ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(7)

Komisja również zwraca uwagę na to, że obecna tymczasowa zmiana w warunkach na rynku nie stanowi podstawy całkowitego zawieszenia środków zastosowanych w stosunku do Chorwacji i Ukrainy. Informacje zebrane podczas dochodzenia przeglądowego zakończonego ostatecznym rozporządzeniem wykazują, że producenci ukraińscy i chorwaccy nadal mają znaczny potencjał eksportowy, więc bardzo łatwo mogliby zwiększyć do szkodliwego poziomu wywóz na rynek wspólnotowy. Dlatego też, całkowite zawieszenie środków nałożonych na przywóz z Chorwacji i Ukrainy mogłoby doprowadzić do podobnych tendencji przywozowych z obu państw jak te, obecnie występujące w przywozie z Rosji i Rumunii i prawdopodobnie doprowadziłoby do powstania szkody dla przemysłu wspólnotowego.
(2)

Włączenie do TRACES wszystkich informacji zawartych we wspólnych weterynaryjnych dokumentach wprowadzenia dla produktów przewidzianych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 136/2004 z dnia 22 stycznia 2004 r. ustanawiającym procedurę kontroli weterynaryjnej we wspólnotowych punktach kontroli granicznej dotyczącą produktów przywożonych z państw trzecich (4), powoduje ogromne obciążenia punktów kontroli granicznej.
(2)

Dania przedłożyła odpowiednie uzasadnienia wymagane do uzyskania statusu strefy zatwierdzonej odnośnie do Bonamia ostreae i Marteilia refringens dla strefy Limfjorden. Przedstawiona dokumentacja wskazuje, że wyżej wymieniona strefa spełnia wymogi dyrektywy 91/67/EWG. Kwalifikuje się ona zatem do nadania jej statusu strefy zatwierdzonej i powinna zostać dołączona do wykazu stref zatwierdzonych ustanowionego w decyzji 2002/300/WE.
(4)

Decyzja Komisji 2003/634/WE (3) zatwierdza i wymienia programy przedstawione przez Państwa Członkowskie w celu uzyskania statusu zatwierdzonych stref i zatwierdzonych hodowli w odniesieniu do VHS i IHN. Włochy powiadomiły, że dwa programy zatwierdzone przez tę decyzję zostały ukończone. Przedstawiona dokumentacja wskazuje, że jedna hodowla kwalifikuje się do uzyskania statusu hodowli zatwierdzonej w strefie niezatwierdzonej i powinna zostać dodana do wykazu hodowli zatwierdzonych, a jedna strefa kwalifikuje się do uzyskania statusu strefy zatwierdzonej i powinna zostać dodana do wykazu stref zatwierdzonych.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 31/66

DECYZJA KOMISJI

z dnia 3 lutego 2005 r.

zmieniająca decyzję 2001/844/WE, EWWiS, Euratom

(2005/94/WE, Euratom)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 218 ust. 2,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 131,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 i art. 41 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) System bezpieczeństwa Komisji opiera się na zasadach określonych w decyzji Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (1) z myślą o sprawnym funkcjonowaniu procesu decyzyjnego Unii.

(2) Przepisy dotyczące bezpieczeństwa Komisji zawarte są w Załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom z dnia 29 listopada 2001 r. zmieniającej jej regulamin wewnętrzny (2).

(3) Dodatek 1 do zasad dotyczących bezpieczeństwa załączony do wymienionych przepisów zawiera tabelę ekwiwalencyjną z narodową klasyfikacją bezpieczeństwa.

(4) W dniu 16 kwietnia 2003 r. Republika Czeska, Cypr, Estonia, Litwa, Łotwa, Malta, Polska, Słowacja, Słowenia i Węgry podpisały Traktat o przystąpieniu do Unii Europejskiej (3). Dodatek 1 do zasad dotyczących bezpieczeństwa powinien zostać zmieniony, tak aby uwzględnić członkostwo tych państw.

(5) Dnia 14 marca 2003 r. Unia Europejska podpisała umowę (4) z NATO w sprawie bezpieczeństwa informacji. Konieczne jest zatem ustanowienie w dodatku 1 do zasad dotyczących bezpieczeństwa zgodności z poziomami klasyfikacji NATO.

(6) Francja i Niderlandy zmieniły ustawodawstwo krajowe dotyczące klasyfikacji.

(7) W celu zachowania przejrzystości dodatek 1 do zasad dotyczących bezpieczeństwa powinien zostać zmieniony.

(8) Jednocześnie w Załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom należy wprowadzić poprawki w celu zapewnienia, że cztery terminy klasyfikacyjne są używane w sposób jednolity we wszystkich wersjach językowych,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Dodatek 1 do zasad dotyczących bezpieczeństwa zawarty w Załączniku do decyzji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom zastępuje się tekstem znajdującym się w Załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

W Załączniku do decyzji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom cztery terminy klasyfikacyjne są zastępowane we wszystkich wersjach językowych, odpowiednio, przez następujące terminy pisane wielkimi literami:

— „RESTREINT UE”,

— „CONFIDENTIEL UE”,

— „SECRET UE”,

— „TRES SECRET UE/EU TOP SECRET”.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lutego 2005 r. W imieniu Komisji Siim KALLAS Wiceprzewodniczący

(1) Dz.U. L 101 z 11.4.2001, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2004/194/WE (Dz.U. L 63 z 28.2.2004, str. 48).

(2) Dz.U. L 317 z 3.12.2001, str. 1.

(3) Dz.U. L 236 z 23.9.2003, str. 17.

(4) Dz.U. L 80 z 27.3.2003, str. 36.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 29/39

DECYZJA KOMISJI

z dnia 1 lutego 2005 r.

zmieniająca decyzję 2001/844/WE, EWWiS, Euratom

(2005/78/WE, Euratom)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 218 ust. 2,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 131,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 i art. 41 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) System bezpieczeństwa Komisji opiera się na zasadach określonych w decyzji Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (1) z myślą o sprawnym funkcjonowaniu procesu decyzyjnego Unii.

(2) Przepisy dotyczące bezpieczeństwa Komisji zawarte są w Załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom z dnia 29 listopada 2001 r. zmieniającej jej regulamin wewnętrzny (2).

(3) Dodatek 1 do zasad dotyczących bezpieczeństwa załączony do wymienionych przepisów zawiera tabelę ekwiwalencyjną z narodową klasyfikacją bezpieczeństwa.

(4) W dniu 16 kwietnia 2003 r. Republika Czeska, Cypr, Estonia, Litwa, Łotwa, Malta, Polska, Słowacja, Słowenia i Węgry podpisały Traktat o przystąpieniu do Unii Europejskiej (3). Dodatek 1 do zasad dotyczących bezpieczeństwa powinien zostać zmieniony, tak aby uwzględnić członkostwo tych państw.

(5) Dnia 14 marca 2003 r. Unia Europejska podpisała umowę (4) z NATO w sprawie bezpieczeństwa informacji. Konieczne jest zatem ustanowienie w dodatku 1 do zasad dotyczących bezpieczeństwa zgodności z poziomami klasyfikacji NATO.

(6) Francja i Niderlandy zmieniły ustawodawstwo krajowe dotyczące klasyfikacji.

(7) W celu zachowania przejrzystości dodatek 1 do zasad dotyczących bezpieczeństwa powinien zostać zmieniony.

(8) Jednocześnie w Załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom należy wprowadzić poprawki w celu zapewnienia, że cztery terminy klasyfikacyjne są używane w sposób jednolity we wszystkich wersjach językowych,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Dodatek 1 do zasad dotyczących bezpieczeństwa zawarty w Załączniku do decyzji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom zastępuje się tekstem znajdującym się w Załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

W Załączniku do decyzji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom cztery terminy klasyfikacyjne są zastępowane we wszystkich wersjach językowych, odpowiednio, przez następujące terminy pisane wielkimi literami:

— „RESTREINT UE”,

— „CONFIDENTIEL UE”,

— „SECRET UE”,

— „TRES SECRET UE/EU TOP SECRET”.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 1 lutego 2005 r. W imieniu Komisji Siim KALLAS Wiceprzewodniczący

(1) Dz.U. L 101 z 11.4.2001, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2004/194/WE (Dz.U. L 63 z 28.2.2004, str. 48).

(2) Dz.U. L 317 z 3.12.2001, str. 1.

(3) Dz.U. L 236 z 23.9.2003, str. 17.

(4) Dz.U. L 80 z 27.3.2003, str. 36.
(3)

Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 stanowi, iż w przypadku żywności lub paszy pochodzącej z Państwa Członkowskiego Wspólnoty lub przywożonej z państw trzecich, co do której wiadomo, że może stanowić poważne ryzyko dla zdrowia ludzi, zwierząt i dla środowiska naturalnego, należy podjąć odpowiednie środki zaradcze.
(3)

Procedura nadmiernego deficytu na podstawie art. 104 przewiduje podjęcie decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu, a załączony do Traktatu Protokół w sprawie procedury nadmiernego deficytu zawiera dalsze przepisy dotyczące stosowania procedury nadmiernego deficytu. Rozporządzenie Rady (WE) nr 3605/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie stosowania Protokołu w sprawie procedury dla nadmiernego deficytu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (1) określa szczegółowe zasady i definicje odnoszące się do stosowania przepisów wspomnianego Protokołu.
(1)

Zgodnie z art. 104 Traktatu Państwa Członkowskie mają unikać nadmiernych deficytów publicznych; postanowienie to stosuje się również do Państw Członkowskich objętych derogacją, co dotyczy wszystkich krajów, które przystąpiły do UE 1 maja 2004 r.
(1)

Zgodnie z art.104 Traktatu Państwa Członkowskie zobowiązane są unikać nadmiernego deficytu budżetowego; odnosi się to również Państw Członkowskich objętych derogacją, to jest wszystkich krajów, które przystąpiły do UE w dniu 1 maja 2004 r.
(3)

Określona w art. 104 procedura nadmiernego deficytu przewiduje stwierdzenie nadmiernego deficytu, a Protokół w sprawie procedury nadmiernego deficytu załączony do Traktatu określa dalsze warunki wdrożenia procedury nadmiernego deficytu. Rozporządzenie Rady (WE) nr 3605/93 (1) z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie stosowania Protokołu w sprawie procedury dla nadmiernego deficytu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, ustanawia szczegółowe zasady i definicje dotyczące zastosowania przepisów Protokołu, o którym mowa powyżej.
(1)

Załącznik XIV rozdział 5 sekcja B lit. a) do Aktu Przystąpienia stanowi, że wymagania strukturalne ustanowione w załączniku I do dyrektywy Rady 64/433/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie warunków zdrowotnych dotyczących produkcji i wprowadzania do obrotu świeżego mięsa (2) oraz załączniki A i B do dyrektywy Rady 77/99/EWG z dnia 21 grudnia 1976 r. w sprawie problemów zdrowotnych wpływających na produkcję i wprowadzanie do obrotu produktów mięsnych oraz niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego (3) nie mają zastosowania do zakładów na Słowacji, wymienionych w dodatku (4) do załącznika XIV do Aktu Przystąpienia, aż do dnia 31 grudnia 2006 r., z zastrzeżeniem spełnienia pewnych warunków.
(3)

Procedura nadmiernego deficytu na podstawie art. 104 przewiduje podjęcie decyzji w sprawie występowania nadmiernego deficytu, a załączony do Traktatu Protokół w sprawie procedury dla nadmiernego deficytu zawiera dalsze przepisy dotyczące stosowania procedury dla nadmiernego deficytu. Rozporządzenie Rady (WE) nr 3605/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie stosowania Protokołu w sprawie procedury dla nadmiernego deficytu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (1) określa szczegółowe zasady i definicje odnoszące się do stosowania przepisów wspomnianego Protokołu.
(1)

Uwzględniając wymogi operacyjne i potrzebę skutecznej walki ze zorganizowanymi formami przestępczości za pośrednictwem Europolu, należy dodać Izrael do wykazu państw trzecich, z którymi to państwami dyrektor Europolu jest upoważniony do rozpoczęcia rokowań.
(6)

Roczny koszt aktualnych zwolnień podatkowych dla skarbu państwa Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do całego sektora wynosi około 100 000 GBP. W zakresie, w jakim zwolnienie podatkowe stanowi pomoc państwa, zastosowanie mają normalne zasady. Z powyższego wynika zatem, że zwolnienie podlega rozporządzeniu Komisji (WE) nr 69/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis (2). Niemniej jednak, jeśli korzyść uzyskana przez pojedyncze przedsiębiorstwo przekroczyłaby limity określone w powyższym rozporządzeniu, należy o tym poinformować Komisję zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (3).
(3)

Rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 (2) przyjęte zostały ogólne przepisy definiujące pojęcie nieprawidłowości oraz ustanawiające administracyjne środki i kary w dziedzinie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich, a na mocy rozporządzenia Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 (3) przyjęto szczególne przepisy, mające zastosowanie we wszystkich obszarach działalności Wspólnot i dotyczące kontroli i inspekcji administracyjnych na miejscu przeprowadzanych przez Komisję.
(5)

Artykuł 2 rozporządzenia nr 1 stanowi, że dokumenty wysyłane do instytucji wspólnotowych mogą być sporządzane w jednym z oficjalnych języków wybranym przez nadawcę. Z kolei odpowiedź instytucji musi być sporządzona w tymże języku wybranym przez nadawcę. Artykuł 2 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 447/98 z dnia 1 marca 1998 r. w sprawie zgłoszeń, terminów i przesłuchań przewidzianych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 4064/89 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (7) jest wyrazem tej ogólnej zasady. Stanowi on, że język wybrany przez strony do zgłoszenia staje się „językiem postępowania”. KLM argumentuje, że wybrał język angielski jedynie do procedury po zgłoszeniu, a nie do obecnego postępowania. Komisja interpretuje ten zapis jako odnoszący się do wszystkich postępowań w ramach rozporządzenia w sprawie kontroli połączeń, które odnoszą się do zgłoszonych operacji, a nie tylko do tych postępowań, które prowadzą do merytorycznych decyzji w sprawie samej koncentracji, takich jak decyzje na mocy art. 6 lub art. 8. Odnośnie do zgłoszeń na mocy art. 4 rozporządzenia w sprawie kontroli połączeń możliwa jest pewna liczba postępowań, takich jak postępowania prowadzące do decyzji na mocy art. 11 ust. 5 i art. 13 ust. 2, postępowania na mocy art. 14 ust. 1 lit. b), c) lub d) i art. 14 ust. 2, lit. a), b) lub c), postępowania prowadzące do decyzji o odwołaniu decyzji na mocy art. 6 ust. 3 lub art. 8 ust. 5 lub postępowania w sprawach dotyczących dostępu do akt. Wszystkie te postępowania dotyczą zgłoszenia, co do którego strony miały możliwość wyboru języka.
(3)

Procedura nadmiernego deficytu przewidziana w art. 104 przewiduje podjęcie decyzji w sprawie występowania nadmiernego deficytu; załączony do Traktatu Protokół w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu zawiera dalsze postanowienia odnośnie do stosowania procedury dotyczącej nadmiernego deficytu. Rozporządzenie Rady (WE) nr 3605/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie stosowania Protokołu w sprawie procedury dla nadmiernego deficytu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (1) określa szczegółowe zasady i definicje w zakresie stosowania postanowień tego Protokołu.
(2)

Zgodnie z art. 104 ust. 7 Traktatu Rada wydała zalecenie skierowane do Portugalii w celu likwidacji nadmiernego deficytu (2). Zalecenie to wraz z art. 3 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu (3) określa termin skorygowania nadmiernego deficytu, co powinno nastąpić w roku następującym po jego stwierdzeniu, tj. najpóźniej w 2003 r.
(11)

Zważywszy, że wiedza o istnieniu i rozmieszczeniu typów siedlisk przyrodniczych wymienionych w załączniku I do wspomnianej dyrektywy oraz gatunków wymienionych w załączniku II do wspomnianej dyrektywy, występujących zarówno w morskich wodach terytorialnych jak i w wodach będących poza wodami terytorialnymi, a znajdującymi się pod jurysdykcją krajową, pozostaje niepełna, nie można stwierdzić ani kompletności ani niekompletności sieci tych gatunków i siedlisk. Odpowiednie typy siedlisk i gatunki są wymienione w załączniku 3 do niniejszej decyzji. W związku z powyższym Komisja uznała, że wstępny wykaz zostanie w razie potrzeby skorygowany dla różnych typów siedlisk i dla gatunków wymienionych w załączniku 3 do niniejszej decyzji zgodnie z przepisami art. 4 dyrektywy 92/43/EWG.
(1)

Decyzja Komisji 97/296/WE z dnia 22 kwietnia 1997 r. ustalająca wykaz państw trzecich, z których dopuszcza się przywóz produktów rybołówstwa przeznaczonych do spożycia przez ludzi (2) ustala wykaz państw i terytoriów, z których dozwolony jest przywóz produktów rybołówstwa przeznaczonych do spożycia przez ludzi. Część I Załącznika do niniejszej decyzji ustala wykaz państw i terytoriów objętych szczególną decyzją na mocy dyrektywy Rady 91/493/EWG z dnia 22 lipca 1991 r. ustanawiającej warunki zdrowotne dotyczące produkcji i wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa (3), a część II tego Załącznika ustala wykaz państw i terytoriów spełniających warunki określone w art. 2 ust. 2 decyzji 95/408/WE.
2.

GRUPY I PODMIOTY 1) Organizacja Abu Nidal (ANO), (vel Rewolucyjna Rada Fatah, Rewolucyjne Brygady Arabskie, Czarny Wrzesień i Rewolucyjna Organizacja Muzułmańskich Socjalistów) 2) Brygada Męczenników Al-Aksa 3) Al-Aqsa e.V. 4) Al-Takfir i Al-Hijra 5) Aum Shinrikyo (vel AUM, vel Aum - Najwyższa Prawda, vel Aleph) 6) Babbar Khalsa 7) Gama'a al-Islamiyya (Grupa Islamska), (vel Al-Gama'a al-Islamiyya, IG) 8) Islamski Front Bojowników o Wielki Wschód (IBDA-C) 9) Hamas (włączając Hamas-Izz al-Din al-Qassem) 10) Fundacja Holy Land Foundation for Relief and Development (Fundacja Ziemi Świętej na rzecz Pomocy i Rozwoju) 11) Międzynarodowa Federacja Młodzieży Sikh (ISYF) 12) Kahane Chai (Kach) 13) Partia Pracujących Kurdystanu (PKK), (vel KADEK; vel KONGRA-GEL) 14) Lashkar e Tayyaba (LET)/Pashan-e-Ahle Hadis 15) Organizacja Mujahedin-e Khalq (MEK lub MKO) (bez Narodowej Rady Oporu Iranu (NCRI) (vel Narodowa Armia Wyzwolenia Iranu (NLA, zbrojny odłam MEK), Ludowy Mujahidin Iranu (PMOI), Muzułmańskie Stowarzyszenie Studentów Irańskich) 16) Narodowa Armia Wyzwolenia (Ejército de Liberación Nacional) 17) New Peoples Army NPA (Nowa Armia Ludowa), Filipiny, związana z Sison Jose Maria C. (vel Armando Liwanag, vel Joma, dowodzącym NPA) 18) Palestyński Front Wyzwolenia (PLF) 19) Palestyński Dżihad Islamski (PIJ) 20) Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny (PFLP) 21) Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny – Dowództwo Generalne, (vel PFLP-Dowództwo Generalne, vel PFLP-GC) 22) Rewolucyjne Siły Zbrojne Kolumbii (FARC) 23) Partia/Front/Armia Wyzwolenia Ludu Tureckiego (DHKP-C) (vel Devrimci Sol (Lewica Rewolucyjna), Dev Sol) 24) Świetlisty Szlak (SL) (Sendero Luminoso) 25) Stichting Al Aqsa (vel Stichting Al Aqsa Nederland, vel Al Aqsa Nederland) 26) Zjednoczone Siły Samoobrony Kolumbii/Grupa Kolumbijska (AUC) (Autodefensas Unidas de Colombia)
b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu: „3a. Jeśli na epidemiologicznie istotnym obszarze strefy zamkniętej określonej w załączniku I minęło więcej niż 40 dni od momentu ustania aktywności nosiciela, właściwe władze mogą udzielić zwolnienia od zakazu opuszczania w odniesieniu do wysyłek krajowych niżej wymienionych zwierząt: a) zwierzęta, które przeznaczone są do gospodarstw rolnych zarejestrowanych w tym celu przez władze właściwe dla gospodarstwa docelowego i które z tych zakładów mogą być przemieszczane tylko do rzeźni; b) zwierzęta, których wyniki testów serologicznych (ELISA lub AGID) są negatywne, bądź pozytywne, lecz testów wirusologicznych (PCR) negatywne; lub c) zwierzęta urodzone po dacie ustania aktywności nosiciela. Właściwe władze udzielają zwolnienia przewidzianego w niniejszym ustępie tylko w okresie, w którym nosiciel nie jest aktywny. Jeśli w ramach programu kontroli epidemiologicznej zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2000/75/WE zostanie stwierdzona ponowna aktywność nosiciela w odpowiedniej strefie zamkniętej, właściwe władze mają obowiązek zapewnić, że zwolnienie to nie będzie miało już zastosowania.”
(7)

W wyniku tych problemów eksporterzy i importerzy zażądali okresu przejściowego w celu dostosowania się do nowych, bardziej rygorystycznych wymagań dotyczących nasienia bydlęcego stosowanego do zapładniania oocytów w celu wywozu zarodków do Wspólnoty. Należy zatem zezwolić, przez pewien okres oraz pod pewnymi warunkami, na przywóz zarodków bydlęcych pobranych lub wytworzonych na warunkach określonych w załączniku III do niniejszej decyzji.
1.

Zgodnie z jej art. 20 ust. 1, Umowa obowiązuje jedynie do dnia 31 grudnia 2004 r. . Wspólnota Europejska proponuje przedłużenie obowiązywania Umowy, z zastrzeżeniem następujących zmian i warunków: 1.1. Załącznik I do Umowy zawierający wykaz wyrobów, o których mowa w art. 1 Umowy oraz zawierający kategorie i opisy towarów odnośnie do produktów włókienniczych zostaje zastąpiony załącznikiem I do rozporządzenia (EWG) 3030/93 (1). Bez uszczerbku dla ogólnych zasad interpretacji Nomenklatury Scalonej, opisy produktów mają charakter wyłącznie orientacyjny, ponieważ produkty objęte każdą kategorią są określone w tym załączniku kodami CN. Jeżeli przed kodem CN znajduje się symbol „ex”, wyroby objęte każdą kategorią są określone kodem CN i zakresem odpowiedniego opisu. 1.2. Uchyla się art. 2 ust. 1 zdanie drugie oraz przepisy tytułu III protokołu A. 1.3. art. 20 ust. 1 zdanie drugie Umowy otrzymuje brzmienie: „Niniejsza Umowa obowiązuje do dnia 31 grudnia 2005 r.” 1.4. W art. 20 ust. 1 dodaje się następujące zdanie: „Następnie obowiązywanie wszystkich postanowień niniejszej Umowy zostaje automatycznie przedłużone na kolejny rok do dnia 31 grudnia 2006 r., chyba że jedna ze Stron powiadomi drugą przynajmniej na 6 miesięcy przed 31 grudnia 2005 r., że nie zgadza się na to przedłużenie.” 1.5. Wysokość stawek celnych stosowanych przez Ukrainę w przypadku wywozu produktów pochodzenia WE określonych w działach 50–63 systemu zharmonizowanego nie przekracza wysokości stawek określonej w wymianie listów podpisanej dnia 19 grudnia 2000 r.
(1)

Decyzja Komisji 2004/288/WE z dnia 26 marca 2004 r. przyznająca Australii i Nowej Zelandii tymczasowy dostęp do wspólnotowych rezerw antygenów wirusa pryszczycy (2) zapewnia tym krajom, do dnia 31 grudnia 2004 r., dostęp do wspólnotowych rezerw antygenów w celu opracowania szczepionek przeciwko pryszczycy.
(9)

Komisja przeanalizowała i zweryfikowała wszystkie informacje, które uznała za istotne dla ustalenia dumpingu, wynikającej z niego szkody oraz z punktu widzenia interesu wspólnotowego. Przeprowadzono wizyty weryfikacyjne w siedzibach następujących firm: a) Producenci wspólnotowi: — Acordis, Arnhem, Niderlandy, — Brilén S.A., Barbastro, Hiszpania; b) Importerzy wspólnotowi: — Pössiger GmbH, Rosendahl, Niemcy, — Mitsui Ltd., Londyn, Zjednoczone Królestwo; c) Użytkownicy wspólnotowi: — Cordstrap, Deurne, Niderlandy, — Güth & Wolf, Gütersloh, Niemcy, — OLBO Industrietextilien GmbH, Solingen, Niemcy, — Gurt & Bandweberei Oppermann GmbH, Einbeck, Niemcy; d) Producenci-eksporterzy z Korei: — Honeywell Sysko Co., Inc., Seul, Korea, — Hyosung Corporation, Seul, Korea, — Kolon Industries Inc., Seul, Korea; e) Producenci-eksporterzy z Tajwanu: — Far Eastern Textiles Co. Ltd., Taipei, Tajwan, — Shinkong Corporation, Taipei, Tajwan; f) Powiązani importerzy wspólnotowi: — Honeywell Performance Fibers, Longwy, Francja, — Hyosung Deutschland GmbH, Neu-Isenburg, Niemcy.
(2)

Rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) (2) ustanawia ramy prawne dla wspólnotowych danych statystycznych określonych według jednostek terytorialnych, należy zatem w odniesieniu do transmisji danych dotyczących ilości mleka krowiego produkowanej przez gospodarstwa rolne używać nowej nomenklatury (NUTS) na podstawie regionalnej.