Decyzja Komisji

z dnia 5 listopada 1993 r.

w sprawie zakupu przez Wspólnotę antygenów pryszczycy w ramach działania wspólnotowego dotyczącego rezerw szczepionek przeciwko pryszczycy

(93/590/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając decyzję Rady 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii [1], ostatnio zmienioną decyzją Komisji 93/439/EWG [2], w szczególności jej art. 14,

uwzględniając decyzję Rady 91/666/EWG z dnia 11 grudnia 1991 r. ustanawiającą wspólnotowe rezerwy szczepionek przeciwko pryszczycy [3], w szczególności jej art. 5 i 7,

a także mając na uwadze, co następuje:

zgodnie z decyzją 91/666/EWG zakup antygenów pryszczycy jest częścią działania wspólnotowego mającego na celu ustanowienie wspólnotowych rezerw szczepionek przeciwko pryszczycy;

Komisja ogłosiła zaproszenie do składania ofert na dostawę antygenów pryszczycy;

Komisja rozpatrzyła przedłożone oferty, biorąc pod uwagę następujące czynniki:

- wymagania techniczne załącznika II do decyzji 91/666/EWG oraz inne kryteria określone w art. 5 tej decyzji,

- fakt, że niektóre zakłady nie były w stanie dostarczyć pełnej liczby porcji niektórych antygenów,

- konieczność pełnego stosowania przez produkujący zakład wskazówek dotyczących dobrej praktyki wytwarzania (GMP);

Komisja wybrała na początek Rhône-Mérieux na dostawę pięciu milionów porcji każdego z podtypów antygenów A5, A22, O1 szczepu europejskiego i szczepu O1 środkowowschodniego; przedsiębiorstwa, które dostarczą inne szczepy wymienione w załączniku I do decyzji 91/666/EWG, zostaną wyłonione po kolejnym zaproszeniu do składania ofert;

należy przyjąć przepisy w zakresie finansowania w celu umożliwienia Komisji zakupu wymienionych szczepów od Rhône-Mérieux;

na mocy przepisów art. 7 decyzji 91/666/EWG niezbędne jest ustanowienie zasad dystrybucji rezerw antygenów pryszczycy między bankami antygenów powołanymi w art. 1 wspomnianej decyzji;

stosowne jest, aby każdy szczep był rozdzielony w jednakowych proporcjach między bankami; przechowywanie szczepu w każdym banku powinno być powiązane geograficznie z najbardziej możliwymi obszarami ryzyka;

zgodnie z art. 40 decyzji Rady 90/424/EWG przeprowadza się kontrole przewidziane w art. 8 i 9 rozporządzenia Rady (EWG) nr 729/70 z dnia 21 kwietnia 1970 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej [4], ponadto należy przyjąć niektóre specyficzne przepisy;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Wspólnota zakupi pięć milionów porcji każdego z następujących szczepów antygenu pryszczycy:

- A5 europejskiego,

- A22 środkowowschodniego,

- O1 środkowowschodniego,

- O1 europejskiego,

za maksymalną kwotę 4065 milionów ECU.

2. Antygeny wymienione w ust. 1 będą dostarczone przez Rhône-Mérieux, Pirbright Laboratory, Ash Road, Surrey w Wielkiej Brytanii.

Artykuł 2

1. W celu osiągnięcia celów stawianych w art. 1 Komisja zawrze umowę z Rhône-Mérieux w imieniu Wspólnoty Europejskiej.

2. Dyrektor generalny Dyrekcji Generalnej ds. Rolnictwa jest upoważniony do podpisania umowy w imieniu Komisji Wspólnot Europejskich.

3. Płatności na rzecz Rhône-Mérieux będą realizowane zgodnie z warunkami określonymi w umowach przewidzianych w ust. 1.

Artykuł 3

Antygen zostanie podzielony między cztery banki antygenów w następujący sposób:

a) Bayer w Kolonii i Instytut Zdrowia Zwierząt w Pirbright: 2,5 miliona porcji każdego szczepu europejskiego O1 i A5 w każdym banku;

b) LNBP w Lyonie i 1ZP w Brescia: 2,5 miliona porcji szczepu środkowowschodniego O1 i A22 w każdym banku.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 5 listopada 1993 r.

W imieniu Komisji

René Steichen

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 19.

[2] Dz.U. L 203 z 13.8.1993, str. 34.

[3] Dz.U. L 368 z 31.12.1991, str. 21.

[4] Dz.U. L 94 z 28.4.1970, str. 13.

--------------------------------------------------