Dyrektywa Rady

z dnia 12 czerwca 1978 r.

w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do systemu ogrzewania kabiny pojazdów silnikowych

(78/548/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego artykuł 100,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],

a także mając na uwadze, co następuje:

wymogi techniczne, które muszą spełniać pojazdy silnikowe zgodnie z ustawodawstwami krajowymi, dotyczą między innymi systemu ogrzewania kabiny pojazdów silnikowych;

wymogi te różnią się w poszczególnych Państwach Członkowskich; zachodzi konieczność przyjęcia przez wszystkie Państwa Członkowskie – w uzupełnieniu do ich obowiązujących obecnie przepisów krajowych lub w miejsce tych przepisów – jednolitych regulacji, w szczególności mających na celu umożliwienie zastosowania procedury homologacji typu EWG, będącej przedmiotem dyrektywy Rady 70/156/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep [3], ostatnio zmienionej dyrektywą 78/547/EWG [4], w celu wprowadzenia w odniesieniu do każdego typu pojazdu;

zbliżanie ustawodawstw krajowych w zakresie pojazdów silnikowych pociąga za sobą wzajemne uznawanie przez Państwa Członkowskie kontroli dokonywanych przez każde z nich w oparciu o wspólne wymagania,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Do celów niniejszej dyrektywy "pojazd" oznacza każdy pojazd silnikowy z kategorii M1 (zgodnie z definicją przedstawioną w załączniku I do dyrektywy 70/156/EWG), przeznaczony do poruszania się po drodze, posiadający co najmniej cztery koła oraz maksymalną prędkość konstrukcyjną przekraczającą 25 km/h.

Artykuł 2

Żadne Państwo Członkowskie nie może odmówić przyznania homologacji typu EWG lub homologacji krajowej pojazdu z uwagi na jego system ogrzewania kabiny, jeżeli spełnia on wymogi określone w załączniku I.

Artykuł 3

Żadne Państwo Członkowskie nie może odmówić lub zakazać sprzedaży, rejestracji, wprowadzenia do eksploatacji lub użytkowania jakiegokolwiek pojazdu z uwagi na jego system ogrzewania kabiny, jeżeli spełnia on wymogi ustanowione w załączniku I.

Artykuł 4

Wszelkie zmiany konieczne do przyjęcia przepisów zawartych w załącznikach, celem uwzględnienia postępu technicznego, przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 13 dyrektywy 70/156/EWG.

Procedura ta stosowana jest również do wprowadzenia do niniejszej dyrektywy przepisów w sprawie pomocniczych systemów ogrzewania, które mają zostać zainstalowane w pojeździe na stałe.

Artykuł 5

1. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy w terminie 18 miesięcy od jej notyfikacji i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.

2. Państwa Członkowskie zapewniają, że Komisja jest powiadamiana o treści podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w zakresie objętym niniejszą dyrektywą.

Artykuł 6

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 12 czerwca 1978 r.

W imieniu Rady

K. Olesen

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 118 z 16.5.1977, str. 29.

[2] Dz.U. C 114 z 11.5.1977, str. 6.

[3] Dz.U. L 42 z 23.2.1970, str. 1.

[4] Dz.U. L 168 z 26.6.1978, str. 39.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK I

1. DEFINICJA

Do celów niniejszej dyrektywy "system ogrzewania kabiny pojazdu" oznacza każdy system, który może podnieść temperaturę w przestrzeni zarezerwowanej dla osób zajmujących pojazd i który wykorzystuje w tym celu ciepło z silnika.

2. WYMOGI

2.1. Wszystkie pojazdy muszą być wyposażone w system ogrzewania kabiny.

2.2. W pojazdach wyposażonych w system ogrzewania kabiny wykorzystujący ciepło albo z gazów spalinowych, albo z powietrza chłodzącego silnik, system ten musi być zaprojektowany w taki sposób, aby:

2.2.1. ogrzane powietrze napływające do kabiny nie zawierało więcej gazów spalinowych niż otaczające powietrze przy wylocie powietrza na zewnątrz pojazdu;

2.2.2. osoby zajmujące pojazd nie mogły podczas normalnego wykorzystywania pojazdu na drodze wchodzić w kontakt z żadnymi częściami urządzenia mogącymi spowodować oparzenia. Warunek ten jest spełniony, jeżeli części te nie osiągają temperatury 80°C;

2.2.3. gorące powietrze napływające do kabiny nie może osiągać temperatur mogących spowodować oparzenia osób zajmujących pojazd. Warunek ten jest spełniony, jeżeli różnica między temperaturą gorącego powietrza wchodzącego do kabiny a temperaturą otoczenia nie przekracza 110°C.

2.3. Wymogi określone w pkt 2.2.1 uważa się za spełnione w odniesieniu do systemów ogrzewania zawierających wymiennik ciepła, którego obwód pierwotny jest przepuszczony przez gazy spalinowe lub zanieczyszczone powietrze, po spełnieniu następujące warunków:

2.3.1. ścianki pierwotnego obwodu wymiennika muszą być szczelne pod każdym ciśnieniem do 2 barów włącznie;

2.3.2. ścianki pierwotnego obwodu wymiennika nie mogą zawierać żadnych odłączalnych części składowych;

2.3.3. część ścianki wymiennika ciepła gazów spalinowych, gdzie następuje wymiana ciepła, musi mieć co najmniej 2 mm grubości, jeżeli wykonana jest ze stali niestopowych;

2.3.3.1. w przypadkach gdy zastosowano inne materiały (włączając materiały wieloskładnikowe lub pokrywane), grubość ścianki musi zapewniać, że wymiennik ciepła posiada taką samą długość użytkowania, jak w przypadku określonym w pkt 2.3.3;

2.3.3.2. jeżeli część wymiennika, gdzie następuje wymiana ciepła, jest emaliowana, ścianka, gdzie taka emalia została nałożona, musi mieć co najmniej 1 mm grubości. Pokrycie takie musi być trwałe i szczelne oraz nie może być porowate;

2.3.4. rura przewodząca gazy spalinowe musi zawierać korozyjną strefę testową o długości co najmniej 30 mm; strefa ta musi być skierowana bezpośrednio z prądem wymiennika ciepła. Musi pozostać odkryta i łatwo dostępna;

2.3.4.1. ścianka tej strefy nie może być grubsza niż rury dla gazów spalinowych usytuowane wewnątrz wymiennika ciepła, a materiały i właściwości powierzchni tego odcinka muszą być porównywalne z odcinkami tych rur;

2.3.4.2. jeżeli wymiennik ciepła stanowi oddzielny podzespół z tłumikiem wydechowym pojazdu, zewnętrzna ścianka tłumika musi być uważana za strefę zgodną z wymogami 2.3.4.1, gdzie nie powinna wystąpić korozja.

2.4. Dla systemów ogrzewania wykorzystujących do ogrzewania powietrze chłodzące silnika, warunki 2.2.1 uważa się za spełnione, jeśli zostały one spełnione zgodnie z następującymi wymogami:

2.4.1. powietrze chłodzące, które styka się jedynie z powierzchniami silnika niezawierającymi żadnych odłączalnych części składowych, może być wykorzystywane jako powietrze ogrzewające bez wymaganego wymiennika ciepła; połączenia między ścianami tego obwodu powietrza chłodzącego a powierzchniami wykorzystywanymi do przekazywania ciepła muszą być gazoszczelne i olejoodporne. Wymogi te uważa się za spełnione, jeżeli na przykład:

2.4.1.1. osłona wokół każdej świecy zapłonowej odciąga nieszczelności gazowe na zewnątrz obwodu powietrza grzejnego;

2.4.1.2. połączenie między głowicą cylindra a kolektorem wydechowym spalin znajduje się na zewnątrz obwodu powietrza grzejnego;

2.4.1.3. istnieje podwójna ochrona szczelności między głowicą cylindra a cylindrem i wszelkie nieszczelności z pierwszego połączenia są odprowadzane na zewnątrz obwodu powietrza grzejnego,

lub:

ochrona szczelności między głowicą cylindra a cylindrem utrzymuje się, kiedy nakrętki głowicy cylindra są zaciśnięte na zimno przy jednej trzeciej nominalnego momentu obrotowego zalecanego przez producenta,

lub:

obszar, gdzie głowica cylindra jest połączona z cylindrem, znajduje się na zewnątrz obwodu powietrza grzejnego.

3. WNIOSEK O HOMOLOGACJĘ TYPU EWG

3.1. Wniosek o homologację typu EWG pojazdu w odniesieniu do systemu ogrzewania kabiny musi być przedstawiony przez producenta pojazdu lub przez jego autoryzowanego przedstawiciela.

3.2. Do wniosku należy dołączyć trzy egzemplarze wymienionych poniżej dokumentów oraz następujące informacje:

3.2.1. W przypadku systemów ogrzewania wykorzystujących ciepło z płynu chłodzącego silnik:

- skrócony opis typu pojazdu w odniesieniu do systemu ogrzewania kabiny; należy określić typ silnika i systemu ogrzewania;

3.2.2. W przypadku systemów ogrzewania wykorzystujących ciepło gazów spalinowych lub powietrza chłodzącego silnik:

- szczegółowy opis typu pojazdu w odniesieniu do systemu ogrzewania kabiny; należy określić typ silnika;

- schemat układu systemu ogrzewania ukazujący jego położenie w pojeździe.

3.3. W przypadku systemu ogrzewania określonego w pkt 2.3 służba techniczna może wymagać próbki wymiennika ciepła stosowanego w tego typu systemie i/lub jakiegokolwiek dokumentu wskazującego, że wymiennik spełnia wymogi określone w pkt 2.3.

3.4. W przypadku systemu ogrzewania określonego w pkt 2.3 i 2.4 pojazd reprezentatywny dla typu, który ma być zatwierdzony, musi zostać przedstawiony służbie technicznej odpowiedzialnej za przeprowadzanie testu homologacji typu.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK II

WZÓR

(Maksymalny format: A4 (210 × 297 mm))

+++++ TIFF +++++

--------------------------------------------------