ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(4)

W załączniku D do dyrektywy 92/65/EWG, zmienionym rozporządzeniem Komisji (UE) nr 176/2010 (4), określono niektóre nowe wymagania wobec towarów, obowiązujące od dnia 1 września 2010 r. Wprowadzono zasady dotyczące centrów przechowywania nasienia oraz szczegółowe warunki ich zatwierdzania i nadzoru nad nimi. Ustalono także szczegółowe warunki zatwierdzania i nadzoru w odniesieniu do zespołów pozyskiwania i produkcji zarodków, pozyskiwania i przetwarzania zarodków uzyskiwanych metodą in vivo, produkcji i przetwarzania zarodków uzyskanych w drodze zapłodnienia in vitro oraz zarodków poddanych mikromanipulacji. Zmieniono również warunki mające zastosowanie do zwierząt dawców nasienia, komórek jajowych i zarodków koniowatych oprócz warunków określonych w dyrektywie Rady 2009/156/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich wersja ujednolicona (5).
3)

artykuł 6 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 6 Środki zwalczania szkodliwego organizmu, wyznaczone strefy i plany działania 1. Jeżeli wyniki badań, o których mowa w art. 5 ust. 1, powiadomienia, o których mowa w art. 5 ust. 2, lub informacje pochodzące z jakiegokolwiek innego źródła stanowią dowód obecności szkodliwego organizmu na terytorium państwa członkowskiego, dane państwo członkowskie niezwłocznie: a) określa wyznaczone strefy zgodnie z pkt 1 załącznika II; b) sporządza i wdraża plan działania w wyznaczonej strefie zgodnie z pkt 3 załącznika II, łącznie ze środkami urzędowymi zgodnie z pkt 2 załącznika II. 2. Gdy państwo członkowskie określa wyznaczoną strefę oraz sporządza plan działania zgodnie z ust. 1, powiadamia o nich Komisję i pozostałe państwa członkowskie w terminie jednego miesiąca od powiadomienia dokonanego zgodnie z art. 5 ust. 3. Powiadomienie to zawiera opis przedmiotowej wyznaczonej strefy, mapę i odnośny plan działania. 3. Państwa członkowskie dopilnowują, by plan działania i środki techniczne, o których mowa w ust. 1 lit. b), zostały wdrożone przez posiadających kwalifikacje techniczne i należycie upoważnionych urzędników państwowych lub posiadające kwalifikacje jednostki lub podmioty, lub przynajmniej pod nadzorem właściwych organów urzędowych. 4. Państwa członkowskie mogą nie zastosować się do obowiązku określenia wyznaczonej strefy, o którym mowa w ust. 1 lit. a), jeżeli badania, o których mowa w art. 5 ust. 1, powiadomienia, o których mowa w art. 5 ust. 2, lub informacje pochodzące z jakiegokolwiek innego źródła stanowią dowód, że: a) tylko rośliny należące do jednej przesyłki narażonych roślin zostały zidentyfikowane jako porażone w strefie o promieniu 10 km wokół tych porażonych roślin, w której nie odnotowano wcześniej wystąpienia szkodliwego organizmu; b) przesyłka została wprowadzona do przedmiotowej strefy mniej niż 5 miesięcy wcześniej i została porażona już przed wprowadzeniem; oraz c) biorąc pod uwagę podstawy naukowe, biologię szkodliwego organizmu, stopień porażenia, porę roku oraz szczegółowe rozmieszczenie roślin narażonych w danym państwie członkowskim, nie wystąpiło ryzyko rozprzestrzeniania się szkodliwego organizmu od momentu wprowadzenia porażonej przesyłek do strefy. W takich przypadkach państwa członkowskie ustanawiają plan działania zgodnie z pkt 3 załącznika II, ale mogą zdecydować się nie określać wyznaczonej strefy i ograniczyć środki urzędowe, o których mowa w pkt 3 załącznika II, do zniszczenia porażonego materiału, przeprowadzenia zintensyfikowanego programu badań w strefie co najmniej 10 km wokół porażenia i śledzenia pochodzenia powiązanego materiału roślinnego.”;
(4)

W piśmie z dnia 28 lutego 2010 r. oraz w późniejszej korespondencji Malta dostarczyła Komisji gwarancji, że: do przeprowadzania kontroli bezpośrednich zatwierdzony zostanie jedynie teren tych podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa paszowe lub żywnościowe, które spełniają minimalne wymogi wyznaczonych miejsc wprowadzenia ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 669/2009; poziom środków przyznanych właściwym organom portu we Florianie będzie taki, aby możliwość przeprowadzenia kontroli bezpośrednich z dala od miejsca wprowadzenia nie zakłócała działań kontrolnych prowadzonych w tym wyznaczonym miejscu wprowadzenia, ani nie miała na nie negatywnego wpływu; przesyłki wyznaczone do kontroli bezpośrednich na terenie podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo paszowe lub żywnościowe pozostają pod stałą kontrolą właściwego organu portu we Florianie od momentu ich przybycia do tego miejsca wprowadzenia i w taki sposób, aby nie było możliwości nieuprawnionej manipulacji przesyłką w jakikolwiek sposób podczas trwania wszystkich kontroli.
1)

artykuł 2 otrzymuje brzmienie: Artykuł 2 „Zadaniem grupy jest doradztwo Komisji w związku z programem działań na rzecz zmniejszenia obciążeń administracyjnych w Unii Europejskiej, którego celem jest redukcja o 25 % do roku 2012 obciążeń administracyjnych związanych z działalnością gospodarczą, wynikających z prawodawstwa UE oraz w zakresie upraszczania inicjatyw określonych w programie prac Komisji. W szczególności grupa: — udziela porad w zakresie środków zmniejszających obciążenia administracyjne, zaproponowanych przez konsultantów, w drodze konsultacji internetowych oraz w lokalnych grupach roboczych w państwach członkowskich, — doradza Komisji – na jej wniosek – w zakresie spraw metodologicznych, które mogą wystąpić w związku z programem działań, — wskazuje, w razie konieczności, które z dodatkowych przepisów aktualnego prawodawstwa mogłoby zostać włączone do programu zmniejszania obciążenia administracyjnego, — doradza Komisji co do jej programu upraszczania otoczenia prawnego, a zwłaszcza w odniesieniu do aktów prawnych mogących w dużym stopniu zmniejszyć obciążenie administracyjne, — wspiera Komisję w dokonywaniu postępów w zakresie przyjmowania wniosków dotyczących zmniejszania obciążenia administracyjnego przez Radę i Parlament, — przygotowuje do listopada 2011 r. sprawozdanie na temat najlepszych praktyk w państwach członkowskich w zakresie implementacji prawodawstwa UE w sposób powodujący jak najmniejsze obciążenia. Grupie udziela się mandatu do dnia 31 grudnia 2012 r.”;
(3)

W decyzji Komisji 93/197/EWG z dnia 5 lutego 1993 r. w sprawie wymagań dotyczących zdrowia zwierząt i świadectw weterynaryjnych przy przywozie zarejestrowanych zwierząt z rodziny koniowatych oraz hodowlanych i rzeźnych zwierząt z rodziny koniowatych (5) ustanowiono wykaz państw trzecich, z których zezwala się na przywóz takich koniowatych do Unii, a także wymogi dotyczące świadectw weterynaryjnych. W wykazie tym, ustanowionym w załączniku I do przedmiotowej decyzji, przypisano również te państwa trzecie i ich części do określonych grup sanitarnych, od A do G. Niektóre części Egiptu znajdują się obecnie w grupie sanitarnej E w odniesieniu do przywozu zarejestrowanych koni do Unii.
(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 687/2008 z dnia 18 lipca 2008 r. ustanawiające procedury przejęcia zbóż przez agencje płatnicze lub agencje interwencyjne oraz metody analizy do oznaczania jakości zbóż (2) przewiduje, że w przypadku przyjęcia oferty podmioty gospodarcze są jak najszybciej powiadamiane o harmonogramie dostaw. W tym celu art. 2 ust. 4 akapit pierwszy wspomnianego rozporządzenia stanowi, że w odniesieniu do zbóż innych niż kukurydza realizacja ostatniej dostawy do centrum interwencyjnego, dla którego sporządzono ofertę, musi nastąpić najpóźniej do końca czwartego miesiąca następującego po miesiącu wpłynięcia oferty, jednak nie później niż w dniu 31 lipca w przypadku Finlandii.
(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG w lipcu 2006 r. przedsiębiorstwo Bionext sprl zwróciło się do Zjednoczonego Królestwa z wnioskiem o włączenie substancji czynnej Candida oleophila szczep O do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. W decyzji Komisji 2007/380/WE (2) potwierdzono, że dokumentacja jest kompletna oraz że może zostać uznana za zasadniczo spełniającą wymogi w zakresie danych i informacji określone w załączniku II i załączniku III do tej dyrektywy.
(1)

Decyzją Komisji 2008/934/WE z dnia 5 grudnia 2008 r. dotyczącą niewłączenia niektórych substancji czynnych do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające te substancje (2), a także decyzją Komisji 2008/941/WE z dnia 8 grudnia 2008 r. dotyczącą niewłączenia określonych substancji czynnych do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające te substancje (3), ustanowiono wykaz substancji czynnych, odnośnie do których powiadamiający wycofali swoje poparcie dla włączenia danej substancji czynnej do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG zgodnie z art. 11e rozporządzenia Komisji (WE) nr 1490/2002 (4) oraz art. 24e rozporządzenia Komisji (WE) nr 2229/2004 (5).
(1)

Powódź stanowi klęskę żywiołową w rozumieniu tytułu XVII C rozporządzenia (WE) nr 1186/2009; istnieje zatem powód, aby zezwolić na bezcłowy przywóz towarów spełniających wymogi art. 74–80 wymienionego wyżej rozporządzenia (WE) nr 1186/2009.
(8)

W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 244/2009 z dnia 18 marca 2009 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla bezkierunkowych lamp do użytku domowego (2) i w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 245/2009 z dnia 18 marca 2009 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla lamp fluorescencyjnych bez wbudowanego statecznika, dla lamp wyładowczych dużej intensywności, a także dla stateczników i opraw oświetleniowych służących do zasilania takich lamp, oraz uchylającym dyrektywę 2000/55/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) przewidziano orientacyjne poziomy odniesienia dotyczące zawartości rtęci w lampach. Chociaż zawartość rtęci w lampach określono jako istotny aspekt środowiskowy w rozporządzeniach (WE) nr 244/2009 i (WE) nr 245/2009, to uznano, że uregulowanie tej kwestii w dyrektywie 2002/95/WE, obejmującej również rodzaje lamp wyłączone z powyższych rozporządzeń, jest bardziej odpowiednie.
(5)

Zgodnie z drugim z wymienionych warunków agencje ratingowe w państwie trzecim muszą podlegać prawnie wiążącym przepisom równoważnym z przepisami art. 6–12 i załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1060/2009. System japoński opiera się na: zobowiązaniu do działania w dobrej wierze; obowiązku agencji ratingowych polegającym na ustanowieniu prawidłowo funkcjonujących systemów kontroli w celu zapewnienia rzetelnych i właściwych wyników działalności ratingowej, dzięki istnieniu licznych i szczegółowych wymogów normatywnych; obszernych przepisach dotyczących unikania konfliktów interesów, ujawniania ich i zarządzania nimi, obowiązku rejestrowania i ujawniania informacji, zarówno JFSA, jak i opinii publicznej. Japońskie ramy spełniają cele rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 w odniesieniu do zarządzania konfliktami interesów, procesów organizacyjnych oraz procedur, którymi musi dysponować agencja ratingowa, jakości ratingów kredytowych i metod ich tworzenia, ujawniania ratingów kredytowych oraz powszechnego i okresowego ujawniania informacji na temat działalności w zakresie ratingu kredytowego. Japońskie ramy prawne i nadzorcze stwarzają zatem równoważne zabezpieczenia, jeśli chodzi o rzetelność, przejrzystość, prawidłowe zarządzanie agencjami ratingowymi oraz wiarygodność ich działalności w zakresie ratingu kredytowego.
(119)

Dlatego można stwierdzić, że choć władze włoskie nie popełniły błędu, powołując się na art. 296 Traktatu WE, to wydaje się również, że środki te w istocie powodowały zakłócenie warunków konkurencji na wspólnym rynku, ponieważ były również przydatne do opracowywania cywilnego statku powietrznego BA609.
1)

artykuł 2 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 2 Odstępstwo przewidziane w art. 1 ma zastosowanie do produktów i ilości określonych w załączniku, które zostały zgłoszone do wprowadzenia do swobodnego obrotu we Wspólnocie z Mauritiusa w okresach: od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2008 r., od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2009 r. oraz od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2010 r.”;
d)

niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, pod warunkiem że właściwy organ powiadomił co najmniej dwa tygodnie przed wydaniem zezwolenia pozostałe właściwe organy i Komisję o powodach, dla których uważa on, że dane zezwolenie powinno zostać wydane.
1)

w załączniku I wprowadza się następujące zmiany: a) w części dotyczącej Danii wprowadza się następujące zmiany: (i) wpis dotyczący portu w Århus otrzymuje brzmienie: „Arhus DK AAR 1 P HC(1)(2), NHC(2)” (ii) wpis dotyczący portu w Esbjerg otrzymuje brzmienie: „Esbjerg DK EBJ 1 P HC-T(FR)(1)(2), HC-NT(6), NHC-T(FR)(2), NHC-NT(6)(11)” b) w części dotyczącej Hiszpanii wprowadza się następujące zmiany: (i) wpis dotyczący portu w Marín otrzymuje brzmienie: „Marín ES MAR 1 P HC, NHC-T(FR), NHC-NT Protea Productos del Mar HC-T(FR)(3)” (ii) wpis dotyczący lotniska w Tenerife Norte otrzymuje brzmienie: „Tenerife Norte (*) ES TFN 4 A HC(2) (*)” (iii) wpis dotyczący lotniska w Walencji otrzymuje brzmienie: „Valencia ES VLC 4 A HC(2), NHC(2) O(10)” c) w części dotyczącej Włoch wprowadza się następujące zmiany: (i) wpis dotyczący portu w Gioia Tauro otrzymuje brzmienie: „Gioia Tauro IT GIT 1 P HC, NHC-NT” (ii) wpis dotyczący portu w Rawennie otrzymuje brzmienie: „Ravenna IT RAN 1 P Sapir 1 NHC-NT(6) TCR HC-T(FR)(2), HC-NT(2), NHC-NT(2) Setramar NHC-NT(4) Docks Cereali (*) NHC-NT (*)” (iii) wpis dotyczący lotniska w Rzymie–Fiumicino otrzymuje brzmienie: „Roma–Fiumicino IT FCO 4 A Nuova Alitalia HC(2), NHC-NT(2) O(14) Argol S.P.A. HC, NHC Isola Veterinaria ADR U, E, O” d) w części dotyczącej Łotwy wpis dotyczący portu w Rydze (Riga port) otrzymuje brzmienie: „Riga (Riga port) LV RLX 1a P HC(2), NHC(2) Kravu terminãls (*) HC-T(FR)(2) (*), HC-NT(2) (*)” e) w części dotyczącej Niderlandów wprowadza się następujące zmiany: (i) wpis dotyczący lotniska w Amsterdamie otrzymuje brzmienie: „Amsterdam NL AMS 4 A Aviapartner Cargo B.V. HC(2), NHC-T(FR), NHC-NT(2) O(14) KLM-2 U, E, O(14) Freshport HC(2), NHC(2) O(14)” (ii) wpis dotyczący portu w Maastricht otrzymuje brzmienie: „Maastricht NL MST 4 A MHS Products HC(2), NHC(2) MHS Live U, E, O” (iii) wpis dotyczący portu w Rotterdamie otrzymuje brzmienie: „Rotterdam NL RTM 1 P Eurofrigo Karimatastraat HC, NHC-T(FR), NHC-NT Eurofrigo, Abel Tasmanstraat HC Frigocare Rotterdam B.V. HC-T(2) Wibaco HC-T(FR)(2), HC-NT(2)” f) w części dotyczącej Zjednoczonego Królestwa skreśla się wpis dotyczący punktu kontroli granicznej w porcie w Grove Wharf Wharton;
(2)

Należy zatem zmienić wykaz składów Rady, który figuruje w załączniku do decyzji Rady (do Spraw Ogólnych) 2009/878/UE z dnia 1 grudnia 2009 r. ustanawiającej wykaz składów Rady uzupełniający składy, o których mowa w art. 16 ust. 6 akapity drugi i trzeci Traktatu o Unii Europejskiej (1); wykaz ten został zamieszczony również w załączniku I do regulaminu wewnętrznego Rady (2),
(5)

Unijne kontrole mające na celu ocenę istniejącego systemu kontroli w Serbii regulującego produkcję produktów rybołówstwa przeznaczonych na wywóz do Unii, a także gwarancje przedstawione przez właściwy organ Serbii wskazują, że warunki stosowane w tym kraju trzecim w odniesieniu do produktów rybołówstwa przeznaczonych do spożycia przez ludzi i na wywóz do Unii są równoważne z warunkami ustanowionymi w odpowiednim prawodawstwie Unii. W związku z powyższym należy zmienić załącznik II do decyzji 2006/766/WE, aby zezwolić na przywóz z Serbii produktów rybołówstwa przeznaczonych do spożycia przez ludzi, niepodlegający obecnym ograniczeniom.
(5)

W celu uproszczenia procedury poboru podatku od wartości dodanej (VAT) oraz zapobiegania uchylania się od opodatkowania lub jego unikania Polska ubiega się o odstępstwo, tak aby ograniczyć w przypadku pojazdów wykorzystywanych zarówno do celów prowadzonej działalności, jak i do celów prywatnych prawo do odliczenia podatku VAT do 60 % podatku VAT należnego z tytułu zakupu, wewnątrzwspólnotowego nabycia, przywozu, wynajmu lub leasingu, w stosunku do samochodów luksusowych, co do których istnieje większe prawodopodobieństwo, że mogą być używane do celów prywatnych do maksymalnej wysokości 6 000 PLN, mającej na celu zapobieżenie zbyt wysokim odliczeniom podatku VAT. W następstwie tego podatnik nie miałby już obowiązku naliczania podatku VAT z tytułu wykorzystania pojazdu do celów prywatnych.
1)

w art. 1 wprowadza się następujące zmiany: a) poniższe definicje otrzymują brzmienie: „— »addressable BIC holder« means an entity which: (a) holds a Business Identifier Code (BIC); (b) is not recognised as an indirect participant; and (c) is a correspondent or customer of a direct participant or a branch of a direct or indirect participant, and is able to submit payment orders to and receive payments from a TARGET2 component system via the direct participant,” „— »credit institution« means either: (a) a credit institution within the meaning of §1(1) of the KWG that is subject to supervision by a competent authority; or (b) another credit institution within the meaning of Article 123(2) of the Treaty on the Functioning of the European Union that is subject to scrutiny of a standard comparable to supervision by a competent authority,” „— »public sector body« means an entity within the »public sector«, the latter term as defined in Article 3 of Council Regulation (EC) No 3603/93 of 13 December 1993 specifying definitions for the application of the prohibitions referred to in Articles 104 and 104b(1) of the Treaty (1), b) definicja „— »Bank Identifier Code (BIC)« means a code as defined by ISO Standard No 9362,” otrzymuje brzmienie: „— »Business Identifier Code (BIC)« means a code as defined by ISO Standard No 9362,”; c) w definicji „technical malfunction of TARGET2” kropkę zastępuje się przecinkiem; d) dodaje się definicję w brzmieniu: „— »User Detailed Functional Specifications (UDFS)« means the most up-to-date version of the UDFS, which is the technical documentation that details how a participant interacts with TARGET2.”;
(5)

Ponieważ dotychczasowa ocena nie dała jak na razie żadnego powodu do zaniepokojenia, należy umożliwić państwom członkowskim przedłużenie na okres 24 miesięcy tymczasowych zezwoleń przyznanych na środki ochrony roślin zawierające wspomnianą substancję czynną zgodnie z przepisami art. 8 dyrektywy 91/414/EWG, aby umożliwić kontynuowanie badania dokumentacji. Oczekuje się, że ocena i proces decyzyjny w odniesieniu do decyzji w sprawie ewentualnego włączenia spirotetramatu do załącznika I do tej dyrektywy zostaną zakończone w ciągu 24 miesięcy.
(2)

W lipcu 2010 r. władze Rumunii oficjalnie powiadomiły Komisję, że od wejścia w życie decyzji 2009/852/WE zamknięto pięć zakładów wymienionych w załączniku I do tej decyzji, jeden zakład wymieniony w załączniku II do tej decyzji zaprzestał przetwarzania mleka surowego spełniającego wymagania i niespełniającego wymagań UE na odrębnych liniach produkcyjnych i powinien zostać przeniesiony do załącznika III do decyzji, pięć zakładów wymienionych w załączniku III do decyzji zostało dopuszczonych do handlu wewnątrzunijnego, jeden zakład dodano, a jeden zamknięto.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 283/28

DECYZJA KOMISJI

z dnia 21 października 2010 r.

zmieniająca załącznik II do decyzji 2009/861/WE w sprawie środków przejściowych na mocy rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do przetwarzania mleka surowego niespełniającego wymagań UE w niektórych zakładach mleczarskich w Bułgarii

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 7153)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2010/653/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (1), w szczególności jego art. 9 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 ustanawia dla przedsiębiorstw sektora spożywczego szczegółowe przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego. Przepisy te obejmują wymogi higieny dotyczące surowego mleka i przetworów mlecznych.

(2) Decyzja Komisji 2009/861/WE (2) przewiduje pewne odstępstwa od wymagań określonych w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004, załącznik III, sekcja IX, rozdział I, podrozdziały II i III, w odniesieniu do wymienionych w tej decyzji zakładów mleczarskich w Bułgarii.

(3) W związku z powyższym niektóre zakłady mleczarskie wymienione w załączniku II do tej decyzji mogą przetwarzać mleko niespełniające wymagań UE bez konieczności posiadania odrębnych linii produkcyjnych do dnia 31 grudnia 2011 r.

(4) W dniu 25 lutego 2010 r. Bułgaria przesłała Komisji zmieniony i zaktualizowany wykaz tych zakładów mleczarskich. Należy zatem zmienić wykaz zakładów mleczarskich w załączniku II do decyzji 2009/861/WE.

(5) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik II do decyzji 2009/861/WE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 października 2010 r. W imieniu Komisji John DALLI Członek Komisji

(1) Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55.

(2) Dz.U. L 314 z 1.12.2009, s. 83.
(1)

Decyzja Komisji 2002/499/WE z dnia 26 czerwca 2002 r. upoważniająca do stosowania odstępstw od niektórych przepisów dyrektywy Rady 2000/29/WE w odniesieniu do naturalnie lub sztucznie skarlonych roślin Chamaecyparis Spach, Juniperus L. oraz Pinus L., pochodzących z Republiki Korei (2), upoważnia państwa członkowskie do wprowadzenia odstępstw od art. 4 ust.1 dyrektywy Rady 2000/29/WE w odniesieniu do roślin Chamaecyparis Spach, Juniperus L. oraz Pinus L., innych niż owoce i nasiona, pochodzące z Republiki Korei, w ograniczonym okresie i z zastrzeżeniem określonych warunków.
(3)

W ubiegłych latach współfinansowane przez Unię programy doustnego uodparniania dzikich zwierząt mięsożernych, będących rezerwuarem choroby, doprowadziły do pozytywnej sytuacji w większości państw członkowskich, to znaczy do gwałtownego spadku liczby zachorowań na wściekliznę u zwierząt dzikich i domowych oraz do zaniku występowania choroby u ludzi.
(1)

Decyzja Komisji 2002/887/WE z dnia 8 listopada 2002 r. upoważniająca do stosowania odstępstw od niektórych przepisów dyrektywy Rady 2000/29/WE w odniesieniu do naturalnie lub sztucznie skarlonych roślin Chamaecyparis Spach, Juniperus L. oraz Pinus L., pochodzących z Japonii (2) upoważnia państwa członkowskie do wprowadzenia odstępstw od art. 4 ust. 1 dyrektywy 2000/29/WE w odniesieniu do roślin Chamaecyparis Spach, Juniperus L. oraz Pinus L., innych niż owoce i nasiona, pochodzących z Japonii, w ograniczonym okresie i z zastrzeżeniem określonych warunków.
(2)

W rozporządzeniu (WE) nr 883/2004, na mocy którego powołano Komitet Doradczy ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego, nie określono kadencji członków i zastępców członków. Rada powinna zatem w swojej decyzji w sprawie mianowania członków i zastępców członków określić ich kadencję. Aby uniknąć wszelkich niepotrzebnych obciążeń administracyjnych, kadencja ta powinna być wystarczająco długa, z uwzględnieniem faktu, że komitety doradcze tego rodzaju zwyczajowo spotykają się tylko raz lub dwa razy do roku. Zbyt częste wymiany pełnych składów Komitetu byłyby możliwe do uniknięcia dzięki ustaleniu kadencji na okres pięciu lat,