ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(4)

W dniu 15 lutego 2022 r. Biuro Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) ds. Rozbrojenia (UNODA), które jest odpowiedzialne za techniczną realizację projektów, o których mowa w art. 1 decyzji (WPZiB) 2017/809, wniosło o przedłużenie okresu wdrażania tej decyzji o kolejne dziesięć miesięcy. Wnioskowane przedłużenie pozwoliłoby UNODA w dalszym ciągu udzielać państwom członkowskim ONZ wsparcia we wdrażaniu rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1540 (2004) (zwanej dalej „rezolucją RB ONZ nr 1540”), wnosić wkład do trwającego kompleksowego przeglądu, w dalszym ciągu udzielać wsparcia Komitetowi Rady Bezpieczeństwa ONZ ustanowionemu na mocy rezolucji RB ONZ nr 1540 do końca przedłużonego do dnia 30 listopada 2022 r. mandatu, a także ograniczyć straty wynikające z projektów, które pozostają niezrealizowane w związku z pandemią COVID-19.
7

ex 20.59.12.0
(3)

Zasady naczelne mające zastosowanie do CCP uznanych za regulowane agencje rozliczeniowe ustanowiono w sekcji 3(a)(23) i sekcji 17 A ustawy o giełdach papierów wartościowych z 1934 r. („ustawa o giełdach”), w tytułach VII i VIII ustawy Dodda-Franka o reformie Wall Street i ochronie konsumentów z 2010 r. („ustawa Dodda-Franka”) oraz w regulacjach przyjętych przez SEC na mocy wspomnianych ustaw, w szczególności w zasadzie 17Ad-22 („zasady naczelne”). Te zasady naczelne nie przewidują jednak minimalnego okresu likwidacji w odniesieniu do obliczania i pobierania początkowych depozytów zabezpieczających. W przypadku papierów wartościowych typu TBA depozyty zabezpieczające oblicza się na podstawie trzydniowego okresu likwidacji. Ten trzydniowy okres likwidacji uwzględnia wysoką płynność rynku papierów wartościowych typu TBA, który jest drugim co do wielkości rynkiem papierów wartościowych o stałym dochodzie w Stanach Zjednoczonych, oraz opiera się na modelu uzupełniania depozytu zabezpieczającego opracowanym w celu zapewnienia, by depozyty zabezpieczające pokrywały potencjalne ekspozycje, które według szacunków CCP mogą wystąpić do czasu zabezpieczenia lub likwidacji pozycji uczestnika niewywiązującego się z zobowiązania. W modelu uzupełniania depozytu zabezpieczającego stosuje się okres retrospekcji uwzględniający ostatnie 10 lat oraz, w stosownych przypadkach, okresy skrajnych warunków rynkowych wykraczające poza ten 10-letni okres, tak aby zapewnić, by zawsze uwzględnione były okresy skrajnych warunków rynkowych. Zasady i procedury obliczania depozytów zabezpieczających w przypadku papierów wartościowych typu TBA są zgodne z podejściem podobnym do przepisów ustanowionych w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012. Na podstawie oceny skutków tych zasad i procedur oraz ich adekwatności pod względem ograniczania ryzyka, na jakie mogą być narażeni członkowie rozliczający i systemy obrotu z siedzibą w Unii, te zasady i procedury można uznać za równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012 i rozwiniętym w art. 26 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 153/2013 (4). Przepisy tego artykułu zobowiązują CCP do uwzględnienia minimalnych okresów likwidacji wynoszących dwa dni w przypadku kontraktów pochodnych niebędących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym oraz pięć dni w przypadku kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, przy czym depozyt zabezpieczający jest zasadniczo pobierany na zasadzie netto.
(2)

Decyzją Rady (UE, Euratom) 2020/2053 (3) wprowadzono stawkę zatrzymania w wysokości 25 % na pokrycie kosztów związanych z poborem tradycyjnych zasobów własnych. Konieczne jest zatem odzwierciedlenie tej stawki zatrzymania we wzorach stosowanych przez państwa członkowskie przy przekazywaniu sprawozdań miesięcznych dotyczących konta A, jak określono w załącznikach I i II do decyzji wykonawczej (UE, Euratom) 2018/194. Wzory w załącznikach I i II do tej decyzji wykonawczej powinny również jasno wskazywać różne stawki, które należy stosować, w zależności od terminu udostępnienia kwoty do budżetu Unii.
(5)

Na podstawie tego wniosku ETSI zmienił również następujące normy zharmonizowane dotyczące sieci komórkowych IMT: EN 301 908-1 V13.1.1, EN 301 908-14 V13.1.1 i EN 301 908-18 V13.1.1, do których odniesienia dodano w załączniku I do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2020/167 (5). Doprowadziło to do przyjęcia następujących zmienionych norm zharmonizowanych: EN 301 908-1 V15.1.1, EN 301 908-14 V15.1.1 i EN 301 908-18 V15.1.1. ETSI zmienił ponadto normę zharmonizowaną EN 302 217-2 V3.2.2 dotyczącą radiowych systemów stacjonarnych, do której odniesienie dodano w załączniku II do decyzji wykonawczej (UE) 2020/167. Doprowadziło to do przyjęcia zmienionej normy zharmonizowanej EN 302 217-2 V3.3.1.
art. 2 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Zgodnie z art. 29 ust. 5 decyzji (WPZiB) 2021/509 po przyjęciu niniejszej decyzji administrator do spraw środków pomocy może wezwać do wniesienia wkładów maksymalnie do kwoty 100 000 000 EUR. Fundusze wniesione na wezwanie administratora do spraw środków mogą być wykorzystane jedynie do pokrycia wydatków w granicach zatwierdzonych przez Komitet ustanowiony decyzją (WPZiB) 2021/509 w budżecie korygującym na 2022 r. odpowiadającym przedmiotowemu środkowi pomocy.”;
art. 2 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Zgodnie z art. 29 ust. 5 decyzji (WPZiB) 2021/509 administrator do spraw środków pomocy może, po przyjęciu niniejszej decyzji, wezwać do wniesienia wkładów w wysokości do 900 000 000 EUR. Środki finansowe, do których wniesienia wezwał administrator do spraw środków pomocy, mogą być wykorzystane jedynie do pokrycia wydatków w granicach zatwierdzonych przez Komitet ustanowiony decyzją (WPZiB) 2021/509 w budżecie korygującym na 2022 r. odpowiadającym przedmiotowemu środkowi pomocy.”;
Zdolności

— Zdolność zapewniania wsparcia operacyjnego w zakresie reagowania na sytuacje nadzwyczajne (2), dzięki wykrywaniu, pobieraniu próbek, identyfikacji i monitorowaniu CBRJ w terenie. — Zdolność do wsparcia działań poszukiwawczych, dzięki wykrywaniu, pobieraniu próbek, identyfikacji i monitorowaniu CBRJ w terenie. — Zdolność zapewniania wsparcia operacyjnego w zakresie reagowania na zdarzenia związane z bezpieczeństwem, dzięki wykrywaniu, pobieraniu próbek, identyfikacji i monitorowaniu CBRJ w terenie. Obejmuje to zdolność do wspierania właściwego organu państwa członkowskiego zwracającego się o wsparcie lub państwa trzeciego (3) w jego działaniach służących zabezpieczeniu lub zebraniu dowodów kryminalistycznych, zabezpieczeniu łańcucha dowodowego i ochronie informacji niejawnych. — Zdolność do wsparcia operacji nadzoru w odniesieniu do dużych wydarzeń, dzięki wykrywaniu, pobieraniu próbek, identyfikacji i monitorowaniu CBRJ w terenie. — Zdolność do zapewniania nierozmieszczonego wsparcia oceny technicznej na zapleczu w zakresie wykrywania, pobierania próbek, identyfikacji i monitorowania CBRJ, jak również w celu zaradzenia kwestiom bezpieczeństwa związanym z tymi działaniami. — Zdolność do przygotowania się na wyzwania operacyjne związane z realizacją zadań w zakresie wykrywania, pobierania próbek, identyfikacji i monitorowania CBRJ oraz zaradzenia tym wyzwaniom w państwie członkowskim występującym o wsparcie lub w państwie trzecim, z uwzględnieniem oceny zagrożeń i ryzyka, planów, procedur oraz protokołów postępowania państwa członkowskiego występującego o wsparcie lub państwa trzeciego. — Zdolność do działania pod kierunkiem państwa członkowskiego występującego o wsparcie, o czym mowa w art. 12 ust. 6 i 7 decyzji nr 1313/2013/UE, oraz do zapewnienia skutecznych operacyjnych zdolności łącznikowych i koordynacyjnych z właściwymi organami państwa członkowskiego występującego o wsparcie (4).
(2)

Decyzją wykonawczą Rady 2013/54/UE (2) Słowenia została upoważniona, do dnia 31 grudnia 2015 r., do wprowadzenia szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 287 pkt 15 dyrektywy 2006/112/WE, tj. do zwolnienia z podatku VAT podatników, których roczny obrót nie przekracza 50 000 EUR (zwanego dalej „szczególnym środkiem”). Stosowanie tego szczególnego środka było dwukrotnie przedłużane, ostatnio decyzją wykonawczą Rady (UE) 2018/1700 (3) do dnia 31 grudnia 2021 r.
(8)

W związku z tym ta strefa objęta zakażeniem powinna być wymieniona w załączniku do niniejszej decyzji i powinna podlegać specjalnym środkom zwalczania afrykańskiego pomoru świń, które mają zastosowanie do obszarów objętych ograniczeniami II, ustanowionym w rozporządzeniu (UE) 2021/605. Ze względu na tę nową sytuację epidemiologiczną w zakresie afrykańskiego pomoru świń oraz biorąc pod uwagę zwiększone bezpośrednie ryzyko dalszego rozprzestrzeniania się choroby, nie należy jednak zezwalać na przemieszczanie przesyłek utrzymywanych świń ani produktów z nich pozyskanych do innych państw członkowskich i do państw trzecich ze strefy objętej zakażeniem, zgodnie z tym rozporządzeniem wykonawczym. W niniejszej decyzji należy również określić czas trwania tego podziału na obszary.
(6)

Zgodnie z art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1257/2013 Komisja otrzymała dwa wnioski w sprawie włączenia do europejskiego wykazu Dales Marine Services Ltd i Kishorn Port Ltd – dwóch zakładów recyklingu statków znajdujących się w innych częściach Zjednoczonego Królestwa niż Irlandia Północna. Po dokonaniu oceny informacji i dowodów potwierdzających dostarczonych lub zebranych zgodnie z art. 15 tego rozporządzenia Komisja uznaje, że zakłady te spełniają wymogi określone w art. 13 tego rozporządzenia, dotyczące prowadzenia recyklingu statków i umieszczenia w europejskim wykazie. Należy zatem zaktualizować europejski wykaz w celu uwzględnienia tych zakładów.
„211.

Serhiy Vitaliyovich KURCHENKO (ukraiński; Сергiй Вiталiйович Курченко; rosyjski: Сергей Витальевич КУРЧЕНКО)

Płeć: mężczyzna Data urodzenia: 21.9.1985 Miejsce urodzenia: Charków, Ukraina Obywatelstwo: ukraińskie

Serhij Kurczenko jest ukraińskim biznesmenem. Przy wsparciu separatystów prorosyjskich przejął kontrolę nad szeregiem dużych hut oraz fabryk chemicznych i zakładów energetycznych na obszarach Donbasu pozostających pod kontrolą separatystów. Jego spółka »Gaz-Alliance« zmonopolizowała wydobycie węgla w Donbasie po tym, jak jego konkurenci zostali wypchnięci z rynku, podobno z pomocą Rosji. Zorganizował nielegalny system eksportu węgla z Donbasu do Rosji i Europy oraz skorzystał z niego pomimo sankcji UE. Węgiel wydobywany w kopalniach Kurczenki był ponownie rejestrowany i nielegalnie wywożony poprzez rosyjskie porty. Kurczenko pomógł dużym przedsiębiorstwom rosyjskim i przedsiębiorstwom państwowym obejść środki ograniczające UE, działając jako ich podwykonawca na terytoriach podlegających Rosji. Był pośrednikiem w rosyjskim eksporcie gazu, paliwa i energii elektrycznej do części Donbasu pozostających pod kontrolą separatystów, co wzmocniło ich niezależność energetyczną i osłabiło ich integrację gospodarczą z Ukrainą. Ponadto dostarczał paliwo na nielegalnie okupowany Półwysep Krymski. W ten sposób wzmocnił niezależność energetyczną tego terytorium. Jest również właścicielem największego składu ropy naftowej na Półwyspie Krymskim. W ten sposób uzyskiwał korzyści od rosyjskich decydentów odpowiedzialnych za aneksję Krymu i destabilizację wschodniej Ukrainy, przeprowadzał transakcje z grupami separatystycznymi w ukraińskim regionie Donbasu oraz aktywnie wspierał działania i polityki podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażające.
art. 2 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Zgodnie z art. 29 ust. 5 decyzji (WPZiB) 2021/509 po przyjęciu niniejszej decyzji administrator do spraw środków pomocy może wezwać do wniesienia wkładów w wysokości do 150 000 000 EUR. Środki finansowe, do których wniesienia wezwał administrator do spraw środków pomocy, mogą być wykorzystane jedynie do pokrycia wydatków w granicach zatwierdzonych przez Komitet – ustanowiony decyzją (WPZiB) 2021/509 – w budżecie korygującym na 2022 r. i w budżetach na kolejne lata odpowiadającym przedmiotowemu środkowi pomocy.”;
art. 2 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Zgodnie z art. 29 ust. 5 decyzji (WPZiB) 2021/509 administrator do spraw środków pomocy może, po przyjęciu niniejszej decyzji, wezwać do wniesienia wkładów w wysokości do 1 350 000 000 EUR. Środki finansowe, do których wniesienia wezwał administrator do spraw środków pomocy, mogą być wykorzystane jedynie do pokrycia wydatków w granicach zatwierdzonych przez Komitet – ustanowiony decyzją (WPZiB) 2021/509 – w budżecie korygującym na 2022 r. i w budżetach na kolejne lata odpowiadającym przedmiotowemu środkowi pomocy.”;
8)

dodaje się wiersze w brzmieniu: „119. EN ISO 11202:2010 Akustyka – Hałas emitowany przez maszyny i urządzenia – Wyznaczanie poziomów ciśnienia akustycznego emisji na stanowisku pracy i w innych określonych miejscach z zastosowaniem przybliżonych poprawek środowiskowych (ISO 11202:2010) EN ISO 11202:2010/A1:2021 B 120. EN 303-5:2021 Kotły grzewcze — Część 5: Kotły grzewcze na paliwa stałe z ręcznym i automatycznym zasypem paliwa o mocy nominalnej 500 kW — Terminologia, wymagania, badania i oznakowanie C 121. EN 1501-1:2021 Pojazdy do usuwania odpadów z pojemników – Wymagania ogólne i wymagania dotyczące bezpieczeństwa – Część 1: Pojazdy do usuwania odpadów z pojemników, ładowane z tyłu C 122. EN 1501-2:2021 Pojazdy do usuwania odpadów z pojemników – Wymagania ogólne i wymagania dotyczące bezpieczeństwa – Część 2: Pojazdy do usuwania odpadów z pojemników, ładowane z boku C 123. EN 1501-3:2021 Pojazdy do usuwania odpadów z pojemników – Wymagania ogólne i wymagania dotyczące bezpieczeństwa – Część 3: Pojazdy do usuwania odpadów z pojemników, ładowane z przodu C 124. EN 1501-5:2021 Pojazdy do usuwania odpadów z pojemników – Wymagania ogólne i wymagania dotyczące bezpieczeństwa – Część 5: Mechanizmy załadowcze do pojazdów do usuwania odpadów z pojemników C 125. EN 1756-1:2021 Podesty ruchome załadowcze – Platformy podnoszące instalowane na pojazdach kołowych – Wymagania bezpieczeństwa – Część 1: Podesty ruchome załadowcze towarowe C 126. EN 1829-1:2021 Maszyny z wysokociśnieniowym strumieniem wody – Wymagania bezpieczeństwa – Część 1: Maszyny C 127. EN 12312-5:2021 Urządzenia i sprzęt do obsługi naziemnej statków powietrznych – Wymagania szczegółowe – Część 5: Sprzęt do tankowania statków powietrznych C 128. EN 12385-5:2021 Liny stalowe – Bezpieczeństwo – Część 5: Liny splotkowe dla dźwigów C 129. EN 12609:2021 Mieszarki samochodowe – Wymagania bezpieczeństwa C 130. EN 13001-2:2021 Bezpieczeństwo dźwignic – Ogólne zasady projektowania – Część 2: Obciążenia C 131. EN 13852-3:2021 Dźwignice – Dźwignice morskie – Część 3: Lekkie dźwignice morskie C 132. EN ISO 19085-1:2021 Obrabiarki do drewna – Bezpieczeństwo – Część 1: Wspólne wymagania (ISO 19085-1:2021) C 133. EN ISO 22868:2021 Maszyny leśne i ogrodnicze – Metodyka badania hałasu przenośnych, trzymanych w ręku maszyn z silnikiem spalinowym – Metoda techniczna (Klasa dokładności 2) (ISO 22868:2021) C 134. EN IEC 62061:2021 Bezpieczeństwo maszyn – Bezpieczeństwo funkcjonalne systemów sterowania związanych z bezpieczeństwem, IEC 62061:2021 B”
(8)

Załącznik I do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2019/1326 (5) zawiera wykaz odniesień do norm zharmonizowanych, zgodność z którymi stanowi podstawę do domniemania zgodności z dyrektywą 2014/30/UE. W celu zapewnienia, aby odniesienia do norm zharmonizowanych opracowanych na potrzeby dyrektywy 2014/30/UE były wymienione w jednym akcie prawnym, odniesienia do tych norm wraz z odniesieniami do odpowiednich norm, którymi zmieniono wspomniane normy, należy włączyć do tego załącznika.
1)

w art. 6 ust. 3 dodaje się ustępy w brzmieniu: „2a. Zakazy określone w ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do: a) organów publicznych ani osób prawnych, podmiotów lub organów otrzymujących finansowanie publiczne od Unii lub od państw członkowskich, pod warunkiem że towary, technologia, usługi i pomoc, o których mowa w ust. 1 i 2, są niezbędne wyłącznie do celów humanitarnych w niekontrolowanych przez rząd obszarach ukraińskich obwodów donieckiego i ługańskiego; b) organizacji i agencji, które są poddawane przez Unię ocenie spełnienia wymogów dotyczących filarów i z którymi Unia podpisała ramową umowę o partnerstwie finansowym, na podstawie której te organizacje i agencje działają jako partnerzy humanitarni Unii, pod warunkiem że towary, technologia, usługi i pomoc, o których mowa w ust. 1 i 2, są niezbędne wyłącznie do celów humanitarnych w niekontrolowanych przez rząd obszarach ukraińskich obwodów donieckiego i ługańskiego; c) organizacji i agencji, którym Unia przyznała certyfikat partnerstwa humanitarnego lub które są certyfikowane lub uznawane przez państwo członkowskie, zgodnie z procedurami krajowymi, pod warunkiem że towary, technologia, usługi i pomoc, o których mowa w ust. 1 i 2, są niezbędne wyłącznie do celów humanitarnych w niekontrolowanych przez rząd obszarach ukraińskich obwodów donieckiego i ługańskiego; lub d) wyspecjalizowanych agencji państw członkowskich, pod warunkiem że towary, technologia, usługi i pomoc, o których mowa w ust. 1 i 2, są niezbędne wyłącznie do celów humanitarnych w niekontrolowanych przez rząd obszarach ukraińskich obwodów donieckiego i ługańskiego. 2b. W przypadkach nieobjętych ust.2a oraz w drodze odstępstwa od ust. 1 i 2 właściwe organy państwa członkowskiego mogą udzielić szczególnego lub ogólnego zezwolenia, na warunkach ogólnych i szczegółowych, jakie mogą one uznać za stosowne, na sprzedaż, dostawę, transfer lub wywóz towarów lub technologii, o których mowa w ust. 1, i na świadczenie usług i pomocy, o których mowa w ust. 2, po ustaleniu, że takie towary, technologia, usługi i pomoc są niezbędne wyłącznie do celów humanitarnych w niekontrolowanych przez rząd obszarach ukraińskich obwodów donieckiego i ługańskiego. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję o wszelkich zezwoleniach udzielonych na podstawie niniejszego ustępu w terminie dwóch tygodni od udzielenia zezwolenia.”;
(3)

W celu sprawdzenia, czy przestrzegane są przepisy dotyczące biopaliw, biopłynów, paliw z biomasy, odnawialnych paliw ciekłych i gazowych pochodzenia niebiologicznego oraz pochodzących z recyklingu paliw węglowych, państwa członkowskie mogą stosować systemy dobrowolne. Systemy dobrowolne odegrały ważną rolę w dostarczaniu dowodów na zgodność z kryteriami zrównoważonego rozwoju i ograniczaniu emisji gazów cieplarnianych w odniesieniu do biopaliw i biopłynów zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE (3). Na mocy dyrektywy (UE) 2018/2001 rozszerzono rolę systemów dobrowolnych. Po pierwsze, mogą one obecnie służyć do poświadczania zgodności wszystkich paliw wyprodukowanych z biomasy, w tym paliw gazowych i stałych, z kryteriami zrównoważonego rozwoju określonymi w dyrektywie (UE) 2018/2001 oraz do dostarczania dokładnych danych na temat ograniczenia emisji gazów cieplarnianych. Po drugie, mogą one służyć do poświadczania zgodności odnawialnych ciekłych i gazowych paliw transportowych pochodzenia niebiologicznego oraz pochodzących z recyklingu paliw węglowych z odpowiadającymi im kryteriami ograniczania emisji gazów cieplarnianych. Po trzecie, mogą one służyć do wykazania zgodności z przepisami ustanowionymi w art. 27 ust. 3 dyrektywy (UE) 2018/2001 w celu obliczania odnawialnej energii elektrycznej w transporcie. Po czwarte, mogą one służyć do wykazania, że podmioty gospodarcze wprowadzają dokładne informacje do unijnej lub krajowej bazy danych na temat paliw odnawialnych i pochodzących z recyklingu paliw węglowych stosowanych w transporcie zgodnie z art. 28 ust. 4 dyrektywy (UE) 2018/2001. Po piąte, mogą one być wykorzystywane do certyfikacji biopaliw, biopłynów i paliw z biomasy o niskim ryzyku spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów. Komisja może zdecydować, że dobrowolne systemy krajowe lub międzynarodowe mogą służyć wszystkim lub niektórym z tych celów.
art. 2 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Zgodnie z art. 29 ust. 5 decyzji (WPZiB) 2021/509 administrator do spraw środków pomocy może, po przyjęciu niniejszej decyzji, wezwać do wniesienia wkładów w wysokości do 1 840 000 000 EUR. Środki finansowe, do których wniesienia wezwał administrator do spraw środków pomocy, mogą być wykorzystane jedynie do pokrycia wydatków w granicach zatwierdzonych przez Komitet ustanowiony decyzją (WPZiB) 2021/509 w budżecie korygującym na 2022 r. oraz w budżetach na kolejne lata odpowiadających danemu środkowi pomocy.”;
art. 2 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Zgodnie z art. 29 ust. 5 decyzji (WPZiB) 2021/509 administrator do spraw środków pomocy może, po przyjęciu niniejszej decyzji, wezwać do wniesienia wkładów maksymalnie do kwoty 160 000 000 EUR. Środki finansowe, do których wniesienia wezwał administrator do spraw środków pomocy, mogą być wykorzystane jedynie do pokrycia wydatków w granicach zatwierdzonych przez Komitet ustanowiony decyzją (WPZiB) 2021/509 w budżecie korygującym na 2022 r. oraz w budżetach na kolejne lata odpowiadających danemu środkowi pomocy.”;
(9)

Załącznik I do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2019/1202 (5) zawiera wykaz odniesień do norm zharmonizowanych opracowanych na potrzeby dyrektywy 2014/34/UE. Aby wszystkie odniesienia do norm zharmonizowanych opracowanych na potrzeby dyrektywy 2014/34/UE były wymienione w jednym akcie, odniesienia do norm zharmonizowanych EN 13760:2021 i EN 14373:2021 należy włączyć do tego załącznika.
„1.

Michael MAKUEI LUETH

Data urodzenia: 1947 Miejsce urodzenia: Bor, Sudan (obecnie Sudan Południowy); Płeć: mężczyzna

Od 2013 r. Michael Makuei Lueth piastuje stanowisko ministra informacji oraz radiofonii i telewizji; nadal zajmuje to stanowisko w tymczasowym rządzie jedności narodowej. Był on także rzecznikiem delegacji rządu na rozmowy pokojowe w ramach Międzyrządowego Organu ds. Rozwoju w latach 2014–2015 oraz 2016–2018. Makuei utrudniał proces polityczny w Sudanie Południowym, zwłaszcza spowalniając – poprzez wygłaszanie podburzających oświadczeń publicznych – realizację Porozumienia w sprawie rozwiązania konfliktu w Sudanie Południowym (ARCSS) z sierpnia 2015 r. (zastąpionego we wrześniu 2018 r. Odnowionym porozumieniem w sprawie rozwiązania konfliktu w Sudanie Południowym (R-ARCSS)); utrudnianie prac wspólnej komisji monitorowania i oceny R-ARCSS (JMEC – której nazwę zmieniono na »zrekonstruowaną JMEC« na podstawie R-ARCSS) oraz utrudnianie utworzenia na mocy ARCSS instytucji sprawiedliwości okresu przejściowego, które także przewidziano w R-ARCSS. Utrudniał także działania regionalnych sił ochrony ONZ. Makuei jest także odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka, w tym ograniczanie wolności wypowiedzi.
(9)

Odniesienia do normy zharmonizowanej EN ISO 13485:2016 dotyczącej systemów zarządzania jakością oraz do zmiany do tej normy EN ISO 13485:2016/A11:2021 zostały opublikowane decyzją wykonawczą (UE) 2021/1182. Publikacja ta nie zawiera jednak odniesienia do poprawki do tej normy – EN ISO 13485:2016/AC:2018. Poprawka koryguje jedynie formalne aspekty europejskiego wstępu i załączników informacyjnych, bez wpływu na treść normy zharmonizowanej. Norma zharmonizowana EN ISO 13485:2016, zmieniona w wyniku przyjęcia EN ISO 13485:2016/A11:2021 i poprawiona w wyniku przyjęcia EN ISO 13485:2016/AC:2018, spełnia wymogi, które ma obejmować i które zostały określone w rozporządzeniu (UE) 2017/745. W celu zapewnienia, aby poprawki wprowadzone przez EN ISO 13485:2016/AC:2018 miały zastosowanie do celów domniemania zgodności z odpowiednimi wymogami rozporządzenia (UE) 2017/745, konieczne jest ujęcie odniesienia do tej poprawki w decyzji wykonawczej (UE) 2021/1182. Ze względu na pewność prawa odniesienie do poprawki EN ISO 13485:2016/AC:2018 należy opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z mocą wsteczną.
(2)

Decyzję (WPZiB) 2019/797 stosuje się do dnia 18 maja 2022 r. Z przeglądu tej decyzji wynika, że jej ważność należy przedłużyć do dnia 18 maja 2025 r., a obowiązywanie określonych w niej środków ograniczających należy przedłużyć do dnia 18 maja 2023 r.