Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2509/2000

z dnia 15 listopada 2000 r.

ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady nr 104/2000 w zakresie przyznawania rekompensat finansowych za wycofywanie niektórych produktów rybołówstwa

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku produktów rybołówstwa i akwakultury [1], w szczególności jego art. 21 ust. 8,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie (WE) nr 104/2000, które z mocą do dnia 1 stycznia 2001 r. zastąpiło rozporządzenie Rady (EWG) nr 3759/92 [2], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2792/1999 [3], stanowi, że Państwa Członkowskie mają przyznawać rekompensaty finansowe organizacjom producentów wycofującym z rynku niektóre produkty. Rozporządzenie to dostosowało poziomy rekompensaty finansowej i zlikwidowało przyznawanie specjalnych rekompensat finansowych z tytułu nadzwyczajnych okoliczności. Obecnie jest właściwym wypełnienie ram ustanowionych rozporządzeniem (WE) nr 104/2000 poprzez określenie szczegółowych zasad oraz poprzez uchylenie przepisów wykonawczych obowiązujących dotychczas w tym zakresie, to jest rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3902/92 [4], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1338/95 [5].

(2) Artykuł 6 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2406/96 z dnia 26 listopada 1996 r. ustanawiającego wspólne normy handlowe dla niektórych produktów rybołówstwa [6], zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 323/97 [7], stanowi, że te produkty, które zostały sklasyfikowane jako kategoria "B", nie kwalifikują się do objęcia pomocą finansową, przyznawaną w ramach mechanizmu interwencyjnego wspólnej organizacji rynku. Zakładając, że tylko produkty jakości "Ekstra" i "A" kwalifikują się do rekompensaty finansowej za wycofanie określonej w art. 21 rozporządzenia (WE) nr 104/2000, to obliczenie ilości produktów kwalifikujących się do tej rekompensaty finansowej powinno opierać się na tych właśnie kategoriach produktów.

(3) W celu zapewnienia maksymalnej skuteczności działań stabilizujących rynek, organizacje producentów nieprzestrzegające wspólnotowej ceny wycofania w trakcie roku połowowego powinny zostać wyłączone z otrzymywania rekompensaty finansowej.

(4) Konieczne jest dokładne określenie wymogów odnoszących się do marginesu tolerancji, przewidzianego w art. 21 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 104/2000, dla zagwarantowania normalnych warunków konkurencji między organizacjami producentów. W celu zapewnienia przejrzystości rynku, fakt stosowania marginesu tolerancji musi być w odpowiedni sposób podawany do wiadomości publicznej.

(5) Ponieważ w trakcie trwania każdej operacji sprzedaży popyt może ulegać wahaniom, produktów nie powinno się wycofywać z rynku przed ich uprzednim wystawieniem na sprzedaż. Rekompensata finansowa powinna być przyznawana wyłącznie tym produktom, które w normalnym trybie wystawiono na sprzedaż, i które nie znalazły nabywcy po ustalonej wspólnotowej cenie wycofania.

(6) Musi być wyraźnie zabronione przyznawanie rekompensaty finansowej w stosunku do produktów, którym została już przyznana pomoc za przeniesienie przewidzianej w art. 23 rozporządzenia (WE) nr 104/2000.

(7) Planowa zgodność ze wspólnymi normami handlowymi określonymi w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 104/2000, jest czynnikiem determinującym tworzenie cen i przyczynia się do stabilizacji rynku. Dlatego też przyznawanie rekompensaty finansowej w odniesieniu do kwalifikujących się do tego ilości produktów powinno być zatem uzależnione od zapewnienia zgodności z normami wszystkich ilości danych produktów przeznaczonych do sprzedaży przez organizacje producentów lub ich członków w ciągu roku połowowego.

(8) Rekompensata finansowa nie może zostać wypłacona przed końcem roku połowowego. Dla ułatwienia działania organizacji producentów powinno umożliwić się wypłacanie im zaliczek po wniesieniu zabezpieczenia. Należy ustanowić zasady obliczania zaliczek na rekompensaty finansowe i ustalania wymaganych kwot zabezpieczenia.

(9) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1925/2000 z dnia 11 września 2000 r. ustanawiające terminy operacyjne dla kursów walutowych stosowanych do obliczania niektórych kwot przewidzianych w mechanizmach rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w sprawie wspólnej organizacji rynku produktów rybołówstwa i akwakultury [8], ustala termin operacyjny dla kursu walutowego stosowanego do obliczania rekompensaty finansowej. Ten kurs walutowy powinien również znaleźć odzwierciedlenie przy obliczaniu zaliczek na rekompensaty finansowe.

(10) Przyznawanie rekompensaty finansowej powinno obejmować ryby wystawione na sprzedaż i wycofane przez organizacje producentów lub jej członków z innych Państw Członkowskich. Organy takiego innego Państwa Członkowskiego, w którym ryby wystawiono na sprzedaż i wycofano lub przeniesiono, powinny wystawić dokument poświadczający oraz przekazać jego kopię.

(11) Identyfikacja statku rybackiego jest łatwiejsza i dokładniejsza przy odniesieniu się raczej do numeru łodzi w rejestrze floty, aniżeli przy posługiwaniu się jego nazwą. Zaświadczenie wystawiane przy wyładunku w innym Państwie Członkowskim powinno zostać zmienione w taki sposób, aby wymagało ono od organizacji producentów odniesienia się do numeru wewnętrznego rejestru floty.

(12) Każde Państwo Członkowskie powinno wprowadzić system kontroli w celu weryfikacji, czy liczby podane we wniosku o rekompensatę finansową odpowiadają ilościom rzeczywiście wystawionym na sprzedaż i następnie wycofanym. Komisja powinna zostać powiadomiona o szczegółach systemu kontroli, aby mogła zapewnić jego odpowiednią zgodność z prawodawstwem.

(13) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Produktów Rybołówstwa,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ilości produktów kwalifikujących się do rekompensaty finansowej na podstawie art. 12 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 104/2000 oblicza się na podstawie ilości sklasyfikowanych na podstawie norm handlowych określonych zgodnie z art. 2 tego rozporządzenia, jedynie jako jakości "ekstra" lub "A".

Artykuł 2

1. Rekompensata finansowa przyznawana jest organizacjom producentów, pod warunkiem że stosują się oraz że zapewnią stosowanie się przez ich członków do wspólnotowej ceny wycofania, w ciągu danego roku połowowego, podczas pierwszego wystawienia produktów na sprzedaż, zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 21 ust. 1 lit. a) i c) rozporządzenia (WE) nr 104/2000.

2. Jeżeli korzystanie z marginesu tolerancji przewidzianego w art. 21 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 104/2000 prowadzi do ustalenia innych poziomów ceny wycofania dla tej samej kategorii produktu przez organizacje producentów powstałe na danym terenie, każda z tych organizacji może przyjąć poziom ceny ustalony przez inną organizację producentów na tym samym terenie, ze skutkiem od dnia, kiedy stała się możliwa do zastosowania i dla danego okresu.

3. Poziom ceny wycofania ustalony przez organizację producentów, korzystającą z marginesu tolerancji, ma zastosowanie do wszystkich ilości oferowanych na sprzedaż przez tę organizację lub jej członków, włącznie z tymi ilościami, które są przez nią oferowane poza terenem jej działalności.

Każda organizacja producentów lub jej członek sprzedający swe produkty na terenie innym niż ich własny teren działalności, może jednakże stosować albo swój własny poziom ceny wycofania, który nie może być niższy od poziomu cen obowiązującej na danym terenie, albo poziom przyjęty, po ostatecznym zastosowaniu marginesu tolerancji, przez organizację producentów działającą na tym terenie.

4. Cena wycofania nie zawiera kosztów powstałych po wyładunku produktów, z wyjątkiem kosztów transportu koniecznych ze względu na udział w aukcji lub sprzedaży z nabrzeża.

Artykuł 3

1. Każda organizacja producentów, korzystająca z marginesu tolerancji w odniesieniu do wspólnotowej ceny wycofania, powiadamia właściwe organy Państwa Członkowskiego, na terenie którego jest uznawana, o przyjętym poziomie ceny wycofania dla każdej z kategorii swoich produktów we wszystkich częściach obszaru swojej działalności, na co najmniej dwa dni robocze przed dniem jego zastosowania.

Jeżeli organizacja producentów zamierza zmienić okres stosowania marginesu tolerancji lub poziomu ceny wycofania albo skorzystać z możliwości przewidzianych w art. 2 ust. 2, powiadamia ona o tym właściwy organ na co najmniej dwa dni robocze przed datą rozpoczęcia wykonywania swej decyzji

Wszystkie decyzje określone w niniejszym ustępie będą stosowane przez co najmniej pięć dni roboczych.

2. Właściwe organy Państwa Członkowskiego zapewnią, by wszelkie informacje, przekazywane przez nie na podstawie ust. 1, były niezwłocznie publikowane zgodnie z regionalnymi sposobami i zwyczajami.

3. W drodze odstępstwa od przepisów rozporządzenia Rady (EWG, Euratom) nr 1182/74 [9] i do celów niniejszego rozporządzenia, soboty, niedziele i dni ustawowo wolne od pracy uznaje się jako dni robocze, pod warunkiem że wystawienie na sprzedaż następuje zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. c).

Artykuł 4

1. Ilości wycofywane z rynku uważa się za ilości kwalifikujące się do rekompensaty tylko wówczas gdy:

a) zostały one złowione przez członka organizacji producentów;

b) zostały one wystawione na sprzedaż:

i) przez organizację producentów;

ii) przez jej członka, przy zachowaniu ogólnych zasad ustanowionych przez organizację producentów, jak określono w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 104/2000;

c) przed wycofaniem zostały one wystawione na sprzedaż dostępną dla wszystkich zainteresowanych stron zgodnie z regionalnymi sposobami i miejscowymi zwyczajami, podczas której to sprzedaży zostało stwierdzone, że nie znalazły nabywcy po cenie ustalonej zgodnie z art. 21 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 104/2000;

d) nie były one przedmiotem wniosku o przyznanie pomocy na przeniesienie określonego w art. 23 rozporządzenia (WE) nr 104/2000 i gdy nie skorzystały one z takiej pomocy.

2. Przyznanie rekompensaty finansowej zgodnie z ust. 1 ilościom, które się do tego kwalifikują, nastąpi pod warunkiem że w odniesieniu do danego produktu lub grupy produktów wszystkie ilości wystawione na sprzedaż przez organizację producentów lub jej członków w ciągu roku połowowego zostały uprzednio sklasyfikowane zgodnie z normami handlowymi określonymi w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 104/2000.

Artykuł 5

1. Rekompensata finansowa jest wypłacana organizacji producentów na jej wniosek, po zakończeniu każdego roku połowowego.

2. Organizacje producentów składają wnioski o wypłacenie rekompensaty finansowej we właściwych organach Państwa Członkowskiego najpóźniej w cztery miesiące po zakończeniu roku połowowego, którego dotyczy rekompensata.

3. Władze krajowe wypłacają rekompensatę najpóźniej w ciągu ośmiu miesięcy od zakończenia roku połowowego, którego dotyczy rekompensata.

Każde Państwo Członkowskie przekazuje innym Państwom Członkowskim i Komisji nazwę i adres organu odpowiedzialnego za przyznawanie rekompensat finansowych.

Artykuł 6

Na wniosek zainteresowanej organizacji producentów Państwa Członkowskie przyznają każdego miesiąca zaliczkę na rekompensatę, pod warunkiem że wnioskodawca wniesie zabezpieczenie odpowiadające 105 % kwoty zaliczki.

Wysokość zaliczki jest obliczana zgodnie z metodą opisaną w załączniku I.

Artykuł 7

Jeżeli organizacja producentów lub któryś z jej członków wystawia swe produkty na sprzedaż w innym Państwie Członkowskim, niż to, w którym jest ona uznawana, właściwe organy pierwszego z Państw Członkowskich wystawiają tejże organizacji lub jej członkowi, niezwłocznie i na wniosek — świadectwo o treści zgodnej ze wzorem określonym w załączniku II, przekazując jednocześnie drugą oficjalną kopię tego świadectwa organowi przyznającemu rekompensatę finansową w tym drugim Państwie Członkowskim.

Wnioski o wystawienia zaświadczenia składa się właściwym organom natychmiast po wystawieniu produktu na sprzedaż.

Artykuł 8

1. Państwa Członkowskie wprowadzą system kontroli w celu weryfikacji, czy informacje podawane we wnioskach o wypłacenie rekompensaty odpowiadają ilościom rzeczywiście wystawionym na sprzedaż i wycofanym z rynku przez zainteresowaną organizację producentów.

2. Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o środkach podjętych na podstawie ust. 1 natychmiast po ich wprowadzeniu, a w każdym przypadku do dnia 31 stycznia 2001 r.

Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o środkach istniejących w zakresie objętym ust. 1 do dnia 31 stycznia 2001 r.

Artykuł 9

Niniejszym rozporządzenie (EWG) nr 3902/92 traci moc.

Artykuł 10

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2001 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 15 listopada 2000 r.

W imieniu Komisji

Franz Fischler

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 17 z 21.1.2000, str. 22.

[2] Dz.U. L 388 z 31.12.1992, str. 1.

[3] Dz.U. L 337 z 30.12.1999, str. 10.

[4] Dz.U. L 392 z 31.12.1992, str. 35.

[5] Dz.U. L 129 z 14.6.1995, str. 7.

[6] Dz.U. L 334 z 23.12.1996, str. 1.

[7] Dz.U. L 52 z 22.2.1997, str. 8.

[8] Dz.U. L 230 z 12.9.2000, str. 7.

[9] Dz.U. L 124 z 8.6.1971, str. 1.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK I

+++++ TIFF +++++

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK II

+++++ TIFF +++++

--------------------------------------------------