ZAŁĄCZNIK

WYMOGI SPRAWOZDAWCZOŚCI

Sekcja 1: Wprowadzenie

Statystyka emisji papierów wartościowych dla strefy euro obejmuje dwa główne agregaty:

— wszystkie emisje przeprowadzone przez rezydentów strefy euro we wszystkich walutach, oraz

— wszystkie emisje przeprowadzone na całym świecie, zarówno krajowe jak i zagraniczne, w euro.

Dokonuje się podstawowego rozróżnienia ze względu na kraj emitenta, przy czym KBC Eurosystemu zbierają dane o wszystkich emisjach przeprowadzonych przez rezydentów strefy euro (1). Bank Rozrachunków Międzynarodowych (BIS – Bank for International Settlements) przesyła dane o emisjach w krajach „zagranicy”, obejmujących wszystkich rezydentów spoza strefy euro (w tym organizacje międzynarodowe spoza strefy euro).

Poniższa tabela zawiera zestawienie wymogów sprawozdawczości.

Emisje papierów wartościowych Przez rezydentów strefy euro (każdy KBC przesyła dane dotyczące rezydentów własnego kraju) Przez rezydentów zagranicy (BIS) Państwa członkowskie spoza strefy euro Pozostałe kraje W euro/ walutach krajowych Blok A Blok B W pozostałych walutach (*1) Blok C Blok D nie jest wymagany

Sekcja 2: Wymogi sprawozdawcze

Tabela 1. Blok A formularz sprawozdawczy dla KBC

EMITENCI KRAJOWI//EURO/WALUTY KRAJOWE Stany Emisje brutto Wykupy Emisje netto (*3) A1 A2 A3 A4 1. KRÓTKOTERMINOWE DŁUŻNE PAPIERY WARTOŚCIOWE (*2) Ogółem S1 S68 S135 S202 Bank centralny S2 S69 S136 S203 MIF z wyjątkiem banków centralnych S3 S70 S137 S204 PIPF S4 S71 S138 S205 W tym PS S5 S72 S139 S206 Pomocnicze instytucje finansowe S6 S73 S140 S207 Instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek S7 S74 S141 S208 Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe S8 S75 S142 S209 Przedsiębiorstwa niefinansowe S9 S76 S143 S210 Instytucje rządowe na szczeblu centralnym S10 S77 S144 S211 Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym S11 S78 S145 S212 Fundusze zabezpieczenia społecznego S12 S79 S146 S213 2. DŁUGOTERMINOWE DŁUŻNE PAPIERY WARTOŚCIOWE (*2) Ogółem S13 S80 S147 S214 Bank centralny S14 S81 S148 S215 MIF z wyjątkiem banków centralnych S15 S82 S149 S216 PIPF S16 S83 S150 S217 W tym PS S17 S84 S151 S218 Pomocnicze instytucje finansowe S18 S85 S152 S219 Instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek S19 S86 S153 S220 Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe S20 S87 S154 S221 Przedsiębiorstwa niefinansowe S21 S88 S155 S222 Instytucje rządowe na szczeblu centralnym S22 S89 S156 S223 Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym S23 S90 S157 S224 Fundusze zabezpieczenia społecznego S24 S91 S158 S225 2.1 w tym papiery o stałym oprocentowaniu: Ogółem S25 S92 S159 S226 Bank centralny S26 S93 S160 S227 MIF z wyjątkiem banków centralnych S27 S94 S161 S228 PIPF S28 S95 S162 S229 W tym PS S29 S96 S163 S230 Pomocnicze instytucje finansowe S30 S97 S164 S231 Instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek S31 S98 S165 S232 Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe S32 S99 S166 S233 Przedsiębiorstwa niefinansowe S33 S100 S167 S234 Instytucje rządowe na szczeblu centralnym S34 S101 S168 S235 Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym S35 S102 S169 S236 Fundusze zabezpieczenia społecznego S36 S103 S170 S237 2.2 w tym papiery o zmiennym oprocentowaniu: Ogółem S37 S104 S171 S238 Bank centralny S38 S105 S172 S239 MIF z wyjątkiem banków centralnych S39 S106 S173 S240 PIPF S40 S107 S174 S241 W tym PS S41 S108 S175 S242 Pomocnicze instytucje finansowe S42 S109 S176 S243 Instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek S43 S110 S177 S244 Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe S44 S111 S178 S245 Przedsiębiorstwa niefinansowe S45 S112 S179 S246 Instytucje rządowe na szczeblu centralnym S46 S113 S180 S247 Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym S47 S114 S181 S248 Fundusze zabezpieczenia społecznego S48 S115 S182 S249 2.3 w tym obligacje zerokuponowe: Ogółem S49 S116 S183 S250 Bank centralny S50 S117 S184 S251 MIF z wyjątkiem banków centralnych S51 S118 S185 S252 PIPF S52 S119 S186 S253 W tym PS S53 S120 S187 S254 Pomocnicze instytucje finansowe S54 S121 S188 S255 Instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek S55 S122 S189 S256 Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe S56 S123 S190 S257 Przedsiębiorstwa niefinansowe S57 S124 S191 S258 Instytucje rządowe na szczeblu centralnym S58 S125 S192 S259 Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym S59 S126 S193 S260 Fundusze zabezpieczenia społecznego S60 S127 S194 S261 3. AKCJE NOTOWANE ((†)) Ogółem S61 S128 S195 S262 Bank centralny S62 S129 S196 S263 MIF z wyjątkiem banków centralnych S63 S130 S197 S264 PIPF S64 S131 S198 S265 Pomocnicze instytucje finansowe S65 S132 S199 S266 Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe S66 S133 S200 S267 Przedsiębiorstwa niefinansowe S67 S134 S201 S268





Tabela 2. Blok C formularz sprawozdawczy dla KBC

EMITENCI KRAJOWI//POZOSTAŁE WALUTY Stany Emisje brutto Wykupy Emisje netto C1 C2 C3 C4 4. KRÓTKOTERMINOWE DŁUŻNE PAPIERY WARTOŚCIOWE Ogółem S269 S335 S401 S467 Bank centralny S270 S336 S402 S468 MIF z wyjątkiem banków centralnych S271 S337 S403 S469 PIPF S272 S338 S404 S470 W tym PS S273 S339 S405 S471 Pomocnicze instytucje finansowe S274 S340 S406 S472 Instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek S275 S341 S407 S473 Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe S276 S342 S408 S474 Przedsiębiorstwa niefinansowe S277 S343 S409 S475 Instytucje rządowe na szczeblu centralnym S278 S344 S410 S476 Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym S279 S345 S411 S477 Fundusze zabezpieczenia społecznego S280 S346 S412 S478 5. DŁUGOTERMINOWE DŁUŻNE PAPIERY WARTOŚCIOWE Ogółem S281 S347 S413 S479 Bank centralny S282 S348 S414 S480 MIF z wyjątkiem banków centralnych S283 S349 S415 S481 PIPF S284 S350 S416 S482 W tym PS S285 S351 S417 S483 Pomocnicze instytucje finansowe S286 S352 S418 S484 Instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek S287 S353 S419 S485 Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe S288 S354 S420 S486 Przedsiębiorstwa niefinansowe S289 S355 S421 S487 Instytucje rządowe na szczeblu centralnym S290 S356 S422 S488 Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym S291 S357 S423 S489 Fundusze zabezpieczenia społecznego S292 S358 S424 S490 5.1 w tym papiery o stałym oprocentowaniu: Ogółem S293 S359 S425 S491 Bank centralny S294 S360 S426 S492 MIF z wyjątkiem banków centralnych S295 S361 S427 S493 PIPF S296 S362 S428 S494 W tym PS S297 S363 S429 S495 Pomocnicze instytucje finansowe S298 S364 S430 S496 Instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek S299 S365 S431 S497 Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe S300 S366 S432 S498 Przedsiębiorstwa niefinansowe S301 S367 S433 S499 Instytucje rządowe na szczeblu centralnym S302 S368 S434 S500 Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym S303 S369 S435 S501 Fundusze zabezpieczenia społecznego S304 S370 S436 S502 5.2 w tym papiery o zmiennym oprocentowaniu: Ogółem S305 S371 S437 S503 Bank centralny S306 S372 S438 S504 MIF z wyjątkiem banków centralnych S307 S373 S439 S505 PIPF S308 S374 S440 S506 W tym PS S309 S375 S441 S507 Pomocnicze instytucje finansowe S310 S376 S442 S508 Instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek S311 S377 S443 S509 Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe S312 S378 S444 S510 Przedsiębiorstwa niefinansowe S313 S379 S445 S511 Instytucje rządowe na szczeblu centralnym S314 S380 S446 S512 Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym S315 S381 S447 S513 Fundusze zabezpieczenia społecznego S316 S382 S448 S514 5.3 w tym obligacje zerokuponowe: Ogółem S317 S383 S449 S515 Bank centralny S318 S384 S450 S516 MIF z wyjątkiem banków centralnych S319 S385 S451 S517 PIPF S320 S386 S452 S518 W tym PS S321 S387 S453 S519 Pomocnicze instytucje finansowe S322 S388 S454 S520 Instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek S323 S389 S455 S521 Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe S324 S390 S456 S522 Przedsiębiorstwa niefinansowe S325 S391 S457 S523 Instytucje rządowe na szczeblu centralnym S326 S392 S458 S524 Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym S327 S393 S459 S525 Fundusze zabezpieczenia społecznego S328 S394 S460 S526 6. AKCJE NOTOWANE Ogółem S329 S395 S461 S527 MIF z wyjątkiem banków centralnych S330 S396 S462 S528 PIPF S331 S397 S463 S529 Pomocnicze instytucje finansowe S332 S398 S464 S530 Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe S333 S399 S465 S531 Przedsiębiorstwa niefinansowe S334 S400 S466 S532





Tabela 3. Blok A formularz sprawozdawczy pozycji uzupełniających dla KBC

EMITENCI KRAJOWI//EURO/WALUTY KRAJOWE Stany Emisje brutto Wykupy Emisje netto A1 A2 A3 A4 6. AKCJE NOTOWANE Instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek S533 S544 S555 S566 7. AKCJE NIENOTOWANE Ogółem S534 S545 S556 S567 MIF z wyjątkiem banków centralnych S535 S546 S557 S568 PIPF S536 S547 S558 S569 Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe S537 S548 S559 S570 Przedsiębiorstwa niefinansowe S538 S549 S560 S571 8. POZOSTAŁE UDZIAŁY KAPITAŁOWE Ogółem S539 S550 S561 S572 MIF z wyjątkiem banków centralnych S540 S551 S562 S573 PIPF S541 S552 S563 S574 Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe S542 S553 S564 S575 Przedsiębiorstwa niefinansowe S543 S554 S565 S576

1. Siedziba emitenta

Emisje realizowane przez podmioty zależne należące do nierezydentów kraju sprawozdającego, które działają na terytorium ekonomicznym kraju sprawozdającego, zalicza się do emisji realizowanych przez rezydentów tego kraju.

Emisje realizowane przez centrale znajdujące się na terytorium ekonomicznym kraju sprawozdającego, które prowadzą działalność międzynarodową, są również uważane za emisje realizowane przez rezydentów. Emisje przeprowadzane przez centrale lub podmioty zależne mające siedzibę poza terytorium ekonomicznym kraju sprawozdającego, ale należące do rezydentów kraju sprawozdającego, są uważane za emisje realizowane przez nierezydentów. Przykładowo, emisje dokonywane przez Volkswagen Brazil uznaje się za realizowane przez rezydenta Brazylii, a nie za emisję na terytorium kraju sprawozdającego. Wobec braku fizycznego wymiaru przedsiębiorstwa jego siedzibę ustala się na podstawie terytorium ekonomicznego, w którym założono lub zarejestrowano dane przedsiębiorstwo zgodnie z obowiązującymi tam przepisami (2).

W celu uniknięcia podwójnego liczenia tych samych danych lub powstawania luk, informacje dotyczące emisji dokonywanych przez spółki specjalnego przeznaczenia (SSP) są zbierane przez dwie strony, w tym przez właściwe instytucje sprawozdające. Emisje realizowane przez SSP, które spełniają kryteria siedziby określone w zmienionym europejskim systemie rachunków narodowych i regionalnych („ESA 2010”) określonym w załączniku A do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 549/2013 (3) i są zaliczane do rezydentów strefy euro, są przekazywane przez KBC, a nie przez BIS.

2. Podział sektorowy emitentów

Emisje powinny być klasyfikowane ze względu na sektor instytucji przyjmującej na siebie zobowiązanie z tytułu wyemitowanych papierów wartościowych. Klasyfikacja sektorowa obejmuje następujących 12 rodzajów emitentów:

— bank centralny,

— pozostałe MIF (4),

— w tym podmioty sekurytyzacyjne,

— pomocnicze spółki finansowe,

— instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek,

— instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalne (6),

— przedsiębiorstwa niefinansowe,

— instytucje rządowe na szczeblu centralnym,

— instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym,

— fundusze zabezpieczenia społecznego,

— instytucje międzynarodowe.

W przypadku emisji papierów wartościowych przez SSP, gdzie zobowiązanie z tytułu emisji jest podejmowane nie przez SSP, tylko przez spółkę dominującą, należy je przypisać spółce dominującej, a nie SSP. Przykładowo emisje dokonywane przez SSP zależną od „AJAX Electronics”, przedsiębiorstwa niefinansowego mającego siedzibę w należącym do strefy euro „państwie A”, musiałyby być zaliczone do sektora przedsiębiorstw niefinansowych i przekazane przez państwo A. SSP i jej spółka dominująca muszą mieć jednak siedzibę w tym samym państwie. Tym samym, jeśli spółka dominująca nie jest rezydentem kraju sprawozdającego, SSP jest umownie uważana za rezydenta kraju sprawozdającego, a sektor emitenta musi być uzgodniony z funkcją ekonomiczną SSP. Przykładowo, jeżeli „ACME Motors” jest przedsiębiorstwem niefinansowym będącym rezydentem w Japonii, produkującym samochody, a „ACME Motors Finance” jest spółką zależną będącą rezydentem w należącym do strefy euro „państwie B”, emisje dokonane przez ACME Motor Finance będą przyporządkowane do instytucji finansowych typu captive i udzielających pożyczek z państwa B, gdyż spółka dominująca ACME Motors nie jest rezydentem tego samego państwa. Jedynym wyjątkiem od tej zasady są SSP należące do rządu, w którym to przypadku papiery wartościowe wykazuje się jako wyemitowane przez rząd w państwie organizacji dominującej (7).

Przedsiębiorstwo publiczne, które zostaje sprywatyzowane przez emisję akcji notowanych musi być przyporządkowane do sektora przedsiębiorstw niefinansowych. Podobnie, instytucja kredytowa (IK), która zostaje sprywatyzowana, musi być przyporządkowana do MIF innych niż sektor banków centralnych. Emisje dokonywane przez gospodarstwa domowe lub instytucje niekomercyjne działające na rzecz gospodarstw domowych są klasyfikowane jako emisje realizowane przez „przedsiębiorstwa niefinansowe”.

3. Termin pierwotny wyemitowanych papierów wartościowych

Krótkoterminowe dłużne papiery wartościowe obejmują papiery wartościowe z terminem pierwotnym do jednego roku włącznie, nawet jeśli zostały wyemitowane w ramach umów długoterminowych.

Długoterminowe dłużne papiery wartościowe obejmują papiery wartościowe z terminem pierwotnym powyżej jednego roku. Emisje z opcjonalnym terminami, z których najpóźniejszy przypada za więcej niż rok, oraz emisje z nieokreślonymi terminami klasyfikowane są jako długoterminowe.

Podział według terminów pierwotnych do 2 lat/powyżej 2 lat, taki jak stosowany jest w statystyce bilansowej MIF, nie jest wymagany.

4. Klasyfikacja długoterminowych dłużnych papierów wartościowych ze względu na oprocentowanie

Długoterminowe dłużne papiery wartościowe dzieli się na następujące grupy:

Dłużne papiery wartościowe o stałym oprocentowaniu, tj. dłużne papiery wartościowe emitowane i wykupywane według wartości nominalnej i dłużne papiery wartościowe emitowane z dyskontem albo premią od ich wartości nominalnej.

Dłużne papiery wartościowe o zmiennym oprocentowaniu, tj. dłużne papiery wartościowe w których kupon lub kapitał są powiązane z ogólnym indeksem cen dóbr i usług (takim jak indeks cen towarów i usług konsumpcyjnych), stopą procentową lub ceną aktywa, co powoduje, że nominalne płatności kuponowe zmieniają się w okresie trwania emisji. Dla celów statystyki emisji papierów wartościowych dłużne papiery wartościowe o mieszanej stopie oprocentowania są klasyfikowane jako papiery wartościowe o zmiennym oprocentowaniu (8).

Obligacje zerokuponowe emitowane z dyskontem, tj. instrumenty bez płatności odsetkowych, emitowane z istotnym dyskontem od wartości nominalnej. Większa część dyskonta odpowiada równowartości odsetek narastających w okresie trwania emisji.

5. Klasyfikacja emisji

Emisje są analizowane w ramach dwóch szerokich kategorii: a) dłużne papiery wartościowe (9); i b) akcje notowane (10). Papiery wartościowe wyemitowane w ramach emisji niepublicznych wykazywane są w takim zakresie, w jakim to możliwe. Papiery rynku pieniężnego są zaliczane, bez odróżniania, do dłużnych papierów wartościowych. Akcje nienotowane (11) oraz pozostałe udziały kapitałowe (12) można wykazywać, na zasadzie dobrowolności, jako dwie odrębne pozycje uzupełniające. Wykluczone są udziały/jednostki emitowane przez fundusze rynku pieniężnego i inne fundusze inwestycyjne.

Statystyka emisji papierów wartościowych obejmuje, między innymi, następujące instrumenty:

a) Dłużne papiery wartościowe (i) Krótkoterminowe dłużne papiery wartościowe Zaliczane są tu co najmniej następujące instrumenty: — bony skarbowe i inne papiery krótkoterminowe emitowane przez sektor instytucji rządowych i samorządowych, — zbywalne krótkoterminowe papiery emitowane przez instytucje finansowe i przedsiębiorstwa. Takie instrumenty występują pod różnymi nazwami, np. papiery komercyjne (commercial paper), weksle handlowe (commercial bills), weksle własne (promissory notes), weksle kupieckie (bills of trade), weksle (bills of exchange) czy certyfikaty depozytowe (certificates of deposit), — krótkoterminowe papiery wartościowe emitowane w ramach długoterminowych programów gwarancji emisji, — akcepty bankowe. (ii) Długoterminowe dłużne papiery wartościowe Przykładowo zalicza się do tej kategorii co najmniej następujące instrumenty: — obligacje na okaziciela, — obligacje podporządkowane, — obligacje z opcjonalnymi terminami, z których najpóźniejszy jest dłuższy niż rok, — obligacje niedatowane lub wieczyste, — obligacje o zmiennym oprocentowaniu, — obligacje zamienne, — obligacje zabezpieczone, — indeksowane papiery wartościowe, w których wartość kapitału jest powiązana z indeksem cen, ceną towarów lub indeksem kursowym, — obligacje z głębokim dyskontem przewidujące niskie płatności kuponowe, emitowane z dyskontem od wartości nominału, — obligacje zerokuponowe, — euroobligacje, — obligacje globalne, — obligacje z emisji niepublicznych, — papiery wartościowe wynikające z konwersji zadłużenia, — kredyty i pożyczki, które stały się de facto zbywalne, — skrypty dłużne oraz kredyty i pożyczki z możliwością zamiany na akcje w spółce emitenta lub innej spółce, dopóki nie zostaną zamienione. Opcje zamiany, które mogą zostać oddzielone od obligacji bazowej, zaliczane do finansowych instrumentów pochodnych, nie należą do tej kategorii, — akcje lub udziały, które przynoszą stały dochód, ale nie zapewniają udziału w masie likwidacyjnej spółki, w tym nieuczestniczące akcje uprzywilejowane, — aktywa finansowe emitowane w ramach sekurytyzacji kredytów i pożyczek, hipotek, zadłużenia z tytułu kart kredytowych, należności do otrzymania i innych aktywów. Do tej kategorii nie są zaliczane następujące instrumenty: — transakcje na papierach wartościowych w ramach operacji z przyrzeczeniem odkupu, — emisje niezbywalnych papierów wartościowych, — niezbywalne wierzytelności.

b) Akcje notowane Do akcji notowanych zalicza się: — udziały kapitałowe emitowane przez spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, — umorzone udziały w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością, — akcje dywidendowe emitowane przez spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, — akcje lub udziały uprzywilejowane, które zapewniają udział w masie likwidacyjnej spółki. Mogą być one notowane lub nienotowane na uznanych giełdach, — tam gdzie to możliwe, emisje niepubliczne. Jeśli spółka została sprywatyzowana i rząd zachował część jej akcji, jednak pozostała część jest notowana na rynku regulowanym, cała wartość kapitału spółki jest wykazywana w pozycji „stan” akcji notowanych, ponieważ wszystkie akcje mogą potencjalnie w każdej chwili być przedmiotem obrotu według wartości rynkowej. Powyższa zasada stosuje się również gdy część akcji zostaje sprzedana dużemu inwestorowi i tylko pozostała część, tzw. free float, znajduje się w obrocie giełdowym. Akcje notowane nie obejmują: — akcji oferowanych do sprzedaży, ale nieobjętych w chwili emisji, — skryptów dłużnych oraz kredytów i pożyczek z możliwością zamiany na akcje, które są objęte od chwili ich zamiany na akcje, — udziałów wspólników odpowiadających bez ograniczeń w spółkach partnerskich posiadających osobowość prawną (incorporated partnership), — inwestycji rządowych w kapitał organizacji międzynarodowych, które są zgodnie z prawem utworzone w formie spółek z kapitałem akcyjnym, — emisji akcji premiowych w momencie emisji oraz emisji akcji podzielonych na mniejsze jednostki, akcje premiowe i akcje podzielone na mniejsze jednostki są jednak wykazywane bez wyodrębniania z całości portfela akcji notowanych.

6. Waluta emisji

Obligacje dwuwalutowe klasyfikuje się według waluty obligacji. Obligacje dwuwalutowe definiuje się jako obligacje, w przypadku których wykup obligacji lub wypłata kuponu ma nastąpić w innej walucie niż waluta obligacji. Jeśli obligacja globalna jest emitowana w więcej niż jednej walucie, każdą część wykazuje się jako odrębną emisję według waluty emisji. Jeśli emisje są wyrażone w dwóch walutach, np. 70 % w euro, a 30 % w dolarach USA, poszczególne składniki emisji wykazywane są odrębnie, jeśli jest to możliwe zgodnie z ich walutą. W powyższym przykładzie 70 % emisji wykazuje się zatem jako emisję w euro/walutach krajowych (13), a 30 % jako emisję w pozostałych walutach. Jeśli nie można odrębnie określić składników emisji odpowiadających poszczególnym walutom, w krajowej informacji objaśniającej należy opisać faktyczną klasyfikację przyjętą przez kraj sprawozdający.

7. Termin rejestracji emisji

Uznaje się, że emisja ma miejsce w chwili, gdy emitent otrzymuje zapłatę, a nie kiedy syndykat podejmuje zobowiązanie.

8. Uzgodnienie stanów i transakcji

KBC przesyłają informacje o stanach, emisjach brutto, wykupach i emisjach netto krótko- i długoterminowych dłużnych papierów wartościowych oraz akcji notowanych.

Poniższa tabela przedstawia powiązania między stanami (tj. bieżącą wartością wyemitowanych papierów wartościowych) i transakcjami (emisjami brutto, wykupami i emisjami netto). W praktyce powiązanie to jest bardziej złożone z powodu zmiany wyceny z tytułu zmian cen i kursów walut, reinwestowania (narosłych) odsetek, reklasyfikacji, korekt i innych zmian.

(i) Stan emisji na koniec okresu sprawozdawczego ≈ Stan emisji na koniec poprzedniego okresu sprawozdawczego + Emisje brutto w okresie sprawozdawczym - Wykupy w okresie sprawozdawczym + Reklasyfikacje i inne zmiany (ii) Stan emisji na koniec okresu sprawozdawczego ≈ Stan emisji na koniec poprzedniego okresu sprawozdawczego + Emisje netto w okresie sprawozdawczym + Reklasyfikacje i inne zmiany

a) Emisje brutto

Emisje brutto w okresie sprawozdawczym obejmują wszystkie emisje dłużnych papierów wartościowych i akcji notowanych, jeśli emitent sprzedaje nowoutworzone instrumenty za gotówkę. Dotyczą one tworzenia nowych instrumentów w zwykłym trybie. Czas zakończenia emisji jest określony jako czas dokonania płatności; rejestracja emisji powinna więc odzwierciedlać jak najdokładniej chwilę zapłaty za daną emisję.

Dla akcji notowanych, emisje brutto obejmują nowoutworzone akcje, które są emitowane za gotówkę przez przedsiębiorstwa notowane po raz pierwszy na giełdzie, w tym akcje nowoutworzonych spółek lub spółek prywatnych nabywających status spółki publicznej. Emisje brutto obejmują również nowoutworzone akcje emitowane za gotówkę w ramach prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, kiedy akcje przedsiębiorstwa są notowane na giełdzie papierów wartościowych. Nie zalicza się tu emisji akcji premiowych (14). Emisji brutto nie wykazuje się również w przypadku samego notowania przedsiębiorstwa na giełdzie papierów wartościowych, jeśli nie pozyskuje ona nowego kapitału.

Do kategorii emisji brutto lub wykupów nie zalicza się też zamiany lub przeniesienia istniejących papierów wartościowych w czasie przejęcia lub fuzji (15), za wyjątkiem nowych instrumentów które są tworzone i emitowane w zamian za gotówkę przez podmiot będący rezydentem strefy euro.

Emisje papierów wartościowych, które mogą następnie zostać zamienione na inne instrumenty, powinny być wykazywane jako emisje w kategorii instrumentu pierwotnego; po zamianie powinny one być wykazywane jako usunięte z tej kategorii instrumentów w identycznej kwocie, a następnie wykazywane jako emisja brutto w nowej kategorii (16).

b) Wykupy

Wykupy w okresie sprawozdawczym obejmują wszystkie transakcje odkupu przez emitenta dłużnych papierów wartościowych i akcji notowanych, w których inwestor otrzymuje gotówkę w zamian za papiery wartościowe. Wykupy obejmują likwidację instrumentów w zwykłym trybie. Obejmują one wszystkie dłużne papiery wartościowe, które osiągnęły termin wykupu, a także wykupy wcześniejsze. Kategoria ta obejmuje programy skupowania akcji własnych (buy-backs) spółek, jeśli spółka odkupuje za gotówkę wszystkie akcje przed zmianą formy prawnej albo odkupuje część akcji, które zostają następnie umorzone, co prowadzi do obniżenia kapitału. Wykupy nie obejmują skupowania przez spółkę akcji własnych, jeśli stanowi ono inwestowanie we własne udziały (17).

Wykupów nie wykazuje się w przypadku wycofania spółki z giełdy papierów wartościowych.

c) Emisje netto

Emisje netto to saldo wszystkich emisji brutto pomniejszonych o wszystkie wykupy, które miały miejsce w danym okresie sprawozdawczym.

Stan akcji notowanych obejmuje wartość rynkową wszystkich notowanych akcji podmiotów będących rezydentami. Stan akcji notowanych wykazywany przez kraj strefy euro może w związku z tym zwiększyć się lub zmniejszyć w wyniku zmiany siedziby notowanego podmiotu. Dotyczy to również przypadku przejęcia lub połączenia, w przypadku których instrumenty nie są tworzone i emitowane za gotówkę lub wykupywane za gotówkę i umarzane. Aby uniknąć podwójnego liczenia tych samych danych lub powstania luk dotyczących dłużnych papierów wartościowych i akcji notowanych w razie przeniesienia siedziby emitenta do innego kraju, KBC powinny uzgadniać między sobą chwilę zgłaszania takiego zdarzenia.

9. Wycena

Wartość emisji papierów wartościowych obejmuje element cenowy oraz element kursowy, gdy emisja jest wyrażona w walucie innej niż waluta sprawozdawcza.

KBC przekazują dane dotyczące dłużnych papierów wartościowych według wartości nominału (18), a dotyczące akcji notowanych według wartości rynkowej. W przypadku długoterminowych papierów wartościowych można stosować różne metody wyceny, co prowadzi do mieszanej wyceny całości portfela. Przykładowo, emisje o stałym i zmiennym oprocentowaniu są zazwyczaj wyceniane według wartości nominału, a obligacje zerokuponowe według wartości nominalnej. Na ogół względna wartość obligacji zerokuponowych jest niewielka, więc na liście kodów nie uwzględnia się wyceny mieszanej; całkowita wartość długoterminowych dłużnych papierów wartościowych jest wykazywana według wartości nominału. W przypadkach, w których skala zjawiska jest znacząca, dla całej kwoty stosowana jest wartość „Z” oznaczająca „nie określone”. Ogólnie rzecz biorąc, w każdym przypadku gdy występuje wycena mieszana, KBC przekazuje odpowiednie informacje szczegółowe na poziomie atrybutów.

a) Określanie ceny

Stany i transakcje dotyczące akcji notowanych są wykazywane według wartości rynkowej.

Wyjątek od zasady wykazywania stanów i transakcji dłużnych papierów wartościowych według wartości nominału dotyczy obligacji z głębokim dyskontem i obligacji zerokuponowych, w przypadku których stany i emisje brutto są rejestrowane według wartości nominalnej, tzn. ceny z dyskontem w momencie zakupu wraz z naliczonymi odsetkami, a wykupy w terminie zapadalności są rejestrowane według wartości nominału. Wartość nominalną stanów obligacji zerokuponowych można obliczyć według poniższego wzoru.

gdzie:

A = wartość nominalna = kwota faktycznie zapłacona i naliczone odsetki E = cena z dyskontem w momencie emisji (kwota zapłacona w momencie emisji) P = wartość nominału (wypłacana w terminie zapadalności) T = termin do zapadalności od daty emisji (w dniach) t = czas, jaki upłynął od daty emisji (w dniach)

W różnych krajach mogą wystąpić pewne różnice w stosowanej procedurze wyceny.

W tym kontekście nie stosuje się zasad określania ceny opisanych w ESA 2010, według których w przypadku dłużnych papierów wartościowych oraz akcji transakcje wykazuje się według wartości transakcyjnej, a stany według wartości rynkowej.

W przypadku obligacji z głębokim dyskontem i zerokuponowych sprawozdający KBC oblicza, w miarę możliwości, naliczone odsetki.

b) Waluta sprawozdawcza i wycena kursowa

Wszystkie dane, które KBC przesyłają do EBC, są wyrażone w euro, w tym również szeregi historyczne. W celu przeliczenia na euro papierów wartościowych wyemitowanych przez instytucje krajowe w innych walutach (blok C) (19), KBC powinny jak najdokładniej przestrzegać zasad wyceny kursowej opartych na ESA 2010 (20) określonych poniżej:

(i) wartość (stan) emisji należy przeliczać na euro/waluty krajowe według właściwego średniego kursu rynkowego obowiązującego na koniec okresu sprawozdawczego, tj. na zamknięcie ostatniego dnia roboczego okresu sprawozdawczego;

(ii) emisje brutto i wykupy należy przeliczać na euro/waluty krajowe według średniego kursu rynkowego obowiązującego w czasie dokonywania płatności. Jeśli nie można określić dokładnego kursu dla dokonania przeliczenia, można zastosować kurs będący możliwie jak najbliższy średniemu kursowi rynkowemu w czasie dokonywania płatności.

10. Spójność wewnętrzna

Statystyka emisji papierów wartościowych i statystyka bilansowa MIF są ze sobą powiązane w zakresie emisji instrumentów zbywalnych dokonywanych przez MIF. Zakres instrumentów i emitujących je MIF jest definicyjnie spójny, podobnie jak przyporządkowanie instrumentów do przedziałów terminowych i kategorii walutowych. Występują różnice pomiędzy statystyką emisji papierów wartościowych a statystyką bilansową MIF odnośnie do zasad wyceny (tj. w odniesieniu do dłużnych papierów wartościowych, polegające na przyjęciu wartości nominału dla pierwszej z nich i wartości rynkowej dla drugiej). Za wyjątkiem różnic dotyczących wyceny oraz saldowania inwestycji własnych w papiery wartościowe w bilansie MIF dla każdego kraju, stan papierów wartościowych wyemitowanych przez MIF wykazywany w statystyce emisji papierów wartościowych odpowiada pozycji 11 („emisja dłużnych papierów wartościowych”) po stronie pasywnej bilansu MIF. Krótkoterminowe dłużne papiery wartościowe w rozumieniu statystyki emisji papierów wartościowych odpowiadają dłużnym papierom wartościowym wyemitowanym z terminem do jednego roku włącznie. Długoterminowe dłużne papiery wartościowe w rozumieniu statystyki emisji papierów wartościowych równe są sumie dłużnych papierów wartościowych wyemitowanych z terminem powyżej roku do dwóch lat włącznie i dłużnych papierów wartościowych wyemitowanych z terminem powyżej dwóch lat.

KBC analizują zakres statystyki emisji papierów wartościowych i statystyki bilansowej MIF oraz wskazują EBC wszelkie różnice pojęciowe. Przeprowadzane są trzy kontrole spójności dla emisji dokonywanych przez: a) KBC w euro/walutach krajowych; b) MIF z wyjątkiem banków centralnych w euro/walutach krajowych oraz c) MIF z wyjątkiem banków centralnych w pozostałych walutach. Pomiędzy statystyką emisji papierów wartościowych i statystyką bilansową MIF mogą wystąpić różnice pojęciowe, ponieważ statystyka emisji papierów wartościowych i statystyka bilansowa MIF sporządzane są na podstawie krajowych systemów sprawozdawczych przeznaczonych do różnych celów.

11. Wymogi dotyczące danych

Sprawozdania statystyczne są oczekiwane z każdego kraju dla każdego szeregu czasowego, który ma zastosowanie. KBC zawiadamia niezwłocznie EBC na piśmie wraz z uzasadnieniem, jeśli określona pozycja nie ma zastosowania w danym kraju. KBC mogą być okresowo zwolnione z przesyłania danego szeregu czasowego, jeśli określone zjawisko ekonomiczne nie występuje. KBC powinny zawiadomić również o takiej sytuacji, a także o wszelkich innych odstępstwach od wymogów sprawozdawczości określonych w niniejszym załączniku. Ponadto KBC powiadamiają EBC o przekazaniu korekt oraz przesyłają objaśnienia dotyczące charakteru tych korekt.

Sekcja 3: Krajowe noty wyjaśniające

Każdy KBC przekazuje jeden raport opisujący dane przesyłane w ramach tego zadania. Taki raport powinien obejmować zagadnienia wymienione poniżej w układzie możliwie jak najbardziej zbliżonym do proponowanego. KBC powinny przesyłać dodatkowe informacje o przypadkach niezgodności przekazanych danych z niniejszymi wytycznymi, lub nieprzekazaniu danych, wraz z odpowiednim uzasadnieniem. Raport nie może zostać przesłany później niż same dane.

1. Źródła danych/system zbierania danych: należy podać szczegółowe informacje o źródłach danych wykorzystanych do sporządzania statystyki emisji papierów wartościowych: źródła administracyjne w przypadku emisji rządowych, bezpośrednia sprawozdawczość z MIF i innych instytucji, gazety, agencje informacyjne takie jak International Financial Review itp. KBC określają, czy dane są zbierane i przechowywane na zasadzie „emisja po emisji” oraz ich kryteria. Alternatywnie, KBC wskazują, czy dane są zbierane i przechowywane jako kwoty ogółem wyemitowane przez poszczególnych emitentów w okresie sprawozdawczym, np. w przypadku systemów bezpośredniego zbierania danych. KBC podają informacje odnośnie do kryteriów stosowanych w sprawozdawczości bezpośredniej do identyfikacji podmiotów sprawozdających i przesyłanych informacji.

2. Procedury sporządzania danych: należy zwięźle opisać metodę zastosowaną do sporządzania danych w ramach tego zadania, np. agregowanie informacji o poszczególnych emisjach papierów wartościowych, ustalenia przyjęte dla istniejących szeregów czasowych oraz czy są one publikowane, czy nie.

3. Siedziba emitenta: KBC określają, czy przy klasyfikacji emisji możliwe jest pełne zastosowanie definicji ESA 2010 (i MFW) dotyczącej siedziby instytucji. Jeśli nie jest to możliwe, lub jeśli jest to możliwe tylko częściowo, KBC podają wyczerpujące wyjaśnienie faktycznie zastosowanych kryteriów.

4. Podział sektorowy emitentów: KBC wskazują odstępstwa od klasyfikacji emitentów w stosunku do zasad podziału sektorowego określonych w sekcji 2 pkt 2. Noty wyjaśniające muszą zawierać wyjaśnienie stwierdzonych rozbieżności oraz ewentualnych nierozstrzygniętych kwestii.

5. Waluta emisji: jeśli nie można wyodrębnić walutowych komponentów emisji, KBC wyjaśniają odstępstwa od zasad. Ponadto KBC, które nie mogą wyróżnić spośród wszystkich papierów wartościowych emisji wyrażonych w walucie krajowej, w euro/walutach krajowych oraz w pozostałych walutach, opisują, gdzie takie emisje zostały zakwalifikowane oraz wskazują ogólną wartość emisji, które nie zostały prawidłowo przyporządkowane, w celu zobrazowania skali zniekształceń.

6. Klasyfikacja emisji: KBC przedstawiają wyczerpujące informacje o rodzajach papierów wartościowych objętych danymi krajowymi, w tym ich nazwy krajowe. Jeśli wiadomo, że zakres danych jest częściowy, KBC wyjaśnia zaistniałe luki. KBC zobowiązane są w szczególności do przekazywania informacji określonych poniżej. — Emisje niepubliczne: KBC podają, czy są one uwzględnione w przesyłanych danych. — Akcepty bankowe: jeśli są zbywalne i zostały ujęte w przesyłanych danych dotyczących krótkoterminowych dłużnych papierów wartościowych, sprawozdający KBC wyjaśnia w krajowych notach wyjaśniających krajowe procedury rejestrowania takich instrumentów oraz charakter takich instrumentów. — Akcje notowane: KBC wskazują, czy akcje nienotowane lub inne udziały kapitałowe są ujęte w przesyłanych danych wraz z oszacowaniem wartości akcji nienotowanych lub pozostałych udziałów kapitałowych w celu zobrazowania skali zniekształceń. KBC opisują w krajowych notach wyjaśniających wszelkie stwierdzone luki dotyczące zakresu akcji notowanych.

7. Długoterminowe papiery wartościowe w podziale według rodzaju instrumentu : jeśli suma obligacji o stałym oprocentowaniu, zmiennym oprocentowaniu i obligacji zerokuponowych nie jest równa długoterminowym dłużnym papierom wartościowym ogółem, KBC podają rodzaj i wartość długoterminowych papierów wartościowych, dla których nie jest dostępny tego rodzaju podział.

8. Termin pierwotny emisji papierów wartościowych : jeśli nie można ściśle przestrzegać definicji długo- i krótkoterminowych papierów wartościowych, KBC wskazują w krajowych notach wyjaśniających, które dane odbiegają od przyjętych reguł.

9. Wykupy: KBC określają, jak uzyskują informacje o wykupach oraz czy są one zbierane w sprawozdawczości bezpośredniej, czy wyliczane jako wartość rezydualna.

10. Wycena: KBC określają szczegółowo w krajowych notach wyjaśniających metodę wyceny przyjętą dla a) krótkoterminowych dłużnych papierów wartościowych; b) długoterminowych dłużnych papierów wartościowych; c) obligacji z dyskontem oraz d) akcji notowanych. Należy również wyjaśnić wszelkie różnice w wycenie stanów i transakcji.

11. Częstotliwość i termin przekazywania oraz długość szeregów: KBC określają, w jakim zakresie dane zebrane na potrzeby tego zadania zostały przekazane w zgodzie z wymogami użytkownika, tj. w terminie pięciu tygodni dla danych miesięcznych. Należy również podać długość przesyłanego szeregu czasowego. Zgłaszane są wszelkie załamania szeregów, np. różnice w zakresie papierów wartościowych wykazywanych na przestrzeni czasu.

12. Korekty : KBC dostarczają zwięzłe noty wyjaśniające dotyczące wszelkich korekt i objaśniają ich przyczyny i zakres.

13. Szacunkowy zakres przesyłanych danych dla każdego rodzaju instrumentu emitowanego przez instytucje krajowe: KBC przesyłają krajowe szacunki zakresu papierów wartościowych dla każdej kategorii emisji realizowanych przez instytucje krajowe, tzn. emisji krótko- i długoterminowych papierów wartościowych oraz akcji notowanych, w walucie krajowej, w euro/walutach krajowych łącznie z ECU, oraz w pozostałych walutach zgodnie z poniższą tabelą. Szacunki „zakresu danych w %” określają udział papierów wartościowych w każdej kategorii instrumentów jako procent emisji ogółem, które wykazywane są w odpowiednich pozycjach zgodnie z zasadami sprawozdawczości. W „uwagach” można podać zwięzły opis. KBC wskazują też wszelkie zmiany zakresu związane z przystąpieniem do unii walutowej. Zakres danych w %: Uwagi: Emisje w euro/walutach krajowych Waluta lokalna STS LTS QUS Euro/waluty krajowe inne niż waluta lokalna, w tym ECU STS LTS W pozostałych walutach STS LTS STS = krótkoterminowe dłużne papiery wartościowe. LTS = długoterminowe dłużne papiery wartościowe. QUS = akcje notowane.

Sekcja 4: Wymogi dla Banku Rozrachunków Międzynarodowych

Wymogi sprawozdawczości dla BIS opierają się na tych samych zasadach, co wymogi dla KBC określone w sekcjach 1–3, z następującymi wyjątkami:

Tabela 4. Blok B formularz sprawozdawczy dla BIS

EMITENCI Z ZAGRANICY//EURO/WALUTY KRAJOWE Stany Emisje brutto Wykupy B1 B2 B3 9. KRÓTKOTERMINOWE DŁUŻNE PAPIERY WARTOŚCIOWE Ogółem S577 S642 S707 Bank centralny S578 S643 S708 MIF z wyjątkiem banków centralnych S579 S644 S709 PIPF S580 S645 S710 W tym PS S581 S646 S711 Pomocnicze instytucje finansowe S582 S647 S712 Instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek S583 S648 S713 Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe S584 S649 S714 Przedsiębiorstwa niefinansowe S585 S650 S715 Instytucje rządowe na szczeblu centralnym S586 S651 S716 Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym S587 S652 S717 Fundusze zabezpieczenia społecznego S588 S653 S718 Organizacje międzynarodowe S589 S654 S719 10. DŁUGOTERMINOWE DŁUŻNE PAPIERY WARTOŚCIOWE Ogółem S590 S655 S720 Bank centralny S591 S656 S721 MIF z wyjątkiem banków centralnych S592 S657 S722 PIPF S593 S658 S723 W tym PS S594 S659 S724 Pomocnicze instytucje finansowe S595 S660 S725 Instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek S596 S661 S726 Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe S597 S662 S727 Przedsiębiorstwa niefinansowe S598 S663 S728 Instytucje rządowe na szczeblu centralnym S599 S664 S729 Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym S600 S665 S730 Fundusze zabezpieczenia społecznego S601 S666 S731 Organizacje międzynarodowe S602 S667 S732 10.1 w tym papiery o stałym oprocentowaniu: Ogółem S603 S668 S733 Bank centralny S604 S669 S734 MIF z wyjątkiem banków centralnych S605 S670 S735 PIPF S606 S671 S736 W tym PS S607 S672 S737 Pomocnicze instytucje finansowe S608 S673 S738 Instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek S609 S674 S739 Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe S610 S675 S740 Przedsiębiorstwa niefinansowe S611 S676 S741 Instytucje rządowe na szczeblu centralnym S612 S677 S742 Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym S613 S678 S743 Fundusze zabezpieczenia społecznego S614 S679 S744 Organizacje międzynarodowe S615 S680 S745 10.2 w tym papiery o zmiennym oprocentowaniu: Ogółem S616 S681 S746 Bank centralny S617 S682 S747 MIF z wyjątkiem banków centralnych S618 S683 S748 PIPF S619 S684 S749 W tym PS S620 S685 S750 Pomocnicze instytucje finansowe S621 S686 S751 Instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek S622 S687 S752 Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe S623 S688 S753 Przedsiębiorstwa niefinansowe S624 S689 S754 Instytucje rządowe na szczeblu centralnym S625 S690 S755 Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym S626 S691 S756 Fundusze zabezpieczenia społecznego S627 S692 S757 Organizacje międzynarodowe S628 S693 S758 10.3 w tym obligacje zerokuponowe: Ogółem S629 S694 S759 Bank centralny S630 S695 S760 MIF z wyjątkiem banków centralnych S631 S696 S761 PIPF S632 S697 S762 W tym PS S633 S698 S763 Pomocnicze instytucje finansowe S634 S699 S764 Instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek S635 S700 S765 Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe S636 S701 S766 Przedsiębiorstwa niefinansowe S637 S702 S767 Instytucje rządowe na szczeblu centralnym S638 S703 S768 Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym S639 S704 S769 Fundusze zabezpieczenia społecznego S640 S705 S770 Organizacje międzynarodowe S641 S706 S771

Termin pierwotny wyemitowanych papierów wartościowych

W zakresie terminu pierwotnego BIS uważa wszystkie europapiery komercyjne ECP i inne euroobligacje (euro notes) emitowane w ramach programów krótkoterminowych za instrumenty krótkoterminowe, a wszystkie instrumenty emitowane w ramach struktury długoterminowej za instrumenty długoterminowe, niezależnie od ich terminu pierwotnego.

Podział sektorowy emitentów

BIS w następujący sposób przyporządkowuje przekroje sektorowe emitentów dostępne w jego bazie danych do podziału wymaganego w formularzach sprawozdawczych.

Podział sektorowy w bazie danych BIS Klasyfikacja w formularzach sprawozdawczych Bank centralny → Bank centralny Banki komercyjne → MIF Pozostałe instytucje pośrednictwa finansowego → PIPF Instytucje rządowe na szczeblu centralnym → Instytucje rządowe na szczeblu centralnym Pozostałe instytucje rządowe Agencje państwowe → Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym Przedsiębiorstwa → Przedsiębiorstwa niefinansowe Instytucje międzynarodowe → Instytucje międzynarodowe (zagranica)

Klasyfikacja emisji

W statystyce emisji papierów wartościowych jako dłużne papiery wartościowe klasyfikowane są następujące instrumenty zawarte w bazie BIS:

— certyfikaty depozytowe,

— papiery komercyjne (commercial paper),

— bony skarbowe,

— obligacje,

— europapiery komercyjne (euro commercial paper),

— średnioterminowe papiery dłużne,

— pozostałe papiery krótkoterminowe.

Wycena

Zasady wyceny stosowane obecnie przez BIS wymagają podania wartości nominału dla dłużnych papierów wartościowych i ceny emisyjnej dla akcji notowanych.

BIS przekazuje EBC wszystkie emisje dokonywane przez instytucje zagranicy w euro/walutach krajowych (blok B) i wykazuje je w dolarach amerykańskich, stosując kurs na koniec okresu w przypadku stanów papierów wartościowych oraz średni kurs w danym okresie w przypadku emisji i wykupów. EBC przelicza wszystkie dane na euro, stosując tę samą zasadę, którą wcześniej zastosował BIS. Dla okresów przed 1 stycznia 1999 r. stosuje się kurs ECU do dolara amerykańskiego jako przybliżenie.

GLOSARIUSZ

Akcje dywidendowe emitowane przez spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (Dividend shares issued by limited liability companies) – papiery wartościowe, które – w zależności od kraju i okoliczności, w jakich powstały – noszą wiele różnych nazw, takich jak akcje założycielskie, udziały w zyskach, akcje dywidendowe, itp. Takie papiery wartościowe: a) nie są częścią zarejestrowanego kapitału; b) nie dają posiadaczom statusu współwłaścicieli sensu stricte; oraz c) nie uprawniają posiadaczy do proporcjonalnych udziałów w zyskach pozostających po rozdzieleniu dywidend od zarejestrowanego kapitału czy do części jakiejkolwiek nadwyżki pozostającej po likwidacji.

Akcje nienotowane, z wyłączeniem akcji w funduszach inwestycyjnych (Unlisted shares, excluding investment fund shares) – kapitałowe papiery wartościowe nienotowane na giełdach.

Akcje notowane, zwane również akcjami kwotowanymi, z wyłączeniem udziałów/jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych (Listed shares, also referred to as quoted shares, excluding investment fund’s shares/units) – kapitałowe papiery wartościowe notowane na giełdzie. Taką giełdą może być uznana giełda papierów wartościowych lub każda inna forma rynku wtórnego. Akcje notowane nazywa się również akcjami kwotowanymi. Istnienie notowanych cen akcji notowanych na rynku papierów wartościowych oznacza, że bieżące ceny rynkowe są zwykle łatwo dostępne.

Bank centralny (Central bank) – przedsiębiorstwo finansowe i jednostka typu przedsiębiorstwo, której podstawową funkcją jest emisja pieniądza, zachowywanie odpowiedniego poziomu waluty krajowej i obcej oraz utrzymywanie całości lub części rezerw walutowych kraju.

Długoterminowe dłużne papiery wartościowe (Long-term debt securities) – wszystkie emisje dłużnych papierów wartościowych z terminem pierwotnym powyżej roku; długoterminowe papiery wartościowe są na ogół emitowane z kuponem.

Dłużne papiery wartościowe (Debt securities) – zbywalne instrumenty finansowe, służące jako dowód zaciągnięcia długu, są zwykle przedmiotem obrotu na rynkach wtórnych lub mogą być rozliczane na rynku i nie dają posiadaczowi żadnych praw własności w stosunku do instytucji emitującej.

Emisja akcji premiowych (Issue of bonus shares) – przydział wspólnikom nowych akcji lub udziałów proporcjonalnie do ich dotychczasowego udziału.

Emisje niepubliczne (Private placements) – sprzedaż emisji udziałów kapitałowych jednemu nabywcy lub ograniczonej liczby nabywców bez oferty publicznej.

Emisje o stałym oprocentowaniu (Fixed rate issues) – wszystkie emisje, w których płatność kuponowa, zależna od kuponu opartego na podstawowej stopie procentowej, nie ulega zmianie przez cały okres życia emisji.

Emisje o zmiennym oprocentowaniu (Variable rate issues) – wszystkie emisje, w których kupon lub kapitał jest okresowo korygowany w odniesieniu do niezależnej stopy procentowej lub indeksu.

Emitenci będący nierezydentami (Non-resident issuers) – jednostki: a) z siedzibą na terytorium ekonomicznym kraju sprawozdającego, które nie prowadzą i nie zamierzają prowadzić działalności gospodarczej ani transakcji przez okres jednego roku lub dłużej na terytorium tego kraju sprawozdającego; lub b) z siedzibą poza terytorium ekonomicznym kraju sprawozdającego.

Emitenci papierów wartościowych (Issuers of securities) – przedsiębiorstwa i jednostki typu przedsiębiorstwo, które emitują papiery wartościowe i zaciągają zobowiązania prawne wobec posiadaczy tych instrumentów zgodnie z warunkami emisji.

Euroobligacje (Euro bonds) – obligacje, które są jednocześnie emitowane, zazwyczaj przez międzynarodowy syndykat instytucji finansowych z kilku państw, na rynkach co najmniej dwóch krajów i wyrażone w walucie, która nie musi być walutą żadnego z tych krajów.

Fundusze emerytalno-rentowe (Pension funds) – przedsiębiorstwa finansowe i jednostki typu przedsiębiorstwo, których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe jako konsekwencja grupowania ryzyk i potrzeb społecznych osób ubezpieczonych (ubezpieczenia społeczne). Fundusze emerytalno-rentowe w formie systemów ubezpieczeń społecznych zapewniają dochody po zakończeniu aktywności zawodowej, a często także świadczenia z tytułu śmierci i niepełnosprawności (ESA 2010, pkt 2.105–2.110).

Fundusze zabezpieczenia społecznego (Social security funds) – centralne, regionalne i lokalne jednostki instytucjonalne, których podstawową działalnością jest zabezpieczenie świadczeń społecznych i które spełniają oba z wymienionych poniżej kryteriów: a) z mocy prawa lub na podstawie odpowiednich regulacji, określone grupy ludności są zobowiązane do uczestnictwa w systemie lub do opłaty składek; oraz b) sektor instytucji rządowych i samorządowych jest odpowiedzialny za zarządzanie instytucją w odniesieniu do rozliczania lub zatwierdzania składek i świadczeń, niezależnie od jego roli jako ciała nadzorującego lub pracodawcy (ESA 2010, pkt 2.117).

Gospodarstwa domowe (Households) – osoby lub grupy osób będące konsumentami oraz przedsiębiorcami produkującymi wyroby rynkowe oraz usługi niefinansowe i finansowe (producenci rynkowi), pod warunkiem że produkcja wyrobów i usług nie odbywa się w ramach odrębnych podmiotów traktowanych jako jednostki typu przedsiębiorstwo. Sektor ten obejmuje również osoby lub grupy osób, które są producentami wyrobów i usług niefinansowych przeznaczonych wyłącznie na własne cele finalne (ESA 2010, pkt 2.118–2.128).

Instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek (Captive financial institutions and money lenders) – przedsiębiorstwa finansowe i jednostki typu przedsiębiorstwo, których działalność nie polega ani na pośrednictwie finansowym, ani na pomocniczych usługach finansowych, a większość ich aktywów i zobowiązań nie jest przedmiotem transakcji na otwartych rynkach. Podsektor ten obejmuje spółki holdingowe, które mają pakiety kontrolne grupy jednostek zależnych, a ich główną działalnością jest posiadanie tej grupy bez świadczenia innych usług na rzecz przedsiębiorstw, w których posiadają udziały, tzn. jednostki te nie administrują innych jednostek ani nimi nie zarządzają (ESA 2010, pkt 2.98 i 2.99).

Instytucje międzynarodowe (International institutions) – organizacje ponadnarodowe i międzynarodowe takie jak Europejski Bank Inwestycyjny, MFW i Bank Światowy.

Instytucje niekomercyjne działające na rzecz gospodarstw domowych (Non-profit institutions serving households (NPISHs)) – odrębne instytucje niekomercyjne posiadające osobowość prawną, działające na rzecz gospodarstw domowych i będące prywatnymi producentami nierynkowymi. Ich podstawowe przychody pochodzą z dobrowolnych wpłat pieniężnych lub wkładów w naturze od gospodarstw domowych jako konsumentów, z płatności dokonywanych przez sektor instytucji rządowych i samorządowych oraz z dochodów z tytułu własności (ESA 2010, pkt 2.129–2.130).

Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym (State and local government) – instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oznaczają te rodzaje administracji publicznej, które są odrębnymi jednostkami instytucjonalnymi, spełniającymi pewne funkcje instytucji rządowych i samorządowych, z wyjątkiem zarządzania funduszami zabezpieczenia społecznego, na poziomie poniżej szczebla centralnego, a powyżej jednostek instytucjonalnych istniejących na szczeblu lokalnym. Instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym oznaczają te rodzaje administracji publicznej, których kompetencje rozciągają się tylko na lokalne części terytorium ekonomicznego, z wyjątkiem lokalnych oddziałów funduszy zabezpieczenia społecznego (ESA 2010, pkt 2.115–2.116).

Instytucje rządowe na szczeblu centralnym (Central government) – wszystkie ministerstwa i inne instytucje centralne, których kompetencje obejmują zwykle całe terytorium ekonomiczne, z wyjątkiem zarządzania funduszami zabezpieczenia społecznego (ESA 2010, pkt 2.114).

Instytucje ubezpieczeniowe (Insurance corporations) – przedsiębiorstwa finansowe i jednostki typu przedsiębiorstwo, których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe jako konsekwencja gromadzenia funduszy dla ochrony przed ryzykiem, przede wszystkim w formie ubezpieczenia bezpośredniego lub reasekuracji (ESA 2010, pkt 2.100–2.104).

Jednostki zależne (Subsidiaries) – odrębne, posiadające osobowość prawną podmioty, w których inny podmiot posiada większość lub całość udziałów.

Krótkoterminowe dłużne papiery wartościowe (Short-term debt securities) – wszystkie emisje dłużnych papierów wartościowych z krótkim terminem pierwotnym (do jednego roku); krótkoterminowe papiery wartościowe są na ogół emitowane z dyskontem. Ta podpozycja nie obejmuje papierów wartościowych, których zbywalność, choć teoretycznie możliwa, jest w praktyce bardzo ograniczona.

Monetarne instytucje finansowe (MIF) z wyjątkiem banku centralnego (Monetary financial institutions (MFIs) other than central banks) – monetarne instytucje finansowe w rozumieniu art. 1 rozporządzenia (UE) nr 1071/2013 (EBC/2013/33).

Obligacje globalne (Global bonds) – obligacje emitowane jednocześnie na rynku krajowym i na rynku euro.

Obligacje podporządkowane, często zwane zadłużeniem podporządkowanym (Subordinated bonds, often referred to as subordinated debt) – zapewniają podporządkowane roszczenie wobec instytucji emitującej, którego można dochodzić dopiero po zaspokojeniu wszystkich roszczeń o wyższym statusie (np. z tytułu depozytów/kredytów i pożyczek lub uprzywilejowanych dłużnych papierów wartościowych), co w niektórych przypadkach może oznaczać posiadanie przez nie pewnych cech „akcji i innych udziałów kapitałowych”.

Obligacje z emisji niepublicznych (Privately issued bonds) – obligacje ograniczone na mocy dwustronnej umowy do określonych inwestorów, o ile obligacje takie są co najmniej potencjalnie zbywalne.

Obligacje zerokuponowe (Zero coupon bonds) – wszystkie emisje, które nie są związane z wypłatami kuponowymi. Zazwyczaj tego rodzaju obligacje są emitowane z dyskontem i wykupywane według wartości nominalnej. Należą też do nich obligacje emitowane według wartości nominalnej i wykupywane z premią, np. obligacje z ceną wykupu powiązaną z kursem walutowym lub indeksem. Większość dyskont lub premii stanowi odpowiednik odsetek naliczonych w okresie życia obligacji.

Podmioty sekurytyzacyjne (Financial vehicle corporations engaged in securitisation transactions (FVCs)) – podmioty sekurytyzacyjne w rozumieniu art. 1 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1075/2013 (EBC/2013/40).

Pomocnicze instytucje finansowe (Financial auxiliaries) – wszystkie finansowe instytucje i jednostki typu przedsiębiorstwo, których podstawowa działalność jest ściśle związana z pośrednictwem finansowym, ale które same nie są instytucjami pośrednictwa finansowego. Podsektor ten obejmuje również centrale, których wszystkie jednostki zależne są przedsiębiorstwami niefinansowymi lub których większość jednostek zależnych jest przedsiębiorstwami niefinansowymi (ESA 2010, pkt 2.95–2.97).

Pozostałe instytucje pośrednictwa finansowego, z wyłączeniem instytucji ubezpieczeniowych i funduszy emerytalno-rentowych (Other financial intermediaries, except insurance corporations and pension funds (OFIs)) – przedsiębiorstwa finansowe i jednostki typu przedsiębiorstwo, których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe realizowane poprzez zaciąganie zobowiązań w formach innych niż gotówka, depozyty (lub bliskie substytuty depozytów), udziały/jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych, bądź związanych z ubezpieczeniami, emeryturami i rentami oraz standaryzowanymi programami gwarancyjnymi od jednostek instytucjonalnych (ESA 2010, pkt 2.86–2.94).

Pozostałe udziały kapitałowe (Other equity) – wszystkie transakcje innymi udziałami kapitałowymi niezaliczone do akcji notowanych i akcji nienotowanych.

Przedsiębiorstwa niefinansowe (Non-financial corporations) – samodzielne jednostki instytucjonalne posiadające osobowość prawną i będące producentami rynkowymi, których podstawową działalnością jest produkcja wyrobów i usług niefinansowych. Do sektora przedsiębiorstw niefinansowych należą także niefinansowe jednostki typu przedsiębiorstwo (ESA 2010, par. 2.45–2.54).

Sektor instytucji rządowych i samorządowych (General government) – obejmuje jednostki instytucjonalne będące producentami nierynkowymi, których produkcja globalna przeznaczona jest na spożycie indywidualne i ogólnospołeczne oraz które finansowane są z obowiązkowych płatności dokonywanych przez jednostki należące do pozostałych sektorów, a także jednostki instytucjonalne, których podstawową działalnością jest redystrybucja dochodu i bogactwa narodowego (ESA 2010, pkt 2.111–2.113). Sektor instytucji rządowych i samorządowych obejmuje instytucje rządowe na szczeblu centralnym, instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym, instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym oraz fundusze zabezpieczenia społecznego (ESA 2010, pkt 2.114–2.117).

Sekurytyzacja (Securitisation) – sekurytyzacja w rozumieniu art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1075/2013 (EBC/2013/40).

Siedziba emitenta (Residency of issuer) – podmiot emitujący jest definiowany jako rezydent kraju sprawozdającego, jeśli posiada na terytorium ekonomicznym tego kraju sprawozdającego centrum interesów ekonomicznych, tzn. jeśli przez dłuższy czas (przez rok lub dłużej) prowadzi działalność gospodarczą na tym terytorium.

Splity akcji (Split shares issues) – emisje akcji, w których przedsiębiorstwo lub jednostka typu przedsiębiorstwo zwiększa liczbę akcji o pewien współczynnik lub wielokrotność.

Udziały kapitałowe wyemitowane przez spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (Capital shares issued by limited liability companies) – papiery wartościowe, które dają posiadaczom status współwłaścicieli i uprawniają ich do udziału w łącznym zysku przeznaczonym do podziału oraz w aktywach netto w przypadku likwidacji spółki.

Umorzone akcje w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością (Redeemed shares in limited liability companies) – akcje, których kapitał został spłacony, ale które zostały zachowane przez posiadaczy będących nadal współwłaścicielami uprawnionymi do udziału w zyskach pozostałych po wypłacie dywidendy od pozostałego zarejestrowanego kapitału oraz do udziału we wszelkich nadwyżkach, które mogą pozostać po likwidacji.

Umowne jednostki będące rezydentami (Notional resident units) – a) te części jednostek będących nierezydentami, które posiadają główne centrum interesów ekonomicznych (w większości przypadków są to jednostki, które angażują się w produkcję ekonomiczną na okres jednego roku lub dłużej) na terytorium ekonomicznym danego państwa; lub b) jednostki będące nierezydentami występujące w charakterze właścicieli gruntów lub budynków na terytorium ekonomicznym danego państwa, ale tylko w odniesieniu do transakcji dotyczących tych gruntów lub budynków.

(1) W przypadku zetknięcia się przez instytucje sprawozdające z kwestiami nieobjętymi wprost niniejszymi wytycznymi powinny one zastosować zmieniony europejski system rachunków narodowych i regionalnych („ESA 2010”) określony w załączniku A do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 549/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie europejskiego systemu rachunków narodowych i regionalnych w Unii Europejskiej (Dz.U. L 174 z 26.6.2013, s. 1).

(*1) „Pozostałe waluty” obejmują wszystkie inne waluty, w tym waluty krajowe państw członkowskich spoza strefy euro.

(*2) Dłużne papiery wartościowe inne niż akcje oznaczają „papiery wartościowe inne niż akcje, z wyjątkiem finansowych instrumentów pochodnych”.

(*3) Jeżeli KBC nie są w stanie przekazywać danych dotyczących emisji brutto albo wykupów, wymagane są dane dotyczące emisji netto.

((†)) Akcje notowane oznaczają „akcje notowane, poza udziałami w funduszach inwestycyjnych i funduszach rynku pieniężnego”.

(2) Zob. pkt 2.07 ESA 2010.

(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 549/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie europejskiego systemu rachunków narodowych i regionalnych w Unii Europejskiej (Dz.U. L 174 z 26.6.2013, s. 1).

(4) Danych dotyczących sektora funduszy rynku pieniężnego nie zbiera się.

(5) Danych dotyczących sektora funduszy inwestycyjnych nie zbiera się.

(6) W praktyce fundusze emerytalne nie emitują dłużnych papierów wartościowych.

(7) Zob. pkt 2.17–2.20 ESA 2010.

(8) Zob. pkt 5.102 ESA 2010.

(9) Kategoria F.3 ESA 2010.

(10) Kategoria F.511 ESA 2010.

(11) Kategoria F.512 ESA 2010.

(12) Kategoria F.519 ESA 2010.

(13) Blok A dla KBC i blok B dla BIS.

(14) Nie określane jako transakcje finansowe; zob. pkt 5.158 i 6.59 ESA 2010 oraz pkt 5 lit. b) sekcji 2 niniejszego załącznika.

(15) Transakcja na rynku wtórnym związana ze zmianą posiadacza; nie wchodzi w zakres niniejszej statystyki.

(16) Uważana za dwie transakcje finansowe; zob. pkt 5.96 i 6.25 ESA 2010 oraz pkt 5 lit. a) ppkt (ii) sekcji 2 niniejszego załącznika.

(17) Transakcja na rynku wtórnym związana ze zmianą posiadacza; nie wchodzi w zakres niniejszej statystyki.

(18) Szczegółowo na temat definicji „wartości nominału”, „wartości rynkowej” i „wartości nominalnej” zob. pkt 5.90, 7.38 i 7.39 ESA 2010.

(19) Od dnia 1 stycznia 1999 r. dla papierów wartościowych emitowanych przez instytucje krajowe w euro (część bloku A) nie jest wymagana wycena kursowa, a papiery wartościowe emitowane przez instytucje krajowe w euro/walutach krajowych (pozostała część bloku A) są przeliczane na euro po ostatecznych kursach walut z dnia 31 grudnia 1998 r.

(20) Zob. pkt 6.64 ESA 2010.