ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(5)

Należy podpisać Umowę w imieniu Unii oraz stosować ją – w odniesieniu do tych elementów, które wchodzą w zakres kompetencji Unii – na zasadzie tymczasowej, do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej zawarcia,
(2)

Zgodnie z art. 2b ust. 2 decyzji (WPZiB) 2015/778, gdy Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa uzna, że spełnione są odnośne warunki, operacja EUNAVFOR MED SOPHIA rozpocznie, w uzgodnionym obszarze działań, uczestniczenie we wdrożeniu na morzu pełnym u wybrzeży Libii embarga na broń nałożonego przez ONZ poprzez inspekcje statków płynących do Libii lub z tego kraju, w przypadku gdy zaistnieją uzasadnione powody, aby podejrzewać, że statki te przewożą broń lub materiały pokrewne do Libii lub z tego kraju, bezpośrednio lub pośrednio, z naruszeniem embarga na broń nałożonego na Libię, oraz poprzez stosowne działania w celu przejęcia i unieszkodliwienia takich towarów, w tym z myślą o przekierowaniu takich statków i ich załóg do odpowiedniego portu, aby ułatwić dokonanie takiego unieszkodliwienia, za zgodą państwa portu, zgodnie z odnośnymi rezolucjami Rady Bezpieczeństwa ONZ, w tym rezolucją RB ONZ nr 2292 (2016).
(5)

Porozumienie paryskie określa między innymi cel długoterminowy zgodny z dążeniem do utrzymania światowego wzrostu temperatury znacznie poniżej 2 °C w stosunku do poziomu sprzed epoki przemysłowej oraz do kontynuowania wysiłków na rzecz zatrzymania tego wzrostu na poziomie 1,5 °C w stosunku do poziomu sprzed epoki przemysłowej. Aby osiągnąć ten cel, strony będą przygotowywać, zgłaszać i utrzymywać kolejne ustalane na szczeblu krajowym wkłady.
(15)

Zwłaszcza w odniesieniu do stosowania przez Niderlandy komunikatu Komisji w sprawie elementów pomocy przy sprzedaży gruntów przez władze publiczne (4) (zwanego dalej „komunikatem w sprawie sprzedaży gruntów”), Komisja przypomniała, że wytyczne zawarte w tym komunikacie, zgodnie z deklaracją zawartą we wprowadzeniu do niego, dotyczą wyłącznie „sprzedaży gruntów i budynków będących własnością publiczną. Nie dotyczą one publicznego nabywania gruntów i budynków czy najmu lub dzierżawy gruntów i budynków przez władze publiczne. Takie transakcje mogą również zawierać elementy pomocy państwa.”
(60)

Zgodnie z pkt 49 wytycznych od państwa członkowskiego wymaga się przekazywania informacji o właściwym wdrażaniu planu restrukturyzacji poprzez regularne szczegółowe sprawozdania. W pkt 51 przewidziano mniej restrykcyjne warunki w odniesieniu do małych i średnich przedsiębiorstw, w przypadku których coroczne przekazanie kopii bilansu oraz rachunku zysków i strat uznaje się zwykle za wystarczające. Niderlandy zobowiązały się do przekazywania tych sprawozdań. Zgodnie z wytycznymi Niderlandy zobowiązały się do przesłania sprawozdania końcowego z realizacji planu restrukturyzacji.
(66)

Po trzecie, choć zgodnie z art. 27 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 882/2004 władze węgierskie mogą pobierać opłaty według stawki ryczałtowej, to nie przedstawiły one przekonującego uzasadnienia dla progresywnego charakteru opłaty z tytułu kontroli i jej struktury (zakresy i stawki opłaty). W szczególności Węgry nie przedstawiły żadnych dowodów na to, że struktura stawek progresywnych (stawki i przedziały obrotów) mająca zastosowanie do podmiotów prowadzących sklepy sprzedające towary szybko zbywalne odpowiada podobnemu schematowi progresywnemu, jaki można by zaobserwować w kosztach ponoszonych przez Krajowy Urząd Bezpieczeństwa Łańcucha Żywnościowego w związku z kontrolą odnośnych sklepów.
(2)

Tekst protokołu zmieniającego, który jest wynikiem negocjacji, należycie odzwierciedla wytyczne negocjacyjne wydane przez Radę, jako że dostosowuje on Umowę między Wspólnotą Europejską a Księstwem Monako ustanawiającą środki równoważne do tych, które zostały przewidziane w dyrektywie Rady 2003/48/WE (3) (dalej zwaną „Umową”) do najnowszych zmian na szczeblu międzynarodowym dotyczących automatycznej wymiany informacji, a mianowicie do globalnego standardu w zakresie automatycznej wymiany informacji finansowych w kwestiach podatkowych opracowanego przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD). Unia, jej państwa członkowskie i Księstwo Monako aktywnie uczestniczyły w pracach globalnego forum OECD mających na celu opracowanie i wdrożenie tego standardu. Tekst Umowy zmieniony protokołem zmieniającym stanowi podstawę prawną wdrożenia globalnego standardu w stosunkach między Unią a Księstwem Monako.
(3)

Zintegrowane wytyczne dla strategii „Europa 2020” są zgodne z konkluzjami Rady Europejskiej z dnia 17 i 18 marca 2016 r. oraz z paktem stabilności i wzrostu. Wyznaczają one dokładny kierunek, w jakim państwa członkowskie powinny zmierzać, opracowując swoje krajowe programy reform i wdrażając reformy, a także odzwierciedlają współzależności. Wytyczne dotyczące zatrudnienia powinny stanowić podstawę wszelkich zaleceń, jakie Rada może kierować do poszczególnych państw członkowskich na podstawie art. 148 ust. 4 TFUE, równolegle z zaleceniami kierowanymi do poszczególnych państw członkowskich na podstawie art. 121 ust. 2 TFUE. Wytyczne dotyczące zatrudnienia powinny stanowić również podstawę opracowywania wspólnego sprawozdania o zatrudnieniu, przesyłanego co roku przez Radę i Komisję do Rady Europejskiej.
(3)

W marcu 2010 r. na swojej 150. sesji WP.29 postanowiło ustanowić nieformalną grupę w celu wsparcia WP.29 w rozważaniu działań dotyczących przyszłego kierunku harmonizacji przepisów dotyczących pojazdów w ramach Porozumienia. W przyszłości należy zmierzać do nakłonienia szerszego grona państw i regionalnych organizacji współpracy gospodarczej do udziału w działaniach Światowego Forum oraz zwiększenia liczby Umawiających się Stron Porozumienia poprzez poprawę jego funkcjonowania i wiarygodności, zapewniając tym samym, by dalej należało do głównych międzynarodowych ram harmonizacji przepisów technicznych sektora motoryzacyjnego.
(3)

Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do TUE i do TFUE, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne. Dania nie uczestniczy we wprowadzeniu w życie niniejszej decyzji i w związku z tym nie uczestniczy w finansowaniu przedmiotowej misji.
(244)

Taryfa NERES była dostępna dla wszystkich przedsiębiorstw lotniczych, które spełniały jej warunki pod względem liczby pasażerów i wprowadzenia nowych tras. Nie jest to porozumienia zawierane z konkretnym przedsiębiorstwem lotniczym lub ich grupą. Dlatego stanowi ona ogólną taryfę opłat lotniskowych, o którym mowa w pkt 63 wytycznych w sprawie sektora lotnictwa z 2014 r. Odpowiednie przyrostowe koszty i przychody wynikające z NERES to te, które FD spodziewało się ponieść, wprowadzając NERES, a nie alternatywną taryfę opłat. Do czasu wprowadzenia NERES co do zasady obowiązywała taryfa opłat z 2000 r. Dlatego też w momencie wprowadzenia taryfy NERES FD miało trzy możliwości: (i) utrzymać taryfę z 2000 r. przewidującą wyższe opłaty lotniskowe jako ogólnie obowiązującą taryfę dla wszystkich użytkowników albo (ii) wprowadzić taryfę NERES przewidującą niższe opłaty lotniskowe od opłat przewidzianych w taryfie 2000 r.
f)

projekt jest jasno opisany we wniosku o zamieszczenie projektu jako projekt inwestycyjny, a informacje zawarte we wniosku są dokładne i określają kwotę finansowania niezbędnego do realizacji projektu.
(2)

Art. 46 dyrektywy 2013/34/UE zwalnia jednostki działające w przemyśle wydobywczym i jednostki zajmujące się wyrębem lasów pierwotnych z obowiązku sporządzania i ogłaszania sprawozdań dotyczących płatności na rzecz administracji rządowych zgodnie z wymogami rozdziału 10 dyrektywy 2013/34/UE w zakresie, w jakim dane płatności zostały upublicznione przez te jednostki wskutek zobowiązania prawnego wynikającego z równoważnych wymogów sprawozdawczych obowiązujących w państwie trzecim. Tego rodzaju zobowiązanie prawne może de facto przełożyć się na jednostkę dominującą ze względu na jednostki zależne. W takim przypadku jednostki składałyby sprawozdania dotyczące swoich płatności podlegających prawnym wymogom sprawozdawczym w niektórych państwach trzecich zgodnie z wymogami sprawozdawczymi tych państw trzecich uznanymi za równoważne. W odniesieniu do wszystkich pozostałych płatności jednostki składałyby sprawozdania zgodnie z odpowiednimi wymogami ustanowionymi przez prawo unijne. Jednostki, których to dotyczy, musiałyby nadal stosować się do obowiązku publikowania sprawozdania w trybie określonym przepisami prawa każdego państwa członkowskiego zgodnie z rozdziałem 2 dyrektywy 2009/101/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3), w tym do wszelkich terminów ustalonych przez państwa członkowskie odnośnie do publicznej dostępności dokumentów.
(3)

Umowa międzynarodowa w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2005 r. (1), która wygasała w dniu 31 grudnia 2014 r., została przedłużona do dnia 31 grudnia 2015 r. i obowiązuje, zgodnie z jej art. 47 ust. 3, do momentu wejścia w życie umowy, pod warunkiem że okres takiego przedłużenia nie przekracza dwunastu miesięcy. Umowa będzie otwarta do podpisu w siedzibie Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku do dnia 31 grudnia 2016 r. włącznie.
(1)

Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 (1) przeniesiono odniesienie do Republiki Wysp Salomona z załącznika I do załącznika II do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 (2).
(1)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 (1) przeniosło odniesienie do Sfederowanych Stanów Mikronezji z załącznika I do załącznika II do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 (2).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 289/20

DECYZJA RADY (UE) 2016/1883

z dnia 18 października 2016 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu w odniesieniu do wniosku Stanów Zjednoczonych o przyznanie przez WTO zwolnienia, aby umożliwić Stanom Zjednoczonym stosowanie preferencyjnego traktowania wobec kwalifikujących się produktów pochodzących z Nepalu

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W art. IX ust. 3 i 4 porozumienia z Marrakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu (zwanego dalej „porozumieniem ustanawiającym WTO”) określono procedury stosowane przy zwolnieniu z obowiązków nałożonych na członków porozumieniem ustanawiającym WTO lub wielostronnymi porozumieniami handlowymi.

(2) Na mocy art. IX ust. 3 porozumienia ustanawiającego WTO Stany Zjednoczone wystąpiły z wnioskiem o zwolnienie do dnia 31 grudnia 2025 r. ze swoich obowiązków wynikających z art. I ust. 1 i art. XIII ust. 1 i 2 Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r., w zakresie niezbędnym, aby umożliwić Stanom Zjednoczonym stosowanie preferencyjnego traktowania wobec kwalifikujących się produktów pochodzących z Nepalu, przywożonych na obszar celny Stanów Zjednoczonych.

(3) Zgoda na wniosek Stanów Zjednoczonych o przyznanie przez WTO zwolnienia nie wpłynie negatywnie ani na gospodarkę Unii, ani na stosunki handlowe z beneficjentem tego zwolnienia.

(4) Należy zatem ustalić stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii w ramach Rady Generalnej WTO w odniesieniu do poparcia złożonego przez Stany Zjednoczone wniosku o zwolnienie,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu, to poparcie wniosku Stanów Zjednoczonych o zwolnienie, do dnia 31 grudnia 2025 r., z obowiązków wynikających z art. I ust. 1 i art. XIII ust. 1 i 2 Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r., zgodnie z warunkami określonymi we wniosku Stanów Zjednoczonych o zwolnienie.

Niniejsze stanowisko zostanie przedstawione przez Komisję.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
(8)

Art. 14 AETR nie umożliwia przystąpienia do AETR podmiotom innym niż państwa będące członkami EKG ONZ i państwa dopuszczone do EKG ONZ z głosem doradczym. Z tego powodu, w celu umożliwienia przystąpienia Unii do ATR, należy zaproponować poprawkę art. 14, aby umożliwić przystąpienie organizacji integracji regionalnej do AETR. Przystąpienie przez Unię do AETR nie powinno stanowić precedensu w kwestii przystąpienia przez Unię w przyszłości do innych organizacji międzynarodowych.
(6)

W momencie przekroczenia progu na 2016 r. przywóz świeżych bananów z Gwatemali stanowił 3,4 % całkowitego przywozu do Unii Europejskiej świeżych bananów objętych mechanizmem stabilizacyjnym. Ponadto przywóz z Gwatemali stanowił jedynie 2 % całkowitego przywozu świeżych bananów do Unii Europejskiej między styczniem a czerwcem 2016 r. Na podstawie prognozy przywozu do końca 2016 r. i uwzględniając wielkość dotychczasowego miesięcznego przywozu w 2016 r., można założyć, że przywóz bananów z Gwatemali prawdopodobnie nie przekroczy 4 % całkowitego przywozu za cały rok 2016, tj. roczna wielkość przywozu z Gwatemali w 2016 r. będzie podobna do wielkości w 2015 r.
(3)

Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2007/46/WE (3) zastąpiono systemy homologacji państw członkowskich unijną procedurą homologacji oraz ustanowiono zharmonizowane ramy obejmujące przepisy administracyjne i ogólne wymagania techniczne odnoszące się do wszystkich nowych pojazdów, układów, części i oddzielnych zespołów technicznych. Dyrektywą tą włączono regulaminy ONZ przyjęte na podstawie Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. do unijnego systemu homologacji typu jako wymagania dotyczące homologacji typu albo jako przepisy alternatywne wobec przepisów Unii. Od czasu przyjęcia tej dyrektywy takie regulaminy ONZ w coraz większym stopniu są włączane do przepisów Unii w ramach unijnego systemu homologacji typu.
(236)

W odniesieniu do pierwszego motywu Komisja zauważa, że w odpowiedzi z dnia 8 kwietnia 2015 r. Belgia nadała mu mniejszą wagę. Komisja wezwała bowiem Belgię do przedstawienia wszelkich badań, poprzedzających wdrożenie środka, dotyczących prognoz dla rynku stali na pięć następnych lat. Belgia przedstawiła przegląd sytuacji gospodarczej w Stanach Zjednoczonych zaczerpnięty z The National Economic Review w odniesieniu do dwóch pierwszych czteromiesięcznych okresów 2006 r. oraz badanie sektora stali z dnia 10 kwietnia 2006 r. wykonane przez Crédit suisse. Dwa pierwsze badania stanowią ogólne zarysy wzrostu gospodarczego w Stanach Zjednoczonych podczas dwóch pierwszych czteromiesięcznych okresów roku; potwierdzają one spowolnienie wzrostu PKB spowodowane pogorszeniem sytuacji w sektorze mieszkaniowym, ale nie przewidują recesji w perspektywie krótkoterminowej. Wyniki kolejnego badania, dotyczącego bezpośrednio rynku stali, pozostają ostrożne w odniesieniu do zmian na tym rynku w Stanach Zjednoczonych: „1. Stan zapasów stali w Stanach Zjednoczonych pozostaje na niskim poziomie, co nadal zwiększa popyt w tym zakresie. […] W tej sytuacji jeszcze przez (co najmniej) wiele miesięcy na rynku amerykańskim nie wystąpi nadmierna podaż. […] 4. Źródłem tych zapasów jest przywóz (lub produkcja), co jak się wydaje ma zasadnicze znaczenie z niżej przedstawionych powodów. Chociaż rynek amerykański utrzymuje się w dobrej sytuacji, można uznać, że ryzyko presji na podaż (zwiększenia przywozu i produkcji) mogłoby doprowadzić do utworzenia zapasów w ciągu 2006 r., a więc do rozluźnienia sytuacji na rynku amerykańskim pod koniec 2006 r. równolegle ze stopniowym ponownym pojawianiem się przewagi podaży nad popytem”.
(34)

W takiej sytuacji dochodzi do dyskryminacji, ponieważ wszyscy członkowie gremium, które decyduje o przyznawaniu pomocy, przynajmniej w obecnej chwili są narodowości niemieckiej. Przyznawanie środków finansowych ma charakter uznaniowy, w związku z czym wszystkie środki pieniężne najprawdopodobniej trafią do przedsiębiorstw niemieckich. Ponadto przedsiębiorstwo X twierdzi, że dostawcy zagraniczni oferują więcej treści zagranicznych, nawet jeśli są one skierowane do publiczności niemieckiej. Ponieważ w swoich ofertach mają oni mniejszą liczbę filmów niemieckich, także mniejsza liczba ich filmów podlega pomocy na dystrybucję. Ponadto zagraniczni dostawcy usług wideo na żądanie muszą pokonać barierę językową, ponieważ właściwe przepisy są dostępne wyłącznie w języku niemieckim, a także wnioski muszą być składane w języku niemieckim.
(4)

Celem dekretu Bersaniego i dekretu Bersaniego nr 2 było zapewnienie wykorzystania pełnego potencjału portu lotniczego Mediolan-Malpensa jako międzynarodowego węzła lotniczego. Jednocześnie port lotniczy Mediolan-Linate został określony jako obiekt do świadczenia usług w zakresie połączeń bezpośrednich. W tym celu w dekrecie Bersaniego oraz dekrecie Bersaniego nr 2 zawarto szereg szczegółowych przepisów. W szczególności nakładały one w odniesieniu do portu lotniczego Mediolan-Linate poniższe ograniczenia w zakresie dziennej liczby lotów tam i z powrotem do portów lotniczych UE, określone na podstawie wielkości przepływu pasażerów: — w przypadku tras o wielkości przepływu od 350 000 do 700 000 pasażerów – dziennie jeden lot tam i z powrotem na przewoźnika, — w przypadku tras o wielkości przepływu od 700 000 do 1 400 000 pasażerów – dziennie dwa loty tam i z powrotem na przewoźnika, — w przypadku tras o wielkości przepływu od 1 400 000 do 2 800 000 pasażerów – dziennie trzy loty tam i z powrotem na przewoźnika, — w przypadku tras o wielkości przepływu przekraczającej 2 800 000 pasażerów nie przewidziano żadnych ograniczeń.
(65)

W lipcu 2014 r. Komisja opublikowała nowe Wytyczne dotyczące pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji (18). Nie mają one jednak zastosowania do tej niezgłoszonej pomocy udzielonej w 2011 r. Zgodnie z pkt 137 nowych wytycznych miałoby to miejsce jedynie w przypadku pomocy w celu ratowania lub restrukturyzacji udzielonej bez jej uprzedniego zatwierdzenia, jeżeli część lub całość pomocy została udzielona po opublikowaniu wytycznych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Zgodnie z pkt 138 nowych wytycznych we wszystkich innych przypadkach Komisja dokonuje analizy na podstawie wytycznych stosowanych w czasie przyznawania danej pomocy, a więc w tym przypadku wytycznych stosowanych przed 2014 r.
3.

Kontrola graniczna powinna być ukierunkowana, oparta na analizie ryzyka i danych wywiadowczych oraz powinna mieć zakres, częstotliwość, lokalizację i czas ograniczone do tego, co jest ściśle niezbędne do zapewnienia odpowiedzi na poważne zagrożenie i do celów ochrony porządku publicznego i bezpieczeństwa wewnętrznego. Państwo członkowskie, które przeprowadza kontrolę na granicach wewnętrznych zgodnie z niniejszą decyzją wykonawczą, dokonuje cotygodniowego przeglądu konieczności, częstotliwości, lokalizacji i czasu kontroli, dostosowuje natężenie kontroli do poziomu danego zagrożenia, w stosownych przypadkach stopniowo ją znosi, a także co miesiąc składa do Komisji stosowne sprawozdanie.
(11)

Zgodnie z umową udziałowców pod koniec trzeciego roku od wniesienia pierwszego wkładu lub po uruchomieniu co najmniej 16 % nowych łączy światłowodowych Telecom Italia i prowincja mogą podjąć decyzję o wniesieniu przez Telecom Italia „drugiego wkładu”, tj. przeniesieniu do Trentino NGN 1) prawa własności (w przeciwieństwie do już udzielonych nieodwołalnych praw użytkowania) do pasywnej infrastruktury istniejącej na obszarach o średniej rentowności określonych przez Trentino NGN; oraz 2) prawa własności do sieci miedzianej w celu jej wyłączenia i przeniesienia wszystkich klientów do nowej sieci światłowodowej. Wstępnie wartość tego wkładu została oszacowana na 520 EUR za każdą aktywną linię miedzianą, co obejmowało zarówno linie detaliczne Telecom Italia, jak i linie obsługiwane w imieniu operatorów posiadających uwolniony dostęp do pętli lokalnej. Szacowano, że kwota ta zostanie powiększona o 2 mln EUR odpowiadające wartości przekształcenia nieodwołalnych praw użytkowania przestrzeni w kanałach (tj. pierwszego wkładu) w prawo własności. W tej drugiej fazie Telecom Italia nabędzie – tytułem drugiego wkładu – udział większościowy i kontrolę nad Trentino NGN, w razie konieczności w drodze dodatkowego zastrzyku kapitałowego dokonanego przez Telecom Italia.
(2)

Art. 19 rozporządzenia (UE) nr 525/2013 przewiduje procedurę przeglądu wykazów emisji gazów cieplarnianych państw członkowskich do celów oceny zgodności z decyzją 406/2009/WE. Przegląd wykazów emisji gazów cieplarnianych za rok 2013 został opóźniony o jeden rok z uwagi na brak technicznej możliwości przekazania przez państwa członkowskie danych dotyczących emisji za 2013 r. w odpowiednim terminie, co spowodowane było wadliwym działaniem oprogramowania dostarczonego przez Ramową konwencję Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC), które jest wykorzystywane do zestawiania i przekazywania wykazów emisji gazów cieplarnianych. Przegląd ten został zatem sporządzony w oparciu o dane dotyczące emisji w 2013 r. przekazane Komisji w kwietniu 2016 r. zgodnie z procedurami ustanowionymi w rozdziale III i załączniku XVI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 749/2014 (5).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 453/7

DECYZJA KOMISJI

z dnia 15 listopada 2016 r.

w sprawie określenia stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej w Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia ustanowionej na mocy Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem, z drugiej strony, w odniesieniu do decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w sprawie przyjęcia jej regulaminu wewnętrznego

(2016/C 453/10)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W art. 126 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem (*1), z drugiej strony („układu”), ustanowiono Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia.

(2) Art. 127 ust. 2 układu stanowi, że Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

(3) Art. 129 ust. 1 układu przewiduje, że Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia wspiera Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia („Komitet”).

(4) Art. 129 ust. 2 układu stanowi również, że Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia określa w swoim regulaminie wewnętrznym zadania Komitetu oraz że może ona przekazać Komitetowi każde ze swoich uprawnień.

(5) Art. 131 układu stanowi, że Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia może podjąć decyzję o powołaniu innych specjalnych komitetów lub organów, które będą wspierać ją w pełnieniu jej zadań. Stanowi on także, że w swoim regulaminie wewnętrznym Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia określa skład i obowiązki takich komitetów i organów oraz zasady ich funkcjonowania,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł

Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej w Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia ustanowionej na mocy art. 126 układu, w odniesieniu do decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia dotyczącej przyjęcia jej regulaminu wewnętrznego, jest oparte na projekcie decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, załączonym do decyzji Rady 2016/1232 z dnia 18 lipca 2016 r. w sprawie określenia stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia ustanowionej na mocy Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem, z drugiej strony, w odniesieniu do decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w sprawie przyjęcia jej regulaminu wewnętrznego (1).

Niewielkie zmiany do tej decyzji mogą zostać przyjęte bez kolejnej decyzji Komisji.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 listopada 2016 r. W imieniu Komisji Johannes HAHN Członek Komisji

(*1) Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244/1999 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

(1) Dz.U. L 202 z 28.7.2016, s. 27.