ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(4)

Na singapurskie ramy prawne dla zatwierdzonych giełd składają się Securities and Futures Act (SFA), Securities and Futures (Markets) Regulations z 2005 r., Securities and Futures (Corporate Governance of Approved Exchanges, Approved Clearing Houses and Approved Holding Companies) Regulations z 2005 r., Securities and Futures (Offers of Investments) (Shares and Debentures) Regulations z 2005 r., Securities and Futures (Licensing and Conduct of Business) Regulations z 2004 r. oraz wytyczne (Guidelines) wydawane przez singapurski organ monetarny (Monetary Authority of Singapore, MAS) zgodnie z sekcją 321 SFA, w tym wytyczne dotyczące regulacji rynków (Guidelines on the Regulation of Markets) nr SFA 02-G01 oraz wytyczne dotyczące odpowiednich kryteriów (Guidelines on Fit and Proper Criteria) nr FSG-G01. W wytycznych dotyczących regulacji rynków określono wymogi dla zatwierdzonych giełd, takie jak wymóg zapewnienia uczciwego, uporządkowanego i przejrzystego funkcjonowania rynku. W sekcji 321(5) SFA określono, że każda strona, która w jakimkolwiek postępowaniu prowadzonym na gruncie prawa cywilnego lub karnego dąży do stwierdzenia istnienia lub nieistnienia zobowiązania, może powołać się na fakt niezastosowania się do jakichkolwiek wytycznych. Ponadto w sekcjach 334(1) i 335 upoważnia się MAS do nakładania na zatwierdzone giełdy grzywien, jeżeli MAS stwierdzi, że giełda jest winna naruszenia jakiejkolwiek z wytycznych. Ponadto w zbiorze zasad dla każdej zatwierdzonej giełdy określone są pewne zasady prowadzenia działalności i zasady dotyczące notowań stanowiące doprecyzowanie wymogów zawartych w SFA. Zasady prowadzenia działalności i zasady dotyczące notowań, jak również wszelkie zmiany tych zasad, muszą zostać przedłożone MAS przed ich wdrożeniem. W SFA przewidziano kary w przypadkach, gdy zasady prowadzenia działalności lub zasady dotyczące notowań są niezgodne z wymogami określonymi przez MAS. Zgodnie z SFA zasady prowadzenia działalności uznawane są za wiążącą umowę dla zatwierdzonej giełdy i jej członków, w związku z czym muszą one być stale przestrzegane.
(9)

Ocena równoważności rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP, którzy mają siedzibę w ZEA, powinna również uwzględniać skutki tych rozwiązań w zakresie ograniczania ryzyka, tj. poziom ryzyka, na jakie narażeni są członkowie rozliczający i systemy obrotu z siedzibą w Unii w związku z udziałem w tych podmiotach. Na skutki w zakresie ograniczania ryzyka ma wpływ zarówno poziom ryzyka związanego z działalnością rozliczeniową danych CCP, który zależy od wielkości rynku finansowego, na którym ci kontrahenci prowadzą działalność, jak i adekwatność mających do nich zastosowanie rozwiązań prawnych i nadzorczych służących obniżeniu poziomu tego ryzyka. Aby zapewnić równoważne skutki w zakresie ograniczania ryzyka, wymogi w tym zakresie w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na większych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest wyższy, muszą być bardziej surowe niż wymogi w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na mniejszych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest niższy.
(5)

Na prawnie wiążące wymogi Nowej Zelandii w odniesieniu do CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tym państwie, składają się: część 5C ustawy o Banku Rezerw Nowej Zelandii z 1989 r. (Reserve Bank of New Zealand Act) (dalej „zasady naczelne”) i zarządzenia, na podstawie których CCP udzielono zezwoleń na prowadzenie działalności jako wyznaczony system rozrachunku (dalej „zarządzenia wyznaczające”). Zasady naczelne i zarządzenia wyznaczające określają wymogi, które CCP muszą stale spełniać, aby móc świadczyć usługi rozliczeniowe w Nowej Zelandii. CCP mający siedzibę w Nowej Zelandii mogą uzyskać zezwolenie na prowadzenie działalności jako wyznaczony system rozrachunku wydawane przez gubernatora generalnego, po zasięgnięciu opinii zarówno ministra finansów, jak i ministra handlu oraz zgodnie ze wspólnym zaleceniem Banku Nowej Zelandii i Urzędu ds. Rynków Finansowych (łącznie „organy współregulacyjne”). Udzielenie zezwolenia CCP na prowadzenie działalności jako wyznaczony system rozrachunku może zostać obwarowane warunkami. Zarządzenia wyznaczające zatwierdzają szczegółowe zasady i procedury wewnętrzne wyznaczonego system rozrachunku, które zawierają wymogi, które wyznaczone systemy rozrachunku muszą spełniać i które są zgodne ze sformułowaną na wysokim szczeblu polityką organów współregulacyjnych opublikowaną przez te organy. Na mocy ustawy o Banku Rezerw Nowej Zelandii z 1989 r. wyznaczone systemy rozrachunku muszą spełniać odpowiednie międzynarodowe standardy dotyczące systemów rozliczeń i rozrachunku, w tym zasady dotyczące infrastruktury rynku finansowego (dalej „PFMI”) wydane w kwietniu 2012 r. przez Komitet ds. Systemów Płatności i Rozliczeniowych (2) oraz Międzynarodową Organizację Komisji Papierów Wartościowych (dalej „IOSCO”). Organy współregulacyjne przyjęły założenia polityki pt. „Wyznaczanie wyznaczonych systemów rozrachunku i nadzór nad nimi”, w których zobowiązano wyznaczone systemy rozrachunku do stosowania się do PFMI.
(15)

DFSA, jako organ sprawujący nadzór nad AMI, monitoruje AMI w DIFC, aby zapewnić przestrzeganie obowiązujących przepisów. DFSA przysługują wszechstronne uprawnienia do udzielania zezwoleń AMI oraz nakładania na nie kar, w tym m.in. uprawnienie do cofania zezwoleń udzielonych AMI oraz uprawnienie do nakładania na nie sankcji. Bieżący nadzór prowadzi DFSA. DFSA stosuje cykl nieprzerwanego zarządzania ryzykiem obejmujący identyfikację, ocenę, hierarchizację i ograniczanie ryzyka. Ustawa regulacyjna z 2004 r. przyznaje DFSA duże uprawnienia w zakresie egzekwowania ustanowionych przez ten urząd przepisów i zasad. DFSA jest uprawniony do prowadzenia dochodzeń w sprawie podejrzeń naruszenia ustanowionych przez niego zasad oraz przysługuje mu prawo prowadzenia kontroli, uzyskiwania – w trybie przymusowym – wglądu do ksiąg rachunkowych i dokumentacji oraz zobowiązywania osób fizycznych do udziału w przesłuchaniach pod przysięgą lub przyrzeczeniem. DFSA może m.in. nakładać kary finansowe, udzielać publicznych nagan oraz zakazywać osobom podejmowania działalności na terenie DIFC.
(72)

Korzyść dla klubu grającego w krajowej pierwszej lidze może ponadto mieć wpływ na konkurencję i wymianę handlową między państwami członkowskimi. Wszystkie kluby objęte opodatkowaniem na zasadach mających zastosowanie do organizacji non-profit są, co najmniej na pewnym etapie, w krajowej pierwszej ligi. Kluby grające w pierwszej i drugiej lidze rywalizują o wystąpienie w rozgrywkach europejskich i są aktywne na rynkach merchandisingu i praw do transmisji telewizyjnej. Prawa do transmisji, merchandising i sponsorowanie są źródłami przychodów, o które kluby należące do krajowej pierwszej ligi konkurują z innymi klubami krajowymi i zagranicznymi. Im większymi środkami finansowymi dysponują kluby w celu przyciągnięcia lub utrzymania najlepszych graczy, tym lepsze wyniki mogą osiągać w zawodach sportowych, co daje szansę większych przychodów ze wspomnianej działalności. Ponadto struktura własności klubów jest międzynarodowa.
4.

Dokumenty związane z postępowaniami przetargowymi i umowa o konserwację systemów teleinformatycznych odizolowanych od sieci informatycznej noszą oznaczenie FIDUCIA, jeżeli zawierają informacje, których nieuprawnione ujawnienie mogłoby zaszkodzić bezpieczeństwu Unii, jej państwa członkowskiego lub państw członkowskich lub też utrzymywaniu przez nie stosunków międzynarodowych. Dokument określający aspekty bezpieczeństwa stanowiący załącznik do tej umowy zawiera postanowienia zobowiązujące wykonawcę do przestrzegania minimalnych norm określonych w niniejszej decyzji. Nieprzestrzeganie tych minimalnych norm może stanowić wystarczający powód do rozwiązania umowy.
7.

Rejestracja, zgodnie z pkt 5 i 6, informacji FIDUCIA w rejestrze informacji FIDUCIA odbywa się bez uszczerbku dla rejestracji do celów postępowania dokonywanej przez osoby, które zostały upoważnione do dostępu do informacji FIDUCIA w sekretariacie.
(6)

Należy podpisać w imieniu Unii Protokół i stosować go tymczasowo, do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia. Art. 127 ust. 4 Protokołu przewiduje jego tymczasowe stosowanie. Ze względu na tymczasowe stosowanie Protokołu Umowę również stosuje się na tymczasowo.
(7)

Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do TUE i do TFUE, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie obronne. W związku z tym Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani nie ma ona do niej zastosowania.
(8)

W świetle powyższego Agencja zwróciła się do Komisji o zapewnienie, aby art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 216/2008 przestał mieć zastosowanie do certyfikatów uznania przyznawanych przez HATA w drodze egzaminu z wiedzy podstawowej na temat modułów technicznych oraz do licencji określonych w części 66 wydawanych przez właściwe organy państw członkowskich na podstawie certyfikatów uznania. Poza tym Agencja stwierdziła, że właściwe organy są zobowiązane do podjęcia stosownych działań naprawczych i środków ochronnych w celu zaradzenia zagrożeniom bezpieczeństwa.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 348/56

DECYZJA RADY (UE) 2016/2355

z dnia 12 grudnia 2016 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu utworzonego na mocy Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony, w odniesieniu do sporządzenia listy arbitrów

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony (1) (zwany dalej „Układem”) wszedł w życie dnia 1 lipca 2016 r.

(2) Zgodnie z art. 404 ust. 1 Układu Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu, określonym w art. 438 ust. 4 Układu, sporządza, nie później niż sześć miesięcy po wejściu w życie Układu, listę co najmniej 15 osób do pełnienia funkcji arbitrów w postępowaniach mających na celu rozstrzygnięcie sporu.

(3) Projekt listy osób do pełnienia funkcji arbitrów w postępowaniach mających na celu rozstrzygnięcie sporu był przedmiotem dyskusji między Stronami. Zgodnie z art. 404 ust. 1 Układu, projekt listy zawiera pięciu kandydatów na arbitrów przedstawionych przez Unię, pięciu kandydatów na arbitrów przedstawionych przez Republikę Mołdawii i pięciu obywateli państw trzecich, którzy mogą pełnić funkcję przewodniczących organu arbitrażowego.

(4) Należy zatem ustalić stanowisko, jakie powinno zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu w odniesieniu do listy osób do pełnienia funkcji arbitrów w postępowaniach mających na celu rozstrzygnięcie sporu,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu w odniesieniu do sporządzenia listy osób do pełnienia funkcji arbitrów w postępowaniach mających na celu rozstrzygnięcie sporu, oparte jest na projekcie decyzji tego Komitetu dołączonym do niniejszej decyzji.

Przedstawiciele Unii w Komitecie Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu mogą uzgodnić niewielkie poprawki techniczne do projektu decyzji bez konieczności przyjmowania przez Radę kolejnej decyzji.

Artykuł 2

Po przyjęciu decyzji przez Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu decyzja ta zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 grudnia 2016 r. W imieniu Rady G. MATEČNÁ Przewodniczący

(1) Dz.U. L 260 z 30.8.2014, s. 4.
(6)

W momencie przekroczenia progu na 2016 r. przywóz świeżych bananów z Nikaragui stanowił 0,6 % całkowitego przywozu do Unii Europejskiej świeżych bananów objętych mechanizmem stabilizacyjnym. Ponadto w okresie od stycznia do sierpnia 2016 r. przywóz z Nikaragui stanowił 0,36 % całkowitego przywozu świeżych bananów do Unii Europejskiej. Na podstawie prognozy przywozu do końca 2016 r. i uwzględniając wielkość dotychczasowego miesięcznego przywozu w 2016 r., można założyć, że przywóz bananów z Nikaragui prawdopodobnie nie przekroczy 1 % całkowitego przywozu za cały rok 2016. Udział rocznej wielkości przywozu z Nikaragui będzie podobny do udziału w 2015 r.
(2)

Zgodnie z art. 13 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1257/2013 prowadzący zakład recyklingu statków w terminie 14 dni od zakończenia całkowitego lub częściowego recyklingu zgodnie z planem recyklingu statku, jest zobowiązany przesyłać organowi administracji, który wydał świadectwo gotowości statku do recyklingu, oświadczenie o zakończeniu recyklingu. Format oświadczenia o zakończeniu recyklingu musi być spójny z dodatkiem 7 do Międzynarodowej konwencji o bezpiecznym i ekologicznie racjonalnym recyklingu statków przyjętej w Hongkongu w dniu 15 maja 2009 r. (zwanej dalej „konwencją z Hongkongu”).
(26)

Unijna pomoc makrofinansowa powinna być uzależniona od warunków dotyczących polityki gospodarczej, które mają zostać określone w protokole ustaleń. W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania i ze względu na efektywność Komisja powinna być uprawniona do negocjowania takich warunków z władzami Jordanii pod nadzorem komitetu przedstawicieli państw członkowskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011. Na mocy tego rozporządzenia procedura doradcza powinna, co do zasady, mieć zastosowanie we wszystkich przypadkach innych niż te określone we wspomnianym rozporządzeniu. Mając na uwadze potencjalnie duży wpływ pomocy w kwocie większej niż 90 mln EUR, w odniesieniu do takich operacji należy stosować procedurę sprawdzającą. Mając na uwadze kwotę unijnej pomocy makrofinansowej dla Jordanii, w odniesieniu do przyjęcia protokołu ustaleń oraz do obniżenia, zawieszania lub anulowania pomocy powinna mieć zastosowanie procedura sprawdzająca,
(3)

W dniu 11 maja 2016 r. Estonia złożyła wniosek o uruchomienie EFG w związku ze zwolnieniami w przedsiębiorstwach Eesti Energia AS, Nitrofert AS i Viru Keemia Grupp AS w Estonii. Wniosek został uzupełniony o dodatkowe informacje złożone zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek ten spełnia wymogi dotyczące określenia wkładu finansowego z EFG, ustanowione w art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013.
(26)

Unijna pomoc makrofinansowa powinna być uzależniona od spełniania warunków dotyczących polityki gospodarczej, które mają zostać określone w protokole ustaleń. W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania i ze względu na efektywność Komisja powinna być uprawniona do negocjowania tych warunków z władzami Tunezji pod nadzorem komitetu przedstawicieli państw członkowskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011. Na mocy tego rozporządzenia procedura doradcza powinna, co do zasady, mieć zastosowanie we wszystkich przypadkach innych niż określone we wspomnianym rozporządzeniu. Mając na uwadze potencjalnie duży wpływ pomocy w kwocie większej niż 90 mln EUR, w odniesieniu do takich operacji należy stosować procedurę sprawdzającą. Mając na uwadze kwotę unijnej pomocy makrofinansowej dla Tunezji, w odniesieniu do przyjęcia protokołu ustaleń oraz do obniżenia, zawieszania lub anulowania pomocy zastosowanie powinna mieć procedura sprawdzająca,
(2)

Zgodnie z art. 91 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (4): a) członkowie organów zarządzających nadzorowanych podmiotów muszą zawsze cieszyć się wystarczająco dobrą opinią i posiadać wystarczającą wiedzę, umiejętności i doświadczenie do wykonywania swoich obowiązków, a organ zarządzający jako całość musi posiadać odpowiednią wiedzę, umiejętności i doświadczenie, by zrozumieć działalność instytucji; b) wszyscy członkowie organu zarządzającego muszą poświęcać wystarczającą ilość czasu wykonywaniu swoich funkcji w instytucji oraz, przy uwzględnieniu indywidualnych okoliczności oraz charakteru, skali i stopnia złożoności działalności instytucji, liczba funkcji dyrektorskich, jakie członek organu zarządzającego pełni, nie może przekraczać określonej liczby; c) poszczególni członkowie organu zarządzającego muszą działać w sposób uczciwy i etyczny oraz zachowywać niezależność osądu; oraz d) nadzorowane podmioty muszą wprowadzić politykę propagującą różnorodność w ramach organu zarządzającego.
(137)

Zwolnienie częstotliwości (dywidenda cyfrowa) to istotny czynnik przyczyniający się do realizacji celów Europejskiej agendy cyfrowej (90), która stanowi jedną z inicjatyw przewodnich w ramach strategii „Europa 2020” (91). Jedynym z celów wspomnianej Europejskiej agendy cyfrowej jest zagwarantowanie powszechnego dostępu szerokopasmowego o coraz większej szybkości, w przypadku którego zaproponowano stosowanie niektórych częstotliwości zwolnionych w ramach dywidendy cyfrowej dla bezprzewodowego internetu szerokopasmowego (92). W tym kontekście decyzja 243/2012/UE nakazuje, aby wszystkie państwa członkowskie do dnia 1 stycznia 2013 r. umożliwiły wykorzystanie pasma 800 MHz na potrzeby usług łączności elektronicznej. Komisja została uprawniona do przyznawania odstępstw do 2015 r. w przypadku wystąpienia wyjątkowych okoliczności krajowych lub lokalnych.
2)

warunki szczegółowe: a) „inwestycja musi być utrzymana w regionie otrzymującym pomoc przez okres co najmniej pięciu lat lub – w przypadku małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) – trzech lat”; szereg przedsiębiorstw skorzystało z wyników inwestycji; węgierski model zintegrowanego zarządzania innowacjami jest dostępny na bieżąco. ValDeal zobowiązał się do kontynuowania działalności do dnia 30 listopada 2013 r.; b) „aktywa niematerialne i prawne, aby kwalifikować się do pomocy, muszą: (i) być wykorzystywane wyłącznie w zakładzie otrzymującym pomoc regionalną; (ii) być uznawane za aktywa podlegające amortyzacji; (iii) zostać nabyte od stron trzecich na warunkach rynkowych; (iv) zostać ujęte w aktywach przedsiębiorstwa i pozostać w zakładzie otrzymującym pomoc regionalną przez okres co najmniej pięciu lat lub trzech lat w przypadku małych i średnich przedsiębiorstw”. Know-how zakupione przez ValDeal spełniało kryteria dotyczące aktywów niematerialnych i prawnych określone w rozporządzeniu w sprawie wyłączenia grupowego w odniesieniu do pomocy regionalnej. Know-how zakupiono od osoby trzeciej po cenie rynkowej. Ponadto zakupione know-how i skapitalizowany rozwój eksperymentalny były wykorzystywane wyłącznie przez ValDeal i wyłącznie w obiekcie utworzonym w celu wdrożenia projektu inwestycyjnego; c) „w przypadkach, w których pomoc obliczona jest na podstawie kosztów inwestycji w aktywa materialne oraz aktywa niematerialne i prawne lub kosztów nabycia w przypadku przejęć, beneficjent musi wnieść wkład własny pochodzący ze środków własnych lub z zewnętrznych źródeł finansowania, w formie pozbawionej znamion pomocy publicznej, odpowiadający co najmniej 25 % kosztów kwalifikowanych”. Obliczenia dotyczące intensywności pomocy potwierdzają, że wymóg w zakresie zasobów własnych również został spełniony.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 234/7

Sprostowanie do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2017/1282 z dnia 14 lipca 2017 r. w sprawie niezatwierdzenia 2-metylo-1,2-benzysotiazol-3(2H)-onu jako substancji czynnej przeznaczonej do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 13

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 184 z dnia 15 lipca 2017 r. )

1. Strona 69, tytuł; strona 69, motyw 5; strona 69, art. 1:

zamiast:

„2-metylo-1,2-benzysotiazol-3(2H)-onu”,

powinno być:

„2-metylo-1,2-benzyloizotiazol-3(2H)-onu”.

2. Strona 69, motyw 1; strona 69, motyw 4:

zamiast:

„2-metylo-1,2-benzysotiazol-3(2H)-on”,

powinno być:

„2-metylo-1,2-benzyloizotiazol-3(2H)-on”.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 55/60

Sprostowanie do decyzji Komisji (UE) 2017/2285 z dnia 6 grudnia 2017 r. zmieniającej przewodnik użytkownika, w którym określa się działania konieczne do uczestnictwa w EMAS, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS)

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 328 z dnia 12 grudnia 2017 r. )

Strona 55, załącznik – załącznik I, rysunek 6 powinien mieć brzmienie:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 324/69

Sprostowanie do decyzji Rady (UE) 2017/971 z dnia 8 czerwca 2017 r. określającej uzgodnienia dotyczące planowania i prowadzenia misji wojskowych UE w dziedzinie WPBIO bez mandatu wykonawczego oraz zmieniającej decyzje 2010/96/WPZIB w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa, 2013/34/WPZiB w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) i (WPZiB) 2016/610 w sprawie szkoleniowej misji wojskowej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA)

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 146 z 9 czerwca 2017 r. )

Strona tytułowa, spis treści oraz strona 133, tytuł:

zamiast:

„Decyzja Rady (UE) 2017/971 z dnia 8 czerwca 2017 r. określająca …”,

powinno być:

„Decyzja Rady (WPZiB) 2017/971 z dnia 8 czerwca 2017 r. określająca …”.
(4)

W związku z wyrokami Sądu w sprawach T-182/13 (2), T-433/13 (3), T-158/13 (4), T-5/13 (5), T-45/14 (6), T-539/14 (7) oraz w połączonych sprawach T-423/13 i T-64/14 (8), Moallem Insurance Company, Petropars Operation & Management Company, Petropars Resources Engineering Ltd, Iran Aluminium Company, Iran Liquefied Natural Gas Co., Hanseatic Trade Trust & Shipping (HTTS) GmbH, Naser Bateni, North Drilling Company oraz Good Luck Shipping Company LLC nie są włączone do wykazu osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi, zamieszczonego w załączniku II do decyzji 2010/413/WPZiB.
(4)

W ramach procesu przeglądu Komisja opublikowała zaproszenie do wyrażenia zainteresowania stanowiące zaproszenie do przedstawienia produktów odpowiednich do stosowania jako znacznik skarbowy olejów napędowych i nafty (4). Komisja dąży do ustalenia substancji do znakowania, która jest bardziej skuteczna w odniesieniu do szeregu z góry określonych kryteriów w stosunku do substancji będącej obecnie w użyciu.
2)

art. 14 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUCAP Sahel Mali w okresie od 15 kwietnia 2014 r. do 14 stycznia 2015 r. wynosi 5 500 000 EUR. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUCAP Sahel Mali w okresie od 15 stycznia 2015 r. do 14 stycznia 2016 r. wynosi 11 400 000 EUR. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUCAP Sahel Mali w okresie od dnia 15 stycznia 2016 r. do dnia 14 stycznia 2017 r. wynosi 19 775 000 EUR. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUCAP Sahel Mali w okresie od dnia 15 stycznia 2017 r. do dnia 14 stycznia 2018 r. wynosi 29 800 000 EUR. Decyzje w sprawie finansowej kwoty odniesienia na kolejne okresy podejmuje Rada.”;
(3)

W odniesieniu do pozostałych usług określonych we wniosku Komisja uznała, że warunki wyłączenia nie są spełnione, a zatem dyrektywa 2004/17/WE nadal ma do nich zastosowanie.