ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2022/2587

z dnia 18 sierpnia 2022 r.

zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 w odniesieniu do minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony w odniesieniu do małży wenus (Venus spp.) na niektórych włoskich wodach terytorialnych

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie zachowania zasobów rybnych i ochrony ekosystemów morskich za pomocą środków technicznych, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006, (WE) nr 1224/2009 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013, (UE) 2016/1139, (UE) 2018/973, (UE) 2019/472 i (UE) 2019/1022 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 894/97, (WE) nr 850/98, (WE) nr 2549/2000, (WE) nr 254/2002, (WE) nr 812/2004 i (WE) nr 2187/2005 (1), w szczególności jego art. 15 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2016/2376 (2) przyznano odstępstwo dotyczące małży wenus od minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony (MCRS) na rzecz całkowitej długości 22 mm na włoskich wodach terytorialnych podobszarów geograficznych Generalnej Komisji Rybołówstwa Morza Śródziemnego (GFCM) 9, 10, 17 i 18 w następstwie wspólnej rekomendacji przedłożonej przez Włochy, które są jedynym państwem członkowskim mającym bezpośredni interes w zarządzaniu w tym zakresie na swoich wodach terytorialnych. Miało ono zastosowanie od 1 stycznia 2017 r. do 31 grudnia 2019 r.

(2) Rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2020/3 (3), zmienionym rozporządzeniem delegowanym Komisji 2020/2237 (4), przedłużono to odstępstwo od 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2022 r.

(3) 18 marca 2022 r. Włochy przedłożyły Komisji, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/1241, nową wspólną rekomendację, w której zwróciły się o ustanowienie odstępstwa od załącznika IX do rozporządzenia (UE) 2019/1241 w odniesieniu do MCRS dla małży wenus na tych samych włoskich wodach terytorialnych. Przeprowadzono należyte konsultacje z Komitetem Doradczym ds. Morza Śródziemnego (MEDAC), który popiera wspólną rekomendację.

(4) Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) ocenił wspólną rekomendację i potwierdzające dowody naukowe przedłożone przez Włochy na sesji plenarnej 21–25 marca 2022 r. (STECF 22-01) (5). STECF podkreślił, że biomasa handlowa wzrosła lub pozostała niezmieniona w 9 z 13 kompartmentów monitorowanych w latach 2017–2020. STECF stwierdził, że połowy małży wenus składają się z osobników dorosłych i że odrzucane niewymiarowe małże to przede wszystkim osobniki dorosłe, które przeżyją po ponownym zagrzebaniu w dnie morskim. STECF stwierdził, że połowy te nie mają wpływu na niedojrzałą część populacji małży wenus w skali światowej w ramach obecnego odstępstwa od MCRS oraz że zmniejszenie minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony z 25 mm do 22 mm jest nadal zgodne z celem zapewnienia ochrony osobników młodocianych, zgodnie z wymogami art. 18 rozporządzenia (UE) 2019/1241. Ponadto dowody naukowe wykazały, że rozmiar 22 mm jest większy niż rozmiar odpowiadający dojrzałości płciowej małży wenus (od 11 do 12 mm) i że możliwe jest wyprodukowanie dużej liczby oocytów, co zagwarantowałoby zrównoważoną eksploatację małży wenus pod warunkiem zapewnienia odpowiedniego zarządzania połowami. W tym kontekście STECF zauważył, że model eksploatacji małży wenus na odnośnych włoskich wodach terytorialnych jest w stanie chronić obszar dojrzewania narybku, chronić i wzmacniać obszar basenów hodowlanych oraz reaktywować obszary połowowe dotknięte działaniami związanymi z ochroną wybrzeża i odnawianiem plaż. W związku z tym Komisja uważa, że MCRS dla małży wenus wynoszący 22 mm oraz środki przyjęte przez Włochy od czasu zastosowania odstępstwa spełniają warunki określone w art. 15 ust. 4 lit. d) rozporządzenia (UE) 2019/1241.

(5) STECF stwierdził jednak, że elementy zawarte w planie zarządzania nie pozwalają na ocenę przyszłego wpływu wynikającego ze zmiany środków dotyczących MCRS oraz że potrzebne byłoby modelowanie populacji, aby ocenić przyszły wpływ zmiany wspomnianych środków i oddzielić względny wpływ MCRS od innych skutków planu i czynników środowiskowych. Włochy oficjalnie zgodziły się na przedstawienie odpowiednich danych na potrzeby modelowania populacji.

(6) Na podstawie informacji zebranych na tym etapie we wspólnej rekomendacji, oceny MEDAC i oceny STECF (STECF 22-01) oraz zobowiązań podjętych przez administrację włoską Komisja uważa, że odstępstwo od MCRS jest zgodne z wymogami ustanowionymi w odniesieniu do środków technicznych w art. 15 i 18 rozporządzenia (UE) 2019/1241.

(7) Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik IX do rozporządzenia (UE) 2019/1241.

(8) We włoskim planie zarządzania określono, że Włochy będą ściśle monitorować stada małży wenus za pomocą sprawozdań, które będą corocznie przesyłane Komisji.

(9) Środki zawarte we wspólnej rekomendacji są zgodne z art. 18 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (6) i art. 15 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2019/1241.

(10) Niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu, ponieważ środki w nim przewidziane wywierają bezpośredni wpływ na działalność gospodarczą związaną z połowami oraz na planowanie okresu połowowego dla statków unijnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 W załączniku IX do rozporządzenia (UE) 2019/1241 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2 Do dnia 15 stycznia 2023 r. władze państwa członkowskiego przedkładają Komisji, za pośrednictwem bezpiecznej unijnej strony internetowej, wykaz wszystkich statków upoważnionych do połowów małży wenus (Venus spp.) przy użyciu drag hydraulicznych na włoskich wodach terytorialnych podobszarów geograficznych GFCM 9, 10, 17 i 18. Władze państwa członkowskiego zapewniają stałą aktualizację tego wykazu.

Artykuł 3 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2025 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 18 sierpnia 2022 r. W imieniu Komisji Przewodnicząca Ursula VON DER LEYEN

(1) Dz.U. L 198 z 25.7.2019, s. 105.

(2) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/2376 z dnia 13 października 2016 r. ustanawiające plan w zakresie odrzutów w odniesieniu do małży dwuskorupowych Venus spp. na włoskich wodach terytorialnych (Dz.U. L 352 z 23.12.2016, s. 48).

(3) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/3 z dnia 28 sierpnia 2019 r. ustanawiające plan w zakresie odrzutów w odniesieniu do małży Venus spp. na niektórych włoskich wodach terytorialnych (Dz.U. L 2 z 6.1.2020, s. 1).

(4) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/2237 z dnia 13 sierpnia 2020 r. zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2020/3 w odniesieniu do odstępstwa od minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony w odniesieniu do małży Venus (Venus spp.) na niektórych włoskich wodach terytorialnych (Dz.U. L 436 z 28.12.2020, s. 1).

(5) Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa – sprawozdanie z 69. posiedzenia plenarnego (PLEN 22-01), Ulrich C. i Doerner H. (wydawcy), EUR 28359 EN, Urząd Publikacji Unii Europejskiej, Luksemburg, 2022 r., dostępne pod adresem: https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/22954277/STECF+PLEN+22-01.pdf/c2566fed-7daf-4e50-bf9f-ad39b966d0c4.

(6) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).