ZAŁĄCZNIK

MIĘDZYNARODOWE STANDARDY SPRAWOZDAWCZOŚCI FINANSOWEJ

Powielanie dozwolone w obrębie Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Wszystkie istniejące prawa są zastrzeżone poza EOG, z wyjątkiem prawa do powielania na użytek własny lub w innych uczciwych celach. Więcej informacji można uzyskać w RMSR na stronie www.iasb.org

Jednostka przyjmująca do zastosowania Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej przed dniem 1 stycznia 2006 r. i decydująca się na zastosowanie MSSF 6 Poszukiwanie i ocena złóż mineralnych przed dniem 1 stycznia 2006 r. nie ma obowiązku stosowania wymogów określonych w MSSF 6 w odniesieniu do prezentowania danych porównawczych w jej pierwszym sprawozdaniu finansowym sporządzonym zgodnie z MSSF.

Niniejszy dokument przedstawia zmiany do MSSF 1 Zastosowanie Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej po raz pierwszy. Zmiany te stanowią ostateczną wersję propozycji zawartych w projekcie zmian do wspomnianego MSSF opublikowanym w dniu 29 kwietnia 2005 r.

w przypadku gdy w opinii jednostki ujawnione przez nią w celu zapewnienia zgodności z paragrafem 10 pkt a) informacje nie odzwierciedlają rzetelnie zmiany wartości godziwej zobowiązania finansowego wynikającej ze zmian odnoszącego się do niego ryzyka kredytowego — przyczyny, dla których doszła do takiego wniosku oraz czynniki, które jej zdaniem są istotne.

W czerwcu 2005 r. RMSR opublikowała zmiany do MSR 39: Instrumenty finansowe: ujmowanie i wycena — opcja wartości godziwej, mające zastosowanie w odniesieniu do okresów rocznych rozpoczynających się 1 stycznia 2006 r. lub później. Jednostka stosująca MSSF 7 do okresów rocznych rozpoczynających się 1 stycznia 2006 r. i później i niestosująca wyżej wymienionych zmian do MSR 39, zobowiązana jest wprowadzić następujące zmiany do MSSF 7 za ten okres. W zmienionych paragrafach nowy tekst podkreślono, a skreślony usunięto.

Zmiany do MSSF 7, w przypadku niestosowania zmian do MSR 39 Instrumenty finansowe: ujmowanie i wycena — opcja wartości godziwej

analizę wrażliwości wskazującą, jaki wpływ na wynik finansowy lub kapitał własny miałyby potencjalnie możliwe zmiany w zakresie odpowiedniego czynnika ryzyka, gdy miały one miejsce na dzień bilansowy; metody i założenia przyjęte przy sporządzeniu analizy wrażliwości; oraz wszelkie zmiany przyjętych metod i założeń w stosunku do poprzedniego okresu. Jednakże ubezpieczyciel stosujący alternatywną metodę zarządzania wrażliwością na warunki rynkowe, np. analizę bieżącej wartości portfela (embedded value), może spełnić ten wymóg ujawniając informacje o tej alternatywnej analizie wrażliwości oraz informacje wymagane na mocy paragrafu 41 MSSF 7.

Jednostka, która przyjmie MSSF do stosowania przed 1 stycznia 2006 r. i zdecuduje się zastosować MSSF 7 „Instrumenty finansowe: ujawnianie informacji” do swojego pierwszego sprawozdania finansowego sporządzonego według MSSF, nie jest zobowiązana do ujawnienia w tym sprawozdaniu danych porównawczych wymaganych na mocy MSSF 7.

W przypadku jednostki decydującej się na prezentację danych porównawczych niezgodnych z MSR 32, MSR 39 i MSSF 4, odniesienia do „dnia przejścia na MSSF” oznaczają - wyłącznie w przypadku wyżej wymienionych standardów - początek pierwszego okresu sprawozdawczego według MSSF. Jednostki te muszą przestrzegać wymagań określonych w paragrafie 15 pkt c) MSR 1 i przedstawić dodatkowe ujawnienia informacji, jeśli spełnienie szczególnych wymogów MSSF nie wystarcza, aby umożliwić użytkownikom zrozumienie wpływu poszczególnych transakcji, zdarzeń lub warunków na sytuację finansową i finansowe wyniki działalności jednostki.

udziałów w jednostkach zależnych, stowarzyszonych i wspólnych przedsięwzięciach ujmowanych zgodnie z MSR 27 „Skonsolidowane i jednostkowe sprawozdania finansowe”, MSR 28 „Inwestycje w jednostkach stowarzyszonych” lub MSR 31 „Udziały we wspólnych przedsięwzięciach”. Jednakże w niektórych przypadkach MSR 27, MSR 28 lub MSR 31 dopuszczają ujmowanie udziałów w jednostkach zależnych, stowarzyszonych lub wspólnych przedsięwzięciach w oparciu o MSR 39; W takich przypadkach, jednostki ujawniają informacje zgodnie z wymaganiami MSR 27, MSR 28 lub MSR 31 w uzupełnieniu do wymagań określonych w niniejszym standardzie. Jednostki stosują niniejszy standard do wszystkich instrumentów pochodnych związanych z udziałami w jednostkach zależnych, jednostkach stowarzyszonych oraz we wspólnych przedsięwzięciach.

Niniejszy standard ma zastosowanie we wszystkich jednostkach do wszystkich typów instrumentów finansowych, z wyjątkiem:

Celem niniejszego standardu jest ustanowienie zasad prezentacji instrumentów finansowych jako zobowiązań lub kapitału własnego oraz zasad kompensowania aktywów finansowych i zobowiązań finansowych. Ma on zastosowanie do klasyfikacji instrumentów finansowych z perspektywy emitenta do aktywów finansowych, zobowiązań finansowych oraz instrumentów kapitałowych; klasyfikacji powiązanych odsetek, dywidend, strat i zysków; oraz okoliczności, w których aktywa finansowe i zobowiązania finansowe należy skompensować.

W Międzynarodowych Standardach Sprawozdawczości Finansowej obejmujących Międzynarodowe Standardy Rachunkowości i Interpretacje, odniesienia do MSR 32 „Instrumenty finansowe: ujawnianie i prezentacja” zastępuje się odniesieniami do MSR 32 „Instrumenty finansowe: prezentacja”, o ile poniżej nie postanowiono inaczej.

Zmiany wymienione w niniejszym załączniku mają zastosowanie w odniesieniu do okresów rocznych rozpoczynających się 1 stycznia 2007 r. lub później. Jeżeli jednostka zastosuje niniejszy MSSF do wcześniejszego okresu, niniejsze zmiany stosuje się również w odniesieniu do tego wcześniejszego okresu. W zmienionych paragrafach nowy tekst podkreślono, a skreślony usunięto.

Zgodnie z paragrafem 40 lit. a) wrażliwość wyniku finansowego (związana np. z instrumentami zakwalifikowanymi jako wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy oraz z utratą wartości aktywów finansowych dostępnych do sprzedaży) należy ujawnić oddzielnie od wrażliwości kapitału własnego (związanej np. z instrumentami zakwalifikowanymi jako dostępne do sprzedaży).

Dwoma przykładami instrumentów finansowych, z którymi związane jest ryzyko ceny instrumentów o charakterze kapitałowym, są inwestycje kapitałowe w innej jednostce oraz inwestycje w fundusz powierniczy inwestujący w instrumenty kapitałowe. Inny przykład to transakcje terminowe typu forward oraz opcje kupna lub sprzedaży określonej ilości instrumentów kapitałowych oraz swapy indeksowane do cen papierów wartościowych. Na wartość godziwą takich instrumentów finansowych wpływają zmiany cen rynkowych podstawowych instrumentów kapitałowych.

Paragraf 41 zezwala jednostce korzystać z analizy wrażliwości odzwierciedlającej zależności między czynnikami ryzyka, np. z metodologii wartości narażonej na ryzyko („value at risk metodology”), jeżeli stosuje ją w celu zarządzania ryzykiem finansowym. Ma to zastosowanie nawet gdy taka metodologia pozwala na oszacowanie jedynie możliwości wystąpienia strat i nie pozwala oszacować możliwości wystąpienia zysków. Jednostka taka może zastosować się do paragrafu 41 pkt a) ujawniając informacje o stosowanym rodzaj modelu „value-at-risk” (np. czy model jest oparty na symulacji Monte Carlo), wyjaśniając sposób funkcjonowania modelu oraz przedstawiając główne założenia (np. okres utrzymywania składnika majątku oraz poziom pewności). Jednostki mogą również ujawnić informacje o historycznym okresie obserwacji i wagi przypisane do obserwacji w ramach tego okresu, wyjaśnić w jaki sposób uwzględnia się w obliczeniach opcje oraz które wahania lub korelacje (lub alternatywnie — symulacje Monte Carlo w zakresie rozkładu prawdopodobieństwa) są stosowane.

ramy czasowe, dla których jednostka dokonuje oceny. Analiza wrażliwości powinna pokazać wpływ zmian, które uznano za potencjalnie możliwe w danym okresie do czasu następnego przedstawienia przez jednostkę ujawnień informacji, co przypada zwykle na kolejny roczny okres sprawozdawczy.

środowisko gospodarcze, w którym prowadzi działalność. Potencjalnie możliwa zmiana nie powinna obejmować bardzo mało prawdopodobnych oraz najbardziej pesymistycznych scenariuszy ani testów warunków skrajnych („stress tests”). Ponadto, jeżeli zakres zmian danego czynnika ryzyka jest stabilny, jednostka nie musi modyfikować wykazanej, potencjalnie możliwej zmiany czynnika ryzyka. Na przykład załóżmy, że stopy procentowe kształtują się na poziomie 5 %, a jednostka ustala, że potencjalnie możliwe są wahania stóp procentowych w granicach ±50 punktów bazowych. Jednostka musiałaby ujawnić informacje o wpływie na wynik finansowy i kapitał własny, jeżeli stopy procentowe miałyby zmienić się do 4,5 % lub 5,5 %. W kolejnym okresie stopy procentowe wzrosły do 5,5 %. Jednostka w dalszym ciągu uważa, że stopy procentowe mogą wahać się w granicach ±50 punktów bazowych (tzn. że zakres zmiany stóp procentowych jest stabilny). Jednostka powinna ujawnić informacje o wpływie na wynik finansowy i kapitał własny, jeżeli stopy procentowe miałyby zmienić się do 5 % lub 6 %. Jednostka nie musiałaby zatem zmieniać przyjętego założenia, że stopy procentowe mogą potencjalnie ulegać zmianom w granicach ±50 punktów bazowych, chyba że istnieją dowody na to, że stopy procentowe stały się znacznie bardziej zmienne.

jednostka zajmująca się obrotem instrumentami finansowymi może ujawniać tego rodzaju informacje odrębnie dla instrumentów finansowych przeznaczonych do obrotu, a oddzielnie dla instrumentów finansowych nieprzeznaczonych do obrotu.

W przypadku gdy kwota do zapłaty nie jest stała, ujętą kwotę ustala się poprzez odniesienie do warunków obowiązujących na dzień sprawozdawczy. Na przykład gdy kwota do zapłaty zmienia się w zależności od zmian indeksu, ujętą kwotę można ustalić w oparciu o poziom indeksu na dzień sprawozdawczy.

W przypadku gdy jednostka zobowiązana jest do przekazywania kwot w ratach, każda rata przypisywana jest do najwcześniejszego okresu, w którym jednostka może być zobowiązana do jej zapłaty. Na przykład niewypłacona kwota zobowiązań z tytułu pożyczki wykazywana jest w przedziale czasowym, na który przypada najwcześniejszy z terminów ewentualnej wypłaty.

Informacje, których ujawnienie jest wymagane na mocy paragrafów 31-42, powinny zostać przedstawione albo w sprawozdaniu finansowym albo właczone poprzez odniesienie ze sprawozdania finansowego do innego rodzaju sprawozdania, np. sprawozdania zarządu lub sprawozdania na temat ryzyka, do których użytkownicy sprawozdania finansowego mają dostęp na tych samych warunkach i w tym samym terminie jak w przypadku sprawozdania finansowego. Bez informacji włączonych poprzez odniesienie sprawozdanie finansowe jest niekompletne.

Zgodnie z paragrafem 6 jednostka zobowiązana jest do przypisania instrumentów do poszczególnych kategorii, które uwzględniają charakter ujawnianych informacji oraz cechy tych instrumentów finansowych. Kategorie, o których mowa w paragrafie 6 ustalane są przez jednostkę, w związku z czym różnią się od kategorii instrumentów finansowych określonych w MSR 39 (określającym w jaki sposób instrumenty finansowenależy wyceniać oraz kiedy należy ująć zmiany wartości godziwej).

Jeżeli jednostka zastosuje niniejszy standard do rocznych okresów rozpoczynających się przed 1 stycznia 2006 r., to nie jest zobowiązana do prezentacji informacji porównawczych w stosunku do informacji, które należy ujawnić na mocy paragrafów 31-42, które dotyczą charakteru i zakresu ryzyka związanego z instrumentami finansowymi.

Jednostka zastosuje niniejszy standard do rocznych okresów rozpoczynających się 1 stycznia 2007 r. i później. Zachęca się do jego wcześniejszego stosowania. Jeżeli jednostka zastosuje niniejszy standard do wcześniejszego okresu, to zobowiązana jest ujawnić ten fakt.

w odniesieniu do kwot ujawnionych na podstawie pkt a) i b), opis zabezpieczenia ustanowionego na rzecz jednostki oraz innych elementów powodujących poprawę warunków kredytowania, jak również ich szacunkową wartość godziwą, o ile jest to możliwe.

czy wartości godziwe ujęte lub ujawnone w sprawozdaniu finansowym ustala się, w całości lub częściowo, wykorzystując technikę wyceny opartą na założeniach, których nie potwierdzają ceny weryfikowalnych bieżących transakcji rynkowych dotyczących tego samego instrumentu (tzn. bez zmian ani restrukturyzacji), a nie opartą na dostępnych weryfikowalnych danych rynkowych; w przypadku wartości godziwych niewykazanych w sprawozdaniu finansowym — jeżeli zmiana jednego lub więcej z tych założeń i przyjęcie innych racjonanlych możliwych założeń alternatywnych spowodowałoby istotną zmianę wartości godziwej - jednostka zobowiązana jest wskazać ten fakt i ujawnić skutki przedmiotowych zmian; dla tego celu istotność ustala się w odniesieniu do wyniku finansowego oraz do aktywów lub zobowiązań ogółem, lub — w przypadku gdy zmiany wartości godziwej ujmowane są w kapitale własnym — do kapitału własnego ogółem;

Jeżeli w danym okresie naruszono inne warunki umowy pożyczki niż te określone w paragrafie 18, jednostka zobowiązana jest do ujawnienia informacji wymaganych zgodnie z paragrafem 18, jeżeli naruszenia uprawniają pożyczkodawcę do żądania wcześniejszej spłaty (chyba, że naruszenia usunięto bądź renegocjowano warunki pożyczki do dnia sprawozdawczego włącznie).

Jeżeli na rzecz jednostki ustanowiono zabezpieczenie (składnika aktywów finansowych lub niefinansowych) i jeżeli jednostka jest uprawniona do sprzedaży zabezpieczenia lub obciążenia go innym zastawem w przypadku realizacji wszelkich obowiązków przez właściciela przedmiotu zabezpieczenia, jednostka ujawnia:

w przypadku gdy w opinii jednostki ujawnione przez nią, w celu zapewnienia zgodności z wymogami paragrafów 9 pkt c) oraz 10 pkt a), informacje nie odzwierciedlają rzetelnie zmiany wartości godziwej składnika aktywów finansowych lub zobowiązania finansowego wynikającej ze zmian odnoszącego się do niego ryzyka kredytowego — przyczyny, dla których doszła do takiego wniosku oraz czynniki, które jej zdaniem są istotne.

W przypadku gdy niniejszy MSSF narzuca wymóg ujawnienia informacji według kategorii instrumentów finansowych, jednostka zobowiązana jest do przypisania instrumentów finansowych do poszczególnych kategorii, które uwzględniają charakter ujawnianych informacji oraz cechy tych instrumentów finansowych. Jednostka zobowiązana jest przedstawić wystarczające informacje pozwalające na uzgodnienie z wydzielonymi pozycjami bilansu.

instrumentów finansowych, umów i obowiązków wynikających z transakcji rozliczanychw oparciu o akcje/udziały, do których ma zastosowanie MSSF 2 „Płatności w formie akcji własnych”, z tym że niniejszy MSSF stosuje się do umów w zakresie określonym w paragrafie 5-7 MSR 39.

udziałów w jednostkach zależnych, stowarzyszonych i wspólnych przedsięwzięciach ujmowanych zgodnie z MSR 27 „Skonsolidowane i jednostkowe sprawozdania finansowe”, MSR 28 „Inwestycje w jednostkach stowarzyszonych” lub MSR 31 „Udziały we wspólnych przedsięwzięciach”. Jednakże w niektórych przypadkach MSR 27, MSR 28 lub MSR 31 zezwalają jednostce na ujmowanie udziałów w jednostkach zależnych, stowarzyszonych lub we wspólnych przedsięwzięciach w oparciu o MSR 39; w takich przypadkach, jednostki ujawniają informacje zgodnie z wymaganiami MSR 27, MSR 28 lub MSR 31 w uzupełnieniu do wymagań określonych w niniejszym MSSF. Jednostki stosują niniejszy MSSF również do wszystkich instrumentów pochodnych związanych z udziałami w jednostkach zależnych, jednostkach stowarzyszonych i wspólnych przedsięwzięciach, chyba że instrument pochodny odpowiada definicji instrumentu kapitałowego określonej w MSR 32.

Do stosowania niniejszego MSSF zobowiązane są wszystkie jednostki w odniesieniu do wszystkich rodzajów instrumentów finansowych, z wyłączeniem:

Jednostki zastosują zmiany określone w niniejszym dokumencie w odniesieniu do okresów rocznych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2007 r. lub później. Zachęca się do wcześniejszego zastosowania standardu.

Niniejszy dokument przedstawia zmiany do MSR 1 Prezentacja sprawozdań finansowych. Zmiany te stanowią ostateczną wersję propozycji zawartych w projekcie standardu 7 Instrumenty finansowe: Ujawnianie informacji (PS 7) opublikowanym w lipcu 2004 r. Ostateczna wersja pozostałych propozycji ujętych w PS 7 została włączona do MSSF 7 Instrumenty finansowe: Ujawnianie informacji.

Zmiany do Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej

MSR 39 Instrumenty finansowe: ujmowanie i wycena

MSSF 4 Umowy ubezpieczeniowe

Umowy gwarancji finansowych

ZMIANY DO STANDARDÓW

Niniejszy dokument określa zmiany do MSR 39 Instrumenty finansowe: ujmowanie i wycena i MSSF 4 Umowy ubezpieczeniowe oraz wynikające z nich zmiany do MSR 32 Instrumenty finansowe: ujawnianie i prezentacja i MSSF 7 Instrumenty finansowe: ujawnianie informacji. Niniejszy dokument zawiera także zmiany do dokumentów: Uzasadnienia wniosków do MSR 39 i MSSF 4, Wytycznych stosowania do MSSF 4, oraz załącznika C do MSR 37 Rezerwy, zobowiązania warunkowe i aktywa warunkowe. Zmiany wynikają z propozycji zawartych w opublikowanym w lipcu 2004 r. projekcie zmian do standardów MSR 39 i MSSF 4-Umowy gwarancji finansowych i ubezpieczenie kredytów.

Jednostki zastosują niniejsze zmiany do okresów rocznych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2006 r. lub później. Zachęca się do wcześniejszego zastosowania standardu. Jeżeli jednostki zastosują niniejsze zmiany do okresu wcześniejszego, to mają ten fakt ujawnić.

ZMIANY DO MSR 39

Z tekstu standardu usuwa się paragraf 3 oraz zmienia w nim paragrafy 2 lit. e), 2 lit. h), 4 i 47. W paragrafie 9 zmienia się definicję zobowiązania finansowego wycenianego w wartości godziwej przez wynik finansowy i dodaje się nową definicję bezpośrednio po definicji aktywów finansowych dostępnych do sprzedaży. Paragraf OS4 otrzymuje oznaczenie OS3A, natomiast paragraf OS4A zostaje zmieniony i otrzymuje oznaczenie OS4. Dodaje się nowe paragrafy OS4A i 103B.Dla ułatwienia przytacza się poniżej paragraf 43, bez wprowadzania do niego zmian.Zmiany do paragrafów 2 lit. h) i 47 lit. d) polegają na przeniesieniu wymogów dotyczących wyceny dla niektórych zobowiązań do udzielenia pożyczki z rozdziału standardu pt. Zakres do rozdziału pt. Wycena, przy czym nie zmieniają tych wymogów.

2 Niniejszy standard ma zastosowanie we wszystkich jednostkach w odniesieniu do wszystkich instrumentów finansowych z wyjątkiem: … e) praw i obowiązków wynikających z tytułu (i) umów ubezpieczeniowych zgodnie z MSSR 4 Umowy ubezpieczeniowe, innych niż prawa i obowiązki wystawcy wynikające z tytułu umów ubezpieczeniowych spełniających warunki definicji umowy gwarancji finansowych zawartej w paragrafie 9, lub (ii) umów wchodzących w zakres MSSF 4, ponieważ zawierają cechy dyskrecjonalnej partycypacji. Tym niemniej niniejszy standard ma zastosowanie do instrumentów pochodnych wbudowanych w umowy wchodzące w zakres MSSF 4, jeśli instrumenty pochodne same w sobie nie stanowią umów wchodzących w zakres MSSF 4 (patrz paragraf 10-13 i załącznik A paragrafy AG27-AG33). Ponadto, jeśli wystawca umów gwarancji finansowych uprzednio wyraźnie podkreślił, że uważa takie umowy za umowy ubezpieczeniowe i zastosował rachunkowość mającą zastosowanie do umów ubezpieczeniowych, może on podjąć decyzję o stosowaniu do tego rodzaju umów gwarancji finansowych albo niniejszego standardu albo MSSF 4 (patrz paragrafy OS4 i OS4A). Wystawca może podejmować taką decyzję oddzielnie dla każdej umowy, z tym że wybór dokonany dla danej umowy jest nieodwołalny. … h) Zobowiązań do udzielenia pożyczki innych niż zobowiązania do udzielenia pożyczki opisane w paragrafie 4. Wystawca zobowiązań do udzielenia pożyczki stosuje MSR 37 w odniesieniu do zobowiązań do udzielenia pożyczki niewchodzących w zakres niniejszego standardu. Tym niemniej wszystkie zobowiązania do udzielenia pożyczki podlegają zasadom wyłączania z bilansu określonym w niniejszym standardzie (patrz paragrafy 15-42 i załącznik A paragrafy OS36-OS63).

4 Do zakresu stosowania niniejszego standardu należą następujące zobowiązania do udzielenia pożyczki: a) zobowiązania do udzielenia pożyczki, które jednostka wyznaczyła jako zobowiązania finansowe wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy. Jednostka, która w przeszłości dokonywała sprzedaży aktywów powstałych na skutek zobowiązań do udzielenia pożyczki w krótkim terminie po ich powstaniu, stosuje niniejszy standard do wszystkich swoich zobowiązań do udzielenia pożyczki tej samej klasy. b) zobowiązania do udzielenia pożyczki, które mogą być rozliczane netto w środkach pieniężnych bądź poprzez dostarczenie lub wyemitowanie innego instrumentu finansowego. Tego rodzaju zobowiązania do udzielenia pożyczki są instrumentami pochodnymi. Nie uznaje się zobowiązania do udzielenia pożyczki za rozliczane netto wyłącznie z powodu wypłaty pożyczki w transzach (np. kredyty hipoteczne na budowę wypłacane w transzach zgodnie z postępem prac budowlanych). c) zobowiązania do udzielenia pożyczki poniżej rynkowej stopy procentowej. Paragraf 47 lit. d) określa wycenę w terminie późniejszym zobowiązań finansowych wynikających z takich zobowiązań do udzielenia pożyczki.

9 … Definicje czterech kategorii instrumentów finansowych Składnikiem aktywów finansowych lub zobowiązaniem finansowym wycenianym w wartości godziwej przez wynik finansowy jest składnik aktywów finansowych lub zobowiązanie finansowe spełniające którykolwiek z poniższych warunków: a) Jest klasyfikowany jako przeznaczony do obrotu. Składnik aktywów finansowych lub zobowiązanie finansowe kwalifikuje się jako przeznaczone do obrotu, jeśli są: … (iii) instrumentami pochodnymi (z wyjątkiem instrumentów pochodnych będących umowami gwarancji finansowych lub wyznaczonych i będących efektywnymi instrumentami zabezpieczającymi). … Definicja umowy gwarancji finansowych Umową gwarancji finansowych jest umowa zobowiązująca jej wystawcę do dokonania określonych płatności rekompensujących posiadaczowi stratę jaką poniesie z powodu niedokonania przez określonego dłużnika płatności w przypadającym terminie zgodnie z pierwotnymi lub zmienionymi warunkami instrumentu dłużnego. …

Początkowa wycena aktywów finansowych i zobowiązań finansowych

43 W momencie początkowego ujęcia składnik aktywów finansowych lub zobowiązanie finansowe wycenia się w wartości godziwej, powiększonej, w przypadku składnika aktywów finansowych lub zobowiązania finansowego niekwalifikowanych jako wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy, o koszty transakcji, które mogą być bezpośrednio przypisane do nabycia lub emisji składnika aktywów finansowych lub zobowiązania finansowego.

Wycena zobowiązań finansowych w terminie późniejszym

47 Po początkowym ujęciu, jednostka wycenia wszystkie zobowiązania finansowe według zamortyzowanego kosztu z zastosowaniem metody efektywnej stopy procentowej, z wyjątkiem: a) zobowiązań finansowych wycenianych w wartości godziwej przez wynik finansowy. Takie zobowiązania, w tym instrumenty pochodne będące zobowiązaniami, wycenia się w wartości godziwej, z wyjątkiem zobowiązania będącego instrumentem pochodnym powiązanym z instrumentem kapitałowym niekwotowanym na aktywnym rynku, które musi być rozliczone przez dostawę tego instrumentu kapitałowego, wycenianego według kosztu, gdyż jego wartość godziwa nie może być wiarygodnie zmierzona. b) zobowiązań finansowych powstałych w wyniku przeniesienia składnika aktywów finansowych, które nie kwalifikuje się do wyłączenia z bilansu lub powstałych w wyniku zastosowania podejścia wynikającego z utrzymania zaangażowania. Do wyceny takich zobowiązań finansowych stosuje się paragrafy 29 i 31. c) umów gwarancji finansowych zgodnie z definicją podaną w paragrafie 9. Po początkowym ujęciu, wystawca takiej umowy wycenia ją (chyba, że ma zastosowanie paragraf 47 lit. a) lub b)) według wartości wyższej z: (i) wartości ustalonej zgodnie z MSR 37 Rezerwy, zobowiązania warunkowe i aktywa warunkowe; oraz (ii) wartości początkowej (patrz paragraf 43) pomniejszonej, w odpowiednich przypadkach, o skumulowane odpisy amortyzacyjne ujęte zgodnie z MSR 18 Przychody. d) zobowiązań do udzielenia pożyczki poniżej rynkowej stopy procentowej. Po początkowym ujęciu, wystawca takiego zobowiązania wycenia je (chyba, że ma zastosowanie paragraf 47 lit. a)) według wartości wyższej z: (i) wartości ustalonej zgodnie z MSR 37; oraz (ii) wartości początkowej (patrz paragraf 43) pomniejszonej, w odpowiednich przypadkach, o skumulowane odpisy amortyzacyjne ujęte zgodnie z MSR 18. Zobowiązania finansowe wyznaczone jako pozycje zabezpieczane podlegają wymogom rachunkowości zabezpieczeń określonym w paragrafach 89-102.

OS4 Umowy gwarancji finansowych mogą mieć różne formy prawne, takie jak gwarancja, niektóre rodzaje akredytywy, umowa o poręczenie spłaty wierzytelności lub umowa ubezpieczeniowa. Forma prawna umów gwarancji finansowych nie wpływa na ich ujęcie rachunkowe. Poniżej podano przykłady właściwego ujęcia (patrz paragraf 2 lit. e)): a) Jeśli przeniesienie ryzyka jest znaczne, to mimo że umowa gwarancji finansowych spełnia warunki definicji umowy ubezpieczeniowej zgodnie z MSSF 4, wystawca stosuje niniejszy standard. Tym niemniej, jeśli wystawca uprzednio wyraźnie podkreślił, że uważa takie umowy za umowy ubezpieczeniowe i zastosował rachunkowość mającą zastosowanie do umów ubezpieczeniowych, może on podjąć decyzję o stosowaniu do tego rodzaju umów gwarancji finansowych albo niniejszego standardu albo MSSF 4. W przypadku stosowania niniejszego standardu wystawca zgodnie z wymogami paragrafu 43 początkowo ujmuje umowę gwarancji finansowych według wartości godziwej. Jeśli umowa gwarancji finansowych została wystawiona stronie niepowiązanej w samodzielnej zawartej na warunkach rynkowych transakcji, jest prawdopodobne, że w momencie zawarcia jej wartość godziwa jest równa otrzymanej premii, chyba że istnieją dowody temu przeczące. Następnie wystawca umowy gwarancji finansowych wycenia ją, chyba że została ona wyznaczona w momencie zawarcia jako wyceniana w wartości godziwej poprzez wynik finansowy albo że mają zastosowanie paragrafy 29-37 i OS47-OS52 (w przypadku, gdy przeniesienie składnika aktywów finansowych nie kwalifikuje się do wyłączenia z bilansu lub gdy zastosowanie ma podejście wynikające z utrzymania zaangażowania), według wartości wyższej z: (i) wartości ustalonej zgodnie z MSR 37; oraz (ii) wartości początkowej pomniejszonej, w odpowiednich przypadkach, o skumulowane odpisy amortyzacyjne ujęte zgodnie z MSR 18 (patrz paragraf 47 lit. c)). b) Niektóre gwarancje powiązane z kredytami nie wymagają, jako warunku wstępnego dla dokonania wypłaty, aby posiadacz był narażony na niedokonanie przez określonego dłużnika płatności z tytułu gwarantowanego składnika aktywów finansowych w ustalonym terminie i aby poniósł stratę z tego tytułu. Przykładem jest gwarancja, która wymaga dokonania płatności na skutek zmian określonych ratingów kredytowych bądź indeksów kredytowych. Tego rodzaju gwarancje nie stanowią umów gwarancji finansowych zgodnie z definicją w niniejszym standardzie, ani nie stanowią umów ubezpieczeniowych zgodnie z definicją w MSSF 4. Takie gwarancje są instrumentami pochodnymi i wystawca stosuje do nich niniejszy standard. c) Jeśli umowa gwarancji finansowych została wystawiona w związku ze sprzedażą towarów, przy ustalaniu kiedy należy ująć przychody z tytułu gwarancji i ze sprzedaży towarów, wystawca stosuje MSR 18.

OS4A Stwierdzenie, że wystawca traktuje umowy jako umowy ubezpieczeniowe, znajduje się zazwyczaj we wszelkiej korespondencji z klientami i organami regulacyjnymi, w umowach, dokumentacji handlowej i sprawozdaniach finansowych. Ponadto umowy ubezpieczeniowe często podlegają wymogom rachunkowości różnym od wymogów dla innych rodzajów transakcji, takich jak umowy wystawiane przez banki bądź przedsiębiorstwa handlowe. W takich przypadkach sprawozdanie finansowe wystawcy zazwyczaj zawiera oświadczenie stwierdzające zastosowanie przez wystawcę tych wymogów rachunkowości.

103B Dokumentem Umowy gwarancji finansowych (zmiany do MSR 39 i MSSF 4), opublikowanym w sierpniu 2005 r., wprowadzono zmiany do paragrafów 2 lit. e) i h), 4, 47 i OS4, dodano paragraf OS4A, dodano nową definicję umów gwarancji finansowych w paragrafie 9, a także usunięto paragraf 3. Jednostka stosuje wspomniane zmiany do okresów rocznych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2006 r. lub później. Zachęca się do wcześniejszego zastosowania standardu. Jeżeli jednostka zastosuje te zmiany do wcześniejszego okresu, to ma ujawnić ten fakt i zastosować jednocześnie powiązane z nimi zmiany wprowadzone do MSR 32 i MSSF 4.

ZMIANY DO MSFF 4

Wprowadza się zmiany do paragrafów 4 lit. d), B18 lit. g) i B19 lit. f), dodaje się paragraf 41A, natomiast w załączniku A po definicji wartości godziwej a przed definicją ryzyka finansowego dodaje się definicję umowy gwarancji finansowych:

4 Jednostka gospodarcza nie stosuje standardu MSSF 4 w odniesieniu do: … d) umów gwarancji finansowych, chyba że wystawca uprzednio wyraźnie podkreślił, że uważa takie umowy za umowy ubezpieczeniowe i zastosował rachunkowość mającą zastosowanie do umów ubezpieczeniowych, w którym to przypadku może on podjąć decyzję o stosowaniu do tego rodzaju umów gwarancji finansowych albo MSR 39 i MSR 32 albo niniejszego standardu. Wystawca może podejmować taką decyzję oddzielnie dla każdej umowy, z tym że wybór dokonany dla danej umowy jest nieodwołalny.

41A Dokumentem Umowy gwarancji finansowych (zmiany do MSR 39 i MSSF 4), opublikowanym w sierpniu 2005 r., wprowadzono zmiany do paragrafów 4 d), B18 lit. g) i B19 lit. f). Jednostka stosuje wspomniane zmiany do okresów rocznych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2006 r. lub później. Zachęca się do wcześniejszego zastosowania standardu. Jeżeli jednostka zastosuje te zmiany do wcześniejszego okresu, to ma ujawnić ten fakt i zastosować jednocześnie powiązane z nimi zmiany wprowadzone do MSR 39 i MSR 32.

ZAŁĄCZNIK A

Definicje pojęć

Umowa gwarancji finansowych umowa zobowiązująca jej wystawcę do dokonania określonych płatności rekompensujących posiadaczowi stratę jaką poniesie z powodu niedokonania przez określonego dłużnika płatności w przypadającym terminie zgodnie z pierwotnymi lub zmienionymi warunkami instrumentu dłużnego.

ZAŁĄCZNIK B

B18 Poniżej podano przykłady umów, które są umowami ubezpieczeniowymi, jeśli przeniesienie ryzyka jest znaczne: … g) ubezpieczenie kredytu przewidujące dokonanie określonych płatności rekompensujących posiadaczowi stratę jaką poniesie z powodu niedokonania przez określonego dłużnika płatności w przypadającym terminie zgodnie z pierwotnymi lub zmienionymi warunkami instrumentu dłużnego. Tego rodzaju umowy mogą mieć różne formy prawne, takie jak gwarancja, niektóre rodzaje akredytywy, umowa o poręczenie spłaty wierzytelności lub umowa ubezpieczeniowa. Jednak, mimo że umowy te spełniają warunki definicji umowy ubezpieczeniowej, to spełniają one także definicję umów gwarancji finansowych zgodnie z MSR 39 oraz wchodzą w zakres MSR 32 i MSR 39, natomiast nie wchodzą w zakres niniejszego MSSF (patrz paragraf 4 lit. d)). Tym niemniej, jeśli wystawca umów gwarancji finansowych uprzednio wyraźnie podkreślił, że uważa takie umowy za umowy ubezpieczeniowe i zastosował rachunkowość mającą zastosowanie do umów ubezpieczeniowych, może on podjąć decyzję o stosowaniu do tego rodzaju umów gwarancji finansowych albo MSR 39 i MSR 32 albo niniejszego standardu.

B19 Poniżej podano przykłady umów, które nie są umowami ubezpieczeniowymi: … f) gwarancja powiązana z kredytem (albo akredytywa, umowa o poręczenie spłaty wierzytelności lub umowa ubezpieczeniowa), która wymaga płatności nawet wówczas, gdy posiadacz nie poniósł szkody przez to, że dłużnik nie dokonał zapłaty w terminie płatności (patrz MSR 39).

ZMIANY DO INNYCH STANDARDÓW

Jednostki zastosują wymienione poniżej zmiany do MSR 32 (oraz MSSF 7, jeśli stosują już one MSSF 7), w przypadku gdy zastosują powiązane z nimi zmiany do MSR 39 i MSSF 4.

MSR 32 Instrumenty finansowe: ujawnianie i prezentacja

Do paragrafów 4 lit. d) i 12 wprowadza się następujące zmiany:

4 Niniejszy standard ma zastosowanie we wszystkich jednostkach w odniesieniu do wszystkich instrumentów finansowych z wyjątkiem: … d) umów ubezpieczeniowych zgodnie z ich definicją podaną w MSSF 4 Umowy ubezpieczeniowe Jednakże niniejszy standard stosuje się do instrumentów pochodnych wbudowanych w umowy ubezpieczeniowe, jeśli MSR 39 wymaga, aby jednostka ujmowała je oddzielnie. Ponadto wystawca stosuje niniejszy standard do umów gwarancji finansowych, jeśli stosuje on MSR 39 do ujmowania i wyceny umów; jednak jeśli wystawca zgodnie z paragrafem 4 lit. d) MSSF 4 podejmie decyzję o stosowaniu MSSF 4 do ich ujmowania i wyceny, stosuje on MSSF 4.

12 Następujące pojęcia zdefiniowane w paragrafie 9 MSR 39 są używane w niniejszym standardzie w znaczeniu nadanym MSR 39. … — składnik aktywów finansowych lub zobowiązanie finansowe wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy — umowa gwarancji finansowych — uprawdopodobnione przyszłe zobowiązanie …

MSSF 7 Instrumenty finansowe: Ujawnianie informacji

Do paragrafu 3 lit. d) MSSF 7 oraz do listy pojęć zdefiniowanych w Załączniku A MSSF 7 wprowadza się następujące zmiany analogiczne do zmian w MSR 32:

3 Niniejszy MSSF ma zastosowanie we wszystkich jednostkach w odniesieniu do wszystkich instrumentów finansowych, z wyjątkiem: … d) umów ubezpieczeniowych zgodnie z definicją podaną w MSSF 4 Umowy ubezpieczeniowe. Jednakże niniejszy MSSF stosuje się do instrumentów pochodnych wbudowanych w umowy ubezpieczeniowe, jeśli MSR 39 wymaga, aby jednostka ujmowała je oddzielnie. Ponadto wystawca stosuje niniejszy MSSF do umów gwarancji finansowych, jeśli stosuje on MSR 39 do ujmowania i wyceny umów; jednak jeśli wystawca zgodnie z paragrafem 4 lit. d) MSSF 4 podejmie decyzję o stosowaniu MSSF 4 do ich ujmowania i wyceny, stosuje on MSSF 4.

ZAŁĄCZNIK A

Definicje pojęć

…

Następujące pojęcia zdefiniowane w paragrafie 11 MSR 32 i paragrafie 9 MSR 39 są używane w niniejszym MSSF w znaczeniu nadanym MSR 32 i MSR 39.

…

— składnik aktywów finansowych lub zobowiązanie finansowe wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy

— umowa gwarancji finansowych

— składnik aktywów finansowych lub zobowiązanie finansowe przeznaczone do obrotu

…

Odesłania, które mają być zaktualizowane wraz z zastosowaniem przez jednostkę MSSF 7