ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
4.

Jeżeli leczenie odbyło się na podstawie art. 19 ust. 1 lub art. 27 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 po dniu 30 kwietnia 2010 r. na podstawie ważnej Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego wydanej przed dniem 1 maja 2010 r., wniosek o zwrot kosztów tego leczenia nie może być odrzucony ze względu na zmianę odpowiedzialności za koszty opieki zdrowotnej danej osoby, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 883/2004. Instytucja zobowiązana do zwrotu kosztów świadczeń udzielonych na podstawie Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego może wnioskować o to, aby instytucja, w której dana osoba była prawidłowo zarejestrowana w czasie, gdy zostało udzielone świadczenie, zwróciła koszty tych świadczeń pierwszej instytucji lub, jeżeli osoba ta nie była uprawniona do korzystania z Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego, uregulowała tę sprawę z daną osobą.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 106/12

DECYZJA KOMISJI

z dnia 27 kwietnia 2010 r.

uchylająca decyzję 2009/780/WE ustalającą kwoty netto wynikające ze stosowania dobrowolnej modulacji w Portugalii dla lat kalendarzowych 2010, 2011 i 2012

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 2516)

(Jedynie tekst w języku portugalskim jest autentyczny)

(2010/235/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 378/2007 z dnia 27 marca 2007 r. ustanawiające zasady dobrowolnej modulacji płatności bezpośrednich przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1290/2005 (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Decyzja Komisji 2009/780/WE (2) ustaliła kwoty netto wynikające ze stosowania dobrowolnej modulacji w Portugalii dla lat kalendarzowych 2010, 2011 i 2012.

(2) Portugalia powiadomiła Komisję, że w związku z trudnościami w sektorze rolnictwa, spowodowanymi przez trwający kryzys gospodarczy i jego negatywny wpływ na sytuację ekonomiczną rolników, postanowiła w ogóle nie stosować dobrowolnej modulacji.

(3) Należy zatem uchylić decyzję 2009/780/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym uchyla się decyzję 2009/780/WE.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Portugalii.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 kwietnia 2010 r. W imieniu Komisji Dacian CIOLOȘ Członek Komisji

(1) Dz.U. L 95 z 5.4.2007, s. 1.

(2) Dz.U. L 278 z 23.10.2009, s. 59.
(2)

W związku z tym istnieje ryzyko, że przywożone z Indonezji produkty akwakultury przeznaczone do spożycia przez ludzi zawierają pewne substancje farmakologicznie czynne stosowane do zwalczania chorób lub zwiększania wydajności u zwierząt akwakultury, które są szkodliwe dla zdrowia ludzi. Substancje te to w szczególności: chloramfenikol, nitrofurany i tetracykliny. Należy zatem podjąć środki ograniczające to ryzyko. Środki powinny być proporcjonalne i nie ograniczać wymiany handlowej bardziej niż jest to konieczne w celu zapewnienia wysokiego stopnia ochrony konsumentów.
(1)

Decyzja Komisji 2006/415/WE z dnia 14 czerwca 2006 r. dotycząca niektórych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1 u drobiu we Wspólnocie (5) określa niektóre środki ochronne, które należy stosować w celu zapobieżenia rozprzestrzenianiu się tej choroby, łącznie z wyznaczeniem obszarów A i B w następstwie podejrzenia lub potwierdzenia ogniska tej choroby. Obszary te wymienione są w tabeli w załączniku do tej decyzji.
a)

zwierzęta akwakultury przeznaczone do celów hodowlanych, do obszarów umieszczenia, łowisk typu „wpuść i złów” (ang. put and take), otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, i do odnowy populacji muszą spełniać następujące wymogi: (i) wymogi dotyczące wprowadzania do obrotu określone w art. 8a rozporządzenia (WE) nr 1251/2008; (ii) wymogi dotyczące przywozu określone w art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1251/2008; (iii) wymogi dotyczące tranzytu i składowania określone w art. 16 rozporządzenia (WE) nr 1251/2008;
(2)

Na poziomie europejskim dokonano analizy technicznej istniejących danych zgromadzonych na podstawie prawodawstwa europejskiego dotyczącego sprawozdań statystycznych w odniesieniu do przewozu rzeczy i osób drogą morską oraz polityki w zakresie rozpowszechniania tych danych, aby zaproponować możliwe rozwiązania techniczne upraszczające, na ile to możliwe, różne działania niezbędne do sporządzania statystyk przy jednoczesnym utrzymaniu zbieżności rezultatu końcowego z obecnymi i dającymi się przewidzieć przyszłymi potrzebami użytkowników.
f)

Przy rozstrzyganiu o zasadności skierowanego przeciwko niej oskarżenia każda przekazana osoba ma prawo, na zasadach pełnej równości, co najmniej do następujących gwarancji: 1) otrzymania niezwłocznie szczegółowej informacji w języku dla niej zrozumiałym o istocie i przyczynie skierowanego przeciwko niej oskarżenia; 2) dysponowania odpowiednim czasem i możliwościami w celu przygotowania obrony i porozumienia się z ustanowionym przez siebie obrońcą; 3) osądzenia bez nieuzasadnionej zwłoki; 4) obecności na rozprawie, bronienia się osobiście lub przez ustanowionego przez siebie obrońcę; otrzymania informacji, jeżeli nie posiada obrońcy, o istnieniu powyższego prawa; oraz posiadania wyznaczonego dla niej obrońcy w każdym przypadku, kiedy interes wymiaru sprawiedliwości tego wymaga, bez ponoszenia kosztów obrony w przypadkach, kiedy oskarżony nie posiada wystarczających środków na ich pokrycie; 5) zapoznania się ze wszystkimi dowodami przeciwko niej, w tym ze złożonymi pod przysięgą oświadczeniami świadków, którzy dokonali zatrzymania, oraz zapewnienia obecności i przesłuchania świadków obrony na tych samych warunkach, co świadków oskarżenia; 6) korzystania z bezpłatnej pomocy tłumacza, jeżeli nie rozumie języka używanego w sądzie lub nie posługuje się tym językiem; 7) nieprzymuszania do zeznawania przeciwko sobie lub do przyznania się do winy.
Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (1), ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 z dnia 13 grudnia 2006 r. (2), oraz z rozporządzeniem Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 478/2007 z dnia 23 kwietnia 2007 r. (4), jak również z innymi przepisami, o których mowa w niniejszej Umowie, umowy o udzieleniu dotacji zawarte z beneficjentami programu mającymi siedzibę w Szwajcarii przewidują, że audyty finansowe i inne mogą w każdej chwili zostać przeprowadzone u uczestników lub ich podwykonawców przez pracowników Komisji lub inne osoby przez nią upoważnione.

Pracownicy Komisji lub inne osoby przez nią upoważnione mogą kontrolować konta i operacje finansowe szwajcarskiej agencji krajowej. W ramach takich kontroli można również sprawdzić, czy struktury ustanowione przez Szwajcarię zapewniają właściwe stosowanie zasad dotyczących programów, o których mowa w Umowie, a także czy spełnione są wymogi należytego zarządzania finansami, zgodnie z kryteriami odpowiednich artykułów rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002, ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 z dnia 13 grudnia 2006 r., oraz rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002, ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 478/2007 z dnia 23 kwietnia 2007 r.
(2)

Dnia 24 listopada 2008 r. ICCAT przyjęła zalecenie 08-05 zmieniające zalecenie 06-05. Zalecenie to zostało przetransponowane do prawodawstwa Wspólnoty rozporządzeniem Rady (WE) nr 302/2009 z dnia 6 kwietnia 2009 r. dotyczącym wieloletniego planu odbudowy zasobów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym oraz zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 43/2009 i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1559/2007 (3).
(8)

Ustawa nr 1362 z dnia 3 sierpnia 2009 r. w sprawie walki z praniem pieniędzy, finansowaniem terroryzmu i korupcją (Loi no 1362 du 3 août 2009 relative à la lutte contre le blanchiment de capitaux, le financement du terrorisme et la corruption) uchyla i zastępuje ustawę nr 1162 z dnia 7 lipca 1993 r. w sprawie udziału instytucji finansowych w walce z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu. Ten nowy akt prawny, wraz z rozporządzeniem nr 2318 z dnia 3 sierpnia 2009 r., usuwa niedociągnięcia stwierdzone w 2008 r. przez Komitet Ekspertów Rady Europy ds. Oceny Środków Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy i Finansowaniu Terroryzmu (MONEYVAL) w sprawozdaniu przygotowanym w ramach trzeciej rundy wzajemnej oceny w odniesieniu do Księstwa Monako; gwarantuje to posiadanie przez Księstwo Monako systemu przeciwdziałania praniu pieniędzy równoważnego z systemem istniejącym na terytorium francuskim, jeśli chodzi o przekazy pieniężne.
(5)

Podobnie jak w innych obszarach prawa Unii Europejskiej, w których dyrektywą 2008/73/WE wprowadzono procedury informowania z wykorzystaniem Internetu, uznaje się za konieczne, by Komisja ułatwiała państwom członkowskim i opinii publicznej dostęp do takich informacji poprzez udostępnienie strony internetowej, na której państwa członkowskie mogłyby umieszczać odnośniki do stron krajowych.
Jeżeli istnieją uzasadnione przesłanki, by przypuszczać, że statek nie ma przynależności państwowej lub może zostać uznany za statek bez przynależności państwowej, jednostka uczestnicząca przystępuje do weryfikacji prawa statku do posługiwania się daną banderą. W tym celu jednostka ta może wysłać do podejrzanego statku łódź pod dowództwem funkcjonariusza. Jeżeli po kontroli dokumentów podejrzenie nadal się utrzymuje, jednostka patrolowa przystępuje do dalszej kontroli pokładu statku, którą przeprowadza z jak największą uwagą.

Jeżeli okaże się, że podejrzenia co do braku przynależności państwowej statku były uzasadnione, oraz jeżeli istnieją uzasadnione przesłanki, by przypuszczać, że statek bierze udział w przemycie migrantów drogą morską w rozumieniu Protokołu przeciwko przemytowi migrantów drogą lądową, morską i powietrzną uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, podejmuje się działania, o których mowa w pkt 2.4.

Statek nie posiada przynależności państwowej lub może zostać uznany za statek bez przynależności państwowej, jeżeli żadne państwo nie udzieliło mu prawa do pływania pod swoją banderą lub jeżeli statek pływa pod banderą dwóch lub większej liczby państw, posługując się tymi banderami w zależności od okoliczności.
(1)

Decyzją Komisji 2009/379/WE (2) określono kwoty, które na mocy art. 10 ust. 2 i art. 143d rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 (3), art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 378/2007 (4), art. 190a rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (5) oraz art. 9 ust. 1, art. 10 ust. 3, art. 134 i 135 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 (6) udostępnia się Europejskiemu Funduszowi Rolnemu na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz kwoty dostępne na wydatki w ramach Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG).
(1)

Decyzja Komisji 2009/379/WE z dnia 11 maja 2009 r. określająca kwoty, które na mocy rozporządzeń Rady (WE) nr 1782/2003, (WE) nr 378/2007, (WE) nr 479/2008 i (WE) nr 73/2009 udostępnia się EFRROW, oraz kwoty dostępne na wydatki w ramach EFRG (2) została zmieniona decyzją Komisji 2010/237/UE (3).
(3)

Procedura nadmiernego deficytu określona w art. 126 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz wyjaśniona w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu (1), które jest częścią Paktu na rzecz stabilności i wzrostu, przewiduje podjęcie decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu. Rozporządzenie (WE) nr 1467/97 ustanawia również przepisy w celu wykonania art. 104 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, który stał się art. 126 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Załączony do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Protokół w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu zawiera dalsze postanowienia dotyczące wdrażania procedury nadmiernego deficytu. Szczegółowe zasady i definicje w zakresie stosowania postanowień tego protokołu określono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2009 (2).
(3)

Procedura dotycząca nadmiernego deficytu określona w art. 126 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz wyjaśniona w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu (1) (które jest częścią Paktu na rzecz stabilności i wzrostu), przewiduje podjęcie decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu. Rozporządzenie (WE) nr 1467/97 wprowadza również przepisy służące wdrażaniu art. 104 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, który stał się art. 126 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Załączony do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Protokół w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu zawiera dalsze postanowienia dotyczące wdrażania procedury dotyczącej nadmiernego deficytu. Szczegółowe zasady i definicje w zakresie stosowania postanowień tego Protokołu określono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2009 (2).
(3)

Procedura nadmiernego deficytu określona w art. 126 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz wyjaśniona w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu (1), które jest częścią Paktu na rzecz stabilności i wzrostu, przewiduje podjęcie decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu. Rozporządzenie (WE) nr 1467/97 ustanawia również przepisy w celu wykonania art. 104 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, który stał się art. 126 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Załączony do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Protokół w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu zawiera dalsze postanowienia dotyczące wdrażania procedury nadmiernego deficytu. Szczegółowe zasady i definicje w zakresie stosowania postanowień tego Protokołu określono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2009 (2).
(8)

Dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych stale spadał, zmniejszając się ze 134 % PKB w 1993 r. do 84 % PKB w 2007 r. W 2008 r. operacje mające na celu stabilizację sektora finansowego doprowadziły do zwiększenia długu w relacji do PKB do prawie 90 %. W związku z tym relacja ta znacznie przekroczyła wartość referencyjną wynoszącą 60 % PKB. Zgodnie z danymi przekazanymi przez władze Belgii w październiku 2009 r. planuje się obecnie, że dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych wyniesie w 2009 r. 97,6 % PKB. W prognozie służb Komisji z jesieni 2009 r. przewiduje się wzrost relacji długu do PKB do poziomu ok. 97 % w 2009 r., 101 % w 2010 r. i 104 % w 2011 r. Nie można uznać, że relacja długu do PKB zmniejsza się dostatecznie i zbliża się do wartości referencyjnej w zadowalającym tempie w rozumieniu Traktatu i Paktu na rzecz stabilności i wzrostu. Przewidziane w Traktacie kryterium długu nie jest spełnione.
(3)

Procedura dotycząca nadmiernego deficytu określona w art. 126 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz wyjaśniona w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu (1) (które jest częścią Paktu na rzecz stabilności i wzrostu), przewiduje podjęcie decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu. Rozporządzenie (WE) nr 1467/97 wprowadza również przepisy służące wdrażaniu art. 104 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, który stał się art. 126 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Załączony do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Protokół w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu zawiera dalsze postanowienia dotyczące wdrażania procedury dotyczącej nadmiernego deficytu. Szczegółowe zasady i definicje w zakresie stosowania postanowień tego protokołu określono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2009 (2).
2)

w rozdziale II wprowadza się następujące zmiany: a) punkty 1 i 2 otrzymują brzmienie: „1. Właściwy organ zatwierdza stosowanie identyfikatorów, tylko jeśli zostały poddane badaniom, z pozytywnym wynikiem, w zakresie: a) ich zgodności z normami ISO 11784 i 11785, zgodnie z procedurami badań określonymi w pkt 7 normy ISO 24631-1; oraz b) osiągnięcia przez nie minimalnej skuteczności odległości odczytu, określonej w pkt 2, zgodnie z procedurami określonymi w pkt 7 normy ISO 24631-3. 2. Aby osiągnąć odległości odczytu ustanowione w lit. c) sekcji A.6 załącznika do rozporządzenia (WE) nr 21/2004, urządzenie radiolokacyjne musi spełniać następujące parametry: a) urządzenia radiolokacyjne z zastosowaniem technologii HDX muszą posiadać minimalne natężenie magnetycznego pola aktywacji o wartości mniejszej lub równej 1,2 A/m, mierzone zgodnie z normą ISO 24631-3, część 7.6.5 »Minimalne natężenie magnetycznego pola aktywacji w trybie HDX« i osiągnąć amplitudę modulacji równą 10 mV, mierzoną zgodnie z normą ISO 24631-3, część 7.6.7 »Amplituda modulacji w trybie HDX« przy natężeniu pola magnetycznego o wartości mniejszej lub równej 1,2 A/m; b) urządzenia radiolokacyjne z zastosowaniem technologii FDX-B muszą posiadać minimalne natężenie magnetycznego pola aktywacji o wartości mniejszej lub równej 1,2 A/m, mierzone zgodnie z normą ISO 24631-3, część 7.6.4 »Minimalne natężenie magnetycznego pola aktywacji w trybie FDX-B« i osiągnąć amplitudę modulacji równą 10 mV, mierzoną zgodnie z normą ISO 24631-3, część 7.6.6 »Amplituda modulacji w trybie FDX-B« przy natężeniu pola magnetycznego o wartości mniejszej lub równej 1,2 A/m.”; b) dodaje się pkt 6 w brzmieniu: „6. Zatwierdzenia przyznane przez właściwy organ do dnia 30 czerwca 2010 r. dla identyfikatorów, które są badane zgodnie z metodami zatwierdzania identyfikatorów obowiązującymi do tego dnia, zachowują ważność.”;
(3)

W dniu 20 maja 2010 r. Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował, by KPiB przedłużył mandat Alaina FAUGERASA jako szefa misji EU BAM Rafah do dnia 24 maja 2011 r.,
(2)

Decyzja Komisji 2009/861/WE (2) przewiduje pewne odstępstwa od wymagań określonych w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004, załącznik III, sekcja IX, rozdział I, podrozdziały II i III, w odniesieniu do wymienionych w tej decyzji zakładów mleczarskich w Bułgarii. Decyzję tę stosuje się od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2011 r.
5.

w części dotyczącej Włoch wprowadza się następujące zmiany: a) wpis dotyczący lotniska Milano-Linate otrzymuje brzmienie: „Milano-Linate IT LIN 4 A HC(2), NHC(2) O (*)” b) wpis dotyczący lotniska Milano-Malpensa otrzymuje brzmienie: „Milano-Malpensa IT MXP 4 A Magazzini aeroportuali ALHA HC(2), NHC(2) SEA U, E Cargo City MLE HC, NHC (*) O” c) wpis dotyczący portu w Neapolu otrzymuje brzmienie: „Napoli IT NAP 1 P Molo Bausan HC, NHC-NT” d) wpis dotyczący lotniska w Palermo otrzymuje brzmienie: „Palermo (*) IT PMO 4 A HC-T (*)” e) wpis dotyczący lotniska w Reggio Calabria otrzymuje brzmienie: „Reggio Calabria (*) IT REG 4 A HC (*), NHC (*)” f) wpis dotyczący lotniska w Rimini otrzymuje brzmienie: „Rimini (*) IT RMI 4 A HC(2) (*), NHC(2) (*)”
10)

art. 15 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 15 Udostępnianie informacji niejawnych 1. WP jest upoważniony do udostępniania państwom trzecim stowarzyszonym z niniejszym wspólnym działaniem, w stosownych przypadkach i zgodnie z wymogami operacyjnymi misji, niejawnych informacji i dokumentów UE powstałych do celów misji, opatrzonych klauzulą do poziomu »RESTREINT UE«, zgodnie z przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa. 2. W przypadku szczególnej i natychmiastowej potrzeby operacyjnej WP jest również upoważniony do udostępnienia miejscowym władzom niejawnych informacji i dokumentów UE powstałych do celów misji, opatrzonych klauzulą do poziomu »RESTREINT UE«, zgodnie z przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa. We wszystkich pozostałych przypadkach informacje i dokumenty takie udostępnia się zgodnie z procedurami odpowiednimi dla ich poziomu współpracy z UE. 3. WP jest upoważniony do udostępniania państwom trzecim, które przyłączą się do niniejszego wspólnego działania, oraz władzom lokalnym jawnych dokumentów UE związanych z treścią obrad Rady w sprawie misji, objętych tajemnicą służbową na podstawie art. 6 ust. 1 regulaminu Rady (4).
(3)

W rozporządzeniu (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (2) ustanawiono wymagania dotyczące zdrowia zwierząt, stosowane do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym, oraz zasady stosowane do kontroli takiego przemieszczania. Rozporządzenie to ma zastosowanie do przemieszczania zwierząt domowych gatunków wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia między państwami członkowskimi lub z państw trzecich. Psy, koty i fretki są wymienione w części A i B tego załącznika.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 118/63

DECYZJA KOMISJI

z dnia 11 maja 2010 r.

zmieniająca załącznik II do decyzji 2008/185/WE w odniesieniu do włączenia Irlandii do wykazu regionów, w których wprowadzony został zatwierdzony krajowy program kontroli choroby Aujeszky’ego

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 2983)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2010/271/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 64/432/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych zwierząt wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy bydłem i trzodą chlewną (1), w szczególności jej art. 9 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dyrektywie 64/432/EWG ustalono reguły mające zastosowanie do wewnątrzwspólnotowego handlu bydłem i trzodą chlewną. W art. 9 tej dyrektywy ustanowiono kryteria zatwierdzania obowiązkowych krajowych programów kontroli pewnych chorób zakaźnych, w tym choroby Aujeszky’ego.

(2) W decyzji Komisji 2008/185/WE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie dodatkowych gwarancji w wewnątrzwspólnotowym handlu trzodą chlewną odnoszących się do choroby Aujeszky’ego oraz kryteriów przekazywania informacji o tej chorobie (2) określono dodatkowe gwarancje wymagane przy przemieszczaniu trzody chlewnej między państwami członkowskimi. Gwarancje te związane są z klasyfikacją państw członkowskich zależnie od ich statusu w odniesieniu do tej choroby.

(3) Załącznik II do decyzji 2008/185/WE zawiera wykaz państw członkowskich lub ich regionów, w których wprowadzone zostały zatwierdzone krajowe programy kontroli choroby Aujeszky’ego.

(4) Irlandia przedstawiła Komisji dokumentację uzupełniającą dotyczącą statusu tego państwa członkowskiego w odniesieniu do choroby Aujeszky’ego. Krajowy program kontroli choroby Aujeszky’ego realizowany jest w Irlandii od kilku lat.

(5) Komisja zbadała dokumentację przedstawioną przez Irlandię i ustaliła, że krajowy program kontroli w tym państwie członkowskim spełnia kryteria ustanowione w art. 9 ust. 1 dyrektywy 64/432/EWG. W związku z powyższym należy włączyć Irlandię do wykazu znajdującego się w załączniku II do decyzji 2008/185/WE.

(6) Dla zachowania jasności niezbędne jest wprowadzenie w wykazie w załączniku II do decyzji 2008/185/WE niewielkich zmian w pozycji dotyczącej Hiszpanii.

(7) Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do decyzji 2008/185/WE.

(8) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik II do decyzji 2008/185/WE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 maja 2010 r. W imieniu Komisji John DALLI Członek Komisji

(1) Dz.U. 121 z 29.7.1964, s. 1977/64.

(2) Dz.U. L 59 z 4.3.2008, s. 19.