ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
4)

w art. 3 ust. 8 lit. a), b) i c) wprowadza się następujące zmiany: a) lit. a), b) i c) otrzymują brzmienie: „a) będzie zachęcać banki do wzmacniania bufora zabezpieczeń i nadzorować emisję obligacji bankowych gwarantowanych przez rząd, na których emisję o wartości do 35 mld EUR zezwolono zgodnie z przepisami Unii dotyczącymi pomocy państwa; b) będzie ściśle nadzorować plany przedstawiane przez banki, których celem jest osiągnięcie współczynnika kapitału podstawowego warstwy 1 (Tier 1) w wysokości 9 % do końca 2011 r. oraz 10 % najpóźniej do końca 2012 r. Jeżeli banki nie zdołają w terminie spełnić wymogów w zakresie poziomu kapitału, mogłoby to oznaczać konieczność tymczasowego dokapitalizowania prywatnych banków ze środków publicznych poprzez ustanowiony mechanizm wsparcia wypłacalności banków opiewający na 12 mld EUR; c) zapewni zrównoważone i uporządkowane delewarowanie sektora bankowego, co jest kluczową kwestią dla trwałego wyeliminowania wahań w poziomie finansowania. W ramach planów finansowania banki postawiły sobie za cel obniżenie wskaźnika kredytów do depozytów do około 120 % oraz zmniejszenie uzależnienia od finansowania w ramach Eurosystemu w trakcie realizacji programu. Bank Portugalii powinien zwrócić się do banków o dokonanie przeglądu planów finansowania do końca września. Przegląd tych planów finansowania należy przeprowadzać co kwartał, począwszy od drugiego przeglądu programu. Bank Portugalii podejmie stosowne działania w przypadku stwierdzenia odstępstw od planów finansowania banków;”; b) lit. e) otrzymuje brzmienie: „e) zapewni reorganizację należącego do państwa banku Caixa Geral de Depositos (»CGD«) celem odpowiedniego dokapitalizowania jego podstawowej działalności bankowej; środki niezbędne do dokapitalizowania banku powinny zostać pozyskane w ramach grupy. Doprowadzi do końca proces sprzedaży Banco Português de Negócios po uzyskaniu zgody od Komisji zgodnie z przepisami dotyczącymi konkurencji i pomocy państwa.”.
2)

art. 2 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 2 Mandat misji 1. Aby uczynić proces reform kongijskiej policji krajowej (PNC) dojrzalszym i bardziej zrównoważonym, EUPOL DR Konga pomaga władzom kongijskim w realizacji planu działań w zakresie policji, obejmującego priorytety procesu reformy policji na okres 2010–2012, wykorzystując wytyczne zawarte w ramach strategicznych. Misja wspomagać będzie także podejmowane na szczeblu lokalnym i międzynarodowym starania na rzecz usprawnienia PNC, co potrzebne jest także z uwagi na zapewnienie bezpieczeństwa przy nadchodzących wyborach. EUPOL DR Konga koncentruje się na konkretnych działaniach i projektach, które mają ułatwić jego działania na poziomie strategicznym procesu reformy, na budowaniu zdolności, a także na usprawnieniu współdziałania między PNC a szerszym systemem wymiaru sprawiedliwości, aby skuteczniej pomagać w zwalczaniu przemocy seksualnej i bezkarności. EUPOL DR Konga działa w ścisłej koordynacji i współpracy z innymi darczyńcami unijnymi, międzynarodowymi i dwustronnymi, w celu uniknięcia powielania wysiłków. 2. Misja ma następujące określone cele: a) wspieranie PNC oraz ministerstwa spraw wewnętrznych i bezpieczeństwa (MIS) w finalizowaniu koncepcji reformy policji i w jej realizacji za pomocą doradztwa operacyjnego, co stanowi podstawę działalności misji; b) rozszerzenie zdolności operacyjnych policji kongijskiej przez działalność mentorską, nadzorczą i doradczą oraz przez szkolenia, co stanowi podstawę działalności misji; c) wspieranie walki z bezkarnością w odniesieniu do naruszeń praw człowieka i w związku z przemocą seksualną oraz usprawnianie współdziałania między policją a organami sądowymi jako przekrojowy element horyzontalny mandatu wpływający na wszystkie działania w jego ramach. 3. Misja posiada komórkę ds. projektów, której zadaniem jest przygotowywanie i realizacja projektów. Misja doradza państwom członkowskim i państwom trzecim oraz koordynuje i ułatwia, pod ich zwierzchnictwem, wdrażanie ich projektów w dziedzinach będących przedmiotem zainteresowania misji oraz w ramach realizacji swoich celów.”;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 261/25

DECYZJA RADY

z dnia 20 września 2011 r.

w sprawie mianowania do Komitetu Regionów dwóch członków z Irlandii i zastępcy członka z Irlandii

(2011/649/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając propozycję rządu Irlandii,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniu 22 grudnia 2009 r. oraz w dniu 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

(2) Dwa stanowiska członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatu Michelle MULHERIN i Denisa LANDY’ego. Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Terry’ego BRENNANA,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

a) na stanowiska członków: — John SHEAHAN, Member of Limerick County Council, — Des HURLEY, Member of Carlow Local Authorities (County and Town), oraz

b) na stanowisko zastępcy członka: — Catherine YORE, Member of Meath County Council.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 września 2011 r. W imieniu Rady M. SAWICKI Przewodniczący

(1) Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

(2) Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.
(4)

Ustalenia wynikające z audytu oraz działania podjęte przez Egipt są nadal w trakcie przeglądu, stwierdzono jednak niedociągnięcia w produkcji nasion do spożycia przez ludzi, które mogą potencjalnie zostać użyte do kiełkowania. Podobnych niedociągnięć nie wykryto jednak w zakładach produkujących świeże warzywa strączkowe do bezpośredniego spożycia przez ludzi. Ponadto, jako że świeże lub schłodzone warzywa strączkowe są sprzedawane, gdy ich nasiona są jeszcze niedojrzałe, nasion takich nie można wykorzystać do kiełkowania.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 263/17

DECYZJA RADY

z dnia 3 października 2011 r.

w sprawie mianowania do Komitetu Regionów sześciu członków z Polski i sześciu zastępców członków z Polski

(2011/660/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając wniosek rządu Polski,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) oraz 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

(2) W wyniku zakończenia kadencji Jacka CZERNIAKA, Konstantego DOMBROWICZA, Marcina JABŁOŃSKIEGO, Witolda KROCHMALA, Marka NAWARY i Bogusława ŚMIGIELSKIEGO w Komitecie Regionów zwolniło się sześć stanowisk członków. W wyniku zakończenia kadencji Jana DZIUBIŃSKIEGO, Władysława HUSEJKI, Tadeusza KOWALCZYKA, Andrzeja MATUSIEWICZA i Roberta SOSZYŃSKIEGO w Komitecie Regionów zwolniło się pięć stanowisk zastępców członków. Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z mianowaniem Pawła ADAMOWICZA członkiem Komitetu Regionów,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

a) na stanowisko członka: — Paweł ADAMOWICZ, Prezydent Miasta Gdańska — Olgierd GEBLEWICZ, Marszałek Województwa Zachodniopomorskiego — Krzysztof HETMAN, Marszałek Województwa Lubelskiego — Witold KROCHMAL, Radny Miasta i Gminy Wołów (zmiana mandatu) — Marek SOWA, Marszałek Województwa Małopolskiego — Witold STĘPIEŃ, Marszałek Województwa Łódzkiego oraz

b) na stanowisko zastępcy członka: — Jacek CZERNIAK, Radny Województwa Lubelskiego — Marcin JABŁOŃSKI, Radny Województwa Lubuskiego — Bogdan DYJUK, Przewodniczący Sejmiku Województwa Podlaskiego — Arkadiusz GODLEWSKI, Przewodniczący Rady Miasta Katowice — Teresa KUBAS-HUL, Przewodnicząca Sejmiku Województwa Podkarpackiego — Hanna ZDANOWSKA, Prezydent Miasta Łodzi.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 3 października 2011 r. W imieniu Rady J. FEDAK Przewodniczący

(1) Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

(2) Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 261/26

DECYZJA RADY

z dnia 20 września 2011 r.

w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka z Luksemburga i zastępcy członka z Luksemburga

(2011/650/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając wniosek rządu Luksemburga,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2009/1014/UE (1) oraz decyzję 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

(2) Stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Paula Henriego MEYERSA. Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z mianowaniem Gillesa ROTHA na członka Komitetu Regionów,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

a) na stanowisko członka: — Gilles ROTH, Bourgmestre de la Commune de Mamer, oraz

b) na stanowisko zastępcy członka: — Pierre WIES, Bourgmestre de la Commune de Larochette.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 września 2011 r. W imieniu Rady M. SAWICKI Przewodniczący

(1) Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

(2) Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.
g)

nie bycia zmuszonym do zeznawania przeciwko sobie lub do przyznania się do winy.
(6)

W wyniku oceny dokumentacji towarzyszącej przedłożonej przez Belgię należy uznać, że to państwo członkowskie nie powinno być już wymienione w załączniku II do decyzji 2008/185/WE, powinno być natomiast wymienione w załączniku I do tej decyzji.
Niepowtarzalny numer deklaracji WE zgodnie z wymaganiami dotyczącymi formatu wyszczególnionymi w „Dokumencie dotyczącym praktycznych ustaleń do celów przekazywania dokumentów w zakresie interoperacyjności” (ERA/INF/10-2009/INT).

Deklaracja weryfikacji WE w odniesieniu do toru („Infrastruktura” – INF)

Znaczenie linii (podstawowa lub inna) oraz sposób osiągnięcia parametrów wymaganych do celów interoperacyjności (linia nowa lub zmodernizowana) określone w TSI „Infrastruktura” systemu kolei konwencjonalnych. Parametr ten ma zastosowanie jedynie w odniesieniu do linii sieci transeuropejskiej (TEN).

W przypadku kategorii linii określonej w TSI wskazuje przeważający rodzaj ruchu w odniesieniu do systemu docelowego oraz odpowiednich parametrów podstawowych (ruch pasażerski, towarowy, mieszany) określonych w TSI „Infrastruktura” systemu kolei konwencjonalnych. Parametr ten ma zastosowanie również w odniesieniu do linii poza TEN.

Kategoria będąca wynikiem procesu klasyfikacji określonego w EN 15528:2008 (załącznik A), zdefiniowana w tej normie jako „kategoria linii”. Przedstawia ona zdolność infrastruktury do wytrzymania obciążeń pionowych wywieranych przez pojazdy na linię lub odcinek linii w przypadku regularnej eksploatacji, jako połączenie kategorii linii określonej w normie EN z dozwoloną prędkością zgodnie z załącznikiem E lub załącznikiem C do TSI (kategoria linii-prędkość, przykłady: E5-100, D4xL-100).

Najwyższy punkt odcinka linii nad poziomem morza w stosunku do Normalnego Poziomu Amsterdamskiego (NAP). NAP to rzędna pionowa wykorzystywana w dużej części Europy, wyrażona w metrach.

Skrajnie GA, GB lub GC określone w załączniku C do EN 15273-3:2009.

Skrajnia wielostronna (sekcje D.1-D.3 załącznika D do EN 15273-3:2009) lub skrajnia międzynarodowa (sekcja C.2.1 załącznika C do EN 15273-3:2009) niebędąca skrajnią GA, GB ani GC.

1.1.1.1.3.4

Standardowy numer profilu transportu kombinowanego w odniesieniu do nadwozi wymiennych

[A NN lub A NNN] wybór jednej opcji z wcześniej określonego wykazu: C 22, C 32, C 45, C 70, C 80, inny C 341, C 349, C 351, C 364, C 400, C 410, inny

Kodowanie w przypadku transportu kombinowanego przy użyciu nadwozi wymiennych określonych w karcie UIC 596-6. Numer techniczny składa się z kodu kompatybilności wagonu (1 litera) oraz standardowego numeru profilu transportu kombinowanego (2 cyfry, szerokość ≤ 2 550 mm lub 3 cyfry, szerokość > 2 550 ≤ 2 600 mm).
(2)

W strategii „Europa 2020” wskazano, iż przepisy dotyczące zamówień publicznych powinny sprzyjać poprawie otoczenia biznesu, w szczególności w odniesieniu do małych i średnich przedsiębiorstw, w celu wspierania przejścia na gospodarkę efektywnie korzystającą z zasobów. Polityka zamówień publicznych powinna również przyczyniać się do realizacji wspólnych celów społecznych, obejmujących nowe wyzwania stojące przed Europą, do których należą przeciwdziałanie zmianom klimatu oraz promowanie innowacji.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 255/11

DECYZJA RADY

z dnia 22 września 2011 r.

w sprawie mianowania do Komitetu Regionów trzech członków i czterech zastępców członków z Niemiec

(2011/643/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając wniosek rządu Niemiec,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r..

(2) Trzy stanowiska członka Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatów Karla-Heinza KLÄRA, Kerstin KIESSLER i Rolfa HARLINGHAUSENA. Cztery stanowiska zastępców członków zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatów Nicole MORSBLECH, Petera STRAUBA, Michaela GWOSDZA i Jacqueline KRAEGE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

a) na stanowisko członka: — Dr Eva QUANTE-BRANDT, Staatsrätin, Mitglied des Senats der Freien Hansestadt Bremen, — Margit CONRAD, Bevollmächtigte des Landes Rheinland-Pfalz beim Bund und für Europa, — Barbara DUDEN, Mitglied des Europaausschusses der Hamburgischen Bürgerschaft ; oraz

b) na stanowisko zastępcy członka: — Ulrike HÖFKEN, Ministerin für Umwelt, Landwirtschaft, Ernährung, Weinbau und Forsten, — Nils WIECHMANN, Mitglied des Landtages, — Heino VAHLDIECK, Mitglied des Europaausschusses der Hamburgischen Bürgerschaft, — Peter FRIEDRICH, Minister für Bundesrat, Europa und internationale Angelegenheiten.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 22 września 2011 r. W imieniu Rady J. MILLER Przewodniczący

(1) Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

(2) Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.
(4)

Decyzja Komisji z dnia 6 czerwca 2011 r. ustanawiająca mechanizm sprawozdawczy UE w obszarze walki z korupcją do celów oceny okresowej („sprawozdanie o zwalczaniu korupcji w UE”) (3) ustanawia cele oraz niezbędne elementy do przedkładania sprawozdania o zwalczaniu korupcji w UE. Zgodnie z tą decyzją sprawozdanie to będzie publikowane co dwa lata, począwszy od 2013 r. Za zarządzanie sprawozdaniem będzie odpowiadać Komisja, przy wsparciu grupy ekspertów powołanych przez Komisję w drodze procedury otwartego zaproszenia do składania kandydatur. Członkowie grupy ekspertów muszą posiadać niekwestionowaną wiedzę specjalistyczną, wyróżniać się wysokim poziomem etyki zawodowej oraz dobrą opinią w dziedzinie walki z korupcją.
7.

Mohamed Sa’id (znany również jako a) „Atom”, b) Mohamed Sa’id Atom, c) Mohamed Siad Atom). Data urodzenia: ok. 1966 roku. Miejsce urodzenia: Galgala, Somalia. Miejsce pobytu: Galgala, Somalia. Inne miejsce pobytu: Badhan, Somalia. Data umieszczenia w wykazie ONZ: 12 kwietnia 2010 r. Mohamed Sa’id (znany również jako a) „Atom”, b) Mohamed Sa’id Atom, c) Mohamed Siad Atom). Mohamed Sa’id „Atom” popełniał czyny zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Somalii. Atom pośrednio lub bezpośrednio dostarczał, sprzedawał lub przekazywał do Somalii broń lub związane z nią materiały lub świadczył doradztwo, szkolenia lub pomoc, w tym finansowanie i pomoc finansową związaną z działaniami wojskowymi naruszającymi embargo na dostawy broni. Atom został określony jako jeden z głównych dostawców broni i amunicji dla operacji ugrupowania al-Shabaab w regionie Puntland. Określany jest jako przywódca partyzantki, która pojawiła się w roku 2006 we wschodniej części regionu Sanaag w północnej Somalii. Partyzantka ta składa się z ok. 250 bojowników i zarzuca się jej udział w porwaniach, piractwo i terroryzm; importuje ona własną broń z naruszeniem embarga. Atom sprawił, że jego bojówka jest główną siłą wojskową w regionie, mającą swoją główną bazę koło miejscowości Galgala, a drugorzędną bazę koło miejscowości Badhan. Według niektórych informacji Atom jest powiązany z al-Shabaab i być może otrzymuje polecenia od przywódcy al-Shabaab Fu’aad Mohameda Khalafa. Ponadto Atom ma prawdopodobnie udział w nielegalnym przywozie broni do Somalii. Informacje z licznych źródeł wskazują, że jego siły otrzymują broń i sprzęt z Jemenu i Erytrei. Według doniesienia z grudnia 2008 roku świadek naoczny opisał sześć takich transportów w ciągu czterech tygodni na początku roku 2008, z których każdy mieścił się w dwóch półciężarówkach i składał się z broni lekkiej, amunicji i naboi do granatników rakietowych. Według biznesmena z Bosasso obeznanego z handlem bronią, przesyłki Atoma nie wchodzą na rynek broni, co sugeruje, że albo są one zatrzymywane do użytku przez jego siły, albo są przekazywane do odbiorców w południowej Somalii, gdzie działa al-Shabaab. Siły Atoma były zamieszane w porwanie niemieckiego pracownika organizacji humanitarnej, w porwanie dwóch Somalijczyków koło Bosasso oraz w zamach bombowy na imigrantów z Etiopii w Bosasso w dniu 5 lutego 2008 r., w którym 20 osób zginęło, a ponad 100 zostało rannych. Bojówka Atoma mogła też odgrywać drugorzędną rolę w porwaniu niemieckiej pary schwytanej przez piratów w czerwcu 2008 roku.
1.2

Proszę podać listę wszystkich zakładów objętych zakresem dyrektywy 2000/76/WE, określając dla każdego z tych zakładów o przepustowości powyżej dwóch ton na godzinę następujące informacje: a) czy jest to spalarnia, czy współspalarnia i, w przypadku tej ostatniej, rodzaj zakładu (piec cementowy, obiekt energetycznego spalania paliw, inne obiekty przemysłowe nieujęte w załączniku II.1 lub II.2 do dyrektywy 2000/76/WE); b) w przypadku spalarni stałych odpadów komunalnych prowadzących czynności odzysku ujęte w załączniku II, R1 do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy (1): efektywność energetyczną zakładu, obliczoną z zastosowaniem wzoru określonego w przypisie do załącznika II, R1 do dyrektywy 2008/98/WE.
(10)

Wpis w wykazie dotyczący Singapuru obejmuje akwakulturę, ale z odniesieniem do przypisu 2 w załączniku do decyzji 2011/163/UE. W załączniku do decyzji 2004/432/WE, zmienionej decyzją Komisji 2010/327/UE (4), nie istnieje jednak żadne odniesienie do przypisu 2, ponieważ Singapur przedstawił zatwierdzony plan w odniesieniu do akwakultury. Komisja nie została powiadomiona o żadnych zmianach po zatwierdzeniu tego planu. W związku z tym wpis w wykazie dotyczący tego państwa trzeciego powinien zostać poprawiony przez usunięcie odniesienia do przypisu odnoszącego się do przywozu akwakultury. Ze względu na pewność prawa wpis dotyczący Singapuru powinien obowiązywać z mocą wsteczną od dnia 15 marca 2011 r., tj. od dnia stosowania decyzji 2011/163/UE, kiedy wystąpił błąd we wpisie dotyczącym Singapuru. Właściwe organy państw członkowskich zostały odpowiednio poinformowane, a Komisja nie otrzymała żadnych informacji o zakłóceniach w przywozie.
(1)

W dyrektywie 92/65/EWG określono warunki mające zastosowanie do przywozu do Unii m.in. nasienia, komórek jajowych i zarodków koni. Warunki te muszą być co najmniej równoważne z warunkami mającymi zastosowanie do handlu między państwami członkowskimi.
5)

art. 6 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 6 1. Załączniki I i II zawierają uzasadnienie umieszczenia w wykazie danych osób i podmiotów. 2. W załącznikach I i II podaje się również dostępne informacje konieczne do zidentyfikowania odnośnych osób lub podmiotów. W odniesieniu do osób informacje takie mogą obejmować imiona i nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numer paszportu i dowodu tożsamości, płeć, adres – o ile jest znany – oraz funkcję lub zawód. W odniesieniu do podmiotów informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności.”.
(2)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG w lutym 2002 r. przedsiębiorstwo ISAGRO IT zwróciło się do Portugalii z wnioskiem o wpisanie substancji czynnej benalaksyl-M do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. W decyzji Komisji 2003/35/WE (3) potwierdzono, że dokumentacja jest kompletna i że można ją uznać za zasadniczo spełniającą wymogi dotyczące danych i informacji określone w załącznikach II i III do tej dyrektywy.
(1)

W dyrektywie 64/432/EWG ustanowiono zasady do stosowania w wewnątrzunijnym handlu bydłem. Artykuł 9 tej dyrektywy stanowi, że państwo członkowskie posiadające obowiązkowy krajowy program zwalczania jednej z chorób zakaźnych wymienionych w wykazie w załączniku E (II) do tej dyrektywy może przedłożyć ten program Komisji do zatwierdzenia. Wykaz ten obejmuje zakaźne zapalenie nosa i tchawicy bydła. Zakaźne zapalenie nosa i tchawicy bydła to wyraźna kliniczna manifestacja objawów zakażenia wirusem opryszczki bydła typu 1 (BHV1).
(4)

W celu określenia sektorów lub podsektorów uważanych za narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji Komisja ocenia na poziomie Unii możliwości przeniesienia przez dany sektor lub podsektor, na odpowiednim poziomie podziału, kosztów bezpośrednich wymaganych uprawnień oraz kosztów pośrednich powodowanych wyższymi cenami energii elektrycznej wynikającymi z wprowadzenia w życie dyrektywy 2003/87/WE do cen produktów bez znaczącej utraty udziału rynkowego na korzyść instalacji poza Unią, które cechuje większa emisyjność CO2. Oceny te powinny opierać się na średniej cenie uprawnienia do emisji CO2, zgodnie z dokonaną przez Komisję oceną skutków dołączoną do pakietu środków wdrażających cele Unii w zakresie zmiany klimatu i energii ze źródeł odnawialnych do roku 2020 oraz, o ile są one dostępne, na danych dotyczących handlu, produkcji i wartości dodanej z trzech ostatnich lat dla każdego sektora lub podsektora.
1)

artykuł 22 ust. 2a otrzymuje brzmienie: „2a. w przypadkach gdy poseł podróżuje do jednego z miejsc pracy Parlamentu w tygodniu, w którym Parlament nie prowadzi żadnych oficjalnych działań, zwrot dodatkowych kosztów podróży ogranicza się do kosztów podróży, w tym również opłat za przejazd taksówką do wysokości określonych w przyjętych przez Prezydium przepisach dotyczących korzystania z samochodów służbowych przez posłów do Parlamentu Europejskiego, a także do kosztów pobytu w hotelu.”;