ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 264/12

DECYZJA RADY

z dnia 24 września 2012 r.

w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i zastępcy członka z Niemiec

(2012/529/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając wniosek rządu Niemiec,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

(2) Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Wernera JOSTMEIERA.

(3) Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Dietmara BROCKESA,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

a) na stanowisko członka: — Markus TÖNS, Mitglied des Landtags des Landes Nordrhein-Westfalen oraz

b) na stanowisko zastępcy członka: — Stefan ENGSTFELD, Mitglied des Landtags des Landes Nordrhein-Westfalen.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 września 2012 r. W imieniu Rady A. D. MAVROYIANNIS Przewodniczący

(1) Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

(2) Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 305/26

DECYZJA RADY

z dnia 29 października 2012 r.

w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i zastępcy członka z Grecji

(2012/676/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając wniosek rządu Grecji,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

(2) Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Panagiotisa PSOMIADISA. Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolni się w związku z mianowaniem Spyridona SPYRIDONA na stanowisko członka Komitetu Regionów,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

a) na stanowisko członka: — Spyridon SPYRIDON, Περιφερειακός Σύμβουλος Αττικής; oraz

b) na stanowisko zastępcy członka: — Dimitrios PETROVITS, Περιφερειακός Σύμβουλος Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 29 października 2012 r. W imieniu Rady E. FLOURENTZOU Przewodniczący

(1) Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

(2) Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.
b)

na stanowiska zastępców członków: — Jim HUME MSP, Member of the Scottish Parliament, — Jamie McGRIGOR MSP, Member of the Scottish Parliament.
(4)

W dniu 5 maja 2010 r. Francja przedłożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w przedsiębiorstwach grupy PSA Peugeot Citroën we Francji i uzupełniła go dodatkowymi informacjami do dnia 13 kwietnia 2012 r. Wniosek ten spełnia wymogi art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 dotyczące określenia wkładu finansowego. Komisja wnosi zatem o uruchomienie kwoty 11 949 666 EUR.
2)

każde gospodarstwo hodowli bydła korzystające z indywidualnego odstępstwa musi przygotować plan nawożenia dla całego obszaru, który należy przechowywać w gospodarstwie. Plan obejmuje okres od dnia 1 sierpnia do dnia 31 lipca następnego roku. Plan nawożenia zawiera: a) plan płodozmianu określający powierzchnię działek zawierających rośliny uprawne o wysokim poborze azotu i długim okresie wegetacji oraz działek zawierających inne uprawy, wraz ze szkicową mapką określającą położenie poszczególnych działek; b) liczbę zwierząt gospodarskich, opis systemu magazynowania i przechowywania wraz z pojemnością dostępną do celów przechowywania nawozu naturalnego; c) obliczenie azotu i fosforu pochodzących z nawozu naturalnego wytworzonych w gospodarstwie; d) opis przetwarzania nawozu naturalnego, jeżeli ma to miejsce, i oczekiwane cechy przetworzonego nawozu naturalnego; e) ilość, rodzaj i cechy nawozu dostarczonego poza gospodarstwo lub do gospodarstwa; f) przewidywalne wymagania upraw w zakresie azotu i fosforu w podziale na poszczególne działki; g) obliczenie stosowanych ilości azotu i fosforu pochodzących z nawozu naturalnego w podziale na poszczególne działki; h) obliczenie stosowanych ilości azotu i fosforu pochodzących z nawozów chemicznych i innych nawozów w podziale na poszczególne działki; i) wskazanie czasu stosowania nawozu naturalnego i chemicznego. W celu zapewnienia spójności między planami a faktycznymi praktykami rolniczymi plany poddaje się przeglądowi nie później niż w ciągu siedmiu dni po wprowadzeniu jakichkolwiek zmian w praktykach rolniczych;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 294/8

DECYZJA RADY

z dnia 22 października 2012 r.

w sprawie mianowania do Komitetu Regionów jednego członka i jednego zastępcy członka z Austrii

(2012/657/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając wniosek rządu Austrii,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) oraz 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

(2) Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Markusa LINHARTA.

(3) Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolni się w związku z mianowaniem Hannesa WENINGERA na członka Komitetu Regionów,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

a) na stanowisko członka: — Hannes WENINGER, Geschäftsführender Gemeinderat und Abgeordneter zum Nationalrat; oraz

b) na stanowisko zastępcy członka: — Markus LINHART, Bürgermeister.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 22 października 2012 r. W imieniu Rady S. ALETRARIS Przewodniczący

(1) Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

(2) Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.
(3)

W decyzji Komisji 2006/766/WE z dnia 6 listopada 2006 r. ustanawiającej wykazy państw i terytoriów trzecich, z których dopuszczony jest przywóz małży, szkarłupni, osłonic, ślimaków morskich i produktów rybołówstwa (3) wymieniono te państwa trzecie, które spełniają kryteria określone w rozporządzeniu (WE) nr 854/2004 i w związku z tym są w stanie zagwarantować, że wskazane produkty spełniają warunki sanitarne ustanowione w przepisach unijnych dla ochrony zdrowia konsumentów i mogą zatem być wywożone do Unii. W szczególności załącznik II do tej decyzji zawiera wykaz państw i terytoriów trzecich, z których dopuszczony jest przywóz do Unii produktów rybołówstwa przeznaczonych do spożycia przez ludzi, innych niż żywe, schłodzone, mrożone lub przetworzone małże, szkarłupnie, osłonice i ślimaki morskie.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 287/11

DECYZJA RADY

z dnia 16 października 2012 r.

w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka z Niemiec

(2012/647/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając wniosek rządu Niemiec,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.,

(2) Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Petry ROTH,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następująca osoba zostaje mianowana do Komitetu Regionów na stanowisko członka na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

— Dagmar MÜHLENFELD, Oberbürgermeisterin der Stadt Mülheim an der Ruhr.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 16 października 2012 r. W imieniu Rady A. D. MAVROYIANNIS Przewodniczący

(1) Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

(2) Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 287/12

DECYZJA RADY

z dnia 16 października 2012 r.

w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i zastępcy członka z Belgii

(2012/648/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając wniosek rządu Belgii,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

(2) Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Paula FICHEROULLE’A.

(3) Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolni się w związku z mianowaniem Marca HENDRICKXA na stanowisko członka Komitetu Regionów,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

a) na stanowisko członka: — Marc HENDRICKX, Vlaams Volksvertegenwoordiger oraz

b) na stanowisko zastępcy członka: — Karim VAN OVERMEIRE, Vlaams Volksvertegenwoordiger.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 16 października 2012 r. W imieniu Rady A. D. MAVROYIANNIS Przewodniczący

(1) Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

(2) Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.
Aboud Rogo Mohammed (alias a) Aboud Mohammad Rogo, b) Aboud Seif Rogo, c) Aboud Mohammed Rogo, d) Sheikh Aboud Rogo, e) Aboud Rogo Muhammad, alias f) Aboud Rogo Mohamed)

Data urodzenia: 11 listopada 1960 r. Inne możliwe daty urodzenia: a) 11 listopada 1967 r., b) 11 listopada 1969 r., c) 1 stycznia 1969 r. Miejsce urodzenia: Lamu Island (wyspa Lamu), Kenia. Data umieszczenia w wykazie ONZ: 25 lipca 2012 r.

Działający w Kenii ekstremista Aboud Rogo Mohammed stanowi zagrożenie dla pokoju, bezpieczeństwa i stabilności Somalii, gdyż zapewnia wsparcie finansowe, materialne, logistyczne lub techniczne ugrupowaniu Al Shabaab – podmiotowi umieszczonemu w wykazie przez komitet RB ONZ ustanowiony na mocy rezolucji nr 751 (1992) dotyczącej Somalii i rezolucji nr 1907 (2009) dotyczącej Erytrei ze względu na zaangażowanie w akty bezpośrednio lub pośrednio zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Somalii.

Aboud Rogo Mohammed to ekstremistyczny duchowny islamski działający w Kenii. Wywiera wpływ na grupy ekstremistyczne w Afryce Wschodniej w ramach kampanii propagującej przemoc na tym obszarze. Działalność Aboud Rogo obejmuje zbieranie funduszy na potrzeby ugrupowania Al Shabaab.

Będąc głównym ideowym przywódcą ugrupowania Al Hijra, znanego wcześniej jako Muzułmańskie Centrum Młodzieży, Aboud Rogo Mohammed wykorzystywał je jako instrument radykalizacji oraz werbowania członków, głównie Afrykańczyków władających suahili, do prowadzenia działalności bojówkarskiej połączonej z użyciem przemocy w Somalii. Od lutego 2009 r. do lutego 2012 r. w szeregu porywających przemówień Aboud wielokrotnie wzywał do siłowego odrzucenia somalijskiego procesu pokojowego. Podczas tych przemówień Rogo powtarzał apele o użycie przemocy wobec sił Organizacji Narodów Zjednoczonych i misji Unii Afrykańskiej w Somalii (AMISOM) oraz wzywał słuchaczy, by udali się do Somalii, aby przyłączyć się do prowadzonej tam przez Al Shabaab walki z rządem Kenii.

Aboud Rogo Mohammed oferuje także porady co do tego, w jaki sposób kenijscy rekruci przyłączający się do ugrupowania Al Shabaab mogą uniknąć wykrycia przez kenijskie władze oraz które wybrać trasy, kierując się z Mombasy lub Lamu do twierdz ugrupowania Al Shabaab w Somalii, w szczególności do Kismayo (Kismaju). Ułatwia podróż do Somalii licznym członkom ugrupowania zwerbowanym w Kenii.

We wrześniu 2011 r. Rogo prowadził w Mombasie w Kenii werbunek osób, które miały się udać do Somalii, przypuszczalnie w celu przeprowadzenia operacji terrorystycznych. We wrześniu 2008 r. Rogo zorganizował w Mombasie spotkanie służące zebraniu funduszy na finansowanie działań ugrupowania Al Shabaab w Somalii.
(6)

Ponadto do zawartego w załączniku I do decyzji 2011/782/WPZiB wykazu osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi należy dodać kolejne osoby i podmioty. Do wykazu należy w szczególności włączyć wszystkich ministrów syryjskiego rządu ze względu na ich wspólną odpowiedzialność za brutalne represje wobec ludności cywilnej w Syrii.
(4)

Zgodnie z pierwszym warunkiem agencje ratingowe w państwie trzecim podlegają wymogowi uzyskania zezwolenia lub rejestracji oraz skutecznemu bieżącemu nadzorowi i egzekwowaniu wymogów. Kanada posiada kompleksowe i prawnie wiążące ramy odnoszące się do agencji ratingowych oraz korzystania z ratingów. Krajowy instrument 25-101 w sprawie uznanych podmiotów ratingowych (DRO) został wprowadzony dnia 27 stycznia 2012 r. i wszedł w życie z dniem 20 kwietnia 2012 r. Ramy te wymagają, aby agencja ratingowa została zarejestrowana w kanadyjskim urzędzie administracyjnym ds. papierów wartościowych (CSA) i przewidują sprawowanie bieżącego nadzoru nad agencją ratingową przez CSA. Do celów wykonywania swoich zadań nadzorczych CSA posiada szeroki i kompleksowy wachlarz uprawnień. CSA jest uprawniony do żądania dostępu do ksiąg, rejestrów i dokumentów znajdujących się w posiadaniu agencji ratingowych oraz do zwracania się z wnioskiem o przekazanie innych stosownych informacji, w tym rejestrów połączeń telefonicznych i przesyłu danych. CSA ma również prawo przeprowadzać kontrole na miejscu, jak również prowadzić dochodzenia w sprawie ksiąg i rejestrów oraz badać je. CSA może ponadto wszczynać postępowanie przeciwko agencji ratingowej w przypadku naruszenia przez nią krajowego instrumentu 25-101, korzystając przy tym z wszelkich uprawnień dostępnych w przypadku naruszenia przepisów prawa dotyczących papierów wartościowych. CSA ma między innymi prawo wystawić nakaz dotyczący cofnięcia uznanego statusu DRO, nałożyć karę pieniężną do maksymalnej wysokości 1 000 000 CAD za każdy przypadek niewywiązania się przez DRO z jego obowiązków prawnych oraz zobowiązać DRO do naprawienia wszelkich wcześniejszych naruszeń. Wszystkie agencje ratingowe mające siedzibę w Kanadzie zostały zarejestrowane przez CSA jako DRO w dniu 30 kwietnia 2012 r. i podlegają od tego czasu bieżącemu nadzorowi ze strony CSA. Komisja ds. papierów wartościowych w Ontario (Ontario Securities Commission), która pełni rolę głównego organu nadzorczego w ramach CSA, zamierza przeprowadzać kontrole na miejscu co najmniej raz na dwa lata. Umowa o współpracy zawarta pomiędzy EUNGiPW a CSA przewiduje wymianę informacji w zakresie środków egzekwujących i środków nadzorczych podjętych wobec agencji ratingowych prowadzących działalność transgraniczną.
(3)

W decyzji Rady 2006/388/WE z dnia 15 maja 2006 r. upoważniającej Republikę Litewską do zastosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 21 szóstej dyrektywy 77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych (2) Litwa została upoważniona między innymi do uczynienia odbiorcy osobą zobowiązaną do zapłaty podatku VAT należnego z tytułu dostawy towarów i świadczenia usług w przypadku postępowań dotyczących niewypłacalności lub postępowań restrukturyzacyjnych pod nadzorem sądowym oraz z tytułu dostaw drewna.
(7)

Zgodnie z informacjami przekazanymi przez Niemcy i Austrię stan faktyczny i prawny, który stanowił uzasadnienie obecnego stosowania środka stanowiącego odstepstwo, nie uległ zmianie i nadal się utrzymuje. Niemcy i Austria powinny zatem uzyskać upoważnienie do stosowania w dalszym ciągu tego środka, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2015 r. w celu umożliwienia weryfikacji konieczności i skuteczności stosowania tego stanowiącego odstępstwo środka oraz będącego jego podstawą wskaźnika proporcji wykorzystania towarów i usług do celów prowadzenia przedsiębiorstwa i do celów innych niż jego prowadzenie.
(2)

Aby Komitet Naukowo-Techniczny mógł w pełni wykorzystywać rozległą wiedzę fachową wymaganą do wykonywania swoich zadań, może on, zgodnie ze swoimi przepisami wewnętrznymi, wezwać zastępców członków do uczestniczenia w posiedzeniach.
(5)

W myśl struktury dowodzenia w cywilnych misjach zarządzania kryzysowego cywilny dowódca operacji musi, we współpracy z Komisją, być w stanie zadbać o to, by zaspokojone zostały potrzeby w zakresie szybkiego rozmieszczania oraz wymogi operacyjne cywilnych misji zarządzania kryzysowego.
(4)

W dniach od 23 listopada do 2 grudnia 2010 r. Komisja przeprowadziła kontrolę w Chorwacji, aby ocenić istniejące systemy kontroli produkcji żywych małży przeznaczonych na wywóz do Unii. Stwierdzono pewne uchybienia, które zostały następnie usunięte. Systemy kontroli obowiązujące we wspomnianym państwie trzecim dają obecnie gwarancje wystarczające do zapewnienia odpowiedniej ochrony zdrowia konsumentów w odniesieniu do małży wywożonych z Chorwacji do Unii. W związku z powyższym Chorwacja powinna zostać włączona do wykazu zamieszczonego w załączniku I do decyzji 2006/766/WE.
(2)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG we wrześniu 2008 r. Niderlandy otrzymały od przedsiębiorstwa BASF SE wniosek o włączenie substancji czynnej ametoktradyna (pierwotny wniosek dotyczył numeru kodowego BAS 650 F) do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Decyzją Komisji 2009/535/WE (3) potwierdzono, że dokumentacja jest kompletna oraz że może zostać uznana za zasadniczo spełniającą wymogi dotyczące danych i informacji określone w załącznikach II i III do tej dyrektywy.
(1)

W decyzji Komisji 2008/855/WE z dnia 3 listopada 2008 r. w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do klasycznego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich (3) określono niektóre środki kontroli w odniesieniu do klasycznego pomoru świń w państwach członkowskich lub ich regionach, wymienionych w załączniku do tej decyzji. Wykaz ten obejmuje komitat Nógrád na Węgrzech.
(4)

Należy również powierzyć agencji zarządzanie umową z europejskim stowarzyszeniem na rzecz koordynacji reprezentacji konsumentów w działaniach z zakresu normalizacji, znanym jako „ANEC”, którą reguluje rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie normalizacji europejskiej oraz zmiany dyrektyw Rady 89/686/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do wyposażenia ochrony osobistej (10) i 93/15/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie harmonizacji przepisów dotyczących wprowadzania do obrotu i kontroli materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego (11) oraz dyrektywy 94/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 marca 1994 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących urządzeń i systemów ochronnych przeznaczonych do użytku w przestrzeniach zagrożonych wybuchem (12), dyrektywy 94/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 czerwca 1994 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do rekreacyjnych jednostek pływających (13), dyrektywy 95/16/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 czerwca 1995 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących dźwigów (14), dyrektywy 97/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 maja 1997 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących urządzeń ciśnieniowych (15), dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych (16), dyrektywy 2004/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie przyrządów pomiarowych (17), dyrektywy 2007/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 maja 2007 r. w sprawie wprowadzania do obrotu wyrobów pirotechnicznych (18), dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/105/WE z dnia 16 września 2009 r. odnoszącej się do prostych zbiorników ciśnieniowych (19) i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/23/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wag nieautomatycznych (20).
2)

w załączniku II wprowadza się następujące zmiany: a) pkt C otrzymuje brzmienie: „C. W przypadku chorób zwierząt lądowych, o których mowa w wykazie A.2 załącznika I: — potwierdzenie każdego wystąpienia ogniska choroby, zakażenia lub obecności czynnika chorobotwórczego w stadzie, jak ustanowiono w załącznikach A i D do dyrektywy 64/432/EWG, bądź w gospodarstwie, jak ustanowiono w załączniku A do dyrektywy Rady 91/68/EWG (1), bądź cofnięcie statusu oficjalnie wolnego od chorób jakiemukolwiek z takich stad lub gospodarstw wskutek badań laboratoryjnych lub epidemiologicznych, jak ustanowiono w załącznikach A i D do dyrektywy 64/432/EWG lub w załączniku A do dyrektywy 91/68/EWG, dotyczące państwa członkowskiego lub regionu znajdującego się na jego obszarze, oficjalnie wolnego od chorób zgodnie z wymienionymi dyrektywami i epidemiologicznie niezwiązanego z poprzednim ogniskiem choroby, zgłasza się jako ognisko pierwotne zgodnie z definicją w art. 2 lit. d) i podaje do wiadomości Komisji i państw członkowskich w terminie jednego tygodnia, — jakiekolwiek inne potwierdzenie wystąpienia ogniska choroby, zakażenia lub obecności czynnika chorobotwórczego bądź cofnięcie statusu oficjalnie wolnego od chorób jakiemukolwiek stadu lub gospodarstwu wskutek badań laboratoryjnych lub epidemiologicznych, jak ustanowiono w załącznikach A i D do dyrektywy 64/432/EWG lub w załączniku A do dyrektywy 91/68/EWG, dotyczące państwa członkowskiego lub regionu znajdującego się na jego obszarze, oficjalnie wolnego od chorób zgodnie z wymienionymi dyrektywami, zgłasza się jako ognisko wtórne zgodnie z art. 4 ust. 1 niniejszej dyrektywy, — o ogniskach wtórnych zawiadamia się Komisję i państwa członkowskie raz w miesiącu, — w przypadku gruźlicy bydła, brucelozy bydła oraz brucelozy owiec i kóz w zgłoszeniu podaje się także nazwę gatunku patogenu, o ile jest ona znana. b) dodaje się punkt w brzmieniu: „D. W przypadku chorób zwierząt akwakultury, o których mowa w pkt B załącznika I: — potwierdzenie każdego wystąpienia ogniska choroby egzotycznej oraz wystąpienia ognisk chorób nieegzotycznych w państwach członkowskich, strefach i enklawach, które zgodnie z definicją w dyrektywie Rady 2006/88/WE (2) uprzednio uznawane były za wolne od choroby, zgłasza się jako pierwotne ognisko choroby, — ogniska chorób inne niż te wymienione w tiret pierwszym zgłasza się jako ogniska wtórne zgodnie z art. 4 ust. 1 niniejszej dyrektywy, — o ogniskach wtórnych zawiadamia się Komisję i państwa członkowskie raz w miesiącu. W zgłoszeniu podaje się także nazwę i opis strefy lub enklawy.
(4)

Odniesienia do Jugosławii w decyzji 2003/17/WE powinny zostać skreślone. Serbia, jako członek systemów OECD dla certyfikatów odmian materiału siewnego znajdującego się w obrocie międzynarodowym oraz jako członek Międzynarodowego Stowarzyszenia Badania Nasion w odniesieniu do pobierania próbek i badania materiału siewnego, powinna zostać dodana do wykazu państw trzecich w załączniku I do decyzji 2003/17/WE. Zmieniły się ponadto nazwy niektórych organów odpowiedzialnych za zatwierdzanie i kontrolę produkcji, wymienionych w załączniku I do decyzji 2003/17/WE.