ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Wspólne stanowisko Rady

z dnia 20 listopada 2000 r.

zmieniające wspólne stanowisko 96/184/WPZiB dotyczące wywozu broni do byłej Jugosławii

(2000/722/WPZiB)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 15,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniu 26 lutego 1996 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 96/184/WPZiB dotyczące wywozu broni do byłej Jugosławii, które zostało zmienione decyzjami 98/498/WPZiB [1] 2 [2] i 99/481/WPZiB [3].

(2) Rada doszła do wniosku, że rozwój sytuacji w Chorwacji, w szczególności jej zobowiązanie się do stosowania w pełnym zakresie Porozumień z Dayton/Paryża i jej polityka w odniesieniu do wywozu broni uzasadniają zniesienie środków restrykcyjnych podjętych wobec tego państwa na mocy wspólnego stanowiska 96/184/WPZiB.

(3) Rozumie się przez to, w odniesieniu do wywozu broni do Chorwacji i byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, że Państwa Członkowskie będą ściśle stosowały przepisy kodeksu postępowania Unii Europejskiej w odniesieniu do wywozu broni przyjętego w dniu 8 czerwca 1998 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE STANOWISKO:

Artykuł 1

We wspólnym stanowisku 96/184/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

1. w pkt 2 i) skreśla się wyraz "Chorwacja";

2. w pkt 2 ii) otrzymuje brzmienie:

"ii) z zastrzeżeniem przepisów rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1021 wnioski o pozwolenie dotyczące wywozu do byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii i do Chorwacji są rozpatrywane dla każdego przypadku oddzielnie.

Niniejsze przepisy przyjmuje się rozumiejąc, że Państwa Członkowskie będą ściśle stosowały przepisy kodeksu postępowania Unii Europejskiej w odniesieniu do wywozu broni przyjętego w dniu 8 czerwca 1998 r. Będą one również brały pod uwagę cele polityki Unii Europejskiej zmierzającej głównie do uspokojenia i stabilizacji sytuacji w tym regionie, w tym potrzebę kontroli uzbrojenia i jego obniżenia do najniższego możliwego poziomu oraz wprowadzania środków budowy zaufania."

Artykuł 2

Niniejsze wspólne stanowisko obowiązuje od dnia jego przyjęcia.

Artykuł 3

Niniejsze wspólne stanowisko zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 listopada 2000 r.

W imieniu Rady

H. Védrine

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 58 z 7.3.1996, str. 1.

[2] Dz.U. L 225 z 12.8.1998, str. 1.

[3] Dz.U. L 188 z 21.7.1999, str. 3.

--------------------------------------------------
b)

Pomoc laboratoryjna W ramach Programu pomocy laboratoryjnej, OPCW zapewnia pomoc w podwyższaniu kwalifikacji technicznych laboratoriów zaangażowanych w przeprowadzanie analiz chemicznych i monitorowanie. Pomoc zasadniczo przybiera formę wsparcia finansowego służącego przeprowadzaniu ocen technicznych lub audytu laboratorium tak, aby podwyższyć poziom kwalifikacji, szkoleń pracowników technicznych w najnowocześniejszym laboratorium/instytucji w celu rozwoju umiejętności, stażu w akredytowanym laboratorium służącemu rozwojowi umiejętności, prowadzeniu małych projektów badawczych dotyczących sposobu opracowania, legalizacji, itd. Jednakże wsparcie zapewniane przez OPCW nie pokrywa kosztów nabycia sprzętu komputerowego ani innych kosztów inwestycyjnych. Konieczne jest również, z uwagi na to, że pomoc dostępna od OPCW jest ograniczona z uwagi na inne zobowiązania, aby taka pomoc była dostępna ze źródeł zewnętrznych. Wsparcie UE w celu pokrycia kosztów tych wymogów zostanie w dużej mierze wykorzystane na umożliwienie laboratoriom w docelowych Państwach-Stronach znaczącego podwyższenia ich kwalifikacji technicznych oraz zwiększenia dokładności analiz chemicznych. Projekt obejmuje pomoc techniczną, jak również częściowe wsparcie w zakresie wyposażenia w najważniejszy sprzęt komputerowy (chronomatograf gazowy, GCMS, itd.) dla ograniczonej liczby ośmiu laboratoriów finansowanych ze środków publicznych aktywnych w obszarze wykorzystywania chemii do celów nie objętych zakazem wynikającym z Konwencji w Państwach-Stronach, których gospodarka zaliczana jest do rozwijających się lub znajduje się w fazie transformacji. Zachęca się do składania wniosków przez zainteresowane instytucje z docelowych Państw-Stron za pośrednictwem ich władz krajowych/stałych delegacji. Mechanizm kontroli: Mechanizm kontroli do celów projektu 3. B zostanie ustanowiony przy udziale przedstawicieli Prezydencji UE, Biura osobistego przedstawiciela Wysokiego Przedstawiciela do spraw nie rozprzestrzeniania BMR, służb Komisji oraz OPCW, dotyczący wyboru beneficjentów, którzy mają otrzymać finansowanie w ramach tej dotacji. Wcześniejsze osiągnięcie porozumienia przez Państwa Członkowskie UE konieczne jest w odniesieniu do projektów dotyczących ośmiu laboratoriów finansowanych ze środków publicznych, z uwzględnieniem wsparcia w zakresie sprzętu komputerowego. Jakiekolwiek transfery w ramach niniejszego projektu dokonywane są zgodnie z rozporządzeniem Rady WE nr 1334/2000 z dnia 22 czerwca 2000 r., ustanawiającym wspólnotowy system kontroli eksportu produktów i technologii (1), jak również wytycznymi w zakresie odpowiedniego reżimu kontroli wywozu, w ramach którego Sekretariat Techniczny OPCW może zostać wezwany do pełnienia roli nadzorczej. Państwa-Strony CWC będące beneficjentami w ramach niniejszego projektu zapewnią wykorzystanie przekazanych dóbr zgodnie z postanowieniami CWC poprzez podpisanie Protokołu Ustaleń w tym zakresie z Sekretariatem Technicznym OPCW. Całkowity szacunkowy koszt: 900 000 EUR
2.

Wzmocnienie bezpieczeństwa materiałów promieniotwórczych w zastosowaniach poza jądrowych. Materiały promieniotwórcze, a w niektórych przypadkach źródłowe materiały jądrowe, są często wykorzystywane w zastosowaniach „niejądrowych”, np. w medycynie lub przemyśle. Niektóre z tych źródeł są wysoko promieniotwórcze i należą do kategorii 1-3 zgodnie z definicją zawartą w dokumencie MAEA TECDOC „Podział źródeł promieniotwórczych na kategorie” (Categorization of Radioactive Sources). Źródła te, jeśli nie są odpowiednio kontrolowane i zabezpieczone, mogą dostać się w niepowołane ręce i być wykorzystane do czynów zabronionych. System kontroli i nadzoru obejmujący stosowanie, przechowywanie i składowanie oraz transport materiałów promieniotwórczych musi być skuteczny i musi właściwie funkcjonować. Silne, wrażliwe źródła promieniotwórcze powinny być chronione przed czynami zabronionymi w trakcie ich stosowania, przechowywania i składowania, a gdy nie są już potrzebne, powinny być zdemontowane i składowane jako odpady promieniotwórcze na bezpiecznych i odpowiednio zabezpieczonych składowiskach.
1)

Art. 3 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 3 Dla osiągnięcia celów polityki UE w BiH mandat SPUE obejmuje: a) doradztwo UE i pomoc w procesie politycznym; b) wspieranie całokształtu koordynacji politycznej UE w BiH; c) wspieranie ogólnej koordynacji UE oraz udzielanie na miejscu wskazówek politycznych w zakresie wysiłków UE w dziedzinie zwalczania przestępczości zorganizowanej, bez uszczerbku dla wiodącej roli Misji Policyjnej Unii Europejskiej w koordynacji aspektów tych wysiłków związanych z policją a także bez uszczerbku dla wojskowej struktury dowodzenia ALTHEA (EUFOR); d) lokalne doradztwo polityczne wobec dowódcy ALTHEA (EUFOR), z poszanowaniem działalności Zintegrowanych Jednostek Policji, z której SPUE może korzystać w porozumieniu z dowódcą EUFOR i nie naruszając układu podporządkowania; e) udział we wzmocnieniu wewnętrznej koordynacji i spójności UE w BiH, między innymi poprzez dostarczanie informacji szefom Misji UE, uczestnictwo w regularnych spotkaniach lub wysłanie na nie przedstawiciela, przewodniczenie grupie koordynującej złożonej ze wszystkich obecnych w terenie podmiotów UE w celu koordynowania aspektów wykonawczych działania UE, a także poprzez udzielanie tym podmiotom wskazówek dotyczących stosunków z władzami BiH; f) zapewnianie spójności działań UE wobec opinii publicznej. Rzecznik SPUE jest głównym punktem kontaktowym UE dla środków masowego przekazu w BiH w zakresie zagadnień związanych z WPZiB/EPBiO; g) sprawowanie nadzoru nad całym szeregiem działań w dziedzinie praworządności i w tym kontekście, w razie potrzeby, doradzanie Sekretarzowi Generalnemu/Wysokiemu Przedstawicielowi i Komisji; h) udzielanie Szefowi Misji Policyjnej Unii Europejskiej wskazówek politycznych w ramach jego szerszych obowiązków oraz jego roli w strukturze dowodzenia EUPM; i) wspieranie przygotowania restrukturyzacji policji jako część szerszego podejścia społeczności międzynarodowej oraz władz BiH do praworządności z wykorzystaniem zapewnianej przez EUPM policyjnej technicznej wiedzy eksperckiej i pomocy w tym zakresie; j) zapewnianie wsparcia dla wzmocnionych i skuteczniejszych kontaktów pomiędzy wymiarem sprawiedliwości BiH w sprawach karnych a policją, w ścisłej współpracy z EUPM; k) w odniesieniu do działań na mocy tytułu VI Traktatu, w tym Europolu, oraz związanych działań wspólnotowych, zapewnienie, w stosownych przypadkach, doradztwa Sekretarzowi Generalnemu oraz Komisji, a także uczestnictwo w wymaganej koordynacji lokalnej; l) uwzględniając spójność działania i możliwości wspólnego działania, stałe konsultacje w sprawie priorytetów dotyczących Wspólnotowej Pomocy na rzecz Odbudowy Rozwoju i Stabilizacji.”,
(2)

W dniu 13 czerwca 2005 r. Rada potępiła odmowę przez władze uzbeckie zgody na zbadanie przez niezależną komisję międzynarodową niedawnych zajść w Andidżanie, ponownie wyraziła swoje przekonanie, że powinno dojść do ich zbadania przez wiarygodną, niezależną komisję międzynarodową i wezwała władze uzbeckie do rewizji stanowiska do końca czerwca 2005 r.
(4)

Wspólne stanowisko 96/184/WPZiB powinno w związku z tym zostać uchylone przy założeniu, że Państwa Członkowskie rygorystycznie stosują Kodeks postępowania w sprawie wywozu uzbrojenia przyjęty dnia 8 czerwca 1998 r., zaś w odniesieniu do wywozu broni do byłej Jugosławii uwzględniają one podstawowe cele polityki Unii Europejskiej wobec tego regionu, którymi są utrzymanie pokoju i stabilizacji na tym obszarze, w tym potrzeba kontroli uzbrojenia oraz jego redukcji do najniższego możliwego poziomu oraz środki budowy zaufania,
e)

zapewnianie, w razie konieczności i w ramach obowiązków wynikających z jego pozycji w strukturze dowodzenia, stosowania spójnego podejścia w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa personelu we wszystkich strukturach UE uczestniczących w operacji lub operacjach zarządzania kryzysowego na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny.
2)

artykuł 3 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 3 Mandat 1. Dla osiągnięcia celów polityki mandat SPUE obejmuje: a) współdziałanie z UA, rządem Sudanu, rządem Sudanu Południowego, ugrupowaniami zbrojnymi z Darfuru, innymi stronami w Sudanie i organizacjami pozarządowymi oraz utrzymywanie ścisłej współpracy z ONZ i innymi odpowiednimi podmiotami międzynarodowymi, aby realizować cele polityki Unii; b) reprezentowanie Unii podczas rozmów prowadzonych przez strony konfliktu w Darfurze, podczas posiedzeń wysokiego szczebla Wspólnej Komisji, jak również, jeśli będzie to wymagane, na innych stosownych posiedzeniach; c) reprezentowanie Unii, gdy jest to możliwe, w komisjach oceniających realizację porozumień CPA i DPA; d) śledzenie wydarzeń związanych z realizacją ESPA; e) zapewnianie spójności między pomocą Unii w zarządzaniu kryzysowym w Darfurze oraz ogólnymi stosunkami politycznymi Unii z Sudanem; f) w dziedzinie praw człowieka, w tym praw dzieci i kobiet, oraz w dziedzinie walki z bezkarnością w Sudanie – śledzenie sytuacji i utrzymanie stałych kontaktów z władzami Sudanu, UA i ONZ, w szczególności z Biurem Wysokiego Komisarza ds. Praw Człowieka, obserwatorami praw człowieka działającymi w regionie oraz z Urzędem Prokuratora Międzynarodowego Trybunału Karnego; g) współdziałanie z Prezydencją, Sekretarzem Generalnym/Wysokim Przedstawicielem (SG/WP), dowódcą operacji UE i dowódcą sił UE operacji EUFOR Tchad/RCA w celu zapewnienia ścisłej koordynacji ich działań pod kątem realizacji wspólnego działania 2007/677/WPZiB; zapewnia się również ścisłą współpracę z lokalnymi delegacjami Komisji; h) w odniesieniu do wdrożenia wspólnego działania 2007/677/WPZiB – pomoc SG/WP w zakresie jego kontaktów z ONZ, władzami Czadu, władzami Republiki Środkowoafrykańskiej i krajami sąsiadującymi oraz z innymi stosownymi podmiotami; i) bez uszczerbku dla wojskowej struktury dowodzenia sporządzanie wytycznych politycznych dla dowódcy sił UE operacji EUFOR Tchad/RCA, w szczególności w odniesieniu do kwestii o regionalnym wymiarze politycznym; j) w odniesieniu do zadań związanych z operacją EUFOR Tchad/RCA – przeprowadzanie konsultacji z dowódcą sił UE w kwestiach politycznych dotyczących bezpieczeństwa. 2. W celu sprawowania swojego mandatu SPUE między innymi: a) obserwuje wszelkie działania Unii; b) zapewnia koordynację i spójność pomocy udzielanej przez Unię misji AMIS; c) zapewnia koordynację i spójność działań Unii w odniesieniu do operacji EUFOR Tchad/RCA; d) wspiera proces polityczny oraz działania związane z realizacją porozumień CPA, DPA i ESPA; oraz e) śledzi zgodność działań podejmowanych przez strony w Sudanie z odpowiednimi rezolucjami Rady Bezpieczeństwa ONZ, w szczególności z rezolucjami nr 1556 (2004), 1564 (2004), 1591 (2005), 1593 (2005), 1672 (2006), 1679 (2006), 1706 (2006) i 1769 (2007), oraz składa sprawozdania na ten temat.”;
dyrektor zarządzający, Htoo Trading Co; Htoo Construction Co., d. ur. 18.7.1964; dowód tożsamości: MYGN 006415. Ojciec: U Myint Swe (6.11.1924), matka: Daw Ohn (12.8.1934)

J3a

Aung Ko Win vel Saya Kyaung

Kanbawza Bank, także Myanmar Billion Group, Nilayoma Co. Ltd, East Yoma Co. Ltd i przedstawiciel London Cigarettes w stanach Shan i Kayah
2)

Art. 3 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 3 Struktura misji i strefa rozmieszczenia 1. Dowództwo misji mieści się w Kinszasie, w jego skład wchodzą: a) szef misji; b) zespół doradców ds. policji na poziomie strategicznym; c) zespół doradców ds. policji na poziomie operacyjnym; d) zespół doradców prawnych na poziomie strategicznym i operacyjnym; e) wsparcie administracyjne. 2. Misja jest stale obecna w Gomie i Bukawu we wschodniej części DRK, tak by służyć pomocą i wiedzą fachową w procesie stabilizacji na wschodzie DRK. 3. Funkcjonalny podział zadań przedstawia się następująco: a) eksperci włączeni do różnych grup roboczych zajmujących się reformą policji, jak też doradcy zajmujący kluczowe stanowiska organizacyjne i decyzyjne w komitecie monitorującym reformę policji (KMRP), przewidzianym przez władze kongijskie; b) eksperci przydzieleni do krajowej policji kongijskiej (KPK), w szczególności zajmujący kluczowe stanowiska, jak również przydzieleni do wsparcia policji ds. karnych oraz sił policyjnych zajmujących się utrzymywaniem porządku; c) osoby zajmujące się powiązaniem z wymiarem sprawiedliwości w dziedzinie prawa karnego, które mają włączyć się do działań w dziedzinie policji w kontekście wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych i kontynuować prace nad istotnymi aspektami reformy wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, w tym dotyczącymi wojskowego prawa karnego; d) eksperci, którzy mają uczestniczyć w pracach związanych z aspektami horyzontalnymi reformy sektora bezpieczeństwa. e) eksperci przydzieleni do krajowej policji kongijskiej, w szczególności zajmujący kluczowe stanowiska, i mający za zadanie wspieranie policji granicznej i audytowej służby policyjnej; f) eksperci przydzieleni do policji oraz zajmujący się aspektami procesu stabilizacji we wschodniej części DRK obejmującymi aspekty problematyki płci, praw człowieka oraz kwestii dzieci w konfliktach zbrojnych, jak również powiązaniami tego procesu z reformą policji krajowej. 4. Strefa działania misji obejmuje Kinszasę, Gomę i Bukavu. Ze względu na wynikające z mandatu implikacje geograficzne misji dla całości obszaru DRK, może zaistnieć konieczność rozmieszczenia i tymczasowej obecności ekspertów innych miejscach w poszczególnych prowincjach, zgodnie ze wskazówkami szefa misji lub upoważnionej przez niego w tym celu osoby oraz w zależności od sytuacji w aspekcie bezpieczeństwa.”;
15)

Etap 1: techniczne wizyty robocze w każdym z państw — Eksperci będący punktami kontaktowymi odbędą podróże do państw beneficjentów, jak wspomniano powyżej, i ocenią znajomość i wykorzystanie danych dostarczanych przez PTS. Będą współdziałać z organami krajowymi, by móc zrozumieć bieżące potrzeby i oczekiwania i zwiększyć wśród nich wiedzę na temat danych i produktów PTS, w tym na temat ich potencjalnych zastosowań do celów cywilnych i naukowych. Ponadto nawiążą kontakt z innymi odpowiednimi instytutami w każdym państwie, które mogłyby skorzystać na użytkowaniu danych i produktów PTS. Eksperci ci będą również w stosownych przypadkach ułatwiać tworzenie sieci między organem krajowym a odpowiednimi instytutami. W państwach, w których istnieje krajowy ośrodek danych, oceniona zostanie sytuacja każdego z nich pod względem personelu i infrastruktury (w tym sprzętu komputerowego i dostępu do Internetu), aby określić priorytetowe działania popularyzacyjne. — Następnie odbędą się praktyczne szkolenia techniczne, w których uczestniczyć będą osoby z instytucji określonych na tym etapie. Szkolenie to dostarczy wiedzy technicznej na temat danych i produktów PTS. Jego program zostanie dostosowany do kompetencji uczestników; uwzględnione zostaną również urzędowe języki krajów uczestniczących w projekcie. Podczas tego szkolenia uczestnicy będą korzystać z oprogramowania PTS opracowanego dla krajowych ośrodków danych, które może być używane do uzyskania dostępu do danych i produktów PTS i ich analizy. Oprogramowanie zostanie przekazane uczestnikom (będącym uprawnionymi użytkownikami PTS) w celu zainstalowania we własnych instytutach. Uczestnicy będący uprawnionymi użytkownikami PTS otrzymają ponadto sprzęt komputerowy i urządzenia peryferyjne, na podstawie oceny ich potrzeb. Szkolenie to stworzy również sposobność rozwijania współpracy między personelem technicznym instytutów w danym regionie.
Akt Rady

z dnia 23 lipca 1996 r.

sporządzający, na mocy art. K.3 Traktatu o Unii Europejskiej, Protokół w sprawie wykładni w trybie prejudycjalnym przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich Konwencji o utworzeniu Europejskiego Urzędu Policji

(96/C 299/01)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. K.3 ust. 2 lit. c),

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł K.3 ust. 2 lit. c) stanowi, że konwencje sporządzone na podstawie art. K.3 Traktatu o Unii Europejskiej mogą określać, że Trybunał Sprawiedliwości jest właściwy do interpretacji ich postanowień,i orzekania w każdym sporze odnoszącym się do ich stosowania, zgodnie z zawartymi w nich ustaleniami,

POSTANOWIWSZY, że Protokół, którego tekst znajduje się w Załączniku i który w dniu 24 lipca 1996 r. zostanie podpisany przez przedstawicieli rządów Państw Członkowskich Unii, zostaje niniejszym sporządzony;

ZALECA, by został on przyjęty przez Państwa Członkowskie zgodnie z wymogami konstytucyjnymi tych Państw.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 lipca 1996 r.

W imieniu Rady

I. Yates

Przewodniczący

--------------------------------------------------
Akt Rady

z dnia 26 maja 1997 r.

przyjmujący Protokół w sprawie interpretacji przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich Konwencji o doręczaniu w Państwach Członkowskich Unii Europejskiej dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych

(97/C 261/02)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. K.3 ust. 2 lit. c),

uwzględniając art. 17 Konwencji o doręczaniu w Państwach Członkowskich Unii Europejskiej dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych;

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł K.3 ust. 2 lit. c) Traktatu określa, że konwencje sporządzane na podstawie tego artykułu mogą przewidywać, że Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich jest właściwy do interpretacji ich postanowień, zgodnie z ustaleniami, które mogą zawierać,

po zapoznaniu się z opinią Parlamentu Europejskiego [1], będącą wynikiem konsultacji przeprowadzonej przez Prezydencję zgodnie z art. K.6 Traktatu,

POSTANOWIWSZY, że Protokół, którego tekst znajduje się w Załączniku i który w dniu dzisiejszym został podpisany przez przedstawicieli rządów Państw Członkowskich Unii, zostaje niniejszym sporządzony;

ZALECA, by został on przyjęty przez Państwa Członkowskie zgodnie z wymogami konstytucyjnymi tych Państw.

Sporządzono w Brukseli, dnia 26 maja 1997 r.

W imieniu Rady

W. Sorgdrager

Przewodniczący

[1] Opinia wydana dnia 11 kwietnia 1997 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

--------------------------------------------------
31998F0123(01)
23.1.1998 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH C 24/1
AKT RADY
z dnia 18 grudnia 1997 r.
ustanawiający na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej Kon wencję w sprawie pomocy
wzajemnej i współpracy między administracjami celnymi
(98/C 24/01)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. K.3 ust. 2 lit. c,
a także mając na uwadze, co następuje:
dla celów realizacji zadań Unii Państwa Członkowskie uznają współpracę w sprawach celnych za przedmiot
wspólnego zainteresowania, który wchodzi w zakres współpracy przewidzi anej w Tytule VI Traktatu;
POSTANOWIWSZY, że Konwencja, której tekst znajduje się w Załączniku i któ ra w dniu dzisiejszym została
podpisana przez przedstawicieli rządów Państw Członkowskich Unii, zost aje niniejszym sporządzona;
ZALECA, by została ona przyjęta przez Państwa Członkowskie zgodnie z wymo gami konstytucyjnymi tych
Państw.
Sporządzono w Brukseli, dnia 18 grudnia 1997 r.
W imieniu Rady
F. BODEN
Przewodniczący80 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 1
Akt Rady

z dnia 30 listopada 2000 r.

sporządzający na podstawie art. 43 ust. 1 Konwencji w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji (Konwencji o Europolu) protokół zmieniający art. 2 oraz załącznik do tej Konwencji

(2000/C 358/01)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Konwencję w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji [1] w szczególności jej art. 43 ust. 1,

uwzględniając inicjatywę Portugalii,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2]

uwzględniając opinię Zarządu,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rada Europejska podczas spotkania w Tampere zwróciła się do Rady Unii Europejskiej o rozszerzenie kompetencji Europolu do ogólnie pojętego prania brudnych pieniędzy, bez względu na rodzaj przestępstwa, z którego pochodzą wyprane wpływy pieniężne,

POSTANOWIWSZY, że Protokół, którego tekst znajduje się w Załączniku i który w dniu dzisiejszym został podpisany przez przedstawicieli rządów Państw Członkowskich Unii, zostaje niniejszym sporządzony;

ZALECA, by został on przyjęty przez Państwa Członkowskie zgodnie z wymogami konstytucyjnymi tych Państw.

Sporządzono w Brukseli, dnia 30 listopada 2000 r.

W imieniu Rady

M. Lebranchu

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 316 z 27.11.1995, str. 2.

[2] Dz.U. C 200 z 13.7.2000, str. 1.

--------------------------------------------------
(17)

Ponieważ cele niniejszej decyzji ramowej, czyli zapewnienie, że we wszystkich Państwach Członkowskich ataki na systemy informatyczne są zagrożone skutecznymi, proporcjonalnymi i odstraszającymi sankcjami karnymi oraz usprawnianie i zachęcanie do współpracy sądowej poprzez usuwanie potencjalnych przeszkód, nie mogą być w sposób wystarczający osiągnięte przez Państwa Członkowskie w związku z tym, że zasady muszą być wspólne i kompatybilne, natomiast możliwe jest lepsze osiągnięcie tych celów na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu WE. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza decyzja ramowa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.