Rozporządzenie Rady (EWG) nr 641/90

z dnia 5 marca 1990 r.

zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1692/73 w sprawie środków ochronnych przewidzianych w Umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

Protokół dodatkowy do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii został podpisany dnia 31 października 1989 r. i wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1990 r. w celu wyeliminowania oraz zapobiegania ograniczeniom ilościowym w wywozie lub środkom o skutku równoważnym [1];

Protokół przewiduje dodanie do Umowy szczególnej klauzuli ochronnej w celu złagodzenia trudności, jakie mogłyby powstać z powodu zniesienia ograniczeń wywozowych; przepisy wykonawcze powinny zostać ustanowione w drodze zmiany rozporządzenia (EWG) nr 1692/73 [2];

artykuł 7 wspomnianego rozporządzenia przewiduje, że w celu uniknięcia naruszenia jednolitości wspólnego rynku, Komisja może wystąpić do Rady z wnioskiem o zmianę rozporządzenia, w szczególności jego art. 4 ust. 3, która w świetle doświadczenia okazałaby się konieczna; w kontekście wprowadzenia rynku wewnętrznego w 1992 r. krajowe środki ochronne powinny zostać zniesione i zastąpione przez procedurę wspólnotową, zgodnie ze szczegółowymi zasadami ustalonymi przez Radę w decyzji 87/373/EWG [3],

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł

W rozporządzeniu (EWG) nr 1692/73 wprowadza się następujące zmiany:

1. w art. 1 ust. 1 "w celu podjęcia środków przewidzianych w art. 22, 24 i 26 Umowy" zastępuje się "w celu podjęcia środków przewidzianych w art. 22, 24, 24a i 26 Umowy";

2. artykuł 4 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 4

1. W przypadku gdy wyjątkowe okoliczności wymagają podjęcia natychmiastowych działań w sytuacjach określonych w art. 24, 24a i 26 Umowy lub w przypadku pomocy eksportowej mającej bezpośredni i natychmiastowy skutek dla obrotu środki ostrożności przewidziane w art. 27 ust. 3 lit. e) Umowy mogą zostać przyjęte zgodnie z określoną poniżej procedurą.

2. Komisja wspomagana jest przez Komitet składający się z przedstawicieli Państw Członkowskich i przewodniczy mu przedstawiciel Komisji.

Komitet zwoływany jest przez jego przewodniczącego. Przewodniczący przekazuje niezwłocznie Państwom Członkowskim wszelkie właściwe informacje.

3. Po konsultacji z Komitetem Komisja może zdecydować w sprawie właściwych środków z własnej inicjatywy lub na wniosek Państwa Członkowskiego. Wszystkie Państwa Członkowskie powiadamia się o decyzji Komisji, decyzja ta podlega natychmiastowemu wykonaniu.

4. W przypadku gdy działania Komisji wymaga Państwo Członkowskie, podejmuje ona decyzję najpóźniej w terminie pięciu dni roboczych od otrzymania wniosku.

5. Każde Państwo Członkowskie może przekazać decyzję Komisji do Rady najpóźniej w terminie pięciu dni roboczych od podania decyzji do wiadomości.

Rada może, stanowiąc większością kwalifikowaną, podjąć inną decyzję najpóźniej w terminie 10 dni roboczych od takiego odesłania.";

3. skreśla się art. 7.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 5 marca 1990 r.

W imieniu Rady

G. Collins

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 295 z 13.10.1989, str. 15.

[2] Dz.U. L 171 z 27.6.1973, str. 103.

[3] Dz.U. L 197 z 18.7.1987, str. 33.

--------------------------------------------------