(4)

Ścisła koordynacja krajowych polityk budżetowych, w oparciu o wspólne zasady, jest niezbędna do osiągnięcia odpowiedniego – w ujęciu zbiorczym – kursu polityki budżetowej oraz należytego funkcjonowania unii walutowej. Wspólne reguły budżetowe mają na celu zapewnienie zdolności obsługi zadłużenia na szczeblu krajowym, a jednocześnie przestrzeni dla stabilizacji makroekonomicznej. W związku z tym kurs polityki budżetowej strefy euro – na szczeblu krajowym i w ujęciu zbiorczym – musi równoważyć podwójny cel zapewnienia długoterminowej stabilności krajowych finansów publicznych oraz krótkoterminowej stabilizacji makroekonomicznej na szczeblu zarówno poszczególnych państw, jak i strefy euro. W obecnej sytuacji dużej niepewności co do skali ożywienia gospodarczego oraz poziomu wolnych mocy w gospodarce, kiedy polityka pieniężna wykazała się znaczną akomodacją, konieczne jest prowadzenie na szczeblu strefy euro polityki budżetowej, która będzie stanowiła uzupełnienie polityki pieniężnej we wspieraniu popytu, w szczególności inwestycji, oraz w wychodzeniu z niskiej inflacji, z jednoczesnym uwzględnieniem bieżących problemów dotyczących zdolności obsługi zadłużenia. Efektywność polityki budżetowej, w tym jej skutki uboczne w innych państwach, nasilają się w kontekście niskich stóp procentowych. W komunikacie do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Banku Centralnego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „W kierunku pozytywnego kursu polityki budżetowej w strefie euro” z 16 listopada 2016 r., Komisja, jeśli chodzi o 2017 r., uważa ekspansję budżetową na poziomie do 0,5 % PKB za wskazaną na szczeblu strefy euro jako całości w obecnych warunkach. W lipcu 2016 r. Eurogrupa stwierdziła, na podstawie analizy przygotowanej przez Komisję, że w dużej mierze neutralny – w ujęciu zbiorczym – kurs polityki budżetowej na 2017 r. jest odpowiednio wyważony. W grudniu 2016 r. Eurogrupa podkreśliła, jak ważne jest znalezienie odpowiedniej równowagi między koniecznością zapewnienia stabilności a potrzebą wspierania inwestycji mających na celu wzmocnienie kruchego ożywienia gospodarczego, przyczyniając się tym samym do bardziej wyważonej kombinacji polityki budżetowej i monetarnej. Jednocześnie dług publiczny wciąż jest wysoki i nadal istnieje potrzeba zapewnienia średnioterminowej stabilności finansów publicznych w szeregu państw członkowskich. Z tego względu konieczne jest zapewnienie odpowiedniego zróżnicowania wysiłków fiskalnych w poszczególnych państwach członkowskich, biorąc pod uwagę przestrzeń fiskalną oraz skutki uboczne w państwach strefy euro. Państwa członkowskie, które osiągają lepsze od zakładanych wyniki w realizacji celów budżetowych, mogłyby wykorzystać swoją korzystną sytuację budżetową do dalszego zwiększania ich popytu krajowego i potencjału wzrostu gospodarczego, w zależności od sytuacji poszczególnych krajów, przy jednoczesnym przestrzeganiu celu średniookresowego, krajowych prerogatyw budżetowych i wymogów krajowych. Przykładowo gwarancje dla Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1017 (2) są dla państw członkowskich, które dysponują przestrzenią fiskalną, szczególnie skutecznym sposobem zmaksymalizowania wpływu na gospodarkę realną i ożywienie gospodarcze w strefie euro. Państwa członkowskie, które potrzebują dalszych korekt budżetowych w ramach funkcji zapobiegawczej paktu stabilności i wzrostu, powinny zapewnić zgodność z wymogami tego paktu w roku 2017. W ramach funkcji naprawczej paktu stabilności i wzrostu istnieje potrzeba, aby państwa członkowskie przeprowadziły terminową i trwałą korektę nadmiernych deficytów, która zapewni bufory fiskalne na wypadek nieprzewidzianych okoliczności. Państwa członkowskie powinny realizować polityki budżetowe z pełnym poszanowaniem paktu stabilności i wzrostu, a zarazem jak najlepiej wykorzystywać elastyczność przewidzianą w obecnych przepisach. Reformy strukturalne, zwłaszcza zwiększające produktywność, sprzyjałyby wzrostowi gospodarczemu i poprawiłyby stabilność finansów publicznych. Ponadto znacząca poprawa struktury budżetów krajowych i zarządzania nimi, zarówno po stronie dochodów, jak i wydatków, przez przesunięcie zasobów do inwestycji materialnych i niematerialnych, zwiększyłaby wpływ budżetów na popyt w perspektywie krótkoterminowej, a na produktywność w perspektywie długoterminowej. Skuteczne krajowe ramy budżetowe są niezbędne do zwiększenia wiarygodności polityk państw członkowskich i pomagają w osiągnięciu odpowiedniej równowagi między krótkoterminową stabilizacją makroekonomiczną, zdolnością obsługi zadłużenia i długoterminowym wzrostem gospodarczym.