ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(1)

W rozporządzeniu (UE) 2016/429 ustanowiono przepisy dotyczące zapobiegania chorobom przenoszącym się lub przenoszonym na zwierzęta lub na ludzi oraz przepisy dotyczące zwalczania takich chorób, w tym zasady priorytetyzacji chorób umieszczonych w wykazie, które stanowią przedmiot zainteresowania na poziomie Unii, oraz kategoryzacji tych chorób. Art. 5 rozporządzenia (UE) 2016/429 stanowi, że przepisy dotyczące zapobiegania chorobom oraz ich zwalczania, dostosowane do poszczególnych chorób, stosuje się do chorób umieszczonych w wykazie wymienionych w tym artykule oraz w załączniku II do tego rozporządzenia. Załącznik II do rozporządzenia (UE) 2016/429 został zmieniony rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2018/1629 (2), a zmiany te mają zastosowanie od dnia 21 kwietnia 2021 r.
w odniesieniu do energii ze źródeł odnawialnych:

z myślą o osiągnięciu wiążącego celu Unii polegającego na uzyskaniu co najmniej 32 % udziału energii ze źródeł odnawialnych w 2030 r., zgodnie z art. 3 dyrektywy (UE) 2018/2001 – wkład w osiągnięcie tego celu wyrażony jako udział energii ze źródeł odnawialnych w danym państwie członkowskim w końcowym zużyciu energii brutto w 2030 r., wraz z orientacyjną trajektorią prowadzącą do osiągnięcia tego wkładu począwszy od 2021 r.; do 2022 r. orientacyjna trajektoria musi osiągnąć punkt odniesienia wynoszący co najmniej 18 % łącznego wzrostu udziału energii ze źródeł odnawialnych od wiążącego celu krajowego danego państwa członkowskiego na 2020 r. do jego wkładu w osiągnięcie celu na 2030 r.; do 2025 r. orientacyjna trajektoria musi osiągnąć punkt odniesienia wynoszący co najmniej 43 % łącznego wzrostu udziału energii ze źródeł odnawialnych od wiążącego celu krajowego danego państwa członkowskiego na 2020 r. do jego wkładu w osiągnięcie celu na 2030 r.; do 2027 r. orientacyjna trajektoria musi osiągnąć punkt odniesienia wynoszący co najmniej 65 % łącznego wzrostu udziału energii ze źródeł odnawialnych od wiążącego celu krajowego danego państwa członkowskiego na 2020 r. do jego wkładu w osiągnięcie celu na 2030 r.;

do 2030 r. orientacyjna trajektoria musi osiągnąć co najmniej poziom planowanego wkładu państwa członkowskiego; jeżeli państwo członkowskie spodziewa się przekroczyć wiążący cel krajowy na 2020 r., jego orientacyjna trajektoria może zacząć się na poziomie, który to państwo członkowskie planuje osiągnąć; suma orientacyjnych trajektorii państw członkowskich odpowiada łącznie unijnym punktom odniesienia na lata 2022, 2025 i 2027 oraz unijnemu wiążącemu celowi wynoszącemu co najmniej 32 % energii ze źródeł odnawialnych w 2030 r.; niezależnie od wkładu w osiąganie celu unijnego i orientacyjnej trajektorii do celów niniejszego rozporządzenia dane państwo członkowskie może dowolnie przyjąć wyższy poziom ambicji w polityce krajowej;
(52)

Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie zapewnienie spójnego wdrażania ram regulacyjnych łączności elektronicznej, w szczególności w odniesieniu do aspektów transgranicznych i poprzez skuteczne procedury rynku wewnętrznego dotyczące projektów środków krajowych, oraz zapewnienie, aby konsumenci nie byli obciążani wygórowanymi opłatami za korzystanie z usług łączności interpersonalnej wykorzystujących numery inicjowanych w państwie członkowskim krajowego dostawcy konsumenta i zakańczanych w jakimkolwiek stacjonarnym lub ruchomym numerze w innym państwie członkowskim, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki działania możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.
Dane osobowe uzyskane przez państwo członkowskie na podstawie niniejszego rozporządzenia nie powinny być przekazywane ani udostępnianie żadnemu państwu trzeciemu. W ramach odstępstwa od tej zasady przekazanie takich danych osobowych państwu trzeciemu powinno być możliwe, jeżeli to przekazanie podlega rygorystycznym warunkom i jest niezbędne w poszczególnych przypadkach do ułatwienia identyfikacji obywatela państwa trzeciego w celu jego powrotu. Przekazanie danych osobowych państwom trzecim powinno być przeprowadzane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (7) i odbywać się za zgodą państwa członkowskiego, które dokonało wpisu. Należy jednak zauważyć, że niejednokrotnie państwa trzecie będące państwami powrotu nie są objęte decyzjami stwierdzającymi odpowiedni stopień ochrony przyjmowanymi przez Komisję na podstawie art. 45 rozporządzenia (UE) 2016/679. Ponadto szeroko zakrojone wysiłki Unii w zakresie współpracy z głównymi państwami pochodzenia nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich podlegających zobowiązaniu do powrotu nie były w stanie zapewnić systematycznego wypełniania przez te państwa trzecie obowiązku – ustanowionego w prawie międzynarodowym – do dokonania readmisji własnych obywateli. Umowy o readmisji, które zostały zawarte lub są negocjowane przez Unię lub państwa członkowskie i które zapewniają właściwe zabezpieczenia odnośnie do przekazywania danych do państw trzecich na mocy art. 46 rozporządzenia (UE) 2016/679 dotyczą ograniczonej liczby takich państw trzecich.

Nie ma pewności co do możliwości zawarcia kolejnych umów tego typu. W tych okolicznościach – i w ramach wyjątku od wymogu istnienia decyzji stwierdzającej odpowiedni stopień ochrony lub istnienia odpowiednich zabezpieczeń – przekazywanie danych osobowych organom państw trzecich na podstawie niniejszego rozporządzenia powinno być dozwolone do celów realizacji polityki powrotowej Unii. Powinno być możliwe zastosowanie odstępstwa przewidzianego w art. 49 rozporządzenia (UE) 2016/679, z zastrzeżeniem warunków określonych w tym artykule. Zgodnie z art. 57 tego rozporządzenia, jego wykonanie, w tym w odniesieniu do przekazywania danych osobowych do państw trzecich zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, powinno podlegać monitorowaniu przez niezależne organy nadzorcze.
(17)

W celu zapewnienia odpowiedniego zaangażowania Parlamentu Europejskiego i Rady w drugi etap stosowania mechanizmu wzajemności, z uwagi na szczególnie delikatną politycznie kwestię zawieszenia zwolnienia z obowiązku wizowego wszystkich obywateli państwa trzeciego ujętego w wykazie w załączniku II oraz jej horyzontalne konsekwencje dla państw członkowskich, państw stowarzyszonych ze strefą Schengen oraz dla samej Unii, w szczególności w ich stosunkach zewnętrznych i w ogólnym funkcjonowaniu strefy Schengen, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w odniesieniu do niektórych elementów mechanizmu wzajemności. Powierzając takie uprawnienia Komisji, uwzględnia się potrzebę politycznej dyskusji nad unijną polityką w zakresie wiz w strefie Schengen. Odzwierciedla to także potrzebę zapewnienia wystarczającej przejrzystości i pewności prawa w stosowaniu mechanizmu wzajemności wobec wszystkich obywateli danego państwa trzeciego, w szczególności poprzez odpowiednią tymczasową zmianę załącznika II do niniejszego rozporządzenia. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (7). W szczególności, aby zapewnić udział na równych zasadach Parlamentu Europejskiego i Rady w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie, co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.
☐

osobie tej doręczono nakaz konfiskaty w dniu (dzień/miesiąc/rok) … i wyraźnie pouczono ją o prawie do ponownego rozpoznania sprawy lub do złożenia odwołania, w których to procedurach osoba ta miała prawo uczestniczyć i które pozwalały na ponowne rozpoznanie istoty sprawy, w tym z uwzględnieniem nowych dowodów, oraz które mogły prowadzić do uchylenia pierwotnego nakazu konfiskaty, oraz
(33)

Zwiększenie zaufania do bezpieczeństwa transgranicznego przetwarzania danych powinno zmniejszyć skłonność uczestników rynku i podmiotów sektora publicznego do traktowania lokalizacji danych jako zastępczej gwarancji bezpieczeństwa danych. Powinno to również zapewnić przedsiębiorstwom większą pewność prawa w odniesieniu do spełniania wymogów w zakresie bezpieczeństwa mających zastosowanie do zlecania przetwarzania danych w ramach outsourcingu dostawcom usług, w tym również dostawcom w innych państwach członkowskich.
(41)

Aby zyskać większą kontrolę nad swoimi danymi w ramach zautomatyzowanego przetwarzania danych osobowych, osoba, której dane dotyczą, powinna także mieć możliwość otrzymywania dotyczących jej danych osobowych, które dostarczyła administratorowi, w ustrukturyzowanym, powszechnie używanym, nadającym się do odczytu maszynowego i interoperacyjnym formacie oraz przesyłania ich innemu administratorowi. Administratorów danych należy zachęcać do opracowywania formatów interoperacyjnych, które umożliwiają przenoszenie danych. Prawo to powinno mieć zastosowanie w przypadkach, gdy osoba, której dane dotyczą, przekazała dane osobowe na podstawie własnej zgody lub gdy przetwarzanie jest niezbędne do wykonania umowy. Dlatego nie powinno ono mieć zastosowania w przypadkach, gdy przetwarzanie danych osobowych jest niezbędne do wywiązania się z obowiązku prawnego, któremu podlega administrator, lub do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym, lub w ramach sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi. Przysługujące osobie, której dane dotyczą, prawo do przesłania lub otrzymania swoich danych osobowych nie powinno nakładać na administratorów obowiązku wprowadzenia lub prowadzenia kompatybilnych technicznie systemów przetwarzania. Jeżeli określony zestaw danych osobowych odnosi się do więcej niż jednej osoby, której dane dotyczą, prawo do otrzymania danych osobowych powinno obowiązywać z zastrzeżeniem praw i wolności innych osób, których dane dotyczą, wynikających z niniejszego rozporządzenia. Prawo to powinno ponadto obowiązywać z zastrzeżeniem prawa osoby, której dane dotyczą, do spowodowania, by dane osobowe zostały usunięte oraz z zastrzeżeniem ograniczeń tego prawa określonych w niniejszym rozporządzeniu i nie powinno w szczególności skutkować usunięciem danych osobowych dotyczących osoby, której dane dotyczą, przekazanych przez tę osobę do celów wykonania umowy, o ile te dane osobowe są niezbędne do wykonania tej umowy i w zakresie, w jakim są do tego niezbędne. O ile jest to technicznie możliwe, osoba, której dane dotyczą, powinna mieć prawo do spowodowania, by dane osobowe zostały przekazane przez jednego administratora bezpośrednio innemu administratorowi.
(52)

Jeżeli nie wydano decyzji stwierdzającej odpowiedni poziom ochrony lub nie ma odpowiednich zabezpieczeń, przekazanie lub określona kategoria przekazań może nastąpić tylko w szczególnych sytuacjach, gdy jest to konieczne do ochrony żywotnych interesów osoby, której dane dotyczą, lub innej osoby, bądź do zabezpieczenia uzasadnionych prawnie interesów osoby, której dane dotyczą, zgodnie z wymogami prawa państwa członkowskiego przekazującego dane osobowe; do zapobieżenia bezpośredniemu i poważnemu zagrożeniu dla bezpieczeństwa publicznego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego; w indywidualnym przypadku do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kary, w tym do ochrony przed zagrożeniami dla bezpieczeństwa publicznego i zapobiegania takim zagrożeniom; lub w indywidualnym przypadku do celów ustalenia, dochodzenia lub obrony roszczenia przed sądem. Wyjątki te należy interpretować wąsko i nie powinny one umożliwiać częstego, masowego i zorganizowanego przekazywania danych osobowych ani przekazywania danych na dużą skalę; powinny też być ograniczone do danych ściśle niezbędnych. Takie operacje przekazania powinny być udokumentowane, a dokumentacja ta powinna być udostępniana na wniosek EIOD w celu monitorowania zgodności przekazania z prawem.
(16)

Karty przedpłacone są to karty niespersonalizowane, przechowujące wartość pieniężną lub środki bądź zapewniające dostęp do wartości pieniężnych lub środków, które mogą być wykorzystane do celów transakcji płatniczych, nabycia towarów czy usług lub do wypłaty gotówki. Nie są one powiązane z rachunkiem bankowym. Karty przedpłacone obejmują anonimowe karty przedpłacone, o których mowa w dyrektywie (UE) 2015/849. Mają one szerokie zastosowanie do różnorodnych celów zgodnych z prawem, a niektóre z tych instrumentów służą również interesom społecznym. Takie karty przedpłacone są łatwe do przenoszenia i mogą być wykorzystywane do przekazania znacznej wartości przez zewnętrzne granice. Konieczne jest zatem włączenie kart przedpłaconych do definicji środków pieniężnych, w szczególności jeżeli można je kupić bez poddawania klienta analizie due diligence. Umożliwi to rozszerzenie kontroli na pewne rodzaje kart przedpłaconych, z uwzględnieniem dostępnej technologii, jeżeli będzie to uzasadnione, pod warunkiem że takie kontrole rozszerzone są z należytym uwzględnieniem proporcjonalności i praktycznej możliwości egzekwowania.
Wykaz przesyłek pocztowych objętych środkami dotyczącymi przejrzystości cen powinien być ograniczony, by ułatwić porównywalność i zmniejszyć do minimum obciążenia administracyjne nakładane na operatorów świadczących transgraniczne usługi doręczania paczek i na krajowe organy regulacyjne. Aby zapewnić porównywalność w całej Unii, do wykazu należy włączyć przesyłki zwykle i polecone, gdyż stanowią one podstawę obowiązku świadczenia usługi powszechnej, a ze względu na znaczenie funkcji identyfikacji i śledzenia przesyłek dla handlu elektronicznego, w wykazie należy również uwzględnić ceny paczek z opcją identyfikacji i śledzenia oraz ceny paczek poleconych, niezależnie od tego, czy stanowią one element obowiązku świadczenia usługi powszechnej. Należy skupić się na lżejszych przesyłkach, które stanowią większość przesyłek dostarczanych przez operatorów świadczących usługi doręczania paczek, a także na cenach przesyłek pocztowych o grubości przekraczającej 20 mm, które są przetwarzane w strumieniu przesyłek listowych. Należy uwzględnić wyłącznie ceny jednostkowe, gdyż są to ceny, które płacą nadawcy wysyłający najmniejsze ilości przesyłek. Przesyłki pocztowe, o których mowa, powinny zostać jasno określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Niniejsze rozporządzenie nie zobowiązuje operatorów świadczących transgraniczne usługi doręczania paczek do oferowania usługi doręczania wszystkich przesyłek pocztowych wymienionych w załączniku. W celu zapewnienia dokładności informacji o stawkach opłat, informacje te powinny pochodzić od samych operatorów świadczących transgraniczne usługi doręczania paczek. Stawki te powinny być publikowane przez Komisję na specjalnej stronie internetowej o neutralnym i niekomercyjnym charakterze.
(5)

Kwoty wypłacone na mocy CDSOA w ostatnim roku, dla którego były w tym czasie dostępne dane, odnoszą się do wypłacania środków pochodzących z ceł antydumpingowych i wyrównawczych pobranych w ciągu roku podatkowego 2004 (od dnia 1 października 2003 r. do dnia 30 września 2004 r.). Na podstawie danych opublikowanych przez Biuro Celne i Ochrony Granic Stanów Zjednoczonych poziom zniweczenia lub naruszenia korzyści Wspólnoty obliczono na 27,81 mln dolarów. Wspólnota została zatem upoważniona do zawieszenia stosowania koncesji celnych w stosunku do Stanów Zjednoczonych na równoważnym poziomie. Skutek 15 % dodatkowego cła przywozowego ad valorem na przywóz produktów wymienionych w załączniku I pochodzących ze Stanów Zjednoczonych odpowiadał, w skali roku, wartości handlu, która nie przekroczyła 27,81 mln dolarów. W odniesieniu do tych produktów Wspólnota zawiesiła stosowanie koncesji celnych w stosunku do Stanów Zjednoczonych od dnia 1 maja 2005 r.
a)

brakuje danych, co uniemożliwia weryfikatorowi uzyskanie dowodów wymaganych do ograniczenia ryzyka weryfikacyjnego do poziomu potrzebnego do osiągnięcia wystarczającego poziomu pewności;
Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/352 z dnia 4 marca 2019 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 64 z dnia 5 marca 2019 r. )

Strona 2, załącznik, pkt 2, nowa sekcja B (Prawo do obrony i prawo do skutecznej ochrony sądowej), poddział „Stosowanie prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej w odniesieniu do każdej z osób wymienionych w wykazie”, wpis 2:

zamiast:

„2. Vitalli Yuriyovych Zakharchenko (Witali Jurijowicz Zacharczenko)”,

powinno być:
Sprostowanie do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/897 z dnia 12 marca 2019 r. zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 748/2012 w odniesieniu do włączenia weryfikacji zgodności opartej na analizie ryzyka do załącznika I oraz wdrożenia wymogów ochrony środowiska

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 144 z dnia 3 czerwca 2019 r. )

Strona 3, art. 2 powinien mieć brzmienie:
Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/256 z dnia 13 lutego 2019 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/207 w odniesieniu do zmian wzorów służących do przekazywania informacji na temat dużych projektów wspólnego planu działania, do sprawozdań z wdrażania w ramach celów „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia” oraz „Europejska współpraca terytorialna”, a także wzorów sprawozdania z postępów i rocznych sprawozdań z kontroli oraz poprawiającego to rozporządzenie w odniesieniu do danych do celów przeglądu skuteczności działania i ram wykonania

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 43 z dnia 14 lutego 2019 r. )

Strona 32, załącznik V – załącznik V część C pkt 15; strona 33 załącznik VI – załącznik X część B pkt 12 tabela otrzymuje brzmienie:
Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (UE) 2019/50 z dnia 11 stycznia 2019 r. zmieniającego załączniki II, III, IV i V do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości chlorantraniliprolu, chlomazonu, cyklaniliprolu, fenazachiny, fenpikoksamidu, fluoksastrobiny, lambda-cyhalotryny, mepikwatu, oleju cebulowego, tiakloprydu i walifenalatu w określonych produktach lub na ich powierzchni

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 10 z dnia 14 stycznia 2019 r. )

1. Strona 12, załącznik, zmiany w kolumnach dotyczących chlomazonu, fluoksastrobiny, lambda-cyhalotryny, mepikwatu i tiakloprydu – załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005, tabela, nagłówek kolumny dotyczącej lambda-cyhalotryny:

zamiast:

„Lambda-cyhalotryna (F) (R)”,

powinno być:

„Lambda-cyhalotryna (obejmuje gamma-cyhalotrynę) (suma izomerów R,S i S,R) (F)”.

2. Strona 17, załącznik, zmiany w kolumnach dotyczących chlomazonu, fluoksastrobiny, lambda-cyhalotryny, mepikwatu i tiakloprydu – załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005, tabela, pozycja dotycząca nasion bawełny:

zamiast:

„0401090 Nasiona bawełny 0,01 (*) 0,2 0,5 (+) 0,15”

powinno być:

„0401090 Nasiona bawełny 0,01 (*) 0,2 5 (+) 0,15”

3. Strona 22, załącznik, zmiany w kolumnach dotyczących chlomazonu, fluoksastrobiny, lambda-cyhalotryny, mepikwatu i tiakloprydu – załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005, przypisy pod tabelą:

zamiast:

„Lambda-cyhalotryna (F) (R) (R) = Definicja pozostałości różni się dla następujących kombinacji pestycydu-numeru kodu: Lambda-cyhalotryna – kod 1000000 z wyjątkiem 1040000: lambda-cyhalotryna, w tym inne mieszaniny izomerów składowych (suma izomerów)”,

powinno być:
Sprostowanie do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie zachowania zasobów rybnych i ochrony ekosystemów morskich za pomocą środków technicznych, zmieniającego rozporządzenia Rady (WE) nr 2019/2006, (WE) nr 1224/2009 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013, (UE) 2016/1139, (UE) 2018/973, (UE) 2019/472 i (UE) 2019/1022 oraz uchylającego rozporządzenia Rady (WE) nr 894/97, (WE) nr 850/98, (WE) nr 2549/2000, (WE) nr 254/2002, (WE) nr 812/2004 i (WE) nr 2187/2005

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 198 z dnia 25 lipca 2019 r. )

Okładka i s. 105, w tytule:

zamiast:

„Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie zachowania zasobów rybnych i ochrony ekosystemów morskich za pomocą środków technicznych, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 2019/2006, (WE) nr 1224/2009 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013, (UE) 2016/1139, (UE) 2018/973, (UE) 2019/472 i (UE) 2019/1022 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 894/97, (WE) nr 850/98, (WE) nr 2549/2000, (WE) nr 254/2002, (WE) nr 812/2004 i (WE) nr 2187/2005”,

powinno być:
Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/1384 z dnia 24 lipca 2019 r. zmieniającego rozporządzenia (UE) nr 965/2012 i (UE) nr 1321/2014 w odniesieniu do użytkowania statków powietrznych wymienionych w certyfikacie przewoźnika lotniczego do operacji niezarobkowych i operacji specjalistycznych, ustanowienia wymogów operacyjnych dotyczących przeprowadzania lotów próbnych po obsłudze, ustanowienia przepisów dotyczących operacji niezarobkowych z udziałem zmniejszonego personelu pokładowego na pokładzie oraz wprowadzenia aktualizacji redakcyjnych dotyczących wymogów w zakresie operacji lotniczych

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 228 z dnia 4 września 2019 r. )

Strona 108, art. 1 pkt 3:

zamiast:

„3) dodaje się art. 9aa w brzmieniu: »Artykuł 9aa Wymagania dotyczące załóg lotniczych w odniesieniu do lotów próbnych po obsłudze Pilotowi, który przed dniem 20 sierpnia 2019 r. pełnił rolę pilota dowódcy podczas lotu próbnego po obsłudze, który zgodnie z definicją w pkt SPO.SPEC.MCF.100 w załączniku VIII klasyfikuje się jako lot próbny po obsłudze poziomu A, zalicza się jako spełnione wymogi określone w pkt SPO.SPEC.MCF.115 lit. a) pkt 1 w tym załączniku. W takim przypadku operator zapewnia poinstruowanie pilota dowódcy o wszelkich stwierdzonych różnicach między praktykami operacyjnymi ustanowionymi przed dniem 20 sierpnia 2019 r. a obowiązkami określonymi w podczęści E sekcja 5 i 6 załącznika VII do niniejszego rozporządzenia, łącznie z obowiązkami wynikającymi z powiązanych procedur ustanowionych przez operatora.«”,

powinno być:
Sprostowanie do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1148 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie wprowadzania do obrotu i stosowania prekursorów materiałów wybuchowych, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 i uchylające rozporządzenie (UE) nr 98/2013

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 186 z dnia 11 lipca 2019 r. )

Strona 18 otrzymuje brzmienie:
Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/1090 z dnia 26 czerwca 2019 r. w sprawie nieodnowienia zatwierdzenia substancji czynnej dimetoat, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 173 z dnia 27 czerwca 2019 r. )

1. Strona 40, motyw 15:

zamiast:

„17 października 2019 r.”,

powinno być:

„30 września 2019 r.”;

zamiast:

„17 lipca 2020 r.”,

powinno być:

„30 czerwca 2020 r.”.

2. Strona 41, artykuł 3:

zamiast:

„17 stycznia 2020 r.”,

powinno być:

„31 grudnia 2019 r.”.

3. Strona 41, artykuł 4:

zamiast:

„17 października 2019 r.”,

powinno być:

„30 września 2019 r.”;

zamiast:

„17 lipca 2020 r.”,

powinno być:

„30 czerwca 2020 r.”.