ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(11)

Poniżej przedstawiono zaproponowane przez władze Grecji lokalne docelowe parametry skuteczności działania w zakresie bezpieczeństwa w odniesieniu do skuteczności zarządzania bezpieczeństwem, w podziale na cele zarządzania bezpieczeństwem i ze wskazaniem poziomu wdrożenia. Grecja Docelowe parametry w zakresie skuteczności zarządzania bezpieczeństwem, wyrażone jako poziom wdrożenia, według poziomów A–D Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego Odnośna instytucja zapewniająca służby żeglugi powietrznej Cel zarządzania bezpieczeństwem 2022 2023 2024 Ogólnounijne docelowe parametry (2024) HASP Polityka i cele w zakresie bezpieczeństwa C C C C Zarządzanie ryzykiem w zakresie bezpieczeństwa C C D D Zapewnienie bezpieczeństwa C C C C Promowanie bezpieczeństwa C C C C Kultura bezpieczeństwa C C C C
(12)

Poniżej przedstawiono zaproponowane przez władze Cypru lokalne docelowe parametry skuteczności działania w zakresie bezpieczeństwa w odniesieniu do skuteczności zarządzania bezpieczeństwem, w podziale na cele zarządzania bezpieczeństwem i ze wskazaniem poziomu wdrożenia. Cypr Docelowe parametry w zakresie skuteczności zarządzania bezpieczeństwem, wyrażone jako poziom wdrożenia, według poziomów A–D Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego Odnośna instytucja zapewniająca służby żeglugi powietrznej Cel zarządzania bezpieczeństwem 2022 2023 2024 Ogólnounijne docelowe parametry (2024) CYATS Polityka i cele w zakresie bezpieczeństwa C C C C Zarządzanie ryzykiem w zakresie bezpieczeństwa D D D D Zapewnienie bezpieczeństwa C C C C Promowanie bezpieczeństwa C C C C Kultura bezpieczeństwa C C C C
2.

Jednak w przypadku gdy konieczna jest ocena decyzji administracyjnej przez Komitet: a) członek personelu może skierować do Sekretariatu wniosek o zawieszenie wykonania zaskarżonej decyzji administracyjnej do czasu zakończenia oceny przez Komitet i zawiadomienia członka personelu o jej wyniku. Sekretariat może zawiesić wykonanie decyzji w przypadkach szczególnie pilnych i jeżeli jej wykonanie spowodowałoby nieodwracalną szkodę. Od decyzji Sekretariatu w sprawie takiego wniosku nie przysługuje odwołanie; b) w przypadkach dotyczących usunięcia ze służby członek personelu może zdecydować, aby w pierwszej kolejności zwrócić się do Sekretariatu z wnioskiem o zawieszenie wykonania decyzji do czasu zakończenia oceny przez Komitet i zawiadomienia członka personelu o jej wyniku. Sekretariat może zawiesić wykonanie decyzji, jeżeli ustali, że zaskarżona decyzja nie została jeszcze wykonana, w przypadkach szczególnie pilnych oraz jeżeli jej wykonanie spowodowałoby nieodwracalną szkodę dla praw członka personelu. Jeżeli Sekretariat odrzuci wniosek, członek personelu może skierować do Komitetu wniosek o zawieszenie czynności.
3.3.

Sekretariat TWT wysyła zaproszenie do składania wniosków o oddelegowanie w danym roku do państw będących stronami z Europy Południowo-Wschodniej w porządku alfabetycznym określonym w pkt 1.4, oraz do UE. Sekretariat TWT zwraca się do każdego państwa będącego stroną z Europy Południowo-Wschodniej oraz do UE o przedłożenie krótkiej listy co najmniej dwóch i maksymalnie trzech kandydatów spełniających kryteria kwalifikacji w celu późniejszego przeprowadzenia z nimi rozmowy przez członków komisji selekcyjnej.
DECYZJA RADY (UE) 2022/2391

z dnia 25 listopada 2022 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Członków Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek w odniesieniu do normy handlowej mającej zastosowanie do oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn z oliwek

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

Decyzje, które mają zostać przyjęte przez Radę Członków, dotyczą usunięcia załącznika 1 do normy handlowej i uproszczenia schematów podejmowania decyzji dotyczących delta-7-stigmastenolu, jak również włączenia 3 wersji metody oznaczania zawartości wosków i estrów etylowych kwasów tłuszczowych. Decyzje te zostały szczegółowo omówione przez naukowców i ekspertów technicznych ds. oliwy z oliwek reprezentujących Komisję i państwa członkowskie. Decyzje te przyczynią się do międzynarodowej harmonizacji norm dotyczących oliwy z oliwek oraz ustanowią ramy, które zapewnią uczciwą konkurencję w handlu produktami sektora oliwy z oliwek. Z tego powodu należy poprzeć te decyzje.

Przegląd normy handlowej mającej zastosowanie do oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn z oliwek COI/T.15/NC No. 3/Rev. 19 może wymagać dostosowań technicznych do innych metod lub dokumentów IOC. Należy poprzeć te dostosowania techniczne.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Rady Członków podczas jej 116. posiedzenia, które odbędzie się w dniach 28 listopada – 2 grudnia 2022 r., lub w ramach procedury przyjęcia decyzji przez Radę Członków w drodze wymiany korespondencji, rozpoczętej przed jej następnym posiedzeniem zwyczajnym w czerwcu 2023 r., w odniesieniu do zmiany normy handlowej mającej zastosowanie do oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn z oliwek COI/T.15/NC nr 3/Rev. 19 polega na poparciu decyzji dotyczącej usunięcia załącznika 1 do tej normy handlowej i uproszczenia schematów podejmowania decyzji dotyczących delta-7-stigmastenolu, a w odniesieniu do zmiany metody COI/T.20/Do. No 28/REV 3 (Oznaczanie zawartości wosków, estrów metylowych kwasów tłuszczowych i estrów etylowych kwasów tłuszczowych) polega na poparciu decyzji dotyczącej włączenia alternatywnej metody analizy i wprowadzenia niewielkich zmian w istniejącej metodzie.
(4)

Biobor JF zawiera 2,2’-(1-metylotrimetylenodioksy)bis-(4-metylo-1,3,2-dioksaborinan) (numer CAS 2665-13-6) i 2,2’-oksybis-(4,4,6-trimetylo-1,3,2-dioksaborinan) (numer CAS 14697-50-8) jako substancje czynne. Biobor JF jest produktem biobójczym należącym do grupy produktowej 6, a mianowicie „środki do konserwacji produktów podczas przechowywania”, zgodnie z definicją w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012. 2,2’-(1-metylotrimetylenodioksy)bis-(4-metylo-1,3,2-dioksaborinan) i 2,2’-oksybis (4,4,6-trimetylo-1,3,2-dioksaborinan) nie zostały poddane ocenie pod kątem stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 6. Ponieważ substancje te nie są wymienione w załączniku II do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1062/2014 (2), nie są one uwzględnione w programie pracy, którego celem jest systematyczne badanie wszystkich istniejących substancji czynnych zawartych w produktach biobójczych, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 528/2012. W związku z tym art. 89 tego rozporządzenia nie ma zastosowania do tych substancji czynnych i muszą one zostać poddane ocenie i zatwierdzeniu przed wydaniem pozwolenia na produkty biobójcze zawierające te substancje również na poziomie krajowym.
7.

Jeżeli Członek wymaga zezwolenia na świadczenie usługi, zapewnia on, by jego właściwe organy: a) w zakresie, w jakim jest to możliwe, wskazywały orientacyjne ramy czasowe rozpatrywania wniosku; b) na wniosek wnioskodawcy, udzielały bez zbędnej zwłoki informacji dotyczących statusu wniosku; c) w zakresie, w jakim jest to możliwe, sprawdzały bez zbędnej zwłoki kompletność wniosku złożonego do rozpatrzenia zgodnie z wewnętrznymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi danego Członka; d) jeżeli uznają wniosek za kompletny do celów rozpatrzenia zgodnie z wewnętrznymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi Członka, (4) zapewniały w rozsądnym terminie po jego złożeniu, aby: (i) rozpatrzenie wniosku zostało zakończone; oraz (ii) wnioskodawca został poinformowany o decyzji dotyczącej wniosku, (5) w zakresie, w jakim jest to możliwe, na piśmie; (6) e) jeżeli uznają wniosek za niekompletny do celów rozpatrzenia zgodnie z wewnętrznymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi danego Członka, w rozsądnym terminie, w zakresie, w jakim jest to możliwe: (i) poinformowały wnioskodawcę, że wniosek jest niekompletny; (ii) na wniosek wnioskodawcy wskazały dodatkowe informacje wymagane do uzupełnienia wniosku lub w inny sposób udzieliły wytycznych wyjaśniających, dlaczego wniosek został uznany za niekompletny; oraz (iii) zapewniły wnioskodawcy możliwość (7) dostarczenia dodatkowych informacji wymaganych w celu uzupełnienia wniosku; jeżeli jednak żadne z powyższych działań nie jest możliwe, a wniosek zostanie odrzucony ze względu na niekompletność, właściwe organy zapewniają poinformowanie o tym wnioskodawcy w rozsądnym terminie; oraz f) jeżeli wniosek zostanie odrzucony, poinformowały w miarę możliwości wnioskodawcę, z własnej inicjatywy albo na wniosek wnioskodawcy, o przyczynach odrzucenia wniosku oraz, jeśli ma to zastosowanie, o procedurach ponownego złożenia wniosku; wnioskodawcy nie należy uniemożliwiać składania innego wniosku (8) wyłącznie z uwagi na to, że wniosek został wcześniej odrzucony.
(3)

Biobor JF zawiera 2,2’-(1-metylotrimetylenodioksy)bis-(4-metylo-1,3,2-dioksaborinan) (numer CAS 2665-13-6) i 2,2’-oksybis-(4,4,6-trimetylo-1,3,2-dioksaborinan) (numer CAS 14697-50-8) jako substancje czynne. Biobor JF jest produktem biobójczym należącym do grupy produktowej 6, a mianowicie „środki do konserwacji produktów podczas przechowywania”, zgodnie z definicją w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012. 2,2’-(1-metylotrimetylenodioksy)bis-(4-metylo-1,3,2-dioksaborinan) i 2,2’-oksybis (4,4,6-trimetylo-1,3,2-dioksaborinan) nie zostały poddane ocenie pod kątem stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 6. Ponieważ substancje te nie są wymienione w załączniku II do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1062/2014 (2), nie są one uwzględnione w programie pracy, którego celem jest systematyczne badanie wszystkich istniejących substancji czynnych zawartych w produktach biobójczych, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 528/2012. W związku z tym art. 89 tego rozporządzenia nie ma zastosowania do tych substancji czynnych i muszą one zostać poddane ocenie i zatwierdzeniu przed wydaniem pozwolenia na produkty biobójcze zawierające te substancje również na poziomie krajowym.
Węgry uwzględniły w tym proponowanym środku zaradczym szereg elementów, które zostały pozytywnie ocenione w momencie przedkładania wniosku Komisji, w szczególności w odniesieniu do: (i) celu i założeń nowego Urzędu ds. Etyki; (ii) zakresu jego mandatu i szerokich uprawnień, w tym uprawnień do zlecania instytucjom zamawiającym zawieszenia ofert, uprawnień do zwracania się do administracyjnych organów dochodzeniowych o przeprowadzenie dochodzeń, uprawnień do zalecania wykluczenia określonych podmiotów gospodarczych z finansowania unijnego; prawa do wystąpienia o kontrolę sądową wszelkich decyzji podejmowanych przez organy dotyczące postępowań o udzielenie zamówienia publicznego, które wiążą się z unijnym wsparciem (i które mogą podlegać kontroli sądowej) itp.; (iii) zasad powoływania zarządu Urzędu ds. Etyki oraz udziału „komitetu ds. kwalifikowalności”, których celem jest zagwarantowanie pełnej niezależności Urzędu ds. Etyki. Ponadto Węgry zobowiązały się, że Urząd ds. Etyki będzie opierać się na faktach ustalonych w orzeczeniach sądowych, będzie mieć możliwość wnoszenia spraw do sądów, a jego decyzje będą podlegały kontroli sądowej.

Z tego powodu Węgry zobowiązały się również, że wszystkie węgierskie sądy rozpatrujące sprawy cywilne, administracyjne i karne, w tym sądy właściwe dla ochrony interesów finansowych Unii, będą spełniać wymogi niezależności i bezstronności oraz będą ustanowione na mocy prawa, zgodnie z art. 19 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) i odpowiednim dorobkiem prawnym Unii. Węgry zobowiązały się także, że zrealizują kluczowe etapy wdrażania dotyczące utworzenia Urzędu ds. Etyki do dnia 19 listopada 2022 r. W następstwie przedłożenia wniosku Komisji Węgry przyjęły w dniu 4 października 2022 r. ustawę ustanawiającą Urząd ds. Etyki (ustawa XXVII z 2022 r. o kontroli wykorzystywania środków budżetowych Unii Europejskiej – „ustawa o Urzędzie ds. Etyki”), która weszła w życie w dniu 11 października 2022 r. Kolejne zmiany do ustawy o Urzędzie ds. Etyki wprowadzono w ramach dwóch projektów ustaw wchodzących w skład „pakietu usługowego”, przedłożonego Zgromadzeniu Narodowemu w dniu 15 listopada 2022 r. i przegłosowanego w dniach 22 listopada 2022 r. oraz 7 grudnia 2022 r. Jak przewidziano w środku zaradczym, Węgry podczas procedury prowadzącej do przyjęcia ustawy o Urzędzie ds. Etyki przeprowadziły konsultacje z Radą Europy i OECD i uwzględniły niektóre zalecenia. Jednocześnie z procedurami legislacyjnymi władze węgierskie uruchomiły w dniu 23 września 2022 r. procedurę wyboru i powołania członków „komitetu ds. kwalifikowalności”, a w dniu 14 października 2022 r. – członków zarządu Urzędu ds. Etyki, zakończoną ostatecznie w dniu 4 listopada 2022 r. Urząd ds. Etyki odbył swoje pierwsze oficjalne posiedzenie w dniu 18 listopada 2022 r.
(10)

Sekretariat konwencji berneńskiej, we współpracy z Prezydium Stałego Komitetu, zaproponował kilka zmian do regulaminu wewnętrznego, w szczególności w celu dostosowania metod i procedur roboczych stosowanych w ramach konwencji berneńskiej do nowych wirtualnych metod i narzędzi pracy.
(1)

Zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 549/2004 należy ustanowić system skuteczności działania dla służb żeglugi powietrznej („ANS”), obejmujący krajowe plany skuteczności działania określające wiążące docelowe parametry skuteczności działania spójne z ogólnounijnymi docelowymi parametrami przyjętymi przez Komisję na dany okres odniesienia. Szczegółowe zasady dotyczące tych planów skuteczności działania określono w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2019/317. Zgodnie z art. 11 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 549/2004 Komisja ocenia ustanowione przez państwa członkowskie docelowe parametry skuteczności działania w celu zapewnienia spójności z analogicznymi ogólnounijnymi docelowymi parametrami skuteczności działania.
(10)

Ponieważ identyfikacja odcisków palców może okazać się niewykonalna, ECRIS-TCN powinien umożliwiać identyfikację osób za pomocą samych tylko danych alfanumerycznych. W przypadku obywateli państw trzecich głównym wyzwaniem technicznym jest to, że dane alfanumeryczne nie zawsze są prawidłowe. Nieprawidłowości mogą na przykład obejmować niejasności co do tego, co jest imieniem, a co nazwiskiem, różne warianty pisowni i transliteracji imion i nazwisk lub nieścisłości dotyczące daty urodzenia. Ważne jest zatem, aby ECRIS-TCN był w stanie dopasować dane alfanumeryczne również wtedy, gdy nie wszystkie elementy identyfikujące są identyczne, co nazywane jest wyszukiwaniami niedokładnymi. Identyfikacja obywatela państwa trzeciego powinna się odbywać przez połączenie weryfikacji jakości danych z wyszukiwaniami niedokładnymi lub z innymi zapewnianymi przez wyszukiwarkę sposobami odpowiednimi na potrzeby systemu ECRIS-TCN. Należy zatem wprowadzić ograniczenia liczby wpisów wyświetlanych w wyniku wysłania zapytania, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami o ochronie danych. Niedopełnienie tego obowiązku zagroziłoby prawom osób fizycznych oraz funkcjonowaniu i dostępności systemu.
(6)

W celu ułatwienia zarządzania programem i skoordynowania go ze wsparciem udzielanym na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 (4) na obszarach otrzymujących pomoc na podstawie niniejszej decyzji należy uwzględnić te same jednostki gminne co te, które należą do obszaru wyznaczonego na podstawie art. 32 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 (5) oraz art. 71 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2021/2115 w planie strategicznym WPR na rzecz wdrażania wspólnej polityki rolnej w Szwecji na lata 2023–2027.
(6)

Opłata wizowa w wysokości 120 EUR, określona w rozporządzeniu (WE) nr 810/2009, powinna zatem mieć zastosowanie do obywateli Gambii podlegających obowiązkowi wizowemu na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1806 (3). Zgodnie z tym rozporządzeniem opłaty tej nie stosuje się wobec dzieci poniżej 12 roku życia. Nie stosuje się jej również do osób ubiegających się o wizę, w odniesieniu do których opłata wizowa została zniesiona lub obniżona zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 810/2009.
(1)

W dyrektywie (UE) 2018/2001 ustanowiono wymogi dotyczące niektórych paliw, a mianowicie biopaliw, biopłynów, paliw z biomasy, odnawialnych paliw ciekłych i gazowych pochodzenia niebiologicznego oraz pochodzących z recyklingu paliw węglowych. Wymogi te gwarantują, że paliwa te mogą być zaliczane na poczet realizacji celów określonych w tej dyrektywie wyłącznie wtedy, gdy zostały wyprodukowane w sposób zrównoważony i znacznie ograniczają emisje gazów cieplarnianych w porównaniu z paliwami kopalnymi. W art. 29 tej dyrektywy ustanowiono kryteria zrównoważonego rozwoju i ograniczania emisji gazów cieplarnianych w odniesieniu do biopaliw, biopłynów i paliw z biomasy. Ponadto w art. 26 dyrektywy i w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2019/807 (2) określono kryteria ustalania: (i) które surowce do produkcji biopaliw, biopłynów lub paliw z biomasy wiążą się z wysokim ryzykiem spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów; oraz (ii) które biopaliwa, biopłyny lub paliwa z biomasy o wysokim ryzyku spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów, które spełniają określone warunki, mogą zostać certyfikowane jako wiążące się z niskim ryzykiem spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów. W art. 25 ust. 2 dyrektywy (UE) 2018/2001 ustanowiono kryteria ograniczania emisji gazów cieplarnianych w odniesieniu do odnawialnych paliw ciekłych i gazowych pochodzenia niebiologicznego oraz pochodzących z recyklingu paliw węglowych stosowanych w transporcie. W art. 28 ust. 2 tej dyrektywy zobowiązano podmioty gospodarcze do wprowadzenia do unijnej bazy danych informacji o przeprowadzonych transakcjach oraz o właściwościach dotyczących zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do niektórych paliw odnawialnych (biopaliw, biogazu oraz odnawialnych paliw ciekłych i gazowych pochodzenia niebiologicznego) oraz pochodzących z recyklingu paliw węglowych stosowanych w transporcie.
10.

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 610/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 562/2006 ustanawiające wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen), konwencję wykonawczą do układu z Schengen, rozporządzenia Rady (WE) nr 1683/95 i (WE) nr 539/2001 oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 i (WE) nr 810/2009 (Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 1), w zakresie w jakim dotyczy ono innych przepisów, o których mowa w niniejszym załączniku;
(3)

Ponadto przywołała porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (1) i wezwała Komisję, by wnioski ustawodawcze opierała na dokładnych ocenach skutków. Uznała to za konieczne, aby zapewnić zgodność i spójność między środkami przewidzianymi w strategii „od pola do stołu” a powiązanymi politykami i strategiami Unii. Rada podkreśliła również, że w odniesieniu do realizacji celów i środków zaproponowanych w strategii „od pola do stołu” odpowiednią uwagę należy zwrócić na gospodarczy, społeczny i środowiskowy wymiar zrównoważonych systemów żywnościowych, z uwzględnieniem konkurencyjności unijnego sektora rolnictwa i powiązanych z nim sektorów.
4.

po dostosowaniu d) dodaje się dostosowania w brzmieniu: „e) w art. 2 ust. 5c i art. 28a ust. 7 dodaje się akapit w brzmieniu: »W sprawach dotyczących zarówno państwa EFTA, jak i państwa członkowskiego UE Urząd Nadzoru EFTA i Komisja współpracują w celu uzgodnienia identycznych decyzji co do tego, które państwo członkowskie ma jurysdykcję.«; f) w art. 6 w odniesieniu do państw EFTA: (i) w ust. 1 lit. a) słowa »ze względów, o których mowa w art. 21 Karty« zastępuje się słowami »ze względów, takich jak płeć, rasa, kolor skóry, pochodzenie etniczne lub społeczne, cechy genetyczne, język, religia lub przekonania, poglądy polityczne lub wszelkie inne poglądy, przynależność do mniejszości narodowej, majątek, urodzenie, niepełnosprawność, wiek lub orientacja seksualna, lub ze względu na przynależność państwową«; (ii) w ust. 1 lit. b) odesłanie do art. 5 dyrektywy (UE) 2017/541 należy odczytywać jako odniesienie do odpowiednich przepisów prawa krajowego państw EFTA; (iii) w ust. 2 słowa »respektują prawa i zasady określone w Karcie« otrzymują brzmienie »respektują prawa podstawowe«; g) w art. 28b w odniesieniu do państw EFTA: (i) w ust. 1 lit. b) słowa »ze względów, o których mowa w art. 21 Karty« zastępuje się słowami »ze względów, takich jak płeć, rasa, kolor skóry, pochodzenie etniczne lub społeczne, cechy genetyczne, język, religia lub przekonania, poglądy polityczne lub wszelkie inne poglądy, przynależność do mniejszości narodowej, majątek, urodzenie, niepełnosprawność, wiek lub orientacja seksualna, lub ze względu na przynależność państwową«; (ii) w ust. 1 lit. c) odesłania do art. 5 dyrektywy (UE) 2017/541, do art. 5 ust. 4 dyrektywy 2011/93/UE oraz art. 1 decyzji ramowej 2008/913/WSiSW należy odczytywać jako odniesienie do odpowiednich przepisów prawa krajowego państw EFTA; h) w art. 30b: (i) w ust. 2 po słowach »przedstawiciel Komisji« dodaje się słowa »oraz przedstawiciel Urzędu Nadzoru EFTA«; (ii) w ust. 2 dodaje się zdanie w brzmieniu: »Państwa EFTA w pełni uczestniczą w posiedzeniach ERGA, ale bez prawa głosu.«”.
(6)

Ponieważ wnioskodawca wycofał wniosek o zatwierdzenie azotanu srebra do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 7, nie ma produktu biobójczego, który wymagałby oceny. W związku z tym właściwy organ nie sfinalizował sprawozdania oceniającego, a Europejska Agencja Chemikaliów nie przygotowała opinii. Ponadto, ponieważ nie istnieje żaden produkt biobójczy należący do grupy produktowej 7 zawierający azotan srebra, co do którego można oczekiwać, że spełnia kryteria określone w art. 19 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 528/2012, warunki ustanowione w art. 4 ust. 1 tego rozporządzenia nie są spełnione. Biorąc również pod uwagę konieczność zapewnienia, aby wyroby poddane działaniu azotanu srebra lub celowo zawierające azotan srebra dla grupy produktowej 7 nie były już wprowadzane do obrotu w Unii, nie należy zatwierdzać azotanu srebra do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 7.
DECYZJA RADY (UE) 2022/2562

z dnia 24 października 2022 r.

w sprawie podpisania, w imieniu Unii, i tymczasowego stosowania Umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Tajlandii, z drugiej strony

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a w szczególności jego art. 209, w związku z jego art. 218 ust. 5,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

Ze względu na konieczność rozpoczęcia stosowania Umowy, zanim wejdzie ona w życie w wyniku jej ratyfikowania przez państwa członkowskie, niektóre postanowienia Umowy należy stosować tymczasowo do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej wejścia w życie,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy.

Artykuł 3

Do czasu zakończenia procedur niezbędnych do wejścia w życie Umowy, zgodnie z jej art. 59 oraz z zastrzeżeniem przewidzianych w nim notyfikacji, następujące części Umowy stosuje się tymczasowo (2) między Unią Europejską a Królestwem Tajlandii, jedynie w zakresie, w jakim dotyczą one spraw objętych zakresem kompetencji Unii, w tym spraw objętych zakresem kompetencji Unii do określania i realizowania wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa:

— Tytuł I,

— Tytuł II,

— Tytuł III,

— Tytuł IV: art. 20, 21, 22, 23, 25, 26, 27, 28, 29,

— Tytuł V: art. 30, 31, 32, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 49,

— Tytuł VI,

— Tytuł VII,

— Tytuł VIII,

— wspólna deklaracja w sprawie art. 5,