ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2022/617

z dnia 12 kwietnia 2022 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1881/2006 w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów zawartości rtęci w rybach i soli

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności (1), w szczególności jego art. 2 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1881/2006 (2) ustanawia najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń, w tym rtęci, w środkach spożywczych.

(2) W dniu 22 listopada 2012 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („urząd”) przyjął opinię dotyczącą rtęci i metylortęci w żywności i paszy (3). W opinii tej urząd ustalił tolerowane tygodniowe pobranie (TWI) rtęci nieorganicznej na 4 μg/kg masy ciała i metylortęci na 1,3 μg/kg masy ciała (oba wyrażone jako rtęć) i stwierdził, że narażenie z dietą na poziomie 95. percentyla jest bliskie TWI lub wyższe od TWI dla wszystkich grup wiekowych. Osoby spożywające dużo ryb, wśród których mogą znaleźć się kobiety w ciąży, mogą przekraczać TWI nawet o około sześć razy. Dzieci w łonie matek są najbardziej narażoną grupą. W opinii stwierdzono, że obawy budzi narażenie na metylortęć przekraczające TWI. Zaleca się jednak, aby przy rozważaniu ewentualnych środków ograniczenia narażenia na metylortęć uwzględnić korzystne skutki spożycia ryb.

(3) W dniu 27 czerwca 2014 r. urząd przyjął opinię w sprawie korzyści dla zdrowia wynikających ze spożycia żywności pochodzenia morskiego w kontekście ryzyka dla zdrowia związanego z narażeniem na metylortęć (4). W opinii tej urząd dokonał przeglądu roli żywności pochodzenia morskiego w dietach europejskich i ocenił korzystny wpływ spożycia żywności pochodzenia morskiego na zdrowie, w tym wpływ spożycia żywności pochodzenia morskiego w okresie ciąży na funkcjonalne wyniki rozwoju układu nerwowego dzieci oraz wpływ spożycia żywności pochodzenia morskiego na ryzyko chorób układu krążenia u dorosłych. Urząd stwierdził, że spożycie około 1–2 porcji żywności pochodzenia morskiego tygodniowo oraz do 3–4 porcji tygodniowo w okresie ciąży wiąże się z lepszymi funkcjonalnymi wynikami rozwoju układu nerwowego u dzieci w porównaniu z brakiem żywności pochodzenia morskiego w diecie. Takie ilości wiązały się również z niższą śmiertelnością z powodu choroby niedokrwiennej serca u dorosłych.

(4) W dniu 19 grudnia 2014 r. urząd przyjął oświadczenie w sprawie korzyści wynikających ze spożycia ryb/żywności pochodzenia morskiego w porównaniu z ryzykiem związanym z narażeniem na metylortęć w rybach/żywności pochodzenia morskiego (5). W oświadczeniu stwierdzono, że aby osiągnąć korzyści wynikające ze spożycia ryb związane ze spożyciem od 1 do 4 porcji ryb na tydzień oraz aby zapobiegać toksycznemu wpływowi metylortęci na rozwój układu nerwowego, należy ograniczyć spożycie ryb/gatunków żywności pochodzenia morskiego o wysokiej zawartości rtęci.

(5) Biorąc pod uwagę wyniki opinii naukowych i oświadczenie Urzędu, należy dokonać przeglądu najwyższych dopuszczalnych poziomów zawartości rtęci w celu dalszego ograniczenia narażenia na rtęć w żywności.

(6) Ponieważ najnowsze dane o występowaniu rtęci wskazują, że istnieje margines obniżenia najwyższych dopuszczalnych poziomów zawartości rtęci w różnych gatunkach ryb, należy odpowiednio zmienić najwyższe dopuszczalne poziomy dla tych gatunków ryb.

(7) W związku z powiązanymi problemami zdrowotnymi poziom rtęci w przypadku rekinów i włócznika należy utrzymać na obecnym poziomie w oczekiwaniu na dalszy napływ danych, ocenę naukową i wiedzę na temat skuteczności zaleceń dotyczących konsumpcji w odniesieniu do ograniczenia narażenia.

(8) Kodeks Żywnościowy ustanawia najwyższy dopuszczalny poziom rtęci w soli na 0,1 mg/kg (6). Należy ustanowić ten sam najwyższy dopuszczalny poziom w prawodawstwie Unii.

(9) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1881/2006.

(10) Biorąc pod uwagę, że niektóre środki spożywcze objęte niniejszym rozporządzeniem mają długi okres trwałości, należy przewidzieć okres przejściowy, podczas którego te środki spożywcze niespełniające nowych najwyższych dopuszczalnych poziomów i wprowadzone do obrotu zgodnie z prawem przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia będą mogły pozostać w obrocie.

(11) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1881/2006 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2 Środki spożywcze wymienione w załączniku, które zostały zgodnie z prawem wprowadzone do obrotu przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, mogą pozostać w obrocie do daty minimalnej trwałości lub przydatności do spożycia.

Artykuł 3 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 12 kwietnia 2022 r. W imieniu Komisji Przewodnicząca Ursula VON DER LEYEN

(1) Dz.U. L 37 z 13.2.1993, s. 1.

(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych (Dz.U. L 364 z 20.12.2006, s. 5).

(3) Panel EFSA ds. zanieczyszczeń w łańcuchu żywnościowym (CONTAM); Scientific Opinion on the risk for public health related to the presence of mercury and methylmercury in food (Opinia naukowa dotycząca ryzyka dla zdrowia publicznego związanego z obecnością rtęci i metylortęci w żywności). Dziennik EFSA 2012;10(12):2985.

(4) Panel EFSA NDA (panel EFSA ds. produktów dietetycznych, żywienia i alergii), 2014. Opinia naukowa na temat korzyści zdrowotnych spożycia żywności pochodzenia morskiego (ryby, skorupiaki, mięczaki i inne bezkręgowce wodne) w kontekście zagrożeń dla zdrowia związanych z narażeniem na metylortęć. Dziennik EFSA 2014;12(7):3761.

(5) Komitet Naukowy EFSA, 2015 r. Oświadczenie na temat korzyści płynących ze spożycia ryb/żywności pochodzenia morskiego w porównaniu z ryzykiem związanym z narażeniem na metylortęć w rybach/żywności pochodzenia morskiego. Dziennik EFSA 2015;13(1):3982.

(6) Kodeks ogólnych norm dotyczących zanieczyszczeń i toksyn w żywności i paszy – GSCTFF (CODEX STAN 193-1995).