PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 115/18

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 346/2013

z dnia 17 kwietnia 2013 r.

w sprawie europejskich funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (1),

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Ponieważ inwestorzy dążą nie tylko do generowania zysków finansowych, ale również do osiągnięcia celów społecznych, w coraz większym stopniu rozwija się w Unii rynek inwestycji społecznych, na który składają się między innymi fundusze inwestycyjne ukierunkowane na przedsiębiorstwa społeczne. Takie fundusze inwestycyjne zapewniają finansowanie przedsiębiorstwom społecznym, które stanowią siłę napędową zmian społecznych, dostarczając innowacyjnych rozwiązań problemów natury społecznej, na przykład pomagając w przezwyciężaniu społecznych skutków kryzysu finansowego, oraz zapewniając cenny wkład w osiągnięcie celów strategii Europa 2020 ustanowionej w komunikacie Komisji z dnia 3 marca 2010 r.„Europa 2020: Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu”.

(2) Niniejsze rozporządzenie jest elementem inicjatywy na rzecz przedsiębiorczości społecznej ustanowionej przez Komisję w komunikacie z dnia 25 października 2011 r. zatytułowanym „Inicjatywa na rzecz przedsiębiorczości społecznej – budowanie ekosystemu sprzyjającego przedsiębiorstwom społecznym w centrum społecznej gospodarki i społecznych innowacji”.

(3) Konieczne jest ustanowienie wspólnych przepisów ramowych w zakresie posługiwania się nazwą „EuSEF” dla określenia kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej, dotyczących w szczególności struktury portfela funduszy działających pod tą nazwą, ich kwalifikowalnych celów inwestycyjnych, narzędzi inwestycyjnych, z których mogą korzystać, oraz kategorii inwestorów uprawnionych do inwestowania w te fundusze w Unii zgodnie z jednolitymi przepisami. W przypadku braku takich wspólnych przepisów istnieje ryzyko, że państwa członkowskie podejmą rozbieżne środki na szczeblu krajowym, co miałoby bezpośredni negatywny wpływ na prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego i stworzyłoby przeszkody w jego funkcjonowaniu, ponieważ fundusze, które chciałyby prowadzić działalność na terenie Unii, podlegałyby różnym przepisom w różnych państwach członkowskich. Ponadto rozbieżne wymogi jakościowe dotyczące struktury portfela, celów inwestycyjnych oraz kwalifikowalnych inwestorów mogłyby doprowadzić do powstania różnych poziomów ochrony inwestorów i spowodować niejasność w zakresie oferty inwestycyjnej związanej z kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej. Inwestorzy powinni mieć ponadto możliwość porównania ofert inwestycyjnych różnych kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej. Niezbędne jest wyeliminowanie znaczących przeszkód w transgranicznym pozyskiwaniu środków finansowych przez kwalifikowalne fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej, aby uniknąć zakłóceń konkurencji między tymi funduszami, a także zapobiec wszelkim możliwym przeszkodom w wymianie handlowej i powstawaniu znaczących zakłóceń konkurencji w przyszłości. W związku z powyższym odpowiednią podstawę prawną dla niniejszego rozporządzenia stanowi art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), interpretowany zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

(4) Konieczne jest przyjęcie rozporządzenia ustanawiającego jednolite przepisy mające zastosowanie do kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej i nakładające odpowiednie obowiązki na zarządzających tymi funduszami we wszystkich państwach członkowskich, którzy chcieliby pozyskiwać kapitał w całej Unii, posługując się nazwą „EuSEF”. Wymogi te powinny zapewnić zaufanie inwestorów, którzy chcą inwestować w takie fundusze. Rozporządzenie to nie powinno mieć zastosowania do istniejących systemów krajowych, które umożliwiają inwestowanie w przedsiębiorstwa społeczne i nie posługują się nazwą „EuSEF”.

(5) Określenie wymogów jakościowych w odniesieniu do posługiwania się nazwą „EuSEF” w formie rozporządzenia zapewni bezpośrednie stosowanie tych wymogów do zarządzających przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania, którzy pozyskują środki finansowe, posługując się tą nazwą. Zapewni to również jednolite warunki stosowania tej nazwy, zapobiegając pojawieniu się rozbieżnych wymogów krajowych w wyniku transpozycji dyrektywy. Zarządzający przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania, którzy posługują się tą nazwą, powinni przestrzegać jednakowych przepisów w całej Unii, co zwiększy również zaufanie inwestorów. Niniejsze rozporządzenie zmniejszy złożoność przepisów regulacyjnych oraz ponoszone przez zarządzających koszty przestrzegania często rozbieżnych przepisów krajowych dotyczących takich funduszy, szczególnie w przypadku tych zarządzających, którzy chcieliby pozyskiwać kapitał na poziomie transgranicznym. Przyczyni się ono również do wyeliminowania zakłóceń konkurencji.

(6) Należy umożliwić zewnętrzne lub wewnętrzne zarządzanie kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej. W przypadku gdy kwalifikowany fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej jest zarządzany wewnętrznie, fundusz jest jednocześnie zarządzającym i w związku z tym powinien spełniać wszystkie wymogi dotyczące zarządzających ustanowione na mocy niniejszego rozporządzenia oraz powinien być zarejestrowany jako zarządzający zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Nie należy jednak zezwalać, aby wewnętrznie zarządzany kwalifikowalny fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej był zewnętrznym zarządzającym innych przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania lub przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w papiery wartościowe (UCITS).

(7) Aby wyjaśnić związek między niniejszym rozporządzeniem a innymi przepisami dotyczącymi przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania i zarządzających nimi, należy zaznaczyć, że niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie jedynie do zarządzających przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania innymi niż UCITS objętych zakresem dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (4), którzy mają siedzibę w Unii i zostali zarejestrowani przez właściwy organ swojego państwa członkowskiego pochodzenia zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (5), pod warunkiem że zarządzający ci zarządzają portfelami kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej. Należy jednak zezwolić, aby zewnętrzni zarządzający kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej zarejestrowani zgodnie z niniejszym rozporządzeniem zarządzali również UCITS, pod warunkiem uzyskania zezwolenia zgodnie z dyrektywą 2009/65/WE.

(8) Ponadto niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie jedynie do zarządzających tymi przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania, w których łączna wartość aktywów objętych zarządzaniem nie przekracza progu, o którym mowa w art. 3 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2011/61/UE. Obliczanie tego progu do celów niniejszego rozporządzenia odbywa się w taki sam sposób jak obliczanie progu, o którym mowa w art. 3 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2011/61/UE.

(9) Jednakże zarządzający zarejestrowani zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, którzy sprawują zarząd aktywami, których łączna wartość przekroczy następnie próg, o którym mowa w art. 3 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2011/61/UE, i którzy w związku z tym zaczną podlegać wymogowi uzyskania zezwolenia właściwych organów swojego państwa członkowskiego pochodzenia zgodnie z art. 6 tej dyrektywy, powinni mieć możliwość dalszego posługiwania się nazwą „EuSEF” w związku z wprowadzaniem do obrotu kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej w Unii, pod warunkiem że spełniają wymogi określone w tej dyrektywie i że nadal stale spełniają niektóre wymogi posługiwania się nazwą „EuSEF” określone w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej. Ma to zastosowanie do już istniejących kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej, jak i do kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej ustanowionych po przekroczeniu progu.

(10) Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania w przypadku, gdy zarządzający przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania nie chcą posługiwać się nazwą „EuSEF”. W takich przypadkach istniejące przepisy krajowe oraz ogólne przepisy unijne powinny w dalszym ciągu mieć zastosowanie.

(11) W niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić jednolite przepisy dotyczące charakteru kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej, w szczególności w odniesieniu do kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych, w które kwalifikowalne fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej mogą inwestować, oraz instrumentów inwestycyjnych, z których mają korzystać. Jest to konieczne, aby umożliwić wyznaczenie wyraźnej granicy między kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej a alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, które stosują inne, mniej specjalistyczne strategie inwestycyjne, na przykład wykupy, których wspieranie nie jest celem niniejszego rozporządzenia.

(12) Aby zapewnić niezbędną jasność i pewność, w niniejszym rozporządzeniu należy również określić jednolite kryteria uznawania przedsiębiorstw społecznych za kwalifikowalne przedsiębiorstwa portfelowe. Przedsiębiorstwo społeczne powinno zostać zdefiniowane jako podmiot gospodarki społecznej, którego głównym celem jest raczej wywarcie skutku społecznego niż wygenerowanie zysku dla jego właścicieli lub udziałowców. Przedsiębiorstwo społeczne działa, dostarczając towary i świadcząc usługi na rynku, a zyski wykorzystuje przede wszystkim do osiągania celów społecznych. Jest ono zarządzane w odpowiedzialny i przejrzysty sposób, w szczególności poprzez angażowanie pracowników, konsumentów i zainteresowanych stron, których dotyczy działalność gospodarcza przedsiębiorstwa.

(13) Ponieważ celem podstawowym przedsiębiorstw społecznych jest raczej osiągnięcie pozytywnych skutków społecznych niż maksymalizacja zysków, w niniejszym rozporządzeniu należy propagować jedynie wspieranie kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych, które skupiają się na osiągnięciu wymiernego i pozytywnego skutku społecznego. Wymierny i pozytywny skutek społeczny może obejmować świadczenie usług na rzecz imigrantów, którzy w innym przypadku byliby wykluczeni, lub na przywracaniu marginalizowanych grup na rynek pracy dzięki zapewnianiu zatrudnienia, szkoleń lub innego wsparcia. Przedsiębiorstwa społeczne wykorzystują swoje zyski do realizacji swojego podstawowego celu społecznego oraz są zarządzane w sposób odpowiedzialny i przejrzysty. W przypadku gdy, w wyjątkowych przypadkach, kwalifikowalne przedsiębiorstwo portfelowe chce dokonać podziału zysków między udziałowców i właścicieli, powinno ono dysponować uprzednio określonymi procedurami i zasadami dotyczącymi sposobu przeprowadzania podziału zysków. W zasadach tych należy doprecyzować, że taki podział zysków nie powinien wpływać negatywnie na osiągnięcie podstawowego celu społecznego kwalifikowalnego społecznego przedsiębiorstwa portfelowego.

(14) Do przedsiębiorstw społecznych zalicza się szeroką gamę przedsiębiorstw o różnych formach prawnych, które świadczą usługi społeczne lub dostarczają towary na rzecz osób słabszych, marginalizowanych, znajdujących się w niekorzystnej sytuacji lub wykluczonych. Usługi te obejmują dostęp do mieszkań, opiekę zdrowotną, pomoc dla osób starszych lub niepełnosprawnych, opiekę nad dziećmi, dostęp do zatrudnienia i szkolenia oraz zarządzanie sytuacją osób zależnych. Do przedsiębiorstw społecznych należą również przedsiębiorstwa, które stosują sposób produkcji towarów i świadczenia usług odzwierciedlający ich cel o charakterze społecznym, ale których działalność dotyczy towarów i usług innych niż społeczne. Działalność ta obejmuje integrację społeczną i zawodową poprzez zapewnienie dostępu do zatrudnienia osobom znajdującym się w niekorzystnej sytuacji, w szczególności ze względu na niewystarczające kwalifikacje bądź problemy społeczne lub zawodowe prowadzące do wykluczenia i marginalizacji. Działalność ta może również dotyczyć ochrony środowiska o oddziaływaniu społecznym, na przykład przeciwdziałania zanieczyszczeniu, recyklingu i energii ze źródeł odnawialnych.

(15) Zgodnie z celem, jakim jest precyzyjne określenie przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, które mają zostać objęte niniejszym rozporządzeniem, a także w celu zapewnienia koncentracji wysiłków na dostarczaniu kapitału przedsiębiorstwom społecznym, za kwalifikowalne fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej należy uznawać fundusze, które zamierzają zainwestować w takie przedsiębiorstwa co najmniej 70 % łącznej wartości swoich otrzymanych wpłat na poczet kapitału oraz niewniesionego kapitału zadeklarowanego. Kwalifikowalnym funduszom na rzecz przedsiębiorczości społecznej nie należy zezwalać na inwestowanie więcej niż 30 % łącznej wartości swoich otrzymanych wpłat na poczet kapitału oraz niewniesionego kapitału zadeklarowanego w aktywa inne niż kwalifikowalne inwestycje. Oznacza to, że próg 30 % powinien stale stanowić maksymalną wysokość niekwalifikowalnych inwestycji, a próg 70 % powinien być zarezerwowany dla kwalifikowalnych inwestycji przez okres istnienia kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej. Progi te powinny być obliczane na podstawie kwot, które mogą zostać zainwestowane po odliczeniu wszystkich uzasadnionych kosztów oraz posiadanych środków pieniężnych i ich ekwiwalentów. Niniejsze rozporządzenie powinno określać szczegółowe zasady niezbędne do obliczania wspomnianych progów inwestycji.

(16) Celem niniejszego rozporządzenia jest zwiększenie wzrostu przedsiębiorstw społecznych w Unii. Inwestycje w kwalifikowalne przedsiębiorstwa portfelowe ustanowione w państwach trzecich mogą pozwolić kwalifikowalnym funduszom na rzecz przedsiębiorczości społecznej na pozyskanie dodatkowego kapitału, a tym samym przynieść korzyści przedsiębiorstwom społecznym w Unii. Niniejsze rozporządzenie nie powinno jednak w żadnym wypadku sprzyjać inwestycjom w przedsiębiorstwa portfelowe ustanowione w państwach trzecich, w przypadku gdy brak jest odpowiednich umów o współpracy między właściwymi organami państwa członkowskiego pochodzenia zarządzającego kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej oraz z poszczególnymi państwami członkowskimi, w których jednostki lub udziały kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej mają być wprowadzane do obrotu, lub gdy brak jest skutecznej wymiany informacji w kwestiach podatkowych.

(17) Aby można było posługiwać się nazwą „EuSEF” ustanowioną na mocy niniejszego rozporządzenia, fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej powinien najpierw zostać ustanowiony w Unii. W ciągu dwóch lat od dnia rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia Komisja powinna dokonać przeglądu ograniczeń w zakresie posługiwania się nazwą „EuSEF” w odniesieniu do funduszy ustanowionych w Unii, z uwzględnieniem doświadczeń wynikających ze stosowania zalecenia Komisji dotyczącego środków mających zachęcać państwa trzecie do stosowania minimalnych standardów dobrego zarządzania w kwestiach podatkowych.

(18) Zarządzający kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej powinni móc przyciągać dodatkowe wkłady kapitałowe przez cały okres trwania funduszu. Takie dodatkowe wkłady kapitałowe w okresie trwania kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej powinny być uwzględniane przy rozważaniu kolejnej inwestycji w aktywa inne niż aktywa kwalifikowalne. Na dodatkowe wkłady kapitałowe należy zezwalać zgodnie z kryteriami i na warunkach określonych w regulaminie lub dokumentach założycielskich kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej.

(19) Ze względu na potrzeby w zakresie finansowania specyficzne dla przedsiębiorstw społecznych należy zapewnić jasność co do rodzajów instrumentów, jakie kwalifikowalny fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej powinien wykorzystywać na potrzeby tego finansowania. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem określić jednolite przepisy dotyczące kwalifikowalnych instrumentów, które kwalifikowalny fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej powinien wykorzystywać, realizując inwestycje, takich jak: instrumenty kapitałowe i quasi-kapitałowe, instrumenty dłużne, takie jak weksle własne i certyfikaty oszczędnościowe, inwestycje w inne kwalifikowalne fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej, zabezpieczone lub niezabezpieczone pożyczki oraz dotacje. Aby zapobiec rozmyciu inwestycji w kwalifikowalne przedsiębiorstwa portfelowe, należy zezwolić kwalifikowalnemu funduszowi na rzecz przedsiębiorczości społecznej na inwestowanie w inne kwalifikowalne fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej w przypadku, gdy te inne kwalifikowalne fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej same nie zainwestowały więcej niż 10 % łącznej wartości swoich otrzymanych wpłat na poczet kapitału oraz niewniesionego kapitału zadeklarowanego w inne kwalifikowalne fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej.

(20) Podstawową działalność kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej stanowi zapewnienie finansowania przedsiębiorstwom społecznym poprzez inwestycje podstawowe. Kwalifikowalne fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej nie powinny uczestniczyć w systemowo ważnej działalności bankowej wykraczającej poza zwyczajowe ostrożnościowe ramy regulacyjne (tzw. „równoległy system bankowy”) ani stosować typowych strategii typu private equity, takich jak wykup wspomagany dźwignią finansową.

(21) Aby utrzymać niezbędny poziom elastyczności w swoim portfelu inwestycyjnym, kwalifikowalne fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej powinny móc inwestować w aktywa inne niż kwalifikowalne inwestycje, w zakresie, w jakim te inne inwestycje nie przekroczą progu 30 % w odniesieniu do niekwalifikowalnych inwestycji. Przy obliczaniu tego limitu nie należy brać pod uwagę posiadanych środków pieniężnych i ich ekwiwalentów, ponieważ środków pieniężnych i ich ekwiwalentów nie należy traktować jako inwestycji. Kwalifikowalne fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej powinny inwestować w sposób zgodny z ich etyczną strategią inwestycyjną, na przykład nie powinny dokonywać inwestycji finansujących przemysł zbrojeniowy, inwestycji wiążących się z ryzykiem naruszenia praw człowieka lub inwestycji związanych z pozbywaniem się odpadów elektronicznych.

(22) Aby zapewnić wiarygodność i rozpoznawalność nazwy „EuSEF” wśród inwestorów w całej Unii, jedynie zarządzający kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej, którzy spełniają jednolite kryteria jakościowe określone w niniejszym rozporządzeniu, powinni być uprawnieni do posługiwania się nazwą „EuSEF” przy wprowadzaniu do obrotu kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej w całej Unii.

(23) W celu zapewnienia, aby kwalifikowalne fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej posiadały odrębny i możliwy do zidentyfikowania profil, który jest dostosowany do ich celu, należy ustanowić jednolite przepisy dotyczące struktury portfela oraz technik inwestycyjnych dozwolonych w przypadku takich funduszy.

(24) W celu zapewnienia, aby kwalifikowalne fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej nie przyczyniały się do rozwoju zagrożeń systemowych oraz aby fundusze te koncentrowały swoje działania inwestycyjne na wspieraniu kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych, nie powinno się zezwalać na stosowanie dźwigni finansowej na poziomie funduszu. Zarządzającym kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej należy zezwolić na zaciąganie pożyczek, emitowanie papierów dłużnych lub udzielanie gwarancji na poziomie kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej, pod warunkiem że takie pożyczki, papiery dłużne lub gwarancje znajdują pokrycie w niewniesionych wkładach zadeklarowanych i tym samym nie powodują wzrostu wartości ekspozycji funduszu powyżej wartości kapitału zadeklarowanego. Zaliczki gotówkowe od inwestorów kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej, które mają pełne pokrycie we wkładach kapitałowych od tych inwestorów, nie powodują wzrostu ekspozycji kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej, a zatem powinny być dozwolone. Ponadto, aby fundusz mógł pokrywać nadzwyczajne potrzeby w zakresie płynności, które mogą pojawić się w okresie od wezwania inwestorów do wniesienia kapitału zadeklarowanego do faktycznego wpłynięcia kapitału na rachunki funduszu, powinno być dozwolone zaciąganie pożyczek krótkoterminowych, pod warunkiem że kwota takich pożyczek nie przekroczy wysokości niewniesionego kapitału zadeklarowanego funduszu.

(25) W celu zapewnienia, aby kwalifikowalne fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej były wprowadzane do obrotu jedynie wśród inwestorów, którzy posiadają doświadczenie, wiedzę i kompetencje umożliwiające samodzielne podejmowanie decyzji inwestycyjnych i właściwą ocenę ryzyka związanego z tymi funduszami, oraz aby utrzymać zaufanie inwestorów do kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej, należy ustanowić pewne szczególne zabezpieczenia. W związku z tym kwalifikowalne fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej należy wprowadzać do obrotu jedynie wśród inwestorów, którzy są klientami branżowymi lub którzy mogą być za takich uznani na mocy dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych (6). W celu zapewnienia dostatecznie szerokiej bazy inwestorów dla inwestycji w kwalifikowalne fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej wskazane jest jednak również, aby dostęp do tych funduszy mieli także niektórzy z pozostałych inwestorów, w tym zamożni klienci indywidualni. W odniesieniu do tych pozostałych inwestorów należy jednak ustanowić szczególne zabezpieczenia w celu zapewnienia, aby kwalifikowalne fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej były wprowadzane do obrotu jedynie wśród inwestorów, których profil jest odpowiedni do dokonywania takich inwestycji. Zabezpieczenia takie wykluczają wprowadzanie do obrotu z wykorzystaniem okresowych planów oszczędnościowych. Ponadto należy umożliwić kadrze kierowniczej, dyrektorom lub pracownikom uczestniczącym w zarządzaniu zarządzającego kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej dokonywanie inwestycji w kwalifikowalne fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej, którymi zarządzają, gdyż osoby takie mają wystarczająco dużą wiedzę, aby brać udział w inwestycjach tego rodzaju.

(26) W celu zapewnienia, aby nazwą „EuSEF” posługiwali się jedynie zarządzający kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej, którzy spełniają jednolite kryteria jakościowe dotyczące zachowania na rynku, należy ustanowić zasady prowadzenia działalności gospodarczej oraz określić relacje między tymi zarządzającymi a ich inwestorami. Z tego samego względu należy ustanowić jednolite warunki dotyczące rozwiązywania konfliktów interesów przez takich zarządzających. Takie zasady i warunki powinny również zawierać wymóg, aby zarządzający stosował niezbędne ustalenia organizacyjne i administracyjne w celu zapewnienia właściwego rozwiązywania konfliktów interesów.

(27) W przypadku gdy zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej zamierza przekazać funkcje osobom trzecim, przekazanie to nie powinno mieć wpływu na odpowiedzialność zarządzającego wobec kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej i jego inwestorów. Ponadto zarządzający nie powinien przekazywać funkcji w zakresie uniemożliwiającym w gruncie rzeczy dalsze uznawanie go za zarządzającego kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej i powodującym, że stanie się on podmiotem-skrzynką pocztową. Zarządzający powinien w każdym przypadku pozostawać odpowiedzialny za właściwe wykonywanie przekazanych funkcji i zgodność z niniejszym rozporządzeniem. Przekazanie funkcji nie powinno zagrażać skutecznemu nadzorowi nad zarządzającym, a w szczególności nie powinno uniemożliwiać zarządzającemu działania, a funduszowi bycia zarządzanym, w sposób najkorzystniejszy dla jego inwestorów.

(28) Osiąganie pozytywnych skutków społecznych przy jednoczesnym generowaniu zysków finansowych na rzecz inwestorów stanowi kluczową cechę charakteryzującą fundusze inwestycyjne ukierunkowane na przedsiębiorstwa społeczne, która odróżnia te fundusze od innych rodzajów funduszy inwestycyjnych. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem nałożyć na zarządzających kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej obowiązek wprowadzenia procedur pomiaru pozytywnych skutków społecznych, które mają zostać osiągnięte poprzez inwestowanie w kwalifikowalne przedsiębiorstwa portfelowe.

(29) Obecnie fundusze ukierunkowane na osiąganie wyników lub skutków społecznych zwykle oceniają i segregują informacje dotyczące zakresu, w jakim przedsiębiorstwa społeczne osiągają zamierzone wyniki lub skutki. Istnieje szeroki wachlarz różnych rodzajów wyników lub skutków, do jakich mogą dążyć przedsiębiorstwa społeczne. Opracowano zatem różne sposoby określania wyników i skutków społecznych i ich pomiaru. Na przykład przedsiębiorstwo starające się zatrudniać osoby w niekorzystnej sytuacji może przekazywać informacje o liczbie takich zatrudnionych osób, które w innym przypadku nie znalazłyby zatrudnienia, a przedsiębiorstwo, którego celem jest pomoc w resocjalizacji więźniów, może oceniać swoje wyniki pod względem wskaźników recydywy. Fundusze pomagają przedsiębiorstwom społecznym w przygotowaniu i dostarczaniu informacji o ich celach i osiągnięciach oraz w gromadzeniu ich dla inwestorów. Chociaż informacje o wynikach i skutkach społecznych mają bardzo duże znaczenie dla inwestorów, trudno jest dokonywać porównań między różnymi przedsiębiorstwami społecznymi i różnymi funduszami z powodu zróżnicowania oczekiwanych wyników i skutków społecznych oraz z powodu różnorodności podejść. W celu stworzenia zachęt do jak największej spójności i porównywalności takich informacji w dłuższej perspektywie czasowej oraz do jak największej skuteczności procedur otrzymywania informacji należy opracować akty delegowane w tym obszarze. Takie akty delegowane powinny również zapewniać organom nadzoru, kwalifikowalnym funduszom na rzecz przedsiębiorczości społecznej i przedsiębiorstwom społecznym większą jasność.

(30) Aby zapewnić integralność nazwy „EuSEF”, należy ustanowić kryteria jakościowe dotyczące organizacji zarządzającego kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej. W związku z tym należy określić jednolite, proporcjonalne wymogi dotyczące potrzeby utrzymywania odpowiednich zasobów technicznych i ludzkich.

(31) Aby zapewnić właściwe zarządzanie kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej oraz zdolność zarządzającego nimi do pokrycia potencjalnego ryzyka wynikającego z ich działalności, należy określić jednolite, proporcjonalne wymogi, zgodnie z którymi zarządzający kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej muszą utrzymywać wystarczające środki własne. Wysokość tych środków własnych powinna być wystarczająca dla zapewnienia ciągłości i właściwego zarządzania kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej.

(32) W celu ochrony inwestorów konieczne jest zapewnienie właściwego oszacowania aktywów kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej. W związku z tym regulamin lub dokumenty założycielskie kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej powinny zawierać przepisy dotyczące wyceny aktywów. Powinno to zapewnić rzetelność i przejrzystość wyceny.

(33) W celu zapewnienia, aby zarządzający kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej posługujący się nazwą „EuSEF” udzielali wystarczających informacji na temat swojej działalności, należy określić jednolite zasady dotyczące sprawozdań rocznych.

(34) Choć w niniejszym rozporządzeniu wprowadzono zabezpieczenia mające na celu upewnienie się, że fundusze wykorzystywane są we właściwy sposób, organy nadzoru powinny czuwać nad zapewnieniem przestrzegania tych zabezpieczeń.

(35) Aby zapewnić integralność nazwy „EuSEF” w oczach inwestorów, konieczne jest, aby posługiwali się nią jedynie zarządzający kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej, którzy prowadzą w pełni przejrzystą politykę inwestycyjną oraz realizują przejrzyste cele inwestycyjne. Dlatego też w należy określić jednolite zasady w zakresie wymogów dotyczących ujawniania informacji obowiązujące zarządzających w odniesieniu do inwestorów. Zasady te powinny obejmować elementy specyficzne dla inwestycji w przedsiębiorstwa społeczne, tak aby możliwe było osiągnięcie wyższego poziomu spójności i porównywalności takich informacji. Dotyczy to między innymi informacji na temat kryteriów i procedur stosowanych przy wyborze konkretnych kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych na cele inwestycyjne. Dotyczy to także informacji na temat pozytywnych skutków społecznych, które mają zostać osiągnięte w wyniku realizacji polityki inwestycyjnej, oraz sposobu ich monitorowania i oceny. Aby zapewnić niezbędne zaufanie inwestorów do takich inwestycji, wspomniane wymogi obejmują również informacje na temat aktywów kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej, których nie inwestuje się w kwalifikowalne przedsiębiorstwa portfelowe, oraz sposobu ich wyboru.

(36) Aby zapewnić skuteczny nadzór w zakresie jednolitych wymogów zawartych w niniejszym rozporządzeniu, właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia powinien nadzorować spełnianie przez zarządzającego kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej jednolitych wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu. W tym celu zarządzający, którzy zamierzają wprowadzać do obrotu fundusze pod nazwą „EuSEF”, powinni poinformować o tym zamiarze właściwy organ swojego państwa członkowskiego pochodzenia. Właściwy organ powinien dokonać rejestracji zarządzającego, jeżeli przedstawiono wszystkie niezbędne informacje oraz jeżeli wprowadzono stosowne ustalenia zapewniające spełnianie wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu. Rejestracja ta powinna być ważna na terytorium całej Unii.

(37) Aby zapewnić skuteczne transgraniczne wprowadzanie do obrotu kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej, rejestracja zarządzającego powinna odbywać się jak najszybciej.

(38) Aby zapewnić skuteczny nadzór w zakresie spełniania jednolitych kryteriów określonych w niniejszym rozporządzeniu, należy ustanowić przepisy dotyczące okoliczności, w których konieczna jest aktualizacja informacji dostarczonych właściwemu organowi w państwie członkowskim pochodzenia.

(39) Do celów skutecznego nadzoru w zakresie wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu należy również ustanowić proces powiadamiania transgranicznego między właściwymi organami nadzoru, który byłby uruchamiany w wyniku rejestracji zarządzającego kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej w jego państwie członkowskim pochodzenia.

(40) Aby utrzymać przejrzyste warunki wprowadzania do obrotu kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej w całej Unii, należy powierzyć Europejskiemu Urzędowi Nadzoru (Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) („EUNGiPW”), ustanowionemu na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (7), zadanie prowadzenia centralnej bazy danych zawierającej wykaz wszystkich zarządzających kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej oraz kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej, którymi oni zarządzają, zarejestrowanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

(41) W przypadku gdy właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego ma wyraźne i możliwe do udowodnienia podstawy do uznania, że zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej działa na jego terytorium z naruszeniem niniejszego rozporządzenia, powinien powiadomić o tym niezwłocznie właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia, który powinien podjąć odpowiednie środki.

(42) Jeżeli zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej nadal działa w sposób wyraźnie sprzeczny z niniejszym rozporządzeniem, pomimo środków podjętych przez właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia lub z powodu niepodjęcia przez właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia środków w rozsądnych granicach czasowych, właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego powinien mieć możliwość, po poinformowaniu właściwego organu państwa członkowskiego pochodzenia, podjęcia wszystkich odpowiednich środków w celu ochrony inwestorów, w tym uniemożliwienia danemu zarządzającemu dalszego wprowadzania do obrotu swoich funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej na terytorium przyjmującego państwa członkowskiego.

(43) Aby zapewnić skuteczny nadzór w zakresie ustanowionych jednolitych kryteriów określonych w niniejszym rozporządzeniu, zawiera ono wykaz uprawnień nadzorczych, którymi muszą dysponować właściwe organy.

(44) Aby zapewnić właściwe egzekwowanie przepisów, niniejsze rozporządzenie powinno zawierać sankcje administracyjne i inne środki stosowane w przypadku naruszenia kluczowych przepisów niniejszego rozporządzenia, a mianowicie dotyczących struktury portfela, zabezpieczeń związanych z tożsamością kwalifikowalnych inwestorów oraz posługiwania się nazwą „EuSEF” jedynie przez zarządzających kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej, którzy są zarejestrowani zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Naruszenie tych kluczowych przepisów powinno pociągać za sobą, w stosownych przypadkach, zakaz posługiwania się powyższą nazwą oraz usunięcie danego zarządzającego z rejestru.

(45) Informacje nadzorcze powinny być przedmiotem wymiany między właściwymi organami w państwie członkowskim pochodzenia i w przyjmującym państwie członkowskim a EUNGiPW.

(46) Skuteczna współpraca regulacyjna między podmiotami, które sprawują nadzór w zakresie spełniania jednolitych kryteriów określonych w niniejszym rozporządzeniu, wymaga, aby wszystkie odpowiednie organy krajowe i EUNGiPW były zobowiązane do zachowania wysokiego poziomu tajemnicy służbowej.

(47) Wkład kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej w rozwój europejskiego rynku inwestycji społecznych będzie zależał od przyjęcia nazwy „EuSEF” przez zarządzających kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej, uznania nazwy przez inwestorów oraz rozwoju silnego ekosystemu dla przedsiębiorstw społecznych w całej Unii, który wspomoże te przedsiębiorstwa w korzystaniu ze stworzonych możliwości finansowania. W tym celu wszystkie zainteresowane strony, w tym podmioty rynkowe, właściwe organy w państwach członkowskich, Komisja i inne odpowiednie podmioty na terytorium Unii, powinny starać się zapewnić wysoki poziom wiedzy o możliwościach oferowanych przez niniejsze rozporządzenie.

(48) W celu sprecyzowania wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu należy powierzyć Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do określenia rodzajów towarów i usług lub metod produkcji towarów i świadczenia usług, które odzwierciedlają cel społeczny, oraz okoliczności, w których zyski można podzielić między właścicieli i inwestorów, rodzajów konfliktów interesów, których zarządzający kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej muszą unikać, oraz czynności, które jakie podjąć w tym zakresie, szczegółów dotyczących procedur pomiaru skutków społecznych, które mają osiągnąć kwalifikowalne przedsiębiorstwa portfelowe, oraz treści i procedur dostarczania informacji inwestorom. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, biorąc pod uwagę inicjatywy samoregulacji i kodeksy postępowania. W prowadzonych przez Komisję w trakcie prac przygotowawczych dotyczących aktów delegowanych konsultacjach w zakresie szczegółów procedur pomiaru skutków społecznych, które mają osiągnąć kwalifikowalne przedsiębiorstwa portfelowe, powinny uczestniczyć zainteresowane strony i EUNGiPW. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

(49) Standardy techniczne usług finansowych powinny zapewniać spójną harmonizację oraz wysoki poziom nadzoru w całej Unii. Ponieważ EUNGiPW jest organem dysponującym wysoce specjalistyczną wiedzą, skutecznym i właściwym krokiem byłoby powierzenie mu zadania opracowania projektów wykonawczych standardów technicznych w przypadku gdy nie obejmują one wariantów polityki, celem ich przedłożenia Komisji.

(50) Komisja powinna być uprawniona do przyjęcia wykonawczych standardów technicznych w drodze aktów wykonawczych na mocy art. 291 TFUE i zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. Należy powierzyć EUNGiPW zadanie opracowania wykonawczych standardów technicznych w odniesieniu do formatu powiadomienia, o którym mowa w niniejszym rozporządzeniu.

(51) Przed upływem czterech lat od dnia rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia Komisja powinna przeprowadzić przegląd niniejszego rozporządzenia, aby dokonać oceny rozwoju rynku kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej w całej Unii. Przegląd powinien obejmować ogólną analizę funkcjonowania przepisów niniejszego rozporządzenia oraz doświadczenia zdobyte podczas ich stosowania. Na podstawie tego przeglądu Komisja powinna sporządzić sprawozdanie dla Parlamentu Europejskiego i Rady, dołączając do niego, w stosownych przypadkach, wnioski ustawodawcze.

(52) Ponadto przed upływem czterech lat od dnia rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia Komisja powinna rozpocząć przegląd wzajemnego oddziaływania między niniejszym rozporządzeniem a innymi przepisami dotyczącymi przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania i zarządzających nimi, w szczególności przepisami dyrektywy 2011/61/UE. Przegląd ten powinien dotyczyć w szczególności zakresu niniejszego rozporządzenia i obejmować ocenę tego, czy konieczne jest rozszerzenie tego zakresu, aby umożliwić posługiwanie się nazwą „EuSEF” zarządzającym większymi alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi. Na podstawie tego przeglądu Komisja powinna sporządzić sprawozdanie dla Parlamentu Europejskiego i Rady, dołączając do niego, w stosownych przypadkach, wnioski ustawodawcze.

(53) W kontekście tego przeglądu Komisja powinna ocenić wszelkie przeszkody, które mogą utrudniać wykorzystywanie funduszy przez inwestorów, w tym wpływ, jaki na inwestorów instytucjonalnych mogą wywierać inne mające do nich zastosowanie przepisy o charakterze ostrożnościowym. Ponadto Komisja powinna gromadzić dane służące ocenie wkładu nazwy „EuSEF” w inne programy Unii, takie jak program „Horyzont 2020”, które również mają na celu wspieranie innowacyjności w Unii.

(54) W związku z badaniem przez Komisję przeszkód podatkowych utrudniających transgraniczne inwestycje venture capital, przewidzianym w komunikacie Komisji z dnia 7 grudnia 2011 r. zatytułowanym „Plan działania na rzecz ułatwienia dostępu do finansowania dla MŚP”, oraz w kontekście przeglądu niniejszego rozporządzenia, Komisja powinna rozważyć przeprowadzenie równoważnej analizy ewentualnych przeszkód podatkowych napotykanych przez fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej oraz ocenić ewentualne zachęty podatkowe mające na celu pobudzanie przedsiębiorczości społecznej w Unii.

(55) EUNGiPW powinien dokonać oceny swoich potrzeb związanych z personelem i zasobami, wynikających z przyjęcia uprawnień i obowiązków zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, oraz przedłożyć sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji.

(56) Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych ani zasad uznanych w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, w tym prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego (art. 7) oraz swobody prowadzenia działalności gospodarczej (art. 16).

(57) Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (8) reguluje kwestie dotyczące przetwarzania danych osobowych w państwach członkowskich w kontekście niniejszego rozporządzenia i pod nadzorem właściwych organów państw członkowskich, w szczególności niezależnych organów publicznych wyznaczonych przez państwa członkowskie. Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (9) reguluje kwestie dotyczące przetwarzania danych osobowych przez EUNGiPW w ramach niniejszego rozporządzenia i pod nadzorem Europejskiego Inspektora Ochrony Danych.

(58) Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie rozwój rynku wewnętrznego kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej poprzez ustanowienie ram rejestrowania zarządzających kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej, a tym samym ułatwienie wprowadzania do obrotu kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej w całej Unii, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na jego rozmiary i skutki możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEDMIOT, ZAKRES I DEFINICJE

Artykuł 1

W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się jednolite wymogi i warunki dla zarządzających przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania, którzy chcą posługiwać się nazwą „EuSEF” przy wprowadzaniu do obrotu kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej w Unii, przyczyniając się tym samym do sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego.

W rozporządzeniu ustanawia się również jednolite zasady dotyczące wprowadzania do obrotu kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej wśród kwalifikowalnych inwestorów w całej Unii, struktury portfela kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej, kwalifikowalnych instrumentów i technik inwestycyjnych, którymi mają się posługiwać kwalifikowalne fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej, jak również organizacji, sposobu postępowania i przejrzystości działalności zarządzających, którzy wprowadzają do obrotu kwalifikowalne fundusze venture capital w całej Unii.

Artykuł 2

1. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do zarządzających przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania określonymi w art. 3 ust. 1 lit. a), którzy spełniają następujące warunki:

a) zarządzają aktywami o łącznej wartości nieprzekraczającej progu, o którym mowa w art. 3 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2011/61/UE;

b) mają siedzibę w Unii;

c) podlegają rejestracji przez właściwe organy państw członkowskich pochodzenia zgodnie z art. 3 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2011/61/UE; oraz

d) zarządzają oni portfelami kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej.

2. W przypadku gdy łączna wartość aktywów objętych zarządzaniem zarządzających kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej, którzy są zarejestrowani zgodnie z art. 15, przekroczy następnie próg, o którym mowa w art. 3 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2011/61/UE, oraz w przypadku gdy w związku z tym ci zarządzający zaczną podlegać wymogowi uzyskania zezwolenia zgodnie z art. 6 tej dyrektywy, mogą oni nadal posługiwać się nazwą „EuSEF” we wprowadzaniu do obrotu kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej w Unii, pod warunkiem że stale w odniesieniu do kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej, którymi zarządzają:

a) spełniają wymogi określone w dyrektywie 2011/61/UE; oraz

b) nadal spełniają przepisy art. 3, 5 i 10, art. 13 ust. 2 oraz art. 14 ust. 1 lit. d), e) i f) niniejszego rozporządzenia.

3. W przypadku gdy zarządzający kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej są zarządzającymi zewnętrznymi i są zarejestrowani zgodnie z art. 15, mogą oni dodatkowo zarządzać przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) objętymi wymogiem uzyskania zezwolenia na mocy dyrektywy 2009/65/WE.

Artykuł 3

1. Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a) „przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania” oznacza AFI określone w art. 4 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2011/61/UE;

b) „kwalifikowalny fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej” oznacza przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania, które: (i) zamierza zainwestować co najmniej 70 % łącznej wartości swoich otrzymanych wpłat na poczet kapitału oraz niewniesionego kapitału zadeklarowanego w aktywa, które stanowią kwalifikowalne inwestycje obliczane na podstawie kwot, które mogą zostać zainwestowane po odliczeniu wszystkich uzasadnionych kosztów oraz posiadanych środków pieniężnych i ich ekwiwalentów, w ramach czasowych określonych w jego regulaminie lub dokumentach założycielskich; (ii) nie wykorzystuje więcej niż 30 % łącznej wartości swoich otrzymanych wpłat na poczet kapitału oraz niewniesionego kapitału zadeklarowanego do nabycia aktywów innych niż kwalifikowalne inwestycje, obliczane na podstawie kwot, które mogą zostać zainwestowane po odliczeniu wszystkich uzasadnionych kosztów oraz posiadanych środków pieniężnych i ich ekwiwalentów; (iii) zostało ustanowione na terytorium państwa członkowskiego;

c) „zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej” oznacza osobę prawną, której regularna działalność gospodarcza polega na zarządzaniu co najmniej jednym kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej;

d) „kwalifikowalne przedsiębiorstwo portfelowe” oznacza przedsiębiorstwo, które: (i) w chwili dokonania inwestycji przez kwalifikowalny fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej nie jest dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub na wielostronnej platformie obrotu (MTF), określonych w art. 4 ust. 1 pkt 14 i 15 dyrektywy 2004/39/WE; (ii) za swój cel podstawowy ma osiąganie wymiernych pozytywnych skutków społecznych, zgodnie z umową spółki, statutem spółki lub wszelkimi innymi regulaminami lub dokumentami założycielskimi ustanawiającymi to przedsiębiorstwo, w przypadku gdy to przedsiębiorstwo: — świadczy usługi lub dostarcza towary na rzecz osób słabszych lub zmarginalizowanych, znajdujących się w niekorzystnej sytuacji lub wykluczonych, — stosuje metodę produkcji towarów lub świadczenia usług, która odzwierciedla jego cel o charakterze społecznym, lub — udziela wsparcia finansowego wyłącznie przedsiębiorstwom społecznym określonym w pierwszych dwu tiret; (iii) wykorzystuje wygenerowane zyski przede wszystkim do realizacji swojego podstawowego celu społecznego zgodnie z umową spółki, statutem spółki lub wszelkimi innymi regulaminami lub dokumentami założycielskimi ustanawiającymi to przedsiębiorstwo i z zawartymi w nich uprzednio określonymi procedurami i zasadami, które określają przypadki podziału zysków między udziałowców i właścicieli w celu zapewnienia, aby jakikolwiek podział zysków nie wpływał negatywnie na cel podstawowy; (iv) jest zarządzane w odpowiedzialny i przejrzysty sposób, w szczególności poprzez angażowanie pracowników, klientów i zainteresowanych stron, których dotyczy działalność gospodarcza prowadzona przez przedsiębiorstwo; (v) zostało ustanowione na terytorium państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, pod warunkiem że państwo trzecie: — nie jest sklasyfikowane przez Grupę Specjalną ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy jako państwo lub terytorium odmawiające współpracy, — podpisało umowę z państwem członkowskim pochodzenia zarządzającego kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej i z każdym z pozostałych państw członkowskich, w którym zamierza się wprowadzać do obrotu jednostki uczestnictwa lub udziały kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej, w celu zapewnienia, aby państwo trzecie w pełni stosowało się do standardów określonych w art. 26 Modelowej konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku, oraz zapewnia skuteczną wymianę informacji w kwestiach podatkowych, w tym wszelkich wielostronnych porozumień w sprawie podatków;

e) „kwalifikowalne inwestycje” oznaczają którykolwiek z poniższych instrumentów: (i) instrumenty kapitałowe lub quasi-kapitałowe, które zostały wyemitowane przez: — kwalifikowalne przedsiębiorstwo portfelowe i nabyte bezpośrednio przez kwalifikowalny fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej od kwalifikowalnego przedsiębiorstwa portfelowego, — kwalifikowalne przedsiębiorstwo portfelowe w zamian za udziałowy papier wartościowy wyemitowany przez kwalifikowalne przedsiębiorstwo portfelowe; lub — przedsiębiorstwo, którego jednostką zależną, w której posiada ono większościowy udział, jest kwalifikowalne przedsiębiorstwo portfelowe i które zostało nabyte przez kwalifikowalny fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej w zamian za instrument kapitałowy wyemitowany przez kwalifikowalne przedsiębiorstwo portfelowe; (ii) sekurytyzowane lub niesekurytyzowane instrumenty dłużne, wyemitowane przez kwalifikowalne przedsiębiorstwo portfelowe; (iii) jednostki lub udziały jednego lub większej liczby innych kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej, pod warunkiem że te kwalifikowalne fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej same nie zainwestowały powyżej 10 % łącznej wartości swoich otrzymanych wpłat na poczet kapitału oraz niewniesionego kapitału zadeklarowanego w kwalifikowalne fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej; (iv) zabezpieczone lub niezabezpieczone pożyczki przyznawane przez kwalifikowalny fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej kwalifikowalnemu przedsiębiorstwu portfelowemu; (v) wszelkie inne rodzaje udziałów w kwalifikowalnym przedsiębiorstwie portfelowym;

f) „uzasadnione koszty” oznaczają wszystkie opłaty, koszty i wydatki ponoszone bezpośrednio lub pośrednio przez inwestorów i uzgodnione między zarządzającym kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej i jego inwestorami;

g) „kapitał własny” oznacza udziały własnościowe w przedsiębiorstwie, mające postać akcji lub innych form udziału w kapitale kwalifikowalnego przedsiębiorstwa portfelowego, wyemitowane na rzecz jego inwestorów;

h) „quasi-kapitałowy instrument inwestycyjny” oznacza każdy rodzaj instrumentu finansowego będący połączeniem instrumentu kapitałowego i dłużnego, w przypadku gdy zwrot z inwestycji jest powiązany z zyskiem lub stratą kwalifikowalnego przedsiębiorstwa portfelowego i w przypadku gdy spłata instrumentu w przypadku niewywiązania się z płatności nie jest w pełni zabezpieczona;

i) „wprowadzanie do obrotu” oznacza bezpośrednie lub pośrednie oferowanie lub plasowanie, z inicjatywy zarządzającego kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej lub w jego imieniu, jednostek lub udziałów kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej, którym taki zarządzający zarządza, na rzecz inwestorów lub wśród inwestorów zamieszkałych lub mających siedzibę statutową na terytorium Unii;

j) „kapitał zadeklarowany” oznacza każde zobowiązanie, na mocy którego inwestor jest zobowiązany, w ramach czasowych określonych w regulaminie lub dokumentach założycielskich kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej, do nabycia udziału w kwalifikowalnym funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej lub dokonania wpłat na poczet kapitału na rzecz tego funduszu;

k) „państwo członkowskie pochodzenia” oznacza państwo członkowskie, w którym zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej ma swoją siedzibę i podlega rejestracji przez właściwe organy zgodnie z art. 3 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2011/61/UE;

l) „przyjmujące państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie inne niż państwo członkowskie pochodzenia, w którym zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej wprowadza do obrotu kwalifikowalne fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;

m) „właściwy organ” oznacza organ krajowy wyznaczony przez państwo członkowskie pochodzenia w drodze przepisów ustawowych lub wykonawczych do celów rejestracji zarządzających przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania objętych zakresem niniejszego rozporządzenia.

W odniesieniu do akapitu pierwszego lit. c), w przypadku gdy forma prawna kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej pozwala na zarządzanie wewnętrzne oraz w przypadku gdy organ zarządzający funduszem nie powoła zarządzającego zewnętrznego, sam kwalifikowalny fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej rejestrowany jest jako zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej zgodnie z art. 15. Kwalifikowalny fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej, który zarejestrowany jest jako wewnętrzny zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej, nie może zostać zarejestrowany jako zewnętrzny zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej innych przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania.

2. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych, zgodnie z art. 26, w celu określenia rodzajów usług lub towarów oraz metod świadczenia usług lub produkcji towarów, które odzwierciedlają cel o charakterze społecznym, o którym mowa w ust. 1 lit. d) ppkt (ii) niniejszego artykułu, z uwzględnieniem różnych rodzajów kwalifikowanych przedsiębiorstw portfelowych oraz przypadków, w których zyski mogą być rozdzielone między właścicieli i inwestorów.

ROZDZIAŁ II

WARUNKI STOSOWANIA NAZWY „EuSEF”

Artykuł 4

Zarządzający kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej, spełniający wymogi określone w niniejszym rozdziale, są uprawnieni do posługiwania się nazwą „EuSEF” w odniesieniu do wprowadzania do obrotu kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej w całej Unii.

Artykuł 5

1. Przy nabywaniu aktywów innych niż kwalifikowalne inwestycje zarządzający kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej zapewniają, aby do nabycia takich aktywów wykorzystywać nie więcej niż 30 % łącznej wartości otrzymanych wpłat na poczet kapitału oraz niewniesionego kapitału zadeklarowanego kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej. Próg 30 % oblicza się na podstawie kwot, które mogą zostać zainwestowane po odliczeniu wszystkich uzasadnionych kosztów. Przy obliczaniu tego progu nie bierze się pod uwagę posiadanych środków pieniężnych i ich ekwiwalentów, ponieważ środki pieniężne i ich ekwiwalenty nie są uznawane za inwestycje.

2. Zarządzający kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej nie mogą stosować na poziomie kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej jakichkolwiek metod powodujących wzrost wartości ekspozycji funduszu powyżej wartości kapitału zadeklarowanego, poprzez zaciąganie pożyczek środków pieniężnych lub pożyczek papierów wartościowych, inwestycje w instrumenty pochodne ani w żaden inny sposób.

3. Zarządzający kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej mogą zaciągać pożyczki, emitować papiery dłużne lub udzielać gwarancji na poziomie kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej jedynie pod warunkiem, że takie pożyczki, papiery dłużne lub gwarancje znajdują pokrycie w niewniesionych wkładach zadeklarowanych.

Artykuł 6

1. Zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej wprowadzają do obrotu jednostki i udziały kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej wyłącznie wśród inwestorów, których uznaje się za klientów branżowych zgodnie z sekcją I załącznika II do dyrektywy 2004/39/WE lub których, na życzenie, można traktować jako klientów branżowych zgodnie z sekcją II załącznika II do dyrektywy 2004/39/WE, lub wśród innych inwestorów, którzy:

a) zobowiązali się do zainwestowania co najmniej 100 000 EUR; oraz

b) oświadczyli na piśmie, w dokumencie odrębnym w stosunku do zawieranej umowy, której przedmiotem ma być zobowiązanie do dokonania inwestycji, że są świadomi ryzyka związanego z przewidywanym zobowiązaniem.

2. Ust. 1 nie ma zastosowania do inwestycji dokonywanych przez kadrę kierowniczą, dyrektorów lub pracowników uczestniczących w zarządzaniu zarządzającego kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej, inwestujących w kwalifikowalne fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej, którymi zarządzają.

Artykuł 7

Zarządzający kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej, w odniesieniu do kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej, którymi zarządzają, muszą:

a) postępować uczciwie, rzetelnie i z należytą fachowością, dbałością i starannością przy realizacji swoich działań;

b) stosować odpowiednie polityki i procedury zapobiegania nieuczciwym praktykom, w przypadku których można w sposób racjonalny oczekiwać, że będą miały wpływ na interesy inwestorów oraz kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych;

c) prowadzić działalność gospodarczą w taki sposób, aby wspierać pozytywne skutki społeczne kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych, w które inwestują, działać w najlepszym interesie kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej, którymi zarządzają, ich inwestorów oraz integralności rynku;

d) zapewniać wysoki poziom staranności przy doborze i bieżącym monitorowaniu inwestycji w kwalifikowalne przedsiębiorstwa portfelowe oraz pozytywnych skutków społecznych tych przedsiębiorstw;

e) posiadać odpowiednie doświadczenie i wiedzę w zakresie kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych, w które inwestują;

f) sprawiedliwie traktować swoich inwestorów;

g) zapewniać, aby żaden z inwestorów nie był traktowany w sposób preferencyjny, chyba że takie preferencyjne traktowanie jest przewidziane w regulaminie lub dokumentach założycielskich kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej.

Artykuł 8

1. Przekazanie przez zarządzającego kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej funkcji osobom trzecim nie ma wpływu na odpowiedzialność zarządzającego wobec kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej lub jego inwestorów. Zarządzający nie może przekazywać funkcji w takim zakresie, że w praktyce nie może być już uznawany za zarządzającego kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej i sprawiającym, że staje się on podmiotem – skrzynką pocztową.

2. Jakiekolwiek przekazanie funkcji na podstawie ust. 1 nie może podważać skuteczności nadzoru nad zarządzającym kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej, a w szczególności nie może uniemożliwiać temu zarządzającemu działania, lub kwalifikowalnemu funduszowi na rzecz przedsiębiorczości społecznej bycia zarządzanym, w sposób najkorzystniejszy dla jego inwestorów.

Artykuł 9

1. Zarządzający kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej wykrywają konflikty interesów i unikają ich oraz, w przypadku gdy konfliktów takich nie można uniknąć, zarządzają nimi i monitorują je, a także – zgodnie z ust. 4 – niezwłocznie je ujawniają, aby nie dopuścić do sytuacji, w której takie konflikty interesów miałyby niekorzystny wpływ na interesy kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej oraz ich inwestorów, oraz aby zapewnić sprawiedliwe traktowanie kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej, którymi zarządzają.

2. Zarządzający kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej wykrywają w szczególności te konflikty interesów, które mogą się pojawić pomiędzy:

a) zarządzającymi kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej, osobami faktycznie prowadzącymi działalność tych zarządzających, ich pracownikami lub wszelkimi innymi osobami, które bezpośrednio lub pośrednio kontrolują lub podlegają kontroli tych zarządzających, a kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej zarządzanym przez tych zarządzających lub jego inwestorami;

b) kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej lub jego inwestorami a innym kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej zarządzanym przez tego samego zarządzającego lub jego inwestorami;

c) kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej lub jego inwestorami a przedsiębiorstwem zbiorowego inwestowania lub UCITS zarządzanym przez tego samego zarządzającego lub jego inwestorami.

3. Zarządzający kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej utrzymują i stosują skuteczne ustalenia organizacyjne i administracyjne w celu zapewnienia zgodności z wymogami określonymi w ust. 1 i 2.

4. Konflikty interesów, o których mowa w ust. 1, ujawnia się w przypadku, gdy ustalenia organizacyjne wprowadzone przez zarządzającego kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej w celu wykrywania konfliktów interesów, zapobiegania im, zarządzania nimi i monitorowania ich nie są wystarczające, aby z uzasadnioną pewnością zapewnić wyeliminowanie ryzyka naruszenia interesów inwestorów. Zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej w wyraźny sposób informuje inwestorów o ogólnym charakterze lub źródłach konfliktów interesów przed zawarciem transakcji w ich imieniu.

5. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 26, w celu określenia:

a) rodzajów konfliktów interesów, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu;

b) czynności, jakie muszą podjąć zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej w zakresie struktur oraz procedur organizacyjnych i administracyjnych w celu wykrywania konfliktów interesów, zapobiegania im, zarządzania nimi oraz ich monitorowania i ujawniania.

Artykuł 10

1. Zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej stosują w odniesieniu do każdego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej, którym zarządzają, procedury pomiaru stopnia osiągnięcia przez kwalifikowalne przedsiębiorstwa portfelowe, w które kwalifikowalny fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej inwestuje, pozytywnego skutku społecznego, do którego osiągnięcia są zobowiązane. Zarządzający zapewniają, aby procedury te były jasne i przejrzyste oraz zawierały wskaźniki, które w zależności od celu społecznego i charakteru kwalifikowalnego przedsiębiorstwa portfelowego obejmują jedno lub więcej poniższych zagadnień:

a) zatrudnienie i rynki pracy;

b) normy i prawa odnoszące się do jakości miejsc pracy;

c) integracja społeczna oraz ochrona poszczególnych grup społecznych;

d) równe traktowanie, równe szanse i niedyskryminacja;

e) zdrowie i bezpieczeństwo publiczne;

f) dostęp do ochrony socjalnej i do systemów ochrony zdrowia i nauczania oraz wpływ na nie.

2. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 26, w celu szczegółowego określenia procedur, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, w odniesieniu do różnych kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych.

Artykuł 11

1. Zarządzający kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej muszą stale dysponować wystarczającymi środkami własnymi oraz wykorzystują odpowiednie i stosowne zasoby techniczne i ludzkie, które są niezbędne do właściwego zarządzania kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej.

2. Zarządzający kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej są zobowiązani do zapewniania, aby byli w stanie wykazać wystarczającą ilość swoich środków własnych do utrzymania ciągłości operacyjnej, oraz ujawnienia swego uzasadnienia wystarczającej ilości tych środków zgodnie z art. 14.

Artykuł 12

1. Zasady wyceny aktywów są określane w regulaminie lub dokumentach założycielskich kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej i zapewniają rzetelny i przejrzysty proces wyceny.

2. Stosowane procedury wyceny zapewniają właściwą wycenę aktywów i obliczenie wartości aktywów co najmniej raz do roku.

3. W celu zapewnienia spójności wyceny kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych EUNGiPW opracowuje wytyczne określające wspólne zasady traktowania inwestycji w takie przedsiębiorstwa z uwzględnieniem ich podstawowego celu polegającego na osiągnięciu wymiernego pozytywnego skutku społecznego i wykorzystywaniu zysków przede wszystkim z myślą o osiągnięciu tego skutku.

Artykuł 13

1. Zarządzający kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej udostępniają właściwemu organowi państwa członkowskiego pochodzenia sprawozdanie roczne w odniesieniu do każdego kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej, którym zarządzają, przed upływem sześciu miesięcy po zakończeniu roku obrotowego. W sprawozdaniu opisuje się strukturę portfela kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej oraz działalność prowadzoną w poprzednim roku. W sprawozdaniu ujawnia się również zyski osiągnięte przez kwalifikowalny fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej na koniec okresu jego trwania oraz, w stosownych przypadkach, zyski wypłacone w okresie jego trwania. Zawiera ono zbadane sprawozdania finansowe kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej. Sprawozdanie roczne sporządza się zgodnie z obowiązującymi standardami sprawozdawczości oraz z warunkami ustalonymi pomiędzy zarządzającymi kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej a inwestorami. Zarządzający kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej przekazują sprawozdanie inwestorom na życzenie. Zarządzający kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej i inwestorzy mogą uzgodnić, że będą ujawniać sobie nawzajem dodatkowe informacje.

2. Sprawozdanie roczne zawiera co najmniej następujące informacje:

a) szczegółowe informacje, w stosownych przypadkach, dotyczące ogólnych skutków społecznych polityki inwestycyjnej oraz metody stosowanej do pomiaru tych skutków;

b) zestawienie wszelkich przypadków zbycia, jakie miały miejsce w odniesieniu do kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych;

c) opis pozwalający stwierdzić, czy zbycie innych aktywów kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej, które nie są inwestowane w kwalifikowalne przedsiębiorstwa portfelowe, odbyło się w oparciu o kryteria, o których mowa w art. 14 ust. 1 lit. f);

d) podsumowanie działań, które zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej podjął w odniesieniu do kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych, o których mowa w art. 14 ust. 1 lit. l);

e) informacje dotyczące charakteru i celu inwestycji innych niż kwalifikowalne inwestycje, o których mowa w art. 5 ust. 1.

3. Audyt kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej przeprowadzany jest przynajmniej raz w roku. Audyt potwierdza, że środki pieniężne i aktywa są przechowywane w imieniu kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej oraz że zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej ustanowił i prowadził odpowiednią ewidencję oraz kontrolę w związku z korzystaniem z jakiegokolwiek pełnomocnictwa lub kontroli w odniesieniu do środków pieniężnych i aktywów kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej i jego inwestorów.

4. W przypadku gdy zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej ma obowiązek podać do wiadomości publicznej swoje roczne sprawozdanie finansowe zgodnie z art. 4 dyrektywy 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie harmonizacji wymogów dotyczących przejrzystości informacji o emitentach, których papiery wartościowe dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym (10) w odniesieniu do kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej, informacje, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, można przedstawić osobno lub jako dodatkową część rocznego sprawozdania finansowego.

Artykuł 14

1. Przed podjęciem decyzji w sprawie inwestycji zarządzający kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej przekazują swoim inwestorom, w sposób jasny i zrozumiały, następujące informacje w odniesieniu do kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej, którymi zarządzają:

a) tożsamość tego zarządzającego oraz wszelkich innych usługodawców, którym ten zarządzający zlecił zarządzanie nimi, oraz opis ich obowiązków;

b) kwotę środków własnych dostępnych dla tego zarządzającego, a także szczegółowe oświadczenie wyjaśniające, dlaczego ten zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej uznaje tę kwotę za wystarczającą do utrzymania odpowiednich zasobów ludzkich i technicznych niezbędnych do właściwego zarządzania jego kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej;

c) opis strategii i celów inwestycyjnych kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej, w tym: (i) rodzajów kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych, w które zamierza inwestować; (ii) każdego innego kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej, w który zamierza inwestować; (iii) rodzajów kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych, w które zamierza inwestować jakikolwiek inny kwalifikowalny fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej, o którym mowa w ppkt (ii); (iv) niekwalifikowalnych inwestycji, jakich zamierza dokonać; (v) technik, które zamierza stosować; oraz (vi) wszelkich mających zastosowanie ograniczeń inwestycyjnych;

d) pozytywny skutek społeczny stanowiący cel polityki inwestycyjnej kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej, w tym – w stosownych przypadkach – racjonalne prognozy skutków oraz informacje na temat wyników osiągniętych w przeszłości w tej dziedzinie;

e) metody, które należy stosować do pomiaru skutków społecznych;

f) opis aktywów innych niż kwalifikowalne przedsiębiorstwa portfelowe, a także procedury i kryteriów stosowanych do celów wyboru tych aktywów, chyba że są to środki pieniężne lub ich ekwiwalenty;

g) opis profilu ryzyka kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej oraz wszelkich rodzajów ryzyka związanych z aktywami, w które fundusz może inwestować, lub technikami inwestycyjnymi, które można stosować;

h) opis procedury wyceny kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej oraz metodologii wyceny aktywów, w tym metod stosowanych do wyceny kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych;

i) opis sposobu obliczania wynagrodzenia zarządzającego kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej;

j) opis wszystkich uzasadnionych kosztów wraz z ich maksymalnymi kwotami;

k) jeśli są dostępne, wyniki finansowe osiągnięte przez kwalifikowalny fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej w przeszłości;

l) usługi w zakresie wsparcia przedsiębiorstw oraz inne działania wspierające świadczone przez zarządzającego funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej lub zapewniane za pośrednictwem osób trzecich w celu ułatwienia rozwoju, wzrostu lub innych aspektów operacji prowadzonych przez kwalifikowalne przedsiębiorstwa portfelowe, w które inwestuje kwalifikowalny fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej, lub, w przypadku gdy takie usługi lub działania nie są świadczone, wyjaśnienie takiego stanu rzeczy;

m) opis procedur, na podstawie których kwalifikowalny fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej może zmienić swoją strategię inwestycyjną lub politykę inwestycyjną.

2. Wszystkie informacje, o których mowa w ust. 1, muszą być rzetelne, jasne i nie mogą wprowadzać w błąd. W stosownych przypadkach są one uaktualniane i poddawane regularnemu przeglądowi.

3. W przypadku gdy zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości zobowiązany jest do opublikowania prospektu emisyjnego zgodnie z dyrektywą 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie prospektu emisyjnego publikowanego w związku z publiczną ofertą lub dopuszczeniem do obrotu papierów wartościowych (11) lub zgodnie z prawem krajowym w odniesieniu do kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej, informacje, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, można przedstawić osobno lub jako część prospektu emisyjnego.

4. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 26, w celu określenia:

a) treści informacji, o których mowa w ust. 1 lit. c)–f) i lit. l) niniejszego artykułu;

b) sposobu jednolitego przedstawienia informacji, o których mowa w ust. 1 lit. c)–f) i lit. l) niniejszego artykułu, w celu zapewnienia możliwie najwyższego poziomu porównywalności.

ROZDZIAŁ III

NADZÓR I WSPÓŁPRACA ADMINISTRACYJNA

Artykuł 15

1. Zarządzający kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej, którzy zamierzają posługiwać się nazwą „EuSEF” do celów wprowadzania do obrotu swoich kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej, informują o swoim zamiarze właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia oraz przedstawiają następujące informacje:

a) tożsamość osób faktycznie prowadzących działalność polegającą na zarządzaniu kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej;

b) dane określające kwalifikowalne fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej, których jednostki lub udziały mają być wprowadzane do obrotu, oraz ich strategie inwestycyjne;

c) informacje dotyczące ustaleń dokonanych do celów zapewnienia zgodności z wymogami określonymi w rozdziale II;

d) wykaz państw członkowskich, w których zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej zamierza wprowadzać do obrotu każdy kwalifikowalny fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej;

e) wykaz państw członkowskich, w których zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej ustanowił lub zamierza ustanowić kwalifikowalne fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej.

2. Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia rejestruje zarządzającego kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej, wyłącznie jeżeli zostały spełnione następujące kryteria:

a) osoby faktycznie prowadzące działalność polegającą na zarządzaniu kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej cieszą się wystarczająco dobrą opinią i posiadają wystarczające doświadczenie, również w odniesieniu do strategii inwestycyjnych stosowanych przez zarządzającego kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej;

b) wymagane informacje, o których mowa w ust. 1, są kompletne;

c) ustalenia zgłoszone zgodnie z ust. 1 lit. c) są odpowiednie z punktu widzenia zgodności z wymogami określonymi w rozdziale II;

d) z wykazu zgłoszonego na podstawie ust. 1 lit. e) niniejszego artykułu wynika, że wszystkie kwalifikowalne fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej ustanowione są zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. b) ppkt (iii) niniejszego rozporządzenia.

3. Rejestracja na podstawie niniejszego artykułu jest ważna na całym terytorium Unii i umożliwia zarządzającym kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej wprowadzanie do obrotu kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej w całej Unii pod nazwą „EuSEF”.

Artykuł 16

Zarządzający kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej informują właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia o tym, że zamierzają wprowadzać do obrotu:

a) nowy kwalifikowalny fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej; lub

b) istniejący kwalifikowalny fundusz na rzecz przedsiębiorczości społecznej w państwie członkowskim, które nie figuruje w wykazie, o którym mowa w art. 15 ust. 1 lit. d).

Artykuł 17

1. Natychmiast po rejestracji zarządzającego kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej, dodaniu nowego kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej, dodaniu nowej siedziby kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej lub dodaniu nowego państwa członkowskiego, w którym zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej zamierza wprowadzać do obrotu kwalifikowalne fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej, właściwy organ państwa członkowskiego powiadamia odpowiednio państwo członkowskie wskazane zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. d) oraz EUNGiPW.

2. Przyjmujące państwa członkowskie wskazane zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. d) niniejszego rozporządzenia nie nakładają na zarządzającego kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej zarejestrowanego zgodnie z art. 15 żadnych wymogów ani procedur administracyjnych w związku z wprowadzaniem do obrotu jego kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej ani nie wymagają od niego żadnego zatwierdzenia dotyczącego wprowadzania obrotu przed jego rozpoczęciem.

3. Aby zapewnić jednolite stosowanie niniejszego artykułu, EUNGiPW opracowuje projekt wykonawczych standardów technicznych w celu określenia formatu powiadomienia na podstawie niniejszego artykułu.

4. EUNGiPW przedstawia ten projekt wykonawczych standardów technicznych Komisji do dnia 16 lutego 2014 r.

5. Uprawnienia do przyjęcia wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w ust. 3, powierza się Komisji zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

Artykuł 18

EUNGiPW prowadzi centralną bazę danych, powszechnie dostępną za pośrednictwem internetu i zawierającą wykaz wszystkich zarządzających kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej zarejestrowanych zgodnie z art. 15 oraz kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej, które wprowadzają oni do obrotu, a także państw, w których fundusze te są wprowadzane do obrotu.

Artykuł 19

1. Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia nadzoruje spełnianie wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu.

2. W przypadku gdy istnieją wyraźne i możliwe do udowodnienia podstawy do uznania przez właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego, że zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej narusza na jego terytorium przepisy niniejszego rozporządzenia, niezwłocznie odpowiednio informuje o tym właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia. Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia podejmuje odpowiednie środki.

3. Jeżeli zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej nadal działa w sposób wyraźnie sprzeczny z niniejszym rozporządzeniem pomimo środków podjętych przez właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia lub w przypadku gdy właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia nie podejmuje środków w rozsądnych granicach czasowych, właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego może, po poinformowaniu właściwego organu państwa członkowskiego pochodzenia, podjąć wszystkie odpowiednie środki w celu ochrony inwestorów, w tym zakazanie zarządzającemu kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej wprowadzania do obrotu jego kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej na terytorium przyjmującego państwa członkowskiego.

Artykuł 20

Zgodnie z prawem krajowym właściwe organy muszą posiadać wszystkie uprawnienia nadzorcze i dochodzeniowe, które są im niezbędne do wykonywania obowiązków. Są one uprawnione w szczególności do:

a) żądania dostępu do wszelkiego rodzaju dokumentów w jakiejkolwiek formie oraz otrzymywania lub pobierania ich kopii;

b) żądania od zarządzającego kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej niezwłocznego udzielenia informacji;

c) żądania informacji od każdej osoby związanej z działaniami zarządzającego kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej lub kwalifikowalnego funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej;

d) prowadzenia niezapowiedzianych lub zapowiedzianych kontroli na miejscu;

e) podjęcia odpowiednich środków w celu zapewnienia, aby zarządzający kwalifikowalnym funduszem przedsiębiorczości społecznej nadal spełniał wymogi niniejszego rozporządzenia;

f) wydania nakazu w celu zapewnienia, aby zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej spełniał wymogi niniejszego rozporządzenia oraz powstrzymywał się od powtórzenia jakiegokolwiek działania, które może stanowić naruszenie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 21

1. Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące sankcji administracyjnych i innych środków mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia oraz podejmują wszystkie środki niezbędne do zapewnienia ich stosowania. Przewidziane sankcje administracyjne i inne środki muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

2. Do dnia 16 maja 2015 r. państwa członkowskie powiadamiają Komisję i EUNGiPW o przepisach, o których mowa w ust. 1. Państwa członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję i EUNGiPW o wszelkich późniejszych zmianach tych przepisów.

Artykuł 22

1. Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia podejmuje, z zachowaniem zasady proporcjonalności, odpowiednie środki, o których mowa w ust. 2, w przypadku gdy zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej:

a) nie spełnia wymogów mających zastosowanie do struktury portfela, naruszając tym samym art. 5;

b) wprowadza do obrotu, naruszając tym samym art. 6, jednostki i udziały w kwalifikowalnym funduszu na rzecz przedsiębiorczości społecznej wśród niekwalifikowalnych inwestorów;

c) posługuje się nazwą „EuSEF”, pomimo że nie został zarejestrowany zgodnie z art. 15;

d) posługuje się nazwą „EuSEF” w celu wprowadzania do obrotu funduszy, które nie zostały ustanowione zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. b) ppkt (iii);

e) uzyskał rejestrację na podstawie fałszywych oświadczeń lub w jakikolwiek inny nieprawidłowy sposób, naruszając tym samym art. 15;

f) nie postępuje w sposób uczciwy i rzetelny, z należytą fachowością, dbałością lub starannością przy prowadzeniu swojej działalności, naruszając tym samym art. 7 lit. a);

g) nie stosuje odpowiednich polityk i procedur w zakresie zapobiegania nieuczciwym praktykom, naruszając tym samym art. 7 lit. b);

h) wielokrotnie nie spełnia wymogów z art. 13 dotyczących sprawozdania rocznego;

i) wielokrotnie nie wypełnia obowiązku informowania inwestorów zgodnie z art. 14.

2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia w razie potrzeby:

a) podejmuje środki w celu zapewnienia, aby zarządzający kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej spełniał wymogi art. 5 i 6, art. 7 lit. a) i b) oraz art. 13, 14 i 15;

b) wydaje zakaz posługiwania się nazwą „EuSEF” oraz usuwa zarządzającego kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej z rejestru.

3. Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia niezwłocznie informuje właściwe organy przyjmujących państw członkowskich zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. d) oraz EUNGiPW o usunięciu zarządzającego kwalifikowalnym funduszem na rzecz przedsiębiorczości społecznej z rejestru, o którym mowa w ust. 2 lit. b) niniejszego artykułu.

4. Prawo do wprowadzania do obrotu jednego lub większej liczby kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej pod nazwą „EuSEF” w Unii wygasa ze skutkiem natychmiastowym w dniu wydania przez właściwy organ decyzji, o której mowa w ust. 2 lit. b).

Artykuł 23

1. Właściwe organy i EUNGiPW współpracują na potrzeby wykonywania swoich odnośnych obowiązków na mocy niniejszego rozporządzenia zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1095/2010.

2. Właściwe organy i EUNGiPW prowadzą wymianę wszystkich informacji i dokumentów niezbędnych do wykonywania swoich odnośnych obowiązków na mocy niniejszego rozporządzenia zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1095/2010, w szczególności do wykrywania i usuwania naruszeń niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 24

1. Wszystkie osoby, które pracują lub pracowały dla właściwych organów lub EUNGiPW, a także audytorzy i eksperci wykonujący prace na zlecenie właściwych organów lub na zlecenie EUNGiPW są zobowiązani do zachowania tajemnicy służbowej. Żadne poufne informacje, jakie osoby te otrzymują w trakcie wykonywania swoich obowiązków, nie mogą być ujawniane jakimkolwiek osobom lub organom w innej formie niż skróconej lub zbiorczej, która uniemożliwia zidentyfikowanie poszczególnych zarządzających kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej i kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej, bez uszczerbku dla przypadków objętych przepisami prawa karnego oraz postępowaniem na mocy niniejszego rozporządzenia.

2. Właściwym organom państw członkowskich lub EUNGiPW nie można uniemożliwiać wymieniania informacji zgodnie z niniejszym rozporządzeniem lub innymi przepisami prawa Unii mającymi zastosowanie do zarządzających kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej oraz kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej.

3. Właściwe organy lub EUNGiPW, które otrzymały poufne informacje zgodnie z ust. 2, mogą wykorzystywać te informacje jedynie podczas wykonywania swoich obowiązków oraz do celów postępowań administracyjnych i sądowych.

Artykuł 25

W przypadku braku zgody między właściwymi organami państw członkowskich w odniesieniu do oceny, działania lub zaniechania jednego z właściwych organów w obszarach, w których na mocy niniejszego rozporządzenia wymagana jest współpraca lub koordynacja między właściwymi organami z więcej niż jednego państwa członkowskiego, właściwe organy mogą przekazać sprawę EUNGiPW, który może działać zgodnie z uprawnieniami powierzonymi mu na mocy art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, jeżeli brak zgody nie ma związku z art. 3 ust. 1 lit. b) ppkt (i) lub lit. d) ppkt (i) niniejszego rozporządzenia.

ROZDZIAŁ IV

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE

Artykuł 26

1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 3 ust. 2, art. 9 ust. 5, art. 10 ust. 2 oraz art. 14 ust. 4, powierza się Komisji na okres czterech lat od dnia 15 maja 2013 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu czterech lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 3 ust. 2, art. 9 ust. 5, art. 10 ust. 2 oraz art. 14 ust. 4, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 3 ust. 2, art. 9 ust. 5, art. 10 ust. 2 lub art. 14 ust. 4 wchodzi w życie tylko jeśli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub jeśli przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o trzy miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 27

1. Komisja dokonuje przeglądu niniejszego rozporządzenia zgodnie z ust. 2. Przegląd obejmuje ogólną analizę funkcjonowania przepisów niniejszego rozporządzenia oraz doświadczenia zdobyte podczas ich stosowania, w tym:

a) zakres stosowania nazwy „EuSEF” przez zarządzających kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej w różnych państwach członkowskich, na poziomie krajowym lub transgranicznym;

b) geograficzny i sektorowy rozkład inwestycji dokonywanych przez kwalifikowalne fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej;

c) stosowność wymogów dotyczących informacji na mocy art. 14, w szczególności sprawdzenie, czy są one wystarczające, aby umożliwić inwestorom podjęcie świadomej decyzji o inwestycji;

d) wykorzystywanie różnych kwalifikowalnych inwestycji przez kwalifikowalne fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej oraz jego wpływ na rozwój przedsiębiorstw społecznych w całej Unii;

e) stosowność ustanowienia europejskiego znaku jakości „przedsiębiorstwo społeczne”;

f) możliwość zezwolenia funduszom na rzecz przedsiębiorczości społecznej ustanowionym w państwie trzecim na posługiwanie się nazwą „EuSEF”, uwzględniając doświadczenia zdobyte w stosowaniu zalecenia Komisji dotyczącego środków mających na celu zachęcenie państw trzecich do stosowania minimalnych standardów dobrych rządów w kwestiach podatkowych;

g) stosowanie w praktyce kryteriów identyfikacji kwalifikowalnych przedsiębiorstw portfelowych, jego wpływ na rozwój przedsiębiorstw społecznych w całej Unii i ich pozytywne skutki społeczne;

h) analizę procedur stosowanych przez zarządzających kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej do pomiaru pozytywnych skutków społecznych wywieranych przez kwalifikowalne przedsiębiorstwa portfelowe, o których mowa w art. 10, oraz ocenę wykonalności wprowadzenia ujednoliconych standardów pomiaru skutków społecznych na poziomie Unii w sposób spójny z polityką społeczną Unii;

i) możliwość rozszerzenia zakresu wprowadzania do obrotu kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej na inwestorów detalicznych;

j) stosowność zaliczenia kwalifikowalnych funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej do kwalifikowalnych aktywów zgodnie z dyrektywą 2009/65/WE;

k) stosowność uzupełnienia niniejszego rozporządzenia systemem depozytariuszy;

l) analiza ewentualnych przeszkód podatkowych napotykanych przez fundusze na rzecz przedsiębiorczości społecznej oraz ocenę ewentualnych zachęt podatkowych mających na celu pobudzanie przedsiębiorczości społecznej w Unii;

m) ocena wszelkich przeszkód, jakie mogą zakłócać inwestowanie w fundusze, posługując się nazwą „EuSEF”, w tym wpływ na inwestorów instytucjonalnych innych przepisów prawa Unii o charakterze ostrożnościowym.

2. Przegląd, o którym mowa w ust. 1, odbywa się:

a) do dnia 22 lipca 2017 r. w odniesieniu do lit. a)–e) i lit. g)–m); oraz

b) do dnia 22 lipca 2015 r. w odniesieniu do lit. f).

3. Po przeglądzie, o którym mowa w ust. 1, i po konsultacji z EUNGiPW Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, dołączając do niego – w stosownych przypadkach – wniosek ustawodawczy.

Artykuł 28

1. Do dnia 22 lipca 2017 r. Komisja rozpocznie przegląd wzajemnego oddziaływania między niniejszym rozporządzeniem a innymi przepisami dotyczącymi przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania i zarządzających nimi, a w szczególności przepisami dyrektywy 2011/61/UE. Przegląd ten dotyczy zakresu niniejszego rozporządzenia. W ramach tego przeglądu gromadzone są dane służące do oceny, czy konieczne jest rozszerzenie zakresu, aby umożliwić zarządzającym funduszami venture capital o łącznej wartości aktywów przekraczającej próg określony w art. 2 ust. 1 stanie się zarządzającymi kwalifikowalnymi funduszami na rzecz przedsiębiorczości społecznej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

2. Po przeglądzie, o którym mowa w ust. 1, i po konsultacji z EUNGiPW Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, dołączając do niego – w stosownych przypadkach – wniosek ustawodawczy.

Artykuł 29

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 22 lipca 2013 r., z wyjątkiem art. 3 ust. 2, art. 9 ust. 5, art. 10 ust. 2 i art. 14 ust. 4, które stosuje się od dnia 15 maja 2013 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Strasburgu dnia 17 kwietnia 2013 r. W imieniu Parlamentu Europejskiego M. SCHULZ Przewodniczący W imieniu Rady L. CREIGHTON Przewodniczący

(1) Dz.U. C 175 z 19.6.2012, s. 11.

(2) Dz.U. C 229 z 31.7.2012, s. 55.

(3) Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 12 marca 2013 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 21 marca 2013 r.

(4) Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 32.

(5) Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 1.

(6) Dz.U. L 145 z 30.4.2004, s. 1.

(7) Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84.

(8) Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

(9) Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

(10) Dz.U. L 390 z 31.12.2004, s. 38.

(11) Dz.U. L 345 z 31.12.2003, s. 64.