7)

dodaje się art. 6a do 6f w brzmieniu: „Artykuł 6a 1. Do celów osiągnięcia zmodyfikowanego poziomu wielkości docelowych recyklingu określonych w art. 6 ust. 1 lit. f)–i) dyrektywy 94/62/WE poprzez uwzględnienie średniego udziału, w poprzednich trzech latach, opakowań handlowych wielokrotnego użytku wprowadzonych do obrotu po raz pierwszy i ponownie wykorzystanych jako część systemu ponownego użycia opakowań, jak przewidziano w art. 5 ust. 2 dyrektywy 94/62/WE, ilość opakowań handlowych wielokrotnego użytku odrzuconych po pierwszej rotacji odejmuje się od całkowitej ilości opakowań handlowych wielokrotnego użytku wprowadzonych do obrotu po raz pierwszy w danym roku. 2. Punkty procentowe, które można odjąć od wielkości docelowych recyklingu w celu określenia zmodyfikowanego poziomu celów, o którym mowa w art. 5 ust. 2 dyrektywy 94/62/WE oblicza się jako zwykłą średnią arytmetyczną punktów procentowych, które reprezentują udział opakowań handlowych wielokrotnego użytku w każdym z poprzednich trzech lat. Udział ten oblicza się, dzieląc ilość opakowań handlowych wielokrotnego użytku określoną zgodnie z niniejszym artykułem, na którą składają się materiały opakowaniowe, do których ma zastosowanie wielkość docelowa recyklingu, przez ilość wszystkich opakowań handlowych składających się z tego materiału opakowaniowego i wprowadzonych do obrotu po raz pierwszy w danym roku. Artykuł 6b 1. W przypadku gdy państwo członkowskie uwzględnia ilość opakowań drewnianych naprawianych w celu ponownego użycia przy obliczaniu wielkości docelowych określonych w art. 6 ust. 1 lit. f), lit. g) ppkt (ii), lit. h) oraz lit. i) ppkt (ii) dyrektywy 94/62/WE ilość opakowań drewnianych naprawianych w celu ponownego użycia dodaje się zarówno do wytworzonych odpadów opakowaniowych, jak i do poddanych recyklingowi odpadów opakowaniowych. 2. Ilość opakowań drewnianych naprawianych w celu ponownego użycia ustala się na podstawie masy naprawionych drewnianych jednostek opakowaniowych, które są następnie ponownie użyte, z wyłączeniem drewnianych opakowań lub części drewnianych opakowań, które są przekazane do operacji przetwarzania odpadów. Artykuł 6c 1. Do celów obliczania i weryfikacji zgodności z wielkościami docelowymi recyklingu określonymi w art. 6 ust. 1 lit. f)–i) dyrektywy 94/62/WE stosuje się następujące zasady: a) Ilość poddanych recyklingowi odpadów opakowaniowych to ilość odpadów w punkcie obliczeniowym. Ilość odpadów opakowaniowych trafiających do operacji recyklingu obejmuje materiały docelowe. Może ona obejmować materiały niedocelowe tylko w zakresie, w jakim ich obecność jest dopuszczalna dla konkretnej operacji recyklingu. Punkty obliczeniowe mające zastosowanie do niektórych opakowaniowych materiałów odpadowych i niektórych operacji recyklingu są określone w załączniku II. b) Niezależnie od tego czy punkt pomiarowy odnosi się do produkcji zakładu, który wysyła odpady opakowaniowe do recyklingu bez dalszego przetwarzania wstępnego czy do wkładu do zakładu, w którym odpady opakowaniowe są wprowadzane do operacji recyklingu bez dalszego przetwarzania wstępnego, ilość posortowanych odpadów opakowaniowych, która została odrzucona przez zakład recyklingu nie jest uwzględniana w ilości poddanych recyklingowi odpadów opakowaniowych. c) Jeżeli zakład przeprowadza przetwarzanie wstępne przed punktem obliczeniowym w tym zakładzie, odpady usunięte podczas przetwarzania wstępnego nie są włączane do ilości poddanych recyklingowi odpadów opakowaniowych zgłaszanych przez ten zakład. d) W przypadku gdy odpady opakowaniowe ulegające biodegradacji poddawane obróbce tlenowej lub beztlenowej są ujęte w ilościach poddanych recyklingowi dla danego materiału opakowaniowego, ilość odpadów opakowaniowych ulegających biodegradacji w odpadach ulegających biodegradacji określana jest w drodze regularnego przeprowadzania analiz składu odpadów ulegających biodegradacji wchodzących w skład tych operacji. Odpady opakowaniowe ulegające biodegradacji usuwane przed operacją recyklingu, w jej trakcie lub po zakończeniu nie są ujmowane w ilościach poddanych recyklingowi. e) W przypadku gdy wilgotność odpadów opakowaniowych w punkcie pomiarowym różni się od wilgotności opakowań wprowadzanych do obrotu, należy skorygować ilość opakowań w punkcie pomiarowym w celu odzwierciedlenia naturalnej wilgotności odpadów opakowaniowych w porównaniu z wilgotnością opakowań równoważnych wprowadzonych do obrotu. f) Ilość poddanych recyklingowi odpadów opakowaniowych nie obejmuje materiałów innych niż opakowania zebranych wraz z odpadami opakowaniowymi, takimi jak odpady z tego samego materiału, który nie pochodzi z opakowań, oraz pozostałości produktów, które zawierało opakowanie. g) Jeżeli odpady opakowaniowe wytworzone w danym państwie członkowskim zostały zmieszane z innymi odpadami lub odpadami z innego państwa przed punktem pomiarowym lub punktem obliczeniowym, ilość odpadów opakowaniowych pochodzących z danego państwa członkowskiego identyfikuje się za pomocą odpowiednich metod, takich jak rejestry elektroniczne i badania próby. W przypadku gdy takie odpady podlegają dalszemu przetwarzaniu wstępnemu, ilość materiałów niedocelowych usuniętych w wyniku tego przetwarzania jest odliczana, z uwzględnieniem proporcji oraz, w stosownych przypadkach, jakości materiałów odpadowych pochodzących z odpadów opakowaniowych pochodzących z danego państwa członkowskiego. h) W przypadku gdy opakowaniowe materiały odpadowe są wprowadzane do procesów odzysku, w których materiały te są wykorzystywane głównie jako paliwo lub w inny sposób w celu wytwarzania energii, pozostałości takich operacji, które są poddawane odzyskowi materiałowemu, takie jak frakcja mineralna popiołu paleniskowego lub klinkieru powstałego ze współspalania, nie są włączane do ilości poddanych recyklingowi odpadów opakowaniowych, z wyjątkiem metali oddzielonych i poddanych recyklingowi po spaleniu odpadów opakowaniowych. Metale będące elementem minerałów stanowiących produkt procesu współspalania odpadów opakowaniowych nie są zgłaszane jako poddane recyklingowi. i) W przypadku gdy opakowaniowe materiały odpadowe są wprowadzane do procesów odzysku, w których materiały te nie są wykorzystywane głównie jako paliwo lub w inny sposób w celu wytwarzania energii lub do odzysku materiałów, ale ich wynikiem jest produkcja, która obejmuje w znacznych proporcjach materiały pochodzące z recyklingu, paliwa lub odpady do wypełniania wyrobisk, ilość poddanych recyklingowi odpadów określa się za pomocą metody bilansu masy, która skutkuje uwzględnieniem wyłącznie materiałów odpadowych podlegających recyklingowi. 2. Do celów obliczania i weryfikacji osiągnięcia celów określonych w art. 6 ust. 1 lit. f)–i) dyrektywy 94/62/WE opakowania kompozytowe i inne opakowania składające się z więcej niż jednego materiału oblicza się i zgłasza w odniesieniu do każdego materiału zawartego w opakowaniu. Państwa członkowskie mogą odstąpić od tego wymogu, jeżeli dany materiał stanowi niewielką część jednostki opakowania i w każdym przypadku nie więcej niż 5 % całkowitej masy opakowania jednostkowego. Artykuł 6d 1. Do celów obliczania i weryfikacji osiągnięcia celów określonych w art. 6 ust. 1 lit. f)–i) dyrektywy 94/62/WE ilość metali pochodzących z recyklingu, które są oddzielane od popiołu paleniskowego jest równa masie metali w koncentracie metalu, która jest oddzielona od surowego popiołu paleniskowego pochodzącego z odpadów opakowaniowych, i nie obejmuje innych materiałów znajdujących się w koncentracie metalu, takich jak zrosty mineralne lub metale, które nie pochodzą z odpadów opakowaniowych. 2. Przy obliczaniu masy metali pochodzących z recyklingu oddzielonych od popiołu paleniskowego państwa członkowskie stosują metodę określoną w załączniku III. Artykuł 6e Do celów obliczania i weryfikacji osiągnięcia celów określonych w art. 6 ust. 1 lit. a)–e) dyrektywy 94/62/WE państwa członkowskie mogą stosować zasady obliczana określone w art. 6a–6d. Artykuł 6f 1. Państwa członkowskie podejmują odpowiednie środki w celu zapewnienia wiarygodności i dokładności danych przekazywanych na mocy niniejszej decyzji. W szczególności ilość wytworzonych odpadów opakowaniowych podlega weryfikacji i kontroli krzyżowej, w tym poprzez wykorzystanie danych dotyczących ilości opakowań wprowadzonych do obrotu, odpowiednich danych dotyczących odpadów i analiz składu zmieszanych odpadów komunalnych. Państwa członkowskie informują Komisję o przeprowadzeniu takiej weryfikacji oraz, w stosownych przypadkach, o stwierdzonych znacznych niezgodnościach i planowanych lub podjętych środkach naprawczych. 2. Państwa członkowskie uzyskują dane bezpośrednio od zakładów lub przedsiębiorstw zarządzających odpadami, w zależności od przypadku. 3. Państwa członkowskie rozważą korzystanie z rejestrów elektronicznych. 4. W przypadku gdy gromadzenie danych opiera się na badaniach, w tym na badaniach stanowiących podstawę metody doboru próby, badania te przeprowadza się według normy minimalnej, która obejmuje następujące wymogi minimalne: a) badania przeprowadza się w regularnych, określonych odstępach czasu w celu odpowiedniego odzwierciedlenia różnic w danych, które mają być badane; b) badania opierają się na reprezentatywnej próbie populacji, której dotyczą ich wyniki. 5. Można wykorzystać szacunki dotyczące materiałów opakowaniowych w małych ilościach i materiałów niewymienionych w niniejszej decyzji. Szacunki te opierają się na najlepszych dostępnych informacjach i są opisane w sprawozdaniach z kontroli jakości towarzyszących danych dotyczących wytwarzania i recyklingu odpadów opakowaniowych.”;