ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(1)

Artykuł 225 ust. 2 i 3 Traktatu WE, zmieniony art. 2 ust. 31 Traktatu z Nicei stanowi: „2. Sąd Pierwszej Instancji jest właściwy do rozpoznawania skarg wniesionych przeciwko orzeczeniom izb sądowych, utworzonych na mocy artykułu 225a. Orzeczenia wydane przez Sąd Pierwszej Instancji na mocy niniejszego ustępu mogą zostać w drodze wyjątku, na warunkach i w zakresie określonym przez Statut, poddane kontroli Trybunału Sprawiedliwości, jeżeli zachodzi poważne ryzyko naruszenia jedności i spójności prawa wspólnotowego. 3. Sąd Pierwszej Instancji jest właściwy do rozpoznawania pytań prejudycjalnych przedkładanych na mocy artykułu 234, w poszczególnych dziedzinach określonych w Statucie. Jeżeli Sąd Pierwszej Instancji uzna, że sprawa wymaga orzeczenia co do zasady, które może mieć wpływ na jedność i spójność prawa wspólnotowego, może on przekazać tę sprawę do rozpoznania Trybunałowi Sprawiedliwości. Orzeczenia wydane przez Sąd Pierwszej Instancji w sprawach pytań prejudycjalnych mogą zostać w drodze wyjątku, na warunkach i w zakresie określonym przez Statut, poddane kontroli Trybunału Sprawiedliwości, jeżeli zachodzi poważne ryzyko naruszenia jedności i spójności prawa wspólnotowego.”.
(3)

Dyrektywa Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiająca wymagania dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG (3) przewiduje istnienie zatwierdzonych jednostek, instytutów i ośrodków oraz wzór świadectwa, które towarzyszy zwierzętom lub ich gametom w przypadku handlu między tego rodzaju zatwierdzonymi jednostkami, instytutami lub ośrodkami znajdującymi się w różnych Państwach Członkowskich. Informacje wymagane w przypadku handlu mogłyby być wykorzystywane do przywozu.
Stany Mato Grosso do Sul (z wyjątkiem gmin Sonora, Aquidauana, Bodoqueno, Bonito, Caracol, Coxim, Jardim, Ladario, Miranda, Pedro Gomes, Porto Murtinho, Rio Negro, Rio Verde Mato Grosso i Corumbá), Paraná i Sao Paulo, Minas Gerais (z wyjątkiem regionalnych przedstawicielstw Oliveira, Passos, São Gonçalo de Sapucai, Setelagoas i Bambuí), Espíritu Santo, Santa Catarina, Goias i jednostki terytorialne Cuiaba (z wyjątkiem gmin San Antonio de Leverger, Nossa Senhora do Livramento, Pocone i Barão de Melgaço), Caceres (z wyjątkiem gminy Caceres), Lucas do Rio Verde, Rondonopolis (z wyjątkiem gminy Itiquiora), Barra do Garça i Barra do Bugres w Mato Grosso

CO-1

Strefy ograniczone linią biegnącą od punktu, gdzie rzeka Murri wpada do rzeki Atrato, w dół rzeki Atrato do jej ujścia do Atlantyku i od tego punktu do granicy z Panamą wzdłuż wybrzeża atlantyckiego do Cabo Tiburon; od tego miejsca do Pacyfiku wzdłuż granicy panamsko-kolumbijskiej; od tego punktu do ujścia rzeki Valle wzdłuż wybrzeża Pacyfiku, a od tego miejsca wzdłuż prostej linii do miejsca, w którym rzeka Murri wpada do rzeki Atrato

BOV

A
(3)

Decyzja Komisji 2005/92/WE z dnia 2 lutego 2005 r. odnosząca się do warunków zdrowotnych zwierząt, certyfikacji i przepisów przejściowych dotyczących wprowadzania i okresu składowania przesyłek pewnych produktów pochodzenia zwierzęcego w strefach wolnocłowych, magazynach wolnocłowych i pomieszczeniach podmiotów gospodarczych zaopatrujących środki transgranicznego transportu morskiego we Wspólnocie (3) oraz decyzja Komisji 2005/93/WE z dnia 2 lutego 2005 r. odnosząca się do przepisów przejściowych dotyczących wprowadzenia okresu przechowywania przesyłek niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego w składach celnych na terenie Wspólnoty (4) przewidują dalsze przechowywanie w okresie przejściowym do dnia 1 stycznia 2006 r. produktów niespełniających wspólnotowych zasad dotyczących zdrowia zwierząt, które zostały wprowadzone do Wspólnoty przed dniem 1 stycznia 2005 r., aż do czasu wysłania tych produktów do miejsca docelowego w państwie trzecim.
—

Cała linia brzegowa Wielkiej Brytanii, z wyłączeniem trzech następujących obszarów: — południowe wybrzeże Kornwalii od Lizard do Start Point, — obszar wokół ujścia rzeki Solent od Portland Bill do Selsey Bill, — obszar wzdłuż wybrzeża w Essex od Shoeburyness do Landguard Point.
(4)

Zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2002/95/WE każde zwolnienie określone w Załączniku podlega przeglądowi przynajmniej co cztery lata lub cztery lata po umieszczeniu pozycji w wykazie w celu rozważenia usunięcia materiałów lub komponentów sprzętu elektrycznego lub elektronicznego, jeśli ich zniesienie lub zastąpienie poprzez zmiany projektowe lub materiały i komponenty, które nie wymagają żadnych materiałów lub substancji określonych w art. 4 ust. 1, jest technicznie lub naukowo możliwe, pod warunkiem że negatywny wpływ na środowisko, zdrowie i/lub bezpieczeństwo konsumenta spowodowany przez zastąpienie nie przeważy korzyści z ich zastąpienia w odniesieniu do środowiska, zdrowia i/lub bezpieczeństwa konsumenta.
(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 831/2002 z dnia 17 maja 2002 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 322/97 w sprawie statystyk Wspólnoty, dotyczące dostępu do poufnych danych do celów naukowych (2) zmierza do ustalenia, w celu umożliwienia opracowywania wniosków statystycznych do celów naukowych, warunków, na których może zostać przyznany dostęp do poufnych danych przekazywanych organom Wspólnoty, a także zasad współpracy pomiędzy Wspólnotą a władzami krajowymi w celu ułatwienia takiego dostępu.
(1)

Decyzja Komisji 2003/858/WE z dnia 21 listopada 2003 r. ustanawiająca warunki zdrowotne zwierząt oraz wymogi dotyczące świadectw przy przywozie żywych ryb, ich ikry i gamet przeznaczonych do celów hodowlanych, oraz żywych ryb pochodzących z akwakultury i uzyskanych z nich produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi (2) ustanawia wykaz państw trzecich lub części ich terytoriów, z których dozwolony jest przywóz żywych ryb, ich ikry i gamet przeznaczonych do celów hodowlanych we Wspólnocie.
1)

Dodaje się art. 2a o następującym brzmieniu: „Artykuł 2a Dodatkowe środki ograniczające zagrożenie 1. Państwa Członkowskie zapewniają, że na obszarach ich terytorium, które zostały określone jako obszary szczególnego ryzyka wystąpienia ptasiej grypy, zgodnie z art. 1 ust. 1, spełnione są następujące warunki: a) trzymanie drobiu na wolnym powietrzu jest bezzwłocznie zabronione; jednakże, właściwy organ może zezwolić na trzymanie drobiu na wolnym powietrzu, z zastrzeżeniem dostarczania ptakom pokarmu i wody w zamkniętym pomieszczeniu lub w miejscu osłoniętym, które w dostateczny sposób uniemożliwia przylatywanie dzikich ptaków oraz zapobiega ich kontaktom z pokarmem i wodą przeznaczonymi dla drobiu; b) zewnętrzne zbiorniki wody niezbędne ze względu na wymogi w zakresie zdrowia zwierząt w przypadku niektórych gatunków drobiu są dostatecznie chronione przed dostępem dzikiego ptactwa wodnego; c) drób nie otrzymuje wody pochodzącej ze zbiorników wody powierzchniowej, do których ma dostęp dzikie ptactwo, chyba że woda ta została poddana zabiegom zapewniającym inaktywację potencjalnego wirusa; d) wykorzystywanie ptaków rzędu Anseriformes oraz Charadriiformes jako wabiki podczas polowania jest zabronione; jednakże, ptaki te mogą być wykorzystane pod ścisłym nadzorem właściwego organu jako wabiki dla dzikiego ptactwa przeznaczonego do pobierania próbek w ramach programu nadzoru ustawionego w decyzji 2005/732/WE. 2. Państwa Członkowskie zapewniają, że gromadzenie drobiu i innych ptaków na targach, pokazach, wystawach i imprezach kulturalnych jest zabronione. Jednakże, właściwy organ może zezwolić na gromadzenie drobiu i innych ptaków żyjących w niewoli w powyższych przypadkach, z zastrzeżeniem zadowalającego wyniku oceny ryzyka.”.
(3)

Dyrektywa Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiająca wymagania dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG (3), w szczególności art. 3, stanowi, że handel i przywóz danych zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nie mogą być zakazane lub ograniczone z przyczyn związanych ze zdrowiem zwierząt, innych niż tych wynikających ze stosowania prawodawstwa wspólnotowego, a w szczególności wszelkich podjętych środków ochronnych. Dyrektywa Rady 1999/22/WE z dnia 29 marca 1999 r. dotycząca trzymania dzikich zwierząt w ogrodach zoologicznych (4) definiuje ogrody zoologiczne objęte wspomnianą dyrektywą. Do celów niniejszej decyzji należy uwzględnić definicję ogrodów zoologicznych. Jednakże, do celów niniejszej decyzji, należy uzupełnić tą definicję w zakresie handlu.
(2)

Po przekazaniu nowych informacji w przez Belgię, Niemcy, Hiszpanię, Francję, Luksemburg, Niderlandy, Portugalię, Szwecję i Zjednoczone Królestwo i po przeprowadzeniu dodatkowych kontroli Komisja może teraz podjąć decyzję co do prawdziwości, kompletności i poprawności przedstawionych rachunków belgijskich agencji płatniczych „ALT”, „ALP” i „BIRB”, niemieckich agencji płatniczych „Baden Württemberg”, „Bayern StMELF”, „Berlin”, „Hamburg” i „Niedersachsen”, hiszpańskiej agencji płatniczej „Navarra”, francuskich agencji płatniczych „CNASEA”, „FIRS”, „OFIVAL”, „ONIC”, „ONIFLHOR”, „ONIOL”, „ONIVINS” i „SDE”, luksemburskiej agencji płatniczej „ministère de l’agriculture”, niderlandzkich agencji płatniczych „HPA” i „Laser”, portugalskiej agencji płatniczej „INGA”, szwedzkiej agencji płatniczej „Swedish Board of Agriculture” oraz brytyjskich agencji płatniczych „CCW”, „FC”, „RPA” i „SEERAD”.
(3)

Działania określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 745/2004 z dnia 16 kwietnia 2004 r. ustanawiającym środki w odniesieniu do przywozu produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do indywidualnego spożycia (3) odnoszą się wyraźnie do mięsa i produktów mięsnych z dzikich i hodowlanych zwierząt łownych.
(8)

Stosunek zadłużenia do PKB w 2003 r. narusza określoną w Traktacie wartość odniesienia równą 60 % PKB, osiągając 61,9 % w 2004 r., co stanowi wzrost o około 8,5 punktów procentowych PKB od 2000 r. Wzrost wskaźnika zadłużenia wyjaśnić można bardzo niską pierwotną nadwyżką, znaczną, powiększającą zadłużenie korektą przepływów kapitału, a także niskim nominalnym wzrostem PKB. Ponadto wartość zadłużenia przewidywana na lata 2005–2007 zawarta w zaktualizowanym programie stabilności z czerwca 2005 r. i w dużym stopniu pokrywająca się z przewidywaniami dotyczącymi zadłużenia przedstawionymi wiosną 2005 r. w prognozie służb Komisji sugeruje dalszy gwałtowny wzrost wskaźnika zadłużenia, który w 2007 r. ma osiągnąć poziom szczytowy nieco poniżej 68 %. Koliduje to z wymogiem określonym w Traktacie polegającym na tym, że w przypadku gdy stosunek między długiem publicznym a produktem krajowym brutto przekracza wartość odniesienia wynoszącą 60 % PKB, „stosunek ten zmniejsza się dostatecznie i zbliża się do wartości odniesienia w zadowalającym tempie”. Fakt ten dowodzi, że przewidziany w Traktacie wymóg dotyczący kryterium zadłużenia nie jest spełniony.
(5)

Ponadto w celu ograniczenia ryzyka związanego z niekomercyjnymi przywozami produktów pochodzenia zwierzęcego przyjęto decyzję Komisji 2002/995/WE z dnia 9 grudnia 2002 r. ustanawiającą tymczasowe środki bezpieczeństwa w odniesieniu do przywozu produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do indywidualnego spożycia (6). Decyzję tę uchylono i zastąpiono rozporządzeniem Komisji (WE) nr 745/2004 z dnia 16 kwietnia 2004 r. ustanawiającym środki w odniesieniu do przywozu produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do indywidualnego spożycia (7).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 299/71

DECYZJA KOMISJI

z dnia 14 listopada 2005 r.

upoważniająca Niemcy do kontynuowania nowej praktyki enologicznej

(notyfikowana jako dokument nr C(2005) 4376)

(Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)

(2005/791/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina (1), w szczególności jego art. 46 ust. 2 lit. f),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Zgodnie z art. 41 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1622/2000 z dnia 24 lipca 2000 r., ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina oraz wspólnotowy kodeks praktyk i procesów enologicznych (2), Niemcy wyraziły zgodę na przeprowadzanie prób doświadczalnych dotyczących stosowania wiórów i kawałków drewna dębowego w procesie dojrzewania wina.

(2) Powyższe próby dotyczyły zastosowania różnych typów wiórów i kawałków drewna dębowego w kontakcie z winem, badania substancji zapachowych wina poddawanego obróbce oraz wpływu tych elementów na jakość organoleptyczną wina po dojrzewaniu w różnych pojemnikach. Ważne jest, aby próby te były kontynuowane w celu sprecyzowania niektórych ich wyników.

(3) Niemcy przekazały Komisji informację dotyczącą powyższych prób doświadczalnych, którą Komisja przekazała Państwom Członkowskim, oraz złożyły do Komisji wniosek o przedłużenie okresu prób o dodatkowe trzy lata, z uwagi na otrzymane interesujące wyniki badań. Na poparcie swego wniosku Niemcy przedstawiły stosowne uzasadnienia.

(4) Powyższe doświadczenia będą już dotyczyć produkcji wina ze zbiorów winogron z 2005 r.

(5) Komisja powinna podjąć decyzję w sprawie przedstawionego jej wyżej wymienionego wniosku, zgodnie z art. 41 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1622/2000.

(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wina,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niemcy są upoważnione do eksperymentalnego kontynuowania stosowania wiórów i kawałków drewna dębowego w procesie dojrzewania wina do dnia 31 lipca 2008 r., zgodnie z warunkami określonymi w art. 41 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1622/2000.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Federalnej Niemiec.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 listopada 2005 r. W imieniu Komisji Mariann FISCHER BOEL Członek Komisji

(1) Dz.U. L 179 z 14.7.1999, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r.

(2) Dz.U. L 194 z 31.7.2000, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1163/2005 (Dz.U. L 188 z 20.7.2005, str. 3).
B.

Prawa do wszystkich form własności intelektualnej nieopisanych w sekcji II A rozdzielone zostaną w następujący sposób: 1) Badacze wizytujący, tacy jak naukowcy przebywający gościnnie głównie w związku z kontynuowaniem swojej edukacji, uzyskują prawa własności intelektualnej w ramach ustaleń z instytucją goszczącą, zgodnie z odpowiednimi przepisami krajowymi obowiązującymi w tym zakresie. Ponadto każdy wizytujący badacz uznany za wynalazcę jest uprawniony, w taki sam sposób, w jaki uprawnieni są badacze należący do goszczącej instytucji, do proporcjonalnego udziału w tantiemach uzyskanych przez goszczącą instytucję w ramach licencji na użytkowanie własności intelektualnej. 2) W odniesieniu do własności intelektualnej, która powstanie lub może powstać w wyniku wspólnie prowadzonych badań, uczestnicy sporządzą plan wspólnego zarządzania technologicznego, który zostanie wynegocjowany w formie pisemnej umowy pomiędzy uczestnikami wspólnych projektów badawczych, z góry ustanawiający sprawiedliwy i wyważony podział wyników lub korzyści pochodzących ze współpracy, biorąc pod uwagę stosunkowy wkład Stron lub ich uczestników, i ściśle odpowiadający przepisom dotyczącym własności intelektualnej obowiązującym u każdej ze Stron oraz umowom międzynarodowym o własności intelektualnej, których Strony są sygnatariuszami. a) Jeżeli Strony lub ich uczestnicy nie przyjęły wspólnego planu zarządzania technologicznego w początkowej fazie współpracy i jeśli nie mogą one osiągnąć porozumienia w rozsądnym okresie nie przekraczającym sześciu miesięcy od momentu, w którym jedna ze Stron zdała sobie sprawę z powstania lub prawdopodobnego powstania danej własności intelektualnej w wyniku wspólnie prowadzonych badań, wówczas Strony muszą niezwłocznie podjąć rozmowy w celu znalezienia obustronnie akceptowalnego rozwiązania. W oczekiwaniu na rozwiązanie tej sprawy dana własność intelektualna znajdować się będzie we wspólnym posiadaniu Stron lub uczestników, chyba że wspólnie uzgodniono inaczej; b) jeżeli wspólny projekt badawczy prowadzony w ramach niniejszej Umowy doprowadzi do powstania dzieła, które prawdopodobnie chronione będzie prawami własności intelektualnej, których nie przewiduje prawodawstwo obowiązujące u jednej ze Stron, Strony muszą niezwłocznie podjąć rozmowy w celu znalezienia obustronnie akceptowalnego rozwiązania zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami.
(2)

Dokumentacja dotycząca substancji aktywnej aminopiralid została złożona przez Dow AgroSciences Ltd. władzom Zjednoczonego Królestwa w dniu 22 kwietnia 2004 r. wraz z wnioskiem o włączenie tej substancji do załącznika I dyrektywy 91/414/EWG. Dokumentacja dotycząca substancji fluopikolid została przedłożona przez Bayer CropScience, Francja, władzom Zjednoczonego Królestwa w dniu 7 maja 2004 r. wraz z wnioskiem o włączenie tej substancji do załącznika I dyrektywy 91/414/EWG.
1)

artykuł 2 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 2 Państwa Członkowskie przedstawią Komisji oraz pozostałym Państwom Członkowskim, do dnia 1 sierpnia każdego roku, w okresie od 2005 r. do 2008 r., informacje na temat ilości przywożonych na mocy niniejszej decyzji w ciągu roku poprzedzającego ten termin oraz szczegółowe sprawozdanie techniczne z badań i/lub testów przeprowadzonych na tych roślinach w okresie kwarantanny, określonym w pkt 10 Załącznika. Każde Państwo Członkowskie, inne niż państwo przywozu, do którego rośliny te są wprowadzane, również przedstawi Komisji oraz pozostałym Państwom Członkowskim, do dnia 1 sierpnia każdego roku, w okresie od 2005 r. do 2008 r., szczegółowe sprawozdanie techniczne z badań i/lub testów przeprowadzonych na tych roślinach, wprowadzonych w ciągu roku poprzedzającego ten termin w okresie kwarantanny, określonym w pkt 10 Załącznika.”;
(2)

Program mający zastosowanie do Finlandii w odniesieniu do IHN na jej całym terytorium i w odniesieniu do VHS w części kontynentalnej jej terytorium został zakończony i należy go usunąć z załącznika I do decyzji 2003/634/WE.
(1)

Zgodnie z zasadami ogólnymi określonymi w załączniku II do decyzji Komisji 93/195/EWG (2) powrotny wwóz zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wykorzystywanych w wydarzeniach kulturalnych po wywozie czasowym jest ograniczony do koni przebywających przez okres krótszy niż 30 dni w jednym z państw trzecich wymienionych w tej samej grupie w załączniku I do tej decyzji.
16)

Nazwa: TOUS POUR LA PAIX ET LE DEVELOPPMENT (organizacja pozarządowa) Alias: TPD Adres (nr, ulica, kod pocztowy, miejscowość, państwo): Goma, Północne Kivu Miejsce rejestracji (miejscowość, państwo): Data rejestracji: Numer wpisu do rejestru: Główne miejsce działalności: Inne informacje: Zamieszana w łamanie embarga na broń poprzez wspieranie Kongijskiego Zgromadzenia na rzecz Demokracji – Goma (RCD-G), zwłaszcza przez dostarczanie na początku 2005 r. ciężarówek do przewozu broni i oddziałów oraz przez transport broni przeznaczonej do rozdzielenia wśród części ludności w Masisi i Rutshuru w Północnym Kivu.
2)

GRUPY I PODMIOTY: 1) Organizacja Abu Nidal (ANO), (vel Rewolucyjna Rada Fatah, Rewolucyjne Brygady Arabskie, Czarny Wrzesień i Rewolucyjna Organizacja Muzułmańskich Socjalistów); 2) Brygada Męczenników Al-Aksa; 3) Al-Aqsa e.V.; 4) Al-Takfir i Al-Hijra; 5) Aum Shinrikyo (vel AUM, vel Aum – Najwyższa Prawda, vel Aleph); 6) Babbar Khalsa; 7) Komunistyczna Partia Filipin, w tym Nowa Armia Ludowa (NPA), Filipiny, powiązana z Jose Marią C. Sisonem (vel Armando Liwanag, vel Joma, przywódca Komunistycznej Partii Filipin, w tym NPA); 8) Gama'a al.-Islamiyya (Grupa Islamska), (vel Al.-Gama'a al.-Islamiyya, IG); 9) Islamski Front Bojowników o Wielki Wschód (IBDA-C); 10) Hamas (włączając Hamas-Izz al.-Din al.-Qassem); 11) Hizbul Mudżahedin (HM); 12) Fundacja Ziemi Świętej na rzecz Pomocy i Rozwoju (Holy Land Foundation for Relief and Development); 13) Międzynarodowa Federacja Młodzieży Sikh (ISYF); 14) Kahane Chai (Kach); 15) Partia Pracujących Kurdystanu (PKK), (vel KADEK; vel KONGRA-GEL); 16) Organizacja Mujahedin-e Khalq (MEK lub MKO) (bez Narodowej Rady Oporu Iranu (NCRI) (vel Narodowa Armia Wyzwolenia Iranu (NLA, zbrojny odłam MEK), Ludowy Mujahidin Iranu (PMOI), Muzułmańskie Stowarzyszenie Studentów Irańskich); 17) Narodowa Armia Wyzwolenia (Ejército de Liberación Nacional); 18) Palestyński Front Wyzwolenia (PLF); 19) Palestyński Dżihad Islamski (PIJ); 20) Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny (PFLP); 21) Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny – Dowództwo Generalne, (vel PFLP-Dowództwo Generalne, vel PFLP-GC); 22) Rewolucyjne Siły Zbrojne Kolumbii (FARC); 23) Partia/Front/Armia Wyzwolenia Ludu Tureckiego (DHKP-C) (vel Devrimci Sol (Lewica Rewolucyjna), Dev Sol); 24) Świetlisty Szlak (SL) (Sendero Luminoso); 25) Stichting Al. Aqsa (vel Stichting Al. Aqsa Nederland, vel Al. Aqsa Nederland); 26) Zjednoczone Siły Samoobrony Kolumbii/Grupa Kolumbijska (AUC) (Autodefensas Unidas de Colombia).
(18)

W przeciwieństwie do transportu lądowego, transport morski i lotniczy są objęte art. 86 ust. 2 Traktatu. Niektóre przepisy obowiązujące w zakresie rekompensat z tytułu świadczenia usług publicznych w sektorach transportu lotniczego i morskiego określone zostały w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2408/92 z dnia 23 lipca 1992 r. w sprawie dostępu przewoźników lotniczych Wspólnoty do wewnątrzwspólnotowych tras lotniczych (4) i w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3577/92 z dnia 7 grudnia 1992 r. dotyczącym stosowania zasady swobody świadczenia usług w transporcie morskim w obrębie Państw Członkowskich (kabotaż morski) (5). Jednak w przeciwieństwie do rozporządzenia (EWG) nr 1191/69 w rozporządzeniach tych nie ma nawiązania do zgodności ewentualnych elementów pomocy państwa ze wspólnym rynkiem ani nie przewidują one zwolnienia z obowiązku zgłoszenia zgodnie z art. 88 ust. 2 Traktatu. Dlatego uzasadnione jest stosowanie tej decyzji wobec rekompensat z tytułu świadczenia usług publicznych w sektorach transportu lotniczego i morskiego, pod warunkiem że oprócz spełnienia warunków zawartych w niniejszej decyzji takie rekompensaty będą również zgodne z zasadami sektorowymi określonymi w rozporządzeniu (EWG) nr 2408/92 oraz rozporządzeniu (EWG) nr 3577/92, w przypadkach gdy mają one zastosowanie.
(1)

Artykuły 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1073/1999 oraz rozporządzenia (Euratom) nr 1074/1999 stanowią, że Komitet Nadzoru jest złożony z pięciu niezależnych osób z zewnątrz posiadających kwalifikacje wymagane w swoich krajach do sprawowania wyższych stanowisk odnoszących się do obszaru działalności Urzędu.
„b)

zapewnić, że tusze bydła oraz co najmniej 4 % tusz owiec i kóz przeznaczonych do wykorzystania w karmieniu zwierząt są przed ich wykorzystaniem poddawane badaniu, przeprowadzanym w ramach programu monitorowania TSE zgodnie z załącznikiem III do rozporządzenia (WE) nr 999/2001, i że wynik tego badania jest negatywny; oraz”.