PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 204/16

DECYZJA RADY 2007/551/WPZiB/WSiSW

z dnia 23 lipca 2007 r.

w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych (DHS) (Umowa PNR z 2007 r.)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24 i 38,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Umowa między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych (DHS), zawarta dnia 19 października 2006 r. (1), wygasa nie później niż w dniu 31 lipca 2007 r., chyba że zostanie przedłużona za obopólną zgodą stron wyrażoną na piśmie.

(2) W dniu 22 lutego 2007 r. Rada postanowiła upoważnić Prezydencję, wspieraną przez Komisję, do otwarcia negocjacji dotyczących długoterminowej umowy na ten sam temat. Negocjacje te zakończyły się pomyślnie i sporządzono nową umowę.

(3) Departament Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych przedstawił w piśmie towarzyszącym nowej umowie gwarancje ochrony danych PNR przekazywanych z Unii Europejskiej dotyczących lotów pasażerskich do i ze Stanów Zjednoczonych.

(4) Departament Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych i Unia Europejska, za pośrednictwem osoby specjalnie wyznaczonej do tego celu, będą dokonywać okresowych przeglądów realizacji gwarancji zawartych w piśmie towarzyszącym, tak aby umożliwić Stronom, w świetle takiego przeglądu, podejmowanie wszelkich działań uważanych za konieczne.

(5) Umowa powinna zostać podpisana, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.

(6) Artykuł 9 umowy stanowi, że będzie ona tymczasowo stosowana od dnia jej podpisania. Państwa członkowskie powinny w związku z tym zostać zobowiązane do nadania skuteczności jej postanowieniom od tego dnia zgodnie z obowiązującym prawem krajowym. Odpowiednia deklaracja w tej sprawie zostanie sporządzona w chwili podpisania umowy,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej podpisanie Umowy między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych (DHS) (Umowa PNR z 2007 r.), z zastrzeżeniem zawarcia tej umowy.

Teksty umowy, towarzyszącego jej pisma Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych i pisma zawierającego odpowiedź UE są dołączone do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem jej zawarcia.

Artykuł 3

Zgodnie z art. 9 umowy jej postanowienia są stosowane tymczasowo zgodnie z obowiązującym prawem krajowym od dnia jej podpisania do czasu jej wejścia w życie. Załączona deklaracja w sprawie tymczasowego stosowania zostanie sporządzona w momencie podpisania.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 lipca 2007 r. W imieniu Rady L. AMADO Przewodniczący

(1) Dz.U. L 298 z 27.10.2006, str. 29.

Deklaracja w imieniu Unii Europejskiej do Umowy między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych (DHS) (Umowa PNR z 2007 r.)

„Do czasu wejścia w życie niniejszej umowy, która nie stanowi odstępstw od przepisów prawa UE lub jej państw członkowskich ani nie wprowadza do nich zmian, państwa członkowskie będą stosować niniejszą umowę tymczasowo w dobrej wierze w ramach ich obowiązującego prawa krajowego.”

TŁUMACZENIE

Pan Luis Amado Przewodniczący Rady Unii Europejskiej 175 rue de la Loi 1048 Bruksela Belgia

W odpowiedzi na zapytanie Unii Europejskiej i w celu ponownego podkreślenia znaczenia, jakie rząd Stanów Zjednoczonych przywiązuje do ochrony prywatności, w niniejszym piśmie wyjaśniamy sposób gromadzenia, użytkowania i przechowywania danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) przez Departament Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych (DHS). Żadna polityka tu przedstawiona nie tworzy ani nie przewiduje żadnych praw lub korzyści dla jakiejkolwiek osoby lub strony, prywatnej lub publicznej, ani żadnego środka zaradczego innego niż wyszczególnione w Umowie między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych (DHS), podpisanej dnia lipca 2007 r. („Umowa”). Niniejsze pismo określa natomiast gwarancje i polityki stosowane przez DHS w odniesieniu do danych PNR uzyskiwanych zgodnie z prawem Stanów Zjednoczonych w odniesieniu do lotów między Stanami Zjednoczonymi a Unią Europejską (UE PNR).

I. Cel, do którego wykorzystuje się PNR:

DHS posługuje się UE PNR wyłącznie w celu zapobiegania i zwalczania: 1) terroryzmu i przestępstw z nim powiązanych; 2) innych poważnych przestępstw, w tym przestępczości zorganizowanej, o charakterze ponadnarodowym; oraz 3) ucieczek przed nakazem aresztowania lub zatrzymaniem w związku z przestępstwami opisanymi powyżej. Dane PNR mogą być w razie potrzeby wykorzystywane do ochrony żywotnych interesów osoby, której dane dotyczą, lub innych osób, lub do wszelkich postępowań karnych lub w inny sposób wymagany prawem. DHS powiadomi UE o przyjęciu przez Stany Zjednoczone wszelkich przepisów, które w istotnym stopniu wpływają na oświadczenia zawarte w niniejszym piśmie.

II. Wymiana PNR:

DHS dokonuje wymiany danych UE PNR wyłącznie do celów wymienionych w pkt I.

DHS traktuje dane UE PNR jako szczególnie chronione i poufne zgodnie z prawem Stanów Zjednoczonych oraz, w ramach swoich uprawnień, dostarcza dane PNR wyłącznie innym krajowym organom rządowym pełniącym funkcje związane z egzekwowaniem prawa, bezpieczeństwem publicznym lub zwalczaniem terroryzmu, w celu wspierania zwalczania terroryzmu, w sprawach dotyczących przestępczości transgranicznej oraz bezpieczeństwa publicznego (w tym dotyczących zagrożeń, lotów, poszczególnych osób i określonych tras przelotu), które te organy badają lub w związku z którymi prowadzą śledztwa, zgodnie z prawem i z pisemnymi porozumieniami oraz prawem Stanów Zjednoczonych o wymianie informacji między organami rządowymi Stanów Zjednoczonych. Dostęp powinien być ściśle i dokładnie ograniczany do spraw opisanych powyżej, proporcjonalnie do charakteru sprawy.

Wymiana danych UE PNR z innymi organami rządowymi w państwach trzecich następuje wyłącznie po rozważeniu, w jakim celu lub celach użytkownik wykorzysta te informacje i jaką ma on zdolność do ich ochrony. Oprócz okoliczności nadzwyczajnych wszelkie takie wymiany danych odbywają się zgodnie z wyraźnymi porozumieniami między stronami, obejmującymi ochronę prywatności danych porównywalną do ochrony stosowanej przez DHS w odniesieniu do UE PNR, zgodnie z akapitem drugim niniejszego punktu.

III. Rodzaje gromadzonych informacji:

DHS może uzyskać większość elementów danych PNR po przeanalizowaniu biletu lotniczego lub innych dokumentów podróży danej osoby na podstawie zwyczajnych uprawnień do przeprowadzania kontroli granicznej, jednak możliwość otrzymywania danych drogą elektroniczną znacznie zwiększa zdolność DHS do skupienia swoich zasobów na kwestiach wysokiego ryzyka, dzięki czemu ograniczone są uciążliwości dla podróżujących w dobrej wierze oraz są oni lepiej chronieni.

Rodzaje gromadzonych UE PNR:

1) Numer rezerwacji PNR

2) Data rezerwacji/wystawienia biletu

3) Data(-y) planowanej podróży

4) Nazwisko(-a)

5) Dostępne informacje dotyczące programów dla stałych klientów (frequent flier) i dotyczące korzyści (np. darmowe bilety, zamiana biletu z klasy ekonomicznej na klasę biznes itd.)

6) Inne nazwiska w PNR, w tym liczba podróżnych w PNR

7) Wszystkie dostępne informacje kontaktowe (w tym źródło informacji)

8) Wszystkie dostępne informacje o płatnościach/fakturowaniu (nie obejmuje innych szczegółów transakcji dotyczących karty kredytowej lub konta i niepowiązanych z transakcją dotyczącą podróży)

9) Trasa podróży dla określonych PNR

10) Biuro podróży/agent biura podróży

11) Informacje o systemie code share

12) Informacje podzielone/rozdzielone

13) Status podróżny (travel status) pasażera (w tym potwierdzenia i zgłoszenie do odprawy)

14) Informacje o biletach, w tym numer biletu, bilety w jedną stronę i ATFQ (Automated Ticket Fare Quote)

15) Wszystkie informacje o bagażu

16) Informacje o miejscu, w tym numer miejsca w samolocie

17) Uwagi ogólne, w tym OSI (informacje o innych usługach), SSI (informacje o usługach specjalnych) i SSR (prośby o usługi specjalne)

18) Wszelkie zebrane informacje APIS

19) Wszystkie dotychczasowe zmiany danych PNR wymienionych w pkt 1–18

W zakresie, w jakim szczególnie chronione dane UE PNR (tj. dane osobowe ujawniające pochodzenie rasowe lub etniczne, poglądy polityczne, przekonania religijne lub filozoficzne, członkostwo w związkach zawodowych oraz dane dotyczące zdrowia lub życia seksualnego danej osoby) określone za pomocą kodów i terminów PNR, które DHS zidentyfikowała w trakcie konsultacji z Komisją Europejską, są zawarte w powyższych rodzajach danych UE PNR, DHS posługuje się zautomatyzowanym systemem filtrującym te szczególnie chronione kody i terminy PNR i nie wykorzystuje tych informacji. O ile nie udostępniono danych w wyjątkowym przypadku opisanym w następnym akapicie, DHS bezzwłocznie usuwa szczególnie chronione dane UE PNR.

W razie konieczności w wyjątkowym przypadku, gdy zagrożone jest życie lub zdrowie osoby, której dane dotyczą, lub też innych osób, urzędnicy DHS mogą zwracać się o przekazanie informacji zawartych w UE PNR, innych niż wymienione powyżej, w tym danych szczególnie chronionych, jak również mogą wykorzystywać te informacje. W tym przypadku DHS zachowa możliwość dostępu do wszelkich danych szczególnie chronionych w UE PNR i usunie te dane w ciągu trzydziestu dni po osiągnięciu celu, w jakim zasięgnięto tych danych, o ile zachowanie tych danych nie będzie wymagane prawem. DHS będzie powiadamiał, zwykle w ciągu 48 godzin, Komisję Europejską (DG JLS) o skorzystaniu z dostępu do tych danych, w tym z danych szczególnie chronionych.

IV. Dostęp i środki odwoławcze:

DHS podjęła decyzję o zasadach postępowania, aby rozszerzyć zakres ochrony administracyjnej zgodnie z ustawą o prywatności o dane PNR przechowywane w ATS, niezależnie od narodowości lub kraju zamieszkania osoby, której dane dotyczą, w tym o dane odnoszące się do obywateli europejskich. Zgodnie z prawem Stanów Zjednoczonych DHS utrzymuje również system, do którego dostęp mają wszystkie osoby, niezależnie od narodowości lub kraju zamieszkania, służący zapewnieniu środków odwoławczych osobom szukającym informacji o PNR lub starającym się o zmianę tych informacji. Zasady te są dostępne na stronie internetowej DHS, www.dhs.gov

Ponadto PNR uzupełnione przez daną osobę lub w jej imieniu są ujawniane tej osobie zgodnie z ustawą o ochronie prywatności i ustawą o wolności informacji (FOIA) Stanów Zjednoczonych. Ustawa FOIA zezwala każdej osobie (niezależnie od narodowości lub kraju zamieszkania) na dostęp do danych agencji federalnej Stanów Zjednoczonych, oprócz zakresu, w jakim dane te (lub ich część) są chronione przed ujawnieniem na podstawie obowiązujących wyłączeń, zgodnie z FOIA. DHS nie ujawnia danych PNR do wiadomości publicznej, z wyjątkiem osób, których dane dotyczą, lub ich przedstawicieli, zgodnie z prawem Stanów Zjednoczonych. Wnioski o uzyskanie dostępu do informacji pozwalających na zidentyfikowanie osoby zawartych w PNR, które to wnioski zostały dostarczone przez osobę składającą wniosek, można składać do: FOIA/PA Unit, Office of Field Operations, U.S. Customs and Border Protection, Room 5.5-C, 1300 Pennsylvania Avenue, NW, Washington, DC 20229 (telefon (202) 344-1850 i faks (202) 344-2791).

W pewnych wyjątkowych okolicznościach DHS może wykonywać swoje uprawnienia w ramach ustawy FOIA, odmawiając ujawnienia lub odkładając ujawnienie wszystkich lub części danych PNR osobie składającej wniosek w swojej sprawie, zgodnie z tytułem 5 Kodeksu Stanów Zjednoczonych, sekcja 552(b). Zgodnie z ustawą FOIA każda osoba składająca wniosek ma prawo zakwestionować na drodze administracyjnej i sądowej decyzję DHS o nieujawnieniu informacji.

V. Egzekwowanie:

Zgodnie z prawem Stanów Zjednoczonych dostępne są administracyjne, cywilne i karne środki egzekucji w przypadku naruszenia zasad prywatności Stanów Zjednoczonych i nieuprawnionego ujawnienia danych znajdujących się w posiadaniu Stanów Zjednoczonych. Odpowiednie przepisy są zawarte między innymi w tytule 18 Kodeksu Stanów Zjednoczonych, sekcja 641 i 1030 oraz w tytule 19 Kodeksu Przepisów Federalnych, sekcja 103.34.

VI. Powiadomienie:

DHS dostarczył podróżnym informacji o przetwarzaniu danych PNR poprzez publikację w Rejestrze Federalnym i na swojej stronie internetowej. DHS przekaże ponadto przedsiębiorstwom lotniczym wzór powiadomienia dotyczącego gromadzenia danych PNR i środków odwoławczych, przeznaczonego do wywieszenia do wiadomości publicznej. DHS i UE będą współpracować z zainteresowanymi podmiotami z przemysłu lotniczego, aby promować większą widoczność tego powiadomienia.

VII. Zachowywanie danych:

DHS zachowuje dane UE PNR w aktywnej analitycznej bazie danych przez siedem lat, po którym to czasie dane otrzymają nieaktywny status nieoperacyjny. Dane o statusie nieoperacyjnym będą zachowane przez osiem lat, a dostęp do nich można uzyskać wyłącznie za zgodą urzędnika DHS wyższego szczebla wyznaczonego przez Sekretarza Bezpieczeństwa Wewnętrznego i tylko w związku z możliwą do zidentyfikowania sprawą, zagrożeniem lub ryzykiem. Oczekujemy, że dane UE PNR zostaną usunięte pod koniec tego okresu; kwestie, czy i kiedy zniszczyć dane PNR zgromadzone zgodnie z niniejszym pismem, zostaną omówione przez DHS z UE w ramach przyszłych dyskusji. Dane związane z konkretną sprawą lub śledztwem mogą być zachowane w aktywnej bazie danych do czasu zarchiwizowania tej sprawy lub śledztwa. Intencją DHS jest dokonywanie przeglądu skutków, jakie te zasady przechowywania będą miały dla operacji i śledztw na podstawie jego doświadczeń zebranych w ciągu następnych siedmiu lat. DHS omówi wyniki tego przeglądu z UE.

Wyżej wymienione okresy zachowania danych mają również zastosowanie wobec danych UE PNR zgromadzonych na podstawie umów między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi z dnia 28 maja 2004 r. i z dnia 19 października 2006 r.

VIII. Transmisja:

Uwzględniając niedawno prowadzone przez nas negocjacje, zrozumiałe jest, że DHS gotowy jest do jak najszybszego przejścia do stosowania systemu opierającego się na przesyłaniu do DHS danych PNR z przedsiębiorstw lotniczych obsługujących loty między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi. Trzynaście przedsiębiorstw lotniczych już przyjęło powyższe podejście. Odpowiedzialność za rozpoczęcie stosowania systemu opierającego się na przesyłaniu danych spoczywa na przewoźnikach, którzy muszą udostępnić zasoby, aby przenieść swoje systemy i prace do DHS w celu spełnienia wymagań technicznych DHS. DHS bezzwłocznie przejdzie do stosowania takiego systemu służącego transmisji danych przez takich przewoźników lotniczych nie później niż w dniu 1 stycznia 2008 r., w odniesieniu do wszystkich przewoźników lotniczych, którzy wdrożyli system spełniający wszystkie wymagania techniczne DHS. W stosunku do tych przewoźników lotniczych, którzy nie wdrażają takiego systemu, obowiązuje nadal obecny system dopóki ci przewoźnicy lotniczy nie wdrożą systemu spełniającego wymagania techniczne DHS w zakresie transmisji danych PNR. Niemniej jednak przejście do systemu opierającego się na przesyłaniu danych nie przewiduje, aby przedsiębiorstwa lotnicze miały możliwość podejmowania decyzji co do tego, jakie dane, kiedy i w jaki sposób należy przesłać. Zgodnie z prawem Stanów Zjednoczonych decyzja ta leży w kompetencji DHS.

W normalnych okolicznościach DHS będzie otrzymywać początkową transmisję danych PNR siedemdziesiąt dwie godziny przed planowanym odlotem, a następnie będzie w razie potrzeby otrzymywać uaktualnienia konieczne do zapewnienia dokładności danych. Zapewnienie podejmowania decyzji na podstawie terminowych i kompletnych danych jest jednym z najważniejszych zabezpieczeń ochrony danych i DHS współpracuje z poszczególnymi przewoźnikami, aby włączyć tę koncepcję do ich systemów opierających się na przesyłaniu danych. DHS może wymagać dostępu do PNR wcześniej niż 72 godziny przed planowanym odlotem, w przypadkach gdy istnieją podstawy do przypuszczenia, że wcześniejszy dostęp jest konieczny, aby zareagować na konkretne zagrożenie dotyczące danego lotu, grupy lotów, trasy przelotu lub na inne okoliczności związane z celami określonymi w pkt I. Wykonując swoje uprawnienia, DHS będzie działać zgodnie z prawem i zasadą proporcjonalności.

IX. Wzajemność:

W trakcie ostatnio prowadzonych przez nas negocjacji uzgodniliśmy, iż DHS oczekuje, że nie będzie wzywany do zastosowania w swoim systemie PNR środków ochrony danych, które są bardziej rygorystyczne niż środki stosowane przez organy europejskie w odniesieniu do swoich krajowych systemów PNR. DHS nie wymaga od organów europejskich przyjęcia środków ochrony danych w odniesieniu do swoich systemów PNR, które są bardziej rygorystyczne niż środki stosowane przez Stany Zjednoczone w odniesieniu do swojego systemu PNR. Jeżeli oczekiwania te nie zostaną spełnione, DHS zachowuje prawo zawieszenia odpowiednich postanowień pisma DHS, podejmując jednocześnie konsultacje z UE w celu osiągnięcia szybkiego i satysfakcjonującego rozwiązania. W przypadku gdy w Unii Europejskiej lub w jednym lub większej liczbie jej państw członkowskich zostanie wprowadzony system gromadzenia informacji o pasażerach przedsiębiorstwa lotniczego, wymagający od przewoźników lotniczych udostępniania władzom danych PNR dotyczących osób, których trasy podróży obejmują lot między Stanami Zjednoczonymi a Unią Europejską, DHS zamierza, wyłącznie na zasadzie wzajemności, aktywnie wspierać współpracę przedsiębiorstw lotniczych w ramach swojej właściwości.

W celu wzmocnienia współpracy policyjnej i sądowej DHS będzie zachęcać właściwe organy Stanów Zjednoczonych do przekazywania informacji analitycznych pochodzących z danych PNR organom policyjnym i sądowym zainteresowanych państw członkowskich oraz, w odpowiednich przypadkach, Europolowi i Eurojustowi. DHS oczekuje, że UE i jej państwa członkowskie będą również zachęcać swoje właściwe organy do dostarczania DHS i innym zainteresowanym organom Stanów Zjednoczonych informacji analitycznych pochodzących z danych PNR.

X. Przegląd:

DHS i UE będą dokonywać okresowych przeglądów wykonywania umowy, niniejszego pisma oraz polityk i praktyk Stanów Zjednoczonych i UE w zakresie PNR i wszelkich organów posiadających dostęp do danych szczególnie chronionych w celu zwiększenia skuteczności działania i ochrony prywatności w ramach naszych praktyk przetwarzania PNR. W trakcie przeglądu UE będzie reprezentowana przez Komisarza ds. Sprawiedliwości, Wolności i Bezpieczeństwa, zaś DHS – przez Sekretarza Bezpieczeństwa Wewnętrznego, lub przez zaakceptowanego przez obie strony urzędnika, którego może wyznaczyć każda ze stron. UE i DHS wspólnie ustalą szczegółowe zasady przeglądów.

W ramach tego przeglądu okresowego Stany Zjednoczone będą na zasadzie wzajemności dążyć do uzyskania informacji na temat systemów PNR państw członkowskich, zaś przedstawiciele państw członkowskich prowadzący systemy PNR będą zaproszeni do uczestnictwa w dyskusjach.

Wierzymy, że niniejsze wyjaśnienie było pomocne w zrozumieniu, w jaki sposób postępujemy z danymi UE PNR.

TŁUMACZENIE

Sekretarz Michael Chertoff Departament Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych Waszyngton DC 20528

Bardzo dziękujemy za pismo do Prezydencji Rady i do Komisji wyjaśniające, w jaki sposób DHS postępuje z danymi PNR.

Gwarancje, których funkcjonowanie zostało wyjaśnione w Państwa piśmie do Unii Europejskiej, zezwalają Unii Europejskiej na uznanie, do celów umowy międzynarodowej podpisanej między Stanami Zjednoczonymi a Unią Europejską o przetwarzaniu i przekazywaniu PNR dnia lipca 2007 r., że DHS zapewnia odpowiedni poziom ochrony danych.

W związku z tym UE podejmie konieczne kroki zmierzające do powstrzymania organizacji międzynarodowych lub państw trzecich od ingerencji we wszelkie przekazywane Stanom Zjednoczonym dane UE PNR. UE i jej państwa członkowskie będą również zachęcać swoje właściwe organy do dostarczania DHS i innym zainteresowanym organom Stanów Zjednoczonych informacji analitycznych wynikających z danych PNR.

Oczekujemy współpracy z Państwem oraz z przemysłem lotniczym, aby zapewnić, że pasażerowie są informowani na temat sposobu, w jaki władze mogą posługiwać się informacjami ich dotyczącymi.

PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 204/18

Nota do czytelnika: „Poza wersja angielską inne wersje językowe niniejszej umowy nie zostały jeszcze zatwierdzone przez strony. Po zatwierdzeniu pozostałe wersje językowe będą jednakowo autentyczne”.

TŁUMACZENIE

UMOWA

między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych (DHS) (Umowa PNR z 2007 r.)

UNIA EUROPEJSKA

oraz

STANY ZJEDNOCZONE AMERYKI,

PRAGNĄC skutecznie zapobiegać terroryzmowi i przestępczości o charakterze ponadnarodowym oraz skutecznie je zwalczać w celu ochrony własnych społeczeństw demokratycznych i wspólnych wartości,

UZNAJĄC, że wymiana informacji jest zasadniczym elementem walki z terroryzmem i przestępczością o charakterze ponadnarodowym i że w tym kontekście ważnym narzędziem jest posługiwanie się danymi PNR,

UZNAJĄC, że aby zagwarantować bezpieczeństwo publiczne i do celów egzekwowania prawa należy określić zasady przekazywania przez przewoźników lotniczych danych PNR do DHS,

UZNAJĄC znaczenie zapobiegania terroryzmowi i przestępstwom z nim powiązanym oraz innym poważnym przestępstwom o charakterze ponadnarodowym, w tym przestępczości zorganizowanej, jak i znaczenie zwalczania tych zjawisk, przy jednoczesnym poszanowaniu podstawowych praw i wolności, a zwłaszcza prywatności,

UZNAJĄC, że amerykańskie i europejskie prawo i polityki dotyczące prywatności opierają się na wspólnej podstawie i że jakiekolwiek różnice we wdrożeniu tych zasad nie powinny stanowić przeszkody we współpracy między Stanami Zjednoczonymi a Unią Europejską,

UWZGLĘDNIAJĄC konwencje międzynarodowe, ustawy Stanów Zjednoczonych i uregulowania, które wymagają od każdego przewoźnika lotniczego, obsługującego loty pasażerskie w międzynarodowym transporcie lotniczym do lub ze Stanów Zjednoczonych, zapewnienia DHS dostępu do danych PNR w zakresie, w jakim są one gromadzone i przechowywane w systemach automatycznej rezerwacji/kontroli odlotów przewoźników lotniczych (zwanych dalej „systemami rezerwacji”), jak również porównywalne wymagania wdrażane w UE,

UWZGLĘDNIAJĄC art. 6 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej dotyczący poszanowania praw podstawowych, w szczególności związane z nimi prawo do ochrony danych osobowych,

PRZYJMUJĄC DO WIADOMOŚCI poprzednie umowy PNR między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki z dnia 28 maja 2004 r. oraz między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki z dnia 19 października 2006 r.,

UWZGLĘDNIAJĄC właściwe przepisy ustawy o bezpieczeństwie transportu powietrznego (Aviation Transport Security Act) z 2001 r., ustawy o bezpieczeństwie wewnętrznym (Homeland Security Act) z 2002 r., ustawy o reformie służb wywiadowczych i zapobieganiu terroryzmowi (Intelligence Reform and Terrorism Prevention Act) z 2004 r. oraz dekretu 13388 (Executive Order 13388) dotyczącego współpracy między agencjami rządu Stanów Zjednoczonych w zwalczaniu terroryzmu, jak również ustawę o ochronie prywatności (Privacy Act) z 1974 r., ustawę o wolności informacji (Freedom of Information Act) i ustawę o e-administracji (E-Government Act) z 2002 r.,

PRZYJMUJĄC DO WIADOMOŚCI, że Unia Europejska powinna zapewnić, aby przewoźnicy lotniczy posiadający w Unii Europejskiej systemy rezerwacji udostępniali DHS dane PNR i spełniali związane z takim przekazaniem wymagania techniczne wyszczególnione przez DHS,

POTWIERDZAJĄC, że niniejsza umowa nie stanowi precedensu dla jakichkolwiek przyszłych dyskusji ani negocjacji między Stanami Zjednoczonymi a Unią Europejską lub między którąkolwiek ze stron a jakimkolwiek państwem w sprawie przetwarzania i przekazywania danych PNR lub jakichkolwiek innych form danych,

DĄŻĄC do wzmocnienia i zachęcając do współpracy między stronami w duchu partnerstwa transatlantyckiego,

UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

(1) Na podstawie gwarancji zawartych w piśmie DHS objaśniającym zabezpieczanie danych PNR (pismo DHS) Unia Europejska zapewni, aby przewoźnicy lotniczy obsługujący loty pasażerskie w międzynarodowym transporcie lotniczym do i ze Stanów Zjednoczonych Ameryki udostępniali dane PNR zawarte w ich systemach rezerwacji zgodnie z wymaganiami DHS.

(2) DHS bezzwłocznie przejdzie do stosowania systemu opierającego się na przesyłaniu danych, służącego transmisji danych przez takich przewoźników lotniczych nie później niż w dniu 1 stycznia 2008 r., w odniesieniu do wszystkich takich przewoźników lotniczych, którzy wdrożyli taki system spełniający wymagania techniczne DHS. W stosunku do tych przewoźników lotniczych, którzy nie wdrażają takiego systemu, nadal obowiązywać będą obecnie stosowane systemy, dopóki przewoźnicy nie wdrożą systemu spełniającego wymagania techniczne DHS. Odpowiednio, DHS będzie miał elektroniczny dostęp do danych PNR pochodzących ze znajdujących się na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej systemów rezerwacji przewoźników lotniczych do czasu powstania należytego systemu umożliwiającego transmisję takich danych przez przewoźników lotniczych.

(3) DHS przetwarza otrzymane dane PNR i traktuje osoby, których dane objęte są takim przetwarzaniem, zgodnie z obowiązującym prawem i wymogami konstytucyjnymi Stanów Zjednoczonych oraz bez niezgodnej z prawem dyskryminacji, w szczególności ze względu na narodowość i kraj zamieszkania. Pismo DHS przedstawia powyższe i inne gwarancje.

(4) DHS i UE będą dokonywać okresowych przeglądów wykonywania niniejszej umowy, pisma DHS oraz polityk i praktyk Stanów Zjednoczonych i UE w zakresie danych PNR w celu wzajemnego zapewnienia skutecznego działania i ochrony prywatności w ramach ich systemów.

(5) DHS oczekuje, że w ramach niniejszej umowy nie będzie wzywany do zastosowania w swoim systemie PNR środków ochrony danych, które są bardziej rygorystyczne niż środki stosowane przez organy europejskie w odniesieniu do ich krajowych systemów PNR. DHS nie wymaga od organów europejskich przyjęcia środków ochrony danych w odniesieniu do ich systemów PNR, które są bardziej rygorystyczne niż środki stosowane przez Stany Zjednoczone w odniesieniu do ich systemu PNR. Jeżeli oczekiwania te nie zostaną spełnione, DHS zachowuje prawo zawieszenia odpowiednich postanowień pisma DHS, podejmując jednocześnie konsultacje z UE w celu osiągnięcia szybkiego i satysfakcjonującego rozwiązania. W przypadku gdy w Unii Europejskiej lub w jednym lub większej liczbie jej państw członkowskich zostanie wprowadzony system PNR wymagający od przewoźników lotniczych udostępniania władzom danych PNR dotyczących osób, których trasy podróży obejmują przelot do lub z Unii Europejskiej, DHS, wyłącznie na zasadzie wzajemności, aktywnie wspiera współpracę przedsiębiorstw lotniczych w ramach swojej właściwości.

(6) Na użytek stosowania niniejszej umowy uznaje się, że DHS zapewnia odpowiedni poziom ochrony danych PNR przekazywanych z Unii Europejskiej. Jednocześnie UE nie będzie ingerować z powodu ochrony danych w stosunki między Stanami Zjednoczonymi a państwami trzecimi, polegające na wymianie informacji dotyczących pasażera.

(7) Stany Zjednoczone i UE będą współpracować z zainteresowanymi podmiotami z przemysłu lotniczego, aby propagować większą widoczność powiadomień skierowanych do podróżnych opisujących systemy PNR (w tym warunki dotyczące środków odwoławczych i gromadzenia danych) i będą zachęcać przedsiębiorstwa lotnicze do odnoszenia się do tych powiadomień i włączania ich do oficjalnej umowy przewozu.

(8) W przypadku gdy Unia Europejska stwierdzi, że Stany Zjednoczone naruszyły niniejszą umowę, jedynym środkiem zaradczym jest wypowiedzenie niniejszej umowy i uchylenie uznania odpowiedniego poziomu, o którym mowa w pkt 6. W przypadku gdy Stany Zjednoczone stwierdzą, że Unia Europejska naruszyła niniejszą umowę, jedynym środkiem zaradczym jest wypowiedzenie niniejszej umowy i odwołanie pisma DHS.

(9) Niniejsza umowa wejdzie w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym strony wymieniły powiadomienia informujące o zakończeniu przez nie wewnętrznych procedur służących temu celowi. Niniejsza umowa będzie stosowana tymczasowo od dnia podpisania. Każda ze stron może wypowiedzieć niniejszą umowę lub zawiesić jej stosowanie w dowolnym czasie, powiadamiając o tym z wykorzystaniem kanałów dyplomatycznych. Wypowiedzenie stanie się skuteczne trzydzieści (30) dni od dnia powiadomienia o tym drugiej strony, o ile jedna ze stron nie uzna, że krótszy okres powiadomienia jest niezbędny dla jej bezpieczeństwa narodowego lub interesów związanych z bezpieczeństwem wewnętrznym. Niniejsza umowa i wszelkie zobowiązania z niej wynikające wygasną i przestaną obowiązywać siedem lat po dniu podpisania, o ile strony wzajemnie nie uzgodnią jej zastąpienia.