Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1591/2001

z dnia 2 sierpnia 2001 r.

ustanawiające szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając protokół 4 w sprawie bawełny załączony do Aktu Przystąpienia Grecji [1], ostatnio zmieniony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1050/2001 [2],

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny [3], w szczególności jego art. 19 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Ze względu na wahania, którym zwykle podlegają ceny na światowym rynku włókna, średnia cena rynku światowego nieodziarnionej bawełny powinna być określana kilka razy w miesiącu. Dla ułatwienia zbytu bawełny na rynku światowym konieczne jest określenie okresu, w którym cena jest ustalona i w którym składane mogą być wnioski o pomoc, z uwzględnieniem terminów wymaganych dla odpowiedniego zarządzania systemem pomocy.

(2) W przypadku braku reprezentatywnych ofert lub notowań dotyczących nieodziarnionej bawełny cena tego produktu powinna być ustalana na podstawie ceny rynku światowego odziarnionej bawełny. Do celów art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 należy ustalić współczynniki reprezentatywne dla historycznie ukształtowanego związku między ceną rynku światowego odziarnionej bawełny a ceną obliczaną dla bawełny nieodziarnionej.

(3) Oferty i notowania należy dostosować w taki sposób, by kompensowały one wszelkie odchylenia od jakości i warunków dostawy, dla których ustalana jest cena rynku światowego.

(4) Artykuł 8 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 przewiduje zwiększanie kwoty pomocy do pewnych maksymalnych pułapów oraz jeżeli są spełnione niektóre warunki. Powinny zostać ustanowione zasady ustalania tego zwiększenia. W świetle konieczności ustalenia dostosowań i wzrostów kwota pomocy powinna być ustalana po dokonaniu tych dostosowań i wzrostów, ale przed terminem końcowym wypłacania kwot bilansu pomocy przed końcem roku gospodarczego.

(5) Należy ustanowić szczegółowe zasady składania wniosków o pomoc w celu zastosowania kwot pomocy do odpowiednich ilości bawełny kwalifikujących się do przyznania pomocy, na podstawie ściśle wyznaczonego okresu składania dotyczących tych ilości wniosków o pomoc. W celu zapobieżenia spekulacji podczas okresów występowania nagłych zakłóceń na światowym rynku włókien właściwe jest zezwolenie na składanie wniosków o pomoc w takich okresach, z zastrzeżeniem szczególnych warunków.

(6) W celu sprawdzenia ilości nieodziarnionej bawełny pochodzącej ze Wspólnoty, dostarczanej do każdego zakładu odziarniania, muszą zostać ustalone odpowiednie kontrole. W tym celu należy zdefiniować pojęcia "partii" i "dostawy partii na teren zakładu", wymagane powinny być wnioski o prowadzenie nadzorowanego składowania i powinny zostać ustalone szczegółowe zasady składania takich wniosków. W celu zapobieżenia zbyt długiemu przetrzymywaniu przez plantatorów nieodziarnionej bawełny powodującemu obniżenie jakości składowanego produktu Państwa Członkowskie powinny zostać upoważnione do ustalenia terminu końcowego składania wniosków o prowadzenie nadzorowanego składowania, wcześniejszego niż termin końcowy składania wniosków o pomoc. Z powodów związanych z zarządzaniem bawełna powinna być odziarniana w określonym czasie.

(7) Należy ustanowić szczegółowe zasady obliczania i wypłacania zaliczek na poczet pomocy. Wypłata zaliczek powinna być uwarunkowana wniesieniem zabezpieczenia, w celu zapewnienia, że przedmiotowe kwoty są wypłacane lub przepadają, jeżeli dane zobowiązanie nie jest wykonane. Jeżeli przepisy nie stanowią inaczej, zabezpieczenia takie muszą spełniać wymagania podane w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2220/85 z dnia 22 lipca 1985 r. ustanawiającym wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu zabezpieczeń w odniesieniu do produktów rolnych [4], ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 1932/1999 [5].

(8) Wypłacenie producentom zaliczki na cenę minimalną jest w szczególności jednym z wymagań, które muszą spełnić przedsiębiorstwa dokonujące odziarniania na rachunek własny, aby kwalifikowały się one do przyznania pomocy. Dlatego też należy ustanowić szczegółowe zasady obliczania i wypłacania producentowi tej zaliczki na cenę minimalną.

(9) W celu zapewnienia, że bawełna objęta wnioskiem o pomoc jest właściwego pochodzenia, musi być możliwe zidentyfikowanie obszarów uprawy bawełny za pomocą systemu identyfikującego działki rolne, przewidzianego w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3508/92 z dnia 27 listopada 1992 r. ustanawiającym zintegrowany system zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy [6], ostatnio zmienionym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 495/2001 [7].

(10) W celu umożliwienia sprawdzania uprawnień do otrzymywania pomocy, w szczególności przestrzegania ceny minimalnej, należy określić warunki, jakie muszą być spełnione przez umowy przewidziane w art. 11 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1051/2001. W tym celu należy dokonać odniesienia do księgowania zapasów przedsiębiorstw.

(11) Jeżeli odziarnianie wykonywane jest w imieniu stron trzecich, powinny być ustanowione szczegółowe zasady wypłacania i zarządzania pomocą w takich przypadkach, jak również obowiązki zainteresowanych stron.

(12) Musi istnieć system kontroli zapewniających prawidłowe przeprowadzanie tych operacji. Należy ustanowić szczegółowe zasady dotyczące takich kontroli.

(13) Należy ustanowić kary na wypadek niestosowania się do przepisów niniejszego rozporządzenia. Kary te muszą być odpowiednio odstraszające, pozostając w zgodzie z zasadą proporcjonalności.

(14) W celu umożliwienia odpowiedniego zarządzania systemem pomocy konieczne jest określenie, jakie informacje podmioty gospodarcze powinny przesyłać do właściwych organów i jakie informacje Państwa Członkowskie powinny przekazywać Komisji.

(15) W celu umożliwienia dokonywania wypłat zaliczek w miarę upływu roku gospodarczego należy ustalić terminy, określone w art. 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001.

(16) W celu zapewnienia płynnego przejścia na nowy system w roku gospodarczym 2001/2002 potrzebne są przepisy przejściowe dotyczące opracowania niektórych dokumentów przed rozpoczęciem tego roku gospodarczego.

(17) Rozporządzenie (WE) nr 1051/2001 wprowadza nowy system pomocy produkcyjnej dla bawełny od rozpoczęcia roku gospodarczego 2001/02 i uchyla rozporządzenia Rady (EWG) nr 1964/87 [8] i (WE) nr 1554/95 [9], z mocą od dnia 1 września 2001 r. Dlatego też rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1201/89 z dnia 3 maja 1989 r. ustanawiające zasady wykonania systemu pomocy dla bawełny [10] należy uchylić, z mocą od rozpoczęcia roku gospodarczego 2001/2002.

(18) W celu zapewnienia stosowania niniejszego rozporządzenia od dnia 1 września 2001 r. powinno ono wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu.

(19) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Włókien Naturalnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Cel

Niniejsze rozporządzenie ustanawia szczegółowe zasady wykonania systemu pomocy produkcyjnej dla bawełny, wprowadzonego protokołem 4 w sprawie bawełny załączonym do Aktu Przystąpienia Grecji i rozporządzeniem (WE) nr 1051/2001.

Artykuł 2

Cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej

1. Komisja ustala cenę rynku światowego bawełny nieodziarnionej w euro na 100 kilogramów, na okres od 1 lipca przed początkiem danego roku gospodarczego do następującego 31 marca. Cena jest ustalana ostatniego dnia roboczego poprzedzającego pierwszy, jedenasty i dwudziesty pierwszy dzień każdego miesiąca i wchodzi w życie w dniu następującym po dniu jej ustalenia. Brane pod uwagę dni robocze to dni stosowane przez Komisję. Kurs walutowy euro stosowany dla ustalenia ceny rynku światowego jest równy kursowi stosowanemu w dniu, w którym ustalane są oferty i notowania, określone w art. 3.

Jednakże w przypadku istotnych zmian na rynku światowym ceny bawełny wyrażonej w euro, o 5 % lub więcej, Komisja może bezzwłocznie zmienić cenę określoną w akapicie pierwszym.

2. Cena rynku światowego nieodziarnionej bawełny jest równa odsetkowi ceny bawełny odziarnionej, ustalonej zgodnie z art. 3.

Odsetek ten ustala się na:

a) 20,6, jeżeli cena wynosi 110 EUR lub mniej za 100 kilogramów;

b) 21,8, jeżeli cena jest większa niż 110 EUR, ale mniejsza niż 120 EUR za 100 kilogramów;

c) 23,0, jeżeli cena jest większa niż 120 EUR, ale mniejsza niż 130 EUR za 100 kilogramów;

d) 24,4, jeżeli cena wynosi 130 EUR lub więcej za 100 kilogramów.

3. Po ustaleniu ceny określonej w ust. 1 Komisja, najszybciej jak to możliwe, informuje o tym Państwa Członkowskie, w każdym przypadku nie później niż przed datą wejścia ceny w życie.

Artykuł 3

Cena rynku światowego bawełny odziarnionej

1. W celu ustalenia ceny rynku światowego bawełny odziarnionej Komisja bierze pod uwagę średnią ofert i notowań otrzymywanych z jednej lub wielu giełd europejskich reprezentatywnych dla rynku bawełny dostarczonej na warunkach CIF do portu wspólnotowego i pochodzącej z różnych krajów dostawców, uważanych za najbardziej reprezentatywne dla handlu międzynarodowego.

Uwzględniane oferty i notowania odnoszą się do roku gospodarczego, na który ustalana jest cena, i do wysyłek, które mają być dokonane w ciągu najbliższych miesięcy po dniu ustalenia ceny.

2. Jeżeli oferty i notowania dotyczą:

a) bawełny odziarnionej o jakości innej niż jakość, dla której ustalona jest cena orientacyjna, zostają one dostosowane w sposób przedstawiony w załączniku I;

b) nasion bawełny dostarczanych na warunkach c oraz f, zostają one zwiększone o 0,2 % w celu uwzględnienia kosztów ubezpieczenia;

c) bawełny dostarczonej na warunkach FAS, FOB lub w inny sposób, zostają one zwiększone odpowiednio o najniższe koszty załadunku, transportu i ubezpieczenia od punktu wysyłki lub załadunku do miejsca przekroczenia granicy.

Artykuł 4

Obliczanie i ustalanie pomocy

1. Nie później niż dnia 30 czerwca danego roku gospodarczego Komisja ustala kwotę pomocy dla nieodziarnionej bawełny mającą zastosowanie do każdego okresu, na który została ustalona cena rynku światowego nieodziarnionej bawełny zgodnie z art. 2 ust. 1.

2. Kwota pomocy przyznawanej w euro na 100 kilogramów jest równa kwocie obowiązującej w dniu złożenia wniosku o pomoc zgodnie z art. 5.

3. W celu ustalenia wielkości pomocy ustanawia się zgodnie z ust. 4 i 5 zwiększenie, określone w art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001.

4. Różnica między 770 mln EUR a łącznymi wydatkami budżetu na system pomocy, obliczona zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001, jest dzielona przez rzeczywistą całkowitą produkcję Państw Członkowskich, których rzeczywista produkcja krajowa przekracza gwarantowaną ilość krajową.

Zwiększenie jest równe wynikowi dzielenia określonego w akapicie pierwszym, bez uszczerbku dla art. 8 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1051/2001.

5. Jeżeli jednak:

a) rzeczywista produkcja w Hiszpanii i Grecji przekracza odpowiednią gwarantowaną produkcję krajową tych krajów i

b) kwota pomocy, zwiększona zgodnie z ust. 4, przekracza jeden lub więcej pułapów ustanowionych w art. 8 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 w Grecji lub Hiszpanii, ale nie w obydwu tych krajach,

zwiększenie mające zastosowanie w Państwie Członkowskim, określone w lit. b) powyżej, jest obliczane tak, aby kwota zwiększonej pomocy była równa niższemu z dwu mających zastosowanie pułapów.

Bez uszczerbku dla przepisów art. 8 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 zwiększenie mające zastosowanie do drugiego z tych Państw Członkowskich jest obliczane przy uwzględnieniu akapitu pierwszego tak, aby uzyskać całkowity poziom wydatków Wspólnoty nieprzekraczający 770 mln EUR.

Artykuł 5

Wnioski o pomoc

1. W celu zakwalifikowania do przyznania pomocy produkcyjnej dla bawełny zakłady odziarniania składają wnioski o pomoc do organu wyznaczonego przez Państwo Członkowskie, zwanego dalej "właściwym organem".

Wnioski składane są od dnia 1 lipca przed rozpoczęciem roku gospodarczego, którego dotyczy wniosek o pomoc, do dnia 31 marca tego roku gospodarczego.

2. Wnioski o pomoc zawierają następujące informacje:

- nazwisko, imiona, adresy i podpis składającego wniosek,

- datę wniosku,

- ilość nieodziarnionej bawełny, której dotyczy wniosek o pomoc.

3. Jeżeli wniosek o pomoc złożony jest przed złożeniem wniosku o nadzorowane składowanie określone w art. 6, ważny jest on tylko wtedy, gdy zostanie złożone zabezpieczenie w wysokości 12 euro za 100 kilogramów. Zabezpieczenie jest zwalniane proporcjonalnie do ilości, w odniesieniu do których spełniony jest obowiązek nadzorowanego składowania, przewidziany w art. 6 ust. 1.

Do zabezpieczeń przewidzianych w niniejszym ustępie mają zastosowanie przepisy rozporządzenia (EWG) nr 2220/85, a obowiązek przewidziany w akapicie pierwszym stanowi wymóg podstawowy w rozumieniu art. 20 tego rozporządzenia.

4. Bez uszczerbku dla przepisów art. 6 ust. 5 wnioski o pomoc złożone w okresie obowiązywania ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny, ustalonej zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001, mogą dotyczyć tylko ilości podlegających nadzorowanemu składowaniu w dniu złożenia wniosku.

Artykuł 6

Wnioski o nadzorowane składowanie

1. W przypadku dostarczenia nieodziarnionej bawełny do zakładu odziarniania zakład identyfikuje partię, ilość i dotyczącą jej umowę (lub umowy) oraz składa wniosek o nadzorowane składowanie. Umawiające się strony pobierają wtedy, na podstawie wzajemnego porozumienia, próbki konieczne do ustalenia jakości każdej partii.

2. Partia to określona ilość nieodziarnionej bawełny, której nadawany jest numer w chwili jej dostarczenia na teren zakładu odziarniania.

Nieodziarnioną bawełnę uznaje się za dostarczoną na teren zakładu odziarniania, gdy znajdzie się ona w:

a) jakimkolwiek budynku lub innym miejscu w obrębie zakładu odziarniania bawełny; lub

b) jakimkolwiek miejscu przechowywania poza zakładem odziarniania, zapewniającym wystarczające i odpowiednie bezpieczeństwo do celów kontroli przechowywanych produktów i które zostało uprzednio zatwierdzone przez jednostkę kontrolującą.

Poza przypadkami wystąpienia siły wyższej lub jeżeli jednostka kontrolująca udzieli wcześniejszego zezwolenia, nieodziarniona bawełna dostarczona na teren zakładu odziarniania, w odniesieniu do której złożono wniosek o nadzorowane składowanie, nie może opuścić zakładu nieodziarniona.

3. Wnioski o nadzorowane składowanie jednej lub więcej partii są składane jednostkom kontrolującym zakłady odziarniania między 1 września a 31 marca danego roku gospodarczego.

Państwo Członkowskie może ustalić termin końcowy w okresie między wyżej wymienionymi datami. Jednakże w przypadku niesprzyjających warunków pogodowych Państwa Członkowskie mogą zezwolić na przyjęcie do nadzorowanego składowania w ciągu ostatnich pięciu dni roboczych marca.

4. Wnioski o nadzorowane składowanie zawierają następujące informacje:

- nazwisko, imiona, adresy i podpis składającego wniosek,

- datę wniosku,

- ilość nieodziarnionej bawełny, której dotyczy wniosek o pomoc,

- numer lub numery przedmiotowych partii,

- numer identyfikacyjny umowy lub umów dotyczących każdej partii,

- tam, gdzie ma to zastosowanie, bez uszczerbku dla przepisów ust. 5 oświadczenie, że wniosek o pomoc zostanie złożony w terminie późniejszym.

5. Ilości przyjęte do nadzorowanego składowania są ustalane na podstawie wniosków o pomoc bez odniesienia do konkretnych partii, zgodnie z porządkiem chronologicznym, w jakim składane są wnioski.

6. Ilość przyjęta do nadzorowanego składowania musi zostać odziarniona w terminie ustanowionym przez dane Państwo Członkowskie oraz w każdym przypadku w ciągu 90 dni od jej dostarczenia do zakładu nadzorowanego składowania.

W ciągu 90 dni od przyjęcia do nadzorowanego składowania oraz w każdym przypadku do 10 kwietnia danego roku gospodarczego zakład odziarniania powiadamia Państwo Członkowskie o ilości odziarnionej bawełny wyprodukowanej z danej ilości bawełny nieodziarnionej przyjętej do nadzorowanego składowania, wyszczególniając ilości oziarnione dla stron trzecich zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001. Ilość odziarnionej bawełny stwierdza się, stosując metodę określoną w załączniku II.

Artykuł 7

Zaliczki na poczet pomocy

1. Od chwili rozpoczęcia nadzorowanego składowania, ale nie przed 16 października danego roku gospodarczego Państwa Członkowskie przyznają zainteresowanym podmiotom zaliczkę na poczet pomocy, pod warunkiem złożenia zabezpieczenia w wysokości, co najmniej 110 % wartości zaliczki. Zaliczka jest wypłacana w ciągu 20 dni następujących po dniu złożenia wniosku.

Na wniosek zainteresowanych stron zaliczki wypłacane do dnia 16 grudnia danego roku gospodarczego są, tam gdzie ma to zastosowanie, zwiększane zgodnie z art. 14 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1051/2001. Wnioskom takim towarzyszy dodatkowe zabezpieczenie ustalone na poziomie zapewniającym zgodność z akapitem pierwszym.

2. Kwota zaliczki w euro na 100 kilogramów jest równa cenie orientacyjnej określonej w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001, pomniejszonej o:

a) cenę rynku światowego, określoną w art. 2 niniejszego rozporządzenia; i

b) w odpowiednim przypadku, tymczasowe zmniejszenie ceny orientacyjnej, określone w art. 16 ust. 1 lub 2 niniejszego rozporządzenia.

Wypłacana zaliczka jest równa kwocie określonej w akapicie pierwszym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku o nadzorowane składowanie, pomnożonej przez ilość objętą wnioskiem o wypłacenie zaliczki.

3. Do zabezpieczeń przewidzianych w niniejszym artykule ma zastosowanie rozporządzenie (EWG) nr 2220/85.

Nie naruszając art. 19 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 2220/85, zabezpieczenie zaliczki zostaje zwolnione:

a) do wysokości 60 % po 1 kwietnia danego roku gospodarczego, dla ilości spełniających wymagania określone w art. 6 ust. 6 akapit pierwszy; i

b) w całości, między pierwszym a piętnastym dniem następującym po wypłacie salda pomocy, określonej w art. 14 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1051/2001, proporcjonalnie do ilości, dla których Państwo Członkowskie przyznało pomoc.

Jednakże jeżeli zostaną stwierdzone istotne nieprawidłowości, wszystkie dostępne zabezpieczenia złożone przez zakład odziarniania w danym roku gospodarczym są zwalniane zgodnie z lit. b) akapit drugi.

Zabezpieczenie przepada proporcjonalnie do kwoty, o jaką wypłacona zaliczka przekracza kwotę przyznanej pomocy.

Artykuł 8

Zaliczka na cenę minimalną

Nie później niż 30 dni po złożeniu wniosku o nadzorowane składowanie, wszystkie zakłady odziarniania, zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001, wypłacają producentom zaliczkę na cenę minimalną w odniesieniu do ilości objętych wnioskiem, uwzględniając:

a) tymczasowe zmniejszenia ceny orientacyjnej określone w art. 16 ust. 1 i 2; i

b) jakość dostarczonego produktu, zgodnie z art. 11 lit. a) tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 1051/2001.

Jednakże jeżeli zaliczka na cenę minimalną określona w poprzednim akapicie odnosi się do ilości podlegających nadzorowanemu składowaniu między 1 a 25 września danego roku gospodarczego, zaliczka jest wypłacana producentowi między nadchodzącym dniem 16 a 26 października.

Artykuł 9

Deklaracja obszarów uprawy

1. Przed upływem terminu końcowego ustalonego przez Państwo Członkowskie wszyscy wspólnotowi plantatorzy bawełny składają wnioski o pomoc dla obszarów, jak przewidziano w zintegrowanym systemie zarządzania i kontroli, przez zadeklarowanie wielkości obszarów upraw w następnym roku gospodarczym. Przedmiotowa plantacja lub plantacje są identyfikowane zgodnie z systemem identyfikacji działek rolnych, przewidzianym w zintegrowanym systemie zarządzania i kontroli. W przypadku gdy ma to zastosowanie, plantatorzy składają poprawioną deklarację w celu uwzględnienia obszarów rzeczywistej uprawy bawełny do dnia ustalonego przez Państwo Członkowskie i nie później niż do 31 maja danego roku gospodarczego.

2. Jeżeli zadeklarowane obszary różnią się od tych stwierdzonych w wyniku kontroli, Państwa Członkowskie dostosowują przedmiotowe deklaracje. Bez uszczerbku dla kar ustanowionych zgodnie z art. 14 ust. 1 Państwa Członkowskie uwzględniają te dostosowania podczas ustalania całkowitego zadeklarowanego obszaru.

Artykuł 10

Umowa

1. Najpóźniej w chwili przyjęcia nieodziarnionej bawełny do nadzorowanego składowania zakłady odziarniania składają do właściwego organu jedną lub więcej umów w odniesieniu do każdej partii.

2. Umowy zawierają co najmniej następujące informacje szczegółowe:

a) nazwiska, imiona, adresy i podpisy umawiających się stron;

b) datę podpisania i rok siewu;

c) powierzchnię obszaru wyrażoną w hektarach i arach wraz z identyfikacją działki lub działek rolnych, zgodnie z systemem identyfikacji działek rolnych, ustanowionym w ramach zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli;

d) odniesienie do deklaracji obszarów uprawy bawełny; jeżeli jednak deklaracja nie jest dostępna w chwili zawarcia umowy, odniesienie do niej jest dodawane do umowy, gdy tylko deklaracja zostaje złożona oraz w każdym przypadku nie później niż 1 czerwca poprzedzającego dany rok gospodarczy;

e) ilość zebraną na obszarze określonym w lit. c), której dotyczy umowa, lub, jeżeli umowa została zawarta przed zbiorem, zobowiązanie producenta do dostarczenia i kupującego do przyjęcia dostawy ilości zebranej na danym obszarze. W takim przypadku umawiające się strony dokonują oszacowania ilości na podstawie tradycyjnej wielkości plonów odnotowywanej w danym regionie;

f) cenę sprzedaży nieodziarnionej bawełny na jednostkę wagi uściśloną, jak następuje:

i) cena sprzedaży jest ustalana dla bawełny standardowej o jakości ustanowionej dla ceny orientacyjnej, z gospodarstwa; dostosowanie tej ceny w celu uwzględnienia różnic między jakością standardową a jakością dostarczonej bawełny jest ustalane w drodze wzajemnego porozumienia zgodnie z art. 11 lit. a) tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 1051/2001;

ii) w przypadku gdy ma zastosowanie art. 7 oraz, gdzie właściwe, art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001, cena sprzedaży jest modyfikowana przez odpowiednie, wynikające kwoty;

g) warunki wypłacania zaliczki na ceny minimalne i ceny sprzedaży, w szczególności w odniesieniu do terminów, dostosowania do jakości oraz sposobu obliczania tych kwot.

Artykuł 11

Odziarnianie w imieniu stron trzecich

1. Nie naruszając przepisów art. 10, niniejszy artykuł ma zastosowanie do bawełny, która ma zostać odziarniona w imieniu indywidualnego producenta lub grupy producentów, zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001.

2. Nie później niż 10 dni przed dniem przyjęcia pierwszej przedmiotowej ilości do nadzorowanego składowania, zakład odziarniania składa właściwemu organowi deklarację odziarniania w imieniu strony trzeciej.

3. Deklaracja zawiera:

a) nazwiska, adresy i podpisy umawiających się stron;

b) sposób, w jaki zakład odziarniania zarządza wnioskami przewidzianymi w art. 5 i wnioskami o nadzorowane składowanie, przewidzianymi w art. 6;

c) sposób, w jaki zakład odziarniania zapewnia, by w odpowiednim przypadku indywidualni producenci lub grupy producentów spełniły obowiązki dające im uprawnienia do korzystania z pomocy;

d) zobowiązanie, że pomoc i zaliczka zostaną przekazane odpowiednio umawiającemu się indywidualnemu producentowi lub grupie producentów.

Zobowiązanie jest wykonane, gdy grupa przedstawia dowód, że zobowiązała się wypłacić każdemu członkowi co najmniej cenę minimalną, dostosowaną zgodnie z art. 11 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1051/2001. W tym celu grupa producentów podaje w szczególności cenę, po której producenci dostarczają nieodziarnioną bawełnę zgodnie z art. 10 ust. 2 lit. f) i g).

4. Gdy bawełna jest odziarniana w imieniu indywidualnego producenta lub grupy producentów, art. 10 ust. 2 lit. d) stosuje się odpowiednio.

Bez uszczerbku dla przepisów art. 5 i 6 wnioski o pomoc i wnioski o nadzorowane składowanie zawierają odniesienie do deklaracji odziarniania w imieniu strony trzeciej.

Właściwy organ może przekazać dokumenty określone w art. 5 i 6, dotyczące wniosku o pomoc i wniosku o nadzorowane składowanie danemu indywidualnemu producentowi lub grupie producentów na ich wniosek.

Artykuł 12

Ewidencja towarowa

Ewidencja towarowa przewidziana w art. 11 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 zawiera co najmniej następujące informacje, przedstawione odrębnie w odniesieniu do bawełny zebranej na obszarze Wspólnoty i poza nim:

a) ilość wyprodukowanej odziarnionej bawełny, z odniesieniem do bawełny nieodziarnionej przyjętej do nadzorowanego składowania;

b) ilość bawełny nieodziarnionej, odziarnionej, nasion i lintersu bawełnianego pozostające na składzie pierwszego dnia każdego miesiąca;

c) w odniesieniu do każdej partii produktów określonych w lit. b) odpowiednie ilości i numery potwierdzenia odbioru i faktury lub inne równoważne dokumenty wystawione dla każdej partii;

d) w odniesieniu do każdej partii produktów, określonych w lit. b), opuszczającej zakład odziarniający, odpowiednie ilości i numery potwierdzenia odbioru i faktury lub inne równoważne dokumenty wystawiane dla każdej partii.

Artykuł 13

Kontrole

1. Jednostka kontrolująca wyznaczona przez Państwo Członkowskie producenta sprawdza:

a) czy deklaracje obszarów upraw bawełny są dokładne, przez kontrole na miejscu odnoszące się do nie mniej niż 5 % deklaracji;

b) czy są spełniane wymagania ustanowione w art. 10;

c) czy ilość bawełny objęta wnioskiem o pomoc jest zgodna z całkowitą ilością nieodziarnionej bawełny wyprodukowanej na obszarach wskazanych w umowach;

d) czy ilość odziarnionej bawełny przekazanej przez zakłady odziarniające zgodnie z art. 6 ust. 6 akapit drugi jest podana dokładnie;

e) czy ewidencja towarowa przewidziana w art. 11 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 była prowadzona zgodnie z art. 12 niniejszego rozporządzenia. W szczególności kontrola ustala, czy faktury i inne dokumenty określone w art. 12 zostały podpisane przez dające się zidentyfikować podmioty gospodarcze mogące, jeżeli konieczne, wykazać pochodzenie nieodziarnionej bawełny zgodnie z wymogami danego Państwa Członkowskiego;

f) w drodze kontroli porównawczej, czy działki rolne wymienione w umowach odpowiadają działkom zadeklarowanym przez plantatorów w ich deklaracjach obszarów upraw bawełny.

2. Jeżeli zostaną stwierdzone nieprawidłowości w związku z deklaracją obszaru określoną w art. 9, pod warunkiem zastosowania kar określonych w art. 14 ust. 1, pomoc jest przyznawana dla ilości bawełny, w odniesieniu do których zostały spełnione wszystkie inne wymogi.

3. Jeżeli za kontrolę odpowiedzialnych jest kilka jednostek, Państwo Członkowskie ustanawia w tym celu system koordynacji.

Artykuł 14

Kary

1. Państwa Członkowskie ustanawiają system kar za naruszanie przepisów niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie środki konieczne w celu zapewnienia jego zastosowania. Kary są efektywne, współmierne i odstraszające. Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o tym systemie nie później niż do dnia 31 grudnia 2001 r. oraz o wszelkich wprowadzanych do niego zmianach, tak szybko jak to możliwe.

2. Bez uszczerbku dla kar ustanowionych przez Państwo Członkowskie w odniesieniu do danego roku gospodarczego:

a) każdy zakład odziarniania składający fałszywą deklarację umyślnie lub na skutek rażącego zaniedbania jest wykluczany z systemu pomocy na następny rok gospodarczy;

b) każda grupa producentów działająca niezgodnie z przepisami art. 11 ust. 3 lit. d) jest wykluczana z systemu pomocy na następny rok gospodarczy.

3. Z wyjątkiem przypadków wystąpienia siły wyższej, jeżeli wnioski o pomoc są składane po dniu 31 marca danego roku gospodarczego, kwota pomocy mającej zastosowanie w tym dniu zostaje zmniejszona o 1 % za każdy dzień roboczy opóźnienia. Wnioski składane z więcej niż 25-dniowym opóźnieniem nie są rozpatrywane.

Artykuł 15

Powiadamianie

1. Państwa Członkowskie producenci przekazują do Komisji informacje o nazwach i adresach organów wyznaczonych do wykonywania niniejszego rozporządzenia, gdy tylko zostaną one wyznaczone.

2. Nie później niż 15 dnia każdego miesiąca Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję, wyszczególniając każdy okres, na który mają zastosowanie różne ceny rynku światowego, o:

a) ilościach objętych w poprzednim miesiącu wnioskami o pomoc;

b) odpowiadających im ilościach przyjętych w poprzednim miesiącu do nadzorowanego składowania.

3. Nie później niż 30 stycznia każdego roku Hiszpania i Grecja informują Komisję o środkach i programach przyjmowanych na mocy art. 17 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 w odniesieniu do następnego roku gospodarczego.

4. Państwa Członkowskie producenci przekazują Komisji informacje:

a) nie później niż 15 maja każdego roku:

i) o sumach ilości, dla których w bieżącym roku gospodarczym została przyznana pomoc, w rozbiciu na każdy okres, na który ma zastosowanie inna cena rynku światowego;

ii) o sumach ilości bawełny odziarnionej w bieżącym roku gospodarczym w imieniu indywidualnych producentów lub grup producentów, zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001;

iii) o średniej jakości odziarnionej bawełny oraz średnich plonach odziarnionej bawełny i nasion bawełnianych odnotowanych w bieżącym roku gospodarczym;

b) nie później niż 31 sierpnia każdego roku:

i) informację o obszarach upraw bawełny w bieżącym roku, jeżeli konieczne, dostosowaną zgodnie z art. 9 ust. 2;

ii) prognozę odpowiadającej im produkcji nieodziarnionej bawełny;

c) nie później niż 25 listopada każdego roku:

i) najbardziej aktualne dane liczbowe dotyczące ilości przyjętych do składowania nadzorowanego;

ii) poprawione prognozy dotyczące produkcji nieodziarnionej bawełny.

5. Jeżeli zostają stwierdzone istotne nieprawidłowości, w szczególności jeżeli dotyczą one 5 % lub więcej obszarów poddanych kontroli zgodnie z art. 13 ust. 1 lit. a), Państwa Członkowskie natychmiast informują o tym Komisję, oświadczając, jakie środki zostały przyjęte.

6. Jeżeli Państwo Członkowskie decyduje się, zgodnie z art. 6 ust. 3 akapit drugi, ustalić termin końcowy składania wniosków o nadzorowane składowanie przypadający przed 31 marca, przyjmuje ono ten nowy termin nie później niż 30 dni przed jego nadejściem i niezwłocznie informuje o tym Komisję.

W przypadku gdy Państwo Członkowskie zgodnie z art. 6 ust. 3 akapit drugi decyduje o zezwoleniu na przyjmowanie do nadzorowanego składowania w okresie ostatnich pięciu dni marca, powiadamia o tym Komisję nie później niż 10 dni przed tym okresem.

Artykuł 16

Ustalanie produkcji szacowanej i rzeczywistej

1. Szacunkowa produkcja nieodziarnionej bawełny określona w art. 14 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 oraz wynikające z niej tymczasowe zmniejszenia ceny orientacyjnej są ustalane przed 10 września danego roku gospodarczego.

2. Poprawiona prognoza produkcji określona w art. 14 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 oraz wynikające z niej nowe tymczasowe zmniejszenie ceny orientacyjnej są ustalane przed dniem 1 grudnia danego roku gospodarczego.

3. Rzeczywista produkcja, zmniejszenie obiektywnej ceny orientacyjnej określone w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 i jakiekolwiek zwiększenie pomocy określone w art. 8 tego rozporządzenia, są ustalane przed 15 czerwca danego roku gospodarczego.

Artykuł 17

Środki przejściowe

W odniesieniu do roku gospodarczego 2001/2002 deklaracje obszarów upraw określone w art. 8 rozporządzenia (EWG) nr 1201/89 oraz umowy i deklaracje odziarniania określone w art. 10 tego rozporządzenia złożone przed dniem 1 września 2001 r. uważa się za równoważne deklaracjom obszarów upraw, umowom i deklaracjom odziarniania złożonym w imieniu stron trzecich, określonym odpowiednio w art. 9, 10 i 11 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 18

Uchylenie rozporządzeń

Rozporządzenie (EWG) nr 1201/89 traci moc z dniem 1 września 2001 r.

Artykuł 19

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 września 2001 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 2 sierpnia 2001 r.

W imieniu Komisji

Frederik Bolkestein

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 291 z 19.11.1979, str. 174.

[2] Dz.U. L 148 z 1.6.2001, str. 1.

[3] Dz.U. L 148 z 1.6.2001, str. 3.

[4] Dz.U. L 205 z 3.8.1985, str. 5.

[5] Dz.U. L 240 z 10.9.1999, str. 11.

[6] Dz.U. L 355 z 5.12.1992, str. 1.

[7] Dz.U. L 72 z 14.3.2001, str. 6.

[8] Dz.U. L 184 z 3.7.1987, str. 14.

[9] Dz.U. L 148 z 30.6.1995, str. 48.

[10] Dz.U. L 123 z 4.5.1989, str. 23.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK I

Współczynniki równoważności dla odziarnionej bawełny

Zwiększenie lub obniżenie ceny o:

a) 1 % za każdy milimetr więcej lub mniej niż 28 mm;

b) 1,5 % za każde 0,5 stopnia wyżej lub niżej niż stopień 5.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK II

Ustalanie wagi partii odziarnionej bawełny

1. Partia odziarnionej bawełny oznacza belę odziarnionej bawełny wyprodukowaną przez przedmiotowe przedsiębiorstwo.

2. Bez uszczerbku dla przepisów pkt 4 rzeczywistą wagę odziarnionej bawełny należy zwiększać o 0,6 % za każde pół punktu procentowego wilgoci poniżej 8,5 % i zmniejszać o ten sam odsetek za każde pół punktu procentowego powyżej 8,5 %.

Zawartość wilgoci w partii:

- jest ustalana przez jednostkę kontrolującą, wyznaczoną przez Państwo Członkowskie przez pobranie próbek z przynajmniej 5 % partii wyprodukowanych przez każdy zakład odziarniania, lub

- jest równa średniej zawartości wilgoci odnotowanej dla każdego zakładu odziarniania w wyniku pobrania próbek określonego w tiret pierwszym, jeżeli dana partia nie była produkowana. Informacja o tej zawartości zanieczyszczeń jest przekazywana przez jednostkę kontrolującą zakładowi odziarniania.

3. Bez uszczerbku dla przepisów pkt 4 rzeczywistą wagę partii odziarnionej bawełny dostosowuje się w sposób następujący:

a) w odniesieniu do partii klasyfikowanych przez jednostkę kontrolującą wyznaczoną przez Państwo Członkowskie ma zastosowanie poniższa tabela:

Stopień | Odsetek, o który dostosowywana jest waga |

3,5 i mniej | plus 1,5 |

4 | plus 1 |

4,5 | plus 0,5 |

5 | - |

5,5 | mniej o 0,5 |

6 | mniej o 1 |

6,5 | mniej o 1,5 |

7 | mniej o 2 |

7,5 | mniej o 2,5 |

8 | mniej o 4 |

8,5 i więcej | mniej o 5 |

b) dla partii nieklasyfikowanych przez jednostkę kontrolującą wyznaczoną przez Państwo Członkowskie rzeczywista waga jest dostosowywana przez uwzględnienie średniej zawartości zanieczyszczeń odnotowanej dla każdego z zakładów odziarniania na podstawie próbek pobranych przez jednostkę kontrolującą z co najmniej 5 % nieklasyfikowanych partii. Informacja o tej zawartości zanieczyszczeń jest przekazywana przez jednostkę kontrolującą zakładowi oczyszczającemu.

Rzeczywista waga odziarnionej bawełny jest zwiększona o 0,6 % za każde pół punktu procentowego wilgoci poniżej 2,5 % i zmniejszona o ten sam odsetek za każde pół punktu procentowego powyżej 2,5 %.

4. Jednakże jeżeli odziarniona bawełna nie jest składowana w normalnych warunkach składowania, w szczególności jeżeli nie jest przechowywana w suchym miejscu lub gdy zawartość wilgoci w zewnętrznych warstwach beli przekracza limity stosowane w handlu, ustalanie wagi w sposób opisany powyżej może być kontynuowane dopiero po zastosowaniu się do limitów stosowanych w handlu.

--------------------------------------------------