Decyzja Komisji

z dnia 9 marca 2000 r.

dotycząca niewłączania pirazofosu do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję czynną

(notyfikowana jako dokument nr C(2000) 655)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2000/233/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin [1], ostatnio zmienioną dyrektywą Komisji 97/73/WE [2],

uwzględniając rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3600/92 z dnia 11 grudnia 1992 r. ustanawiające szczegółowe zasady realizacji pierwszego etapu programu pracy określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin [3], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1199/97 [4], w szczególności jego art. 7 ust. 3a lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 933/94 [5], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2330/95 [6], ustanowiło substancje czynne zawarte w środkach ochrony roślin, wyznaczyło Państwa Członkowskie pełniące rolę sprawozdawców w celu wykonania rozporządzenia (EWG) nr 3600/92 oraz określiło powiadamiających w odniesieniu do każdej substancji czynnej.

(2) Pirazofos jest jedną z 90 substancji czynnych objętych pierwszym etapem programu pracy przewidzianego w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG.

(3) Zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 3600/92, Niderlandy, wyznaczone jako Państwo Członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy, przedłożyły Komisji, w dniu 14 maja 1998 r., sprawozdanie ze swojej oceny informacji przedłożonych przez jedynego powiadamiającego zgodnie z przepisami art. 6 ust. 1 tego rozporządzenia.

(4) Przedstawione sprawozdanie zostało poddane przeglądowi przez Państwa Członkowskie i Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin. Przegląd ten zakończono w dniu 20 lipca 1999 r. w formie sprawozdania kontrolnego Komisji dotyczącego pirazofosu, zgodnie z przepisami art. 7. ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 3600/92.

(5) Po przeprowadzeniu ocen okazało się, że przedłożone informacje nie są wystarczające do wykazania, że środki ochrony roślin zawierające daną substancję czynną spełniają wymogi ustanowione w art. 5. ust. 1 lit. a) oraz art. 5 ust. 2 lit. b) dyrektywy 91/414/EWG.

(6) Jedyny powiadamiający poinformował Komisję oraz Państwo Członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy, że nie będzie dalej uczestniczyć w programie pracy dotyczącym tej substancji czynnej. W związku z tym nie zostaną złożone dalsze informacje wymagane w celu osiągnięcia pełnej zgodności z wymogami dyrektywy 91/414/EWG.

(7) W związku z tym, nie jest możliwe włączenie tej substancji czynnej do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG.

(8) Należy przewidzieć okres karencji w odniesieniu do zbytu, składowania, wprowadzania do obrotu i wykorzystania istniejących zapasów zgodnie z przepisami art. 4 ust. 6 dyrektywy 91/414/EWG.

(9) Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla stosowania przepisów dyrektywy Rady 90/642/EWG [7], ostatnio zmienionej dyrektywą Komisji 1999/71/WE [8], w szczególności jej art. 5b.

(10) Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla jakichkolwiek działań, które Komisja może podjąć na późniejszym etapie w związku z tą substancja czynną w ramach dyrektywy Rady 79/117/EWG [9].

(11) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Pirazofosu nie włącza się jako substancji czynnej do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG.

Artykuł 2

Państwa Członkowskie zapewniają, aby:

1) zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające pirazofos zostały cofnięte w okresie sześciu miesięcy od dnia notyfikacji niniejszej decyzji;

2) od dnia notyfikacji niniejszej decyzji nie zostawały przyznane lub odnowione żadne zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające pirazofos, w ramach odstępstwa przewidzianego w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG.

Artykuł 3

Państwa Członkowskie przyznają okres karencji w odniesieniu do zbytu, składowania, wprowadzania do obrotu i wykorzystania istniejących zapasów, zgodnie z przepisami art. 4 ust. 6 dyrektywy 91/414/EWG, który jest możliwie najkrótszy i nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia notyfikacji niniejszej decyzji.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 9 marca 2000 r.

W imieniu Komisji

David Byrne

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 230 z 19.8.1991, str. 1.

[2] Dz.U. L 353 z 24.12.1997, str. 26.

[3] Dz.U. L 366 z 15.12.1992, str. 10.

[4] Dz.U. L 170 z 28.6.1997, str. 19.

[5] Dz.U. L 107 z 28.4.1994, str. 8.

[6] Dz.U. L 225 z 22.9.1995, str. 1.

[7] Dz.U. L 350 z 14.12.1990, str. 71.

[8] Dz.U. L 194 z 27.7.1999, str. 36.

[9] Dz.U. L 33 z 8.2.1979, str. 36.

--------------------------------------------------