DECYZJA KOMISJI (UE) 2016/1332

z dnia 28 lipca 2016 r.

ustalająca ekologiczne kryteria przyznawania oznakowania ekologicznego meblom

(notyfikowana jako dokument nr C(2016) 4778)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 66/2010 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie oznakowania ekologicznego UE (1), w szczególności jego art. 6 ust. 7 i art. 8 ust. 2,

po konsultacji z Komitetem Unii Europejskiej ds. Oznakowania Ekologicznego,

a także mając na uwadze, co następuje:

W rozporządzeniu (WE) nr 66/2010 określono, iż szczegółowe kryteria oznakowania ekologicznego UE należy ustalać w odniesieniu do określonych grup produktów.

Decyzją Komisji 2009/894/WE (2) ustalono kryteria ekologiczne oraz związane z nimi wymogi dotyczące oceny i weryfikacji dla mebli drewnianych, które to wymogi są ważne do dnia 31 grudnia 2016 r.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Grupa produktów „meble” obejmuje jednostki wolnostojące lub zabudowane, których głównym przeznaczeniem jest: przechowywanie, układanie, wieszanie przedmiotów lub wykorzystanie jako powierzchnie do odpoczynku, siedzenia, spożywania posiłków, nauki lub pracy wewnątrz lub na zewnątrz pomieszczeń. Zakres grupy rozszerzono o meble domowe i meble produkowane na zlecenie do użytku domowego lub publicznego. W zakres grupy wchodzą ramy, nogi, stelaże i wezgłowia do łóżek.

2. Wymieniona grupa produktów nie obejmuje:

Artykuł 2

Do celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:

„materiał pochodzący z odzysku / z regeneracji” oznacza materiał, który w innym przypadku zostałby usunięty jako odpad lub wykorzystany do odzysku energii, lecz zamiast tego został zebrany i odzyskany/regenerowany jako surowiec, zamiast nowego surowca pierwotnego, do celów procesu recyklingu lub wytwarzania, zgodnie z normą ISO 14021;

„płyta o wiórach orientowanych” (OSB) oznacza wielowarstwową płytę wykonaną głównie z wiórów drzewnych wraz ze spoiwem, zgodnie z normą EN 300; Pasma wiórów w warstwie zewnętrznej są wyrównane i przebiegają równolegle do długości lub szerokości płyty. Wióry w warstwach wewnętrznych mogą być zorientowane losowo lub wyrównane, zazwyczaj pod kątem prostym do wiórów warstwy zewnętrznej;

każdą substancję lub mieszaninę, wytwarzaną z substancji lub mieszanin, które same nie są objęte zakresem tiret pierwszego, przeznaczoną do niszczenia, odstraszania, unieszkodliwiania organizmów szkodliwych, zapobiegania ich działaniu lub zwalczaniu ich w jakikolwiek sposób inny niż działanie czysto fizyczne lub mechaniczne, oraz

„środki konserwacji i impregnacji drewna” oznaczają produkty biobójcze, które są stosowane w drodze obróbki powierzchni (np. rozpylania, szczotkowania) lub procesów penetracyjnych (np. procesu ciśnieniowo-próżniowego, podwójnego procesu próżniowego) drewna (tj. kłód pozyskanych w tartaku do użytku komercyjnego i do wszystkich przyszłych zastosowań drewna i produktów drewnopochodnych) lub produktów drewnopochodnych, lub które są stosowane na substratach niedrzewnych (np. wyrobach murarskich i budowlanych) wyłącznie w celu zabezpieczenia przylegających produktów drewnianych i drewnopochodnych przed atakiem organizmów niszczących drewno (np. suchego murszu i termitów) zgodnie z definicją przyjętą przez Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN/TC 38 „Trwałość drewna i materiałów drewnopochodnych”);

„substancja” oznacza pierwiastek chemiczny i jego związki w stanie, w jakim występują w przyrodzie lub zostają uzyskane w procesie produkcyjnym, z wszelkimi dodatkami wymaganymi do zachowania ich trwałości oraz wszelkimi zanieczyszczeniami powstałymi w wyniku zastosowanego procesu, wyłączając rozpuszczalniki, które można oddzielić bez wpływu na stabilność i skład substancji zgodnie z definicją w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (6) ;

Artykuł 3

Aby uzyskać oznakowanie ekologiczne UE na mocy rozporządzenia (WE) nr 66/2010, produkt musi należeć do grupy produktów „meble” określonej w art. 1 niniejszej decyzji oraz musi spełniać kryteria ekologiczne oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji określone w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 4

Kryteria ekologiczne dla grupy produktów „meble” oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji obowiązują przez sześć lat od daty przyjęcia niniejszej decyzji.

Artykuł 5

Do celów administracyjnych grupie produktów „meble” przydziela się numer kodu „049”.

Artykuł 6

Decyzja 2009/894/WE traci moc.

Artykuł 7

1. Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 6 wnioski o przyznanie oznakowania ekologicznego UE produktom należącym do grupy produktów „meble drewniane”, złożone przed datą przyjęcia niniejszej decyzji, podlegają ocenie zgodnie z warunkami określonymi w decyzji 2009/894/WE.

2. Wnioski o przyznanie oznakowania ekologicznego UE produktom należącym do grupy produktów „meble drewniane”, złożone w ciągu dwóch miesięcy od daty przyjęcia niniejszej decyzji, mogą być przygotowane według kryteriów określonych w decyzji 2009/894/WE albo według kryteriów określonych w niniejszej decyzji.

Wnioski ocenia się zgodnie z kryteriami, według których zostały przygotowane.

3. Oznakowania ekologiczne UE przyznane zgodnie z kryteriami określonymi w decyzji 2009/894/WE mogą być używane przez 12 miesięcy po dacie przyjęcia niniejszej decyzji.

Artykuł 8

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

(1) Dz.U. L 27 z 30.1.2010, s. 1.

(2) Decyzja Komisji 2009/894/WE z dnia 30 listopada 2009 r. ustalająca ekologiczne kryteria przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego meblom drewnianym (Dz.U. L 320 z 5.12.2009, s. 23).

(3) Decyzja Komisji 2014/391/UE z dnia 23 czerwca 2014 r. ustalająca kryteria ekologiczne przyznawania oznakowania ekologicznego materacom łóżkowym (Dz.U. L 184 z 25.6.2014, s. 18).

(4) Dyrektywa 2004/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie ograniczeń emisji lotnych związków organicznych w wyniku stosowania rozpuszczalników organicznych w niektórych farbach i lakierach oraz produktach do odnawiania pojazdów, a także zmieniająca dyrektywę 1999/13/WE (Dz.U. L 143 z 30.4.2004, s. 87).

(5) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1).

(6) Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).

ZAŁĄCZNIK

RAMY

KRYTERIA OZNAKOWANIA EKOLOGICZNEGO UE

Kryteria przyznawania oznakowania ekologicznego UE meblom:

1. Opis produktu

2. Wymogi ogólne dotyczące substancji i mieszanin stwarzających zagrożenie

3. Drewno, korek, bambus i rattan

4. Tworzywa sztuczne

5. Metale

6. Tapicerskie materiały pokryciowe

7. Tapicerskie materiały wyściełające

8. Szkło: stosowanie metali ciężkich

9. Wymogi dotyczące produktu końcowego

10. Informacje dla konsumentów

11. Informacje widniejące na oznakowaniu ekologicznym UE

WYMOGI W ZAKRESIE OCENY I WERYFIKACJI

W ramach każdego kryterium wskazano szczegółowe wymogi w zakresie oceny i weryfikacji.

W przypadku gdy wnioskodawca jest zobowiązany do przedstawienia deklaracji, dokumentacji, analiz, sprawozdań z badań lub innych dowodów wykazujących zgodność z kryteriami, dokumenty te mogą pochodzić, stosownie do przypadku, od wnioskodawcy lub jego dostawców lub ich poddostawców itd.

Właściwe organy uznają na zasadzie preferencyjnej zaświadczenia wydane przez organy akredytowane zgodnie z odpowiednią normą zharmonizowaną dla laboratoriów badawczych i wzorcujących, a także weryfikacje przeprowadzone przez organy akredytowane zgodnie z odpowiednią normą zharmonizowaną dla organów certyfikujących produkty, procesy i usługi.

W stosownych przypadkach można stosować metody badania inne niż te wskazane dla każdego z kryteriów, jeżeli właściwy organ oceniający wniosek uzna je za metody równoważne.

W stosownych przypadkach właściwe organy mogą wymagać odpowiedniej dokumentacji uzupełniającej i mogą przeprowadzać niezależne weryfikacje.

Warunkiem wstępnym jest spełnienie przez produkt wszystkich odpowiednich wymogów prawnych państwa (państw), w którym(-ych) produkt ma zostać wprowadzony do obrotu. Wnioskodawca oświadcza, że produkt jest zgodny z tymi wymogami.

Kryteria oznakowania ekologicznego UE odzwierciedlają produkty o najlepszym wskaźniku efektywności środowiskowej na rynku meblarskim. Dla ułatwienia oceny kryteria dotyczą głównie poszczególnych materiałów, zważywszy że wiele wyrobów meblarskich zawiera tylko jeden lub dwa spośród wymienionych wyżej materiałów.

Chociaż stosowanie chemikaliów i uwalnianie zanieczyszczeń stanowi część procesu produkcyjnego, substancje stwarzające zagrożenie są wyłączone ze stosowania na tyle, na ile jest to możliwe, albo ich stosowanie jest ograniczane do minimum niezbędnego do zapewnienia odpowiedniego funkcjonowania, a jednocześnie do przestrzegania rygorystycznych norm jakości i bezpieczeństwa w odniesieniu do wyrobów meblarskich. W tym celu warunki odstępstwa dla określonych substancji lub grup substancji przyznaje się w wyjątkowych okolicznościach, aby nie przenosić obciążeń środowiska naturalnego na inne etapy cyklu życia produktów lub rodzaje oddziaływania, i tylko wówczas, gdy na rynku nie są dostępne możliwe do zastosowania rozwiązania alternatywne.

Kryterium 1 – Opis produktu

Właściwemu organowi przedstawia się rysunki techniczne ilustrujące montaż części/materiałów składowych i elementów części/materiałów składowych tworzących końcowy wyrób meblarski oraz jego wymiary wraz z wykazem podstawowych materiałów dotyczącym danego wyrobu, gdzie podana jest całkowita waga samego wyrobu z podziałem na wagi poszczególnych materiałów wchodzących w skład końcowego wyrobu: drewna litego, płyt drewnopochodnych, korka, bambusu, rattanu, tworzyw sztucznych, metali, skóry, tkanin powlekanych, materiałów włókienniczych, szkła oraz materiałów wyściełających/wypełniających.

Wszelkie pozostałe rodzaje materiałów, które nie są objęte zakresem wskazanych powyżej kategorii, wymienia się jako „inne” materiały.

Łączna zawartość „innych” materiałów nie może przekraczać 5 % całkowitej masy wyrobu.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza właściwemu organowi dokumentację obejmującą:

(i) rysunki techniczne ilustrujące różne części/materiały składowe i elementy części/materiałów składowych stosowane do montażu danego wyrobu meblarskiego;

(ii) ogólny wykaz podstawowych materiałów, w którym przedstawia się całkowitą wagę jednostkową wyrobu z podziałem na wagi poszczególnych materiałów wchodzących w skład końcowego wyrobu: drewna litego, płyt drewnopochodnych, korka, bambusu, rattanu, tworzyw sztucznych, metali, skóry, tkanin powlekanych, materiałów włókienniczych, szkła, materiałów wyściełających/wypełniających oraz „innych” materiałów. Waga poszczególnych materiałów jest wyrażona w gramach lub kilogramach oraz jako procent całkowitej wagi jednostkowej wyrobu.

Kryterium 2 – Wymogi ogólne dotyczące substancji i mieszanin stwarzających zagrożenie

Obecność w danym wyrobie i w jego poszczególnych częściach/materiałach składowych substancji określonych zgodnie z art. 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 jako substancje wzbudzające szczególnie duże obawy (SVHC) lub substancje i mieszaniny spełniające kryteria klasyfikacji, oznakowania i pakowania (CLP) zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 (1) w odniesieniu do zagrożeń wymienionych w tabeli 1 podlega ograniczeniu w ramach kryteriów 2.1, 2.2 a) i 2.2 b).

Do celów tego kryterium lista kandydacka SVHC i klasyfikacja według zagrożeń CLP zostały zgrupowane w tabeli 1 zgodnie z ich właściwościami niebezpiecznymi.

Tabela 1

Grupy zagrożeń substancji objętych ograniczeniem

Grupa 1zagrożeń – substancje SVHC i CLP

Zagrożenia, w związku z którymi substancja lub mieszanina jest klasyfikowana do grupy 1:

Substancje ujęte na liście kandydackiej SVHC

Substancje rakotwórcze, mutagennne lub działające szkodliwie na rozrodczość (CMR) kategoria 1 A lub 1B: H340, H350, H350i, H360, H360F, H360D, H360FD, H360Fd, H360Df

Grupa 2 zagrożeń – CLP

Zagrożenia, w związku z którymi substancja lub mieszanina jest klasyfikowana do grupy 2:

CMR kategoria 2: H341, H351, H361f, H361d, H361fd, H362

Toksyczność dla organizmów wodnych kategoria 1: H400, H410

Ostra toksyczność kategoria 1 i 2: H300, H310, H330

Toksyczność przy aspiracji kategoria 1: H304

Działanie toksyczne na narządy docelowe (STOT) kategoria 1: H370, H372

Działanie uczulające na skórę kategoria 1: H317

Grupa 3 zagrożeń – CLP

Zagrożenia, w związku z którymi substancja lub mieszanina jest klasyfikowana jako należąca do grupy 3:

Toksyczność dla organizmów wodnych kategoria 2, 3 i 4: H411, H412, H413

Toksyczność ostra kategoria 3: H301, H311, H331, EUH070

STOT kategoria 2: H371, H373

2.1. Ograniczenie stosowania SVHC

Produkt i jego wszystkie części/materiały składowe nie mogą zawierać substancji SVHC w stężeniach wyższych niż 0,10 % (wagowo).

Nie przewiduje się odstępstw od tego wymogu w stosunku do substancji uwzględnionych na liście kandydackiej SVHC, które są obecne w produkcie lub w jakichkolwiek jego częściach/materiałach składowych w stężeniu powyżej 0,10 % (wagowo).

Materiały włókiennicze, którym przyznano oznakowanie ekologiczne UE na podstawie kryteriów ekologicznych ustanowionych w decyzji Komisji 2014/350/UE (2), uznaje się za spełniające kryterium 2.1.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przygotowuje deklaracje potwierdzające, że żadne części składowe/materiały składowe wykorzystane do montażu produktu nie zawierają substancji SVHC w podanych stężeniach granicznych lub wyższych. Deklaracje muszą odnosić się do najnowszej wersji listy kandydackiej opublikowanej przez ECHA (3).

W przypadku materiałów włókienniczych, którym przyznano oznakowanie ekologiczne UE zgodnie z decyzją 2014/350/UE, jako dowód zgodności należy przedstawić kopię certyfikatu oznakowania ekologicznego UE.

2.2. Ograniczenie stosowania w wyrobach meblarskich substancji i mieszanin sklasyfikowanych zgodnie z CLP

Wymogi podzielono na dwie części stosownie do etapu produkcji danego wyrobu meblarskiego. Część a) dotyczy substancji i mieszanin stosowanych podczas wszelkich czynności wykończeniowych lub montażowych przeprowadzanych bezpośrednio przez producenta mebli. Część b) dotyczy substancji i mieszanin stosowanych podczas produkcji dostarczanych części/materiałów składowych.

Materiały włókiennicze, którym przyznano oznakowanie ekologiczne UE na podstawie kryteriów ekologicznych ustanowionych w decyzji 2014/350/UE, uznaje się za spełniające kryteria 2.2 a) i 2.2 b).

2.2 a) Substancje i mieszaniny stosowane przez producenta mebli

Żadne z klejów, lakierów, farb, podkładów, bejc, produktów biobójczych (takich jak środki do konserwacji i impregnacji drewna), środków zmniejszających palność, wypełniaczy, wosków, olejów, wypełniaczy szczelin, szczeliw, barwników, żywic lub olejów smarowych stosowanych bezpośrednio przez producenta mebli nie mogą być sklasyfikowane zwrotami określającymi zagrożenie według CLP, wyszczególnionymi w tabeli 1, chyba że ich stosowanie jest objęte specjalnym odstępstwem zgodnie z tabelą 2.

2.2 b) Substancje i mieszaniny stosowane przez dostawców określonych części/materiałów składowych

Kryterium to nie ma zastosowania do poszczególnych dostarczonych od dostawców części/materiałów składowych, (i) których waga jest niższa niż 25 g oraz (ii) które nie mają bezpośredniego kontaktu z użytkownikami podczas normalnego użytkowania.

Żadne ze stosowanych przez dostawców substancji lub mieszanin określonych poniższym zakresem nie mogą być klasyfikowane zwrotami określającymi zagrożenie wg CLP wymienionymi w tabeli 1, chyba że ich stosowanie podlega specjalnemu odstępstwu według tabeli 2.

— Drewno lite i płyty drewnopochodne: stosowane kleje, lakiery, farby, bejce, produkty biobójcze (takie jak środki do konserwacji i impregnacji drewna), podkłady, środki zmniejszające palność, wypełniacze, woski, oleje, wypełniacze szczelin, szczeliwa i żywice.

— Tworzywa sztuczne: pigmenty, plastyfikatory, produkty biobójcze i środki zmniejszające palność wykorzystywane jako dodatki.

— Metale: farby, podkłady lub lakiery stosowane na powierzchni metalowej.

— Tapicerki wykonane z materiałów włókienniczych, skóry i tkanin powlekanych: stosowane barwniki, lakiery, wybielacze optyczne, stabilizatory, związki pomocnicze, środki zmniejszające palność, plastyfikatory, produkty biobójcze lub środki uodparniające na wodę/brud/plamy.

— Tapicerskie materiały wyściełające produkty biobójcze, środki zmniejszające palność lub plastyfikatory stosowane w materiałach.

Tabela 2

Wykaz odstępstw w odniesieniu do ograniczeń dotyczących zagrożeń wymienionych w tabeli 1 i warunki ich stosowania

Rodzaj substancji/mieszaniny Zastosowanie Klasyfikacja będąca przedmiotem odstępstwa Warunki odstępstwa a) produkty biobójcze (takie jak środki do konserwacji i impregnacji drewna) Obróbka części składowych wyrobów meblarskich lub materiałów tapicerskich, które zostaną wykorzystane w wyrobie końcowym Wszystkie zagrożenia należące do grupy 2 i 3 wymienione w tabeli 1 oprócz zagrożeń CMR Tylko wówczas, gdy substancja czynna zawarta w produkcie biobójczym jest zatwierdzona lub oczekuje na decyzję w sprawie zatwierdzenia na podstawie rozporządzenia (UE) nr 528/2012 lub znajduje się w załączniku I do tego rozporządzenia, oraz w stosownych przypadkach w następujących okolicznościach: (i) w przypadku puszkowanych środków konserwujących, obecnych w preparatach powłokowych, stosowanych na wewnętrzne lub zewnętrzne części/materiały składowe mebli; (ii) w przypadku środków do konserwacji suchych powłok obecnych w powłokach nakładanych wyłącznie na meble przeznaczone do użytku zewnętrznego; (iii) w przypadku obróbki polegającej na konserwacji i impregnacji drewna, które ma zostać wykorzystane do produkcji mebli przeznaczonych do użytku zewnętrznego, lecz wyłącznie jeżeli pierwotne drewno nie spełnia wymogów dotyczących klasy odporności 1 lub 2 zgodnie z normą EN 350; (iv) w przypadku materiałów włókienniczych lub tkanin powlekanych wykorzystywanych do produkcji wyrobów meblarskich przeznaczonych do użytku zewnętrznego. Weryfikacja: Wnioskodawca przedstawia deklarację w odniesieniu do tych substancji czynnych zawartych w produkcie biobójczym, które zostały wykorzystane, o ile w ogóle, w produkcji różnych części/materiałów składowych wyrobów meblarskich, uzupełniając ją w odpowiednich przypadkach deklaracjami dostawców, odpowiednimi kartami charakterystyki, podając numery CAS oraz załączając wyniki badań wykonanych według normy EN 350. b) środki zmniejszające palność Materiały włókiennicze, skóra, tkaniny powlekane w tapicerskich materiałach pokryciowych, a także materiałach wyściełających H317, H373, H411, H412, H413 Wyrób musi być przeznaczony do zastosowań, które podlegają obowiązkowi spełnienia wymogów w zakresie bezpieczeństwa przeciwpożarowego określonych w normach ISO, EN lub normach i regulacjach państw członkowskich lub sektora zamówień publicznych. c) środki zmniejszające palność/tritlenek antymonu (ATO) H351 Stosowanie ATO jest dozwolone, wyłącznie jeżeli spełnione są wszystkie poniższe warunki: (i) wyrób musi być przeznaczony do zastosowań, które podlegają obowiązkowi spełnienia wymogów w zakresie bezpieczeństwa przeciwpożarowego określonych w normach ISO, EN lub normach i regulacjach państw członkowskich lub sektora zamówień publicznych; (ii) jest stosowany jako synergetyk z materiałami włókienniczymi lub tkaninami powlekanymi; (iii) poziom emisji do powietrza w miejscu pracy, w którym stosuje się środki zmniejszające palność do materiałów włókienniczych, nie może przekraczać dopuszczalnej wartości narażenia zawodowego wynoszącej 0,50 mg/m3 w czasie ośmiu godzin. d) nikiel Metalowe części składowe H317, H351, H372 Dopuszczony tylko do zastosowań w częściach składowych ze stali nierdzewnej lub powleczonych niklem i w przypadku gdy tempo uwalniania niklu jest niższe niż 0,5 μg/cm2/tydzień zgodnie z normą EN 1811. e) związki chromu H317, H411 Odstępstwo to ma zastosowanie wyłącznie do związków chromu (III) wykorzystywanych w procesach powlekania elektrolitycznego (np. chlorek chromu (III)). f) związki cynku H300, H310, H330, H400, H410 Odstępstwo ma zastosowanie wyłącznie do związków cynku wykorzystywanych w procesach powlekania elektrolitycznego lub cynkowania na gorąco (np. tlenek cynku, chlorek cynku i cyjanek cynku). g) barwniki do barwienia i nadrukowywania bez użycia pigmentów Materiały włókiennicze, skóra i tkaniny powlekane w materiałach tapicerskich do mebli H301, H311, H317, H331 Jeżeli w farbiarniach i drukarniach stosuje się preparaty barwnikowe bezpyłowe lub automatyczne dozowanie i rozprowadzanie barwników w celu ograniczenia narażenia pracowników. H411, H412, H413 W procesach barwienia, w których wykorzystuje się barwniki reaktywne, działające bezpośrednio, kadziowe lub siarkowe objęte tymi klasyfikacjami, należy spełnić co najmniej jeden z następujących warunków: (i) zastosowanie barwników o wysokim stopniu powinowactwa; (ii) uzyskanie wartości wskaźnika odrzuceń poniżej 3,0 %; (iii) zastosowanie oprzyrządowania do dopasowywania barw; (iv) wdrożenie standardowych procedur operacyjnych na potrzeby procesu barwienia; (v) stosowanie środków do usuwania barwników przy oczyszczaniu ścieków (*). Te warunki nie dotyczą stosowania barwienia roztworem i/lub druku cyfrowego. h) rozjaśniacze optyczne Materiały włókiennicze, skóra i tkaniny powlekane w materiałach tapicerskich do mebli H411, H412, H413 Rozjaśniacze optyczne można stosować wyłącznie w następujących przypadkach: (i) przy wykonywaniu nadruków w kolorze białym; (ii) jako dodatki w procesie produkcji akrylu, poliamidu lub poliestru z udziałem materiałów pochodzących z recyklingu. i) środki uodparniające na wodę, brud i plamy Stosowanie we wszelkiej obróbce powierzchniowej części/materiałów składowych wyrobów meblarskich H413 Środek uodparniający i produkty jego degradacji muszą: (i) być łatwo i/lub naturalnie biodegradowalne; albo (ii) mieć niski potencjał biokumulacji (współczynnik podziału n-oktanol/woda log Kow ≤ 3,2 lub współczynnik biokoncentracji (BCF) < 100) w środowisku wodnym, w tym w osadach wodnych. j) stabilizatory i lakiery Stosowane w produkcji tkanin powlekanych H411, H412, H413 Aby ograniczyć narażenie pracowników, należy stosować automatyczne dozowniki lub środki ochrony indywidualnej. Co najmniej 95 % tych dodatków musi wykazywać 80 % degradacji rozpuszczalnego węgla organicznego w ciągu 28 dni, przy użyciu metody badawczej OECD 303 A/B lub ISO 11733. k) środki pomocnicze (obejmujące nośniki, środki wyrównujące, środki dyspergujące, środki powierzchniowo czynne, zagęszczacze, substancje wiążące) Stosowane w obróbce materiałów tapicerskich przeznaczonych do wyrobów meblarskich (materiałów włókienniczych, skóry lub tkanin powlekanych) H301, H311, H317, H331, H371, H373, H411, H412, H413, EUH070 Receptury są przygotowywane przy użyciu automatycznych systemów dozowania, a procesy są zgodne ze standardowymi procedurami operacyjnymi. Substancje zaklasyfikowane jako H311 lub H331 nie mogą być obecne na materiałach w stężeniach większych niż 1,0 % (w/w). l) farby, lakiery, żywice i kleje Wszelkie części/materiały składowe wyrobów meblarskich H304, H317, H412, H413, H371, H373 Należy przedstawić kartę charakterystyki (SDS) mieszaniny chemicznej, w której są wyraźnie wskazane odpowiednie środki ochrony indywidualnej i właściwe procedury dotyczące przechowywania, przenoszenia, użytkowania i usuwania tych mieszanin podczas stosowania oraz deklarację zawierającą dowód zgodności z wymienionymi środkami. H350 Ma zastosowanie wyłącznie do żywic na bazie formaldehydu, w przypadku gdy zawartość wolnego formaldehydu w preparacie z żywicy (żywice, kleje i utwardzacze) nie przekracza 0,2 % (w/w) na podstawie badania metodą określoną w ISO 11402 lub metodą równoważną. m) oleje smarowe W częściach składowych wykonujących powtarzalne ruchy podczas normalnego użytkowania Wszystkie zagrożenia należące do grupy 2 oprócz CMR oraz wszystkie zagrożenia należące do grupy 3 wymienione w tabeli 1 Stosowanie smarów jest dozwolone wyłącznie wtedy, gdy można wykazać w drodze odpowiednich testów OECD lub ISO, że są one szybko lub pierwotnie biodegradowalne w środowisku wodnym, w tym w osadach wodnych.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedkłada deklarację zgodności z kryterium 2.2 a) i 2.2 b) w stosownych przypadkach popartą deklaracjami dostawców. Do deklaracji należy załączyć wykazy stosowanych mieszanin lub substancji wraz z informacjami dotyczącymi zaklasyfikowania lub niezaklasyfikowania do określonego zwrotu zagrożenia.

W celu uzupełnienia deklaracji dotyczącej klasyfikacji lub braku klasyfikacji poszczególnych substancji lub mieszanin należy przedstawić następujące informacje:

(i) numer CAS, WE lub numer z wykazu (w stosownych przypadkach w odniesieniu do mieszanin);

(ii) postać fizyczną i stan, w jakich dana substancja lub mieszanina jest stosowana;

(iii) zharmonizowane klasyfikacje zagrożeń CLP w odniesieniu do substancji;

(iv) wpisy z dokonanej samoklasyfikacji w bazie danych substancji zarejestrowanych REACH prowadzonej przez ECHA (4) (jeżeli klasyfikacja zharmonizowana nie jest dostępna);

(v) klasyfikacje mieszanin zgodnie z kryteriami określonymi w rozporządzeniu CLP.

Przy uwzględnianiu wpisów samoklasyfikacji w bazie danych substancji zarejestrowanych REACH pierwszeństwo mają wpisy będące przedmiotem wspólnych wniosków.

W przypadku gdy klasyfikacja została zarejestrowana jako „zawierająca niekompletne dane” lub „niejednoznaczna” według zapisu w bazie danych substancji zarejestrowanych REACH lub gdy substancja nie została jeszcze zarejestrowana w systemie REACH, należy przedstawić takie dane toksykologiczne zgodne z wymogami określonymi w załączniku VII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, które umożliwią dokonanie jednoznacznej samoklasyfikacji zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 oraz wytycznymi ECHA. W przypadku zawierających „niekompletne dane” lub „niejednoznacznych”zapisów w bazie danych samoklasyfikacja wymaga weryfikacji, przy czym akceptuje się następujące źródła informacji:

(i) badania toksykologiczne i oceny zagrożenia przeprowadzone przez partnerskie agencje regulacyjne ECHA (5), organy regulacyjne państw członkowskich lub organy międzyrządowe;

(ii) karta charakterystyki (SDS) w pełni uzupełniona zgodnie z załącznikiem II do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006;

(iii) udokumentowana ekspertyza dostarczona przez specjalistę toksykologa. Opiera się ona na przeglądzie literatury naukowej i danych badawczych oraz, w razie potrzeby, na wynikach nowych badań przeprowadzonych przez niezależne laboratoria stosujące metody zatwierdzone przez ECHA;

(iv) zaświadczanie, w stosownych przypadkach oparte na ekspertyzie, wydane przez akredytowaną jednostkę oceniającą zgodność, która przeprowadza oceny zagrożeń zgodnie z Globalnie Zharmonizowanym Systemem Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów (GHS) lub systemami klasyfikacji zagrożeń CLP.

Informacje o niebezpiecznych właściwościach substancji lub mieszanin zgodnie z załącznikiem XI do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 mogą być generowane w inny sposób niż na podstawie badań, np. za pomocą alternatywnych metod, takich jak metody in vitro, ilościowe modele zależności struktura-aktywność lub też grupowanie substancji lub korzystanie z danych dla innych substancji.

W odniesieniu do podlegających odstępstwu substancji i mieszanin wymienionych w tabeli 2 wnioskodawca przedstawia dowód potwierdzający, że spełnione są wszystkie warunki dotyczące odstępstwa.

Uznaje się, że materiały włókiennicze, którym przyznano oznakowanie ekologiczne UE zgodnie z decyzją 2014/350/UE, są zgodne z tym kryteriami 2.2 a) i 2.2 b), jednakże należy dostarczyć kopię certyfikatu oznakowania ekologicznego UE.

Kryterium 3 – Drewno, korek, bambus i rattan

Termin „drewno” stosuje się nie tylko do drewna litego, lecz również do zrębków i włókien drzewnych. Jeżeli kryteria dotyczą wyłącznie płyt drewnopochodnych, jest to wskazane w tytułach tych kryteriów.

W żadnej części wyrobu meblarskiego nie stosuje się folii z tworzywa sztucznego wyprodukowanych z wykorzystaniem chlorku winylu.

3.1. Zrównoważone wykorzystanie drewna, korka, bambusu i rattanu

Kryterium to ma zastosowanie wyłącznie wówczas, gdy zawartość drewna lub płyt drewnopochodnych przekracza 5 % w/w wagi produktu końcowego (bez opakowania).

Wszelkie rodzaje drewna, korka, bambusu i rattanu muszą być objęte certyfikatami kontroli pochodzenia produktu wydawanymi w ramach niezależnego systemu certyfikacji prowadzonego przez osoby trzecie, takie jak rada ds. zrównoważonej gospodarki leśnej (ang. Forest Stewardship Council, FSC), program uznawania systemów certyfikacji lasów (Programme for the Endorsement of Forest Certification, PEFC) lub równoważne.

Drewno, korek, bambus i rattan nie pochodzą od gatunków modyfikowanych genetycznie i muszą być objęte ważnymi certyfikatami zrównoważonej gospodarki leśnej wydawanymi w ramach niezależnego systemu certyfikacji prowadzonego przez osoby trzecie, takie jak FSC, PEFC lub równoważne.

Jeżeli system certyfikacji dopuszcza mieszanie materiałów niecertyfikowanych z materiałami posiadającymi certyfikaty lub pochodzącymi z recyklingu w produkcie lub linii produkcyjnej, wówczas co najmniej 70 % materiału z drewna, korka, bambusu lub rattanu, stosownie do przypadku, musi stanowić certyfikowany materiał pierwotny lub materiał pochodzący z recyklingu.

Materiały niecertyfikowane podlegają systemowi weryfikacji, który zapewnia ich legalne pozyskanie oraz ich zgodność z wszelkimi pozostałymi wymogami systemu certyfikacji w odniesieniu do materiałów niecertyfikowanych.

Jednostki certyfikujące wydające certyfikaty zrównoważonej gospodarki leśnej lub certyfikaty kontroli pochodzenia produktu są akredytowane lub uznawane w ramach tego systemu certyfikacji.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca lub dostawca materiału, stosownie do przypadku, dostarcza deklarację zgodności popartą ważnym(-i) certyfikatem(-ami) kontroli pochodzenia produktu wydanym(-i) przez niezależną jednostkę w odniesieniu do wszystkich rodzajów materiału z drewna, korka, bambusu lub rattanu wykorzystywanego w produkcie lub na linii produkcyjnej oraz wykazuje, że co najmniej 70 % tego materiału pochodzi z lasów lub obszarów zarządzanych zgodnie z zasadami zrównoważonej gospodarki leśnej lub ze źródeł wtórnych spełniających wymogi określone w ramach właściwego niezależnego systemu kontroli pochodzenia produktu. Jako niezależne systemy certyfikacji prowadzone przez strony trzecie przyjmuje się FSC, PEFC lub systemy równoważne. W przypadku gdy dany system nie wymaga jednoznacznie, aby cały materiał pierwotny pochodził od gatunków niemodyfikowanych genetycznie, należy to wykazać za pomocą dodatkowych dowodów.

Jeżeli w produkcie lub na linii produkcyjnej znajduje się niecertyfikowany materiał pierwotny, należy przedstawić dowód potwierdzający, że zawartość niecertyfikowanego materiału pierwotnego nie przekracza 30 % oraz że podlega on systemowi weryfikacji gwarantującemu jego legalne pochodzenie oraz zgodność z wszelkimi pozostałymi wymogami systemu certyfikacji w odniesieniu do materiałów niecertyfikowanych.

3.2. Substancje objęte ograniczeniami

Oprócz warunków ogólnych dotyczących substancji stwarzających zagrożenie określonych w ramach kryterium 2 poniższe warunki mają szczególne zastosowanie do wszelkich części składowych wyrobów meblarskich wykonanych z drewna, korka, bambusu lub ratanu lub w szczególności wyłącznie do płyt drewnopochodnych, w przypadku gdy termin „płyty drewnopochodne” pojawia się w tytule danego kryterium:

3.2 a) Zanieczyszczenia obecne w drewnie pochodzącym z recyklingu wykorzystanym w płytach drewnopochodnych

Wszelkie włókna lub zrębki drzewne pochodzące z recyklingu wykorzystywane w produkcji płyt drewnopochodnych poddaje się badaniom zgodnie z normą Europejskiej Federacji Producentów Paneli (ang. European Panel Federation, EPF) dotyczącą warunków dostaw drewna pochodzącego z recyklingu (6) i muszą one odpowiadać wartościom granicznym dotyczącym zanieczyszczeń wskazanym w tabeli 3.

Tabela 3

Wartości graniczne dotyczące zanieczyszczeń w drewnie pochodzącym z recyklingu

Zanieczyszczenie Wartości graniczne (mg/kg drewna pochodzącego z recyklingu) Zanieczyszczenie Wartości graniczne (mg/kg drewna pochodzącego z recyklingu) Arsen (As) 25 Rtęć (Hg) 25 Kadm (Cd) 50 Fluor (F) 100 Chrom (Cr) 25 Chlor (Cl) 1 000 Miedź (Cu) 40 Pentachlorofenol (PCP) 5 Ołów (Pb) 90 Kreozot (benzo(a)piren) 0,5

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza:

(i) deklarację producenta płyt drewnopochodnych, że do produkcji płyt nie zostały wykorzystane żadne włókna drzewne pochodzące z recyklingu; lub

(ii) deklarację producenta płyt drewnopochodnych, że wszelkie wykorzystane włókna drzewne z recyklingu zostały poddane badaniom na reprezentatywnych próbkach zgodnie z normą EPF z 2002 r. dotyczącą warunków dostaw drewna pochodzącego z recyklingu, popartą odpowiednimi sprawozdaniami z badań potwierdzającymi zgodność próbek drewna pochodzącego z recyklingu z wartościami granicznymi określonymi w tabeli 3;

(iii) deklarację producenta płyt drewnopochodnych, że wszelkie wykorzystane włókna drzewne z recyklingu zostały poddane badaniom na reprezentatywnych próbkach zgodnie z innymi równoważnymi normami, w których określono równoważne lub bardziej restrykcyjne wartości graniczne wobec normy EPF z 2002 r. dotyczącej warunków dostaw drewna pochodzącego z recyklingu, popartą odpowiednimi sprawozdaniami z badań potwierdzającymi zgodność próbek drewna pochodzącego z recyklingu z wartościami granicznymi określonymi w tabeli 3.

3.2 b) Metale ciężkie w farbach, podkładach i lakierach

Farby, podkłady i lakiery stosowane na powierzchni drewna lub materiałów drewnopochodnych nie mogą zawierać substancji na bazie kadmu, ołowiu, chromu (VI), rtęci, arsenu lub selenu w stężeniach przekraczających 0,010 % w/w w odniesieniu do poszczególnych metali zawartych w puszce farby, w preparacie podkładowym lub lakierniczym.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca lub dostawca materiału, stosownie do przypadku, przedkłada deklarację zgodności z niniejszym kryterium i przedstawia odpowiednie karty charakterystyki przekazane przez dostawców stosowanych farb, podkładów lub lakierów.

3.2 c) Zawartość LZO w farbach, podkładach i lakierach

Niniejsze kryterium nie ma zastosowania do surowych powierzchni drewnianych lub do naturalnych powierzchni drewnianych pokrytych mydłem, woskiem lub olejem.

Niniejsze kryterium ma zastosowanie wyłącznie wówczas, gdy zawartość drewna lub płyt drewnopochodnych z nałożoną powłoką (z wyłączeniem surowych powierzchni drewnianych lub naturalnych powierzchni drewnianych pokrytych mydłem, woskiem lub olejem) przekracza 5 % w/w końcowego wyrobu meblarskiego (z wyłączeniem opakowania).

Spełnienie wymogów niniejszego kryterium nie jest konieczne, jeżeli można wykazać zgodność z wymogami kryterium 9.5.

Zawartość LZO we wszelkich farbach, podkładach lub lakierach wykorzystywanych do powlekania drewna lub płyt drewnopochodnych stosowanych w danym wyrobie meblarskim nie może przekraczać 5 % (stężenie w puszce).

Powłoki o wyższej zawartości LZO mogą być jednak stosowane, jeżeli można wykazać, że:

— całkowita ilość LZO w farbie, podkładzie lub lakierze stosowanych podczas nakładania powłoki wynosi mniej niż 30 g/m2 pokrywanej powierzchni; albo

— całkowita ilość LZO w farbie, podkładzie lub lakierze stosowanych podczas nakładania powłoki wynosi 30–60 g/m2 pokrywanej powierzchni, a jakość wykończenia powierzchni spełnia wszystkie wymogi określone w tabeli 4.

Tabela 4

Wymogi w zakresie jakości wykończenia powierzchni, w przypadku gdy stosowana ilość LZO wynosi 30–60 g/m2

Norma badania Stan Wymagany wynik EN 12720. Meble – Ocena odporności powierzchni na zimne płyny Kontakt z wodą Brak zmian po 24-godzinnym kontakcie Kontakt z tłuszczem Brak zmian po 24-godzinnym kontakcie Kontakt z alkoholem Brak zmian po 1-godzinnym kontakcie Kontakt z kawą Brak zmian po 1-godzinnym kontakcie EN 12721. Meble – Ocena odporności powierzchni na ciepło w próbie na mokro Kontakt ze źródłem ciepła o temperaturze 70 °C Brak zmian po badaniu EN 12722. Meble – Ocena odporności powierzchni na ciepło w próbie na sucho Kontakt ze źródłem ciepła o temperaturze 70 °C Brak zmian po badaniu EN 15186. Meble – Ocena odporności powierzchni na zarysowanie Kontakt z końcówką diamentową rylca do zarysowań metoda A: brak zarysowań ≥ 0,30 mm przy zastosowaniu siły 5N; lub metoda B: brak widocznych zarysowań w ≥ 6 szczelinach szablonu wziernikowego przy zastosowaniu siły 5N

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedkłada deklarację zgodności określającą, czy zgodność została osiągnięta, ponieważ dany wyrób meblarski podlega zwolnieniu z obowiązku spełnienia tego kryterium, bądź też czy została osiągnięta poprzez kontrolowane stosowanie LZO podczas nakładania powłoki.

W tym drugim przypadku deklaracja wnioskodawcy musi zostać poparta dostarczonymi przez dostawcę farby, podkładu lub lakieru informacjami o zawartości LZO i gęstości farby, podkładu lub lakieru (obie wartości podaje się w g/L) oraz wyliczeniem faktycznej zawartości procentowej LZO.

Jeżeli zawartość LZO w farbie, podkładzie lub lakierze przekracza 5 % (stężenie w puszce), wówczas wnioskodawca:

(i) przedstawia obliczenia wykazujące, że faktyczna ilość LZO w powłoce nałożonej na powierzchnię końcowego wyrobu meblarskiego po montażu wynosi mniej niż 30 g/m2, zgodnie z wytycznymi przedstawionymi w dodatku I;

(ii) przedstawia obliczenia wykazujące, że faktyczna ilość LZO w powłoce nałożonej na powierzchnię końcowego wyrobu meblarskiego po montażu wynosi mniej niż 60 g/m2, zgodnie z wytycznymi przedstawionymi w dodatku I, oraz dostarcza sprawozdania z badań potwierdzające zgodność wykończeń powierzchni z wymogami określonymi w tabeli 4.

3.3. Emisje formaldehydu z płyt drewnopochodnych

Niniejsze kryterium ma zastosowanie wyłącznie wówczas, gdy zawartość płyt drewnopochodnych w końcowym wyrobie meblarskim (z wyłączeniem opakowania) przekracza 5 % w/w.

Emisje formaldehydu ze wszystkich dostarczonych płyt drewnopochodnych w formie, w jakiej są wykorzystane w wyrobie meblarskim (innymi słowy, niepowlekane, powlekane, licowane, fornirowane), i które zostały wyprodukowane z wykorzystaniem żywic na bazie formaldehydu:

— nie przekraczają 50 % wartości progowej, która pozawala na zaklasyfikowanie ich do klasy E1, albo

— w przypadku płyt pilśniowych o średniej gęstości (płyt MDF), nie przekraczają 65 % wartości progowej, która pozwala na zaklasyfikowanie ich do klasy E1, albo

— są niższe od wartości progowych dla etapu II określonych przez CARB lub wartości granicznych określonych w japońskich normach F-3 star lub F-4 star.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z niniejszym kryterium, która potwierdza, że wnioskodawca nie zastosował żadnej dalszej obróbki płyt ani nie poddał ich modyfikacji, które doprowadziłyby do naruszenia zgodności z dopuszczalnymi wartościami emisji formaldehydu z dostarczonych płyt. Ocena i weryfikacja płyt o niskiej emisji formaldehydu zależą od systemu certyfikacji, jakim podlegają. Dokumenty weryfikacyjne wymagane w przypadku poszczególnych systemów opisano w tabeli 5.

Tabela 5

Ocena i weryfikacja płyt o niskiej emisji formaldehydu

Systemy certyfikacji Dokumenty weryfikacyjne Klasa E1 (określona w załączniku B do normy EN 13986) Deklaracja producenta płyt drewnopochodnych, w której stwierdza się, że płyta spełnia wymóg 50 % dopuszczalnej wartości emisji klasy E1 lub, w przypadku płyt MDF, 65 % dopuszczalnej wartości emisji klasy E1, poparta sprawozdaniami z badań przeprowadzonych zgodnie z normami EN 717-2, EN 120, EN 717-1 albo równoważnymi metodami. CARB – Kalifornijska Rada ds. Zasobów Powietrza (ang. California Air Resources Board): wartości graniczne dla etapu II Deklaracja producenta płyt drewnopochodnych poparta wynikami badań przeprowadzonych zgodnie z normą ASTM E1333 lub ASTM D6007 poświadczającymi zgodność płyt z dopuszczalnymi wartościami emisji formaldehydu dla etapu II określonymi w kalifornijskim rozporządzeniu dotyczącym złożonych wyrobów drewnianych nr 93120 (ang. California Composite Wood Products Regulation 93120) (7). Zgodnie z sekcją 93120.3(e), płyty drewnopochodne mogą być oznakowane etykietą, która zawiera szczegółowe informacje obejmujące nazwę producenta, numer serii produktów lub wyprodukowanej partii, a także numer przypisany jednostce certyfikującej będącej osobą trzecią przez CARB (ta część nie jest obowiązkowa, jeżeli produkty są sprzedawane poza Kalifornią lub jeżeli zostały wyprodukowane bez dodatku formaldehydu lub z wykorzystaniem niektórych żywic na bazie formaldehydu o bardzo niskim poziomie emisji). Dopuszczalne wartości emisji według norm F-3 star lub F-4 star Deklaracja producenta płyt drewnopochodnych dotycząca zgodności z dopuszczalnymi wartościami emisji formaldehydu określonymi w normach JIS A 5905 (w odniesieniu do płyt pilśniowych) lub JIS A 5908 (w odniesieniu do płyt wiórowych i sklejki) poparta danymi z badań przeprowadzonych z wykorzystaniem eksykatora metodą zgodną z normą JIS A 1460.

Kryterium 4 – Tworzywa sztuczne

W żadnej części wyrobu meblarskiego nie stosuje się tworzyw sztucznych wyprodukowanych z wykorzystaniem chlorku winylu.

4.1. Znakowanie części składowych wykonanych z tworzywa sztucznego

Części wykonane z tworzywa sztucznego o wadze większej niż 100 g znakuje się zgodnie z normami EN ISO 11469 i EN ISO 1043 (części 1–4). Wysokość liter stosowanych w oznakowaniach wynosi co najmniej 2,5 mm.

Jeżeli do danego tworzywa sztucznego celowo dodane są jakiekolwiek wypełniacze, środki zmniejszające palność lub plastyfikatory w proporcjach przekraczających 1 % w/w, ich obecność uwzględnia się na oznakowaniu zgodnie z częściami 2–4 normy EN ISO 1043.

W wyjątkowych przypadkach części wykonane z tworzywa sztucznego o wadze większej niż 100 g mogą pozostać nieoznakowane, jeżeli:

— oznakowanie wpłynęłoby na parametry lub funkcjonalność danej części z tworzywa sztucznego,

— oznakowanie jest technicznie niemożliwe ze względu na metodę produkcji,

— części nie można oznakować, ponieważ nie mają wystarczającej powierzchni umożliwiającej umieszczenie czytelnego oznakowania, które może być odczytane przez podmiot prowadzący recykling.

W powyższych przypadkach, jeżeli dopuszcza się nieznakowanie, dalsze informacje na temat rodzaju polimerów i wszelkich dodatków zgodnie z wymogami normy EN ISO 11469 lub EN ISO 1043 (części 1–4) podaje się w informacjach dla konsumentów, o których mowa w kryterium 10.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedkłada deklarację zgodności z niniejszym kryterium zawierającą wykaz wszystkich części składowych wyrobu meblarskiego wykonanych z tworzywa sztucznego, których waga przekracza 100 g, oraz określającą, czy części te zostały oznakowane zgodnie z wymogami normy EN ISO 11469 i EN ISO 1043 (części 1–4).

Oznakowanie poszczególnych części składowych wykonanych z tworzywa sztucznego musi być wyraźnie widoczne w trakcie oględzin danej części składowej wykonanej z tworzywa sztucznego. Oznakowanie niekoniecznie musi być wyraźnie widoczne na końcowym zmontowanym wyrobie meblarskim.

Jeżeli którekolwiek części wykonane z tworzywa sztucznego o wadze powyżej 100 g nie są oznakowane, wnioskodawca przedstawia uzasadnienie braku takiego oznakowania i wskazuje, gdzie w informacjach dla konsumentów podano odpowiednie informacje.

W razie wątpliwości co do charakteru tworzywa sztucznego użytego w produkcji części składowych o wadze powyżej 100 g oraz w przypadku gdy dostawcy nie zapewnią wymaganych informacji, jako dowody potwierdzające znakowanie na podstawie normy EN ISO 11469 i EN ISO 1043 przedstawia się dane z badań laboratoryjnych wykonanych w podczerwieni lub za pomocą spektroskopii Ramana lub przy użyciu dowolnych innych odpowiednich technik analitycznych w celu zidentyfikowania charakteru polimeru w tworzywie sztucznym oraz ilości wypełniaczy lub innych dodatków.

4.2. Substancje objęte ograniczeniami

Oprócz ogólnych wymogów dotyczących substancji stwarzających zagrożenie ustalonych w kryterium 2, do części składowych wykonanych z tworzywa sztucznego mają zastosowanie poniższe warunki.

4.2 a) Metale ciężkie w dodatkach do tworzyw sztucznych

Części składowe i warstwy powierzchniowe wykonane z tworzywa sztucznego nie mogą być produkowane przy zastosowaniu dodatków zawierających związki kadmu (Cd), chromu (VI) (CrVI), ołowiu (Pb), rtęci (Hg) lub cyny (Sn).

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z niniejszym kryterium.

W przypadku stosowania wyłącznie pierwotnego tworzywa sztucznego akceptuje się deklarację dostawcy pierwotnego tworzywa sztucznego poświadczającą, że nie wykorzystano żadnych dodatków zawierających kadm (Cd), chrom (VI) (CrVI), ołów (Pb), rtęć (Hg) lub cynę (Sn).

W przypadku połączenia pierwotnego tworzywa sztucznego z przedkosumenckimi recyklatami tworzyw sztucznych pochodzącymi ze znanych źródeł lub z pokonsumenckim politereftalanem etylenu (PET), polistyrenu (PS), polietylenu (PE) lub polipropylenu (PP) pochodzącymi z miejskich systemów zbiórki, akceptuje się deklarację dostawcy tworzywa sztucznego pochodzącego z recyklingu poświadczającą, że nie zostały celowo dodane żadne związki zawierające kadm, chrom (VI), ołów, rtęć lub cynę.

W przypadku niedostarczenia przez dostawcę odpowiednich deklaracji lub jeżeli pierwotne tworzywo sztuczne jest połączone z przedkosumenckimi recyklatami pochodzącymi ze źródeł mieszanych lub nieznanych, w drodze badań na reprezentatywnych próbkach części składowych z tworzywa sztucznego należy wykazać zgodność z warunkami określonymi w tabeli 6.

Tabela 6

Ocena i weryfikacja zanieczyszczeń tworzyw sztucznych metalami ciężkimi

Metal Metoda Wartość graniczna (mg/kg) Tworzywo pierwotne Tworzywo pochodzące z recyklingu Cd Fluorescencja rentgenowska (XRF) lub rozpuszczanie kwasem, a następnie spektrometria z jonizacją w plazmie sprzężonej indukcyjnie lub spektrofotometria absorpcji atomowej lub inne równoważne metody pomiaru całkowitej zawartości metali 100 1 000 Pb 100 1 000 Sn 100 1 000 Hg 100 1 000 CrVI EN 71-3 0,020 0,20

4.3. Zawartość tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu

Niniejsze kryterium ma zastosowanie wyłącznie wówczas, gdy całkowita zawartość tworzywa sztucznego w wyrobie meblarskim przekracza 20 % całkowitej wagi wyrobu (z wyłączeniem opakowania).

Średnia zawartość materiałów pochodzących z recyklingu w częściach wykonanych z tworzyw sztucznych (nie uwzględniając opakowania) wynosi co najmniej 30 % w/w.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza deklarację dostawcy(-ów) tworzyw sztucznych, w której podana jest średnia zawartość materiałów pochodzących z recyklingu w końcowym wyrobie meblarskim. Jeżeli części składowe wykonane z tworzywa sztucznego pochodzą z różnych źródeł lub od różnych dostawców, średnią zawartość materiałów pochodzących z recyklingu oblicza się w odniesieniu do każdego źródła pochodzenia danego tworzywa sztucznego i podaje się ogólną zawartość tworzywa sztucznego pochodzącego z recyklingu w końcowym wyrobie meblarskim.

Do deklaracji producenta(-ów) tworzyw sztucznych poświadczającej zawartość materiałów pochodzących z recyklingu dołącza się dokumentację identyfikowalności recyklatów tworzyw sztucznych. Ewentualnie można dostarczyć informacje na temat partii dostawy zgodnie z ramami określonymi w tabeli 1 w normie EN 15343.

Kryterium 5 – Metale

Oprócz ogólnych wymogów dotyczących substancji stwarzających zagrożenie określonych w ramach kryterium 2, do metalowych części składowych wyrobu meblarskiego mają zastosowanie poniższe warunki.

5.1. Ograniczenia dotyczące powlekania elektrolitycznego

Nie wykorzystuje się chromu (VI) ani kadmu do celów powlekania elektrolitycznego metalowych części składowych stosowanych w końcowym wyrobie meblarskim.

Nikiel dopuszcza się do celów powlekania elektrolitycznego jedynie w przypadku gdy tempo uwalniania niklu z powleczonej elektrolitycznie części składowej jest niższe niż 0,5 μg/cm2/tydzień zgodnie z normą EN 1811.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza deklarację dostawcy metalowych części składowych, w której dostawca stwierdza, że w odniesieniu do żadnej części składowej nie zastosowano procesu powlekania galwanicznego z wykorzystaniem substancji zawierających chrom (VI) lub kadm.

W przypadku zastosowania niklu do powlekania elektrolitycznego wnioskodawca dostarcza deklarację od dostawcy metalowej(-ych) części składowej(-ych) popartą sprawozdaniem z badań zgodnych z normą EN 1811, których wyniki potwierdzają, że tempo uwalniania niklu jest niższe niż 0,5 μg/cm2/tydzień.

5.2. Metale ciężkie w farbach, podkładach i lakierach

Farby, podkłady i lakiery stosowane do powlekania metalowych części składowych nie mogą zawierać dodatków na bazie kadmu, ołowiu, chromu (VI), rtęci, arsenu lub selenu w stężeniach przekraczających 0,010 % w/w w odniesieniu do poszczególnych metali zawartych w puszce farby, w preparacie podkładowym lub lakierniczym.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z niniejszym kryterium i przedstawia odpowiednie karty charakterystyki otrzymane od dostawców wykorzystywanych farb, podkładów lub lakierów.

5.3. Zawartość LZO w farbach, podkładach i lakierach

Niniejsze podkryterium ma zastosowanie wyłącznie wówczas, gdy zawartość pokrytych metalowych części składowych przekracza 5 % w/w w końcowym wyrobie meblarskim (z wyłączeniem opakowania).

Spełnienie wymogów niniejszego podkryterium nie jest konieczne, jeżeli można wykazać zgodność z wymogami kryterium 9.5.

Zawartość LZO we wszelkich farbach, podkładach lub lakierach wykorzystywanych do pokrywania jakichkolwiek metalowych części składowych stosowanych w danym wyrobie meblarskim nie może przekraczać 5 % (stężenie w puszce).

Powłoki o wyższej zawartości LZO mogą być jednak stosowane, jeżeli można wykazać, że:

— całkowita ilość LZO w farbie, podkładzie lub lakierze stosowanych podczas nakładania powłoki wynosi mniej niż 30 g/m2 pokrywanej powierzchni, albo

— całkowita ilość LZO w objętości farby, podkładu lub lakieru stosowanych podczas nakładania powłoki wynosi 30–60 g/m2 pokrywanej powierzchni, a jakość wykończenia powierzchni spełnia wszystkie wymogi określone w tabeli 7.

Tabela 7

Wymogi w zakresie jakości wykończenia powierzchni, w przypadku gdy stosowana ilość LZO wynosi 30–60 g/m2

Norma badania Stan Wymagany wynik EN 12720. Meble – Ocena odporności powierzchni na zimne płyny Kontakt z wodą Brak zmian po 24-godzinnym kontakcie Kontakt z tłuszczem Brak zmian po 24-godzinnym kontakcie Kontakt z alkoholem Brak zmian po 1-godzinnym kontakcie Kontakt z kawą Brak zmian po 1-godzinnym kontakcie EN 12721. Meble – Ocena odporności powierzchni na ciepło w próbie na mokro Kontakt ze źródłem ciepła o temperaturze 70 °C Brak zmian po badaniu EN 12722. Meble – Ocena odporności powierzchni na ciepło w próbie na sucho Kontakt ze źródłem ciepła o temperaturze 70 °C Brak zmian po badaniu EN 15186. Meble – Ocena odporności powierzchni na zarysowanie Kontakt z końcówką diamentową rylca do zarysowań metoda A: brak zarysowań ≥ 0,30 mm przy zastosowaniu siły 5N; lub metoda B: brak widocznych zarysowań w ≥ 6 szczelinach szablonu wziernikowego przy zastosowaniu siły 5N

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedkłada deklarację zgodności określającą, czy zgodność została osiągnięta, ponieważ dany wyrób meblarski podlega zwolnieniu z obowiązku spełnienia tego kryterium, bądź też czy została osiągnięta poprzez kontrolowane stosowanie LZO podczas nakładania powłoki.

W drugim przypadku deklaracja wnioskodawcy musi zostać poparta przekazanymi przez dostawcę farby, podkładu lub lakieru informacjami o zawartości LZO i gęstości farby, podkładu lub lakieru (obie wartości podaje się w g/L) oraz faktycznej zawartości procentowej LZO.

Jeżeli zawartość LZO w farbie, podkładzie lub lakierze przekracza 5 % (stężenie w puszce), wówczas wnioskodawca:

— przedstawia obliczenia wykazujące, że faktyczna ilość LZO w powłoce nałożonej na powierzchnię końcowego wyrobu meblarskiego po montażu wynosi mniej niż 30 g/m2, zgodnie z wytycznymi przedstawionymi w dodatku I,

— przedstawia obliczenia wykazujące, że faktyczna ilość LZO w powłoce nałożonej na powierzchnię końcowego wyrobu meblarskiego po montażu wynosi mniej niż 60 g/m2, zgodnie z wytycznymi przedstawionymi w dodatku I, oraz dostarcza sprawozdania z badań potwierdzające zgodność wykończenia powierzchni z wymogami określonymi w tabeli 7.

Kryterium 6 – Tapicerskie materiały pokryciowe

W żadnej części wyrobu meblarskiego nie stosuje się tapicerskich materiałów pokryciowych wyprodukowanych z wykorzystaniem chlorku winylu.

6.1. Wymogi dotyczące właściwości fizycznych

Wszelkie rodzaje skóry wykorzystywane jako tapicerski materiał pokryciowy muszą być zgodne z wymogami dotyczącymi właściwości fizycznych przedstawionymi w dodatku II.

Wszelkie materiały włókiennicze wykorzystywane jako tapicerski materiał pokryciowy muszą być zgodne z wymogami dotyczącymi właściwości fizycznych przedstawionymi w tabeli 8.

Wszelkie tkaniny powlekane wykorzystywane jako tapicerski materiał pokryciowy muszą być zgodne z wymogami dotyczącymi właściwości fizycznych przedstawionymi w tabeli 9.

Tabela 8

Wymogi dotyczące właściwości fizycznych materiałów włókienniczych wykorzystywanych jako tapicerski materiał pokryciowy w wyrobach meblarskich

Badany czynnik Metoda Pokrycia zdejmowalne i nadające się do prania Pokrycia niezdejmowalne i nienadające się do prania Zmiany wymiarowe zachodzące podczas prania i suszenia Pranie domowe: ISO 6330 + EN ISO 5077 (trzy prania w temperaturach oznaczonych na wyrobie z odwirowaniem po każdym cyklu prania) Pranie przemysłowe: ISO 15797 + EN ISO 5077 (w temperaturze minimalnej 75 °C) tkaniny tapicerskie meblowe: ± 2,0 % tkaniny na obicia meblarskie: ± 3,0 % włókniny na obicia meblarskie: ± 5,0 % włókniny tapicerskie meblowe: ± 6,0 % nie dotyczy Odporność kolorów na pranie Pranie domowe: ISO 105-C06 Pranie przemysłowe: ISO 15797 + EN ISO 105-C06 (w temperaturze minimalnej 75 °C) ≥ poziom 3–4 w odniesieniu do zmiany koloru ≥ poziom 3–4 w odniesieniu do barwienia nie dotyczy Odporność kolorów na tarcie mokre (**) ISO 105 X12 ≥ poziom 2–3 ≥ poziom 2–3 Odporność kolorów na tarcie suche (**) ISO 105 X12 ≥ poziom 4 ≥ poziom 4 Odporność kolorów na światło ISO 105 B02 ≥ poziom 5 (***) ≥ poziom 5 (***) Odporność tkanin na pilling i ścieranie Wyroby z dzianiny i włókniny: ISO 12945-1 Tkaniny: ISO 12945-2 ISO 12945-1 wynik > 3 ISO 12945-2 wynik > 3 ISO 12945-1 wynik > 3 ISO 12945-2 wynik > 3





Tabela 9

Wymogi dotyczące właściwości fizycznych tapicerskich materiałów pokryciowych z tkanin powlekanych

Właściwość Metoda Wymóg Wytrzymałość na rozciąganie ISO 1421 CH ≥ 35daN i TR ≥ 20daN Wytrzymałość tkanin powlekanych na rozdzieranie metodą rozdzierania próbek roboczych w kształcie nogawek spodni (metoda pojedynczego rozdzierania) ISO 13937/2 CH ≥ 2,5daN i TR ≥ 2daN Odporność wybarwień na działanie światła sztucznego: Test płowienia w świetle łukowej lampy ksenonowej EN ISO 105-B02 Zastosowania wewnętrzne ≥ 6 Zastosowania zewnętrzne ≥ 7 Materiały włókiennicze – wyznaczanie odporności na ścieranie metodą Martindale'a ISO 5470/2 ≥ 75 000 Wyznaczanie przyczepności powleczenia EN 2411 CH ≥ 1,5daN i TR ≥ 1,5daN gdzie: daN = dekaniutony, CH = osnowa oraz TR = wątek

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza w stosownych przypadkach oświadczenia dostawcy skóry, materiałów włókienniczych lub tkanin powlekanych, poparte właściwymi sprawozdaniami z badań, w których dostawcy stwierdzają, że materiał tapicerski spełnia wymogi dotyczące właściwości fizycznych skóry, materiałów włókienniczych lub tkanin powlekanych określone odpowiednio w dodatku II, tabela 8 lub 9.

Uznaje się, że materiały włókiennicze, którym przyznano oznakowanie ekologiczne UE zgodnie z decyzją Komisji 2014/350/UE, są zgodne z tym kryterium, jednakże należy dostarczyć kopię certyfikatu oznakowania ekologicznego UE.

6.2. Wymogi dotyczące badań chemicznych

Niniejsze kryterium ma zastosowanie do tapicerskich materiałów pokryciowych w końcowej przetworzonej formie, w jakiej mają zostać wykorzystane w danym wyrobie meblarskim. Oprócz ogólnych warunków dotyczących substancji stwarzających zagrożenie określonych w ramach kryterium 2, do materiałów tapicerskich mają w szczególności zastosowanie ograniczenia wymienione w tabeli 10:

Tabela 10

Wymogi dotyczące badań chemicznych materiałów pokryciowych wykonanych ze skóry, materiałów włókienniczych i tkanin powlekanych

Substancja chemiczna Zastosowanie Wartości graniczne (mg/kg) Metoda badania Objęte ograniczeniami aryloaminy pochodzące z rozszczepienia barwników azowych (****) Skóra ≤ 30 w odniesieniu do każdej aminy (****) EN ISO 17234-1 Materiały włókiennicze i tkaniny powlekane EN ISO 14362-1 i EN ISO 14362-3 Chrom (VI) Skóra < 3 (*****) EN ISO 17075 Wolny formaldehyd Skóra ≤ 20 (w odniesieniu do mebli dziecięcych) (******) lub ≤ 75 w odniesieniu do innych mebli EN ISO 17226-1 Materiały włókiennicze i tkaniny powlekane EN ISO 14184-1 Ekstrahowalne metale ciężkie Skóra Arsen ≤ 1,0 Antymon ≤ 30,0 EN ISO 17072-1 Chrom ≤ 200,0 Kadm ≤ 0,1 Kobalt ≤ 4,0 Miedź ≤ 50,0 Ołów ≤ 1,0 Rtęć ≤ 0,02 Nikiel ≤ 1,0 Materiały włókiennicze i tkaniny powlekane Arsen ≤ 1,0 Antymon ≤ 30,0 (*******) EN ISO 105 E04 Chrom ≤ 2,0 Kadm ≤ 0,1 Kobalt ≤ 4,0 Miedź ≤ 50,0 Ołów ≤ 1,0 Rtęć ≤ 0,02 Nikiel ≤ 1,0 Chlorofenole Skóra Pentachlorofenol ≤ 0,1 mg/kg Tetrachlorofenol ≤ 0,1 mg/kg EN ISO 17070 Alkilofenole Skóra, materiały włókiennicze i tkaniny powlekane Nonylofenol, mieszanina izomerów (nr CAS 25154-52-3) 4-nonylofenol (nr CAS 104-40-5) 4-nonylofenol, rozgałęziony (nr CAS 84852-15-3) Oktylofenol (nr CAS 27193-28-8) 4-oktylofenol (nr CAS 1806-26-4) 4-tert-oktylofenol (nr CAS 140-66-9) Alkilofenole etoksylowane oraz ich pochodne: polioksyetylowany oktylofenol (nr CAS 9002-93-1) polioksyetylowany nonylofenol (nr CAS 9016-45-9) polioksyetylowany p-nonylofenol (nr CAS 26027-38-3) Całkowita dopuszczalna zawartość: ≤ 25 mg/kg – materiały włókiennicze lub tkaniny powlekane ≤ 100 mg/kg – skóra W przypadku skóry: EN ISO 18218-2 (metoda pośrednia) W przypadku materiałów włókienniczych i tkanin powlekanych: EN ISO 18254 w odniesieniu do alkilofenoli etoksylowanych. W odniesieniu do alkilofenoli należy przeprowadzić badania produktu końcowego metodą ekstrakcji rozpuszczalnikowej, a następnie należy wykonać LC/MS lub GC/MS. Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (WWA) Materiały włókiennicze, tkaniny powlekane lub skóra WWA podlegające ograniczeniom na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1907/2006: chryzen (nr CAS 218-01-9) benzo[a]antracen (nr CAS 56-55-3) benzo[k]fluoranten (nr CAS 207-08-9) benzo[a]piren (nr CAS 50-32-8) dibenzo[a,h]antracen (nr CAS 53-70-3) benzo[j]fluoranten (nr CAS 205-82-3) benzo[b]fluoranten (nr CAS 205-99-2) benzo[e]piren (nr CAS 192-97-2) Indywidualne wartości graniczne dotyczące 8 WWA wymienionych powyżej: ≤ 1 mg/kg Dodatkowe WWA podlegające ograniczeniom: naftalen (nr CAS 91-20-3) acenaftylen (nr CAS 208-96-8) acenaften (nr CAS 83-32-9) fluoren (nr CAS 86-73-7) fenantren (nr CAS 85-1-8) antracen (nr CAS 120-12-7) fluoranten (nr CAS 206-44-0) piren (nr CAS 129-00-0) indeno[1,2,3-cd]piren (nr CAS 193-39-5) benzo[g,h,i]perylen (nr CAS 191-24-2) Całkowita dopuszczalna zawartość 18 WWA wymienionych powyżej: ≤ 10 mg/kg AfPS GS 2014:01 PAK N,N-dimetyloacetamid (nr CAS 127-19-5) Materiały włókiennicze na bazie elastanu lub akrylu Wynik ≤ 0,005 % w/w (≤ 50 mg/kg) Ekstrakcja rozpuszczalnikiem, a następnie GC/MS lub LC/MS Chloroalkany Skóra C10-C13 (SCCP) chloroalkany niewykrywalne C14-C17 (MCCP) chloroalkany ≤ 1 000 mg/kg EN ISO 18219

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza deklarację, w której potwierdza, że tapicerski materiał pokryciowy wykonany ze skóry, materiału włókienniczego lub tkaniny powlekanej jest zgodny z wartościami określonymi w tabeli 10; deklaracja ta musi być poparta sprawozdaniami z badań.

Uznaje się, że materiały włókiennicze, którym przyznano oznakowanie ekologiczne UE zgodnie z decyzją 2014/350/UE, są zgodne z tym kryterium, jednakże należy dostarczyć kopię certyfikatu oznakowania ekologicznego UE.

6.3. Ograniczenia podczas procesu produkcyjnego

Jeżeli tapicerskie materiały pokryciowe stanowią więcej niż 1,0 % w/w całkowitej wagi wyrobu meblarskiego (z wyłączeniem opakowania), dostawca materiału musi zapewnić zgodność z ograniczeniami określonymi w tabeli 11 dotyczącymi stosowania substancji stwarzających zagrożenie podczas produkcji.

Tabela 11

Substancje objęte ograniczeniami stosowane na etapach produkcji skóry, materiałów włókienniczych i tkanin powlekanych

1 – Substancje stwarzające zagrożenie stosowane na różnych etapach produkcji a) Detergenty, środki powierzchniowo czynne, środki zmiękczające i czynniki kompleksujące Zastosowanie: w procesach farbowania i wykańczania w produkcji materiałów włókienniczych, skóry lub tkanin powlekanych Wszystkie niejonowe i kationowe środki powierzchniowo czynne muszą ostatecznie ulegać biodegradacji w warunkach beztlenowych. Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza deklarację producenta skóry, materiałów włókienniczych lub tkanin powlekanych, uzupełnioną deklaracją jego dostawcy(-ów) substancji chemicznych i odpowiednimi kartami charakterystyki oraz wynikami badań przeprowadzonych zgodnie z normami EN ISO 11734 lub ECETOC nr 28 OECD 311. Jako punkt odniesienia dla biodegradowalności wykorzysuje się najnowszą wersję bazy danych składników detergentów, która, za zgodą właściwego organu, może zostać dopuszczona jako rozwiązanie alternatywne wobec konieczności dostarczenia sprawozdań z badań. http://ec.europa.eu/environment/ecolabel/documents/did_list/didlist_part_a_en.pdf W procesach produkcji nie można stosować perfluoroalkilosulfonianów (≥ C6) i perfluorowanych kwasów karboksylowych (≥ C8) o długich łańcuchach. Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza deklarację producenta skór, materiałów włókienniczych lub tkanin powlekanych popartą deklaracjami jego dostawcy(-ów) substancji chemicznych i odpowiednimi kartami charakterystyki o niestosowaniu tych substancji w odniesieniu do każdego etapu produkcji. b) Środki pomocnicze (używane w mieszaninach, preparatach i klejach) Zastosowanie: procesy farbowania i wykańczania w produkcji skóry, materiałów włókienniczych lub tkanin powlekanych Następujących substancji nie stosuje się w żadnych mieszaninach ani preparatach przeznaczonych do farbowania i wykańczania skóry, materiałów włókienniczych lub tkanin powlekanych: bis(uwodorniony alkil łojowy) dimetylowego chlorku amoniaku (DTDMAC) distearylowy dimetylowy chlorek amoniaku (DSDMAC) di(łój ulepszony) dimetylowego chlorku amoniaku (DHTDMAC) czterooctan etylenodiaminy (EDTA) pentaoctan dietylenotriaminy (DTPA) 4-(1,1,3,3-tetrametylobutylo)fenol kwas nitrylotrioctowy (NTA) Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza deklarację dostawcy skóry, materiałów włókienniczych lub tkanin powlekanych, uzupełnione odpowiednimi kartami charakterystyki, potwierdzające że związków tych nie wykorzystano w żadnym procesie farbowania ani do wykańczania skóry, materiałów włókienniczych lub tkanin powlekanych. c) Rozpuszczalniki Zastosowanie: przetwarzanie skóry, materiałów włókienniczych lub tkanin powlekanych Następujących substancji nie stosuje się w żadnych mieszaninach ani postaciach użytkowych do przetwarzania skóry, materiałów włókienniczych lub tkanin powlekanych: 2-metoksyetanol N,N-dimetyloformamid 1-metylo-2-pyrolidon eter bis(2-metoksyetylowy) 4,4′-diaminodifenylometan 1,2,3-trichloropropan 1,2-dichloroetan (chlorek etylenu) 2-etoksyetanol dichlorowodorek 1,4-diaminobenzenu eter bis(2-metoksyetylowy) formamid N-metylo-2-pirolidon trójchloroetylen Ocena i weryfikacja:: wnioskodawca dostarcza deklarację producenta skóry, materiałów włókienniczych lub tkanin powlekanych, uzupełnione odpowiednimi kartami charakterystyki, potwierdzające, że przedmiotowych rozpuszczalników tych nie stosuje się w żadnych procesach produkcji skór, materiałów włókienniczych ani tkanin powlekanych. 2 – Barwniki stosowane w procesach barwienia i nadrukowywania (i) Nośniki stosowane procesie barwienia Zastosowanie: procesy barwienia i nadrukowywania Przy stosowaniu barwników zawiesinowych nie należy stosować fluorowcowanych nośników barwnikowych przyspieszających barwienie (nośniki) (przykłady nośników: 1,2-dichlorobenzen, 1,2,4-trichlorobenzen, chlorofenoksyetanol). Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza deklarację, uzupełnioną deklaracjami producentów skóry, materiałów włókienniczych lub tkanin powlekanych, ich dostawcy(-ów) substancji chemicznych oraz odpowiednimi kartami charakterystyki, o niestosowaniu fluorowcowanych nośników barwnikowych w procesie barwienia wszelkich skór, materiałów włókienniczych lub tkanin powlekanych wykorzystanych w wyrobie meblarskim. (ii) Chromowe barwniki zaprawowe Zastosowanie: procesy barwienia i nadrukowywania Nie stosuje się chromowych barwników zaprawowych. Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza deklarację, uzupełnioną deklaracjami producentów skóry, materiałów włókienniczych lub tkanin powlekanych, ich dostawcy(-ów) substancji chemicznych oraz odpowiednimi kartami charakterystyki, o niestosowaniu chromowych barwników zaprawowych w procesie barwienia wszelkich skór, materiałów włókienniczych lub tkanin powlekanych wykorzystanych w wyrobie meblarskim. (iii) Pigmenty Zastosowanie: procesy barwienia i nadrukowywania Nie stosuje się pigmentów na bazie kadmu, ołowiu, chromu (VI), rtęci, arsenu i antymonu. Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza deklarację, uzupełnioną deklaracjami producentów skóry, materiałów włókienniczych lub tkanin powlekanych, ich dostawcy(-ów) substancji chemicznych oraz odpowiednimi kartami charakterystyki, o niestosowaniu pigmentów na bazie wspomnianych metali ciężkich w procesach barwienia lub nadrukowywania stosownych do skóry, materiałów włókienniczych lub tkanin powlekanych wykorzystanych w wyrobie meblarskim. 3 – Procesy wykończeniowe Związki fluorowane Zastosowanie: tapicerskie materiały pokryciowe zawierające środki uodparniające na wodę i plamy Nie stosuje się związków fluorowanych do nasączania elementów wykończeniowych tapicerskich materiałów pokryciowych w celu uodpornienia ich na wodę, plamy lub tłuszcz. Ograniczenie to obejmuje substancje perfluorowane i polifluorowane. Dopuszcza się stosowanie obróbki z użyciem środków niefluorowanych zawierających substancje łatwo lub naturalnie biodegradowalne, lub posiadające niski potencjał biokumulacji w środowisku wodnym. Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia deklarację zgodności, uzupełnioną deklaracjami producentów skóry, materiałów włókienniczych lub tkanin powlekanych, deklaracjami dostawcy(-ów) śródków chemicznych oraz odpowiednimi kartami charakterystyki, potwierdzającą niestosowanie substancji fluorowanych, perfluorowanych lub polifluorowanych w procesach wykończeniowych stosowanych do skóry, materiałów włókienniczych lub tkanin powlekanych. W przypadku braku możliwej do zaakceptowania deklaracji właściwy organ może zwrócić się o przeprowadzenie dalszych badań materiałów pokryciowych zgodnie z metodami opisanymi w CEN/TS 15968. Przy obróbce z użyciem środków niefluorowanych zdolność do ulegania łatwej lub naturalnej biodegradacji można wykazać, przeprowadzając badania zgodnie z następującymi metodami: OECD 301 A, ISO 7827, OECD 301 B, ISO 9439, OECD 301 C, OECD 301 D, ISO 10708, OECD 301 E, OECD 301 F, ISO 9408. Niski potencjał bioakumulacji należy wykazać, przeprowadzając badania, na podstawie których współczynniki podziału n-oktanol/woda (log Kow) wynosi < 3,2 lub współczynniki biokoncentracji (BCF) wynoszą < 100. W przypadku obróbki z użyciem środków zdolność do biodegradacji można wykazać na podstawie odniesienia do najnowszej wersji bazy danych składników detergentów, która, za zgodą właściwego organu, może zostać dopuszczona jako rozwiązanie alternatywne zamiast przedstawiania sprawozdań z badań. http://ec.europa.eu/environment/ecolabel/documents/did_list/didlist_part_a_en.pdf 4 – Jakość odpływów z garbarni i jednostkowe zużycie wody Zastosowanie: proces produkcji skóry (i) Podczas odprowadzania do wód powierzchniowych ścieków z zakładów garbowania skór po ich oczyszczeniu (w zakładowych lub pozazakładowych oczyszczalniach ścieków) wartość ChZT nie może przekraczać 200 mg/l. Ocena i weryfikacja: wnioskodawca lub dostawca materiału, stosownie do przypadku, dostarcza deklarację zgodności wraz ze szczegółową dokumentacją i sprawozdaniami z badań przeprowadzonych zgodnie z ISO 6060, wykazujące zgodność z tym kryterium na podstawie średnich miesięcznych za okres sześciu miesięcy poprzedzających złożenie wniosku. Dane muszą potwierdzać spełnienie kryteriów przez zakład produkcyjny lub, jeżeli ścieki są oczyszczane poza tym zakładem, przez podmiot zajmujący się oczyszczaniem ścieków. (ii) Całkowite stężenie chromu w ściekach z garbarni po oczyszczeniu nie może przekraczać 1,0 mg/l zgodnie z decyzją wykonawczą Komisji 2013/84/UE (8). Ocena i weryfikacja: wnioskodawca lub dostawca materiału, stosownie do przypadku, dostarcza deklarację zgodności uzupełnioną sprawozdaniem z badań przeprowadzonych jedną z następujących metod: ISO 9174 lub EN 1233 lub EN ISO 11885 dla chromu oraz wykazujących zgodność z niniejszym kryterium na podstawie średnich miesięcznych w okresie sześciu miesięcy poprzedzających złożenie wniosku. Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z BAT 10 oraz BAT 11 albo 12, stosownie do przypadku, zgodnie z decyzją wykonawczą 2013/84/UE dotyczącą ograniczenia zawartości chromu w zrzutach ścieków. (iii) Zużycie wody, wyrażone jako średnia roczna objętość wody zużytej w przeliczeniu na tonę niegarbowanych skór i skórek, nie może przekraczać podanych poniżej wartości: Skóry 28 m3/t Skórki 45 m3/t Skóra garbowana w garbnikami roślinnymi 35 m3/t Skóra świńska 80 m3/t Skóry owcze 180 l/skórę Ocena i weryfikacja: w stosownych przypadkach wnioskodawca przedstawia deklarację zgodności dostawcy skór lub przedsiębiorstwa produkującego skóry. W deklaracji określa się ilość skór produkowanych w ciągu roku oraz związane z tym zużycie wody na podstawie średnich wartości miesięcznych z ostatnich dwunastu miesięcy poprzedzających złożenie wniosku, mierzonych ilością zrzucanych ścieków. Jeżeli proces produkcji skór odbywa się na różnych obszarach geograficznych, wnioskodawca lub dostawca półproduktów skórzanych przedstawia dokumentację, w której określa się ilość odprowadzonej wody (w m3) w odniesieniu do odpowiednio do ilości przetworzonych półproduktów skórzanych w tonach (t) lub do liczby skór w przypadku skór owczych, na podstawie średnich wartości miesięcznych z dwunastu miesięcy poprzedzających złożenie wniosku.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca gromadzi wszystkie odpowiednie deklaracje, karty charakterystyki i sprawozdania z badań uzyskane od producentów skór, materiałów włókienniczych lub tkanin powlekanych, albo od ich dostawców, które pozwolą wykazać zgodność z wymaganiami o niestosowaniu substancji stwarzających zagrożenie wymienionych w tabeli 11.

Uznaje się, że tapicerskie materiały pokryciowe wykonane z materiałów włókienniczych, którym przyznano oznakowanie ekologiczne UE zgodnie z decyzją 2014/350/UE, są zgodne z przedmiotowym kryterium dotyczącym niestosowania w procesach produkcji wymienionych substancji stwarzających zagrożenie, należy jednak dostarczyć kopię certyfikatu oznakowania ekologicznego UE.

6.4. Bawełna i inne naturalne celulozowe włókna nasienne

Kryterium 6.4 nie ma zastosowania, jeżeli 70 % (w/w) lub więcej zawartości bawełny to materiały pochodzące z recyklingu.

Bawełna i inne naturalne celulozowe włókna nasienne (zwane dalej bawełną), które nie są włóknami pochodzącymi z recyklingu, muszą zawierać minimalną ilość bawełny ekologicznej (zob. kryterium 6.4 a)) albo bawełny wyprodukowanej zgodnie z zasadami integrowanej ochrony roślin (zob. kryterium 6.4 b)).

Materiały włókiennicze, którym przyznano oznakowanie ekologiczne UE na podstawie kryteriów ekologicznych ustanowionych w decyzji 2014/350/UE, uznaje się za spełniające kryterium 6.4.

Ocena i weryfikacja: stosownie do przypadku, wnioskodawca lub dostawca materiałów przedstawia deklarację zgodności.

W przypadku gdy wykorzystywane są materiały włókiennicze, którym przyznano oznakowanie ekologiczne UE, wnioskodawca przedstawia kopię certyfikatu oznakowania ekologicznego UE potwierdzającą, że został on przyznany zgodnie z decyzją 2014/350/UE.

W stosownych przypadkach materiały pochodzące z recyklingu są identyfikowalne, począwszy od etapu ponownego przerobu surowca. Taką identyfikowalność potwierdza się na podstawie certyfikatu kontroli pochodzenia wydanego przez niezależny podmiot lub dokumentacji przekazanej przez dostawców i podmioty zajmujące się ponownym przerobem.

6.4 a) Norma dotycząca produkcji ekologicznej

Co najmniej 10 % (w/w) włókien bawełnianych niepochodzących z recyklingu wykorzystywanych w materiałach tapicerskich jest uprawiane zgodnie z wymogami określonymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 834/2007 (9), w krajowym programie ekologicznym Stanów Zjednoczonych (ang. US National Organic Programme, NOP) lub równoważnych zobowiązaniach prawnych ustanowionych przez partnerów handlowych UE. W skład bawełny ekologicznej może wchodzić bawełna pochodząca z uprawy ekologicznej i bawełna pochodząca z upraw w okresie przejściowym.

W przypadkach gdy bawełna ekologiczna ma być zmieszana z bawełną konwencjonalną lub bawełną wyprodukowaną zgodnie z zasadami integrowanej ochrony roślin, bawełna musi pochodzić z odmian niemodyfikowanych genetycznie.

Oświadczenia o zawartości bawełny ekologicznej są dopuszczalne tylko w przypadku gdy zawartość bawełny ekologicznej wynosi co najmniej 95 %.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca lub dostawca materiałów, stosownie do przypadku, przedstawia deklarację zgodności w odniesieniu do zawartości bawełny ekologicznej popartą certyfikowanymi przez niezależny organ kontrolny dowodami, że bawełna ta została wyprodukowana zgodnie z wymogami dotyczącymi produkcji i inspekcji określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 834/2007, w krajowym programie ekologicznym Stanów Zjednoczonych lub określonymi przez innych partnerów handlowych. Weryfikacja jest prowadzona w odniesieniu do każdego państwa pochodzenia.

Wnioskodawca lub dostawca materiału, stosownie do przypadku, wykazuje zgodność z wymaganiem dotyczącym minimalnej zawartości bawełny ekologicznej na podstawie rocznej ilości bawełny zakupionej w celu wyprodukowania produktu(-ów) końcowego(-ych) oraz na potrzeby poszczególnych linii produkcyjnych. Należy dostarczyć zapisy z transakcji i/lub faktury, potwierdzające ilość zakupionej certyfikowanej bawełny.

W odniesieniu do bawełny konwencjonalnej lub bawełny wyprodukowanej zgodnie z zasadami integrowanej ochrony roślin, którą stosuje się w mieszankach z bawełną ekologiczną, jako dowód na zgodność z wymogiem dotyczącym odmiany bawełny przyjmuje się badanie przesiewowe na obecność najczęstszych modyfikacji genetycznych.

6.4 b) Produkcja bawełny zgodnie z zasadami integrowanej ochrony roślin oraz zgodnie z ograniczeniami dotyczącymi pestycydów

Co najmniej 20 % (w/w) włókien bawełnianych niepochodzących z recyklingu wykorzystywanych w materiałach tapicerskich musi być uprawiane zgodnie z zasadami integrowanej ochrony roślin, określonymi w programie integrowanej ochrony roślin Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) lub systemami zintegrowanego zarządzania uprawami obejmującymi zasady integrowanej ochrony roślin.

Bawełnę uprawianą zgodnie z zasadami integrowanej ochrony roślin, która ma zostać wykorzystana w produkcie końcowym, uprawia się bez stosowania żadnej z następujących substancji: aldikarb, aldryna, chlordan, chlordimeform, cypermetryna, DDT, dieldryna, dinoseb i jego sole, endosulfan, endryna, heptachlor, heksachlorobenzen, heksachlorocykloheksan (suma izomerów), kamfechlor (toksafen), kaptafol, kwas 2,4,5-trichlorofenoksyoctowy, metamidofos, metyloparation, monokrotofos, neonikotynoidy (chlotianidyna, imidachlopryd, tiametoksam), paration, pentachlorofenol.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca lub dostawca materiałów, stosownie do przypadku, przedstawia deklarację zgodności z kryterium 6.4 b), dołączając dowód na to, że co najmniej 20 % (w/w) bawełny niepochodzącej z recyklingu zawartej w produkcie było uprawiane przez rolników, którzy uczestniczyli w formalnych programach szkoleniowych organizowanych przez FAO lub w rządowych programach integrowanej ochrony roślin lub zintegrowanego zarządzania uprawami lub którzy zostali poddani kontroli w ramach programów integrowanej ochrony roślin, certyfikowanych przez osoby trzecie. Weryfikację należy przeprowadzać raz do roku w każdym państwie pochodzenia albo na podstawie certyfikacji całej bawełny uprawianej zgodnie z zasadami integrowanej ochrony roślin zakupionej w celu wyprodukowania produktu.

Wnioskodawca lub dostawca materiałów, stosownie do przypadku, deklaruje również, że bawełna uprawiana zgodnie z zasadami integrowanej ochrony roślin nie była uprawiana z zastosowaniem żadnej z substancji wymienionych w kryterium 6.4 b). Systemy certyfikacji integrowanej ochrony roślin wykluczające stosowanie wymienionych substancji przyjmuje się jako dowód zgodności.

Kryterium 7 – Tapicerskie materiały wyściełające

7.1. Pianka lateksowa

7.1 a) Substancje objęte ograniczeniami

Pianka lateksowa nie może zawierać wymienionych poniżej substancji w stężeniach przekraczających wartości graniczne podane w tabeli 12.

Tabela 12

Substancje objęte ograniczeniami zawarte w piankach lateksowych wykorzystywanych tapicerskich materiałach wyściełających do wyrobów meblarskich

Grupa substancji Substancja Wartość graniczna (ppm) Kryteria oceny i weryfikacji Chlorofenole jedno- i dwuchlorowane fenole (sole i estry) 1 A inne chlorofenole 0,1 A Metale ciężkie As (arsen) 0,5 B Cd (kadm) 0,1 B Co (kobalt) 0,5 B Cr (chrom), ogółem 1 B Cu (miedź) 2 B Hg (rtęć) 0,02 B Ni (nikiel) 1 B Pb (ołów) 0,5 B Sb (antymon) 0,5 B Pestycydy (badane wyłącznie w przypadku pianek składających się w co najmniej 20 % (w/w) z naturalnego lateksu). aldryna 0,04 C o,p-DDE 0,04 C p,p-DDE 0,04 C o,p-DDD 0,04 C p,p-DDD 0,04 C o,p-DDT 0,04 C p,p-DDT 0,04 C diazynon 0,04 C dichlorofention 0,04 C dichlorfos 0,04 C dieldryna 0,04 C endryna 0,04 C heptachlor 0,04 C epoksyd heptachloru 0,04 C heksachlorobenzen 0,04 C heksachlorocykloheksan 0,04 C α-heksachlorocykloheksan 0,04 C β-heksachlorocykloheksan 0,04 C γ-heksachlorocykloheksan (lindan) 0,04 C δ-heksachlorocykloheksan 0,04 C malation 0,04 C metoksychlor 0,04 C mireks 0,04 C paration etylowy 0,04 C paration metylowy 0,04 C Inne określone substancje objęte ograniczeniami butadien 1 D

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia deklarację zgodności z kryterium 7.1 a) oraz w stosownych przypadkach, sprawozdania z badań przeprowadzonych zgodnie z następującymi metodami:

A. W odniesieniu do chlorofenoli wnioskodawca dostarcza sprawozdanie z badań zawierające wyniki następującej procedury badawczej. Próbkę 5 g zmielić i wyekstrahować z niej chlorofenole w formie fenolu (PCP), soli sodowej (SPP) lub estrów. Ekstrakty analizuje się metodą chromatografii gazowej (GC). Wykrywanie przeprowadza się spektrometrem masowym lub detektorem wychwytu elektronów (ECD).

B. W odniesieniu do metali ciężkich wnioskodawca dostarcza sprawozdanie z badań zawierające wyniki następującej procedury badawczej. Zmieloną próbkę materiału eluować zgodnie z DIN 38414-S4 lub równoważną metodą w stosunku 1:10. Uzyskany w ten sposób filtrat przepuścić przez filtr membranowy 0,45 μm (w razie konieczności filtracja pod ciśnieniem). Otrzymany roztwór poddać badaniu na zawartość metali ciężkich przy zastosowaniu optycznej spektrometrii emisyjnej ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej (ICP-OES), znanej także jako atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej (ICP-AES) lub atomowej spektrometrii absorpcyjnej przy użyciu techniki wodorkowej lub zimnych par.

C. W odniesieniu do pestycydów wnioskodawca dostarcza sprawozdanie z badań zawierające wyniki następującej procedury badawczej. 2 g próbki ekstrahować w łaźni ultradźwiękowej w mieszaninie heksan/dichlorometan (85/15). Ekstrakt oczyścić poprzez wstrząsanie acetonitrylu lub przez chromatografię adsorpcyjną na kolumnie z florisilem. Pomiar i kwantyfikacja są dokonywane metodą chromatografii gazowej z wykrywaniem za pomocą detektora wychwytu elektronów lub metodą połączonej chromatografii gazowej/spektrometrii mas. Badania dotyczące pestycydów są wymagane dla pianki lateksowej składającej się w co najmniej 20 % z lateksu naturalnego.

D. W odniesieniu do butadienu wnioskodawca dostarcza sprawozdanie z badań zawierające wyniki następującej procedury badawczej. Po zmieleniu i zważeniu pianki lateksowej należy pobrać próbkę z fazy gazowej. Zawartość butadienu należy oznaczyć chromatografią gazową przy użyciu detektora płomieniowo-jonizacyjnego.

7.1 b) Emisje LZO po upływie 24 godzin

Po upływie 24 godzin stężenia LZO, oznaczone metodą komory badawczej, nie mogą przekraczać wartości podanych w tabeli 13.

Tabela 13

Dopuszczalne wartości emisji LZO dla pianek lateksowych

Substancja Wartość dopuszczalna (mg/m3) 1,1,1-trichloroetan 0,2 4-fenylocykloheksen 0,02 disiarczek węgla 0,02 formaldehyd 0,005 nitrozoaminy (********) 0,0005 styren 0,01 tetrachloroetylen 0,15 toluen 0,1 trójchloroetylen 0,05 chlorek winylu 0,0001 winylocykloheksen 0,002 węglowodory aromatyczne (ogółem) 0,3 LZO (ogółem) 0,5

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z kryterium 7.1 b), która w stosownych przypadkach jest uzupełniona sprawozdaniami z badań zawierającymi wyniki uzyskane według badania metodą komorową zgodnie z normą ISO 16000-9.

Owiniętą próbkę należy przechowywać w temperaturze pokojowej przez co najmniej 24 godziny. Po upływie tego czasu próbkę należy rozpakować i natychmiast przenieść do komory badawczej. Próbkę umieszcza się w uchwycie na próbki, który umożliwia swobodny dostęp powietrza ze wszystkich stron. Dostosować do czynników klimatycznych zgodnie z normą ISO 16000-9. W celu zagwarantowania porównywalności wyników badań współczynnik wentylacji dla danego miejsca (q = n/l) wynosi 1. Współczynnik wentylacji wynosi od 0,5 do 1. Pobieranie próbek powietrza prowadzić w ciągu 24 ± 1 godz. po zapełnieniu komory przez 1 godzinę w przypadku badania stężenia formaldehydu i innych aldehydów wkładami DNPH (DNPH cartridges) oraz w przypadku badania stężenia innych lotnych związków organicznych przy użyciu Tenax TA. Czas pobierania próbek innych związków może być dłuższy, ale nie powinien przekroczyć 30 godzin.

Analiza stężenia formaldehydu i innych aldehydów musi być zgodna z normą ISO 16000-3. O ile nie zostało to określone inaczej, analiza innych lotnych związków organicznych musi być zgodna z normą ISO 16000-6.

Badanie zgodne z normą CEN/TS 16516 uznaje się za równoważne badaniom zgodnym z normami serii ISO 16000.

Analiza nitrozoamin dokonywana jest metodą chromatografii gazowej w połączeniu z analizą przy użyciu detektora energii cieplnej (GC-TEA), zgodnie z metodą BGI 505-23 (dawniej: ZH 1/120.23) lub równoważną.

7.2. Pianka poliuretanowa (PUR)

7.2 a) Substancje i mieszaniny objęte ograniczeniami

Stężenia wymienionych poniżej substancji i mieszanin w piance poliuretanowej nie przekraczają wartości podanych w tabeli 14.

Tabela 14

Wykaz substancji i mieszanin podlegających ograniczeniom zawartych w PUR

Grupa substancji Substancja (skrót, numer CAS, symbol pierwiastka) Wartość graniczna Metoda Produkty biobójcze Nie dodaje się w sposób zamierzony A Środki zmniejszające palność Nie są dodawane (chyba że zgodnie z warunkami określonymi w pkt b) i c) w tabeli 2.) A Metale ciężkie As (arsen) 0,2 ppm B Cd (kadm) 0,1 ppm B Co (kobalt) 0,5 ppm B Cr (chrom), ogółem 1,0 ppm B Cr (VI) (chrom (VI)) 0,01 ppm B Cu (miedź) 2,0 ppm B Hg (rtęć) 0,02 ppm B Ni (nikiel) 1,0 ppm B Pb (ołów) 0,2 ppm B Sb (antymon) 0,5 ppm B Se (selen) 0,5 ppm B Plastyfikatory ftalan dibutylu (DBP, 84-74-2) (*********) 0,01 % w/w (suma wszystkich 6 ftalanów w wyrobach meblarskich przeznaczonych dla dzieci w wieku poniżej 3 lat) C ftalan di-n-oktylu (DNOP, 117-84-0) (*********) ftalan di-2-etyloheksylu (DEHP, 117-81-7) (*********) ftalan benzylu-butylu (BBP, 85-68-7) (*********) ftalan di-izodecylu (DIDP, 26761-40-0) ftalan di-izononylu (DINP, 28553-12-0) lista kandydacka ECHA (**********) ftalany Nie dodaje się w sposób zamierzony A TDA i MDA 2,4 toluenodiamina (2,4-TDA, 95-80-7) 5,0 ppm D 4,4′-diaminodifenylometan (4,4′-MDA, 101-77-9) 5,0 ppm D Substancje organiczne zawierające cynę tributylocyna (TBT) 50 ppb E dibutylocyna (DBT) 100 ppb E monobutylocyna (MBT) 100 ppb E tetrabutylocyna (TeBT) — — monooktylocyna (MOT) — — dioktylocyna (DOT) — — tricykloheksylocyna (TcyT) — — trifenylocyna (TPhT) — — Suma 500 ppb E Inne określone substancje objęte ograniczeniami chlorowane lub bromowane dioksyny lub furany Nie dodaje się w sposób zamierzony A chlorowane węglowodory: (1,1,2,2-tetrachloroetan, pentachloroetan, 1,1,2-trichloroetan, 1,1-dichloroetylen) Nie dodaje się w sposób zamierzony A chlorowane fenole (PCP, TeCP, 87-86-5) Nie dodaje się w sposób zamierzony A heksachlorocykloheksan (58-89-9) Nie dodaje się w sposób zamierzony A monometylodibromo-difenylometan (99688-47-8) Nie dodaje się w sposób zamierzony A monometylodichloro-difenylometan (81161-70-8) Nie dodaje się w sposób zamierzony A azotyny Nie dodaje się w sposób zamierzony A polibromowane bifenyle (PBB, 59536-65-1) Nie dodaje się w sposób zamierzony A eter pentabromodifenylowy (PeBDE, 32534-81-9) Nie dodaje się w sposób zamierzony A eter oktabromodifenylowy (OBDE, 32536-52-0) Nie dodaje się w sposób zamierzony A polichlorowane bifenyle (PCB, 1336-36-3) Nie dodaje się w sposób zamierzony A polichlorowane terfenyle (PCT, 61788-33-8) Nie dodaje się w sposób zamierzony A fosforan (V) tris (2,3-dibromopropylu) (TRIS, 126-72-7) Nie dodaje się w sposób zamierzony A fosforan (V) trimetylu (512-56-1) Nie dodaje się w sposób zamierzony A Fosfinotlenek tris(azirynidylu) (TEPA, 545-55-1) Nie dodaje się w sposób zamierzony A fosforan(V) tris(2-chloroetylu) (TCEP, 115-96-8) Nie dodaje się w sposób zamierzony A metylofosfonian dimetylu (DMMP, 756-79-6) Nie dodaje się w sposób zamierzony A

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z kryterium 7.2 a). Jeżeli wymagane jest przeprowadzenie badań, wnioskodawca przedstawia wyniki z badań i wykazuje zgodność z wartościami podanymi w tabeli 14. W przypadku metod B, C, D i E, w których wymaga się przeprowadzenia analizy, pobiera się sześć próbek zbiorczych spod powierzchni materiału przesłanego do odpowiedniego laboratorium (maksymalnie 2 cm od powierzchni).

A. W odniesieniu do produktów biobójczych, ftalanów i innych określonych substancji objętych ograniczeniami wnioskodawca przedstawia deklarację wraz z deklaracjami dostawców pianki, potwierdzającą, że substancje te nie zostały w sposób zamierzony dodane do składu pianki.

B. W odniesieniu do metali ciężkich wnioskodawca dostarcza sprawozdanie z badań zawierające wyniki opisanej niżej procedury badawczej. Zmieloną próbkę materiału eluować zgodnie z DIN 38414-S4 lub równoważną metodą w stosunku 1:10. Uzyskany w ten sposób filtrat przepuścić przez filtr membranowy 0,45 μm (w razie konieczności filtracja pod ciśnieniem). Otrzymany roztwór poddać badaniu na oznaczenie zawartości metali ciężkich metodą atomowej spektrometrii emisyjnej ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej (ICP-AES lub ICP-OES) lub atomowej spektrometrii absorpcyjnej przy użyciu techniki wodorkowej lub zimnych par.

C. W odniesieniu do całkowitej ilości plastyfikatorów wnioskodawca dostarcza sprawozdanie z badań zawierające wyniki opisanej poniżej procedury badawczej. Wykonać ekstrakcję przy użyciu zatwierdzonej metody analitycznej, takiej jak ekstrakcja poddźwiękowa próbki o masie 0,3 g w fiolce zawierającej 9 ml eteru tert-butylowo-metylowego przez jedną godzinę, po czym oznaczyć ftalany metodą chromatografii gazowej z wykorzystaniem selektywnego detektora masowego w trybie monitorowania wybranych jonów (tryb SIM).

D. W odniesieniu do TDA i MDA wnioskodawca dostarcza sprawozdanie z badań zawierające wyniki opisanej poniżej procedury badawczej. Ekstrakcję próbki zbiorczej o masie 0,5 g w strzykawce o pojemności 5 ml przeprowadzić przy użyciu 2,5 ml 1-procentowego wodnego roztworu kwasu octowego. Opróżnić strzykawkę, a następnie pobrać ponownie płyn do strzykawki. Czynność powtórzyć 20 razy. Ekstrakt końcowy zachować do analizy. Następnie do strzykawki dodać 2,5 ml czystego 1-procentowego roztworu kwasu octowego i czynność tę powtórzyć 20 razy. Otrzymany ekstrakt połączyć z pierwszym ekstraktem i rozcieńczyć kwasem octowym w kolbie miarowej do objętości 10 ml. Ekstrakty poddać analizie metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC-UV) lub HPLC-MS. Jeżeli przeprowadza się analizę metodą HPLC-UV i występuje podejrzenie interferencji, przeprowadzić kolejną analizę metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej – spektrometrii mas (HPLC-MS).

E. W odniesieniu do substancji organicznych zawierających cynę wnioskodawca dostarcza sprawozdanie z badań zawierające wyniki opisanej poniżej procedury badawczej. Próbkę zbiorczą o masie 1–2 g mieszać z co najmniej 30 ml odczynnika ekstrahującego przez 1 godzinę w łaźni ultradźwiękowej w temperaturze pokojowej. Odczynnikiem ekstrahującym jest mieszanina o następującym składzie: 1 750 ml metanolu + 300 ml kwasu octowego + 250 ml roztworu buforowego (pH 4,5). Roztwór buforowy to roztwór 164 g octanu sodu w 1 200 ml wody i 165 ml kwasu octowego, który należy rozcieńczyć wodą do objętości 2 000 ml. Po ekstrakcji cząsteczki alkilocyny poddać derywatyzacji, dodając 100 μl tetraetyloboranu sodu w tetrahydrofuranie (THF) (200 mg/ml THF). Produkt pochodny ekstrahować n-heksanem, a próbkę poddać kolejnej ekstrakcji. Połączyć oba ekstrakty heksanu, a następnie użyć do związków cynoorganicznych metodą chromatografii gazowej z użyciem detektora selektywnego masy w trybie SIM.

7.2 b) Emisje LZO po upływie 72 godzin

Po upływie 72 godzin stężenia wymienionych poniżej substancji, oznaczone metodą komory badawczej, nie mogą przekraczać wartości granicznych podanych w tabeli 15.

Tabela 15

Dopuszczalne wartości emisji LZO dla pianek PUR po upływie 72 godzin

Substancja (numer CAS) Wartość dopuszczalna (mg/m3) formaldehyd (50-00-0) 0,005 toluen (108-88-3) 0,1 styren (100-42-5) 0,005 każdy wykrywalny związek zaklasyfikowany w kategoriach C1 A lub C1B zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008 0,005 suma wszystkich wykrywalnych związków zaklasyfikowanych w kategoriach C1 A lub C1b zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008 0,04 węglowodory aromatyczne 0,5 LZO (ogółem) 0,5

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z kryterium 7.2 b). W stosownych przypadkach deklarację należy uzupełnić wynikami badań, które wykazują zgodność z wartościami podanymi w tabeli 15. Kombinacja próbka badawcza/komora badawcza jest następująca:

1 próbkę o wymiarach 25 × 20 × 15 cm umieszcza się w komorze badawczej o objętości 0,5 m3 albo

2 próbki o wymiarach 25 × 20 × 15 cm umieszcza się w komorze badawczej o objętości 1,0 m3.

Próbkę pianki umieścić na dnie komory badawczej i kondycjonować przez 3 dni w temperaturze 23 °C oraz przy wilgotności względnej 50 %, stosując częstotliwość wymiany powietrza n wynoszącą 0,5 na godzinę i zapełnienie komory L wynoszące 0,4 m2/m3 (= całkowita odsłonięta powierzchnia próbki w odniesieniu do wymiarów komory badawczej bez krawędzi zamykających i tyłu) zgodnie z normami ISO 16000-9 i ISO 16000-11.

Pobieranie próbek odbywa się po upływie 72 ± 2 godz. po zapełnieniu komory przez 1 godzinę wkładami Tenax TA i DNPH odpowiednio dla badania pod kątem LZO i formaldehydu. Emisje LZO są wychwytywane przez rurki sorbentowe Tenax TA, a następnie analizowane za pomocą termodesorpcji-GC-MS zgodnie z normą ISO 16000-6.

Wyniki są półilościowo wyrażone jako ekwiwalenty toluenu. Wszystkie wymienione poszczególne anality są zapisywane od stężenia granicznego ≥ 1 μg/m3. Całkowita ilość LZO stanowi sumę wszystkich analitów o stężeniu ≥ 1 μg/m3 i eluujących w oknie czasu retencji od n-heksanu (C6) do n-heksadekanu (C16) (włączając oba te związki). Suma wszystkich wykrywalnych związków zaklasyfikowanych do kategorii C1 A lub C1B zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008 jest sumą wszystkich tych substancji o stężeniu ≥ 1 μg/m3. W przypadku gdy wyniki badań przekraczają wartości dopuszczalne określone w normach, należy przeprowadzić kwantyfikację w odniesieniu do konkretnych substancji. Obecność formaldehydu może zostać stwierdzona poprzez pobranie próbki powietrza wkładem DNPH i dalszą analizę metodą HPLC/UV zgodnie z normą ISO 16000-3.

Badanie zgodne z normą CEN/TS 16516 uznaje się za równoważne badaniom zgodnym z normami serii ISO 16000.

7.2 c) Środki porotwórcze

Nie dopuszcza się stosowania fluorowcowanych związków organicznych jako środków porotwórczych lub pomocniczych środków porotwórczych.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza deklarację producenta pianki o niestosowaniu.

7.3. Inne materiały wyściełające

Stosowanie innych materiałów tapicerskich do wyściełania wyrobów meblarskich może być dozwolone, jeżeli spełnione są następujące warunki:

— przestrzegane są ogólne wymogi dotyczące substancji stwarzających zagrożenie, o których mowa w kryterium 2,

— fluorowcowane związki organiczne nie są stosowane jako środki porotwórcze lub pomocnicze środki porotwórcze,

— pióra lub puch, same lub w mieszankach, nie są stosowane jako materiał do wyściełania/wypełniania,

— jeżeli w materiale do wyściełania/wypełniania zastosowano włókno kokosowe gumowane przy użyciu lateksu, wykazana została zgodność z kryteriami 7.1 a) i 7.1 b).

Ocena i weryfikacja:: wnioskodawca przedkłada deklarację zgodności, poświadczającą:

(i) charakter materiału stosowanego do wyściełania/wypełniania oraz wszelkich innych materiałów mieszanych;

(ii) że materiał nie zawiera żadnych substancji SVHC ani innych substancji stwarzających zagrożenie, których stosowanie nie jest objęte specjalnym odstępstwem wskazanym w tabeli 2;

(iii) że nie zastosowano fluorowcowanych związków organicznych w charakterze środków porotwórczych lub pomocniczych środków porotwórczych;

(iv) że puch lub pióra zwierzęce, same ani w mieszankach, nie zostały zastosowane w materiale do wypełniania/wyściełania;

(v) jeżeli włókno kokosowe gumowano przy użyciu lateksu, wykazuje się zgodność z kryterium 7.1 dotyczącym substancji objętych ograniczeniami i emisji LZO.

Kryterium 8 – Szkło: stosowanie metali ciężkich

Niniejsze kryterium ma zastosowanie do wszystkich materiałów szklanych wchodzących w skład końcowego wyrobu meblarskiego, bez względu na to, jaki udział w nim stanowią ( % w/w).

Jakiekolwiek szkło stosowane w wyrobach meblarskich musi spełniać poniższe warunki:

— nie może zawierać szkła ołowiowego,

— nie może być zanieczyszczone ołowiem, rtęcią lub kadmem w ilościach większych niż 100 mg/kg w odniesieniu do każdego metalu,

— w przypadku szkła lustrzanego zawartość ołowiu we wszelkich farbach, podkładach lub lakierach stosowanych na odwrocie lustra musi być mniejsza niż 2 000 mg/kg substancji w opakowaniach zamkniętych. Powłoki nakłada się z zastosowaniem „procesu cynowania”, a nie „procesu miedziowania”.

Ocena i weryfikacja:

(i) Wnioskodawca dostarcza deklarację od dostawcy szkła, w której potwierdza on, że końcowy wyrób meblarski nie zawiera szkła ołowiowego. W przypadku braku odpowiedniej deklaracji właściwy organ może zwrócić się o przeprowadzenie analizy szkła znajdującego się w końcowym wyrobie meblarskim za pomocą nieniszczącej metody wykorzystującej przenośne urządzenie do fluorescencji rentgenowskiej.

(ii) Wnioskodawca dostarcza deklrację od dostawcy szkła, w której potwierdza on, że szkło znajdujące się w wyrobie meblarskim nie jest zanieczyszczone ołowiem, rtęcią lub kadmem w ilościach większych niż 100 mg/kg (0,01 % w/w). W przypadku braku odpowiedniej deklaracji właściwy organ może zwrócić się o przeprowadzenie badań na obecność tych metali w szkle poprzez zastosowanie fluorescencji rentgenowskiej zgodnie z zasadami określonymi w normie ASTM F2853-10 lub równoważnej.

(iii) Wnioskodawca dostarcza deklarację od dostawcy luster, w której potwierdza on, że wszystkie postaci użytkowe farb, podkładów i lakierów stosowane na odwrocie wszelkich luster zawierają mniej niż 2 000 mg/kg ołowiu (0,2 % w/w). Do deklaracji należy dołączyć odpowiednią kartę charakterystyki lub podobną dokumentacją. Należy przedstawić dodatkową deklarację dostawcy szkła lustrzanego, potwierdzającą, że warstwę znajdującą się na odwrocie lustra nałożono przy zastosowaniu „procesu cynowania”, a nie „procesu miedziowania”.

Kryterium 9 – Wymogi dotyczące produktu końcowego

9.1. Przydatność do użycia

Meble, którym przyznano oznakowanie ekologiczne UE uznaje się za nadające się do użytku, jeżeli spełniają one wymogi określone w najnowszych wersjach norm EN wymienionych w dodatku IV, w zakresie trwałości, wymiarów, bezpieczeństwa i wytrzymałości produktu.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza deklarację, wskazując, które (jeśli w ogóle) normy wymienione w dodatku IV mają zastosowanie do danego produktu, a następnie przedstawia deklarację zgodności z normami EN, załączając sprawozdania z badań otrzymane, stosownie do przypadku, od producenta mebli albo od dostawców części/materiałów składowych.

9.2. Przedłużona gwarancja na produkt

Wnioskodawca udziela, bez żadnych dodatkowych kosztów, gwarancji na okres co najmniej pięciu lat, która obowiązuje od daty dostawy produktu. Gwarancja zostaje udzielona bez naruszenia prawnych zobowiązań producenta i sprzedawcy na mocy prawa krajowego.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności oraz wskazuje warunki przedłużonej gwarancji na produkt, które znajdują się w dokumentacji zawierającej informacje dla konsumentów i spełniają minimalne wymogi określone w niniejszym kryterium.

9.3. Dostarczanie części zamiennych

Producent mebli zapewnia klientom części zamienne przez okres co najmniej 5 lat od daty dostawy produktu. Koszt (ewentualny) części zamiennych jest proporcjonalny do całkowitego kosztu wyrobu meblarskiego. Należy udostępnić dane kontaktowe, z których można korzystać w celu uzgodnienia dostawy części zamiennych.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza deklarację, w której potwierdza, że części zamienne będą dostępne przez okres co najmniej 5 lat od daty dostawy produktu. Części te są dostępne bezpłatnie przez okres obowiązywania gwarancji w przypadku uznania towarów za wadliwe podczas ich zwykłej eksploatacji lub po koszcie proporcjonalnym w przypadku uszkodzenia towarów w wyniku ich nieprawidłowego użytkowania. Do informacji dla konsumentów należy dołączyć informacje kontaktowe.

9.4. Konstrukcja umożliwiająca demontaż

W przypadku mebli składających się z wielu części/materiałów składowych konstrukcja produktu musi umożliwiać jego demontaż w celu ułatwienia naprawy, ponownego użycia i recyklingu. Należy udostępnić proste, ilustrowane instrukcje dotyczące dem