Rozporządzenie (WE) nr 82/97 Parlamentu Europejskiego i Rady

z dnia 19 grudnia 1996 r.

zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 28, 100a i 113,

uwzględniając wniosek Komisji [1]

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomicznego-Społecznego [2],

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 189b Traktatu [3],

także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r., ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny [4] przewiduje, że obszar celny Wspólnoty nie obejmuje wysp Alandzkich, chyba że zgłoszenie jest dokonane zgodnie z art. 227 ust. 5 Traktatu; należy zmienić to rozporządzenie biorąc pod uwagę fakt, że zgłoszenie to zostało dokonane oraz to, że wymienione wyspy stanowią integralną część Republiki Finlandii.

(2) Umowa przejściowa w sprawie handlu i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino [5], z dnia 27 listopada 1992 r., określa obszary, w stosunku do których Umowa ta jest stosowana; wobec tego terytorium San Marino nie może być uważane za część obszaru celnego Wspólnoty.

(3) Konieczne jest podjęcie środków w celu zapewnienia aby towary uzyskane z towarów niewspólnotowych umieszczonych pod procedurą zawieszającą nie mogły wejść do obiegu gospodarczego Wspólnoty bez uiszczenia należności celnych przywozowych, nawet gdy nabyły one pochodzenie wspólnotowe; definicja towarów wspólnotowych musi wobec tego zostać zmieniona; ponadto, takie towary muszą podlegać takiej samej procedurze zawieszającej jak towary, z których zostały one uzyskane.

(4) Porozumienie Rundy Urugwajskiej w sprawie Rolnictwa [6], prowadzi do zniesienia rolniczych opłat wyrównawczych.

(5) Porozumienie Rundy Urugwajskiej w sprawie reguł pochodzenia [7], przewiduje, że Umawiające się Strony mają wydawać opinie na temat pochodzenia towarów każdej osobie mającej ku temu uzasadniony powód.

(6) Pewna liczba towarów podlega należnościom celnym przywozowym wyrażonym w ecu; kwota tych należności w ecu musi zostać przeliczona na waluty krajowe w krótszym terminie, w celu uniknięcia zakłóceń w handlu.

(7) W pozostałych przypadkach, w których ustawodawstwo celne określiło kwotę w ecu, potrzebne jest uelastycznienie podejścia w stosunku do przeliczania tych kwot na waluty krajowe.

(8) W celu przygotowania formalności celnych, podmioty gospodarcze muszą mieć możliwość zbadania towarów nie tylko w przypadku bezpośredniego przywozu, ale również, gdy zewnętrzna procedura tranzytowa zostaje zakończona.

(9) Decyzją Rady 93/329/EWG z dnia 15 marca 1993 r. dotyczącą zawarcia Konwencji w sprawie odprawy czasowej oraz przyjmującą jej załączniki [8], Wspólnota przyjęła Konwencję dotyczącą odprawy czasowej, wynegocjowaną w ramach Rady Współpracy Celnej, zawartą w Stambule dnia 26 czerwca 1990 r.; użycie karnetu ATA jest od tej chwili również możliwe na podstawie tej konwencji.

(10) W ramach procedury uszlachetniania czynnego z zastosowaniem systemu zwrotów, możliwość zwrotów powinna zostać w niektórych przypadkach rozszerzona na towary w stanie niezmienionym; w przypadku gdy w ramach tego systemu należności celne przywozowe zostały zwrócone, późniejsze dopuszczenie do swobodnego obrotu musi jednakże być możliwe bez odrębnego pozwolenia, tak jak na mocy procedury zawieszającej.

(11) Powiadomienie o dokonaniu powrotnego wywozu towarów uprzednio przywiezionych na wspólnotowy obszar celny, nie wydaje się być konieczne we wszystkich przypadkach.

(12) W przypadku gdy prawodawstwo wspólnotowe przewiduje częściowe lub całkowite zwolnienie z należności celnych przywozowych lub wywozowych, takie częściowe lub całkowite zwolnienie należy stosować we wszystkich wypadkach, niezależnie od warunków, w których powstał dług celny; w tych okolicznościach stosowanie zwykłych stawek celnych nie wydaje się być odpowiednią sankcją w przypadku uchybienia regułom procedur celnych.

(13) Należy w bardziej przejrzysty sposób zdefiniować przypadki, w których zostaje odroczony obowiązek uiszczenia należności przez dłużnika z tytułu cła.

(14) Dług celny musi być unieważniony w każdym przypadku unieważnienia zgłoszenia celnego; tego rodzaju wypadki nie ograniczają się do przewidzianych w art. 66 Wspólnotowego Kodeksu Celnego.

(15) Artykuł 3 ust. 3 lit. b) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2726/90, z dnia 17 września 1990 r., w sprawie tranzytu wspólnotowego [9], stał się zbyteczny.

(16) W celu zachowania przez Kodeks Celny charakteru praktycznego w użyciu, Komisja zobowiązała się do corocznej publikacji jego uaktualnionej wersji wraz z przepisami wykonawczymi,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (EWG) nr 2913/92 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 3:

a) w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

- tiret piąte otrzymuje brzmienie:

- "— terytorium Republiki Francuskiej, z wyjątkiem terytoriów zamorskich i Saint Pierre i Miquelon oraz Majotty,"

- tiret trzynaste otrzymuje brzmienie:

- "— terytorium Republiki Finlandii,"

b) ustęp 2 otrzymuje brzmienie:

"2. Pomimo usytuowania poza terytorium Republiki Francuskiej, terytorium Księstwa Monako, tak jak jest ono określone w Konwencji celnej podpisanej w Paryżu dnia 18 maja 1963 r., (Dziennik Urzędowy Republiki Francuskiej z dnia 27 września 1963 r., str. 8679) jest również, na mocy tej konwencji, uważane za część obszaru celnego Wspólnoty.";

2) w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:

a) ostatnia część pkt 5 otrzymuje brzmienie:

"…; określenie to obejmuje między innymi wiążącą informację w rozumieniu art. 12;"

b) w pkt 7 tiret pierwsze otrzymuje brzmienie:

"— całkowicie uzyskane na obszarze celnym Wspólnoty, zgodnie z warunkami określonymi w art. 23, bez udziału towarów przywiezionych z krajów lub terytoriów niebędących częścią obszaru celnego Wspólnoty. W przypadkach o szczególnym znaczeniu gospodarczym określonych zgodnie z procedurą Komitetu, towarów uzyskanych z towarów umieszczonych pod procedurą zawieszającą nie uważa się za towary wspólnotowe";

c) w pkt 10 tiret drugie skreśla się "rolnicze opłaty wyrównawcze i inne";

d) w pkt 11 tiret drugie skreśla się, "rolnicze opłaty wyrównawcze i";

3) artykuł 12 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 12

1. Organy celne wydają, na pisemny wniosek i w sposób określony zgodnie z procedurą Komitetu, wiążące informacje taryfowe lub wiążące informacje dotyczące pochodzenia.

2. Wiążąca informacja taryfowa lub wiążąca informacja dotycząca pochodzenia zobowiązuje organy celne wobec osoby, na którą wystawiono informację jedynie w zakresie, odpowiednio, klasyfikacji taryfowej lub określenia pochodzenia towaru.

Wiążąca informacja taryfowa lub wiążąca informacja dotycząca pochodzenia zobowiązują organy celne jedynie w odniesieniu do towarów, dla których formalności celne zostały dokonane po dniu, w którym informacja została przez nie wydana.

W sprawach pochodzenia, odpowiednie formalności są formalnościami związanymi ze stosowaniem art. 22 i 27.

3.4. Osoba, której udzielono informacji musi być w stanie udowodnić, że:

- w przypadku informacji taryfowej: towar zgłoszony odpowiada pod każdym względem temu, który jest opisany w informacji,

- w przypadku pochodzenia: dany towar i okoliczności decydujące o nabyciu pochodzenia odpowiadają pod każdym względem towarom i okolicznościom opisanym w informacji.

4. Wiążąca informacja jest ważna przez okres sześciu lat licząc od daty jej wydania w przypadku informacji taryfowej i trzech lat w przypadku informacji dotyczącej pochodzenia. Niezależnie od art. 8, informacja zostaje unieważniona, jeżeli została wydana na podstawie podanych przez wnioskodawcę nieprawidłowych lub niekompletnych danych.

5. Wiążąca informacja traci ważność, gdy:

a) w przypadku informacji taryfowej:

i) w konsekwencji wydania rozporządzenia, staje się sprzeczna z ustanowionym w ten sposób prawem;

ii) staje się niezgodna z interpretacją jednej z nomenklatur określonych w art. 20 ust. 6:

- na poziomie Wspólnoty, przez zmianę not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej lub na skutek orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich,

- w skali międzynarodowej, przez wydanie opinii dotyczącej klasyfikacji lub przez zmianę not wyjaśniających do nomenklatury Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, przyjętego przez Światową Organizację Celną utworzoną w 1952 r. pod nazwą "Rada Współpracy Celnej";

iii) zostanie cofnięta lub zmieniona zgodnie z art. 9, i pod warunkiem że o cofnięciu lub zmianie zostanie w formie pisemnej powiadomiona osoba, której udzielono informacji.

Data, z którą wiążąca informacja traci ważność, w odniesieniu do przypadków, określonych w i) i ii), jest datą publikacji wymienionych decyzji, a w przypadku przepisów międzynarodowych, datą publikacji komunikatu Komisji w serii C Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich.

b) w przypadku pochodzenia:

i) w konsekwencji wydania rozporządzenia lub zawarcia przez Wspólnotę umowy, staje się sprzeczna z ustanowionym w ten sposób prawem;

ii) staje się niezgodna:

- na poziomie Wspólnoty, z notami wyjaśniającymi i opiniami wydanymi w celu interpretacji przepisów, lub z uchwałą Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich,

- w skali międzynarodowej, z Porozumieniem w sprawie reguł pochodzenia wypracowanym przez Światową Organizację Handlu (WTO) lub z notami wyjaśniającymi czy opinią wydaną na temat pochodzenia i przyjętą w celu interpretacji tego Porozumienia;

iii) zostanie cofnięta lub zmieniona zgodnie z art. 9, i pod warunkiem że o cofnięciu lub zmianie zostanie wcześniej powiadomiona osoba, której udzielono informacji.

Data, z którą wiążąca informacja traci ważność, w odniesieniu do przypadków, określonych w i) i ii), jest datą podaną przy publikacji wyżej wymienionych decyzji lub, a w przypadku przepisów międzynarodowych, datą podaną w komunikacie Komisji w serii C Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich.

6. Osoba, której udzielono wiążącej informacji, która traci ważność zgodnie z ust. 5 lit. a) ii) lub iii) lub lit. b) ii) lub iii), może posługiwać się nią dalej przez okres sześciu miesięcy od daty publikacji lub powiadomienia, pod warunkiem że zawarła, na podstawie wiążącej informacji i przed wydaniem odpowiednich przepisów, wiążące i ostateczne umowy kupna lub sprzedaży towarów. Jednakże w przypadku produktów, dla których wymagane jest, przy dokonywaniu formalności celnych, przedstawienie świadectwa przywozowego, wywozowego bądź świadectwa o wcześniejszym ustaleniu refundacji, zamiast okresu sześciomiesięcznego uznawany jest okres ważności tego świadectwa.

W przypadku określonym w ust. 5 lit. a) i) i lit. b) i), rozporządzenie lub umowa mogą określać termin, w którym stosuje się przepisy akapitu pierwszego.

7. Zastosowanie, w okolicznościach ustanowionych w ust. 6, klasyfikacji lub określenia pochodzenia zamieszczonego w wiążącej informacji może mieć miejsce jedynie w przypadku:

- określania należności celnych przywozowych lub wywozowych,

- obliczania refundacji wywozowych oraz wszelkich innych kwot ustanowionych w wywozie lub przywozie w ramach wspólnej polityki rolnej,

- stosowania świadectw przywozowych, wywozowych bądź świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji, które są przedstawiane podczas dokonywania formalności w celu przyjęcia zgłoszenia celnego dotyczącego danego towaru, o ile świadectwa te zostały wydane na podstawie wymienionej informacji.

Ponadto, w wyjątkowych przypadkach, gdy zagrożone jest prawidłowe stosowanie przepisów ustanowionych w ramach wspólnej polityki rolnej, można odstąpić od stosowania ust. 6, zgodnie z procedurą określoną w art. 38 rozporządzenia Rady nr 136/66/EWG z dnia 22 września 1966 r. w sprawie ustanowienia wspólnej organizacji rynku olejów i tłuszczów [10];"

oraz zgodnie z właściwymi artykułami innych rozporządzeń dotyczących wspólnej organizacji rynków.

4) artykuł 18 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 18

1. Równowartość ecu w walutach krajowych, stosowana w celu określenia klasyfikacji taryfowej towarów i należności celnych przywozowych, określana jest raz na miesiąc. Zastosowane w tym przeliczeniu kursy są kursami publikowanymi w przedostatni dzień roboczy miesiąca w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Kursy te stosuje się przez cały następny miesiąc.

Jednakże gdy stosowany na początku miesiąca kurs różni się o ponad 5 % od kursu opublikowanego w przedostatnim dniu roboczym przed 15 dniem tego samego miesiąca, ten ostatni kurs stosuje się począwszy od dnia 15 i do końca tego miesiąca.

2. Równowartość ecu w walutach krajowych, stosowana w ramach ustawodawstwa celnego w innych przypadkach, niż określone w ust. 1, jest określana raz do roku. Stosowane w tym przeliczeniu kursy są kursami publikowanymi pierwszego roboczego dnia miesiąca października w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich i obowiązują od dnia 1 stycznia następnego roku. Jeżeli dla danej waluty krajowej kurs jest niedostępny, należy zastosować kurs wymiany z ostatniego dnia, dla którego opublikowano kurs w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

3. Organy celne mogą zaokrąglić, w górę lub w dół, sumę wynikającą z przeliczenia na ich walutę krajową kwoty określonej w ecu, do celów innych niż określenie klasyfikacji taryfowej towarów lub należności celnych przywozowych bądź wywozowych.

Kwota po zaokrągleniu nie może różnić się od kwoty oryginalnej o więcej niż 5 %.

Organy celne mogą utrzymać bez zmian wartość kwoty wyrażonej w ecu jeżeli, w chwili waloryzacji rocznej określonej w ust. 2, kwota po przeliczeniu przed dokonaniem wspomnianego zaokrąglenia, będzie różnić się o mniej niż 5 % lub będzie niższa od równowartości wyrażonej w walucie krajowej.";

5) w art. 20 ust. 3 lit. c) tiret drugie skreśla się wyrazy "rolniczych opłat wyrównawczych i innych";

6) w art. 31 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

na końcu pierwszego i drugiego tiret dodaje się "z 1994 r.";

7) w art. 55 numer "43" zastępuje się numerem "42";

8) w art. 83 lit. a) skreśla się wyrazy "zgodnie z art. 66";

9) dodaje się artykuł 87a w brzmieniu:

"Artykuł 87a

W przypadkach określonych w art. 4 ust. 7 tiret pierwsze zdanie drugie, każdy produkt lub każdy towar uzyskany z towaru umieszczonego pod procedurą zawieszającą uważany jest za umieszczony pod tą samą procedurą.";

10) w art. 91 ust. 2 lit. c) skreśla się wyrazy "(konwencja ATA)"

11) w art. 112 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

"3. Jeżeli, zgodnie z art. 76 ust. 1 lit. c) przywożony towar jest dopuszczany do swobodnego obrotu, rodzaj, wartość celna i ilość, które należy uwzględnić zgodnie z art. 214 są tymi, które są właściwe temu towarowi w chwili jego umieszczania pod procedurą składu celnego.

Przepisy akapitu pierwszego stosuje się pod warunkiem że elementy kalkulacyjne odnoszące się do tych towarów zostały uznane lub dopuszczone w momencie umieszczania towarów pod procedurą składu celnego, o ile osoba zainteresowana zażąda ich stosowania w chwili powstania długu celnego

Przepisy akapitu pierwszego stosuje się bez uszczerbku dla kontroli po odprawie celnej w rozumieniu art. 78.";

12) w art. 124 ust. 1 tiret trzecie skreśla się wyrazy "opłatom rolnym lub innym"

13) w art. 128 wprowadza się następujące zmiany:

a) ustęp 1 i 2 otrzymują brzmienie:

"1. Posiadacz pozwolenia może zwrócić się o zwrot lub umorzenie należności celnych przywozowych, o ile wykaże w sposób zadawalający organy celne, że przywiezione towary dopuszczone do swobodnego obrotu na mocy systemu zwrotów zostały, w formie produktów kompensacyjnych lub towarów w niezmienionym stanie:

- wywiezione, lub

- umieszczone, ze względu na późniejszy ponowny wywóz, pod procedurą tranzytu, procedurą składu celnego, procedurą odprawy czasowej lub procedurą uszlachetniania czynnego z zastosowaniem systemu zawieszeń bądź też umieszczone w wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocłowym,

jeżeli wszystkie pozostałe warunki zastosowania procedury również zostały spełnione.

2. Do celów otrzymania jednego z przeznaczeń celnych określonych w ust. 1 tiret drugie, produkty kompensacyjne lub towary w niezmienionym stanie uważa się za niewspólnotowe.";

b) ustęp 4 otrzymuje brzmienie:

"4. Bez uszczerbku dla art. 122 lit. b), jeżeli produkty kompensacyjne lub towary w niezmienionym stanie, umieszczone pod procedurą celną w wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocłowym zgodnie z ust. 1, są dopuszczone do swobodnego obrotu, uważa się, że kwota zwracanych lub umarzanych należności celnych przywozowych stanowi kwotę długu celnego.";

14) w art. 163 ust. 2 lit. c), skreśla się wyrazy "(konwencja ATA)";

15) w art. 182 ust. 3 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

"3. Z wyjątkiem przypadków określonych zgodnie z procedurą Komitetu, o powrotnym wywozie lub zniszczeniu należy uprzednio powiadomić w formie pisemnej organy celne.";

16) dodaje się art. 212a w brzmieniu:

"Artykuł 212a

Jeżeli ustawodawstwo celne przewiduje częściowe lub całkowite zwolnienie z należności celnych przywozowych i wywozowych zgodnie z art. 184-187, takie częściowe lub całkowite zwolnienie stosuje się również w przypadkach powstania długu celnego zgodnie z art. 202-205, 210 lub 211, jeżeli zachowanie osoby zainteresowanej nie wynika z jej świadomego lub zamierzonego działania naruszającego przepisy ani z ewidentnego zaniedbania i udowodni ona, że spełnione są pozostałe warunki wymagane dla zastosowania zwolnienia.";

17) artykuł 217 ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:

"b) kwota należności prawnie należnych jest wyższa od tej, która została określona na podstawie wiążącej informacji.";

18) artykuł 222 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

"2. Przypadki i warunki, w których obowiązek uiszczenia należności przez dłużnika zostaje odroczony mogą zostać również określone zgodnie z procedurą Komitetu:

- jeżeli wniosek o umorzenie należności został złożony zgodnie z przepisami art. 236, 238 lub 239,

lub

- jeżeli towar został zajęty w celu jego późniejszej konfiskaty, zgodnie z przepisami art. 233 lit. c) tiret drugie lub lit. d).";

19) w art. 233 lit. c) akapit pierwszy tiret pierwsze skreśla się wyrazy "zgodnie z art. 66";

20) w art. 251 ust. 1 tiret dwudzieste szóste skreśla się wyrazy "z wyjątkiem art. 3 ust. 3 lit. b)".

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 19 grudnia 1996 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

K. Hänsch

Przewodniczący

W imieniu Rady

S. Barrett

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 260 z 5.10.1995, str. 8. oraz Dz.U. C 207 z 18.7.1996, str. 6.

[2] Dz.U. C 174 z 17.6.1996, str. 14.

[3] Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 14 kwietnia 1996 r. (Dz.U. C 65 z 4.3.1996, str. 68), wspólne stanowisko Rady z dnia 28 maja 1996 r. (Dz.U. 248 z 26.8.1996, str. 1), decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 października 1996 r. (Dz.U. C 347 z 18.11.1996) i decyzja Rady z 26 listopada 1996.

[4] Dz.U. C 302 z 19.10.1992, str. 1. Rozporządzenie zmienione Aktem Przystąpienia z 1994 r.

[5] Dz.U. L 359 z 9.12.1992, str. 14.

[6] Dz.U. L 336 z 23.12.1994, str. 22.

[7] Dz.U. L 336 z 23.12.1994, str. 144.

[8] Dz.U. L 130 z 27.5.1993, str. 1.

[9] Dz.U. L 262 z 26.9.1990, str. 1.

[10] Dz.U. 172 z. 30.9.1966, str. 3025/66. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 3290/94 (Dz.U. L 349 z. 31.12.1994, str. 105).

--------------------------------------------------