ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(2)

Zgodnie z decyzją Rady 2012/827/UE (2) nowy protokół ustalający uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w umowie partnerskiej („nowy protokół”) stosuje się tymczasowo od daty jego podpisania w dniu 16 grudnia 2012 r. Nowy protokół przydziela statkom UE uprawnienia do połowów w wodach objętych zwierzchnictwem lub jurysdykcją Mauretanii w zakresie rybołówstwa. Podziału uprawnień do połowów przyznanych Unii na mocy nowego protokołu dokonano rozporządzeniem Rady (UE) nr 1259/2012 (3).
(3)

Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 w związku z art. 7 tego rozporządzenia złożony został wniosek o ponowną ocenę diklazurilu jako dodatku paszowego dla kurcząt odchowywanych na kury nioski celem sklasyfikowania go w kategorii „kokcydiostatyki i histomonostatyki”. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(2)

Błękit patentowy V został zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG bezterminowo dopuszczony jako dodatek paszowy do niektórych materiałów paszowych do stosowania u wszystkich zwierząt oraz w karmie dla psów i kotów dyrektywą Komisji 74/181/EWG (3), a rozporządzeniem Komisji (WE) nr 358/2005 (4) także w karmie przeznaczonej do stosowania u ptaków ozdobnych żywiących się ziarnem oraz małych gryzoni. Produkt ten został następnie wpisany do unijnego rejestru dodatków paszowych jako istniejący produkt, zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(2)

W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 546/2006 z dnia 31 marca 2006 r. wykonującym rozporządzenie (WE) nr 999/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do krajowych programów kontroli trzęsawki owiec i dodatkowych gwarancji oraz ustanawiającym odstępstwo od pewnych wymogów decyzji 2003/100/WE i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1874/2003 (2) zatwierdzono krajowe programy kontroli trzęsawki dla niektórych państw członkowskich. Określono również dodatkowe gwarancje, z których państwa te mogą korzystać w odniesieniu do przemieszczania owiec i kóz, jak również ich nasienia i zarodków.
(7)

Wymagania dotyczące ważności określone w załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr 576/2013 obejmują obowiązek wykonania tego badania w laboratorium zatwierdzonym zgodnie z decyzją Rady 2000/258/WE z dnia 20 marca 2000 r. określającą specjalny instytut odpowiedzialny za ustanawianie kryteriów niezbędnych do standaryzacji testów serologicznych w monitorowaniu skuteczności szczepień przeciwko wściekliźnie (4), która przewiduje, że Agence française de sécurité sanitaire des aliments (AFSSA) w Nancy we Francji (od dnia 1 lipca 2010 r. włączona do Agence nationale de sécurité sanitaire de l'alimentation, de l’environnement et du travail – ANSES) ma oceniać laboratoria w państwach członkowskich i w państwach trzecich w celu przyznania im upoważnień do prowadzenia testów serologicznych służących monitorowaniu skuteczności szczepionek przeciwko wściekliźnie u psów, kotów i fretek.
Artykuł wykonany ze sztywnego, uformowanego tworzywa sztucznego, składający się z trzech lub czterech ramion. Artykuł nie posiada swobodnie poruszających się części (na przykład kół, kulek lub rolek), miękkich wypukłości lub innych elastycznych dodatków. Jest on przeznaczony do użytku jako artykuł ręczny do masażu ciała przez tarcie odpowiedniej części ciała jednym lub więcej ramionami. Efekt masujący jest wytwarzany poprzez nacisk wywierany przez osobę wykonującą masaż. (1) Zob. ilustracje.

9019 10 90
Produkt płynny na bazie fermentowanych produktów mlecznych z dodatkiem owoców i płatków zbożowych, składający się z (% masy): — jogurtu (zawartość tłuszczów mleka 1,9 % masy) 78,9 — cukru 8,4 — wody 7,4 — brzoskwini 4,3 — płatków pszennych 0,6 — płatków żytnich 0,3 oraz niewielkich ilości preparatów aromatyzujących (substancji aromatyczno-smakowych), karotenu (środka barwiącego) i mikroorganizmów stosowanych w produktach spożywczych. Produkt, pakowany w butelkę z tworzywa sztucznego o pojemności 400 g, jest przeznaczony do bezpośredniej konsumpcji jako napój.

2202 90 95
Produkt składający się z proszku z małż nowozelandzkich (gatunek Perna canalicula), nadający się do spożycia przez ludzi. Przedstawiany jest w workach od 10 do 20 kg.

0307 99 80
Urządzenie (tzw. „odbiornik Traffic Message Channel (TMC)”) składające się z odbiornika FM, kabla antenowego (anteny) oraz zasilacza. Jest wyposażone w złącze USB. Urządzenie odbiera sygnały telemetryczne zawierające informacje o ruchu używające Traffic Message Channel poprzez pasmo fal radiowych FM. Urządzenie należy podłączyć poprzez złącze USB do odbiornika globalnego systemu pozycjonowania (GPS), który przetwarza otrzymane sygnały telemetryczne i wyświetla informacje o ruchu na ekranie. Urządzenie nie odbiera radiofonicznych sygnałów dźwiękowych.

8517 69 39
Artykuł (tak zwany „pasek LED”) zawierający diody elektroluminescencyjne (LED), tranzystory, rezystory oraz diody zabezpieczające. Komponenty zmontowane są w obwód drukowany w postaci elastycznego metalicznego paska z warstwą przylepną, zabezpieczoną na spodzie zdejmowanym papierem, o wymiarach w przybliżeniu 17 cm × 1 cm. Komponenty są połączone ze sobą. Styki na końcach paska przygotowane do lutowania (na przykład drutów) pozwalają na podłączenie do zasilania prądem stałym o napięciu 12 V. Artykuł dostarcza światło, gdy zasilany jest prądem elektrycznym. Artykuł jest instalacją oświetleniową przeznaczoną do wykorzystania na przykład w meblach. (1) Zob. fotografia.

9405 40 99
Układ sterowania składający się z zespołu obwodów drukowanych zawierających układy scalone (na przykład sterownik otrzymany technologią półprzewodnikową), elementy bierne (na przykład oporniki, kondensatory i wzbudniki), elementy czynne (na przykład diody i tranzystory) oraz radiator do napięć nieprzekraczających 1 000 V, w obudowie o wymiarach w przybliżeniu 24 cm × 13 cm × 5 cm. Po zainstalowaniu odpowiedniego oprogramowania układ sterujący jest montowany w pralce, której funkcjami ma sterować (np. uruchamianie i zatrzymywanie silnika oraz systemu podgrzewania wody, otwieranie i zamykanie zaworów wodnych).

8537 10 91
Ręczne urządzenie (tzw. „Słuchawka pasażerów samolotów”) składające się z jednostki sterującej zawierającej mikrofon i głośnik, przyciski w części przedniej i tylnej, wyświetlacz, czytnik kart magnetycznych i gniazdo przyłączeniowe do napięć nieprzekraczających 1 000 V, o wymiarach w przybliżeniu 16 cm × 4 cm × 2,5 cm. Urządzenie jest przeznaczone do instalowania w fotelu pasażera w samolotach, do wykonywania następujących funkcji: — działania jako urządzenie włączające i sterujące różnych urządzeń zewnętrznych, na przykład urządzeń audio/video, konsoli do gier lub innych usług pokładowych, — prowadzenia rozmów telefonicznych poprzez publiczną pokładową sieć komunikacyjną, ponieważ przekształca ono impulsy częstotliwości audio na fale dźwiękowe i na odwrót, — odczytywania danych z kart magnetycznych. Urządzenia nie można bezpośrednio podłączyć do sieci komunikacyjnej.

8537 10 99
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 236/1

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 815/2013

z dnia 27 sierpnia 2013 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 748/2009 w sprawie wykazu operatorów statków powietrznych, którzy wykonywali działalność lotniczą wymienioną w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE poczynając od dnia 1 stycznia 2006 r. ze wskazaniem administrującego państwa członkowskiego dla każdego operatora statków powietrznych, w celu uwzględnienia przystąpienia Chorwacji do Unii Europejskiej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (1), w szczególności jej art. 18a ust. 3 lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/101/WE (2) wprowadzono zmiany w dyrektywie 2003/87/WE w celu uwzględnienia działalności lotniczej w systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w Unii Europejskiej.

(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 748/2009 (3) ustanawia wykaz operatorów statków powietrznych, którzy w dniu 1 stycznia 2006 r. lub później wykonywali działalność lotniczą zgodnie z definicją zawartą w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE.

(3) Celem wykazu jest zmniejszenie obciążenia administracyjnego operatorów statków powietrznych poprzez wskazanie państwa członkowskiego, którego regulacjom podlega dany operator statków powietrznych.

(4) Objęcie operatora statków powietrznych unijnym systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych uzależnione jest od wykonywania działalności lotniczej wymienionej w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE, nie jest natomiast uzależnione od umieszczenia danego operatora w wykazie operatorów statków powietrznych ustanowionym przez Komisję na podstawie art. 18a ust. 3 wspomnianej dyrektywy.

(5) Przystąpienie Chorwacji do Unii Europejskiej w dniu 1 lipca 2013 r. oraz kryteria ustanowione w art. 18a ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE w celu określenia administrującego państwa członkowskiego dla poszczególnych operatorów statków powietrznych oznaczają, że niektórzy operatorzy statków powietrznych powinni podlegać regulacjom Chorwacji.

(6) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 748/2009,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 748/2009 zastępuje się załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 27 sierpnia 2013 r. W imieniu Komisji José Manuel BARROSO Przewodniczący

(1) Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32.

(2) Dz.U. L 8 z 13.1.2009, s. 3.

(3) Dz.U. L 219 z 22.8.2009, s. 1.
(4)

3-acetylo-2,5-dimetylotiofen został także włączony do wykazu substancji aromatycznych, znajdującego się w części A załącznika I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie środków aromatyzujących i niektórych składników żywności o właściwościach aromatyzujących do użycia w oraz na środkach spożywczych oraz zmieniającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91, rozporządzenia (WE) nr 2232/96 oraz (WE) nr 110/2008 oraz dyrektywę 2000/13/WE (3), jako środek aromatyzujący w trakcie oceny, dla którego należy przedłożyć dodatkowe dane naukowe. Dane takie zostały przedłożone.
(3)

Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 w związku z art. 7 tego rozporządzenia złożony został wniosek o ponowną ocenę tego preparatu jako dodatku paszowego dla cieląt przeznaczonych do chowu i na opas oraz dla prosiąt odsadzonych od maciory celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki zootechniczne”. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(3)

Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 w związku z jego art. 7 złożono wniosek o ponowną ocenę chlorku choliny jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków zwierząt celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki dietetyczne”. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(3)

W dniu 17 kwietnia 2012 r. Hiszpania zwróciła się do Komisji z wnioskiem o przyznanie odstępstwa od art. 13 ust. 1 wymienionego rozporządzenia w odniesieniu do stosowania niewodów pełnomorskich do połowu babki przezroczystej (Aphia minuta) na jej wodach terytorialnych we Wspólnocie Autonomicznej Murcji.
(7)

Dane o ruchu związane z bezpieczeństwem drogowym są niezbędne do dostarczania minimalnych powszechnych informacji o ruchu związanych z bezpieczeństwem drogowym. Są one zbierane i przechowywane przez publicznych lub prywatnych zarządców bądź dostawców usług. Aby dane te były łatwo dostępne do wymiany i ponownego wykorzystywania w celu świadczenia usług informacyjnych, publiczni lub prywatni zarządcy dróg i dostawcy usług powinni je udostępniać za pośrednictwem indywidualnych punktów dostępu lub dopilnować, aby były one dostępne za pomocą krajowych punktów dostępu utworzonych i zarządzanych przez państwa członkowskie. Takie krajowe punkty dostępu mogą mieć postać repozytorium, rejestru, portalu internetowego lub inną podobną postać.
(3)

Rozporządzenie (UE) nr 473/2013 uzupełnia ten pierwotny wymóg sprawozdawczy wymogiem częstszego przekazywania sprawozdań przez państwa członkowskie, których walutą jest euro i które są objęte procedurą nadmiernego deficytu. Państwa te będą musiały przekazywać Komisji i Komitetowi Ekonomiczno-Finansowemu sprawozdania co sześć miesięcy, jeśli Rada skierowała do nich zalecenie na mocy art. 126 ust. 7 TFUE, i co trzy miesiące, jeśli Rada skierowała do nich decyzję w sprawie wezwania na mocy art. 126 ust. 9 TFUE do podjęcia działań w celu skorygowania nadmiernego deficytu. Sprawozdanie powinno zawierać, w odniesieniu do sektora instytucji rządowych i samorządowych oraz jego podsektorów, informacje na temat wykonania budżetu w ciągu bieżącego roku, wpływu na budżet działań dyskrecjonalnych podjętych zarówno po stronie wydatków, jak i po stronie dochodów, celów dotyczących wydatków i dochodów publicznych, jak również na temat działań już podjętych i charakteru działań planowanych do osiągnięcia tych celów. Częściej przekazywane sprawozdania ułatwią Komisji i Komitetowi Ekonomiczno-Finansowemu ciągłe monitorowanie, czy dane państwo członkowskie jest na dobrej drodze do skorygowania nadmiernego deficytu.
—

Metoda produkcji W art. 4 dotyczącym metody produkcji chronionej nazwy pochodzenia „Salame Brianza” wprowadza się zmiany w ust. 2 dotyczącym rozdrabniania. W obowiązującej specyfikacji stanowi się, że kiełbasa o masie nie większej niż 300 gramów jest rozdrabniana w maszynce do mielenia mięsa wyposażonej w siatkę o otworach od 4 do 4,5 mm (drobne mielenie), a kiełbasa o masie większej niż 300 gramów — w maszynce do mielenia mięsa wyposażonej w siatkę o otworach od 7 do 8 mm (grube mielenie), uzależniając tym samym ziarnistość „Salame Brianza” od masy. W praktyce nie istnieje żaden związek między masą kiełbasy a ziarnistością. W zmienionej wersji specyfikacji uznano zatem, że należy usunąć fragment dotyczący tego związku i pozostawić jedynie informację o wymiarach otworów siatki w maszynce do mielenia. W art. 5 dotyczącym dojrzewania tabelę odnoszącą się do minimalnych terminów dojrzewania chronionej nazwy pochodzenia „Salame Brianza” zaktualizowano na podstawie trzech kryteriów. Po pierwsze, jednostkę okresu dojrzewania, która w obecnie obowiązującej specyfikacji podana jest w tygodniach, zmieniono, tak by w nowej wersji była podana w dniach, co w bardziej precyzyjny i przejrzysty sposób określa wymagany okres. Po drugie, za przydatne uznano – uwzględniając szczegółowe zasady wprowadzania do obrotu, o których mowa w art. 8 obowiązującej specyfikacji – w odniesieniu do kiełbasy pakowanej próżniowo, w zmodyfikowanej atmosferze lub w folię z tworzywa z mikrootworami, wskazanie również minimalnych, dokładnie określonych okresów dojrzewania, różniących się od okresów stosowanych w przypadku kiełbasy niepakowanej. W nowej tabeli, w odniesieniu do małych kiełbas (w tym przypadku do 55 mm średnicy) okresy dojrzewania produktu zapakowanego są nieco dłuższe niż okresy odnoszące się do kiełbas sprzedawanych w stanie niezapakowanym, co jest uzasadniane tym, że raz zapakowana kiełbasa nie może już być poddana naturalnemu procesowi suszenia. Po trzecie, za przydatne uznano poszerzenie gamy średnic dopuszczalnych dla wprowadzanego na rynek produktu „Salame Brianza” poprzez dodanie większych średnic, wcześniej niestosowanych z powodu ograniczonych rozmiarów dostępnych na rynku jelit. Biorąc pod uwagę, że okres dojrzewania produktu „Salame Brianza”, który obejmuje również suszenie, zmienia się w zależności od średnicy kiełbasy, jest oczywiste, że większa liczba średnic przewidzianych w niniejszej wersji specyfikacji będzie iść w parze z szerszą gamą i dłuższymi okresami dojrzewania.
(17)

W dochodzeniu wykazano, że produktem objętym dochodzeniem jest drut wykonany z molibdenu (od 99,6 % do 99,7 %) i zazwyczaj lantanu („La”) (od 0,25 % do 0,35 %). Wspomniany stop zawiera też inne pierwiastki chemiczne i jest znany pod nazwą „molibdenu z dodatkami” bądź „MoLa” lub „ML”. Zarówno produkt objęty postępowaniem, jak i produkt objęty dochodzeniem obecnie są objęte kodem CN 8102 96 00. Jak wyjaśniono poniżej, w ramach dochodzenia nie stwierdzono żadnej różnicy w procesie produkcji produktu objętego dochodzeniem i produktu objętego postępowaniem poza dodaniem niewielkiej ilości lantanu do czystego molibdenu na etapie mieszania. Ponadto współpracujący producent eksportowy potwierdził, że koszty produkcji produktu objętego dochodzeniem są podobne do kosztów produktu objętego postępowaniem. Z tego faktu wynika, że producent eksportujący nie odnosi żadnej korzyści gospodarczej z produkcji produktu objętego dochodzeniem poza uniknięciem obowiązujących środków. Co więcej, ustalono, że użytkownicy produktu objętego postępowaniem zaczęli korzystać z produktu objętego dochodzeniem po wprowadzeniu środków tymczasowych, co świadczy o tym, iż dla użytkowników nie ma jakiejkolwiek różnicy między produktem objętym postępowaniem a produktem objętym badaniem.
(1)

W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1451/2007 z dnia 4 grudnia 2007 r. w sprawie drugiej fazy 10-letniego programu pracy określonego w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (2) ustanowiono wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I, IA lub IB do dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3). Wykaz ten obejmuje propikonazol.
(5)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) w swoich opiniach z dnia 12 marca 2013 r. (5) potwierdził swoje poprzednie wnioski, że w proponowanych warunkach stosowania preparat endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Trichoderma reesei (MUCL 49755) i endo-1,3(4)-beta-glukanazy wytwarzanej przez Trichoderma reesei (MUCL 49754) nie wywiera szkodliwego wpływu na zdrowie zwierząt i ludzi ani na środowisko naturalne. Urząd stwierdził, że dodatek może przyczynić się do poprawy oceny użytkowości tuczników oraz że wniosek ten można rozszerzyć na podrzędne gatunki świń do tuczu inne niż Sus scrofa domesticus. Urząd stwierdził także, że dodatek może przyczynić się do poprawy końcowej masy ciała i przyrostu masy ciała w stosunku do paszy u indyków rzeźnych. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.
(6)

Ponadto ze sprawozdania tego wynika, że właściwości etofenproksu sprawiają, że wykazuje on zdolność do bioakumulacji (B) i jest toksyczny (T), zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku XIII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (4). Okres obowiązywania zatwierdzenia powinien zostać ustalony na 10 lat zgodnie z obecną praktyką w ramach dyrektywy 98/8/WE, skoro nie zostały spełnione wymogi art. 90 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Jednakże do celów wydawania pozwoleń na produkty biobójcze zgodnie z art. 23 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 etofenproks należy uznać za substancję kwalifikującą się do zastąpienia zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. d) tego rozporządzenia.
(3)

Ponadto kwas nonanowy został oceniony zgodnie z art. 11 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE pod kątem stosowania w produktach typu 10: Środki konserwacji w dziedzinie murarstwa zgodnie z definicją w załączniku V do tej dyrektywy. Ocena objęła użycie tej substancji jako algicydu stosowanego do konserwacji materiałów budowlanych. To konkretne zastosowanie jest obecnie ujęte w grupie produktowej 2 zgodnie z definicją w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012.
Wykaz dopuszczonych oświadczeń zdrowotnych ustanowiono rozporządzeniem Komisji (UE) nr 432/2012 (11) i jest on stosowany od dnia 14 grudnia 2012 r. W odniesieniu do oświadczeń, o których mowa w art. 13 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006, w przypadku których Urząd nie zakończył procesu weryfikacji lub Komisja nie zakończyła procesu rozpatrywania do dnia 14 grudnia 2012 r. i które na mocy niniejszego rozporządzenia nie zostały włączone do wykazu dopuszczonych oświadczeń zdrowotnych, należy ustanowić okres przejściowy, w trakcie którego oświadczenia te mogą być nadal stosowane, aby umożliwić podmiotom prowadzącym przedsiębiorstwo spożywcze oraz właściwym organom krajowym dostosowanie się do zakazu stosowania takich oświadczeń.
(3)

Oczekuje się, że świadczenie usług pomocniczych i usług gromadzenia i przechowywania danych dotyczących transakcji w odniesieniu do więcej niż trzech klas instrumentów pochodnych ma również bezpośredni wpływ na przyszły obrót danego repozytorium transakcji. W związku z powyższym, na potrzeby pobierania opłat rejestracyjnych, repozytoria transakcji należy sklasyfikować pod względem trzech różnych kategorii przewidywanego łącznego obrotu (wysoki, średni i niski przewidywany łączny obrót), w odniesieniu do których należy stosować opłaty rejestracyjne w różnej wysokości, w zależności od tego, czy zamierzają one świadczyć usługi pomocnicze i usługi gromadzenia i przechowywania danych dotyczących transakcji, lub obydwa rodzaje tych usług, w odniesieniu do więcej niż trzech klas instrumentów pochodnych.
(5)

Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie uprawnień do połowów i po uwzględnieniu wymian uprawnień do połowów zgodnie z art. 20 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (4) oraz transferów kwot zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 847/96 kwoty sardeli w Zatoce Biskajskiej dostępne dla Francji i Hiszpanii pod koniec sezonu połowów 2012–2013 wyniosły odpowiednio 4 876 ton i 16 460 ton.
(3)

Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 w związku z art. 7 tego rozporządzenia złożony został wniosek o ponowną ocenę bentonitu jako dodatku paszowego z grupy spoiw i środków przeciwzbrylających dla wszystkich gatunków zwierząt oraz, zgodnie z art. 7 tego rozporządzenia, o udzielenie nowego zezwolenia na stosowanie jako substancji służącej do kontroli zanieczyszczenia radionuklidami dla wszystkich gatunków zwierząt. Ponadto zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o udzielenie nowego zezwolenia na stosowanie bentonitu jako substancji redukującej zanieczyszczenie paszy mikotoksynami dla wszystkich gatunków zwierząt. We wnioskach tych zwrócono się o zaklasyfikowanie tego dodatku w kategorii „dodatki technologiczne” i dołączono do nich dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(2)

Zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG udzielono bezterminowego zezwolenia na stosowanie preparatu Enterococcus faecium NCIMB 10415 jako dodatku paszowego dla cieląt rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1288/2004 (3), dla macior rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1200/2005 (4), dla prosiąt rozporządzeniem Komisji (WE) nr 252/2006 (5), dla tuczników rozporządzeniem Komisji (WE) nr 943/2005 (6) oraz dla kotów i psów rozporządzeniem Komisji (WE) nr 102/2009 (7). Preparat ten został następnie wpisany do rejestru dodatków paszowych jako istniejący produkt zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.