Rozporządzenie Rady (WE) nr 119/97

z dnia 20 stycznia 1997 r.

nakładające ostateczne cła antydumpingowe na przywóz niektórych mechanizmów kołowych do segregatorów pochodzących z Malezji i Chińskiej Republiki Ludowej oraz stanowiące o ostatecznym poborze cła antydumpingowego

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej [1], w szczególności jego art. 9 i 23,

uwzględniając wniosek Komisji przedłożony po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

I. ŚRODKI TYMCZASOWE

(1) Rozporządzeniem (WE) nr 1465/96 [2] (zwanym dalej "rozporządzeniem tymczasowym") nałożone zostały tymczasowe cła antydumpingowe na przywóz do Wspólnoty niektórych mechanizmów kołowych do segregatorów objętych kodem CN ex83051000 i pochodzących z Malezji i Chińskiej Republiki Ludowej.

II. DALSZE POSTĘPOWANIE

(2) W wyniku nałożenia tymczasowych środków antydumpingowych niektóre zainteresowane strony przedstawiły uwagi na piśmie.

(3) Stronom, które się o to zwróciły, dano możliwość przesłuchania przez Komisję.

(4) Komisja prowadziła dalsze badanie i weryfikację informacji uznanych za niezbędne do sformułowania ostatecznych ustaleń.

(5) Strony zostały poinformowane o zasadniczych faktach i okolicznościach, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego i ostateczne pobranie kwot zabezpieczonych w postaci cła tymczasowego. Ponadto stronom przyznano okres, w którym mogą przedstawić uwagi związane z ogłoszeniem tych informacji.

(6) Ustne i pisemne uwagi przedstawione przez strony zostały zbadane i, w zależności od potrzeb, uwzględnione w ostatecznych ustaleniach Komisji.

III. PRODUKT ROZWAŻANY I PRODUKT PODOBNY

(7) Dla celów wstępnych ustaleń Komisja uznała, że mechanizmy kołowe do segregatorów wytwarzane i sprzedawane we Wspólnocie, mechanizmy kołowe do segregatorów wytwarzane i sprzedawane w Malezji oraz te będące przedmiotem wywozu do Wspólnoty z Malezji i Chińskiej Republiki Ludowej są "produktami podobnymi" w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 384/96 (zwanego dalej "podstawowym rozporządzeniem antydumpingowym"), gdyż są identyczne lub mają bardzo zbliżone właściwości.

(8) Jeden importer, będący również producentem następnego produktu w łańcuchu produkcyjnym (to znaczy wytwórca segregatorów kołowych i innych artykułów papierniczych), ponownie wysunął argumenty, które przedstawił poprzednio, to znaczy że mechanizmy 17- i 23-kołowe nie są produktami podobnymi do 2- do 4-kołowego "standardowego" mechanizmu, należy zatem wyłączyć je z procedury.

(9) Na poparcie swojego wniosku importer wysunął argument, że w skardze była mowa tylko mechanizmach 2- do 4-kołowych, a mechanizmy 17- i 23-kołowe nie znajdują się w wykazie produktów będących rzekomo przedmiotem praktyk antydumpingowych.

O ile prawdą jest, że w obliczeniach przedstawionych w skardze jako dowód prima facie istnienia dumpingu i wywołanej nim szkody, tylko modele 2- do 4-kołowe były użyte jako przykłady, to należy również przypomnieć, że w opisie produktu będącego przedmiotem skargi były zawarte wszystkie mechanizmy z dwoma lub większą liczbą kół. W tym względzie należy zauważyć, że mechanizmy kołowe do segregatorów z np. 6-, 13- lub 16-kołowe są sprzedawane na rynku Wspólnoty.

(10) Wysuwano argument, że poza liczbą kół, mechanizmy 17- i 23-kołowe mają różne właściwości fizyczne, w szczególności większą długość i szerokość podstawy, które czynią je bardziej odpornymi na zużycie od innych mechanizmów i w związku z tym znacznie się od nich różnią.

Po zbadaniu tej kwestii stwierdzono, że ewentualne różnice można uznać za porównywalne z tymi, które istnieją między różnymi modelami mechanizmów 2- lub 4-kołowych. Uznano więc, że nie było innej istotnej różnicy fizycznej niż liczba kół między mechanizmami 17- do 23-kołowymi, z jednej strony, i innymi mechanizmami, z drugiej strony.

(11) Stwierdzono również, że stosowane metody wytwarzania i koszty produkcji mechanizmów 17- lub 23-kołowych znacznie się różniły od tych dotyczących innych mechanizmów.

Należy zauważyć, że operacje i sprzęt niezbędny do produkcji kół, mocowania ich do ostrzy i montowanie ostrzy do pokrywy mechanizmu są w istocie takie same dla wszystkich rodzajów mechanizmów kołowych do segregatorów. Większa liczba surowców i operacja mocowania kół, która musi być powtarzana w przypadku mechanizmów 17- i 23-kołowych stwarzają różnicę w kosztach produkcji. Jednakże różnica ta, chociaż znacząca, nie jest nieproporcjonalna w stosunku do różnicy stwierdzonej między małymi i dużymi mechanizmami z mniejszą liczbą kół. W związku z tym ewentualne szczególne operacje produkcyjne i związane z nimi koszty mechanizmów 17- do 23-kołowych nie są takie, że mogłyby wpłynąć na ich podobieństwo do innych mechanizmów. W każdym razie zgodnie ze stałą praktyką instytucji wspólnotowych, takie różnice poziomu stosowanego procesu produkcyjnego są nieistotne w analizie produktu podobnego.

(12) Stwierdzono również, że mechanizmy 17- lub 23-kołowe były wystarczająco drogie, aby móc je uważać za należące do odrębnego segmentu rynku.

Chociaż można było stwierdzić znaczną różnicę w cenie między mechanizmami z 17- lub 23-kołowymi a mechanizmami podobnymi o mniejszej liczbie kół, uznaje się, że biorąc pod uwagę podobieństwo zastosowania i klienteli, skutki zastąpienia mogłyby wystąpić, jeśli ceny produktów zmieniłyby się w wystarczająco różnym stopniu. Należy więc stwierdzić, że segment rynku mechanizmów 17- lub 23-kołowych nie posiada wystarczająco odrębnych właściwości, aby go całkowicie wyłączyć z zakresu dochodzenia.

(13) Twierdzono, że różnice pojawiły się również na poziomie zastosowania różnych mechanizmów. Chociaż standardowe mechanizmy są rzekomo przeznaczone do papieru podziurkowanego przez samego klienta, mechanizmy 17- lub 23-kołowe są stosowane do wcześniej podziurkowanego papieru ze względu na cenę specjalnego stosowanego dziurkacza i to, że kilka kartek można podziurkować jednocześnie.

Jednakże należy zauważyć, że niektóre rodzaje mechanizmów, w szczególności do organizerów lub katalogów z mechanizmami dwu do sześciu-kołowymi i objęte niniejszą procedurą, są również przeznaczone do wcześniej podziurkowanego papieru, już znajdującego się w produkcie końcowym lub do dodatkowych również wcześniej podziurkowanych stron i że dziurkacze do niektórych z nich nie są koniecznie dostępne dla klienta. Ponadto wcześniej podziurkowany papier do mechanizmów dwu- do cztero-kołowych jest dostępny i sprzedawany we Wspólnocie w znacznych ilościach, w szczególności do użytku w szkołach (które są również głównym rynkiem dla mechanizmów 17- i 23-kołowych). Można więc stwierdzić, że mechanizmy 17- i 23-kołowe mają podobne przeznaczenie jak inne rodzaje mechanizmów.

(14) Twierdzono również, że łukowe mechanizmy spustowe, które są objęte tym samym kodem CN co mechanizmy kołowe do segregatorów i są wyłączone z zakresu niniejszej procedury, bardziej przypominają mechanizmy dwukołowe niż mechanizmy 17- lub 23- kołowe.

W tym względzie stwierdzono, że fizyczne właściwości i rynek łukowych mechanizmów spustowych są w wystarczającym stopniu różne do fizycznych właściwości i rynku mechanizmów kołowych, aby uzasadniać wyłączenie łukowych mechanizmów spustowych ze skargi i z zakresu procedury.

(15) Po zbadaniu przedstawionych argumentów, potwierdzono, że 17- lub 23-kołowe mechanizmy do segregatorów mają właściwości bardzo podobne do właściwości innych mechanizmów kołowych do segregatorów i są w związku z tym produktami podobnymi do innych mechanizmów kołowych do segregatorów w rozumieniu art. 1 ust. 4 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego, wspomnianą skargę zatem oddalono.

IV. DUMPING

A. Państwa trzecie o gospodarce rynkowej

(16) W chwili wszczęcia dochodzenia jeden importer nie zgodził się z wyborem Malezji jako analogicznego rynku dla ustalenia normalnej wartości w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej. Jako że jego argumenty nie były uzasadnione i nie zaproponowano żadnego alternatywnego państwa, dnia 22 listopada 1995 r. Komisja zawiadomiła zainteresowaną stronę, że jej zarzuty zostały oddalone. W liście, który Komisja otrzymała 27 listopada 1995 r., ten sam importer dla ustalenia normalnej wartości w Chińskiej Republice Ludowej zaproponował zastosowanie kosztów produkcji producenta włoskiego, który nie stanowił części przemysłu wspólnotowego.

Jako że list ten otrzymano dwadzieścia dni po upływie terminu wyznaczonego w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, sugestia nie mogła zostać uwzględniona. Po ujawnieniu najważniejszych faktów i okoliczności leżących u podstawy nałożenia tymczasowych środków, importer powtórzył swoje argumenty. Chociaż wniosek został skierowany po terminie stosowanym do wyboru państwa trzeciego o gospodarce rynkowej, Komisja zbadała, czy zmiana metody mogła mieć wpływ na wysokość cła. W tym celu i uwzględniając fakt, że kosztów produkcji jednego producenta nie można uznać za reprezentatywną dla sytuacji innych producentów ze Wspólnoty, Komisja uznała wniosek za żądanie odniesienia się do rynku Wspólnoty jako rynku analogicznego dla ustalenia normalnej wartości wywozu z Chińskiej Republiki Ludowej. Tak więc Komisja porównała średnie ceny docelowe ustalone dla przemysłu wspólnotowego (jego aktualne ceny są niższe od kosztów produkcji) z ze średnimi eksportowymi cenami chińskimi. Takie obliczenie dumpingu wykazało, że przyjęcie tej metody nie ma żadnego wpływu na cło ostatecznie zaproponowane przez Komisję, ponieważ niezależnie od wybranej metody margines dumpingu jest wyraźnie wyższy od ostatecznie ustalonego poziomu eliminacji szkody.

Mając to na uwadze i uwzględniając, że zgodnie z art. 2 ust. 7 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego państwo o gospodarce rynkowej podlegające takiemu samemu dochodzeniu może, gdzie stosowne, zostać wykorzystane, Komisja stwierdziła, że wybór Malezji nie jest nierozsądny dla ustalenia normalnej wartości i że nie ma powodu, aby dokonywać zmiany wyboru kraju analogicznego.

B. Malezja

1. Wartość normalna

(17) Jeden importer twierdzi, że sprzedaż na rynku krajowym Malezji, która stanowi 5,8 % ilości wywozu do Wspólnoty, nie jest wystarczająco reprezentatywna dla ustalenia normalnej wartości. Mając to na uwadze, Komisja zastosowała art. 2 ust. 2 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego, zgodnie z którym wielkość sprzedaży krajowej w wysokości 5 % uważa się za wystarczającą dla reprezentatywności rynku krajowego.

(18) Ten sam importer twierdził również, że konkurencja na rynku malezyjskim jest ograniczona i że w związku z tym ceny krajowe są wyższe od tych, jakie występowałyby w normalnych warunkach konkurencji. Komisja już zbadała tę kwestię przy wyborze Malezji jako właściwego kraju analogicznego i wysunęła argument w 10 motywie preambuły do rozporządzenia tymczasowego. Jako że nie przedstawiono żadnego argumentu ani żadnego nowego dowodu, Komisja potwierdziła, że na rynku malezyjskim pewną konkurencję zapewnia obecność mechanizmów kołowych do segregatorów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. Mogła więc wnioskować, że wybór Malezji jest rozsądnym wyborem dla ustalenia normalnej wartości w Chińskiej Republice Ludowej.

2. Margines dumpingu

(19) Ponieważ nie przedstawiono żadnego innego argumentu, który mógłby prowadzić do zmiany określenia dumpingu, Komisja uznaje, że metoda przyjęta do obliczenia dumpingu i tymczasowe ustalenia, jakie opisano w motywach 18–26 preambuły do rozporządzenia tymczasowego, muszą być potwierdzone. W związku z tym margines dumpingu dla Malezji zostaje ostatecznie ustalony na 42,8 %.

C. Chińska Republika Ludowa

1. Wartość normalna

(20) Dwóch chińskich eksporterów zwróciło się o dostosowanie normalnej wartości ze względu na różnice w strukturze kosztów z uwagi na niskie koszty pracy w Chińskiej Republice Ludowej i różnice w stosowanych technologiach produkcyjnych.

Jeśli chodzi o koszty pracy, to służby Komisji zauważyły, że powodem wykorzystania kraju trzeciego o gospodarce rynkowej jest brak wiarygodnych informacji dotyczących kosztów i cen w danym państwie nieposiadającym gospodarki rynkowej. Tak więc nie bez podstaw jest argument, że pewne koszty w państwie nieposiadającym gospodarki rynkowej są niższe od kosztów w kraju analogicznym i że dostosowanie normalnej wartości musi zostać dokonane w przypadku gdy taka normalna wartość jest stosowana w odniesieniu do państw nieposiadających gospodarki rynkowej.

Jeśli chodzi o różne technologie, to służby Komisji uważają, że proces produkcyjny stosowany przy wytwarzaniu szczególnego produktu jest bez znaczenia w przypadku gdy właściwości fizyczne i zastosowanie produktu są podobne. W niniejszym przypadku wspomniane różnice nie doprowadziły do żadnych znaczących różnic w podstawowych właściwościach fizycznych przedmiotowego produktu. Zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. a) podstawowego rozporządzenia antydumpingowego żądanie musiało zostać oddalone.

(21) Obie zainteresowane strony twierdziły, że nie są w stanie przedstawić uwag na temat dokonanego przez Komisję obliczenia normalnej wartości w przypadku gdy bezwzględne wartości odnoszące się do obliczenia normalnej wartości ustalonej w analogicznym kraju nie zostały podane do wiadomości chińskich eksporterów ze względu na to, że są poufne. W liście informacyjnym do wymienionych stron Komisja załączyła wszystkie istotne dla tych spółek dokumenty obliczeniowe i szczegółowo przedstawiła metodę, którą stosowała do ustalenia normalnej wartości, mając przy tym na uwadze ochronę informacji poufnych zgodnie z art. 20 ust. 4 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego. Ujawnienie szczegółowych wartości bezwzględnych mogłoby stanowić naruszenie ustawowego prawa zainteresowanej strony do poufnego traktowania i nie jest konieczne do zrozumienia obliczeń. W związku z tym argument nie mógł zostać uwzględniony.

2. Cena eksportowa

(22) Eksporter twierdził, że zawyżone kwoty zostały odjęte od ceny eksportowej dla odroczonych rabatów stwierdzonych u powiązanego importera.

Komisja zauważa, że spółka ta, w odpowiedzi na kwestionariusz Komisji, nie wspomniała o takich rabatach, stwierdzonych przez funkcjonariuszy Komisji podczas prowadzonego na miejscu dochodzenia. W konsekwencji Komisja powinna określić odliczenia na podstawie zebranych na miejscu danych. Ponadto żądanie eksportera odnosi się do oszacowanej kwoty tych rabatów, podczas gdy kwoty w rzeczywistości odliczone przez Komisję są kwotami zweryfikowanymi w trakcie dochodzenia.

(23) Jeden eksporter twierdził, że odliczona przez Komisję marża zysku jest zbyt wysoka w porównaniu z rzeczywistym zyskiem netto osiągniętym przez powiązanego importera.

Ze względu na umowę stowarzyszeniową między dwoma spółkami Komisja, w celu określenia rzetelnej ceny eksportowej, nie mogła uwzględnić marży zysku podanej w księgach rachunkowych powiązanego importera. Zgodnie ze swoją praktyką uznała ona, że rozsądne będzie wykorzystanie rzeczywistych danych niezależnych spółek importujących dany produkt do Wspólnoty. Aby określić marżę zysku normalnie osiąganą przez te spółki, uwzględniany był jedynie rozpatrywany produkt. Dlatego też marża zysku w wysokości 7,8 % nie obejmuje marży zysku od wyrobów papierniczych innych niż mechanizmy kołowe do segregatorów. Marża zysku została określona na podstawie danych niezależnych importerów zweryfikowanych w ich siedzibach, z uwzględnieniem odpowiednich wielkości ich sprzedaży.

3. Porównanie

(24) Obie zainteresowane strony dowiadywały się i częściowo spierały o poziom dostosowania związanego z handlem uwzględnionym przez Komisję w celu porównania normalnej wartości dla Malezji i chińskich cen eksportowych. Jedna ze stron żądała, aby to dostosowanie było bardziej znaczące.

Komisja zauważa, że żaden zainteresowany eksporter nie zażądał nigdy wprowadzenia takiej poprawki na poszczególnych etapach dochodzenia i że Komisja z własnej inicjatywy uznała, że aby porównanie było słuszne, w niniejszym przypadku należy dokonać takiej poprawki. Ze względu na to, że zainteresowani eksporterzy nie dostarczyli jakichkolwiek szczególnych dowodów, Komisja uznała, że w celu rozsądnego określenia kwoty takiej poprawki, powinna oprzeć swoje obliczenie na swojej praktyce w podobnych sytuacjach.

4. Indywidualne traktowanie

(25) Wold Wide Stationery (zwana dalej "WWS"), która bardzo szybko wystąpiła z wnioskiem o indywidualne traktowanie, po nałożeniu tymczasowych środków wielokrotnie powtarzała swój wniosek.

Po dokonaniu nowej oceny faktów służby Komisji, po weryfikacji w Hongkongu, stwierdziły, że spółce tej można przyznać indywidualne traktowanie, biorąc pod uwagę treść i zasady stosowania porozumienia o produkcji między WWS i przedstawicielami władz lokalnych w Chińskiej Republice Ludowej. Zgodnie z tym porozumieniem spółka z siedzibą w Hongkongu wydawała się opanować operacje produkcyjne w Chińskiej Republice Ludowej, gdyż płaci ona władzom chińskim tylko opłatę za przetworzenie za tonę wywożonego produktu. Sprzęt używany w Chińskiej Republice Ludowej był własnością WWS i w jej rachunkowości finansowej był wpisany jako aktywa. Wydawało się również, że WWS kontroluje zaopatrzenie w surowce oraz całą sprzedaż rozpatrywanych produktów. W tych okolicznościach uznano za słuszne określenie dla WWS indywidualnego marginesu dumpingu i indywidualnego cła antydumpingowego.

(26) Powiązane spółki Champion Stationery Manufacturing Co., Ldt. i Sun Kwong Metal Manufacturer Co., Ltd, uważane przez Komisję za jedną i tą samą spółkę z powodu przedstawionego w motywie 5 lit. b) preambuły rozporządzenia tymczasowego, po nałożeniu tymczasowych środków nie powtarzały swojego wniosku o przyznanie indywidualnego traktowania i nie przedstawiły żadnego innego argumentu w tej sprawie. Komisja potwierdza zatem swoje tymczasowe ustalenia przedstawione w motywach 37 i 39 preambuły rozporządzenia tymczasowego, na mocy których oddalono wniosek o przyznanie indywidualnego traktowania.

(27) W odpowiedzi na ostateczne ujawnienie, Bensons, w imieniu Wah Hing Stationery (zwanego dalej "WHS") Hongkong, skrytykował fakt, że tylko WWS korzystała z indywidualnego traktowania. Twierdził on, że również WHS powinien korzystać z indywidualnego traktowania. Twierdził, że WHS także spełnia warunki ustanowione przez Komisję dla indywidualnego traktowania, a zatem powinien również być uprawniony do takiego traktowania. Jednakże Komisja zauważa, że WHS nie wystąpił z wnioskiem o przyznanie indywidualnego traktowania w wymaganym terminie, a sprawę indywidualnego traktowania podniósł dopiero na bardzo późnym etapie dochodzenia. Tak więc Komisja nie mogła sprawdzić, w odniesieniu do WHS, podstawowych warunków mających zastosowanie, z uwzględnieniem ustawowego terminu wyznaczonego dla tej procedury. W wyniku tego Komisja nie mogła zaproponować WHS indywidualnego traktowania.

5. Margines dumpingu

(28) Komisja uważa, że metoda stosowana do obliczania dumpingu i tymczasowe ustalenia przedstawione w motywach 37–36 preambuły do rozporządzenia tymczasowego muszą być potwierdzone.

Indywidualny margines dumpingu WWS wynosi 96,6 %. Ostateczny margines dumpingu dla pozostałych eksporterów z Chińskiej Republiki Ludowej ogółem wynosi 129,22 %.

V. PRZEMYSŁ WSPÓLNOTOWY

(29) Jeśli chodzi o przemysł wspólnotowy to traktowanie przywozu z Węgier przez jednego producenta ze Wspólnoty, włącznie z kwestią niepreferencyjnych reguł pochodzenia, zostało zakwestionowane przez kilku eksporterów i jednego importera, którego wnioski w tej sprawie są jednakże pozbawione jakichkolwiek podstaw.

Jak to zostało wyjaśnione w motywie 43 preambuły do rozporządzenia tymczasowego, Komisja uznaje, że większa część rozpatrywanego produktu rzeczywiście pochodzi z Węgier; tak jest na przykład wtedy, gdy wszystkie użyte części przybywają z Węgier i/lub jeżeli w tym kraju miała miejsce istotna obróbka. W rezultacie produkty te zostały wyłączone ze wspólnotowej produkcji i nie odgrywają jakiejkolwiek roli w definicji przemysłu wspólnotowego. Sprzedaż tych produktów (które w istocie są produktami węgierskimi) nie została faktycznie zaliczona do sprzedaży przemysłu wspólnotowego przy oszacowaniu szkody poniesionej przez przemysł wspólnotowy.

Przeciwnie, produkty jedynie montowane na Węgrzech z części austriackich były uważane za część produkcji wspólnotowej, gdyż montaż produktów na Węgrzech nie nadaje produktom końcowym węgierskiego pochodzenia. Stwierdzenie to opiera się na obowiązujących niepreferencyjnych regułach pochodzenia, gdyż instytucje Wspólnoty mają w zasadzie zwyczaj opierania się na swoich wnioskach dotyczących tych reguł w dochodzeniach antydumpingowych. Zastosowanie reguł preferencyjnego pochodzenia, o których mowa w art. 1 Protokołu nr 4 do Układu o Stowarzyszeniu WE-Węgry, nie byłoby ani właściwe ani uzasadnione w kontekście postępowania antydumpingowego.

(30) Podsumowując, potwierdzone zostały ustalenia rozporządzenia podstawowego, że dwóch skarżących producentów wspólnotowych stanowi przemysł wspólnotowy zgodnie z art. 4 ust. 1 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego.

VI. SZKODA

A. Uwagi wstępne

(31) W odniesieniu do metody zastosowanej dla określenia szkody, przedstawionej w motywie 46 preambuły rozporządzenia tymczasowego, należy przypomnieć, że Komisja przeanalizowała dane dotyczące okresu między 1992 r. a wrześniem 1995 r. i że w tym okresie geograficznym zakresem dochodzenia była Wspólnota w składzie z początku dochodzenia, to znaczy obejmująca piętnaście Państw Członkowskich.

(32) Kilku eksporterów powtórzyło argument, który Komisja poruszyła już w motywie 46 preambuły rozporządzenia tymczasowego, zgodnie z którym, dla celów określenia szkody, dane dotyczące przemysłu austriackiego mogą być uwzględnione jedynie gdy odnoszą się do okresu po 1 stycznia 1995 r., czyli dacie, z którą Austria stała się członkiem Unii Europejskiej. Jeden eksporter twierdził, że połączone postanowienia art. 3 ust. 4 i art. 4 Porozumienia o stosowaniu artykułu VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994 r. wyłączały państwa trzecie z definicji przemysłu krajowego, a kilku eksporterów twierdziło, że ani artykuł VI GATT 1994 ani Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym nie uzasadniają decyzji Komisji ustalającej szkodę w oparciu, częściowo, o dane dotyczące Austrii i odnoszące się do okresu między styczniem 1992 r. a grudniem 1994 r.

Poruszając ten argument, należy zauważyć, że Porozumienie o stosowaniu artykułu VI GATT wymaga, aby nałożenie środków na danym obszarze było oparte na formalnym dochodzeniu w sprawie skutków domniemanego dumpingu na tym samym obszarze. Dochodzenie przeprowadzone w tym przypadku objęło więc piętnaście Państw Członkowskich. Było to możliwe w szczególności ze względu na integrację rynku będącego przedmiotem analizy przed rozszerzeniem Wspólnoty.

Jednakże potwierdzono, że producent austriacki był uważany za część przemysłu wspólnotowego (jak określono zgodnie z art. 4 ust. 1 podstawowego rozporządzenia antumpingowego) i upoważniony do występowania w charakterze skarżącego. Z tych względów potwierdzono, że w celu ustalenia poniesionej szkody kierunki dla przemysłu wspólnotowego zostały ustalone na wiele lat, jak to określono w momencie wszczęcia dochodzenia

B. Spożycie wspólnotowe

(33) Na podstawie szacunków rocznej konsumpcji na mieszkańca mechanizmów kołowych do segregatorów, jeden importer twierdził, że konsumpcja mechanizmów kołowych do segregatorów na rynku Wspólnoty wynosi 400 milionów jednostek, a nie 283 milionów jednostek, jak to określono w rozporządzeniu tymczasowym.

Należy przypomnieć, że Komisja oparła swoje tymczasowe ustalenia na informacjach otrzymanych od eksporterów, importerów i producentów wspólnotowych. Biorąc pod uwagę wysoki poziom współpracy w tym przypadku, przeanalizowano dane dla wszystkich dużych spółek obecnych na rynku, a żadna strona nie była w stanie podać informacji na temat producenta/importera, które mógł zostać pominięty podczas dochodzenia i którego sprzedaż mogłaby wyjaśniać różnicę między szacunkiem Komisji i różniącą się od niego domniemaną wielkością rynku. Tak więc uważa się, że dane uzyskane w tym przypadku od spółek stanowią dokładniejszą bazę dla obliczenia konsumpcji wspólnotowej niż prosty szacunek opierający się na wskaźnikach konsumpcji na mieszkańca. Tak więc ustalenia przedstawione w motywie 47 preambuły rozporządzenia tymczasowego zostają potwierdzone.

C. Czynniki i względy dotyczące przywozu dumpingowego

(34) Jeden eksporter twierdził, że aby zapewnić sprawiedliwe porównanie między realizowanym przez niego wywozem produktu podobnego do Wspólnoty i sprzedażą przemysłu wspólnotowego należy uwzględnić różnicę jakości. Twierdził on, że produkuje mechanizmy kołowe do segregatorów z węższą podstawą, która kosztują rzekomo 12–17,5 % mniej niż mechanizmy o szerokich podstawach sprzedawane przez skarżących. Zainteresowany eksporter zażądał, aby zostało to uwzględnione w postaci dostosowania przy obliczaniu stopnia podcięcia cenowego.

Po zbadaniu zarzutu eksportera Komisja sprawdziła, że porównano jedynie wzory o podobnej szerokości (z tolerancją do 1 mm) i stwierdziła że w żadnym razie nie można stwierdzić żadnej zgodnej z logiką różnicy cen między mechanizmami o różnej szerokości. Z tych względów, potwierdzone zostają ustalenia motywów 52–54 preambuły i metoda opisana w motywie 84 preambuły rozporządzenia tymczasowego.

D. Sytuacja przemysłu wspólnotowego

(35) Jeden eksporter twierdził, że negatywne tendencje przemysłu wspólnotowego w zakresie produkcji, sprzedaży i zatrudnienia spowodowane są stopniowym przenoszeniem działalności dawnego producenta brytyjskiego na Daleki Wschód.

Należy zauważyć, że przedmiotowy producent zaprzestał produkcji we Wspólnocie w 1991 r. i w związku z tym dla celów niniejszego postępowania nie został objęty definicją przemysłu wspólnotowego, a stwierdzone w tym przypadku wskaźniki szkody nie są oparte na jego danych. W wyniku tego argument ten zostaje oddalony.

(36) W związku z ustaleniami przedstawionymi w motywach 55–62 rozporządzenia tymczasowego nie został przedstawiony żaden uzasadniony argument.

E. Wniosek w sprawie szkody

(37) W świetle powyższego i ze względu na brak innych argumentów potwierdzone zostało, że przemysł wspólnotowy poniósł znaczną szkodę w rozumieniu podstawowego rozporządzenia antydumpingowego.

VII. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

(38) Jeden eksporter twierdził, że przyczyną powstania szkody poniesionej przez przemysł wspólnotowy jest jego restrukturyzacja.

Jak zostało wyjaśnione w rozporządzeniu tymczasowym, w szczególności w motywach 61–65 preambuły, rzeczywista sytuacja raczej wskazuje, że przemysł wspólnotowy nie mógł skorzystać ze swojej restrukturyzacji w przypadku gdy, ze względu na dumpingowy przywóz, nie mógł ani osiągnąć pozytywnych wyników finansowych, ani stabilizacji swojej części rynku. W związku z tym uważa się, że przyczyną poniesionej szkody nie była restrukturyzacja przemysłu wspólnotowego i dlatego argument ten zostaje oddalony.

(39) Ten sam eksporter ponownie przedstawił swój argument, zgodnie z którym szkoda poniesiona przez przemysł wspólnotowy spowodowana była częściowym przeniesieniem na Węgry produkcji jednego ze wspólnotowych producentów.

Ponieważ na poparcie tego zarzutu nie przedstawiono żadnego nowego dowodu, ustalenia określone w motywie 71 preambuły rozporządzenia tymczasowego zostają potwierdzone.

(40) Zarzut, zgodnie z którym poniesiona szkoda jest wynikiem praktyk antykonkurencyjnych w przeszłości, który został wysunięty przed przyjęciem rozporządzenia tymczasowego, został powtórzony przez pewną liczbę stron.

Strony te nie przedstawiły w tej sprawie żadnego innego dowodu i należy przypomnieć, że do organów odpowiedzialnych we Wspólnocie za konkurencję nie złożono żadnej skargi. Z tego powodu zarzut ten nie mógł zostać uwzględniony.

(41) Podsumowując, jako że w związku z ustaleniami motywów 67–74 preambuły do rozporządzenia tymczasowego nie przedstawiono żadnego nowego argumentu, ustalenia te zostają potwierdzone.

VIII. INTERES WSPÓLNOTY

A. Zasady ogólne

(42) Należy przypomnieć, że w motywie 75 i kolejnych preambuły rozporządzenia tymczasowego dokonano oceny wszystkich interesów, włącznie z interesami przemysłu wspólnotowego i użytkowników oraz że Komisja tymczasowo doszła do wniosku, że nie ma żadnego niepodważalnego powodu, aby nie podejmować działań przeciwko przedmiotowemu przywozowi. Następnie przeprowadzane zostało dokładniejsze badanie kwestii uznanych za istotne dla analizy problemu interesu wspólnotowego.

B. Wpływ na użytkowników

1. Wprowadzenie

(43) Kilka zainteresowanych stron ponownie wysunęło swoje argumenty, przedstawione w motywach 77–80 preambuły rozporządzenia tymczasowego, że środki antydumpingowe mogłyby wpłynąć na sytuację producentów segregatorów we Wspólnocie.

2. Zbieranie informacji

(44) Przedstawione poniżej wnioski oparte są na komentarzach otrzymanych od wielu zainteresowanych użytkowników, w sumie dwudziestu siedmiu spółek, danych ilościowych istniejących lub reprezentatywnych dla dziewięciu spośród nich, stanowiących 17 % widocznej rocznej konsumpcji we Wspólnocie mechanizmów kołowych do segregatorów. Wiarygodność tych danych została sprawdzona, w miarę możliwości, na miejscu.

3. Wpływ finansowy na przemysł następnego ogniwa w łańcuchu produkcyjnym

(45) W celu określenia wielkości przemysłu następnego ogniwa w łańcuch produkcyjnym, na który mogą mieć wpływ środki odnoszące się do mechanizmów kołowych do segregatorów, należy wykluczyć część spółek zajmujących się artykułami biurowymi innymi niż segregatory. Na podstawie rocznej produkcji segregatorów we Wspólnocie i podanych we wnioskach wskaźników produkcyjności, uważa się że przemysł segregatorów we Wspólnocie zatrudnia 6000 osób.

(46) Jeśli chodzi o strukturę tego przemysłu, stwierdzono istnienie dwóch kategorii produktów, standardowych i na zamówienie. Na podstawie poziomu produkcyjności tych dwóch kategorii i udziałów w rynku zainteresowanych użytkowników, szacuje się, że produkcja segregatorów na zamówienie stanowi jedną trzecią wspólnotowej wytwórczości segregatorów oraz 50 % jej całkowitych obrotów.

(47) Niektóre ze stron twierdziły, że środki antydumpingowe na mechanizmy kołowe do segregatorów mogłyby wykluczyć importowane mechanizmy kołowe do segregatorów z rynku wspólnotowego, w taki sposób, że źródła zaopatrzenia zostałyby ograniczone do dwóch producentów wspólnotowych. Ponadto argumentowano, że ze względu na wielkość jednego z dwóch producentów wspólnotowych, w krótkim okresie czasu mogłoby dojść do stworzenia monopolu w zaopatrzeniu rynku. Należy odnotować jednakże, że różnica w wielkości między dwoma producentami wspólnotowymi jest ograniczona, zatem nie może doprowadzić do zniknięcia jednego z nich. Ponadto w odniesieniu do pierwszej części tego argumentu nie dostarczono żadnego nowego dowodu. Tak więc ustalenia przedstawione w motywie 78 rozporządzenia tymczasowego zostają potwierdzone.

4. Bezpośredni wpływ finansowy na przemysł następnego ogniwa w łańcuch produkcyjnym

(48) Początkowo stwierdzono, że w przypadku niektórych rodzajów segregatorów mechanizmy kołowe stanowią do 30 % kosztów produkcji segregatora.

W tym względzie stwierdzono, że mechanizm jest głównym elementem produktu końcowego i że liczba kół i rozmiar mechanizmu w dużym stopniu wpływają na ich udział w kosztach gotowego segregatora. Mając na uwadze tę różnorodność, uważa się, że znacząca analiza wpływu mechanizmów kołowych do segregatorów na koszty nie może opierać się na szczególnym wzorze segregatora, ale musi być dokonana w sposób ogólny dla każdej spółki z uwzględnieniem rzeczywistej kompozycji ich sprzedaży.

Oszacowano więc, że całkowity koszt mechanizmów kołowych do segregatorów dla danej spółki należy zbadać w świetle całkowitej wartości jej sprzedaży segregatorów. I tak określono średni ważony współczynnik 10,8 % (współczynnik kosztów), stosunkowo jednorodny dla wszystkich badanych spółek. Chociaż istniały różnice między spółkami produkującymi standardowe segregatory a innymi producentami segregatorów na zamówienie, żadna spółka nie zarejestrowała, średnio, współczynnika wyższego od 13 %.

(49) Jeśli chodzi o możliwy wpływ mechanizmów kołowych do segregatorów na cenę standardowych produktów, to w oświadczeniu otrzymanym po ostatecznym ujawnieniu podano współczynnik kosztów 14,4 %. Przypuszczalnie wynika to z faktu, że cena segregatora na zamówienie jest dwa razy wyższa od ceny segregatora standardowego, tak więc współczynnik kosztów dla segregatorów na zamówienie musi być o połowę niższy od współczynnika dla segregatorów standardowych.

Takie podejście zupełnie nie uwzględnia faktu, że te dwie kategorie segregatorów nie muszą być koniecznie produkowane z użyciem takich samych mechanizmów. Specjalne rodzaje mechanizmów, produkowane w małych ilościach, są kosztowne i używa się ich do produkcji segregatorów na zamówienie. Oznacza to, że obydwa składniki współczynnika kosztów są różne i że o ile współczynnik kosztów dla segregatorów standardowych jest wyższy od współczynnika dla segregatorów na zamówienie, to nie jest on dwa razy wyższy. Jak zostało wyjaśnione w motywie 48 powyżej, nie stwierdzono żadnego współczynnika kosztów wyższego od 13 %. Ponadto niektóre spółki wytwarzają wyłącznie produkty standardowe.

(50) Po drugie, i częściowo na podstawie przedstawionego wyżej zarzutu dotyczącego współczynnika kosztów, stwierdzono, że nałożenie środków antydumpingowych może mieć bardzo szkodliwy wpływ na sytuację finansową producentów segregatorów.

Zarzuty te dotyczące przewidywalnego wpływu środków zostały szczegółowo zbadane. Jeśli chodzi o cenę sprzedaży mechanizmów kołowych do segregatorów, prawdopodobne jest, że przemysł wspólnotowy, którego udział w rynku wynosi 35 %, nie byłby w stanie podwyższyć swoich cen ponad pewien określony poziom (który można oszacować na mniej niż 10 %) bez ryzyka nasilenia aktualnej tendencji do zmniejszania swojego udziału w rynku. Ponadto przywóz z krajów, których nie dotyczy niniejsze postępowanie, stanowi 9 % rynku mechanizmów kołowych do segregatorów i można oczekiwać, że producenci ci nie będą chcieli lub nie będą w stanie kontrolować wzrostów cen. Jeśli chodzi o przywóz z Malezji to należy przypomnieć, że poziom eliminacji szkody przewidziany dla tego kraju jest znacznie niższy od odpowiedniego poziomu dla Chińskiej Republiki Ludowej. Ponieważ udział w rynku mechanizmów pochodzących z Chin wynosi 45 %, ustalono, że nawet jeżeli na etapie odsprzedaży cena tych mechanizmów wzrośnie o 20 %, a cena mechanizmów pochodzących z innych państw niż Chińska Republika Ludowa wzrośnie zgodnie z założeniami niniejszego akapitu, to średni wzrost cen na całym rynku wyniesie 12 %.

W konsekwencji, uwzględniając średni wskażnik kosztów określony w motywie 48, szacuje się, że ogólny wpływ na obroty, jaki powinien rejestrować przemysł segregatorów w wyniku nałożenia środków antydumpingowych wyniósłby 12 % z 10,8 %, czyli 1,3 %. Nawet przy nieprawdopodobnym założeniu, gdy najwyższa zaproponowana stawka cła antydumpingowego znalazłaby pełne odzwierciedlenie w cenie sprzedaży mechanizmów kołowych do segregatorów, co prowadziłoby do wzrostu ceny CIF o 39,4 % lub ceny odsprzedaży mechanizmów kołowych do segregatorów o 29,9 %, wpływ na ceny sprzedaży producentów segregatorów nie powinien przekraczać 3,2 %.

(51) Stwierdzono również, że wzrost kosztów segregatorów nie może odbić się na cenie produktu końcowego ze względu na fakt, że oferta segregatorów przekracza popyt rynku oraz ze względu na zmiany w dystrybucji segregatorów i obawę ograniczenia popytu.

Biorąc pod uwagę fakt, że średni wzrost cen segregatorów, który nastąpiłby na poziomie handlu detalicznego lub sprzedaży przedsiębiorstwom wynosiłby poniżej 1 % (patrz: motyw 50, gdzie wzrost cen fabrycznych segregatora szacuje się na 1,3 %), uważa się, że nie powinno to spowodować znaczącego spadku popytu i że możliwy wpływ na sytuację konsumentów będzie minimalny. Ponadto trzeba zauważyć, że nie wydaje się, że istnieją produkty zastępcze dla segregatorów, które znalazłyby się w takiej sytuacji konkurencyjnej, że mogłyby zastąpić takie segregatory przy nieznacznej zmianie ceny. Niektóre spółki działające w sektorze segregatorów potwierdziły nawet, że nie mogą przewidzieć żadnej zmiany struktury spożycia w okresie najbliższych 5–10 lat.

Doprowadziło to do wniosku, że ani stosunkowo silna konkurencja między producentami segregatorów, ani pojawienie się we Wspólnocie produktów zastępczych nie powinno przeszkodzić producentom segregatorów w podwyższaniu ich cen proporcjonalnie do ich kosztów, uwzględniając w szczególności ograniczony wzrost cen, konieczny dla odzwierciedlenia wpływu ceł antydumpingowych, w zaproponowanych wielkościach.

5. Konkurencja państw trzecich

(52) Kilka zainteresowanych stron powtórzyło swoje argumenty, przedstawione w motywie 79 preambuły rozporządzenia tymczasowego, zgodnie z którymi środki antydumpingowe wywierają wpływ na konkurencyjność wspólnotowych producentów segregatorów w stosunku do producentów segregatorów mających siedziby w państwach trzecich. Eksporterzy ci mogliby korzystać z niższych kosztów mechanizmów i globalnej polityki zaopatrzenia niektórych wielkich dystrybutorów standardowych segregatorów, których wpływ na rynek wzrasta. Twierdzono, że mogłoby to skutkować utratą udziału w rynku przez przemysł przetwórczy Wspólnoty, który byłby skłonny do przeniesienia swojej produkcji do państw sąsiednich. Aby odpowiedzieć na to stwierdzenie, należy przypomnieć, że rynek segregatorów może zostać podzielony na dwa segmenty, to znaczy rynek segregatorów na zamówienie i rynek segregatorów standardowych.

a) Produkty na zamówienie

(53) Należy jeszcze raz podkreślić, że, dla części rynku, która jest zorientowana tylko na przedsiębiorstwa, podstawowe znaczenie ma fakt, aby producenci umiejscowieni byli niedaleko swoich klientów i aby mogli dać dowód elastyczności na poziomie produkcji w celu zaspokojenia popytu i zapewnienia obsługi. Ponadto dla tego rodzaju produktów wpływ mechanizmów kołowych do segregatorów na produkt końcowy może być mniejszy od średniego wpływu, jaki został obliczony w motywie 48. Należy więc zwrócić uwagę, że problemem konkurencyjności dla tego segmentu rynku jest istnienie standardowych produktów, które pochodzą z przywozu i które można później zindywidualizować. W tym zakresie końcowe produkty pokazowe z polipropylenu mogą być przywożone z Dalekiego Wschodu, włącznie z wzorami najmniejszych segregatorów. Jednakże jeśli chodzi o potencjalną substytucyjność między tymi produktami i segregatorami na zamówienie, należy przypomnieć, że segregator na zamówienie nie jest po prostu standardowym segregatorem opatrzonym wydrukowanym logo. Segregatory na zamówienie produkowane są z różnych surowców i z zastosowaniem różnych technik montażu stosowanych w celu wytworzenia ograniczonej liczby całkowicie zindywidualizowanych produktów. Do celów "public relations" przejście z takiego produktu na szczególne zamówienie do standardowego segregatora po prostym dodaniu logo pociągałoby za sobą różnicę ceny tak znaczną, że mało prawdopodobnym jest, aby taka ewolucja spowodowana była działaniem środków antydumpingowych.

b) Produkty standardowe

(54) Jeśli chodzi o producentów standardowych segregatorów we Wspólnocie, stwierdzono, że ich rynek jest pod wpływem dystrybucji segregatorów. Dystrybucja ta w coraz większym stopniu charakteryzuje się istnieniem sieci supermarketów, których polityka zaopatrzeniowa polega na wykorzystaniu najniższej ceny zakupu na rynku światowym dla porównywalnych produktów, przy czym polityka ta jest ograniczona tylko kosztami transportu. W tym względzie ustalono, że koszt transportu drogowego na normalnej trasie w obrębie jednego Państwa Członkowskiego lub między ościennym państwem trzecim a Wspólnotą nie może być niższy od 5 % wartości produktu. Na dłuższej trasie między państwami trzecimi a Wspólnotą, jeżeli trzeba skorzystać z transportu morskiego, koszty transportu mogą osiągnąć 10 % wartości produktu.

(55) Mając na uwadze maksymalny wskaźnik kosztów określony w motywie 49, szacuje się, że przewidywany wpływ na cenę dla przemysłu standardowych segregatorów byłby ograniczony do 13 % (wskaźnik maksymalnych kosztów segregatorów standardowych) x 12 % (średni wzrost ceny), co daje 1,6 %.

Na tej podstawie analiza musi wprowadzać rozróżnienie między konkurentami norweskimi, konkurentami z państw Europy Środkowo-Wschodniej i państw Dalekiego Wschodu.

(b.1) Konkurencja z Norwegii

(56) Stwierdzono, że przywóz z Norwegii stanowi obecnie największe zagrożenie dla wspólnotowego przemysłu segregatorów, jako że przywóz z tego kraju, osiągnąwszy już wysoki poziom, nie przestaje rosnąć.

W odniesieniu do istnienia nieuczciwych praktyk handlowych nie zgłoszono żadnej skargi ani nie przedstawiono żadnego istotnego dowodu, tak że rozsądnym wydawałoby się uznanie, że wspólnotowy przemysł segregatorów ma koszty fabryczne identyczne lub podobne do kosztów swoich norweskich konkurentów. Komisja uważa, że pomimo wzrostu kosztów, jakie ponoszą wspólnotowi producenci segregatorów, producenci ci byliby jednak wciąż konkurencyjni, dlatego że koszty transportu, jakie w związku ze sprzedażą we Wspólnocie ponoszą konkurenci norwescy, byłyby co najmniej trzy razy wyższe (5 %) od przewidywanego wzrostu kosztów (1,6 %).

(b.2) Konkurencja z państw Europy Środkowej i Wschodniej

(57) Uważa się, że państwa Europy Środkowej i Wschodniej są w stanie zbudować przemysł segregatorów zdolny do sprostania konkurencji na rynku Wspólnoty.

Mając to na uwadze, należy stwierdzić, że do chwili obecnej przemysł segregatorów w tych państwach pozostawał słabo rozwinięty i że statystyki dotyczące artykułów biurowych wykazują niski poziom przywozu. Mimo to nie można negować ani rozwoju tej gałęzi przemysłu, ani jego stosunkowej przewagi, jeśli chodzi o koszty pracy. Obniżenie kosztów produkcji, jakie mogą osiągnąć te państwa w stosunku do Wspólnoty, jest większe od koniecznych kosztów transportu na rynek Wspólnoty.

Jednakże należy stwierdzić, że stworzenie zorientowanego na wywóz do państw ościennych przemysłu segregatorów mogłoby wynikać z przenoszenia produkcji wspólnotowej. Chociaż wspomniano o planach przeniesienia produkcji do tych państw, to informacje przekazane Komisji zawierają wyłącznie porównanie między obecnymi kosztami pracy i transportu. Na tej podstawie, nawet przed nałożeniem jakiegokolwiek środka antydumpingowego w odniesieniu do mechanizmów kołowych do segregatorów, porównanie to mogłoby sugerować natychmiastowe przeniesienie przemysłu segregatorów. Pokazuje to, że gdy chodzi o podjęcie decyzji o przeniesieniu produkcji, przedsiębiorstwo bierze pod uwagę również inne znaczące czynniki. W tym kontekście należy uwzględnić koszty przeniesienia urządzeń produkcyjnych i, przede wszystkim, niepewność właściwą szybko rozwijającym się państwom.

Uważa się, że w takich decyzjach o przeniesieniu produkcji do państw Europy Środkowej i Wschodniej możliwy wpływ wzrostu cen mechanizmów kołowych do segregatorów, ze względu na fakt, że ograniczałby się średnio do 1,6 %, odgrywałby tylko niewielką rolę lub byłby żaden. Tak więc nie otrzymano żadnego niezbitego dowodu wskazującego, że ustanowienie cła na mechanizmy kołowe do segregatorów spowodowałoby przeniesienie przemysłu segregatorów do państw Europy Środkowo-Wschodniej i znaczny wzrost przywozu z tych państw.

(b.3) Konkurencja z Dalekiego Wschodu

(58) Jeden z eksporterów przedstawił informacje, zgodnie z którymi gotowe segregatory z Dalekiego Wschodu mogłyby być przywożone po cenach niższych od kosztów produkcji we Wspólnocie.

Statystyki przywozu Eurostatu pokazują, że przywóz artykułów biurowych z tworzyw sztucznych pochodzących z tych państw jest stosunkowo niewielki i stabilny. W konsekwencji prawie wszyscy producenci segregatorów we Wspólnocie, zarówno małe jak i duże spółki, bagatelizują konkurencyjne znaczenie tego przywozu.

Uważa się więc, iż nie jest prawdopodobne, aby opisana wyżej konkurencja między producentami z Dalekiego Wschodu a producentami wspólnotowymi uległa zmianie w wyniku nałożenia środków stosowanych w przywozie do Wspólnoty mechanizmów kołowych do segregatorów.

c) Wnioski dotyczące konkurencji państw trzecich

(59) Podsumowując, nie było możliwe ustalenie, że nałożenie środków antydumpingowych na mechanizmy kołowe do segregatorów miałoby znaczący wpływ na konkurencyjność wspólnotowych producentów segregatorów w stosunku do producentów mających swoje siedziby poza Wspólnotą. Wniosek ten odnosi się zarówno do segregatorów na zamówienie, jak i segregatorów standardowych.

C. Wpływ na przemysł wspólnotowy

(60) Rozważając konsekwencje braku środków antydumpingowych dla przemysłu wspólnotowego, stwierdzono wstępnie (motyw 76 preambuły rozporządzenia tymczasowego), że mogłoby doprowadzić to do dalszego pogorszenia sytuacji finansowej przemysłu wspólnotowego. Powtarzające się od 1992 r. straty mogłyby występować w dalszym ciągu, mimo już bardzo zaawansowanej restrukturyzacji.

Należy jeszcze dodać, że sytuacja, która jest już niepewna i odnosi się do aktywów netto i kwoty krótkoterminowego długu, mogłaby stać się nie do zniesienia. Z handlowego punktu widzenia, jakiekolwiek ograniczenie gamy produktów oferowanych przez przemysł wspólnotowy w reakcji na obniżkę cen nie byłoby rozwiązaniem. W istocie jeśli producenci ze Wspólnoty zostaliby do tego skłonieni, straciliby jedną z konkurencyjnych korzyści i, ze względu na rozproszenie swoich przemysłowych klientów, nie byliby w stanie osiągnąć wysokiego poziomu produkcji i sprzedaży, koniecznych w tego rodzaju działalności przemysłowej. Na planie przemysłowym inwestycje w automatyzację były jednocześnie znaczące i udane, przyczyniając się do podniesienia konkurencyjności przemysłu do poziomu światowego. Mając na uwadze osiągnięty poziom automatyzacji i integracji, fakt że każde przedsiębiorstwo dysponuje doskonałym wyposażeniem, w szczególności urządzeniami do obróbki metali, niemożliwe byłoby zaniechanie linii produktów bez pogorszenia sytuacji innych.

Z tych względów i w wyniku nieuczciwej konkurencji wynikającej z dumpingowego przywozu, produkcja we Wspólnocie mogłaby, w krótkim okresie czasu, przestać się rozwijać, zanim całkowicie by jej nie zaprzestano.

D. Wniosek

(61) W świetle powyższego wnioski wyciągnięte przez Komisję w rozporządzeniu tymczasowym i dotyczące interesu Wspólnoty zostają potwierdzone. W rezultacie po zbadaniu całej serii aspektów i różnych wchodzących w grę interesów, nie pojawił się żaden zasługujący na uwagę powód, który mógłby prowadzić do wniosku, że przyjęcie ostatecznych środków byłoby sprzeczne z interesem Wspólnoty, w rozumieniu art. 21 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego.

IX. ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

A. Zasady ogólne

(62) Należy przypomnieć, że szczegółowe obliczenia stosowane w celu ustalenia poziomu eliminacji szkody na wstępnym etapie oparte były na poziomie cen, dla kategorii wzorów o takich samych właściwościach szczególnych (w oparciu o średni ważony koszt produkcji powiększony o marżę zysku), dla najlepiej sprzedających się modeli przemysłu wspólnotowego (60 % wielkości sprzedaży). Poziom ten został następnie porównany z ceną odsprzedaży przywożonych produktów lub, w zależności od przypadku, ze skorygowaną importową ceną CIF na etapie dostawy do klienta, dla każdej właściwej kategorii. W celu zapewnienia sprawiedliwego porównania, porównywane były tylko kategorie posiadające takie same podstawowe właściwości i uznano, że dla dopasowania wszystkich kategorii, cło powinno pokrywać różnicę między poziomem obliczonej ceny niepowodującej szkód a rzeczywistą ceną sprzedaży towarów przywiezionych do Wspólnoty. W ten sposób określony wzrost ceny na kategorię wyrażony został jako odsetek ceny franco granica Wspólnoty towarów przywożonych, dla każdej kategorii. Jednolity poziom eliminacji szkody dla każdego państwa będącego przedmiotem postępowania określony został następnie poprzez obliczenie średniej ważonej poziomu eliminacji szkody na kategorię.

(63) W tym względzie jeden importer twierdzi, że Komisja, dla celów porównania marginesu dumpingu z poziomem eliminacji szkody z zastosowaniem metody opierającej się na średniej, nie zbadała różnych sytuacji występujących w poszczególnych segmentach rynku. Zażądał on od Komisji porównania, dla każdego segmentu rynku (na przykład mechanizmów 2-kołowych) ustalonego poziomu eliminacji szkody z marginesem dumpingu i uwzględniania tylko najmniejszego marginesu dla segmentu w celu obliczenia średniej końcowej jednolitego cła mającego zastosowanie do wszystkich segmentów.

W tym miejscu należy zauważyć, że zastosowana w tym przypadku metoda obliczeń jest zgodna z wymogami art. 9 ust. 4 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego i z wcześniejszą praktyką naliczania cła niższego od marginesu dumpingu, o ile takie cło jest wystarczające dla usunięcia szkody poniesionej przez przemysł wspólnotowy. Podejście takie uzasadnia fakt, że niniejsze dochodzenie antydumpingowe obejmuje sprzedaż jednego podobnego produktu, w przypadku którego stwierdzono istnienie różnych konkurujących ze sobą wzorów i kategorii.

(64) W tych warunkach metoda poziomu eliminacji szkody przedstawiona w motywach 82–84 rozporządzenia tymczasowego zostaje potwierdzona.

B. Poziom i forma ceł

(65) Na podstawie przedstawionych wyżej wniosków dotyczących dumpingu, szkody, związku przyczynowego i interesu Wspólnoty, zbadano formę i poziom środków antydumpingowych niezbędnych do usunięcia skutków zakłóceń szkodliwego dumpingowego handlu i przywrócenia warunków uczciwej konkurencji na wspólnotowym rynku mechanizmów kołowych do segregatorów.

(66) Jako że poziom cen, przy którym mają zostać naprawione szkodliwe skutki przywozu, jest niższy od marginesu dumpingu obydwu zainteresowanych państw-eksporterów, w celu określenia poziomu środków zastosowano poziom eliminacji szkody.

(67) Potwierdzone zostało, że przyznanie WWS indywidualnego traktowania wpłynie na tymczasowe ustalenia. W celu obliczenia indywidualnego poziomu eliminacji szkody poniesionej przez tą spółkę, który wyniósł 32,5 %, zastosowano opisaną wyżej metodę.

(68) Obniżony poziom eliminacji szkody poniesionej przez WWS spowodował podwyższenie poziomu eliminacji szkody dla wszystkich pozostałych eksporterów z Chińskiej Republiki Ludowej z 35,4 % do 39,4 %.

(69) Na tej podstawie ostateczne cła antydumpingowe w postaci ceł ad valorem będą nałożone w następujący sposób:

Stawka cła:

— | Malezja | 10,5 % |

— | Chińska Republika Ludowa: | |

| — | WWS: | 32,5 % |

| — | Pozostałe cło dla wszystkich innych spółek | 39,4 % |

C. Forma cła dla mechanizmów 17- i 23-kołowych

(70) Jednakże zauważono, że nałożenie cła ad valorem na mechanizmy 17- i 23-kołowe o takiej samej stawce jak stawka stosowana do innych mechanizmów jest niewłaściwe, w świetle różnicy w cenie między tymi dwiema kategoriami produktów.

W tym kontekście należy zauważyć, że cena importowa za mechanizmy 17- lub 23-kołowe jest znacznie wyższa od średniej ceny importowej za wszystkie mechanizmy. W tych okolicznościach, w świetle wyłączności pewnych zastosowań tych mechanizmów i łatwość z jaką można zidentyfikować te produkty, uznano, że dla równowagi, w celu obliczenia poziomu eliminacji szkody, należałoby uwzględnić szczególnie wysoką cenę mechanizmów 17- i 23-kołowych i intensywność konkurencji między pewnymi segmentami rynku, poprzez zapewnienie, że nie ma na nią. wpływu nieproporcjonalna rozbieżność cen. Osiągnięcie tego byłoby możliwe poprzez zapewnienie, że 17- i 23-kołowe mechanizmy będą importowane po cenach powyżej odpowiedniego poziomu, jak dla innych mechanizmów kołowych do segregatorów, w celu usunięcia szkody spowodowanej dumpingowym przywozem. W tych okolicznościach za właściwe uznano ustanowienie środków innych niż cło ad valorem. Na podstawie przeprowadzonych porównań cen (patrz: motyw 62), uważa się, że zapewniając, aby cena importowa CIF za mechanizmy 17- lub 23-kołowe osiągnęła minimum 325 ECU za 1000 sztuk, wspomniane wymogi są spełnione.

X. ZOBOWIĄZANIE

(71) Zgodnie z art. 8 ust. 2 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego termin na przedstawienie oświadczeń na temat ostatecznego ujawnienia ma również zastosowanie do podejmowania zobowiązań. Chiński eksporter, któremu przyznano indywidualne traktowanie, wkrótce po upływie tego terminu wysłał list, w którym wyraził chęć podjęcia zobowiązania.

Uważa się, że w tym przypadku, ze względu na istnienie wielu typów mechanizmów kołowych do segregatorów wywożonych przez zainteresowaną spółkę, praktycznie niemożliwe byłoby określenie i kontrola zobowiązania. Ostatecznie nie otrzymano żadnego formalnego zobowiązania ze strony eksportera.

XI. POBÓR CEŁ TYMCZASOWYCH

(72) Mając na uwadze wielkość marginesu dumpingu określonego dla producentów i państw wywozu i wagę szkody poniesionej przez przemysł wspólnotowy, uważa się, że konieczne jest, aby kwoty zabezpieczonej tytułem tymczasowych ceł antydumpingowych za transakcje odnoszące się do rozpatrywanego produktu były ostatecznie pobrane na poziomie ceł ostatecznych.

(73) W odniesieniu do WWS pobór tymczasowego cła antydumpingowego powinien zostać ograniczone do stawki cła ostatecznego, to znaczy 32,5 %.

(74) Jeżeli zgodnie z wymogami organów celnych można wykazać, że złożone zostały zabezpieczenia odnoszące się do mechanizmów 17- lub 23-kołowych, pobór zabezpieczonych kwot powinien zostać ograniczony do ostatecznego cła ustanowionego dla tego rodzaju kołowych mechanizmów do segregatorów, jeżeli to cło jest niższe od zabezpieczonego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1. Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych mechanizmów kołowych do segregatorów objętych kodem CN ex83051000, pochodzących z Malezji i Chińskiej Republiki Ludowej.

Do celów niniejszego rozporządzenia mechanizmy kołowe do segregatorów składają się z dwóch prostokątnych arkuszy stalowych lub drutów z co najmniej czterema przymocowanymi półpierścieniami z drutu stalowego i które są połączone pokrywą stalową. Mogą one być otwierane zarówno przez rozciąganie półpierścieni, jak i małym stalowym mechanizmem spustowym przymocowanym do kołowego mechanizmu do segregatora.

2. Stawkę cła stosowaną do ceny franco granica Wspólnoty, przed odprawą celną, ustala się następująco:

a) dla mechanizmów 17- i 23-kołowych (kod Taric: 83051000*20) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Malezji, kwota cła jest równa różnicy między minimalną ceną importową 325 ECU za 1000 sztuk a ceną franco granica Wspólnoty, przed odprawą celną;

b) dla mechanizmów innych niż 17- lub 23-kołowe (kod Taric: 83051000*10)

| Stawka cła | Dodatkowy kod Taric |

Malezja | 10,5 % | — |

Chińska Republika Ludowa | | |

— WWS | 32,5 % | 8934 |

— wszystkie pozostałe spółki | 39,4 % | 8900 |

3. O ile nie postanowiono inaczej, stosuje się obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.

Artykuł 2

1. Kwoty zabezpieczone w drodze tymczasowego cła antydumpingowego na mocy rozporządzenia (EWG) nr 1465/96 zostają ostatecznie pobrane w następujący sposób:

a) dla zabezpieczonych kwot, w stosunku do których można ustalić, zgodnie z wymogami organów celnych, że są związane z przywozem mechanizmów 17- lub 23-kołowych, pobierana kwota jest równa zabezpieczonej kwocie, ale ograniczona do kwoty obliczonej zgodnie z przepisami art. 1 ust. 2 lit. a), jeżeli ta ostatnia jest niższa od zabezpieczonej kwoty. Przepisy lit. b) stosuje się w przypadku gdy nie można ustalić, czy zabezpieczone kwoty są związane z mechanizmami 17- lub 23-kołowymi;

b) dla zabezpieczonych kwot związanych z mechanizmami innymi niż 17- i 23-kołowe, poboru dokonuje się na poziomie nałożonego cła ostatecznego, jeżeli jest ono niższe lub równe zabezpieczonej kwocie. W przeciwnym razie pobór ograniczony jest do poziomu zabezpieczonego cła.

2. Kwoty zabezpieczone, które przewyższają ostateczne stawki cła antydumpingowego, zostają zwrócone.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 stycznia 1997 r.

W imieniu Rady

H. Van Mierlo

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1.

[2] Dz.U. L 187 z 26.7.1996, str. 47.

--------------------------------------------------