PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 274/36

DECYZJA KOMISJI

z dnia 27 lipca 2011 r.

w sprawie pomocy państwa na finansowanie badań przesiewowych dotyczących pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE) u bydła wdrożonej przez Belgię (pomoc państwa C 44/08 (ex NN 45/04))

(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 5457)

(Jedynie teksty w języku francuskim i niderlandzkim są autentyczne)

(2011/678/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy (1),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z przywołanym artykułem (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

1. PROCEDURA

(1) W związku ze skargami otrzymanymi w styczniu i w lutym 2004 r. Komisja Europejska przeprowadziła wstępne postępowanie wyjaśniające w sprawie pomocy udzielonej przez Belgię z przeznaczeniem na pokrycie kosztów testów na obecność pasażowalnych encefalopatii gąbczastych u bydła (zwanych dalej „testami na obecność BSE”).

(2) W następstwie wspomnianych wyżej skarg dnia 27 stycznia 2004 r. Komisja skierowała pismo do władz belgijskich, zwracając się z wnioskiem o udzielenie informacji na temat przedmiotowego środka. Jednocześnie pismem z dnia 23 stycznia 2004 r., zarejestrowanym dnia 28 stycznia 2004 r., środek pomocy na finansowanie badań przesiewowych dotyczących pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE) u zwierząt został zgłoszony przez władze belgijskie zgodnie z art. 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwanego dalej „TFUE”) i zarejestrowany pod numerem N 54/04.

(3) Władze belgijskie przekazały Komisji pisemne informacje w pismach z dnia 6 lutego 2004 r. i z dnia 14 maja 2004 r., zarejestrowanych odpowiednio dnia 11 lutego 2004 r. i dnia 19 maja 2004 r.

(4) Pismem z dnia 19 lipca 2004 r. Komisja poinformowała Belgię, że środek został przeniesiony do rejestru niezgłoszonych środków pomocy pod numerem NN 45/04, ponieważ okazało się, iż środki finansowe zostały już częściowo wypłacone.

(5) Dnia 1 września 2004 r. odbyło się nieformalne spotkanie władz belgijskich ze służbami Komisji.

(6) Władze belgijskie przedstawiły dodatkowe informacje w pismach z dnia 16 września 2004 r. i z dnia 22 lutego 2007 r., zarejestrowanych odpowiednio dnia 20 września 2004 r. i dnia 22 lutego 2007 r.

(7) Pismem z dnia 26 listopada 2008 r. Komisja powiadomiła Belgię o swojej decyzji w sprawie wszczęcia postępowania określonego w art. 108 ust. 2 TFUE wobec tego środka. Decyzję opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag w sprawie przedmiotowego środka.

(8) Pismem z dnia 19 grudnia 2008 r., zarejestrowanym dnia 26 grudnia 2008 r., Belgia wystąpiła z wnioskiem o przedłużenie terminu na udzielenie odpowiedzi. Pismem z dnia 13 stycznia 2009 r. wyrażono zgodę na przedłużenie tego terminu. Belgia przekazała uwagi w piśmie z dnia 25 lutego 2009 r. zarejestrowanym dnia 6 marca 2009 r.

(9) Komisja nie otrzymała uwag od zainteresowanych stron.

(10) Pismem z dnia 17 lipca 2009 r. Komisja zwróciła się do Belgii z dodatkowymi pytaniami związanymi z uwagami przekazanymi przez Belgię. Pismem z dnia 4 września 2009 r., zarejestrowanym dnia 8 września 2009 r., Belgia wystąpiła z wnioskiem o przedłużenie terminu na udzielenie odpowiedzi. Komisja otrzymała odpowiedź Belgii w piśmie z dnia 16 października 2009 r. zarejestrowanym dnia 20 października 2009 r.

(11) W dniach 2 października 2009 r. i 30 października 2009 r. odbyły się dwa spotkania władz belgijskich ze służbami Komisji.

(12) Po spotkaniach pismem z dnia 14 grudnia 2009 r., zarejestrowanym dnia 16 grudnia 2009 r., Belgia przekazała dodatkowe informacje. W następstwie prowadzonego w tym samym czasie dochodzenia belgijskich organów ds. konkurencji dotyczącego ewentualnych porozumień w sprawie cen pomiędzy laboratoriami Belgia wystąpiła z wnioskami o przedłużenie terminu dnia 21 stycznia 2010 r., dnia 29 września 2010 r. i dnia 17 stycznia 2011 r. Komisja wyraziła zgodę na te przedłużenia terminów.

(13) Dnia 22 lutego 2011 r. Komisja wysłała ostatni wniosek o udzielenie informacji, na który władze belgijskie odpowiedziały pismem z dnia 6 kwietnia 2011 r. Komisja wyraziła zgodę na dodatkowe przedłużenie terminu, aby umożliwić Belgii udzielanie odpowiedzi na pytania w oczekiwaniu na wyniki dochodzenia belgijskich organów ds. konkurencji.

(14) Władze belgijskie odpowiedziały pismem z dnia 19 maja 2011 r. zarejestrowanym dnia 25 maja 2011 r.

2. OPIS

2.1. Zarys historyczny (4)

(15) W styczniu 2004 r. Komisja otrzymała skargę dotyczącą projektu dekretu królewskiego, który miał na celu wprowadzenie opłaty parafiskalnej służącej finansowaniu testów na obecność BSE.

(16) W następstwie tej skargi służby Komisji zwróciły się do władz belgijskich o wyjaśnienia. W odpowiedzi na wspomniane wezwanie do udzielenia informacji władze belgijskie wskazały, że od dnia 1 stycznia 2001 r. testy na obecność BSE były obowiązkowe w odniesieniu do bydła w wieku ponad 30 miesięcy i bydła w wieku ponad 24 miesięcy poddanego ubojowi z konieczności (5). Zgłosiły również projekt dekretu królewskiego w sprawie finansowania badań przesiewowych dotyczących TSE u zwierząt (zwanego dalej „dekretem królewskim w sprawie TSE”). Wspomniany projekt dekretu królewskiego zarejestrowano pod numerem N 54/04. Władze belgijskie wskazały, że nowy projekt dekretu królewskiego stanowi zmianę projektu dekretu królewskiego zgłoszonego w 2001 r. przez Belgię i zatwierdzonego przez Komisję decyzją N 21/02 z dnia 13 lutego 2002 r. (6), a także innego projektu omówionego nieformalnie z Komisją w 2003 r. Żadnego ze wspomnianych dwóch projektów jednak nie wdrożono, a dekret zgłoszony w 2004 r. stanowił ich przekształcenie.

(17) Z informacji przedstawionych przez Belgię wynika, że od dnia 1 stycznia 2001 r. (7) Skarb Państwa pokrywa koszty testów na obecność BSE (mianowicie koszty pobierania próbek i analizy). Od dnia 1 stycznia 2002 r. koszty tych testów pokryte były płatnościami zaliczkowymi ze strony belgijskiego urzędu ds. interwencji i refundacji (zwanego dalej „BIRB” – Bureau d’Intervention et de Restitution belge), do czasu podjęcia decyzji politycznej w sprawie wyboru systemu finansowania.

(18) W odpowiedzi na niektóre uwagi służb Komisji na temat zgłoszonego projektu dekretu królewskiego (N 54/04) władze belgijskie przedstawiły w maju 2004 r. nowy projekt dekretu królewskiego, który miał stanowić odpowiedź na uwagi sformułowane przez Komisję i który przewidywał system rekompensat w wysokości 10,70 EUR za sztukę bydła skierowaną do uboju od dnia 1 stycznia 2003 r., która musi być poddana szybkiemu testowi na obecność BSE. Władze belgijskie wspomniały, że testy przeprowadzone i zaliczkowane w roku 2002 sfinansowano w całości środkami pochodzącymi z pośredniej pomocy państwa, mianowicie z opłat parafiskalnych. Władze belgijskie wskazały ponadto, że od dnia 1 stycznia 2003 r. minimalną kwotę 40 EUR na test finansowano z opłat parafiskalnych. Władze belgijskie przekazały szczegółowe tabele przedstawiające koszt testów na obecność BSE od 2003 r. i prognozy dotyczące finansowania wspomnianych testów poprzez opłaty parafiskalne i rekompensaty. Władze belgijskie wskazały, że wdrożenie systemu finansowania przewidziano na dzień 1 lipca 2004 r. w przypadku rekompensat i na dzień 1 stycznia 2005 r. w przypadku opłat parafiskalnych.

(19) W związku z faktem, że zgłoszony projekt dekretu królewskiego wskazywał, że pomoc została już przyznana, a opłaty pobierano od dnia 1 stycznia 2002 r., dnia 19 lipca 2004 r. środek zarejestrowano jako niezgłoszony pod numerem NN 45/04. Belgia wycofała natomiast zgłoszenie zarejestrowane pod numerem N 54/04.

(20) Z informacji przedstawionych przez Belgię w 2004 r. wynika, że testy zamierzano sfinansować w drodze płatności zaliczkowych, które miały być zwrócone w późniejszym terminie, z zamiarem przeznaczenia części składek na zwrot kosztów testów pokrytych płatnościami zaliczkowymi.

(21) W piśmie z dnia 16 września 2004 r. władze belgijskie poinformowały o nowym projekcie dekretu królewskiego, w którym utrzymano na przyszłość rekompensatę w wysokości 10,70 EUR na sztukę bydła poddaną testowi. Całość kwoty wskazanej w nowym projekcie dekretu królewskiego miała służyć finansowaniu testów na obecność BSE u bydła poddawanego ubojowi od wejścia w życie tego projektu. Zwrot kwot przekraczających 40 EUR dozwolonych w wytycznych Wspólnoty dotyczących testów na obecność TSE, padłych zwierząt gospodarskich i odpadów rzeźniczych (8) z dnia 24 grudnia 2002 r. (zwanych dalej „wytycznymi TSE”), które pokryto płatnościami zaliczkowymi po dniu 1 stycznia 2003 r., będzie przedmiotem innego projektu, który zostanie przedstawiony Komisji i który będzie dotyczył zwrotu wspomnianych płatności zaliczkowych. Wspomniany dekret królewski został przyjęty dnia 15 października 2004 r. (9) i wszedł w życie dnia 1 grudnia 2004 r.

(22) Według informacji przekazanych przez władze belgijskie całkowite koszty pokryte płatnościami zaliczkowymi, przekraczające kwotę maksymalną wynoszącą 40 EUR w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. (10) do dnia 30 czerwca 2004 r. wynoszą 15 237 646 EUR. Według władz belgijskich od dnia 30 czerwca 2004 r. przestrzegano maksymalnej kwoty 40 EUR (11).

(23) W tym samym piśmie z dnia 16 września 2004 r. władze belgijskie przekazały dwa arkusze informacyjne zgodnie z art. 19 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1/2004 z dnia 23 grudnia 2003 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z produkcją, przetwórstwem i obrotem produktami rolnymi (12).

(24) Wspomniane dwa środki były przedmiotem dwóch wyłączeń, pod numerami XA 53/04 i XA 54/04. Jak wskazano w pkt 19 i następnych decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, środek wyłączony pod numerem XA 53/04, wdrożony dnia 1 stycznia 2003 r., obejmuje pokrywanie kosztów testów na obecność BSE płatnościami zaliczkowymi (13) przy maksymalnej intensywności pomocy w wysokości 40 EUR na test. Podstawę prawną tego środka stanowi ustawa z dnia 27 grudnia 2002 r. dotycząca ogólnego budżetu wydatków na 2003 r. Środek wyłączony pod numerem XA 54/04, wdrożony dnia 15 października 2004 r., przewiduje maksymalną intensywność pomocy w wysokości 33,38 EUR na test. Wspomniany środek pomocy przewidziano na czas nieokreślony. Jego podstawą prawną jest ustawa z dnia 27 grudnia 2003 r. dotycząca ogólnego budżetu wydatków na 2004 r.

(25) W tym samym piśmie z dnia 16 września 2004 r., w odpowiedzi na pytania postawione przez służby Komisji, władze belgijskie wskazały, że laboratoria wybrane w celu wykonania testów musiały spełnić bardzo szczegółowe warunki, aby wykonywać przedmiotowe analizy.

(26) Wkrótce po pismach z dnia 14 maja 2004 r. i z dnia 16 września 2004 r. władze belgijskie zgłosiły dwa projekty dekretów królewskich dotyczących finansowania działań Federalnej Agencji ds. Bezpieczeństwa Łańcucha Żywnościowego (zwanej dalej „AFSCA”). Środki te miały na celu wprowadzenie składki i rekompensaty w celu pokrycia kosztów działań AFSCA. Były one przedmiotem decyzji C(2005)4203 z dnia 9 listopada 2005 r. dotyczącej pomocy państwa N 9/05 i N 10/05 (zwanej dalej „decyzją N 9/05 i N 10/05”) wspomnianej w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego. Środki te przyjęto dekretem królewskim z dnia 10 listopada 2005 r. ustalającego składki, o których mowa w art. 4 ustawy z dnia 9 grudnia 2004 r. dotyczącej finansowania AFSCA (14), a także dekretem królewskim z dnia 10 listopada 2005 r. dotyczącym rekompensat, o których mowa w art. 5 ustawy z dnia 9 grudnia 2004 r. dotyczącej finansowania AFSCA (15). Wspomniane dwa dekrety królewskie weszły w życie dnia 1 stycznia 2006 r. W dekrecie królewskim dotyczącym składek przewidziano uchylenie dekretu królewskiego z dnia 15 października 2004 r. wspomnianego w motywie 21.

(27) Konkretniej rzecz ujmując, w dekrecie królewskim dotyczącym rekompensat przewidziano spoczywający na rzeźni obowiązek zapłaty rekompensaty w wysokości 10,70 EUR za sztukę bydła lub zwierzę nieparzystokopytne poddane testowi. W dekrecie królewskim dotyczącym składek przewidziano z kolei finansowanie części testów na obecność BSE i pokrywanie ich przez poszczególne sektory. Całkowity koszt testu na obecność BSE wynosi 44,08 EUR, z czego 12 EUR przeznacza się na pobieranie próbek (10,70 EUR finansuje rzeźnia na mocy dekretu królewskiego dotyczącego rekompensat, a 1,30 EUR pokrywa się ze składki), a 32,08 EUR pokrywa się ze składki; AFSCA wypłaca go bezpośrednio laboratoriom. W decyzji N 9/05 i N 10/05 Komisja stwierdziła, że finansowanie AFSCA z rekompensat nie stanowi pomocy państwa, że finansowanie ogólnych kontroli wyrywkowych ze zryczałtowanych składek nie stanowi pomocy państwa, że finansowanie części kosztów testów na obecność BSE ze składek jest pomocą państwa zgodną z rynkiem wewnętrznym i że finansowanie kosztów innych testów/kontroli związanych z produkcją/wprowadzaniem do obrotu jest pomocą państwa zgodną z rynkiem wewnętrznym.

(28) W grudniu 2006 r. Komisja skierowała do Belgii nowe pytania dotyczące sprawy NN 45/04. Pytania te dotyczyły w szczególności zwrotu kwot wypłaconych z tytułu płatności zaliczkowych od dnia 1 stycznia 2003 r.

(29) Władze belgijskie wskazały w swojej odpowiedzi z dnia 22 lutego 2007 r., że zamierzają dokonać całkowitego zwrotu wszystkich wydatków związanych z testami na obecność BSE w ciągu 15 lat. W praktyce system solidarnego zwrotu opracowano za pośrednictwem nowego systemu finansowania AFSCA. Od dnia 1 stycznia 2006 r. każdy podmiot gospodarczy płaci do AFSCA składkę, a jej część przeznacza się na odzyskanie przeszłych kosztów związanych z płatnościami zaliczkowymi z tytułu testów na obecność BSE. Wszystkie prowadzące działalność podmioty gospodarcze, które posiadały bydło w rozpatrywanym okresie, również wnoszą składki w ramach tego systemu.

2.2. Treść skarg złożonych przeciw projektowi dekretu królewskiego w sprawie TSE

(30) Zgodnie ze skargami dotyczącymi projektu dekretu królewskiego w sprawie TSE składka ma zastosowanie w przypadku wszystkich rodzajów zwierząt poddanych ubojowi w belgijskich rzeźniach i jest nakładana również na produkty przywożone. Jeden skarżący stwierdził, że znaczny odsetek zwierząt poddanych ubojowi w belgijskich rzeźniach pochodzi z innych państw członkowskich. Według skarżących składka dyskryminuje zwierzęta przywożone, ponieważ dochody z niej uzyskiwane stosuje się do odzyskiwania kosztów testów na obecność BSE przeprowadzanych na bydle belgijskim.

2.3. Wątpliwości podniesione przez Komisję w ramach wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego

(31) Na wstępie należy uściślić, że wszczęcie formalnego postępowania wyjaśniającego dotyczy pomocy na finansowanie badań dotyczących TSE u zwierząt w Belgii od dnia 1 stycznia 2001 r., a także mechanizmów finansowania wspomnianej pomocy, z wyjątkiem pomocy zatwierdzonej decyzją Komisji z powodu jej zgodności z rynkiem wewnętrznym. Oznacza to konkretnie, że pomoc zatwierdzona decyzją N 9/05 i N 10/05 (która dotyczy składek i rekompensat przeznaczonych na finansowanie AFSCA) nie zostanie oceniona pod względem zgodności z przepisami dotyczącymi pomocy państwa mającymi zastosowanie w momencie przyznania pomocy. W związku z tym niniejsza decyzja dotyczy jedynie pomocy na finansowanie testów na obecność BSE w latach 2001–2006, a także jej systemu finansowania, ponieważ pomoc na testy na obecność BSE we wspomnianym okresie finansowano poprzez płatności zaliczkowe, a zwrot płatności zaliczkowych rozłożono na kilka lat.

(32) Dla jasności należy przypomnieć różnicę terminologiczną pomiędzy rekompensatą a składką. Z jednej strony występują opłaty lub rekompensaty, które pokrywają koszty świadczonej usługi. W niniejszym przypadku wynoszą one 10,70 EUR i pobiera się je od dnia 1 grudnia 2004 r. na podstawie dekretu królewskiego w sprawie TSE, a następnie na podstawie dekretu królewskiego w sprawie rekompensat przeznaczonych na finansowanie AFSCA. Z drugiej strony istnieją opłaty lub składki pobierane na podstawie dekretu królewskiego z dnia 10 listopada 2005 r. przez AFSCA, należne od gospodarstw mieszczących się na terytorium belgijskim i podzielonych na 7 sektorów (zob. motyw 29 decyzji N 9/05 i N 10/05).

(33) W decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja stwierdziła, że środki pomocy na finansowanie testów na obecność BSE są i były finansowane w Belgii z dotacji w ramach systemu opłat parafiskalnych składającego się jednocześnie z rekompensat i ze składek. Część dochodów z rekompensat i składek miała zostać przeznaczona na zwrot płatności zaliczkowych z tytułu testów.

(34) Komisja podniosła kilka problemów i wskazała, że brakuje jej informacji umożliwiających dokonanie końcowej oceny przedmiotowych środków: po pierwsze, powstały pytania dotyczące istnienia korzyści dla beneficjentów usług. Brakowało jasności w kwestii, czy rekompensaty za testy na obecność BSE pokrywają część kosztu testów, której nie pokrywała pomoc państwa zgodna z rynkiem wewnętrznym. Nie był znany dokładny koszt omawianych testów, ani dodatkowe źródło finansowania w przypadku, gdyby rekompensaty nie wystarczyły na pokrycie całkowitych kosztów testów na obecność BSE. Nie ustalono również, czy warunki, na jakich AFSCA świadczyła usługi odpowiadają cenom rynkowym, w szczególności z uwagi na fakt, że władze belgijskie nie wskazały jasno, że wyboru laboratoriów dokonano w drodze otwartej i przejrzystej procedury.

(35) Po drugie, brakowało jasności w kwestii mechanizmu opłat – w szczególności nie ustalono jasno beneficjentów i podmiotów wnoszących opłaty – i nie określono wyraźnie mechanizmu zwrotu płatności zaliczkowych z tytułu testów na obecność BSE. Powstały dodatkowe pytania dotyczące warunków, które miały spełniać opłaty parafiskalne, aby można było je uznać za zgodne z przepisami dotyczącymi pomocy państwa, w szczególności jeżeli chodzi o wykluczenie produktów przywożonych z opłat parafiskalnych, o kwestię, czy produkty wywożone korzystają ze środka pomocy finansowanego z opłat i czy opłaty wpływają na cenę produktów końcowych, zważywszy że decydują o niej zmiany podaży i popytu na wolnym rynku.

3. UWAGI PRZEDSTAWIONE PRZEZ BELGIĘ

(36) Komisja otrzymała uwagi Belgii stanowiące odpowiedź na wątpliwości podniesione przez Komisję w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego dnia 27 lutego 2009 r. Można je podsumować w następujący sposób:

3.1. Uznanie finansowania testów na obecność BSE za pomoc państwa

(37) Belgia od początku kwestionuje uznanie przez Komisję finansowania testów na obecność BSE za pomoc państwa z uwagi na obowiązkowy charakter wspomnianych testów. Belgia utrzymuje, że obowiązek wykonywania testów na obecność BSE nałożono rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiającym zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych gąbczastych encefalopatii (16) w celu ochrony zdrowia publicznego. Na poparcie swojej tezy przytacza dwa orzeczenia (17), w których Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że kosztów kontroli przeprowadzonych w celu ochrony zdrowia publicznego nie można uznać za rekompensatę z tytułu świadczenia usług i że dany organ sam ponosi przedmiotowe koszty. Belgia uznaje, że orzeczenia te dotyczą swobodnego przepływu towarów, a nie pomocy państwa, ale uważa, że rozumowanie można przenieść do dziedziny pomocy państwa.

(38) Belgia wskazuje ponadto, że skoro rozporządzenie (WE) nr 999/2001 nie nakłada na przedsiębiorstwa obowiązku ponoszenia kosztów kontroli, państwo członkowskie może podjąć decyzję w sprawie „normalnego” systemu finansowania testów na obecność BSE. Według Belgii kryterium selektywności właściwe dla pomocy państwa należy zatem oceniać w stosunku do wspomnianego normalnego systemu (18). O pomocy państwa można mówić jedynie w zakresie, w jakim niektóre sektory lub przedsiębiorstwa korzystałyby ze specjalnego traktowania w stosunku do normalnego systemu wybranego przez Belgię. Belgia wskazuje, że Komisja wydaje się być zdania, że normą powinno być ponoszenie kosztów przez rolników, co nie ma jednak odzwierciedlenia w mających zastosowanie przepisach prawa. Jeżeli różne systemy finansowania testów na obecność BSE mogą doprowadzić do zakłóceń konkurencji, według Belgii kwestię tę należy rozstrzygnąć poprzez harmonizację ustawodawstw (19), nie stanowi ona jednak w żadnym wypadku problemu z dziedziny pomocy państwa. Belgia przytacza również wyrok w sprawie GEMO (20), ale uważa, że nie zmienia to jej stanowiska w niniejszym przypadku. W piśmie z dnia 16 października 2009 r. Belgia powtarza, że nie zgadza się z uznaniem środka za pomoc państwa, co uczyniła Komisja w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego. W duchu współpracy Belgia przyjmuje jednak rozumowanie Komisji w celu wyjaśnienia punktów podniesionych w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego.

3.2. Kwalifikacja rekompensaty

(39) Belgia uważa, że rekompensaty w wysokości 10,70 EUR za sztukę bydła poddaną testowi nie należy uznawać za pomoc państwa.

(40) Według Belgii o pomocy państwa może być mowa jedynie w zakresie, w jakim korzyść przyznano jednemu lub wielu przedsiębiorstwom. W ramach rekompensaty o korzyści może być zatem mowa jedynie w zakresie, w jakim otrzymana korzyść przekracza zapłaconą kwotę. Jeżeli część testów na obecność BSE finansują organy publiczne, końcowa korzyść uzyskana przez rolnika odpowiada kosztowi testu po odjęciu zapłaconej rekompensaty.

(41) Belgia idzie dalej tym tokiem rozumowania, argumentując, że w przypadku zwrotu prowadziłoby to do wymagania od rolnika wyższej całkowitej płatności. W przypadku konieczności zwrotu całego kosztu testu oznaczałoby to, że ostatecznie koszt ten dodaje się do kwoty już zapłaconej rekompensaty.

(42) Belgia podkreśla, że w orzecznictwie Trybunału o pomocy państwa mówi się jedynie w zakresie, w jakim dochody z opłat wykorzystuje się na korzyść konkretnej grupy i nie przynoszą one równych korzyści wszystkim, którzy wnieśli opłatę (21). W niniejszym przypadku rekompensatę w wysokości 10,70 EUR na sztukę bydła poddaną testowi nałożono na podmioty gospodarcze, które zajmują się produkcją wołowiny. Kwota 10,70 EUR przeznaczana na test nie stanowi dla nich żadnej korzyści gospodarczej i nie można jej w związku z tym uznać za pomoc państwa w rozumieniu art. 107 TFUE.

(43) Według Belgii Komisja zastosowała podobne rozumowanie w decyzji N 9/05 i N 10/05. Belgia wskazuje, że we wspomnianej decyzji rekompensaty w wysokości 10,70 EUR nie uznano za pomoc państwa (zob. motyw 98 decyzji). Podobne rozumowanie zastosowano w decyzji N 21/02, w której części kosztów testów na obecność BSE finansowanych częściowo z opłat sektorowych nie uznano za pomoc państwa.

(44) W piśmie z dnia 16 października 2009 r. władze belgijskie wskazały, że rekompensatę pokrywa rolnik i że dotyczy ona części kosztów gospodarczych testów na obecność BSE. W odpowiedzi na postawione przez Komisję pytanie, czy kwota rekompensaty odpowiada rzeczywistemu kosztowi gospodarczemu świadczeń laboratoryjnych Belgia odpowiedziała, że rekompensata dotyczy jedynie części kosztów testów na obecność BSE, jak wskazano w decyzji N 9/05 i N 10/05. Rozumowanie Komisji w motywach 61–66 tej samej decyzji, zgodnie z którym stwierdzono równoważność kosztów realizowanych świadczeń i kwoty rekompensat, dotyczyło innych świadczeń niż testy na obecność BSE. Belgia powtarza, że jeżeli chodzi o testy na obecność BSE, w decyzji N 9/05 i N 10/05 stwierdzono, że świadczenie w postaci testów na obecność BSE stanowi pomoc państwa, ale wysokość rekompensaty (czyli 10,70 EUR) nie stanowi pomocy i należy ją odjąć od kosztu testów.

3.3. Brak nadwyżki rekompensaty i zgodność cen testów z cenami rynkowymi

(45) Belgia odnosi się do pkt 132 wytycznych Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2007–2013 (22) (zwanych dalej „wytycznymi w sprawie rolnictwa na lata 2007–2013”), w którym wskazano, że 40 EUR na test stanowi „obecnie najlepszą dostępną cenę we Wspólnocie”. Od lipca 2005 r. ceny proponowane przez AFSCA sytuują się poniżej 40 EUR. Według władz belgijskich wskazuje to, że ceny stosowane w Belgii są zgodne z cenami rynkowymi. W decyzji N 9/05 i 10/05 Komisja uznała, że laboratoria wybierano w drodze otwartych, przejrzystych i niedyskryminacyjnych procedur i że nie można uznać, że usługodawcy (czyli laboratoria) otrzymują pomoc państwa. Od tamtej pory sytuacja nie zmieniła się. Ponadto belgijskie organy ds. konkurencji prowadzą obecnie dochodzenie dotyczące porozumień w sprawie cen pomiędzy laboratoriami w odniesieniu do testów na obecność BSE. Według władz belgijskich wskazuje to jasno, że nie chcą w żadnym wypadku płacić laboratoriom wyższej ceny. W piśmie z dnia 16 października 2009 r. władze belgijskie wskazały, że badanie ewentualnego porozumienia w sprawie cen pomiędzy laboratoriami będzie kontynuowane i że wspomniane dochodzenie powinno zasadniczo zakończyć się w pierwszym kwartale 2010 r.

3.4. Opłata przy wywozie i przywozie

(46) Władze belgijskie wskazują, że nigdy nie stosowano składek i rekompensat z tytułu przywozu i wywozu. Składkę muszą płacić jedynie przedsiębiorstwa mające siedzibę w Belgii, a obowiązkowi zapłaty rekompensaty w wysokości 10,70 EUR podlega jedynie bydło w wieku ponad 30 miesięcy poddane ubojowi w Belgii.

(47) Belgia podkreśla, że Komisja zbadała już wspomniane środki w ramach decyzji N 9/05 i N 10/05 i stwierdziła, że składki nie są dyskryminacyjne w stosunku do produktów przywożonych lub wywożonych, a także nie są sprzeczne z postanowieniami Traktatu.

3.5. Brak mechanizmu, za pomocą którego rzeźnie przenoszą rekompensaty na producentów lub na innych uczestników rynku

(48) Władze belgijskie wskazują, że rzeźnie przenoszą koszt rekompensat na swoich klientów, tak jak każde normalne przedsiębiorstwo przenosi poniesione koszty na swoich klientów. W związku z tym przeniesienie to odbywa się dzięki zwykłym mechanizmom rynkowym. Ponadto ujmowanie kosztu rekompensaty jako oddzielnej pozycji na fakturach wystawianych producentom stanowi zwykłą praktykę. W tym względzie Belgia przytacza motywy 93 i 95 decyzji N 9/05 i N 10/05, w których kryteria przewidziane w pkt 25 wytycznych TSE uważa się za spełnione.

3.6. Uznanie beneficjentów za małe i średnie przedsiębiorstwa (zwane dalej „MŚP”)

(49) Belgia wskazuje, że wszyscy rolnicy w Belgii są MŚP na podstawie następujących warunków: zatrudniają mniej niż 250 osób, ich roczne obroty nie przekraczają 40 mln EUR lub suma bilansowa w rocznym sprawozdaniu finansowym nie przekracza 27 mln EUR, a przedsiębiorstwo nie należy w co najmniej 25 % do innego przedsiębiorstwa lub do innych przedsiębiorstw, które nie są MŚP.

3.7. Uwagi na temat zgodności pomocy z rynkiem wewnętrznym w trakcie trzech okresów zidentyfikowanych w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego (lata 2001–2003; 2003–2007; okres po 2007 r.)

(50) Okres od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 1 stycznia 2003 r. nie wzbudza szczególnych komentarzy ze strony Belgii, ponieważ Komisja sama stwierdza prawdopodobną zgodność z motywem 80 decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego. Belgia wskazuje jednak, że pomoc nie przekroczyła 100 % poniesionych kosztów i, w razie konieczności, może przekazać więcej informacji na ten temat.

(51) Belgia podkreśla jednak, że wspomniane informacje przekazano jedynie pomocniczo, zważywszy na jej pierwotny punkt widzenia, zgodnie z którym w niniejszym przypadku nie może być mowy o pomocy państwa, ponieważ do Belgii należy wybór sposobu finansowania testów na obecność BSE.

(52) W okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 1 stycznia 2007 r. Belgia wskazuje, że nie wypłaciła żadnej pomocy przekraczającej 100 % kosztu testu. Belgia odnosi się do decyzji N 9/05 i N 10/05, w której zbadano już tę kwestię.

(53) Jeżeli chodzi o okres rozpoczynający się dnia 1 stycznia 2007 r., Belgia nigdy nie przyznała pomocy przekraczającej 40 EUR, ponieważ koszt testów wynosił poniżej 40 EUR.

(54) W załączeniu do swoich uwag Belgia przekazuje szczegółową chronologię środków podjętych w ramach finansowania testów na obecność BSE. Ponieważ informacje te przedstawiono w dużej mierze w części opisowej niniejszej decyzji, w tej sekcji nie przedstawiono pełnej chronologii. Niektóre elementy przedstawiono jednak także poniżej.

(55) Chronologia finansowania testów na obecność BSE przedstawia się następująco: — od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2001 r.: całkowite finansowanie testów przez Skarb Państwa, — od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 30 czerwca 2004 r.: pokrywanie kosztów testów płatnościami zaliczkowymi przez BIRB. Całkowita kwota zaliczkowania przez BIRB wynosi 67 156 527,65 EUR, — od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 30 listopada 2004 r.: pokrywanie kosztów testów płatnościami zaliczkowymi przez AFSCA, — od dnia 1 grudnia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r.: rekompensata w wysokości 10,70 EUR na sztukę bydła poddaną testowi na mocy dekretu królewskiego z dnia 15 października 2004 r. zwiększona o finansowanie przez AFSCA z rezerw i z zaliczki zwrotnej udostępnionej przez Skarb Państwa, — od dnia 1 stycznia 2006 r.: finansowanie rekompensatą w wysokości 10,70 EUR na sztukę bydła poddaną testowi i składkami nałożonymi na 7 różnych sektorów (23). Składki te służą również zwrotowi kosztów testów na obecność BSE, które pokryto płatnościami zaliczkowymi od dnia 1 stycznia 2002 r. Rekompensatę zindeksowano od dnia 1 stycznia 2008 r. do wysokości 11,07 EUR.

(56) Ceny testów na obecność BSE są następujące: (w EUR) Okres Całkowity koszt testów (24) Kwota rekompensaty 1.1.2001–31.1.2001 111,81 / 1.2.2001–31.3.2001 89,50 / 1.4.2001–31.12.2001 64,71 / 1.1.2002–15.3.2002 64,74 / 16.3.2002–31.12.2003 63,45 / 1.1.2004–15.1.2004 63,42 / 16.1.2004–30.6.2004 53,88 / 1.7.2004–30.11.2004 43,44 / 1.12.2004–31.12.2004 43,44 10,70 1.1.2005–30.6.2005 43,47 10,70 1.7.2005–31.12.2005 38,62 10,70 1.1.2006–30.9.2006 40,35 10,70 1.10.2006–31.12.2006 39,32 10,70 1.1.2007–31.12.2007 39,35 10,70 1.1.2008–31.12.2008 39,38 11,07

3.8. Odpowiedzi udzielone na dodatkowe pytania postawione przez Komisję

(57) W piśmie z dnia 16 października 2009 r. Belgia uściśliła wiele informacji w odpowiedzi na pytania postawione przez Komisję dnia 24 lipca 2009 r. po przedstawieniu uwag przez Belgię. Po pierwsze, Belgia podtrzymała swoje stanowisko, zgodnie z którym państwo członkowskie nie ma obowiązku obciążania podmiotów gospodarczych kosztem testów na obecność BSE. Jeżeli chodzi o koszty ochrony zdrowia publicznego, kosztów kontroli narzuconych przez władze publiczne nie można uznać za wynagrodzenie za usługę i nałożyć na podmioty gospodarcze. Chcąc jednak współpracować, Belgia postanawia odpowiedzieć na pytania Komisji, przyjmując rozumowanie wyrażone w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego.

(58) Jeżeli chodzi o część finansowania wspólnotowego, Belgia potwierdziła, że włączyła je do danych liczbowych przekazanych wcześniej.

(59) Wskazała następnie, że jeżeli chodzi o finansowanie w okresie od dnia 30 czerwca 2004 r. do 31 grudnia 2005 r., dokonywała go AFSCA ze źródeł finansowania, którymi dysponowała i które przejęła od dawnych podmiotów, z których się wywodzi. W omawianym okresie nie było opłat parafiskalnych.

(60) Komisja postawiła pytania dotyczące powiązania kwoty 15 237 646 EUR z kwotą 67 156 527,65 EUR wspomnianą w uwagach Belgii (zob. motyw 55). Belgia odpowiedziała, że kwota 15 237 646 EUR zawiera się w całości w kwocie 67 156 527,65 EUR. Władze belgijskie wskazały ponadto, że chcą przeprowadzić obliczenia w celu sprawdzenia dokładności wspomnianej kwoty.

(61) Jeżeli chodzi o rekompensaty, Belgia wskazała, że pokrywają je rolnicy i nie mogą one stanowić pomocy państwa. Belgia odnosi się w tym względzie do decyzji N 9/05 i N 10/05, w której wskazano, że jedynie kwota 33,38 EUR z całkowitej ceny wynoszącej 44,08 EUR stanowi pomoc państwa. Kwota 10,70 EUR nie stanowi pomocy i w rezultacie nie odjęto jej od ceny testu podczas oceny zgodności z maksymalną intensywnością wynoszącą 40 EUR na test.

(62) Na wszelki wypadek Belgia wskazała, że jedyną różnicę w stosunku do systemu zatwierdzonego przez Komisję w decyzji N 9/05 i N 10/05 stanowi indeksacja kwoty rekompensaty, która wzrosła z 10,70 EUR do 11,07 EUR.

(63) W piśmie z dnia 1 grudnia 2009 r. Belgia wniosła poprawki do przedstawionych wcześniej danych liczbowych dotyczących liczby wykonanych testów. Wskazała, że dane liczbowe zastępują dane przekazane wcześniej w pismach poprzedzających decyzję o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego i następujących po niej.

(64) Zmiany te oparto na fakcie, że wcześniej uwzględniono błędną liczbę próbek. Pierwsze obliczenia oparto bowiem na teoretycznej liczbie 3 próbek na godzinę, podczas gdy w rzeczywistości w terenie pobierano 12 próbek na godzinę. Zwiększenie liczby testów na godzinę poskutkowało niższym kosztem w przypadku każdego pobrania próbki, co ma również skutki na poziomie całkowitego kosztu przypadającego na test, z uwagi na fakt, że koszt testów składa się częściowo z kosztu godzinowego, który zmniejszył się ze względu na większą liczbę próbek pobieranych w ciągu godziny. Ponadto obniżono całkowitą liczbę zwierząt poddanych ubojowi w latach 2003–2004 w stosunku do danych liczbowych podanych wcześniej. Dane liczbowe wspomniane w piśmie Belgii z dnia 1 grudnia 2009 r. są danymi odnoszącymi się do bydła poddanego ubojowi z przeznaczeniem do spożycia przez ludzi, zgłoszonymi Komisji za lata 2003 i 2004. (w EUR) 2003 Koszty laboratoriów Stawka godzinowa lekarzy weterynarii Koszt pobrania próbki Koszt zestawu testowego Całkowity koszt Interwencja > 40 EUR/test styczeń 52,06 32,02 2,67 0,69 55,42 15,42 luty 52,06 32,02 2,67 0,69 55,42 15,42 marzec 52,06 32,02 2,67 0,69 55,42 15,42 kwiecień 52,06 32,02 2,67 0,69 55,42 15,42 maj 52,06 32,02 2,67 0,69 55,42 15,42 czerwiec 52,06 32,02 2,67 0,69 55,42 15,42 lipiec 52,06 32,02 2,67 0,69 55,42 15,42 sierpień 52,06 32,02 2,67 0,69 55,42 15,42 wrzesień 52,06 32,02 2,67 0,69 55,42 15,42 październik 52,06 32,02 2,67 0,69 55,42 15,42 listopad 52,06 32,02 2,67 0,69 55,42 15,42 grudzień 52,06 32,02 2,67 0,69 55,42 15,42 (w EUR) 2004 Koszty laboratoriów Stawka godzinowa lekarzy weterynarii Koszt pobrania próbki Koszt zestawu testowego Całkowity koszt Interwencja > 40 EUR/test 1–15 stycznia 52,06 32,02 2,67 0,69 55,42 15,42 16–31 stycznia 42 32,02 2,67 0,69 45,36 5,36 luty 42 32,02 2,67 0,69 45,36 5,36 marzec 42 32,02 2,67 0,69 45,36 5,36 kwiecień 42 32,02 2,67 0,69 45,36 5,36 maj 42 32,02 2,67 0,69 45,36 5,36 czerwiec 42 32,02 2,67 0,69 45,36 5,36 lipiec 31,90 32,02 2,67 0,69 35,26 –4,74 sierpień 31,90 32,02 2,67 0,69 35,26 –4,74 wrzesień 31,90 32,02 2,67 0,69 35,26 –4,74 październik 31,90 32,02 2,67 0,69 35,26 –4,74 listopad 31,90 32,02 2,67 0,69 35,26 –4,74 grudzień 31,90 32,02 2,67 0,69 35,26 –4,74

(65) Na podstawie tabeli zawartej w motywie 64 Belgia stwierdza, że od dnia 1 lipca 2004 r. całkowity koszt w przypadku testów na obecność BSE wynosi poniżej 40 EUR.

(66) Na tej podstawie władze belgijskie przekazały również korektę tabeli przekazanej przed wszczęciem formalnego postępowania wyjaśniającego i uwzględnionej w motywie 25 decyzji o wszczęciu postępowania. Ostatnie dane liczbowe przedstawiają rzeczywiste dane, a nie jak poprzednio dane szacunkowe. Z omawianych informacji wynika, że całkowita zaliczkowana kwota wynosiła nie 15 237 789,90 EUR, jak oszacowano wcześniej, lecz 661 981 074 EUR. Okres Cena testu (EUR) Liczba testów Łącznie (EUR) 1.1.2003 15.1.2004 Pośrednia pomoc państwa 40,00 373 550 14 942 015,90 Koszt testu > 40 EUR 31,08 373 550 5 759 524,54 Łącznie 71,08 373 550 20 701 540,44 16.1.2004 30.6.2004 Pośrednia pomoc państwa 40,00 160 551 6 422 043,10 Opłata 22,02 160 551 860 286,19 Łącznie 62,02 160 551 7 282 329,29 1.1.2003 30.6.2004 Łączny zaliczkowany budżet przekraczający maksymalną kwotę 40 EUR 6 619 810,74

(67) Belgia wskazuje również, że jeżeli dochodzenie belgijskich organów ds. konkurencji wykaże, że ceny przeprowadzonych przez laboratoria testów na obecność BSE zwiększono z powodu ewentualnego niezgodnego z prawem porozumienia pomiędzy laboratoriami, zobowiązuje się do odzyskania nadwyżki zapłaconej ceny, w razie konieczności przez wszczęcie postępowania sądowego przed właściwymi sądami.

(68) W piśmie z dnia 6 kwietnia 2011 r. władze belgijskie potwierdziły ponownie, że rekompensata w wysokości 10,70 EUR dotyczyła jedynie płatności za testy na obecność BSE dokonanych przez beneficjenta, który korzysta z nich rzeczywiście w danym momencie i nie służy zwrotowi płatności zaliczkowych z tytułu wcześniejszych testów na obecność BSE.

(69) W tym samym piśmie z dnia 6 kwietnia 2011 r. władze belgijskie wskazały, że całkowita kwota zaliczkowana przez BIRB wynosi 67 156 527,65 EUR. AFSCA zwróciła częściowo wspomnianą sumę w następujący sposób: Zwrócone przez AFSCA: 2005 4 477 102 EUR 2006 4 477 102 EUR 2007 Brak zwrotu (wnioskowano o przedłużenie terminu, które otrzymano po uiszczeniu odsetek) 2008 194 901 EUR (odsetki od odroczonego zwrotu) Od 2008 r. Brak zwrotu BIRB – ustawa programowa z dnia 22.12.2008 r. Do zwrotu pozostało 58 202 323 EUR

(70) Belgia wskazała, że rząd postanowił zawiesić zwrot płatności zaliczkowych dla BIRB i że w związku z tym odzyskane kwoty zostaną uwzględnione w dodatnim wyniku AFSCA. Wynik ten należy uznać za zwrot kosztu testów na obecność BSE.

(71) Jeżeli chodzi o pokrycie kosztu testów na obecność BSE przez producenta, Belgia potwierdziła ponownie, że nie istnieje specjalny system zobowiązujący rzeźnie do fakturowania producentowi kwoty rekompensaty za test na obecność BSE, ale że odbywa się to w sposób samorzutny. Belgia przedstawiła kilka przykładów faktur, z których jasno wynika, że kwotę rekompensaty umieszcza się na fakturach jako oddzielną pozycję. Chodzi o dowód zakupu przez producenta z rzeźni, gdy kwotę rekompensaty odejmuje się od całkowitej kwoty, którą rzeźnia płaci producentowi za zakup zwierzęcia. Belgia wskazuje, że chodzi o dowód na to, że producent jest ostatnią osobą zobowiązana do zapłaty AFSCA za test na obecność BSE.

(72) W ostatnim piśmie z dnia 25 maja 2011 r. władze belgijskie wskazały, że kwoty pomocy mogłyby być przedmiotem łącznego stosowania pomocy w ramach zasady de minimis zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1860/2004 z dnia 6 października 2004 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis dla sektora rolnego i sektora rybołówstwa (25) i 40 EUR pomocy zgodnej z rynkiem wewnętrznym na test w okresie, w którym miało zastosowanie rozporządzenie.

4. UWAGI OSÓB TRZECICH

(73) W ramach niniejszego postępowania Komisja nie otrzymała żadnych uwag ze strony zainteresowanych osób trzecich.

5. OCENA

5.1. Ocena istnienia pomocy

(74) Na wstępie Belgia wskazała w swoich uwagach dotyczących decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, iż uważa, że państwa członkowskie finansują koszt testów na obecność BSE z uwagi na ich obowiązkowy charakter i że ustawodawstwo wspólnotowe nie wymaga ponoszenia kosztu kontroli przez przedsiębiorstwa. Wytyczne w sprawie rolnictwa na lata 2007–2013 i praktyka Komisji wskazują jednak wyraźnie, że różne poziomy kosztów testów mogą powodować zakłócenia konkurencji i że większość państw przyznaje pomoc w celu pokrycia ceny omawianych testów, skąd konieczność uregulowania jej intensywności, aby ograniczyć zakłócenia konkurencji spowodowane przez taką pomoc. W szczególności w wytycznych TSE wspomniano wyraźnie, że pomoc przyznawana przez państwa wiąże się z ryzykiem zakłócenia konkurencji. Na przykład w pkt 24 wytycznych TSE wspomniano, że „od dnia 1 stycznia 2003 r. w przypadku obowiązkowych badań w kierunku BSE bydła rzeźnego z przeznaczeniem na konsumpcję, całkowite wsparcie bezpośrednie i pośrednie, obejmujące płatności Wspólnoty, nie może przekraczać 40 EUR za badanie. Obowiązek przeprowadzenia badania może opierać się na prawodawstwie wspólnotowym lub krajowym”. Wytyczne przedstawiono państwom członkowskim, które poproszono o przyjęcie właściwych środków i o dostosowanie ich systemów do tych wytycznych. Podobnie, jeżeli chodzi o wytyczne w sprawie rolnictwa na lata 2007–2013, uznanie środka za pomoc państwa w odniesieniu do testów na obecność BSE przedstawiono w pkt 132 lit. f) i następnych. Ponadto należy podkreślić, że władze belgijskie nie odwoływały się od decyzji N 9/05 i N 10/05, w której część finansowania testów na obecność BSE uznano za pomoc, co oznacza w dorozumiany sposób, że władze belgijskie przyjęły uznanie pomocy na finansowanie testów na obecność BSE za pomoc państwa.

(75) Ze wspomnianych elementów można wywnioskować, że zakwestionowanie przez Belgię uznania pomocy na finansowanie testów na obecność BSE za pomoc państwa z uwagi na obowiązkowy charakter wspomnianych testów nie znajduje żadnych podstaw w mających zastosowanie i stosowanych od wielu lat przepisach.

(76) W rezultacie Komisja bada przedmiotowe środki pod kątem art. 107 TFUE. Artykuł 107 ust. 1 TFUE przewiduje, że z zastrzeżeniem innych postanowień przewidzianych w Traktatach, wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

(77) Aby środek mieścił się w zakresie stosowania art. 107 ust. 1 TFUE, muszą być spełnione łącznie cztery następujące warunki: 1) działanie musi być finansowane przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych; 2) musi dotyczyć w sposób selektywny niektórych przedsiębiorstw lub sektorów produkcji; 3) musi powodować korzyść ekonomiczną dla przedsiębiorstw będących beneficjentami tego działania; 4) musi wpływać na wymianę handlową wewnątrz Unii i zakłócać lub grozić zakłóceniem konkurencji.

(78) W kolejnych motywach wspomniane cztery kryteria zastosowano do środków, które uznano za mogące stanowić pomoc państwa.

(79) Jak wskazano w motywie 55, w celu sfinansowania kosztów testów na obecność BSE zastosowano kilka systemów finansowania. W ramach badania kryterium występowania zasobów państwowych, w niniejszej decyzji rozróżniono różne sposoby finansowania testów na obecność BSE.

5.1.1. Występowanie zasobów państwowych

5.1.1.1. Od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2001 r.

(80) W okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2001 r. koszt testów na obecność BSE w całości pokrywał Skarb Państwa. Nie ulega wątpliwości, że w tym przypadku chodzi o finansowanie przy użyciu zasobów państwowych.

5.1.1.2. Od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 30 czerwca 2004 r.

(81) W następnym okresie, tj. od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 30 czerwca 2004 r. koszty testów pokrywano płatnościami zaliczkowymi ze środków BIRB w oczekiwaniu na opracowanie rozwiązania strukturalnego w zakresie finansowania testów. BIRB jest publiczną instytucją federalną powstałą w wyniku przekształcenia dawnego belgijskiego urzędu ds. gospodarki i rolnictwa (Office Belge de l’Économie et de l’Agriculture, OBEA) i działu ds. rolnictwa dawnego centralnego urzędu ds. kontyngentów i licencji (Office Central des Contingents et Licences, OCCL). Jest to jednostka parapaństwowa kategorii B, działająca pod nadzorem ministra rolnictwa i klas średnich. BIRB jest akredytowaną agencją płatniczą w ramach wspólnej polityki rolnej, finansowaną ze środków EFOGR (26). Ponadto BIRB może odpowiadać za realizację zadań wynikających z polityki rolnej rządu federalnego lub rządów regionalnych. Aby BIRB miał możliwość zrównoważenia swojego budżetu administracyjnego, otrzymuje dotację rządową przewidzianą w budżecie organu nadzorującego na poziomie federalnym (Service public fédéral Économie; federalnego urzędu ds. gospodarki) oraz posiada pewne zasoby własne (dochody z pewnych ograniczonych rekompensat i lokat). Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, finansowanie ze środków BIRB jest równoznaczne z finansowaniem przy użyciu zasobów państwowych.

5.1.1.3. Od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 30 listopada 2004 r.

(82) Od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 30 listopada 2004 r. koszty testów pokrywano płatnościami zaliczkowymi ze środków AFSCA. Z obowiązujących w tym czasie przepisów (tj. głównie ustawy z dnia 4 lutego 2000 r. dotyczącej utworzenia AFSCA (27)) wynika, że działalność AFSCA była finansowana w szczególności z dochodów różnych, takich jak dochody z podatków, opłaty i rekompensaty, administracyjne kary pieniężne, dochody okazjonalne, darowizny, spadki itp. (28). AFSCA jest instytucją publiczną posiadającą osobowość prawną i należącą do kategorii A, określoną w ustawie z dnia 16 marca 1954 r. w sprawie kontroli niektórych instytucji użyteczności publicznej (29). W związku z tym z powyższych ustaleń wynika, że środki finansowe przyznawane przez AFSCA są zasobami państwowymi oraz że o ich przyznaniu decyduje organ publiczny, ponieważ organem zwierzchnim AFSCA jest minister właściwy ds. zdrowia publicznego.

5.1.1.4. Od dnia 1 grudnia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r.

(83) Jeżeli chodzi o okres od dnia 1 grudnia 2004 r. (daty wejścia w życie dekretu królewskiego z dnia 15 października 2004 r.) do dnia 31 grudnia 2005 r. (daty wejścia w życie dekretów królewskich z dnia 10 listopada 2005 r.), testy na obecność BSE finansowano z rekompensaty w wysokości 10,70 EUR za sztukę bydła poddaną testowi oraz ze środków przyznanych przez AFSCA, pochodzących z rezerw tej instytucji i z zaliczki zwrotnej udostępnianej jej przez Skarb Państwa.

(84) Fundusze własne AFSCA, z których częściowo finansuje się testy na obecność BSE, stanowią zasoby państwowe (zob. motyw 82).

(85) Jeżeli chodzi o kwestię, czy rekompensaty stanowią zasoby państwowe, może tak być w przypadkach, w których okazuje się, że rekompensaty nie pokrywają wszystkich faktycznych kosztów świadczonych usług, za które mają stanowić zapłatę. Jeżeli nie zachodzi równoważność między kosztem świadczonej usługi a wysokością rekompensaty, nadwyżka jest zasobem państwowym, którym może dysponować instytucja państwowa otrzymująca rekompensatę. W związku z tym ważne jest, aby sprawdzić, czy rekompensaty płacone na rzecz AFSCA za przeprowadzenie testów na obecność BSE są płatnościami za usługi faktycznie wykonane przez AFSCA na rzecz przedsiębiorstw oraz czy ich wysokość ustalono na podstawie cen rynkowych (zob. motyw 54 decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego). Kwestię tę omówiono poniżej, analizując pojęcie korzyści.

5.1.1.5. Od dnia 1 stycznia 2006 r.

(86) Jeżeli chodzi o okres po wejściu w życie dekretów królewskich z dnia 10 listopada 2005 r., tj. okres rozpoczynający się dnia 1 stycznia 2006 r., należy zbadać, czy rekompensaty i składki ustalone na mocy tych dekretów królewskich stanowią zasoby państwowe. Kwestię tę zbadano już w decyzji N 9/05 i N 10/05. W motywie 44 tej decyzji w sposób ogólny wskazano, że składki są zasobami państwowymi oraz że rekompensaty mogą być zasobami państwowymi w przypadkach, w których okazuje się, że rekompensaty te nie pokrywają wszystkich faktycznych kosztów usług, za które mają stanowić zapłatę. Jeżeli chodzi o testy na obecność BSE, były one sfinansowane częściowo z rekompensat i częściowo ze składek. W decyzji N 9/05 i N 10/05 stwierdzono, że finansowanie części kosztów testów na obecność BSE poprzez rekompensaty nie stanowi pomocy państwa oraz że finansowanie poprzez składki stanowi pomoc państwa zgodną z rynkiem wewnętrznym. Jak wskazano w motywie 34 decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, pomoc zatwierdzona decyzją Komisji nie jest przedmiotem niniejszej decyzji i nie będzie ponownie badana.

(87) W świetle informacji przedstawionych przez Belgię po wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego okazało się jednak, że dochody ze składek częściowo wykorzystano w latach 2005 i 2006 na zwrot płatności zaliczkowych z tytułu testów na obecność BSE o wartości przekraczającej 40 EUR w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 1 grudnia 2004 r. Nie wspomniano o tym jednak w decyzji N 9/05 i N 10/05. W związku z tym część składek wykorzystano na sfinansowanie testów na obecność BSE wykonanych w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 1 grudnia 2004 r. w celu odzyskania od rolników w sposób nieindywidualny płatności zaliczkowych z tytułu kosztów obowiązkowych testów na obecność BSE o wartości powyżej 40 EUR.

(88) Przeznaczenie części dochodów ze składek na zwrot płatności zaliczkowych z tytułu testów w żaden sposób nie zmienia ich kwalifikacji jako zasobów państwowych, której dokonano w decyzji N 9/05 i N 10/05.

5.1.2. Selektywna korzyść dla przedsiębiorstwa

(89) Analizując fakt przyznania korzyści, należy dokonać rozróżnienia między środkami finansowanymi przy użyciu zasobów państwowych, w tym dochodów ze składek, a środkami finansowanymi przy użyciu rekompensat.

(90) Jeżeli chodzi o środki finansowane przy użyciu zasobów państwowych, w tym dochodów ze składek, Komisja w sposób stały wyrażała opinię (30), że jeżeli państwo pokrywa koszty obowiązkowych kontroli w zakresie produkcji i wprowadzania produktów do obrotu, należy to uznać za selektywną korzyść na rzecz przedsiębiorstw (31). Państwo zmniejszyło bowiem obciążenie, które w normalnych warunkach jest uwzględnione w budżecie przedsiębiorstwa. Z powyższego można wywnioskować, że rolnicy, rzeźnie i inne podmioty zajmujące się przetwarzaniem, transportem, sprzedażą lub wprowadzaniem do obrotu produktów pochodzących od bydła podlegających obowiązkowym testom na obecność BSE zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie w przedmiotowym okresie prowadzą działalność gospodarczą i otrzymały pomoc państwa polegającą na finansowaniu przez państwo testów na obecność BSE od dnia 1 stycznia 2001 r.

(91) Argumentów podniesionych przez Belgię (zob. motyw 37 i następne), zgodnie z którymi finansowanie testów na obecność BSE jest obowiązkowe w celu zapewnienia ochrony zdrowia publicznego i zgodnie z którymi do państwa członkowskiego należy decyzja w sprawie normalnego systemu finansowania testów na obecność BSE, nie można przyjąć z powodów przedstawionych w motywie 74. W szczególności w kontekście oceny selektywności Belgia stwierdziła, że o selektywności można mówić wyłącznie o tyle, o ile niektóre sektory lub przedsiębiorstwa traktuje się w sposób uprzywilejowany w porównaniu z traktowaniem wynikającym z normalnego systemu. Według Belgii fakt, że między poszczególnymi państwami członkowskimi występują różnice, jeżeli chodzi o finansowanie testów na obecność BSE, oraz że może to doprowadzić do zakłócenia konkurencji, nie jest związany z pomocą państwa, lecz z harmonizacją ustawodawstw.

(92) Takiego argumentu nie można jednak przyjąć. Jak wskazano w decyzji N 9/05 i N 10/05, kryterium selektywności jest spełnione, jeżeli korzyść przyznaje się niektórym przedsiębiorstwom lub danemu sektorowi gospodarczemu. W przedmiotowym przypadku na poziomie krajowym finansowanie przez państwo testów na obecność BSE stanowi korzyść dla jednego, konkretnego sektora, tj. sektora hodowli zwierząt podlegających testom na obecność BSE. Na poziomie wspólnotowym przyznanie przedsiębiorstwom belgijskim środków na sfinansowanie testów na obecność BSE przez państwo lub przyznanie im środków pochodzących z zasobów państwowych oznacza przyznanie tym przedsiębiorstwom korzyści w stosunku do ich konkurentów zagranicznych, w przypadku których koszty obowiązkowych testów na obecność BSE nie są pokrywane przez państwo ani przy użyciu zasobów państwowych. We wstępie do wytycznych w sprawie TSE (pkt 8 i 9) wyraźnie wskazano, że trwająca harmonizacja, w ramach której kosztami obciąża się przedsiębiorstwa działające w tym sektorze, jest procesem powolnym oraz że Komisja podjęła w związku z tym decyzję o wyjaśnieniu i zmianie swojej polityki w zakresie pomocy państwa, jeżeli chodzi o koszty związane z testami na obecność BSE. W pkt 24 wytycznych w sprawie TSE wskazano natomiast, że obowiązek przeprowadzenia badań może wynikać z prawodawstwa wspólnotowego lub krajowego. W punkcie tym wyraźnie wskazano, że nie jest prowadzona harmonizacja na poziomie wspólnotowym, jeżeli chodzi o obowiązek wykonywania testów; w związku z tym selektywna pomoc przynosząca korzyść przedsiębiorstwom danego państwa członkowskiego mogłaby wynikać również z tego faktu. Podsumowując, środki finansowane przy użyciu zasobów państwowych, w tym dochodów ze składek, przynoszą selektywną korzyść rolnikom, rzeźniom i innym podmiotom zajmującym się przetwarzaniem, transportem, sprzedażą lub wprowadzaniem do obrotu produktów pochodzących od bydła i podlegających obowiązkowym badaniom na obecność BSE zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami, ponieważ wiążą się z obniżeniem kosztów ponoszonych przez tych beneficjentów. Korzyści tych nie przyznaje się w formie płatności bezpośrednich, ale poprzez pokrycie kosztów testów na obecność BSE przez organy publiczne, które dokonują bezpośrednich płatności z tytułu testów na rzecz laboratoriów wykonujących testy na zlecenie rzeźni i uwzględniających koszty testów w fakturach wystawianych dla AFSCA.

(93) Jeżeli chodzi o środki pomocy finansowane przy użyciu rekompensat, należy sprawdzić, czy poprzez te rekompensaty przyznaje się korzyść. Jak wskazano w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego (w motywach 61 i 62), o przyznaniu korzyści można mówić wyłącznie w przypadkach, w których wartość tych rekompensat jest niższa niż faktyczne koszty usług wykonanych przez AFSCA na rzecz podmiotów gospodarczych. Ważne jest również, aby sprawdzić, czy opłaty są płatnościami za usługi faktycznie wykonane przez AFSCA na rzecz przedsiębiorstw. Konkretniej rzecz ujmując, kwestia dotyczy tego, czy korzyść przyznano rzeźniom i producentom, którzy uiścili rekompensatę w wysokości 10,70 EUR za sztukę bydła poddaną testowi w okresie od dnia 1 grudnia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r., oraz czy podmioty te faktycznie skorzystały z usług świadczonych przez AFSCA.

(94) W odpowiedzi na decyzję o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego władze belgijskie wskazały, że rekompensata w wysokości 10,70 EUR za sztukę bydła poddaną testowi stanowiła wyłączne źródło finansowania AFSCA, jeżeli chodzi o pokrycie kosztów testów na obecność BSE, z wyjątkiem rezerw własnych AFSCA i zaliczek zwrotnych ze strony Skarbu Państwa. Płatności rekompensaty dokonują rzeźnie. Władze belgijskie wspomniały, że na rzeźniach nie spoczywał żaden prawny obowiązek dotyczący uwzględniania kwoty rekompensat w fakturach wystawianych klientom, ale zgodnie ze stosowaną praktyką rzeźnie fakturowały je producentom jako oddzielną pozycję. Zostało to udowodnione przez Belgię za pomocą przykładowych faktur, z których w jasny sposób wynika, że rzeźnie fakturują kwoty rekompensat producentom jako oddzielną pozycję. Belgia uważa, że nie ma potrzeby ustanawiania formalnych regulacji dotyczących sposobu przenoszenia rekompensaty przez rzeźnie na producentów lub innych potencjalnych usługobiorców, biorąc pod uwagę, że koszt ten uwzględnia się w fakturach dla producentów w podobny sposób, w jaki uwzględnia się inne koszty związane z ubojem i fakturowane producentom.

(95) W związku z tym z powyższych ustaleń można wywnioskować, że wątpliwość wyrażona w motywie 44 decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, w którym wskazano, że opłata w przypadku rzeźni była znacznie wyższa niż opłata w przypadku innych usługobiorców, została wyjaśniona w informacjach przedstawionych przez Belgię, dotyczących uwzględniania kwot tej rekompensaty w fakturach wystawianych producentom.

(96) Jeżeli chodzi o kwestię, czy ceny testów na obecność BSE są cenami rynkowymi, Belgia wskazała Komisji po pierwsze, że od lipca 2005 r. ceny proponowane przez AFSCA wynoszą poniżej 40 EUR, podczas gdy w wytycznych w sprawie rolnictwa na lata 2007–2013 wskazuje się kwotę 40 EUR jako najniższą cenę dostępną wówczas we Wspólnocie. Fakt ten wskazuje, że ceny są zgodne z cenami stosowanymi gdzie indziej w Europie w omawianym okresie. Po drugie, w odpowiedzi na decyzję o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego Belgia stwierdziła, że przedmiotowa sytuacja jest identyczna jak sytuacja zbadana w decyzji N 9/05 i N 10/05, w której stwierdzono, że usługodawców wyznaczano w drodze niedyskryminacyjnych procedur otwartych (zob. motyw 82 decyzji N 9/05 i N 10/05). Po trzecie, Komisja odnotowuje zobowiązanie Belgii do podjęcia wszelkich dostępnych środków prawnych w celu odzyskania środków wypłaconych jako nadwyżka w stosunku do cen testów w przypadkach, w których dochodzenie belgijskiego organu ds. konkurencji wykazałoby, że doszło do niezgodnego z prawem porozumienia między laboratoriami, skutkującego podniesieniem cen testów. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, Komisja stwierdza, że rekompensat nie można uznać za zasoby państwowe, ponieważ rekompensaty płacone na rzecz AFSCA z tytułu testów na obecność BSE są płatnościami za usługi faktycznie wykonane przez AFSCA na rzecz przedsiębiorstw i zostały ustalone na podstawie cen rynkowych.

(97) Można stwierdzić, zgodnie z decyzją N 9/05 i N 10/05, że rzeźnie ani producenci nie otrzymali dzięki rekompensacie żadnej korzyści, biorąc pod uwagę, że rekompensata ta pokrywa płatność za usługę, z której skorzystała osoba zobowiązana do uiszczenia rekompensaty, oraz że cenę testu ustalono na podstawie ceny rynkowej. W związku z tym można również uznać, że nie miało miejsca finansowanie przy użyciu zasobów państwowych, ponieważ cena testu jest zgodna z ceną rynkową.

5.1.3. Zakłócenie konkurencji oraz wpływ na wymianę handlową w Unii

(98) Jeżeli chodzi o inne warunki związane ze stosowaniem art. 107 ust. 1 TFUE, środek może wpływać na pozycję Belgii w przedmiotowym sektorze (32). Ponieważ przedsiębiorstwa belgijskie prowadzą działalność na wysoce konkurencyjnym rynku międzynarodowym, środek zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji (33) oraz wypływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

5.1.4. Wnioski dotyczące charakteru pomocy w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE

(99) Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, Komisja uważa, że finansowanie testów na obecność BSE poprzez składki oraz inne zasoby państwowe, jak wskazano powyżej, stanowi korzyść, która jest finansowana przy użyciu zasobów państwowych. Korzyść ta zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, w związku z czym może wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Korzyść przyznano rolnikom, rzeźniom i innym podmiotom prowadzącym działalność związaną z przetwarzaniem, transportem, sprzedażą lub wprowadzaniem do obrotu produktów pochodzących od bydła i podlegających obowiązkowemu badaniu na obecność BSE zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami. W związku z tym Komisja stwierdza, że przedmiotowe środki wchodzą w zakres art. 107 ust. 1 TFUE. Część testów na obecność BSE finansowanych z rekompensat nie stanowi natomiast pomocy, biorąc pod uwagę, że osoby zobowiązane do uiszczenia rekompensaty korzystają z usług świadczonych po cenie rynkowej.

5.2. Niezgodność pomocy z prawem

(100) Od dnia 1 stycznia 2001 r. władze belgijskie nie zgłosiły Komisji, w rozumieniu art. 108 ust. 3 TFUE, środków pomocy polegającej na finansowaniu testów na obecność BSE. Pomoc wchodząca w zakres rozporządzenia (WE) nr 1/2004 jest wyłączona z obowiązku zgłoszenia, pod warunkiem że spełnia ona warunki przewidziane w tym rozporządzeniu. W związku z tym w przypadku niespełnienia tych warunków jest to pomoc przyznana niezgodnie z prawem.

5.3. Finansowanie pomocy

(101) Jeżeli chodzi o pomoc państwa częściowo finansowaną poprzez opłatę parafiskalną, tj. składkę, Komisja musi zbadać działania finansowane w ramach pomocy oraz samo finansowanie pomocy. Ewentualna niezgodność finansowania pomocy państwa z rynkiem wewnętrznym powoduje bowiem niezgodność samej pomocy, nawet w przypadkach, w których pomoc przyznano zgodnie z mającymi zastosowanie regułami konkurencji.

(102) Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem postanowienia TFUE dotyczące pomocy państwa nie mają zastosowania do opłat parafiskalnych, chyba że dochody z tych opłat są źródłem finansowania środka pomocy, stanowiąc tym samym integralny składnik tego środka (34). Aby opłatę parafiskalną lub część opłaty parafiskalnej można było uznać za stanowiące integralny składnik środka pomocy, musi zachodzić nierozerwalny związek między opłatą a pomocą zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami krajowymi w tym rozumieniu, że dochód z opłaty przeznacza się z konieczności na finansowanie pomocy (35). Jeżeli taki związek zachodzi, dochód z opłaty bezpośrednio wpływa na wielkość pomocy (36) i tym samym na ocenę jej zgodności z rynkiem wewnętrznym (37).

(103) Należy więc zbadać, czy składka pobierana od dnia 1 lipca 2004 r. spełnia kryteria określone w motywie 102, oraz dokonać rozróżnienia w zależności od instrumentów prawnych mających zastosowanie w poszczególnych okresach. Finansowana pomoc jest przedmiotem wyłączenia, ale wyłączenie to nie dotyczy systemu finansowania pomocy, w związku z czym należy sprawdzić zgodność systemu finansowania z prawem w całym przedmiotowym okresie.

5.3.1. Od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r.

(104) W tym okresie pomoc jest finansowana poprzez płatności zaliczkowe z AFSCA oraz poprzez rekompensaty na mocy dekretu królewskiego z dnia 15 października 2004 r. (rekompensaty nie są jednak przedmiotem niniejszej sekcji, biorąc pod uwagę, że nie stanowią one pomocy – zob. motyw 97). Należy sprawdzić, czy system finansowania jest integralnym składnikiem środka pomocy. Z obowiązujących przepisów nie wynika, że zachodzi nierozerwalny związek między sposobem finansowania AFSCA a sposobem finansowania testów na obecność BSE ani że dochód z opłaty przeznacza się na finansowanie pomocy. Ustawa z dnia 4 lutego 2000 r. dotycząca utworzenia AFSCA przewiduje różne źródła finansowania AFSCA (zob. motyw 82). Ponadto nie można uznać, że dochód z opłaty parafiskalnej bezpośrednio wpływa na wielkość pomocy, biorąc pod uwagę, że testy są finansowane zarówno z rekompensat, jak i ze środków AFSCA w przypadku nadwyżek. W związku z tym kwoty pomocy przyznanej przez AFSCA różnią się w zależności od ceny testów, a nie od wysokości składek wniesionych na rzecz AFSCA. Podsumowując, nie zachodzi nierozerwalny związek między dochodami ze składek a zwrotem płatności zaliczkowych.

5.3.2. Od dnia 1 stycznia 2006 r.

(105) Od tej daty kwestię składek regulują przepisy dekretu królewskiego w sprawie składek na finansowanie AFSCA. W decyzji N 9/05 i N 10/05 zbadano system finansowania przy użyciu dochodów ze składek i stwierdzono, że zastosowana metoda pokrycia części kosztów związanych z testami na obecność BSE nie prowadzi do dyskryminacji produktów przywożonych lub wywożonych i nie narusza postanowień Traktatu (38). Jak wskazano w motywie 31, niniejsza decyzja nie dotyczy środków wcześniej zatwierdzonych. Biorąc jednak pod uwagę przekazaną przez Belgię informację, że część dochodów ze składek wykorzystywano począwszy od dnia 1 stycznia 2006 r. na zwrot wcześniejszych płatności zaliczkowych z tytułu testów na obecność BSE, Komisja ma podstawy do zbadania systemu finansowania w celu ustalenia, czy zwroty płatności zaliczkowych z tytułu testów na obecność BSE były finansowane ze składek.

(106) Belgia wskazała, że system finansowania pozostał niezmieniony, nie licząc wprowadzenia systemu indeksacji rekompensaty. Jedynym zmienionym elementem jest wykorzystanie dochodów ze składek w celu dokonania zwrotu płatności zaliczkowych z tytułu kosztów testów na obecność BSE w 2006 r.

(107) Na pytanie, czy finansowanie to stanowi integralny składnik środka pomocy, należy udzielić odpowiedzi przeczącej. Fakt przeznaczenia składek po 2006 r. na zwrot płatności zaliczkowych z tytułu testów nie wpłynął na wartość przyznanej pomocy. Ponadto władze belgijskie wskazały, że system odzyskiwania jest systemem solidarnym, w ramach którego każdy podmiot gospodarczy opłaca składkę na rzecz AFSCA, a część tej składki przeznacza się na odzyskanie poniesionych w przeszłości kosztów związanych z płatnościami zaliczkowymi z tytułu testów na obecność BSE. Wszystkie prowadzące działalność podmioty gospodarcze, które posiadały bydło w rozpatrywanym okresie, również wnoszą składki w ramach tego systemu, ale nie są jedynymi płatnikami. W związku z tym Komisja stwierdza, że finansowanie pomocy nie stanowi integralnego składnika przedmiotowego środka pomocy.

5.4. Ocena zgodności środków pomocy

(108) Jeżeli pomoc stanowi pomoc państwa wchodzącą w zakres art. 107 ust. 1 TFUE, należy zbadać, czy można ją uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym zgodnie z art. 107 ust. 2 i 3 TFUE.

(109) W świetle przedmiotowego środka zastosowanie może mieć jedynie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE, zgodnie z którym pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych może zostać uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem.

(110) Zgodnie z pkt 23.3 wytycznych Wspólnoty dotyczących pomocy państwa w sektorze rolnym (39) na lata 2000–2006 (zwanych dalej wytycznymi dotyczącymi sektora rolnego na lata 2000–2006) oraz z komunikatem Komisji w sprawie określania zasad dotyczących uznania pomocy państwa za przyznaną niezgodnie z prawem (40) każdą pomoc przyznaną niezgodnie z prawem w rozumieniu art. 1 lit. f) rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (41) należy oceniać zgodnie z przepisami i wytycznymi obowiązującymi w chwili przyznania pomocy. W 2002 r. Komisja przyjęła wytyczne w sprawie TSE. Wytyczne te miały zastosowanie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 31 grudnia 2006 r. (42). W pkt 44 wytycznych w sprawie TSE przewidziano, że oprócz przypadków dotyczących w szczególności testów na obecność BSE pomoc przyznana niezgodnie z prawem w rozumieniu art. 1 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 659/1999 będzie przedmiotem analizy zgodnie z przepisami i wytycznymi mającymi zastosowanie w chwili przyznania pomocy. Biorąc pod uwagę, że pomoc przyznano w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2005 r., wytyczne w sprawie TSE nie są wytycznymi mającymi zastosowanie do badania przedmiotowej pomocy.

(111) Zgodnie z pkt 194 lit. c) wytycznych dotyczących sektora rolnego na lata 2007–2013 od dnia 1 stycznia 2007 r. Komisja stosuje wytyczne w sprawie TSE wyłącznie w odniesieniu do pomocy przyznanej niezgodnie z prawem, określonej w pkt 43 i następnych wytycznych w sprawie TSE.

(112) Pod względem stosowania różnych przepisów prawnych można wyróżnić dwa okresy.

5.4.1. Okres od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2002 r.: stosowanie pkt 11.4 wytycznych dotyczących sektora rolnego na lata 2000–2006, do których odnosi się pkt 45 wytycznych w sprawie TSE

(113) Zgodnie z pkt 45 wytycznych w sprawie TSE w przypadku pomocy państwa przyznanej niezgodnie z prawem przed datą rozpoczęcia stosowania wytycznych w sprawie TSE (tj. dniem 1 stycznia 2003 r.) w celu pokrycia kosztów związanych z testami na obecność BSE Komisja ocenia zgodność takiej pomocy zgodnie z pkt 11.4 wytycznych dotyczących sektora rolniczego na lata 2000–2006 i z praktyką stosowaną od 2001 r., polegającą na zatwierdzaniu takiej pomocy mogącej osiągnąć poziom do 100 %.

(114) Zgodnie z pkt 11.4 wytycznych dotyczących sektora rolnego na lata 2000–2006, aby dany środek mógł zostać uznany za zgodny z rynkiem wewnętrznym: — środek musi być objęty odpowiednim programem w zakresie profilaktyki, kontroli lub zwalczania przedmiotowej choroby ustanowionym na poziomie wspólnotowym, krajowym lub regionalnym (pkt 11.4.2), — środek musi realizować cele związane z profilaktyką lub z wypłacaniem odszkodowań, lub z obydwoma aspektami łącznie (pkt 11.4.3), — środek musi być zgodny z celami oraz ze szczegółowymi przepisami wspólnotowego prawa weterynaryjnego i fitosanitarnego (pkt 11.4.4), — wartość pomocy nie może przekraczać 100 % dopuszczalnych kosztów (pkt 11.4.5). Jeżeli pomoc przyznaje się w ramach wspólnotowych, krajowych lub regionalnych systemów pomocy, Komisja wymaga przedstawienia dowodu, że nie występuje ryzyko nadmiernej rekompensaty z uwagi na ewentualne łączenie środków przewidzianych w ramach kilku systemów. Jeżeli pomoc wspólnotową zatwierdzono, należy wskazać datę przyjęcia i numer odpowiedniej decyzji Komisji.

(115) Jeżeli chodzi o trzy pierwsze warunki, już w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego stwierdzono, że zostały one spełnione (zob. motyw 80 wspomnianej decyzji o wszczęciu postępowania). Ponadto władze belgijskie potwierdziły to podejście w swoich uwagach dotyczących decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego. BSE jest chorobą zaraźliwą stanowiącą zagrożenie dla zdrowia ludzi. Jest to choroba zwierząt, która podlega obowiązkowi zgłoszenia jej ogniska pierwotnego bezpośrednio Komisji oraz innym państwom członkowskim (43). Celem środka pomocy jest zwalczanie BSE poprzez badanie zwierząt poddanych ubojowi oraz padłych zwierząt. Rekompensata kosztów poniesionych przez rolników powinna zagwarantować skuteczną realizację środków. Wszystkie środki podejmuje się zgodnie z przepisami prawa wspólnotowego lub zgodnie z zaleceniami zawartymi w tych przepisach (44).

(116) Jeżeli chodzi o czwarty warunek, zgodnie z informacjami przedstawionymi przez Belgię w ramach finansowania testów na obecność BSE pokryto w tym okresie koszty w wysokości od 111,81 do 63,45 EUR (zob. motyw 56). Koszty te były związane z wykonaniem analizy laboratoryjnej, z pobraniem próbek przez lekarza weterynarii oraz kosztem zestawu testowego. Komisja szacuje, że koszty te odpowiadają kosztom określonym w pkt 11.4.5 wytycznych dotyczących sektora rolnego na lata 2000–2006, wśród których wymieniono między innymi faktyczne koszty kontroli sanitarnych, testów i innych środków związanych z badaniami.

(117) Podsumowując, pomoc przyznana w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2002 r. jest zgodna z rynkiem wewnętrznym.

5.4.2. Okres od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 31 grudnia 2005 r.: zastosowanie pkt 21 i następnych wytycznych w sprawie TSE

(118) Zgodnie z pkt 23 wytycznych w sprawie TSE Komisja podjęła decyzję o utrzymaniu zezwolenia na pomoc pokrywającą do 100 % kosztów związanych z testami na obecność BSE spełniającą warunki określone w pkt 11.4 wytycznych dotyczących sektora rolnego na lata 2000–2006 (zob. motyw 114).

(119) Ponadto zgodnie z wytycznymi w sprawie TSE konieczne jest również spełnienie następujących warunków: — jeżeli chodzi o obowiązkowe badanie na obecność BSE u bydła poddanego ubojowi z przeznaczeniem do spożycia przez ludzi, od dnia 1 stycznia 2003 r. wartość pomocy, w tym płatności wspólnotowych, nie może przekraczać 40 EUR na jeden test (zob. pkt 24 wytycznych w sprawie TSE), — środki przyznane w ramach pomocy państwa na pokrycie kosztów związanych z testami na obecność BSE wypłaca się podmiotowi gospodarczemu w miejscu, w którym należy pobrać próbki w celu wykonania testu. Jeżeli pomoc wypłaca się laboratoriom, należy wykazać, że całą kwotę pomocy przekazano podmiotowi gospodarczemu (pkt 25 wytycznych w sprawie TSE).

(120) Jak wskazano w motywach 115 i 116, wszystkie cztery warunki zawarte w wytycznych dotyczących sektora rolnego na lata 2000–2006 są spełnione.

(121) Jeżeli chodzi o warunek związany z kwotą maksymalną wynoszącą 40 EUR na jeden test, Komisja zwraca uwagę, że w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r. kwotę tę przekroczono. Zgodnie z informacjami przedstawionymi przez Belgię, całkowita wartość kwoty stanowiącej przekroczenie wyniosła w tym okresie 6 619 810,74 EUR. Od dnia 1 lipca 2004 r. całkowity koszt testu wynosił poniżej 40 EUR (zob. motyw 64). Władze belgijskie wskazały, że kwoty te obejmowały płatności krajowe i wspólnotowe (zob. motyw 58).

(122) Jeżeli chodzi o warunek stanowiący, że pomoc należy wypłacić podmiotowi gospodarczemu w miejscu, w którym pobiera się próbki w celu wykonania testu, i że w przypadku wypłacania pomocy laboratoriom, należy wykazać, że całą kwotę pomocy państwa przekazano pomiotowi gospodarczemu (pkt 25 wytycznych w sprawie TSE), Komisja stwierdza, że jest on spełniony.

(123) Jak wskazano w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, władze belgijskie wskazały, że koszty poniesione z tytułu testów na obecność BSE pokryto poprzez wypłaty bezpośrednio na rzecz laboratoriów. Podmioty gospodarcze nie są zobowiązane do pokrycia żadnych kosztów laboratoryjnych związanych z testami na obecność BSE, którym poddano bydło. Ocena ta jest zgodna z postanowieniami dotyczącymi podobnego systemu zawartymi w motywie 95 decyzji N 9/05 i N 10/05. Jak wskazano wcześniej, jedynym kosztem przenoszonym na producentów jest koszt związany z rekompensatą (zob. motyw 93 i następne), ale ten element finansowania testu na obecność BSE nie stanowi pomocy. W związku z tym całą kwotę pomocy przekazuje się podmiotowi gospodarczemu.

5.4.3. Od dnia 1 stycznia 2006 r.

(124) Jeżeli chodzi o okres następujący po dniu 1 stycznia 2006 r., Komisja odwołuje się do decyzji N 9/05 i N 10/05, biorąc pod uwagę, że pomoc zatwierdzona we wspomnianej decyzji nie jest przedmiotem niniejszej decyzji.

5.4.4. Wniosek

(125) Podsumowując, pomoc przyznana na finansowanie testów na obecność BSE o wartości przekraczającej kwotę 40 EUR na jeden test w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r., którego całkowita wartość wynosi 6 619 810,74 EUR, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym.

5.5. Zwrot zaliczkowanych środków

(126) Jak wspomniano powyżej, testy finansowano przy użyciu zasobów państwowych powyżej maksymalnej kwoty 40 EUR na jeden test w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r.

(127) Belgia podjęła decyzję o zwrocie tej nadwyżki przy użyciu środków ze składek pobranych na finansowanie AFSCA od dnia 1 stycznia 2006 r., którą to spłatę rozłożono pierwotnie na okres 15 lat i której następnie zaniechano. Według władz belgijskich powodem zastosowania tego ogólnego podejścia jest fakt, że w praktyce trudno było uzyskać zwroty indywidualne w związku ze śmiercią lub zaprzestaniem działalności przez część przedsiębiorców.

(128) W późniejszym piśmie z dnia 6 kwietnia 2011 r. władze belgijskie wskazały, że w latach 2005–2006 AFSCA dokonała zwrotu przy użyciu swoich środków.

(129) Zaproponowany system odzyskiwania nie jest jednak zgodny z wymogami w zakresie odzyskiwania w przypadku pomocy przyznanej niezgodnie z prawem i niezgodnej z rynkiem wewnętrznym. Zgodnie z orzecznictwem odzyskiwanie ma na celu przywrócenie sytuacji, która panowała na rynku przed przyznaniem danej pomocy. Cel związany z przywróceniem sytuacji wcześniejszej jest osiągnięty, gdy beneficjent zwraca środki otrzymane w ramach pomocy przyznanej niezgodnie z prawem i niezgodnej z rynkiem wewnętrznym oraz w której beneficjent przestaje czerpać korzyść w porównaniu z jego konkurentami na rynku, w związku z czym zostaje przywrócona sytuacja sprzed przyznania pomocy (45). Odzyskiwana pomoc obejmuje odsetki naliczane zgodnie z odpowiednią stopą procentową określoną przez Komisję, należne od dnia przekazania beneficjentowi pomocy przyznanej niezgodnie z prawem do dnia faktycznego zwrotu pomocy (46). Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (47) odsetki należy naliczać narastająco, czego nie dokonano w przedmiotowym przypadku. Ponadto zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 państwo członkowskie musi podjąć wszelkie kroki w celu bezzwłocznego i skutecznego wykonania decyzji Komisji. Odzyskanie zaproponowane i częściowo przeprowadzone przez Belgię nie odpowiada wymogom wspomnianym powyżej i nie może zostać uznane za odzyskanie przewidziane w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 659/1999.

6. WNIOSKI

(130) Komisja stwierdza, że finansowanie testów na obecność BSE przy użyciu rekompensat nie stanowi pomocy.

(131) Komisja stwierdza, że finansowanie testów na obecność BSE przy użyciu zasobów państwowych stanowi pomoc na rzecz rolników, rzeźni i innych podmiotów prowadzących działalność związaną z przetwarzaniem, transportem, sprzedażą lub wprowadzaniem do obrotu produktów pochodzących od bydła i podlegających obowiązkowemu badaniu na obecność BSE zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami. Pomoc ta jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w okresach od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2002 r. i od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. Jest ona niezgodna z rynkiem wewnętrznym w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r. Niezgodność pomocy ma związek z nadwyżką w stosunku do kwoty 40 EUR za jeden test, którą Belgia oszacowała na łączną kwotę 6 619 810,74 EUR.

(132) Komisja stwierdza, że Belgia niezgodnie z prawem zastosowała pomoc na finansowanie testów na obecność BSE z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 30 czerwca 2004 r. Od dnia 1 stycznia 2003 r. pomoc była objęta rozporządzeniem w sprawie wyłączenia, jednak z uwagi na fakt, że nie spełniono warunków tego rozporządzenia, pomoc jest niezgodna z prawem.

(133) Kwota pomocy przyznanej niezgodnie z prawem i niezgodnej z rynkiem wewnętrznym stanowiąca przekroczenie kwoty 40 EUR na jeden test musi zostać zwrócona, z wyjątkiem pomocy przyznanej na konkretne projekty, które w chwili przyznania pomocy spełniały wszystkie warunki określone w mającym zastosowanie rozporządzeniu w sprawie pomocy de minimis,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Środki finansowane poprzez rekompensaty nie stanowią pomocy.

2. Finansowanie testów na obecność BSE przy użyciu zasobów państwowych stanowi pomoc zgodną z rynkiem wewnętrznym przyznaną na rzecz rolników, rzeźni i innych podmiotów prowadzących działalność związaną z przetwarzaniem, transportem, sprzedażą lub wprowadzaniem do obrotu produktów pochodzących od bydła i podlegających obowiązkowemu badaniu na obecność BSE w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2002 r. oraz w okresie od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r.

3. Finansowanie testów na obecność BSE przy użyciu zasobów państwowych w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r. stanowi pomoc zgodną z rynkiem wewnętrznym przyznaną na rzecz rolników, rzeźni i innych podmiotów prowadzących działalność związaną z przetwarzaniem, transportem, sprzedażą lub wprowadzaniem do obrotu produktów pochodzących od bydła i podlegających obowiązkowemu badaniu na obecność BSE w odniesieniu do kwot nieprzekraczających 40 EUR za jeden test. Kwoty stanowiące przekroczenie kwoty 40 EUR za jeden test stanowią pomoc niezgodną z rynkiem wewnętrznym i muszą zostać zwrócone, z wyjątkiem pomocy przyznanej na konkretne projekty, które w chwili przyznania pomocy spełniały wszystkie warunki określone w mającym zastosowanie rozporządzeniu w sprawie pomocy de minimis.

4. Belgia zastosowała pomoc na finansowanie testów na obecność BSE niezgodnie z prawem, z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 30 czerwca 2004 r.

Artykuł 2

1. Belgia podejmuje niezbędne środki w celu odzyskania od beneficjentów pomocy przyznanej niezgodnie z prawem i niezgodnej ze wspólnym rynkiem, o której mowa w art. 1 ust. 3 i 4.

2. Do kwot podlegających zwrotowi dolicza się odsetki za cały okres począwszy od dnia, w którym pomoc została przekazana do dyspozycji beneficjenta, do dnia jej faktycznego odzyskania.

3. Odsetki nalicza się narastająco zgodnie z przepisami rozdziału V rozporządzenia (WE) nr 794/2004.

4. Odzyskanie pomocy odbywa się w sposób bezzwłoczny zgodnie z procedurami określonymi w prawie krajowym, o ile pozwalają one na bezzwłoczne i skuteczne wykonanie niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Odzyskanie pomocy, o której mowa w art. 1 ust. 3 i 4, odbywa się w sposób bezzwłoczny i skuteczny.

Belgia zapewnia wykonanie niniejszej decyzji w terminie czterech miesięcy od daty jej notyfikacji.

Artykuł 4

1. W terminie dwóch miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji Belgia przekazuje Komisji następujące informacje:

a) listę beneficjentów, którzy otrzymali pomoc, o której mowa w art. 1 ust. 3 i 4, oraz łączną kwotę pomocy otrzymaną przez każdego z nich;

b) łączną kwotę (kwota główna i odsetki od zwracanej pomocy) do odzyskania od beneficjentów;

c) szczegółowy opis środków już podjętych lub planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji;

d) dokumenty potwierdzające, że beneficjentom nakazano zwrot pomocy.

2. Do momentu całkowitego odzyskania pomocy, o której mowa w art. 1 ust. 3 i 4, Belgia informuje Komisję o postępach poczynionych w wyniku zastosowania środków krajowych podjętych w celu wykonania niniejszej decyzji.

3. Po upływie okresu dwóch miesięcy, o którym mowa w ust. 1, na wniosek Komisji Belgia przedstawia sprawozdanie dotyczące środków już podjętych i planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji. Sprawozdanie to zawiera również szczegółowe informacje o kwocie pomocy oraz odsetkach już odzyskanych od beneficjentów.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja jest skierowana do Królestwa Belgii.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 lipca 2011 r. W imieniu Komisji Dacian CIOLOȘ Członek Komisji

(1) Ze skutkiem od dnia 1 grudnia 2009 r. art. 87 i 88 Traktatu WE stały się odpowiednio art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”). W obu przypadkach treść postanowień jest zasadniczo identyczna. Do celów niniejszej decyzji odniesienia do art. 107 i 108 TFUE należy rozumieć, tam gdzie to stosowne, jako odniesienia odpowiednio do art. 87 i 88 Traktatu WE.

(2) Dz.U. C 11 z 16.1.2009, s. 8.

(3) Zob. przypis 2.

(4) Przedstawione zostaną jedynie elementy istotne dla decyzji końcowej; pozostałe elementy zostaną przedstawione w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego.

(5) W sprawie obowiązkowych testów władze belgijskie odnoszą się do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiającego zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych gąbczastych encefalopatii (Dz.U. L 147 z 31.5.2001, s. 1).

(6) Pomoc państwa N 21/02 – Belgia – Pokrywanie kosztów obowiązkowych testów na obecność BSE.

(7) Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 999/2001 Belgia przeprowadza szybkie testy w kierunku BSE dla każdej sztuki bydła w wieku ponad 30 miesięcy skierowanej do uboju, a także każdej sztuki bydła w wieku ponad 24 miesięcy poddanej ubojowi z konieczności. Od dnia 1 lipca 2001 r. każde zwłoki bydła w wieku ponad 24 miesięcy są również poddawane testowi na obecność BSE.

(8) Dz.U. C 324 z 24.12.2002, s. 2.

(9) Moniteur belge (zwany dalej „MB”) z 8.11.2004, s. 75290.

(10) Zgodnie z wytycznymi TSE od dnia 1 stycznia 2003 r. całkowite wsparcie publiczne nie może przekraczać 40 EUR.

(11) Zob. tabela w motywie 25 decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego.

(12) Dz.U. L 1 z 3.1.2004, s. 1.

(13) Dz.U. C 105 z 30.4.2005, s. 3.

(14) MB z 21.11.2005, s. 49941.

(15) MB z 21.11.2005, s. 49918.

(16) Dz.U. L 147 z 31.5.2001, s. 1.

(17) Wyroki Trybunału z dnia 5 lutego 1976 r. w sprawie Bresciani przeciwko Amministrazione Italiana delle Finanze (87/75, Rec. 1976, s. 129) pkt 10 i z dnia 15 grudnia 1993 r. w sprawie Ligur Carni Srl e.a. przeciwko Unità Sanitaria Locale n. XV di Genova e.a. (sprawy połączone C-277-91, C-318/91 i C-319/91, Rec. 1993, s. I-06621) pkt 29–31.

(18) Wyrok Sądu z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie Government of Gibraltar i Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej przeciwko Komisji (T-211/04 i T-215/04, Zb.Orz. 2008, s. II-3745) pkt 143–146.

(19) Jako przykład Belgia przytacza rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt, którego art. 27 i załączniki IV i V zobowiązują państwa członkowskie do zorganizowania pobierania opłat w celu finansowania niektórych kontroli.

(20) Wyrok Trybunału z dnia 20 listopada 2003 r. w sprawie Ministère de l’Économie, des Finances et de l’Industrie przeciwko GEMO SA (C-126/01, Rec. 2003, s. I-13769).

(21) Wyroki Trybunału z dnia 11 marca 1992 r. w sprawie Compagnie commerciale de l’Ouest e.a. przeciwko Receveur principal des douanes de La Pallice Port (sprawy połączone C-78/90, C-79/90, C-80/90, C-81/90, C-82/90 i C-83/90, Rec. 1992, s. I-1847) pkt 35; z dnia 2 sierpnia 1993 r. w sprawie Celulose Beira Industrial SA przeciwko Fazenda Pública (C-266/91, Rec. 1993, s I-4337), pkt 21; z dnia 11 czerwca 1992 r. w sprawie Sanders Adour e;a. przeciwko Directeur des services fiscaux des Pyrenées-Atlantiques (sprawy połączone C-149/91 i C-150/91, Rec. 1992 s.I-3899), pkt 27 i z dnia 16 grudnia 1992 r. w sprawie Lornoy przeciwko État belge (C-17/91, Rec. 1992, s. I-6523), pkt 32.

(22) Dz.U. C 319 z 27.12.2006, s. 1.

(23) Wspomniane składki i rekompensaty zatwierdzono decyzją N 9/05 i N 10/05.

(24) Wspomniane koszty obejmują koszty laboratoriów, koszty lekarzy weterynarii, którzy wykonują analizy na rzecz organu publicznego i koszty zestawów do pobierania próbek.

(25) Dz.U. L 325 z 28.10.2004, s. 4.

(26) Źródło: www.birb.be.

(27) MB z 18.2.2000, s. 5053.

(28) Zob. art. 10 ustawy z dnia 4 lutego 2000 r.

(29) MB z 24.3.1954, s. 2210.

(30) Zob. w szczególności motyw 73 decyzji N 9/05 i N 10/2005, w której wskazano, że „Komisja zawsze uważała, iż fakt pokrycia przez państwo kosztów obowiązkowych kontroli mających bezpośredni związek z produkcją lub z wprowadzaniem produktu do obrotu stanowi selektywną korzyść dla tych przedsiębiorstw”.

(31) Zob. wytyczne w sprawie TSE, np. pkt 7 i 12.

(32) Udział Belgii w produkcji rolnej Unii w 2004 r. wynosił 2,1 % (źródło: L’agriculture dans l’UE-Informations statistiques et économiques 2005).

(33) Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości wzmocnienie pozycji konkurencyjnej przedsiębiorstwa w wyniku przyznania pomocy państwa zasadniczo wskazuje na zakłócenie konkurencji w stosunku do innych konkurujących z nim przedsiębiorstw, które nie korzystały z takiej pomocy (wyrok Trybunału z dnia 17 września 1980 r. w sprawie Philip Morris Holland BV/Komisja (C-730/79, Rec. 1980, s. 2671), pkt 11 i 12.

(34) Wyrok Trybunału z dnia 13 stycznia 2005 r. w sprawie Streekgewest Westelijk Noord-Brabant/Staatssecretaris van Financiën (C 174/02, Zb.Orz. 2005, s. I 85), pkt 25.

(35) Wyrok w sprawie Streekgewest, przywołany w przypisie 36, pkt 26; wyrok Trybunału z dnia 27 października 2005 r. w sprawie Nazairdis SAS e.a./Caisse nationale de l’organisation autonome d’assurance vieillesse des travailleurs non salariés des professions industrielles et commerciales (Organic) (sprawy połączone C-266/04–C-270/04, C-276/04 i C-321/04–C-325/04, Zb.Orz. 2005, s. I-9481), pkt 46–49.

(36) Wyroki Trybunału z dnia 15 czerwca 2006 r. w sprawie Air Liquide/Ville de Seraing et Province de Liège (sprawy połączone C-393/04 i C 41/05, Zb.Orz. 2006, s. I-5293), pkt 46, i w sprawie Streekgewest, przywołany w przypisie 36, pkt 28.

(37) Wyrok Trybunału z dnia 25 czerwca 1970 r. w sprawie Francja/Komisja, (47/69, Rec. 1970, s. 487), pkt 17, 20 i 21.

(38) Zob. motyw 100 i następne decyzji N 9/05 i N 10/05.

(39) Dz.U. C 28 z 1.2.2000, s. 2.

(40) Dz.U. C 119 z 22.5.2002, s. 22.

(41) Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1.

(42) Zob. pkt 194 lit. c) wytycznych dotyczących sektora rolnego na lata 2007–2013.

(43) Dyrektywa Rady 82/894/EWG z dnia 21 grudnia 1982 r. w sprawie zgłaszania chorób zwierząt we Wspólnocie (Dz.U. L 378 z 31.12.1982, s. 58).

(44) Zob. rozporządzenie (WE) nr 999/2001.

(45) Wyrok Trybunału z dnia 4 kwietnia 1995 r. w sprawie Komisja/Włochy (C-348/93, Rec. 1995, s. I-673), pkt 27.

(46) Artykuł 14 rozporządzenia (WE) nr 659/1999.

(47) Dz.U. L 140 z 30.4.2004, s. 1.