ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Oświadczenie Komisji w sprawie art. 5 ust. 7 programu szczegółowego

2013/C 373/04

„Komisja wyraża głębokie ubolewanie z powodu włączenia do art. 5 przedmiotowego ust. 7, wprowadzającego procedurę sprawdzającą, o której mowa w art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011, w odniesieniu do przyznawania pomocy finansowej Unii projektom lub ich częściom wybranym po każdym zaproszeniu do składania wniosków na podstawie programów prac, o których mowa w art. 5 programu szczegółowego wdrażającego »Horyzont 2020«. Komisja przypomina, że nie zaproponowała ona tej procedury w żadnym z sektorowych aktów dotyczących wieloletnich ram finansowych (WRF). Miało to na celu uproszczenie programów WRF w interesie odbiorców środków unijnych. Zatwierdzenie decyzji o przyznaniu dotacji bez kontroli komitetu przyspieszyłoby procedurę zmniejszając czas oczekiwania na przyznanie środków z korzyścią dla beneficjentów i ograniczając niepotrzebną biurokrację i koszty. Ponadto Komisja przypomina, że podjęcie decyzji w sprawie przyznania dotacji należy do instytucjonalnych prerogatyw związanych z realizacją budżetu, a zatem nie powinno przebiegać w drodze procedury komitologii.

Komisja uważa również, że włączenie to nie może służyć jako precedens dla innych instrumentów finansowania.”.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 345/1

OŚWIADCZENIE RADY

(2015/C 345/01)

Rada odnotowuje, że zobowiązanie do zniesienia wszystkich sankcji UE związanych z kwestiami jądrowymi zgodnie ze wspólnym kompleksowym planem działania (JCPOA) pozostaje bez uszczerbku dla mechanizmu rozstrzygania sporów określonego w JCPOA oraz dla ponownego wprowadzenia sankcji UE w przypadku istotnego niewykonania przez Iran jego zobowiązań w ramach JCPOA.

Rada zobowiązuje się do bezzwłocznego ponownego wprowadzenia wszystkich związanych z kwestiami jądrowymi sankcji UE, które zostały zawieszone lub przestały obowiązywać, w przypadku istotnego niewykonania przez Iran jego zobowiązań w ramach JCPOA, po skierowaniu do Rady wspólnego zalecenia przez: Wysokiego Przedstawiciela Unii Europejskiej do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, Francję, Niemcy i Zjednoczone Królestwo.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 158/1

Oświadczenie Rady i Komisji dotyczące rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/821 z dnia 17 maja 2017 r. ustanawiające obowiązki w zakresie należytej staranności w łańcuchu dostaw unijnych importerów cyny, tantalu i wolframu, ich rud oraz złota pochodzących z obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka (1)

(2017/C 158/01)

Oświadczenie Rady

W drodze wyjątku Rada zgadza się delegować na Komisję uprawnienie do przyjęcia aktów delegowanych w celu zmiany wartości progowych zamieszczonych w załączniku I zgodnie z art. 1 ust. 4 i 5, tak aby zapewnić terminowe przyjęcie tych wartości progowych i zrealizować cele tego rozporządzenia. Zgoda taka pozostaje bez uszczerbku dla przyszłych wniosków ustawodawczych w dziedzinie handlu, a także ogólnie w dziedzinie stosunków zewnętrznych.

Oświadczenie nr 1 Komisji

Komisja rozważy przedstawienie dodatkowych wniosków ustawodawczych ukierunkowanych na unijne przedsiębiorstwa wytwarzające produkty, których łańcuch dostaw obejmuje cynę, tantal i wolfram oraz złoto, jeżeli dojdzie do wniosku, że połączone starania na rynku UE ukierunkowane na odpowiedzialny światowy łańcuch dostaw minerałów są niewystarczające, by przynieść w efekcie odpowiedzialne zachowanie dostawców w krajach produkujących, lub jeżeli oceni, że zakupy podmiotów na niższym poziomie łańcucha dostaw, które wprowadziły systemy należytej staranności w łańcuchu dostaw zgodne z wytycznymi OECD, są niewystarczające.

Oświadczenie nr 2 Komisji

Wykonując uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 1 ust. 5, Komisja należycie uwzględni cele niniejszego rozporządzenia, zwłaszcza te określone w motywach 1, 7, 10 i 17.

Komisja weźmie przy tym w szczególności pod uwagę szczególne czynniki ryzyka związane z funkcjonowaniem wyższego szczebla łańcuchów dostaw złota na obszarach dotkniętych konfliktami i obszarach wysokiego ryzyka, a także pozycję unijnych mikroprzedsiębiorstw i małych przedsiębiorstw importujących złoto do UE.

Oświadczenie nr 3 Komisji

W odpowiedzi na apel Parlamentu Europejskiego o opracowanie szczegółowych wytycznych Komisja jest gotowa opracować szczególne wskaźniki efektywności dotyczące odpowiedzialnego pozyskiwania minerałów z obszarów dotkniętych konfliktami. Wytyczne takie będą stanowić zachętę dla odpowiednich przedsiębiorstw zatrudniających ponad 500 pracowników i zobowiązanych do ujawnienia informacji niefinansowych zgodnie z dyrektywą 2014/95/UE, by ujawniały one szczególne informacje dotyczące produktów zawierających cynę, tantal, wolfram lub złoto.

(1) Dz.U. L 130 z 19.5.2017, s. 1.
C 386/1

Wspólne oświadczenie Parlamentu Europejskiego i Rady

(2019/C 386/01)

Oczekuje się, że w najbliższych latach Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej będzie musiała stawić czoła licznym wyzwaniom, aby zaspokoić wyjątkowe potrzeby w zakresie rekrutacji, szkolenia i zatrzymywania wykwalifikowanej kadry z możliwie najszerszego obszaru geograficznego. Z uwagi na mandat Agencji i wysoką liczbę jej pracowników zasadnicze znaczenie ma zbadanie, jakie mechanizmy umożliwiłyby zagwarantowanie jej atrakcyjności jako pracodawcy w drodze dopasowania zarobków personelu Agencji w Warszawie, zgodnie z obowiązującym prawem Unii.

W związku z powyższym Parlament Europejski i Rada apelują do Komisji o dokonanie oceny podstawy i warunków wprowadzenia odpowiedniego mechanizmu, zwłaszcza w kontekście wniosków dotyczących przeglądu Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej i warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, ustanowionego na mocy rozporządzenia Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (1). Bez względu na swój kształt mechanizm ten będzie współmierny do znaczenia założonych celów oraz nie będzie skutkował nierównym traktowaniem pracowników instytucji, organów, urzędów i agencji Unii, jeżeli takie instytucje, organy, urzędy i agencje Unii będą miały do czynienia z podobną sytuacją.

(1) Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1.
Oświadczenie Komisji

(2019/C 360/02)

Komisja zauważa, że Unia posiada wyłączną kompetencję zewnętrzną w zakresie oznaczeń geograficznych i przystępuje do Aktu genewskiego Porozumienia lizbońskiego jako strona we własnym zakresie. Wynika to z wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 25 października 2017 r. (sprawa C-389/15, Komisja przeciwko Radzie). Biorąc pod uwagę wyłączne kompetencje zewnętrzne UE, państwa członkowskie nie mogą stać się stronami Aktu genewskiego we własnym zakresie i nie powinny dłużej same chronić oznaczeń geograficznych nowo zarejestrowanych przez państwa trzecie należące do systemu lizbońskiego. Komisja – świadoma wyjątkowych okoliczności wynikających z faktu, że siedem państw członkowskich od dłuższego czasu stanowi strony porozumienia lizbońskiego i że posiadają one szeroko zakrojone prawa własności intelektualnej zarejestrowane na jego podstawie oraz że konieczne jest sprawne przejście na nowy system – wyjątkowo gotowa była zgodzić się, aby w tym konkretnym przypadku BG, CZ, SK, FR, HU, IT, PT otrzymały pozwolenie na przystąpienie do Aktu genewskiego w interesie UE.

Komisja zdecydowanie sprzeciwia się dalszym naleganiom ze strony Rady dotyczącym umożliwienia wszystkim państwom członkowskim UE, które chcą to uczynić, uzyskania upoważnienia do ratyfikowania Aktu genewskiego lub przystąpienia do niego równolegle z Unią, podając jednocześnie jako przyczynę uregulowanie prawa głosu Unii w świetle art. 22 ust. 4 lit. b) ppkt (ii) Aktu genewskiego, a nie wspomniane wyjątkowe okoliczności.

Komisja pragnie ponadto przypomnieć, że ponieważ Unia wykonuje swoje wewnętrzne kompetencje w zakresie oznaczeń geograficznych produktów rolnych, państwa członkowskie UE nie mogą mieć własnych krajowych systemów ochrony oznaczeń geograficznych.

Komisja zastrzega sobie zatem swoje prawa, w tym prawo do skorzystania ze środków odwoławczych przeciwko decyzji Rady, oraz, bez względu na okoliczności, uważa, że ten konkretny przypadek nie może stanowić precedensu w odniesieniu do jakichkolwiek innych istniejących lub przyszłych umów międzynarodowych/porozumień WIPO, w szczególności, ale nie tylko, w sytuacji gdy UE już sama ratyfikowała umowy międzynarodowe w oparciu o swoją wyłączną kompetencję.
Wspólne oświadczenie Parlamentu, Rady i Komisji w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1243 z dnia 20 czerwca 2019 r. dostosowującego niektóre akty prawne przewidujące stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą do art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (1)

(2019/C 250/01)

W punkcie 27 Porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa trzy instytucje uznają potrzebę dostosowania całości obowiązującego ustawodawstwa do ram prawnych wprowadzonych Traktatem z Lizbony, w szczególności potrzebę bezzwłocznego dostosowania wszystkich aktów podstawowych, które w dalszym ciągu odsyłają do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą. W związku z tym, w następstwie wniosku Komisji, niniejsze rozporządzenie stanowi odpowiedź na tę potrzebę poprzez dostosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą w odniesieniu do znacznej liczby aktów prawnych zawartych w tym wniosku. Trzy instytucje będą kontynuować prace, by dostosować pozostałe akty tego wniosku.

(1) Dz.U. L 198 z 25.7.2019, s. 241.
Oświadczenia dotyczące dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1153 z dnia 20 czerwca 2019 r. ustanawiającej zasady ułatwiające korzystanie z informacji finansowych i innych informacji w celu zapobiegania niektórym przestępstwom, ich wykrywania, prowadzenia dochodzeń w ich sprawie lub ich ścigania oraz uchylającej decyzję Rady 2000/642/WSiSW (1)

(2019/C 234/01)

Oświadczenie Parlamentu Europejskiego w sprawie art. 9

Parlament Europejski ubolewa, że wbrew pierwotnemu wnioskowi w dyrektywie nie zawarto przepisów dotyczących konkretnych terminów i kanałów informatycznych do celów wymiany informacji między jednostkami analityki finansowej poszczególnych państw członkowskich. Parlament Europejski ubolewa również nad tym, że zakres stosowania tego artykułu ograniczono do przypadków terroryzmu i przestępczości zorganizowanej związanej z terroryzmem i że nie obejmuje on, jak pierwotnie proponowano, wszystkich rodzajów poważnych przestępstw, co może mieć poważne negatywne skutki dla naszych społeczeństw. Wzywa on Komisję do ponownego zbadania tej kwestii w ramach przygotowywanych przez nią sprawozdań z wdrażania i oceny niniejszej dyrektywy oraz dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy, a w szczególności w ramach oceny przeprowadzanej na mocy art. 21. Parlament Europejski będzie uważnie śledzić i analizować te sprawozdania i oceny, a w razie konieczności przedstawi własne zalecenia.

Oświadczenie Komisji

W odniesieniu do art. 9 dyrektywy Komisja wyraża ubolewanie, że – inaczej niż pierwotny wniosek – dyrektywa nie zawiera przepisów dotyczących szczegółowych terminów i kanałów technologii informacyjnej do celów wymiany informacji pomiędzy jednostkami analityki finansowej różnych państw członkowskich. Komisja ubolewa również, że zakres stosowania tego artykułu jest ograniczony do przypadków terroryzmu i przestępczości zorganizowanej powiązanej z terroryzmem i nie obejmuje wszystkich rodzajów poważnych przestępstw, jak proponowano początkowo. Komisja przeanalizuje jeszcze kwestię współpracy pomiędzy jednostkami analityki finansowej, w szczególności w ramach swoich sprawozdań na temat wdrażania przedmiotowej dyrektywy i dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy.

(1) Dz.U. L 186 z 11.7.2019, s. 122.
Oświadczenie Parlamentu Europejskiego dotyczące rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/216 w sprawie podziału kontyngentów taryfowych uwzględnionych w unijnej liście koncesyjnej WTO po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z Unii oraz zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 32/2000 (1)

(2019/C 51/01)

Parlament Europejski przywiązuje wielką wagę do otrzymywania pełnych informacji podczas przygotowywania aktów delegowanych, a w szczególności do pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa, który stanowi, że w celu zapewnienia równego dostępu do wszystkich informacji Parlament Europejski i Rada otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich.

(1) Dz.U. L 38 z 8.2.2019, s. 1.
Wniosek w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1303/2013 w odniesieniu do nadzwyczajnych zasobów dodatkowych i przepisów wykonawczych w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia”, aby zapewnić pomoc na wspieranie kryzysowych działań naprawczych w kontekście pandemii COVID-19 i przygotowania do ekologicznej i cyfrowej odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność (REACT-EU)

(2020/C 450 I/01)

OŚWIADCZENIE KOMISJI

Oświadczenie Komisji w sprawie motywu 6

Komisja z żalem przyjmuje do wiadomości, że Parlament Europejski i Rada ustaliły, iż cel dotyczący wydatków na działania związane z klimatem znajdzie się w motywie, a nie zostanie ustanowiony jako cel prawnie wiążący w artykule. Komisja uważa, że nie zapewnia to jej odpowiedniej podstawy prawnej, która pozwalałaby na skuteczne zagwarantowanie, aby wkład w postaci zasobów REACT-EU osiągnął uzgodniony poziom na potrzeby ogólnego celu związanego z wkładem na rzecz klimatu, jaki określono wspólnie dla wieloletnich ram finansowych i instrumentu Next Generation EU, zgodnie z pkt 15 porozumienia międzyinstytucjonalnego.
Pierwszy pakiet na rzecz mobilności w transporcie drogowym – Oświadczenie Komisji

(2020/C 252/01)

Komisja przyjmuje do wiadomości przyjęcie filarów społecznych i rynkowych pierwszego pakietu na rzecz mobilności przez Radę i Parlament Europejski w dniu 15 lipca 2020 r. (1)

Jeśli chodzi o kwestie społeczne, wniosek przewiduje znaczne usprawnienia. Komisja wyraża jednak ubolewanie, że porozumienie osiągnięte przez Radę i Parlament Europejski zawiera elementy, które nie są zgodne z ambicjami Europejskiego Zielonego Ładu ani z zatwierdzonym przez Radę Europejską celem osiągnięcia przez UE neutralności klimatycznej do 2050 r. Aspekty te to obowiązkowy powrót pojazdu do państwa członkowskiego prowadzenia przedsiębiorstwa co 8 tygodni oraz ograniczenia nałożone na operacje transportu kombinowanego. Środki te nie stanowiły części wniosków Komisji przyjętych w dniu 31 maja 2017 r. i nie były przedmiotem oceny skutków. Obowiązek powrotu pojazdu ciężarowego spowoduje zmniejszenie wydajności systemu transportu i wzrost zbędnych emisji, zanieczyszczeń i zatorów komunikacyjnych, podczas gdy ograniczenia dotyczące transportu kombinowanego zmniejszają jego skuteczność w zakresie wspierania multimodalnych operacji towarowych.

Komisja oceni teraz dokładnie wpływ tych dwóch aspektów na klimat, środowisko i jednolity rynek. Uczyni to z uwzględnieniem Zielonego Ładu i środków mających na celu dekarbonizację transportu i ochronę środowiska, przy jednoczesnym zapewnieniu dobrze funkcjonującego jednolitego rynku.

Po dokonaniu oceny skutków Komisja, w razie konieczności, skorzysta z prawa do przedstawienia ukierunkowanego wniosku ustawodawczego przed wejściem w życie tych dwóch przepisów.

(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1054 z dnia 15 lipca 2020 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 w odniesieniu do minimalnych wymogów dotyczących maksymalnego dziennego i tygodniowego czasu prowadzenia pojazdu, minimalnych przerw oraz dziennego i tygodniowego czasu odpoczynku oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 165/2014 w odniesieniu do określania położenia za pomocą tachografów (Dz.U. L 249 z 31.7.2020, s. 1.).

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1055 z dnia 15 lipca 2020 r. zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, (WE) nr 1072/2009 i (UE) nr 1024/2012 w celu dostosowania ich do zmian w transporcie drogowym (Dz.U. L 249 z 31.7.2020, s. 17.).

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1057 z dnia 15 lipca 2020 r. ustanawiająca przepisy szczegółowe w odniesieniu do dyrektywy 96/71/WE i dyrektywy 2014/67/UE dotyczące delegowania kierowców w sektorze transportu drogowego oraz zmieniająca dyrektywę 2006/22/WE w odniesieniu do wymogów w zakresie egzekwowania prawa oraz rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 (Dz.U. L 249 z 31.7.2020, s. 49.).
II (Komunikaty)

WSPÓLNE DEKLARACJE

PARLAMENT EUROPEJSKI

RADA

KOMISJA EUROPEJSKA

Oświadczenia w sprawie decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2316 z dnia 22 grudnia 2021 r. w sprawie Europejskiego Roku Młodzieży (2022) (*1)

(2021/C 523/01)

Wspólne oświadczenie Parlamentu Europejskiego i Rady

Parlament Europejski i Rada uzgadniają, że minimalny budżet operacyjny na realizację Europejskiego Roku Młodzieży (2022) wynosi 8 mln EUR. Z tej kwoty 3 mln EUR pochodzić będzie z rocznego budżetu Europejskiego Korpusu Solidarności na 2022 r., a 5 mln EUR z rocznego budżetu programu Erasmus+ na 2022 r.

Ponadto współprawodawcy zobowiązali się do pozostawienia trwałej spuścizny Europejskiego Roku po 2022 r. Bez uszczerbku dla uprawnień władzy budżetowej, zgodnie z art. 314 TFUE, wszelkie dodatkowe finansowanie po 2022 r. należy określić w WRF na lata 2021–2027.

Oświadczenie Komisji

Komisja przyjmuje do wiadomości porozumienie współprawodawców co do wprowadzenia minimalnego budżetu operacyjnego w wysokości 8 mln EUR na realizację Europejskiego Roku Młodzieży (2022), bez uszczerbku dla możliwości wnoszenia dodatkowych wkładów z innych odpowiednich programów i instrumentów unijnych oprócz wspomnianej kwoty 8 mln EUR.

Ponadto przez cały rok Komisja będzie prowadziła analizę sytuacji i będzie regularnie aktualizowała informacje na temat możliwego i rzeczywistego wkładu programów i instrumentów UE w realizację Europejskiego Roku Młodzieży oraz przedstawiała sprawozdania z działań. Postępy w uruchamianiu wkładów z programów Unii będą regularnie prezentowane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Wkłady te będą uważane za uzupełniające i nie będą wchodziły w minimalny budżet operacyjny w wysokości 8 mln EUR.
4.

W swoim zaproszeniu do składania wniosków Komisja Europejska nie zachęca jednoznacznie do wykorzystywania ludzkich zarodkowych komórek macierzystych. Ewentualne zastosowanie ludzkich komórek macierzystych, tak dorosłych, jak i zarodkowych, uzależnione jest od oceny naukowców w kontekście celów, które zamierzają oni osiągnąć. W praktyce znaczna większość środków finansowych Unii na badania nad wykorzystywaniem komórek macierzystych przeznaczona jest na badania nad wykorzystaniem dorosłych komórek macierzystych. Nie ma powodów, dla których powinno to ulec znacznej zmianie w programie ramowym „Horyzont Europa”.
Oświadczenie Komisji dotyczące rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/691 w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji dla Zwolnionych Pracowników (EFG) oraz uchylającego rozporządzenie (UE) nr 1309/2013

(2021/C 161 I/01)

W pkt 30-33 Porozumienia międzyinstytucjonalnego między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Europejską w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami oraz w sprawie nowych zasobów własnych, w tym również harmonogramu wprowadzania nowych zasobów własnych, zobowiązano Komisję do udostępnienia zintegrowanego i interoperacyjnego systemu informowania i monitorowania, w tym jednolitego narzędzia eksploracji danych i punktowej oceny ryzyka służącego do dostępu do wymaganych danych i ich analizy z myślą o ich powszechnym stosowaniu przez państwa członkowskie. Ponadto wymienione trzy instytucje podjęły się lojalnej współpracy w trakcie procedury ustawodawczej dotyczącej odnośnych aktów podstawowych w celu zapewnienia podjęcia działań następczych w związku z konkluzjami Rady Europejskiej z lipca 2020 r. dotyczącymi tego elementu.

Komisja jest zdania, że porozumienie osiągnięte przez współprawodawców na mocy art. 23 ust. 2 w sprawie obowiązkowego stosowania jednolitego narzędzia eksploracji danych oraz w sprawie gromadzenia i analizy danych dotyczących beneficjentów rzeczywistych odbiorców finansowania nie jest wystarczające do zwiększenia ochrony budżetu Unii i NextGenerationEU przed oszustwami i nieprawidłowościami ani do zapewnienia skutecznych kontroli konfliktów interesów, nieprawidłowości, kwestii podwójnego finansowania i niezgodnego z prawem wykorzystywania środków finansowych. W związku z tym podejście uzgodnione przez współprawodawców w rozporządzeniu w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji dla Zwolnionych Pracowników nie odzwierciedla należycie pożądanego poziomu ambicji i ducha porozumienia międzyinstytucjonalnego.
C 49/3

Oświadczenie Komisji w sprawie zgodności z prawem międzynarodowym

(2021/C 49/03)

W przypadku gdy Unia wniesie spór przeciwko innemu członkowi Światowej Organizacji Handlu (WTO) na podstawie uzgodnienia w sprawie rozstrzygania sporów, Komisja dołoży wszelkich rozsądnych starań, aby jak najszybciej uzyskać zgodę tego członka na zastosowanie arbitrażu na podstawie art. 25 uzgodnienia, jako tymczasowej procedury odwoławczej, która zachowuje zasadnicze cechy odwołań do Organu Apelacyjnego („arbitrażowe postępowanie odwoławcze”), do czasu całkowitego wznowienia funkcji pełnionej przez Organ Apelacyjny zgodnie z art. 17 uzgodnienia.

Przyjmując akty wykonawcze zgodnie z art. 3 lit. aa) rozporządzenia, Komisja będzie działać zgodnie z wymogami prawa międzynarodowego dotyczącymi środków zaradczych i skodyfikowanymi w Artykułach Komisji Prawa Międzynarodowego o odpowiedzialności państw za działania niezgodne z prawem międzynarodowym.

Przed przyjęciem aktów wykonawczych na podstawie art. 3 lit. aa) Komisja zwróci się do zainteresowanego członka WTO o wdrożenie ustaleń i zaleceń zespołu, powiadomi go o zamiarze wprowadzenia przez Unię środków zaradczych i potwierdzi swoją gotowość do wynegocjowania wspólnie uzgodnionego rozwiązania zgodnie z wymogami określonymi w uzgodnieniu w sprawie rozstrzygania sporów.

W przypadku aktów wykonawczych, które zostały już przyjęte zgodnie z art. 3 lit. aa), Komisja zawiesi ich stosowanie, jeżeli Organ Apelacyjny wznowi swoje funkcje w odniesieniu do danej sprawy zgodnie z art. 17 uzgodnienia lub jeżeli zostanie wszczęte tymczasowe postępowanie odwoławcze, pod warunkiem że zostanie ono wszczęte w dobrej wierze.