ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Decyzja Rady

z dnia 25 lutego 1964 r.

w sprawie stosowania do francuskich departamentów zamorskich niektórych przepisów Traktatu odnoszących się do prawa przedsiębiorczości oraz płatności

(64/350/EWG)

RADA EUROPEJSKIEJ WSPÓLNOTY GOSPODARCZEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 227 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

na mocy art. 227 ust. 2 akapit drugi, do Rady należy określenie warunków stosowania do francuskich departamentów zamorskich postanowień Traktatu, które nie są wymienione w pierwszym akapicie ust. 2 tego artykułu, w szczególności postanowień art. 52–58 i 106 Traktatu;

warunki gospodarcze tych departamentów oraz wymogi odnoszące się do ich gospodarczego i społecznego rozwoju powodują, że właściwym jest stosowanie art. 52–58 oraz niektórych postanowień art. 106 Traktatu,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Artykuł 52–58 Traktatu mają zastosowanie do francuskich departamentów zamorskich zgodnie z warunkami przewidzianymi w niniejszej decyzji.

Uchwalając dyrektywy wprowadzające w życie Program ogólny ds. zniesienia ograniczeń swobody przedsiębiorczości, Rada może przyjąć w drodze wyjątku, w niezbędnym zakresie, szczególne dyrektywy w sprawie ustanowienia osób i spółek we francuskich departamentach zamorskich.

Artykuł 2

Bez uszczerbku dla wykonania środków przyjętych zgodnie z Traktatem i Konwencją wykonawczą z dnia 25 marca 1957 r. oraz środków, które mają być przyjęte zgodnie z art. 1, prawo przedsiębiorczości we francuskich departamentach zamorskich jest stopniowo rozszerzane na spółki i obywateli z Państw Członkowskich innych niż Francja, tak aby wszelka dyskryminacja została zlikwidowana najpóźniej w trzy lata po zastosowaniu niniejszej decyzji.

Rada, stanowiąc kwalifikowaną większością na wniosek Komisji, uchwala dyrektywy niezbędne do realizacji tego stopniowego rozszerzenia.

Jednakże obywatele i spółki z danego Państwa Członkowskiego mogą korzystać we francuskim departamencie zamorskim, w odniesieniu do określonej działalności, z przepisów określonych w akapicie pierwszym jedynie w takim zakresie, w jakim państwo, którego są obywatelami, przyznaje w odniesieniu do tej samej działalności tego samego rodzaju korzyści obywatelom i spółkom z Francji.

Artykuł 3

Postanowienia art. 106 Traktatu, w zakresie w jakim nie są objęte decyzją Rady z dnia 11 maja 1960 r. w sprawie stosowania w Algierii i we francuskich departamentach zamorskich postanowień Traktatu dotyczących przepływu kapitału, mają zastosowanie do francuskich departamentów zamorskich.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja staje się skuteczna dla Państw Członkowskich tego samego dnia, co decyzja Rady w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich z Europejską Wspólnotą Gospodarczą.

Data ta zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 25 stycznia 1964 r.

W imieniu Rady

H. Fayat

Przewodniczący

--------------------------------------------------
Decyzja Rady

z dnia 14 czerwca 1966 r.

ustanawiająca Stały Komitet ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa

(66/399/EWG)

RADA EUROPEJSKIEJ WSPÓLNOTY GOSPODARCZEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając projekt decyzji przedłożony przez Komisję,

a także mając na uwadze, co następuje:

dyrektywy w sprawie obrotu nasionami i materiałem rozmnożeniowym przewidują w celu ułatwienia ich zastosowania procedurę ustanawiającą ścisłą współpracę między Państwami Członkowskimi i Komisją; w celu realizacji tej współpracy należy ustanowić komitet mający za zadanie wykonywanie funkcji nałożonych na niego przez te dyrektywy;

jest rzeczą pożądaną, aby współpraca ta rozszerzyła się na wszystkie dziedziny określone w tych dyrektywach; w tym celu należy komitet ten upoważnić do rozpatrywania wszelkich kwestii dotyczących tych dziedzin,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Ustanawia się Stały Komitet ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa, dalej zwany"Komitetem", składający się z przedstawicieli Państw Członkowskich, któremu przewodniczy przedstawiciel Komisji.

Artykuł 2

Komitet wykonuje funkcje nałożone na niego przez dyrektywy w sprawie obrotu nasionami i materiałem rozmnożeniowym, w przypadkach i na warunkach przewidzianych w tych dyrektywach.

Ponadto Komitet może rozpatrywać każdą inną kwestię wynikającą z tych dyrektyw, przedłożoną mu przez jego przewodniczącego, z jego własnej inicjatywy lub na wniosek przedstawiciela Państwa Członkowskiego.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 czerwca 1966 r.

W imieniu Rady

P. Werner

Przewodniczący

--------------------------------------------------
Decyzja Rady

z dnia 15 października 1968 r.

w sprawie stosowania art. 48 i 49 Traktatu do francuskich departamentów zamorskich

(68/359/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 227 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł 227 ust. 2 akapit drugi stanowi, że Rada określa warunki, na podstawie których postanowienia Traktatu inne niż te, które są zawarte w ust. 2 akapit pierwszy tego artykułu, w szczególności postanowienia art. 48 i 49 Traktatu, stosują się do francuskich departamentów zamorskich;

swoboda przepływu pracowników sprzyja promowaniu rozwoju gospodarczego i społecznego tych departamentów,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Artykuł 48 i 49 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą oraz środki podjęte w celu wykonania tych artykułów stosuje się do francuskich departamentów zamorskich.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, pod "Legislacja I". Decyzja ta wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 15 października 1968 r.

W imieniu Rady

G. Sedati

Przewodniczący

--------------------------------------------------
Decyzja Rady

z dnia 20 grudnia 1968 r.

w sprawie zawierania i wdrażania indywidualnych umów między rządami odnoszących się do obowiązku Państw Członkowskich utrzymywania minimalnych zapasów ropy naftowej i/lub produktów ropopochodnych

(68/416/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 103,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

20 grudnia 1968 r. Rada przyjęła dyrektywę nakładającą na Państwa Członkowskie Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej obowiązek utrzymywania minimalnych zapasów ropy naftowej i/lub produktów ropopochodnych [1],

artykuł 6 ust. 2 wyżej wymienionej dyrektywy przewiduje tworzenie zapasów, na podstawie umów międzyrządowych, na terytorium jednego Państwa Członkowskiego na rzecz przedsiębiorstw założonych w innym Państwie Członkowskim,

uznano za celowe ustanowić procedurę, która byłaby stosowana w przypadku gdyby takie umowy nie były zawarte w rozsądnym czasie lub nie były z nią zgodne,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Kiedy umowa między rządami przewidziana w art. 6 ust. 2 dyrektywy Rady z dnia 20 grudnia 1968 r. nie zostanie zawarta w ciągu ośmiu miesięcy następujących po notyfikacji tej dyrektywy lub gdy taka umowa nie jest z nią zgodna, zainteresowane rządy poinformują o tym fakcie Komisję.

Komisja może zaproponować zainteresowanym rządom odpowiednie środki zmierzające do przezwyciężenia powstałych trudności.

Artykuł 2

Kiedy umowa między rządami nie zostanie zawarta w ciągu trzech miesięcy po zaproponowaniu przez Komisję odpowiednich środków do przezwyciężenia powstałych trudności, Komisja przedłoży Radzie propozycję dyrektywy lub jakichkolwiek innych środków.

Ta propozycja będzie w szczególności zawierać procedury, według których będzie zapewniona rejestracja, nadzór i sposób transportu zapasów utrzymywanych w innym Państwie Członkowskim, i będzie brać pod uwagę zasady ustanowione w art. 6 ust. 2 wymienionej dyrektywy.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 grudnia 1968 r.

W imieniu Rady

V. Lattanzio

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 308, z 23.12.1968, str. 14.

--------------------------------------------------
Decyzja Rady

z dnia 21 kwietnia 1970 r.

dotycząca kilkuletnich prognoz finansowych

(70/244/EWWiS, EWG, Euratom)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH PODEJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W celu usytuowania budżetu Wspólnot w ramach kilkuletniego planu finansowego Komisja, po otrzymaniu opinii Komitetu ds. Polityki Budżetowej, corocznie przygotowuje prognozę finansową obejmującą trzy następne lata budżetowe oraz wskazuje Wspólnocie następstwa finansowe obowiązywania rozporządzeń i decyzji, jak również propozycji przedstawianych Radzie przez Komisję. Prognozy uwzględniają podział na kategorie wydatków.

Po otrzymaniu opinii Zgromadzenia Rada analizuje i ocenia prognozę.

Artykuł 2

W oparciu o sprawozdanie Komisji Rada corocznie analizuje zgodność prognoz z rzeczywistym rozwojem.

Artykuł 3

W sytuacji gdy wydatki w ramach jednej z kategorii znacząco przekroczą prognozy, Komisja sporządzi sprawozdanie dla Rady i przedstawi jej propozycje stosownych działań wspólnotowych.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 21 kwietnia 1970 r.

W imieniu Rady

P. Harmel

Przewodniczący

--------------------------------------------------
Decyzja Rady

z dnia 8 listopada 1971 r.

w sprawie stosowania art. 123–127 Traktatu do francuskich departamentów zamorskich

(71/364/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 227 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł 227 ust. 2 akapit drugi stanowi, że Rada określa warunki, na których przepisy Traktatu, z wyjątkiem określonych w art. 227 ust. 2 akapit pierwszy, w szczególności art. 123–127 Traktatu, stosują się do francuskich departamentów zamorskich;

interwencja Europejskiego Funduszu Socjalnego może wspierać gospodarczy i społeczny rozwój tych departamentów;

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Artykuł 123–127 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą i środki podjęte w wykonaniu tych artykułów stosuje się do francuskich departamentów zamorskich.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem wejścia w życie rozporządzenia (EWG) nr 2396/71 Rady z dnia 8 listopada 1971 r. wprowadzającego w życie decyzję Rady z dnia 1 lutego 1971 r. w sprawie reformy Europejskiego Funduszu Socjalnego [1].

Sporządzono w Brukseli, dnia 8 listopada 1971 r.

W imieniu Rady

A. Moro

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 249 z 10.11.1971, str. 54.

--------------------------------------------------
Decyzja Rady

z dnia 26 lipca 1971 r.

ustanawiająca Komitet Doradczy ds. Zamówień Publicznych na Roboty Budowlane

(71/306/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],

a także mając na uwadze, co następuje:

realizacja przyjętych przez Radę środków w dziedzinie zamówień publicznych na roboty budowlane może rodzić problemy, co do których wspólne badanie wydaje się być pożądane,

zaleca się ustanowienie w tym celu komitetu, pod przewodnictwem Komisji i składającego się z przedstawicieli Państw Członkowskich, należących do władz tych państw,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W ramach Komisji ustanowiony zostaje Komitet Doradczy ds. Zamówień Publicznych na Roboty Budowlane.

Artykuł 2

Komitet, nie naruszając przepisów artykułów 169 i 170 Traktatu, z inicjatywy Komisji lub na wniosek Państwa Członkowskiego bada regularnie problemy wynikające ze stosowania środków przyjętych przez Radę w odniesieniu do zamówień publicznych na roboty budowlane, łącznie z powstałymi w tym obszarze sprawami o szczególnym znaczeniu. Komitet w szczególności bada przyczyny, dla których przedsiębiorstwa spełniające kryteria określone przez Radę pozbawione zostały możliwości konsultacji w ramach procedury lub którym nie udzielono zamówienia, pomimo tego że przedsiębiorstwa te przedstawiły najkorzystniejszą ofertę.

Artykuł 3

Komitet składa się z przedstawicieli Państw Członkowskich należących do władz tych państw.

Państwa Członkowskie mianują, jako członkowie komitetu, jednego członka komitetu i jednego zastępcę.

Komitetowi przewodzi jeden z urzędników Komisji. Przewodniczącemu mogą pomagać urzędnicy Komisji. Usługi sekretarskie są zapewnione przez Komisję.

Artykuł 4

Przewodniczący zwołuje posiedzenia komitetu na wniosek jednego z członków komitetu lub z własnej inicjatywy.

Artykuł 5

Dyskusje w ramach Komitetu są utrwalane w protokołach.

Artykuł 6

Komitet opracuje swój regulamin wewnętrzny.

Sporządzono w Brukseli, dnia 26 lipca 1971 r.

W imieniu Rady

A. Moro

Przewodniczący

[1] Dz.U. 62 z 12.4.1965, str. 883/65 i str. 889/65.

[2] Dz.U. 13 z 29.1.1965, str. 150/65 i Dz.U. 63 z 13.4.1965, str. 929/65.

--------------------------------------------------
Decyzja Rady

z dnia 14 czerwca 1971 r.

w sprawie zastosowania art. 51 Traktatu do francuskich departamentów zamorskich

(71/238/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 227 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,

a także mając na uwadze, co następuje:

na podstawie art. 227 ust. 2 akapit drugi Rada ma prawo do uchwalenia warunków zastosowania przepisów niewymienionych w ust. 2 akapit pierwszy Traktatu, w szczególności art. 51 Traktatu do francuskich departamentów zamorskich;

zgodnie z art. 1 i załącznikiem A rozporządzenia nr 3 w sprawie zabezpieczenia socjalnego pracowników przyjezdnych [3] rozporządzenie to można zastosować do departamentów zamorskich oraz Algierii; jednakże na podstawie rozporządzenia nr 109/65/EWG z dnia 30 czerwca 1965 r. [4] Algieria została jednak skreślona z załącznika A rozporządzenia nr 3;

decyzją Rady z dnia 15 października 1968 r. [5] określono, że art. 48 i 49 Traktatu, jak również uchwalone w oparciu o te artykuły postanowienia, stosuje się do francuskich departamentów zamorskich;

ponadto również art. 51 Traktatu powinien w przyszłości mieć zastosowanie do tych departamentów,

NINIEJSZYM STANOWI:

Artykuł 1

Artykuł 51 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą, jak również uchwalone w oparciu o ten artykuł postanowienia stosuje się do francuskich departamentów zamorskich.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, w części "Legislacja I". Wchodzi ona w życie pierwszego dnia siódmego miesiąca po opublikowaniu rozporządzenia wykonawczego przewidzianego w art. 97 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie zastosowania systemów zabezpieczenia socjalnego wobec pracowników i ich rodzin, przemieszczających się w ramach Wspólnoty [6].

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 14 czerwca 1971 r.

W imieniu Rady

M. Cointat

Przewodniczący

[1] Dz.U. 194 z 28.10.1966, str. 3359/66 oraz poprawki w Dz.U. 85 z 3.3.1967.

[2] Dz.U. C 10 z 14.2.1968, str. 42.

[3] Dz.U. 30 z 16.12.1958, str. 561/58 do 596/58.

[4] Dz.U. 125 z 9.7.1965, str. 2124/65 do 2130/65.

[5] Dz.U. L 257 z 19.10.1968, str. 1.

[6] Dz.U. L 149 z 5.7.1971, str. 2.

--------------------------------------------------
DECYZJA RADY

z dnia 22 marca 1971 r.

w sprawie wzmocnienia współpracy pomiędzy bankami centralnymi Państw Członkowskich Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej

(71/142/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 105 ust. 1,

uwzględniając komunikat końcowy konferencji przywódców państw lub rządów, zorganizowanej w Hadze w dniach od 1 do 2 grudnia 1969 r., w szczególności jego pkt 8,

uwzględniając uchwałę Rady oraz przedstawicieli rządów Państw Członkowskich z dnia 22 marca 1971 r. w sprawie stopniowego procesu urzeczywistniania Unii Ekonomiczo-Walutowej we Wspólnocie[1], w szczególności jej ust. 5 pkt III,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,

a także mając na uwadze, co następuje:

uchwała, określona powyżej, przewiduje wzmocnienie współpracy między bankami centralnymi;

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Państwa Członkowskie koordynują prowadzoną przez nie politykę walutową i kredytową, mając na uwadze ogólne wytyczne w sprawie polityki ekonomicznej ustalone przez Radę.

Artykuł 2

W tak stworzonych ramach zachęca się banki centralne, aby w zakresie przysługujących im uprawnień i odpowiadających tym uprawnieniom obowiązków:

a) koordynowały prowadzoną przez nie politykę walutową i kredytową - w ramach Komitetu Prezesów Banków Centralnych;

b) ustaliły ogólne wytyczne obowiązujące każdy z banków centralnych, zwłaszcza w kwestiach płynności, warunków przyznawania kredytów i poziomu stóp procentowych;

c) określiły praktyczne metody stosowania niniejszej procedury.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 marca 1971 r.

W imieniu Rady

M. COINTAT

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 28 z 27.3.1971, str. 1.
Decyzja Rady

z dnia 31 lipca 1972 r.

ustanawiająca Stały Komitet ds. Statystyk Rolniczych

(72/279/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając projekt decyzji przedstawiony przez Komisję,

a także mając na uwadze, co następuje:

w celu ułatwienia wprowadzenia, w aktach przyjętych przez Radę, odnoszących się do statystyk rolnych, zawarto postanowienia dotyczące procedury ścisłej współpracy między Państwami Członkowskimi a Komisją; celowym dla realizacji współpracy byłoby ustanowienie Komitetu, który zająłby się powierzonymi mu w tych aktach zadaniami;

postanawia się także, iż Komitet rozważy każdą inną kwestię powstałą w związku z przyjętymi przez Radę aktami,

PRYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Powołuje się niniejszym Stały Komitet ds. Statystyki Rolniczej, zwany dalej "Komitetem" składający się z przedstawicieliwszystkich Państw Członkowskich z przedstawicielem Komisji jako przewodniczącym.

Artykuł 2

Komitet wykonuje zadania powierzone mu w przyjętych przez Radę przepisach z dziedziny statystyk rolnych, w przypadkach i zgodnie z warunkami przewidzianymi przez te przepisy. Rozważy on ponadto każdą inną kwestię powstałą w związku z tymi przepisami oraz kwestię określoną przez przewodniczącego z własnej inicjatywy lub na wniosek Państwa Członkowskiego.

Artykuł 3

Komitet przyjmuje regulamin wewnętrzny.

Sporządzono w Brukseli, dnia 31 lipca 1972 r.

W imieniu Rady

T. Westerterp

Przewodniczący

--------------------------------------------------
Decyzja Rady

z dnia 22 listopada 1973 r.

zmieniająca decyzję z dnia 21 marca 1962 r. ustanawiającą procedurę uprzedniej kontroli i konsultacji w odniesieniu do przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych proponowanych przez Państwa Członkowskie w dziedzinie transportu

(73/402/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 75;

uwzględniając wniosek Komisji;

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego;

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego;

a także mając na uwadze, co następuje:

dla osiągnięcia celów Traktatu w ramach wspólnej polityki transportowej, decyzja Rady z dnia 21 marca 1962 r. [1] ustanowiła procedurę uprzedniej kontroli oraz konsultacji w odniesieniu do przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych proponowanych przez Państwa Członkowskie w dziedzinie transportu kolejowego, drogowego lub żeglugi śródlądowej;

stosując niniejszą decyzję, Komisja musi skierować opinię lub zalecenie do Państwa Członkowskiego, które ją konsultowało w odniesieniu do przepisów dotyczących transportu, proponowanych do przyjęcia przez to Państwo, w ustalonych terminach od otrzymania notyfikacji, po konsultacjach, w stosownych przypadkach, ze wszystkimi Państwami Członkowskimi; terminy te okazały się zbyt krótkie,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

"Artykuł 2

1. W terminie dwóch miesięcy od otrzymania notyfikacji określonej w art. 1, Komisja kieruje do danego Państwa Członkowskiego opinię lub zalecenie; równocześnie informuje o tym pozostałe Państwa Członkowskie.

2. Każde Państwo Członkowskie może przedstawić Komisji swoje uwagi na temat przepisów, o których mowa; równocześnie komunikuje je pozostałym Państwom Członkowskim.

3. Jeżeli Państwo Członkowskie tego zażąda lub Komisja uzna to za stosowne, Komisja konsultuje wszystkie Państwa Członkowskie w sprawie przepisów, o których mowa. W przypadku określonym w ust. 4 takie konsultacje mogą być przeprowadzone a posteriori w terminie dwóch miesięcy.

4. Na żądanie Państwa, Komisja może skrócić termin określony w ust. 1, lub wydłużyć go za zgodą tego Państwa. Termin zostaje skrócony do piętnastu dni, jeżeli Państwo Członkowskie oświadczy, że proponowane przez nie przepisy mają pilny charakter. Komisja informuje Państwa Członkowskie o każdym takim skróceniu lub wydłużeniu terminu.

5. Państwo Członkowskie wprowadza w życie przepisy, o których mowa po upływie terminu określonego w ust. 1 lub w ust. 4 lub po sformułowaniu przez Komisję opinii lub zalecenia, z wyjątkiem nadzwyczajnie pilnego przypadku wymagającego natychmiastowego działania Państw Członkowskich. W takim przypadku Państwo Członkowskie informuje niezwłocznie Komisję i procedura określona w niniejszym artykule zostaje przeprowadzona a posteriori w terminie dwóch miesięcy od otrzymania takiej informacji."

.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 listopada 1973 r.

W imieniu Rady

J. Kampmann

Przewodniczący

[1] Dz.U. 23 z 3.4.1962, str. 720.

--------------------------------------------------
Decyzja Rady

z dnia 20 lipca 1972 r.

w sprawie zawarcia Porozumienia dodatkowego do Umowy dotyczącej wyrobów zegarmistrzowskich między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i jej Państwami Członkowskimi a Konfederacją Szwajcarską

(74/215/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113,

uwzględniając zalecenie Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

dla sprawnego funkcjonowania Umowy dotyczącej wyrobów zegarmistrzowskich między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i jej Państwami Członkowskimi a Konfederacją Szwajcarską podpisanej w Genewie dnia 30 czerwca 1967 r. konieczne jest przyjęcie dodatkowych przepisów,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W imieniu Wspólnoty niniejszym zostaje zawarte Porozumienie dodatkowe do Umowy dotyczącej wyrobów zegarmistrzowskich między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i jej Państwami Członkowskimi a Konfederacją Szwajcarską, którego tekst zamieszczono w Załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Pan Th. C. Hijzena, sprawujący funkcję dyrektora naczelnego handlu zagranicznego Komisji Wspólnot Europejskich jest umocowany do podpisania w imieniu Rady Porozumienia określonego w art. 1. Powyższe Porozumienie jest wiążące dla Wspólnoty.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 lipca 1972 r.

W imieniu Rady

Th. E. Westerterp

Przewodniczący

--------------------------------------------------