Zob. BAT 9 Powszechne zastosowanie

BAT 50: Aby ograniczyć zużycie etylenu i tlenu oraz aby ograniczyć emisje CO2 do powietrza z jednostki do produkcji tlenku etylenu, w ramach BAT należy stosować kombinację technik określonych w BAT 15 oraz inhibitory. Opis: Dodanie małych ilości inhibitora chloroorganicznego (takiego jak chloroetan lub chlorek etylenu) do materiału wsadowego reaktora w celu ograniczenia ilości etylenu w pełni utlenionego do dwutlenku węgla. Odpowiednie parametry monitorowania efektywności katalizatora obejmują ciepło reakcji i ilość powstałego CO2 na tonę doprowadzanego etylenu.

BAT 51: Aby ograniczyć emisje związków organicznych do powietrza wskutek desorpcji CO2 z medium płuczącego stosowanego w zespole urządzeń wytwarzającym tlenek etylenu, w ramach BAT należy stosować kombinację poniższych technik. Technika Opis Zastosowanie Techniki zintegrowane z procesem a) Stopniowana desorpcja CO2 Technika polega na obniżeniu ciśnienia niezbędnym do uwolnienia dwutlenku węgla z substancji absorbującej w dwóch etapach zamiast w jednym. Pozwala to na wyizolowanie początkowego strumienia o dużej zawartości węglowodorów w celu ewentualnej recyrkulacji i pozostawienie stosunkowo czystego strumienia dwutlenku węgla do dalszego oczyszczenia. Technika ta ma zastosowanie wyłącznie do nowych zespołów urządzeń lub w przypadku istotnych zmian w zespole urządzeń Techniki redukcji emisji b) Utleniacz katalityczny Zob. pkt 12.1 Powszechne zastosowanie c) utleniacz termiczny Zob. pkt 12.1 Powszechne zastosowanie

Tabela 6.1 Wartości BAT–AEL w odniesieniu do emisji związków organicznych do powietrza z desorpcji CO2 z medium płuczącego stosowanego w zespole urządzeń wytwarzającym tlenek etylenu Parametr Wartość BAT–AEL Całkowite LZO 1–10 g/t wytworzonego tlenku etylenu (23) (24) (25) Powiązane monitorowanie określono w BAT 2.

BAT 52: Aby ograniczyć emisje tlenku etylenu do powietrza, w ramach BAT należy stosować oczyszczanie na mokro strumieni gazów odlotowych zawierających tlenek etylenu. Opis: Aby zapoznać się z opisem oczyszczania na mokro, zob. pkt 12.1. Oczyszczanie na mokro za pomocą wody w celu usunięcia tlenku etylenu ze strumieni gazów odlotowych przed bezpośrednim uwolnieniem lub przed dalszą redukcją emisji związków organicznych.

BAT 53: Aby zapobiec emisjom związków organicznych do powietrza wskutek chłodzenia absorbentu tlenku etylenu w instalacji odzysku tlenku etylenu lub aby ograniczyć tego rodzaju emisje, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik. Technika Opis Zastosowanie a) Chłodzenie pośrednie Stosowanie systemów chłodzenia pośredniego (wyposażonych w wymienniki ciepła) zamiast otwartych systemów chłodzenia Technika ta ma zastosowanie wyłącznie do nowych zespołów urządzeń lub w przypadku istotnych zmian w zespole urządzeń b) Całkowite odpędzanie tlenku etylenu Utrzymanie odpowiednich warunków eksploatacji i stosowanie monitorowania online pracy kolumny odpędowej tlenku etylenu w celu zapewnienia usunięcia całego tlenku etylenu; oraz zapewnienie odpowiednich systemów ochrony w celu uniknięcia emisji tlenku etylenu w warunkach innych niż normalne warunki eksploatacji Technika ma zastosowanie tylko wówczas, gdy nie można zastosować techniki a)

6.3. Emisje do wody

BAT 54: Aby ograniczyć ilość ścieków oraz aby ograniczyć ładunek organiczny odprowadzany w procesie oczyszczania produktu do końcowego oczyszczania ścieków, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub obie te techniki. Technika Opis Zastosowanie a) Stosowanie gazu odlotowego z zespołu urządzeń wytwarzającego tlenek etylenu w zespole urządzeń wytwarzającym glikole etylenowe Strumienie oczyszczone z zespołu urządzeń wytwarzającego tlenek etylenu są kierowane do procesu wytwarzania glikoli etylenowych, a nie odprowadzane w postaci ścieków. Zakres, w jakim można ponownie wykorzystać gaz odlotowy w procesie wytwarzania glikoli etylenowych, zależy od jakości produktów glikoli etylenowych. Powszechne zastosowanie b) Destylacja Destylacja to technika stosowana w celu rozdzielenia związków o różnej temperaturze wrzenia w drodze parowania i kondensacji par. Technikę tę wykorzystuje się w zespołach urządzeń wytwarzających tlenek etylenu i glikole etylenowe, aby zwiększyć stężenie w strumieniach wodnych w celu odzyskania glikoli lub umożliwienia ich unieszkodliwiania (np. przez spalanie, zamiast odprowadzania w postaci ścieków) oraz w celu umożliwienia częściowego ponownego wykorzystania/recyklingu wody. Technika ta ma zastosowanie wyłącznie do nowych zespołów urządzeń lub w przypadku istotnych zmian w zespole urządzeń

6.4. Pozostałości

BAT 55: Aby ograniczyć ilość odpadów organicznych wysyłanych do unieszkodliwiania z zespołu urządzeń wytwarzającego tlenek etylenu i z zespołu urządzeń wytwarzającego glikole etylenowe, w ramach BAT należy stosować odpowiednią kombinację poniższych technik. Technika Opis Zastosowanie a) Optymalizacja reakcji hydrolizy Optymalizacja stosunku wody do tlenku etylenu w celu zarówno obniżenia współwytwarzania cięższych glikoli, jak i uniknięcia nadmiernego zapotrzebowania na energię na potrzeby odwadniania glikoli. Optymalny stosunek zależy od docelowego produktu glikoli di- i trietylenowych Powszechne zastosowanie b) Wyizolowanie produktów ubocznych w zespołach urządzeń wytwarzających tlenek etylenu do celów wykorzystania W przypadku zespołów urządzeń wytwarzających tlenek etylenu zatężona frakcja organiczna uzyskana po odwodnieniu ciekłego eluatu z odzysku tlenku etylenu zostaje poddana destylacji w celu uzyskania cennych glikoli o krótkich łańcuchach i cięższych pozostałości Technika ta ma zastosowanie wyłącznie do nowych zespołów urządzeń lub w przypadku istotnych zmian w zespole urządzeń c) Wyizolowanie produktów ubocznych w zespołach urządzeń wytwarzających glikole etylenowe do celów wykorzystania W przypadku zespołów urządzeń wytwarzających glikole etylenowe frakcja glikoli o dłuższych łańcuchach może zostać wykorzystana w takiej postaci albo może zostać poddana dalszemu frakcjonowaniu w celu uzyskania cennych glikoli Powszechne zastosowanie

7. KONKLUZJE DOTYCZĄCE BAT W ODNIESIENIU DO PRODUKCJI FENOLU

Oprócz ogólnych konkluzji dotyczących BAT przedstawionych w pkt 1 zastosowanie mają omówione w niniejszym punkcie konkluzje dotyczące BAT w zakresie wytwarzania fenolu z kumenu.

7.1. Emisje do powietrza

BAT 56: Aby odzyskać surowce oraz aby ograniczyć ładunek organiczny przesyłany z jednostki utleniania kumenu do końcowego oczyszczenia gazów odlotowych, w ramach BAT należy stosować kombinację poniższych technik. Technika Opis Zastosowanie Techniki zintegrowane z procesem a) Techniki mające na celu ograniczenie porywania cieczy Zob. pkt 12.1 Powszechne zastosowanie Techniki mające na celu odzysk materiału organicznego do ponownego wykorzystania b) Kondensacja Zob. pkt 12.1 Powszechne zastosowanie c) Adsorpcja regeneracyjna Zob. pkt 12.1 Powszechne zastosowanie

BAT 57: Aby ograniczyć emisje związków organicznych do powietrza, w ramach BAT należy stosować poniższą technikę d) w odniesieniu do gazów odlotowych z jednostki utleniania kumenu. W odniesieniu do wszelkich pozostałych poszczególnych lub połączonych strumieni gazów odlotowych w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację. Technika Opis Zastosowanie a) Skierowanie strumienia gazów odlotowych do jednostki spalania paliw Zob. BAT 9 Technikę tę stosuje się wyłącznie wówczas, gdy dostępne są zastosowania gazów odlotowych jako paliwa gazowego b) Adsorpcja Zob. pkt 12.1 Powszechne zastosowanie c) utleniacz termiczny Zob. pkt 12.1 Powszechne zastosowanie d) Regeneracyjny utleniacz termiczny (RTO) Zob. pkt 12.1 Powszechne zastosowanie

Tabela 7.1 Wartości BAT–AEL w odniesieniu do emisji całkowitego LZO i benzenu do powietrza z produkcji fenolu Parametr Źródło Wartość BAT–AEL (średnia dobowa lub średnia z okresu pobierania próbek) (mg/Nm3, brak korekty pod kątem zawartości tlenu) Warunki Benzen Jednostka utleniania kumenu < 1 Podana wartość BAT–AEL ma zastosowanie, jeżeli emisje przekraczają 1 g/godz. Całkowite LZO 5–30 — Powiązane monitorowanie określono w BAT 2.

7.2. Emisje do wody

BAT 58: Aby ograniczyć emisje nadtlenków organicznych do wody z jednostki utleniania oraz w razie potrzeby aby chronić oczyszczalnię biologiczną ścieków, w ramach BAT należy przeprowadzać wstępne oczyszczanie ścieków zawierających nadtlenki organiczne z zastosowaniem hydrolizy zanim zostaną one połączone z innymi strumieniami ścieków i odprowadzone do końcowego oczyszczania biologicznego. Opis: Aby zapoznać się z opisem hydrolizy, zob. pkt 12.2. Ścieki (głównie z chłodnic i regeneracji adsorberów po rozdzielaniu faz) są poddawane oczyszczaniu termicznemu (w temperaturze powyżej 100 °C oraz w środowisku o wysokim pH) lub katalitycznemu, aby doprowadzić do rozkładu nadtlenków organicznych na związki niewykazujące ekotoksyczności i łatwiej ulegające biodegradacji. Tabela 7.2 BAT-AEPL w odniesieniu do nadtlenków organicznych na wylocie jednostki rozkładu nadtlenków Parametr BAT-AEPL (średnia wartość z co najmniej trzech próbek chwilowych pobranych w odstępach czasu wynoszących co najmniej pół godziny) Powiązane monitorowanie Łączna ilość nadtlenków organicznych wyrażona jako wodoronadtlenek kumenu < 100 mg/l Brak dostępnej normy EN Monitorowanie powinno być prowadzone co najmniej raz na dobę i może zostać ograniczone do czterech razy w roku, jeżeli można wykazać odpowiednią efektywność hydrolizy dzięki kontrolowaniu parametrów procesu (np. pH, temperatury i czasu przebywania).

BAT 59: Aby ograniczyć ładunek organiczny odprowadzany z jednostki rozkładu i z jednostki destylacyjnej do celów dalszego oczyszczania ścieków, w ramach BAT należy odzyskać fenol i inne związki organiczne (np. aceton) metodą ekstrakcji, a następnie przez odpędzanie. Opis: Odzyskiwanie fenolu ze strumieni ścieków zawierających fenol przez regulację pH do poziomu < 7, a następnie ekstrakcja z zastosowaniem odpowiedniego rozpuszczalnika i odpędzanie ze ścieków w celu usunięcia pozostałego rozpuszczalnika i innych związków o niskiej temperaturze wrzenia (np. acetonu). Aby zapoznać się z opisem technik obróbki, zob. pkt 12.2.

7.3. Pozostałości

BAT 60: Aby zapobiec przesyłaniu smoły do unieszkodliwienia z oczyszczania fenolu lub aby ograniczyć ilości tego rodzaju smoły, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub obie te techniki. Technika Opis Zastosowanie a) Odzyskiwanie materiałów (np. za pomocą destylacji, krakingu) Zob. BAT 17c. Stosowanie destylacji w celu odzyskania kumenu, fenolu α-metylostyrenowanego itp. Powszechne zastosowanie b) Wykorzystanie smoły jako paliwa Zob. BAT 17e Powszechne zastosowanie

8. KONKLUZJE DOTYCZĄCE BAT W ODNIESIENIU DO PRODUKCJI ETANOLOAMINY

Oprócz ogólnych konkluzji dotyczących BAT przedstawionych w pkt 1 zastosowanie mają konkluzje dotyczące BAT omówione w niniejszym punkcie.

8.1. Emisje do powietrza

BAT 61: Aby ograniczyć emisje amoniaku do powietrza i aby ograniczyć zużycie amoniaku z procesu produkcji wodnych roztworów etanoloamin, w ramach BAT należy stosować wieloetapowy system oczyszczania na mokro. Opis: Aby zapoznać się z opisem oczyszczania na mokro, zob. pkt 12.1. Nieprzereagowany amoniak zostaje odzyskany z gazu odlotowego z kolumny odpędowej amoniaku oraz z jednostki odparowania za pomocą oczyszczania na mokro co najmniej w dwóch etapach, po czym amoniak zostaje zawrócony do procesu.

8.2. Emisje do wody

BAT 62: Aby zapobiec emisjom związków organicznych do powietrza i emisjom substancji organicznych do wody z układów próżniowych lub aby ograniczyć tego rodzaju emisje, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację. Technika Opis Zastosowanie a) Wytwarzanie próżni bez użycia wody Stosowanie pomp pracujących na sucho, np. pomp wyporowych Zastosowanie tej techniki może być ograniczone w przypadku istniejących zespołów urządzeń ze względu na ograniczenia konstrukcyjne lub eksploatacyjne. b) Stosowanie pomp próżniowych z pierścieniem wodnym z recyrkulacją wody z pierścienia wodnego Woda wykorzystywana jako ciecz uszczelniająca pompy jest zawracana do obudowy pompy w układzie zamkniętym z niewielkimi ubytkami, więc wytwarzanie ścieków zostaje zasadniczo ograniczone do minimum Technika ma zastosowanie tylko wówczas, gdy nie można zastosować techniki a) Nie ma zastosowania do destylacji trietanoloaminy c) Ponowne wykorzystanie strumieni wodnych z układów próżniowych w ramach procesu Zawrócenie strumieni wodnych z pomp z pierścieniem wodnym lub strumienic parowych do procesu w celu odzyskania materiału organicznego i ponownego wykorzystania wody. Zakres, w jakim można ponownie wykorzystać wodę w procesie, jest ograniczony ze względu na zapotrzebowanie na wodę w ramach procesu Technika ma zastosowanie tylko wówczas, gdy nie można zastosować techniki a) d) Kondensacja związków organicznych (amin) przed systemami próżniowymi Zob. pkt 12.1 Powszechne zastosowanie

8.3. Zużycie surowców

BAT 63: Aby zapewnić efektywne zużycie tlenku etylenu, w ramach BAT należy stosować kombinację poniższych technik. Technika Opis Zastosowanie a) Wykorzystanie nadwyżki amoniaku Utrzymanie wysokiej zawartości amoniaku w mieszaninie reakcyjnej stanowi skuteczny sposób zapewniający konwersję całości tlenku etylenu na produkty Powszechne zastosowanie b) Optymalizacja zawartości wody biorącej udział w reakcji Wykorzystanie wody do przyspieszenia głównych reakcji bez zmiany rozkładu produktu oraz bez istotnych reakcji pobocznych przemiany tlenku etylenu w glikole Technika ta ma zastosowanie jedynie do procesu z wykorzystaniem wody c) Optymalizacja warunków przebiegu procesu Określenie i utrzymanie optymalnych warunków przebiegu procesu (np. temperatury, ciśnienia, czasu przebywania) w celu uzyskania maksymalnej konwersji tlenku etylenu do pożądanej mieszaniny mono-, di- trietanoloaminy Powszechne zastosowanie

9. KONKLUZJE DOTYCZĄCE BAT W ODNIESIENIU DO PRODUKCJI DIIZOCYJANIANU TOLUENU (TDI) I DIIZOCYJANIANU METYLENODIFENYLU (MDI)

Konkluzje dotyczące BAT omówione w niniejszym punkcie obejmują produkcję:

— dinitrotoluenu (DNT) z toluenu,

— toluenodiaminy (TDA) z DNT,

— TDI z TDA,

— Diaminodifenylometan (MDA) z aniliny,

— MDI z MDA,

i mają zastosowanie oprócz ogólnych konkluzji dotyczących BAT przedstawionych w pkt 1.

9.1. Emisje do powietrza

BAT 64: Aby ograniczyć ładunek związków organicznych, NOx, prekursorów NOX i SOX wysyłanych do końcowego oczyszczenia gazów odlotowych (zob. BAT 66) z zespołów urządzeń produkcyjnych DNT, TDA i MDA, w ramach BAT należy stosować kombinację poniższych technik. Technika Opis Zastosowanie a) Kondensacja Zob. pkt 12.1 Powszechne zastosowanie b) Oczyszczanie na mokro Zob. pkt 12.1. W wielu przypadkach efektywność oczyszczania na mokro zostaje zintensyfikowana przez reakcję chemiczną wchłoniętej substancji zanieczyszczającej (częściowe utlenienie NOx wraz z odzyskaniem kwasu azotowego, usunięcie kwasów za pomocą roztworu alkalicznego, usunięcie amin z roztworów kwasowych, reakcja aniliny z formaldehydem w roztworze alkalicznym) c) Redukcja termiczna Zob. pkt 12.1. Zastosowanie tej techniki może być ograniczone w przypadku istniejących jednostek ze względu na dostępność przestrzeni. d) Redukcja katalityczna Zob. pkt 12.1.

BAT 65: Aby ograniczyć ładunek HCl i fosgenu odprowadzany do końcowego oczyszczenia gazów odlotowych oraz aby zwiększyć efektywne gospodarowanie zasobami, w ramach BAT należy odzyskać HCl i fosgen ze strumieni gazu odlotowego z procesu technologicznego w zespołach urządzeń wytwarzających TDI lub MDI, stosując odpowiednią kombinację poniższych technik. Technika Opis Zastosowanie a) Absorpcja HCl za pomocą oczyszczania na mokro Zob. BAT 8d Powszechne zastosowanie b) Absorpcja fosgenu za pomocą oczyszczania Zob. pkt 12.1. Nadwyżka fosgenu zostaje poddana absorpcji z zastosowaniem rozpuszczalnika organicznego i zawrócona do procesu Powszechne zastosowanie c) Kondensacja HCl/fosgenu Zob. pkt 12.1 Powszechne zastosowanie

BAT 66: Aby ograniczyć emisje związków organicznych (w tym chlorowanych węglowodorów), HCl i chloru do powietrza, w ramach BAT należy oczyszczać połączone strumienie gazów odlotowych za pomocą utleniacza termicznego, a następnie oczyszczania na mokro roztworem alkalicznym. Opis: Poszczególne strumienie gazów odlotowych z zespołów urządzeń wytwarzających DNT, TDA, TDI, MDA i MDI są łączone w jeden lub kilka strumieni do celów oczyszczania. (Aby zapoznać się z opisami utleniacza termicznego i oczyszczania na mokro, zob. pkt 12.1). Zamiast utleniacza termicznego można wykorzystać spalarnię do połączonego oczyszczania odpadów płynnych i gazów odlotowych. Oczyszczanie na mokro roztworem alkalicznym zwiększa efektywność usuwania HCl i chloru. Tabela 9.1 Wartości BAT–AEL w odniesieniu do emisji całkowitego LZO, tetrachlorometanu, Cl2, HCl i PCDD/F do powietrza z procesu produkcji TDI/MDI Parametr Wartość BAT–AEL (mg/Nm3, brak korekty pod kątem zawartości tlenu) Całkowite LZO 1–5 (26) (27) Tetrachlorometan ≤ 0,5 g/t wytworzonego MDI (28) ≤ 0,7 g/t wytworzonego TDI (28) Cl2 < 1 (27) (29) HCl 2–10 (27) PCDD/F 0,025–0,08 ng I-TEQ/Nm3 (27) Powiązane monitorowanie określono w BAT 2.

BAT 67: Aby ograniczyć emisje PCDD/F do powietrza z utleniacza termicznego (zob. pkt 12.1), w którym odbywa się oczyszczanie strumieni technologicznego gazu odlotowego zawierającego chlor lub związki chloru, w ramach BAT należy stosować technikę a), a następnie w razie potrzeby technikę b), podane poniżej. Technika Opis Zastosowanie a) Szybkie chłodzenie Szybkie chłodzenie gazu wylotowego w celu uniknięcia ponownej syntezy PCDD/F Powszechne zastosowanie b) Dozowanie węgla aktywnego Usuwanie PCDD/F w drodze adsorpcji na węglu aktywnym wprowadzonym do gazu wylotowego, a następnie redukcja emisji pyłów Poziomy emisji powiązane z BAT (wartości BAT–AEL): zob. tabela 9.1.

9.2. Emisje do wody

BAT 68: W ramach BAT należy monitorować emisje do wody co najmniej z podaną poniżej częstotliwością i zgodnie z normami EN. Jeżeli normy EN są niedostępne, w ramach BAT należy stosować normy ISO, normy krajowe lub inne międzynarodowe normy zapewniające uzyskanie danych o równoważnej jakości naukowej. Substancja/parametr Zespół urządzeń Punkt pobierania próbek Norma(-y) Minimalna częstotliwość monitorowania Monitorowanie związane z OWO Zespół urządzeń wytwarzający DNT Wylot jednostki obróbki wstępnej EN 1484 Raz w tygodniu (30) BAT 70 Zespół urządzeń wytwarzający MDI lub TDI Wylot zespołu urządzeń Raz w miesiącu BAT 72 Anilina Zespół urządzeń wytwarzający MDI Wylot na końcowym oczyszczaniu ścieków Brak dostępnej normy EN Raz w miesiącu BAT 14 Rozpuszczalniki chlorowane Zespół urządzeń wytwarzający MDI lub TDI Różne dostępne normy EN (np. EN ISO 15680) BAT 14

BAT 69: Aby ograniczyć ładunek azotynów, azotanów i związków organicznych odprowadzanych z zespołu urządzeń wytwarzającego DNT do celów oczyszczania ścieków, w ramach BAT należy odzyskać surowce, ograniczyć ilość ścieków i ponownie wykorzystać wodę stosując odpowiednią kombinację poniższych technik. Technika Opis Zastosowanie a) Stosowanie kwasu azotowego o dużym stężeniu Stosowanie HNO3 o dużym stężeniu (np. około 99 %) w celu zwiększenia efektywności procesu oraz ograniczenia ilości ścieków i ładunku zanieczyszczeń Zastosowanie tej techniki może być ograniczone w przypadku istniejących jednostek ze względu na ograniczenia konstrukcyjne lub eksploatacyjne. b) Zoptymalizowana regeneracja i zoptymalizowany odzysk zużytego kwasu Przeprowadzenie regeneracji zużytego kwasu pozostałego z nitrowania w taki sposób, aby woda i zawarte w niej substancje organiczne również zostały odzyskane do ponownego wykorzystania przez zastosowanie odpowiedniej kombinacji odparowywania/destylacji, odpędzania i kondensacji Zastosowanie tej techniki może być ograniczone w przypadku istniejących jednostek ze względu na ograniczenia konstrukcyjne lub eksploatacyjne. c) Ponowne wykorzystanie wody procesowej w celu przemywania DNT Ponowne wykorzystanie wody procesowej z instalacji odzysku zużytego kwasu i instalacji nitrowania do celów przemywania dinitrotoluenu Zastosowanie tej techniki może być ograniczone w przypadku istniejących jednostek ze względu na ograniczenia konstrukcyjne lub eksploatacyjne. d) Ponowne wykorzystanie wody z pierwszego etapu przemywania w procesie Ekstrakcja kwasu azotowego i siarkowego z fazy organicznej z wykorzystaniem wody Zakwaszona woda zostaje zawrócona do procesu w celu bezpośredniego ponownego wykorzystania lub dalszego przetworzenia w celu odzyskania materiałów Powszechne zastosowanie e) Wielokrotne użycie i recyrkulacja wody Ponowne wykorzystanie wody z przemywania, płukania i czyszczenia sprzętu, np. w ramach wieloetapowego przemywania przeciwprądowego fazy organicznej Powszechne zastosowanie Ilość ścieków powiązana z BAT: zob. tabela 9.2.

BAT 70: Aby ograniczyć ładunek słabo biodegradowalnych związków organicznych odprowadzanych z zespołu urządzeń wytwarzającego DNT do celów dalszego oczyszczania ścieków, w ramach BAT należy przeprowadzić wstępne oczyszczanie ścieków przez zastosowanie jednej z poniższych technik lub obu tych technik. Technika Opis Zastosowanie a) Ekstrakcja Zob. pkt 12.2 Powszechne zastosowanie b) Utlenianie chemiczne Zob. pkt 12.2

Tabela 9.2 Wartości BAT-AEPL w odniesieniu do odprowadzania z zespołu urządzeń wytwarzającego dinitrotoluen u wylotu jednostki wstępnego oczyszczania do dalszego oczyszczania ścieków Parametr BAT-AEPL (średnia wartości uzyskanych w ciągu jednego miesiąca) OWO < 1 kg/t wytworzonego DNT Właściwa ilość ścieków < 1 m3/t wytworzonego DNT Powiązane monitorowanie w przypadku ogólnego węgla organicznego (OWO) określono w BAT 68.

BAT 71: Aby ograniczyć wytwarzanie ścieków i ładunek organiczny odprowadzanych z zespołu urządzeń wytwarzającego toluenodiaminę do oczyszczania ścieków, w ramach BAT należy stosować kombinację poniższych technik a), b) i c), a następnie stosować technikę d). Technika Opis Zastosowanie a) Odparowanie Zob. pkt 12.2 Powszechne zastosowanie b) Odpędzanie/stripping Zob. pkt 12.2 c) Ekstrakcja Zob. pkt 12.2 d) Ponowne wykorzystanie wody Ponowne wykorzystanie wody (np. z kondensatów lub oczyszczania) w ramach danego procesu lub w innych procesach (np. w zespole urządzeń wytwarzającym DNT). Zakres, w jakim można ponownie wykorzystać wodę w istniejącym zespole urządzeń, może być ograniczony ze względów technicznych Powszechne zastosowanie

Tabela 9.3 Wartość BAT-AEPL w odniesieniu do odprowadzania do oczyszczania ścieków z zespołów urządzeń wytwarzających toluenodiaminę Parametr BAT-AEPL (średnia wartości uzyskanych w ciągu jednego miesiąca) Właściwa ilość ścieków < 1 m3/t wytworzonej toluenodiaminy

BAT 72: Aby zapobiec odprowadzaniu ładunku organicznego z zespołów urządzeń wytwarzających MDI lub TDI do końcowego oczyszczania ścieków lub ograniczyć tego rodzaju ładunek, w ramach BAT należy odzyskać rozpuszczalniki i ponownie wykorzystać wodę poprzez optymalizację konstrukcji i eksploatacji obiektu. Tabela 9.4 Wartość BAT-AEPL w odniesieniu do zrzutu do oczyszczania ścieków z zespołów urządzeń wytwarzających TDI lub MDI Parametr BAT-AEPL (średnia wartości uzyskanych w ciągu jednego roku) OWO < 0,5 kg/t produktu (TDI lub MDI) (31) Powiązane monitorowanie określono w BAT 68.

BAT 73: Aby ograniczyć ładunek organiczny odprowadzany z zespołu urządzeń wytwarzającego MDA do celów dalszego oczyszczania ścieków, w ramach BAT należy odzyskać materiał organiczny przez zastosowanie jednej z poniższych technik lub ich kombinacji. Technika Opis Zastosowanie a) Odparowanie Zob. pkt 12.2. Zastosowanie w celu ułatwienia ekstrakcji (zob. technika b)) Powszechne zastosowanie b) Ekstrakcja Zob. pkt 12.2. Technika stosowana w celu odzyskania/usunięcia MDA Powszechne zastosowanie c) Odpędzanie/stripping z parą wodną Zob. pkt 12.2. Technika stosowana w celu odzyskania/usunięcia aniliny i metanolu W przypadku metanolu zastosowanie tej techniki jest uzależnione od oceny alternatywnych wariantów w ramach strategii gospodarowania ściekami i ich oczyszczania d) Destylacja Zob. pkt 12.2. Technika stosowana w celu odzyskania/usunięcia aniliny i metanolu

9.3. Pozostałości

BAT 74: Aby ograniczyć ilość pozostałości organicznych odprowadzanych do unieszkodliwiania z zespołu urządzeń wytwarzającego TDI, w ramach BAT należy stosować kombinację poniższych technik. Technika Opis Zastosowanie Techniki pozwalające zapobiegać wytwarzaniu odpadów lub ograniczać wytwarzanie odpadów a) Ograniczenie do minimum wytwarzania pozostałości wysokowrzących w systemach destylacji Zob. BAT 17b. Technika ta ma zastosowanie wyłącznie do nowych jednostek destylacyjnych lub w przypadku istotnych zmian w zespole urządzeń Techniki mające na celu odzysk materiału organicznego do ponownego wykorzystania lub recyklingu b) Zwiększony odzysk TDI metodą odparowania lub dalszej destylacji Pozostałości z destylacji są dodatkowo przetwarzane w celu odzyskania maksymalnej ilości zawartego w nich TDI, np. przez zastosowanie wyparki cienkowarstwowej lub innych jednostek destylacji, a następnie suszarki. Technika ta ma zastosowanie wyłącznie do nowych jednostek destylacyjnych lub w przypadku istotnych zmian w zespole urządzeń c) Odzyskiwanie toluenodiaminy metodą reakcji chemicznej Przetwarzanie smół w celu odzyskania toluenodiaminy metodą chemicznej (np. metodą hydrolizy). Technika ta ma zastosowanie wyłącznie do nowych zespołów urządzeń lub w przypadku istotnych zmian w zespole urządzeń

10. KONKLUZJE DOTYCZĄCE BAT W ODNIESIENIU DO PRODUKCJI CHLORKU ETYLENU I MONOMERU CHLORKU WINYLU

Oprócz ogólnych konkluzji dotyczących BAT przedstawionych w pkt 1 zastosowanie mają konkluzje dotyczące BAT omówione w niniejszym punkcie.

10.1. Emisje do powietrza

10.1.1. Wartości BAT–AEL w odniesieniu do emisji do powietrza z pieców do krakingu chlorku etylenu

Tabela 10.1

Wartości BAT–AEL w odniesieniu do emisji NOx do powietrza z pieców do krakingu chlorku etylenu

Parametr Wartości BAT-AEL (32) (33) (34) (średnia dobowa lub średnia z okresu pobierania próbek) (mg/Nm3, przy 3 % obj. O2) NOx 50–100

Powiązane monitorowanie określono w BAT 1.

10.1.2. Techniki i wartość BAT–AEL w odniesieniu do emisji do powietrza z pozostałych źródeł

BAT 75: Aby ograniczyć ładunek organiczny odprowadzany do końcowego oczyszczenia gazów odlotowych oraz aby ograniczyć zużycie surowców, w ramach BAT należy stosować wszystkie poniższe techniki. Technika Opis Zastosowanie Techniki zintegrowane z procesem a) Kontrolowanie jakości materiału wsadowego Kontrola jakości materiału wsadowego w celu ograniczenia do minimum powstawania pozostałości (np. zawartość propanu i acetylenu w etylenie, zawartość bromu w związkach chloru, zawartość acetylenu w chlorowodorze) Powszechne zastosowanie b) Stosowanie tlenu zamiast powietrza do celów oksychlorowania Technika ta ma zastosowanie wyłącznie do nowych zespołów urządzeń do oksychlorowania lub w przypadku istotnych zmian w tego rodzaju zespołach urządzeń Techniki mające na celu odzysk materiału organicznego c) Kondensacja z zastosowaniem schłodzonej wody lub czynników chłodniczych Stosowanie kondensacji (zob. pkt 12.1) przy użyciu schłodzonej wody lub czynników chłodniczych, takich jak amoniak lub propylen, w celu odzyskania związków organicznych z poszczególnych strumieni gazów wentylacyjnych przed ich odprowadzeniem do końcowego oczyszczenia Powszechne zastosowanie

BAT 76: Aby ograniczyć emisje związków organicznych (w tym związków fluorowcowanych), HCl i Cl2 do powietrza, w ramach BAT należy oczyszczać połączone strumienie gazów odlotowych z produkcji chlorku etylenu lub chlorku winylu za pomocą utleniacza termicznego, a następnie dwuetapowego oczyszczania na mokro. Opis: Aby zapoznać się z opisem utleniacza termicznego, oczyszczania na mokro i oczyszczania na mokro roztworem alkalicznym, zob. pkt 12.1. Utlenianie termiczne można prowadzić w spalarni odpadów płynnych. W tym przypadku temperatura utleniania przekracza 1 100 °C, a minimalny czas przebywania wynosi 2 s, po czym następuje szybkie chłodzenie gazów wylotowych w celu uniknięcia ponownej syntezy PCDD/F. Oczyszczanie na mokro przeprowadzane jest w dwóch etapach: Oczyszczanie na mokro wodą i zazwyczaj odzysk kwasu chlorowodorowego, a następnie oczyszczanie na mokro roztworem alkalicznym. Tabela 10.2 Wartości BAT–AEL w odniesieniu do emisji całkowitego LZO, łącznej ilości chlorku etylenu i chlorku winylu, Cl2, HCl i PCDD/F do powietrza z procesu produkcji chlorku etylenu/chlorku winylu Parametr Wartość BAT–AEL (średnia dobowa lub średnia z okresu pobierania próbek) (mg/Nm3, przy 11 % obj. O2) Całkowite LZO 0,5–5 Łączna ilość chlorku etylenu i chlorku winylu < 1 Cl2 < 1–4 HCl 2–10 PCDD/F 0,025–0,08 ng I-TEQ/Nm3 Powiązane monitorowanie określono w BAT 2.

BAT 77: Aby ograniczyć emisje PCDD/F do powietrza z utleniacza termicznego (zob. pkt 12.1), w których odbywa się oczyszczanie strumieni gazu odlotowego z procesu technologicznego zawierającego chlor lub związki chloru, w ramach BAT należy stosować technikę a), a następnie w razie potrzeby technikę b), podane poniżej. Technika Opis Zastosowanie a) Szybkie chłodzenie Szybkie chłodzenie gazu wylotowego w celu uniknięcia ponownej syntezy PCDD/F Powszechne zastosowanie b) Dozowanie węgla aktywnego Usuwanie PCDD/F w drodze adsorpcji na węglu aktywnym wprowadzonym do gazu wylotowego, a następnie redukcja emisji pyłów Poziomy emisji powiązane z BAT (wartości BAT–AEL): Zob. tabela 10.2.

BAT 78: Aby ograniczyć emisje pyłów i CO do powietrza w trakcie odkoksowania rur pieca krakingowego, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik ograniczania częstotliwości odkoksowania oraz jedną z poniższych technik redukcji emisji lub ich kombinację. Technika Opis Zastosowanie Techniki mające na celu ograniczenie częstotliwości odkoksowania a) Optymalizacja termicznego odkoksowania Optymalizacja warunków eksploatacji, tj. natężenia przepływu powietrza, temperatury i zawartości pary wodnej w całym cyklu odkoksowania, w celu uzyskania maksymalnego poziomu odkoksowania. Powszechne zastosowanie b) Optymalizacja mechanicznego odkoksowania Optymalizacja mechanicznego odkoksowania (np. piaskowania) w celu uzyskania maksymalnej ilości koksu usuwanego w postaci pyłu Powszechne zastosowanie Techniki redukcji emisji c) Odpylanie na mokro Zob. pkt 12.1 Ma zastosowanie wyłącznie do termicznego odkoksowania d) Cyklon Zob. pkt 12.1 Powszechne zastosowanie e) Filtr tkaninowy Zob. pkt 12.1 Powszechne zastosowanie

10.2. Emisje do wody

BAT 79: W ramach BAT należy monitorować emisje do wody co najmniej z podaną poniżej częstotliwością i zgodnie z normami EN. Jeżeli normy EN są niedostępne, w ramach BAT należy stosować normy ISO, normy krajowe lub inne międzynarodowe normy zapewniające uzyskanie danych o równoważnej jakości naukowej. Substancja/parametr Zespół urządzeń Punkt pobierania próbek Norma(-y) Minimalna częstotliwość monitorowania Monitorowanie związane z EDC Wszystkie zespoły urządzeń Wylot kolumny odpędowej ścieków EN ISO 10301 Raz dziennie BAT 80 VCM Miedź Zespół urządzeń do oksychlorowania z systemem złożem fluidalnym Wylot ze wstępnego oczyszczania w celu usunięcia substancji stałych Różne dostępne normy EN, np. EN ISO 11885, EN ISO 15586, EN ISO 17294-2 Raz dziennie (35) BAT 81 PCDD/F Brak dostępnej normy EN Raz na trzy miesiące Zawiesina ogólna EN 872 Raz dziennie (35) Miedź Zespół urządzeń do oksychlorowania z systemem złożem fluidalnym Wylot na końcowym oczyszczaniu ścieków Różne dostępne normy EN, np. EN ISO 11885, EN ISO 15586, EN ISO 17294-2 Raz w miesiącu BAT 14 i BAT 81 EDC Wszystkie zespoły urządzeń EN ISO 10301 Raz w miesiącu BAT 14 i BAT 80 PCDD/F Brak dostępnej normy EN Raz na trzy miesiące BAT 14 i BAT 81

BAT 80: Aby ograniczyć ładunek związków chloru odprowadzanych do dalszego oczyszczania ścieków oraz aby ograniczyć emisje do powietrza z systemów gromadzenia ścieków i ich oczyszczania, w ramach BAT należy stosować hydrolizę i odpędzanie jak najbliżej źródła. Opis: Aby zapoznać się z opisem hydrolizy i odpędzania, zob. pkt 12.2. Hydrolizę przeprowadza się przy pH zasadowym w celu rozłożenia hydratu chloralu z procesu oksychlorowania. W efekcie powstaje chloroform, który następnie zostaje usunięty wraz z chlorkiem etylenu i chlorkiem winylu przez odpędzenie/stripping. Poziomy efektywności środowiskowej powiązane z BAT (BAT-AEPL): zob. tabela 10.3. Poziomy emisji powiązane z BAT (wartości BAT–AEL) w odniesieniu do bezpośrednich emisji do cieku wodnego będącego odbiornikiem u wylotu z końcowego oczyszczania: zob. tabela 10.5. Tabela 10.3 Wartości BAT-AEPL w odniesieniu do chlorowanych węglowodorów w ściekach na wylocie kolumny odpędowej ścieków Parametr BAT-AEPL (średnia wartości uzyskanych w ciągu jednego miesiąca) (36) EDC 0,1–0,4 mg/l VCM < 0,05 mg/l Powiązane monitorowanie określono w BAT 79.

BAT 81: Aby ograniczyć emisje PCDD/F i miedzi do wody z procesu oksychlorowania, w ramach BAT należy stosować technikę a) albo technikę b) wraz z odpowiednią kombinacją technik c), d) i e), podanych poniżej. Technika Opis Zastosowanie Techniki zintegrowane z procesem a) Konstrukcja złoża fluidalnego do oksychlorowania Przebieg reakcji oksychlorowania: w reaktorze ze złożem stałym następuje redukcja cząsteczek katalizatora porywanych w strumieniu gazu odprowadzanym w górnej części jednostki Nie ma zastosowania do istniejących zespołów urządzeń, w których stosuje się system złoża fluidalnego b) Cyklon lub system filtracji katalitycznej na sucho Cyklon lub system filtracji katalitycznej na sucho ogranicza straty katalizatora z reaktora, a tym samym wprowadzania go do ścieków Można stosować tylko w przypadku zespołów urządzeń, w których stosuje się system złoża fluidalnego Wstępne oczyszczanie ścieków c) Strącanie chemiczne Zob. pkt 12.2. Strącanie chemiczne jest stosowane w celu usunięcia rozpuszczonej miedzi Można stosować tylko w przypadku zespołów urządzeń, w których stosuje się system złoża fluidalnego d) Koagulacja i flokulacja Zob. pkt 12.2 Można stosować tylko w przypadku zespołów urządzeń, w których stosuje się system złoża fluidalnego e) Filtracja membranowa (mikro- lub ultrafiltracja) Zob. pkt 12.2 Można stosować tylko w przypadku zespołów urządzeń, w których stosuje się system złoża fluidalnego

Tabela 10.4 Wartości BAT-AEPL w odniesieniu do emisji do wody z produkcji chlorku etylenu metodą oksychlorowania na wylocie wstępnego oczyszczania do celów usunięcia substancji stałych w zespołach urządzeń, w których stosuje się konstrukcję złoża fluidalnego Parametr BAT-AEPL (średnia wartości uzyskanych w ciągu jednego roku) Miedź 0,4–0,6 mg/l PCDD/F < 0,8 ng I-TEQ/l Zawiesina ogólna 10–30 mg/l Powiązane monitorowanie określono w BAT 79. Tabela 10.5 Wartości BAT–AEL w odniesieniu do bezpośrednich emisji miedzi, chlorku etylenu i PCDD/F z produkcji chlorku etylenu do cieku wodnego będącego odbiornikiem Parametr Wartość BAT–AEL (średnia wartości uzyskanych w ciągu jednego roku) Miedź 0,04–0,2 g/t chlorku etylenu wytworzonego w drodze oksychlorowania (37) EDC 0,01–0,05 g/t oczyszczonego chlorku etylenu (38) (39) PCDD/F 0,1– 0,3 μg I-TEQ/t chlorku etylenu wytworzonego w drodze oksychlorowania Powiązane monitorowanie określono w BAT 79.

10.3. Efektywność ene