PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 206/1

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2016/1237

z dnia 18 maja 2016 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do zasad stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz oraz uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zasad dotyczących zwalniania i przepadku zabezpieczeń złożonych w odniesieniu do takich pozwoleń, zmieniające rozporządzenia Komisji (WE) nr 2535/2001, (WE) nr 1342/2003, (WE) nr 2336/2003, (WE) nr 951/2006, (WE) nr 341/2007 i (WE) nr 382/2008 oraz uchylające rozporządzenia Komisji (WE) nr 2390/98, (WE) nr 1345/2005, (WE) nr 376/2008 i (WE) nr 507/2008

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 177,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (2), w szczególności jego art. 66 ust. 3 lit. c) i e),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 uchyliło i zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 (3) oraz ustanowiło zasady dotyczące pozwoleń na przywóz i wywóz produktów rolnych. Ponadto uprawnia ono Komisję do przyjęcia aktów delegowanych i wykonawczych w tym zakresie. Aby zapewnić sprawne funkcjonowanie systemu pozwoleń na przywóz i wywóz w nowych ramach prawnych, należy przyjąć określone przepisy w drodze takich aktów.

(2) Artykuł 176 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 stanowi, że przywóz w celu dopuszczenia do swobodnego obrotu lub wywóz jednego lub więcej produktów z sektorów określonych w tym artykule może zostać objęty wymogiem przedstawienia pozwolenia. Należy ustanowić wykaz produktów z tych sektorów objętych wymogiem przedstawienia pozwolenia na przywóz lub wywóz.

(3) Monitorowanie przepływów handlowych za pomocą pozwoleń powinno odbywać się w elastyczny sposób. Określając przypadki, w których pozwolenie jest wymagane, należy wziąć pod uwagę inne możliwe źródła informacji, takie jak system nadzoru celnego, oraz potrzebę wydawania pozwoleń lub czas potrzebny do zgromadzenia informacji za pomocą pozwoleń. Należy określić przypadki szczególne, w których pozwolenie nie jest wymagane.

(4) Należy określić, że pozwolenia są wydawane po złożeniu zabezpieczenia, aby zagwarantować, że produkty zostaną przywiezione lub wywiezione w okresie ważności pozwolenia. Należy również określić, kiedy obowiązek przywozu lub wywozu zostaje spełniony.

(5) Pozwolenie na przywóz lub wywóz uprawnia do dokonania przywozu lub wywozu, a zatem, w celu urzeczywistnienia tego prawa, składając zgłoszenie przywozowe lub wywozowe, należy przedstawić pozwolenie.

(6) Ponieważ osoba korzystająca z pozwolenia może nie być tytularnym posiadaczem lub przejmującym, należy określić, w trosce o pewność prawa i skuteczność administracyjną, jakie osoby są uprawnione do wykorzystania pozwolenia, w tym przedstawiciel celny działający w imieniu tytularnego posiadacza lub przejmującego.

(7) Z uwagi na praktykę handlu międzynarodowego w odniesieniu do danych produktów rolnych należy dopuścić pewien margines tolerancji w odniesieniu do ilości produktów przywożonych lub wywożonych w stosunku do ilości wskazanych w pozwoleniu.

(8) W przypadku gdy pozwolenie na przywóz wykorzystywane jest również do celów administrowania kontyngentem taryfowym, w odniesieniu do którego stosuje się ustalenia preferencyjne, takie ustalenia preferencyjne stosuje się w odniesieniu do importerów na podstawie pozwolenia, do którego musi być, w niektórych przypadkach, załączony dokument z państwa trzeciego. Aby uniknąć przekroczenia kwoty kontyngentu, ustalenia preferencyjne stosuje się do ilości, w odniesieniu do której wydano pozwolenie. W takich przypadkach należy dopuścić tolerancję, pod warunkiem że część ilości przekraczająca ilość wskazaną w pozwoleniu, ale w granicach tolerancji, nie korzysta z ustaleń preferencyjnych i należna jest konwencyjna stawka celna.

(9) Należy ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące przenoszenia pozwolenia.

(10) Należy ustanowić przepisy dotyczące zwalniania i przepadku zabezpieczenia wniesionego w odniesieniu do pozwoleń na przywóz i wywóz.

(11) Z uwagi na specyfikę sektora należy określić pewne dodatkowe warunki wydawania pozwoleń na przywóz konopi i czosnku.

(12) W celu zapewnienia jasności należy ustanowić zasady dotyczące pozwoleń na przywóz i wywóz wydawanych dla produktów, w odniesieniu do których obowiązek wydawania pozwolenia na przywóz lub wywóz jest zniesiony lub które są objęte niniejszym rozporządzeniem, które to zasady będą nadal obowiązywać w dniu rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

(13) Ponieważ celem niniejszego rozporządzenia oraz rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1239 (4) jest uproszczenie i dostosowanie przepisów stosowanych do systemu pozwoleń na przywóz i wywóz do nowych ram prawnych ustanowionych rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013, należy zastąpić obecnie obowiązujące przepisy. W celu zachowania jasności należy skreślić niektóre przepisy rozporządzeń Komisji (WE) nr 2535/2001 (5), (WE) nr 1342/2003 (6), (WE) nr 2336/2003 (7), (WE) nr 951/2006 (8), (WE) nr 341/2007 (9) i (WE) nr 382/2008 (10) oraz uchylić rozporządzenia Komisji (WE) nr 2390/98 (11), (WE) nr 1345/2005 (12), (WE) nr 376/2008 (13) i (WE) nr 507/2008 (14).

(14) Przejście od ustaleń przewidzianych w skreślonych przepisach i uchylonych rozporządzeniach do ustaleń przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu może mieć pewne konsekwencje praktyczne. Należy zatem odłożyć w czasie stosowanie niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a) „pozwolenie” oznacza elektroniczny lub papierowy dokument z określonym okresem ważności, ustanawiający prawo i obowiązek przywozu lub wywozu produktów;

b) „informacja odnośnie do pozwoleń na przywóz i wywóz produktów rolnych” oznacza szczegółowe przepisy dotyczące pozwolenia na przywóz lub pozwolenia na wywóz oraz zbiór informacji, które mają być wymienione we wniosku o pozwolenie i w pozwoleniu, opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, seria C (15).

Artykuł 2

Przypadki, w których pozwolenie jest wymagane

1. Pozwolenie na przywóz należy przedstawić w odniesieniu do następujących produktów:

a) produkty wymienione w części I załącznika, gdy są one zgłoszone do dopuszczenia do swobodnego obrotu na wszystkich warunkach innych niż dla kontyngentów taryfowych, o ile przepisy wspomnianej części I nie stanowią inaczej;

b) produkty zgłoszone do dopuszczenia do swobodnego obrotu w ramach kontyngentów taryfowych administrowanych zgodnie z metodą równoczesnego badania bądź metodą tradycyjnych/nowych importerów, o których to metodach mowa odpowiednio w art. 184 ust. 2 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, bądź ich połączeniem lub inną stosowną metodą;

c) produkty, w przypadku których w części I załącznika odsyła się do tego przepisu, kiedy są one zgłaszane do dopuszczenia do swobodnego obrotu w ramach kontyngentów taryfowych administrowanych zgodnie z metodą „kto pierwszy, ten lepszy”, o której mowa w art. 184 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;

d) produkty określone w części I załącznika, gdy są one zgłoszone do dopuszczenia do swobodnego obrotu w ramach preferencyjnego ustalenia zarządzanego za pomocą pozwoleń;

e) produkty, które są objęte procedurą uszlachetniania biernego z zastosowaniem pozwolenia na wywóz i które zostają z powrotem dopuszczone do swobodnego obrotu jako produkty wymienione w sekcji A lub B części I załącznika;

f) produkty zgłoszone do dopuszczenia do swobodnego obrotu na podstawie art. 185 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w przypadku gdy stosuje się obniżkę należności celnych przywozowych.

2. Pozwolenie na wywóz przedstawia się w odniesieniu do następujących produktów:

a) produkty wymienione w części II załącznika;

b) produkty unijne, w odniesieniu do których należy przedstawić pozwolenie na wywóz w celu zakwalifikowania do kontyngentu administrowanego przez Unię lub przez państwo trzecie i otwartego w tym państwie dla tych produktów;

c) następujące produkty unijne, o których mowa w części II załącznika, przeznaczone do wywozu: (i) produkty objęte procedurą celną uszlachetniania czynnego; (ii) produkty, które są podstawowymi produktami wymienionymi w załączniku III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2014 (16) i są objęte procedurą celną uszlachetniania biernego; (iii) produkty, które są przedmiotem odzyskania lub umorzenia kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, jak określono w tytule III rozdział 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (17), w których sprawie nie podjęto jeszcze ostatecznej decyzji.

Artykuł 3

Przypadki, w których pozwolenie nie jest wymagane

1. Pozwolenie nie jest wymagane i nie jest wydawane lub przedstawiane do celów:

a) dopuszczenia do swobodnego obrotu lub wywozu produktów o charakterze niehandlowym określonych w części pierwszej sekcja II pkt D 2 załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (18);

b) przypadków, w których zwolnienia z należności celnych przywozowych, należności celnych wywozowych oraz ze środków przyjętych na podstawie art. 207 Traktatu udziela się na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1186/2009 (19);

c) ilości produktów, które mają zostać dopuszczone do swobodnego obrotu lub wywiezione, nieprzekraczających ilości wymienionych w załączniku;

d) produktów, które mają zostać dopuszczone do swobodnego obrotu jako towary powracające zgodnie z tytułem VI rozdział 2 sekcja 1 rozporządzenia (UE) nr 952/2013;

e) produktów, w przypadku których w chwili przyjęcia zgłoszenia do powrotnego wywozu zgłaszający dostarcza dowód poświadczający, że wydano pozytywną decyzję o zwrocie lub umorzeniu należności celnych przywozowych w odniesieniu do takich produktów na podstawie tytułu III rozdział 3 sekcja 3 rozporządzenia (UE) nr 952/2013.

Na zasadzie odstępstwa od przepisów lit. b) i c) akapit pierwszy, pozwolenie jest wymagane, w przypadku gdy dopuszczenie do swobodnego obrotu lub wywóz odbywa się na podstawie ustaleń preferencyjnych przyznanych w ramach pozwolenia.

Do celów lit. c) akapit pierwszy ilość, która ma być objęta jednym pozwoleniem, oblicza się jako obejmującą wszystkie ilości, które mają zostać dopuszczone do swobodnego obrotu lub wywiezione, które są objęte tą samą operacją logistyczną.

2. Pozwolenie na wywóz nie jest wymagane i nie jest wydawane lub przedstawiane w odniesieniu do produktów wysyłanych przez osoby prywatne lub grupy osób prywatnych z zamiarem ich bezpłatnej dystrybucji do celów pomocy humanitarnej w państwach trzecich, jeżeli przesyłki te mają charakter sporadyczny, składają się z różnych produktów, a ich całkowita masa nie przekracza 30 000 kg na środek transportu. Operacje przekazywania pomocy żywnościowej niespełniające tych warunków podlegają wymogowi posiadania pozwolenia zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2016/1239.

Artykuł 4

Zabezpieczenie

1. Pozwolenia podlegają wniesieniu zabezpieczenia, z wyjątkiem przypadków określonych w załączniku.

2. Składając wniosek o pozwolenie, wnioskodawca wnosi zabezpieczenie, które jest dostępne dla organu wydającego pozwolenie nie później niż o godz. 13.00 czasu obowiązującego w Brukseli w dniu złożenia wniosku.

3. Zabezpieczenie nie jest wymagane, gdy zabezpieczenie osiąga próg w wysokości 100 EUR lub wynosi mniej.

Do tego celu kwotę zabezpieczenia oblicza się jako obejmującą wszystkie ilości wynikające z obowiązków objętych tą samą operacją logistyczną.

4. Zabezpieczenie nie jest wymagane, gdy wnioskodawca jest:

a) jednostką publiczną odpowiedzialną za wykonywanie obowiązków władz publicznych lub

b) instytucją prywatną pełniącą obowiązki, o których mowa w lit. a), pod nadzorem państwa członkowskiego.

5. Zabezpieczenie wniesione dla ilości, w odniesieniu do których nie wydano pozwolenia, zostaje niezwłocznie zwolnione.

Artykuł 5

Prawa i obowiązki, tolerancja

1. Pozwolenie na przywóz lub wywóz stanowi prawo i skutkuje obowiązkiem dopuszczenia do swobodnego obrotu lub wywozu, odpowiednio, ilości produktów objętych pozwoleniem w okresie jego ważności zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239.

2. Zgłoszenie celne o dopuszczenie do swobodnego obrotu lub o wywozie składa:

a) tytularny posiadacz pozwolenia wymieniony w sekcji 4 pozwolenia, którego wzór znajduje się w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239 („tytularny posiadacz”);

b) przejmujący wymieniony w sekcji 6 pozwolenia, o którym mowa w lit. a); lub

c) wyznaczony przedstawiciel celny działający w imieniu tytularnego posiadacza lub przejmującego, jak przewidziano w art. 18 rozporządzenia (UE) nr 952/2013, określając w zgłoszeniu celnym, że tytularny posiadacz lub przejmujący jest osobą, w której imieniu wykonuje się obowiązek określony w ust. 1.

3. Jeżeli szczegółowe przepisy Unii tak stanowią, obowiązek dopuszczenia do swobodnego obrotu lub wywozu może obejmować obowiązek zwolnienia produktów pochodzących z państwa lub grupy państw określonych w pozwoleniu bądź przeznaczonych do wywozu do tego państwa lub grupy państw.

4. Obowiązek dopuszczenia do swobodnego obrotu lub wywozu uważa się za spełniony, jeżeli w odniesieniu do całkowitej ilości określonej w pozwoleniu odbyła się odprawa celna w ramach odpowiedniej procedury. W tym celu stosuje się dodatnią lub ujemną tolerancję w stosunku do ilości określonej w pozwoleniu zgodnie z art. 8 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239.

5. Tolerancja dodatnia nie ma zastosowania, gdy ilość określona w pozwoleniu na przywóz odpowiada ilości określonej w dokumencie wywozowym, stanowiącym środek dowodowy na to, że dany produkt kwalifikuje się do preferencyjnego traktowania ze względu na jego szczególną jakość, różnorodność lub właściwości, zgodnie z wymogami odpowiedniej umowy międzynarodowej.

Gdy pozwolenie na przywóz jest wymagane w odniesieniu do kontyngentu taryfowego, ilość przekraczająca ilości określone w pozwoleniu na przywóz w granicach dodatniej tolerancji zostaje wprowadzona do swobodnego obrotu w ramach tego samego pozwolenia z zastosowaniem stawki konwencyjnej.

Artykuł 6

Przenoszenie

1. Obowiązki wynikające z pozwoleń nie podlegają przeniesieniu. O ile nie przewidziano inaczej, prawa wynikające z pozwoleń podlegają przeniesieniu przez ich tytularnego posiadacza w trakcie całego okresu ważności pozwolenia.

2. Przeniesienie praw wynikających z pozwolenia lub jego wyciągu może być dokonane na korzyść tylko jednego przejmującego i dotyczy ilości jeszcze niewykorzystanych w ramach danego pozwolenia lub wyciągu.

3. Tytularny posiadacz wnioskuje o przeniesienie do organu wydającego pozwolenie, który wydał oryginał pozwolenia.

4. Przejmujący nie przenoszą nabytych praw dalej na inne osoby, ale mogą przenieść je z powrotem na tytularnego posiadacza. Przeniesienie z powrotem na tytularnego posiadacza dotyczy ilości jeszcze niewykorzystanych w ramach danego pozwolenia lub jego wyciągu. Organ wydający pozwolenie odnotowuje przeniesienie z powrotem zgodnie z informacją odnośnie do pozwoleń na przywóz i wywóz produktów rolnych.

5. Przeniesienie lub przeniesienie z powrotem na tytularnego posiadacza wchodzi w życie z datą zatwierdzenia przez organ wydający pozwolenie.

Artykuł 7

Zwolnienie i przepadek zabezpieczeń

1. Zwolnienie zabezpieczenia przewidziane w art. 24 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 907/2014 (20) może być częściowe proporcjonalnie do ilości produktów, w odniesieniu do której dostarczono dowód spełnienia obowiązku przywozu lub wywozu. Ilość ta nie może być mniejsza niż 5 % całkowitej ilości określonej w pozwoleniu.

Jeżeli jednak przywieziona lub wywieziona ilość wynosi mniej niż 5 % ilości określonej w pozwoleniu, całość zabezpieczenia ulega przepadkowi.

2. Przy obliczaniu części zabezpieczenia, która ma ulec przepadkowi, w stosownych przypadkach, organ wydający pozwolenie odlicza kwotę odpowiadającą tolerancji ilościowej, o której mowa w art. 5 ust. 4.

3. Jeżeli organ wydający pozwolenie rezygnuje z wymogu wniesienia zabezpieczenia, gdyż wartość zabezpieczanej kwoty jest mniejsza niż 500 EUR, jak określono w art. 18 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 907/2014, zainteresowana strona uiszcza kwotę równą zabezpieczeniu, które ma ulec przepadkowi, po upływie 60 dni od dnia wygaśnięcia okresu ważności pozwolenia.

4. Jeżeli łączna kwota zabezpieczenia ulegająca przepadkowi wynosi 100 EUR lub mniej dla danego pozwolenia, organ wydający pozwolenie zwalnia całe zabezpieczenie.

Artykuł 8

Powiadomienia

Zgodnie ze szczegółowymi warunkami określonymi w akcie wykonawczym przyjętym na podstawie art. 223 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 państwa członkowskie przekazują Komisji następujące informacje:

a) o wydanych pozwoleniach zastępczych, o których mowa w art. 15 ust. 5 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239;

b) o przypadkach wystąpienia siły wyższej, o których mowa w art. 16 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239;

c) w odniesieniu do konopi, o przyjętych przepisach, nałożonych karach i właściwych organach kontroli, o których mowa w art. 17 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239;

d) w odniesieniu do czosnku, o ilościach objętych pozwoleniami typu „B”, o których mowa w art. 18 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239;

e) w odniesieniu do alkoholu etylowego, o wydanych pozwoleniach na przywóz, o których mowa w art. 19 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239;

f) o nieprawidłowościach, o których mowa w art. 20 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239;

g) o organach właściwych do przyjmowania wniosków o pozwolenia i wydawania pozwoleń lub pozwoleń zastępczych, o których mowa w art. 20 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239;

h) o urzędowych pieczęciach i, w stosownych przypadkach, suchych pieczęciach, o których mowa w art. 20 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239.

ROZDZIAŁ II

SZCZEGÓŁOWE PRZEPISY SEKTOROWE

Artykuł 9

Konopie

1. Dopuszczenie do swobodnego obrotu produktów z konopi wymienionych w części I sekcja C, D, i G załącznika do niniejszego rozporządzenia podlega pozwoleniu na przywóz zgodnie ze wzorem określonym w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239 („pozwolenie na przywóz AGRIM”).

Pozwolenie jest wydawane jedynie wtedy, gdy zgodnie z wymogami państwa członkowskiego, w którym produkty z konopi mają być wprowadzone do swobodnego obrotu, wykazano, że wszystkie warunki ustanowione w art. 189 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 i w niniejszym rozporządzeniu oraz wymogi ustanowione przez dane państwo członkowskie zgodnie z art. 189 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 zostały spełnione.

2. Wniosek o pozwolenie zawiera informacje zgodnie z instrukcjami dla produktów z konopi w informacji odnośnie do pozwoleń na przywóz i wywóz produktów rolnych.

Państwa członkowskie mogą ustanowić dodatkowe wymogi dotyczące wniosku o pozwolenie, jak również wydawania i wykorzystania pozwolenia, o których mowa w art. 189 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

3. Do celów art. 189 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 zainteresowane państwa członkowskie ustanawiają odpowiednie procedury nadawania uprawnień importerom nasion konopi innych niż do siewu. Procedury te zawierają definicję warunków przyznawania takich uprawnień, kontroli i kar, które będą obowiązywać, w przypadku gdy warunki te zostaną naruszone.

4. W przypadku dopuszczenia do swobodnego obrotu nasion konopi innych niż do siewu, określonych w części I sekcja G załącznika, pozwolenie na przywóz wydaje się jedynie, jeżeli uprawniony importer zobowiąże się, że przedstawi organom właściwym ds. kontroli dotyczących odpowiednich operacji w państwie członkowskim, w którym importer jest uprawniony, w terminie i zgodnie z warunkami określonymi przez państwo członkowskie, dokumenty świadczące, iż nasiona konopi objęte pozwoleniem zostały wykorzystane w okresie krótszym niż 12 miesięcy od daty wystawienia pozwolenia, do jednej z niżej wymienionych operacji:

a) umieszczanie w warunkach wykluczających wykorzystanie do siewu;

b) wymieszanie z nasionami innymi niż nasiona konopi, do celów żywienia zwierząt, przy czym zawartość nasion konopi wynosi najwyżej 15 % całej mieszanki, zaś w wyjątkowych wypadkach najwyżej 25 %, na wniosek uprawnionego importera, opatrzony uzasadnieniem;

c) wywóz do państwa trzeciego;

Jeżeli jednak część nasion konopi objęta pozwoleniem nie została wykorzystana do celów określonych w akapicie pierwszym w terminie 12 miesięcy, państwo członkowskie może, na wniosek uprawnionego importera przedstawiającego odpowiednie uzasadnienie, przedłużyć ten termin na jeden lub dwa okresy sześciomiesięczne.

Dokumenty określone w akapicie pierwszym są sporządzane przez podmioty, które wykonują opisane operacje i zawierają co najmniej następujące informacje:

a) nazwę/nazwisko podmiotu, pełny adres, państwo członkowskie oraz podpis podmiotu;

b) opis przeprowadzonej operacji spełniającej warunki ustanowione w akapicie pierwszym oraz datę jej wykonania;

c) ilość nasion konopi poddawanych operacji – w kilogramach.

Na podstawie analizy ryzyka dane państwo członkowskie przeprowadza kontrole dokładności dokumentów odnoszących się do operacji określonych w akapicie pierwszym wykonywanych na jego terytorium.

5. Na zasadzie odstępstwa od art. 6 ust. 1, prawa wynikające z pozwoleń na przywóz produktów z konopi nie podlegają przeniesieniu.

Artykuł 10

Czosnek

1. Pozwolenia na przywóz czosnku wymienione w części I sekcje E i F załącznika określane są jako pozwolenia typu „B”.

2. Wnioskodawcy mogą składać wnioski o pozwolenia typu „B” wyłącznie do organu wydającego pozwolenia państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę oraz w którym są zarejestrowani do celów podatku VAT.

3. Na zasadzie odstępstwa od art. 6 ust. 1, prawa wynikające z pozwoleń typu „B” nie podlegają przeniesieniu.

ROZDZIAŁ III

ZMIANY, UCHYLENIE ORAZ PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE

Artykuł 11

Zmiana rozporządzeń (WE) nr 2535/2001, (WE) nr 1342/2003, (WE) nr 2336/2003, (WE) nr 951/2006, (WE) nr 341/2007 i (WE) nr 382/2008

1. Skreśla się następujące przepisy:

a) art. 20, 21 i 22 rozporządzenia (WE) nr 2535/2001;

b) art. 6 ust. 1 lit. a), art. 8 ust. 2, art. 9 ust. 1 i 2, art. 12 lit. a) i art. 16 rozporządzenia (WE) nr 1342/2003;

c) art. 5 i 7 rozporządzenia (WE) nr 2336/2003;

d) art. 4c, 4d, 4e, art. 5 ust. 1, art. 7–7f, 8a, 9, 10, art. 11 ust. 1 lit. a) i ust. 2, art. 12a, art. 17 ust. 1 i art. 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 951/2006;

e) art. 5 ust. 1, art. 5 ust. 2 akapit drugi oraz art. 13 i 14 rozporządzenia (WE) nr 341/2007;

f) art. 2, art. 5 ust. 1 i 2, art. 6 ust. 1 i 2, art. 7 i art. 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 382/2008.

2. Przepisy określone w ust. 1 stosuje się nadal w odniesieniu do pozwoleń wydanych na podstawie odpowiednich rozporządzeń.

Artykuł 12

Uchylenie

Rozporządzenia (WE) nr 2390/98, (WE) nr 1345/2005, (WE) nr 376/2008 i (WE) nr 507/2008 tracą moc.

Niemniej

— rozporządzenia te stosuje się nadal w odniesieniu do pozwoleń wydanych na podstawie tych rozporządzeń oraz

— art. 34 ust. 10 rozporządzenia (WE) nr 376/2008 stosuje się nadal do momentu, w którym zaczną obowiązywać odnośne przepisy dotyczące kontyngentów taryfowych przyjęte na podstawie art. 186 i 187 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Artykuł 13

Przepisy przejściowe

1. Niniejsze rozporządzenie nie wpływa na obowiązujący okres ważności ani na kwotę zabezpieczenia wniesionego w odniesieniu do pozwoleń, których ważność nie wygasła z dniem 6 listopada 2016 r.

2. Na wniosek tytularnego posiadacza zabezpieczenie wniesione w odniesieniu do pozwolenia zostaje zwolnione, jeżeli spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) w dniu, o którym mowa w ust. 1, pozwolenie to było wciąż ważne;

b) pozwolenie nie jest już wymagane dla odnośnych produktów od dnia, o którym mowa w ust. 1;

c) w dniu, o którym mowa w ust. 1, pozwolenie było wykorzystane jedynie częściowo lub wcale.

Artykuł 14

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 6 listopada 2016 r.

Art. 11 ust. 1 lit. d) stosuje się jednak od dnia 1 października 2017 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 18 maja 2016 r. W imieniu Komisji Jean-Claude JUNCKER Przewodniczący

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549.

(3) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1).

(4) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1239 z dnia 18 maja 2016 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do systemu pozwoleń na przywóz i wywóz (zob. s. 44 niniejszego Dziennika Urzędowego).

(5) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2535/2001 z dnia 14 grudnia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 odnośnie do ustaleń dotyczących przywozu mleka i przetworów mlecznych i otwarcia kontyngentów taryfowych (Dz.U. L 341 z 22.12.2001, s. 29).

(6) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1342/2003 z dnia 28 lipca 2003 r. ustalające specjalne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz zbóż i ryżu (Dz.U. L 189 z 29.7.2003, s. 12).

(7) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2336/2003 z dnia 30 grudnia 2003 r. wprowadzające niektóre szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 670/2003 ustanawiającego szczególne środki dotyczące rynku alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego (Dz.U. L 346 z 31.12.2003, s. 19).

(8) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24).

(9) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 341/2007 z dnia 29 marca 2007 r. otwierające i ustanawiające zarządzanie kontyngentami taryfowymi i wprowadzające system pozwoleń na przywóz i świadectw pochodzenia czosnku i niektórych innych produktów rolniczych przywożonych z krajów trzecich (Dz.U. L 90 z 30.3.2007, s. 12).

(10) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 382/2008 z dnia 21 kwietnia 2008 r. w sprawie zasad stosowania pozwoleń na przywóz i na wywóz w sektorze wołowiny i cielęciny (Dz.U. L 115 z 29.4.2008, s. 10).

(11) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2390/98 z dnia 5 listopada 1998 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1706/98 w zakresie uzgodnień dotyczących przywozu niektórych produktów będących substytutami zbóż oraz przetworzonych produktów zbożowych i produktów z ryżu pochodzących z Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) lub z krajów i terytoriów zamorskich oraz uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2245/90 (Dz.U. L 297 z 6.11.1998, s. 7).

(12) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1345/2005 z dnia 16 sierpnia 2005 r. w sprawie zasad stosowania systemu pozwoleń na przywóz w sektorze oliwy z oliwek (Dz.U. L 212 z 17.8.2005, s. 13).

(13) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 376/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (Dz.U. L 114 z 26.4.2008, s. 3).

(14) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 507/2008 z dnia 6 czerwca 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1673/2000 w sprawie wspólnej organizacji rynków lnu i konopi uprawianych na włókno (Dz.U. L 149 z 7.6.2008, s. 38).

(15) Informacja odnośnie do pozwoleń na przywóz i wywóz (Dz.U. C 278 z 30.7.2016).

(16) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające zasady handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 1216/2009 i (WE) nr 614/2009 (Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 1).

(17) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).

(18) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).

(19) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1186/2009 z dnia 16 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system zwolnień celnych (Dz.U. L 324 z 10.12.2009, s. 23).

(20) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 907/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do agencji płatniczych i innych organów, zarządzania finansami, rozliczania rachunków, zabezpieczeń oraz stosowania euro (Dz.U. L 255 z 28.8.2014, s. 18).