ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(1)

W rozporządzeniu Rady (UE) nr 40/2013 z dnia 21 stycznia 2013 r. ustalającym uprawnienia do połowów na 2013 r. dostępne w wodach UE oraz – dla statków UE – na określonych wodach nienależących do UE w odniesieniu do pewnych stad ryb i grup stad ryb, które są przedmiotem negocjacji lub umów międzynarodowych (2), określono kwoty na rok 2013.
(2)

Chociaż dwustronne umowy o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi a państwami trzecimi zawierają zwykle postanowienia dotyczące zwolnień celnych w odniesieniu do paliwa do silników odrzutowych, w celu zapewnienia jasności i jednolitości w tym względzie należy określić wspólne przepisy dotyczące zwolnienia celnego dla paliwa do silników odrzutowych, w celu zapewnienia podmiotom gospodarczym pewności prawa i unikania wszelkich zakłóceń konkurencji wynikających z różnych praktyk i przepisów.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 333/72

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1324/2013

z dnia 11 grudnia 2013 r.

ustalające współczynnik akceptacji dla wydawania pozwoleń na wywóz, odrzucające wnioski o pozwolenie na wywóz i zawieszające składanie wniosków o pozwolenie na wywóz pozakwotowego cukru

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 7e w związku z jego art. 9 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Zgodnie z art. 61 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 cukier wyprodukowany w ilości przekraczającej kwotę, o której mowa w art. 56 wymienionego rozporządzenia, może zostać wywieziony wyłącznie w ramach limitu ilościowego ustalonego przez Komisję.

(2) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 476/2013 z dnia 23 maja 2013 r. ustalające limit ilościowy dla wywozu pozakwotowego cukru i pozakwotowej izoglukozy na okres do końca roku gospodarczego 2013/2014 (3) ustala wymienione limity ilościowe.

(3) Ilości cukru objęte wnioskami o pozwolenie na wywóz przekraczają limit ilościowy określony w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 476/2013. Należy zatem ustalić współczynnik akceptacji dla ilości wnioskowanych w dniach od 2 do 6 grudnia 2013 r. Wszystkie wnioski o pozwolenie na wywóz cukru złożone po dniu 6 grudnia 2013 r. należy zatem odrzucić, a składanie wniosków o pozwolenie na wywóz zawiesić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1. Pozwolenia na wywóz pozakwotowego cukru, o które wnioski złożono w dniach od 2 do 6 grudnia 2013 r. są wydawane dla wnioskowanych ilości pomnożonych przez współczynnik akceptacji w wysokości 41,718815 %.

2. Wnioski o pozwolenie na wywóz pozakwotowego cukru złożone w dniach 9, 10, 11, 12 i 13 grudnia 2013 r. zostają odrzucone.

3. Składanie wniosków o pozwolenie na wywóz pozakwotowego cukru zawiesza się na okres od dnia 16 grudnia 2013 r. do dnia 30 września 2014 r.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 11 grudnia 2013 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Jerzy PLEWA Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2) Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24.

(3) Dz.U. L 138 z 24.5.2013, s. 5.
(4)

Do celów rachunkowości zaliczki wypłacone przez agencje płatnicze na rzecz beneficjentów, a także rozliczenia zaliczek na poziomie beneficjentów, powinny zostać ujęte w rocznym sprawozdaniu finansowym Komisji. Państwa członkowskie powinny zatem określić termin, do którego beneficjenci tych płatności będą zobowiązani przedstawić zestawienia wydatków i niektóre inne informacje dotyczące zaliczek. Ponadto należy ustalić termin dostarczenia danych z państw członkowskich do Komisji na dzień 1 lutego 2014 r., co odpowiada terminowi przekazania informacji księgowych, o których mowa w art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 885/2006 (5).
18)

w pkt 6.3 tytuł otrzymuje brzmienie „Podsystem zawierający składniki odpowiadające składnikom interoperacyjności nieposiadające deklaracji WE”, a akapit pierwszy otrzymuje brzmienie: „Jednostka notyfikowana może wydać świadectwo WE weryfikacji podsystemu, nawet jeżeli co najmniej jeden składnik odpowiadający składnikom interoperacyjności włączonym do podsystemu nie jest objęty odpowiednią deklaracją zgodności WE zgodnie z niniejszą TSI (niecertyfikowane składniki interoperacyjności), jeżeli składnik wyprodukowano przed wejściem w życie niniejszej TSI oraz typ tego składnika: — był stosowany w już zatwierdzonym podsystemie, oraz — został dopuszczony do obrotu w co najmniej jednym państwie członkowskim przed wejściem w życie niniejszej TSI.”;
23)

art. 33 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 33 1. Przetwarzanie danych osobowych przez właściwe organy w państwach członkowskich dokonywane jest zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi, wykonawczymi i administracyjnymi transponującymi dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 95/46/WE (15) oraz pod nadzorem organu nadzoru danego państwa członkowskiego, o którym mowa w art. 28 tej dyrektywy. 2. Przetwarzanie danych osobowych przez Komisję, w tym do celów europejskiej bazy danych, dokonywane jest zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 45/2001 (16) oraz pod nadzorem Europejskiego Inspektora Ochrony Danych. 3. Do celów niniejszego rozporządzenia nie przetwarza się żadnych szczególnych kategorii danych w rozumieniu art. 8 ust. 1 dyrektywy 95/46/WE. 4. Danych osobowych zgromadzonych do celów niniejszego rozporządzenia nie poddaje się dalszemu przetwarzaniu w sposób niezgodny z dyrektywą 95/46/WE lub z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 ani nie przechowuje się przez okres dłuższy niż konieczny do celów, do jakich zostały zgromadzone. 5. Państwa członkowskie i Komisja nie przetwarzają danych osobowych w sposób niezgodny z celami określonymi w art. 32a. Bez uszczerbku dla art. 13 dyrektywy 95/46/WE dane osobowe uzyskane lub przetwarzane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem są wykorzystywane do celu zapobiegania nielegalnemu wykorzystywaniu substancji sklasyfikowanych.
(1)

Rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 791/2011 (2) („rozporządzenie pierwotne”) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe w wysokości 62,9 % na przywóz niektórych rodzajów tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”) w odniesieniu do wszystkich innych przedsiębiorstw niż te wymienione w art. 1 ust. 2 i w załączniku 1 do tego rozporządzenia. Są to obowiązujące obecnie środki, a dochodzenie, które doprowadziło do ich wprowadzenia, jest dochodzeniem pierwotnym.
a)

instrument zabezpieczający wygasa, zostaje sprzedany, rozwiązany lub wykonany. W takim przypadku skumulowane zyski lub straty związane z instrumentem zabezpieczającym ujęte w innych całkowitych dochodach przez okres, w którym zabezpieczenie było efektywne (zob. paragraf 95 lit. a)), ujmuje się dalej w odrębnej pozycji w kapitale własnym aż do momentu zajścia planowanej transakcji. W momencie zajścia transakcji stosuje się paragrafy 97, 98 i 100. Do celów niniejszej litery zastąpienia jednego instrumentu zabezpieczającego drugim lub przedłużenia terminu ważności danego instrumentu zabezpieczającego nie uważa się za wygaśnięcie lub rozwiązanie, jeśli takie zastąpienie lub przedłużenie terminu stanowi część udokumentowanej strategii zabezpieczania przyjętej przez jednostkę. Ponadto do celów niniejszej litery nie dochodzi do wygaśnięcia lub rozwiązania instrumentu zabezpieczającego, jeśli: (i) w konsekwencji obowiązujących przepisów ustawowych lub wykonawczych lub wprowadzenia przepisów ustawowych lub wykonawczych strony instrumentu zabezpieczającego zgadzają się, by jeden lub większa liczba kontrahentów rozliczeniowych zastąpił ich pierwotnego kontrahenta, by stać się nowym kontrahentem każdej ze stron. W tym celu kontrahent rozliczeniowy jest kontrahentem centralnym (nazywanym czasem „systemem rozliczeniowym” lub „agencją rozliczeniową”) lub jednostką lub jednostkami, takimi jak na przykład: uczestnik rozliczający systemu rozliczającego lub klient uczestnika rozliczającego systemu rozliczającego, którzy działają w charakterze kontrahenta w celu przeprowadzenia rozliczania przez kontrahenta centralnego. Jeżeli jednak strony instrumentu zabezpieczającego zastępują swoich pierwotnych kontrahentów różnymi kontrahentami, niniejszy paragraf ma zastosowanie jedynie wówczas, gdy każda z tych stron przeprowadza rozliczenie z tym samym kontrahentem centralnym; (ii) inne ewentualne zmiany instrumentu zabezpieczającego są ograniczone do tych, które są konieczne do przeprowadzenia takiego zastąpienia kontrahenta. Takie zmiany są ograniczone do tych, które są spójne z warunkami, których można byłoby się spodziewać, jeśli instrument zabezpieczający zostałby pierwotnie rozliczony z kontrahentem rozliczającym. Do takich zmian zalicza się zmiany w zakresie wymogów dotyczących zabezpieczenia, praw do zrównoważenia sald należności i zobowiązań oraz pobieranych opłat.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 346/49

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1377/2013

z dnia 19 grudnia 2013 r.

w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni grudnia 2013 r. w ramach kontyngentu taryfowego na przywóz mięsa drobiowego, otwartego rozporządzeniem (WE) nr 1385/2007

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (2), w szczególności jego art. 7 ust. 2,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1385/2007 z dnia 26 listopada 2007 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 774/94 w odniesieniu do otwarcia i zarządzania niektórymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi z sektora mięsa drobiowego (3), w szczególności jego art. 5 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

Ilości, w odniesieniu do których w ciągu pierwszych siedmiu dni grudnia 2013 r. złożono wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz w podokresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2014 r., przewyższają w przypadku niektórych kontyngentów ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości pozwolenia na przywóz mogą być wydawane, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do wniosków o wydanie pozwoleń na przywóz złożonych na podokres od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2014 r. na mocy rozporządzenia (WE) nr 1385/2007 ustala się współczynniki przydziału wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 20 grudnia 2013 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 19 grudnia 2013 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Jerzy PLEWA Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2) Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13.

(3) Dz.U. L 309 z 27.11.2007, s. 47.
(8)

Decyzją 94/800/WE (3) Rada zatwierdziła między innymi Porozumienie w sprawie reguł pochodzenia (WTO–GATT 1994), załączone do aktu końcowego podpisanego w Marrakeszu w dniu 15 kwietnia 1994 r. Zgodnie z zasadami ustanowionymi w tym porozumieniu w odniesieniu do programu prac harmonizacyjnych określenie kraju, w którym towar został poddany ostatniej istotnej obróbce, powinno przede wszystkim uwzględniać kraj, w którym na skutek procesu produkcji doszło do zmiany w klasyfikacji taryfowej. Dopiero jeśli to kryterium nie pozwala na określenie kraju, w którym przeprowadzono ostatnią istotną obróbkę, można zastosować inne kryteria, takie jak kryterium wartości dodanej lub określenie konkretnej operacji przetwarzania. Te same zasady należy stosować w odniesieniu do przepisów celnych UE.
(4)

W celu ustalenia kwot, jakie mają zostać alokowane zainteresowanym państwom członkowskim zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 (2) należy zmienić przepisy określające ogólne zasoby funduszy na trzy cele, do których realizacji się przyczyniają, oraz załącznik II do tego rozporządzenia określający kryteria i metody wykorzystywane do indykatywnego rocznego podziału środków na zobowiązania dla poszczególnych państw członkowskich.
(1)

W rozporządzeniu (WE) nr 55/2008 (2) wprowadzono specjalny system autonomicznych preferencji handlowych dla Republiki Mołdowy (zwanej dalej „Mołdawią”). System ten zapewnia bezcłowy dostęp do rynków Unii wszystkim produktom pochodzącym z Mołdawii, z wyjątkiem niektórych produktów rolnych wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia, w odniesieniu do których wprowadzono ograniczone ulgi w postaci zwolnienia z ceł w granicach kontyngentów taryfowych lub w postaci obniżonych ceł.
(13)

Obywatele powinni być bardziej świadomi swoich praw wynikających z obywatelstwa Unii i mieć możliwość korzystania z nich – to jest z prawa do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium Unii, prawa do głosowania i kandydowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego i w wyborach lokalnych w państwie członkowskim zamieszkania na takich samych warunkach jak obywatele tego państwa, prawa do składania petycji do Parlamentu Europejskiego w dowolnym języku Traktatów, prawa do przedkładania inicjatyw obywatelskich i do składania skarg do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie wszelkich przypadków niewłaściwego administrowania w instytucjach. Zachęcanie obywateli do aktywniejszego udziału w życiu demokratycznym na szczeblu Unii umocni europejskie społeczeństwo obywatelskie i ułatwi rozwój europejskiej tożsamości. Obywatele nie powinni obawiać się zamieszkania, studiowania, podejmowania pracy i wolontariatu w innym państwie członkowskim ani podróżowania do innego państwa członkowskiego oraz powinni móc liczyć na równy dostęp oraz pełną egzekwowalność i ochronę przysługujących im praw bez jakiejkolwiek dyskryminacji, niezależnie od tego, w którym państwie Unii akurat przebywają.
(29)

Program należy wprowadzać w życie w skuteczny sposób, z poszanowaniem zasady należytego zarządzania finansami, a jednocześnie umożliwiać także faktyczny dostęp do Programu potencjalnym wnioskodawcom. W celu wsparcia faktycznego dostępu do Programu, Komisja powinna dołożyć starań, aby uprościć i zharmonizować procedury składania wniosków i dokumentów, formalności administracyjne i wymogi związane z zarządzaniem finansowym, zlikwidować obciążenia administracyjne i zachęcać do składania wniosków o dotacje podmioty z państw członkowskich w niedostatecznym stopniu reprezentowanych w Programie. Komisja powinna opublikować na specjalnej stronie internetowej informacje o Programie, jego cele, poszczególne zaproszenia do składania wniosków i ich harmonogram. Dokumenty podstawowe i wytyczne dotyczące zaproszeń do składania wniosków powinny być dostępne we wszystkich oficjalnych językach instytucji Unii.
A.

W skład europejskich systemów informatycznych wchodzą: 1) wspólna sieć łączności / wspólny system połączeń (CCN/CSI – CCN2), CCN-Mail3, most dla CSI, HttpBridge, protokół zezwalający na dostęp do katalogów adresowych LDAP w CCN i narzędzia powiązane, portal sieci CCN, monitorowanie CCN; 2) systemy pomocnicze, w szczególności narzędzie do konfigurowania aplikacji dla CCN, narzędzie do sprawozdawczości na temat działań (Activity Reporting Tool, ART2), zarządzanie elektroniczne projektami online przez TAXUD (Taxud Electronic Management of Project Online, TEMPO), narzędzie służące do zarządzania usługami (Service Management Tool, SMT), system zarządzania użytkownikami (User Management System, UM), system BPM, tablica wskaźników dostępności (availability dashboard) i AvDB, portal zarządzania usługami informatycznymi, zarządzanie kartotekami i dostępem użytkownika, 3) platforma wymiany informacji i komunikacji (Programme information and communication space, PICS); 4) systemy odnoszące się do VAT, w szczególności system wymiany informacji o VAT (VIES) i dotyczący zwrotu VAT, w tym wstępna aplikacja VIES, narzędzie monitorowania VIES, system statystyki podatkowej, VIES-on-the-web, narzędzie do konfigurowania VIES-on-the-web, narzędzia do testowania systemu VIES i systemu zwrotu VAT, algorytmy numeru identyfikacyjnego VAT, wymiana formularzy elektronicznych VAT, VAT na e-usługi (VoeS); narzędzie do testowania VoeS, narzędzie do testowania e- formularzy VAT, system punktów kompleksowej obsługi (MoSS); 5) systemy związane z windykacją, w szczególności formularze elektroniczne służące do windykacji roszczeń, formularze elektroniczne służące jako jednolity tytuł wykonawczy umożliwiający egzekucję (UIPE) oraz jako jednolity formularz powiadomienia (UNF); 6) systemy związane z podatkami bezpośrednimi, w szczególności system opodatkowania dochodów z oszczędności, narzędzie do testowania systemu opodatkowania dochodów z oszczędności, e-formularze dotyczące podatków bezpośrednich, numer identyfikacji podatkowej TIN-on-the-web, wymiany informacji zgodnie z art. 8 dyrektywy Rady 2011/16/UE (1) oraz związane z tym narzędzia do testowania; 7) inne systemy związane z podatkami, w szczególności baza danych dotyczących podatków w Europie (TEDB); 8) systemy związane z akcyzą, w szczególności system wymiany danych dotyczących akcyzy (SEED), system przemieszczania wyrobów akcyzowych (EMCS), formularze elektroniczne MVS, aplikacja do testowania (TA); 9) inne systemy centralne, w szczególności obowiązujący w państwach członkowskich system łączności i wymiany informacji w obszarze podatków (TIC), samoobsługowy system do testowania (SSTS), system związany ze statystyką w dziedzinie podatków, centralna aplikacja do celów formularzy internetowych, system usług centralnych / informacji zarządczej w zakresie akcyzy (CS/MISE).
(1)

W interesie elastyczności każdy kontrahent powinien mieć możliwość upoważnienia drugiego kontrahenta lub osoby trzeciej do zgłoszenia kontraktu. Kontrahenci powinni mieć również możliwość porozumienia się co do upoważnienia tej samej osoby trzeciej, w tym partnera centralnego (CCP), do dokonania zgłoszenia; osoba ta przekazywałaby do repozytorium transakcji jedno zgłoszenie zawierające odpowiednie tabele. W celu zapewnienia jakości informacji w takim przypadku w zgłoszeniu należy wskazać, że zostało ono dokonane w imieniu obu kontrahentów; powinno ono także zawierać pełny zbiór szczegółowych informacji, które zostałyby przekazane w przypadku dokonywania odrębnych zgłoszeń danego kontraktu.
(4)

Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie ułatwienie zawodowego transgranicznego drogowego transportu gotówki euro między obecnymi państwami członkowskimi należącymi do strefy euro a państwami członkowskimi, które mają wprowadzić euro, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie ze względu na bardzo szczegółowe i rozbieżne krajowe systemy regulacyjne w tej kwestii, natomiast ze względu na rozmiary i skutki działania możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym samym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu,
(3)

Produktem objętym rejestracją są moduły lub panele fotowoltaiczne z krzemu krystalicznego oraz ogniwa i płytki typu stosowanego w modułach lub panelach fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego, objęte obecnie kodami CN ex 3818 00 10, ex 8501 31 00, ex 8501 32 00, ex 8501 33 00, ex 8501 34 00, ex 8501 61 20, ex 8501 61 80, ex 8501 62 00, ex 8501 63 00, ex 8501 64 00 i ex 8541 40 90, pochodzące lub wysyłane z państwa, którego dotyczy postępowanie. Ogniwa i płytki mają grubość nieprzekraczającą 400 μm.
(3)

Oświadczenia o sprzeciwie dotyczyły nieprzestrzegania warunków określonych w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, w szczególności w odniesieniu do faktu, że nazwa nie nawiązuje do miejsca geograficznego. Zwrócono również uwagę na rodzajowy charakter nazwy oraz zagrożenie dla nazw, znaków towarowych lub produktów wprowadzanych do obrotu zgodnie z prawem od co najmniej pięciu lat przed datą opublikowania, o której mowa w art. 6 ust. 2. W oświadczeniach o sprzeciwie wskazano także, że rejestracja przedmiotowej nazwy byłaby niezgodna z przepisami art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 510/2006.
(8)

Według opinii EFSA ilość pozostałości wchłoniętych do mięsa wołowego podczas obróbki przy użyciu kwasu mlekowego nie przekracza 190 mg/kg. Taką ilość uważa się za pozostałość w porównaniu z ilością aktywną potrzebną do zmniejszenia powierzchniowego zanieczyszczenia drobnoustrojami. Ilość taka nie ma żadnego wpływu technologicznego na produkt końcowy. Ponadto ilość pozostałości kwasu mlekowego zastosowanego do zmniejszenia powierzchniowego zanieczyszczenia drobnoustrojami jest nieistotna w porównaniu z ilością kwasu mlekowego naturalnie występującego w wołowinie i z taką ilością nie wiążą się żadne zagrożenia dla bezpieczeństwa. W przypadku niektórych przetworów mięsnych dopuszcza się stosowanie soli kwasu mlekowego jako dodatków do żywności do celów konserwacji. Do tych celów powszechnie używa się soli kwasu mlekowego w ilości ok. 20 000 mg/kg. Stosowanie kwasu mlekowego do zmniejszania powierzchniowego zanieczyszczenia drobnoustrojami wyraźnie zatem różni się od stosowania tej substancji jako dodatku do żywności.