ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
„19

Indoksakarb (mieszanina enancjomerów S:R w stosunku 75:25)

Mieszanina estrów metylowych (S)- i (R) -7-chloro-2,3,4a,5-tetrahydro-2-[metoksykarbonylo-(4-trifluorometoksyfenylo) karbamoilo]indeno[1,2e][1,3,4]oksadiazyno-4a-karbonylowych (mieszanina enancjomerów S:R w stosunku 75:25) Nr WE: nie dotyczy Nr CAS: enancjomer S: 173584-44-6 i enancjomer R: 185608-75-7)

796 g/kg

1 stycznia 2010 r.

nie dotyczy

31 grudnia 2019 r.

18
(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1451/2007 z dnia 4 grudnia 2007 r. w sprawie drugiej fazy 10-letniego programu pracy określonego w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (2) ustanawia wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I, IA lub IB do dyrektywy 98/8/WE. Wykaz ten obejmuje kumatetralyl.
Minimalna czystość substancji czynnej w produkcie biobójczym wprowadzonym do obrotu

„18

Tiaklopryd

(Z)-3-(6-chloro-3-pirydylometylo)-1,3-tiazolidyn-2-ylidenocyjanamid Nr WE: nie dotyczy Nr CAS: 111988-49-9

975 g/kg

1 stycznia 2010 r.

nie dotyczy

31 grudnia 2019 r.

8
(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1451/2007 z dnia 4 grudnia 2007 r. w sprawie drugiej fazy 10-letniego programu pracy określonego w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (2) ustanawia wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I, IA lub IB do dyrektywy 98/8/WE. Wykaz ten obejmuje azot.
(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1451/2007 z dnia 4 grudnia 2007 r. w sprawie drugiej fazy 10-letniego programu prac, o którym mowa w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (2) ustanawia wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I, IA lub IB do dyrektywy 98/8/WE. Wykaz ten zawiera fluorek sulfurylu.
(2)

Z uwagi na najnowsze wyniki prac technicznej grupy roboczej, w celu dostosowania dyrektywy 2008/121/WE do postępu technicznego konieczne jest dodanie włókien melaminy do wykazu włókien ustanowionego w załącznikach I i V do tej dyrektywy.
(1)

Rozporządzenia Komisji (WE) nr 451/2000 (2) i (WE) nr 703/2001 (3) określają szczegółowe zasady realizacji drugiego etapu programu prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, oraz wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmował metomyl. Decyzją Komisji 2007/628/WE (4) postanowiono nie włączać metomylu do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG.
(2)

Dyrektywa 93/31/EWG jest jedną ze szczegółowych dyrektyw dotyczących systemu homologacji typu WE przewidzianego w dyrektywie Rady 92/61/EWG z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie homologacji typu dwu- lub trzykołowych pojazdów mechanicznych zastąpionej dyrektywą 2002/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 marca 2002 r. w sprawie homologacji typu dwu- lub trzykołowych pojazdów mechanicznych (5) i określa normy techniczne dotyczące projektowania i budowy dwukołowych pojazdów silnikowych w odniesieniu do podpórek. Te normy techniczne dotyczyły zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich, mającego na celu umożliwienie stosowania wspólnotowej procedury homologacji typu WE przewidzianej w dyrektywie 2002/24/WE, w stosunku do wszystkich typów pojazdów. W związku z tym przepisy dyrektywy 2002/24/WE odnoszące się do układów, części i odrębnych jednostek technicznych pojazdu stosują się do niniejszej dyrektywy.
(1)

Dyrektywy Komisji 2003/90/WE (3) i 2003/91/WE (4) zostały przyjęte w celu zagwarantowania, aby odmiany włączone przez państwa członkowskie do ich krajowych katalogów zgadzały się z wytycznymi ustanowionymi przez Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin (CPVO) w odniesieniu do cech minimalnych objętych badaniem poszczególnych gatunków oraz minimalnych warunków badania odmian, w stopniu, w jakim takie wytyczne zostały ustanowione. W odniesieniu do innych odmian dyrektywy te stanowią, że zastosowanie mają wytyczne Międzynarodowego Związku Ochrony Nowych Odmian Roślin (UPOV).
(2)

Dyrektywa 93/29/EWG jest jedną ze szczegółowych dyrektyw dotyczących systemu homologacji typu WE, przewidzianego w dyrektywie Rady 92/61/EWG z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie homologacji typu dwu- lub trzykołowych pojazdów mechanicznych zastąpionej dyrektywą 2002/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 marca 2002 r. w sprawie homologacji typu dwu- lub trzykołowych pojazdów mechanicznych (5), i ustanawia normy techniczne dotyczące projektowania i budowy dwu- i trzykołowych pojazdów silnikowych w odniesieniu do identyfikacji urządzeń do sterowania i kontroli, urządzeń ostrzegawczych oraz wskaźników. Te normy techniczne dotyczą zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dla umożliwienia stosowania procedury homologacji typu WE, przewidzianej w dyrektywie 2002/24/WE, wobec wszystkich typów pojazdów. W związku z tym przepisy ustanowione dyrektywą 2002/24/WE odnoszące się do układów, części i odrębnych jednostek technicznych pojazdu stosują się do niniejszej dyrektywy.
Minimalna czystość substancji czynnej w produkcie biobójczym wprowadzonym do obrotu

„23

tlenek boru

tritlenek diboru Nr WE: 215-125-8 Nr CAS: 1303-86-2

975 g/kg

1 września 2011 r.

31 sierpnia 2013 r.

31 sierpnia 2021 r.

8
(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1451/2007 z dnia 4 grudnia 2007 r. w sprawie drugiej fazy 10-letniego programu prac, o którym mowa w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (2), ustanawia wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I, IA lub IB do dyrektywy 98/8/WE. Wykaz ten obejmuje chlorofacynon.
„20

Fosforek glinu uwalniający fosfinę

Fosforek glinu Nr WE: 244-088-0 Nr CAS: 20859-73-8

830 g/kg

1 września 2011 r.

31 sierpnia 2013 r.

31 sierpnia 2021 r.

14
(8)

Co się tyczy alkaloidów w Datura sp., w swojej opinii z dnia 9 kwietnia 2008 r. (5) EFSA stwierdził, że ponieważ we wszystkich gatunkach Datura sp. obecne są alkaloidy tropanowe, w celu ochrony zdrowia zwierząt, szczególnie świń, należy rozszerzyć maksymalne poziomy ustanowione dla Datura stramonium L. w załączniku I do dyrektywy 2002/32/WE na wszystkie gatunki Datura sp.
(1)

Dyrektywa 2004/22/WE harmonizuje wymogi dotyczące wprowadzania do obrotu lub do użytkowania przyrządów pomiarowych o funkcjach pomiarowych zdefiniowanych w załącznikach MI-001 do MI-010 dotyczących przyrządów. Przyrządy pomiarowe muszą spełniać wymagania zasadnicze określone w załączniku I oraz w odpowiednim załączniku dotyczącym przyrządu.
(4)

WHO opublikowało 11 października 2007 roku zalecenie dotyczące zachowania bezpiecznego i odpowiedniego zaopatrzenia w krew w razie pandemii grypy (5), zakładając, że jakiekolwiek złagodzenie kryteriów kwalifikujących dla dawców powinno zostać ograniczone do fazy 6 pandemii, zgodnie ze światowym planem gotowości WHO na wypadek grypy (6).
(2)

W celu lepszego informowania konsumentów o możliwych szkodliwych efektach farbowania włosów i zmniejszenia ryzyka działania uczulającego produktów do farbowania włosów na konsumentów na etykietach utleniających produktów do farbowania włosów i niektórych nieutleniających produktów do farbowania włosów, które zawierają substancje silnie i bardzo silnie uczulające, powinno się drukować dodatkowe ostrzeżenia. Dlatego też obowiązkowe warunki stosowania i ostrzeżenia określone dla odpowiednich substancji do farbowania włosów w kolumnie „f” załącznika III do dyrektywy 76/768/EWG powinny zostać odpowiednio zmienione.
7)

po art. 8 dodaje się artykuły w brzmieniu: „Artykuł 8a Sankcje wobec osób fizycznych Każde państwo członkowskie podejmuje środki niezbędne do zapewnienia, by za przestępstwa, o których mowa w art. 5a ust. 1 i 3 oraz art. 5b, groziły skuteczne, proporcjonalne i odstraszające sankcje karne. Artykuł 8b Odpowiedzialność osób prawnych 1. Każde państwo członkowskie podejmuje środki niezbędne do zapewnienia, by osoby prawne mogły zostać pociągnięte do odpowiedzialności za przestępstwa, o których mowa w art. 5a ust. 1 i 3 oraz art. 5b, popełnione na ich korzyść przez dowolną osobę fizyczną sprawującą funkcję kierowniczą w tej osobie prawnej, działającą samodzielnie albo jako członek organu tej osoby prawnej w oparciu o: a) prawo do reprezentowania danej osoby prawnej; b) upoważnienie do podejmowania decyzji w imieniu danej osoby prawnej; lub c) upoważnienie do sprawowania kontroli w danej osobie prawnej. 2. Każde państwo członkowskie zapewnia także, by osoba prawna mogła zostać pociągnięta do odpowiedzialności, jeżeli brak nadzoru lub kontroli ze strony osoby fizycznej, o której mowa w ust. 1, umożliwił popełnienie przestępstwa, o którym mowa w art. 5a ust. 1 i 3 oraz art. 5b, na korzyść tej osoby prawnej przez osobę fizyczną pozostającą pod jej zwierzchnictwem. 3. Odpowiedzialność osoby prawnej wynikająca z ust. 1 i 2 nie wyklucza wszczęcia postępowania karnego przeciwko osobom fizycznym uczestniczącym w popełnieniu przestępstw, o których mowa w art. 5a ust. 1 i 3 oraz art. 5b, w charakterze sprawców, podżegaczy lub pomocników. Artykuł 8c Sankcje wobec osób prawnych Każde państwo członkowskie podejmuje środki niezbędne do zapewnienia, by osoba prawna uznana za odpowiedzialną na mocy art. 8b podlegała skutecznym, proporcjonalnym i odstraszającym sankcjom.”.
(7)

W ciągu sześciu miesięcy od wejścia w życie niniejszej dyrektywy państwa członkowskie powinny dokonać transpozycji dyrektywy 87/372/EWG ze zmianami. Chociaż samo w sobie nie wymaga to od państw członkowskich modyfikacji dotychczasowych praw użytkowania ani wszczęcia procedury wydawania zezwoleń, państwa członkowskie muszą spełniać wymogi dyrektywy 2002/20/WE po udostępnieniu pasma 900 MHz zgodnie z niniejszą dyrektywą. Powinny one przy tym zwłaszcza zbadać, czy wykonanie niniejszej dyrektywy może prowadzić do zakłócenia konkurencji na odpowiednich rynkach łączności ruchomej. Jeżeli państwa członkowskie stwierdzą prawdopodobieństwo wystąpienia zakłóceń konkurencji, powinny one rozważyć, czy obiektywnie uzasadniona i współmierna jest zmiana praw użytkowania tych operatorów, którym przyznano prawa użytkowania częstotliwości 900 MHz, oraz, tam gdzie to stosowne, dokonać przeglądu i redystrybucji tych praw użytkowania celem zlikwidowania tych zakłóceń. Wszelkie decyzje o podjęciu tego rodzaju działań powinny być poprzedzone konsultacjami publicznymi.
(1)

Artykuł 9b ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 881/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (2) nakłada na Europejską Agencję Kolejową (zwaną dalej „Agencją”) obowiązek przeprowadzenia w terminie do dnia 19 stycznia 2009 r. przeglądu wykazu parametrów zamieszczonego w sekcji 1 załącznika VII do dyrektywy 2008/57/WE i przedstawienia Komisji zaleceń, które uzna za właściwe.
(1)

Po opublikowaniu w roku 2001 badania naukowego pod tytułem „Stosowanie trwałych farb do włosów a ryzyko wystąpienia raka pęcherza” (ang. Use of permanent hair dyes and bladder cancer risk) Komitet Naukowy ds. Produktów Kosmetycznych i Produktów Nieżywnościowych Przeznaczonych dla Konsumentów, obecnie Komitet Naukowy ds. Bezpieczeństwa Konsumentów (dalej: „SCCS”) (2), stwierdził, że istnieje problem potencjalnego ryzyka. Komitet zalecił, aby Komisja podjęła dalsze kroki mające na celu kontrolę stosowania substancji do farbowania włosów.
(3)

Na podstawie wniosków z badań naukowych SCCS dyrektywa Komisji 2007/53/WE z dnia 29 sierpnia 2007 r. zmieniająca dyrektywę Rady 76/768/EWG dotyczącą produktów kosmetycznych w celu dostosowania jej załącznika III do postępu technicznego (3) wprowadza w odniesieniu do objętych przepisami związków zawierających fluor wymóg ostrzeżenia, które musi być wydrukowane na etykiecie pasty do zębów zawierającej fluorek. Wymóg ten odnosi się do zawartości fluorku, a nie fluoru. W konsekwencji nie wszystkie związki zawierające fluor wymienione w części 1 załącznika III do dyrektywy 76/768/EWG zostały objęte wprowadzonym wymogiem etykietowania.
1)

w art. 12 wprowadza się następujące zmiany: a) ust. 1 lit. c) ppkt (i) otrzymuje brzmienie: „(i) do dnia 14 maja 2014 r. w odniesieniu do wszystkich informacji przekazywanych do celów niniejszej dyrektywy, z wyjątkiem przypadku, gdy informacje te są już chronione na podstawie obowiązujących przepisów krajowych, dotyczących produktów biobójczych. W takich wypadkach informacje pozostają chronione w tym państwie członkowskim aż do upływu okresu ochrony informacji określonego w przepisach krajowych, jednakże nie dłużej niż do dnia 14 maja 2014 r. lub, w stosownych przypadkach, nie dłużej niż do dnia, do którego przedłuża się okres przejściowy, o którym mowa w art. 16 ust. 1, zgodnie z art. 16 ust. 2.”; b) ust. 2 lit. c) ppkt (i) otrzymuje brzmienie: „(i) do dnia 14 maja 2014 r. w odniesieniu do wszystkich informacji przekazywanych do celów niniejszej dyrektywy, z wyjątkiem przypadku, gdy informacje te są już chronione na podstawie obowiązujących przepisów krajowych, dotyczących produktów biobójczych. W takich wypadkach informacje pozostają chronione w tym państwie członkowskim aż do upływu okresu ochrony informacji określonego w przepisach krajowych, jednakże nie dłużej niż do dnia 14 maja 2014 r. lub, w stosownych przypadkach, nie dłużej niż do dnia, do którego przedłuża się okres przejściowy, o którym mowa w art. 16 ust. 1, zgodnie z art. 16 ust. 2.”;
w art. 6 ust. 1 dodaje się akapity w brzmieniu:

„Każda z łączących się spółek zwolniona jest z wymogu publikacji określonego w art. 3 dyrektywy 68/151/EWG, jeżeli na okres ciągły rozpoczynający się co najmniej na miesiąc przed datą wyznaczoną na walne zgromadzenie, na którym zapadnie decyzja dotycząca wspólnego projektu warunków połączenia ponadgranicznego, oraz kończący się nie wcześniej niż wraz z zamknięciem walnego zgromadzenia bezpłatnie udostępni do publicznej wiadomości wspólny projekt warunków tego połączenia na swojej stronie internetowej. Państwa członkowskie nie uzależniają powyższego zwolnienia z obowiązku publikacji od innych wymogów i ograniczeń niż te, które są konieczne do zapewnienia bezpieczeństwa stron internetowych i autentyczności dokumentów, oraz mogą nałożyć takie wymogi lub ograniczenia wyłącznie w zakresie, w jakim są one proporcjonalne do osiągnięcia tych celów.

W drodze odstępstwa od akapitu drugiego państwa członkowskie mogą wymagać, by publikacji dokonano za pośrednictwem centralnej platformy cyfrowej, o której mowa w art. 3 ust. 4 dyrektywy 68/151/EWG. Państwa członkowskie mogą alternatywnie wymagać, by taka publikacja została dokonana na jakiejkolwiek innej stronie internetowej wyznaczonej w tym celu przez to państwo członkowskie. W przypadku gdy państwa członkowskie skorzystają z jednej z tych możliwości, dbają one o to, by nie pobierano od spółek żadnej specjalnej opłaty za tę publikację.

W przypadku gdy wykorzystuje się witrynę internetową inną niż centralna platforma cyfrowa, odniesienie umożliwiające dostęp do tej strony internetowej jest publikowane za pośrednictwem centralnej platformy cyfrowej co najmniej na miesiąc przed datą wyznaczoną na walne zgromadzenie. Odniesienie to powinno zawierać datę publikacji wspólnego projektu warunków połączenia ponadgranicznego na stronie internetowej oraz być dostępne bezpłatnie do publicznej wiadomości. Od spółek nie pobiera się specjalnych opłat za taką publikację.

Zakaz pobierania od spółek specjalnych opłat za publikację, określony w akapitach trzecim i czwartym, nie wpływa na możliwość przenoszenia przez państwa członkowskie na spółki kosztów związanych z centralną platformą cyfrową.

Państwa członkowskie mogą wymagać od spółek, by przez dany okres po walnym zgromadzeniu nadal udostępniały informacje na swojej stronie internetowej lub, w stosownych przypadkach, za pośrednictwem centralnej platformy cyfrowej lub na innej stronie internetowej wyznaczonej przez to państwo członkowskie. Państwa członkowskie mogą określić skutki tymczasowego zakłócenia w dostępie do strony internetowej lub do centralnej platformy cyfrowej, spowodowanego czynnikami technicznymi lub innymi.”;
o)

po metodzie nr 15 wprowadza się metodę nr 16: „METODA NR 16 MELAMINA I NIEKTÓRE INNE WŁÓKNA (Metoda z zastosowaniem gorącego kwasu mrówkowego) 1. ZAKRES STOSOWANIA Niniejszą metodę stosuje się, po usunięciu substancji niewłóknistych, do mieszanek dwuskładnikowych: 1. melaminy (48) z 2. bawełną (5) i aramidem (31). 2. ZASADA Melaminę znajdującą się w znanej suchej masie mieszanki rozpuszcza się za pomocą gorącego kwasu mrówkowego (90 % m/m). Pozostałości zbiera się, myje, suszy i waży; ich masa, po wprowadzeniu ewentualnej poprawki, wyrażona zostaje jako odsetek suchej masy mieszanki. Różnica stanowi zawartość procentową drugiego składnika. Uwaga: Należy dokładnie stosować zalecany zakres temperatur, ponieważ rozpuszczalność melaminy zależy w dużym stopniu od temperatury. 3. APARATURA I ODCZYNNIKI (inne niż te określone we wskazówkach ogólnych) 3.1. Aparatura i) Kolba stożkowa o pojemności co najmniej 200 ml, zaopatrzona w korek ze szlifem. ii) Łaźnia wodna z wytrząsarką lub inne urządzenie wytrząsające pozwalające na utrzymanie kolby w temperaturze 90 °C ± 2 °C. 3.2. Odczynniki i) 90 % m/m kwas mrówkowy, o gęstości względnej 1,204 g/ml w temperaturze 20 °C. Rozcieńczyć 890 ml kwasu mrówkowego o stężeniu 98 do 100 % m/m (o gęstości względnej 1,220 g/ml w temperaturze 20 °C) wodą do objętości 1 litra. Gorący kwas mrówkowy jest bardzo żrący, w związku z tym przy obchodzeniu się z nim należy zachować ostrożność. ii) Rozcieńczony roztwór amoniaku: rozcieńczyć 80 ml stężonego roztworu amoniaku (o gęstości względnej 0,880 w temperaturze 20 °C) wodą do objętości 1 litra. 4. PROCEDURA BADAWCZA Należy stosować procedurę określoną we wskazówkach ogólnych, postępując w następujący sposób: Do próbki znajdującej się w kolbie stożkowej o pojemności co najmniej 200 ml, zaopatrzonej w korek ze szlifem, dodać 100 ml kwasu mrówkowego na gram próbki. Kolbę zatkać i wstrząsnąć w celu namoczenia próbki. Przez godzinę wytrząsać energicznie w temperaturze 90 °C ± 2 °C używając łaźni wodnej z wytrząsarką. Schłodzić kolbę do temperatury pokojowej. Przez wytarowany tygiel filtracyjny odcedzić ciecz znad osadu. Do kolby zawierającej pozostałości dodać 50 ml kwasu mrówkowego, wymieszać ręcznie i przefiltrować zawartość kolby przez tygiel filtracyjny. Przenieść pozostałości włókien do tygla, zmywając je niewielką ilością kwasu mrówkowego. W celu dokładnego usunięcia cieczy zastosować metodę odsysania. Zmyć osad kwasem mrówkowym, gorącą wodą, rozcieńczonym amoniakiem i na końcu zimną wodą. Po każdym dodaniu cieczy odsączyć stosując metodę odsysania. Odsysania nie należy jednak stosować do czasu grawitacyjnego spłynięcia cieczy do przemywania. Na koniec należy osuszyć tygiel metodą odsysania, wysuszyć tygiel i pozostałości, ostudzić je i zważyć. Uwaga: Temperatura ma bardzo duży wpływ na rozpuszczalność melaminy i należy ją dokładnie kontrolować. 5. OBLICZANIE I PRZEDSTAWIANIE WYNIKÓW Wyniki oblicza się w sposób opisany we wskazówkach ogólnych. Wartość »d« dla bawełny i aramidu wynosi 1,02. 6. DOKŁADNOŚĆ METODY Dla jednorodnych mieszanek materiałów tekstylnych granice ufności wyników uzyskanych z zastosowaniem tej metody nie przekraczają ± 2 dla poziomu ufności 95 %.”.
(2)

W odniesieniu do przepisów dotyczących importu i miejsca opodatkowania dostaw gazu i energii elektrycznej z brzmienia tekstu dyrektywy 2006/112/WE wynika, że procedura szczególna ustanowiona dyrektywą Rady 2003/92/WE z dnia 7 października 2003 r. zmieniającą dyrektywę 77/388/EWG w odniesieniu do zasad dotyczących miejsca dostawy gazu i energii elektrycznej (4) nie ma zastosowania do importu i dostaw gazu za pośrednictwem gazociągów, które nie stanowią części systemu dystrybucji, a w szczególności nie ma zastosowania do gazociągów systemu przesyłowego, za których pośrednictwem dokonuje się jednak licznych transakcji transgranicznych. Tymczasem celem dyrektywy 2003/92/WE było stosowanie procedury szczególnej także do takich transakcji transgranicznych. Aby cel i brzmienie tekstu były zgodne, należy zatem doprecyzować, że procedura szczególna ma zastosowanie do importu i dostaw gazu w jakimkolwiek systemie gazowym znajdującym się na terytorium Wspólnoty lub poprzez jakąkolwiek sieć połączoną z takim systemem.
(4)

Konieczne jest wprowadzenie zmian w załączniku do dyrektywy 94/35/WE, aby zezwolić na wykorzystanie neotamu w takich samych zastosowaniach spożywczych, na jakie zezwolono w przypadku innych obecnie dopuszczonych substancji słodzących. Neotamowi należy przydzielić nowy numer E, tj. E 961. W celu ułatwienia wprowadzania do obrotu i stosowania tej nowej substancji słodzącej przewidziano, że wyroby zgodne z przepisami niniejszej dyrektywy mogą być wprowadzane do obrotu od daty jej wejścia w życie.
2)

w części 1 załącznika III wprowadza się następujące zmiany: a) po wpisie o numerze porządkowym 151 wprowadza się pozycję w brzmieniu: Numer porządkowy Substancja Ograniczenia Warunki stosowania i ostrzeżenia, które muszą być wydrukowane na etykiecie Zakres zastosowania i/lub użycia Maksymalne dopuszczalne stężenie w gotowych produktach kosmetycznych Inne ograniczenia i wymagania a b c d e f „151a Allyl phenethyl ether Nr CAS 14289-65-7 Nr WE 238-212-2 Poziom wolnego alkoholu allilowego w eterze powinien być niższy niż 0,1 %” b) dodaje się pozycję w brzmieniu: Numer porządkowy Substancja Ograniczenia Warunki stosowania i ostrzeżenia, które muszą być wydrukowane na etykiecie Zakres zastosowania i/lub użycia Maksymalne dopuszczalne stężenie w gotowych produktach kosmetycznych Inne ograniczenia i wymagania a b c d e f „X Absolut werbenowy (Lippia citriodora Kunth.) Nr CAS 8024-12-2 0,2 %” c) w kolumnie „b” wpisu dotyczącego numeru porządkowego 130 słowa „Terpene terpenoids sinpine” zastępuje się słowami „Terpenes i terpenoids”.
(2)

Obecnie 31 substancji używanych w farbach do włosów jest tymczasowo dopuszczonych do stosowania w produktach kosmetycznych do dnia 31 grudnia 2009 r. z zastrzeżeniem ograniczeń i warunków określonych w części 2 załącznika III do dyrektywy 76/768/EWG. Wymagane dane naukowe dotyczące bezpieczeństwa produktów reakcji tworzonych przez substancje utleniające używane w farbach do włosów zostały przedstawione przez przemysł kosmetyczny Komitetowi Naukowemu ds. Bezpieczeństwa Konsumentów przed uzgodnionym terminem 31 grudnia 2007 r.
(2)

Dyrektywa 93/34/EWG jest jedną ze szczegółowych dyrektyw dotyczących systemu homologacji typu WE, o którym mowa w dyrektywie Rady 92/61/EWG z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie homologacji typu dwu - lub trzykołowych pojazdów mechanicznych, zastąpionej dyrektywą 2002/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 marca 2002 r. w sprawie homologacji typu dwu- lub trzykołowych pojazdów mechanicznych (5), i określa normy techniczne dotyczące projektowania i budowy dwu- lub trzykołowych pojazdów silnikowych w odniesieniu do ustawowych oznaczeń. Te normy techniczne dotyczą zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich, mającego na celu umożliwienie stosowania procedury homologacji typu WE, o której mowa w dyrektywie 2002/24/WE, odnośnie do każdego typu pojazdu. W związku z tym przepisy dyrektywy 2002/24/WE odnoszące się do układów, części i oddzielnych zespołów technicznych w pojazdach stosuje się do niniejszej dyrektywy.
(2)

Powiadamiający wniósł o wprowadzenie do dyrektywy 91/414/EWG zmiany, która podniesie ten najwyższy dopuszczalny poziom do 0,05 %. Powiadamiający przedstawił niezbędne informacje na poparcie swojego wniosku. Dnia 2 lutego 2009 r. państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przedstawiło uzupełnienie (3) do projektu sprawozdania z oceny, w którym stwierdzono, że najwyższy dopuszczalny poziom wynoszący 0,05 % nie powoduje żadnego dodatkowego zagrożenia w stosunku do ryzyka uwzględnionego w sprawozdaniu Komisji z przeglądu dotyczącego tej substancji.
Minimalna czystość substancji czynnej w produkcie biobójczym wprowadzonym do obrotu

„29

tolilfluanid

Dichloro-N-[(dimetylamino)sulfonylo]fluoro-N-(p-tolilo)metanosulfenamid Nr WE: 211-986-9 Nr CAS: 731-27-1

960 g/kg

1 października 2011 r.

30 września 2013 r.

30 września 2021 r.

8