ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1498/2006

z dnia 10 października 2006 r.

zmieniające stawki refundacji do niektórych produktów z sektora cukru, wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku cukru (1), w szczególności jego art. 33 ust. 2 lit. a) oraz ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

Stawki refundacji stosowane od dnia 29 września 2006 r. do produktów wymienionych w Załączniku, wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu, zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1433/2006 (2) .

Z zastosowania reguł i kryteriów zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 1433/2006 do informacji posiadanych przez Komisję wynika, iż obecnie stosowane stawki refundacji wywozowych powinny zostać zmienione zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Stawki refundacji określone w rozporządzeniu (WE) nr 1433/2006 zostają zmienione zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 11 października 2006 r.

(1) Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 1.

(2) Dz.U. L 270 z 29.9.2006, str. 58.

ZAŁĄCZNIK

Stawki refundacji stosowane od dnia 11 października 2006 r. do niektórych produktów z sektora cukru wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu (1)

Kod CN Opis Stawka refundacji na 100 kg (w EUR) W przypadku ustalania refundacji z wyprzedzeniem Inne 1701 99 10 Cukier biały 26,48 26,48

(1) Stawki określone w niniejszym załączniku nie mają zastosowania do wywozu do Bułgarii z dniem 1 października 2004 r., do Rumunii z dniem 1 grudnia 2005 r. oraz do towarów wymienionych w tabelach I i II Protokołu nr 2 do umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. wywożonych do Konfederacji Szwajcarskiej lub do Księstwa Lichtensteinu – z dniem 1 lutego 2005 r.
(2)

Mając na uwadze sytuację na rynkach pszenicy zwyczajnej, kukurydzy i żyta we Wspólnocie oraz wzrost popytu na zboża odnotowany w różnych regionach w trakcie ostatnich tygodni, niezbędne okazuje się udostępnienie w niektórych państwach członkowskich nowych ilości zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych. W związku z tym należy zezwolić agencjom interwencyjnym w danych państwach członkowskich na zwiększenie ilości zgłoszonej do przetargu do wysokości 350 000 ton w Niemczech i na Węgrzech, 172 272 ton w Szwecji, 174 021 ton w Danii i 30 000 ton w Finlandii w odniesieniu do pszenicy zwyczajnej; do wysokości 100 000 ton na Wegrzech i na Słowacji w odniesieniu do kukurydzy; a także żyta do wysokości 236 565 ton w Niemczech.
(5)

Załącznik 2 do umowy jest wdrażany rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1630/2006 z dnia 31 października 2006 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 933/2002 otwierające i ustanawiające zarządzanie kontyngentami taryfowymi na niektóre produkty rolne pochodzące ze Szwajcarii (4) z dniem 1 września 2006 r.
(5)

W razie konieczności wprowadzenia środków ochrony handlu powinny zostać one przyjęte zgodnie z przepisami ogólnymi określonymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 3285/94 z dnia 22 grudnia 1994 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (2), rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2603/69 z dnia 20 grudnia 1969 r. ustanawiającym wspólne reguły wywozu (3), rozporządzeniu Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (4) lub, w odpowiednich przypadkach, w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2026/97 z dnia 6 października 1997 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (5).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 311/15

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1654/2006

z dnia 9 listopada 2006 r.

ustalające refundacje wywozowe dla cukru białego i cukru surowego wywożonych w stanie nieprzetworzonym

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1), w szczególności jego art. 33 ust. 2 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Artykuł 32 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 stanowi, że różnica między cenami na rynku światowym na produkty wyszczególnione w art. 1 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia a cenami na te produkty na rynku wspólnotowym może być objęta refundacją wywozową.

(2) Biorąc pod uwagę aktualną sytuację na rynku cukru, refundacje wywozowe powinny być ustalone zgodnie z zasadami i niektórymi kryteriami przewidzianymi w art. 32 i 33 rozporządzenia (WE) nr 318/2006.

(3) Artykuł 33 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 318/2006 stanowi, że ze względu na sytuację na rynku światowym lub szczególne wymagania niektórych rynków może zaistnieć konieczność zróżnicowania refundacji w zależności od miejsca przeznaczenia.

(4) Refundacją mogą być objęte jedynie te produkty, które są dopuszczone do swobodnego przepływu wewnątrz Wspólnoty i które spełniają wymogi rozporządzenia (WE) nr 318/2006.

(5) Celem negocjacji prowadzonych w ramach Układów Europejskich między Wspólnotą Europejską a Rumunią i Bułgarią jest w szczególności liberalizacja handlu produktami objętymi wspólną organizacją danego rynku. W przypadku obu krajów refundacje wywozowe powinny być zatem zniesione.

(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Refundacje wywozowe przewidziane w art. 32 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 przyznaje się w odniesieniu do produktów i ilości określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 10 listopada 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 9 listopada 2006 r. W imieniu Komisji Jean-Luc DEMARTY Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 1.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 316/5

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1689/2006

z dnia 15 listopada 2006 r.

w sprawie wydawania pozwoleń na wywóz w systemie A3 w sektorze owoców i warzyw (pomidory, pomarańcze, cytryny, winogrona stołowe i jabłka)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 35 ust. 3 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1579/2006 (2) otworzyło przetarg, ustalając indykatywne stawki refundacji i indykatywne ilości, dla których mogą być wydane pozwolenia na wywóz w systemie A3.

(2) W zależności od przedstawionych ofert należy ustalić maksymalne stawki refundacji i wartości procentowe przyznawania ilości odnoszące się do ofert przedstawionych na poziomie tych maksymalnych stawek.

(3) W odniesieniu do pomidorów, pomarańczy, cytryn, winogron stołowych i jabłek maksymalna stawka konieczna do udzielenia pozwoleń w wysokości indykatywnej ilości, w granicach zaoferowanych w przetargu ilości, nie jest wyższa niż półtorej indykatywnej stawki refundacji,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do pomidorów, pomarańczy, cytryn, winogron stołowych i jabłek maksymalne stawki refundacji i wartości procentowe wydawania, odnoszące się do przetargu ogłoszonego rozporządzeniem (WE) nr 1579/2006, ustalone są w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 listopada 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 15 listopada 2006 r. W imieniu Komisji Jean-Luc DEMARTY Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 297 z 21.11.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 47/2003 (Dz.U. L 7 z 11.1.2003, str. 64).

(2) Dz.U. L 291 z 21.10.2006, str. 5.
(3)

Należy zatem wprowadzić stosowne zmiany w następujących rozporządzeniach: — w dziedzinie swobodnego przepływu towarów: rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 (2) i (WE) nr 339/93 (3), — w dziedzinie swobodnego przepływu osób: rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (4) i (EWG) nr 574/72 (5), — w dziedzinie prawa spółek: rozporządzenie (WE) nr 2157/2001 (6), — w dziedzinie polityki konkurencji: rozporządzenie (WE) nr 659/1999 (7), — w dziedzinie rolnictwa (w tym w prawie weterynaryjnym): rozporządzenia: nr 79/65 (8), (EWG) nr 1784/77 (9), (EWG) nr 2092/91 (10), (EWG) nr 2137/92 (11), (WE) nr 1493/1999 (12), (WE) nr 1760/2000 (13), (WE) nr 999/2001 (14), (WE) nr 2160/2003 (15), (WE) nr 21/2004 (16), (WE) nr 853/2004 (17), (WE) nr 854/2004 (18), (WE) nr 882/2004 (19) i (WE) nr 510/06 (20), — w dziedzinie polityki transportowej: rozporządzenia (EWG) nr 1108/70 (21), (EWG) nr 3821/85 (22), (EWG) nr 881/92 (23), (EWG) nr 684/92 (24), (EWG) nr 1192/69 (25) i (EWG) nr 2408/92 (26), — w dziedzinie opodatkowania: rozporządzenie (WE) nr 1798/2003 (27), — w dziedzinie statystyki: rozporządzenia (EWG) nr 2782/75 (28), (EWG) nr 357/79 (29), (EWG) nr 837/90 (30), (EWG) nr 959/93 (31), (WE) nr 1172/98 (32), (WE) nr 437/2003 (33) i (WE) nr 1177/2003 (34), — w dziedzinie energii: rozporządzenie (WE) nr 1407/2002 (35), — w dziedzinie środowiska naturalnego: rozporządzenia (WE) nr 761/2001 (36) oraz (WE) nr 2037/2000 (37), — w dziedzinie współpracy w zakresie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych: rozporządzenia (WE) nr 1346/2000 (38), (WE) nr 44/2001 (39), (WE) nr 1683/95 (40) i (WE) nr 539/2001 (41), — w dziedzinie unii celnej: rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 (42), — w dziedzinie stosunków zewnętrznych: rozporządzenia (EWG) nr 3030/93 (43), (WE) nr 517/94 (44), (WE) nr 152/2002 (45), (WE) nr 2368/2002 (46) i (WE) nr 1236/2005 (47), — w dziedzinie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa: rozporządzenia (WE) nr 2488/2000 (48), (WE) nr 2580/2001 (49), (WE) nr 881/2002 (50), (WE) nr 1210/2003 (51), (WE) nr 131/2004 (52), (WE) nr 234/2004 (53), (WE) nr 314/2004 (54), (WE) nr 872/2004 (55), (WE) nr 1763/2004 (56), (WE) nr 174/2005 (57), (WE) nr 560/2005 (58), (WE) nr 889/2005 (59), (WE) nr 1183/2005 (60), (WE) nr 1184/2005 (61), (WE) nr 1859/2005 (62), (WE) nr 305/2006 (63), (WE) nr 765/2006 (64) i (WE) nr 817/2006 (65), — w dziedzinie instytucji: rozporządzenie (EWG) nr 1/58 (66),
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 324/1

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1723/2006

z dnia 20 listopada 2006 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 379/2004 w zakresie zwiększenia kontyngentów taryfowych na niektóre produkty rybołówstwa na rok 2006 r.

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 26,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W celu zapewnienia odpowiednich dostaw niektórych produktów rybołówstwa dla przemysłu przetwórczego Wspólnoty ustanowiono autonomiczne wspólnotowe kontyngenty taryfowe na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 379/2004 z dnia 24 lutego 2004 r. otwierającego i ustalającego zarządzanie autonomicznymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na niektóre produkty rybołówstwa na okres od 2004 do 2006 r. (1)

(2) Przemysł przetwórczy w niektórych państwach członkowskich napotyka poważne trudności związane z zapewnieniem sobie wystarczających wspólnotowych dostaw niektórych produktów rybołówstwa. W celu przezwyciężenia niedoborów surowców, w przemyśle wykorzystuje się produkty zastępcze pochodzące z państw trzecich.

(3) Stosowne jest zatem zwiększenie wielkości kontyngentów taryfowych na niektóre produkty, ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 379/2004 na okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2006 r.

(4) Rozporządzenie (WE) nr 379/2004 powinno zatem zostać odpowiednio zmienione,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Dla okresu obowiązywania kontyngentu od 1 stycznia do 31 grudnia 2006 r. w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 379/2004 wprowadza się następujące zmiany:

a) kwotę kontyngentu taryfowego 09.2759 ustala się na 70 000 ton;

b) kwotę kontyngentu taryfowego 09.2761 ustala się na 20 000 ton;

c) kwotę kontyngentu taryfowego 09.2770 ustala się na 8 000 ton;

d) kwotę kontyngentu taryfowego 09.2785 ustala się na 40 000 ton;

e) kwotę kontyngentu taryfowego 09.2790 ustala się na 5 500 ton;

f) kwotę kontyngentu taryfowego 09.2794 ustala się na 10 000 ton.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 20 listopada 2006 r. W imieniu Rady J. KORKEAOJA Przewodniczący

(1) Dz.U. L 64 z 2.3.2004, str. 7.
(3)

Stosowanie CTC jako czynnika ułatwiającego procesy chemiczne w produkcji radioaktywnej cyjanokobalaminy jest obecnie zabronione we Wspólnocie na mocy rozporządzenia (WE) nr 2037/2000. Aby zezwolić na to konkretne zastosowanie, zgodnie z wyżej wymienioną decyzją podjętą niedawno w ramach Protokołu montrealskiego, należy zmienić załącznik VI do tego rozporządzenia.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 346/3

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1815/2006

z dnia 8 grudnia 2006 r.

zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1002/2006, na rok gospodarczy 2006/2007

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 36,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2006/2007 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1002/2006 (3). Te ceny i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1800/2006 (4).

(2) Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 951/2006,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1002/2006 w odniesieniu do roku gospodarczego 2006/2007, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 grudnia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 8 grudnia 2006 r. W imieniu Komisji Jean-Luc DEMARTY Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1585/2006 (Dz.U. L 294 z 25.10.2006, str. 19).

(2) Dz.U. L 178 z 1.7.2006, str. 24.

(3) Dz.U. L 179 z 1.7.2006, str. 36.

(4) Dz.U. L 341 z 7.12.2006, str. 29.
(1)

Artykuł 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2771/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany (2) stanowi, że masło pochodzące ze skupu interwencyjnego oddane do sprzedaży musiało zostać przyjęte do składowania przed dniem 1 maja 2006 r.
(177)

Celem zapewnienia właściwego wprowadzenia ceł antydumpingowych, poziom cła rezydualnego nie powinien stosować się wyłącznie do niewspółpracujących producentów eksportujących, lecz również do tych producentów, którzy nie prowadzili żadnego wywozu do Wspólnoty w OD. Jednakże, w odniesieniu do producentów eksportujących w Malezji, co do których nie zastosowano próby, te drugie przedsiębiorstwa proszone są, po spełnieniu wymagań określonych w art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, akapit drugi, o przedstawienie wniosku zgodnie z wymienionym artykułem, celem indywidualnego przeanalizowania ich sytuacji. Proponowane cła antydumpingowe są następujące. Państwo Przedsiębiorstwo Cło antydumpingowe (w %) Malezja Hualon Corportaion (M) Sdn. Bhd. Level 9 Wisma Goldhill 67 Jalan Raja Chualan 50200 Kuala Lumpur 12,4 Penfibre Sdn. Bhd. Lot 109-114 Prai Free Industrial Zone 1 13600 Prai, Penang 14,7 Wszystkie inne przedsiębiorstwa 23,0 Tajwan Chung Shing Textile Co., Ltd. No 463, Hua Cheng Road, Hsin Chuang City Taipei Hsien 16,5 Far Eastern Textile Ltd. 33Fl, No 207, Sec. 2, Tun Hwa South Road Taipei 29,5 Nan Ya Plastics Corporation 5Fl, No. 201, Tung Hwa North Road Taipei 29,5 Shing Ming Ind., Co., Ltd. No 330, Ho Shin Rd, Chu-Nan, Miao-Li 16,5 Shingkong Synthetic Fibres Corporation 8Fl, No 123, Sec. 2, Nanking E. Road Taipei 16,5 Tainan Spinning Co., Ltd. 4Fl, No 560, Sec. 4, Chung Hsia e. Road Taipei 16,5 Tung Ho Spinning Weaving & Dyeing Co., Ltd. 13Fl, No 376, Sec. 4, Jen Ai Rd Taipei 14,7 Tuntex Distinct Corporation 16Fl, No. 90, Sec 1, Hsin-Tai 5th Rd Hsichih Taipei County 18,2 Tuntex Synthetic Corporation 16Fl. No 90, Sec 1, Hsin-Tai 5th Rd Hsichih Taipei County 18,2 True Young Co., Ltd. 8, Li Hsing St. Erch Chen Village Kwantien Hsiang Tainan Hsien, 720 29,5 Wszystkie inne przedsiębiorstwa 29,5
(128)

W odniesieniu do cen należy przypomnieć, że podczas dwóch ostatnich lat okresu badanego, ze względu na korzystne warunki rynkowe ceny utrzymywały się na bardzo wysokim poziomie niezależnie od obowiązujących środków antydumpingowych. Istotnie, w omawianym okresie niekorzystny ogólnoświatowy stosunek podaży do popytu wywołał wysokie ceny wszystkich nawozów azotowych. Roztwór mocznika i azotanu amonu, podobnie jak inne nawozy azotowe, jest towarem, którego ceny zależą od wielu czynników, począwszy od zmiennych cen gazu mających znaczny wpływ na podaż jako najważniejszy element kosztów, po warunki pogodowe, zbiory i poziom zapasów ziarna wpływające na wyższy lub niższy popyt. Na rynku wspólnotowym, w szczegółowym ujęciu, przewiduje się, że popyt na nawozy azotowe będzie nieznacznie spadać w nadchodzących latach (7). Utrzymanie tak wysokich cen zależy zatem od sztywnej podaży, co zgodnie z wynikami dochodzenia jest raczej mało prawdopodobne, mając na uwadze wolne moce wywozowe krajów, których dotyczy postępowanie, oraz możliwość przekierowania części ich wywozu do krajów trzecich w ODP w przypadku wygaśnięcia środków. Taki scenariusz doprowadzi najprawdopodobniej producentów eksportujących do obniżenia cen podcinających ceny przemysłu wspólnotowego, w celu zdobycia udziałów w rynku i sprostania wymogom odnoszącym się do wielkości wywozu. W takich okolicznościach przemysł wspólnotowy będzie zmuszony obniżyć ceny do poziomu zbliżonego do kosztu produkcji lub niższego od niego, zważywszy na utrzymujące się wysokie koszty gazu, lub do utraty znacznego udziału w rynku a tym samym dochodów, lub do obu tych działań. Wzrost wywozu na rynek USA jest mało prawdopodobny z uwagi na powody wskazane w powyższym motywie 135. Dlatego też pogorszenie się ogólnych wyników przemysłu wspólnotowego będzie nieuniknionym skutkiem uchylenia środków.
(15)

Uznaje się za niezbędne zapewnienie pewności prawnej co do programów gwarancyjnych, które nie mogą wpływać na wymianę handlową i zakłócać konkurencji, a w odniesieniu do których dostępne są dane pozwalające na wiarygodną ocenę wszelkich potencjalnych skutków. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem pozwolić na przeniesienie ogólnego pułapu de minimis w wysokości 200 000 EUR na pułap gwarancyjny oparty na kwocie gwarantowanej indywidualnej pożyczki, będącej podstawą takiej gwarancji. Właściwe jest ustalenie takiego specjalnego pułapu przy użyciu metod oceny kwoty pomocy państwa zawartych w programach gwarancyjnych obejmujących pożyczki na rzecz rentownych podmiotów gospodarczych. Metody i dane stosowane do obliczania wartości pułapu właściwego dla gwarancji nie powinny dotyczyć podmiotów gospodarczych znajdujących się w trudnej sytuacji, o których mowa w Wytycznych wspólnotowych w sprawie pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację firm znajdujących się w trudnej sytuacji. Specjalny pułap nie powinien zatem mieć zastosowania do pomocy indywidualnej ad hoc przyznanej poza zakresem programu gwarancyjnego, do pomocy przyznanej podmiotom gospodarczym znajdującym się w trudnej sytuacji ani do gwarancji na transakcje bazowe niestanowiące pożyczki, takie jak gwarancje na transakcje kapitałowe. Przy ustalaniu wysokości specjalnego pułapu należy opierać się na założeniu, że biorąc pod uwagę górną stopę procentową (wskaźnik niedotrzymania zobowiązań netto) w wysokości 13 % – co w przypadku programów gwarancyjnych we Wspólnocie stanowi najgorszy scenariusz – gwarancję wynoszącą 1 500 000 EUR można uznać za mającą ekwiwalent dotacji brutto równy ogólnemu pułapowi pomocy de minimis. Kwotę tę należy obniżyć do 750 000 EUR w przypadku podmiotów gospodarczych działających w sektorze transportu drogowego. Takie specjalne pułapy powinny obejmować jedynie gwarancje pokrywające do 80 % pożyczki bazowej. Do oceny ekwiwalentu dotacji brutto zawartego w gwarancji państwa członkowskie mogą stosować metodologię zaakceptowaną przez Komisję i zgłoszoną wcześniej na podstawie któregoś z rozporządzeń Komisji dotyczących pomocy państwa, np. rozporządzenia Komisji (WE) nr 1628/2006 z dnia 24 października 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do regionalnej pomocy inwestycyjnej (9), o ile taka zatwierdzona metodologia wyraźnie odnosi się do tego rodzaju gwarancji i tego rodzaju transakcji bazowych, jakie w danym przypadku wchodzą w grę w kontekście stosowania niniejszego rozporządzenia.
(10)

Aby uwzględnić powyższe zagadnienia w efektywny, przejrzysty, terminowy i elastyczny sposób po wygaśnięciu rozporządzenia Rady (WE) nr 975/1999 z dnia 29 kwietnia 1999 r. określającego wymagania dla wdrożenia operacji współpracy rozwojowej przyczyniających się do ogólnego celu rozwoju i umacniania demokracji i praworządności i do celu poszanowania dla praw człowieka i podstawowych wolności (9) i rozporządzenia Rady (WE) nr 976/1999 z dnia 29 kwietnia 1999 r. określającego wymagania dla wdrożenia operacji Wspólnoty innych niż operacje współpracy rozwojowej przyczyniających się w ranach polityki współpracy Wspólnoty do ogólnego celu rozwoju i umacniania demokracji i praworządności i do celu poszanowania dla praw człowieka i podstawowych wolności w krajach trzecich (10), które służyły jako podstawa prawna europejskiej inicjatywy na rzecz demokracji i praw człowieka, i które wygasają dnia 31 grudnia 2006 r., potrzebne są określone zasoby finansowe i specjalny instrument finansowy, który może dalej działać w autonomiczny sposób, zachowując jednocześnie charakter uzupełniający w stosunku do i wzmacniający stosowne wspólnotowe instrumenty na rzecz pomocy zewnętrznej, umowy o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów, Pacyfiku z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony (11) oraz pomoc humanitarną.