Decyzja Komisji

z dnia 10 stycznia 1990 r.

przyznająca odstępstwo dla Francji i ustalająca równoważne warunki zdrowotne, których należy przestrzegać w odniesieniu do rozbierania świeżego mięsa

(90/31/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 64/433/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy świeżym mięsem [1], ostatnio zmienioną dyrektywą 88/657/EWG [2], w szczególności jej art. 13,

a także mając na uwadze, co następuje:

zgodnie z art. 13 dyrektywy 64/433/EWG, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 16, każdemu Państwu Członkowskiemu, które udzieli podobnych gwarancji, można przyznać, na jego wniosek, odstępstwo od załącznika I ust. 45 lit. c); odstępstwo to ma ustalać warunki zdrowotne, które są przynajmniej równoważne z warunkami określonymi we wspomnianym Załączniku;

władze Francji, pismem z dnia 18 stycznia 1989 r., przedstawiły Komisji wniosek o odstępstwo Francji od załącznika I do dyrektywy 64/433/EWG ust. 45 lit. c) w odniesieniu do rozbioru świeżej wołowiny, mięsa baraniego i wieprzowiny; we wniosku tym zaproponowano warunki zdrowotne; konieczne jest, aby warunki zdrowotne, ustalone jako alternatywne we wnioskowanym odstępstwie w sprawie rozbierania świeżego mięsa, były co najmniej równoważne warunkom zawartym w załączniku I do dyrektywy 64/433/EWG ust. 45 lit. c);

warunki zdrowotne zaproponowane przez Francję są równoważne warunkom ustanowionym w załączniku I do dyrektywy 64/433/EWG ust. 45 lit. c);

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Bez względu na załącznik I do dyrektywy 64/433/EWG ust. 45 lit. c) Francja może zezwolić na rozbieranie świeżej wołowiny, mięsa baraniego i wieprzowiny na warunkach określonych w Załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 10 stycznia 1990 r.

W imieniu Komisji

Ray Mac Sharry

Członek Komisji

[1] Dz.U. 121 z 29.7.1964, str. 2012/64.

[2] Dz.U. L 382 z 31.12.1988, str. 3.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

Specjalne warunki rozbioru tusz wołowych, owczych i wieprzowych

1. Tusze pochodzące z pomieszczenia ubojowego, po schłodzeniu w zamrażalniach pracujących przy takiej temperaturze powietrza przy wylocie z aparatów wyparnych, aby możliwe było schłodzenie tusz do temperatury wewnętrznej + 7 °C w ciągu 48 godzin w przypadku tusz wołowych i w ciągu 20 godzin w przypadku tusz owczych i wieprzowych, transportuje się do pomieszczenia rozbioru mięsa, w którym temperatura nie przekracza + 12 °C, znajdującego się w tej samej grupie budynków, w której znajdują się zamrażalnie.

2. Przenoszenie mięsa to jedna operacja.

3. Tusze wnosi się do pomieszczenia rozbioru mięsa i odłącza się je od kości zanim temperatura wewnętrzna osiągnie + 7 °C, jeżeli rozbioru dokonuje się w ciągu 48 godzin od zakończenia czynności uboju w przypadku tusz wołowych i w ciągu 20 godzin w przypadku tusz owczych i wieprzowych.

4. Czas upływający między wniesieniem mięsa do pomieszczenia rozbioru a poddaniem go dalszemu zamrożeniu nie przekracza 60 minut.

5. Niezwłocznie po dokonaniu rozbioru i zapakowaniu, mięso transportuje się do odpowiednich zamrażalni.

--------------------------------------------------