ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(4)

Powyższe państwa członkowskie przedstawiły prognozy rocznego budżetu na lata 2009–2010 zgodnie z art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1078/2008 z dnia 3 listopada 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 861/2006 (4). Komisja poddała ocenie prognozy rocznego budżetu państw członkowskich zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1078/2008, biorąc pod uwagę programy krajowe zatwierdzone zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 199/2008.
2.

Inne przepisy dotyczące SIS: a) decyzje komitetu wykonawczego ustanowionego na mocy konwencji z Schengen: decyzja komitetu wykonawczego z dnia 15 grudnia 1997 r. zmieniająca rozporządzenie finansowe w sprawie systemu C.SIS (SCH/Com-ex (97) 35) (1); b) deklaracje komitetu wykonawczego ustanowionego na mocy konwencji z Schengen: (i) deklaracja komitetu wykonawczego z dnia 18 kwietnia 1996 r. w sprawie definicji cudzoziemca (SCH/Com-ex (96) decl. 5) (2); (ii) deklaracja komitetu wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie struktury SIS (SCH/Com-ex (99) decl. 2 rev) (3); c) inne akty prawne: (i) decyzja Rady 2000/265/WE z dnia 27 marca 2000 r. w sprawie ustanowienia rozporządzenia finansowego regulującego aspekty budżetowe zarządzania, przez zastępcę sekretarza generalnego Rady, umowami zawartymi przez niego, w imieniu niektórych państw członkowskich, dotyczącymi zainstalowania i funkcjonowania infrastruktury łączności dla środowiska Schengen, Sisnet (4); (ii) podręcznik SIRENE (5), (iii) rozporządzenie Rady (WE) nr 871/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. dotyczące wprowadzenia niektórych nowych funkcji systemu informacyjnego Schengen, włączając walkę z terroryzmem (6), oraz wszelkie późniejsze decyzje o terminie zastosowania tych funkcji; (iv) decyzja Rady 2005/211/WSiSW z dnia 24 lutego 2005 r. dotycząca wprowadzenia kilku nowych funkcji do systemu informacyjnego Schengen, w tym związanych z walką z terroryzmem (7), oraz wszelkie późniejsze decyzje o terminie zastosowania tych funkcji; (v) rozporządzenie (WE) nr 1160/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 lipca 2005 r. zmieniające konwencję wykonawczą do układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach, w zakresie dostępu służb odpowiedzialnych w państwach członkowskich za wydawanie świadectw rejestracji pojazdów do systemu informacyjnego Schengen (8); (vi) art. 5 ust. 4 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) oraz przepisy jego tytułu II i załączniki do niego dotyczące systemu informacyjnego Schengen (9); (vii) rozporządzenie Rady (WE) nr 1104/2008 z dnia 24 października 2008 r. w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (10); (viii) decyzja Rady 2008/839/WSiSW z dnia 24 października 2008 r. w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (11).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 166/16

DECYZJA RADY

z dnia 24 czerwca 2010 r.

w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Radą Ministrów Republiki Albanii dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych

(2010/364/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) oraz art. 218 ust. 8 akapit pierwszy,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

(2) Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty umowę z Republiką Albanii dotyczącą pewnych aspektów usług lotniczych (zwaną dalej „umową”) zgodnie z mechanizmami i dyrektywami zawartymi w załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

(3) Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty dnia 5 maja 2006 r., z zastrzeżeniem możliwości zawarcia jej w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady 2006/716/WE (1).

(4) W następstwie wejścia w życie Traktatu z Lizbony w dniu 1 grudnia 2009 r., Unia Europejska powinna notyfikować Republice Albanii, że Unia Europejska zastąpiła Wspólnotę Europejską oraz jest jej następcą prawnym.

(5) Umowa powinna zostać zatwierdzona,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Umowa między Wspólnotą Europejską a Radą Ministrów Republiki Albanii dotycząca pewnych aspektów usług lotniczych zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii (2).

Artykuł 2

Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby uprawnionej do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 8 ust. 1 umowy oraz do przekazania następującego oświadczenia:

„W następstwie wejścia w życie Traktatu z Lizbony dnia 1 grudnia 2009 r., Unia Europejska zastąpiła Wspólnotę Europejską i jest jej następcą prawnym, w związku z czym od tej daty wykonuje wszelkie prawa i ponosi wszelkie obowiązki Wspólnoty Europejskiej. Z tego względu odniesienia w tekście umowy do »Wspólnoty Europejskiej« uznaje się, w odpowiednich przypadkach, za odniesienia do »Unii Europejskiej«.”

Sporządzono w Luksemburgu dnia 24 czerwca 2010 r. W imieniu Rady J. BLANCO LÓPEZ Przewodniczący

(1) Dz.U. L 294 z 25.10.2006, s. 51.

(2) Umowa między Wspólnotą Europejską a Radą Ministrów Republiki Albanii dotycząca pewnych aspektów usług lotniczych została opublikowana w Dz.U. L 294 z 25.10.2006, s. 52 wraz z decyzją w sprawie jej podpisania.
(94)

Z przedstawionych poniżej fragmentów dokumentu Heads of Agreement wynika, że przedsiębiorstwo Q-Cells odgrywało istotną rolę w kontekście funkcjonowania spółki joint venture. „It is anticipated that because the facility will be located in Germany near Q’s current operations, that Q will be a major source of transferred and seconded employees for JVCo. In addition, initially Q will take primary responsibility for recruiting new employees for the facility.” [Ze względu na fakt, że zakład produkcyjny w Niemczech zostanie zlokalizowany w pobliżu obecnych zakładów należących do Q, spółka ta będzie prawdopodobnie stanowić istotne źródło przejmowanych i delegowanych pracowników JVCo. Ponadto Q przejmie w początkowym okresie główną odpowiedzialność za zatrudnienie nowych pracowników zakładu produkcyjnego.] „JVCo may outsource to a Party on a permanent or temporary basis, certain services (Infrastructure, management, operational and technology support and development, etc.) that can be provided by a party to JVCo on a more cost effective basis than if JVCo were to provide such services itself. In particular for the early phases of JVCo, both Parties commit to enter into agreements to supply necessary services to JVCo for a period of at least 2 years, until JVCo is in a position to function cost effectively without this support from its owner entities.” [JVCo może na stałe lub tymczasowo przekazać jednemu z partnerów realizację określonych usług (w zakresie infrastruktury, zarządzania, wsparcia operacyjnego i technologicznego oraz rozwoju), które partner może świadczyć na bardziej korzystnych warunkach finansowych niż JVCo. Obaj partnerzy zobowiązują się – w szczególności w początkowej fazie działalności JVCo – zawierać porozumienia dotyczące świadczenia niezbędnych usług na rzecz JVCo na okres co najmniej dwóch lat aż do momentu, w którym JVCo będzie w stanie prowadzić efektywną pod względem kosztów działalność bez tego rodzaju wsparcia ze strony swoich właścicieli.] „For example, it is anticipated that because of the proximity of the JVCo facility to Q, that Q will be in a position to effectively provide JVCo with infrastructure services until such time as JVCo is able to provide such services independently.” [I tak na przykład przyjmuje się, że Q z uwagi na geograficzną bliskość zakładów JVCo będzie w stanie świadczyć na rzecz JVCo usługi w zakresie infrastruktury aż do momentu, w którym JVCo samo przejmie realizację tego rodzaju usług.]
(60)

Wyłączenia przewidziane w art. 87 ust. 2 Traktatu WE nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie. Co do wyłączeń przewidzianych w art. 87 ust. 3 Traktatu WE, w związku z tym, że głównym celem pomocy jest przywrócenie długoterminowej rentowności przedsiębiorstwa, można zastosować jedynie wyłączenie przewidziane w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu WE, które przewiduje możliwość przyznania pomocy przeznaczonej na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. Pomoc może być uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem w myśl art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu WE wyłącznie wówczas, gdy spełnione są warunki określone w Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw.
(2)

Wniosek dotyczy również wprowadzenia do obrotu produktów innych niż żywność i pasza zawierających kukurydzę MON 88017 x MON 810 lub składających się z niej, do takich samych zastosowań jak każda inna kukurydza, z wyjątkiem uprawy. Dlatego też do wniosku, zgodnie art. 5 ust. 5 i art. 17 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, załączono dane i informacje wymagane na podstawie załączników III i IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/18/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylającej dyrektywę Rady 90/220/EWG (2), a także informacje i ustalenia dotyczące oceny ryzyka przeprowadzonej według zasad określonych w załączniku II do dyrektywy 2001/18/WE. Wniosek zawiera również plan monitorowania skutków dla środowiska zgodny z załącznikiem VII do dyrektywy 2001/18/WE.
(8)

Zgodnie z art. 1 Protokołu nr 13 w sprawie kryteriów konwergencji („Protokół”), kryterium stabilności cen, o którym mowa w art. 140 ust. 1 tiret pierwsze Traktatu, oznacza, że państwo członkowskie ma trwały poziom stabilności cen, a średnia stopa inflacji, odnotowana w ciągu jednego roku poprzedzającego badanie, nie przekracza o więcej niż 1,5 punktu procentowego stopy inflacji w trzech państwach członkowskich o najbardziej stabilnych cenach. Na potrzeby kryterium stabilności cen inflacja jest mierzona za pomocą zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych zdefiniowanych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2494/95 z dnia 23 października 1995 r. dotyczącym zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych (9). W celu oceny, czy kryterium stabilności cen zostało spełnione, inflacja w poszczególnych państwach członkowskich została zmierzona jako procentowa zmiana średniej arytmetycznej 12 wskaźników miesięcznych w stosunku do średniej arytmetycznej 12 wskaźników miesięcznych w poprzednim okresie. W sprawozdaniach Komisji i EBC jako wartość referencyjna przyjęta została zwykła średnia arytmetyczna stóp inflacji trzech państw członkowskich o najbardziej stabilnych cenach powiększona o 1,5 punktu procentowego. Wyliczono, że w okresie jednego roku do marca 2010 r. włącznie wartość referencyjna inflacji wynosiła 1,0 %; trzema państwami członkowskimi o najbardziej stabilnych cenach były Portugalia, Estonia i Belgia, ze stopami inflacji wynoszącymi odpowiednio – 0,8 %, – 0,7 % i – 0,1 %. W obecnej sytuacji gospodarczej, charakteryzującej się znacznym i powszechnym szokiem negatywnym, gdy wiele państw odnotowuje ujemne stopy inflacji, wydaje się uzasadnione, aby z grupy państw o najbardziej stabilnych cenach wykluczyć te państwa, których średnia stopa inflacji znacznie się różni od średniej inflacji w strefie euro (0,3 % w marcu 2010 r.) – co jest zgodne z precedensem ujętym w sprawozdaniu z konwergencji za 2004 r. – jako że te nietypowe państwa nie mogą być w sposób zasadny uznane za państwa o najbardziej stabilnych cenach, a uwzględnienie ich miałoby poważny wpływ na wartość referencyjną i, tym samym, rzetelność tego kryterium. W marcu 2010 r. podejście to prowadzi to wyłączenia Irlandii, jedynego państwa ze średnią 12-miesięczną stopą inflacji (na poziomie – 2,3 % w marcu 2010 r.) bardzo znacznie odbiegającą od inflacji w strefie euro i w innych państwach członkowskich, co było odzwierciedleniem przede wszystkim poważnego pogorszenia koniunktury gospodarczej.
(1)

W dniu 17 kwietnia 2007 r. przedsiębiorstwo Syngenta Seeds S.A.S. zwróciło się do Komisji w imieniu Syngenta Crop Protection AG, zgodnie z art. 5, 11, 17 i 23 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, z wnioskiem o odnowienie zezwolenia na kontynuowanie obrotu istniejącą żywnością i składnikami żywności wyprodukowanymi z kukurydzy Bt11 (w tym dodatkami do żywności) oraz o odnowienie zezwolenia na kontynuowanie obrotu istniejącymi paszami zawierającymi kukurydzę Bt11, składającymi się z niej lub z niej wyprodukowanymi (w tym dodatkami paszowymi i materiałami paszowymi) oraz produktami innymi niż żywność i pasze, zawierającymi kukurydzę Bt11 i z niej się składającymi, z wyjątkiem uprawy („wniosek”), o których uprzednio powiadomiono zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. a) i b) oraz art. 20 ust. 1 lit. a) i b) wspomnianego rozporządzenia. Wniosek odnosi się również do odnowienia zezwolenia na wprowadzenie do obrotu żywności i składników żywności dopuszczonych do obrotu na podstawie decyzji Komisji 2004/657/WE z dnia 19 maja 2004 r. zezwalającej na sprzedaż na rynku słodkiej kukurydzy zmodyfikowanej genetycznie zgodnie z linią Bt11 jako nowego produktu spożywczego lub nowego składnika produktu spożywczego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady (2). W swym wniosku przedsiębiorstwo Syngenta Seeds S.A.S. zwróciło się także o dopuszczenie do obrotu żywności i składników żywności zawierających kukurydzę pastewną Bt11 lub z niej się składających, które nigdy nie zostały dopuszczone do obrotu w Unii.
(5)

W tych okolicznościach Grecja, Hiszpania, Włochy, Luksemburg, Węgry, Austria, Rumunia i Słowenia w pismach z dnia 28 lipca 2008 r. wystąpiły z wnioskiem do Komisji, wskazując, że zamierzają ustanowić między sobą wzmocnioną współpracę w dziedzinie prawa właściwego dla spraw małżeńskich, i zwracając się do Komisji o przedłożenie odpowiedniego wniosku Radzie. Identyczny wniosek skierowała do Komisji Bułgaria w piśmie z dnia 12 sierpnia 2008 r. Francja przyłączyła się do wniosku pismem z dnia 12 stycznia 2009 r., Niemcy – pismem z dnia 15 kwietnia 2010 r., Belgia – pismem z dnia 22 kwietnia 2010 r., Łotwa – pismem z dnia 17 maja 2010 r., Malta – pismem z dnia 31 maja 2010 r. oraz Portugalia podczas posiedzenia Rady w dniu 4 czerwca 2010 r. W dniu 3 marca 2010 r. Grecja wycofała swój wniosek. Ogółem chęć podjęcia wzmocnionej współpracy zgłosiło czternaście państw członkowskich.
—

na zamówienia publiczne (wykonanie w formie bezpośredniego zarządzania scentralizowanego) (1.3): — wykorzystanie umowy ramowej do opracowania narzędzi służących propagowania kwestii zdrowia zwierząt i zasad strategii w zakresie zdrowia zwierząt w ramach kampanii informacyjnej Światowego Roku Weterynarii 2011 maksymalnie do kwoty 1 100 000 EUR, — realizacja wzajemnego subdelegowania przez DG ds. Zdrowia i Konsumentów oraz DG ds. Rozszerzenia w drodze pisemnego porozumienia pomiędzy tymi dwoma dyrekcjami zgodnie z art. 7 przepisów wewnętrznych, dotyczącego wkładu w celu umożliwienia administratorom państw członkowskich dostępu do bazy danych Vetlex maksymalnie do kwoty 75 000 EUR, — wykorzystanie umowy ramowej do badania mającego na celu zgromadzenie dostępnych informacji dotyczących wpływu klonowania na zdrowie i dobrostan zwierząt gospodarskich maksymalnie do kwoty 50 000 EUR, — wykorzystanie umów ramowych do hostingu, utrzymania i rozwoju zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego TRACES (eksperckiego systemu kontroli handlu) maksymalnie do kwoty 2 210 000 EUR, — wykorzystanie umowy ramowej do badań, publikacji i rozpowszechniania informacji w celu wsparcia strategii w dziedzinie dobrostanu zwierząt maksymalnie do kwoty 600 000 EUR, — wykorzystanie umowy ramowej do badania mającego na celu ocenę gotowości UE wobec głównych zagrożeń dla zdrowia zwierząt i wzmocnienia unijnej sieci szybkiego reagowania w tym obszarze maksymalnie do kwoty 200 000 EUR, — wykorzystanie umowy ramowej do aktualizacji systemu zgłaszania chorób zwierzęcych (ADNS) wraz z niezbędnymi ulepszeniami technicznymi maksymalnie do kwoty 500 000 EUR.
62.

W ostatnich latach kwestia wykrywania gazów szlachetnych nabrała dużego znaczenia, zwłaszcza w kontekście dwóch prób jądrowych przeprowadzonych przez Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną w 2006 i 2009 r. Rozwijanie zdolności w tym zakresie, zwłaszcza do celów przeprowadzania inspekcji na miejscu, stanowi zatem kluczowy element zapewniający funkcjonowanie w przyszłości kontroli zgodności z CTBT. Przeprowadzone w ostatnich latach ćwiczenia w zakresie przeprowadzania inspekcji na miejscu, takie jak zintegrowane ćwiczenie w terenie w 2008 r. (IFE08) w Kazachstanie, wstępny ogólny test sprzętu do wykrywania promieniotwórczego ksenonu w 2006 r., a także eksperyment dotyczący gazów szlachetnych (NG09), przeprowadzony na Słowacji jesienią 2009 r., stały się źródłem wartościowych doświadczeń operacyjnych, jeśli chodzi o wymogi systemu OSI XeFDS. Na podstawie wyników analiz opracowanych po przeprowadzeniu wspomnianych ćwiczeń stało się jasne, że istniejące systemy wykrywania gazów szlachetnych nie spełnią specyficznych dla działania w terenie warunków, z którymi można się spotkać podczas faktycznego przeprowadzania inspekcji na miejscu (1). Stwierdzono, że istnieją trzy główne przyczyny techniczne takiego stanu rzeczy: — Jeśli chodzi o ilość próbek, z technik pobierania próbek gazu zawartego w glebie wynika, że konieczne jest przetwarzanie od 10 do 30 próbek dziennie. Jeżeli podczas inspekcji na miejscu pobieraniem próbek gazu w stanie wolnym i zawartego w glebie mogą się zajmować nawet cztery zespoły, to jedna jednostka analityczna, która dysponuje tylko dwoma czujnikami, nie jest w stanie zbadać takiej ilości próbek. Jest to zasadnicze utrudnienie odnoszące się do wszystkich metod wykrywania gazów szlachetnych. — Doświadczenie płynące z ćwiczenia IFE08 pokazało, że potrzeby operacyjne w zakresie inspekcji na miejscu bazują na szczelnym i zamkniętym łańcuchu nadzoru. — Niezbędne okazuje się zmniejszenie wagi i objętości systemu wykrywania gazów szlachetnych stosowanego podczas inspekcji na miejscu, ze względu na rygorystyczne rozwiązania logistyczne i prawdopodobieństwo przeprowadzenia operacji w odległych lokalizacjach i w trudnych warunkach klimatycznych, a także ze względu na utrudnienia wynikające z ograniczonego dostępu do energii. Szczególny nacisk należy położyć na to, żeby konstrukcja systemu zapewniała jego wysoką odporność na warunki zewnętrzne, w których będzie on działał w terenie.
(3)

Mandat SPUE należy przedłużyć do dnia 28 lutego 2011 r. lub do czasu, gdy Rada uzna – na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej „WP”) – że w ramach Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych wyznaczono stosowne zadania, odpowiadające zadaniom określonym w decyzji 2010/109/WPZiB i podejmie decyzję o zakończeniu mandatu.
b)

wzmocnienie partnerstwa UE-UA we wszystkich obszarach przedstawionych w strategii UE dotyczącej Afryki, co przyczyni się do rozwoju i wdrożenia strategii UE dotyczącej Afryki we współpracy partnerskiej z UA, z poszanowaniem zasady samodzielnej odpowiedzialności Afryki, przy ściślejszej współpracy z przedstawicielami Afryki na forach wielostronnych i koordynacji z partnerami wielostronnymi;
(3)

Mandat SPUE należy przedłużyć do dnia 28 lutego 2011 r. lub do czasu, gdy Rada uzna – na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej „WP”) – że w ramach Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych wyznaczono stosowne zadania, odpowiadające zadaniom określonym w decyzji 2010/107/WPZiB, i podejmie decyzję o zakończeniu mandatu.
(3)

Mandat SPUE należy przedłużyć do dnia 28 lutego 2011 r. lub do czasu, gdy Rada uzna, na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej „WP”), że w ramach Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych wyznaczono stosowne zadania, odpowiadające zadaniom określonym w decyzji 2010/156/WPZiB, i podejmie decyzję o zakończeniu mandatu,
(5)

Artykuł 38 ust. 2 zharmonizowanych warunków przewiduje jednak, iż uczestnicy zgadzają się, że każdy BC jest uprawniony do ujawniania informacji o płatnościach odnoszących się do uczestnika, uzyskanych w trakcie działania danego komponentu systemu TARGET2, o ile ujawnienie informacji nie jest sprzeczne z prawem właściwym: (i) innym BC lub osobom trzecim zaangażowanym w obsługę techniczną systemu TARGET2, w zakresie, w jakim jest to niezbędne dla sprawnego funkcjonowania systemu TARGET2, jak również (ii) organom państw członkowskich i Unii sprawującym nadzór ostrożnościowy i systemowy, w zakresie, w jakim jest to potrzebne do wykonywania ich zadań publicznych.
1.

W przypadku działań w ramach współpracy między Stronami postępowanie w sprawach związanych z własnością intelektualną wynikającą ze wspólnych badań, tj. badań wspieranych przez obie Strony, ustala się w Planie Zarządzania Technologią (TMP) zgodnie z następującymi zasadami: a) Strony powiadamiają się wzajemnie w rozsądnym czasie o wszelkich prawach własności intelektualnej powstałych na podstawie niniejszej Umowy lub odpowiednich uzgodnień wykonawczych; b) o ile nie uzgodniono inaczej, prawa i korzyści związane z własnością intelektualną powstałe podczas wspólnych badań mogą być wykorzystywane przez każdą ze Stron bez ograniczenia terytorialnego; c) każda Strona ubiega się w odpowiednim czasie o ochronę własności intelektualnej, w stosunku do której na podstawie TMP uzyskuje prawa i korzyści; d) każda Strona posiada bez prawa wyłączności nieodwołalną i nieodpłatną licencję na używanie, wyłącznie w celach badawczych, wszelkiej własności intelektualnej powstałej na podstawie niniejszej Umowy; oraz e) zaproszeni naukowcy uczestniczący w tworzeniu własności intelektualnej otrzymują prawa do własności intelektualnej i części opłat licencyjnych uzyskanych przez instytucje przyjmujące z tytułu licencjonowania takich praw własności intelektualnej zgodnie z polityką instytucji przyjmującej. Każda ze Stron zapewnia zaproszonym naukowcom warunki dotyczące przyznawania wyżej wymienionych praw własności intelektualnej i udziału w przychodach z opłat licencyjnych nie mniej korzystne niż te zapewnione jej własnym obywatelom. Dodatkowo każdy zaproszony naukowiec uznany za odkrywcę ma prawo do takiego samego traktowania jak obywatel Strony przyjmującej w odniesieniu do nagród, premii, korzyści lub innych form wynagrodzenia, zgodnie z polityką instytucji przyjmującej i odpowiednimi przepisami Stron dotyczącymi tej kwestii.