ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 13/55

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/59

z dnia 19 stycznia 2016 r.

ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości, których dotyczą wnioski o pozwolenie na przywóz złożone w okresie od dnia 1 do dnia 7 stycznia 2016 r. w ramach kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 341/2007 na czosnek

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188 ust. 1 i 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 341/2007 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz czosnku.

(2) Ilości, których dotyczą wnioski o pozwolenie na przywóz typu „A”, złożone w ciągu pierwszych siedmiu dni kalendarzowych miesiąca stycznia 2016 r., w odniesieniu do podokresu od dnia 1 marca 2016 r. do dnia 31 maja 2016 r., są w przypadku niektórych kontyngentów większe niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz typu „A”, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3).

(3) W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o pozwolenie na przywóz typu „A”, złożone w odniesieniu do podokresu od dnia 1 marca 2016 r. do dnia 31 maja 2016 r. na podstawie rozporządzenia (WE) nr 341/2007, ustala się współczynnik przydziału określony w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 19 stycznia 2016 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Jerzy PLEWA Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 341/2007 z dnia 29 marca 2007 r. otwierające i ustanawiające zarządzanie kontyngentami taryfowymi i wprowadzające system pozwoleń na przywóz i świadectw pochodzenia czosnku i niektórych innych produktów rolniczych przywożonych z krajów trzecich (Dz.U. L 90 z 30.3.2007, s. 12).

(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13).
(6)

Decyzją Komitetu Wykonawczego SCH/Com-ex (99) 11, rev. 2 (8) przyjęto porozumienie o współpracy w zakresie zwalczania przestępstw i wykroczeń w ruchu drogowym. Porozumienie to zostało zawarte pomiędzy niektórymi państwami członkowskimi, a także z dwoma państwami trzecimi (Islandią i Norwegią). Nie jest to zatem część dorobku Schengen. Ponadto porozumienie to nie weszło nigdy w życie i żadne z państw członkowskich nie złożyło w myśl art. 20 ust. 3 tego porozumienia oświadczenia dotyczącego stosowania tego porozumienia w stosunkach między tymi państwami członkowskim, które je ratyfikowały. A zatem decyzja ta jest bezprzedmiotowa i powinna zostać uchylona.
(2)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 68/2009 (2) wprowadzono adapter jako rozwiązanie tymczasowe do dnia 31 grudnia 2013 r., by umożliwić instalowanie tachografów w pojazdach kategorii M1 i N1 zgodnie z załącznikiem I B do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85.
(10)

Decyzją Komitetu Wykonawczego SCH/Com-ex (98) 37 def. 2 (15) określono środki mające na celu ustanowienie zintegrowanego podejścia do intensyfikacji walki z nielegalną migracją. Środki te zostały wprowadzone w życie decyzją Grupy Centralnej z dnia 27 października 1998 r. w sprawie przyjęcia środków do walki z nielegalną imigracją (SCH/C (98) 117). Decyzje te stały się nieaktualne po wejściu w życie rozporządzenia Rady (WE) nr 377/2004 (16), w którym ustanawia się wspólne ramy w zakresie delegowania oficerów łącznikowych ds. imigracji do państw trzecich, rozporządzenia (WE) nr 562/2006, w którym wprowadza się szereg wspólnych środków dotyczących kontroli na granicach zewnętrznych i decyzji Rady 2009/371/WSiSW (17) powierzającej Europolowi określone zadania dotyczące wymiany informacji, w tym informacji na temat przeciwdziałania nieuregulowanej migracji.
1)

w art. 3 wprowadza się następujące zmiany: a) pkt 6 otrzymuje brzmienie: „6) »działalność połowowa« oznacza połowy, w tym wspólne czynności połowowe, przetwórstwo ryb, przeładunek lub wyładunek zasobów rybnych lub uzyskanych z nich produktów oraz każdą inną działalność handlową związaną z połowami lub przygotowaniami do nich, w tym pakowanie, transportowanie, pobieranie paliwa lub uzupełnianie zapasów;”; b) pkt 10 otrzymuje brzmienie: „10) »statek kraju niebędącego umawiającą się stroną« oznacza każdy statek zaangażowany w działalność połowową, który nie pływa pod banderą jednej z umawiających się stron, w tym statki, w stosunku do których istnieją uzasadnione podejrzenia, że nie mają przynależności państwowej;”; c) pkt 13 otrzymuje brzmienie: „13) »port« oznacza każde miejsce na brzegu wykorzystywane do wyładunku lub do celów świadczenia usług związanych z połowami lub usług pomocniczych w odniesieniu do połowów bądź miejsce na brzegu lub w jego pobliżu wyznaczone przez umawiającą się stronę do przeładunku zasobów rybnych;”;
(3)

Z powiadomień przesłanych zgodnie z art. 8 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1273/2011 wynika, że w odniesieniu do kontyngentów o numerach porządkowych 09.4112 – 09.4116 – 09.4117 – 09.4118 – 09.4119 i 09.416 wnioski złożone w ciągu pierwszych dziesięciu dni roboczych stycznia 2016 r., zgodnie z art. 4 ust. 1 wymienionego rozporządzenia wykonawczego, odnoszą się do ilości większej niż ilość dostępna. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wniosek dotyczący danych kontyngentów, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 19/28

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/91

z dnia 26 stycznia 2016 r.

zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 2368/2002 wprowadzające w życie system certyfikacji procesu Kimberley dla handlu międzynarodowego surowcem diamentowym

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2368/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. wprowadzające w życie system certyfikacji procesu Kimberley dla handlu międzynarodowego surowcem diamentowym (1), w szczególności jego art. 19,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Artykuł 19 rozporządzenia (WE) nr 2368/2002 wprowadza wykaz organów wspólnotowych w aktualizowanym przez Komisję załączniku III.

(2) Bułgaria przesłała Komisji pismo informujące o swoim zamiarze zaprzestania utrzymywania organu unijnego w Bułgarii zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2368/2002.

(3) Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 2368/2002.

(4) Środki ustanowione w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu, o którym mowa w art. 22 rozporządzenia (WE) nr 2368/2002,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 2368/2002 zastępuje się załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 26 stycznia 2016 r. W imieniu Komisji Federica MOGHERINI Wiceprzewodniczący

(1) Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 28.
7.1.

PWZ Klaster zintegrowanych, zarezerwowanych obiektów infrastruktury transportowej o wielkości podlegającej regulacji, wraz z powiązanymi urządzeniami do przesyłu co najmniej 10 bcm/rok gazu z nowych źródeł w regionie Morza Kaspijskiego przez Azerbejdżan, Gruzję i Turcję na rynki unijne w Grecji i we Włoszech, obejmujący jeden lub więcej spośród następujących PWZ: 7.1.1. Gazociąg do UE z Turkmenistanu i Azerbejdżanu przez Gruzję i Turcję [obecnie znany jako połączenie »Gazociągu transkaspijskiego« (TCP), »Rozbudowy gazociągu południowokaukaskiego« (SCP- (F)X) oraz »Transanatolijskiego rurociągu gazu ziemnego« (TANAP)] 7.1.2. Tłocznia gazu w Kipi (EL) 7.1.3. Gazociąg z Grecji do Włoch przez Albanię i Adriatyk [obecnie znany pod nazwą »Gazociągu transadriatyckiego« (TAP)] 7.1.4. System gazociągów z Grecji do Włoch [obecnie znany pod nazwą »rurociąg Posejdon«] 7.1.5. Nie uznaje się już za PWZ 7.1.6. Stacje pomiaru i regulacji na potrzeby połączenia greckiego systemu przesyłowego z TAP 7.1.7. Rurociąg Komotini–Thesprotia (EL)
(1)

W art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 978/2012 określono szczegółowe kryteria kwalifikowalności dotyczące przyznania krajowi składającemu wniosek preferencji taryfowych w ramach szczególnego rozwiązania motywacyjnego dotyczącego zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów (GSP+). Do tego celu dany kraj musi być uznany za podatny na zagrożenia. Powinien on ratyfikować wszystkie konwencje wymienione w załączniku VIII do rozporządzenia (UE) nr 978/2012, a najnowsze dostępne wnioski właściwych organów monitorujących nie powinny stwierdzać poważnego naruszenia skutecznego wykonania którejkolwiek z tych konwencji. W odniesieniu do żadnej z odpowiednich konwencji kraj ten nie powinien złożyć zastrzeżenia, zakazanego przez którąkolwiek z tych konwencji lub które do celów art. 9 rozporządzenia (UE) nr 978/2012 uznawane jest za niezgodne z przedmiotem i celem konwencji. Powinien on bez zastrzeżeń zaakceptować wymogi w zakresie sprawozdawczości nałożone każdą konwencją i podjąć wiążące zobowiązania określone w art. 9 ust. 1 lit. d), e) i f) rozporządzenia (UE) nr 978/2012.
(9)

Komisja uważa jednak, że benzowyndiflupyr jest substancją kwalifikującą się do zastąpienia zgodnie z art. 24 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Benzowyndiflupyr jest substancją trwałą i toksyczną zgodnie z, odpowiednio, pkt 3.7.2.1 i 3.7.2.3 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, zważywszy, że okres półtrwania w glebie i osadach wód słodkich jest dłuższy niż 120 dni, a najwyższe stężenie, przy którym nie obserwuje się szkodliwych zmian w wyniku długotrwałego narażenia u organizmów słodkowodnych, jest mniejsze niż 0,01 mg/l. Benzowyndiflupyr spełnia tym samym warunek określony w pkt 4 tiret drugie załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.
(2)

Artykuł 4 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/98 przewiduje odstępstwo od obowiązku wyładunku tuńczyka błękitnopłetwego poniżej minimalnej wielkości określonej w art. 9 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 302/2009 (3). Minimalna wielkość określona w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 302/2009 wynosi 30 kg lub 115 cm. W art. 9 ust. 2 i 8 tego rozporządzenia przewidziane są jednak inne minimalne wielkości dla tuńczyka błękitnopłetwego poławianego (i) we wschodnim Atlantyku przez statki do połowu wędziskami i taklami oraz statki do połowu wędami holowanymi; (ii) w Adriatyku do celów hodowlanych; oraz (iii) w Morzu Śródziemnym w ramach tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego świeżych ryb statkami do połowu wędziskami i taklami, statkami do połowu taklami i statkami do połowu ręcznego bez wędziska. Należy zmienić art. 4 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/98 w celu włączenia minimalnych rozmiarów poniżej 30 kg lub 115 cm określonych w art. 9 ust. 2 i 8 rozporządzenia (WE) nr 302/2009.
(1)

W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 798/2008 (3) ustanowiono wymogi w zakresie wystawiania świadectw weterynaryjnych dotyczących przywozu do Unii oraz tranzytu przez Unię, w tym składowania podczas tranzytu, drobiu i produktów drobiowych („towary”). Rozporządzenie to stanowi, że towary mogą być przywożone do Unii i przewożone tranzytem przez jej terytorium jedynie z państw trzecich, terytoriów, stref lub grup wyszczególnionych w kolumnach 1 i 3 tabeli w części 1 załącznika I do tego rozporządzenia.
(10)

Ocena ryzyka dotycząca odnowienia zatwierdzenia iprowalikarbu opiera się na ograniczonej liczbie reprezentatywnych zastosowań, co jednak nie ogranicza zastosowań, w odniesieniu do których mogą zostać dopuszczone środki ochrony roślin zawierające iprowalikarb. Nie należy zatem utrzymywać ograniczenia do zastosowań w charakterze środka grzybobójczego. Zgodnie z art. 20 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 13 ust. 4 należy odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011.
(9)

Komisja uważa jednak, że lambda-cyhalotryna jest substancją kwalifikującą się do zastąpienia zgodnie z art. 24 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Dopuszczalny poziom narażenia operatora (AOEL) jest znacznie niższy niż w przypadku większości zatwierdzonych substancji czynnych w grupie środków owadobójczych. Lambda-cyhalotryna jest ponadto substancją wykazującą zdolność do biokumulacji i toksyczną zgodnie z, odpowiednio, pkt 3.7.2.2 i 3.7.2.3 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, zważywszy, że współczynnik biokoncentracji jest większy niż 2000, a długoterminowe stężenie, przy którym nie obserwuje się szkodliwych zmian w przypadku organizmów słodkowodnych, jest mniejsze niż 0,01 mg/l. Lambda-cyhalotryna spełnia tym samym warunki określone w pkt 4 tiret pierwsze i drugie załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.
3)

dodaje się art. 53a w brzmieniu: „Artykuł 53a Przesunięcia funduszy między środkami 1. Nie naruszając wymogów określonych w rozdziale I tytuł IV rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o wykorzystaniu kwot zgłoszonych zgodnie z pkt 3 lit. i) załącznika I do niniejszego rozporządzenia do celów finansowania jednego lub kilku innych środków wsparcia przewidzianych w rozdziale I tytuł IV rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 w odniesieniu do tego samego roku składania wniosków. Przesunięcie takie nie powinno powodować, że środki wsparcia zgłoszone Komisji zgodnie z art. 54 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 oraz art. 67 ust. 1 i 2 niniejszego rozporządzenia stają się bezprzedmiotowe. 2. Gdy powierzchnia lub liczba zwierząt kwalifikujących się do uzyskania pomocy w ramach środka dobrowolnego wsparcia związanego z produkcją w danym roku składania wniosków jest równa z limitem ilościowym, o którym powiadomiono zgodnie z pkt 3 lit. j) załącznika I do niniejszego rozporządzenia, lub przewyższa ten limit, przeniesienie funduszy do tego środka z jakiegokolwiek innego środka (środków) wsparcia nie jest możliwe. 3. Gdy powierzchnia lub liczba zwierząt kwalifikujących się do uzyskania pomocy w ramach środka dobrowolnego wsparcia związanego z produkcją w danym roku składania wniosków jest niższa niż limit ilościowy, o którym powiadomiono zgodnie z pkt 3 lit. j) załącznika I do niniejszego rozporządzenia, przesunięcie funduszy nie skutkuje zmniejszeniem kwoty wsparcia na jednostkę do poziomu niższego niż stosunek między kwotą określoną na finansowanie zgłoszoną zgodnie z pkt 3 lit. i) tego załącznika a limitem ilościowym. 4. Jeżeli państwa członkowskie przyznają wsparcie związane z produkcją w odniesieniu do roślin wysokobiałkowych, korzystając z możliwości określonej w art. 53 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, przeniesienie środków finansowych nie może spowodować, że wsparcie dostępne dla roślin wysokobiałkowych spada do poziomu poniżej 2 % rocznego pułapu krajowego określonego w załączniku II do tego rozporządzenia. 5. Decyzję o przeniesieniu funduszy między środkami wsparcia podejmuje się przed datą pierwszych płatności lub płatności zaliczkowych dla rolników w ramach dobrowolnego wsparcia związanego z produkcją. Jeżeli chodzi o przeniesienie funduszy ze środków i do środków, w przypadku których nie dokonano jeszcze płatności, decyzję taką można podjąć po tej dacie, ale nie później niż: a) w ostatnim dniu miesiąca, w którym dokonuje się pierwszych płatności lub płatności zaliczkowych dla rolników w ramach dobrowolnego wsparcia związanego z produkcją; b) w dniu 30 listopada, w przypadku gdy takich pierwszych płatności lub płatności zaliczkowych dokonuje się w okresie od dnia 16 do dnia 31 października. 6. Właściwy organ państwa członkowskiego, które zamierza podjąć decyzję o przeniesieniu funduszy między środkami wsparcia, informuje rolników o ewentualnym przeniesieniu przed datą rozpoczęcia okresu składania wniosków.”;
(2)

W Zjednoczonym Królestwie przepisy wdrażające unijne zasady dotyczące płatności bezpośrednich w Walii zostały uchylone postanowieniem sądu krajowego. W rezultacie Zjednoczone Królestwo podjęło nowe decyzje w odniesieniu do wdrażania płatności bezpośrednich w Walii i zgłosiło je Komisji. Dopilnowanie, by te nowe decyzje były zgodne z obowiązującymi ramami prawnymi oraz ogólnymi zasadami prawa Unii, leży w gestii Zjednoczonego Królestwa, należy jednak wziąć pod uwagę te nowe decyzje. Dokładniej mówiąc, ponieważ te nowe decyzje wpływają na szacunkową kwotę zmniejszenia płatności, o której mowa w art. 11 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, dla Zjednoczonego Królestwa, należy odpowiednio dostosować załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 i załącznik III do rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.
(17)

W następstwie notyfikacji dokonanej przez Zjednoczone Królestwo w dniu 24 lipca 2013 r. zgodnie z art. 10 ust. 4 akapit pierwszy zdanie pierwsze Protokołu nr 36 w sprawie postanowień przejściowych, z dniem 1 grudnia 2014 r. wspólne działania: 96/610/WSiSW, 96/699/WSiSW, 96/747/WSiSW, 96/750/WSiSW, 97/339/WSiSW, 97/372/WSiSW i 98/427/WSiSW oraz akt Rady 98/C-216/01 przestały obowiązywać Zjednoczone Królestwo na mocy art. 10 ust. 4 akapit pierwszy zdanie drugie tego protokołu. Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy zatem w przyjęciu niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do tych aktów prawnych i nie jest nim związane ani go nie stosuje. Jednak zgodnie z art. 10 ust. 4 akapit pierwszy zdanie trzecie tego protokołu decyzja ramowa 2008/978/WSiSW miała nadal zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa po jej zastąpieniu dyrektywą 2014/41/UE. A zatem, zgodnie z art. 3 i art. 4a ust. 1 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do TUE i TFUE, Zjednoczone Królestwo powiadomiło o chęci uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszego rozporządzenia,
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 45/9

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/241

z dnia 19 lutego 2016 r.

znoszące zawieszenie składania wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 891/2009 w sektorze cukru

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188 ust. 1 i ,

a także mając na uwadze, co następuje,

(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 891/2009 (2) otworzyło roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów cukrowniczych.

(2) Składanie wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz, dotyczących numeru porządkowego 09.4320, zostało zawieszone od dnia 29 września 2015 r. rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/1733 (3).

(3) W wyniku powiadomień o niewykorzystanych lub częściowo wykorzystanych pozwoleniach ilości w odniesieniu do tego numeru porządkowego są ponownie dostępne. Należy zatem znieść zawieszenie składania wniosków zgodnie z art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 891/2009.

(4) W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Znosi się zawieszenie składania wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz dotyczących numeru porządkowego 09.4320, ustanowione rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2015/1733.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 19 lutego 2016 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Jerzy PLEWA Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 891/2009 z dnia 25 września 2009 r. w sprawie otwierania niektórych wspólnotowych kontyngentów taryfowych w sektorze cukru i administrowania nimi (Dz.U. L 254 z 26.9.2009, s. 82).

(3) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1733 z dnia 28 września 2015 r. ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości objętych wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz, złożonymi od dnia 8 do dnia 14 września 2015 r., w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 891/2009 w sektorze cukru oraz zawieszające składanie wniosków o wydanie takich pozwoleń (Dz.U. L 252 z 29.9.2015, s. 40).
(1)

W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 110/2008 określono, że napoje spirytusowe należące do kategorii nr 32 „Likier” są wytwarzane w drodze aromatyzowania alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego lub destylatu pochodzenia rolniczego, lub jednego lub kilku napojów spirytusowych lub mieszaniny powyższych napojów, słodzenia i dodania wyrobów pochodzenia rolniczego lub środków spożywczych, takich jak śmietana, mleko lub inne przetwory mleczne, owoce, wino lub wino aromatyzowane. Do zachowania podstawowych cech organoleptycznych napojów spirytusowych należących do tej kategorii nie jest jednak wymagane jednoczesne aromatyzowanie i dodawanie wyrobów pochodzenia rolniczego lub środków spożywczych. Aby uzyskać produkt o cechach, które na ogół powinien posiadać likier zgodnie z oczekiwaniami konsumentów, wystarczy zastosować jeden z tych procesów. Należy zatem zezwolić na wprowadzanie do obrotu, w ramach kategorii nr 32 „Likier”, napojów spirytusowych wytwarzanych w drodze aromatyzowania alkoholu etylowego, destylatu pochodzenia rolniczego lub jednego lub kilku napojów spirytusowych lub mieszaniny powyższych napojów albo w drodze dodania do nich wyrobów pochodzenia rolniczego lub środków spożywczych.
(1)

Rozporządzeniem (WE) nr 2022/95 (2) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu objętego kodami CN 3102 30 90 i 3102 40 90 i pochodzącego z Rosji. W wyniku późniejszego dochodzenia, które wykazało absorpcję powyższego cła, środki te zmieniono na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 663/98 (3). W następstwie przeglądu wygaśnięcia oraz przeglądu okresowego odpowiednio na podstawie art. 11 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 (4), rozporządzeniem (WE) nr 658/2002 (5) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe w wysokości 47,07 EUR za tonę na przywóz azotanu amonu objętego kodami CN 3102 30 90 i 3102 40 90 i pochodzącego z Rosji. Następnie, po przeprowadzeniu na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 384/96 przeglądu okresowego dotyczącego zakresu produktu, rozporządzeniem Rady (WE) nr 945/2005 (6) nałożono ostateczne cło antydumpingowe w wysokości od 41,42 EUR za tonę do 47,07 EUR za tonę na przywóz nawozów stałych o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy, obecnie objętych kodami CN 3102 30 90, 3102 40 90, ex 3102 29 00, ex 3102 60 00, ex 3102 90 00, ex 3105 10 00, ex 3105 20 10, ex 3105 51 00, ex 3105 59 00 i ex 3105 90 20.