Decyzja Komisji

z dnia 19 maja 1994 r.

ustalająca kryteria corocznego badania drobiu hodowlanego na obecność rzekomego pomoru drobiu w zastosowaniu art. 12 ust. 2 dyrektywy Rady 90/539/EWG

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(94/327/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/539/EWG z dnia 15 października 1990 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt regulujących handel wewnątrzwspólnotowy i przywóz z państw trzecich drobiu i jaj wylęgowych [1], ostatnio zmienioną dyrektywą Rady 93/120/WE [2], w szczególności jej art. 12 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

metody służące do wykonania testów serologicznych na obecność rzekomego pomoru drobiu muszą zawierać szczegóły dotyczące procedury pobierania próbek, procedury przeprowadzania testów i interpretacji wyników testów;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Testy serologiczne na wykrycie przeciwciał rzekomego pomoru drobiu określone w art. 12 ust. 2 tiret drugie dyrektywy 90/539/EWG muszą być zgodne z wymaganiami Załącznika.

Artykuł 2

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lutego 1995 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 19 maja 1994 r.

W imieniu Komisji

René Steichen

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 303 z 31.10.1990, str. 6.

[2] Dz.U. L 340 z 31.12.1993, str. 35.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

Coroczne testy serologiczne przeprowadzane w celu wykrycia przeciwciał rzekomego pomoru drobiu w hodowlanych stadach drobiu nie szczepionego w Państwach Członkowskich lub regionach Państwach Członkowskich

1. Pobieranie próbek krwi

We wszystkich stadach hodowlanych próbki są zbierane corocznie w oparciu o następującą zasadę: próbki krwi muszą być uzyskiwane z przynajmniej 60 przypadkowo wybranych ptaków i badane przy użyciu testu zahamowania hemaglutynacji (HI) zgodnie z procedurą zamieszczoną w pkt 2.

2. Procedura

a) Rozdzielić po 0,025 ml PBS do wszystkich baseników plastikowej płytki służącej do mikromiareczkowania (baseniki o przekroju podłużnym w kształcie V).

b) Umieścić 0,025 ml surowicy w pierwszym baseniku płytki.

c) Użyć rozcieńczalnika do mikromiareczkowania, w celu dwukrotnego rozcieńczenia surowicy w obrębie płytki.

d) Dodać 0,025 ml rozcieńczonego płynu omoczniowego zawierającego 4 lub 8 jednostek hemaglutynujących (HAU).

e) Wymieszać, potrząsając płytką i umieścić ją w temperaturze 4 °C na okres minimum 60 minut lub na okres 30 minut w temperaturze pokojowej.

f) Dodać 0,025 ml 1 % krwinek czerwonych do wszystkich baseników.

g) Wymieszać delikatnie, wstrząsając, i umieścić w temperaturze 4 °C.

h) Płytki odczytać po upływie 30-40 minut, kiedy osadzą się kontrolne krwinki czerwone. Odczytywanie polega na obserwacji pochylonej płytki i stwierdzeniu lub nie nacieku w kształcie kropli napływającego w takim samym tempie, co krwinki czerwone (0,025ml) i PBS (0,05 ml) w basenikach kontrolnych.

i) Miano zahamowania hemaglutynacji HI jest najwyższym rozcieńczeniem surowicy odpornościowej wywołującym całkowite zahamowanie 4 lub 8 jednostek wirusa (do każdego odczynu należy wykonać miareczkowanie HA w celu potwierdzenia obecności wymaganej liczby jednostek hemaglutynujących).

j) Ważność wyników jest uzależniona od uzyskania miana poniżej 23 w przypadku 23 jednostek HA i 22 w przypadku 22 jednostek HA w kontrolnej surowicy negatywnej i miana jednego rozcieńczenia bezpośrednio wyższego lub niższego od znanego miana kontrolnej surowicy pozytywnej.

3. Interpretacja testów

Użyty antygen powinien oddziaływać na poziomie, który uważany jest jako pozytywny w surowicy:

- dla czterech jednostek HA miano surowicy jest pozytywne jeżeli wynosi 24 lub więcej, dla ośmiu jednostek HA miano surowicy jest pozytywne jeżeli wynosi 23 lub więcej.

--------------------------------------------------