ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(3)

W przypadku baru RIVM zastosował tolerowane dzienne pobranie na poziomie 0,6 mg/kg masy ciała/dzień, kierując się podejściem amerykańskiej Agencji ds. Rejestru Substancji Toksycznych i Chorób (Agency for Toxic Substances and Disease Registry, ATSDR) przedstawionym w sprawozdaniu z 2005 r. na temat profilu toksykologicznego baru, opartym na danych uzyskanych z doświadczeń na zwierzętach. RIVM przeanalizował także inne badania nad barem, oparte na danych z badań na ludziach, ale nie wykorzystano ich do ustalenia tolerowanego dziennego pobrania baru. Chociaż dane z badań na ludziach uważa się za bardziej odpowiednią podstawę do ustalenia tolerowanego dziennego pobrania, RIVM uznał jednak, że badania, z których pochodzą te dane, mają istotne wady. Wykorzystano zatem dane z doświadczeń na zwierzętach, bardziej wiarygodne, jeśli chodzi o ustalenie tolerowanego dziennego pobrania.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 195/22

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 684/2013

z dnia 17 lipca 2013 r.

w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz czosnku w podokresie od dnia 1 września 2013 r. do dnia 30 listopada 2013 r.

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (2), w szczególności jego art. 7 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 341/2007 (3) otwiera kontyngenty taryfowe i ustanawia zarządzanie nimi oraz wprowadza system pozwoleń na przywóz i świadectw pochodzenia czosnku i innych produktów rolnych przywożonych z krajów trzecich.

(2) Ilości, w odniesieniu do których tradycyjni importerzy i nowi importerzy złożyli wnioski o pozwolenia typu „A” w ciągu pierwszych siedmiu dni lipca 2013 r., zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 341/2007, przekraczają dostępne ilości produktów pochodzących z Chin.

(3) W związku z tym, zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1301/2006, należy określić zakres, w jakim wnioski o pozwolenia typu „A” przesłane Komisji najpóźniej czternastego dnia lipca 2013 r. mogą zostać zrealizowane zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 341/2007.

(4) W celu zapewnienia efektywnego zarządzania procedurą wydawania pozwoleń na przywóz niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie niezwłocznie po jego opublikowaniu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wnioski o pozwolenia na przywóz typu „A” złożone zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 341/2007 w ciągu siedmiu pierwszych dni lipca 2013 r. i przesłane Komisji najpóźniej czternastego dnia lipca 2013 r. zostają zrealizowane w zależności od odsetka ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 17 lipca 2013 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Jerzy PLEWA Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2) Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13.

(3) Dz.U. L 90 z 30.3.2007, s. 12.
4)

w tytule III rozdział II dodaje się art. 45a w brzmieniu: „Artykuł 45a Dokument elektroniczny 1. Dokumenty V I 1 sporządzone zgodnie z art. 43 i 45 można zastąpić dokumentami elektronicznymi, jeśli chodzi o przywóz do Unii produktów sektora wina pochodzących z państw trzecich, które posiadają system kontroli uznany przez Unię za równoważny z systemem ustanowionym dla takich samych produktów w prawodawstwie unijnym. System kontroli w państwie trzecim może zostać uznany za równoważny z systemem ustanowionym dla takich samych produktów przez Unię, jeżeli spełnia co najmniej następujące warunki: a) zapewnia wystarczające gwarancje co do charakteru, pochodzenia oraz identyfikowalności produktów sektora wina wyprodukowanych lub będących przedmiotem obrotu na terytorium danego państwa trzeciego; b) gwarantuje dostęp do danych znajdujących się w wykorzystywanym systemie elektronicznym, w szczególności w zakresie rejestracji i identyfikacji podmiotów gospodarczych, organów kontroli i laboratoriów analizy; c) gwarantuje możliwość sprawdzenia danych, o których mowa w lit. b), w ramach wzajemnej współpracy administracyjnej. Państwa trzecie, w których obowiązuje system kontroli uznany przez Unię za równoważny zgodnie z akapitem drugim, zostają włączone do wykazu znajdującego się w części C załącznika XII. 2. Dokument elektroniczny, o którym mowa w ust. 1, zawiera co najmniej informacje konieczne do sporządzenia dokumentu V I 1. Niepowtarzalny numer ewidencyjny zostaje przydzielony dokumentowi elektronicznemu przez właściwe organy państwa trzeciego wywozu lub pod ich nadzorem. Numer ten jest zawarty w dokumentach handlowych wymaganych przy przywozie na terytorium Unii. 3. Dostępu do elektronicznego dokumentu lub danych niezbędnych do jego sporządzenia udziela się na każde żądanie właściwych organów państwa członkowskiego przeznaczenia. Dane, o których mowa w akapicie pierwszym, mogą być wymagane w formie papierowej, w której przedstawia się je w formie elementów danych wyrażonych w ten sam sposób jak w elektronicznym dokumencie administracyjnym.”;
(3)

Według najnowszych szacunków Komisji przedstawionych w komunikacie Komisji do Parlamentu Europejskiego na podstawie art. 294 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej dotyczącym stanowiska Rady w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego wprowadzania do obrotu i stosowania produktów biobójczych (3), ocenę wszystkich istniejących substancji czynnych stosowanych w produktach biobójczych będzie można zakończyć dopiero do dnia 31 grudnia 2024 r.
(9)

Zgodnie z art. 42 TFUE w pewnych warunkach zasady pomocy państwa nie mają zastosowania do niektórych środków pomocy na rzecz produktów rolnych wymienionych w załączniku I do TFUE. Art. 42 nie ma zastosowania do leśnictwa ani do produktów niewymienionych w załączniku I. Dlatego w obecnym momencie, na mocy rozporządzenia (WE) nr 994/98, pomoc dla leśnictwa i na rzecz promowania produktów z sektora spożywczego niewymienionych w załączniku I może być wyłączona jedynie wtedy, gdy jest ona ograniczona do MŚP. Komisja powinna mieć możliwość stosowania wyłączeń w odniesieniu do niektórych rodzajów pomocy dla leśnictwa, w tym pomocy objętej programami rozwoju obszarów wiejskich, oraz w odniesieniu do pomocy na rzecz promowania i reklamy produktów z sektora spożywczego niewymienionych w załączniku I, jeśli z doświadczenia Komisji wynika, że zakłócenia konkurencji są ograniczone, oraz można określić jasne warunki zgodności.
40.

Każdy uczestnik lub kraj niebędący uczestnikiem udzielający oficjalnego wsparcia w odniesieniu do statków powietrznych może złożyć wniosek do Sekretariatu o dodanie państwa do listy kapsztadzkiej. W odniesieniu do takiego państwa taki wniosek zawiera: a) wszystkie istotne informacje w odniesieniu do daty złożenia instrumentów ratyfikacyjnych lub akcesyjnych dotyczących konwencji kapsztadzkiej depozytariuszowi; b) kopię oświadczeń sporządzonych przez państwo, którego dotyczy wniosek o dodanie do listy kapsztadzkiej; c) wszystkie istotne informacje na temat daty wejścia w życie konwencji kapsztadzkiej i oświadczeń kwalifikujących; d) analizę kroków podjętych przez państwo, którego dotyczy wniosek o dodanie do listy kapsztadzkiej, w celu wdrożenia konwencji kapsztadzkiej, w tym oświadczeń kwalifikujących, do swoich przepisów ustawowych i wykonawczych zgodnie z wymogami dotyczącymi odpowiedniego przeniesienia zobowiązań konwencji kapsztadzkiej do prawa krajowego; oraz e) należycie wypełniony kwestionariusz, którego wzór znajduje się w załączniku 2 do niniejszego dodatku („kwestionariusz dotyczący konwencji kapsztadzkiej”), wypełniony przez co najmniej jedną firmę prawniczą uprawnioną do świadczenia usług doradztwa prawnego w odniesieniu do właściwej jurysdykcji państwa, którego dotyczy wniosek o dodanie do listy kapsztadzkiej. Wypełniony kwestionariusz dotyczący konwencji kapsztadzkiej określa: (i) nazwę i adres siedziby odpowiadającej firmy prawniczej lub odpowiadających firm prawniczych; (ii) odpowiednie doświadczenie firmy prawniczej, które może obejmować doświadczenie w zakresie procesów legislacyjnych i konstytucyjnych, ponieważ odnoszą się one do wdrażania traktatów międzynarodowych w państwie, oraz szczególne doświadczenie w kwestiach związanych z Konwencją kapsztadzką, w tym ewentualne doświadczenie w świadczeniu usług doradczych w zakresie wdrażania i egzekwowania konwencji kapsztadzkiej rządowi albo sektorowi prywatnemu, bądź też doświadczenie w egzekwowaniu praw wierzyciela w państwie, którego dotyczy wniosek o dodanie do listy kapsztadzkiej; (iii) czy firma prawnicza jest lub zamierza być stroną jakichkolwiek transakcji, w ramach których można skorzystać z obniżenia minimalnych stawek ubezpieczenia, jeżeli państwo, którego dotyczy wniosek, zostanie dodane do listy kapsztadzkiej (20); oraz (iv) datę wypełnienia kwestionariusza dotyczącego konwencji kapsztadzkiej.
(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 917/2004 (2) ustanawia przepisy niezbędne do wprowadzenia w życie krajowych programów pszczelarskich przewidzianych w art. 105 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. Zgodnie z art. 2 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 917/2004 działania zawarte w programach pszczelarskich ustanawiane na każdy rok trzyletniego okresu należy zrealizować przed dniem 31 sierpnia odnośnego roku, a płatności dokonuje się w ciągu rocznego okresu realizacji ustanowionego na okres od dnia 16 października danego roku do dnia 15 października następnego roku. W rezultacie państwa członkowskie nie mogą realizować działań w dziedzinie pszczelarstwa w okresie od 1 września roku realizacji danego programu pszczelarskiego do 15 października tego samego roku.
(1)

W odniesieniu do określonych gatunków należy zmienić klasy określone w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 637/2009 z dnia 22 lipca 2009 r. ustanawiającego reguły wykonawcze co do odpowiedniego nazewnictwa odmian gatunków roślin rolniczych i warzyw (3), tak by uwzględnić zmiany w międzynarodowej klasyfikacji botanicznej. Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin wprowadził już te zmiany w listopadzie 2012 r. do „Wytycznych z notami wyjaśniającymi w sprawie art. 63 rozporządzenia Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin” (Guidelines with explanatory notes on Article 63 of Council Regulation (EC) No 2100/94 of 27 July 1994 on Community Plant Variety Rights).
(10)

Zastosowanie modułu informacji finansowych pro forma określonego w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 809/2004 uzależnione jest znacznej zmiany brutto wielkości emitenta, a zatem do nagłówka kolumny zatytułowanej „MODUŁ” mającej zastosowanie do dokumentu rejestracyjnego w załączniku XVIII do wspomnianego rozporządzenia należy dodać słowa „(w stosownym przypadku)”, tak by odzwierciedlić warunkowe zastosowanie załącznika II do wspomnianego rozporządzenia.
(1)

Substancja czynna piretryny została włączona do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (2) dyrektywą Komisji 2008/127/WE (3) zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 24b rozporządzenia Komisji (WE) nr 2229/2004 z dnia 3 grudnia 2004 r. ustanawiającego dodatkowe szczegółowe zasady wdrażania czwartego etapu programu pracy określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG (4). Od momentu zastąpienia dyrektywy 91/414/EWG rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 substancję tę uznaje się za zatwierdzoną na podstawie tego rozporządzenia i jest ona wymieniona w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (5).
(24)

Przy ocenie proporcjonalności środków, a w szczególności przy podejmowaniu decyzji o tym, czy restrykcje w handlu głównymi gatunkami poławianymi podczas połowów śledzia powinny ograniczać się do określonej kwoty lub czy należy całkowicie zakazać przywozu, Komisja zbadała, czy środki inne niż całkowity zakaz przywozu wszystkich produktów wytwarzanych ze śledzia lub makreli bądź je zawierających, można brać pod uwagę jako środki bardziej proporcjonalne. Oceniono trzy możliwości: (i) ilościowe ograniczenie wszystkich produktów, poprzez ograniczenie przywozu do tradycyjnej wymiany; (ii) całkowity zakaz dotyczący tylko ryb świeżych, mrożonych i konserw rybnych z wyłączeniem bardziej przetworzonych produktów, takich jak mączka rybna i olej rybny; oraz (iii) zakaz przywozu ograniczony do śledzia i produktów ze śledzia. Chociaż pierwsza z tych trzech opcji może być bardzo skuteczna, to ze względu na duże znaczenie wywozu mączki rybnej z Wysp Owczych do UE uważa się ją na tym etapie za zbyt uciążliwą, zwłaszcza z uwagi na to, że z jednej strony może to mieć wpływ na sektory gospodarki rybnej Wysp Owczych niezwiązane bezpośrednio z sektorem połowów pelagicznych oraz, z drugiej strony, spowoduje znaczne obciążenie administracyjne związane z analizą próbek mączki rybnej i oleju rybnego w specjalistycznych laboratoriach w celu określenia wchodzących w ich skład gatunków. Trzecią możliwość, jak wspomniano powyżej, uznaje się za nieskuteczną, ponieważ jej potencjalne konsekwencje gospodarcze mogą być łatwo zrównoważone wywozem makreli. Druga możliwość zapewnia zatem największą równowagę między środkami a ich pożądanymi skutkami i jest najmniej uciążliwym środkiem osiągnięcia zamierzonego skutku.
(1)

Składanie wniosków o pozwolenia na przywóz w odniesieniu do numerów porządkowych 09.4319 i 09.4320 zostało zawieszone od dnia 27 września 2012 r. rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 879/2012 z dnia 26 września 2012 r. ustalającym współczynnik przydziału dotyczący wydawania pozwoleń na przywóz, o które złożono wnioski od dnia 8 do dnia 14 września 2012 r. w odniesieniu do produktów cukrowniczych w ramach niektórych kontyngentów taryfowych, oraz zawieszającym składanie wniosków o takie pozwolenia (3), zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 891/2009.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 219/26

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 782/2013

z dnia 14 sierpnia 2013 r.

zmieniające załącznik III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 66/2010 w sprawie oznakowania ekologicznego UE

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 66/2010 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie oznakowania ekologicznego UE (1), w szczególności jego art. 15,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Aby upowszechnić używanie oznakowania ekologicznego UE oraz aby zachęcić te podmioty, których produkty spełniają kryteria oznakowania ekologicznego UE, koszty związane z jego używaniem powinny być możliwie jak najniższe, ale wystarczająco wysokie, by pokryć koszty związane z funkcjonowaniem programu oznakowania ekologicznego UE.

(2) Rozporządzenie (WE) nr 66/2010 przewiduje możliwość zwiększenia maksymalnej wysokości opłat tam, gdzie jest to konieczne i właściwe.

(3) Jednostki właściwe przeprowadziły wewnętrzną ocenę w celu sprawdzenia, czy obecny poziom opłat jest wystarczająco wysoki, by pokryć koszty wszystkich zadań, które są one zobowiązane realizować na potrzeby funkcjonowania programu oznakowania ekologicznego UE.

(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego w art. 16 rozporządzenia (WE) nr 66/2010,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 66/2010 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 14 sierpnia 2013 r. W imieniu Komisji José Manuel BARROSO Przewodniczący

(1) Dz.U. L 27 z 30.1.2010, s. 1.
(3)

Dobrowolne zamieszczanie oświadczeń żywieniowych lub zdrowotnych na etykietach żywności jest regulowane rozporządzeniem (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności (4). Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 983/2009 z dnia 21 października 2009 r. w sprawie udzielania i odmowy udzielenia zezwoleń na oświadczenia zdrowotne dotyczące żywności i odnoszące się do zmniejszenia ryzyka choroby oraz do rozwoju i zdrowia dzieci (5), rozporządzeniem Komisji (UE) nr 384/2010 z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie udzielania i odmowy udzielenia zezwoleń na niektóre oświadczenia zdrowotne dotyczące żywności i odnoszące się do zmniejszenia ryzyka choroby oraz do rozwoju i zdrowia dzieci (6) oraz rozporządzeniem Komisji (UE) nr 432/2012 z dnia 16 maja 2012 r. ustanawiającym wykaz dopuszczonych oświadczeń zdrowotnych dotyczących żywności, innych niż oświadczenia odnoszące się do zmniejszenia ryzyka choroby oraz rozwoju i zdrowia dzieci (7) odpowiednio udzielono zezwoleń na oświadczenia zdrowotne odnoszące się do zmniejszenia i utrzymania prawidłowego poziomu cholesterolu we krwi w odniesieniu do żywności zawierającej sterole roślinne i stanole roślinne, z zastrzeżeniem pewnych warunków stosowania.
(1)

Porozumienia administracyjne uzgodnione z państwami trzecimi dotyczące świadectw połowowych dla produktów rybołówstwa wymieniono w załączniku IX do rozporządzenia (WE) nr 1010/2009 z dnia 22 października 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 (2). Porozumienia te obejmują wzory świadectw połowowych zatwierdzone przez właściwe organy zainteresowanych państw trzecich.
b)

Podział według klas wielkości: dane należy przedstawić w podziale według poniższych klas wielkości ze względu na liczbę zatrudnionych osób: Klasa wielkości 10 lub więcej zatrudnionych osób Od 10 do 49 zatrudnionych osób Od 50 do 249 zatrudnionych osób 250 lub więcej zatrudnionych osób Do przedsiębiorstw z mniej niż 10 zatrudnionymi osobami, o ile są one ujęte, należy stosować poniższy podział (cechy dla klas wielkości „Mniej niż 5 zatrudnionych osób” i „Od 5 do 9 zatrudnionych osób” są dostarczane nieobowiązkowo): Klasa wielkości Mniej niż 10 zatrudnionych osób Mniej niż 5 zatrudnionych osób (nieobowiązkowo) Od 5 do 9 zatrudnionych osób (nieobowiązkowo)
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 250/38

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 904/2013

z dnia 19 września 2013 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albuminy jaj

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 143 w związku z jego art. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 614/2009 z dnia 7 lipca 2009 r. w sprawie wspólnego systemu handlu albuminami jaj i mleka (2), w szczególności jego art. 3 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/95 (3) ustanowiło szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności celnych przywozowych oraz ustaliło ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albuminy jaj.

(2) Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne dla produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj wynika, że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów, uwzględniając wahania cen w zależności od pochodzenia tych produktów.

(3) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1484/95.

(4) Ze względu na konieczność zagwarantowania, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania.

(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 zastępuje się tekstem załącznika do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 19 września 2013 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Jerzy PLEWA Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2) Dz.U. L 181 z 14.7.2009, s. 8.

(3) Dz.U. L 145 z 29.6.1995, s. 47.
Suchy makaron jajeczny chiński (noodle)

ex 1902 11 00; ex 1902 19 10; ex 1902 19 90; ex 1902 20 10; ex 1902 20 30; ex 1902 20 91; ex 1902 20 99; ex 1902 30 10; ex 1902 30 10

10 10 10 10 10 10 10 10 91

Chiny (CN)

Glin
(14)

Po uwzględnieniu i przeanalizowaniu uwag stwierdza się zatem, że wykonanie wyroku Sądu powinno doprowadzić do zmiany stawki cła wyrównawczego mającego zastosowanie do przedsiębiorstwa Novatex, która powinna zostać zmniejszona z 44,02 EUR/tonę do 35,39 EUR/tonę. Ponieważ przedsiębiorstwo Novatex było jedynym producentem eksportującym produkt objęty postępowaniem w Pakistanie w okresie objętym dochodzeniem, ta skorygowana stawka cła będzie stosowana do całości przywozu z Pakistanu. Skorygowana stawka cła powinna faktycznie być stosowana z mocą wsteczną, tj. od dnia wejścia w życie zaskarżonego rozporządzenia. Jednak, na mocy art. 2 tego rozporządzenia, kwoty zabezpieczone w postaci tymczasowego cła wyrównawczego nałożonego zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 473/2010 (6) na przywóz z Pakistanu mogą być ostatecznie pobrane zgodnie ze stawką ostatecznego cła wyrównawczego 35,39 EURO za tonę, nałożonego na mocy zmienionego obecnie art. 1 zaskarżonego rozporządzenia. Zabezpieczone kwoty przekraczające kwotę ostatecznego cła wyrównawczego powinny zostać zwolnione. Dodatkowo, ze wzgędlu na przejrzystość, należy zaznaczyć, że rozporządzenie (UE) nr 473/2010 weszło w życie z dniem następującym po dniu jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, mianowicie w dniu 2 czerwca 2010 r. (a nie w dniu 1 czerwca 2010 r., jak utrzymuje Novatex).
(4)

W dniu 9 maja 2012 r. złożono wniosek o zezwolenie na stosowanie substancji słodzących we wszystkich produktach należących do żywności podkategorii 04.2.5.3 „Inne podobne owocowe lub warzywne produkty do smarowania” załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008. Podkategoria ta obejmuje owocowe lub warzywne produkty do smarowania podobne do dżemów, galaretek i marmolad, jak określono w dyrektywie Rady 2001/113/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. odnoszącej się do dżemów owocowych, galaretek i marmolady oraz słodzonego purée z kasztanów przeznaczonych do spożycia przez ludzi (3). Następnie wniosek udostępniono państwom członkowskim zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008.
(2)

Ilości, w odniesieniu do których w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca września 2013 r. złożono wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz w podokresie od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2013 r., przewyższają w przypadku niektórych kontyngentów ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości pozwolenia na przywóz mogą być wydawane, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski,