ZAŁĄCZNIK I

Techniczne kryteria kwalifikacji służące określeniu warunków, na jakich działalność gospodarcza kwalifikuje się jako wnosząca istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu, oraz określeniu, czy ta działalność gospodarcza nie wyrządza poważnych szkód względem żadnego z pozostałych celów środowiskowych

SPIS TREŚCI

1. Leśnictwo 16

1.1. Zalesianie 16

1.2. Rekultywacja i odbudowa lasów, w tym ponowne zalesianie i naturalna regeneracja lasu po zdarzeniu ekstremalnym 21

1.3. Gospodarka leśna 27

1.4. Ochrona lasów 32

2. Działalność w zakresie ochrony i odbudowy środowiska 37

2.1. Rekultywacja terenów podmokłych 37

3. Przetwórstwo przemysłowe 40

3.1. Wytwarzanie technologii energii odnawialnej 40

3.2. Produkcja urządzeń do wytwarzania i wykorzystywania wodoru 41

3.3. Wytwarzanie niskoemisyjnych technologii na potrzeby transportu 42

3.4. Produkcja baterii 45

3.5. Produkcja sprzętu zwiększającego efektywność energetyczną budynków 46

3.6. Wytwarzanie innych technologii niskoemisyjnych 48

3.7. Produkcja cementu 49

3.8. Produkcja aluminium 50

3.9. Produkcja żelaza i stali 51

3.10. Produkcja wodoru 53

3.11. Produkcja sadzy 54

3.12. Produkcja węglanu sodu 55

3.13. Produkcja chloru 56

3.14. Produkcja podstawowych chemikaliów organicznych 57

3.15. Produkcja amoniaku 59

3.16. Produkcja kwasu azotowego 60

3.17. Produkcja tworzyw sztucznych w formach podstawowych 61

4. Energetyka 62

4.1. Produkcja energii elektrycznej z wykorzystaniem technologii fotowoltaicznej 62

4.2. Produkcja energii elektrycznej z wykorzystaniem technologii skupiania światła słonecznego 63

4.3. Produkcja energii elektrycznej z energii wiatrowej 63

4.4. Produkcja energii elektrycznej za pomocą technologii wykorzystujących energię oceaniczną 64

4.5. Produkcja energii elektrycznej z energii wodnej 65

4.6. Produkcja energii elektrycznej z energii geotermalnej 68

4.7. Produkcja energii elektrycznej z odnawialnych niekopalnych paliw gazowych i ciekłych 69

4.8. Produkcja energii elektrycznej z bioenergii 70

4.9. Przesył i dystrybucja energii elektrycznej 72

4.10. Magazynowanie energii elektrycznej 75

4.11. Magazynowanie energii cieplnej 76

4.12. Magazynowanie wodoru 77

4.13. Wytwarzanie biogazu i biopaliw wykorzystywanych w transporcie oraz wytwarzanie biopłynów 77

4.14. Sieci przesyłowe i dystrybucyjne gazów odnawialnych i niskoemisyjnych 79

4.15. Dystrybucja w systemach ciepłowniczych/chłodniczych 79

4.16. Instalacja i eksploatacja elektrycznych pomp ciepła 80

4.17. Kogeneracja energii cieplnej/chłodniczej i energii elektrycznej z energii słonecznej 81

4.18. Kogeneracja energii cieplnej/chłodniczej i energii elektrycznej z energii geotermalnej 82

4.19. Kogeneracja energii cieplnej/chłodniczej i energii elektrycznej z odnawialnych niekopalnych paliw gazowych i ciekłych 83

4.20. Kogeneracja energii cieplnej/chłodniczej i energii elektrycznej z bioenergii 84

4.21. Wytwarzanie energii cieplnej/chłodniczej z ogrzewania energią słoneczną 85

4.22. Wytwarzanie energii cieplnej/chłodniczej z energii geotermalnej 86

4.23. Wytwarzanie energii cieplnej/chłodniczej z odnawialnych niekopalnych paliw gazowych i ciekłych 87

4.24. Wytwarzanie energii cieplnej/chłodniczej z bioenergii 88

4.25. Wytwarzanie energii cieplnej/chłodniczej z ciepła odpadowego 89

5. Dostawa wody, gospodarowanie ściekami i odpadami oraz remediacja 90

5.1. Budowa, rozbudowa i eksploatacja systemów poboru, uzdatniania i dostarczania wody 90

5.2. Modernizacja systemów poboru, uzdatniania i dostarczania wody 91

5.3. Budowa, rozbudowa i eksploatacja systemów odprowadzania i oczyszczania ścieków 92

5.4. Modernizacja systemów odprowadzania i oczyszczania ścieków 93

5.5. Zbieranie i transport odpadów innych niż niebezpieczne we frakcjach segregowanych u źródła 95

5.6. Fermentacja beztlenowa osadów ściekowych 95

5.7. Fermentacja beztlenowa bioodpadów 96

5.8. Kompostowanie bioodpadów 97

5.9. Odzysk materiałów z odpadów innych niż niebezpieczne 98

5.10. Wychwytywanie i utylizacja gazu składowiskowego 99

5.11. Transport CO 2 100

5.12. Stałe podziemne geologiczne składowanie CO 2 100

6. Transport 101

6.1. Międzymiastowy pasażerski transport kolejowy 101

6.2. Transport kolejowy towarów 102

6.3. Transport pasażerski miejski i podmiejski, drogowy transport pasażerski 103

6.4. Eksploatacja urządzeń do mobilności osobistej, logistyka rowerowa 104

6.5. Transport motocyklami, samochodami osobowymi i lekkimi pojazdami użytkowymi 105

6.6. Usługi transportu drogowego towarów 107

6.7. Transport wodny śródlądowy pasażerski 108

6.8. Transport wodny śródlądowy towarów 109

6.9. Modernizacja w transporcie wodnym śródlądowym pasażerskim i towarowym 110

6.10. Transport morski i wodny przybrzeżny towarów, statki do operacji portowych i działań pomocniczych 111

6.11. Transport morski i wodny przybrzeżny pasażerski 114

6.12. Modernizacja transportu morskiego i wodnego przybrzeżnego towarowego i pasażerskiego 116

6.13. Infrastruktura na potrzeby mobilności osobistej, logistyka rowerowa 117

6.14. Infrastruktura na potrzeby transportu kolejowego 119

6.15. Infrastruktura wspomagająca niskoemisyjny transport drogowy i transport publiczny 120

6.16. Infrastruktura wspomagająca niskoemisyjny transport wodny 121

6.17. Niskoemisyjna infrastruktura portów lotniczych 123

7. Budownictwo i działalność związana z obsługą rynku nieruchomości 124

7.1. Budowa nowych budynków 124

7.2. Renowacja istniejących budynków 126

7.3. Montaż, konserwacja i naprawa sprzętu zwiększającego efektywność energetyczną 128

7.4. Montaż, konserwacja i naprawa stacji ładowania pojazdów elektrycznych w budynkach (i na parkingach przy budynkach) 129

7.5. Montaż, konserwacja i naprawa instrumentów i urządzeń do pomiaru, regulacji i kontroli charakterystyki energetycznej budynku 130

7.6. Montaż, konserwacja i naprawa systemów technologii energii odnawialnej 131

7.7. Nabywanie i prawo własności budynków 132

8. Informacja i komunikacja 132

8.1. Przetwarzanie danych; zarządzanie stronami internetowymi (hosting) i podobna działalność 132

8.2. Oparte na danych rozwiązania na potrzeby redukcji emisji gazów cieplarnianych 134

9. Działalność profesjonalna, naukowa i techniczna 135

9.1. Pomoc przeznaczona na badania rynkowe, rozwój oraz innowacje 135

9.2. Działalność badawcza, rozwojowa i innowacyjna dotycząca bezpośredniego wychwytywania dwutlenku węgla z powietrza 137

9.3. Usługi fachowe związane z charakterystyką energetyczną budynku 138

Dodatek A: Ogólne kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód względem adaptacji do zmian klimatu 140

Dodatek B: Ogólne kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód względem zrównoważonego wykorzystywania i ochrony zasobów wodnych i morskich 142

Dodatek C: Ogólne kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód względem zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli w odniesieniu do stosowania i obecności chemikaliów 143

Dodatek D: Ogólne kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód względem ochrony i odbudowy bioróżnorodności i ekosystemów 144

Dodatek E: Specyfikacja techniczna urządzeń związanych z wodą 145

1. LEŚNICTWO

1.1. Zalesianie

Opis działalności

Utworzenie lasu przez zasadzenie, celowy zasiew lub naturalną regenerację na terenie, który dotychczas był użytkowany w inny sposób. Zalesianie oznacza przekształcenie w las form użytkowania gruntów innych niż tereny leśnie zgodnie z definicją zalesiania Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) (1), przy czym las oznacza obszar odpowiadający definicji lasu określonej w prawie krajowym lub, jeżeli nie jest ona dostępna, odpowiadający definicji lasu ustanowionej przez FAO (2). Zalesianie może obejmować zalesianie w przeszłości, o ile odbywa się ono w okresie między sadzeniem drzew a momentem uznania formy użytkowania gruntów za las.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE A2 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006. Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii ograniczają się do NACE II 02.10, tj. gospodarki leśnej i pozostałej działalności leśnej, z wyłączeniem pozyskiwania produktów leśnych, 02.20, tj. pozyskiwania drewna, 02.30, tj. pozyskiwania dziko rosnących produktów leśnych, z wyłączeniem drewna oraz 02.40, tj. działalności usługowej związanej z leśnictwem.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu 1. Plan zalesiania i późniejszy plan urządzenia lasu lub równoważny dokument 1.1. Obszar, na którym prowadzona jest działalność, objęty jest planem zalesiania co najmniej pięcioletnim lub trwającym przez minimalny okres przewidziany w prawie krajowym, opracowanym przed rozpoczęciem działalności i stale aktualizowanym, aż do momentu, w którym obszar ten będzie odpowiadał definicji lasu określonej w prawie krajowym lub, jeżeli nie jest ona dostępna, definicji lasu ustanowionej przez FAO. Plan zalesiania zawiera wszystkie wymagane w prawie krajowym elementy dotyczące oceny oddziaływania zalesiania na środowisko. 1.2. Najlepiej w ramach planu zalesiania lub, w przypadku braku informacji, w jakimkolwiek innym dokumencie, przedstawia się szczegółowe informacje dotyczące takich kwestii, jak: a) opis obszaru zgodnie z zapisem w rejestrze gruntów; b) przygotowanie gruntu oraz wpływ tego przygotowania na istniejące zasoby węgla, w tym na glebę i biomasę nadziemną, w celu ochrony terenów zasobnych w pierwiastek węgla (3); c) cele urządzenia lasu z uwzględnieniem najważniejszych ograniczeń; d) planowane ogólne strategie i działania służące osiągnięciu celów urządzenia lasu, w tym przewidywane operacje na przestrzeni całego cyklu życia lasu; e) określenie kontekstu siedlisk leśnych, w tym głównych istniejących i planowanych gatunków drzew leśnych, a także ich zasięgu i rozmieszczenia; f) obręby, drogi, prawa drogi i inne publiczne drogi dostępu, cechy fizyczne, w tym drogi wodne, obszary podlegające ograniczeniom prawnym i innym; g) środki wprowadzone w celu ustanowienia i utrzymania dobrego stanu ekosystemów lasu; h) uwzględnienie kwestii społecznych (w tym zachowanie krajobrazu, konsultacje z zainteresowanymi stronami zgodnie z warunkami określonymi w prawie krajowym); i) ocena zagrożeń związanych z lasem, takich jak pożary lasu, ataki szkodników lub ogniska choroby, w celu zapobiegania zagrożeniom i ich ograniczania, a także w celu kontrolowania zagrożeń i środków wprowadzanych w celu zapewnienia ochrony przed ryzykiem resztkowym i adaptacji do niego; j) ocena wpływu na bezpieczeństwo żywnościowe; k) wszystkie kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód odnoszące się do zalesiania. 1.3. Jeżeli obszar staje się lasem, po planie zalesiania przyjmowany jest plan urządzenia lasu lub równoważny dokument określony w prawie krajowym lub – w przypadku, gdy w prawie krajowym nie zdefiniowano planu urządzenia lasu ani równoważnego dokumentu – zgodnie z opracowaną przez FAO definicją „obszaru leśnego z długoterminowym planem urządzenia lasu” (4). Plan urządzenia lasu lub równoważny dokument obejmuje okres co najmniej 10 lat i jest stale uaktualniany. 1.4. Przedstawia się informacje dotyczące następujących kwestii, które nie są jeszcze udokumentowane w planie urządzenia lasu lub w równoważnym systemie: a) cele urządzenia lasu z uwzględnieniem najważniejszych ograniczeń (5); b) planowane ogólne strategie i działania służące osiągnięciu celów urządzenia lasu, w tym przewidywane operacje na przestrzeni całego cyklu życia lasu; c) określenie kontekstu siedlisk leśnych, w tym głównych istniejących i planowanych gatunków drzew leśnych, a także ich zasięgu i rozmieszczenia; d) określenie obszaru zgodnie z zapisem w rejestrze gruntów; e) obręby, drogi, prawa drogi i inne publiczne drogi dostępu, cechy fizyczne, w tym drogi wodne, obszary podlegające ograniczeniom prawnym i innym; f) środki wprowadzone w celu utrzymania dobrego stanu ekosystemów lasu; g) uwzględnienie kwestii społecznych (w tym zachowanie krajobrazu, konsultacje z zainteresowanymi stronami zgodnie z warunkami określonymi w prawie krajowym); h) ocena zagrożeń związanych z lasem, takich jak pożary lasu, ataki szkodników lub ogniska choroby, w celu zapobiegania zagrożeniom i ich ograniczania, a także w celu kontrolowania zagrożeń i środków wprowadzanych w celu zapewnienia ochrony przed ryzykiem resztkowym i adaptacji do niego; i) wszystkie kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód odnoszące się do gospodarki leśnej. 1.5. W ramach działalności stosuje się najlepsze praktyki z zakresu zalesiania określone w prawie krajowym lub – jeżeli w prawie krajowym nie określono takich najlepszych praktyk – działalność spełnia jedno z poniższych kryteriów: a) działalność jest zgodna z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 807/2014 (6); b) działalność jest zgodna z „Ogólnoeuropejskimi wytycznymi dotyczącymi zalesiania i ponownego zalesiania ze szczególnym naciskiem na przepisy UNFCCC” (7). 1.6. Działalność nie obejmuje degradacji terenów zasobnych w pierwiastek węgla (8). 1.7. Wdrożony system zarządzania związany z działalnością jest zgodny z obowiązkiem zachowania należytej staranności oraz wymogami dotyczącymi zgodności z prawem określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 995/2010 (9). 1.8. W planie zalesiania i w późniejszym planie urządzenia lasu lub równoważnym dokumencie przewiduje się monitorowanie, które zapewnia poprawność informacji zawartych w planie, w szczególności jeżeli chodzi o dane dotyczące danego obszaru. 2. Analiza korzyści dla klimatu 2.1. W przypadku obszarów, które spełniają wymogi na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania, w celu zapewnienia utrzymania poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienia, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001, działanie spełnia poniższe kryteria: a) analiza korzyści dla klimatu wykazuje, że bilans netto emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wygenerowanych przez działalność w okresie 30 lat od rozpoczęcia działalności jest niższy niż poziom bazowy, odpowiadający bilansowi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w okresie 30 lat, począwszy od rozpoczęcia działalności, powiązanemu ze zwykłymi praktykami, które miałyby miejsce na danym obszarze w przypadku braku działalności, b) uznaje się, że wykazano długoterminowe korzyści dla klimatu, jeżeli przedstawiony zostanie dowód zgodności z art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001. 2.2. W przypadku obszarów, które nie spełniają wymogów na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania, w celu zapewnienia utrzymania poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienia, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001, działanie spełnia poniższe kryteria: a) analiza korzyści dla klimatu wykazuje, że bilans netto emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wygenerowanych przez działalność w okresie 30 lat od rozpoczęcia działalności jest niższy niż poziom bazowy, odpowiadający bilansowi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w okresie 30 lat, począwszy od rozpoczęcia działalności, powiązanemu z zwykłymi praktykami, które miałyby miejsce na danym obszarze w przypadku braku działalności. b) przewidywany długoterminowy średni bilans netto emisji gazów cieplarnianych pochodzących z działalności jest niższy niż długoterminowy średni bilans emisji gazów cieplarnianych przewidywany dla poziomu bazowego, o którym mowa w pkt 2.2, gdzie termin „długoterminowy” odpowiada dłuższemu okresowi trwania: od 100 lat po długość całego cyklu życia lasu. 2.3. Obliczenia korzyści dla klimatu spełniają wszystkie poniższe kryteria: a) analiza jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych (10). Analiza korzyści dla klimatu opiera się na przejrzystych, dokładnych, spójnych, kompletnych i porównywalnych informacjach, obejmuje wszystkie rezerwuary węgla, na które działalność ma wpływ, w tym biomasę nadziemną, biomasę podziemną, drewno posuszowe, ściółkę i glebę, opiera się na najbardziej konserwatywnych założeniach dotyczących obliczeń i uwzględnia odpowiednie kwestie dotyczące ryzyka związanego z nietrwałym i odwracalnym charakterem sekwestracji dwutlenku węgla, ryzyka przesycenia oraz ryzyka wycieku. b) Możliwe są następujące dotychczasowe praktyki, w tym praktyki pozyskiwania: (i) praktyki zarządzania udokumentowane w najnowszej wersji planu urządzenia lasu lub równoważnym dokumencie przed rozpoczęciem działalności, jeżeli istnieją; (ii) zwykłe praktyki stosowane ostatnio przed rozpoczęciem działalności; (iii) praktyki odpowiadające systemowi zarządzania zapewniającemu długoterminowe utrzymanie poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienie, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001; c) szczegółowość analizy jest proporcjonalna do wielkości danego obszaru oraz stosowane są wartości specyficzne dla danego obszaru; d) emisje i pochłanianie, które mogą wynikać ze zjawisk katastrofalnych, takich jak ataki szkodników i ogniska choroby, pożary lasu, wiatr, szkody spowodowane przez burze, które wpływają na dany obszar i są przyczyną gorszych wyników, nie prowadzą do niezgodności z rozporządzeniem (UE) 2020/852, pod warunkiem że analiza korzyści dla klimatu jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych dotyczącymi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wynikających ze zjawisk katastrofalnych. 2.4. Gospodarstwa leśne o powierzchni poniżej 13 ha nie muszą przeprowadzać analizy korzyści dla klimatu. 3. Gwarancja trwałości 3.1. Zgodnie z prawem krajowym obszar, na którym prowadzona jest działalność, ma zagwarantowany status lasu na podstawie jednego z następujących środków: a) obszar ten jest sklasyfikowany jako stały obszar leśny zgodnie z definicją FAO (11); b) obszar ten jest sklasyfikowany jako obszar chroniony; c) obszar ten objęty jest gwarancją prawną lub umowną zapewniającą, że pozostanie on lasem. 3.2. Zgodnie z prawem krajowym podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się, że przyszłe aktualizacje planu zalesiania oraz późniejszego planu urządzenia lasu lub równoważnego dokumentu, również poza ramami działalności, która jest finansowana, będą nadal służyły przynoszeniu korzyści dla klimatu, jak określono w pkt 2. Ponadto podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się do zrekompensowania wszelkiego zmniejszenia korzyści dla klimatu ustalonej zgodnie z pkt 2 równoważną korzyścią dla klimatu wynikającą z prowadzenia działalności, która odpowiada jednemu z rodzajów działalności leśnej określonych w niniejszym rozporządzeniu. 4. Audyt W ciągu dwóch lat od rozpoczęcia działalności, a następnie co 10 lat, zgodność działalności z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód jest weryfikowana przez jeden z poniższych podmiotów: a) odpowiednie właściwe organy krajowe; b) niezależną zewnętrzną jednostkę certyfikującą na wniosek organów krajowych lub podmiotu prowadzącego daną działalność. W celu ograniczenia kosztów audyty można przeprowadzać wraz z certyfikacją lasów, certyfikacją klimatyczną lub innym audytem. Niezależna zewnętrzna jednostka certyfikująca nie może mieć żadnego konfliktu interesów w stosunku do właściciela lub podmiotu finansującego ani nie może być zaangażowana w rozwój ani prowadzenie działalności. 5. Ocena grupy Zgodność z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód może być weryfikowana: a) na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania (12) zgodnego z definicją w art. 2 pkt 30 dyrektywy (UE) 2018/2001; b) na poziomie grupy gospodarstw wystarczająco jednolitych, aby można było ocenić ryzyko związane z cechami zrównoważonego charakteru działalności leśnej, pod warunkiem że wszystkie te gospodarstwa są trwale powiązane między sobą i uczestniczą w działalności, a grupa tych gospodarstw pozostaje taka sama w odniesieniu do wszystkich późniejszych audytów. Zasada „nie czyń poważnych szkód” 2) Adaptacja do zmian klimatu Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika. 3) Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika. Szczegółowe informacje, o których mowa w pkt 1.2. lit. k) obejmuje przepisy w celu zapewnienia zgodności z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika. 4) Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym Nie dotyczy 5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola Ogranicza się stosowanie pestycydów i preferuje się alternatywne podejścia lub techniki, które mogą obejmować niechemiczne alternatywy dla pestycydów, zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE (13), z wyjątkiem przypadków, w których stosowanie pestycydów jest konieczne do celów kontroli ognisk agrofagów i chorób. W ramach tej działalności minimalizuje się stosowanie nawozów i nie stosuje się obornika. Działalność jest zgodna z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1009 (14) lub przepisami krajowymi dotyczącymi nawozów lub polepszaczy gleby stosowanych w rolnictwie. Podejmuje się dobrze udokumentowane i możliwe do zweryfikowania działania w celu uniknięcia stosowania substancji czynnych wymienionych w załączniku I część A rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1021 (15) (16), konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami (17), Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci (18), Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (19), a także substancji czynnych wymienionych w klasyfikacji Ia („skrajnie niebezpieczne”) lub Ib („wysoce niebezpieczne”) w zalecanej przez WHO klasyfikacji pestycydów według zagrożeń (20). Działalność jest zgodna z odpowiednimi krajowymi przepisami dotyczącymi substancji czynnych. Zapobiega się zanieczyszczaniu wody i gleby, a w przypadku wystąpienia zanieczyszczeń podejmuje się działania mające na celu ich oczyszczenie. 6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów Na obszarach wyznaczonych przez właściwy organ krajowy do celów ochrony lub w siedliskach, które są chronione, działalność jest zgodna z celami wyznaczonymi dla tych obszarów w zakresie ochrony. Nie przekształca się siedlisk szczególnie wrażliwych na utratę bioróżnorodności lub o wysokiej wartości przyrodniczej lub obszarów odłogowanych w celu odtworzenia takich siedlisk zgodnie z przepisami krajowymi. Szczegółowe informacje, o których mowa w pkt 1.2. lit. k) (Plan zalesiania) i 1.4 lit. i) (Plan urządzenia lasu lub równoważny system), zawierają zapisy dotyczące utrzymania i ewentualnego zwiększenia bioróżnorodności zgodnie z przepisami krajowymi i lokalnymi, uwzględniające m.in.: a) zapewnienie dobrego stanu ochrony siedlisk i gatunków, utrzymanie typowych gatunków siedliskowych; b) wyłączenie stosowania lub uwalniania inwazyjnych gatunków obcych; c) wyłączenie stosowania gatunków obcych, chyba że można wykazać: (i) że stosowanie leśnego materiału rozmnożeniowego prowadzi do uzyskania korzystnych i odpowiednich warunków ekosystemu (takich jak klimat, kryteria glebowe, strefy wegetacyjne, odporność lasu na pożary); (ii) że gatunki rodzime występujące obecnie w danym miejscu nie są już dostosowane do przewidywanych warunków klimatycznych oraz glebowych i hydrologicznych; d) zapewnienie utrzymania i poprawy fizycznej, chemicznej i biologicznej jakości gleby; e) wspieranie praktyk przyjaznych bioróżnorodności, które sprzyjają naturalnym procesom rozwoju lasów; f) wyłączenie przekształcania ekosystemów o dużej bioróżnorodności w ekosystemy o mniejszej bioróżnorodności; g) zapewnienie różnorodności powiązanych siedlisk i gatunków związanych z danym lasem; h) zapewnienie różnorodności struktury drzewostanu oraz utrzymanie lub wzmocnienie dojrzałego drzewostanu i drewna posuszowego.

1.2. Rekultywacja i odbudowa lasów, w tym ponowne zalesianie i naturalna regeneracja lasu po zdarzeniu ekstremalnym

Opis działalności

Rekultywacja i odbudowa lasów zgodnie z definicją w prawie krajowym. W przypadku gdy prawo krajowe nie zawiera takiej definicji, rekultywacja i odbudowa lasów odpowiada definicji, która została powszechnie uzgodniona w recenzowanej literaturze naukowej poszczególnych państw lub definicji zgodnej z opracowaną przez FAO definicją „ponownego zalesiania” (21), lub definicji zgodnej z jedną z definicji odbudowy środowiska (22) mającą zastosowanie do lasów lub definicją rekultywacji lasów (23) określoną w Konwencji o różnorodności biologicznej (24). Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii obejmują również działalność leśną zgodną z opracowanymi przez FAO definicjami „ponownego zalesiania” (25) i „lasów pozostawionych do naturalnej regeneracji” (26) po zdarzeniu ekstremalnym, przy czym pojęcie zdarzenia ekstremalnego jest zdefiniowane w prawie krajowym bądź –w przypadku braku takiej definicji w prawie krajowym – odpowiada ono definicji „ekstremalnego zdarzenia pogodowego” określonego przez IPCC (27); lub po pożarze samoistnym, przy czym pojęcie pożaru samoistnego jest zdefiniowane w prawie krajowym bądź –w przypadku braku takiej definicji w prawie krajowym – odpowiada ono definicji określonej w Europejskim słowniku dotyczącym pożarów lasów (28).

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii nie wiążą się z żadną zmianą użytkowania gruntów i są prowadzone na terenie zdegradowanym odpowiadającym definicji lasu określonej w prawie krajowym lub, jeżeli nie jest ona dostępna, odpowiadającym definicji lasu ustanowionej przez FAO (29).

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE A2 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006. Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii ograniczają się do NACE II 02.10, tj. gospodarki leśnej i pozostałej działalności leśnej, z wyłączeniem pozyskiwania produktów leśnych, 02.20, tj. pozyskiwania drewna, 02.30, tj. pozyskiwania dziko rosnących produktów leśnych, z wyłączeniem drewna oraz 02.40, tj. działalności usługowej związanej z leśnictwem.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu 1. Plan urządzenia lasu lub równoważny dokument 1.1. Działalność jest prowadzona na obszarze objętym planem urządzenia lasu lub równoważnym dokumentem określonym w prawie krajowym lub – w przypadku, gdy w prawie krajowym nie zdefiniowano planu urządzenia lasu ani równoważnego instrumentu – zgodnie z opracowaną przez FAO definicją „obszaru leśnego z długoterminowym planem urządzenia lasu” (30). Plan urządzenia lasu lub równoważny dokument obejmuje okres co najmniej 10 lat i jest stale uaktualniany. 1.2. Przedstawia się informacje dotyczące następujących kwestii, które nie są jeszcze udokumentowane w planie urządzenia lasu lub w równoważnym systemie: a) cele urządzenia lasu z uwzględnieniem najważniejszych ograniczeń (31); b) planowane ogólne strategie i działania służące osiągnięciu celów urządzenia lasu, w tym przewidywane operacje na przestrzeni całego cyklu życia lasu; c) określenie kontekstu siedlisk leśnych, w tym głównych istniejących i planowanych gatunków drzew leśnych, a także ich zasięgu i rozmieszczenia; d) określenie obszaru zgodnie z zapisem w rejestrze gruntów; e) obręby, drogi, prawa drogi i inne publiczne drogi dostępu, cechy fizyczne, w tym drogi wodne, obszary podlegające ograniczeniom prawnym i innym; f) środki wprowadzone w celu utrzymania dobrego stanu ekosystemów lasu; g) uwzględnienie kwestii społecznych (w tym zachowanie krajobrazu, konsultacje z zainteresowanymi stronami zgodnie z warunkami określonymi w prawie krajowym); h) ocena zagrożeń związanych z lasem, takich jak pożary lasu, ataki szkodników lub ogniska choroby, w celu zapobiegania zagrożeniom i ich ograniczania, a także w celu kontrolowania zagrożeń i środków wprowadzanych w celu zapewnienia ochrony przed ryzykiem resztkowym i adaptacji do niego; i) wszystkie kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód odnoszące się do gospodarki leśnej. 1.3. Zrównoważony rozwój systemów gospodarki leśnej udokumentowany w planie, o którym mowa w pkt 1.1., zapewnia się poprzez wybranie najbardziej ambitnego z poniższych podejść: a) gospodarka leśna odpowiada obowiązującej krajowej definicji zrównoważonej gospodarki leśnej; b) gospodarka leśna jest zgodna z opracowaną przez Forest Europe (32) definicją zrównoważonej gospodarki leśnej i z ogólnoeuropejskimi wytycznymi na poziomie operacyjnym dotyczącymi zrównoważonej gospodarki leśnej (33); c) wdrożony system zarządzania spełnia kryteria zrównoważonego rozwoju lasów określone w art. 29 ust. 6 dyrektywy (UE) 2018/2001, a od dnia jej stosowania – z aktem wykonawczym ustanawiającym wytyczne operacyjne dotyczące energii z biomasy leśnej przyjęte na podstawie art. 29 ust. 8 tej dyrektywy. 1.4. Działalność nie obejmuje degradacji terenów zasobnych w pierwiastek węgla (34). 1.5. Wdrożony system zarządzania związany z działalnością jest zgodny z obowiązkiem zachowania należytej staranności oraz wymogami dotyczącymi zgodności z prawem określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 995/2010. 1.6. W planie urządzenia lasu lub równoważnym dokumencie przewiduje się monitorowanie, które zapewnia poprawność informacji zawartych w planie, w szczególności jeżeli chodzi o dane dotyczące danego obszaru. 2. Analiza korzyści dla klimatu 2.1. W przypadku obszarów, które spełniają wymogi na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania, w celu zapewnienia utrzymania poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienia, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001, działanie spełnia poniższe kryteria: a) analiza korzyści dla klimatu wykazuje, że bilans netto emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wygenerowanych przez działalność w okresie 30 lat od rozpoczęcia działalności jest niższy niż poziom bazowy, odpowiadający bilansowi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w okresie 30 lat, począwszy od rozpoczęcia działalności, powiązanemu ze zwykłymi praktykami, które miałyby miejsce na danym obszarze w przypadku braku działalności, b) uznaje się, że wykazano długoterminowe korzyści dla klimatu, jeżeli przedstawiony zostanie dowód zgodności z art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001. 2.2. W przypadku obszarów, które nie spełniają wymogów na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania, w celu zapewnienia utrzymania poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienia, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001, działanie spełnia poniższe kryteria: a) analiza korzyści dla klimatu wykazuje, że bilans netto emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wygenerowanych przez działalność w okresie 30 lat od rozpoczęcia działalności jest niższy niż poziom bazowy, odpowiadający bilansowi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w okresie 30 lat, począwszy od rozpoczęcia działalności, powiązanemu z zwykłymi praktykami, które miałyby miejsce na danym obszarze w przypadku braku działalności. b) przewidywany długoterminowy średni bilans netto emisji gazów cieplarnianych pochodzących z działalności jest niższy niż długoterminowy średni bilans emisji gazów cieplarnianych przewidywany dla poziomu bazowego, o którym mowa w pkt 2.2, gdzie termin „długoterminowy” odpowiada dłuższemu okresowi trwania: od 100 lat po długość całego cyklu życia lasu. 2.3. Obliczenia korzyści dla klimatu spełniają wszystkie poniższe kryteria: a) analiza jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych (35). Analiza korzyści dla klimatu opiera się na przejrzystych, dokładnych, spójnych, kompletnych i porównywalnych informacjach, obejmuje wszystkie rezerwuary węgla, na które działalność ma wpływ, w tym biomasę nadziemną, biomasę podziemną, drewno posuszowe, ściółkę i glebę, opiera się na najbardziej konserwatywnych założeniach dotyczących obliczeń i uwzględnia odpowiednie kwestie dotyczące ryzyka związanego z nietrwałym i odwracalnym charakterem sekwestracji dwutlenku węgla, ryzyka przesycenia oraz ryzyka wycieku. b) zwykłe praktyki, w tym praktyki pozyskiwania, oznaczają jedną z poniższych pozycji: (i) praktyki zarządzania udokumentowane w najnowszej wersji planu urządzenia lasu lub równoważnym dokumencie przed rozpoczęciem działalności, jeżeli istnieją; (ii) zwykłe praktyki stosowane ostatnio przed rozpoczęciem działalności; (iii) praktyki odpowiadające systemowi zarządzania zapewniającemu długoterminowe utrzymanie poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienie, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001; c) szczegółowość analizy jest proporcjonalna do wielkości danego obszaru oraz stosowane są wartości specyficzne dla danego obszaru; d) emisje i pochłanianie, które mogą wynikać ze zjawisk katastrofalnych, takich jak ataki szkodników i ogniska choroby, pożary lasu, wiatr, szkody spowodowane przez burze, które wpływają na dany obszar i są przyczyną gorszych wyników, nie prowadzą do niezgodności z rozporządzeniem (UE) 2020/852, pod warunkiem że analiza korzyści dla klimatu jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych dotyczącymi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wynikających ze zjawisk katastrofalnych. 2.4. Gospodarstwa leśne o powierzchni poniżej 13 ha nie muszą przeprowadzać analizy korzyści dla klimatu. 3. Gwarancja trwałości 3.1. Zgodnie z prawem krajowym obszar, na którym prowadzona jest działalność, ma zagwarantowany status lasu na podstawie jednego z następujących środków: a) obszar ten jest sklasyfikowany jako stały obszar leśny zgodnie z definicją FAO (36); b) obszar ten jest sklasyfikowany jako obszar chroniony; c) obszar ten objęty jest gwarancją prawną lub umowną zapewniającą, że pozostanie on lasem. 3.2. Zgodnie z prawem krajowym podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się, że przyszłe aktualizacje planu urządzenia lasu lub równoważnego dokumentu, również poza ramami działalności, która jest finansowana, będą nadal służyły przynoszeniu korzyści dla klimatu, jak określono w pkt 2. Ponadto podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się do zrekompensowania wszelkiego zmniejszenia korzyści dla klimatu ustalonej zgodnie z pkt 2 równoważną korzyścią dla klimatu wynikającą z prowadzenia działalności, która odpowiada jednemu z rodzajów działalności leśnej określonych w niniejszym rozporządzeniu. 4. Audyt W ciągu dwóch lat od rozpoczęcia działalności, a następnie co 10 lat, zgodność działalności z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód jest weryfikowana przez jeden z poniższych podmiotów: a) odpowiednie właściwe organy krajowe; b) niezależną zewnętrzną jednostkę certyfikującą na wniosek organów krajowych lub podmiotu prowadzącego daną działalność. W celu ograniczenia kosztów audyty można przeprowadzać wraz z certyfikacją lasów, certyfikacją klimatyczną lub innym audytem. Niezależna zewnętrzna jednostka certyfikująca nie może mieć żadnego konfliktu interesów w stosunku do właściciela lub podmiotu finansującego ani nie może być zaangażowana w rozwój ani prowadzenie działalności. 5. Ocena grupy Zgodność z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód może być weryfikowana: a) na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania (37) zgodnego z definicją w art. 2 pkt 30 dyrektywy (UE) 2018/2001; b) na poziomie grupy gospodarstw wystarczająco jednolitych, aby można było ocenić ryzyko związane z cechami zrównoważonego charakteru działalności leśnej, pod warunkiem że wszystkie te gospodarstwa są trwale powiązane między sobą i uczestniczą w działalności, a grupa tych gospodarstw pozostaje taka sama w odniesieniu do wszystkich późniejszych audytów. Zasada „nie czyń poważnych szkód” 2) Adaptacja do zmian klimatu Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika. 3) Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika. Szczegółowe informacje, o których mowa w pkt 1.2. lit. i) obejmuje przepisy w celu zapewnienia zgodności z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika. 4) Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym Zmiana gospodarki leśnej spowodowana daną działalnością na obszarze objętym tą działalnością prawdopodobnie nie doprowadzi do znacznego ograniczenia zrównoważonych dostaw pierwotnej biomasy leśnej nadającej się do wytwarzania produktów drewnopochodnych o długoterminowym potencjale obiegu zamkniętego. Kryterium to można wykazać za pomocą analizy korzyści dla klimatu, o której mowa w pkt 2. 5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola Ogranicza się stosowanie pestycydów i preferuje się alternatywne podejścia lub techniki, które mogą obejmować niechemiczne alternatywy dla pestycydów, zgodnie z dyrektywą 2009/128/WE, z wyjątkiem przypadków, w których stosowanie pestycydów jest konieczne do celów kontroli ognisk agrofagów i chorób. W ramach tej działalności minimalizuje się stosowanie nawozów i nie stosuje się obornika. Działalność jest zgodna z rozporządzeniem (UE) 2019/1009 lub przepisami krajowymi dotyczącymi nawozów lub polepszaczy gleby stosowanych w rolnictwie. Podejmuje się dobrze udokumentowane i możliwe do zweryfikowania działania w celu uniknięcia stosowania substancji czynnych wymienionych w załączniku I część A rozporządzenia (UE) 2019/1021 (38), konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami, Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci, Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową, a także substancji czynnych wymienionych w klasyfikacji Ia („skrajnie niebezpieczne”) lub Ib („wysoce niebezpieczne”) w zalecanej przez WHO klasyfikacji pestycydów według zagrożeń. Działalność jest zgodna z odpowiednimi krajowymi przepisami dotyczącymi substancji czynnych. Zapobiega się zanieczyszczaniu wody i gleby, a w przypadku wystąpienia zanieczyszczeń podejmuje się działania mające na celu ich oczyszczenie. 6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów Na obszarach wyznaczonych przez właściwy organ krajowy do celów ochrony lub w siedliskach, które są chronione, działalność jest zgodna z celami wyznaczonymi dla tych obszarów w zakresie ochrony. Nie przekształca się siedlisk szczególnie wrażliwych na utratę bioróżnorodności lub o wysokiej wartości przyrodniczej lub obszarów odłogowanych w celu odtworzenia takich siedlisk zgodnie z przepisami krajowymi. Szczegółowe informacje, o których mowa w pkt 1.2. lit. i), zawierają zapisy dotyczące utrzymania i ewentualnego zwiększenia bioróżnorodności zgodnie z przepisami krajowymi i lokalnymi, uwzględniające m.in.: a) zapewnienie dobrego stanu ochrony siedlisk i gatunków, utrzymanie typowych gatunków siedliskowych; b) wyłączenie stosowania lub uwalniania inwazyjnych gatunków obcych; c) wyłączenie stosowania gatunków obcych, chyba że można wykazać: (i) że stosowanie leśnego materiału rozmnożeniowego prowadzi do uzyskania korzystnych i odpowiednich warunków ekosystemu (takich jak klimat, kryteria glebowe, strefy wegetacyjne, odporność lasu na pożary); (ii) że gatunki rodzime występujące obecnie w danym miejscu nie są już dostosowane do przewidywanych warunków klimatycznych oraz glebowych i hydrologicznych; d) zapewnienie utrzymania i poprawy fizycznej, chemicznej i biologicznej jakości gleby; e) wspieranie praktyk przyjaznych bioróżnorodności, które sprzyjają naturalnym procesom rozwoju lasów; f) wyłączenie przekształcania ekosystemów o dużej bioróżnorodności w ekosystemy o mniejszej bioróżnorodności; g) zapewnienie różnorodności powiązanych siedlisk i gatunków związanych z danym lasem; h) zapewnienie różnorodności struktury drzewostanu oraz utrzymanie lub wzmocnienie dojrzałego drzewostanu i drewna posuszowego.

1.3. Gospodarka leśna

Opis działalności

Gospodarka leśna zgodnie z definicją określoną w prawie krajowym. W przypadku gdy prawo krajowe nie zawiera takiej definicji, gospodarka leśna odpowiada każdej działalności gospodarczej w ramach systemu mającego zastosowanie do lasu, która wpływa na ekologiczne, gospodarcze lub społeczne funkcje lasu. Gospodarka leśna nie zakłada żadnej zmiany użytkowania gruntów i jest prowadzona na terenie odpowiadającym definicji lasu stosowanej w prawie krajowym lub, jeżeli nie jest ona dostępna, odpowiadającym definicji lasu ustanowionej przez FAO (39).

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE A2 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006. Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii ograniczają się do NACE II 02.10, tj. gospodarki leśnej i pozostałej działalności leśnej, z wyłączeniem pozyskiwania produktów leśnych, 02.20, tj. pozyskiwania drewna, 02.30, tj. pozyskiwania dziko rosnących produktów leśnych, z wyłączeniem drewna oraz 02.40, tj. działalności usługowej związanej z leśnictwem.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu 1. Plan urządzenia lasu lub równoważny dokument 1.1. Działalność jest prowadzona na obszarze objętym planem urządzenia lasu lub równoważnym dokumentem określonym w prawie krajowym lub – w przypadku, gdy w prawie krajowym nie zdefiniowano planu urządzenia lasu ani równoważnego instrumentu – zgodnie z opracowaną przez FAO definicją „obszaru leśnego z długoterminowym planem urządzenia lasu” (40). Plan urządzenia lasu lub równoważny dokument obejmuje okres co najmniej 10 lat i jest stale uaktualniany. 1.2. Przedstawia się informacje dotyczące następujących kwestii, które nie są jeszcze udokumentowane w planie urządzenia lasu lub w równoważnym systemie: a) cele urządzenia lasu z uwzględnieniem najważniejszych ograniczeń (41); b) planowane ogólne strategie i działania służące osiągnięciu celów urządzenia lasu, w tym przewidywane operacje na przestrzeni całego cyklu życia lasu; c) określenie kontekstu siedlisk leśnych, w tym głównych istniejących i planowanych gatunków drzew leśnych, a także ich zasięgu i rozmieszczenia; d) określenie obszaru zgodnie z zapisem w rejestrze gruntów; e) obręby, drogi, prawa drogi i inne publiczne drogi dostępu, cechy fizyczne, w tym drogi wodne, obszary podlegające ograniczeniom prawnym i innym; f) środki wprowadzone w celu utrzymania dobrego stanu ekosystemów lasu; g) uwzględnienie kwestii społecznych (w tym zachowanie krajobrazu, konsultacje z zainteresowanymi stronami zgodnie z warunkami określonymi w prawie krajowym); h) ocena zagrożeń związanych z lasem, takich jak pożary lasu, ataki szkodników lub ogniska choroby, w celu zapobiegania zagrożeniom i ich ograniczania, a także w celu kontrolowania zagrożeń i środków wprowadzanych w celu zapewnienia ochrony przed ryzykiem resztkowym i adaptacji do niego; i) wszystkie kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód odnoszące się do gospodarki leśnej. 1.3. Zrównoważony rozwój systemów gospodarki leśnej udokumentowany w planie, o którym mowa w pkt 1.1., zapewnia się poprzez wybranie najbardziej ambitnego z poniższych podejść: a) gospodarka leśna odpowiada obowiązującej krajowej definicji zrównoważonej gospodarki leśnej; b) gospodarka leśna jest zgodna z opracowaną przez Forest Europe (42) definicją zrównoważonej gospodarki leśnej i z ogólnoeuropejskimi wytycznymi na poziomie operacyjnym dotyczącymi zrównoważonej gospodarki leśnej (43); c) wdrożony system zarządzania wykazuje zgodność z kryteriami zrównoważonego rozwoju lasów określonymi w art. 29 ust. 6 dyrektywy (UE) 2018/2001, a od dnia jej stosowania – z aktem wykonawczym ustanawiającym wytyczne operacyjne dotyczące energii z biomasy leśnej przyjęte na podstawie art. 29 ust. 8 tej dyrektywy. 1.4. Działalność nie obejmuje degradacji terenów zasobnych w pierwiastek węgla (44). 1.5. Wdrożony system zarządzania związany z działalnością jest zgodny z obowiązkiem zachowania należytej staranności oraz wymogami dotyczącymi zgodności z prawem określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 995/2010. 1.6. W planie urządzenia lasu lub równoważnym dokumencie przewiduje się monitorowanie, które zapewnia poprawność informacji zawartych w planie, w szczególności jeżeli chodzi o dane dotyczące danego obszaru. 2. Analiza korzyści dla klimatu 2.1. W przypadku obszarów, które spełniają wymogi na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania, w celu zapewnienia utrzymania poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienia, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001, działanie spełnia poniższe kryteria: a) analiza korzyści dla klimatu wykazuje, że bilans netto emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wygenerowanych przez działalność w okresie 30 lat od rozpoczęcia działalności jest niższy niż poziom bazowy, odpowiadający bilansowi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w okresie 30 lat, począwszy od rozpoczęcia działalności, powiązanemu ze zwykłymi praktykami, które miałyby miejsce na danym obszarze w przypadku braku działalności, b) uznaje się, że wykazano długoterminowe korzyści dla klimatu, jeżeli przedstawiony zostanie dowód zgodności z art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001. 2.2. W przypadku obszarów, które nie spełniają wymogów na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania, w celu zapewnienia utrzymania poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienia, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001, działanie spełnia poniższe kryteria: a) analiza korzyści dla klimatu wykazuje, że bilans netto emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wygenerowanych przez działalność w okresie 30 lat od rozpoczęcia działalności jest niższy niż poziom bazowy, odpowiadający bilansowi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w okresie 30 lat, począwszy od rozpoczęcia działalności, powiązanemu z zwykłymi praktykami, które miałyby miejsce na danym obszarze w przypadku braku działalności. b) przewidywany długoterminowy średni bilans netto emisji gazów cieplarnianych pochodzących z działalności jest niższy niż długoterminowy średni bilans emisji gazów cieplarnianych przewidywany dla poziomu bazowego, o którym mowa w pkt 2.2, gdzie termin „długoterminowy” odpowiada dłuższemu okresowi trwania: od 100 lat po długość całego cyklu życia lasu. 2.3. Obliczenia korzyści dla klimatu spełniają wszystkie poniższe kryteria: a) analiza jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych (45). Analiza korzyści dla klimatu opiera się na przejrzystych, dokładnych, spójnych, kompletnych i porównywalnych informacjach, obejmuje wszystkie rezerwuary węgla, na które działalność ma wpływ, w tym biomasę nadziemną, biomasę podziemną, drewno posuszowe, ściółkę i glebę, opiera się na najbardziej konserwatywnych założeniach dotyczących obliczeń i uwzględnia odpowiednie kwestie dotyczące ryzyka związanego z nietrwałym i odwracalnym charakterem sekwestracji dwutlenku węgla, ryzyka przesycenia oraz ryzyka wycieku. b) zwykłe praktyki, w tym praktyki pozyskiwania, oznaczają jedną z poniższych pozycji: (i) praktyki zarządzania udokumentowane w najnowszej wersji planu urządzenia lasu lub równoważnym dokumencie przed rozpoczęciem działalności, jeżeli istnieją; (ii) zwykłe praktyki stosowane ostatnio przed rozpoczęciem działalności; (iii) praktyki odpowiadające systemowi zarządzania zapewniającemu długoterminowe utrzymanie poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienie, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001; c) szczegółowość analizy jest proporcjonalna do wielkości danego obszaru oraz stosowane są wartości specyficzne dla danego obszaru; d) emisje i pochłanianie, które mogą wynikać ze zjawisk katastrofalnych, takich jak ataki szkodników i ogniska choroby, pożary lasu, wiatr, szkody spowodowane przez burze, które wpływają na dany obszar i są przyczyną gorszych wyników, nie prowadzą do niezgodności z rozporządzeniem (UE) 2020/852, pod warunkiem że analiza korzyści dla klimatu jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych dotyczącymi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wynikających ze zjawisk katastrofalnych. 2.4. Gospodarstwa leśne o powierzchni poniżej 13 ha nie muszą przeprowadzać analizy korzyści dla klimatu. 3. Gwarancja trwałości 3.1. Zgodnie z prawem krajowym obszar, na którym prowadzona jest działalność, ma zagwarantowany status lasu na podstawie jednego z następujących środków: a) obszar ten jest sklasyfikowany jako stały obszar leśny zgodnie z definicją FAO (46); b) obszar ten jest sklasyfikowany jako obszar chroniony; c) obszar ten objęty jest gwarancją prawną lub umowną zapewniającą, że pozostanie on lasem. 3.2. Zgodnie z prawem krajowym podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się, że przyszłe aktualizacje planu urządzenia lasu lub równoważnego dokumentu, również poza ramami działalności, która jest finansowana, będą nadal służyły przynoszeniu korzyści dla klimatu, jak określono w pkt 2. Ponadto podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się do zrekompensowania wszelkiego zmniejszenia korzyści dla klimatu ustalonej zgodnie z pkt 2 równoważną korzyścią dla klimatu wynikającą z prowadzenia działalności, która odpowiada jednemu z rodzajów działalności leśnej określonych w niniejszym rozporządzeniu. 4. Audyt W ciągu dwóch lat od rozpoczęcia działalności, a następnie co 10 lat, zgodność działalności z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód jest weryfikowana przez jeden z poniższych podmiotów: a) odpowiednie właściwe organy krajowe; b) niezależną zewnętrzną jednostkę certyfikującą na wniosek organów krajowych lub podmiotu prowadzącego daną działalność. W celu ograniczenia kosztów audyty można przeprowadzać wraz z certyfikacją lasów, certyfikacją klimatyczną lub innym audytem. Niezależna zewnętrzna jednostka certyfikująca nie może mieć żadnego konfliktu interesów w stosunku do właściciela lub podmiotu finansującego ani nie może być zaangażowana w rozwój ani prowadzenie działalności. 5. Ocena grupy Zgodność z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód może być weryfikowana: a) na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania (47) zgodnego z definicją w art. 2 pkt 30 dyrektywy (UE) 2018/2001; b) na poziomie grupy gospodarstw wystarczająco jednolitych, aby można było ocenić ryzyko związane z cechami zrównoważonego charakteru działalności leśnej, pod warunkiem że wszystkie te gospodarstwa są trwale powiązane między sobą i uczestniczą w działalności, a grupa tych gospodarstw pozostaje taka sama w odniesieniu do wszystkich późniejszych audytów. Zasada „nie czyń poważnych szkód” 2) Adaptacja do zmian klimatu Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika. 3) Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika. Szczegółowe informacje, o których mowa w pkt 1.2. lit. i) obejmuje przepisy w celu zapewnienia zgodności z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika. 4) Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym Zmiana gospodarki leśnej spowodowana daną działalnością na obszarze objętym tą działalnością prawdopodobnie nie doprowadzi do znacznego ograniczenia zrównoważonych dostaw pierwotnej biomasy leśnej nadającej się do wytwarzania produktów drewnopochodnych o długoterminowym potencjale obiegu zamkniętego. Kryterium to można wykazać za pomocą analizy korzyści dla klimatu, o której mowa w pkt 2. 5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola Ogranicza się stosowanie pestycydów i preferuje się alternatywne podejścia lub techniki, które mogą obejmować niechemiczne alternatywy dla pestycydów, zgodnie z dyrektywą 2009/128/WE, z wyjątkiem przypadków, w których stosowanie pestycydów jest konieczne do celów kontroli ognisk agrofagów i chorób. W ramach tej działalności zminimalizowano stosowanie nawozów i nie stosowano obornika. Działalność jest zgodna z rozporządzeniem (UE) 2019/1009 lub przepisami krajowymi dotyczącymi nawozów lub polepszaczy gleby stosowanych w rolnictwie. Podejmuje się dobrze udokumentowane i możliwe do zweryfikowania działania w celu uniknięcia stosowania substancji czynnych wymienionych w załączniku I część A rozporządzenia (UE) 2019/1021 (48), konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami, Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci, Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową, a także substancji czynnych wymienionych w klasyfikacji Ia („skrajnie niebezpieczne”) lub Ib („wysoce niebezpieczne”) w zalecanej przez WHO klasyfikacji pestycydów według zagrożeń (49). Działalność jest zgodna z odpowiednimi krajowymi przepisami dotyczącymi substancji czynnych. Zapobiega się zanieczyszczaniu wody i gleby, a w przypadku wystąpienia zanieczyszczeń podejmuje się działania mające na celu ich oczyszczenie. 6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów Na obszarach wyznaczonych przez właściwy organ krajowy do celów ochrony lub w siedliskach, które są chronione, działalność jest zgodna z celami wyznaczonymi dla tych obszarów w zakresie ochrony. Nie przekształca się siedlisk szczególnie wrażliwych na utratę bioróżnorodności lub o wysokiej wartości przyrodniczej lub obszarów odłogowanych w celu odtworzenia takich siedlisk zgodnie z przepisami krajowymi. Szczegółowe informacje, o których mowa w pkt 1.2. lit. i), zawierają zapisy dotyczące utrzymania i ewentualnego zwiększenia bioróżnorodności zgodnie z przepisami krajowymi i lokalnymi, uwzględniające m.in.: a) zapewnienie dobrego stanu ochrony siedlisk i gatunków, utrzymanie typowych gatunków siedliskowych; b) wyłączenie stosowania lub uwalniania inwazyjnych gatunków obcych; c) wyłączenie stosowania gatunków obcych, chyba że można wykazać: (i) że stosowanie leśnego materiału rozmnożeniowego prowadzi do uzyskania korzystnych i odpowiednich warunków ekosystemu (takie jak klimat, kryteria glebowe, strefy wegetacyjne, odporność lasu na pożary); (ii) że gatunki rodzime występujące obecnie w danym miejscu nie są już dostosowane do przewidywanych warunków klimatycznych oraz glebowych i hydrologicznych; d) zapewnienie utrzymania i poprawy fizycznej, chemicznej i biologicznej jakości gleby; e) wspieranie praktyk przyjaznych bioróżnorodności, które sprzyjają naturalnym procesom rozwoju lasów; f) wyłączenie przekształcania ekosystemów o dużej bioróżnorodności w ekosystemy o mniejszej bioróżnorodności; g) zapewnienie różnorodności powiązanych siedlisk i gatunków związanych z danym lasem; h) zapewnienie różnorodności struktury drzewostanu oraz utrzymanie lub wzmocnienie dojrzałego drzewostanu i drewna posuszowego.

1.4. Ochrona lasów

Opis działalności

Działalność z zakresu gospodarki leśnej mająca na celu zachowanie jednego siedliska lub gatunku lub większej ich liczby. Ochrona lasów nie zakłada żadnej zmiany kategorii gruntów i jest prowadzona na terenie odpowiadającym definicji lasu stosowanej w prawie krajowym lub, jeżeli nie jest ona dostępna, odpowiadającym definicji lasu ustanowionej przez FAO (50).

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE A2 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006. Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii ograniczają się do NACE II 02.10, tj. gospodarki leśnej i pozostałej działalność leśnej, z wyłączeniem pozyskiwania produktów leśnych, 02.20, tj. pozyskiwania drewna, 02.30, tj. pozyskiwania dziko rosnących produktów leśnych, z wyłączeniem drewna oraz 02.40, tj. działalności usługowej związanej z leśnictwem.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu 1. Plan urządzenia lasu lub równoważny dokument 1.1. Działalność jest prowadzona na obszarze objętym planem urządzenia lasu lub równoważnym dokumentem określonym w prawie krajowym lub – w przypadku, gdy w przepisach krajowych nie zdefiniowano planu urządzenia lasu – zgodnie z opracowaną przez FAO definicją „obszaru leśnego z długoterminowym planem urządzenia lasu” (51). Plan urządzenia lasu lub równoważny dokument obejmuje okres co najmniej 10 lat i jest stale uaktualniany. 1.2. Przedstawia się informacje dotyczące następujących kwestii, które nie są jeszcze udokumentowane w planie urządzenia lasu lub w równoważnym systemie: a) cele urządzenia lasu z uwzględnieniem najważniejszych ograniczeń; b) planowane ogólne strategie i działania służące osiągnięciu celów urządzenia lasu, w tym przewidywane operacje na przestrzeni całego cyklu życia lasu; c) określenie kontekstu siedlisk, w tym głównych gatunków drzew, również planowanych, oraz ich zasięgu i rozmieszczenia, zgodnie z kontekstem lokalnego ekosystemu leśnego; d) określenie obszaru zgodnie z zapisem w rejestrze gruntów; e) obręby, drogi, prawa drogi i inne publiczne drogi dostępu, cechy fizyczne, w tym drogi wodne, obszary podlegające ograniczeniom prawnym i innym; f) środki wprowadzone w celu utrzymania dobrego stanu ekosystemów lasu; g) uwzględnienie kwestii społecznych (w tym zachowanie krajobrazu, konsultacje z zainteresowanymi stronami zgodnie z warunkami określonymi w prawie krajowym); h) ocena zagrożeń związanych z lasem, takich jak pożary lasu, ataki szkodników lub ogniska choroby, w celu zapobiegania zagrożeniom i ich ograniczania, a także w celu kontrolowania zagrożeń i środków wprowadzanych w celu zapewnienia ochrony przed ryzykiem resztkowym i adaptacji do niego; i) wszystkie kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód odnoszące się do gospodarki leśnej. 1.3. Plan urządzenia lasu lub równoważny dokument: a) przedstawia podstawowy wyznaczony cel gospodarowania (52), którym jest ochrona gleby i wody (53), ochrona bioróżnorodności (54) lub usług społecznych (55) w oparciu o definicje opracowane przez FAO; b) wspiera praktyki przyjazne bioróżnorodności, które sprzyjają naturalnym procesom rozwoju lasów; c) zawiera analizę: (i) wpływu i presji na ochronę siedlisk i różnorodności powiązanych siedlisk; (ii) warunków pozyskiwania minimalizujących oddziaływanie na glebę; (iii) innych rodzajów działalności, które mają wpływ na cele dotyczące ochrony, takich jak łowiectwo i rybołówstwo, rolnictwo, pasterstwo i działalność leśna oraz działalność przemysłowa, wydobywcza i komercyjna. 1.4. Zrównoważony rozwój systemów gospodarki leśnej udokumentowany w planie, o którym mowa w pkt 1.1., zapewnia się poprzez wybranie najbardziej ambitnego z poniższych podejść: a) gospodarka leśna odpowiada definicji krajowej zrównoważonej gospodarki leśnej, jeżeli taka definicja istnieje; b) gospodarka leśna jest zgodna z opracowaną przez Forest Europe (56) definicją zrównoważonej gospodarki leśnej i z ogólnoeuropejskimi wytycznymi na poziomie operacyjnym dotyczącymi zrównoważonej gospodarki leśnej (57); c) wdrożony system zarządzania wykazuje zgodność z kryteriami zrównoważonego rozwoju lasów określonymi w art. 29 ust. 6 dyrektywy (UE) 2018/2001, a od dnia jej stosowania – z aktem wykonawczym ustanawiającym wytyczne operacyjne dotyczące energii z biomasy leśnej przyjęte na podstawie art. 29 ust. 8 tej dyrektywy. 1.5. Działalność nie obejmuje degradacji terenów zasobnych w pierwiastek węgla (58). 1.6. Wdrożony system zarządzania związany z działalnością jest zgodny z obowiązkiem zachowania należytej staranności oraz wymogami dotyczącymi zgodności z prawem określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 995/2010. 1.7. W planie urządzenia lasu lub równoważnym dokumencie przewiduje się monitorowanie, które zapewnia poprawność informacji zawartych w planie, w szczególności jeżeli chodzi o dane dotyczące danego obszaru. 2. Analiza korzyści dla klimatu 2.1. W przypadku obszarów, które spełniają wymogi na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania, w celu zapewnienia utrzymania poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienia, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001, działanie spełnia poniższe kryteria: a) analiza korzyści dla klimatu wykazuje, że bilans netto emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wygenerowanych przez działalność w okresie 30 lat od rozpoczęcia działalności jest niższy niż poziom bazowy, odpowiadający bilansowi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w okresie 30 lat, począwszy od rozpoczęcia działalności, powiązanemu ze zwykłymi praktykami, które miałyby miejsce na danym obszarze w przypadku braku działalności, b) uznaje się, że wykazano długoterminowe korzyści dla klimatu, jeżeli przedstawiony zostanie dowód zgodności z art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001. 2.2. W przypadku obszarów, które nie spełniają wymogów na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania, w celu zapewnienia utrzymania poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienia, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001, działanie spełnia poniższe kryteria: a) analiza korzyści dla klimatu wykazuje, że bilans netto emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wygenerowanych przez działalność w okresie 30 lat od rozpoczęcia działalności jest niższy niż poziom bazowy, odpowiadający bilansowi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w okresie 30 lat, począwszy od rozpoczęcia działalności, powiązanemu z zwykłymi praktykami, które miałyby miejsce na danym obszarze w przypadku braku działalności. b) przewidywany długoterminowy średni bilans netto emisji gazów cieplarnianych pochodzących z działalności jest niższy niż długoterminowy średni bilans emisji gazów cieplarnianych przewidywany dla poziomu bazowego, o którym mowa w pkt 2.2, gdzie termin „długoterminowy” odpowiada dłuższemu okresowi trwania: od 100 lat po długość całego cyklu życia lasu. 2.3. Obliczenia korzyści dla klimatu spełniają wszystkie poniższe kryteria: a) analiza jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych (59). Analiza korzyści dla klimatu opiera się na przejrzystych, dokładnych, spójnych, kompletnych i porównywalnych informacjach, obejmuje wszystkie rezerwuary węgla, na które działalność ma wpływ, w tym biomasę nadziemną, biomasę podziemną, drewno posuszowe, ściółkę i glebę, opiera się na najbardziej konserwatywnych założeniach dotyczących obliczeń i uwzględnia odpowiednie kwestie dotyczące ryzyka związanego z nietrwałym i odwracalnym charakterem sekwestracji dwutlenku węgla, ryzyka przesycenia oraz ryzyka wycieku. b) dotychczasowe praktyki, w tym praktyki pozyskiwania są jedną z poniższych praktyk: (i) praktyki zarządzania udokumentowane w najnowszej wersji planu urządzenia lasu lub równoważnym dokumencie przed rozpoczęciem działalności, jeżeli istnieją; (ii) zwykłe praktyki stosowane ostatnio przed rozpoczęciem działalności; (iii) praktyki odpowiadające systemowi zarządzania zapewniającemu długoterminowe utrzymanie poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienie, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001; c) szczegółowość analizy jest proporcjonalna do wielkości danego obszaru oraz stosowane są wartości specyficzne dla danego obszaru; d) emisje i pochłanianie, które mogą wynikać ze zjawisk katastrofalnych, takich jak ataki szkodników i ogniska choroby, pożary lasu, wiatr, szkody spowodowane przez burze, które wpływają na dany obszar i są przyczyną gorszych wyników, nie prowadzą do niezgodności z kryteriami rozporządzenia (UE) 2020/852, pod warunkiem że analiza korzyści dla klimatu jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych dotyczącymi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wynikających ze zjawisk katastrofalnych. 2.4. Gospodarstwa leśne o powierzchni poniżej 13 ha nie muszą przeprowadzać analizy korzyści dla klimatu. 3. Gwarancja trwałości 3.1. Zgodnie z prawem krajowym obszar, na którym prowadzona jest działalność, ma zagwarantowany status lasu na podstawie jednego z następujących środków: a) obszar ten jest sklasyfikowany jako stały obszar leśny zgodnie z definicją FAO (60); b) obszar ten jest sklasyfikowany jako obszar chroniony; c) obszar ten objęty jest gwarancją prawną lub umowną zapewniającą, że pozostanie on lasem. 3.2. Zgodnie z prawem krajowym podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się, że przyszłe aktualizacje planu urządzenia lasu lub równoważnego dokumentu, również poza ramami działalności, która jest finansowana, będą nadal służyły przynoszeniu korzyści dla klimatu, jak określono w pkt 2. Ponadto podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się do zrekompensowania wszelkiego zmniejszenia korzyści dla klimatu ustalonej zgodnie z pkt 2 równoważną korzyścią dla klimatu wynikającą z prowadzenia działalności, która odpowiada jednemu z rodzajów działalności leśnej określonych w niniejszym rozporządzeniu. 4. Audyt W ciągu dwóch lat od rozpoczęcia działalności, a następnie co 10 lat, zgodność działalności z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód jest weryfikowana przez jeden z poniższych podmiotów: a) odpowiednie właściwe organy krajowe; b) niezależną zewnętrzną jednostkę certyfikującą na wniosek organów krajowych lub podmiotu prowadzącego daną działalność. W celu ograniczenia kosztów audyty można przeprowadzać wraz z certyfikacją lasów, certyfikacją klimatyczną lub innym audytem. Niezależna zewnętrzna jednostka certyfikująca nie może mieć żadnego konfliktu interesów w stosunku do właściciela lub podmiotu finansującego ani nie może być zaangażowana w rozwój ani prowadzenie działalności. 5. Ocena grupy Zgodność z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód może być weryfikowana: a) na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania (61) zgodnego z definicją w art. 2 pkt 30 dyrektywy (UE) 2018/2001; b) na poziomie grupy gospodarstw leśnych wystarczająco jednolitych, aby ocenić ryzyko związane z cechami zrównoważonego charakteru działalności leśnej, pod warunkiem że wszystkie te gospodarstwa są trwale powiązane między sobą i uczestniczą w działalności, a grupa tych gospodarstw pozostaje taka sama w odniesieniu do wszystkich późniejszych audytów. Zasada „nie czyń poważnych szkód” 2) Adaptacja do zmian klimatu Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika. 3) Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika. Szczegółowe informacje, o których mowa w pkt 1.2. lit. i), obejmują przepisy w celu zapewnienia zgodności z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika. 4) Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym Zmiana gospodarki leśnej spowodowana daną działalnością na obszarze objętym tą działalnością prawdopodobnie nie doprowadzi do znacznego ograniczenia zrównoważonych dostaw pierwotnej biomasy leśnej nadającej się do wytwarzania produktów drewnopochodnych o długoterminowym potencjale obiegu zamkniętego. Kryterium to można wykazać za pomocą analizy korzyści dla klimatu, o której mowa w pkt 2. 5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola W ramach działalności nie stosuje się pestycydów ani nawozów. Podejmuje się dobrze udokumentowane i możliwe do zweryfikowania działania w celu uniknięcia stosowania substancji czynnych wymienionych w załączniku I część A rozporządzenia (UE) 2019/1021 (62), konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami, Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci, Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową, a także substancji czynnych wymienionych w klasyfikacji Ia („skrajnie niebezpieczne”) lub Ib („wysoce niebezpieczne”) w zalecanej przez WHO klasyfikacji pestycydów według zagrożeń (63). Działalność jest zgodna z odpowiednimi krajowymi przepisami dotyczącymi substancji czynnych. Zapobiega się zanieczyszczaniu wody i gleby, a w przypadku wystąpienia zanieczyszczeń podejmuje się działania mające na celu ich oczyszczenie. 6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów Na obszarach wyznaczonych przez właściwy organ krajowy do celów ochrony lub w siedliskach, które są chronione, działalność jest zgodna z celami wyznaczonymi dla tych obszarów w zakresie ochrony. Nie przekształca się siedlisk szczególnie wrażliwych na utratę bioróżnorodności lub o wysokiej wartości przyrodniczej lub obszarów odłogowanych w celu odtworzenia takich siedlisk zgodnie z przepisami krajowymi. Szczegółowe informacje, o których mowa w pkt 1.2. lit. i), zawierają zapisy dotyczące utrzymania i ewentualnego zwiększenia bioróżnorodności zgodnie z przepisami krajowymi i lokalnymi, uwzględniające m.in.: a) zapewnienie dobrego stanu ochrony siedlisk i gatunków, utrzymanie typowych gatunków siedliskowych; b) wyłączenie stosowania lub uwalniania inwazyjnych gatunków obcych; c) wyłączenie stosowania gatunków obcych, chyba że można wykazać: (i) że wykorzystanie leśnego materiału rozmnożeniowego prowadzi do uzyskania korzystnych i odpowiednich warunków ekosystemu (takich jak klimat, kryteria glebowe, strefy wegetacyjne, odporność lasu na pożary); (ii) że gatunki rodzime występujące obecnie w danym miejscu nie są już dostosowane do przewidywanych warunków klimatycznych oraz glebowych i hydrologicznych; d) zapewnienie utrzymania i poprawy fizycznej, chemicznej i biologicznej jakości gleby; e) wspieranie praktyk przyjaznych bioróżnorodności, które sprzyjają naturalnym procesom rozwoju lasów; f) wyłączenie przekształcania ekosystemów o dużej bioróżnorodności w ekosystemy o mniejszej bioróżnorodności; g) zapewnienie różnorodności powiązanych siedlisk i gatunków związanych z danym lasem; h) zapewnienie różnorodności struktury drzewostanu oraz utrzymanie lub wzmocnienie dojrzałego drzewostanu i drewna posuszowego.

2. DZIAŁALNOŚĆ W ZAKRESIE OCHRONY I ODBUDOWY ŚRODOWISKA

2.1. Rekultywacja terenów podmokłych

Opis działalności

Rekultywacja terenów podmokłych dotyczy działalności gospodarczej wspierającej przywrócenie pierwotnych warunków panujących na terenach podmokłych oraz działalności gospodarczej usprawniającej funkcje terenów podmokłych, ale niekoniecznie wspierającej przywrócenie warunków sprzed zakłócenia; przy czym tereny podmokłe odpowiadają międzynarodowej definicji obszaru wodno-błotnego (64) lub torfowiska (65) określonych w Konwencji o obszarach wodno-błotnych mających znaczenie międzynarodowe, zwłaszcza jako środowisko życiowe ptactwa wodnego (konwencją ramsarską) (66). Przedmiotowy obszar jest zgodny z unijną definicją terenów podmokłych przedstawioną w komunikacie Komisji w sprawie rozsądnego wykorzystywania terenów podmokłych i ich ochrony (67).

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii nie mają specjalnego kodu NACE zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006, ale odnoszą się do kategorii 6 klasyfikacji statystycznej działalności w zakresie ochrony środowiska (CEPA) ustanowionej rozporządzeniem (UE) nr 691/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady (68).

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu 1. Plan rekultywacji 1.1. Obszar jest objęty planem rekultywacji, który jest zgodny z określonymi w konwencji ramsarskiej zasadami i wytycznymi dotyczącymi rekultywacji obszarów wodno-błotnych (69), do czasu sklasyfikowania go jako teren podmokły i objęcia planem gospodarowania terenami podmokłymi zgodnie z zawartymi w konwencji ramsarskiej wytycznymi dotyczącymi planowania gospodarowania obszarami objętymi konwencją ramsarską i innymi terenami podmokłymi (70). W odniesieniu do torfowisk plan rekultywacji realizuje zalecenia zawarte w odpowiednich rezolucjach konwencji ramsarskiej, w tym w rezolucji XIII/13. 1.2. W planie rekultywacji dokładnie uwzględniono lokalne warunki hydrologiczne i glebowe, w tym dynamikę wysycenia gleby oraz zmianę warunków tlenowych i beztlenowych. 1.3. Plan rekultywacji uwzględnia wszystkie istotne kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód odnoszące się do gospodarowania terenami podmokłymi. 1.4. W planie rekultywacji przewiduje się monitorowanie, które zapewnia poprawność informacji zawartych w planie, w szczególności jeżeli chodzi o dane dotyczące danego obszaru. 2. Analiza korzyści dla klimatu 2.1. Działanie spełnia poniższe kryteria: a) analiza korzyści dla klimatu wykazuje, że bilans netto emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wygenerowanych przez działalność w okresie 30 lat od rozpoczęcia działalności jest niższy niż poziom bazowy, odpowiadający bilansowi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w okresie 30 lat, począwszy od rozpoczęcia działalności, powiązanemu ze zwykłymi praktykami, które miałyby miejsce na danym obszarze w przypadku braku działalności, b) przewidywany długoterminowy średni bilans netto emisji gazów cieplarnianych pochodzących z działalności jest niższy niż długoterminowy średni bilans emisji gazów cieplarnianych przewidywany dla poziomu bazowego, o którym mowa w pkt 2.2, przy czym termin „długoterminowy” odpowiada okresowi 100 lat. 2.2. Obliczenia korzyści dla klimatu spełniają wszystkie poniższe kryteria: a) analiza jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych (71). W szczególności, jeżeli zastosowana w tej analizie definicja terenu podmokłego różni się od definicji stosowanej w krajowym bilansie emisji gazów cieplarnianych, analiza uwzględnia identyfikację poszczególnych kategorii gruntów znajdujących się na przedmiotowym obszarze. Analiza korzyści dla klimatu opiera się na przejrzystych, dokładnych, spójnych, kompletnych i porównywalnych informacjach, obejmuje wszystkie rezerwuary węgla, na które działalność ma wpływ, w tym biomasę nadziemną, biomasę podziemną, drewno posuszowe, ściółkę i glebę, opiera się na najbardziej konserwatywnych założeniach dotyczących obliczeń i uwzględnia odpowiednie kwestie dotyczące ryzyka związanego z nietrwałym i odwracalnym charakterem sekwestracji dwutlenku węgla, ryzyka przesycenia oraz ryzyka wycieku. W przypadku nadbrzeżnych terenów podmokłych analiza korzyści dla klimatu uwzględnia prognozy dotyczące spodziewanego względnego podniesienia się poziomu morza oraz możliwości migracji terenów podmokłych; b) zwykłe praktyki, w tym praktyki pozyskiwania, oznaczają jedną z poniższych pozycji: (i) praktyki zarządzania udokumentowane przed rozpoczęciem działalności, jeżeli takie istnieją; (ii) zwykłe praktyki stosowane ostatnio przed rozpoczęciem działalności. c) szczegółowość analizy jest proporcjonalna do wielkości danego obszaru oraz stosowane są wartości specyficzne dla danego obszaru; d) emisje i pochłanianie, które mogą wynikać ze zjawisk katastrofalnych, takich jak ataki szkodników i ogniska choroby, pożary, wiatr, szkody spowodowane przez burze, które wpływają na dany obszar i są przyczyną gorszych wyników, nie prowadzą do niezgodności z kryteriami rozporządzenia (UE) 2020/852, pod warunkiem że analiza korzyści dla klimatu jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych dotyczącymi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wynikających ze zjawisk katastrofalnych. 4. Gwarancja trwałości 4.1. Zgodnie z prawem krajowym obszar, na którym prowadzona jest działalność, ma zagwarantowany status terenu podmokłego na podstawie jednego z następujących środków: a) obszar ten został wyznaczony jako teren, który ma pozostać terenem podmokłym i który nie może zostać przekształcony do celów innych rodzajów użytkowania gruntów; b) obszar ten jest sklasyfikowany jako obszar chroniony; c) obszar ten objęty jest gwarancją prawną lub umowną zapewniającą, że pozostanie on terenem podmokłym. 4.2. Zgodnie z prawem krajowym podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się, że przyszłe aktualizacje planu rekultywacji, również poza ramami działalności, która jest finansowana, będą nadal służyły przynoszeniu korzyści dla klimatu, jak określono w pkt 2. Ponadto podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się do zrekompensowania wszelkiego zmniejszenia korzyści dla klimatu określonej w pkt 2 równoważną korzyścią dla klimatu wynikającą z prowadzenia działalności, która odpowiada jednemu z rodzajów działalności w zakresie ochrony i odbudowy środowiska określonych w niniejszym rozporządzeniu. 5. Audyt W ciągu dwóch lat od rozpoczęcia działalności, a następnie co 10 lat, zgodność działalności z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód jest weryfikowana przez jeden z poniższych podmiotów: a) odpowiednie właściwe organy krajowe; b) niezależną zewnętrzną jednostkę certyfikującą na wniosek organów krajowych lub podmiotu prowadzącego daną działalność. W celu ograniczenia kosztów audyty można przeprowadzać wraz z certyfikacją lasów, certyfikacją klimatyczną lub innym audytem. Niezależna zewnętrzna jednostka certyfikująca nie może mieć żadnego konfliktu interesów w stosunku do właściciela lub podmiotu finansującego ani nie może być zaangażowana w rozwój ani prowadzenie działalności. 6. Ocena grupy Zgodność z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód może być weryfikowana na poziomie grupy gospodarstw wystarczająco jednolitych, aby można było ocenić ryzyko dla zrównoważonego rozwoju działalności leśnej, pod warunkiem że wszystkie te gospodarstwa są trwale powiązane między sobą i uczestniczą w działalności, a grupa tych gospodarstw pozostaje taka sama w odniesieniu do wszystkich późniejszych audytów. Zasada „nie czyń poważnych szkód” 2) Adaptacja do zmian klimatu Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika. 3) Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika. 4) Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym Wydobycie torfu jest ograniczone do minimum. 5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola Ogranicza się stosowanie pestycydów do minimum i preferuje się alternatywne podejścia lub techniki, które mogą obejmować niechemiczne alternatywy dla pestycydów, zgodnie z dyrektywą 2009/128/WE, z wyjątkiem przypadków, w których stosowanie pestycydów jest konieczne do kontroli ognisk agrofagów i chorób. W ramach tej działalności minimalizuje się stosowanie nawozów i nie stosuje się obornika. Działalność jest zgodna z rozporządzeniem (UE) 2019/1009 lub przepisami krajowymi dotyczącymi nawozów lub polepszaczy gleby stosowanych w rolnictwie. Podejmuje się dobrze udokumentowane i możliwe do zweryfikowania działania w celu uniknięcia stosowania substancji czynnych wymienionych w załączniku I część A rozporządzenia (UE) 2019/1021 (72), konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami, Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci, Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową, a także substancji czynnych wymienionych w klasyfikacji Ia („skrajnie niebezpieczne”) lub Ib („wysoce niebezpieczne”) w zalecanej przez WHO klasyfikacji pestycydów według zagrożeń (73). Działalność jest zgodna z odpowiednimi krajowymi przepisami wykonawczymi dotyczącymi substancji czynnych. Zapobiega się zanieczyszczaniu wody i gleby, a w przypadku wystąpienia zanieczyszczeń podejmuje się działania mające na celu ich oczyszczenie. 6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów Na obszarach wyznaczonych przez właściwy organ krajowy do celów ochrony lub w siedliskach, które są chronione, działalność jest zgodna z celami wyznaczonymi dla tych obszarów w zakresie ochrony. Nie przekształca się siedlisk szczególnie wrażliwych na utratę bioróżnorodności lub o wysokiej wartości przyrodniczej lub obszarów odłogowanych w celu odtworzenia takich siedlisk zgodnie z przepisami krajowymi. Plan, o którym mowa w pkt 1 (plan rekultywacji) niniejszej sekcji, zawiera zapisy dotyczące utrzymania i ewentualnego zwiększenia bioróżnorodności zgodnie z przepisami krajowymi i lokalnymi, uwzględniające m.in.: a) zapewnienie dobrego stanu ochrony siedlisk i gatunków, utrzymanie typowych gatunków siedliskowych; b) wyłączenie stosowania lub uwalniania inwazyjnych gatunków obcych.

3. PRZETWÓRSTWO PRZEMYSŁOWE

3.1. Wytwarzanie technologii energii odnawialnej

Opis działalności

Wytwarzanie technologii energii odnawialnej, przy czym energia ze źródeł odnawialnych jest zdefiniowana w art. 2 ust. 1 dyrektywy (UE) 2018/2001.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności C25, C27, C28 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Działalność należąca do tej kategorii stanowi działalność wspomagającą zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. i) rozporządzenia (UE) 2020/852, jeżeli spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu W ramach przedmiotowej działalności gospodarczej wytwarzane są technologie energii odnawialnej. Zasada „nie czyń poważnych szkód” 2) Adaptacja do zmian klimatu Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika. 3) Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika. 4) Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym W ramach tej działalności ocenia się dostępność i, w miarę możliwości, stosuje się techniki wspierające: a) ponowne używanie i wykorzystywanie w wytwarzanych produktach surowców wtórnych i ponownie użytych komponentów; b) projektowanie zapewniające wysoką trwałość, zdolność do recyklingu, łatwy demontaż i możliwość dostosowywania wytwarzanych produktów; c) gospodarowanie odpadami, w ramach którego w procesie produkcyjnym recykling jest traktowany priorytetowo w stosunku do utylizacji. d) informacje i identyfikowalność substancji potencjalnie niebezpiecznych w całym cyklu życia wytwarzanych produktów. 5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika. 6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

3.2. Produkcja urządzeń do wytwarzania i wykorzystywania wodoru

Opis działalności

Produkcja urządzeń do wytwarzania i wykorzystywania wodoru.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności C25, C27, C28 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Działalność gospodarcza należąca do tej kategorii stanowi działalność wspomagającą zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. i) rozporządzenia (UE) 2020/852, jeżeli spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu Działalność gospodarcza polega na produkcji urządzeń do wytwarzania wodoru, zgodne z technicznymi kryteriami kwalifikacji określonymi w sekcji 3.10 niniejszego załącznika, oraz urządzeń do wykorzystywania wodoru. Zasada „nie czyń poważnych szkód” 2) Adaptacja do zmian klimatu Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika. 3) Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika. 4) Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym W ramach tej działalności ocenia się dostępność i, w miarę możliwości, stosuje się techniki wspierające: a) ponowne używanie i wykorzystywanie w wytwarzanych produktach surowców wtórnych i ponownie użytych komponentów; b) projektowanie zapewniające wysoką trwałość, zdolność do recyklingu, łatwy demontaż i możliwość dostosowywania wytwarzanych produktów; c) gospodarowanie odpadami, w ramach którego w procesie produkcyjnym recykling jest traktowany priorytetowo w stosunku do utylizacji. d) informacje i identyfikowalność substancji potencjalnie niebezpiecznych w całym cyklu życia wytwarzanych produktów. 5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika. 6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

3.3. Wytwarzanie niskoemisyjnych technologii na potrzeby transportu

Opis działalności

Produkcja, naprawa, konserwacja, modernizacja, zmiana przeznaczenia i doposażenie niskoemisyjnych pojazdów transportowych, taboru i statków.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności C29.1, C30.1, C30.2, C30.9, C33.15 i C33.17 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Działalność gospodarcza należąca do tej kategorii stanowi działalność wspomagającą zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. i) rozporządzenia (UE) 2020/852, jeżeli spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu Działalność gospodarcza polega na produkcji, naprawie, konserwacji, modernizacji (74), zmianie przeznaczenia i doposażeniu: a) pociągów, wagonów pasażerskich i wagonów towarowych o zerowej emisji bezpośredniej CO2 (w spalinach); b) pociągów, wagonów pasażerskich i wagonów towarowych o zerowej emisji bezpośredniej CO2 w spalinach, gdy są eksploatowane na torach z niezbędną infrastrukturą oraz wykorzystują konwencjonalne silniki, gdy taka infrastruktura nie jest dostępna (lokomotywy elektryczno-spalinowe); c) pojazdów miejskich, podmiejskich i drogowych do przewozu osób, o zerowej emisji bezpośredniej CO2 (w spalinach); d) do dnia 31 grudnia 2025 r.: pojazdów oznaczonych jako pojazdy kategorii M2 lub M3 (75) z nadwoziem zaklasyfikowanym jako „CA” (pojazd jednopokładowy), „CB” (pojazd dwupokładowy), „CC” (pojazd przegubowy jednopokładowy) lub „CD” (pojazd przegubowy dwupokładowy) (76) i zgodne z ostatnią normą EURO VI, tj. zarówno z wymogami rozporządzenia (WE) nr 595/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady (77) oraz, od czasu wejścia w życie zmian do tego rozporządzenia, z wymogami określonymi w tych aktach zmieniających, nawet przed rozpoczęciem ich stosowania, a także z ostatnim etapem normy EURO VI określonym w tabeli 1 dodatku 9 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 582/2011 (78), w przypadku gdy przepisy regulujące ten etap weszły w życie, ale nie są jeszcze stosowanie w odniesieniu do tego rodzaju pojazdów (79). Jeżeli taka norma nie jest dostępna, bezpośrednie emisje CO2 z pojazdów wynoszą zero; e) urządzeń do mobilności osobistej napędzanych siłą mięśni użytkownika, silnikiem bezemisyjnym lub z obu tych źródeł (silnika bezemisyjnego i siły mięśni); f) pojazdów należących do kategorii M1 i N1 (80) sklasyfikowanych jako pojazdy lekkie: (i) do dnia 31 grudnia 2025 r.: o indywidualnym poziomie emisji CO2, zgodnie z definicją w art. 3 ust. 1 lit. h) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/631 (81), poniżej 50 g CO2/km (pojazdy lekkie niskoemisyjne i bezemisyjne); (ii) od dnia 1 stycznia 2026 r.: o indywidualnym poziomie emisji CO2, zgodnie z definicją w art. 3 ust. 1 lit. h) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/631, równym zero; g) pojazdów należących do kategorii L (82) o poziomie emisji CO2 w spalinach wynoszącym 0 g ekwiwalentu dwutlenku węgla/km, obliczonym zgodnie z badaniem emisji określonym w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 (83); h) pojazdów należących do kategorii N2 i N3 oraz N1 sklasyfikowanych jako pojazdy ciężkie, nieprzeznaczonych do transportu paliw kopalnych o maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 7,5 tony, które są „bezemisyjnymi pojazdami ciężkimi” zgodnie z definicją w art. 3 pkt 11 rozporządzenia (UE) Parlamentu Europejskiego i Rady 2019/1242 (84); i) pojazdów kategorii N2 i N3 nieprzeznaczonych do transportu paliw kopalnych o maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 7,5 tony, które są „bezemisyjnymi pojazdami ciężkimi” zgodnie z definicją w art. 3 pkt 11 rozporządzenia (UE) 2019/1242 lub „niskoemisyjnymi pojazdami ciężkimi” zgodnie z definicją w art. 3 pkt 12 tego rozporządzenia; j) statków wykorzystywanych w transporcie wodnym śródlądowym pasażerskim: i) o zerowej emisji bezpośredniej CO2 (w spalinach); (ii) które do dnia 31 grudnia 2025 r. są statkami hybrydowymi i dwupaliwowymi pozyskującymi co najmniej 50 % energii wykorzystywanej do normalnej eksploatacji z paliwa o zerowych emisjach bezpośrednich CO2 (w spalinach) lub z napędu typu plug-in; k) statków wykorzystywanych w transporcie wodnym śródlądowym towarów, nieprzeznaczonych do transportu paliw kopalnych: (i) o zerowej emisji bezpośredniej CO2 (w spalinach); (ii) które do dnia 31 grudnia 2025 r. mają bezpośrednią emisję (w spalinach) CO2 na tonokilometr (g CO2/tkm), obliczoną (lub oszacowaną w przypadku nowych statków) z wykorzystaniem wskaźnika eksploatacyjnej efektywności energetycznej (85), na poziomie o 50 % niższym niż średnia wartość odniesienia dla emisji z CO2 określona dla pojazdów ciężkich (podgrupa pojazdów 5-LH) zgodnie z art. 11 rozporządzenia (UE) 2019/1242; l) statków wykorzystywanych w transporcie morskim i wodnym przybrzeżnym towarów, statków do operacji portowych i działań pomocniczych, które nie są przeznaczone do transportu paliw kopalnych: (i) o zerowej emisji bezpośredniej CO2 (w spalinach); (ii) które do dnia 31 grudnia 2025 r. są statkami hybrydowymi i dwupaliwowymi pozyskującymi co najmniej 25 % energii wykorzystywanej do normalnej eksploatacji na morzu i w portach z paliwa o zerowych emisjach bezpośrednich CO2 (w spalinach) lub z napędu typu plug-in; (iii) które do dnia 31 grudnia 2025 r. – i tylko w przypadku, gdy można udowodnić, że statki te są wykorzystywane wyłącznie do świadczenia usług przybrzeżnych i usług morskich bliskiego zasięgu mających na celu umożliwienie przesunięcia międzygałęziowego przewozów towarowych obecnie realizowanych drogą lądową na transport morski – charakteryzują się poziomem emisji bezpośrednich CO2 (w spalinach), obliczonym przy zastosowaniu wskaźnika konstrukcyjnego efektywności energetycznej (86) (EEDI) Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO), 50 % niższym niż średni poziom odniesienia wartości emisji CO2 określony dla pojazdów ciężkich (podgrupa pojazdów 5-LH) zgodnie z art. 11 rozporządzenia (UE) 2019/1242; (iv) które do dnia 31 grudnia 2025 r. osiągają wartość wskaźnika konstrukcyjnego efektywności energetycznej (EEDI) na poziomie 10 % poniżej wymagań EEDI obowiązujących na dzień 1 kwietnia 2022 r. (87), jeżeli statki te są w stanie funkcjonować z wykorzystaniem paliwa o zerowych emisjach bezpośrednich CO2 (w spalinach) lub paliw ze źródeł odnawialnych (88); m) statków wykorzystywanych w transporcie morskim i przybrzeżnym pasażerskim, nieprzeznaczonych do transportu paliw kopalnych: (i) o zerowej emisji bezpośredniej CO2 (w spalinach); (ii) które do dnia 31 grudnia 2025 r. są statkami hybrydowymi i dwupaliwowymi pozyskującymi co najmniej 25 % energii wykorzystywanej do normalnej eksploatacji na morzu i w portach z paliwa o zerowych emisjach bezpośrednich CO2 (w spalinach) lub z napędu typu plug-in; (iii) które do dnia 31 grudnia 2025 r. osiągają wartość wskaźnika konstrukcyjnego efektywności energetycznej (EEDI) na poziomie 10 % poniżej wymagań EEDI obowiązujących na dzień 1 kwietnia 2022 r., jeżeli statki te są w stanie funkcjonować z wykorzystaniem paliwa o zerowych emisjach bezpośrednich CO2 (w spalinach) lub paliw ze źródeł odnawialnych (89). Zasada „nie czyń poważnych szkód” 2) Adaptacja do zmian klimatu Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika. 3) Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika. 4) Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym W ramach tej działalności ocenia się dostępność i, w miarę możliwości, stosuje się techniki wspierające: a) ponowne używanie i wykorzystywanie w wytwarzanych produktach surowców wtórnych i ponownie użytych komponentów; b) projektowanie zapewniające wysoką trwałość, zdolność do recyklingu, łatwy demontaż i możliwość dostosowywania wytwarzanych produktów; c) gospodarowanie odpadami, w ramach którego w procesie produkcyjnym recykling jest traktowany priorytetowo w stosunku do utylizacji. d) informacje i identyfikowalność substancji potencjalnie niebezpiecznych w całym cyklu życia wytwarzanych produktów. 5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika. W stosownych przypadkach pojazdy nie zawierają ołowiu, rtęci, sześciowartościowego chromu ani kadmu, zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE (90). 6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

3.4. Produkcja baterii

Opis działalności

Produkcja baterii wielokrotnego ładowania, zestawów baterii i akumulatorów na potrzeby transportu, stacjonarne i pozasieciowe magazynowanie energii oraz inne zastosowania przemysłowe. Produkcja odpowiednich komponentów (materiałów czynnych baterii, ogniw baterii, osłon i komponentów elektronicznych).

Recykling zużytych baterii.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodami NACE C27.2 i C38.32 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Działalność gospodarcza należąca do tej kategorii stanowi działalność wspomagającą zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. i) rozporządzenia (UE) 2020/852, jeżeli spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu Działalność gospodarcza polega na produkcji baterii wielokrotnego ładowania, zestawów baterii i akumulatorów (oraz ich odpowiednich komponentów), w tym z surowców wtórnych, co skutkuje znaczną redukcją emisji gazów cieplarnianych w transporcie, stacjonarnym i pozasieciowym magazynowaniem energii oraz innymi zastosowaniami przemysłowymi. Działalność gospodarcza polega na recyklingu zużytych baterii. Zasada „nie czyń poważnych szkód” 2) Adaptacja do zmian klimatu Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika. 3) Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika. 4) Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym W przypadku produkcji nowych baterii, komponentów i materiałów w ramach tej działalności ocenia się dostępność i, w miarę możliwości, stosuje się techniki wspierające: a) ponowne używanie i wykorzystywanie w wytwarzanych produktach surowców wtórnych i ponownie użytych komponentów; b) projektowanie zapewniające wysoką trwałość, zdolność do recyklingu, łatwy demontaż i możliwość dostosowywania wytwarzanych produktów; c) informacje i identyfikowalność substancji potencjalnie niebezpiecznych w całym cyklu życia wytwarzanych produktów. Procesy recyklingu spełniają wymogi określone w art. 12 dyrektywy 2006/66/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (91) oraz w części B załącznika III do tej dyrektywy, w tym dotyczące stosowania najnowszych odpowiednich najlepszych dostępnych technik, osiągnięcia określonej wydajności w odniesieniu do baterii kwasowo-ołowiowych, baterii niklowo-kadmowych i baterii o innym składzie chemicznym. Procesy te zapewniają recykling zawartego metalu w najwyższym stopniu, jaki jest technicznie wykonalny, przy jednoczesnym uniknięciu nadmiernych kosztów. W stosownych przypadkach zakłady przeprowadzające procesy recyklingu spełniają wymogi określone w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE (92). 5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika. Baterie są zgodne z obowiązującymi przepisami dotyczącymi zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do wprowadzania baterii do obrotu w Unii, w tym z ograniczeniami dotyczącymi stosowania substancji niebezpiecznych w bateriach, określonymi m.in. w rozporządzeniu (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (93) i dyrektywie 2006/66/WE. 6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

3.5. Produkcja sprzętu zwiększającego efektywność energetyczną budynków

Opis działalności

Produkcja sprzętu zwiększającego efektywność energetyczną budynków

The economic activities in this category could be associated with several NACE codes, in particular C16.23, C23.11, C23.20, C23.31, C23.32, C23.43, C.23.61, C25.11, C25.12, C25.21, C25.29, C25.93, C27.31, C27.32, C27.33, C27.40, C27.51, C28.11, C28.12, C28.13, C28.14, in accordance with the statistical classification of economic activities established by Regulation (EC) No 1893/2006.

Działalność gospodarcza należąca do tej kategorii stanowi działalność wspomagającą zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. i) rozporządzenia (UE) 2020/852, jeżeli spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu W ramach działalności gospodarczej wytwarza się co najmniej jeden z poniższych produktów i ich kluczowe komponenty (94): a) okna o współczynniku przenikania ciepła U niższym lub równym 1,0 W/m2K; b) drzwi o współczynniku przenikania ciepła U niższym lub równym 1,2 W/m2K; c) zewnętrzne systemy ścian o współczynniku przenikania ciepła U niższym lub równym 0,5 W/m2K; d) systemy dachowe o współczynniku przenikania ciepła U niższym lub równym 0,3 W/m2K; e) produkty izolacyjne o wartości lambda równej 0,06 W/mK lub niższej; f) urządzenia gospodarstwa domowego należące do dwóch najwyższych klas efektywności energetycznej zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1369 i aktami delegowanymi przyjętymi na podstawie tego rozporządzenia (95); g) źródła światła należące do dwóch najwyższych klas efektywności energetycznej zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/1369 i a