PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 345/1

ROZPORZĄDZENIA KOMISJI (WE) NR 1973/2004

z 29 października 2004 r.

ustanowienia szczegółowych zasad zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców

SPIS TREŚCI:

Rozdział 1 Zakres i postanowienia ogólne

Rozdział 2 Premia specjalna za jakość pszenicy durum

Rozdział 3 Premia za rośliny białkowe

Rozdział 4 Dopłata do ryżu w zależności od plonu

Rozdział 5 Dopłaty obszarowe za orzechy

Rozdział 6 Dopłaty do ziemniaków skrobiowych

Rozdział 7 Premia za udój i dopłaty dodatkowe

Rozdział 8 Dopłaty do roślin energetycznych

Sekcja 1 Definicje

Sekcja 2 Kontrakt

Sekcja 3 Modyfikacje i wypowiedzenie kontraktu

Sekcja 4 Plony reprezentatywne i dostarczone ilości

Sekcja 5 Warunki wypłacania dopłat

Sekcja 6 Kontrakt i obowiązki wnioskodawców i pierwszych przetwórców

Sekcja 7 Zabezpieczenia

Sekcja 8 Dokumenty towarzyszące sprzedaży w innym Państwie Członkowskim, odstąpieniu na rzecz bądź dostawie lub eksportowi do innego Państwa Członkowskiego

Sekcja 9 Kontrole

Sekcja 10 Wykluczenia z planu i oceny

Rozdział 9 pecjalne dopłaty regionalne do roślin uprawnych

Rozdział 10 Dopłaty do nasion

Rozdział 11 Dopłaty obszarowe do roślin uprawnych

Sekcja 1 Ogólne zasady kwalifikacji do dopłat obszarowych do roślin uprawnych

Sekcja 2 Specjalne warunki dotyczące niektórych roślin uprawnych

Sekcja 3 Areały bazowe, plony referencyjne i pułapy

Sekcja 4 Odłogowanie

Sekcja 5 Postanowienia końcowe

Rozdział 12 Premie za owce i kozy

Sekcja 1 Wypłaty bezpośrednie

Sekcja 2 Ograniczenia, rezerwy i odstąpienia

Sekcja 3 Wypłaty dodatkowe

Sekcja 4 Postanowienia ogólne

Rozdział 13 Wypłaty za wołowinę i cielęcinę

Sekcja 1 Premia specjalna (art. 123 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003)

Sekcja 2 Premia za ubój poza sezonem (art. 124 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003)

Sekcja 3 Premia za cielęta nieodstawione (art. 125 — 129 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003)

Sekcja 4 Postanowienia wspólne odnoszące się do premii specjalnej i do premii za cielęta nieodstawione

Sekcja 5 Premia ubojowa (art. 130 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003).

Sekcja 6 Dopłaty dodatkowe (art. 133 — 136 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003).

Sekcja 7 Postanowienia ogólne

Sekcja 8 Postanowienia przejściowe i końcowe

Rozdział 14 Program jednolitych dopłat obszarowych

Rozdział 15 Komplementarne krajowe dopłaty bezpośrednie

Rozdział 16 Wykorzystanie gruntów odłogowanych do produkcji surowców

Sekcja 1 Przedmiot i definicje

Sekcja 2 Kontrakt

Sekcja 3 Modyfikacja lub wypowiedzenie kontraktu

Sekcja 4 Plony reprezentatywne i dostarczone ilości

Sekcja 5 Warunki wypłacania dopłat

Sekcja 6 Kontrakt i obowiązki

Sekcja 7 Gwarancje

Sekcja 8 Dokumenty towarzyszące sprzedaży w innym Państwie Członkowskim, odstąpieniu na rzecz bądź dostawie lub wywozowi do innego Państwa Członkowskiego

Sekcja 9 Kontrole

Sekcja 10 Wykluczenia z planu i powiadomienia

Rozdział 17 Dopłaty obszarowe do upraw chmielu

Rozdział 18 Postanowienia końcowe

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szególności jego art. 41 akapit pierwszy,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 oraz (WE) nr 2529/2001 (1), w szczególności jego art. 110 i art. 145 lit. c), d), e) oraz f),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W tytułach IV i IVa rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wprowadzono określone systemy wsparcia dla rolników. Przepisy wykonawcze do niektórych z tych systemów zostały już wprowadzone w drodze następujących aktów: rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1686/72 z dnia 2 sierpnia 1972 r. w sprawie niektórych szczegółowych zasad pomocy w odniesieniu do materiału siewnego (2); rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1445/76 z dnia 22 czerwca 1976 r. określające różne odmiany Lolium perenne L. (3); rozporządzenie Komisji (WE) nr 1644/96 z dnia 30 lipca 1996 r. ustanawiające szczegółowe zasady przyznawania pomocy w odniesieniu do niektórych roślin strączkowych (4); rozporządzenie Komisji (WE) nr 609/1999 z dnia 19 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady przyznawania pomocy producentom chmielu (5); rozporządzenie Komisji (WE) nr 2316/1999 z dnia 22 października 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1251/1999 ustanawiającego system wsparcia dla producentów niektórych roślin uprawnych (6); rozporządzenie Komisji (WE) nr 2342/1999 z dnia 28 października 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1254/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny w odniesieniu do systemu premii (7); rozporządzenie Komisji (WE) nr 2461/1999 z dnia 19 listopada 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1251/1999 w odniesieniu do użytkowania gruntów odłogowanych do produkcji surowców (8); rozporządzenie Komisji (WE) nr 2550/2001 z dnia 21 grudnia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2529/2001 w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa baraniego i koziego w odniesieniu do systemu premii oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2419/2001 (9); rozporządzenie Komisji (WE) nr 2199/2003 z dnia 16 grudnia 2003 r. ustanawiające środki przejściowe dla stosowania w odniesieniu do 2004 r. rozporządzenia Rady (WE) nr 1259/1999 w zakresie systemu Jednolitej Płatności Obszarowej dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji (10); rozporządzenie Komisji (WE) nr 2237/2003 z dnia 23 grudnia 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady niektórych systemów wsparcia przewidzianych w tytule IV rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników (11). Mając na celu osiągnięcie przejrzystości prawodawstwa Wspólnoty, pożądane byłoby uchylenie tych aktów i zastąpienie ich jednolitym rozporządzeniem ustanawiającym zasady wdrażania wszystkich tych programów z mocą obowiązującą od 1 stycznia 2005 r.

(2) Mając na uwadze zapewnienie sprawnego zarządzania tymi programami, należy ograniczyć dopłaty obszarowe do pewnych obszarów i uszczegółowić odnośne warunki.

(3) Na Malcie istnieje znaczna liczba drobnych gospodarstw rolnych o powierzchni mniejszej niż 0,3 hektara. Aby uniknąć wykluczenia wielu rolników maltańskich z dopłat bezpośrednich, obliczanych na podstawie powierzchni gruntu, należy wprowadzić minimalny wymiar zastosowania na Malcie dopłat bezpośrednich zależnych od powierzchni równej 0,1 ha, zaś w latach 2005 i 2006 Malcie należy zezwolić na odstępstwo od art. 107 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

(4) Należy zapobiegać obsiewaniu gruntów tylko w celu zakwalifikowania takiego gruntu do dopłat obszarowych. Należy podać szczegółowo niektóre warunki odnoszące się do siewu i upraw roślin uprawnych, w szczególności dotyczące pszenicy durum, roślin białkowych oraz ryżu. Należy przestrzegać miejscowych norm celem uwzględnienia zróżnicowanych praktyk rolniczych w obrębie Wspólnoty.

(5) Należy zezwolić na tylko jeden wniosek o dopłatę obszarową w odniesieniu do jakiejkolwiek działki uprawianej w danym roku, z wyjątkiem przypadków gdy dopłata obszarowa jest udzielana jako uzupełnienie do tego samego plonu bądź też gdy pomoc dotyczy produkcji nasion. Można udzielać dopłat obszarowych do plonów subsydiowanych w ramach programu mieszczącego się w ramach polityki strukturalnej bądź środowiskowej Wspólnoty.

(6) Programy dopłat udzielanych w zależności od dopłat obszarowych gwarantują, że w przypadku gdy powierzchnia, na którą wnioskowana jest pomoc, przekracza maksymalną powierzchnię gwarantowaną bądź areał bazowy, bądź subbazowy, to powierzchnia na jednego rolnika, na którą wnioskowana jest pomoc, powinna być proporcjonalnie zredukowana w danym roku. Z tego względu właściwe będzie ustalenie trybu i ostatecznych terminów wymiany informacji między Komisją a Państwami Członkowskimi celem ustalenia współczynnika redukcji i poinformowania Komisji o powierzchniach, za które wypłacono pomoc. Te same postanowienia powinny mieć zastosowanie do redukcji łącznej ilości indywidualnych ilości referencyjnych w przypadku zastosowania art. 95 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

(7) Na mocy art.73 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 udzielanie specjalnej premii za jakość pszenicy durum zależy od wykorzystania w strefie produkcji pewnych ilości certyfikowanego ziarna z odmiany uznanej za wysokojakościową do produkcji kaszy manny bądź makaronu. Aby zapewnić przestrzeganie tych warunków, należy ustalić kryteria metody klasyfikacji odmian w każdym Państwie Członkowskim, jak również procedurę sporządzania listy zakwalifikowanych odmian oraz minimalną ilość certyfikowanego ziarna, która ma być wykorzystana.

(8) Krótki okres między przyjęciem rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 a wejściem w życie specjalnej premii za jakość pszenicy durum uniemożliwia sporządzenie listy odmian kwalifikujących się do przyznania pomocy za 2005 r. zgodnie z planowaną metodą kwalifikacji. Państwa Członkowskie powinny zatem sporządzić listę tradycyjną na postawie selekcji uprawianych obecnie odmian.

(9) W niektórych regionach praktyka rolnicza nakazuje wysiewanie roślin białkowych wraz ze zbożami. Wynikłe stąd rośliny uprawne składają się głównie z roślin białkowych. Na potrzeby przyznania premii za rośliny białkowe areały obsiewane w taki sposób należy zatem uznać za obszary upraw roślin białkowych.

(10) Należy ustalić normy na łubiny słodkie oraz testy określające, czy dana próbka jest łubinem słodkim.

(11) Dla zapewnienia skuteczności i dobrego gospodarowania programem dopłat na orzechy nie należy przeznaczać przyznanej dopłaty obszarowej na finansowanie marginalnych upraw czy pojedynczych drzew w wyspecjalizowanym sadzie. Dla ułatwienia przejścia od istniejących programów usprawniających, które wygasają później niż wprowadzenie nowego planu pomocy, odpowiednie będzie wprowadzenie środków przejściowych.

(12) W przypadku obliczania dopłat do ryżu warunki wypłaty oraz dopłaty zależne od plonów zależą nie tylko od areału bazowego czy areałów ustalonych dla każdego produkującego Państwa Członkowskiego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, lecz również od możliwych kolejnych podziałów takich areałów bazowych na areały subbazowe oraz od obiektywnych kryteriów, wybranych przez każde Państwo Członkowskie do realizacji takiego kolejnego podziału w warunkach, w których uprawiane działki są wykorzystywane na uprawy i zależnie od minimalnej powierzchni areałów bazowych. W efekcie należy ustalić szczegółowe zasady warunków wyznaczania, gospodarowania i uprawiania mające zastosowanie do areałów bazowych i subbazowych.

(13) Przestrzeganie ewentualnego przekroczenia areałów bazowych wymienionych w art. 82 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 pociąga za sobą redukcję dopłat do ryżu zależnych od plonu. W celu ustalenia warunków obliczenia takiej redukcji należy zdefiniować uwzględniane przy tym kryteria oraz odnośne współczynniki.

(14) Badanie kontrolne dopłat do ryżu zależnych od plonów zakłada, że Komisja otrzymała pewne informacje wiążące się z uprawą areałów bazowych i subbazowych. W tym celu należy określić szczegółowe informacje, których Państwa Członkowskie powinny udzielić Komisji, oraz ostateczne terminy udzielenia takich informacji.

(15) Artykuły 93 i 94 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 gwarantują pomoc dla rolników uprawiających ziemniaki przeznaczone do produkcji skrobi ziemniaczanej, na mocy kontraktu i w granicach kontyngentu ustalonego w drodze rozporządzenia Rady (WE) nr 1868/94 z dnia 27 lipca 1994 r., w którym określono system kontyngentów w związku z produkcją skrobi ziemniaczanej (12). Należy zatem ustalić warunki przyznawania pomocy oraz — tam, gdzie ma to zastosowanie — odnośniki do istniejących postanowień w zakresie systemu kontyngentów ustalonego w rozporządzeniu (WE) nr 1868/94.

(16) Artykuły 95 i 96 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 gwarantują producentom wypłatę premii od udoju i dopłat dodatkowych. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1788/2003 z dnia 29 września 2003 r., w którym ustalono kontyngent w sektorze mleka i produktów mleczarskich (13), zawiera specjalne postanowienia w przypadku unieruchomienia produkcji. Właściwa byłaby zatem gwarancja, by osoba fizyczna lub prawna posiadająca indywidualną ilość referencyjną mleka, a niespełniająca warunków podanych w art. 5 lit. c) rozporządzenia Rady (WE) nr 1788/2003 w okresie dwunastu miesięcy poprzedzającym datę 31 marca rozważanego roku została wyłączona z korzystania z premii i dopłat.

(17) Artykuły 88 — 92 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wprowadzają nowy plan pomocy przyznawanej rolnikom uprawiającym rośliny energetyczne. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2461/1999, które wyklucza buraki cukrowe z pomocy, uprawa buraka cukrowego powinna być wyłączona z programu pomocy dla roślin energetycznych.

(18) Należy wyznaczyć kryteria kwalifikacji do takiej pomocy. W tym celu należy ustalić, czy producent i pierwsza jednostka przetwórcza muszą zawierać kontrakt na przedmiotowe surowce rolnicze. Należy również zdefiniować warunki, w przypadku gdy przetwórstwem zajmuje się rolnik posiadający takie uprawy.

(19) Aby zapewnić, by surowiec był przetwarzany na określony produkt energetyczny, zabezpieczenie powinna wystawić pierwsza jednostka przetwórcza, mimo że pomoc jest przyznawana nie tej jednostce, lecz rolnikom. Wysokość tego zabezpieczenia powinna być dostateczna na tyle, by pokrywała jakiekolwiek ryzyko przeróbki surowca na cele inne niż określone przeznaczenie. Ponadto celem wprowadzenia systemu kontroli skuteczności programu sprzedaż surowca i półwyrobów należy ograniczyć do maksymalnie dwóch przed ostatecznym przetworzeniem.

(20) Należy wprowadzić jednoznaczne rozróżnienie między obowiązkami wnioskodawcy, które kończą się w momencie dostawy całej ilości zebranego surowca, oraz obowiązkami ciążącymi na pierwszej jednostce przetwarzającej, które rozpoczynają się w chwili dostawy, a kończą w momencie ostatecznego przetworzenia surowca na produkty energetyczne.

(21) Niektóre operacje transportowe na terytorium Wspólnoty, łączące się z surowcami i produktami pochodzącymi z takiego terytorium, powinny być objęte mechanizmami kontrolnymi, w których obowiązują formularze kontrolne T5, wydawane zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r., w którym to rozporządzeniu wprowadzono warunki wdrożenia rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (14). Należy uwzględnić możliwość przedstawienia dowodu alternatywnego, w przypadku gdy formularz kontrolny T5 zostanie zgubiony w wyniku okoliczności, za które pierwsza jednostka przetwarzająca nie może być odpowiedzialna.

(22) Artykuł 98 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wprowadza redukcję specjalnych dopłat regionalnych do roślin uprawnych, w przypadku gdy łączna kwota wnioskowanej pomocy przekracza ustalony pułap. Należy zatem ustalić warunki obliczania współczynnika redukcji.

(23) Artykuł 99 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 gwarantuje możliwość bezpośredniej pomocy, udzielanej w przypadku produkcji jednego lub więcej gatunków ziarna.

(24) Taka pomoc może być przyznana tylko w przypadku produkcji ziarna podstawowego lub certyfikowanego, a takie produkty muszą być ściśle zdefiniowane zgodnie z dyrektywami dotyczącymi certyfikacji i obrotu ziarnem: dyrektywa Rady nr 66/401/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. dotycząca obrotu ziarnem roślin paszowych (15), dyrektywa Rady nr 66/402/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. dotycząca obrotu ziarnem zbóż (16) oraz dyrektywa Rady nr 2002/57/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. dotycząca obrotu ziarnem roślin oleistych i włóknistych (17).

(25) Na potrzeby mechanizmów kontrolnych ziarno podstawowe i certyfikowane musi być wytwarzane na mocy kontraktów na uprawy bądź deklaracji uprawy, które to dokumenty należy dołączyć do każdego wniosku, zaś zakłady produkcji ziarna i hodowcy muszą być oficjalnie zatwierdzani lub rejestrowani. Należy ustalić niezbędne środki kontrolne, w przypadkach gdy zakład produkcji ziarna lub hodowca z jednego Państwa Członkowskiego uprawia ziarno w innym Państwie Członkowskim.

(26) Ze względów administracyjnych pomoc w każdym Państwie Członkowskim powinna być przyznawana na produkty zbierane na terytorium tego Państwa Członkowskiego.

(27) Na mocy załącznika XI do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 pomoc produkcyjna jest wypłacana za bazowe i certyfikowane ziarno odmian Cannabis sativa L. o zawartości tetrahydrokanabinolu nieprzekraczającej 0,2 %. Zapewnienie jednolitego stosowania zasad przyznawania pomocy w całej Wspólnocie wymaga, by korzystać w tym celu z listy odmian Cannabis sativa L. kwalifikujących się do pomocy, którą to listę podano w załączniku II do rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe reguły przestrzegania na całym terytorium Wspólnoty zasady zgodności, modyfikacji i zintegrowanej administracji oraz systemu kontroli, zapewnionych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003, które ustanawia wspólne zasady obowiązujące w programach bezpośredniej pomocy w ramach wspólnej polityki rolnej oraz wprowadza pewne plany pomocy dla rolników (18).

(28) W art. 108 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zdefiniowano grunty, które kwalifikują się do dopłat obszarowych za rośliny uprawne. Ten artykuł dopuszcza — pod kontrolą Państw Członkowskich — pewne wyjątki, które nie podważają skuteczności ustaleń wprowadzonych w drodze tego rozporządzenia. Dla uniknięcia takiego ryzyka należy wprowadzić odpowiednie środki, które pozwolą na zachowanie łącznej powierzchni kwalifikujących się gruntów na bieżącym poziomie i zapobiegną jakiemukolwiek powiększaniu tych gruntów. Takie środki w niektórych przypadkach mogą mieć charakter rozwiązania kompensacyjnego i łączyć się z uznaniem areałów, uznanych poprzednio za kwalifikujące się do pomocy, za niespełniające kryteriów tej pomocy.

(29) Państwa Członkowskie, w których kukurydza zwykła nie jest uprawą tradycyjną, mogą zadecydować, by trawa na kiszonki była kwalifikowana do dopłat obszarowych za rośliny uprawne. W związku z tym konieczne jest zdefiniowanie pojęcia „trawa na kiszonkę”.

(30) Artykuł 106 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 uzależnia dopłaty obszarowe za len i konopie uprawiane na włókno od zawarcia kontraktu lub od zobowiązania opisanego w art. 2 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1673/2000 z dnia 27 lipca 2000 r. dotyczącego wspólnej organizacji rynków lnu i konopi, uprawianych na włókno (19). Należy zastrzec, że egzemplarz kontraktu bądź zobowiązania powinien być wysłany do właściwych organów władz Państwa Członkowskiego odpowiedzialnych za administrację wniosków o dopłaty. Należy również zapewnić, by odmiany lnu i konopi, uprawianych na włókno, były odmianami wpisanymi na listę zamieszczoną we Wspólnym Katalogu Odmian Gatunków Roślin Rolniczych i zakwalifikowanymi do grupy roślin włóknistych oraz — zwłaszcza w przypadku lnu — jako „włókno lniane”. Ponadto w przypadku konopi zawartość tetrahydrokanabinolu w dopuszczalnych odmianach nie może przekraczać 0,2 %. Należy zatem sporządzić listę odmian kwalifikujących się jako odmiany lnu; kwalifikujące się odmiany konopi zostały podane w załączniku II do rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004. Zapewnienie lepszej gwarancji w przypadku konopi wymaga, by narzucić warunek stosowania certyfikowanego ziarna.

(31) Artykuł 109 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wymaga od producentów zbóż, nasion oleistych i roślin białkowych ukończenia siewu najpóźniej do 31 maja. W niektórych przypadkach termin siewu można przedłużyć po 31 maja z uwagi na warunki klimatyczne. W przypadku niektórych roślin uprawnych w pewnych regionach należy przedłużyć ostateczny termin siewu i składania wniosków. Jednakże takie przedłużenia nie powinny wywierać negatywnego wpływu na system pomocy ani na system kontroli wprowadzony w tytule II rozdział 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

(32) Aby zapewnić branży przetwórczej regularne dostawy kukurydzy słodkiej przez cały rok obrotowy, producenci powinni mieć możliwość rozłożenia siewów w dłuższych okresach czasu. Ostateczny termin siewu kukurydzy słodkiej należy zatem przesunąć na 15 czerwca.

(33) Celowe jest zapewnienie, by w przypadku uzupełniającej i specjalnej pomocy na pszenicę durum, stosowana była minimalna ilość certyfikowanego ziarna pszenicy durum. Wobec zróżnicowanych praktyk rolniczych w Państwach Członkowskich i w regionach tych państw ustalenie minimalnej ilości należy pozostawić przedmiotowym Państwom Członkowskim.

(34) Do celów art. 103 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 należy zdefiniować termin „nawadnianie”.

(35) Należy wyszczególnić areały, które muszą być uwzględniane na potrzeby oceny jakiegokolwiek przekroczenia areału bazowego, oraz zasady określania zakresu takiego przekroczenia. Jeżeli ustanawia się odrębny areał bazowy dla kukurydzy zwykłej, areałów nawadnianych bądź areał trawy na kiszonkę, należy ustalić specjalne zasady dotyczące areałów uwzględnianych przy obliczaniu jakiegokolwiek przekroczenia przedmiotowego areału. Zasady wyznaczania jakiegokolwiek przekroczenia areału bazowego powinny zapewniać przestrzeganie warunku areału bazowego we wszystkich przypadkach. Należy również podać, w jaki sposób będzie obliczane przekroczenie maksymalnych areałów gwarantowanych na pszenicę durum. Ponadto należy określić procedurę, według której wyznacza się przekroczenie pułapu dopłat wymienionych w art.102 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

(36) Jeżeli zastosowanie ma art. 71 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, zakwalifikowanie do dopłat obszarowych za rośliny uprawne zależy od zobowiązania przedmiotowych producentów do odłogowania części posiadanego przez nich obszaru. Należy ustalić szczegółowe zasady realizacji, które zapewnią dostateczną skuteczność programu. W tym celu należy wprowadzić postanowienie odnoszące się do areałów liczonych jako odłogowane: powinny one być porównywalne z areałami wliczanymi przy kalkulacji regionalnego areału obszaru bazowego. Należy zdefiniować termin „rośliny strączkowe” wymieniony w art. 107 ust. 3 tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

(37) Na mocy art. 107 ust. 6 i w przypadku gdy ma zastosowanie art. 66 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, należy ustalić szczegółowe zasady odnoszące się do dobrowolnego odłogowania gruntów. Zasady te powinny być spójne z ogólnym systemem wprowadzonym w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003.

(38) Należy ustalić kryteria kwalifikacyjne w przypadku premii za owce i kozy, opisane w rozdziale 11 tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, a zwłaszcza wymagane warunki.

(39) Artykuł 113 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zapewnia przyznanie premii producentom mięsa koziego w niektórych regionach Wspólnoty. Te obszary należy zatem wyznaczyć zgodnie z kryteriami ustalonymi w tym postanowieniu.

(40) Na mocy art. 114 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 rolnicy, których posiadłość zawiera co najmniej 50 % całego stanu posiadania użytkowanego w celach rolniczych i mieszczącego się w mniej korzystnych obszarach, mogą zakwalifikować się do premii uzupełniającej. Art. 113 ust. 2 zawiera wzmiankę na temat specjalnych stref geograficznych, w których producenci mięsa koziego spełniają kryteria kwalifikacyjne premii za kozy. Należy uwzględnić konieczność przedstawienia przez rolników spełniających te kryteria deklaracji poświadczającej, że co najmniej połowa użytkowanych przez nich gruntów do produkcji rolniczej mieści się w mniej korzystnych obszarach lub w obszarach, które kwalifikują się do premii za kozy.

(41) Do celów kontroli spełnienia kryteriów prawidłowego wymiaru premii za owce Państwa Członkowskie powinny sporządzić szczegółowy wykaz rolników sprzedających mleko owcze bądź produkty wyrabiane z mleka owczego.

(42) Mając na względzie wdrożenie systemu indywidualnych limitów, wprowadzonego w art. 116, 117 i 118 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, nadal wolno stosować istniejące zasady administracyjne dotyczące w szczególności bezpłatnego korzystania z przyznanych praw, korzystania z normalnych praw, w tym minimum użytkowania, okresowej dzierżawy i przenoszenia praw, powiadomień o zmianach indywidualnego pułapu oraz przenoszenia prawa poprzez rezerwę państwową. Niektóre z tych zasad stanowią postanowienia specjalne w przypadku wyjątkowych i należycie uzasadnionych okoliczności, takich jak — w odniesieniu do korzystania z praw — drobni rolnicy oraz rolnicy uczestniczących w programach intensyfikacji i wcześniejszej emerytury oraz — w zakresie przenoszenia praw — dziedziczenie praw do premii, jak i rolnicy, którzy do wypasu bydła korzystają wyłącznie z gruntów publicznych lub będących we wspólnym posiadaniu.

(43) Komisja ma obowiązek monitorowania nowych uzgodnień i w efekcie musi otrzymywać właściwe informacje od Państw Członkowskich wraz z podstawowymi informacjami na temat wdrażania zasad premiowania.

(44) O ile ma to zastosowanie, Komisji należy przesyłać szczegółowe informacje na temat krajowych zasad rządzących dopłatami dodatkowymi oraz na temat realizacji tych dopłat.

(45) Tytuł IV rozdział 12 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 dotyczy dopłat za wołowinę i cielęcinę. Należy ustalić kryteria kwalifikacyjne, a zwłaszcza warunki stawiane w zakresie takich dopłat.

(46) Intencją wprowadzenia pułapu regionalnego i gęstości hodowlanej jest, by premii specjalnej nie można było stosować w tej samej kategorii wiekowej w przypadku zwierząt, które podlegają rygorom obu tych środków. W przypadku premii za ubój poza sezonem zwierzęta takie należy uznawać za kwalifikujące się do premii specjalnej.

(47) Należy uwzględnić konieczność istnienia dokumentu administracyjnego ustalonego w art. 123 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, który powinien być sporządzany i wydawany na szczeblu krajowym. Uwzględnienie szczególnych warunków administracyjnych i kontrolnych w Państwach Członkowskich wymaga, by dopuszczalne były różne formy takiego dokumentu administracyjnego.

(48) Artykuł 123 ust. 3 lit. a) oraz art. 130 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 ustanawiają okres zachowania jako warunek przyznania premii specjalnej i premii ubojowej. Konieczne jest zatem zdefiniowanie i określenie wielkości tego okresu.

(49) Uzgodnienia odnośnie do przyznawania premii specjalnej w momencie uboju powinny być spójne z uzgodnieniami dotyczącymi przyznawania premii ubojowej. Należy wyszczególnić rodzaje dokumentów, które mają towarzyszyć zwierzęciu do chwili uboju, wysyłki lub eksportu. Uwzględnienie specjalnych cech formy przyznawania w okresie uboju wymaga ustalenia kategorii wiekowych młodych wołów oraz sposobu przedstawiania tusz dorosłego bydła rogatego.

(50) Należy ustalić warunki udzielania premii za ubój poza sezonem zgodnie z uzgodnieniami dotyczącymi przyznawania premii ubojowej. Na podstawie dostępnych informacji Komisja powinna określić, które Państwa Członkowskie spełniają warunki umożliwiające wprowadzenie tego programu premiowania.

(51) Należy zdefiniować pojęcie cielęcia nieodstawionego, wprowadzone w art. 125 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. Należy tu zachować te same rasy, które zostały wymienione w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2342/1999. Ponadto nadal można stosować istniejące wymagania merytoryczne, w szczególności dotyczące średniego udoju mleka oraz dodatkowej premii krajowej.

(52) Nadal można stosować istniejące zasady administracyjne, w szczególności pułapy indywidualne, powiadomienia o indywidualnych pułapach i rezerwie państwowej, prawa uzyskane bezpłatnie, wykorzystanie praw, przeniesienie i czasowa dzierżawa praw oraz przeniesienia poprzez rezerwę państwową.

(53) Na podstawie dostępnych informacji Komisja powinna określić, które Państwa Członkowskie spełniają warunki zastosowania programu specjalnego, ustalonego w art. 129 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. Należy wyszczególnić specjalne uzgodnienia dotyczące przyznawania premii.

(54) Należy określić metodę obliczania gęstości hodowlanej. Należy ustalić datę uwzględnienia ilości referencyjnej mleka.

(55) Gęstość hodowlana na potrzeby programu dopłat za intensyfikację powinna obejmować całe bydło rogate w wieku sześciu miesięcy i starsze, będące na stanie inwentarza. Wymagane są zatem specjalne zasady zliczania zwierząt oraz oświadczenie producenta o uczestniczeniu w programie. Należy uwzględnić konieczność stosowania skomputeryzowanej bazy danych wymienionej w rozporządzeniu (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego oraz rozporządzeniu Rady z dnia 17 lipca 2000 r., które wprowadzają system identyfikacji i rejestracji bydła rogatego i zawierają postanowienia dotyczące etykietowania wołowiny i produktów z mięsa wołowego, a zarazem uchylają rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97 (20).

(56) Należy uruchomić środki zapewniające, by dopłaty za intensyfikację nie były przyznawane rolnikom, którzy sztucznie spełniają warunek średniej gęstości hodowlanej konieczny do przyznania dopłaty za intensyfikację.

(57) Należy ustalić procedury określające — na podstawie dostępnych informacji — które Państwa Członkowskie spełniają warunki podane w art. 132 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w przypadku przyznawania dopłaty za intensyfikację za cielęta nieodstawione. Należy wyszczególnić specjalne uzgodnienia dotyczące przyznawania premii. Należy ustalić minimalny okres zachowania.

(58) Należy ustalić specjalne warunki dotyczące stosowania zasad do okresów, terminów i limitów czasowych okresu zatrzymania.

(59) Dla uproszczenia wniosek o pomoc na „inwentarz żywy”, istniejący w systemie zintegrowanym, powinien być uważany za dokument stanowiący wniosek o premię ubojową, pod warunkiem że zawiera on wszystkie elementy wymagane do uzasadnienia wypłaty premii oraz że zwierzę zostaje poddane ubojowi w tym samym Państwie Członkowskim, w innym Państwie Członkowskim bądź wysłane na eksport.

(60) Istnieje możliwość korzystania ze skomputeryzowanej bazy danych, wymienionej w rozporządzeniu (WE) nr 1760/2000, w celu ułatwienia gospodarowania premią ubojową, pod warunkiem że dane Państwo Członkowskie uzna, iż baza danych gwarantuje dostateczną pewność co do dokładności zawartych w niej danych dotyczących wypłaty premii.

(61) Premia ubojowa za cielęta zależy od limitu maksymalnej wagi. Należy zatem ustalić standardowy typ przedstawianej tuszy, do którego odnosi się taka waga maksymalna.

(62) Komisji należy wysyłać szczegółowe informacje o krajowych zasadach dotyczących dopłat dodatkowych oraz realizacji tych dopłat.

(63) Zapewnienie możliwie jak najszybszej wypłaty premii rolnikom wymaga uwzględnienia konieczności przyznawania zaliczek. Jednakże wobec faktu stosowania pułapów krajowych lub regionalnych należy uruchomić odpowiednie środki, które zapewnią, że zaliczka nie będzie przekraczała ostatecznej kwoty dopłaty. Należy zatem uwzględnić konieczność zezwolenia Państwom Członkowskim na redukcję procentu zaliczki w programach premiowania w zależności od takich pułapów.

(64) Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 ustala kary za nielegalne korzystanie lub posiadanie substancji bądź produktów, które nie są dopuszczone na mocy prawodawstwa weterynaryjnego. W przypadku powtarzających się naruszeń Państwa Członkowskie, które są lepiej zorientowane w kwestii osądu faktycznej wagi popełnionego wykroczenia, powinny mieć prawo do wyznaczania czasu takiej kary.

(65) Konieczne jest ustalenie terminu dostarczania składników uwzględnianych we wniosku o premię specjalną oraz w programach premii za cielęta nieodstawione. W tej kwestii dokładność i spójność gospodarowania wymaga, by taki termin był, jako reguła generalna, datą składania wniosków. Jednakże w kwestii premii specjalnej wypłacanej za ubój należy ustalić zasady specjalne, które pozwolą uniknąć manipulacji między kolejnymi latami celem uzyskania wyższej premii. W przypadku premii ubojowej data uboju lub eksportu informuje lepiej o tym, czy dane operacje zostały faktycznie przeprowadzone.

(66) Kurs wymiany, stosowany w dniu terminu operacyjnego premii, należy ustalić w taki sposób, by praktycznie zapewnić, że takie premie nie będą uzależnione od jakichkolwiek ostrych wahań kursowych w momencie przeliczenia na walutę krajową, wynikłych z jednodniowej zmiany kursu.

(67) Należy uwzględnić możliwość nałożenia na Państwa Członkowskie pewnych obowiązków powiadamiania. Przyspieszenie przekazu i analizy danych wymaga ustalenia spójnego formatu przedstawiania takich danych.

(68) Ułatwienie przejścia na nowy program wymaga wprowadzenia postanowień przejściowych odnoszących się do obowiązku znakowania i identyfikacji zwierząt.

(69) Artykuł 143b rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 umożliwia zastąpienie dopłat bezpośrednich jedną dopłatą (tzw. „jednolitą dopłatą obszarową”) w następujących krajach: Republika Czeska, Estonia, Cypr, Łotwa, Litwa, Węgry, Malta, Polska, Słowenia i Słowacja (nowe Państwa Członkowskie). Zdecydowały się na to następujące państwa: Republika Czeska, Estonia, Cypr, Łotwa, Litwa, Węgry, Polska i Słowacja. Należy zatem ustalić szczegółowe zasady zastosowania programu jednolitych dopłat obszarowych.

(70) Zgodnie z art. 143b ust. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 oraz celem uniknięcia rozpatrywania licznych wniosków, które mogłyby się łączyć z dopłatami dla gospodarstw niższymi niż 50 EUR, Republika Czeska, Estonia, Łotwa, Litwa, Węgry, Polska i Słowacja złożyły wniosek o upoważnienie do wyznaczania minimalnych rozmiarów areału kwalifikującego się na gospodarstwo na poziomie wyższym od 0,3 ha.

(71) Republika Czeska, Estonia, Cypr, Łotwa, Litwa, Węgry, Polska i Słowacja oszacowały część areału rolnego użytkowanego przez te państwa, który został zachowany w dobrym stanie eksploatacyjnym na dzień 30 czerwca 2003 r. i zaproponowały regulację na podstawie minimalnych rozmiarów areału kwalifikującego się na gospodarstwo.

(72) Artykuł 143c rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 daje nowym Państwom Członkowskim możliwość uzupełnienia wypłacanej rolnikowi dopłaty bezpośredniej, pod warunkiem że Komisja na to zezwoli. Należy ustalić ogólne warunki korzystania z tej możliwości.

(73) Artykuł 55 lit. b) oraz art. 107 ust. 3 tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przewidują zwolnienie z odłogowania, jeżeli grunty są wykorzystywane do produkcji surowców służących do wytwarzania w obrębie Wspólnoty produktów, które nie są bezpośrednio przeznaczone do spożycia przez ludzi lub zwierzęta, pod warunkiem że zastosowane będą skuteczne metody kontroli.

(74) Pożądane byłoby niewyłączanie w pewnych warunkach upraw buraków cukrowych, topinamburu lub korzeni cykorii na gruntach odłogowanych. Takie uprawy nie mogą być przedmiotem dopłat z uwagi na ryzyko interferencji z rynkiem cukru. Niemniej konieczne jest takie postępowanie, by uprawy te były zgodne z zasadami rządzącymi wykorzystaniem gruntów odłogowanych.

(75) Należy zdefiniować warunki, które decydują o dopuszczalności korzyści płynących z tego programu. W tej kwestii należy zdefiniować warunek zawarcia kontraktu między producentem a odbiorcą lub pierwszą jednostką przetwórczą dotyczącego przedmiotowych surowców rolniczych. Konieczne jest również zdefiniowanie warunków, w przypadku gdy przetwórstwem zajmuje się sam rolnik w swoim gospodarstwie.

(76) W celu zapewnienia zgodności z punktem 7 memorandum dotyczącego porozumienia między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie roślin oleistych objętych GATT, zatwierdzonego decyzją Rady 93/355/WE (21), należy wprowadzić sposoby zastosowania — odnośnie do zmniejszenia, o ile ma to zastosowanie — ilości produktów ubocznych, które mogą być wyprodukowane i przeznaczone do spożycia przez ludzi lub zwierzęta, jeżeli łączna ilość takich produktów ubocznych przekracza rocznie 1 milion ton metrycznych, wyrażonych jako ekwiwalent mąki z ziarna sojowego.

(77) Aby zapewnić faktyczne przetworzenie surowca w przewidziany produkt końcowy, gwarancja powinna być złożona przez odbiorcę lub pierwszą jednostkę przetwórczą, mimo że pomoc przyznawana jest rolnikowi. Ponadto celem usprawnienia systemu kontroli programu należy ograniczyć liczbę jednostek przetwórczych.

(78) Należy wprowadzić wyraźne rozróżnienie między obowiązkami wnioskodawcy, które kończą się w momencie dostawy całej ilości zebranego surowca, oraz obowiązkami — zabezpieczonymi gwarancją — odbiorcy bądź pierwszej jednostki przetwórczej, które to obowiązki rozpoczynają się w momencie dostawy, a kończą wraz z ostatecznym przetworzeniem surowców na produkty końcowe.

(79) Na terytorium Wspólnoty niektóre operacje transportu surowców i produktów wytworzonych z tych surowców powinny być objęte systemami kontroli, łączącymi się ze stosowaniem deklaracji i formularzy kontrolnych T5, które należy dostarczać zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2454/93. Należy przewidzieć dowody alternatywne, w przypadku gdy formularz kontrolny T5 nie wraca do właściwego organu władzy, któremu podlegają odbiorca lub pierwsza jednostka przetwórcza, w wyniku okoliczności, za które odpowiadać nie może ani odbiorca, ani pierwsza jednostka przetwórcza. Skuteczność i poprawna administracja programu pomocy wymaga wprowadzenia postanowień dotyczących kontroli.

(80) Poza kryteriami kwalifikacyjnymi ustalonymi w art. 110o rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 dla dopłat do areału upraw chmielu należy wprowadzić pewne kryteria dodatkowe, które zapewnią przyznawanie pomocy w przypadku areałów chmielu w normalnych warunkach uprawy. Pojęcie areału „obsadzonego chmielem” powinno być zdefiniowane na szczeblu Wspólnoty, co zapewni jednolite zasady obliczania areałów zgłaszanych do dopłat dodatkowych. Konieczne jest ustalenie sposobu, w jaki łączna suma dopłat dodatkowych przysługująca danemu Państwu Członkowskiemu będzie dystrybuowana na kwalifikujące się areały.

(81) Uznane grupy producentów chmielu powinny ustalić limit czasowy na wypłatę środków wymienionych w art. 7 ust. 1 lit. a)—d) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1696/71 z dnia 26 lipca 1971 r. dotyczącego wspólnej organizacji rynku chmielu (22), Komisja zaś powinna być poinformowana o sposobie wykorzystania tej wypłaty. Jakakolwiek kwota nie zrealizowana w pewnym okresie czasu powinna być zwrócona. Konieczne jest ustalenie sposobu, w jaki dystrybuowana jest łączna kwota przeznaczona dla danego Państwa Członkowskiego na wypłaty na rzecz uznanych grup producentów chmielu.

(82) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego Dopłatami Bezpośrednimi,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ 1

ZAKRES I POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot i zakres

1. Niniejsze rozporządzenie ustala szczegółowe zasady realizacji niżej wymienionych planów pomocy, zapewnionych w tytule IV i IVa rozporządzenia (WE) nr 1782/2003:

(a) specjalna premia za jakość pszenicy durum, wprowadzona w tytule IV rozdział 1 tego rozporządzenia;

(b) premia za rośliny białkowe, wprowadzona w tytule IV rozdział 2 tego rozporządzenia;

(c) dopłata do ryżu zależna od plonu, wprowadzona w tytule IV rozdział 3 tego rozporządzenia;

(d) dopłata obszarowa za orzechy, wprowadzona w tytule IV rozdział 4 tego rozporządzenia;

(e) pomoc na rośliny energetyczne, wprowadzona w tytule IV rozdział 5 tego rozporządzenia;

(f) pomoc na ziemniaki skrobiowe, wprowadzona w tytule IV rozdział 6 tego rozporządzenia;

(g) premia od udoju oraz dopłaty dodatkowe, wprowadzone w tytule IV rozdział 7 tego rozporządzenia;

(h) specjalne dopłaty regionalne do roślin uprawnych, wprowadzone w tytule IV rozdział 8 tego rozporządzenia;

(i) pomoc na nasiona, wprowadzona w tytule IV rozdział 9 tego rozporządzenia;

(j) dopłaty obszarowe do roślin uprawnych, wprowadzone w tytule IV rozdział 10 tego rozporządzenia;

(k) premie za owce i kozy, wprowadzone w tytule IV rozdział 11 tego rozporządzenia;

(l) dopłaty do wołowiny i cielęciny, wprowadzone w tytule I rozdział 12 tego rozporządzenia;

(m) pomoc na rośliny strączkowe, wprowadzona w tytule IV rozdział 13 tego rozporządzenia;

(n) program jednolitych dopłat obszarowych, wprowadzony w art. 143b tego rozporządzenia;

(o) komplementarne krajowe dopłaty bezpośrednie, wprowadzone w art. 143c tego rozporządzenia;

(p) pomoc do areałów chmielu, wprowadzona w tytule IV rozdział 10d tego rozporządzenia.

2. Niniejsze rozporządzenie ustala szczegółowe zasady dotyczące wykorzystania gruntów odłogowanych do produkcji surowców w ramach programu jednolitych dopłat obszarowych, wprowadzonego w tytule III rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, oraz w ramach dopłat obszarowych do roślin uprawnych przewidzianych w tytule IV rozdział 10 tego rozporządzenia.

Artykuł 2

Warunki płatności

1. Dopłaty bezpośrednie wymienione w art. 1 lit. a), b), c), e), h), i), j), m) oraz p) są przyznawane wyłącznie w przypadku areałów — na każdy typ uprawy — które były przedmiotem wniosku dotyczącego co najmniej 0,3 hektara, tam gdzie każda uprawiana działka przekracza minimalny wymiar ustalony przez Państwo Członkowskie w granicach limitu podanego w art. 14 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 796/2004.

W przypadku Malty dopłaty bezpośrednie wymienione w art. 1 lit.a), b), c), e), h), i), j), m) oraz p) są przyznawane wyłącznie w przypadku areałów — na każdy typ uprawy — które były przedmiotem wniosku dotyczącego co najmniej 0,3 hektara, tam gdzie każda uprawiana działka przekracza minimalny wymiar ustalony przez Państwo Członkowskie w granicach limitu podanego w art. 14 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 796/2004.

2. Dopłaty bezpośrednie wymienione w art. 1 lit. a), b), c), h) oraz j) są przyznawane wyłącznie w przypadku obszarów całkowicie obsianych oraz takich, które spełniają wszystkie normalne warunki upraw ustanowione w miejscowych normach.

Jednakże w przypadku premii specjalnej za jakość pszenicy durum, opisanej w tytule IV rozdział 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, oraz w przypadku dopłat do roślin uprawnych wymienionych w tytule IV rozdział 10 tego rozporządzenia uprawy prowadzone na areałach całkowicie obsianych i uprawianych zgodnie z miejscowymi normami, które jednak nie dochodzą do stadium kwitnienia w wyniku wyjątkowych warunków pogodowych honorowanych przez przedmiotowe Państwo Członkowskie, nadal kwalifikują się do pomocy, pod warunkiem że takie areały nie są wykorzystywane do żadnych innych celów do chwili osiągnięcia tego stadium rozwoju.

3. W przedmiotowym roku nie można składać więcej niż jeden wniosek o dopłatę obszarową w ramach programu finansowanego na podstawie art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 1258/1999 (23), co dotyczy jakiejkolwiek uprawianej działki.

Jednakże:

a) jakakolwiek uprawiana działka, która zostanie ujęta w tym samym roku we wniosku o premię specjalną za jakość pszenicy durum, wprowadzoną w tytule IV rozdział 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, bądź premię za rośliny białkowe, wprowadzoną w tytule IV rozdział 2 tego rozporządzenia, może być przedmiotem wniosku o dopłatę do roślin uprawnych, wprowadzoną w tytule IV rozdział 10 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;

b) jakakolwiek uprawiana działka, która zostanie ujęta w tym samym roku we wniosku o dopłatę do ryżu zależną od plonu, wprowadzoną w tytule IV rozdział 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, bądź o premię za rośliny białkowe, wprowadzoną w tytule IV rozdział 2 tego rozporządzenia, może być przedmiotem wniosku o pomoc na nasiona, wprowadzoną w tytule IV rozdział 9 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;

c) jakakolwiek uprawiana działka, która zostanie ujęta w tym samym roku we wniosku o pomoc na rośliny energetyczne, wprowadzoną w tytule IV rozdział 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, może być przedmiotem wniosku o dopłatę obszarową do roślin uprawnych, wprowadzoną w tytule IV rozdział 10 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, bez uszczerbku dla art. 90 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, lub też może być przedmiotem wniosku o dopłatę do ryżu zależną od plonu, wprowadzoną w tytule IV rozdział 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;

d) jakakolwiek uprawiana działka, która zostanie ujęta w tym samym roku we wniosku o dopłaty do roślin uprawnych wymienione w tytule IV rozdział 10 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, może być przedmiotem wniosku o pomoc na nasiona, wprowadzoną w tytule IV rozdział 9 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

4. Grunty wykorzystywane do produkcji surowców wymienionych w art. 55 lit. b) oraz w art. 107 ust. 3 tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 lub też uprawiane w ramach pomocy na rośliny energetyczne wprowadzonej w tytule IV rozdział 5 tego rozporządzenia nie kwalifikują się do pomocy Wspólnoty wprowadzonej w tytule II rozdział VIII rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 (24), z wyjątkiem pomocy przyznawanej odnośnie do kosztów uprawy gatunków o krótkim okresie rozwoju zgodnie z opisem w art. 31 ust. 3 akapit drugi tego rozporządzenia.

Surowce wymienione w art. 55 lit. b) oraz w art. 107 ust. 3 tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 uprawiane na gruntach odłogowanych oraz produkty pośrednie, końcowe, równoległe i uboczne pochodzące z takich upraw nie kwalifikują się do jakiegokolwiek finansowania udostępnianego przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej na mocy art. 1 ust. 2 lit. a) oraz b) rozporządzenia (WE) nr 1258/1999.

5. Na potrzeby premii za rośliny białkowe, wprowadzonej w tytule IV rozdział 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, oraz dopłat do roślin uprawnych, wprowadzonych w tytule IV rozdział 10 tego rozporządzenia, termin „łubiny słodkie” oznacza takie odmiany łubinu, z których wytwarza się ziarno zawierające nie więcej niż 5 % ziarna gorzkiego. Zawartość ziarna gorzkiego obliczana jest na podstawie wyników testu opisanego w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Przekazywane informacje

Państwa Członkowskie przekazują Komisji pocztą elektroniczną wymienione niżej dane:

a) najpóźniej do dnia 15 września danego roku: dostępne dane na temat areału lub ilości w przypadku premii od udoju oraz dopłat dodatkowych przewidzianych w art. 95 i 96 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, na który to areał lub ilość wnioskowano pomoc na dany rok kalendarzowy, w rozbiciu na areały subbazowe, tam gdzie ma to zastosowanie;

b) najpóźniej do dnia 31 października danego roku: rozstrzygające dane na temat areału lub ilości, wymienionych powyżej w lit. a), z uwzględnieniem przeprowadzonych już kontroli;

c) najpóźniej do dnia 31 lipca następnego roku: ostateczne dane odpowiadające areałom lub ilościom, na które faktycznie wypłacono pomoc za dany rok po uwzględnieniu redukcji areału, opisanej w tytule IV rozdział 1 rozporządzenia (WE) nr 796/2004, o ile ma to zastosowanie.

Areały są wyrażane w hektarach z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. Ilości będą wyrażane w tonach z dokładnością do trzech miejsc po przecinku.

Artykuł 4

Współczynnik redukcji

1. Współczynnik redukcji powierzchni w przypadkach opisanych w art. 75, art. 78 ust. 2, art. 82, art. 85, art. 89 ust. 2, art. 98, art. 143 i art.143b ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 lub też współczynnik redukcji ilości oraz obiektywne kryteria w przypadku opisanym w art. 95 ust. 4 tego rozporządzenia są ustalane najpóźniej do 15 listopada danego roku, na podstawie danych przekazanych zgodnie z postanowieniami art. 3 lit. b niniejszego rozporządzenia.

2. W przypadkach opisanych w art. 75, art. 82, art. 85, art. 95 ust. 4, art. 98, art. 143 oraz art. 143b ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 Państwa Członkowskie podają Komisji najpóźniej do 1 grudnia danego roku zastosowany współczynnik redukcji, zaś w przypadku opisanym w art. 95 ust. 4 tego rozporządzenia — zastosowane obiektywne kryteria.

ROZDZIAŁ 2

PREMIA SPECJALNA ZA JAKOŚĆ PSZENICY DURUM

Artykuł 5

Klasyfikacja odmian

1. Państwa Członkowskie wymienione w art. 74 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 sporządzają listę odmian pszenicy durum, które kwalifikują się do specjalnej premii za jakość, zapewnionej w art. 72 tego rozporządzenia, która to jakość określana jest w drodze procedury klasyfikacji odmian opisanej w ustępach 2 — 5 niniejszego artykułu.

2. Co najmniej raz na dwa lata Państwa Członkowskie wyznaczają co najmniej dwie odmiany reprezentatywne. Odmianę reprezentatywną stanowi odmiana pszenicy durum sklasyfikowana najwyżej.

3. Państwa Członkowskie przeprowadzają analizę odmian pszenicy durum według podanych niżej parametrów jakościowych i każdemu z tych parametrów nadają odpowiednią wagę:

a) zawartość białka (40 %);

b) jakość glutenu (30 %):

c) wskaźnik żółci (20 %);

d) ciężar właściwy lub ciężar tysiąca sztuk ziarna (10 %).

Suma średnich z parametrów jakościowych, opisanych w lit. a — d akapitu pierwszego pomnożona przez wartość podaną w procentach stanowi wskaźnik jakości odmian.

Co najmniej co dwa lata każde Państwo Członkowskie dokonuje porównania wskaźników jakości odmian pszenicy durum ze wskaźnikami jakości odmian reprezentacyjnych na szczeblu krajowym. Do badania należy pobrać odmiany wpisane do krajowego rejestru każdego z Państw Członkowskich, z wyjątkiem takich odmian, dla których nie istnieją dane analityczne za ostatnie trzy lata z uwagi na fakt, że odmiany te albo wycofano już z użytku, albo nie zostały poddane certyfikacji.

W tym celu, biorąc jako punkt odniesienia średni wskaźnik jakości równy 100, nadany odmianom reprezentatywnym, każde Państwo Członkowskie obliczy dla każdego z parametrów jakościowych opisanych w lit. a — d akapitu pierwszego procent, który należy przypisać innym odmianom pszenicy durum w porównaniu ze wskaźnikiem 100. Do premii specjalnej za jakość pszenicy durum kwalifikowane są wyłącznie odmiany pszenicy durum posiadające wskaźnik wyższy lub równy 98.

4. Państwo Członkowskie może usunąć z listy zakwalifikowanych odmian te odmiany, w których średni stopień utraty szklistości pszenicy durum (mitadinage) przekracza 27 %.

5. Odmiany wpisane do krajowego rejestru innego Państwa Członkowskiego można również poddawać badaniom pod kątem kryteriów kwalifikacyjnych.

Artykuł 6

Metody analityczne

1. Do analizy zawartości białka, ciężaru właściwego oraz średniego stopnia utraty szklistości pszenicy durum (mitadinage) stosuje się metody opisane w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 824/2000 (25).

2. Wskaźnik żółci mierzy się metodą ICC 152 bądź równorzędną honorowaną metodą.

3. Jakość glutenu mierzy się metodą ICC 158 bądź metodą ICC 151.

Artykuł 7

Ilość certyfikowanego ziarna

Przed 1 października roku poprzedzającego rok analizowany pod kątem przyznania premii specjalnej za jakość pszenicy durum Państwa Członkowskie ustalają minimalną ilość ziarna certyfikowanego zgodnie z dyrektywą nr 66/402/EWG (26), którą należy wykorzystać zgodnie z aktualną praktyką rolniczą w analizowanej strefie produkcyjnej.

Artykuł 8

Publikacje i powiadomienia

1. Państwa Członkowskie na szczeblu krajowym lub regionalnym publikują listę wybranych odmian, które kwalifikują się do premii specjalnej za jakość pszenicy durum, najpóźniej do 1 października w przypadku odmian ozimych i najpóźniej do 31 grudnia w przypadku odmian wiosennych w roku poprzedzającym rok analizowany pod kątem przyznania premii.

2. Nie później niż w miesiąc po upływie terminów podanych powyżej w ust. 1 Państwa Członkowskie podają Komisji listę wymienioną powyżej w ust. 1 oraz minimalną ilość wykorzystywanego certyfikowanego ziarna, o ile ulegnie ona zmianie.

Artykuł 9

Okres obowiązywania kwalifikacji

1. Odmiany figurujące na liście wymienionej w art. 8 ust. 1 kwalifikują się do premii specjalnej za jakość pszenicy durum w okresie pięciu lat, licząc od daty pierwszego włączenia odmiany do takiej listy.

2. Okres obowiązywania kwalifikacji każdej z odmian może być wydłużony o kolejne pięć lat na podstawie wyników analiz jakościowych prowadzonych w drugim i trzecim roku pięcioletniego okresu obowiązywania kwalifikacji.

Artykuł 10

Środki przejściowe

1. Państwa Członkowskie publikują listę wybranych odmian, które kwalifikują się do premii specjalnej za jakość pszenicy durum na 2005 r. najpóźniej do 1 października 2004 r. w przypadku odmian ozimych oraz najpóźniej do 31 grudnia 2004 r. w przypadku odmian wiosennych.

2. Państwa Członkowskie sporządzają listę wymienioną w ust. 1 przez usunięcie z listy odmian wpisanych do rejestru krajowego tych odmian, które nie spełniają co najmniej dwóch z czterech podanych niżej parametrów:

a) minimalna zawartość białka 11,5 %;

b) minimalny ciężar właściwy 78 kg/hl lub minimalny ciężar tysiąca sztuk ziarna 42 g;

(c) maksymalny stopień utraty szklistości pszenicy durum (mitadinage) 27 %;

(d) minimalna zawartość glutenu 10 %.

3. Listy odmian, które kwalifikują się do premii w latach 2005 i 2006, mogą zawierać odmiany, które znajdują się na liście innego Państwa Członkowskiego, na podstawie wyników analiz jakościowych prowadzonych przez to inne Państwo Członkowskie.

ROZDZIAŁ 3

PREMIA ZA ROŚLINY BIAŁKOWE

Artykuł 11

Mieszanka zbóż i rośliny białkowe

W regionach, gdzie uprawę roślin białkowych prowadzi się tradycyjnie w drodze siewu mieszanki nasion zbóż, premia za plony z roślin białkowych jest wypłacana na żądanie wnioskodawcy, pod warunkiem że wnioskodawca wykaże — spełniając wymagania właściwych organów władzy danego Państwa Członkowskiego — że w mieszance przeważają rośliny białkowe. Takie areały nie będą się kwalifikowały do specjalnych dopłat regionalnych dotyczących roślin uprawnych, wprowadzonych w art. 98 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

ROZDZIAŁ 4

DOPŁATA DO RYŻU W ZALEŻNOŚCI OD PLONU

Artykuł 12

Daty wysiewów

Zakwalifikowanie deklarowanego areału do dopłaty do ryżu zależnej od plonu wymaga, by areał ten był obsiany najpóźniej:

(a) do 30 czerwca poprzedzającego przedmiotowe zbiory w przypadku Hiszpanii i Portugalii,

(b) do 31 maja w przypadku innych Państw Członkowskich produkujących ryż, wymienionych w art. 80 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

Jednakże w Gujanie Francuskiej areały są obsiewane odpowiednio w każdym z obu cykli wysiewu, najpóźniej do 31 grudnia i 30 czerwca poprzedzającego każdy cykl uprawy, a dopłata do ryżu zależna od plonu jest przyznawana na podstawie średniej z areałów obsianych w każdym z obu cykli uprawy.

Artykuł 13

Współczynnik redukcji

Współczynnik redukcji dopłaty do ryżu zależnej od plonu, wymieniony w art. 82 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jest obliczany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 14

Przekazywane informacje

1. Zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 3 Państwa Członkowskie przekazują Komisji następujące informacje:

a) najpóźniej do 15 września: i) lista odmian wpisanych do rejestru krajowego i zaklasyfikowanych według kryteriów określonych w pozycji 2 załącznika I do rozporządzenia Rady (WE) nr 1785/2003 (27), ii) zasiane areały, na które złożono wnioski o dopłatę do ryżu zależną od plonu, w rozbiciu na odmiany ryżu oraz na areały bazowe i subbazowe, z wykorzystaniem modelu opisanego w załączniku III A do niniejszego rozporządzenia, w tym przekroczenia areału bazowego i subbazowego;

b) najpóźniej do 31 października: zmiany na zasianych areałach, na które złożono wnioski o dopłatę do ryżu zależną od plonów, zapowiedziane zgodnie z akapitem (a) i z wykorzystaniem modelu opisanego w załączniku III B;

c) najpóźniej do dnia 31 lipca: informacje dotyczące zasianych areałów, na które faktycznie wypłacono dopłatę do ryżu zależną od plonów za poprzedni rok obrotowy, obliczoną za pomocą metody opisanej w załączniku II i z wykorzystaniem modelu opisanego w załączniku III C.

2. W przypadku Gujany Francuskiej informacje dotyczące zasianych areałów są przekazywane na podstawie średniej z areałów obsianych w trakcie dwóch cykli uprawy.

3. Państwa Członkowskie mogą co roku dokonywać kontroli dalszego podziału areału bazowego na areały subbazowe takiego Państwa Członkowskiego oraz obiektywnych kryteriów, na podstawie których prowadzi się takie dalsze podziały. Państwa Członkowskie przekażą te informacje Komisji najpóźniej do 15 maja przed przedmiotowymi zbiorami.

ROZDZIAŁ 5

DOPŁATY OBSZAROWE ZA ORZECHY

Artykuł 15

Warunki kwalifikacji do pomocy Wspólnoty

1. Do celów niniejszego rozdziału termin „sad” oznacza jednolity i spoisty areał, obsadzony drzewami orzechowymi, nieprzecięty przez inne uprawy bądź plantacje i zachowujący geograficzną ciągłość. Pojedyncze drzewa orzechowe lub jeden rząd takich drzew posadzonych wzdłuż dróg lub innych upraw nie są uważane za sad.

W drodze odstępstwa od pierwszego akapitu Państwa Członkowskie mogą dopuścić obecność drzew innych niż orzechowe w ilości nie większej niż 10 % liczby drzew ustalonej w ust. 3. Ponadto Państwa Członkowskie mogą dopuścić obecność kasztanowca, o ile przestrzegana jest liczba zakwalifikowanych drzew orzechowych ustalona w ust. 3.

2. Do dopłat obszarowych zapewnionych w art. 83 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 kwalifikowane są tylko sady rodzące orzechy i spełniające warunki wymienione w ust. 3 i 4 niniejszego artykułu w dniu do ustalenia zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 796/2004.

W przypadku sadu, w którym uprawia się różne typy orzecha, i w przypadku, gdy pomoc jest zróżnicowana w zależności od produktów, zastosowanie mają warunki kwalifikacji i poziom pomocy odpowiadającej przeważającemu typowi orzecha.

3. Minimalna powierzchnia działki sadów nie może być mniejsza od powierzchni 0,10 hektara.

Liczba drzew orzechowych na jeden hektar sadu nie może być mniejsza od:

i) 125 w przypadku orzecha laskowego;

ii) 50 w przypadku migdałowca;

iii) 50 w przypadku orzecha włoskiego;

iv) 50 w przypadku pistacji;

v) 30 w przypadku drzewa świętojańskiego.

4. Państwa Członkowskie mogą ustalić minimalny rozmiar działki i zagęszczenie drzew na poziomie wyższym niż poziom ustalony w ust. 3, kierując się obiektywnymi kryteriami i mając na uwadze potrzebę uwzględnienia specyfiki analizowanych areałów oraz produkcji.

Artykuł 16

Warunki zakwalifikowania do pomocy krajowej

Artykuł 15 ma zastosowanie do pomocy krajowej wprowadzonej w art. 87 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

Bez uszczerbku dla art. 87 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 Państwo Członkowskie może wprowadzić kolejne kryteria kwalifikacyjne, pod warunkiem że takie kryteria będą spójne z wytycznymi odnośnie do ochrony środowiska, polityki na obszarach wiejskich, polityki społecznej i ekonomicznej realizowanej w programie pomocy i że nie będą dyskryminowały niektórych producentów. Państwa Członkowskie dokonują niezbędnych uzgodnień odnośnie do kontroli przestrzegania tych kryteriów kwalifikacyjnych przez rolników.

Artykuł 17

Przekazywane informacje

1. Państwa Członkowskie przekazują Komisji wymienione niżej dane, w każdym przypadku przed datą składania wniosków wyznaczaną przez Państwa Członkowskie zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 i najpóźniej:

(a) do dnia 31 marca: najwyższe poziomy i kryteria wymienione w art. 15 ust. 4 oraz kryteria dodatkowe wymienione w art. 16;

(b) do dnia 15 maja: jeżeli dane Państwo Członkowskie różnicuje pomoc zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 83 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 — poziom dopłat obszarowych w rozbiciu na poszczególne produkty i/lub zmodyfikowany gwarantowany areał krajowy (zwaną dalej GAK).

2. Jakiekolwiek zmiany w informacjach, które należy przekazywać Komisji na mocy powyższego ust. 1, mają zastosowanie do następnego roku i są przekazywane Komisji bezzwłocznie przez dane Państwo Członkowskie wraz z obiektywnymi kryteriami, uzasadniającymi takie zmiany.

Artykuł 18

Środki przejściowe

1. Państwa Członkowskie mogą zdecydować, czy i na jakich warunkach można przerwać programy usprawnień wymienione w art. 86 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przed normalnym terminem wygaśnięcia takich programów oraz czy odnośne areały mogą się kwalifikować w ramach programu wprowadzonego przez tytuł IV rozdział 4 tego rozporządzenia.

2. Przy ustalaniu warunków wspomnianych powyżej w ust. 1 Państwo Członkowskie gwarantuje, że:

(a) program nie zostanie przerwany przed upływem jednego roku;

(b) zakładane cele programu zostaną osiągnięte w sposób satysfakcjonujący Państwo Członkowskie.

ROZDZIAŁ 6

DOPŁATY DO ZIEMNIAKÓW SKROBIOWYCH

Artykuł 19

Kwalifikowanie

Pomoc na ziemniaki skrobiowe, wprowadzona w art. 93 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jest udzielana na ziemniaki, które są objęte kontraktem na uprawy zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2236/2003 (28), na podstawie wagi netto ziemniaków, wyznaczonej za pomocą jednej z metod opisanych w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2235/2003 (29), zaś zawartość skrobi w dostarczonych ziemniakach jest zgodna z wartościami ustalonymi w załączniku II do tego rozporządzenia.

Nie przyznaje się żadnej pomocy na ziemniaki skrobiowe, w których zawartość skrobi jest niższa niż 13 %, z wyjątkiem gdy zastosowanie ma art. 5 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 2236/2003.

Artykuł 20

Cena minimalna

Pomoc na ziemniaki skrobiowe jest uwarunkowana od dostarczenia dowodu na to, iż cena, nie mniejsza od ceny podanej w art. 4a rozporządzenia (WE) nr 1868/94, została zapłacona w momencie dostawy do zakładu i jest zgodna ze stawkami ustalonymi w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 2235/2003.

Zastosowanie ma art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2236/2003.

Artykuł 21

Wypłata

1. Bez uszczerbku dla art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 pomoc na ziemniaki skrobiowe jest wypłacana przez Państwo Członkowskie, na którego terytorium wyprodukowano ziemniaki skrobiowe, na jednego rolnika, po dostawie do zakładu produkcyjnego skrobi wszystkich wyprodukowanych przez niego ilości za rok obrotowy, w ciągu czterech miesięcy od daty, z którą dowód opisany w art. 20 niniejszego rozporządzenia został dostarczony, i pod warunkiem że spełniono wymagania wymienione w art. 19 niniejszego rozporządzenia.

2. Państwa Członkowskie mogą przyznawać zaliczki od 1 grudnia danego roku obrotowego, obliczone od różnych częściowych partii ziemniaków skrobiowych dostarczonych przez rolnika do zakładu produkcyjnego skrobi w danym roku obrotowym. Każda wypłata zaliczki będzie przyznawana odnośnie do takiej ilości dostarczonych ziemniaków skrobiowych, dla której dostarczono dowód opisany w art. 20 niniejszego rozporządzenia i w przypadku której spełniono wymagania wymienione w art. 19 niniejszego rozporządzenia.

3. Kurs wymiany, zastosowany do przeliczenia pomocy na ziemniaki skrobiowe na walutę krajową, jest kursem stosowanym na mocy art. 20 rozporządzenia (WE) nr 2236/2003.

ROZDZIAŁ 7

PREMIA ZA UDÓJ I DOPŁATY DODATKOWE

Artykuł 22

Przypadki unieruchomienia produkcji

1. Jeżeli osoba fizyczna lub prawna posiadająca indywidualną ilość referencyjną mleka nie spełnia kryteriów definicji producenta podanej w art. 5 lit. c rozporządzenia (WE) nr 1788/2003 w okresie dwunastomiesięcznym kończącym się 31 marca analizowanego roku, za analizowany rok nie są wypłacane ani premie za udój, ani dopłaty dodatkowe, o ile taka osoba nie udowodni przed upływem ostatecznego terminu składania wniosków i ku satysfakcji właściwego organu władzy, że produkcja została podjęta.

2. Powyższy ust. 1 nie ma zastosowania w przypadkach siły wyższej oraz w należycie uzasadnionych przypadkach, które mogą od czasu do czasu wywierać negatywny wpływ na zdolność produkcyjną przedmiotowych producentów i które zostaną potwierdzone przez właściwy organ władzy.

ROZDZIAŁ 8

DOPŁATY DO ROŚLIN ENERGETYCZNYCH

SEKCJA 1

Definicje

Artykuł 23

Definicje

Na potrzeby niniejszego rozdziału:

a) termin „wnioskodawca” oznacza jakiegokolwiek rolnika uprawiającego areały wymienione w art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 z zamiarem uzyskania pomocy gwarantowanej na mocy tego artykułu;

b) termin „pierwsza jednostka przetwórcza” oznacza jakiegokolwiek użytkownika surowców rolnych, który prowadzi pierwszy proces przetwórstwa tych surowców z zamiarem pozyskania jednego lub więcej produktów wymienionych w drugim akapicie art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

SEKCJA 2

Kontrakt

Artykuł 24

Wykorzystanie surowca

1. Jakiekolwiek surowce rolnicze, z wyłączeniem buraka cukrowego, mogą być uprawiane na areałach objętych pomocą opisaną w art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, pod warunkiem że takie areały są przeznaczone przede wszystkim do użytku w produkcji produktów energetycznych wymienionych w drugim ustępie tego artykułu.

Wartość gospodarcza produktów energetycznych uzyskanych w drodze przetwarzania surowców jest wyższa od wartości wszelkich innych produktów przeznaczonych do innych celów i uzyskanych w drodze takiego procesu przetwórczego, przy czym wartość tę określa się za pomocą metody wyceny, opisanej w art. 39 ust. 3.

2. Surowce wymienione powyżej w ust. 1 są objęte kontraktem zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 90 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i na warunkach ustalonych w niniejszej sekcji.

3. Wnioskodawcy dostarczają wszystkie zebrane surowce do pierwszej jednostki przetwórczej, która przejmie od nich dostawę i zagwarantuje, że ekwiwalentna ilość takich surowców zostanie wykorzystana w obrębie Wspólnoty do produkcji jednego lub kilku produktów energetycznych opisanych w art. 88 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

Jeżeli pierwsza jednostka przetwórcza wykorzystuje faktycznie odebrane surowce do produkcji produktu pośredniego lub ubocznego, to może wykorzystać ekwiwalent ilościowy takich produktów pośrednich bądź ubocznych do produkcji jednego lub kilku produktów końcowych wymienionych w pierwszym akapicie.

W przypadku opisanym w drugim akapicie pierwsza jednostka przetwórcza przekazuje właściwemu organowi władzy, u którego złożono zabezpieczenie, odnośne informacje. Jeżeli taki ekwiwalent ilościowy jest wykorzystywany w Państwie Członkowskim innym niż Państwo Członkowskie, w którym zebrano surowiec, właściwe organy władzy odnośnych Państw Członkowskich oinformują się wzajemnie o szczegółach takiej transakcji.

4. Zgodnie z postanowieniami krajowymi mającymi zastosowanie do stosunków kontraktowych, pierwsza jednostka przetwórcza może zlecić stronie trzeciej odbiór surowca od rolnika wnioskującego pomoc. Taki zleceniobiorca działa w imieniu i na rzecz jednostki przetwórczej, która ponosi wyłączną odpowiedzialność za wywiązanie się z obowiązków ustalonych w niniejszym rozdziale.

Artykuł 25

Odstępstwa

1. Bez uszczerbku dla postanowień zawartych w art. 24 ust. 2 i 3 Państwa Członkowskie mogą zezwolić wnioskodawcom:

a) na wykorzystywanie drzewostanów leśnych o krótkim okresie zalesienia, objętych kodem ex 0602 90 41, bądź wszelkich zbóż, bądź nasion oleistych objętych kodami CN 1201 00 90, 1205 10 90, 1205 90 00, 1206 00 91 i 1206 00 99 zebranych jako: i) paliwo do ogrzewania gospodarstw rolnych wnioskodawców, ii) materiał do wytwarzania energii bądź biopaliwa na miejscu w gospodarstwie;

b) na przetwarzanie wszystkich zebranych w gospodarstwie wnioskodawcy surowców na biogaz objęty kodem CN 2711 29 00.

2. W przypadkach opisanych w ust. 1 wnioskodawcy:

a) zobowiązują się — w drodze deklaracji zastępującej kontrakt wzmiankowany w art. 26 — do wykorzystywania bądź do bezpośredniego przetwarzania surowców zgłoszonych w deklaracji; w tych przypadkach zastosowanie mają art. 26 — 40 na bazie mutatis mutandis (z zastosowaniem odpowiednich zmian).

b) zlecają ważenie wszystkich zebranych surowców organowi bądź organizacji wskazanej przez Państwo Członkowskie i prowadzą odrębną inwentaryzację wykorzystywanych surowców oraz produktów i produktów ubocznych powstałych w takim procesie przetwórczym, jednakże w przypadku zbóż i nasion oleistych oraz słomy oraz przypadków gdy wykorzystywana jest cała roślina, ważenie można zastąpić pomiarem objętości surowca.

3. Państwa Członkowskie stosujące powyższy ust. 1 wprowadzają odpowiednie środki kontroli, które zapewnią, by surowiec był wykorzystywany bezpośrednio w gospodarstwie bądź przetwarzany na biogaz objęty kodem CN 2711 29 002711 29 00.

4. Zboża i nasiona oleiste wykorzystywane zgodnie z ust. 1 lit. a) są denaturowane za pomocą metody ustalonej przez Państwo Członkowskie. Państwa Członkowskie mogą zezwolić na denaturowanie oleju wyprodukowanego z nasion oleistych wymienionych w ust. 1 lit. a) ppkt ii) zamiast bezpośrednio nasion oleistych, pod warunkiem że taki proces denaturacji ma miejsce natychmiast po przetworzeniu nasion na olej i że kontrolowane jest przeznaczenie takich nasion.

Artykuł 26

Kontrakt

1. Jako uzasadnienie wniosków o pomoc wnioskodawcy przedstawiają właściwym organom władzy kontrakty, jakie zawarli z pierwszą jednostką przetwórczą.

2. Wnioskodawcy zapewniają, by w kontraktach znalazły się następujące dane:

a) nazwy i adresy stron kontraktu;

b) okres obowiązywania kontraktu;

c) gatunki wszystkich przedmiotowych surowców oraz areał obsadzony każdym gatunkiem;

d) wszelkie warunki mające zastosowanie do dostawy prognozowanych ilości surowców;

e) zobowiązanie do wypełnienia obowiązków na mocy art. 24 ust. 3;

f) zamierzone podstawowe końcowe przeznaczenie surowca, każde końcowe przeznaczenie spełniające warunki podane w art. 24 ust. 1 i art. 39 ust. 3.

3. Wnioskodawcy zapewniają, by kontrakty były zawierane w odpowiednim terminie, który umożliwi pierwszej jednostce przetwórczej złożenie egzemplarza kontraktu we właściwym organie władzy wnioskodawcy w terminach ustalonych w art. 34 ust. 1.

4. Na potrzeby kontroli Państwa Członkowskie mogą wymagać od każdego wnioskodawcy zawarcia odrębnego kontraktu na dostawę każdego surowca.

SEKCJA 3

Zmiany i wypowiedzenie kontraktu

Artykuł 27

Modyfikacje i wypowiedzenie kontraktów

Jeżeli strony kontraktu dokonają zmiany w kontrakcie bądź wypowiedzą kontrakt po złożeniu wniosku przez wnioskodawcę, wnioskodawca zachowa prawo do utrzymania takiego wniosku w mocy, tylko pod warunkiem że wnioskodawca — o ile udzieli zezwolenia na przeprowadzenie niezbędnych inspekcji — poinformuje właściwy organ władzy o takiej zmianie bądź wypowiedzeniu nie później niż z datą zamknięcia modyfikacji wniosków, ustaloną w danym Państwie Członkowskim.

Artykuł 28

Okoliczności nadzwyczajne

Bez uszczerbku dla postanowień zawartych w art. 27, jeżeli wnioskodawca poinformuje właściwe organy władzy, że wskutek nadzwyczajnych okoliczności nie będzie mógł dostarczyć wszystkich bądź części surowców objętych kontraktem właściwy organ władzy może, po uzyskaniu dostatecznego dowodu na takie okoliczności nadzwyczajne, zezwolić na taką zmianę kontraktu, jaka wydaje się zasadna, bądź na wypowiedzenie kontraktu.

Jeżeli grunt objęty kontraktem zostanie zmniejszony w wyniku zmian w takim kontrakcie lub jeżeli kontrakt zostanie wypowiedziany, wnioskodawca traci prawo do pomocy opisanej w niniejszym rozdziale i stosowanej do gruntów wycofanych z kontraktu.

Artykuł 29

Zmiany ostatecznego przeznaczenia

Bez uszczerbku dla postanowień zawartych w art. 27 pierwsze jednostki przetwórcze mogą zmienić zamierzone podstawowe przeznaczenie surowców opisane w art. 26 ust. 2 lit. f) po odbiorze dostawy surowców objętych kontraktem i po spełnieniu warunków ustalonych w art. 31 ust. 1 oraz w art. 34 ust. 3 akapit pierwszy.

Zmiany ostatecznego przeznaczenia są wprowadzane zgodnie z warunkami ustalonymi w art. 24 ust. 1 akapit drugi oraz w art. 39 ust. 3.

Pierwsze jednostki przetwórcze wysyłają uprzednio właściwym organom władzy powiadomienie umożliwiające przeprowadzenie wymaganych kontroli.

SEKCJA 4

Plony reprezentatywne i dostarczone ilości

Artykuł 30

Plony reprezentatywne

Każdego roku Państwa Członkowskie wyznaczają — przestrzegając odpowiedniej procedury — plony reprezentatywne, które należy osiągnąć, i informują o tych plonach przedmiotowych wnioskodawców.

Artykuł 31

Dostarczone ilości

1. Wnioskodawcy deklarują właściwym organom władzy łączną ilość zbieranych surowców w rozbiciu na gatunki oraz potwierdzają dostarczone ilości surowców i strony, do których skierowano takie dostawy.

2. Faktyczne ilości dostarczane przez wnioskodawców pierwszym jednostkom przetwórczym odpowiadają co najmniej plonowi reprezentatywnemu.

Jednakże w należycie uzasadnionych przypadkach Państwa Członkowskie mogą w drodze wyjątku zgodzić się na ilość niższą od plonu reprezentatywnego o maksymalnie 10 %.

Ponadto jeżeli właściwe organy władzy zezwoliły na zmianę bądź wypowiedzenie kontraktów zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 28, właściwe organy władzy w przypadkach, które wydają się uzasadnione, mogą zredukować ilości, do dostawy których wnioskodawcy są zobowiązani na mocy pierwszego akapitu niniejszego ustępu.

SEKCJA 5

Warunki wypłaty dopłat

Artykuł 32

Wypłata

1. Pomoc może być wypłacona wnioskodawcom przed przetworzeniem surowca. Takie wypłaty jednak są dokonywane tylko wtedy, gdy wymagana ilość surowców zgodnie z niniejszym rozdziałem zostanie dostarczona pierwszej jednostce przetwórczej i gdy:

(a) złożono deklarację opisaną w art. 31 ust. 1;

(b) złożono egzemplarz kontraktu w właściwym organie władzy pierwszej jednostki przetwórczej zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 34 ust. 1 i spełniono warunki wymienione w art. 24 ust.1;

(c) właściwy organ władzy otrzymał dowód potwierdzający zdeponowanie pełnego zabezpieczenia opisanego w art. 35 ust. 2;

(d) właściwy organ władzy realizujący wypłaty sprawdził, że spełniono warunki ustalone w art. 26 dla każdego wniosku.

2. W przypadku roślin dwuletnich, jeżeli surowce są zbierane i dostarczane tylko w trakcie drugiego roku uprawy, wypłata jest dokonywana w każdym roku okresu dwuletniego po dacie zawarcia kontraktu, jak opisano w art. 26, pod warunkiem że właściwe organy władzy stwierdzą, że:

(a) obowiązki opisane w ust. 1 lit. b), c) oraz d) tego artykułu zostały spełnione począwszy od pierwszego roku uprawy;

(b) obowiązki opisane w paragrafie 1 lit. a) tego artykułu zostały spełnione, zaś informacje wymienione w art. 34 ust. 3 akapit pierwszy zostały przekazane w drugim roku uprawy.

Wypłaty za pierwszy rok uprawy są dokonywane tylko wtedy, gdy właściwe organy władzy otrzymają dowód na to, iż zdeponowano zabezpieczenie opisane w art. 35 ust. 2. Wypłaty za drugi rok uprawy mogą następować bez warunku deponowania zabezpieczenia.

3. W przypadku upraw stałych lub wieloletnich wypłaty pomocy można dokonywać co rok począwszy od daty zawarcia kontraktu. Warunki ustalone w ust. 2 będą miały zastosowanie mutatis mutandis.

SEKCJA 6

Kontrakt i obowiązki wnioskodawców i pierwszych przetwórców

Artykuł 33

Liczba jednostek przetwórczych

Produkty energetyczne są pozyskiwane w większości przez drugą jednostkę przetwórczą.

Artykuł 34

Kontrakt i zobowiązania wnioskodawcy i pierwszych jednostek przetwórczych

1. Pierwsze jednostki przetwórcze składają egzemplarz kontraktu w właściwych organach władzy zgodnie z harmonogramem do ustalenia przez dane Państwo Członkowskie i nie później niż z dniem zamknięcia składania wniosków o pomoc za dany rok w danym Państwie Członkowskim.

Jeżeli w danym roku wnioskodawcy i pierwsze jednostki przetwórcze wprowadzą zmiany w kontrakcie lub wypowiedzą kontrakt przed terminem podanym w art. 27, pierwsze jednostki przetwórcze składają we właściwych organach władzy egzemplarz zmienionego lub wypowiedzianego kontraktu nie później niż w dniu upływu takiego terminu.

2. Pierwsze jednostki przetwórcze dostarczą właściwym organom władzy wymagane informacje na temat przedmiotowego procesu przetwórczego, w szczególności odnośnie do cen i technicznych wskaźników procesu stosowanych przy obliczaniu możliwych do uzyskania ilości produktów końcowych, zgodnie z opisem zwartym w art. 40 ust. 1 akapit drugi.

3. Pierwsze jednostki przetwórcze, które przejęły materiały od wnioskodawców, podają właściwym organom władzy otrzymane ilości surowców wraz ze wskazaniem gatunków, nazwy i adresu strony kontraktu, która dostarczyła surowce, miejsca dostawy i numeru kontraktu, w terminie do ustalenia przez Państwa Członkowskie zezwalające na dokonywanie wypłat w okresie podanym w art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

Jeżeli Państwo Członkowskie pierwszej jednostki przetwórczej nie jest tym samym Państwem Członkowskim, w którym wyprodukowano przedmiotowe surowce, właściwy organ władzy pierwszej jednostki przetwórczej podaje właściwemu organowi władzy wnioskodawcy łączną ilość dostarczonych surowców w ciągu 40 dni roboczych od otrzymania informacji opisanej w pierwszym akapicie.

SEKCJA 7

Zabezpieczenia

Artykuł 35

Pierwsze jednostki przetwórcze

1. Pierwsze jednostki przetwórcze deponują pełne zabezpieczenie zgodnie z treścią ust. 2 we właściwych organach władzy najpóźniej do dnia upływu terminu składania wniosków o wypłaty za dany rok w danym Państwie Członkowskim.

2. Deponowane odnośnie do każdego surowca zabezpieczenia obliczane są w następujący sposób: sumę wszystkich areałów objętych kontraktem podpisanym przez daną pierwszą jednostkę przetwórczą, zastosowanych do produkcji tego surowca należy pomnożyć przez wskaźnik 60 EUR za hektar.

3. Jeżeli w kontrakcie wprowadzono zmiany lub jeżeli kontrakt został wypowiedziany zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 27 lub 28, zdeponowane zabezpieczenia ulegają odpowiedniej korekcie.

4. Zabezpieczenie jest zwalniane częściowo dla każdego surowca, pod warunkiem że właściwy organ władzy pierwszej jednostki przetwórczej uzyska dowód na to, iż ilość danego surowca została przetworzona zgodnie z wymaganiami ustalonymi w art. 26 ust. 2 lit. f), z uwzględnieniem — o ile to konieczne — jakichkolwiek zmian wprowadzonych na mocy art. 29.

Artykuł 36

Wymagania podstawowe i pochodne

1. Wymienione niżej obowiązki stanowią wymagania podstawowe w rozumieniu art. 20 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2220/85 (30):

a) obowiązek przetworzenia wolumenu surowców głównie na produkty końcowe, których specyfikację podano w kontrakcie. Surowce mają być przetworzone do 31 lipca drugiego roku po roku zbiorów;

b) obowiązek dołączenia do produktów formularza kontrolnego T5 zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 37 oraz 38 niniejszego rozporządzenia.

2. Wymienione niżej obowiązki przypadające na pierwsze jednostki przetwórcze stanowią wymagania pochodne w rozumieniu art. 20 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85:

a) obowiązek przyjęcia dostawy wszystkich surowców dostarczonych przez wnioskodawców na mocy art. 24 ust. 3 niniejszego rozporządzenia;

b) obowiązek złożenia egzemplarzy kontraktów zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 34 ust. 1 niniejszego rozporządzenia;

c) obowiązek dostarczenia informacji wymaganych zgodnie z art. 34 ust. 3 akapit pierwszy niniejszego rozporządzenia;

d) obowiązek zdeponowania zabezpieczenia zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 35 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.

SEKCJA 8

Dokumenty towarzyszące sprzedaży w innym państwie członkowskim, przeniesieniu bądź dostawie lub wywozowi do innego państwa członkowskiego

Artykuł 37

Egzemplarz kontrolny T5

W przypadku gdy pierwsze jednostki przetwórcze sprzedają bądź przenoszą na drugie jednostki przetwórcze w innych Państwach Członkowskich produkty pośrednie objęte kontraktami zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 26, do produktów dołącza się formularze kontrolne T5 wydane zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2454/93.

W nagłówku „Inne” w polu 104 egzemplarza kontrolnego T5 należy wprowadzić jedną z niżej podanych informacji:

— Producto destinado a su transformación o entrega de acuerdo con lo establecido en el articulo 26 del Reglamento (CE) no 1973/2004 de la Comisión;

— Použito pro zpracování nebo dodávku v souladu s článkem 26 nařízení Komise (ES) 1973/2004

— Skal anvendes til forarbejdning eller levering i overensstemmelse med artikel 26 i Kommissionens forordning (EF) nr. 1973/2004

— Zur Verarbeitung oder Lieferung gemäß Artikel 26 der Verordnung (EG) Nr. 1973/2004 der Kommission zu verwenden

— Προς χρήση για μεταποίηση ή παράδοση σύμφωνα με το άρθρο 26 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1973/2004 της Επιτροπής

— To be used for processing or delivery in accordance with Article 26 of Commission Regulation (EC) No 1973/2004

— Kasutamiseks töötlemisel või tarnimisel vastavalt komisjoni määruse (EÜ) nr 1973/2004 artiklile 26

— À utiliser pour transformation ou livraison conformément aux dispositions de l'article 26 du règlement (CE) no 1973/2004 de la Commission

— Da consegnare o trasformare conformemente all'articolo 26 del regolamento (CE) n. 1973/2004 della Commissione

— Izmantot pārstrādei vai piegādei saskaņā ar Komisijas Regulas (EK) Nr. 1973/2004 26. panta nosacījumiem

— Naudoti perdirbimui arba pristatymui pagal Komisijos reglamento (EB) Nr. 1973/2004 26 straipsnio nuostatas

— A Bizottság 2004/1973/EK rendelete szerint feldolgozásra, vagy átadásra használandó

— Te gebruiken voor verwerking of aflevering overeenkomstig artikel 26 van Verordening (EG) nr. 1973/2004 van de Commissie

— Do wykorzystania w procesie przetwórstwa bądź do dostawy zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 26 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004

— A utilizar para transformação ou entrega em conformidade com o artigo 26 do Regulamento (CE) n.o 1973/2004 da Comissão

— Na spracovanie alebo dodávku v súlade s článkom 26 nariadenia Komisie (ES) č. 1973/2004

— Se uporablja za predelavo ali dostavo v skladu s členom 26 Uredbe Komisije (ES) št. 1973/2004

— Käytetään jalostamiseen tai toimittamiseen komission asetuksen (EY) N:o 1973/2004 26 artiklan mukaisesti

— Används till bearbetning eller leverans i enlighet med artikel 26 i kommissionens förordning (EG) nr 1973/2004.

Artykuł 38

Dowody alternatywne zamiast formularza kontrolnego T5

Jeżeli na skutek okoliczności, za które pierwsza jednostka przetwórcza nie może być odpowiedzialna, w terminie dwóch miesięcy po wygaśnięciu ostatecznego terminu przetwarzania surowców, przewidzianego w art. 36 ust. 1 lit. a), formularz kontrolny T5 nie zostanie zwrócony do biura kontaktowego organu odpowiedzialnego za kontrolę w Państwie Członkowskim, w którym prowadzi działalność pierwsza jednostka przetwórcza, to podane niżej dokumenty mogą być zaakceptowane jako dowody alternatywne zastępujące formularz kontrolny T5:

a) faktury na zakup produktów pośrednich;

b) oświadczenie drugiej jednostki przetwórczej sprawdzającej ostateczne przetworzenie surowców na produkty energetyczne, zgodnie z opisem zawartym w art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;

c) certyfikowane fotokopie dokumentów księgowych, sporządzone przez drugą jednostkę przetwórczą, dowodzących, że przeprowadzono proces przetwórczy.

SEKCJA 9

Kontrole

Artykuł 39

Prowadzenie rejestru

1. Właściwy organ władzy Państwa Członkowskiego opisuje szczegółowo rejestry, które będą prowadziły jednostki przetwórcze, oraz wskazuje częstość wpisów, które należy wprowadzać nie rzadziej niż raz na miesiąc.

Takie wpisy obejmują co najmniej następujące informacje:

a) ilości różnych surowców zakupionych z zamiarem przetworzenia;

b) ilości przetworzonych surowców oraz ilości i typy produktów końcowych, produktów równoległych i ubocznych uzyskanych z tych surowców;

c) straty podczas procesu przetwarzania;

d) ilości zniszczone oraz powody tego zniszczenia;

e) ilości i typy produktów sprzedanych bądź przeniesionych przez jednostkę przetwórczą oraz uzyskane ceny;

f) o ile dotyczy — nazwy i adresy kolejnych jednostek przetwórczych.

2. Właściwy organ władzy pierwszej jednostki przetwórczej sprawdza, czy przedstawiony kontrakt jest zgodny z warunkami ustalonymi w art. 24 ust. 1. Jeżeli warunki te nie będą spełnione, właściwe organy władzy wnioskodawców są powiadamiane o tym.

3. Celem obliczenia wartości ekonomicznej produktów wymienionych w art. 24 ust. 1 właściwe organy władzy na podstawie informacji wymienionych w art. 34 ust. 2 dokonują porównania sumy wartości wszystkich produktów energetycznych z sumą wartości wszystkich pozostałych produktów przeznaczonych do innego użytku, a uzyskanych w drodze tego samego procesu przetwarzania. Każda wartość jest równa odnośnej ilości pomnożonej przez średnią z cen loco fabryka, zarejestrowanych w poprzednim roku obrotowym. Jeżeli takie ceny nie są dostępne, właściwe organy władzy określają odnośne ceny, w szczególności na podstawie informacji wymienionych w art. 34 ust. 2.

Artykuł 40

Kontrole w zakładach jednostek przetwórczych

1. Właściwe organy władzy Państw Członkowskich, w których ma miejsce proces przetwarzania, sprawdzają przestrzeganie warunków opisanych w art. 24 ust. 1 w co najmniej 25 % zakładów jednostek przetwórczych działających na terytorium takich Państw Członkowskich i wybranych w drodze analizy ryzyka. Podczas takiej kontroli prowadzone są następujące czynności:

a) porównanie sumy wartości wszystkich produktów energetycznych z sumą wartości wszystkich innych produktów przeznaczonych do innego użytku, a uzyskanych w drodze tego samego procesu przetwarzania;

b) analiza systemu produkcji jednostki przetwórczej, w tym fizyczna inspekcja oraz kontrola dokumentów handlowych, które mają na celu sprawdzenie — w przypadku jednostek przetwórczych — czy zgadzają się dostawy surowców, produktów końcowych, produktów równoległych i ubocznych.

Na potrzeby kontroli opisanej w lit. b) pierwszego akapitu właściwe organy władzy kierują się w szczególności technicznymi parametrami procesu przetwarzania przedmiotowych surowców. Takie parametry mają zastosowanie, o ile istnieją w legislacji eksportowej Wspólnoty. We wszystkich pozostałych przypadkach inspekcja jest prowadzona przede wszystkim na podstawie ogólnie akceptowanych parametrów w branży przetwórczej.

2. W przypadku procesów przetwórczych wymienionych w art. 25 kontrole będą prowadzone u 10 % wnioskodawców wybranych w drodze analizy ryzyka z uwzględnieniem następujących czynników:

a) kwoty pomocy;

b) liczba działek rolniczych oraz areał objęty wnioskiem o pomoc;

c) postęp odnotowany od poprzedniego roku;

d) wyniki kontroli przeprowadzonych poprzedniego roku;

e) pozostałe parametry, które zostaną zdefiniowane przez Państwa Członkowskie na podstawie reprezentatywności złożonych deklaracji.

3. Jeżeli kontrole opisane powyżej w ust. 2 wykryją nieprawidłowości w co najmniej 3 % przypadków, właściwy organ władzy przeprowadza dodatkowe kontrole w ciągu roku i w konsekwencji zwiększa procent rolników, którzy muszą przejść przez wizję lokalną w następnym roku.

4. Jeżeli postanowiono, że niektóre elementy kontroli opisanej powyżej w ust. 1 i 2 mogą być realizowane na próbce, to taka próbka gwarantuje wiarygodny i reprezentatywny poziom kontroli.

5. Każda wizja lokalna będzie przedmiotem raportu z kontroli, podpisanego przez inspektora, z podaniem szczegółów na temat przeprowadzonych kontroli. W raporcie należy w szczególności zamieścić następujące dane:

a) data kontroli;

b) osoby uczestniczące w kontroli;

c) kontrolowany okres;

d) zastosowane techniki kontroli, w tym — o ile dotyczy — odnośniki do metod pobierania próbek;

e) wyniki kontroli.

Artykuł 41

Produkcja konopi

Zastosowanie mają postanowienia odnoszące się do konopi i podane w art. 29 rozporządzenia Komisji (WE) nr 795/2004 (31) oraz w art. 33 rozporządzenia (WE) nr 796/2004.

Artykuł 42

Środki dodatkowe i wzajemna pomoc

1. Państwa Członkowskie uruchamiają wszelkie kolejne środki wymagane do właściwego zastosowania niniejszego rozdziału i udzielają sobie nawzajem pomocy niezbędnej przy kontroli prowadzonej na mocy niniejszego rozdziału. Jeżeli w niniejszym rozdziale nie przewidziano odpowiednich redukcji i wykluczeń, Państwa Członkowskie wymierzają odpowiednie krajowe sankcje uczestnikom rynkowym zaangażowanym w procedurę przyznawania pomocy.

2. W miarę konieczności lub zależnie od wymagań stawianych w niniejszym rozdziale Państwa Członkowskie udzielają sobie wzajemnie pomocy celem zapewnienia skutecznych kontroli i autentyczności składanych dokumentów oraz dokładności wymienianych danych, które mają być poddawane weryfikacji.

SEKCJA 10

Wykluczenia z planu i oceny

Artykuł 43

Wykluczenia surowców z pomocy na rośliny energetyczne i minimalny areał upraw

1. Państwa Członkowskie mogą wykluczyć jakikolwiek surowiec rolny z roślin energetycznych, jeżeli takie materiały stwarzają trudności z punktu widzenia kontroli bądź prawa karnego lub obniżają wartość końcowych produktów energetycznych.

2. Państwa Członkowskie mogą określić minimalny areał upraw jakiegokolwiek surowca wymienionego w art. 24.

Artykuł 44

Ocena

Przed 15 października po zakończeniu roku, na który przyznaje się pomoc, Państwa Członkowskie przeyłają Komisji wszelkie informacje konieczne do oceny pomocy na rośliny energetyczne.

Takie informacje podają w szczególności następujące dane:

(a) areały odpowiadające każdemu gatunkowi surowca;

(b) ilości każdego typu surowca, uzyskanego produktu końcowego, produktu ubocznego i produktu równoległego ze szczegółową specyfikacja typu użytego surowca;

(c) środki uruchomione na mocy art. 25;

(d) surowce wykluczone z pomocy na rośliny energetyczne na mocy art. 43 ust. 1 oraz minimalny areał upraw wymieniony w art. 43 ust. 2.

ROZDZIAŁ 9

SPECJALNE DOPŁATY REGIONALNE DO ROŚLIN UPRAWNYCH

Artykuł 45

Data zasiewu

Aby deklarowany areał zakwalifikował się do specjalnych dopłat regionalnych do roślin uprawnych, zapewnionej w art. 98 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, musi być obsiany do dnia upływu terminu, który ustalają Państwa Członkowskie i który nie może być późniejszy od 15 czerwca.

ROZDZIAŁ 10

DOPŁATY DO NASION

Artykuł 46

Ziarno certyfikowane

Jeżeli zastosowanie ma art. 99 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, to pomoc jest udzielana na produkcję podstawowego i oficjalnie certyfikowanego ziarna zgodnie z definicją zawartą w dyrektywach 66/401/EWG, 66/402/EWG i 2002/57/WE oraz spełniającego normy i warunki ustalone w tych dyrektywach, zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 47 — 50 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 47

Produkcja ziarna

1. Ziarno jest produkowane:

a) albo na mocy kontraktu na uprawę zawartego przez zakład produkcji ziarna lub hodowcę z jednej strony i przez plantatora ziarna z drugiej strony,

b) albo bezpośrednio przez zakład produkcji ziarna lub hodowcę; taką produkcję poświadcza deklaracja produkcji ziarna.

2. Zakłady produkcji ziarna i hodowcy wymienieni powyżej w ust. 1 są akceptowani bądź rejestrowani przez Państwa Członkowskie. Akceptacja bądź rejestracja dokonana przez Państwo Członkowskie zachowuje moc obowiązującą na terytorium całej Wspólnoty.

3. Zakład produkcji ziarna lub hodowca uprawiający ziarno w Państwie Członkowskim innym niż państwo, w którym miała miejsce akceptacja bądź rejestracja, wymienione powyżej w ust. 2, na żądanie właściwych organów władzy takiego innego Państwa Członkowskiego dostarcza wszelkie informacje wymagane do kontroli uprawnienia do pomocy.

Artykuł 48

Warunki kwalifikacji terytorialnej

Każde Państwo Członkowskie przyznaje pomoc wyłącznie na ziarno zebrane na własnym terytorium w roku kalendarzowym, w którym rozpoczął się rok obrotowy przyznawanej pomocy.

Pomoc jest przyznawana wszystkim plantatorom ziarna na warunkach, które zapewniają jednakowe traktowanie beneficjantów niezależnie od miejsca ich działalności w obrębie Wspólnoty.

Artykuł 49

Obrót ziarnem

Pomoc jest przyznawana tylko pod warunkiem, że ziarno zostało faktycznie sprzedane odbiorcy celem zasiewu najpóźniej do 15 czerwca roku po zbiorach. Termin „sprzedane” oznacza aktualny stan posiadania ziarna lub ziarno na składzie, ziarno wystawione na sprzedaż, oferowane na sprzedaż, sprzedane bądź dostarczone innej osobie.

Artykuł 50

Odmiany Cannabis sativa L.

Odmiany Cannabis sativa L., które kwalifikują się do pomocy zgodnie z art. 99 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, to odmiany, których lista znajduje się w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 796/2004.

ROZDZIAŁ 11

DOPŁATY OBSZAROWE DO ROŚLIN UPRAWNYCH

SEKCJA 1

Ogólne zasady kwalifikacji do dopłat obszarowych do roślin uprawnych

Artykuł 51

Grunty kwalifikujące się do dopłat

1. Na potrzeby rozdziału 10 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003:

(a) termin „pastwisko stałe” oznacza „pastwisko stałe” w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004;

(b) termin „uprawy stałe” oznacza „uprawy stałe” w rozumieniu art. 2 lit. c) rozporządzenia Komisji (WE) nr 795/2004.

2. Na potrzeby art. 108 tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 grunty przeznaczone na pastwiska stałe w 2003 r. będą:

(a) gruntami zadeklarowanymi przez rolnika jako miejsca stałego wypasu w złożonym przez niego wniosku o pomoc na 2003 r., oraz

(b) gruntami niezadeklarowanymi przez rolnika w złożonym przez niego wniosku o pomoc na 2003 r., o ile rolnik ten może wykazać, że takie grunty nie były miejscami stałego wypasu w 2003 r.

3. Na mocy art. 108 tiret trzecie rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 Państwa Członkowskie mogą odstąpić od pierwszego ustępu tego artykułu wyłącznie po spełnieniu następujących warunków:

(a) w przypadku obszarów objętych programem restrukturyzacji zdefiniowanym jako „zmiana struktury i/lub kwalifikowanego areału gospodarstwa narzucona przez organy władzy publicznej” Państwa Członkowskie podejmują działania zapobiegające jakiemukolwiek znacznemu wzrostowi łącznej powierzchni rolnej kwalifikującej się do dopłat obszarowych do roślin uprawnych; w szczególności może się to łączyć z uznaniem areałów zakwalifikowanych poprzednio jako areały niespełniające kryteriów za rozwiązanie kompensacyjne; areały nowo zadeklarowane przez Państwa Członkowskie jako spełniające kryteria w ramach programu restrukturyzacji nie mogą przekraczać nowo zadeklarowanej powierzchni w ramach tego programu o więcej niż 5 %;

(b) w przypadku takiej czy innej formy publicznej interwencji, jeżeli efektem takiej interwencji jest uprawa roślin uprawnych przez rolnika na gruntach uznanych poprzednio za niespełniające kryteriów dopłat do areałów rolnych, z zamiarem kontynuowania normalnej działalności rolnej takiego rolnika, a taka interwencja oznacza, że grunty, które początkowo spełniały kryteria, przestają się kwalifikować do dopłat, Państwa Członkowskie nie będą mogły zwiększać łącznego, spełniającego kryteria areału rolnego właściwego dla danego Państwa Członkowskiego ani przejściowo, ani na stałe o więcej niż o 0,1 % łącznego areału bazowego właściwego dla danego Państwa Członkowskiego;

(c) jeżeli rolnicy są w stanie podać odnośne i obiektywne powody zamiany w obrębie własnego gospodarstwa gruntu, który nie spełnia kryteriów dopłat do areału rośłin uprawnych, na grunt spełniający takie kryteria, Państwa Członkowskie sprawdzają, czy nie ma ważnych powodów odmowy takiej zamiany, zwłaszcza z punktu widzenia ryzyka środowiskowego, i dostarczą w programie przedstawionym Komisji dowód na to, że łączny obszar kwalifikujących się gruntów pozostaje bez zmian; w żadnym wypadku zamiany nie mogą powodować jakiegokolwiek wzrostu łącznego areału kwalifikującego się gruntu ornego w gospodarstwie; Państwa Członkowskie wprowadzają system uprzedniego powiadamiania o takich zmianach i zatwierdzania takich zmian.

Artykuł 52

Warunki wypłaty

Bez uszczerbku dla postanowień zawartych w art. 2 dopłaty obszarowe do roślin uprawnych będą wypłacane wyłącznie w odniesieniu do areałów:

(a) które znajdują się w regionach odpowiednich pod względem klimatu i rolnictwa do uprawy rośłin uprawnych; Państwa Członkowskie będą miały prawo podejmowania decyzji, czy jakikolwiek region nadaje się do upraawy pewnych rośłin uprawnych;

(b) na których uprawy prowadzi się co najmniej do początku stadium kwitnienia w warunkach normalnego rozwoju.

Ponadto w przypadku pszenicy durum uprawy będą prowadzone zgodnie z miejscowymi normami co najmniej do 30 czerwca roku, na który przyznawana jest dopłata, o ile nie zostaną zebrane w stadium pełnej dojrzałości przed upływem tego terminu.

Artykuł 53

Kwoty regionalne

1. Jeżeli areały producenta kwalifikujące się do dopłat obszarowych do rośłin uprawnych są zlokalizowane w kilku regionach produkcyjnych, kwota dopłaty zależy od lokalizacji każdego areału objętego wnioskiem tego producenta.

2. Państwa Członkowskie, które produkują kukurydzę zwykłą w regionach, gdzie ta kukurydza jest uprawiana głównie na kiszonkę, maja prawo do stosowania w takim regionie plonu ziarna paszowego do wszystkich areałów obsianych kukurydzą w przedmiotowych regionach.

SEKCJA 2

Specjalne warunki dotyczące niektórych roślin uprawnych

Artykuł 54

Trawa na kiszonkę

1. Na potrzeby art. 100 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 termin „trawa na kiszonkę” oznacza rośliny uprawiane na areałach zasiewanych głównie trawami ziołowymi i koszonymi w stadium zielonym co najmniej raz na rok w celu zakonserwowania w zamkniętej atmosferze i poddania fermentacji beztlenowej.

Areały wpisane jako obszary upraw certyfikowanych nasion trawy zgodnie z dyrektywą nr 66/401/EWG w trakcie danego roku obrotowego nie kwalifikują się do dopłat obszarowych do roślin uprawnych.

2. Z wyjątkiem warunków odnoszących się do kwitnienia i ustalonych w art. 52 ust. 1 lit. b) postanowienia zawarte w niniejszym rozdziale mają zastosowanie do trawy na kiszonkę.

3. W Państwach Członkowskich, które wprowadzają rezerwę na specjalne areały na trawę na kiszonkę zgodnie z wytycznymi zawartymi w załączniku IV, rolnicy kwalifikują się do dopłat obszarowych do roślin uprawnych w zakresie areałów trawy na kiszonkę.

Artykuł 55

Pszenica durum

1. Wnioski o pomoc dodatkową na pszenicę durum oraz pomoc specjalną ustaloną w art. 105 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 są ważne wyłącznie wtedy, gdy:

a) wniosek o dopłatę obszarową zgodnie z opisem w art. 101 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zostanie złożony na taka samą ilość hektarów obsianych pszenicą durum;

b) wykorzystana zostanie minimalna ilość ziarna certyfikowanego zgodnie z dyrektywą nr 66/402/EWG.

2. Przed 1 października roku poprzedzającego rok, za który jest przyznana pomoc, Państwa Członkowskie ustalają minimalną ilość certyfikowanego ziarna, które należy wykorzystać zgodnie z praktyką rolniczą w danym Państwie Członkowskim oraz powiadamiają o tej ilości rolników.

Artykuł 56

Len i konopie uprawiane na włókno

1. Dopłaty obszarowe na len i konopie uprawiane na włókno zależą od spełnienia następujących warunków:

a) przedstawienie egzemplarza kontraktu bądź zobowiązania opisanego w art. 106 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 najpóźniej do 15 września roku, za który przyznana zostaje dopłata, bądź wcześniej w dniu ustalonym przez Państwo Członkowskie;

b) wykorzystanie ziarna następujących odmian: i) w przypadku lnu uprawianego na włókno — odmiany znajdujące się na liście podanej w załączniku V 15 maja roku, za który przyznana zostaje dopłata; ii) w przypadku konopi uprawianych na włókno — odmiany znajdujące się na liście podanej w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 796/200415 maja roku, za który przyznana zostaje dopłata, certyfikowane zgodnie z dyrektywą nr 2002/57/EWG (32).

2. Na potrzeby przyznawania dopłaty obszarowej za konopie uprawiane na włókno Państwa Członkowskie mogą ustalić minimalną stopę zasiewu na podstawie uznanych praktyk rolniczych uprawy konopi.

Artykuł 57

Data zasiewu

W drodze odstępstwa od art. 109 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 Państwa Członkowskie mogą odroczyć ostateczny termin zasiewu najpóźniej do 15 czerwca w przypadku plonów, których lista znajduje się w załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia oraz w strefach, które zostaną wyznaczone przez dane Państwa Członkowskie i które są zlokalizowane w regionach podanych w tym załączniku.

SEKCJA 3

Areały bazowe, plony referencyjne i pułapy

Artykuł 58

Grunty nawadniane i nienawadniane

1. Jeżeli programy regionalizacji opisane w art. 103 rozporządzenia (W