Dyrektywa Komisji 1999/55/WE

z dnia 1 czerwca 1999 r.

dostosowująca do postępu technicznego dyrektywę Rady 77/536/EWG odnoszącą się do konstrukcji zabezpieczających przy przewróceniu w kołowych ciągnikach rolniczych lub leśnych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 74/150/EWG z dnia 4 marca 1974 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do homologacji typu kołowych ciągników rolniczych lub leśnych [1], ostatnio zmienioną dyrektywą 97/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady [2], w szczególności jej art. 11,

uwzględniając dyrektywę Rady 77/536/EWG z dnia 28 czerwca 1977 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do konstrukcji zabezpieczających przy przewróceniu w kołowych ciągnikach rolniczych lub leśnych [3], ostatnio zmienioną Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji, w szczególności jej art. 11,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Celem poprawy bezpieczeństwa, w obliczu wzrastającej różnorodności ciągników na rynku, niezbędne są obecnie przepisy zapewniające równość traktowania ciągników ze zmianą pozycji przy zmienionym kierunku jazdy, tzn. wyposażonych w odwracalne siedzenie i koło kierownicy, które zostały tak skonstruowane, aby zwiększyć wszechstronność użytkowania i ulepszyć kontrolę nad osprzętem.

(2) Ustalenia dla badania konstrukcji zabezpieczających przy przewróceniu należy zharmonizować z ustaleniami określonymi w Normie 3 Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) dotyczącej urzędowego badania konstrukcji zabezpieczających ciągniki rolnicze (próby dynamiczne).

(3) Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Komitetu ds. Dostosowania do Postępu Technicznego ustanowionego art. 12 dyrektywy 74/150/EWG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załącznikach I, II i III do dyrektywy 77/536/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1. Od dnia 1 lipca 2000 r. Państwa Członkowskie nie mogą:

- odmówić udzielenia homologacji typu WE, wydania dokumentu określonego w art. 10 ust. 1 tiret trzecie dyrektywy 74/150/EWG lub udzielenia krajowej homologacji typu w odniesieniu do każdego typu ciągnika, lub

- zabronić dopuszczenia do ruchu ciągników,

jeśli ciągniki te spełniają wymagania dyrektywy 77/536/EWG zmienionej niniejszą dyrektywą.

2. Od dnia 1 stycznia 2001 r. Państwa Członkowskie:

- nie mogą już wydawać dokumentu przewidzianego w art. 10 ust. 1 tiret trzecie dyrektywy 74/150/EWG w odniesieniu do każdego typu ciągnika, który nie spełnia wymagań dyrektywy 77/536/EWG, zmienionej niniejszą dyrektywą,

- mogą odmówić udzielenia krajowej homologacji typu w odniesieniu do każdego typu ciągnika, który nie spełnia wymagań dyrektywy 77/536/EWG, zmienionej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

1. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy do dnia 30 czerwca 2000 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.

Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.

2. Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Artykuł 5

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 1 czerwca 1999 r.

W imieniu Komisji

Martin Bangemann

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 84 z 28.3.1974, str. 10.

[2] Dz.U. L 277 z 10.10.1997, str. 24.

[3] Dz.U. L 220 z 29.8.1977, str. 1.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

W załącznikach I, II i III do dyrektywy 77/536/EWG wprowadza się następujące zmiany:

1) w załączniku I pkt 2.2 dodaje się tiret trzecie w brzmieniu:

"— w odniesieniu do ciągników ze zmianą pozycji przy zmienionym kierunku jazdy (tzn. z odwracalnymi siedzeniem kierowcy i kołem kierownicy) lub wyposażonych w opcjonalne siedzenia, stosuje się jedynie metodę badawczą opisaną w załączniku III część B.";

2) w załączniku II dodaje się pkt 3.1.1.5 w brzmieniu:

"3.1.1.5. W przypadku ciągnika ze zmianą pozycji przy zmienionym kierunku jazdy (tzn. z odwracalnymi siedzeniem kierowcy i kołem kierownicy) pierwsze uderzenie jest wzdłużne i w jego najcięższą stronę (więcej niż 50 % masy ciągnika). Po nim następuje badanie na zgniatanie, przeprowadzane po tej samej stronie. Drugie uderzenie następuje od najlżejszej strony, a trzecie z boku. Na koniec od najlżejszej strony przeprowadza się drugie badanie na zgniatanie.";

3) w części B załącznika III wprowadza się następujące zmiany:

a)

w pkt 1.3.1 na końcu akapitu drugiego dodaje się tekst w brzmieniu:

"W przypadku ciągnika ze zmianą pozycji przy zmienionym kierunku jazdy (tzn. z odwracalnymi siedzeniem kierowcy i kołem kierownicy) punktem uderzenia ustala się w stosunku do punktu przecięcia płaszczyzna symetrii ciągnika i płaszczyzny do niej prostopadłej oraz linii prostej przechodzącej przez punkt jednakowo odległy od dwóch punktów odniesienia siedzenia.";

b) dodaje się pkt 2.2.11, 2.2.12 i 2.2.13 w brzmieniu:

"2.2.11. W przypadku ciągnika ze zmianą pozycji przy zmienionym kierunku jazdy (tzn. z odwracalnymi siedzeniem kierowcy i kołem kierownicy) wolna przestrzeń stanowi zespolenie dwóch wolnych przestrzeni wyznaczonych w odniesieniu do obydwu pozycji koła kierownicy i siedzenia.

2.2.12. W przypadku ciągnika, który może być wyposażony w opcjonalne siedzenia, badania przeprowadza się w oparciu o wolną przestrzeń wyznaczoną jako zespolenie wolnych przestrzeni wyznaczonych wokół punktów odniesienia wszystkich dostępnych opcji montażu siedzenia. Konstrukcja zabezpieczająca przy przewróceniu nie może naruszyć wolnej przestrzeni będącej zespoleniem przestrzeni wyznaczonych w oparciu o różne punkty odniesienia siedzenia.

2.2.13. W przypadku wniosku o dodanie nowej opcji siedzenia, już po przeprowadzeniu badań, obliczenia wykonuje się poprzez ustalenie, czy wolna przestrzeń wokół tego nowego punktu odniesienia zawiera się w całości w przestrzeni będącej zespoleniem wolnych przestrzeni ustalonych poprzednio. Jeśli tak nie jest, wymagane jest ponowne przeprowadzenie badań."

--------------------------------------------------