ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 134/46

DECYZJA KOMISJI

z dnia 19 stycznia 2005 r.

w sprawie postępowania na podstawie art. 81 Traktatu WE oraz art. 53 ust. 1 Porozumienia EOG

(DG COMP/C.2/37.214 – Łączna sprzedaż praw medialnych do niemieckiej Bundesligi)

(notyfikowana jako dokument nr C(2005) 78)

(Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2005/396/WE)

Decyzja dotyczy niemieckiego Związku Ligi Piłki Nożnej (Związek Ligi). Przedmiotem postępowania jest centralnie prowadzony handel prawami medialnymi do meczów męskiej piłki nożnej pierwszej i drugiej Bundesligi. W ocenie wstępnej Komisja stwierdziła, że wyłączna sprzedaż praw do transmisji przez Związek Ligi mogła ograniczyć konkurencję między klubami i spółkami kapitałowymi Bundesligi i drugiej Bundesligi w rozumieniu art. 81 Traktatu WE.

Po wstępnej ocenie Komisji, nie przeprowadziwszy pełnej analizy sytuacji, wydaje się, że zobowiązania Związku Ligi zapewniają konkurencję pomiędzy ligą i klubami w handlu prawami do rozgrywek Bundesligi i drugiej Bundesligi oraz pozwalają klubom na wprowadzanie nowych produktów, w szczególności firmowanych nazwą klubu. Zobowiązania pozwalają na zmniejszenie zakresu i okresu obowiązywania przyszłych umów marketingowych oraz zapewniają przejrzystą i niedyskryminującą procedurę. Poprawiają one możliwości dostępu dla telewizji, radia i operatorów nowych mediów.

Komisja doszła do wniosku, iż wobec zobowiązań Związku Ligi oraz w związku ze wstępną oceną i uwagami zainteresowanych stron trzecich nie ma podstaw do wszczęcia postępowania w rozumieniu art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 (1). Zobowiązania mają moc wiążącą dla Związku Ligi do dnia 30 czerwca 2009 r.

Komitet Doradczy ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydał pozytywną opinię dnia 6 grudnia 2004 r.

(1) Dz.U. L 1 z 4.1.2003, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 411/2004 (Dz.U. L 68 z 6.3.2004, str. 1).
(8)

Mimo że wywóz po wprowadzeniu zakazu dalej istniał, ze względu na będące jeszcze w obiegu pozwolenia na przywóz lub w wyniku sprzeciwu wniesionego przez niektórych importerów do brazylijskich sądów, oczywiste jest, że rynek stopniowo się zamykał dla europejskich eksporterów. Chociaż wielu wspólnotowym eksporterom udało się znaleźć nowe rynki zbytu, nie byli w stanie zrekompensować sobie utraty dużej części swoich dochodów z wywozu. Nie wszystkim udało się znaleźć nowe rynki lub stworzyć nowe linie opon bieżnikowanych do pojazdów wyspecjalizowanych (z napędem na cztery koła, sportowych itp.), więc zakaz, w połączeniu z innymi czynnikami (opóźnione płatności ze strony brazylijskiego importera, wahania kursu wymiany walut) doprowadził niektórych producentów wspólnotowych do upadłości.
(2)

Pierwsze sprawozdanie ma zostać złożone do dnia 30 czerwca 2005 r. Jest jednakże pożądane posiadanie jednego sprawozdania rocznego obejmującego cały pierwszy rok działania systemu. Pierwsze sprawozdanie powinno zatem obejmować okres od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 30 kwietnia 2005 r., drugie zaś, z terminem złożenia dnia 30 czerwca 2006 r., powinno obejmować okres od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. Kolejne sprawozdania powinny być składane Komisji dnia 30 czerwca każdego roku i powinny one obejmować cały poprzedzający je rok kalendarzowy, od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia.
(14)

W ramach odstępstwa od powszechnego systemu podatkowego (11), na mocy rozporządzenia królewskiego nr 187 ze zmianami, dochód do opodatkowania zatwierdzonych centrów jest ustalany ryczałtowo i odpowiada procentowo kwocie wydatków i kosztów działania, zgodnie z metodą zwaną cost plus. Korzyści specjalne lub nieodpłatne (12) przyznane centrum przez członków grupy nie są dodawane do podstawy opodatkowania uzyskanej zgodnie z metodą cost plus. Inna alternatywna podstawa, obejmująca w szczególności korzyści specjalne i nieodpłatne, jest jednak obliczana w celu ograniczenia nadzwyczajnych transferów przychodów dochodów na rzecz belgijskiego centrum koordynacyjnego. Zysk centrów jest opodatkowany na zasadach pełnej stawki podatku od spółek. Praktyczne zastosowanie metody cost plus dokonywane jest w sposób indywidualny dla każdego centrum, zgodnie z zasadami ustalonymi na mocy indywidualnej wiążącej interpretacji podatkowej dla każdego z centrów, wydanej przez Publiczny Wydział Federalny ds. Finansów. Za wiążącą interpretację podatkową uznaje się akt prawny, na mocy którego Publiczny Wydział Federalny ds. Finansów ustala, zgodnie z obowiązującymi przepisami, w jaki sposób ustawa będzie stosowana do szczególnej sytuacji lub operacji, opisanej przez podatnika, która nie odniosła jeszcze skutków z punktu widzenia podatkowego. Decyzja ta jest ważna przez pięć lat i publikowana jest anonimowo. Ta interpretacja podatkowa jest wiążąca dla administracji podatkowej na przyszłość i nie może pociągać za sobą zwolnienia ani zmniejszenia należności podatkowych. System wiążących interpretacji podatkowych podlega art. 20–28 ustawy z dnia 24 grudnia 2002 r.
(111)

Mimo że Komisja może zgodzić się na uwzględnienie kosztów wynikających z gwarancji statutowych i kapitałowych, gdyż są one z natury związane z określonymi kontraktami i z definicji ponoszone są po oddaniu okrętów do użytku, rozumowania tego nie można stosować do kosztów restrukturyzacyjnych poniesionych przez spółkę po grudniu 1995 r. W rzeczywistości umowa prywatyzacyjna wyraźnie określiła minimalną liczbę pracowników, jaką spółka musiała zatrudniać do końca 1995 r. W przypadku nieprzestrzegania tego zobowiązania i zatrudnienia mniejszej liczby pracowników przewidziane były surowe kary. Wszelka pomoc likwidacyjna i pomoc na pokrycie strat zatwierdzona przez Komisję mogła być wykorzystana wyłącznie w okresie restrukturyzacyjnym wygasającym z końcem grudnia 1995 r. Dlatego też było od początku rzeczą jasną, że jeśli KWW zamierzała zwolnić pewną liczbę pracowników, powinna poczekać z tym do końca 1995 r., a koszty z tym związane nie były pokrywane z pomocy likwidacyjnej lub operacyjnej. Takie ramy czasowe były wyraźnie określone od dnia prywatyzacji. Po pierwsze niemożliwa jest zmiana tej koncepcji i ponowny przydział kosztów restrukturyzacyjnych poniesionych po grudniu 1995 r. na kontrakty wykonane przed tą datą. Po drugie, restrukturyzacja, która miała miejsce po 1995 r., z natury nie prowadziła do niższych strat z kontraktów wykonanych przed tą datą. Po trzecie, zapis w umowie prywatyzacyjnej zmuszający spółkę do zatrudniania pewnej liczby pracowników stanowi odrębne i oddzielne zobowiązanie, które nie może być łączone z określonymi kontraktami.
(11)

Sieci dystrybucji francuskich browarów są w rzeczy samej jednym z głównych sposobów dotarcia do rynku dla zagranicznych browarów, które nie mają takich sieci we Francji. W tej sytuacji umowa o „zawieszeniu broni”, mająca na celu ustanowienie równowagi na poziomie krajowym pomiędzy zintegrowanymi sieciami dystrybucji należącymi do Heineken NV/Heineken France SA i Groupe Danone/Brasseries Kronenbourg SA, mogła wpłynąć na warunki dostępu do rynku HORECA dla browarów zagranicznych, a tym samym na wolumen importu. Ponadto Interbrew France, główny importer piwa do Francji, był i jest zależny od sieci dystrybucji należących do Heineken France SA i Brasseries Kronenbourg SA, w zakresie dystrybucji dużej części jego produktów na rynku HORECA we Francji. Dlatego też umowa mająca na celu ograniczenie konkurencji pomiędzy sieciami dytrybucji tych przedsiębiorstw mogłaby mieć wpływ na warunki handlowe, jakie zaproponowały one przedsiębiorstwu Interbrew France w celu dystrybucji jego produktów.
(1)

Rozporządzenie (WE) nr 1222/2004 przewiduje opracowywanie i przekazywanie kwartalnych danych dotyczących długu publicznego, stosując tę samą definicję długu publicznego, z wyjątkiem okresu podstawowego, jak określona w rozporządzeniu Rady (WE) nr 3605/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie stosowania Protokołu w sprawie procedury dla nadmiernego deficytu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (2).
(1)

W dniu 11 sierpnia 2004 r. Komisja ogłosiła, po konsultacji, w drodze zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2), wszczęcie postępowania antydumpingowego w odniesieniu do przywozu do Wspólnoty łączników rur lub przewodów rurowych (innych niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), żeliwne lub stalowe (z wyłączeniem stali nierdzewnej), o maksymalnej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, w rodzaju stosowanych do spawania doczołowo lub w innych celach, zgłaszanych zwykle pod kodami CN 7307 93 11, 7307 93 19, 7307 99 30 oraz 7307 99 90 (kod TARIC 7307999094), pochodzących z Tajwanu i Wietnamu.
(28)

W odniesieniu do odpadów poubojowych mięsa i podrobów, w chwili wszczęcia postępowania Komisja zezwoliła, w ściśle określonych sytuacjach, na pokrycie przez państwo 100 % niektórych kosztów, jakie normalnie obciążałyby producentów. Komisja uznała więc, że pomoc związana z usługami utylizacyjnymi w odniesieniu do odpadów pochodzenia zwierzęcego, uznanych za niezdatne do spożycia, mogłyby spełniać warunki wymienione w pkt 11.4.5 wytycznych rolnych i skorzystać z odstępstwa przewidzianego w art. 87 ust. 3 pkt c) Traktatu. Jednakże po to, by móc zastosować to odstępstwo, Komisja zwróciła się do władz francuskich o wykazanie, w odniesieniu do każdego gatunku zwierzęcia, którego usługa ta dotyczy, że chodzi o odpady pochodzące od zwierząt chorych lub takich, których usunięcie miało na celu zapobieżenie rozprzestrzenianiu się choroby zwierząt. Odnosiło się to również do dodatkowej opłaty wprowadzonej w okresie od dnia 1 lipca 1998 do dnia 31 grudnia 1998 r.
Płyty dachowe zgodnie z EN 14782 i EN 14783, obejmujące blachy stalowe profilowane, blachy stalowe płaskie lub panele ze zwijanej powlekanej ocynkowanej stali lub stalowe powlekane stopem cynku i aluminium, o grubości metalu ≥ 0,40 mm z organiczną powłoką zewnętrzną (strona narażona na działanie czynników atmosferycznych) oraz, do wyboru, z organiczną powłoką po odwrotnej stronie (strona od wewnątrz). Powłoka zewnętrzna jest stosowaną w postaci płynnej farbą plastizolu o maksymalnej nominalnej grubości suchej powłoki 0,2 mm, PCS (potencjał cieplny brutto) nie większym niż 8,0 MJ/m2 i maksymalnej suchej masie 330 g/m2. Ewentualna powłoka organiczna na odwrotnej stronie ma PCS nie większy niż 4,0 MJ/m2 oraz maksymalną suchą masę 200 g/m2. Jednowarstwowy system pokrycia dachu składający się z jednej powłoki, pokrycie dachu bez izolacji na konstrukcji wsporczej (szyny wsporcze w całości lub przerywane) o klasie odporności na działanie ognia A2-s1, d0 lub lepszej. Wielowarstwowy system pokrycia dachowego, gdzie blachy dachowe stalowe powleczone plastizolem tworzą warstwę zewnętrzną wielowarstwowej konstrukcji, gdzie konstrukcja wsporcza posiada klasę odporności na działanie ognia A2-s1, d0 lub lepszą, i gdzie bezpośrednio pod powleczoną plastizolem stalową blachą jest warstwa izolacyjna o klasie odporności na działanie ognia A2-s1, d0 lub lepszej. Warstwa izolacyjna powinna składać się z wełny mineralnej bez warstwy kryjącej zgodna z EN 13162, a mianowicie z pikowanego włókna szklanego o minimalnej gęstości 10 kg/m3 (maksymalna nominalna zawartość żywicy 5 % masy) i grubości ≥ 80 mm, lub wełny skalnej o minimalnej gęstości 25 kg/m3 (maksymalna nominalna zawartość żywicy 3,5 % masy) i grubości ≥ 80 mm. Złącza: Jeżeli górna warstwa ma złącza, to muszą one mieć następujące cechy: — Blacha profilowana trapezowa – po bokach musi zakładać się przynajmniej jednym żebrem a końcowa zakładka musi mieć przynajmniej 100 mm. — Blacha sinusoidalnie falista – po bokach przynajmniej 1,5 fali musi się zakładać a końcowa zakładka musi mieć przynajmniej 100 mm. — Blachy płaskie/płyty – zakładki po bokach i końcowe muszą mieć przynajmniej 100 mm. — Systemy szwów wzdłużnych – złącza po bokach powinny zawierać pionową wzdłużną zakładkę lub szew ograniczający, który wystarczająco zapewnia stały bliski kontakt pomiędzy blachami i stanowi wodoszczelne złącze, a ewentualne złącza zakładkowe muszą zachodzić na siebie przynajmniej 100 mm. Szczeliwa powinny składać się z kitu butylowego/masy uszczelniającej butylu lub podobnych i mieć nominalną gęstość 1 500–1 700 kg/m3 i zostać nałożone jako powiązany ze sobą wałek w obrębie zachodzących na siebie złącz średnio 45 g/m długości. Mocowania: Blachy dachowe zostają tak zamocowane do konstrukcji wsporczej za pomocą metalowych mechanicznych mocowań, że konstrukcja dachowa jest stabilna. Można zastosować dodatkowe metalowe mechaniczne mocowania, żeby zapewnić stały ścisły kontakt pomiędzy blachami i zabezpieczyć złącza przed wodą.
(143)

Według raportu Senatu francuskiego (23) działalność parków rozrywki we Francji w ciągu ostatnich dziesięciu lat zwiększyła się dziewięciokrotnie, co odpowiada średniemu wskaźnikowi wzrostu w wysokości 25 %. Na przyszłość, według tego samego raportu, dynamika wzrostu sektora powinna się zmniejszyć, pozostając jednak w przedziale od 4 % do 8 %.
(3)

Na mocy decyzji Komisji 93/82/EWG (2) (dalej zwanej „pierwotną decyzją”) Komisja postanowiła między innymi, że Cewal oraz dwa inne porozumienia żeglugi liniowej Cowac i Ukwal, a także przedsiębiorstwa, które były członkami tych porozumień, naruszyły art. 85 ust. 1 Traktatu WE (obecnie art. 81 ust. 1, zwany tak dalej). Co więcej, z powodu nadużywania pozycji dominującej na trzy różne sposoby, przedsiębiorstwa należące do porozumienia Cewal naruszyły również art. 82 Traktatu WE. Przedsiębiorstwom tym nakazano zaprzestać naruszeń.
(49)

W odniesieniu do okresu od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2003 r. zastosowano pkt 51 ust. 1. lit. b) akapit drugi wytycznych, ponieważ zwolnienie dotyczy podatku krajowego, który został wprowadzony ze względu na brak opłaty wspólnotowej. Zgodnie z tym postanowieniem przedsiębiorstwa, którym przyznano zmniejszenie podatku, mają jednak zapłacić znaczącą część opłaty krajowej. Przyczyną tego jest dążenie do utrzymania zachęt dla tych przedsiębiorstw, w zakresie doskonalenia ich działań na rzecz ochrony środowiska. Wynika to z brzmienia pkt 51 ust. 1 lit. b) akapit pierwszy, który dopuszcza obniżenie zharmonizowanego podatku, jeśli podatek faktycznie płacony przez przedsiębiorstwa korzystające z obniżenia, jest wyższy niż wspólnotowa kwota minimalna, „aby zachęcić przedsiębiorstwa do podjęcia środków poprawiających ochronę środowiska”. Aktualne zwolnienie prowadzi do zerowej stawki podatkowej na energię elektryczną, którą zużywa sektor produkcyjny w procesach produkcji. Komisja może zatem stwierdzić, że przedsiębiorstwa nie uiszczały znaczącej części opłaty krajowej. Dlatego też, w okresie od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2003 r., środek pomocowy w swojej obecnej formie nie może być uznany za zgodny z wytycznymi. Ponieważ nie jest on zgodny również z innych powodów, dlatego musi być uznany za niezgodny ze wspólnym rynkiem.
(39)

Żadne z innych odstępstw przewidzianych w art. 87 ust. 3 Traktatu WE nie jest stosowane w tym szczególnym przypadku. Inwestycja nie jest umiejscowiona w regionie, o którym mowa w art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu. Jest także jasne, że celem pomocy nie jest promowanie ważnego projektu, leżącego we wspólnym europejskim interesie ani też przeciwdziałanie poważnym zakłóceniom w gospodarce Państwa Członkowskiego, jak to przewiduje art. 87 ust. 3 lit. b) Traktatu. Ponadto, władze belgijskie nie przedstawiły żadnych argumentów, a Komisja nie stwierdziła, że pomoc mogłaby zostać wykorzystana do realizacji innego celu horyzontalnego lub sektorowego w rozumieniu art. 87 ust. 3 lit. c) lub d) Traktatu,
(19)

Pomimo iż Gyproc jest odpowiedzialna za całość naruszenia w okresie, w którym w nim uczestniczyła, to znaczy od czerwca 1996 r. do listopada 1998 r., z istniejących dowodów wynika, iż firma ta znajdowała się w obiektywnie innej sytuacji niż pozostali adresaci niniejszej decyzji, w związku z czym Komisja uznaje, iż Gyproc nie odegrała takiej samej roli w porozumieniu jak pozostałe firmy. Różne okoliczności uznane przez Komisję stanowią fakt, iż we właściwym okresie uczestnictwa firmy Gyproc w porozumieniu, z racji zasiadania w radzie nadzorczej Gyproc przedstawicieli BPB, firma miała pewne trudności związane z uniknięciem przechwytywania i przekazywanie przez BPB informacji dotyczących firmy i stanowiło trwały element destabilizujący, który przyczynił się do ograniczenia skutków porozumienia na rynku niemieckim i który przyczynił się do nieobecności firmy na rynku brytyjskim, gdzie przejawy porozumienia były najbardziej widoczne.
10.

System pobierania próbek uwzględnia również: a) rodzaje produkcji i specyficzne dla nich zagrożenia są ukierunkowane na chów na wolnym wybiegu i hodowlę przyzagrodową z uwzględnieniem innych czynników, takich jak warstwy wielowiekowe, wykorzystanie wód powierzchniowych, stosunkowo dłuższy okres życia, obecność więcej niż jednego gatunku w gospodarstwie lub inne ważne czynniki; b) liczba gospodarstw zajmujących się hodowlą indyków, kaczek i gęsi, z których zostaną pobrane próbki, jest określona tak, by zapewnić wyłonienie co najmniej jednego zakażonego gospodarstwa, jeżeli odsetek ich występowania wynosi co najmniej 5 % przy 99 % przedziale pewności (patrz: tabela 2); c) jeżeli w Państwie Członkowskim znajduje się znaczna liczba gospodarstw zajmujących się hodowlą ptaków bezgrzebieniowych i przepiórek, są one włączone do programu. W odniesieniu do przepiórek badaniu poddawane są jedynie dorosłe zwierzęta reprodukcyjne (lub nioski); d) okres pobierania próbek jest zgodny z produkcją sezonową. Jednakże w stosownych przypadkach pobieranie próbek może być dostosowane do innych określonych na poziomie lokalnym okresów, w których obecność innych żywicieli drobiowych w danym gospodarstwie mogłaby stwarzać wyższe ryzyko wprowadzenia choroby; e) Państwa Członkowskie, które muszą pobierać próbki do badań pod kątem rzekomego pomoru drobiu celem utrzymania statusu kraju nieobjętego szczepieniem przeciwko rzekomemu pomorowi drobiu zgodnie z decyzją 94/327/WE (1), mogą wykorzystać te próbki pobrane ze stad hodowlanych dla potrzeb nadzoru pod kątem przeciwciał H5/H7.
(22)

Zbycie zakładu w Svebergu wyeliminowałoby przyrost udziałów we wszystkich rynkach, co do których wyrażono obawy, z wyjątkiem norwesko/szwedzkiego rynku tulei niskowartościowych. Na rynku tym przyrost udziałów zostanie zmniejszony z [10–20 %] (4) do [0–10 %] (4), pozostawiając połączonym przedsiębiorstwom udział w rynku na poziomie [40–50 %] (4). Nawet jeśli przyrost ten nie zostanie całkowicie usunięty, działalność ta pozwoliłaby na wejście nowego podmiotu na rynek norwesko-szwedzki. Pozwoliłoby to wówczas na wyrównanie liczby podmiotów na tym rynku. Jeśli jeden z mniejszych aktywnych na rynku konkurentów zakupi zakład w Svebergu, zapewni to większą równowagę na rynku, a działalność Sonoco/Ahlstrom zostanie poddana należytym ograniczeniom konkurencyjnym.
(24)

Przy użyciu zbioru danych Oracle zawierającego dane przetargowe, jak również dwóch innych zbiorów danych uzyskanych z postępowania podczas rozprawy w USA Komisja przeprowadziła następnie analizę ekonometryczną w celu zbadania, czy dane ujawniły różnicę w zachowaniu się Oracle przy składaniu oferty w zależności od tożsamości konkurentów w końcowej rundzie postępowania przetargowego. Stwierdzenie, że Oracle było stosunkowo bardziej skłonne do oferowania większych rabatów, gdy w końcowej rundzie postępowania przetargowego były obecne SAP lub PeopleSoft, niż gdy konkurowało z innymi graczami, stanowiłoby pośredni dowód na to, że konkurencja rozgrywa się głównie pomiędzy trzema dużymi dostawcami oprogramowania i że tylko Oracle, SAP i PeopleSoft są dostawcami zaawansowanego oprogramowania FMS i HR zaspokajającego potrzeby dużych i złożonych przedsiębiorstw. Głównym stwierdzeniem było, iż nie dało się zidentyfikować różnicy w zachowaniu Oracle, gdy konkurowało ono z SAP i PeopleSoft, w porównaniu do jego zachowania w stosunku do innych oferentów. Było to prawdą, nawet gdy uwagę ograniczono do dużych transakcji.
(9)

W szczególności porozumienie i/lub praktyki uzgodnione pomiędzy domami aukcyjnymi Christie’s i Sotheby’s obejmowały następujące elementy: a) w odniesieniu do sprzedających: — uzgodnienie wprowadzenia nowej „ruchomej skali” prowizji od sprzedaży (2), — uzgodnienie warunków mających zastosowanie do skali, w tym wprowadzenie zasady jej nienegocjowalności, czyli wyeliminowanie wyjątków (poza uzgodnionymi przypadkami), — uzgodnienie sposobu oraz harmonogramu wprowadzenia skali, — uzgodnienie nadzoru nad przestrzeganiem skali poprzez wymianę list dozwolonych wyjątków celem monitorowania wykonania porozumienia oraz eliminowania i omawiania ewentualnych odstępstw, — uzgodnienie nieudzielania sprzedającym na aukcji gwarancji dotyczących ceny minimalnej, — uzgodnienie formuły dzielenia się ze sprzedającym „nadwyżką” w przypadku sprzedaży towarów za cenę wyższą od gwarantowanej, — uzgodnienie niewypłacania sprzedającym zaliczek na poczet pojedynczych pozycji katalogowych, — uzgodnienie i/lub koordynacja warunków wypłacania zaliczek w odniesieniu do określonych aukcji, — uzgodnienie minimalnej stopy oprocentowania kredytów, — uzgodnienie ograniczenia wysokości prowizji wypłacanej zawodowym sprzedawcom i pośrednikom oraz ograniczenie praktyki zapewniania zawodowym sprzedawcom ubezpieczenia, — uzgodnienie ograniczenia wypłaty prowizji wprowadzającej (do wysokości 1 % prowizji od nabycia w przypadku, gdy nie jest pobierana prowizja od sprzedaży); b) w odniesieniu do kupujących: — uzgodnienie ograniczenia okresu kredytowania zawodowych nabywców do 90 dni; c) inne elementy: — uzgodnienie ograniczenia działań marketingowych (unikanie podawania oświadczeń dotyczących udziału na rynku lub „czołowej pozycji” na rynku dzieł sztuki bądź w konkretnym segmencie).