ZAŁĄCZNIK

Konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do obróbki powierzchniowej z wykorzystaniem rozpuszczalników organicznych, w tym konserwacji drewna i produktów z drewna produktami chemicznymi

ZAKRES

Niniejsze konkluzje dotyczące BAT odnoszą się do następujących rodzajów działalności wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2010/75/UE:

6.7: Powierzchniowa obróbka substancji, przedmiotów lub produktów z wykorzystaniem rozpuszczalników organicznych, w szczególności do zdobienia, drukowania, powlekania, odtłuszczania, impregnacji wodoodpornej, zaklejania, malowania, czyszczenia lub impregnowania za pomocą rozpuszczalnika organicznego, o wydajności przekraczającej 150 kg na godzinę lub przekraczającej 200 ton rocznie.

6.10: Konserwacja drewna i produktów z drewna produktami chemicznymi o wydajności przekraczającej 75 m3 dziennie, innymi niż przeznaczonymi wyłącznie do stosowania w przypadku sinizny.

6.11: Prowadzone przez niezależnego operatora oczyszczanie ścieków nieobjętych dyrektywą 91/271/EWG, o ile główny ładunek zanieczyszczeń pochodzi z działań opisanych w pkt 6.7 lub 6.10 załącznika I do dyrektywy 2010/75/UE.

Niniejsze konkluzje dotyczące BAT obejmują również łączne oczyszczanie ścieków z różnych źródeł, o ile źródłem głównego ładunku zanieczyszczeń są rodzaje działalności określone w pkt 6.7 lub 6.10 załącznika I do dyrektywy 2010/75/UE oraz oczyszczanie ścieków nie jest objęte zakresem dyrektywy Rady 91/271/EWG (1).

Niniejsze konkluzje dotyczące BAT nie odnoszą się do:

w przypadku powierzchniowej obróbki substancji, przedmiotów lub produktów z wykorzystaniem rozpuszczalników organicznych:

— impregnacji wodoodpornej materiałów włókienniczych w sposób inny niż z wykorzystaniem ciągłej warstwy na bazie rozpuszczalnika. Działalność ta może wchodzić w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do przemysłu włókienniczego (TXT),

— drukowania, klejenia i impregnowania wyrobów włókienniczych. Działalność ta może wchodzić w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do przemysłu włókienniczego (TXT),

— laminowania płyt drewnopochodnych,

— przeróbki gumy,

— produkcji mieszanin powlekających, lakierów, farb, farb drukarskich, półprzewodników, spoiw lub produktów farmaceutycznych,

— wchodzących w skład instalacji obiektów energetycznego spalania, chyba że wytwarzane gorące gazy wykorzystuje się do bezpośredniego ogrzewania, suszenia lub dowolnej innej obróbki przedmiotów lub materiałów. Tego rodzaju działalność może wchodzić w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania (LCP) lub być objęta dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2015/2193/UE (2);

w przypadku konserwacji drewna i produktów z drewna produktami chemicznymi:

— modyfikacji chemicznej i hydrofobizacji drewna i produktów z drewna (np. za pomocą żywicy),

— usuwania sinizny z drewna i produktów z drewna,

— traktowania drewna i produktów z drewna amoniakiem,

— wchodzących w skład instalacji obiektów energetycznego spalania. Tego rodzaju działalność może wchodzić w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania (LCP) lub być objęta dyrektywą 2015/2193/UE.

Inne konkluzje dotyczące BAT oraz dokumenty referencyjne, które mogą być istotne dla rodzajów działalności objętych niniejszymi konkluzjami dotyczącymi BAT, dotyczą:

— ekonomiki i wzajemnych powiązań pomiędzy różnymi komponentami środowiska (ECM),

— emisji z miejsc magazynowania (EFS),

— efektywności energetycznej (ENE),

— przetwarzania odpadów (WT),

— dużych obiektów energetycznego spalania (LCP),

— powierzchniowej obróbki metali i tworzyw sztucznych (STM),

— monitorowania emisji do powietrza i wody z instalacji IED (ROM).

DEFINICJE

Do celów niniejszych konkluzji BAT zastosowanie mają następujące definicje:

Pojęcia ogólne Zastosowany termin Definicja Powłoka bazowa Farba, która po nałożeniu na podłoże determinuje kolor i efekt (np. metaliczny, perłowy). Zrzut partiami Zrzut odrębnej, wydzielonej objętości wody. Powłoka przezroczysta Materiał powłokowy, który po nałożeniu na podłoże tworzy jednolitą przezroczystą warstwę o właściwościach ochronnych, właściwościach dekoracyjnych lub szczególnych właściwościach technicznych. Linia „combi” Połączenie cynkowania ogniowego i powlekania zwojów w jednym ciągu technologicznym. Pomiar ciągły Pomiar dokonywany przy zastosowaniu automatycznych systemów pomiarowych zainstalowanych na stałe na miejscu do celów ciągłego monitorowania emisji, zgodnie z EN 14181. Zrzut bezpośredni Zrzut do odbiornika wodnego bez dalszego oczyszczania ścieków. Wskaźniki emisji Współczynniki, które można pomnożyć przez znane dane, takie jak dane dotyczące zespołu urządzeń/procesu lub dane dotyczące przepustowości w celu oszacowania emisji. Istniejący zespół urządzeń Zespół urządzeń, który nie jest nowym zespołem urządzeń. Emisja niezorganizowana Emisja niezorganizowana zgodnie z definicją zawartą w art. 57 ust. 3 dyrektywy 2010/75/UE. Kreozot klasy B lub C Rodzaje kreozotu, których specyfikacje podano w EN 13991. Zrzut pośredni Zrzut, który nie jest zrzutem bezpośrednim. Znacząca modernizacja zespołu urządzeń Istotna zmiana pod względem konstrukcji lub technologii zespołu urządzeń połączona z wprowadzeniem istotnych korekt w procesie lub technikach redukcji emisji i w powiązanych urządzeniach lub z ich wymianą. Nowy zespół urządzeń Zespół urządzeń na terenie instalacji, dla którego pozwolenie jest wydawane po raz pierwszy po publikacji niniejszych konkluzji dotyczących BAT, lub całkowicie wymieniony zespół urządzeń po publikacji niniejszych konkluzji dotyczących BAT. Gaz wylotowy Gaz odciągnięty z procesu, urządzenia lub z obszaru, który następnie kieruje się do oczyszczenia albo odprowadza kominem bezpośrednio do atmosfery. Związek organiczny Związek organiczny zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 44 dyrektywy 2010/75/UE. Rozpuszczalnik organiczny Rozpuszczalnik organiczny zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 46 dyrektywy 2010/75/UE. Zespół urządzeń Wszystkie części instalacji, które biorą udział w rodzajach działalności wymienionych w pkt 6.7 lub 6.10 załącznika I do dyrektywy 2010/75/UE i wszelkich innych powiązanych rodzajach działalności, które mają wpływ na zużycie lub emisje. Zespoły urządzeń mogą być nowymi zespołami urządzeń lub istniejącymi zespołami urządzeń. Powłoka gruntowa Farba przeznaczona do zastosowania jako warstwa nałożona na przygotowaną powierzchnię, aby zapewnić dobrą przyczepność, ochronić warstwy znajdujące się pod nią i wypełnić niedoskonałości powierzchni. Sektor Dowolny rodzaj działalności związanych z obróbką powierzchniową będący elementem działalności wymienionych w pkt 6.7 załącznika I do dyrektywy 2010/75/UE i o których mowa w sekcji 1 niniejszych konkluzji dotyczących BAT. Obiekt wrażliwy Obszar wymagający szczególnej ochrony, taki jak: — obszary mieszkalne, — obszary, na których człowiek prowadzi działalność (np. obszary sąsiadujące z miejscami pracy, szkołami, przedszkolami, obszarami rekreacyjnymi, szpitalami lub placówkami opiekuńczo-pielęgnacyjnymi). Wkład masy materiałów stałych Całkowita masa materiałów stałych zgodnie z definicją zawartą w załączniku VII część 5 pkt 3 lit. a) ppkt (i) do dyrektywy 2010/75/UE. Rozpuszczalnik „Rozpuszczalnik” odnosi się do „rozpuszczalnika organicznego”. Wkład rozpuszczalników Całkowita ilość wykorzystywanych rozpuszczalników organicznych zgodnie z definicją zawartą w załączniku VII część 7 pkt 3 lit. b) do dyrektywy 2010/75/UE. Na bazie rozpuszczalnika (SB) Rodzaj farby, farby drukarskiej lub innego materiału powłokowego wykorzystującego rozpuszczalnik lub rozpuszczalniki jako nośnik. W przypadku konserwacji drewna i produktów z drewna termin ten odnosi się do rodzaju zastosowanych produktów chemicznych do obróbki drewna. Na bazie rozpuszczalnika z domieszką (SB-mix) Powłoka na bazie rozpuszczalnika, w przypadku gdy jedna z warstw powlekających jest na bazie wody (WB). Bilans masy rozpuszczalnika (SMB) Bilans masy przeprowadza się co najmniej raz na rok zgodnie z załącznikiem VII część 7 do dyrektywy 2010/75/UE. Spływ powierzchniowy Woda pochodząca z opadów atmosferycznych, która spływa po gruncie lub po powierzchniach nieprzepuszczalnych, takich jak utwardzone ulice i przestrzenie magazynowe, dachy itp. i która nie wsiąka w grunt. Emisja całkowita Suma emisji niezorganizowanej i emisji w gazach odlotowych zgodnie z definicją zawartą w art. 57 ust. 4 dyrektywy 2010/75/UE. Produkty chemiczne do obróbki drewna Produkty chemiczne stosowane w konserwacji drewna i produktów z drewna, takie jak produkty biobójcze, produkty chemiczne wykorzystywane do impregnacji wodoodpornej (np. oleje, emulsje) oraz środki zmniejszające palność. Obejmuje to również nośnik substancji czynnych (np. wodę, rozpuszczalnik). Ważne średnie wartości godzinne lub półgodzinne Średnią wartość godzinną lub półgodzinną uznaje się za ważną, jeżeli nie jest prowadzona konserwacja ani nie wystąpi niesprawność automatycznego systemu pomiarowego. Gazy odlotowe Gazy odlotowe zgodnie z definicją zawartą w art. 57 ust. 2 dyrektywy 2010/75/UE. Na bazie wody (WB) Rodzaj farby, farby drukarskiej lub innego materiału powłokowego, w którym całą zawartość rozpuszczalnika lub jej część zastąpiono wodą. W przypadku konserwacji drewna i produktów z drewna termin ten odnosi się do rodzaju zastosowanych produktów chemicznych do obróbki drewna. Konserwacja drewna Rodzaje działalności mające na celu ochronę drewna i produktów z drewna przed niszczącym działaniem grzybów, bakterii, owadów, wody, pogody lub ognia; długotrwałe zachowanie integralności strukturalnej; oraz zwiększenie odporności drewna i produktów z drewna.





Zanieczyszczenia i parametry Zastosowany termin Definicja AOX Adsorbowalne związki chloroorganiczne, wyrażone jako Cl, obejmują adsorbowalne organiczne związki chloru, bromu i jodu. CO Tlenek węgla. ChZT Chemiczne zapotrzebowanie na tlen. Ilość tlenu potrzebna do całkowitego utlenienia chemicznego materii organicznej do dwutlenku węgla z wykorzystaniem dichromianu. ChZT jest wskaźnikiem stężenia masy związków organicznych. Chrom Chrom, wyrażony jako Cr, obejmuje wszystkie nieorganiczne i organiczne związki chromu, rozpuszczone lub połączone w cząstki. DMF N,N-dimetyloformamid. Pył Całkowita masa cząstek stałych (w powietrzu). F- Fluorek. Sześciowartościowy chrom Sześciowartościowy chrom, wyrażony jako Cr(VI), obejmuje wszystkie związki chromu, w których chrom jest na VI stopniu utleniania (rozpuszczone lub połączone w cząstki). HOI Indeks oleju węglowodorowego. Suma związków, których ekstrakcję można przeprowadzić za pomocą rozpuszczalnika węglowodorowego (w tym węglowodory alifatyczne, alicykliczne, aromatyczne lub aromatyczne z podstawioną grupą alkilową, o długich lub rozgałęzionych łańcuchach). IPA Alkohol izopropylowy: propan-2-ol (zwany również izopranolem). Nikiel Nikiel, wyrażony jako Ni, obejmuje wszystkie nieorganiczne i organiczne związki niklu, rozpuszczone lub połączone w cząstki. NOX Suma tlenku azotu (NO) i dwutlenku azotu (NO2), wyrażona jako NO2. WWA Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne. OWO Ogólny węgiel organiczny, wyrażony jako C (w wodzie). Całkowite LZO Całkowita zawartość lotnych związków organicznych wyrażona jako C (w powietrzu). TSS Zawiesina ogólna. Masa całkowita zawiesiny ogólnej (w wodzie) mierzona metodą filtracji przez sączki z włókna szklanego i metodą grawimetryczną. LZO Lotne związki organiczne zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 45 dyrektywy 2010/75/UE. Cynk Cynk, wyrażony jako Zn, obejmuje wszystkie nieorganiczne i organiczne związki cynku, rozpuszczone lub połączone w cząstki.

AKRONIMY

Do celów niniejszych konkluzji dotyczących BAT stosuje się następujące akronimy:

Akronim Definicja BPR Rozporządzenie w sprawie produktów biobójczych (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1). DWI Produkowane metodą wytłaczania z wyciąganiem (rodzaj puszek w przemyśle opakowań metalowych). EMS System zarządzania środowiskowego. IED Dyrektywa w sprawie emisji przemysłowych (2010/75/UE). IR Podczerwień. LEL Dolna granica wybuchowości – najniższe stężenie (procentowo) gazu lub pary w powietrzu zdolne do wywołania wybuchu ognia w obecności źródła zapłonu. Stężenia poniżej dolnej granicy wybuchowości są „zbyt ubogie”, by zapłonąć. Zwana również dolną granicą palności (LFL). OTNOC Warunki inne niż normalne warunki eksploatacji. STS Obróbka powierzchniowa z wykorzystaniem rozpuszczalników organicznych. UV Ultrafiolet. WPC Konserwacja drewna i produktów z drewna produktami chemicznymi.

UWAGI OGÓLNE

Najlepsze dostępne techniki

Techniki wymienione i opisane w niniejszych konkluzjach dotyczących BAT nie mają ani nakazowego, ani wyczerpującego charakteru. Dopuszcza się stosowanie innych technik, o ile zapewniają one co najmniej równoważny poziom ochrony środowiska.

O ile nie stwierdzono inaczej, konkluzje dotyczące BAT mają powszechne zastosowanie.

Poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AEL)

BAT-AEL w odniesieniu do emisji całkowitej i emisji niezorganizowanej LZO

W odniesieniu do emisji całkowitej LZO poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AEL) podano w niniejszych konkluzjach dotyczących BAT:

— jako określony ładunek obliczony jako średnie roczne w wyniku podzielenia emisji całkowitej LZO (obliczonej na podstawie bilansu masy rozpuszczalnika) przez sektorowy parametr wkładu produkcji (lub przepustowości); lub

— jako wartość procentową wkładu rozpuszczalników obliczoną jako średnie roczne zgodnie z załącznikiem VII część 7 pkt 3 lit. b) ppkt (i) do dyrektywy 2010/75/UE.

W odniesieniu do emisji niezorganizowanej LZO poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AEL) podano w niniejszych konkluzjach dotyczących BAT jako wartość procentową wkładu rozpuszczalników obliczoną jako średnie roczne zgodnie z załącznikiem VII część 7 pkt 3 lit. b) ppkt (i) do dyrektywy 2010/75/UE.

BAT-AEL i wskaźnikowe poziomy emisji w odniesieniu do emisji w gazach odlotowych

Poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AEL) i orientacyjne poziomy emisji w odniesieniu do emisji w gazach odlotowych podane w niniejszych konkluzjach dotyczących BAT odnoszą się do stężeń wyrażonych jako masa wyemitowanych substancji na objętość gazów odlotowych w następujących warunkach normalnych: w suchym gazie o temperaturze 273,15 K i pod ciśnieniem 101,3 kPa, bez korekty pod kątem zawartości tlenu, oraz wyrażonych w mg/Nm3.

W odniesieniu do okresów uśrednienia BAT-AEL i wskaźnikowych poziomów emisji w odniesieniu do emisji w gazach odlotowych zastosowanie mają poniższe definicje.

Rodzaj pomiaru Okres uśrednienia Definicja Ciągły Średnia dobowa Średnia z okresu jednej doby na podstawie ważnych średnich wartości godzinnych lub półgodzinnych. Okresowy Średnia z okresu pobierania próbek Średnia wartość uzyskana na podstawie trzech kolejnych pomiarów, z których każdy trwa co najmniej 30 minut (3).

BAT-AEL w odniesieniu do emisji do wody

Poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AEL) w odniesieniu do emisji do wody przedstawione w niniejszych konkluzjach dotyczących BAT odnoszą się do stężeń (masa wyemitowanych substancji na objętość wody) wyrażonych w mg/l.

Okresy uśrednienia związane z BAT-AEL odnoszą się do jednego z dwóch następujących przypadków:

— w przypadku zrzutu ciągłego – do średnich dobowych, czyli 24-godzinnych próbek zbiorczych pobranych proporcjonalnie do przepływu,

— w przypadku zrzutu partiami – do wartości średnich w trakcie uwalniania, pobieranych jako zbiorcze próbki proporcjonalne do przepływu.

Można wykorzystywać próbki zbiorcze proporcjonalne do czasu, pod warunkiem że wykazano wystarczającą stabilność przepływu. Alternatywnie można pobrać próbki chwilowe, pod warunkiem że ścieki oczyszczone są odpowiednio wymieszane i jednorodne. Próbki chwilowe pobiera się, jeżeli próbka jest niestabilna pod względem parametru, który ma być zmierzony. Wszystkie BAT-AEL w odniesieniu do emisji do wody stosuje się w punkcie, w którym emisja opuszcza zespół urządzeń.

Inne poziomy efektywności środowiskowej

Poziomy określonego zużycia energii (efektywności energetycznej) powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AEPL)

Poziomy efektywności środowiskowej związane z określonym zużyciem energii odnoszą się do średnich rocznych obliczonych przy użyciu następującego równania:

gdzie:

zużycie energii : całkowita ilość ciepła (wytworzonego przez źródło energii pierwotnej) oraz energii elektrycznej zużytej przez zespół urządzeń zgodnie z planem racjonalizacji zużycia energii (zob. BAT 19 lit. a)), wyrażona w MWh/rok; współczynnik przetwarzania : całkowita ilość produktów przetworzonych przez zespół urządzeń lub przepustowość zespołu urządzeń, wyrażona w odpowiedniej jednostce w zależności od sektora (np. kg/rok, m2/rok, powleczone pojazdy/rok).

Poziomy określonego zużycia wody powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AEPL)

Poziomy efektywności środowiskowej związane z określonym zużyciem wody odnoszą się do średnich rocznych obliczonych przy użyciu następującego równania:

gdzie:

zużycie wody : całkowita ilość wody zużytej w ramach działalności prowadzonej w zespole urządzeń, z wyjątkiem odzyskanej i ponownie wykorzystanej wody, wody chłodzącej w przepływowych systemach chłodzenia, jak również wody wykorzystywanej w sposób podobny do zużycia domowego, wyrażona w l/rok lub m3/rok; współczynnik przetwarzania : całkowita ilość produktów przetworzonych przez zespół urządzeń lub przepustowość zespołu urządzeń, wyrażona w odpowiedniej jednostce w zależności od sektora (np. m2 powleczonych zwojów/rok, powleczone pojazdy/rok, tysiące puszek/rok).

Wskaźnikowe poziomy dla określonych ilości odpadów przekazanych na zewnątrz

Wskaźnikowe poziomy związane z określoną ilością odpadów przekazanych na zewnątrz odnoszą się do średnich rocznych obliczanych przy użyciu następującego równania:

gdzie:

ilość odpadów przekazanych na zewnątrz : całkowita ilość odpadów przekazanych z zespołu urządzeń na zewnątrz, wyrażona w kg/rok; współczynnik przetwarzania : całkowita ilość produktów przetworzonych przez zespół urządzeń lub przepustowość zespołu urządzeń, wyrażona w powleczonych pojazdach/rok.

1. KONKLUZJE DOTYCZĄCE BAT W ODNIESIENIU DO OBRÓBKI POWIERZCHNIOWEJ Z WYKORZYSTANIEM ROZPUSZCZALNIKÓW ORGANICZNYCH

1.1. Ogólne konkluzje dotyczące BAT

1.1.1. Systemy zarządzania środowiskowego

BAT 1. Aby poprawić ogólną efektywność środowiskową, w ramach BAT należy opracować i wdrożyć system zarządzania środowiskowego (EMS) zawierający wszystkie następujące cechy i elementy:

(i) zaangażowanie, przywództwo i odpowiedzialność kierownictwa, w tym kadry kierowniczej wyższego szczebla, za wdrożenie skutecznego EMS;

(ii) analizę obejmującą określenie kontekstu organizacji, określenie potrzeb i oczekiwań zainteresowanych stron, określenie cech instalacji, które wiążą się z możliwym ryzykiem dla środowiska (lub zdrowia ludzkiego), jak również mających zastosowanie wymogów prawnych dotyczących środowiska;

(iii) opracowanie polityki ochrony środowiska, która obejmuje ciągłą poprawę efektywności środowiskowej instalacji;

(iv) określenie celów i wskaźników efektywności w odniesieniu do znaczących aspektów środowiskowych, w tym zagwarantowanie zgodności z mającymi zastosowanie wymogami prawnymi;

(v) planowanie i wdrażanie niezbędnych procedur i działań (w tym w razie potrzeby działań naprawczych i zapobiegawczych), aby osiągnąć cele środowiskowe i uniknąć ryzyka środowiskowego;

(vi) określenie struktur, ról i obowiązków w odniesieniu do aspektów i celów środowiskowych oraz zapewnienie niezbędnych zasobów finansowych i ludzkich;

(vii) zapewnienie niezbędnych kompetencji i świadomości pracowników, których praca może mieć wpływ na efektywność środowiskową danej instalacji (np. przez przekazywanie informacji i szkolenia);

(viii) komunikację wewnętrzną i zewnętrzną;

(ix) wspieranie zaangażowania pracowników w dobre praktyki zarządzania środowiskowego;

(x) opracowanie i stosowanie podręcznika zarządzania oraz pisemnych procedur w celu kontroli działań o znaczącym wpływie na środowisko, jak również odpowiednich zapisów;

(xi) skuteczne planowanie operacyjne i kontrolę procesu;

(xii) wdrożenie odpowiednich programów konserwacji;

(xiii) protokoły gotowości i reagowania na wypadek sytuacji wyjątkowej, w tym zapobieganie niekorzystnemu oddziaływaniu (na środowisko) sytuacji wyjątkowych lub ograniczanie ich negatywnych skutków;

(xiv) w przypadku (ponownego) zaprojektowania (nowej) instalacji lub jej części, uwzględnienie jej wpływu na środowisko w trakcie użytkowania, co obejmuje budowę, konserwację, eksploatację i likwidację;

(xv) wdrożenie programu monitorowania i pomiarów; w razie potrzeby informacje można znaleźć w sprawozdaniu referencyjnym dotyczącym monitorowania emisji do powietrza i wody z instalacji IED;

(xvi) regularne stosowanie sektorowej analizy porównawczej;

(xvii) okresowe niezależne (o ile to możliwe) audyty wewnętrzne i okresowe niezależne audyty zewnętrzne w celu oceny efektywności środowiskowej i ustalenia, czy EMS jest zgodny z zaplanowanymi rozwiązaniami i czy odpowiednio go wdrożono i utrzymywano;

(xviii) ocenę przyczyn niezgodności, wdrażanie działań naprawczych w odpowiedzi na przypadki niezgodności, przegląd skuteczności działań naprawczych oraz ustalenie, czy podobne niezgodności istnieją lub mogą potencjalnie wystąpić;

(xix) okresowy przegląd EMS przeprowadzany przez kadrę kierowniczą wyższego szczebla pod kątem jego stałej przydatności, prawidłowości i skuteczności;

(xx) monitorowanie i uwzględnianie rozwoju czystszych technik.

Szczególnie w odniesieniu do obróbki powierzchniowej z wykorzystaniem rozpuszczalników organicznych w ramach BAT należy również uwzględnić w EMS następujące elementy:

(i) interakcja z kontrolą i zapewnieniem jakości, jak również z kwestiami dotyczącym zdrowia i bezpieczeństwa;

(ii) planowanie ograniczenia śladu środowiskowego instalacji. W szczególności obejmuje to następujące elementy: a) ocena ogólnej efektywności środowiskowej zespołu urządzeń (zob. BAT 2); b) uwzględnienie wzajemnych powiązań pomiędzy różnymi komponentami środowiska, w szczególności zachowania odpowiedniej równowagi między ograniczeniem emisji rozpuszczalników a zużyciem energii (zob. BAT 19), wody (zob. BAT 20) i surowców (zob. BAT 6); c) ograniczenie emisji LZO z procesów oczyszczania (zob. BAT 9);

(iii) włączenie: a) planu zapobiegania wyciekom i rozlaniu oraz ich kontroli (zob. BAT 5 lit. a)); b) systemu oceny surowców celem wykorzystywania surowców o niewielkim wpływie na środowisko oraz planu optymalizacji zużycia rozpuszczalników w ramach procesu (zob. BAT 3); c) bilansu masy rozpuszczalnika (zob. BAT 10); d) programu konserwacji służącego ograniczeniu częstotliwości występowania i konsekwencji środowiskowych OTNOC (zob. BAT 13); e) planu racjonalizacji zużycia energii (zob. BAT 19 lit. a)); f) planu gospodarowania wodą (zob. BAT 20 lit. a)); g) planu gospodarowania odpadami (zob. BAT 22 lit. a)); h) planu zarządzania odorami (zob. BAT 23).

Uwaga

W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 ustanowiono system ekozarządzania i audytu w Unii Europejskiej, który stanowi przykład EMS spójnego z niniejszymi BAT.

Zastosowanie

Poziom szczegółowości oraz stopień formalizacji EMS będzie zasadniczo zależeć od charakteru, skali i złożoności instalacji oraz od stopnia jej potencjalnego wpływu na środowisko.

1.1.2. Ogólna efektywność środowiskowa

BAT 2. Aby poprawić ogólną efektywność środowiskową zespołu urządzeń, w szczególności w kwestii emisji LZO i zużycia energii, w ramach BAT należy:

— wskazać obszary/sekcje/etapy technologiczne, które odpowiadają za największą część emisji LZO i zużycia energii oraz mają największy potencjał poprawy (zob. również BAT 1),

— wskazać i wdrożyć działania w celu zminimalizowania emisji LZO i zużycia energii,

— regularnie (co najmniej raz na rok) sprawdzać aktualny stan i kontynuować wdrażanie wskazanych działań.

1.1.3. Wybór surowców

BAT 3. Aby zapobiec wpływowi wykorzystywanych surowców na środowisko lub ograniczyć ten wpływ, w ramach BAT należy stosować obie poniższe techniki.

Technika Opis Zastosowanie a) Wykorzystanie surowców o niewielkim wpływie na środowisko Systematyczna ocena w ramach EMS (zob. BAT 1) niekorzystnego wpływu wykorzystywanych materiałów na środowisko (w szczególności substancji rakotwórczych, mutagennych i działających szkodliwie na rozrodczość, jak również substancji stanowiących bardzo duże zagrożenie) oraz zastępowanie ich w miarę możliwości innymi materiałami o mniejszym lub zerowym wpływie na środowisko i zdrowie, uwzględniając wymogi lub specyfikacje w zakresie jakości produktu. Zastosowanie ogólne. Zakres (np. poziom szczegółowości) oraz charakter oceny będzie zasadniczo odnosić się do charakteru, skali i złożoności zespołu urządzeń oraz stopnia jego ewentualnego wpływu na środowisko, jak również rodzaju i ilości wykorzystywanych materiałów. b) Optymalizacja zużycia rozpuszczalników w ramach procesu Optymalizacja zużycia rozpuszczalników w ramach procesu za pomocą planu zarządzania (w ramach EMS (zob. BAT 1)) mającego na celu wskazanie i wdrożenie niezbędnych działań (np. podział na partie według kolorów, optymalizacja rozpylania natryskowego). Zastosowanie ogólne.

BAT 4. Aby ograniczyć zużycie rozpuszczalników, emisje LZO i ogólny wpływ wykorzystywanych surowców na środowisko, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.

Technika Opis Zastosowanie a) Stosowanie farb/powłok/lakierów/farb drukarskich/spoiw na bazie rozpuszczalnika o wysokiej zawartości substancji stałych Stosowanie farb, powłok, płynnych farb drukarskich, lakierów i spoiw o niskiej zawartości rozpuszczalników i większej zawartości substancji stałych. Wybór technik obróbki powierzchniowej może być ograniczony rodzajem działalności, rodzajem i kształtem podłoża, wymaganiami dotyczącymi jakości produktu, jak również koniecznością zapewnienia, aby wykorzystywane materiały, techniki nakładania powłok, techniki suszenia/utwardzania i układy oczyszczania gazów wylotowych były wzajemnie kompatybilne. b) Stosowanie farb/powłok/farb drukarskich/lakierów/spoiw na bazie wody Stosowanie farb, powłok, płynnych farb drukarskich, lakierów i spoiw, w których rozpuszczalnik organiczny częściowo zastąpiono wodą. c) Stosowanie farb drukarskich/powłok/farb/lakierów/spoiw utwardzanych promieniowaniem Stosowanie farb, powłok, płynnych farb drukarskich, lakierów i spoiw, które można utwardzić za pomocą aktywacji określonych grup chemicznych promieniowaniem ultrafioletowym lub podczerwonym lub wiązką elektronów, nie wytwarzając ciepła i nie emitując LZO. d) Stosowanie dwuskładnikowych spoiw bezrozpuszczalnikowych Stosowanie dwuskładnikowych materiałów adhezyjnych bezrozpuszczalnikowych zawierających żywicę i utwardzacz. e) Stosowanie spoiw termotopliwych Stosowanie powłok ze spoiwem wyprodukowanym z kauczuku syntetycznego, żywicy węglowodorowej i różnych dodatków poddanych procesowi ekstruzji na gorąco. Nie stosuje się żadnych rozpuszczalników. f) Stosowanie powłok proszkowych Stosowanie powłoki bezrozpuszczalnikowej nakładanej jako drobno rozdrobniony proszek i utwardzanej w piecach termicznych. g) Stosowanie warstwy laminatu do powlekania ciągłych podłoży lub zwojów Stosowanie polimerowych warstw nakładanych na zwój lub ciągłe podłoże w celu nadania im właściwości estetycznych lub funkcjonalnych, co zmniejsza liczbę warstw powłoki, które trzeba nałożyć. h) Stosowanie substancji niebędących LZO lub będących LZO o niższej lotności Zastępowanie substancji LZO o wysokiej lotności innymi, zawierającymi związki organiczne niebędące LZO lub LZO o niższej lotności (np. estry).

1.1.4. Magazynowanie i przygotowanie surowców

BAT 5. Aby zapobiec emisji niezorganizowanej LZO podczas magazynowania i przygotowania materiałów zawierających rozpuszczalniki lub materiałów niebezpiecznych lub ograniczyć tę emisję, w ramach BAT należy stosować zasadę dobrego gospodarowania dzięki użyciu wszystkich poniższych technik.

Technika Opis Zastosowanie Techniki zarządzania a) Przygotowanie i wdrożeniu planu zapobiegania wyciekom i rozlaniu oraz ich kontroli Plan zapobiegania wyciekom i rozlaniu oraz ich kontroli jest częścią EMS (zob. BAT 1) i obejmuje m.in.: — miejscowe plany postępowania w przypadku małych i dużych wycieków, — określenie ról i obowiązków uczestniczących osób, — zagwarantowanie, że pracownicy posiadają wiedzę na temat ochrony środowiska i zostali przeszkoleni w zapobieganiu przypadkom wycieków i radzeniu sobie z nimi, — wskazanie miejsc, w których istnieje ryzyko rozlania lub wycieku materiałów niebezpiecznych, i uszeregowanie ich według ryzyka, — zapewnienie, aby we wskazanych miejscach istniały odpowiednie systemy uszczelniające, np. nieprzepuszczalne podłogi, — wskazanie odpowiednich urządzeń uszczelniających zabezpieczających przed wyciekami i służących do ich likwidacji oraz regularne upewnianie się, że urządzenia te są dostępne, są w dobrym stanie technicznym i znajdują się blisko punktów, w których takie zdarzenia mogą wystąpić, — wytyczne dotyczące gospodarowania odpadami do celów postępowania z odpadami pochodzącymi z kontroli wycieków, — regularne (odbywające się co najmniej raz na rok) inspekcje w miejscach magazynowania i pracy, testowanie i kalibracja urządzeń służących do wykrywania nieszczelności i niezwłoczne usuwanie wycieków z zaworów, dławików, kołnierzy itp. (zob. BAT 13). Zastosowanie ogólne. Zakres (np. poziom szczegółowości) planu będzie zasadniczo odnosić się do charakteru, skali i złożoności instalacji, jak również rodzaju i ilości wykorzystywanych materiałów. Techniki magazynowania b) Uszczelnianie lub przykrywanie pojemników i odgrodzonych powierzchni magazynowych Magazynowanie rozpuszczalników, materiałów niebezpiecznych, rozpuszczalników odpadowych oraz materiałów do czyszczenia odpadów w uszczelnionych lub przykrytych pojemnikach odpowiednio dobranych do związanego z substancjami ryzyka i zaprojektowanych tak, aby zminimalizować emisje. Powierzchnia magazynowania pojemników jest odgrodzona i posiada odpowiednią pojemność. Zastosowanie ogólne. c) Minimalizacja magazynowania materiałów niebezpiecznych na obszarach produkcji Materiały niebezpieczne znajdują się na obszarach produkcji tylko w ilościach, które są niezbędne do celów produkcji; większe ilości magazynuje się oddzielnie. Techniki pompowania cieczy i postępowania z nimi d) Techniki służące zapobieganiu wyciekom i rozlaniu w trakcie pompowania Wyciekom i rozlaniu zapobiega się dzięki wykorzystywaniu pomp i uszczelek, które są odpowiednie do danego materiału i które gwarantują odpowiednią szczelność. Obejmuje to urządzenia takie jak zamknięte szczelnie motopompy, pompy ze sprzęgłem magnetycznym, pompy z wieloma uszczelnieniami mechanicznymi i systemem opartym na zewnętrznym medium uszczelniającym lub płynie buforowym, pompy z wieloma uszczelnieniami mechanicznymi i z suchymi uszczelnieniami, pompy przeponowe lub pompy miechowe. Zastosowanie ogólne. e) Techniki służące zapobieganiu przelewaniu w trakcie pompowania Obejmują na przykład zapewnienie, by: — pompowanie przeprowadzano pod nadzorem, — w odniesieniu do większych ilości zbiorniki do magazynowania luzem były wyposażone w akustyczne lub optyczne zaawansowane instalacje alarmowe, w stosownych przypadkach z systemami wyłączającymi. f) Wychwytywanie pary LZO podczas dostawy materiału zawierającego rozpuszczalnik Przy dostarczaniu luzem materiałów zawierających rozpuszczalniki (np. przy załadunku lub rozładunku zbiorników) wychwytuje się parę ulatniającą się ze zbiorników odbiorczych, zazwyczaj poprzez odpowietrzanie wsteczne. Może nie mieć zastosowania w odniesieniu do rozpuszczalników o niskiej prężności par lub ze względów związanych z kosztami. g) System uszczelniający zabezpieczający przed wyciekami lub szybka absorpcja przy przeładunku materiałów zawierających rozpuszczalniki Przy przeładunku materiałów zawierających rozpuszczalniki umieszczonych w pojemnikach ewentualnym wyciekom zapobiega się za pomocą systemu uszczelniającego, np. z wykorzystaniem wózków, palet lub stojaków z wbudowanymi zabezpieczeniami (np. „misami przechwytującymi”) lub dzięki szybkiemu wchłanianiu przez materiały absorbujące. Zastosowanie ogólne.

1.1.5. Podział surowców

BAT 6. Aby ograniczyć zużycie surowców i emisje LZO, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.

Technika Opis Zastosowanie a) Scentralizowane dostarczanie materiałów zawierających LZO (np. farb drukarskich, powłok, spoiw, środków czyszczących) Dostarczanie materiałów zawierających LZO (np. farb drukarskich, powłok, spoiw, środków czyszczących) na obszar zastosowania bezpośrednimi rurociągami pierścieniowymi, w tym oczyszczanie sieci, takie jak opróżnianie rur lub przedmuchiwanie powietrzem. Może nie mieć zastosowania w przypadku częstych zmian farb drukarskich/farb/powłok/spoiw lub rozpuszczalników. b) Zaawansowane systemy mieszania Sterowane komputerowo urządzenia do mieszania w celu osiągnięcia pożądanych farb/powłok/farb drukarskich/spoiw. Zastosowanie ogólne. c) Dostarczanie materiałów zawierających LZO (np. farb drukarskich, powłok, spoiw, środków czyszczących) do miejsca zastosowania z wykorzystaniem systemu zamkniętego W przypadku częstych zmian farb drukarskich/farb/powłok/spoiw i rozpuszczalników lub ich wykorzystania na niewielką skalę dostarczanie farb drukarskich/farb/powłok/spoiw i rozpuszczalników z małych pojemników transportowych umieszczonych w pobliżu obszaru zastosowania z wykorzystaniem systemu zamkniętego. d) Automatyzacja zmiany koloru Zautomatyzowana zmiana koloru oraz oczyszczanie linii produkcyjnych z farby drukarskiej/farby/powłok, z wychwytywaniem rozpuszczalnika. e) Grupowanie kolorów Modyfikacja sekwencji produktów w celu osiągnięcia dużych sekwencji o tym samym kolorze. f) Delikatne oczyszczanie po natrysku Napełnianie pistoletu natryskowego nową farbą bez przepłukiwania pośredniego.

1.1.6. Nakładanie powłok

BAT 7. Aby ograniczyć zużycie surowców i ogólny wpływ procesów nakładania powłok na środowisko, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.

Technika Opis Zastosowanie Techniki dotyczące nakładania w sposób inny niż natryskiwanie a) Powlekanie za pomocą wałków Nakładanie, w przypadku którego stosuje się wałki, aby przenieść lub odmierzyć płynną powłokę na przemieszczający się pas. Możliwość zastosowania wyłącznie do podłoży płaskich (4). b) Rakiel nad wałkiem Powłoka jest nakładana na podłoże przez odstęp między raklem a wałkiem. Nadmiar jest zgarniany, w miarę przesuwania się powłoki i podłoża. Zastosowanie ogólne (4). c) Nakładanie bez spłukiwania (suszenie na miejscu) w przypadku powlekania zwojów Nakładanie powłok konwersyjnych, które nie wymagają dodatkowego spłukiwania woda, z wykorzystaniem powlekarki walcowej (powlekarki chemicznej) lub ściągaczek. Zastosowanie ogólne (4). d) Powlekanie przez polewanie (wylewanie) Obrabiane elementy przechodzą przez laminarną warstwę powłoki uwalnianej ze zbiornika wyrównawczego. Możliwość zastosowania wyłącznie do podłoży płaskich (4). e) Powlekanie elektrolityczne (e-powlekanie) Cząsteczki farby rozproszone w roztworze na bazie wody odkładają się na zanurzonym podłożu pod wpływem pola elektrycznego (odkładanie się elektroforetyczne). Możliwość zastosowania wyłącznie do podłoży metalowych (4). f) Zalanie Obrabiane elementy są transportowane przez taśmociągi do zamkniętego kanału, który jest następnie zalewany materiałem powłokowym poprzez rury wtryskowe. Nadmiar materiału jest zbierany i ponownie wykorzystywany. Zastosowanie ogólne (4). g) Koekstruzja Wytłoczone podłoże łączone jest z ciepłą, płynną folią z tworzywa sztucznego, a następnie chłodzone. Folia ta zastępuje niezbędną dodatkową warstwę powłoki. Można ją wykorzystywać między dwoma różnymi warstwami odmiennych nośników pełniących funkcję spoiwa. Nie ma zastosowania, w przypadku gdy wymagana jest duża wytrzymałość spoiwa lub odporność na temperaturę sterylizacji (4). Techniki atomizacji natrysku h) Natryskiwanie bezpowietrzne wspomagane powietrzem Strumień powietrza (powietrze kształtujące) jest wykorzystywany, aby zmodyfikować stożek natrysku bezpowietrznego pistoletu natryskowego. Zastosowanie ogólne (4). i) Atomizacja pneumatyczna gazami obojętnymi Pneumatyczne nakładanie farby gazami obojętnymi pod ciśnieniem (np. azotem, dwutlenkiem węgla). Może nie mieć zastosowania do powlekania powierzchni drewnianych (4). j) Wysokoobjętościowa atomizacja niskociśnieniowa Atomizacja farby w dyszy natryskowej poprzez mieszanie farby z dużymi ilościami powietrza o niskim ciśnieniu (maks. 1,7 bara). Pistolety o dużej pojemności i małym ciśnieniu wykazują wydajność przenoszenia farby wynoszącą > 50 %. Zastosowanie ogólne (4). k) Atomizacja elektrostatyczna (w pełni zautomatyzowana) Atomizacja za pomocą szybkoobrotowych dysków i dzwonów oraz kształtowanie strumienia natrysku polami elektrostatycznymi i powietrzem kształtującym. l) Elektrostatycznie wspomagane natryskiwanie powietrzne lub bezpowietrzne Kształtowanie strumienia natrysku pneumatycznej lub bezpowietrznej atomizacji polem elektrostatycznym. Elektrostatyczne pistolety do malowania wykazują wydajność przenoszenia wynoszącą > 60 %. Utrwalone metody elektrostatyczne wykazują wydajność przenoszenia wynoszącą do 75 %. m) Natryskiwanie na gorąco Pneumatyczna atomizacja gorącym powietrzem lub rozgrzaną farbą. Może nie mieć zastosowania w przypadku częstych zmian koloru (4). n) Powlekanie zwojów przez natrysk, ściąganie i spłukiwanie Natryski wykorzystuje się do nakładania środków czyszczących, do celów obróbki wstępnej i spłukiwania. Po natryskiwaniu stosuje się ściągaczki, aby zminimalizować wyciek roztworu, po czym następuje spłukiwanie. Zastosowanie ogólne (4). Automatyzacja zastosowania natrysku o) Zastosowanie robota Zastosowanie robota do nakładania powłok i szczeliw na wewnętrzne i zewnętrzne powierzchnie. Zastosowanie ogólne (4). p) Zastosowanie maszyn Wykorzystanie maszyn do malowania do obsługi głowic natryskowych/pistoletów natryskowych/dyszy.

1.1.7. Suszenie/utwardzanie

BAT 8. Aby ograniczyć zużycie energii i ogólny wpływ procesów suszenia/utwardzania na środowisko, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.

Technika Opis Zastosowanie a) Suszenie/utwardzanie konwekcyjne gazem obojętnym Gaz obojętny (azot) podgrzewa się w piecu, co umożliwia nasycenie rozpuszczalnika powyżej poziomu LEL. Nasycenie rozpuszczalnika azotem w stężeniu > 1 200 g/m3 jest możliwe. Nie ma zastosowania, w przypadku gdy suszarnie muszą być regularnie otwierane (5). b) Suszenie/utwardzanie indukcyjne Utwardzanie lub suszenie termiczne na linii produkcyjnej za pomocą induktorów elektromagnetycznych, które generują ciepło wewnątrz obrabianego elementu metalowego przez oscylacyjne pole magnetyczne. Możliwość zastosowania wyłącznie do podłoży metalowych (5). c) Suszenie mikrofalowe i suszenie za pomocą fal radiowych Suszenie przy użyciu promieniowania mikrofalowego lub radiowego. Zastosowanie wyłącznie do powłok i farb drukarskich na bazie wody oraz podłoży niemetalicznych (5). d) Utwardzanie radiacyjne Utwardzanie radiacyjne stosuje się na bazie żywic i reaktywnych rozcieńczalników (monomerów), które reagują na działanie promieniowania (podczerwonego (IR), ultrafioletowego (UV)) lub na działanie wiązek wysokoenergetycznych elektronów (EB). Zastosowanie wyłącznie do konkretnych powłok i farb drukarskich (5). e) Suszenie konwekcyjne łączone z suszeniem radiacyjnym IR Suszenie mokrej powierzchni z wykorzystaniem kombinacji cyrkulacji gorącego powietrza (konwekcja) i promiennika podczerwieni. Zastosowanie ogólne (5). f) Suszenie/utwardzanie konwekcyjne łączone z odzyskiem ciepła Ciepło z gazów wylotowych jest odzyskiwane (zob. BAT 19 lit. e)) i wykorzystywane do wstępnego ogrzania powietrza wprowadzanego do suszarni konwekcyjnej/konwekcyjnej komory utwardzania. Zastosowanie ogólne (5).

1.1.8. Czyszczenie

BAT 9. Aby ograniczyć emisje LZO z procesów oczyszczania, w ramach BAT należy zminimalizować użycie środków czyszczących na bazie rozpuszczalnika i stosować kombinację poniższych technik.

Technika Opis Zastosowanie a) Ochrona obszarów przeznaczonych do natrysku i sprzętu do natrysku Obszary stosowania natrysku i sprzęt do natrysku (np. ściany i urządzenia w komorze natryskowej) podatny na tworzenie mgły natryskowej, ociekanie itp. są pokryte tkaniną lub jednorazową folią, przy czym folia nie jest podatna na rozdarcia lub zużywanie. Wybór technik czyszczenia może być ograniczony rodzajem procesu, podłożem lub urządzeniem, które ma być czyszczone, oraz rodzajem zanieczyszczenia. b) Usuwanie substancji stałych przed całkowitym oczyszczeniem Substancje stałe usuwa się w (suchej) postaci skoncentrowanej, zazwyczaj ręcznie, przy użyciu niewielkiej ilości środka odtłuszczającego lub bez niego. Zmniejsza to ilość materiału do usunięcia przez rozpuszczalnik lub wodę na kolejnych etapach czyszczenia, tym samym ograniczając ilość zużywanego rozpuszczalnika lub wody. c) Czyszczenie ręczne przy użyciu nasączonych czyściw Do czyszczenia ręcznego używa się czyściw nasączonych środkami czyszczącymi. Środki czyszczące mogą być produktami na bazie rozpuszczalnika, rozpuszczalnikami o niskiej lotności lub produktami bezrozpuszczalnikowymi. d) Użycie środków czyszczących o niskiej lotności Zastosowanie rozpuszczalników o niskiej lotności jako środków czyszczących o wysokiej sile czyszczenia, zarówno do czyszczenia ręcznego, jak i zautomatyzowanego. e) Środki czyszczące na bazie wody Wykorzystanie do czyszczenia detergentów na bazie wody lub rozpuszczalników mieszalnych z wodą, takich jak alkohole lub glikole. f) Zamknięte myjnie przemysłowe Automatyczne czyszczenie/odtłuszczanie, w partiach, części pras/maszyn w zamkniętych myjniach przemysłowych. Można to zrobić z wykorzystaniem: a) rozpuszczalników organicznych (z wyciągiem powietrza, po którym następuje redukcja emisji LZO lub odzysk wykorzystanych rozpuszczalników) (zob. BAT 15); lub b) rozpuszczalników, w skład których nie wchodzą LZO; lub c) zasadowych środków czyszczących (z zewnętrznym lub wewnętrznym oczyszczaniem ścieków). g) Oczyszczanie przy użyciu odzyskanego rozpuszczalnika Gromadzenie, magazynowanie i, w miarę możliwości, ponowne wykorzystanie użytych rozpuszczalników do oczyszczania pistoletów/aplikatorów oraz linii między zmianą kolorów. h) Czyszczenie natryskiem wody pod wysokim ciśnieniem Do automatycznego czyszczenia w partiach części pras/maszyn wykorzystuje się systemy do czyszczenia wodą pod wysokim ciśnieniem, systemy do czyszczenia sodą oczyszczoną lub podobne systemy. i) Czyszczenie przy użyciu ultradźwięków Czyszczenie w cieczy z wykorzystaniem wibracji o wysokiej częstotliwości celem rozdrobnienia przywierającego zanieczyszczenia. j) Czyszczenie przy użyciu suchego lodu (CO2) Czyszczenie części maszyn oraz podłoży metalicznych lub z tworzywa sztucznego w drodze strumieniowania płatkami CO2 lub śniegiem. k) Śrutowanie z wykorzystaniem tworzywa sztucznego Nadmiar nagromadzonej farby jest usuwany z zacisków do paneli i uchwytów za pomocą śrutowania przy użyciu cząstek z tworzywa sztucznego.

1.1.9. Monitorowanie

1.1.9.1. Bilans masy rozpuszczalnika

BAT 10. W ramach BAT należy monitorować emisję całkowitą i emisję niezorganizowaną LZO w drodze zestawiania, co najmniej raz na rok, bilansu masy wkładu rozpuszczalników i rozpuszczalników na wyjściu z zespołu urządzeń, zgodnie z definicją zawartą w załączniku VII część 7 pkt 2 do dyrektywy 2010/75/UE, oraz minimalizować niepewność danych dotyczących bilansu masy rozpuszczalnika za pomocą wszystkich poniższych technik.

Technika Opis a) Pełna identyfikacja i oznaczanie ilościowe odpowiednich wkładów rozpuszczalników i rozpuszczalników na wyjściu z zespołu urządzeń, z uwzględnieniem powiązanej z tym niepewności Technika ta obejmuje: — identyfikację i dokumentację wkładu rozpuszczalników i rozpuszczalników na wyjściu z zespołu urządzeń (np. emisje w gazach odlotowych, emisje z każdego źródła emisji niezorganizowanej, ilość rozpuszczalnika w odpadach), — uzasadnione określenie ilościowe wszystkich odpowiednich wkładów rozpuszczalników i rozpuszczalników na wyjściu z zespołu urządzeń oraz rejestrowanie zastosowanej metody (np. pomiar, obliczenie z zastosowaniem współczynników emisji, szacunki na podstawie parametrów operacyjnych), — identyfikację głównego źródła niepewności wymienionego wyżej określenia ilościowego oraz wdrożenie działań naprawczych w celu ograniczenia tej niepewności, — regularne aktualizacje danych dotyczących wkładu rozpuszczalników i rozpuszczalnika na wyjściu z zespołu urządzeń. b) Wdrożenie systemu śledzenia rozpuszczalnika System śledzenia rozpuszczalnika ma na celu zachowanie kontroli nad zużytymi i niewykorzystanymi ilościami rozpuszczalników (np. za pomocą ważenia niewykorzystanych ilości zwróconych z obszaru stosowania do magazynu). c) Monitorowanie zmian, które mogą mieć wpływ na niepewność danych dotyczących bilansu masy rozpuszczalnika Rejestruje się każdą zmianę, która może mieć wpływ na niepewność danych dotyczących bilansu masy rozpuszczalnika, np.: — nieprawidłowe funkcjonowanie układu oczyszczania gazów wylotowych: rejestruje się datę zdarzenia i czas jego trwania, — zmiany, które mogą wpływać na natężenie przepływu gazu/powietrza, np. zastąpienie wentylatorów, kół pasowych napędowych, silników; rejestruje się datę i rodzaj zmiany.

Zastosowanie

Poziom szczegółowości bilansu masy rozpuszczalnika będzie proporcjonalny do charakteru, skali i złożoności instalacji oraz do stopnia jej ewentualnego wpływu na środowisko, jak również rodzaju i ilości wykorzystywanych materiałów.

1.1.9.2. Emisje w gazach odlotowych

BAT 11. W ramach BAT należy monitorować emisje w gazach odlotowych co najmniej z podaną poniżej częstotliwością i zgodnie z normami EN. Jeżeli normy EN są niedostępne, w ramach BAT należy stosować normy ISO, normy krajowe lub inne międzynarodowe normy zapewniające uzyskanie danych o równoważnej jakości naukowej.

Substancja/parametr Sektory/źródła Normy Minimalna częstotliwość monitorowania Monitorowanie powiązane z Pył Powlekanie pojazdów – Powlekanie natryskowe EN 13284-1 Raz na rok (6) BAT 18 Powlekanie innych powierzchni metalowych i z tworzyw sztucznych – Powlekanie natryskowe Powlekanie statków powietrznych – Przygotowanie (np. piaskowanie, obróbka strumieniowo-ścierna) i powlekanie Powlekanie opakowań metalowych i nanoszenie na nie druku – Zastosowanie natrysku Powlekanie powierzchni drewnianych – Przygotowanie i powlekanie Całkowite LZO Wszystkie sektory Dowolny komin z ładunkiem całkowitych LZO < 10 kg C/h EN 12619 Raz na rok (6) (7) (8) BAT 14, BAT 15 Dowolny komin z ładunkiem całkowitych LZO ≥ 10 kg C/h Ogólne normy EN (9) Ciągły DMF Powlekanie tekstyliów, folii i papieru (10) Brak dostępnej normy EN (11) Raz na trzy miesiące (6) BAT 15 NOX Oczyszczanie termiczne gazów wylotowych EN 14792 Raz na rok (12) BAT 17 CO Oczyszczanie termiczne gazów wylotowych EN 15058 Raz na rok (12) BAT 17

1.1.9.3. Emisje do wody

BAT 12. W ramach BAT należy monitorować emisje do wody co najmniej z podaną poniżej częstotliwością i zgodnie z normami EN. Jeżeli normy EN są niedostępne, w ramach BAT należy stosować normy ISO, normy krajowe lub inne międzynarodowe normy zapewniające uzyskanie danych o równoważnej jakości naukowej.

Substancja/parametr Sektor Normy Minimalna częstotliwość monitorowania Monitorowanie powiązane z Zawiesina ogólna (13) Powlekanie pojazdów EN 872 Raz na miesiąc (14) (15) BAT 21 Powlekanie zwojów Powlekanie opakowań metalowych i nanoszenie na nie druku (tylko w przypadku puszek DWI) ChZT (13) (16) Powlekanie pojazdów Brak dostępnej normy EN Powlekanie zwojów Powlekanie opakowań metalowych i nanoszenie na nie druku (tylko w przypadku puszek DWI) OWO (13) (16) Powlekanie pojazdów EN 1484 Powlekanie zwojów Powlekanie opakowań metalowych i nanoszenie na nie druku (tylko w przypadku puszek DWI) Cr(VI) (17) (18) Powlekanie statków powietrznych EN ISO 10304-3 lub EN ISO 23913 Powlekanie zwojów Cr (18) (19) Powlekanie statków powietrznych Dostępne różne normy EN (np. EN ISO 11885, EN ISO 17294-2, EN ISO 15586) Powlekanie zwojów Ni (18) Powlekanie pojazdów Powlekanie zwojów Zn (18) Powlekanie pojazdów Powlekanie zwojów AOX (18) Powlekanie pojazdów EN ISO 9562 Powlekanie zwojów Powlekanie opakowań metalowych i nanoszenie na nie druku (tylko w przypadku puszek DWI) F- (18) (20) Powlekanie pojazdów EN ISO 10304-1 Powlekanie zwojów Powlekanie opakowań metalowych i nanoszenie na nie druku (tylko w przypadku puszek DWI)

1.1.10. Emisje w trakcie OTNOC

BAT 13. Aby ograniczyć częstotliwość występowania OTNOC i emisje w trakcie OTNOC, w ramach BAT należy stosować obie poniższe techniki.

Technika Opis a) Identyfikacja urządzeń o krytycznym znaczeniu Urządzenia o krytycznym znaczeniu dla ochrony środowiska („urządzenia o krytycznym znaczeniu”) określa się na podstawie oceny ryzyka. Zasadniczo dotyczy to wszystkich urządzeń i układów postępowania z LZO (np. układu oczyszczania gazów wylotowych, układu wykrywania nieszczelności). b) Inspekcja, konserwacja i monitorowanie Usystematyzowany program mający na celu maksymalizację dostępności i wydajności urządzeń o krytycznym znaczeniu, obejmujący obowiązujące procedury działania oraz konserwację zapobiegawczą, regularną i nieplanowaną. Monitoruje się okresy OTNOC, ich czas trwania, przyczyny, a jeśli to możliwe – emisje w trakcie ich występowania.

1.1.11. Emisje w gazach odlotowych

1.1.11.1. Emisje LZO

BAT 14. Aby ograniczyć emisje LZO pochodzące z obszarów produkcji i magazynowania, w ramach BAT należy stosować technikę a) oraz odpowiednią kombinację pozostałych technik przedstawionych poniżej.

Technika Opis Zastosowanie a) Wybór, projekt i optymalizacja systemu System gazów wylotowych wybiera się, projektuje i optymalizuje z uwzględnieniem takich parametrów, jak: — ilość powietrza wylotowego, — rodzaj i stężenie rozpuszczalników w powietrzu wylotowym, — rodzaj układu oczyszczania (specjalny/scentralizowany), — kwestie bhp, — efektywność energetyczna. Można rozważyć następującą kolejność priorytetów przy wyborze systemu: — segregacja gazów wylotowych o wysokich i niskich stężeniach LZO, — techniki homogenizacji i zwiększania stężenia LZO (zob. BAT 16 lit. b) i c)), — techniki odzyskiwania rozpuszczalników w gazach wylotowych (zob. BAT 15), — techniki redukcji emisji LZO z odzyskiem ciepła (zob. BAT 15), — techniki redukcji emisji LZO bez odzysku ciepła (zob. BAT 15). Zastosowanie ogólne. b) Wyciąg powietrza możliwie najbliżej miejsca stosowania materiałów zawierających LZO Wyciąg powietrza możliwie najbliżej miejsca stosowania z pełnym lub częściowym obudowaniem obszarów stosowania rozpuszczalnika (np. maszyny do powlekania, maszyny do nanoszenia, komory natryskowe). Powietrze wylotowe może być oczyszczane w układzie oczyszczania gazów wylotowych. Może to nie mieć zastosowania, gdy obudowanie prowadzi do utrudnionego dostępu do maszyn w czasie ich działania. Zastosowanie może być ograniczone ze względu na kształt i rozmiar obszaru, który ma być obudowany. c) Wyciąg powietrza możliwie najbliżej miejsca przygotowywania farb/powłok/spoiw/farb drukarskich Wyciąg powietrza możliwie najbliżej miejsca przygotowywania farb/powłok/spoiw/farb drukarskich (np. obszaru mieszania). Powietrze wylotowe może być oczyszczane w układzie oczyszczania gazów wylotowych. Możliwość zastosowania tylko w miejscu przygotowywania farb/powłok/spoiw/farb drukarskich. d) Wyciąg powietrza pochodzącego z procesów suszenia/utwardzania Komory utwardzania/suszarki są wyposażone w system wyciągu. Powietrze wylotowe może być oczyszczane w układzie oczyszczania gazów wylotowych. Możliwość zastosowania wyłącznie do procesów suszenia/utwardzania. e) Minimalizacja emisji niezorganizowanej i strat ciepła pochodzących z komór/suszarek poprzez uszczelnienie wejścia i wyjścia z komór utwardzania/suszarek albo poprzez zastosowanie podciśnienia atmosferycznego podczas suszenia Wejście i wyjście komór utwardzania/suszarek uszczelnia się w celu zminimalizowania emisji niezorganizowanej LZO i strat ciepła. Uszczelnienie może być zapewnione przez strumienie powietrza lub noże powietrzne, drzwi, kurtyny plastikowe lub metalowe, rakle itp. Alternatywnie komory/suszarki są utrzymywane pod wpływem podciśnienia atmosferycznego. Możliwość zastosowania tylko wtedy, gdy wykorzystuje się komory utwardzania/suszarki. f) Wyciąg powietrza pochodzącego ze strefy chłodzenia Gdy chłodzenie podłoża odbywa się po suszeniu/utwardzaniu, powietrze ze strefy chłodzenia jest odprowadzane i może być oczyszczane w układzie oczyszczania gazów wylotowych. Możliwość zastosowania tylko wtedy, gdy chłodzenie podłoża odbywa się po suszeniu/utwardzaniu. g) Wyciąg powietrza z magazynowania surowców, rozpuszczalników i odpadów zawierających rozpuszczalniki Powietrze z magazynów surowców lub pojedynczych pojemników na surowce, rozpuszczalniki i odpady zawierające rozpuszczalniki jest odprowadzane i może być oczyszczane w układzie oczyszczania gazów wylotowych. Może nie mieć zastosowania w odniesieniu do zamkniętych pojemników lub w odniesieniu do magazynowania surowców, rozpuszczalników i odpadów zawierających rozpuszczalniki o niskiej prężności par i niskiej toksyczności. h) Wyciąg powietrza pochodzącego z obszarów oczyszczania Powietrze z obszarów, na których części maszyn i urządzenia są ręcznie albo automatycznie czyszczone rozpuszczalnikami organicznymi, jest odprowadzane i może być oczyszczane w układzie oczyszczania gazów wylotowych. Możliwość zastosowania wyłącznie w przypadku obszarów, na których części maszyn i urządzenia są czyszczone rozpuszczalnikami organicznymi.

BAT 15. Aby ograniczyć emisje LZO w gazach odlotowych i zwiększyć efektywne gospodarowanie zasobami, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.

Technika Opis Zastosowanie I. Przechwytywanie i odzyskiwanie rozpuszczalników w gazach wylotowych a) Kondensacja Technika usuwania związków organicznych za pomocą obniżenia temperatury poniżej punktu rosy, aby skroplić opary. W zależności od wymaganego zakresu temperatury roboczej stosowane są różne czynniki chłodnicze, np. woda chłodząca, woda schłodzona (temperatura zazwyczaj około 5 °C), amoniak lub propan. Możliwość zastosowania może być ograniczona w przypadku nadmiernego zapotrzebowania na energię na potrzeby odzysku ze względu na niską zawartość LZO. b) Adsorpcja z wykorzystaniem węgla aktywnego lub zeolitów LZO są adsorbowane na powierzchni węgla aktywnego, zeolitów lub papieru z włókna węglowego Adsorbat zostaje następnie poddany desorpcji, np. za pomocą pary wodnej (często na miejscu) do celów ponownego wykorzystania lub usunięcia, a adsorbent zostaje ponownie użyty. Do celów zachowania ciągłości działania zazwyczaj równocześnie pracują co najmniej dwa adsorbery, z których jeden – w trybie desorpcji. Adsorpcja jest powszechnie stosowana jako etap zagęszczania w celu zwiększenia wydajności późniejszego utleniania. Możliwość zastosowania może być ograniczona w przypadku nadmiernego zapotrzebowania na energię na potrzeby odzysku ze względu na niską zawartość LZO. c) Absorpcja z wykorzystaniem odpowiedniego płynu Wykorzystanie odpowiedniego płynu do usunięcia zanieczyszczeń z gazu wylotowego przez absorpcję, w szczególności rozpuszczalnych związków i substancji stałych (pył). Odzyskiwanie rozpuszczalników jest możliwe na przykład z wykorzystaniem destylacji lub desorpcji termicznej. (W odniesieniu do odpylania zob. BAT 18.) Zastosowanie ogólne. II. Obróbka termiczna rozpuszczalników w gazach wylotowych z odzyskiwaniem energii d) Wysyłanie gazów wylotowych do obiektu energetycznego spalania Część lub całość gazów wylotowych wysyła się jako powietrze spalania i paliwo uzupełniające do obiektu energetycznego spalania (w tym do elektrociepłowni) do celów wytwarzania pary wodnej lub energii elektrycznej. Nie ma zastosowania w odniesieniu do gazów wylotowych zawierających substancje, o których mowa w art. 59 ust. 5 IED. Możliwość zastosowania może być ograniczona ze względów bezpieczeństwa. e) Rekuperacyjne utlenianie termiczne Utlenianie termiczne z wykorzystaniem ciepła gazów odlotowych, np. w celu wstępnego ogrzania wprowadzanych gazów wylotowych. Zastosowanie ogólne. f) Regeneracyjne utlenianie termiczne z wieloma złożami lub z bezzaworowym obrotowym rozdzielaczem powietrza Utleniacz z wieloma złożami (trzema lub pięcioma) wypełnionymi materiałem ceramicznym. Złoża są wymiennikami ciepła ogrzewanymi na przemian gazami spalinowymi z utleniania, a następnie przepływ jest odwracany w celu ogrzania powietrza wlotowego dostarczanego do utleniacza. Przepływ odwraca się regularnie. W bezzaworowym obrotowym rozdzielaczu powietrza nośnik ceramiczny znajduje się w jednym zbiorniku obrotowym podzielonym na wiele klinów. Zastosowanie ogólne. g) Utlenianie katalityczne Utlenianie LZO wspomagane obecnością katalizatora w celu zmniejszenia temperatury utleniania i zużycia paliwa. Ciepło wylotowe można odzyskać w rekuperacyjnych lub regeneracyjnych wymiennikach ciepła. Do oczyszczania gazu wylotowego z procesu produkcji drutu nawojowego stosuje się wyższe temperatury utleniania (500–750 °C). Możliwość zastosowania może być ograniczona ze względu na występowanie substancji trujących dla katalizatora. III. Przetwarzanie rozpuszczalników w gazach wylotowych bez odzysku rozpuszczalnika ani energii h) Oczyszczanie biologiczne gazów wylotowych Gaz wylotowy poddaje się odpylaniu i wysyła do reaktora z podłożem z filtra biologicznego. Filtr biologiczny składa się ze złoża materiału organicznego (takiego jak torf, wrzos, kompost, korzenie, kora drzew, drewno iglaste i różne kombinacje tych materiałów) lub materiału obojętnego (takiego jak ił, węgiel aktywny i poliuretan), w której strumień gazów wylotowych jest biologicznie utleniany przez naturalnie występujące tam mikroorganizmy do dwutlenku węgla, wody, soli nieorganicznych i biomasy. Filtr biologiczny jest wrażliwy na pył, wysokie temperatury lub duże wahania w gazie wylotowym, np. temperatury na wlocie lub stężenia LZO. Może być potrzebne uzupełniające dostarczanie składników odżywczych. Możliwość zastosowania wyłącznie do oczyszczania biodegradowalnych rozpuszczalników. i) Utlenianie termiczne Utlenianie LZO poprzez podgrzewanie gazów wylotowych z powietrzem lub tlenem do temperatury wyższej niż temperatura samozapłonu w komorze spalania oraz poprzez utrzymywanie wysokiej temperatury wystarczająco długo, aby zakończyć proces spalania LZO, uzyskując dwutlenek węgla i wodę. Zastosowanie ogólne.

Poziomy emisji powiązane z BAT (BAT-AEL) podano w tabelach 11, 15, 17, 19, 21, 24, 27, 30, 32 i 35 niniejszych konkluzji dotyczących BAT.

BAT 16. Aby ograniczyć zużycie energii przez system redukcji emisji LZO, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.

Technika Opis Zastosowanie a) Utrzymywanie stężenia LZO wysyłanych do układu oczyszczania gazów wylotowych z wykorzystaniem wiatraków z napędem o zmiennej częstotliwości Wykorzystanie wiatraka z napędem o zmiennej częstotliwości w scentralizowanych układach oczyszczania gazów wylotowych do modulowania przepływu powietrza, aby dostosować go do ilości gazów wylotowych z urządzeń, które działają w danym momencie. Możliwość zastosowania wyłącznie w centralnych układach termicznego oczyszczania gazów wylotowych w procesach przeprowadzanych partiami, takich jak drukowanie. b) Wewnętrzne zagęszczanie rozpuszczalników w gazach wylotowych Gazy wylotowe są poddawane recyrkulacji w ramach procesu (wewnętrznie) w komorach utwardzania/suszarkach lub w komorach natryskowych, dzięki czemu wzrasta stężenie LZO w gazach wylotowych i zwiększa się skuteczność redukcji emisji w układzie oczyszczania gazów wylotowych. Możliwość zastosowania może być ograniczona ze względów zdrowia i bezpieczeństwa, np. ze względu na LEL, oraz z uwagi na wymogi lub specyfikacje w zakresie jakości produktu. c) Zewnętrzne zagęszczanie rozpuszczalników w gazach wylotowych przez adsorpcję Stężenie rozpuszczalnika w gazach wylotowych zostaje zwiększone w rezultacie ciągłego okrężnego przepływu powietrza procesowego z komory natryskowej, ewentualnie w połączeniu z gazami wylotowymi z komory utwardzania/suszarki, przez sprzęt do adsorpcji. Sprzęt ten może obejmować: — adsorber ze stałym złożem wykorzystujący węgiel aktywny lub zeolit, — adsorber ze złożem fluidalnym wykorzystujący węgiel aktywny, — adsorber obrotowy wykorzystujący węgiel aktywny lub zeolit, — sito molekularne. Możliwość zastosowania może być ograniczona w przypadku nadmiernego zapotrzebowania na energię ze względu na niską zawartość LZO. d) Technika plenum mająca na celu ograniczenie objętości gazów odlotowych Gazy wylotowe z komór utwardzania/suszarek są wysyłane do dużej komory (plenum) i częściowo poddawane recyrkulacji jako powietrze wlotowe w komorach utwardzania/suszarkach. Nadmiar powietrza z plenum jest wysyłany do układu oczyszczania gazów wylotowych. Cykl ten zwiększa zawartość LZO w powietrzu komór utwardzania/suszarek i zmniejsza objętość gazów odlotowych. Zastosowanie ogólne.

1.1.11.2. Emisje NOX i CO

BAT 17. Aby ograniczyć emisje NOX w gazach odlotowych, jednocześnie ograniczając emisje CO z obróbki termicznej rozpuszczalników w gazach wylotowych, w ramach BAT należy stosować technikę a) lub obie poniższe techniki.

Technika Opis Zastosowanie a) Optymalizacja warunków obróbki termicznej (projektowanie i działanie) Właściwe zaprojektowanie komór spalania, palników i związanego z nimi sprzętu/urządzeń połączone jest z optymalizacją warunków spalania (np. poprzez kontrolę parametrów spalania, takich jak temperatura i czas przebywania) z wykorzystaniem lub bez wykorzystania systemów automatycznych oraz regularną planowaną konserwacją systemu spalania zgodnie z zaleceniami dostawców. Możliwość zastosowania projektu może być ograniczona w przypadku istniejących zespołów urządzeń. b) Stosowanie palników z niską emisją NOX Zmniejsza się szczytową temperaturę płomienia w komorze spalania, opóźniając i zarazem uzupełniając spalanie i zwiększając przepływ ciepła (zwiększona zdolność emisyjna płomienia). Łączy się to z wydłużonym czasem przebywania w celu osiągnięcia pożądanej destrukcji LZO. Możliwość zastosowania może być ograniczona w przypadku istniejących zespołów urządzeń ze względu na przeszkody konstrukcyjne lub operacyjne.





Tabela 1

Poziom emisji powiązany z BAT (BAT-AEL) w odniesieniu do emisji NOX w gazach odlotowych oraz wskaźnikowy poziom emisji w odniesieniu do emisji CO w gazach odlotowych pochodzących z obróbki termicznej gazów wylotowych

Parametr Jednostka BAT-AEL (21) (średnia dobowa lub średnia z okresu pobierania próbek) Wskaźnikowy poziom emisji (21) (średnia dobowa lub średnia z okresu pobierania próbek) NOX mg/Nm3 20–130 (22) Brak wskaźnikowego poziomu CO Brak BAT-AEL 20–150

Powiązane monitorowanie opisano w BAT 11.

1.1.11.3. Emisje pyłów

BAT 18. Aby ograniczyć emisje pyłu w gazach odlotowych pochodzących z procesów przygotowywania powierzchni podłoża, cięcia, nakładania powłok i wykańczania w przypadku sektorów i procesów wymienionych w tabeli 2, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.

Technika Opis a) Komora natryskowa z mokrą separacją (spłukiwany strumieniem cieczy panel uderzeniowy) Kurtyna wodna spływająca kaskadowo pionowo w dół tylnego panelu kabiny natryskowej przechwytuje cząsteczki farby pochodzące z mgły natryskowej. Mieszanka wody i farby jest przechwytywana w zbiorniku, a woda jest poddawana recyrkulacji. b) Oczyszczanie na mokro Cząsteczki farby i inny pył w gazie wylotowym są oddzielane w systemach płuczek przez intensywne mieszanie gazu wylotowego z wodą. (W odniesieniu do usuwania LZO zob. BAT 15 lit. c).) c) Oddzielanie mgły natryskowej na sucho przy użyciu materiału wstępnego powlekania Proces oddzielania mgły natryskowej na sucho z wykorzystaniem filtrów membranowych połączonych z wapieniem jako materiałem wstępnego powlekania, aby zapobiec zanieczyszczeniu membran. d) Oddzielanie mgły natryskowej na sucho przy użyciu filtrów System mechanicznej separacji, np. z wykorzystaniem kartonu, tkaniny lub spieku. e) Elektrofiltr W elektrofiltrach cząsteczkom nadawany jest ładunek elektryczny, co pozwala oddzielić je pod wpływem pola elektrycznego. W elektrofiltrze suchym zebrany materiał jest mechanicznie usuwany (np. przez wytrząsanie, wibracje, powietrze sprężone). W elektrofiltrze mokrym jest on wypłukiwany odpowiednim płynem, zwykle środkiem separującym na bazie wody.





Tabela 2

Poziomy emisji powiązane z BAT (BAT-AEL) w odniesieniu do emisji pyłu w gazach odlotowych

Parametr Sektor Proces Jednostka BAT-AEL (średnia dobowa lub średnia z okresu pobierania próbek) Pył Powlekanie pojazdów Powlekanie natryskowe mg/Nm3 < 1–3 Powlekanie innych powierzchni metalowych i z tworzyw sztucznych Powlekanie natryskowe Powlekanie statków powietrznych Przygotowanie (np. piaskowanie, obróbka strumieniowo-ścierna), powlekanie Powlekanie opakowań metalowych i nanoszenie na nie druku Zastosowanie natrysku Powlekanie powierzchni drewnianych Przygotowanie, powlekanie

Powiązane monitorowanie opisano w BAT 11.

1.1.12. Efektywność energetyczna

BAT 19. Aby zapewnić efektywne zużycie energii, w ramach BAT należy stosować techniki a) i b) oraz odpowiednią kombinację technik c)–h) przedstawionych poniżej.

Technika Opis Zastosowanie Techniki zarządzania a) Plan racjonalizacji zużycia energii Plan racjonalizacji zużycia energii stanowi część EMS (zob. BAT 1) i obejmuje definiowanie i obliczanie określonego zużycia energii w ramach działania, ustalanie kluczowych wskaźników skuteczności działania w skali rocznej (np. MWh/tonę produktu) oraz planowanie okresowych celów usprawniania i powiązanych działań. Plan dostosowuje się do specyfiki zespołu urządzeń pod względem przeprowadzanych procesów, materiałów, produktów itp. Poziom szczegółowości oraz charakter planu racjonalizacji zużycia energii i rejestru bilansu energetycznego będzie zasadniczo zależeć od charakteru, skali i złożoności instalacji oraz od rodzajów wykorzystywanych źródeł energii. Może nie mieć zastosowania, jeśli działalność związana z STS jest prowadzona w ramach większej instalacji, pod warunkiem że plan racjonalizacji zużycia energii i rejestr bilansu energetycznego większej instalacji w wystarczającym stopniu obejmują działalność związaną z STS. b) Rejestr bilansu energetycznego Sporządzanie raz na rok rejestru bilansu energetycznego, który przedstawia podział zużycia i wytwarzania energii (w tym wywozu energii) według rodzaju źródła (np. energia elektryczna, paliwa kopalne, energia ze źródeł odnawialnych, pobrane ciepło lub chłodzenie). Technika ta obejmuje: (i) określenie granicy energetycznej działalności STS; (ii) informacje o zużyciu energii pod względem dostarczanej energii; (iii) informacje o energii oddawanej z zespołu urządzeń na zewnątrz; (iv) informacje o przepływie energii (np. wykresy Sankeya lub bilanse energetyczne) pokazujące, w jaki sposób energia jest wykorzystywana w całym procesie technologicznym. Rejestr bilansu energetycznego dostosowuje się do specyfiki zespołu urządzeń pod względem przeprowadzanych procesów, materiałów itp. Techniki związane z procesem c) Izolacja cieplna zbiorników i kadzi zawierających schłodzone lub podgrzane płyny oraz systemów spalania i pary wodnej Można to osiągnąć np. poprzez: — wykorzystanie zbiorników dwupłaszczowych, — wykorzystanie zbiorników preizolowanych, — nakładanie izolacji na urządzenia do spalania, przewody parowe i rury zawierające schłodzone lub podgrzane płyny. Zastosowanie ogólne. d) Odzysk ciepła za pomocą kogeneracji – CHP (kogeneracja) lub CCHP (trójgeneracja) Odzysk ciepła (pochodzącego głównie z systemu pary wodnej) do wytwarzania gorącej wody/pary stosowanej w procesach/działaniach przemysłowych. CCHP (zwane również trójgeneracją) to system kogeneracji z agregatem absorpcyjnym, który wykorzystuje ciepło niskotemperaturowe do produkcji schłodzonej wody. Możliwość zastosowania może być ograniczona ze względu na układ zespołu urządzeń, charakterystykę strumieni gorącego gazu (np. natężenie przepływu, temperaturę) lub brak odpowiedniego zapotrzebowania na ciepło. e) Odzysk ciepła ze strumieni gorącego gazu Odzysk energii ze strumieni gorącego gazu (np. z suszarek lub stref chłodzenia), np. za pomocą ich recyrkulacji jako powietrza procesowego, z wykorzystaniem wymienników ciepła, w procesach lub zewnętrznie. f) Dostosowanie przepływów powietrza procesowego i gazów wylotowych Dostosowanie przepływów powietrza procesowego i gazów wylotowych w zależności od potrzeb. Technika ta obejmuje ograniczenie wentylacji powietrza podczas pracy na biegu jałowym lub konserwacji. Zastosowanie ogólne. g) Recyrkulacja gazów wylotowych z komory natryskowej Wychwytywanie i recyrkulacja gazów wylotowych z komory natryskowej w połączeniu ze skutecznym oddzielaniem mgły natryskowej z farby. Zużycie energii jest mniejsze niż w przypadku wykorzystania świeżego powietrza. Możliwość zastosowania może być ograniczona ze względów zdrowia i bezpieczeństwa. h) Zoptymalizowana cyrkulacja ciepłego powietrza w komorze utwardzania o dużej objętości przy użyciu turbulatora powietrza Powietrze jest wdmuchiwane do jednej części komory utwardzania i rozprowadzane za pomocą turbulatora powietrza, który zamienia laminarny przepływ powietrza na pożądany przepływ turbulentny. Możliwość zastosowania wyłącznie do sektorów powlekania natryskowego.





Tabela 3

Poziomy efektywności środowiskowej powiązane z BAT (BAT-AEPL) w odniesieniu do określonego zużycia energii

Sektor Typ produktu Jednostka BAT-AEPL (średnia roczna) Powlekanie pojazdów Samochody osobowe MWh/powleczony pojazd 0,5–1,3 Samochody dostawcze 0,8–2 Kabiny samochodów ciężarowych 1–2 Samochody ciężarowe 0,3–0,5 Powlekanie zwojów Uzwojenie stalowe lub aluminiowe kWh/m2 powlekanych zwojów 0,2–2,5 (23) Powlekanie tekstyliów, folii i papieru Powlekanie tekstyliów zawierających poliuretan lub polichlorek winylu kWh/m2 powlekanej powierzchni 1–5 Produkcja drutów nawojowych Druty o przeciętnej średnicy > 0,1 mm kWh/kg powlekanego drutu < 5 Powlekanie opakowań metalowych i nanoszenie na nie druku Wszystkie typy produktów kWh/m2 powlekanej powierzchni 0,3–1,5 Gorący offset rolowy Wszystkie typy produktów Wh/m2 zadrukowywanego obszaru 4–14 Fleksografia i rotograwiura niepublikacyjna Wszystkie typy produktów Wh/m2 zadrukowywanego obszaru 50–350 Rotograwiura publikacyjna Wszystkie typy produktów Wh/m2 zadrukowywanego obszaru 10–30

Powiązane monitorowanie opisano w BAT 19 lit. b).

1.1.13. Zużycie wody i wytwarzanie ścieków

BAT 20. Aby ograniczyć zużycie wody i wytwarzanie ścieków w ramach procesów z wykorzystaniem wody (np. odtłuszczania, oczyszczania, obróbki powierzchniowej, oczyszczania na mokro), w ramach BAT należy stosować technikę a) oraz odpowiednią kombinację pozostałych technik przedstawionych poniżej.

Technika Opis Zastosowanie a) Plan gospodarowania wodą i audyty gospodarki wodnej Plan gospodarowania wodą i audyty gospodarki wodnej stanowią część systemu EMS (zob. BAT 1) i obejmują: — schematy przepływu i bilans masy wody zespołu urządzeń, — ustalanie celów pod względem oszczędności wody, — wdrażanie technik optymalizacji zużycia wody (np. kontrola zużycia wody, recykling wody, wykrywanie i usuwanie wycieków). Audyt gospodarki wodnej przeprowadza się co najmniej raz na rok. Poziom szczegółowości oraz charakter planu gospodarowania wodą i audytów gospodarki wodnej będzie zasadniczo zależeć od charakteru, skali i złożoności zespołu urządzeń. Może nie mieć zastosowania, jeśli działalność związana z STS jest prowadzona w ramach większej instalacji, pod warunkiem że plan gospodarowania wodą i audyty gospodarki wodnej w większej instalacji w wystarczającym stopniu obejmują działalność związaną z STS. b) Płukanie kaskadowe wsteczne Płukanie wieloetapowe, w którym woda przepływa w kierunku przeciwnym do obrabianych elementów/podłoża. Umożliwia wysoki stopień przepłukania przy niskim zużyciu wody. Możliwość zastosowania w przypadku wykorzystywania procesów płukania. c) Ponowne wykorzystanie lub recykling wody Strumienie wody (np. zużyta woda płucząca, ścieki z płuczek gazowych mokrych) są ponownie wykorzystywane lub poddawane recyklingowi, w stosownych przypadkach po oczyszczeniu, z wykorzystaniem takich technik, jak wymiana jonowa czy filtracja (zob. BAT 21). Stopień ponownego wykorzystania lub recyklingu wody jest uwarunkowany bilansem wodnym zespołu urządzeń, zawartością zanieczyszczeń lub charakterystyką ścieków. Zastosowanie ogólne.





Tabela 4

Poziomy efektywności środowiskowej powiązane z BAT (BAT-AEPL) w odniesieniu do określonego zużycia wody

Sektor Typ produktu Jednostka BAT-AEPL (średnia roczna) Powlekanie pojazdów Samochody osobowe m3/powleczony pojazd 0,5–1,3 Samochody dostawcze 1–2,5 Kabiny samochodów ciężarowych 0,7–3 Samochody ciężarowe 1–5 Powlekanie zwojów Uzwojenie stalowe lub aluminiowe l/m2 powlekanych zwojów 0,2–1,3 (24) Powlekanie opakowań metalowych i nanoszenie na nie druku Dwuelementowe puszki DWI do napojów l/1 000 puszek 90–110

Powiązane monitorowanie opisano w BAT 20 lit. a).

1.1.14. Emisje do wody

BAT 21. Aby ograniczyć emisje do wody lub ułatwić ponowne wykorzystanie i recykling wody pochodzącej z procesów z wykorzystaniem wody (np. odtłuszczania, oczyszczania, obróbki powierzchniowej, oczyszczania na mokro), w ramach należy stosować kombinację poniższych technik.

Techniki Opis Typowe docelowe zanieczyszczenia Oczyszczanie wstępne, pierwotne i ogólne a) Wyrównywanie Równoważenie przepływów i ładunków zanieczyszczeń przy użyciu zbiorników lub innych technik zarządzania. Wszystkie zanieczyszczenia. b) Neutralizacja Regulacja pH ścieków do neutralnego poziomu (około 7). Kwasy, zasady. c) Rozdzielanie fizyczne, na przykład z wykorzystaniem krat, sit, piaskowników, osadników wstępnych i separacji magnetycznej Substancje stałe, zawiesiny, cząstki metali. Przetwarzanie fizyczno-chemiczne d) Adsorpcja Usuwanie substancji rozpuszczonych ze ścieków poprzez przeniesienie ich na powierzchnię stałych, wysoce porowatych cząstek (zwykle węgla aktywnego). Ulegające adsorpcji, rozpuszczone, nieulegające biodegradacji lub inhibitory zanieczyszczeń, np. AOX. e) Destylacja próżniowa Usuwanie zanieczyszczeń za pomocą termicznego oczyszczania ścieków pod zmniejszonym ciśnieniem. Rozpuszczone, nieulegające biodegradacji lub inhibitory zanieczyszczeń, które można destylować, np. niektóre rozpuszczalniki. f) Strącanie Przekształcenie rozpuszczonych zanieczyszczeń w nierozpuszczalne związki dzięki dodawaniu środków strącających. Powstałe osady stałe następnie rozdziela się metodami sedymentacji, flotacji lub filtracji. Ulegające strącaniu, rozpuszczone, nieulegające biodegradacji substancje zanieczyszczające lub inhibitory zanieczyszczeń, np. metale. g) Redukcja chemiczna Redukcja chemiczna polega na przekształceniu zanieczyszczeń za pomocą chemicznych środków redukujących w podobne, ale mniej szkodliwe lub mniej niebezpieczne związki. Ulegające redukcji, rozpuszczone, nieulegające biodegradacji substancje zanieczyszczające lub inhibitory zanieczyszczeń, np. sześciowartościowy chrom (Cr(VI)) h) Wymiana jonowa Retencja zanieczyszczeń jonowych ze ścieków i zastąpienie ich bardziej akceptowalnymi jonami z wykorzystaniem żywicy jonowymiennej. Zanieczyszczenia są czasowo zatrzymywane, a następnie spłukiwane w płynie regeneracyjnym lub płynie do płukania zwrotnego. Rozpuszczone, nieulegające biodegradacji substancje zanieczyszczające lub inhibitory zanieczyszczeń w postaci jonów, np. metale i) Odpędzanie Usuwanie dających się wyeliminować zanieczyszczeń z fazy wodnej przez fazę gazową (np. parę wodną, azot lub powietrze) przepuszczaną przez ciecz. Skuteczność usuwania można poprawić, podwyższając temperaturę lub obniżając ciśnienie. Dające się wyeliminować zanieczyszczenia, np. niektóre adsorbowalne związki chloroorganiczne (AOX) Oczyszczanie biologiczne j) Oczyszczanie biologiczne Wykorzystanie mikroorganizmów do oczyszczania ścieków (np. przetwarzanie beztlenowe, przetwarzanie tlenowe). Związki organiczne ulegające biodegradacji. Ostateczne usuwanie substancji stałych k) Koagulacja i flokulacja Koagulację i flokulację wykorzystuje się do oddzielenia zawiesin ze ścieków i są one często realizowane jako kolejne etapy. Koagulacja polega na dodaniu koagulantów o ładunkach przeciwnych do ładunków zawiesin. Flokulacja to etap delikatnego mieszania, aby kolizje mikrokłaczków powodowały ich łączenie się w większe kłaczki. Może być wspomagana przez dodanie polimerów. Zawiesiny ciał stałych oraz metale zawarte w pyle. l) Sedymentacja Oddzielenie cząstek stałych przez osadzanie grawitacyjne. m) Filtracja Oddzielenie substancji stałych od ścieków przez przepuszczenie ich przez porowaty materiał filtracyjny, np. filtrowanie przez piasek, nanofiltracja, mikrofiltracja lub ultrafiltracja. n) Flotacja Oddzielenie cząstek stałych lub ciekłych od ścieków przez przyłączanie ich do drobnych pęcherzyków gazu, zwykle powietrza. Pływające cząstki gromadzą się na powierzchni wody i są zbierane przez zgarniacze.





Tabela 5

Poziomy emisji powiązane z BAT (BAT-AEL) w odniesieniu do zrzutów bezpośrednich do odbiornika wodnego

Substancja/parametr Sektor BAT-AEL (25) Zawiesina ogólna Powlekanie pojazdów Powlekanie zwojów Powlekanie opakowań metalowych i nanoszenie na nie druku (tylko w przypadku puszek DWI) 5–30 mg/l Chemiczne zapotrzebowanie na tlen (ChZT) (26) 30–150 mg/l Adsorbowalne związki chloroorganiczne (AOX) 0,1–0,4 mg/l Fluorek (F-) (27) 2–25 mg/l Nikiel (wyrażony jako Ni) Powlekanie pojazdów Powlekanie zwojów 0,05–0,4 mg/l Cynk (wyrażony jako Zn) 0,05–0,6 mg/l (28) Całkowity chrom (wyrażony jako Cr) (29) Powlekanie statków powietrznych Powlekanie zwojów 0,01–0,15 mg/l Sześciowartościowy chrom (wyrażony jako Cr(VI)) (30) 0,01–0,05 mg/l

Powiązane monitorowanie opisano w BAT 12.

Tabela 6

Poziomy emisji powiązane z BAT (BAT-AEL) w odniesieniu do zrzutów pośrednich do odbiornika wodnego

Substancja/parametr Sektor BAT-AEL (31) (32) Adsorbowalne związki chloroorganiczne (AOX) Powlekanie pojazdów Powlekanie zwojów Powlekanie opakowań metalowych i nanoszenie na nie druku (tylko w przypadku puszek DWI) 0,1–0,4 mg/l Fluorek (F-) (33) 2–25 mg/l Nikiel (wyrażony jako Ni) Powlekanie pojazdów Powlekanie zwojów 0,05–0,4 mg/l Cynk (wyrażony jako Zn) 0,05–0,6 mg/l (34) Całkowity chrom (wyrażony jako Cr) (35) Powlekanie statków powietrznych Powlekanie zwojów 0,01–0,15 mg/l Sześciowartościowy chrom (wyrażony jako Cr(VI)) (36) 0,01–0,05 mg/l

Powiązane monitorowanie opisano w BAT 12.

1.1.15. Gospodarowanie odpadami

BAT 22. Aby ograniczyć ilość odpadów wysyłanych do unieszkodliwienia, w ramach BAT należy stosować technikę a) i b) oraz jedną z technik c) i d) przedstawionych poniżej lub obie te techniki.

Technika Opis a) Plan gospodarowania odpadami Plan gospodarowania odpadami stanowi część EMS (zob. BAT 1) i zawiera zbiór środków mających na celu: 1) minimalizowanie powstawania odpadów, 2) optymalizację ponownego użycia, regeneracji lub recyklingu odpadów lub odzysku energii z odpadów oraz 3) zapewnienie właściwego unieszkodliwiania odpadów. b) Monitorowanie ilości odpadów Coroczna rejestracja ilości poszczególnych rodzajów wytwarzanych odpadów. Zawartość rozpuszczalnika w odpadach ustala się okresowo (co najmniej raz na rok) za pomocą analizy lub obliczeń. c) Odzysk/recykling rozpuszczalników Techniki mogą obejmować: — odzysk/recykling rozpuszczalników z odpadów płynnych za pomocą filtracji i destylacji na miejscu lub poza obiektem, — odzysk/recykling rozpuszczalników z czyściw za pomocą drenażu grawitacyjnego, wyciskania lub odwirowywania. d) Techniki specyficzne dla strumienia odpadów Techniki mogą obejmować: — ograniczenie zawartości wody w odpadach np. za pomocą prasy filtracyjnej do oczyszczania osadów, — ograniczenie wytwarzania osadów i rozpuszczalników odpadowych, np. dzięki ograniczeniu liczby cykli oczyszczania (zob. BAT 9), — stosowanie pojemników wielokrotnego użytku, ponowne wykorzystywanie pojemników do innych zastosowań lub recykling materiału, z którego pojemniki są zrobione, — wysyłanie zużytego wapienia wytworzonego w procesie suchego odsiarczania do pieca wapiennego lub cementowego.

1.1.16. Emisje odorów

BAT 23. Aby zapobiec występowaniu emisji odorów lub, jeżeli jest to niemożliwe, ograniczyć je, w ramach należy opracować, wdrożyć i regularnie poddawać przeglądowi plan zarządzania odorami jako część systemu zarządzania środowiskowego (zob. 1), który obejmuje wszystkie następujące elementy:

— protokół zawierający działania i harmonogram,

— protokół reagowania na stwierdzone przypadki wystąpienia odorów, np. skargi,

— program zapobiegania występowaniu odorów i ich ograniczania, mający na celu określenie ich źródeł i udziału poszczególnych źródeł oraz wdrożenie środków zapobiegawczych lub ograniczających.

Zastosowanie

Możliwość zastosowania ogranicza się do przypadków, w których oczekuje się, że w obiektach wrażliwych odczuwany będzie dokuczliwy odór, lub gdy dokuczliwość odoru zostanie udowodniona.

1.2. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do powlekania pojazdów

Konkluzje dotyczące BAT przedstawione w niniejszej sekcji mają zastosowanie do powlekania pojazdów (samochodów osobowych, samochodów dostawczych, samochodów ciężarowych, kabin samochodów ciężarowych i autobusów) i obowiązują w uzupełnieniu do ogólnych konkluzji dotyczących BAT podanych w sekcji 1.1.

1.2.1. Emisje LZO oraz zużycie energii i surowców

BAT 24. Aby ograniczyć zużycie rozpuszczalników, innych surowców i energii, jak również ograniczyć emisje LZO, w ramach BAT należy stosować jeden z poniższych systemów powlekania lub ich kombinację.

System powlekania Opis Zastosowanie a) Powlekanie mieszane (SB-mix) System powlekania, w którym jedna warstwa powlekająca (powłoka gruntowa lub powłoka bazowa) jest na bazie wody. Technika ta ma zastosowanie wyłącznie do nowych zespołów urządzeń lub w przypadku znaczącej modernizacji zespołu urządzeń. b) Powłoka na bazie wody (WB) System powlekania, w którym warstwy powłoki gruntowej i bazowej są na bazie wody. c) Zintegrowany proces powlekania System powlekania łączący funkcje powłoki gruntowej i bazowej, który stosuje się w drodze dwuetapowego powlekania natryskowego. d) Proces nakładania trzech warstw na mokro System powlekania, w którym warstwy powłoki gruntowej, bazowej i przezroczystej nakłada się bez czekania, aż poprzednia warstwa wyschnie. Powłoki gruntowa i bazowa mogą być na bazie rozpuszczalnika lub na bazie wody.





Tabela 7

Poziomy emisji powiązane z BAT (BAT-AEL) w odniesieniu do emisji całkowitej LZO z powlekania pojazdów

Parametr Typ pojazdu Jednostka BAT-AEL (37) (średnia roczna) Nowy zespół urządzeń Istniejący zespół urządzeń Emisja całkowita LZO obliczona na podstawie bilansu masy rozpuszczalnika Samochody osobowe g LZO na m2 pola powierzchni (38) 8–15 8–30 Samochody dostawcze 10–20 10–40 Kabiny samochodów ciężarowych 8–20 8–40 Samochody ciężarowe 10–40 10–50 Autobusy < 100 90–150

Powiązane monitorowanie opisano w BAT 10.

1.2.2. Ilość odpadów przekazanych na zewnątrz

Tabela 8

Wskaźnikowe poziomy dla określonych ilości odpadów przekazanych na zewnątrz pochodzących z powlekania pojazdów

Parametr Typ pojazdu Strumienie odpadów Jednostka Poziom wskaźnikowy (średnia roczna) Ilość odpadów przekazanych na zewnątrz Samochody osobowe — Odpady farb — Odpady plastizolu, uszczelniaczy i spoiw — Zużyte rozpuszczalniki — Osad z farb — Inne odpady z malarni (np. materiały absorbujące i czyszczące, filtry, materiały z opakowań, zużyty węgiel aktywny) kg/powleczony pojazd 3–9 (39) Samochody dostawcze 4–17 (39) Kabiny samochodów ciężarowych 2–11 (39)

Powiązane monitorowanie opisano w BAT 22 lit. b).

1.3. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do powlekania innych powierzchni metalowych i z tworzyw sztucznych

Podane poniżej poziomy emisji dotyczące powlekania innych powierzchni metalowych i z tworzyw sztucznych są powiązane z ogólnymi konkluzjami dotyczącymi BAT przedstawionymi w sekcji 1.1. Podane poniżej poziomy emisji mogą nie mieć zastosowania w sytuacji, gdy części samochodowe wykonane z metalu lub z tworzyw sztucznych są powlekane w zespole urządzeń służącym do powlekania pojazdów i emisje te uwzględniono w emisji całkowitej LZO z powlekania pojazdów (zob. sekcja 1.2).

Tabela 9

Poziomy emisji powiązane z BAT (BAT-AEL) w odniesieniu do emisji całkowitej LZO z powlekania innych powierzchni metalowych i z tworzyw sztucznych

Parametr Proces Jednostka BAT-AEL (średnia roczna) Emisja całkowita LZO obliczona na podstawie bilansu masy rozpuszczalnika Powlekanie powierzchni metalowych kg LZO na kg wkładu masy materiałów stałych < 0,05–0,2 Powlekanie powierzchni z tworzyw sztucznych < 0,05–0,3

Powiązane monitorowanie opisano w BAT 10.

Zamiast BAT-AEL przedstawionych w tabeli 9 można zastosować zarówno BAT-AEL podane w tabeli 10, jak i BAT-AEL podane w tabeli 11.

Tabela 10

Poziom emisji powiązany z BAT (BAT-AEL) w odniesieniu do emisji niezorganizowanej LZO pochodzącej z powlekania innych powierzchni metalowych i z tworzyw sztucznych

Parametr Jednostka BAT-AEL (średnia roczna) Emisja niezorganizowana LZO obliczona na podstawie bilansu masy rozpuszczalnika Wartość procentowa (%) wkładu rozpuszczalników < 1–10

Powiązane monitorowanie opisano w BAT 10.

Tabela 11

Poziom emisji powiązany z BAT (BAT-AEL) w odniesieniu do emisji LZO w gazach odlotowych pochodzących z powlekania innych powierzchni metalowych i z tworzyw sztucznych

Parametr Jednostka BAT-AEL (średnia dobowa lub średnia z okresu pobierania próbek) Całkowite LZO mg C/Nm3 1–20 (40) (41)

Powiązane monitorowanie opisano w BAT 11.

1.4. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do powlekania statków i jachtów

Konkluzje dotyczące BAT przedstawione w niniejszej sekcji mają zastosowanie do powlekania statków i jachtów i obowiązują w uzupełnieniu do ogólnych konkluzji dotyczących BAT podanych w sekcji 1.1.

BAT 25. Aby ograniczyć emisję całkowitą LZO i emisje pyłu do powietrza, ograniczyć emisje do wody i poprawić ogólną efektywność środowiskową, w ramach BAT należy stosować techniki a) i b) oraz odpowiednią kombinację technik c)–i) przedstawionych poniżej.

Technika Opis Zastosowanie Gospodarowanie odpadami i ściekami a) Segregacja strumieni odpadów i ścieków Doki i pochylnie konstruuje się wraz z: — systemem służącym do sprawnego zbierania suchych odpadów, gospodarowania nimi i oddzielenia ich od mokrych odpadów, — systemem służącym do oddzielania ścieków od wód opadowych i spływu powierzchniowego. Technika ta ma zastosowanie wyłącznie do nowych zespołów urządzeń lub w przypadku znaczącej modernizacji zespołu urządzeń. Techniki związane z procesami przygotowania i powlekania b) Ograniczenia dotyczące niekorzystnych warunków pogodowych Jeżeli obszary prac nie są w pełni zamknięte, nie prowadzi się obróbki strumieniowo-ściernej lub bezpowietrznego powlekania natryskowego w przypadku zaobserwowania lub prognozy niekorzystnych warunków pogodowych. Zastosowanie ogólne. c) Częściowe obudowanie obszarów prac Wokół obszarów, na których odbywa się obróbka strumieniowo-ścierna lub bezpowietrzne powlekanie natryskowe, stosuje się gęste sieci lub kurtyny wodne, aby zatrzymać emisje pyłów. Mogą być one zamontowane na stałe lub tymczasowo. Zastosowanie może być ograniczone ze względu na kształt i rozmiar obszaru, który ma być obudowany. Kurtyny wodne mogą nie mieć zastosowania w zimnym klimacie. d) Pełne obudowanie obszarów prac Obróbkę strumieniowo-ścierną lub bezpowietrzne powlekanie natryskowe przeprowadza się w halach, zamkniętych warsztatach, na obszarach pod namiotami z tworzyw sztucznych lub na obszarach w pełni obudowanych sieciami, aby zapobiec emisji pyłów. Powietrze z obszaru prac odprowadza się i można je poddać procesowi oczyszczania gazów wylotowych; zob. również BAT 14 lit. b). Zastosowanie może być ograniczone ze względu na kształt i rozmiar obszaru, który ma być obudowany. e) Obróbka strumieniowo-ścierna na sucho w systemie zamkniętym Obróbka strumieniowo-ścierna na sucho za pomocą śrutu staliwnego kulistego lub łamanego w zamkniętych systemach służących do obróbki strumieniowo-ściernej wyposażonych w odpylacz i koła rzutowe. Zastosowanie ogólne. f) Obróbka strumieniowo-ścierna na mokro Obróbka strumieniowo-ścierna przeprowadzana za pomocą wody zawierającej drobny materiał ścierny, taki jak drobny żużel (np. żużel pomiedziowy) lub kwarc. Może nie mieć zastosowania w zimnym klimacie lub w przestrzeniach obudowanych (zbiorniki ładunkowe, zbiorniki z podwójnym dnem) ze względu na wytwarzanie gęstej mgły. g) Czyszczenie wodą pod wysokim lub ultrawysokim ciśnieniem Czyszczenie wodą pod wysokim lub ultrawysokim ciśnieniem to bezpyłowa metoda obróbki powierzchniowej wykorzystująca wodę pod niezwykle wysokim ciśnieniem. Stosuje się warianty z materiałem ściernym lub bez. Może nie mieć zastosowania w zimnym klimacie lub ze względu na specyfikę powierzchni (np. nowe powierzchnie, czyszczenie punktowe). h) Usuwanie powłok za pomocą nagrzewania indukcyjnego Głowica wzbudnika przesuwa się nad powierzchnią, w wyniku czego szybkie miejscowe nagrzewanie stali powoduje uniesienie starych powłok. Może nie mieć zastosowania do powierzchni cieńszych niż 5 mm lub powierzchni zawierających składniki wrażliwe na nagrzewanie indukcyjne (np. izolacja, materiały palne). i) System podwodnego czyszczenia kadłuba i śruby napędowej Podwodny system czyszczący wykorzystujący wodę pod ciśnieniem i obracające się szczotki z polipropylenu. Nie dotyczy statków poddanych pełnemu zakresowi robót w suchym doku.





Tabela 12

Poziom emisji powiązany z BAT (BAT-AEL) w odniesieniu do emisji całkowitej LZO z powlekania statków i jachtów

Parametr Jednostka BAT-AEL (średnia roczna) Emisja całkowita LZO obliczona na podstawie bilansu masy rozpuszczalnika kg LZO na kg wkładu masy materiałów stałych < 0,375

Powiązane monitorowanie opisano w BAT 10.

1.5. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do powlekania statków powietrznych

Konkluzje dotyczące BAT przedstawione w niniejszej sekcji mają zastosowanie do powlekania statków powietrznych i obowiązują w uzupełnieniu do ogólnych konkluzji dotyczących BAT podanych w sekcji 1.1.

BAT 26: Aby ograniczyć emisję całkowitą LZO i poprawić ogólną efektywność środowiskową powlekania statków powietrznych, w ramach BAT należy stosować technikę a) lub obie techniki przedstawione poniżej.

Technika Opis Zastosowanie a) Obudowanie Komponenty powleka się w obudowanych komorach natryskowych (zob. BAT 14 lit. b)). Zastosowanie ogólne. b) Drukowanie bezpośrednie Stosowanie urządzenia drukarskiego do bezpośredniego drukowania skomplikowanych wzorów na częściach statków powietrznych. Zastosowanie może być ograniczone względami technicznymi (np. dostępnością bramy aplikatora, niestandardowymi kolorami).





Tabela 13

Poziom emisji powiązany z BAT (BAT-AEL) w odniesieniu do emisji całkowitej LZO z powlekania statków powietrznych

Parametr Jednostka BAT-AEL (średnia roczna) Emisja całkowita LZO obliczona na podstawie bilansu masy rozpuszczalnika kg LZO na kg wkładu masy materiałów stałych 0,2–0,58

Powiązane monitorowanie opisano w BAT 10.

1.6. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do powlekania zwojów

Podane poniżej poziomy emisji w odniesieniu do powlekania zwojów są powiązane z ogólnymi konkluzjami dotyczącymi BAT przedstawionymi w sekcji 1.1.

Tabela 14

Poziom emisji powiązany z BAT (BAT-AEL) w odniesieniu do emisji niezorganizowanej LZO pochodzącej z powlekania zwojów

Parametr Jednostka BAT-AEL (średnia roczna) Emisja niezorganizowana LZO obliczona na podstawie bilansu masy rozpuszczalnika Wartość procentowa (%) wkładu rozpuszczalników < 1–3

Powiązane monitorowanie opisano w BAT 10.

Tabela 15

Poziom emisji powiązany z BAT (BAT-AEL) w odniesieniu do emisji LZO w gazach odlotowych pochodzących z powlekania zwojów

Parametr Jednostka BAT-AEL (średnia dobowa lub średnia z okresu pobierania próbek) Całkowite LZO mg C/Nm3 1–20 (42) (43)

Powiązane monitorowanie opisano w BAT 11.

1.7. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do produkcji taśm samoprzylepnych

Podane poniżej poziomy emisji w odniesieniu do produkcji taśm samoprzylepnych są powiązane z ogólnymi konkluzjami dotyczącymi BAT przedstawionymi w sekcji 1.1.

Tabela 16

Poziom emisji powiązany z BAT (BAT-AEL) w odniesieniu do emisji całkowitej LZO z produkcji taśm samoprzylepnych

Parametr Jednostka BAT-AEL (średnia roczna) Emisja całkowita LZO obliczona na podstawie bilansu masy rozpuszczalnika Wartość procentowa (%) wkładu rozpuszczalników < 1–3 (44)

Powiązane monitorowanie opisano w BAT 10.

Tabela 17

Poziom emisji powiązany z BAT (BAT-AEL) w odniesieniu do emisji LZO w gazach odlotowych pochodzących z produkcji taśm samoprzylepnych

Parametr Jednostka BAT-AEL (średnia dobowa lub średnia z okresu pobierania próbek) Całkowite LZO mg C/Nm3 2–20 (45) (46)

Powiązane monitorowanie opisano w BAT 11.

1.8. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do powlekania tekstyliów, folii i papieru

Podane poniżej poziomy emisji dotyczące powlekania tekstyliów, folii i papieru są powiązane z ogólnymi konkluzjami dotyczącymi BAT przedstawionymi w sekcji 1.1.

Tabela 18

Poziom emisji powiązany z BAT (BAT-AEL) w odniesieniu do emisji niezorganizowanej LZO pochodzącej z powlekania tekstyliów, folii i papieru

Parametr Jednostka BAT-AEL (średnia roczna) Emisja niezorganizowana LZO obliczona na podstawie bilansu masy rozpuszczalnika Wartość procentowa (%) wkładu rozpuszczalników < 1–5

Powiązane monitorowanie opisano w BAT 10.

Tabela 19

Poziom emisji powiązany z BAT (BAT-AEL) w odniesieniu do emisji LZO w gazach odlotowych pochodzących z powlekania tekstyliów, folii i papieru

Parametr Jednostka BAT-AEL (średnia dobowa lub średnia z okresu pobierania próbek) Całkowite LZO mg C/Nm3 5–20 (47) (48)

Powiązane monitorowanie opisano w BAT 11.

1.9. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do produkcji drutu nawojowego

Konkluzje dotyczące BAT przedstawione w niniejszej sekcji mają zastosowanie do produkcji drutu nawojowego i obowiązują w uzupełnieniu do ogólnych konkluzji dotyczących BAT podanych w sekcji 1.1.

BAT 27. Aby ograniczyć emisję całkowitą LZO i zużycie energii, w ramach BAT należy stosować technikę a) oraz jedną z technik lub kombinację technik b)–d) przedstawionych poniżej.

Technika Opis Zastosowanie a) Zintegrowane utlenianie LZO Mieszanina powietrza/rozpuszczalnika powstała w wyniku parowania rozpuszczalnika w trakcie powtarzanego procesu utwardzania lakieru jest przetwarzana w katalitycznym utleniaczu termicznym (zob. BAT 15 lit. g)) zintegrowanym z komorą utwardzania/suszarką. Ciepło odpadowe z katalitycznego utleniacza termicznego wykorzystuje się w procesie suszenia do nagrzania przepływającego powietrza lub jako ciepło technologiczne do innych celów w zespole urządzeń. Zastosowanie ogólne. b) Smary bezrozpuszczalnikowe Smary bezrozpuszczalnikowe nakłada się w następujący sposób: — drut przeciąga się przez filc namoczony w smarze, lub — nasączone smarem włókno przeciąga się wzdłuż drutu i wosk parafinowy roztapia się pod wpływem ciepła odpadowego drutu i ciepła wywołanego tarciem. Możliwość zastosowania może być ograniczona ze względu na wymogi lub specyfikacje w zakresie jakości produktu, np. średnicę. c) Powłoki samosmarujące Etap nakładania smaru zawierającego rozpuszczalnik pomija się dzięki zastosowaniu systemu powlekania, który zawiera również smar (specjalny wosk). Możliwość zastosowania może być ograniczona ze względu na wymogi lub specyfikacje w zakresie jakości produktu. d) Powłoka emaliowa o wysokiej zawartości substancji stałych Stosowanie powłoki emaliowej o zawartości substancji stałych do 45 %. W przypadku cienkich drutów (o średnicy mniejszej lub równej 0,1 mm), zawartość substancji stałych wynosi do 30 %.





Tabela 20

Poziom emisji powiązany z BAT (BAT-AEL) w odniesieniu do emisji całkowitej LZO z produkcji drutu nawojowego

Parametr Typ produktu Jednostka BAT-AEL (średnia roczna) Emisja całkowita LZO obliczona na podstawie bilansu masy rozpuszczalnika Powlekanie drutów nawojowych o przeciętnej średnicy > 0,1 mm g LZO na kg powleczonego drutu 1–3,3

Powiązane monitorowanie opisano w BAT 10.

Tabela 21

Poziom emisji powiązany z BAT (BAT-AEL) w odniesieniu do emisji LZO w gazach odlotowych pochodzących z produkcji drutu nawojowego

Parametr Jednostka BAT-AEL (średnia dobowa lub średnia z okresu pobierania próbek) Całkowite LZO mg C/Nm3 5–40

Powiązane monitorowanie opisano w BAT 11.

1.10. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do powlekania opakowań metalowych i nanoszenia na nie druku

Podane poniżej poziomy emisji dotyczące powlekania opakowań metalowych i nanoszenia na nie druku są powiązane z ogólnymi konkluzjami dotyczącymi BAT przedstawionymi w sekcji 1.1.

Tabela 22

Poziom emisji powiązany z BAT (BAT-AEL) w odniesieniu do emisji całkowitej LZO z powlekania opakowań metalowych i nanoszenia na nie druku

Parametr Jednostka BAT-AEL (średnia roczna) Emisja całkowita LZO obliczona na podstawie bilansu masy rozpuszczalnika g LZO na m2 powleczonej/nadrukowanej powierzchni < 1–3,5

Powiązane monitorowanie opisano w BAT 10.

Zamiast BAT-AEL przedstawionych w tabeli 22 można zastosować zarówno BAT-AEL podane w tabeli 23, jak i BAT-AEL podane w tabeli 24.

Tabela 23

Poziom emisji powiązany z BAT (BAT-AEL) w odniesieniu do emisji niezorganizowanej LZO pochodzącej z powlekania opakowań metalowych i nanoszenia na nie druku

Parametr Jednostka BAT-AEL (średnia roczna) Emisja niezorganizowana LZO obliczona na podstawie bilansu masy rozpuszczalnika Wartość procentowa (%) wkładu rozpuszczalników < 1–12

Powiązane monitorowanie opisano w BAT 10.

Tabela 24

Poziom emisji powiązany z BAT (BAT-AEL) w odniesieniu do emisji LZO w gazach odlotowych pochodzących z powlekania opakowań metalowych i nanoszenia na nie druku

Parametr Jednostka BAT-AEL (średnia dobowa lub średnia z okresu pobierania próbek) Całkowite LZO mg C/Nm3 1–20 (49)

Powiązane monitorowanie opisano w BAT 11.

1.11. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do gorącego offsetu rolowego

Konkluzje dotyczące BAT przedstawione w niniejszej sekcji mają zastosowanie do gorącego offsetu rolowego i obowiązują w uzupełnieniu do ogólnych konkluzji dotyczących BAT podanych w sekcji 1.1.

BAT 28. Aby ograniczyć emisję całkowitą LZO, w ramach BAT należy stosować kombinację poniższych technik.

Technika Opis Zastosowanie Techniki oparte na materiałach i techniki druku a) Stosowanie dodatków o niskiej zawartości alkoholu izopropylowego lub bez alkoholu izopropylowego w roztworach nawilżających Ograniczenie lub uniknięcie stosowania alkoholu izopropylowego jako środka zwilżającego w roztworach nawilżających dzięki zastępowaniu go mieszaninami innych związków organicznych nielotnych lub o niskiej lotności. Możliwość zastosowania może być ograniczona ze względu na wymogi lub specyfikacje dotyczące kwestii technicznych i jakości produktu. b) Offset bezwodny Modyfikacja procesów zachodzących przed zadziałaniem prasy i w momencie zadziałania prasy, aby umożliwić wykorzystanie specjalnie powleczonych płyt offsetowych, które pozwalają na wyeliminowanie nawilżania. Może nie mieć zastosowania w długich cyklach druku ze względu na konieczność częstszej wymiany płyt. Techniki dotyczące czyszczenia c) Stosowanie rozpuszczalników bez LZO lub rozpuszczalników o niskiej lotności do automatycznego oczyszczania filcu drukarskiego. Stosowanie związków organicznych nielotnych lub o niskiej lotności jako środków czyszczących do automatycznego oczyszczania filcu drukarski