ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(22)

W odniesieniu do pierwszego środka Niderlandy oświadczyły, że przyznaniem instrumentu kredytowego przez bank BNG nie mogło zostać obciążone państwo. Władze niderlandzkie podkreślają, że bank BNG jest spółką akcyjną. Przyznały one wprawdzie, że udziały banku BNG stanowią w całości własność państwa, prowincji i władz lokalnych, oraz że niektórzy członkowie rady nadzorczej zostali mianowani przez te władze, zauważyły jednak równocześnie, że rada nadzorcza nie zajmuje się tego rodzaju działalnością komercyjną banku, która wchodzi w zakres odpowiedzialności zarządu. Statut nie zawiera żadnego postanowienia, na podstawie którego przy oferowaniu produktów finansowych zarząd musiałby postępować według wytycznych rady nadzorczej. Brak było nawet jakiegokolwiek postanowienia, które zalecałoby zasięgnięcie porady lub otrzymanie zgody rady nadzorczej w odniesieniu do przyznania przedmiotowej pożyczki; należało to wyłącznie do zakresu odpowiedzialności zarządu. Władze niderlandzkie podkreśliły w końcu, że nie istniały żadne inne przesłanki, które mogłyby wskazywać na to, że tą szczególną transakcją miałoby zostać obciążone państwo.
(124)

W odniesieniu do tych kwestii władze Zjednoczonego Królestwa i firma BT wyjaśniły, że metody wartości czynszowej nie można zastosować do oszacowania mienia firm BT i Kingston. Po pierwsze, dane, których wykorzystanie zaproponowała Komisja i zespół zadaniowy Altnet, nie były dostępne dla pierwszych dwóch okresów wyceny (tzn. 1995–2000 i 2000–2005). Odnosi się to do taryf za dostęp do pętli lokalnej, które stosowano od 31 maja 2001 r., czy też zbioru przepisowych rachunków odzwierciedlających ceny transferowe za usługi dostępowe firmy BT. Ponadto nawet gdy informacje te były dostępne, na przykład w przypadku ostatniego okresu wyceny 2005–2010, nie były one istotne i nie mogły zostać wykorzystane do wyceny szczególnych pod wieloma względami sieci firm BT i Kingston. Na przykład władze Zjednoczonego Królestwa wyjaśniły, że taryfa za hurtową dzierżawę łączy oraz taryfa za dostęp do pętli lokalnej to opłaty za usługi i zgodnie z istniejącym orzecznictwem w zakresie opodatkowania nieruchomości nie mogą być uznane za dane o wartości czynszowej stosowane do wyceny odnośnych części sieci firmy BT. Ponadto taryfy te są regulowane przez urząd OFCOM i jako takie nie są „czynszami otwartego rynku”. W związku z tym nie można przykładać większej wagi do tych opłat jako danych określających wartość podlegającą opodatkowaniu. Z powyższych względów nie ma rzeczywistych danych rynkowych dotyczących dostępowych części sieci firm BT i Kingston, co jest unikatową właściwością ich sieci.
(102)

Jeżeli chodzi o różnicę kosztów „RES” i likwidacji dobrowolnej (głównie koszt planu socjalnego dla personelu pozostającego i pokrycie strat podczas okresu negocjacji tego planu), to władze belgijskie podają, że zostało to sprawdzone i potwierdzone przez Spółkę Ernst & Young. Eksperci ci stwierdzili co następuje: „… we conclude that on an overall level the price differential between the scenario of the Management Buy-Out and the scenario of the Liquidation of Domestic Road Transport Activities amounting to € 45,5 million to be fair and reasonable” („Z tego wnioskujemy, że ogólnie, różnica ceny pomiędzy scenariuszem wykupu przedsiębiorstwa przez jego kierownictwo a likwidacją wewnętrznej działalności transportu drogowego wynosząca 45,5 milionów EUR jest rzetelna i rozsądna”).
(1)

Decyzją Komisji 2005/924/WE (2)z dnia 21 grudnia 2005 r. Salwador został włączony do wykazu państw rozwijających się kwalifikujących się do objęcia szczególnym rozwiązaniem motywacyjnym dotyczącym zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów ustanowionym w rozporządzeniu (WE) nr 980/2005 na okres od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 31 grudnia 2008 r.
(4)

Dnia 1 stycznia 2007 r. Rumunia stanie się członkiem Unii Europejskiej. Komisja zaznaczyła, że mimo poczynionych znacznych wysiłków ze strony Rumunii w zakresie przygotowania do członkostwa, pozostaje szereg nieuregulowanych kwestii, które Komisja wskazała w sprawozdaniu z dnia 26 września 2006 r., w szczególności w zakresie odpowiedzialności i sprawności systemu sądownictwa oraz organów egzekwowania prawa. Komisja oczekuje dalszych postępów w tym zakresie, niezbędnych do zapewnienia ich zdolności do zastosowania i wdrożenia środków przyjętych celem ustanowienia rynku wewnętrznego oraz przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.
(4)

Dnia 1 stycznia 2007 r. Bułgaria stanie się członkiem Unii Europejskiej. Komisja zaznaczyła, że mimo poczynionych znacznych wysiłków ze strony Bułgarii w zakresie przygotowania do członkostwa, pozostaje szereg nieuregulowanych kwestii, które Komisja wskazała w sprawozdaniu z dnia 26 września 2006 r., w szczególności w zakresie odpowiedzialności i sprawności systemu sądownictwa oraz organów egzekwowania prawa. W tym właśnie zakresie Komisja oczekuje dalszych postępów niezbędnych do zapewnienia ich zdolności do zastosowania i wdrożenia środków przyjętych celem ustanowienia rynku wewnętrznego oraz przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.
(9)

Wkład finansowy Wspólnoty może stanowić co do zasady do 50 % wydatków kwalifikowalnych. Jednakże jeśli przewiduje się dalsze takie działania w celu ochrony obszarów Wspólnoty znajdujących się poza zainteresowanym państwem członkowskim, wkład ten może być większy. Uwzględniając olbrzymie znaczenie węgorka sosnowca dla roślin i drzew iglastych, szybkość, z jaką się rozprzestrzenia, i bliskie położenie innego państwa członkowskiego do strefy porażenia oraz możliwy wpływ na leśnictwo europejskie i międzynarodowy handel drewnem, warunek ten jest spełniony w odniesieniu do środków przeznaczonych na utworzenie pasa ochronnego określonego w portugalskim planie działań. Zatem właściwe jest przyznanie wkładu finansowego Wspólnoty w wysokości 75 %.
(9)

W załączniku nr 1 do umowy sprzedaży stwierdzono, że Componenta połączy działalność dwóch należących do koncernu odlewni (znajdującej się na terenie Szwecji odlewni w Alvesta i odlewni w Karkkila). Wyrażono również zamiar połączenia wymienionych zakładów, które nie wykorzystują swoich mocy produkcyjnych, oraz konieczność przeprowadzenia analiz, na podstawie których można by podjąć decyzję w sprawie lokalizacji odlewni i rozpocząć negocjacje pomiędzy pracownikami a pracodawcą w sprawie zamknięcia odlewni Alvesta lub Karkkila, a także stwierdzono, że niezbędne jest sporządzenie szczegółowych planów nowej odlewni oraz przeniesienia urządzeń z jednej odlewni do drugiej. Z tego powodu jasne jest, że decyzja dotyczyła przeniesienia zakładu produkcyjnego z jednej z dwóch lokalizacji do drugiej.
(8)

Koordynacja wzrostów cen przebiegała zazwyczaj zgodnie z ogólnym wzorem, na który składały się kontakty pomiędzy konkurentami w fazie przygotowawczej przed powiadomieniem klientów, w czasie negocjacji z klientami i ostatecznie po zawarciu kontraktów, aby monitorować spójność i sukces rynkowy. Podczas kontaktów poprzedzających skoordynowane działanie, strony szukały wsparcia dla planowanej podwyżki cen i umawiały się co do jej wysokości, odnośnych produktów i zasięgu terytorialnego, jak również co do kolejności i czasu ogłaszania podwyżek. W czasie wprowadzania podwyżek w życie koncentrowano się na reakcjach klientów na ogłoszone podwyżki cen i na wymianie stanowisk co do negocjacji cenowych z klientami. Kontakty późniejsze dotyczyły zazwyczaj wymiany szczegółowych informacji na temat ilości i cen zapisanych w kontraktach zawartych z poszczególnymi klientami.
(11)

W decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego zgodnie z art. 88 ust. 2 traktatu Komisja stwierdziła między innymi, że: a) kluby sportowe będące beneficjentami środka pomocy prowadzą działalność gospodarczą i muszą w związku z tym zostać uznane za przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 87 ust. 1. Środek umożliwiałby klubom kompensowanie przez dłuższy czas strat poniesionych w przeszłości przyszłymi zyskami: możliwość przedłużenia okresu, w którym możliwe byłoby odliczenie strat, stanowiłaby korzyść gospodarczą; b) środek ma charakter selektywny, ponieważ skierowany jest wyłącznie do klubów sportowych objętych ustawą nr 91 z dnia 23 marca 1981 r. i stanowi w związku z tym pomoc sektorową; c) zawodowe kluby sportowe prowadzą różnego rodzaju działalność gospodarczą. Co najmniej niektóre z nich prowadzą część działalności na rynkach międzynarodowych. Ponieważ na rynkach tych obecne są także kluby sportowe i inne podmioty gospodarcze z innych państw członkowskich, przedmiotowy środek może mieć wpływ na wewnątrzwspólnotową wymianę handlową; d) środek wymagałby użycia zasobów państwowych, gdyż powodowałby utratę dochodów podatkowych. Jak już wskazano, środek umożliwiałby klubom sportowym przenoszenie strat stanowiących koszt uzyskania przychodu przez okres dłuższy niż dopuszczają obecnie obowiązujące przepisy, zapewniając przy tym możliwość zmniejszenia stawek amortyzacyjnych w pierwszych latach. Dając klubom sportowym możliwość wyboru między dwoma alternatywnymi metodami opodatkowania, państwo umożliwiałoby tym podatnikom wybór najbardziej korzystnej dla nich metody, zrzekając się tym samym części dochodów podatkowych.
(68)

Przynajmniej NUW, NBE i MBE posiadają wśród swoich klientów duże przedsiębiorstwa branży olejów mineralnych. Dlatego też przedsiębiorstwa należące do grupy Sauter mogą dokonywać dostaw poza granice rynku regionalnego czy niemieckiego. Szczególnie dzięki SBE Swiss BioEnergy AG mają one również dostęp do koniecznych technologii. Ponieważ przedsiębiorstwa należące do grupy prowadzą działalność na różnych etapach cyklu produkcyjnego i sprzedaży, grupa Sauter jest w stanie występować jako zintegrowana grupa – a nie jako typowe MŚP. Komisja dochodzi do wniosku, że NUW i grupa Sauter nie są MŚP w rozumieniu definicji określonej w zaleceniu w sprawie MŚP, i tym samym nie dotyczą ich typowe trudności wynikające z funkcjonowania jako MŚP. Dlatego też nie są uprawnieni do otrzymania premii dla MŚP.
(138)

Na rynku produkcji mechanicznych urządzeń metalurgicznych: sprzedaż 28 % udziałów przedsiębiorstwa Siemens w SMS Demag, najważniejszym konkurencie przedsiębiorstwa VA Tech, aby wykluczyć odczuwalne osłabienie skutecznej konkurencji. Przedsiębiorstwo Siemens już skorzystało z opcji sprzedaży ze skutkiem w dniu 31 grudnia 2004 r. i sprzedało swój udział akcjonariuszowi, który posiada pakiet kontrolny w SMS Demag. W związku ze sporem prawnym z SMS na temat wyceny akcji, transakcja sprzedaży nie zostanie jednak sfinalizowana przez trudny do określenia czas. Aby przeciwdziałać wszelkim zakłóceniom konkurencji w związku z nadal posiadanym udziałem […] (1), przedsiębiorstwo Siemens złożyło zapewnienie w odniesieniu do przedsiębiorstwa SMS oraz interesów gospodarczych swojego przyszłego konkurenta. Zgodnie z tym zapewnieniem, przedstawiciele przedsiębiorstwa Siemens w komitecie akcjonariuszy i w radzie nadzorczej przedsiębiorstwa SMS zostaną zastąpieni przez powiernika. Ważne, strategiczne informacje na temat przyszłych działań przedsiębiorstwa SMS nie będą przekazywane przedsiębiorstwu Siemens. Powiernik będzie przekazywał przedsiębiorstwu Siemens tylko te informacje, które są niezbędne do skutecznej obrony w postępowaniu sądowym oraz do sporządzenia rocznych sprawozdań finansowych. Pierwsze z nich dotyczą okresu do dnia 31.12.2004 r., a drugie zostaną podane do wiadomości nie na podstawie porozumienia akcjonariuszy, ale na podstawie zwykłych praw związanych z udziałem mniejszościowym. Ponadto rezygnacja z odkupu oraz stwierdzenie, że wartość udziału przedsiębiorstwa Siemens należy ustalić na dzień 31 grudnia 2004 r., a także fakt, że Siemens nie może liczyć na dywidendy, rozwiewają wszelkie wątpliwości co do tego, że Siemens może nadal brać pod uwagę przyszłe zyski w związku z udziałem w SMS Demag. Do zakończenia sporu prawnego zobowiązanie to w daleko idący sposób jest równoważne z całkowitą sprzedażą udziału w SMS Demag. Test rynkowy zobowiązania w sektorze produkcji mechanicznych urządzeń metalurgicznych wypadł pozytywnie.
(4)

Niniejsza decyzja dotyczy przedmiotów do kolekcjonowania Pokémon. Przedmioty do kolekcjonowania to cieszące się popularnością wśród dzieci naklejki, obrazki tematyczne, usuwalne tatuaże o określonej tematyce (np. obrazki z członkami drużyn sportowych lub z bohaterami seriali animowanych) i tym podobne. Pokémon to nazwa całego szeregu postaci początkowo stworzonych dla gry video Nintendo „Game Boy”, ale później również używanych na licencji przez Topps do ilustrowania przedmiotów do kolekcjonowania. W 2000 r. popyt na tego typu przedmioty do kolekcjonowania Pokémon był znaczny.
(3)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiające wspólnotową procedurę dla określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (4) ustanawia wykaz substancji, które nie mogą być używane do produkcji mięsa, oraz wykaz substancji, w odniesieniu do których ustalono maksymalny limit pozostałości. Ustanawia ono również wykaz niektórych weterynaryjnych produktów leczniczych, w odniesieniu do których ustalono tymczasowy maksymalny limit pozostałości. Produkty te mogą znajdować się w mięsie koniowatych.
(2)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1490/2002 (3) określa szczegółowe zasady wykonania drugiej i trzeciej fazy programu pracy, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG. W odniesieniu do substancji czynnych, w przypadku których strona notyfikująca nie spełni obowiązków wynikających z tych rozporządzeń, nie przeprowadza się żadnych badań kompletności lub oceny dokumentacji. W przypadku metabenzotiazuronu nie przedłożono pełnej dokumentacji w wyznaczonym terminie. W wyniku tego wyżej wspomniana substancja czynna nie powinna być włączona do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG i państwa członkowskie powinny cofnąć wszelkie zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające tę substancję.
(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG w marcu 1998 r. Hiszpania otrzymała wniosek od BASF AG o włączenie substancji czynnej profoksydim (dawne nazwy: klefoksydim, BAS 625H) do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Decyzja Komisji 1999/43/WE (2) potwierdziła, że dokumentacja jest kompletna oraz że może zostać uznana za zasadniczo spełniającą wymogi dotyczące danych i informacji określone w załączniku II i załączniku III do tej dyrektywy.
(2)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 451/2000 (2) oraz rozporządzenie (WE) nr 1490/2002 (3) określają szczegółowe zasady wykonania drugiej i trzeciej fazy programu pracy wspomnianego w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG. W odniesieniu do substancji czynnych, w przypadku których strona notyfikująca nie spełni obowiązków wynikających z tych rozporządzeń, nie przeprowadza się żadnych badań kompletności lub oceny dokumentacji. W przypadku sulfamatu amonu, heksakonazolu, tetratiowęglanu sodu i 8-hydroksychinoliny nie przedłożono pełnej dokumentacji w wyznaczonym terminie. Nie wykazano zatem, że w proponowanych warunkach stosowania, środki ochrony roślin zawierające dane substancje czynne spełniałyby zasadniczo wymogi ustanowione w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 91/414/EWG. W wyniku tego wyżej wspomniane substancje czynne nie powinny być włączone do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG i państwa członkowskie powinny cofnąć wszelkie zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające te substancje.
(4)

Badanie to ma dostarczyć informacji technicznych potrzebnych do opracowywania prawodawstwa Wspólnoty w dziedzinie weterynarii. Ze względu na duże znaczenie zbierania porównywalnych danych dotyczących występowania salmonelli u indyków w państwach członkowskich, należy przyznać wkład finansowy Wspólnoty na wdrażanie specjalnych wymagań badania. Należy refundować 100 % kosztów poniesionych na testy laboratoryjne do określonej kwoty maksymalnej. Wszystkie inne koszty takie jak koszty związane z pobieraniem próbek, koszty podróży, administracyjne itp. nie kwalifikują się do współfinansowania wspólnotowego.
(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG w marcu 1999 r. Hiszpania otrzymała od Novartis Crop Protection AG (obecnie Syngenta) wniosek o włączenie substancji czynnej o nazwie tiametoksam do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Decyzja Komisji 2000/181/WE (2) potwierdziła, że dokumentacja jest kompletna oraz że może zostać uznana za zasadniczo spełniającą wymogi dotyczące danych i informacji określone w załączniku II i załączniku III do tej dyrektywy.
(2)

Artykuł 49 ust. 1 Statutu stwierdza, iż każdy krajowy bank centralny (KBC) państwa członkowskiego, którego derogacja została uchylona, wpłaca swój subskrybowany udział w kapitale EBC w takim samym stopniu jak banki centralne innych uczestniczących państw członkowskich. KBC aktualnych uczestniczących państw członkowskich całkowicie opłaciły ich subskrybowany udział w kapitale EBC (3). Przysługująca Banka Slovenije waga w kapitale EBC wynosi 0,3194 %, zgodnie z art. 2 decyzji EBC/2006/21 z dnia 15 grudnia 2006 r. dotyczącej procentowych udziałów krajowych banków centralnych w kluczu subskrypcji kapitału Europejskiego Banku Centralnego (4). Banka Slovenije opłacił już swój subskrybowany udział w kapitale EBC, zgodnie z art. 1 decyzji EBC/2004/10 z dnia 23 kwietnia 2004 r. określającej środki niezbędne do opłacenia kapitału EBC przez nieuczestniczące krajowe banki centralne (5). Pozostająca do zapłacenia kwota wynosi zatem 17 096 556,47 EUR, co jest wynikiem pomnożenia kwoty subskrybowanego kapitału EBC (5 760 652 402,58 EUR) przez wagę w kluczu kapitałowym przysługującą Banka Slovenije (0,3194 %), oraz odjęcia już opłaconej części udziału Banka Slovenije w kapitale subskrybowanym; powyższe operacje pozwolą na wzięcie pod uwagę poszerzenia klucza kapitałowego EBC dokonanego na skutek przystąpienia Bulgarian National Bank oraz Banca Naţională a României do ESBC.
b)

Urząd, do chwili publikacji rejestracji międzynarodowej przez Biuro Międzynarodowe, zachowuje poufność każdej rejestracji międzynarodowej, której kopię przesłało mu Biuro Międzynarodowe, i może wykorzystywać wspomnianą kopię jedynie do celów przeprowadzenia badania rejestracji międzynarodowej oraz zgłoszeń o ochronę wzorów przemysłowych dokonanych u Umawiającej się Strony, dla której urząd ten jest właściwy, lub w odniesieniu do tej strony. W szczególności, nie może on ujawniać treści tej rejestracji międzynarodowej żadnej osobie spoza urzędu oprócz uprawnionego z rejestracji międzynarodowej, z wyjątkiem sytuacji, gdy wymaga tego postępowanie administracyjne lub sądowe dotyczące sporu w sprawie uprawnienia do dokonania zgłoszenia międzynarodowego, na którym oparta jest rejestracja międzynarodowa. W przypadku takiego postępowania administracyjnego lub sądowego, można na zasadach poufności ujawnić treść rejestracji międzynarodowej jedynie stronom biorącym udział w postępowaniu, które to osoby zostają zobowiązane do zachowania poufności.
(55)

Komisja wyraża opinię, że jeżeli decyzja państwa była zgodna z umową, to właściwy sąd powinien potwierdzić taką decyzję i oddalić żądania syndyków masy upadłości. Gdyby sąd jednak stwierdził, iż pomimo faktu, że państwo zrealizowało swoje prawa i obowiązki wynikające z umowy, lecz w ramach postępowania upadłościowego powinno na rzecz syndyków masy upadłości zapłacić całkowitą kwotę kredytów, to wówczas orzeczenie takie oznaczać może udzielenie nowej pomocy państwa na rzecz wierzycieli KH, co zgłoszone powinno zostać Komisji zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu.
(20)

Stosując do przypadku, o którym mowa, zasadę ustaloną na podstawie wspomnianego orzeczenia Komisja uznaje, że: a) przedsiębiorstwo AEM Torino skorzystało z uprzedniej pomocy tj. z pomocy przeznaczonej dla przedsiębiorstw typu „municipalizzata” (patrz punkty 9-15), która powinna zostać zwrócona na podstawie decyzji 2003/193/WE; b) władze włoskie nie wywiązały się jeszcze ze do zobowiązania do odzyskania pomocy, które zostało im narzucone na mocy powyższej decyzji. Wprawdzie decyzja 2003/193/WE dotyczy programów pomocy, ale narzuca ona jednocześnie obowiązek odzyskania pomocy niezgodnej ze wspólnym rynkiem lub bezprawnej, przyznanej w ramach danego programu pomocy. Ponadto przedsiębiorstwo AEM Torino otwarcie przyznało się do skorzystania ze wspomnianego programu pomocy i nie ma powodu przypuszczać, że w tym szczególnym przypadku wspomniane środki nie stanowiły pomocy, stanowiły pomoc istniejącą lub zostały uznane zgodne ze wspólnym rynkiem.
(12)

W stosunku do kosztów kwalifikujących się do pomocy, Komisja zastanawiała się nad zgodnością z art. 4 ust. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 68/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 traktatu WE do pomocy szkoleniowej (3), niektórych kosztów przewidzianych przez Belgię, zwłaszcza: — „lokale szkoleniowe”: Komisja zastanawiała się czy art. 4 ust. 7 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 68/2001 ma zastosowanie do budynków lub innych rodzajów infrastruktury; — wydatki na personel wydziału szkoleń: Komisja wyraziła wątpliwości odnośnie do możliwości włączenia tych kosztów do „kosztów doradztwa w zakresie w jakim dotyczą one projektu szkoleniowego” (art. 4 ust. 7 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 68/2001); — „system kaskadowy”: Komisja zastanawiała się czy system kaskadowy zawiera jakiekolwiek elementy szkoleniowe i czy wykracza poza zwykłe zarządzanie. Wyraziła również zastrzeżenia w stosunku do stwierdzenia, że przedsiębiorstwo potrzebuje pomocy państwa na działalność związaną z systemem kaskadowym, która stanowi integralną część bieżącego zarządzania w Fordzie Genk; — koszty restrukturyzacji i koszty uruchomienia: Komisja zastanawiała się czy pomoc dotycząca kosztów restrukturyzacji i kosztów uruchomienia stanowi rzeczywistą zachętę do prowadzenia akcji szkoleniowych. Ponadto Komisja wyraziła wątpliwości, czy koszty restrukturyzacji kwalifikują się do pomocy w myśl art. 4 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 68/2001, ponieważ wydaje się, że są one wyłącznie spowodowane niedawną restrukturyzacją fabryki; — wydatki związane z 2004 r.: część kosztów kwalifikujących się do pomocy to koszty, które zostały już poniesione w 2004 r. Ponieważ pomoc ta ma na celu odciążenie od poniesionych już kosztów, Komisja zastanawiała się czy pomoc ta mogła mieć wpływ na działania szkoleniowe spółki w tym okresie.
(95)

Odnośnie do art. 87 ust. 3 lit. c) traktatu, który pozwala na pomoc przeznaczoną na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia to warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem, Komisja stwierdza, że korzyści podatkowe przyznane zwolnionym holdingom 1929 nie są związane z inwestycjami, z tworzeniem miejsc pracy ani ze specyficznymi projektami. Stanowią one, po prostu, redukcję obciążeń, które normalnie powinna ponosić spółka, której to dotyczy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i dlatego też powinny one zostać uznane za pomoc państwa na działalność operacyjną. Zgodnie ze stałym orzecznictwem Komisji, tego typu pomoc nie może być uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem, jeżeli dane środki nie ułatwiają rozwoju pewnego rodzaju działalności lub pewnych obszarów gospodarczych oraz nie są ograniczone w czasie, degresywne lub proporcjonalne do potrzeb związanych z przezwyciężeniem konkretnych barier ekonomicznych.
(33)

Artykuł 3 (środki rolnośrodowiskowe): Włochy wskazały, że zarówno zakaz podejmowania nowych zobowiązań rolnośrodowiskowych w odniesieniu do programów, których termin upływa z końcem 1998 r. w sytuacji braku oceny (listopad 1998 r.), jak i decyzja o niewspółfinansowaniu pewnych działań (maj 1999 r.), nastąpiły po tym jak, w październiku 1998 r., rolnicy zaciągnęli już przedmiotowe zobowiązania. Podkreśla się, że w przypadku Sycylii zakwestionowane zobowiązania nie stanowią „nowych zobowiązań” pięcioletnich, lecz mieszczą się w ramach sycylijskiego programu rolnośrodowiskowego nadal zachowującego ważność, jako że został on zatwierdzony przez Komisję do końca 1999 r., a nie jedynie do końca 1998 r., jak miało to miejsce w przypadku innych regionów.