ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/1148

z dnia 31 lipca 2020 r.

określające specyfikacje metodologiczne i techniczne zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/792 w odniesieniu do zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych oraz wskaźnika cen nieruchomości mieszkalnych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/792 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych oraz wskaźnika cen nieruchomości mieszkalnych i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 2494/95 (1), w szczególności jego art. 3 ust. 6, 8, 9 i 10, art. 4 ust. 4, art. 7 ust. 6 oraz art. 9 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie (UE) 2016/792 ustanawia wspólne ramy tworzenia zharmonizowanego wskaźnika cen konsumpcyjnych (HICP), zharmonizowanego wskaźnika cen konsumpcyjnych przy stałych stawkach podatkowych (HICP-CT), wskaźnika cen nieruchomości mieszkalnych zamieszkiwanych przez właściciela (OOH) oraz wskaźnika cen nieruchomości mieszkalnych (HPI).

(2) Zgodnie z art. 12 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/792 Komisja powinna włączyć, w zakresie zgodnym z tym rozporządzeniem, odpowiednie przepisy rozporządzeń Komisji (WE) nr 1749/96 (2) i (WE) nr 2214/96 (3), rozporządzenia Rady (WE) nr 1687/98 (4), rozporządzeń Komisji (WE) nr 2646/98 (5) i (WE) nr 1617/1999 (6), rozporządzenia Rady (WE) nr 2166/1999 (7), rozporządzeń Komisji (WE) nr 2601/2000 (8), (WE) nr 2602/2000 (9), (WE) nr 1920/2001 (10), (WE) nr 1921/2001 (11) i (WE) nr 1708/2005 (12), rozporządzenia Rady (WE) nr 701/2006 (13) oraz rozporządzeń Komisji (WE) nr 330/2009 (14), (UE) nr 1114/2010 (15) i (UE) nr 93/2013 (16), przyjętych na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 (17), zmniejszając tym samym w odpowiednim zakresie łączną liczbę aktów wykonawczych.

(3) Państwa członkowskie powinny co roku aktualizować wagi wskaźników częściowych zharmonizowanych wskaźników. W związku z tym konieczne jest określenie zasad dotyczących obliczania wag.

(4) Z uwagi na to, że nie jest możliwa obserwacja wszystkich transakcji w odniesieniu do docelowego ogółu towarów i usług HICP, należy ustanowić zasady doboru próby.

(5) Za pomocą HICP mierzy się zmiany cen konsumpcyjnych. Aby zapewnić stosowanie przez państwa członkowskie pojęcia „cena” w sposób zharmonizowany, należy ustanowić przepisy dotyczące traktowania cen.

(6) HICP powinien stanowić miarę rzeczywistej zmiany cen, która jest nieobarczona zmianą jakości. W związku z tym konieczne jest ustanowienie zasad dotyczących podmian i korekt jakości.

(7) Zharmonizowane wskaźniki powinny być nawiązywanymi łańcuchowo co roku wskaźnikami typu Laspeyresa. W związku z tym należy zdefiniować elementarne agregaty i określić metody łączenia cen obserwowanych w celu tworzenia elementarnych wskaźników cen.

(8) Aby zapewnić wysoką jakość szybkich szacunków HICP i umożliwić Komisji (Eurostatowi) obliczenie niezbędnych agregatów, państwa członkowskie, których walutą jest euro, powinny przekazywać szybkie szacunki w takim samym podziale jak HICP.

(9) Opublikowane zharmonizowane wskaźniki i ich wskaźniki częściowe mogą być poddawane rewizji. Konieczne jest zatem określenie warunków, na jakich należy dokonywać rewizji.

(10) W celu uzyskania od wszystkich państw członkowskich wiarygodnych i porównywalnych wyników należy ustanowić i utrzymywać wspólne ramy metodologiczne opracowywania HICP-CT.

(11) Państwa członkowskie powinny przekazywać wskaźnik cen OOH oraz HPI w określonym podziale.

(12) Państwa członkowskie powinny przekazywać Komisji (Eurostatowi) dane i metadane zgodnie z określonymi standardami i procedurami wymiany.

(13) W ramach Europejskiego Systemu Statystycznego należy opracować praktyczne wytyczne i zalecenia dotyczące odpowiednich kwestii pomiaru i opracowywania HICP, w szczególności w odniesieniu do korekty jakości, opracowywania wskaźników i traktowania cen.

(14) Należy uchylić rozporządzenia (WE) nr 1749/96, (WE) nr 2214/96, (WE) nr 1687/98, (WE) nr 2646/98, (WE) nr 1617/1999, (WE) nr 2166/1999, (WE) nr 2601/2000, (WE) nr 2602/2000, (WE) nr 1920/2001, (WE) nr 1921/2001, (WE) nr 1708/2005, (WE) nr 701/2006, (WE) nr 330/2009, (UE) nr 1114/2010 i (UE) nr 93/2013.

(15) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Europejskiego Systemu Statystycznego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ 1

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1 Przedmiot Niniejsze rozporządzenie ustanawia jednolite warunki tworzenia: a) zharmonizowanego wskaźnika cen konsumpcyjnych (HICP) i zharmonizowanego wskaźnika cen konsumpcyjnych przy stałych stawkach podatkowych (HICP-CT); oraz b) wskaźnika cen nieruchomości mieszkalnych zamieszkiwanych przez właściciela (OOH) oraz wskaźnika cen nieruchomości mieszkalnych (HPI).

Artykuł 2 Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje: 1) „udział w wydatkach” oznacza udział procentowy w całkowitych wydatkach pieniężnych na spożycie w sektorze gospodarstw domowych, określonych w załączniku; 2) „waga wskaźnika częściowego” oznacza wagę dla dowolnej kategorii europejskiej klasyfikacji spożycia indywidualnego według celu (ECOICOP), określonej w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2016/792, ujętej w HICP; 3) „docelowy ogół towarów i usług” HICP oznacza wszystkie transakcje uwzględnione w wydatkach pieniężnych na spożycie w sektorze gospodarstw domowych; 4) „oferowany produkt” oznacza produkt określony przez jego cechy, czas i miejsce zakupu oraz warunki dostawy, w odniesieniu do którego obserwowana jest cena; 5) „produkt jednorodny” oznacza zbiór oferowanych produktów, w którym nie występują istotne różnice jakości i dla którego obliczana jest cena średnia; 6) „produkt indywidualny” oznacza oferowany produkt lub produkt jednorodny; 7) „próba docelowa” oznacza zbiór produktów indywidualnych przynależących do transakcji z docelowego ogółu towarów i usług, dla którego dane dotyczące cen mają być wykorzystywane do opracowywania HICP; 8) „różnica jakości” oznacza różnicę między cechami, czasem, miejscem zakupu lub warunkami dostawy dwóch produktów indywidualnych, jeżeli jest to istotne z perspektywy konsumenta; 9) „produkt zamienny” oznacza produkt indywidualny, który zastępuje inny produkt indywidualny w próbie docelowej; 10) „korekta jakości” oznacza procedurę zwiększania lub zmniejszania ceny obserwowanej produktu zamiennego lub produktu podmienianego o wartość różnicy jakości między nimi; 11) „cena obserwowana” oznacza cenę konsumpcyjną produktu indywidualnego, stosowaną przez państwo członkowskie do opracowywania HICP; 12) „cena szacunkowa” oznacza cenę ustaloną na podstawie odpowiedniej procedury szacowania; 13) „elementarny agregat” oznacza najmniejszy agregat stosowany we wskaźniku typu Laspeyresa; 14) „elementarny wskaźnik cen” oznacza wskaźnik dla elementarnego agregatu lub wskaźnik dla warstwy w ramach elementarnego agregatu; 15) „tranzytywność” oznacza właściwość, przez którą wskaźnik, który porównuje okresy a) i b) pośrednio przez okres c), jest identyczny jak wskaźnik, który porównuje okresy a) i b) bezpośrednio; 16) „odwracalność w czasie” oznacza właściwość, przez którą wskaźnik między okresami a) i b) jest równy odwrotności tego samego wskaźnika między okresami b) i a); 17) „zwrot kosztów” oznacza częściową lub pełną zapłatę przez sektor instytucji rządowych i samorządowych lub instytucje niekomercyjne działające na rzecz gospodarstw domowych za zatwierdzone zakupy określonych produktów, zdefiniowanych w pkt 4.108–4.110 załącznika A do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 549/2013 (18) (ESA 2010), przez gospodarstwa domowe; 18) „zachęta do zakupu” oznacza zmianę, często tymczasową, cech produktu indywidualnego poprzez zwiększenie ilości produktu, dołączenie do niego innego darmowego produktu indywidualnego lub zaoferowanie klientowi innych korzyści; 19) „faktyczne składki” oznaczają kwoty zapłacone za określoną polisę ubezpieczeniową w celu uzyskania ochrony ubezpieczeniowej w ustalonym okresie czasu; 20) „ukryta opłata za usługę” oznacza produkcję instytucji ubezpieczeniowych zdefiniowaną w pkt 16.51 załącznika A do ESA 2010; 21) „odszkodowania i świadczenia z tytułu pozostałych ubezpieczeń osobowych i majątkowych” oznaczają odszkodowania i świadczenia zdefiniowane w pkt 4.114 załącznika A do ESA 2010; 22) „produkt sezonowy” oznacza produkt indywidualny, który jest dostępny do zakupu lub kupowany w znacznych ilościach według powtarzającego się modelu tylko w niektórych okresach roku. W zależności od danego miesiąca produkt jest uznawany za oferowany albo w sezonie, albo poza sezonem. Okres, w którym trwa sezon, może być w poszczególnych latach różny; 23) „cena typowa” oznacza cenę szacunkową produktu sezonowego, która nie jest ceną wyjątkową jak na przykład cena wyprzedaży na koniec sezonu; 24) „metoda imputacji sezonowej” oznacza metodę, w ramach której szacuje się ceny produktów sezonowych poza sezonem przy wykorzystaniu oszacowania pozasezonowego lub oszacowania całosezonowego; 25) „oszacowanie pozasezonowe” oznacza procedurę mającą na celu uzyskanie ceny szacunkowej produktu sezonowego, w której: a) w pierwszym miesiącu okresu poza sezonem stosuje się cenę typową z poprzedniego okresu obejmującego sezon; b) w kolejnych miesiącach okresu poza sezonem cena szacunkowa jest równa cenie z poprzedniego miesiąca skorygowanej o średnią zmianę cen obserwowanych w odniesieniu do wszystkich produktów sezonowych w sezonie w tej samej grupie, klasie lub podklasie ECOICOP lub w tym samym agregacie na dowolnym poziomie niższym niż podklasa; 26) „oszacowanie całosezonowe” oznacza procedurę mającą na celu uzyskanie ceny szacunkowej produktu sezonowego, w której: a) w pierwszym miesiącu okresu poza sezonem stosuje się cenę typową z poprzedniego okresu obejmującego sezon; b) w kolejnych miesiącach okresu poza sezonem cena szacunkowa jest równa cenie z poprzedniego miesiąca skorygowanej o średnią zmianę cen obserwowanych w odniesieniu do wszystkich produktów indywidualnych w tej samej grupie, klasie lub podklasie ECOICOP lub w tym samym agregacie na dowolnym poziomie niższym niż podklasa; 27) „metoda wag sezonowych” oznacza traktowanie produktów sezonowych, w którym wagi dla produktów sezonowych w okresie poza sezonem wynoszą zero lub są ustalone na zero; 28) „taryfa” oznacza wykaz cen i warunków dotyczących produktu, który jest zróżnicowany w zależności od zakupionych ilości, czasu konsumpcji lub cech nabywców; 29) „rewizja” oznacza zmianę wskaźników lub wag opublikowanych przez Komisję (Eurostat). Zmiana między szybkim szacunkiem a HICP dla tego samego miesiąca referencyjnego nie jest uznawana za rewizję; 30) „wstępne dane” oznaczają wskaźniki lub wagi, które mają zostać sfinalizowane przez państwo członkowskie w jednym z późniejszych miesięcy; 31) „sektor instytucji rządowych i samorządowych” oznacza instytucje rządowe na szczeblu centralnym, instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym, instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym oraz fundusze zabezpieczenia społecznego, zgodnie z definicją zawartą w pkt 2.113–2.117 załącznika A do ESA 2010; 32) „podatki od produktów” oznaczają podatki do zapłacenia od jednostki określonego towaru lub określonej usługi, wyprodukowanych lub będących przedmiotem transakcji, zgodnie z definicją zawartą w pkt 4.16-4.20 załącznika A do ESA 2010; 33) „indywidualne podatki wchodzące w zakres HICP-CT” oznaczają indywidualne podatki od produktów, które odnoszą się do spożycia w gospodarstwach domowych i są zaliczane do następujących kategorii, zdefiniowanych w tablicy 9 załącznika B do ESA 2010 („Szczegółowe wpływy z podatków i składek na ubezpieczenia społeczne według rodzaju podatku i składki na ubezpieczenia społeczne oraz podsektora otrzymującego, w tym wykaz podatków i składek na ubezpieczenia społeczne według klasyfikacji narodowej”): a) D.211 Podatki typu podatku od towarów i usług (VAT); b) D.2122e Podatki od określonych usług; c) D.214a Podatki akcyzowe i podatki konsumpcyjne (inne niż te zaliczane do podatków i ceł związanych z importem); d) D.214d Podatki od rejestracji samochodów; e) D.214e Podatki od widowisk; f) D.214g Podatki od składek ubezpieczeniowych; g) D.214h Pozostałe podatki od określonych usług; h) D.214l Inne podatki od produktów, gdzie indziej niesklasyfikowane.

ROZDZIAŁ 2

ZHARMONIZOWANY WSKAŹNIK CEN KONSUMPCYJNYCH I ZHARMONIZOWANY WSKAŹNIK CEN KONSUMPCYJNYCH PRZY STAŁYCH STAWKACH PODATKOWYCH

Artykuł 3 Wagi 1. Państwa członkowskie obliczają wagi wskaźników częściowych i wagi elementarnych agregatów stosowane we wskaźniku dla roku t w następujący sposób: a) do dnia 31 grudnia 2022 r. do otrzymywania udziałów w wydatkach na poziomie podklasy i rozdzielania ich między elementarne agregaty w podklasie wykorzystuje się dane z zakresu rachunków narodowych za rok t-2 oraz wszelkie dostępne i właściwe informacje pochodzące z badań budżetów gospodarstw domowych i innych źródeł danych. Od dnia 1 stycznia 2023 r. do otrzymywania udziałów w wydatkach na poziomie podklasy i rozdzielania ich między elementarne agregaty w podklasie wykorzystuje się dane z zakresu rachunków narodowych za rok t-2, które mogą zostać uzupełnione danymi z ostatniego badania budżetów gospodarstw domowych i z innych źródeł; b) dokonuje się przeglądu i aktualizacji udziałów w wydatkach za rok t-2, tak aby były one reprezentatywne dla roku t-1; c) udziały w wydatkach dla elementarnych agregatów koryguje się o odpowiednią zmianę ceny między rokiem t-1 a grudniem roku t-1. 2. Wagi wskaźników częściowych utrzymuje się na stałym poziomie przez cały rok kalendarzowy. 3. Waga elementarnego agregatu jest utrzymywana na stałym poziomie przez cały rok kalendarzowy, chyba że wykaz elementarnych agregatów w ramach podklasy jest korygowany w celu odzwierciedlenia istotnych zmian w docelowym ogóle towarów i usług. 4. Waga wskaźnika częściowego dla każdego działu, grupy lub klasy ECOICOP jest równa sumie wag wskaźników częściowych dla kategorii składowych danego działu, danej grupy lub klasy. Suma wszystkich wag wskaźników częściowych na każdym poziomie ECOICOP wynosi 1 000. 5. Waga wskaźników częściowych dla każdej podklasy jest równa sumie wag elementarnych agregatów tej podklasy. 6. Wagi wskaźników częściowych, które odnoszą się do pozostałych ubezpieczeń osobowych i majątkowych, ustala się w oparciu o zagregowane wydatki gospodarstw domowych na ukryte opłaty za usługę. 7. Wydatki na spożycie finansowane z odszkodowań i świadczeń z tytułu pozostałych ubezpieczeń osobowych i majątkowych, w tym z płatności dokonywanych bezpośrednio przez instytucje ubezpieczeniowe, uwzględnia się w wagach wskaźników częściowych odpowiednich kategorii ECOICOP.

Artykuł 4 Dobór próby i reprezentatywność 1. Państwa członkowskie opracowują próbę docelową, która jest reprezentatywna dla docelowego ogółu towarów i usług, poprzez zdefiniowanie elementarnych agregatów i wybór produktów indywidualnych dla tych elementarnych agregatów. 2. Liczba produktów indywidualnych i elementarnych agregatów zależy od wagi podklasy i wariancji zmian cen produktów indywidualnych należących do danej podklasy. 3. Państwa członkowskie zapewniają, aby próba docelowa pozostawała reprezentatywna dla docelowego ogółu towarów i usług w czasie poprzez przeprowadzanie co najmniej raz w roku przeglądu i aktualizacji próby docelowej, jak również poprzez wybór produktów zamiennych. 4. W próbie docelowej reprezentowane są produkty, w przypadku których udział w wydatkach wynosi co najmniej jedną część na tysiąc.

Artykuł 5 Traktowanie cen 1. Do opracowywania HICP państwa członkowskie stosują ceny obserwowane. Państwa członkowskie stosują ceny szacunkowe wyłącznie do celów określonych w art. 9, 11 i 14. 2. Ceny obserwowane w odniesieniu do produktów w sektorze zdrowia, edukacji i ochrony socjalnej są cenami po odjęciu zwrotów kosztów. 3. Zmiany cen obserwowanych lub warunków taryfy wykazuje się w HICP jako zmiany cen. 4. Jeżeli ceny obserwowane powiązane są ze wskaźnikami, zmiany wynikające ze zmian wskaźnika wykazuje się w HICP jako zmiany cen. 5. Jeżeli dochód gospodarstwa domowego jest warunkiem decydującym o cenie, zmiany cen obserwowanych wynikające ze zmian w dochodach gospodarstw domowych wykazuje się w HICP jako zmiany cen. 6. Cenami obserwowanymi w przypadku ubezpieczeń są faktyczne składki. 7. Jeżeli produkt indywidualny udostępniono konsumentom bezpłatnie, a później cena jest naliczana, wykazuje się to w HICP jako wzrost ceny. Jeżeli natomiast naliczono cenę za produkt indywidualny, który jest następnie udostępniany konsumentom bezpłatnie, wykazuje się to w HICP jako spadek ceny.

Artykuł 6 Rabaty i zachęty do zakupu 1. Państwa członkowskie uwzględniają rabaty, które: a) można przyporządkować do produktu indywidualnego; oraz b) można uzyskać w momencie zakupu. W miarę możliwości uwzględnia się rabaty, które są dostępne tylko dla ograniczonej grupy konsumentów. 2. Zachęty do zakupu traktuje się zgodnie z art. 10 i 11.

Artykuł 7 Opłaty za usługi proporcjonalne do cen transakcji 1. W HICP uwzględnia się opłaty, które są pobierane bezpośrednio od konsumentów w zamian za świadczoną usługę i mogą być wyrażone jako zryczałtowana opłata lub odsetek ceny transakcji. Jeżeli cena usługi jest określona jako odsetek ceny transakcji, jako cenę obserwowaną przyjmuje się ten odsetek pomnożony przez cenę reprezentatywnej transakcji jednostkowej. 2. Zmiany opłat za usługi wynikające ze zmian ceny reprezentatywnej transakcji jednostkowej wykazuje się w HICP jako zmiany cen. 3. Jeżeli nie można dokonać pomiaru zmiany ceny reprezentatywnej transakcji jednostkowej, szacuje się ją za pomocą odpowiedniego wskaźnika cen.

Artykuł 8 Obserwacja cen 1. Cena obserwowana towaru jest uwzględniana w HICP w odniesieniu do miesiąca, w którym mogą mieć miejsce transakcje po tej cenie. 2. Cena obserwowana za usługę jest uwzględniana w HICP w odniesieniu do miesiąca, w którym może rozpocząć się korzystanie z danej usługi. 3. Jeżeli cena danej usługi zależy od czasu między nabyciem a rozpoczęciem świadczenia usługi, państwa członkowskie biorą pod uwagę ceny, które są reprezentatywne dla nabycia usługi. 4. Ceny obserwowane odnoszą się do co najmniej 1 tygodnia roboczego w połowie miesiąca lub w okolicach połowy miesiąca. 5. Jeżeli wiadomo, że w ciągu miesiąca ceny produktu indywidualnego są zmienne, ceny obserwowane odnoszą się do okresu dłuższego niż 1 tydzień.

Artykuł 9 Szacowanie cen 1. Jeżeli nie można zaobserwować ceny produktu indywidualnego w próbie docelowej, stosuje się cenę szacunkową na okres nie dłuższy niż 2 miesiące, po upływie którego wybiera się produkt zamienny. Niniejszy ustęp nie ma zastosowania do produktów sezonowych ani innych produktów indywidualnych, co do których przewiduje się, że będą ponownie dostępne. 2. Jako ceny szacunkowej nie stosuje się wcześniejszej ceny obserwowanej, chyba że można uzasadnić, że jest ona właściwym szacunkiem.

Artykuł 10 Podmiany 1. Państwa członkowskie dokonują wyboru produktu zamiennego, który jest podobny do produktu niedostępnego, przy jednoczesnym zapewnieniu dalszej reprezentatywności próby docelowej. 2. Państwa członkowskie nie wybierają produktów zamiennych w oparciu o podobną cenę.

Artykuł 11 Korekta jakości 1. Jeżeli nie ma różnicy jakości między produktem podmienianym a jego zamiennikiem, państwa członkowskie porównują ceny obserwowane bezpośrednio. W przeciwnym razie państwa członkowskie dokonują korekty jakości. 2. Państwa członkowskie dokonują korekty jakości równej pełnej różnicy w cenie między produktem podmienionym z miesiąca m-1 a jego zamiennikiem w miesiącu m tylko wówczas, gdy może to być uzasadnione jako odpowiedni szacunek różnicy jakości.

Artykuł 12 Elementarne wskaźniki cen 1. Ceny produktów indywidualnych są agregowane w celu uzyskania elementarnych wskaźników cen przy wykorzystaniu jednego z następujących wariantów: a) formuła wskaźnika, która zapewnia tranzytywność. Przy stosowaniu tranzytywnych formuł wskaźnika nie dokonuje się rewizji wskaźnika cen z poprzednich okresów; lub b) formuła wskaźnika, która zapewnia odwracalność w czasie i służy do porównywania cen produktów indywidualnych w bieżącym okresie z cenami tych produktów w okresie bazowym. Okres bazowy nie może być często zmieniany, jeżeli taka zmiana prowadzi do istotnego naruszenia zasady tranzytywności. 2. Formułę wskaźnika, która jest spójna z formułami opisanymi w ust. 1, wykorzystuje się do uzyskania wskaźnika cen dla elementarnego agregatu z co najmniej dwóch elementarnych wskaźników cen.

Artykuł 13 Uwzględnianie wskaźników częściowych po okresie odniesienia wskaźnika Każdy wskaźnik częściowy, który jest uwzględniany w HICP po okresie odniesienia wskaźnika, zostaje powiązany z grudniem danego roku i jest stosowany od stycznia roku kolejnego.

Artykuł 14 Produkty sezonowe Jeżeli produkty sezonowe są w próbie do badania w ramach elementarnego agregatu, państwa członkowskie do opracowywania wskaźnika cen dla tego agregatu stosują metodę imputacji sezonowej lub metodę wag sezonowych.

Artykuł 15 Podział szybkich szacunków Państwa członkowskie, których walutą jest euro, przekazują Komisji (Eurostatowi) szybkie szacunki dotyczące wszystkich wskaźników częściowych w swoich HICP.

Artykuł 16 Finalizacja wstępnych danych W przypadku gdy państwo członkowskie przekazuje wskaźniki częściowe lub ich wagi jako wstępne dane, finalizuje je w ramach wysyłki danych w miesiącu kolejnym.

Artykuł 17 Rewizje z powodu błędów 1. Państwa członkowskie korygują błędy i bez nieuzasadnionej zwłoki przekazują Komisji (Eurostatowi) zrewidowane wskaźniki częściowe lub wagi wskaźników częściowych. 2. Państwa członkowskie przekazują Komisji (Eurostatowi) informacje na temat przyczyny błędu najpóźniej wraz z przekazaniem zrewidowanych danych.

Artykuł 18 Inne rewizje 1. Moment dokonania i długość rewizji innych niż te, o których mowa w art. 16 i 17, oraz ich uwzględnianie w HICP są koordynowane z Komisją (Eurostatem). 2. Państwa członkowskie dostarczają Komisji (Eurostatowi) szacunki dotyczące zrewidowanych wskaźników częściowych HICP nie później niż 3 miesiące przed planowanym wprowadzeniem proponowanej rewizji.

Artykuł 19 Publikowanie rewizji Z wyjątkiem rewizji, o których mowa w art. 16, wszelkie rewizje HICP ogółem są publikowane, wraz z wyjaśnieniem, na stronie internetowej krajowego organu odpowiedzialnego za opracowywanie HICP.

Artykuł 20 Rewizja wag wskaźników częściowych Nie naruszając przepisów art. 16 i 17, nie dokonuje się rewizji wag wskaźników częściowych.

Artykuł 21 Zharmonizowany wskaźnik cen konsumpcyjnych przy stałych stawkach podatkowych 1. Indywidualny podatek wchodzący w zakres HICP-CT jest uwzględniany, jeżeli dochód roczny z jego tytułu stanowi co najmniej 2 % sumy wszystkich indywidualnych podatków wchodzących w zakres HICP-CT, pobieranych przez sektor instytucji rządowych i samorządowych. 2. Roczny dochód z podatków uwzględniany w HICP-CT obejmuje co najmniej 90 % sumy wszystkich indywidualnych podatków wchodzących w zakres HICP-CT, pobieranych przez sektor instytucji rządowych i samorządowych. 3. HICP-CT opracowuje się w taki sam sposób jak HICP, z wyjątkiem tego, że ceny obserwowane są korygowane w taki sposób, by stawki podatku od produktów były w okresie obserwacji utrzymywane na stałym poziomie w porównaniu z okresem odniesienia cen. 4. Zmiany stawek podatkowych są odzwierciedlane w HICP-CT: a) w miesiącu, w którym stosuje się nową stawkę w odniesieniu do produktu indywidualnego i uwzględnia ją w cenie obserwowanej; lub b) w pierwszym pełnym miesiącu, w którym nowa stawka ma zastosowanie. Zmiany stawek, które wchodzą w życie pierwszego dnia miesiąca, są odzwierciedlane w HICP-CT w danym miesiącu. Zmiany stawek, które wchodzą w życie w danym miesiącu w późniejszym czasie, są odzwierciedlane w HICP-CT w miesiącu kolejnym.

ROZDZIAŁ 3

WSKAŹNIK CEN NIERUCHOMOŚCI MIESZKALNYCH ZAMIESZKIWANYCH PRZEZ WŁAŚCICIELA ORAZ WSKAŹNIK CEN NIERUCHOMOŚCI MIESZKALNYCH

Artykuł 22 Podział wskaźnika cen nieruchomości mieszkalnych zamieszkiwanych przez właściciela Wskaźnik cen OOH obejmuje następujące kategorie wydatków: a) O.1 Wydatki związane z użytkowaniem mieszkań i domów mieszkalnych zajmowanych przez właściciela; b) O.1.1 Nabywanie mieszkań; c) O.1.1.1 Nowe mieszkania; d) O.1.1.1.1 Zakup nowych mieszkań; e) O.1.1.1.2 Mieszkania wybudowane przez ich właścicieli i większe renowacje; f) O.1.1.2 Istniejące mieszkania nowo nabyte przez gospodarstwa domowe; g) O.1.1.3 Inne usługi związane z nabywaniem mieszkań; h) O.1.2 Własność mieszkań; i) O.1.2.1 Większe naprawy i czynności konserwacyjne; j) O.1.2.2 Ubezpieczenie związane z mieszkaniami; k) O.1.2.3 Inne usługi związane z własnością mieszkań.

Artykuł 23 Podział wskaźnika cen nieruchomości mieszkalnych HPI obejmuje następujące kategorie wydatków: a) H.1 Zakup mieszkań; b) H.1.1 Zakup nowych mieszkań; c) H.1.2 Zakup istniejących mieszkań.

Artykuł 24 Wagi Każdego roku państwa członkowskie opracowują i przekazują Komisji (Eurostatowi) jeden zestaw wag w odniesieniu do wskaźników cen OOH i jeden zestaw w odniesieniu do HPI w podziale określonym odpowiednio w art. 22 i 23.

Artykuł 25 Opracowywanie wskaźnika cen nieruchomości mieszkalnych zamieszkiwanych przez właściciela Wskaźnik cen OOH opiera się na podejściu „nabycia netto”, przy pomocy którego mierzy się zmiany cen płaconych przez konsumentów za nabycie nieruchomości mieszkalnych nowo zakupionych przez gospodarstwa domowe, oraz zmiany innych kosztów związanych z własnością i przeniesieniem własności nieruchomości mieszkalnych.

ROZDZIAŁ 4

STANDARDY I TERMINY WYMIANY DANYCH I METADANYCH

Artykuł 26 Standardy wymiany danych i metadanych 1. Państwa członkowskie przekazują Komisji (Eurostatowi) dane i metadane w formie elektronicznej za pośrednictwem usług pojedynczego punktu kontaktowego zgodnie ze standardami wymiany danych i metadanych statystycznych. 2. Dane poufne zdefiniowane w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 223/2009 (19) oznacza się odpowiednio przy przekazywaniu ich Komisji (Eurostatowi).

Artykuł 27 Terminy wymiany metadanych 1. Państwa członkowskie dokonują corocznie przeglądu i aktualizacji swoich metadanych HICP i HICP-CT w odniesieniu do bieżącego roku i przekazują te metadane Komisji (Eurostatowi) do dnia 31 marca. 2. Państwa członkowskie dokonują corocznie przeglądu i aktualizacji metadanych wskaźnika cen OOH i HPI w odniesieniu do bieżącego roku i przekazują te metadane Komisji (Eurostatowi) do dnia 30 czerwca.

ROZDZIAŁ 5

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 28 Uchylenie Rozporządzenia (WE) nr 1749/96, (WE) nr 2214/96, (WE) nr 1687/98, (WE) nr 2646/98, (WE) nr 1617/1999, (WE) nr 2166/1999, (WE) nr 2601/2000, (WE) nr 2602/2000, (WE) nr 1920/2001, (WE) nr 1921/2001, (WE) nr 1708/2005, (WE) nr 701/2006, (WE) nr 330/2009, (UE) nr 1114/2010 i (UE) nr 93/2013 tracą moc.

Artykuł 29 Wejście w życie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 31 lipca 2020 r. W imieniu Komisji Ursula VON DER LEYEN Przewodnicząca

(1) Dz.U. L 135 z 24.5.2016, s. 11.

(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1749/96 z dnia 9 września 1996 r. w sprawie wstępnych środków koniecznych do wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 dotyczącego zharmonizowanych wskaźników cen towarów konsumpcyjnych (Dz.U. L 229 z 10.9.1996, s. 3).

(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2214/96 z dnia 20 listopada 1996 r. dotyczące zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych (ZWCK): przekazywanie i upowszechnianie wskaźników częściowych ZWCK (Dz.U. L 296 z 21.11.1996, s. 8).

(4) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1687/98 z dnia 20 lipca 1998 r. zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 1749/96 dotyczące objęcia towarów i usług zharmonizowanym wskaźnikiem cen konsumpcyjnych (Dz.U. L 214 z 31.7.1998, s. 12).

(5) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2646/98 z dnia 9 grudnia 1998 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 w odniesieniu do minimalnych norm traktowania taryf w zharmonizowanych wskaźnikach cen konsumpcyjnych (Dz.U. L 335 z 10.12.1998, s. 30).

(6) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1617/1999 z dnia 23 lipca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 w odniesieniu do minimalnych norm traktowania ubezpieczenia w zharmonizowanym wskaźniku cen konsumpcyjnych oraz modyfikujące rozporządzenie Komisji (WE) nr 2214/96 (Dz.U. L 192 z 24.7.1999, s. 9).

(7) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2166/1999 z dnia 8 października 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia (WE) nr 2494/95 w odniesieniu do minimalnych norm traktowania produktów w sektorach ochrony zdrowia, edukacji i ochrony socjalnej w zharmonizowanym wskaźniku cen konsumpcyjnych (Dz.U. L 266 z 14.10.1999, s. 1).

(8) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2601/2000 z dnia 17 listopada 2000 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 w odniesieniu do określenia momentu wprowadzania cen zakupu do zharmonizowanego wskaźnika cen konsumpcyjnych (Dz.U. L 300 z 29.11.2000, s. 14).

(9) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2602/2000 z dnia 17 listopada 2000 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 w odniesieniu do minimalnych norm traktowania obniżek cen w zharmonizowanym wskaźniku cen konsumpcyjnych (Dz.U. L 300 z 29.11.2000, s. 16).

(10) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1920/2001 z dnia 28 września 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 w odniesieniu do minimalnych norm traktowania opłat za usługi proporcjonalnych do wartości transakcji w zharmonizowanym wskaźniku cen konsumpcyjnych i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2214/96 (Dz.U. L 261 z 29.9.2001, s. 46).

(11) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1921/2001 z dnia 28 września 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 odnośnie do minimalnych norm dla korekt zharmonizowanego wskaźnika cen konsumpcyjnych oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2602/2000 (Dz.U. L 261 z 29.9.2001, s. 49).

(12) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1708/2005 z dnia 19 października 2005 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 w odniesieniu do wspólnego okresu odniesienia dla zharmonizowanego wskaźnika cen konsumpcyjnych oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2214/96 (Dz.U. L 274 z 20.10.2005, s. 9).

(13) Rozporządzenie Rady (WE) nr 701/2006 z dnia 25 kwietnia 2006 r. ustanawiające zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 w odniesieniu do zakresu czasowego zbierania danych dotyczących cen w zharmonizowanym wskaźniku cen konsumpcyjnych (Dz.U. L 122 z 9.5.2006, s. 3).

(14) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 330/2009 z dnia 22 kwietnia 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 odnośnie do minimalnych norm dla traktowania produktów sezonowych w zharmonizowanych wskaźnikach cen konsumpcyjnych (ZWCK) (Dz.U. L 103 z 23.4.2009, s. 6).

(15) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1114/2010 z dnia 1 grudnia 2010 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 w odniesieniu do minimalnych norm jakości ważenia zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych (HICP) i uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 2454/97 (Dz.U. L 316 z 2.12.2010, s. 4).

(16) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 93/2013 z dnia 1 lutego 2013 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 dotyczącego zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych w odniesieniu do ustanawiania wskaźników cen mieszkań i domów mieszkalnych zajmowanych przez właściciela (Dz.U. L 33 z 2.2.2013, s. 14).

(17) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2494/95 z dnia 23 października 1995 r. dotyczące zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych (Dz.U. L 257 z 27.10.1995, s. 1).

(18) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 549/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie europejskiego systemu rachunków narodowych i regionalnych w Unii Europejskiej (Dz.U. L 174 z 26.6.2013, s. 1).

(19) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 223/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie statystyki europejskiej oraz uchylające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE, Euratom) nr 1101/2008 w sprawie przekazywania do Urzędu Statystycznego Wspólnot Europejskich danych statystycznych objętych zasadą poufności, rozporządzenie Rady (WE) nr 322/97 w sprawie statystyk Wspólnoty oraz decyzję Rady 89/382/EWG, Euratom w sprawie ustanowienia Komitetu ds. Programów Statystycznych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 164).