PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 168/12

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2017/1129

z dnia 14 czerwca 2017 r.

w sprawie prospektu, który ma być publikowany w związku z ofertą publiczną papierów wartościowych lub dopuszczeniem ich do obrotu na rynku regulowanym oraz uchylenia dyrektywy 2003/71/WE

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (1)

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),

po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Niniejsze rozporządzenie stanowi istotny krok w kierunku urzeczywistnienia unii rynków kapitałowych, jak określono w komunikacie Komisji z dnia 30 września 2015 r. zatytułowanym „Plan działania na rzecz tworzenia unii rynków kapitałowych”. Celem unii rynków kapitałowych jest zapewnienie przedsiębiorstwom pomocy w pozyskiwaniu bardziej zróżnicowanych źródeł kapitału w całej Unii Europejskiej (zwanej dalej „Unią”), sprawienie, aby rynki skuteczniej funkcjonowały oraz zaoferowanie inwestorom i oszczędzającym dodatkowych możliwości zainwestowania swoich pieniędzy, w celu pobudzenia wzrostu i tworzenia miejsc pracy.

(2) W dyrektywie 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4) ustanowiono zharmonizowane zasady i przepisy dotyczące prospektu emisyjnego sporządzanego, zatwierdzanego i publikowanego w związku z ofertą publiczną lub dopuszczeniem do obrotu papierów wartościowych na rynku regulowanym. Ze względu na zmiany ustawodawcze i rynkowe, które miały miejsce od czasu jej wejścia w życie, dyrektywę tę należy uchylić i zastąpić niniejszym rozporządzeniem.

(3) Ujawnianie informacji w przypadkach ofert publicznych papierów wartościowych lub dopuszczania papierów wartościowych do obrotu na rynku regulowanym odgrywa kluczową rolę w ochronie inwestorów, ponieważ eliminuje asymetrię informacji pomiędzy nimi a emitentami. Harmonizacja takiego obowiązku informacyjnego umożliwia ustanowienie transgranicznego mechanizmu paszportów, który ułatwia skuteczne funkcjonowanie rynku wewnętrznego w zakresie szerokiej gamy papierów wartościowych.

(4) Rozbieżne podejścia doprowadziłyby do fragmentacji rynku wewnętrznego, ponieważ emitenci, oferujący oraz osoby wnioskujące o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym podlegaliby w poszczególnych państwach członkowskich różnym przepisom, a prospekty zatwierdzone w jednym państwie członkowskim mogłyby nie zostać dopuszczone do stosowania w innych państwach członkowskich. Wobec braku zharmonizowanych ram służących zapewnieniu jednolitego obowiązku informacyjnego oraz funkcjonowania paszportu w Unii istnieje zatem prawdopodobieństwo, że różnice w przepisach państw członkowskich stworzyłyby przeszkody utrudniające sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego papierów wartościowych. W związku z tym, aby zapewnić prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego i poprawić warunki jego funkcjonowania, w szczególności w odniesieniu do rynków kapitałowych, oraz aby zagwarantować wysoki poziom ochrony konsumentów i inwestorów, należy ustanowić ramy regulacyjne dotyczące prospektów na poziomie Unii.

(5) Aby zapewnić jednolity sposób stosowania w całej Unii przepisów bezpośrednio nakładających obowiązki na osoby zaangażowane w oferty publiczne papierów wartościowych oraz dopuszczanie papierów wartościowych do obrotu na rynku regulowanym, właściwe i konieczne jest nadanie przepisom dotyczącym obowiązku informacyjnego w przypadku oferty publicznej papierów wartościowych lub dopuszczenia papierów wartościowych do obrotu na rynku regulowanym formy rozporządzenia. Ponieważ ramy prawne przepisów dotyczących prospektów muszą koniecznie zawierać środki określające szczegółowo wymogi w odniesieniu do wszystkich innych aspektów związanych nieodłącznie z prospektami, nawet niewielkie rozbieżności w zakresie podejścia stosowanego w odniesieniu do jednego z tych aspektów mogłyby doprowadzić do znaczących utrudnień w zakresie transgranicznych ofert papierów wartościowych, notowań na kilku rynkach regulowanych równolegle oraz unijnych przepisów dotyczących ochrony konsumentów. W związku z tym wybór rozporządzenia, które jest bezpośrednio stosowane bez potrzeby przyjęcia przepisów krajowych, powinien ograniczyć możliwość podejmowania rozbieżnych środków na poziomie krajowym, a także powinien zapewnić spójne podejście, zwiększenie pewności prawa oraz powinien zapobiec takim znaczącym utrudnieniom. Wybór rozporządzenia wzmocni także zaufanie do przejrzystości rynków w całej Unii oraz zmniejszy złożoność regulacyjną, a także koszty wyszukiwania informacji i koszty przestrzegania przepisów ponoszone przez przedsiębiorstwa.

(6) Ocena dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/73/UE (5) wykazała, że niektóre zmiany wprowadzone tą dyrektywą nie przyczyniły się do realizacji jej pierwotnych celów oraz że należy wprowadzić dalsze zmiany w systemie prospektu w Unii, aby uprościć i udoskonalić jego stosowanie, zwiększyć jego skuteczność, a także zwiększyć międzynarodową konkurencyjność Unii, przyczyniając się tym samym do zmniejszenia obciążeń administracyjnych.

(7) Celem niniejszego rozporządzenia jest zapewnienie ochrony inwestorów i efektywności rynku, przy jednoczesnym wzmocnieniu rynku wewnętrznego kapitału. Dostarczanie informacji, które, biorąc pod uwagę charakter emitenta i papierów wartościowych, jest niezbędne, aby umożliwić inwestorom podejmowanie przemyślanych decyzji inwestycyjnych, zapewnia, wraz z przepisami dotyczącymi prowadzenia działalności, ochronę inwestorów. Ponadto informacje takie stanowią skuteczny środek zwiększenia zaufania do papierów wartościowych i w ten sposób przyczyniają się do prawidłowego funkcjonowania i rozwoju rynków papierów wartościowych. Właściwym sposobem udostępniania takich informacji jest publikacja prospektu.

(8) Obowiązki informacyjne zawarte w niniejszym rozporządzeniu nie uniemożliwiają państwom członkowskim, właściwym organom lub giełdom – za pośrednictwem ich regulaminów – nakładania innych szczególnych wymogów w odniesieniu do dopuszczenia do obrotu papierów wartościowych na rynku regulowanym, w szczególności w odniesieniu do ładu korporacyjnego. Tego rodzaju wymogi nie powinny bezpośrednio ani pośrednio ograniczać możliwości sporządzania, treści ani rozpowszechniania prospektu zatwierdzonego przez właściwy organ.

(9) Papiery wartościowe o charakterze nieudziałowym emitowane przez państwo członkowskie lub władze regionalne lub lokalne państwa członkowskiego, przez międzynarodowe instytucje publiczne, których członkiem jest jedno państwo członkowskie lub większa ich liczba, przez Europejski Bank Centralny lub przez banki centralne państw członkowskich nie powinny wchodzić w zakres stosowania niniejszego rozporządzenia, a tym samym niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć na nie wpływu.

(10) W celu zapewnienia ochrony inwestorów obowiązek publikacji prospektu powinien mieć zastosowanie do ofert publicznych lub dopuszczenia do obrotu na rynkach regulowanych zarówno udziałowych papierów wartościowych, jak i papierów wartościowych o charakterze nieudziałowym. Niektóre z papierów wartościowych objętych zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia uprawniają posiadacza do nabycia zbywalnych papierów wartościowych lub do uzyskania kwoty pieniężnej w drodze rozliczenia gotówkowego ustalonego poprzez odniesienie do innych instrumentów, w szczególności zbywalnych papierów wartościowych, walut, stóp procentowych lub stóp zwrotu, towarów giełdowych lub innych wskaźników lub mierników. Zakres niniejszego rozporządzenia obejmuje w szczególności warranty subskrypcyjne, warranty opcyjne, certyfikaty, kwity depozytowe i papiery zamienne, takie jak papiery wartościowe zamienne według wyboru inwestora.

(11) Aby zapewnić zatwierdzenie i paszportowanie prospektu, a także nadzór nad przestrzeganiem przepisów niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do każdego prospektu należy wskazać właściwy organ. W związku z tym w niniejszym rozporządzeniu należy wyraźnie określić macierzyste państwo członkowskie, które jest najodpowiedniejsze do zatwierdzenia prospektu.

(12) W przypadku ofert publicznych papierów wartościowych o łącznej wartości w Unii niższej niż 1 000 000 EUR koszt sporządzenia prospektu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem prawdopodobnie może być nieproporcjonalny w stosunku do przewidywanych wpływów z oferty. Obowiązek sporządzenia prospektu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem nie powinien zatem mieć zastosowania do ofert o tak małej wartości. Państwa członkowskie nie powinny rozszerzać obowiązku sporządzenia prospektu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem na oferty publiczne papierów wartościowych o łącznej wartości poniżej tego progu. Państwa członkowskie powinny mieć jednak możliwość nakładania innych obowiązków informacyjnych na poziomie krajowym w zakresie, w jakim takie obowiązki nie stanowią nieproporcjonalnego lub niepotrzebnego obciążenia w odniesieniu do takich ofert papierów wartościowych.

(13) Ponadto, mając na uwadze różne rozmiary rynków finansowych w całej Unii, należy umożliwić państwom członkowskim wyłączenie ofert publicznych papierów wartościowych o wartości nieprzekraczającej 8 000 000 EUR z obowiązku publikacji prospektu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Państwa członkowskie powinny w szczególności dysponować swobodą uznania w zakresie ustanawiania w swoim prawie krajowym progu w przedziale od 1 000 000 EUR do 8 000 000 EUR, wyrażonego jako łączna wartość oferty w Unii w okresie 12 miesięcy, poniżej którego wyłączenie powinno mieć zastosowanie z uwzględnieniem poziomu krajowej ochrony inwestorów, jaki państwa członkowskie uznają za stosowny. Takie oferty publiczne papierów wartościowych objęte wyłączeniem nie powinny jednak korzystać z systemu paszportu na mocy niniejszego rozporządzenia. Poniżej tego progu państwa członkowskie powinny mieć możliwość nakładania innych obowiązków informacyjnych na poziomie krajowym w zakresie, w jakim takie obowiązki nie stanowią nieproporcjonalnego lub niepotrzebnego obciążenia w odniesieniu do takich ofert papierów wartościowych objętych wyłączeniem. Żaden z przepisów niniejszego rozporządzenia nie powinien uniemożliwiać tym państwom członkowskim wprowadzania na poziomie krajowym przepisów zezwalających operatorom wielostronnych platform obrotu (MTF) na określanie zawartości dokumentu dotyczącego dopuszczenia, jaki emitent jest zobowiązany przedstawić w momencie pierwszego dopuszczenia do obrotu papierów wartościowych, lub warunków jego przeglądu.

(14) Samo dopuszczenie papierów wartościowych do obrotu na MTF lub publikacja cen kupna i sprzedaży nie powinny być uznawane za ofertę publiczną papierów wartościowych i w związku z tym nie powinny podlegać obowiązkowi sporządzenia prospektu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Prospekt powinien być wymagany jedynie w sytuacjach, którym towarzyszy komunikat stanowiący „ofertę publiczną papierów wartościowych” zdefiniowaną w niniejszym rozporządzeniu.

(15) W przypadku gdy oferta papierów wartościowych jest skierowana wyłącznie do ograniczonego kręgu inwestorów niebędących inwestorami kwalifikowanymi, nie należy wymagać sporządzenia prospektu, ponieważ stanowi to wówczas nieproporcjonalne obciążenie ze względu na niewielką liczbę osób, których dotyczy dana oferta. Miałoby to zastosowanie na przykład w przypadku oferty adresowanej do ograniczonej liczby krewnych lub znajomych kadry kierowniczej przedsiębiorstwa.

(16) Niniejsze rozporządzenie należy interpretować w sposób spójny z dyrektywą 2004/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6), w stosownych przypadkach, w kontekście ofert przejęcia, transakcji łączenia i innych transakcji mających wpływ na własność lub kontrolę nad spółkami.

(17) Zachęcanie dyrektorów i pracowników do posiadania papierów wartościowych swojego przedsiębiorstwa może mieć pozytywny wpływ na zarządzanie przedsiębiorstwami oraz pomóc w tworzeniu wartości w perspektywie długoterminowej poprzez wspieranie zaangażowania i poczucia odpowiedzialności pracowników, zbliżenie poszczególnych interesów udziałowców i pracowników, jak również zapewnienie tym drugim możliwości inwestycyjnych. Posiadanie przez pracowników udziałów w przedsiębiorstwie, w którym są zatrudnieni, jest szczególnie ważne dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), w przypadku których poszczególni pracownicy mogą odgrywać znaczącą rolę w sukcesie przedsiębiorstwa. W związku z tym nie należy nakładać obowiązku publikowania prospektu w przypadku ofert składanych w ramach programu akcji pracowniczych w Unii, pod warunkiem że udostępniony zostanie dokument zawierający informacje na temat liczby i charakteru papierów wartościowych oraz uzasadnienia i szczegółów oferty lub przydziału, aby zagwarantować ochronę inwestorów. W celu zapewnienia równego dostępu do programów akcji pracowniczych wszystkim dyrektorom i pracownikom, niezależnie od tego, czy ich pracodawca ma siedzibę w Unii czy poza jej terytorium, nie należy już wymagać podejmowania decyzji o równoważności w odniesieniu do rynku danego państwa trzeciego, o ile dostępny jest taki dokument informacyjny. W związku z tym wszyscy uczestnicy programów akcji pracowniczych będą korzystać z równego traktowania i dostępu do informacji.

(18) Rozwadniające emisje akcji lub papierów wartościowych zapewniających dostęp do akcji często wskazują na transakcje o znaczącym wpływie na strukturę kapitału emitenta, jego perspektywy i sytuację finansową, więc informacje na ten temat należy uwzględnić w prospekcie. Natomiast w przypadku gdy emitent posiada akcje już dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym, prospekt nie powinien być wymagany w przypadku jakiegokolwiek kolejnego dopuszczenia do obrotu akcji tej samej klasy na tym samym rynku regulowanym, w tym również w przypadku gdy akcje wynikają z zamiany lub wymiany innych papierów wartościowych lub z wykorzystania praw przenoszonych przez inne papiery wartościowe, pod warunkiem że akcje nowo dopuszczone do obrotu stanowią niewielki odsetek akcji tej samej klasy dopuszczonych już na tym samym rynku regulowanym, chyba że dopuszczeniu temu towarzyszy oferta publiczna papierów wartościowych objęta zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia. Ta sama zasada powinna mieć bardziej ogólne zastosowanie do papierów wartościowych tożsamych z papierami wartościowymi dopuszczonymi już do obrotu na rynku regulowanym.

(19) Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych przyjętych na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE (7) w związku z restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją instytucji kredytowych, w szczególności art. 53 ust. 2, art. 59 ust. 2 oraz art. 63 ust. 1 i 2 tej dyrektywy, w przypadkach gdy nie ma obowiązku publikacji prospektu.

(20) Wyłączenia z obowiązku publikacji prospektu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem powinny móc być stosowane łącznie w odniesieniu do oferty publicznej papierów wartościowych lub dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym, w przypadku gdy warunki tych wyłączeń są spełnione jednocześnie. Na przykład, gdy oferta jest skierowana jednocześnie do inwestorów kwalifikowanych, inwestorów niekwalifikowanych zobowiązujących się do zainwestowania co najmniej 100 000 EUR każdy, pracowników emitenta, a ponadto ograniczonej liczby inwestorów niekwalifikowanych nie przekraczającej liczby określonej w niniejszym rozporządzeniu, oferta taka powinna być wyłączona z obowiązku publikacji prospektu.

(21) Aby zapewnić właściwe funkcjonowanie rynku hurtowego papierów wartościowych o charakterze nieudziałowym oraz zwiększyć płynność rynku, należy ustanowić odrębny system ulgowego traktowania papierów wartościowych o charakterze nieudziałowym dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym i przeznaczonych dla inwestorów kwalifikowanych. Taki system ulgowego traktowania powinien zawierać minimalne obowiązki informacyjne, które są mniej uciążliwe od obowiązków mających zastosowanie do papierów wartościowych o charakterze nieudziałowym oferowanych inwestorom indywidualnym, bez wymogu umieszczania podsumowania w prospekcie oraz z bardziej elastycznymi wymogami językowymi. System ulgowego traktowania powinien mieć, po pierwsze, zastosowanie do papierów wartościowych o charakterze nieudziałowym – bez względu na ich nominał – które są przedmiotem obrotu wyłącznie na rynku regulowanym, lub na jego określonym segmencie, do którego mogą mieć dostęp jedynie inwestorzy kwalifikowani do celów obrotu takimi papierami wartościowymi, oraz, po drugie, do papierów wartościowych o charakterze nieudziałowym o jednostkowym nominale w wysokości co najmniej 100 000 EUR, co odzwierciedla większe zdolności inwestycyjne inwestorów, których dotyczy prospekt. Nie należy zezwalać na odsprzedaż inwestorom niekwalifikowanym papierów wartościowych o charakterze nieudziałowym będących przedmiotem obrotu wyłącznie na rynku regulowanym, lub na jego określonym segmencie, do którego mogą mieć dostęp jedynie inwestorzy kwalifikowani do celów obrotu takimi papierami, chyba że zgodnie z niniejszym rozporządzeniem zostanie sporządzony prospekt odpowiedni dla inwestorów niekwalifikowanych. W tym celu ważne jest, aby operatorzy rynku, ustanawiając takie rynki regulowane, lub ich określone segmenty, nie zezwalali inwestorom niekwalifikowanym na bezpośredni lub pośredni dostęp do takich rynków lub określonych segmentów.

(22) W sytuacji gdy papiery wartościowe są alokowane, bez uwzględnienia elementu indywidualnego wyboru po stronie odbiorcy, w tym w przypadku alokacji papierów wartościowych bez prawa do odstąpienia od takiej alokacji, lub gdy alokacja jest automatyczna w wyniku orzeczenia sądu, na przykład w przypadku alokacji papierów wartościowych obecnym wierzycielom w trakcie sądowego postępowania upadłościowego, alokacja taka nie powinna kwalifikować się jako oferta publiczna papierów wartościowych.

(23) Emitenci, oferujący lub osoby wnioskujące o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym papierów wartościowych, którzy nie podlegają obowiązkowi publikacji prospektu, powinni korzystać z możliwości paszportu jednolitego, jeżeli dobrowolnie zdecydują, że będą przestrzegać przepisów niniejszego rozporządzenia.

(24) Ze względu na specyfikę różnego typu papierów wartościowych, emitentów, ofert i dopuszczeń, niniejsze rozporządzenie ustanawia zasady dla różnych form prospektów: prospektu standardowego, prospektu dla obrotu hurtowego nieudziałowymi papierami wartościowymi, prospektu podstawowego, uproszczonego prospektu dla ofert wtórnych oraz prospektu UE na rzecz rozwoju. W związku z tym wszystkie odniesienia do „prospektu” w ramach niniejszego rozporządzenia należy rozumieć jako odnoszące się do wszystkich tych form prospektów, chyba że wyraźnie przewidziano inaczej.

(25) Obowiązek informacyjny w postaci prospektu nie powinien mieć zastosowania w przypadku ofert publicznych papierów wartościowych skierowanych wyłącznie do inwestorów kwalifikowanych. Jednakże każda publiczna odsprzedaż lub obrót publiczny w drodze dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym powinny wymagać publikacji prospektu.

(26) Ważny prospekt, sporządzony przez emitenta lub osobę odpowiedzialną za sporządzenie prospektu, udostępniony do publicznej wiadomości w momencie ostatecznego plasowania emisji papierów wartościowych poprzez pośredników finansowych lub podczas każdej późniejszej odsprzedaży papierów wartościowych, dostarcza inwestorom wystarczających informacji do tego, aby mogli oni podejmować przemyślane decyzje inwestycyjne. Pośrednicy finansowi dokonujący plasowania lub następującej po nim odsprzedaży papierów wartościowych powinni być zatem uprawnieni do korzystania z pierwotnego prospektu opublikowanego przez emitenta lub osobę odpowiedzialną za jego sporządzenie, o ile prospekt ten pozostaje ważny i jest należycie uzupełniony suplementem, a emitent lub osoba odpowiedzialna za sporządzenie takiego prospektu wyraża zgodę na jego wykorzystanie. Emitent lub osoba odpowiedzialna za sporządzenie prospektu powinni mieć możliwość obwarowania takiej zgody warunkami. Zgoda na wykorzystanie prospektu, w tym wszelkie towarzyszące jej warunki, powinna być udzielana w formie pisemnej, umożliwiającej ocenę przez odnośne strony, czy odsprzedaż lub ostateczne plasowanie emisji papierów wartościowych są z nią zgodne. W przypadku udzielenia zgody na wykorzystanie prospektu emitent lub osoba odpowiedzialna za sporządzenie pierwotnego prospektu powinni odpowiadać za zawarte w nim informacje, a w przypadku prospektu podstawowego – za przekazanie i złożenie ostatecznych warunków, przy czym nie należy wymagać jakiegokolwiek innego prospektu. Jednakże od pośrednika finansowego należy wymagać opublikowania nowego prospektu, w przypadku gdy emitent lub osoba odpowiedzialna za sporządzenie pierwotnego prospektu nie wyrażą zgody na jego wykorzystanie. W takiej sytuacji pośrednik finansowy powinien być odpowiedzialny za informacje zawarte w prospekcie, w tym wszelkie informacje włączane przez odniesienie oraz – w przypadku prospektu podstawowego – w ostatecznych warunkach.

(27) Harmonizacja informacji zawartych w prospekcie powinna zapewniać równoważną ochronę inwestorów na poziomie Unii. Aby umożliwić inwestorom podejmowanie przemyślanych decyzji inwestycyjnych, takie informacje powinny być wystarczające i obiektywne oraz powinny być sformułowane i zaprezentowane łatwej do przeanalizowania, zwięzłej i zrozumiałej formie. Informacje zawarte w prospekcie powinny być dostosowane do typu prospektu, charakteru i sytuacji emitenta, rodzaju papierów wartościowych oraz tego, czy oferta skierowana jest wyłącznie do inwestorów kwalifikowanych. Prospekt nie powinien zawierać informacji, które nie są istotne lub właściwe dla danego emitenta i danych papierów wartościowych, ponieważ mogłyby one przysłonić informacje istotne z punktu widzenia decyzji inwestycyjnej, a co za tym idzie osłabić ochronę inwestorów.

(28) Podsumowanie prospektu powinno stanowić użyteczne źródło informacji dla inwestorów, w szczególności dla inwestorów detalicznych. Powinno ono stanowić samoistną część prospektu oraz skupiać się na kluczowych informacjach, których inwestorzy potrzebują, aby móc zadecydować, które oferty i dopuszczenia papierów wartościowych do obrotu chcą dalej analizować przez przegląd całego prospektu w celu podjęcia decyzji. Tego rodzaju kluczowe informacje powinny obejmować podstawową charakterystykę emitenta, każdego podmiotu zabezpieczającego oraz papierów wartościowych oferowanych lub dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym, a także związane z nimi ryzyka. Informacje te powinny także obejmować ogólne warunki oferty.

(29) Zawarta w podsumowaniu prezentacja czynników ryzyka powinna ograniczać się do wybranych szczegółowych rodzajów ryzyka, które emitent uznaje za najbardziej istotne dla inwestora przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnej. Zawarty w podsumowaniu opis czynników ryzyka powinien być związany z konkretną ofertą i przygotowany wyłącznie z myślą o inwestorach, nie powinien natomiast służyć przedstawianiu ogólnych oświadczeń na temat ryzyka inwestycyjnego ani ograniczać odpowiedzialności emitenta, oferującego lub jakiejkolwiek osoby działającej w ich imieniu. Wśród czynników ryzyka należy, w stosownych przypadkach, wyróżnić ryzyko, jakie ponoszą w szczególności inwestorzy detaliczni w przypadku papierów wartościowych emitowanych przez instytucje kredytowe, które podlegają umorzeniu lub konwersji długu na mocy dyrektywy 2014/59/UE.

(30) Podsumowanie prospektu powinno być krótkie, proste i łatwe do zrozumienia dla inwestorów. Powinno być napisane prostym, nietechnicznym językiem i przedstawiać informacje w przystępny sposób. Nie powinno ono natomiast stanowić zwykłego zbioru fragmentów prospektu. Należy określić maksymalną długość podsumowania w celu zapewnienia, aby inwestorzy nie zniechęcali się do jego czytania, oraz w celu zachęcenia emitentów do dokonywania selekcji informacji istotnych dla inwestorów. W pewnych okolicznościach określonych w niniejszym rozporządzeniu należy zwiększyć maksymalną długość podsumowania.

(31) Aby zapewnić jednolitą strukturę podsumowania prospektu, należy wprowadzić podział na sekcje ogólne i podtytuły, a w treści informacji emitent powinien zawrzeć zwięzłe opisy obejmujące w stosownych przypadkach dane liczbowe. Emitenci powinni mieć swobodę uznania w zakresie selekcji informacji, które uznają za istotne i treściwe, pod warunkiem że informacje te są przedstawione w sposób rzetelny i wyważony.

(32) Podsumowanie prospektu powinno być w miarę możliwości wzorowane na dokumencie zawierającym kluczowe informacje wymaganym zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1286/2014 (8). W przypadku gdy papiery wartościowe są objęte zakresem stosowania zarówno niniejszego rozporządzenia, jak i rozporządzenia (UE) nr 1286/2014, pełne ponowne wykorzystanie podsumowania treści dokumentu zawierającego kluczowe informacje zminimalizowałoby koszty przestrzegania przepisów i obciążeń administracyjnych dla emitentów, a niniejsze rozporządzenie powinno w związku z tym ułatwiać takie ponowne wykorzystanie. Nie należy jednak znosić wymogu sporządzenia podsumowania, jeżeli wymagany jest dokument zawierający kluczowe informacje, ponieważ dokument taki nie zawiera kluczowych informacji na temat emitenta oraz oferty publicznej lub dopuszczenia do obrotu danych papierów wartościowych na rynku regulowanym.

(33) Żadna osoba nie powinna ponosić odpowiedzialności cywilnej wyłącznie na podstawie podsumowania, w tym jakiegokolwiek jego tłumaczenia, chyba że wprowadza ono w błąd, jest niedokładne lub niezgodne z istotnymi częściami prospektu lub w przypadku gdy nie dostarcza – w zestawieniu z pozostałymi częściami prospektu– kluczowych informacji mających pomagać inwestorom przy podejmowaniu decyzji o inwestycji w takie papiery wartościowe. W tym celu podsumowanie powinno zawierać jednoznaczne ostrzeżenie.

(34) Emitentom, którzy wielokrotnie pozyskują finansowanie na rynkach kapitałowych, należy zaproponować szczególne formaty dokumentów rejestracyjnych i prospektów, jak również szczególne procedury ich składania i zatwierdzania, tak aby zapewnić im większą elastyczność oraz umożliwić im reagowanie na pojawiające się możliwości wejścia na rynek. W każdym przypadku wspomniane formaty i procedury powinny mieć charakter fakultatywny, a emitenci powinni móc decydować o ich wyborze.

(35) W odniesieniu do wszystkich papierów wartościowych o charakterze nieudziałowym, w tym emitowanych w sposób ciągły lub powtarzalny, lub w ramach programu ofertowego, emitenci powinni mieć możliwość sporządzania prospektu w formie prospektu podstawowego.

(36) Należy również sprecyzować, że ostateczne warunki prospektu podstawowego powinny zawierać jedynie informacje dotyczące dokumentu ofertowego właściwe dla danej emisji i możliwe do określenia jedynie w momencie dokonywania danej emisji. Tego rodzaju informacje mogą przykładowo obejmować międzynarodowy kod identyfikujący papier wartościowy (kod ISIN), cenę emisyjną, termin zapadalności, jakikolwiek kupon, datę wykonania, kurs wykonania, cenę wykupu oraz inne warunki nieznane w czasie sporządzania prospektu podstawowego. W przypadku gdy ostateczne warunki nie są zawarte w prospekcie podstawowym, nie powinny one podlegać obowiązkowi zatwierdzenia przez właściwy organ, lecz powinny być jedynie składane do tego organu. Inne nowe informacje, które mogą wpłynąć na ocenę emitenta i papierów wartościowych, powinny być zamieszczane w suplemencie do prospektu podstawowego. Ani ostatecznych warunków, ani suplementu nie należy wykorzystywać do celu uwzględniania w nich rodzaju papierów wartościowych, który nie został już opisany w prospekcie podstawowym.

(37) W ramach prospektu podstawowego emitent powinien sporządzić wyłącznie podsumowanie w odniesieniu do każdej danej emisji w celu zmniejszenia obciążeń administracyjnych i zwiększenia czytelności dla inwestorów. To podsumowanie dotyczące danej emisji powinno zostać załączone do ostatecznych warunków i powinno zostać zatwierdzone przez właściwy organ wyłącznie wtedy, gdy ostateczne warunki są uwzględnione w prospekcie podstawowym lub suplemencie do niego.

(38) W celu zwiększenia elastyczności i efektywności kosztowej prospektu podstawowego emitent powinien mieć możliwość sporządzenia prospektu podstawowego w formie zestawu dokumentów.

(39) Emitentów dokonujących częstych emisji należy zachęcać do sporządzania prospektu w formie zestawu dokumentów, ponieważ może się to przyczynić do obniżenia ponoszonych przez nich kosztów przestrzegania niniejszego rozporządzenia oraz umożliwić im szybkie reagowanie na pojawiające się możliwości wejścia na rynek. W związku z tym emitenci, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynkach regulowanych lub MTF, powinni mieć możliwość, ale nie obowiązek, sporządzania i publikowania w każdym roku obrotowym uniwersalnego dokumentu rejestracyjnego zawierającego informacje prawne, biznesowe, finansowe, księgowe oraz informacje na temat akcjonariatu, a także opis dotyczący emitenta w odniesieniu do danego roku obrotowego. Pod warunkiem, że emitent spełnia kryteria określone w niniejszym rozporządzeniu, emitenta należy uznać za emitenta dokonującego częstych emisji z chwilą przedłożenia przez niego uniwersalnego dokumentu rejestracyjnego do zatwierdzenia właściwemu organowi. Sporządzenie uniwersalnego dokumentu rejestracyjnego powinno umożliwić emitentowi zapewnienie aktualności informacji oraz sporządzenie prospektu, gdy warunki rynkowe staną się korzystne w odniesieniu do oferty publicznych papierów wartościowych lub dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym, poprzez dodanie dokumentu ofertowego i podsumowania. Uniwersalny dokument rejestracyjny powinien być wielofunkcyjny ponieważ jego treść powinna być taka sama, niezależnie od tego, czy emitent wykorzysta go następnie do celów dokonania oferty publicznych papierów wartościowych lub dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym udziałowych papierów wartościowych lub papierów wartościowych o charakterze nieudziałowym. W związku z tym standardy informacyjne dla uniwersalnego dokumentu rejestracyjnego powinny opierać się na standardach dla udziałowych papierów wartościowych. Uniwersalny dokument rejestracyjny powinien służyć jako źródło informacji o emitencie, dostarczając inwestorom i analitykom minimum informacji niezbędnych do wyrobienia sobie przemyślanego poglądu na temat działalności danego przedsiębiorstwa, jego sytuacji finansowej, wyników finansowych i perspektyw, struktury zarządzania i akcjonariatu.

(40) Emitent, który złożył wniosek o zatwierdzenie uniwersalnego dokumentu rejestracyjnego i uzyskał takie zatwierdzenie, może przez dwa kolejne lata być uznawany za dobrze znany właściwemu organowi. W związku z tym należy zezwolić, aby wszelkie kolejne uniwersalne dokumenty rejestracyjne oraz wszelkie dokonywane w nich zmiany były składane bez uprzedniego zatwierdzenia oraz poddawane przeglądowi na zasadzie ex post przez właściwy organ, jeżeli organ ten uzna, że jest to konieczne. Każdy właściwy organ powinien ustalić częstotliwość takiego przeglądu, uwzględniając na przykład swoją ocenę ryzyk związanych z emitentem, jakość wcześniej ujawnianych przez niego informacji lub czas, jaki upłynął od momentu dokonania ostatniego przeglądu złożonego uniwersalnego dokumentu rejestracyjnego.

(41) Powinna istnieć możliwość wprowadzania zmian do uniwersalnego dokumentu rejestracyjnego, dopóki nie stanie się częścią składową zatwierdzonego prospektu, dobrowolnie przez emitenta – przykładowo w przypadku istotnej zmiany w strukturze organizacyjnej lub sytuacji finansowej emitenta – albo na żądanie właściwego organu w kontekście przeglądu ex post dokonywanego po złożeniu, w przypadku gdy zostanie stwierdzone, że nie są spełnione standardy kompletności, zrozumiałości i spójności. Takie zmiany powinny być publikowane według takich samych zasad, jakie mają zastosowanie do uniwersalnego dokumentu rejestracyjnego. W szczególności, jeżeli właściwy organ zidentyfikuje istotne pominięcie, istotny błąd lub istotną niedokładność, emitent powinien wprowadzić zmianę w swoim uniwersalnym dokumencie rejestracyjnym i bez zbędnej zwłoki podać tę zmianę do wiadomości publicznej. Ponieważ nie jest dokonywana oferta publiczna ani nie ma miejsca dopuszczenie do obrotu papierów wartościowych, procedura wprowadzenia zmiany w uniwersalnym dokumencie rejestracyjnym powinna różnić się od procedury uzupełniania prospektu suplementem, która powinna mieć zastosowanie wyłącznie po zatwierdzeniu prospektu.

(42) W przypadku gdy emitent sporządza prospekt składający się z zestawu dokumentów, wszystkie części składowe prospektu powinny podlegać zatwierdzeniu, w tym również, w stosownych przypadkach, uniwersalny dokument rejestracyjny i wszelkie jego zmiany, jeżeli zostały wcześniej złożone do właściwego organu, lecz nie zatwierdzone. Zmiany w uniwersalnym dokumencie rejestracyjnym nie powinny podlegać zatwierdzeniu przez właściwy organ w momencie złożenia, lecz powinny być zatwierdzane dopiero wtedy, gdy wszystkie części składowe prospektu zostaną przedłożone do zatwierdzenia.

(43) Aby przyspieszyć proces sporządzania prospektu i ułatwić dostęp do rynków kapitałowych w sposób efektywny kosztowo, emitenci dokonujący częstych emisji, którzy sporządzają uniwersalny dokument rejestracyjny, powinni korzystać z szybszego procesu zatwierdzenia, ponieważ główna część składowa prospektu została już zatwierdzona lub jest już dostępna na potrzeby dokonania przeglądu przez właściwy organ. Czas niezbędny do uzyskania zatwierdzenia prospektu powinien zostać zatem skrócony, jeżeli dokument rejestracyjny przyjmuje formę uniwersalnego dokumentu rejestracyjnego.

(44) Emitenci dokonujący częstych emisji powinni mieć możliwość korzystania z uniwersalnego dokumentu rejestracyjnego i wszelkich dokonywanych w nim zmian jako części składowej prospektu podstawowego. W przypadku gdy emitent dokonujący częstych emisji kwalifikuje się do sporządzenia prospektu UE na rzecz rozwoju, uproszczonego prospektu w ramach uproszczonego systemu obowiązków informacyjnych w odniesieniu do ofert wtórnych lub do prospektu dla obrotu hurtowego nieudziałowymi papierami wartościowymi, należy zezwolić mu na korzystanie z jego uniwersalnego dokumentu rejestracyjnego i wszelkich dokonywanych w nim zmian jako części składowej takich wszelkich takich prospektów, zamiast specjalnego dokumentu rejestracyjnego wymaganego w ramach tych systemów obowiązków informacyjnych.

(45) O ile emitent postępuje zgodnie z procedurami dotyczącymi składania, rozpowszechniania i przechowywania informacji regulowanych oraz przestrzega terminów przewidzianych w art. 4 i 5 dyrektywy 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (9), należy zezwolić mu na publikowanie rocznych i półrocznych sprawozdań finansowych wymaganych na mocy dyrektywy 2004/109/WE jako części uniwersalnego dokumentu rejestracyjnego, chyba że macierzyste państwa członkowskie emitenta są różne do celów niniejszego rozporządzenia i dyrektywy 2004/109/WE i chyba że język uniwersalnego dokumentu rejestracyjnego nie spełnia warunków określonych w art. 20 dyrektywy 2004/109/WE. Powinno to zmniejszyć obciążenia administracyjne związane z wielokrotnym składaniem, bez wpływu na informacje podawane do wiadomości publicznej lub nadzór sprawowany nad tymi sprawozdaniami zgodnie z dyrektywą 2004/109/WE.

(46) Termin ważności prospektu powinien być jednoznacznie określony w celu uniknięcia podejmowania decyzji inwestycyjnych na podstawie nieaktualnych informacji. W celu zwiększenia pewności prawa okres ważności prospektu powinien rozpoczynać się wraz z jego zatwierdzeniem, którego datę właściwy organ może łatwo sprawdzić. Oferta publiczna papierów wartościowych w ramach prospektu podstawowego może trwać po upływie okresu ważności prospektu podstawowego wyłącznie wtedy, gdy przed upływem takiego okresu ważności zostanie zatwierdzony i opublikowany kolejny prospekt podstawowy obejmujący trwającą ofertę.

(47) Ze względu na swój charakter, zawarte w prospekcie informacje na temat podatków dochodowych z tytułu papierów wartościowych mogą być jedynie ogólne, a ich wartość informacyjna dla inwestora indywidualnego jest niewielka. Ponieważ takie informacje powinny obejmować nie tylko państwo siedziby statutowej emitenta, lecz również państwa, w których dokonywana jest oferta lub w których złożono wniosek o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym, w przypadku gdy prospekt jest paszportowany, jego sporządzenie jest kosztowne i może utrudnić dokonywanie ofert transgranicznych. W związku z tym prospekt powinien zawierać jedynie ostrzeżenie o tym, że przepisy podatkowe państwa członkowskiego inwestora i państwa członkowskiego siedziby statutowej emitenta mogłyby mieć wpływ na dochody uzyskiwane z tytułu papierów wartościowych. Prospekt powinien jednak zawierać odpowiednie informacje na temat podatków, w przypadku gdy proponowana inwestycja ma związek z konkretnym systemem podatkowym, na przykład w przypadku inwestycji w papiery wartościowe zapewniających inwestorom korzystny sposób traktowania pod względem podatkowym.

(48) Po dopuszczeniu do obrotu na rynku regulowanym klasy papierów wartościowych inwestorzy otrzymują informacje bieżące ujawniane przez emitenta zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 (10) i dyrektywą 2004/109/WE. Potrzeba przedstawienia pełnego prospektu jest zatem mniej pilna w przypadkach kolejnych ofert publicznych lub dopuszczeń do obrotu papierów wartościowych na rynku regulowanym tego emitenta. Odrębny uproszczony prospekt powinien w związku z tym być dostępny do wykorzystania w przypadkach ofert wtórnych, a jego treść powinna być skrócona w porównaniu ze zwykłym systemem, biorąc pod uwagę informacje już ujawnione. Inwestorom należy jednak zapewnić skonsolidowane i odpowiednio ustrukturyzowane informacje, szczególnie w przypadku gdy nie ma wymogu ujawniania takich informacji na bieżąco zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 596/2014 i dyrektywą 2004/109/WE.

(49) Uproszczony system obowiązków informacyjnych w odniesieniu do ofert wtórnych powinien być dostępny dla ofert publicznych dokonywanych przez emitentów, których papiery wartościowe są przedmiotem obrotu na rynkach rozwoju MŚP, ponieważ zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE (11) operatorzy tych rynków mają obowiązek ustanowienia i stosowania przepisów zapewniających ujawnienie odpowiednich informacji bieżących.

(50) Uproszczony system obowiązków informacyjnych w odniesieniu do ofert wtórnych powinien być dostępny wyłącznie po upływie minimalnego okresu od momentu pierwszego dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym lub na rynku rozwoju MŚP danej klasy papierów wartościowych emitenta. 18-miesięczny okres powinien zapewnić, aby emitent co najmniej raz wywiązał się z obowiązku opublikowania rocznego sprawozdania finansowego zgodnie z dyrektywą 2004/109/WE lub regulaminem operatora rynku rozwoju MŚP.

(51) Jednym z kluczowych celów unii rynków kapitałowych jest ułatwienie dostępu do finansowania na rynkach kapitałowych dla MŚP w Unii. Należy rozszerzyć definicję MŚP, aby objąć nią MŚP w rozumieniu dyrektywy 2014/65/UE, w celu zapewnienia spójności między niniejszym rozporządzeniem a dyrektywą 2014/65/UE. MŚP zazwyczaj potrzebują pozyskiwać stosunkowo niższe kwoty kapitału niż inni emitenci, dlatego koszty sporządzenia standardowego prospektu mogłyby być dla nich niewspółmiernie wysokie i mogłyby zniechęcić je do publicznego oferowania swoich papierów wartościowych. Jednocześnie, ze względu na ich wielkość i potencjalnie krótszy okres udokumentowanej działalności, MŚP mogłyby być obarczone szczególnym ryzykiem inwestycyjnym w porównaniu z większymi emitentami i powinny ujawniać informacje wystarczające dla inwestorów do podjęcia decyzji inwestycyjnej. Ponadto aby zachęcić MŚP do korzystania z finansowania na rynkach kapitałowych, niniejsze rozporządzenie powinno zapewnić zwrócenie szczególnej uwagi na rynki rozwoju MŚP, które stanowią obiecujące narzędzie pozyskiwania kapitału dla mniejszych, rozwijających się przedsiębiorstw. Sukces takich rynków zależy jednakże od tego, na ile będą w stanie zaspokoić potrzeby rozwijających się MŚP w zakresie finansowania. Podobnie, niektóre przedsiębiorstwa publicznie oferujące papiery wartościowe o łącznej wartości w Unii nieprzekraczającej 20 000 000 EUR skorzystałyby z łatwiejszego dostępu do finansowania oferowanego na rynku kapitałowym, aby móc rozwijać się i pozyskiwać środki finansowe bez ponoszenia niewspółmiernie wysokich kosztów. W związku z tym właściwe jest ustanowienie w niniejszym rozporządzeniu szczególnego proporcjonalnego systemu prospektów UE na rzecz rozwoju, dostępnego dla takich przedsiębiorstw. Należy zachować odpowiednią równowagę między efektywnym kosztowo dostępem do rynków finansowych a ochroną inwestorów przy określaniu treści prospektu UE na rzecz rozwoju. Podobnie jak w przypadku innych rodzajów prospektów w ramach niniejszego rozporządzenia, po zatwierdzeniu prospekty UE na rzecz rozwoju powinny móc korzystać z systemu paszportu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i w związku z tym powinny obowiązywać w odniesieniu do wszelkich ofert publicznych papierów wartościowych w całej Unii.

(52) Ograniczony zakres informacji, jakie muszą zostać ujawnione w prospektach UE na rzecz rozwoju, powinien być tak dostosowany, aby skoncentrować się na informacjach, które są istotne i mają znaczenie przy inwestowaniu w oferowane papiery wartościowe, oraz na potrzebie zapewnienia proporcjonalności między wielkością przedsiębiorstwa i jego potrzebami w zakresie pozyskiwania środków finansowych, z jednej strony, a kosztami sporządzenia prospektu, z drugiej strony.

(53) Proporcjonalny system obowiązków informacyjnych dla prospektów UE na rzecz rozwoju nie powinien być dostępny w przypadku gdy papiery wartościowe danego przedsiębiorstwa są już dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym, tak, aby inwestorzy na rynkach regulowanych mieli pewność, że emitenci, w których papiery wartościowe inwestują, podlegają jednolitemu zbiorowi przepisów dotyczących obowiązków informacyjnych. W związku z tym na rynkach regulowanych nie powinien istnieć podwójny standard informacyjny zależny od wielkości emitenta.

(54) Głównym celem uwzględnienia czynników ryzyka w prospekcie jest zapewnienie, aby inwestorzy dokonywali przemyślanej oceny takiego ryzyka i tym samym podejmowali decyzje inwestycyjne z pełną znajomością stanu faktycznego. Czynniki ryzyka powinny zatem ograniczać się do tych rodzajów ryzyka, które są istotne i właściwe dla danego emitenta i jego papierów wartościowych oraz które są potwierdzone w treści prospektu. Prospekt nie powinien obejmować czynników ryzyka, które są ogólne i które pełnią jedynie funkcję zastrzeżeń prawnych, ponieważ mogłyby one przysłonić bardziej szczegółowe czynniki ryzyka, których inwestorzy powinni być świadomi, co z kolei sprawi, że przedstawione w prospekcie informacje nie będą miały łatwej do przeanalizowania, zwięzłej i zrozumiałej formy. Szczegółowymi i istotnymi czynnikami ryzyka dla emitenta i jego papierów wartościowych mogą być między innymi okoliczności związane ze środowiskiem, społeczne i związane z zarządzaniem, i w tym przypadku należy je ujawnić. Aby pomóc inwestorom w zidentyfikowaniu najistotniejszych rodzajów ryzyka, emitent powinien odpowiednio opisać i przedstawić każdy z czynników ryzyka w prospekcie. Ograniczoną liczbę czynników ryzyka wybranych przez emitenta należy uwzględnić w podsumowaniu.

(55) Praktyka rynkowa, zgodnie z którą zatwierdzony prospekt nie zawiera ostatecznej ceny ofertowej ani liczby papierów wartościowych, które mają być przedmiotem oferty publicznej, wyrażonej jako liczba papierów wartościowych lub jako ich łączna wartość nominalna, powinna być dopuszczalna, gdy taka ostateczna cena ofertowa lub liczba nie mogą zostać zawarte w prospekcie, pod warunkiem że w tym przypadku inwestorom przyznana jest ochrona. Inwestorom powinno przysługiwać prawo do wycofania zgody po podaniu do wiadomości ostatecznej ceny ofertowej lub liczby papierów wartościowych albo ewentualnie prospekt powinien ujawniać maksymalną cenę, jaka mogłaby być wymagana od inwestorów za papiery wartościowe, lub maksymalną liczbę papierów wartościowych, lub metody i kryteria wyceny lub warunki, zgodnie z którymi określa się cenę papierów wartościowych oraz wyjaśnienie wszelkich zastosowanych metod wyceny, takich jak metody zdyskontowanych przepływów pieniężnych, analiza grupy przedsiębiorstw porównywalnych lub wszelkie inne ogólnie przyjęte metody wyceny. Metody i kryteria wyceny powinny być wystarczająco precyzyjne, tak aby cena była przewidywalna, oraz powinny zapewniać ochronę inwestorów na podobnym poziomie jak w przypadku ujawnienia maksymalnej ceny ofertowej. W tym względzie zwykłe odniesienie do metody budowania księgi popytu nie byłoby dopuszczalne jako metoda lub kryteria wyceny w przypadku gdy w prospekcie nie jest zawarta maksymalna cena.

(56) Pominięcie informacji szczególnie chronionych w prospekcie, lub jego częściach składowych, powinno być dozwolone w określonych okolicznościach w drodze odstępstwa przyznanego przez właściwy organ w celu uniknięcia sytuacji niekorzystnych dla emitenta.

(57) Państwa członkowskie publikują wyczerpujące informacje na temat swojej sytuacji finansowej, które są na ogół publicznie dostępne. Dlatego też, w przypadku gdy podmiotem zabezpieczającym oferty papierów wartościowych jest państwo członkowskie, nie powinno być potrzeby przedstawiania takich informacji w prospekcie.

(58) Zezwolenie emitentom na włączenie przez odniesienie dokumentów zawierających informacje, które należy ujawnić w prospekcie, z zastrzeżeniem wymogu, aby dokumenty takie były już opublikowane w formie elektronicznej, powinno ułatwić procedurę sporządzania prospektu oraz obniżyć koszty ponoszone przez emitentów bez narażenia ochrony inwestorów na szwank. Celu, jakim jest uproszczenie i obniżenie kosztów sporządzania prospektu, nie należy jednak realizować kosztem innych interesów, które prospekt ma chronić, w tym dostępności informacji. Język informacji włączanych przez odniesienie powinien być zgodny z systemem językowym mającym zastosowanie do prospektów. Informacje włączane przez odniesienie powinny móc odnosić się do danych historycznych. Jednak w przypadku gdy takie informacje są już nieaktualne z powodu istotnej zmiany, należy to wyraźnie stwierdzić w prospekcie, a ponadto zamieścić aktualne informacje.

(59) Wszelkie informacje regulowane, zdefiniowane w art. 2 ust. 1 lit. k) dyrektywy 2004/109/WE, powinny kwalifikować się do włączenia przez odniesienie do prospektu. Emitenci, których papiery wartościowe są w obrocie na MTF, oraz emitenci, którzy są wyłączeni z obowiązku publikowania rocznych i półrocznych sprawozdań finansowych zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2004/109/WE, również powinni mieć możliwość włączania do prospektu przez odniesienie całości lub części swoich rocznych i okresowych informacji finansowych, sprawozdań z badania, sprawozdań finansowych, sprawozdań z działalności lub oświadczeń o stosowaniu zasad ładu korporacyjnego, z zastrzeżeniem ich publikacji w formie elektronicznej.

(60) Nie wszyscy emitenci mają dostęp do odpowiednich informacji i wytycznych dotyczących procedury weryfikacji i zatwierdzania oraz niezbędnych działań, jakie należy podjąć, aby uzyskać zatwierdzenie prospektu, ponieważ właściwe organy w państwach członkowskich stosują różne podejścia. Niniejsze rozporządzenie powinno umożliwić wyeliminowanie tych różnic poprzez harmonizację kryteriów weryfikacji prospektu oraz harmonizację przepisów mających zastosowanie do procesów zatwierdzania przez właściwe organy poprzez ich usprawnienie. Ważne jest zapewnienie, aby wszystkie właściwe organy przyjęły zbieżne podejście przy weryfikacji kompletności, spójności i zrozumiałości informacji zawartych w prospekcie, z uwzględnieniem potrzeby proporcjonalnego podejścia podczas weryfikacji prospektów, opartego na sytuacji danego emitenta i emisji. Wytyczne dotyczące sposobu uzyskania zatwierdzenia prospektu powinny być publicznie dostępne na stronach internetowych właściwych organów. Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) powinien odgrywać kluczową rolę we wspieraniu konwergencji praktyk nadzorczych w tej dziedzinie poprzez stosowanie uprawnień przysługujących temu urzędowi na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (12). W szczególności ESMA powinien w stosownym terminie przed przeglądem niniejszego rozporządzenia oraz zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1095/2010 przeprowadzić na podstawie niniejszego rozporządzenia wzajemne oceny obejmujące działania właściwych organów.

(61) W celu ułatwienia dostępu do rynków państw członkowskich ważne jest, aby opłaty pobierane przez właściwe organy za zatwierdzanie i składanie prospektów i związanych z nimi dokumentów były uzasadnione, proporcjonalne i podawane do wiadomości publicznej.

(62) Ponieważ internet zapewnia łatwy dostęp do informacji, a także w celu zapewnienia lepszej dostępności dla inwestorów – zatwierdzony prospekt powinien być zawsze publikowany w formie elektronicznej. Prospekt powinien być publikowany w wyznaczonej części strony internetowej emitenta, oferującego lub osoby wnioskującej o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym lub, w stosownych przypadkach, na stronie internetowej pośredników finansowych dokonujących plasowania lub sprzedaży papierów wartościowych, w tym również upoważnionych płatników, lub na stronie internetowej rynku regulowanego, na którym papiery wartościowe mają zostać dopuszczone do obrotu, lub na stronie internetowej operatora MTF.

(63) Wszystkie zatwierdzone prospekty, lub ewentualnie wykaz tych prospektów z hiperlinkiem do odpowiednich wyznaczonych części stron internetowych, powinny zostać opublikowane na stronie internetowej właściwego organu w macierzystym państwie członkowskim emitenta, a każdy prospekt powinien zostać przekazany ESMA przez właściwy organ wraz z odpowiednimi danymi umożliwiającymi jego klasyfikację. ESMA powinien zapewnić system scentralizowanego gromadzenia informacji na temat prospektów zapewniający publiczny bezpłatny dostęp i odpowiednie narzędzia wyszukiwania. Aby zapewnić inwestorom dostęp do wiarygodnych danych, które można terminowo i efektywnie wykorzystywać i analizować, niektóre informacje zawarte w prospektach, takie jak kody ISIN identyfikujące papiery wartościowe oraz identyfikatory podmiotu prawnego (LEI) identyfikujące emitentów, oferujących i podmiotów zabezpieczających, powinny mieć format nadający się do przetwarzania automatycznego, w tym również gdy wykorzystywane są metadane. Prospekty powinny być publicznie dostępne przez co najmniej 10 lat po ich opublikowaniu w celu zapewnienia, aby okres, w którym są publicznie dostępne, był dostosowany do okresu obowiązującego dla rocznych i półrocznych sprawozdań finansowych zgodnie z dyrektywą 2004/109/WE. Prospekty powinny być zawsze dostępne na trwałym nośniku, nieodpłatnie, na wniosek inwestorów. W przypadku gdy potencjalny inwestor zwróci się z wyraźnym wnioskiem o wydrukowaną wersję prospektu, inwestor ten powinien móc otrzymać drukowaną wersję prospektu. Nie oznacza to jednak dla emitenta, oferującego, osoby wnioskującej o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym lub pośrednika finansowego obowiązku posiadania zapasu wydrukowanych kopii prospektu w celu realizacji takich potencjalnych wniosków.

(64) Należy również zharmonizować reklamy, aby uniknąć osłabienia zaufania publicznego i uszczerbku dla sprawnego funkcjonowania rynków finansowych. Rzetelność i dokładność reklam oraz ich spójność z treścią prospektu mają kluczowe znaczenie dla ochrony inwestorów, w tym inwestorów detalicznych. Bez uszczerbku dla określonego w niniejszym rozporządzeniu systemu paszportu nadzór nad tymi reklamami stanowi nieodłączny element funkcji właściwych organów. Wymogi dotyczące reklam zawarte w niniejszym rozporządzeniu powinny pozostawać bez uszczerbku dla innych mających zastosowanie przepisów prawa Unii, w szczególności odnoszących się do ochrony konsumentów i nieuczciwych praktyk handlowych.

(65) Wszelkie nowe znaczące czynniki, istotne błędy lub istotne niedokładności mogące wpływać na ocenę inwestycji, pojawiające się po publikacji prospektu, ale przed zamknięciem oferty lub rozpoczęciem obrotu na rynku regulowanym, powinny zostać odpowiednio ocenione przez inwestorów i dlatego wymagają zatwierdzenia i rozpowszechnienia suplementu do prospektu bez zbędnej zwłoki.

(66) W celu zwiększenia pewności prawa należy uściślić odnośne terminy, w jakich emitent ma opublikować suplement do prospektu i w jakich inwestorzy mają prawo do wycofania swojej zgody na przyjęcie oferty po opublikowaniu suplementu. Z jednej strony, wymóg uzupełnienia prospektu suplementem powinien mieć zastosowanie w momencie wystąpienia nowego znaczącego czynnika, istotnego błędu lub istotnej niedokładności przed zakończeniem okresu oferowania lub rozpoczęciem obrotu papierami wartościowymi na rynku regulowanym, w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpi później. Z drugiej strony, prawo do wycofania zgody powinno mieć zastosowanie jedynie w przypadku, gdy prospekt odnosi się do oferty publicznej papierów wartościowych, a znaczący nowy czynnik, istotny błąd lub istotna niedokładność wystąpiły lub zostały zauważone przed zakończeniem okresu oferowania i dostawą papierów wartościowych. Stąd prawo do wycofania zgody powinno być powiązane z momentem wystąpienia znaczącego nowego czynnika, istotnego błędu lub istotnej niedokładności będących powodem sporządzenia suplementu i powinno mieć zastosowanie pod warunkiem, że takie zdarzenie inicjujące zachodzi w chwili, gdy oferta jest otwarta, i przed dostawą papierów wartościowych. Na prawo do wycofania zgody przyznane inwestorom ze względu na nowy znaczący czynnik, istotny błąd lub istotną niedokładność, które wystąpiły lub zostały zauważone w okresie ważności prospektu nie ma wpływu fakt, że odnośny suplement zostaje opublikowany po okresie ważności tego prospektu. W szczególnym przypadku oferty, która jest kontynuowana na podstawie dwóch kolejnych prospektów podstawowych, fakt, że emitent oczekuje na zatwierdzenie kolejnego prospektu podstawowego, nie zwalnia go z obowiązku uzupełnienia poprzedniego prospektu podstawowego przed upływem jego ważności oraz przyznania związanych z tym praw do wycofania zgody. W celu zwiększenia pewności prawa, w suplemencie do prospektu należy sprecyzować, kiedy wygasa prawo do wycofania zgody. Pośrednicy finansowi powinni poinformować inwestorów o ich prawach oraz ułatwiać prowadzenie postępowań, gdy inwestorzy korzystają z przysługującego im prawa do wycofania zgody.

(67) Obowiązek emitenta dotyczący tłumaczenia całego prospektu na wszystkie właściwe języki urzędowe zniechęca do przeprowadzania ofert transgranicznych lub notowania na kilku rynkach równolegle. W celu ułatwienia przeprowadzania ofert transgranicznych jedynie podsumowanie powinno być dostępne w języku urzędowym lub co najmniej w jednym z języków urzędowych przyjmującego państwa członkowskiego lub w innym języku akceptowanym przez właściwy organ tego państwa członkowskiego.

(68) Właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego powinien być uprawniony do otrzymania od właściwego organu macierzystego państwa członkowskiego zaświadczenia potwierdzającego, że prospekt został sporządzony zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego powinien również powiadomić emitenta lub osobę odpowiedzialną za sporządzenie prospektu o wydaniu zaświadczenia o zatwierdzeniu prospektu skierowanego do organu przyjmującego państwa członkowskiego, aby emitent lub osoba odpowiedzialna za sporządzenie prospektu mieli pewność, że powiadomienie faktycznie nastąpiło i kiedy miało miejsce. Przekazywanie wszelkich dokumentów między właściwymi organami do celów powiadamiania powinno odbywać się za pośrednictwem portalu zgłoszeniowego, który ma zostać stworzony przez ESMA.

(69) W przypadku gdy niniejsze rozporządzenie zezwala emitentowi na wybór macierzystego państwa członkowskiego do celów zatwierdzenia prospektu, należy zapewnić, aby taki emitent mógł wykorzystać jako część składową prospektu dokument rejestracyjny lub uniwersalny dokument rejestracyjny, który został już zatwierdzony przez właściwy organ innego państwa członkowskiego. Należy zatem wprowadzić system powiadamiania między właściwymi organami w celu zapewnienia, aby taki dokument rejestracyjny lub uniwersalny dokument rejestracyjny nie podlegały weryfikacji lub zatwierdzeniu przez właściwy organ zatwierdzający prospekt oraz aby właściwe organy pozostawały odpowiedzialne jedynie za tę część składową prospektu, którą zatwierdziły, w tym w przypadku późniejszego sporządzenia suplementu.

(70) W celu zapewnienia, aby cele niniejszego rozporządzenia zostały w pełni osiągnięte, konieczne jest również włączenie do jego zakresu stosowania papierów wartościowych emitowanych przez emitentów podlegających przepisom państw trzecich. Aby zapewnić wymianę informacji i współpracę z organami państw trzecich w zakresie skutecznego wykonywania niniejszego rozporządzenia, właściwe organy powinny zawrzeć porozumienia o współpracy ze swoimi odpowiednikami w państwach trzecich. Każde przekazanie danych osobowych dokonywane na podstawie tych porozumień powinno być zgodne z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (13) oraz z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (14).

(71) Różnorodność właściwych organów państw członkowskich, mających różne obowiązki, mogłaby generować niepotrzebne koszty i powodować pokrywanie się obowiązków bez zapewnienia jakichkolwiek dodatkowych korzyści. W każdym państwie członkowskim należy wyznaczyć jeden właściwy organ do zatwierdzania prospektów i do przyjęcia odpowiedzialności za sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem niniejszego rozporządzenia. Ten właściwy organ powinien zostać ustanowiony jako organ administracyjny, w formie umożliwiającej zagwarantowanie jego niezależności od podmiotów gospodarczych i uniknięcie konfliktów interesów. Wyznaczenie właściwego organu do zatwierdzania prospektów nie powinno wykluczać współpracy między tym właściwym organem a stronami trzecimi, takimi jak organy regulacyjne w obszarze bankowości i ubezpieczeń lub organy odpowiedzialne za notowania, w celu zagwarantowania skutecznej weryfikacji i zatwierdzania prospektów jednakowo w interesie emitentów, inwestorów, uczestników rynku i rynków. Przekazywanie przez właściwy organ zadań stronom trzecim powinno być dozwolone wyłącznie, jeżeli ma związek z publikowaniem zatwierdzonych prospektów.

(72) Zbiór skutecznych narzędzi, uprawnień i zasobów, jakim dysponują właściwe organy państw członkowskich, gwarantuje skuteczność nadzoru. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem w szczególności określić minimalny zbiór uprawnień nadzorczych i dochodzeniowych, jakie należy powierzyć właściwym organom państw członkowskich zgodnie z prawem krajowym. W przypadku gdy wymaga tego prawo krajowe, uprawnienia te powinny być wykonywane na podstawie wniosku do właściwych organów sądowych. Korzystając ze swoich uprawnień na mocy niniejszego rozporządzenia, właściwe organy i ESMA powinny działać obiektywnie i bezstronnie, a także powinny zachować niezależność decyzyjną.

(73) Do celów wykrywania naruszeń niniejszego rozporządzenia konieczne jest, aby właściwe organy miały dostęp do miejsc, które nie są prywatnym miejscem zamieszkania osób fizycznych, w celu zajęcia dokumentów. Dostęp do takich pomieszczeń jest konieczny, gdy istnieje uzasadnione podejrzenie, że istnieją dokumenty i inne dane związane z przedmiotem kontroli lub dochodzenia i że mogłyby one być istotne dla udowodnienia naruszenia niniejszego rozporządzenia. Ponadto dostęp do takich pomieszczeń jest niezbędny w przypadku gdy osoba, od której zażądano już informacji, nie spełniła tego żądania lub w przypadku gdy istnieją uzasadnione podstawy, aby sądzić, że w razie takiego żądania nie zostałoby ono spełnione lub że dokumenty lub informacje, których żądanie to dotyczy, zostałyby usunięte, zmienione lub zniszczone.

(74) Zgodnie z komunikatem Komisji z dnia 8 grudnia 2010 r. w sprawie wzmocnienia systemów sankcji w branży usług finansowych oraz w celu zapewnienia spełniania wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu istotne jest podejmowanie przez państwa członkowskie niezbędnych działań mających na celu zapewnienie, aby naruszenia niniejszego rozporządzenia podlegały odpowiednim karom administracyjnym i innym środkom administracyjnym. Tego rodzaju kary i środki powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające, a także powinny zapewniać wspólne podejście w państwach członkowskich oraz efekt odstraszający. Niniejsze rozporządzenie nie powinno ograniczać możliwości ustanawiania przez państwa członkowskie wyższych poziomów kar administracyjnych.

(75) W celu zapewnienia, aby decyzje nakładające kary administracyjne lub inne środki administracyjne podejmowane przez właściwe organy miały efekt odstraszający dla całości społeczeństwa, decyzje te powinny być zasadniczo publikowane, chyba że właściwy organ, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, uzna za konieczne publikację na zasadzie anonimowości, opóźnienie publikacji lub niepublikowanie.

(76) Chociaż państwa członkowskie powinny móc ustanawiać przepisy dotyczące kar administracyjnych i sankcji karnych za te same naruszenia, państwa członkowskie nie powinny być zobowiązane do ustanawiania przepisów dotyczących kar administracyjnych za naruszenia niniejszego rozporządzenia, które podlegają sankcjom karnym w ich prawie krajowym do dnia 21 lipca 2018 r. Zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskie nie mają obowiązku nakładania zarówno kar administracyjnych, jak i sankcji karnych za to samo przestępstwo, jednak powinny być w stanie to zrobić, jeżeli zezwala im na to ich prawo krajowe. Utrzymanie sankcji karnych zamiast kar administracyjnych za naruszenia niniejszego rozporządzenia nie powinno jednak ograniczać ani w żaden inny sposób naruszać zdolności właściwych organów do współpracy, udostępniania i wymiany w terminowy sposób informacji z właściwymi organami w innych państwach członkowskich do celów niniejszego rozporządzenia, w tym po przekazaniu odnośnych naruszeń do właściwych organów sądowych w ramach postępowania karnego.

(77) Informatorzy mogliby zwracać uwagę właściwych organów na nowe informacje, co pomaga tym organom w wykrywaniu przypadków naruszenia niniejszego rozporządzenia oraz w nakładaniu za nie kar. Niniejsze rozporządzenie powinno więc zapewnić ustanowienie odpowiednich warunków umożliwiających informatorom ostrzeganie właściwych organów o faktycznych lub potencjalnych naruszeniach niniejszego rozporządzenia oraz chroniących te osoby przez środkami odwetowymi.

(78) W celu sprecyzowania wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w odniesieniu do informacji minimalnych zawartych w pewnych dokumentach podawanych do wiadomości publicznej w związku z przejęciem poprzez ofertę wymiany, połączeniem lub podziałem, weryfikacji, zatwierdzania, składania i dokonywania przeglądu uniwersalnego dokumentu rejestracyjnego i wszelkich dokonanych w nim zmian, jak również warunków utraty statusu emitenta dokonującego częstych emisji, formatu prospektu, prospektu podstawowego i ostatecznych warunków oraz konkretnych informacji, które muszą zostać zawarte w prospekcie, informacji minimalnych, które mają być zawarte w uniwersalnym dokumencie rejestracyjnym, ograniczonych informacji, które mają być zawarte w uproszczonym prospekcie w przypadkach oferty wtórnej i emisji przez MŚP, szczególnej ograniczonej treści oraz ujednoliconego formatu i ujednoliconej kolejności w odniesieniu do prospektu UE na rzecz rozwoju oraz jego specjalnego podsumowania, kryteriów oceny i prezentowania czynników ryzyka przez emitenta, procedur weryfikacji i zatwierdzania prospektów oraz ogólnych kryteriów równoważności prospektów sporządzonych przez emitentów z państw trzecich. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te były prowadzone zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (15). W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

(79) W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do równoważności przepisów państw trzecich dotyczących prospektów, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze, aby mogła podejmować decyzje w sprawie takiej równoważności. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (16).

(80) Standardy techniczne w zakresie usług finansowych powinny zapewniać należytą ochronę inwestorów i konsumentów w całej Unii. Skuteczne i właściwe byłoby powierzenie ESMA, jako organowi dysponującemu wysokim poziomem wiedzy specjalistycznej, opracowania projektów regulacyjnych standardów technicznych, które nie wymagają podejmowania decyzji politycznych, w celu przedłożenia Komisji.

(81) Komisja powinna być uprawniona do przyjęcia opracowanych przez ESMA regulacyjnych standardów technicznych w odniesieniu do treści i formatu prezentacji kluczowych informacji finansowych do zamieszczenia w podsumowaniu; przypadków, gdy możliwe jest pominięcie pewnych informacji w prospekcie, informacji włączonych przez odniesienie i innych rodzajów dokumentów wymaganych na mocy prawa Unii; publikacji prospektu; danych niezbędnych do klasyfikacji prospektów w systemie gromadzenia informacji prowadzonym przez ESMA; przepisów dotyczących reklam; sytuacji, w których nowy znaczący czynnik, istotny błąd lub istotna niedokładność w zakresie informacji zawartych w prospekcie wymaga opublikowania suplementu do prospektu; rozwiązań technicznych niezbędnych dla funkcjonowania portalu zgłoszeniowego ESMA; minimalnej treści porozumień o współpracy z organami nadzoru w państwach trzecich oraz wzorów dokumentów stosowanych w tym celu; a także informacji wymienianych między właściwymi organami i ESMA w ramach obowiązku współpracy. Komisja powinna przyjmować te projekty regulacyjnych standardów technicznych w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE oraz zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

(82) Komisja powinna być również uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych opracowanych przez ESMA w odniesieniu do standardowych formularzy, wzorów i procedur powiadamiania dotyczących zaświadczeń o zatwierdzeniu, prospekcie, dokumencie rejestracyjnym, uniwersalnym dokumencie rejestracyjnym, każdym suplemencie do nich i ich tłumaczeniu, suplemencie do prospektu, oraz tłumaczeniu prospektu lub podsumowania, standardowych formularzy, wzorów i procedur współpracy i wymiany informacji między właściwymi organami oraz procedur i formularzy wymiany informacji między właściwymi organami a ESMA. Komisja powinna przyjmować te wykonawcze standardy techniczne w drodze aktów wykonawczych zgodnie z art. 291 TFUE oraz zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

(83) Wykonując swoje uprawnienia delegowane i wykonawcze zgodnie z niniejszym rozporządzeniem Komisja powinna przestrzegać następujących zasad: — konieczność zapewnienia zaufania do rynków finansowych wśród inwestorów detalicznych i MŚP poprzez promowanie wysokich norm przejrzystości na rynkach finansowych, — konieczność dostosowania obowiązków informacyjnych określonych w prospekcie z uwzględnieniem wielkości emitenta i informacji, które emitent jest zobowiązany ujawnić zgodnie z dyrektywą 2004/109/WE i rozporządzeniem (UE) nr 596/2014, — konieczność ułatwienia MŚP dostępu do rynków kapitałowych, przy jednoczesnym zapewnieniu zaufania inwestorów do inwestowania w takie przedsiębiorstwa, — konieczność zaoferowania inwestorom szerokich możliwości dokonywania konkurencyjnych inwestycji oraz poziomu jawności i ochrony dopasowanego do ich sytuacji, — konieczność zapewnienia, aby niezależne organy regulacyjne w sposób konsekwentny egzekwowały przepisy, w szczególności w odniesieniu do zwalczania przestępczości „białych kołnierzyków”, — konieczność zapewnienia wysokiego poziomu przejrzystości i konsultacji ze wszystkimi uczestnikami rynku oraz z Parlamentem Europejskim i Radą, — konieczność zachęcania do wprowadzania innowacji na rynkach finansowych, jeżeli mają one być dynamiczne i efektywne, — konieczność zapewnienia stabilności całości systemu finansowego poprzez uważne monitorowanie innowacji finansowych i reagowanie na nie, — znaczenie zmniejszenia kosztów kapitału i ułatwiania dostępu do niego, — konieczność długoterminowego zrównoważenia kosztów i korzyści wynikających z wszelkich środków wykonawczych dla wszystkich uczestników rynku, — konieczność wspierania międzynarodowej konkurencyjności rynków finansowych Unii bez uszczerbku dla bardzo potrzebnego rozszerzenia współpracy międzynarodowej, — konieczność stworzenia równych warunków działania dla wszystkich uczestników rynku poprzez ustanawianie prawa Unii za każdym razem, gdy jest to właściwe, — konieczność zapewnienia spójności z innymi przepisami prawa Unii w tej samej dziedzinie, ponieważ dysproporcje informacji i brak przejrzystości mogłyby zagrozić funkcjonowaniu rynków, a przede wszystkim zaszkodzić konsumentom i małym inwestorom.

(84) Wszelkie operacje przetwarzania danych osobowych prowadzone w ramach niniejszego rozporządzenia, takie jak wymiana lub przekazywanie danych osobowych przez właściwe organy, powinny odbywać się zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/679, a wszelka wymiana lub przekazywanie informacji przez ESMA powinny odbywać się zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.

(85) Do dnia 21 lipca 2022 r. Komisja powinna przeprowadzić przegląd stosowania niniejszego rozporządzenia i ocenić w szczególności, czy systemy obowiązków informacyjnych w odniesieniu do ofert wtórnych i prospektu E na rzecz rozwoju, uniwersalny dokument rejestracyjny i dokument podsumowujący prospektu nadal są właściwe, aby osiągnąć cele przewidziane w niniejszym rozporządzeniu. Sprawozdanie to powinno w szczególności zawierać analizę danych liczbowych i tendencji dotyczących prospektu UE na rzecz rozwoju oraz ocenę tego, czy nowy system zapewnia właściwą równowagę między ochroną inwestorów a zmniejszeniem obciążenia administracyjnego dla przedsiębiorstw uprawnionych do korzystania z niego. W ramach takiego przeglądu należy również ocenić, czy emitenci, w szczególności MŚP, mogą uzyskać identyfikatory LEI i ISIN po rozsądnych kosztach i w rozsądnym terminie.

(86) Stosowanie wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu powinno zostać odroczone w celu umożliwienia przyjęcia aktów delegowanych i wykonawczych oraz umożliwienia właściwym organom i uczestnikom rynku przyswojenia i zaplanowania stosowania nowych środków.

(87) Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie zwiększenie ochrony inwestorów i efektywności rynku, przy jednoczesnym utworzeniu unii rynków kapitałowych, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na ich skutki możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

(88) Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. W związku z tym niniejsze rozporządzenie powinno być interpretowane i stosowane zgodnie z tymi prawami i zasadami.

(89) Zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot, zakres stosowania oraz wyłączenia

1. Niniejsze rozporządzenie określa wymogi dotyczące sporządzania, zatwierdzania i rozpowszechniania prospektu, który ma być publikowany w związku z ofertą publiczną papierów wartościowych lub dopuszczeniem ich do obrotu na rynku regulowanym umiejscowionym lub działającym w państwie członkowskim.

2. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do następujących rodzajów papierów wartościowych:

a) jednostek uczestnictwa emitowanych przez przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania inne niż typu zamkniętego;

b) papierów wartościowych o charakterze nieudziałowym emitowanych przez państwo członkowskie lub jedną z władz regionalnych lub lokalnych państwa członkowskiego, przez międzynarodowe instytucje publiczne, których członkiem jest jedno państwo członkowskie lub większa ich liczba, przez Europejski Bank Centralny lub przez banki centralne państw członkowskich;

c) udziałów w kapitale banków centralnych państw członkowskich;

d) papierów wartościowych bezwarunkowo i nieodwołalnie zabezpieczonych przez państwo członkowskie lub przez jedną z władz regionalnych lub lokalnych państwa członkowskiego;

e) papierów wartościowych emitowanych przez stowarzyszenia mające osobowość prawną lub organizacje non-profit, uznawane przez państwo członkowskie, w celu uzyskania przez nie środków finansowych niezbędnych do osiągnięcia ich celów o charakterze non-profit;

f) udziałów w kapitale nietożsamych z innymi udziałami, których głównym celem jest zapewnienie posiadaczowi prawa do użytku mieszkania lub innej formy nieruchomości lub jej części, i w przypadku gdy takie udziały nie mogą być sprzedane bez rezygnacji z tego prawa.

3. Bez uszczerbku dla akapitu drugiego niniejszego ustępu oraz art. 4, niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do oferty publicznej papierów wartościowych o łącznej wartości w Unii mniejszej niż 1 000 000 EUR, przy czym ograniczenie to oblicza się za okres 12 miesięcy.

Państwa członkowskie nie rozszerzają obowiązku sporządzania prospektu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem na oferty publiczne papierów wartościowych o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu. Państwa członkowskie mogą jednak w tych przypadkach nakładać inne obowiązki informacyjne na poziomie krajowym w zakresie, w jakim takie obowiązki nie stanowią nieproporcjonalnego lub niepotrzebnego obciążenia.

4. Obowiązek opublikowania prospektu określony w art. 3 ust. 1 nie ma zastosowania do żadnego z następujących rodzajów ofert publicznych papierów wartościowych:

a) oferty papierów wartościowych skierowanej wyłącznie do inwestorów kwalifikowanych;

b) oferty papierów wartościowych skierowanej do mniej niż 150 osób fizycznych lub prawnych na państwo członkowskie, innych niż inwestorzy kwalifikowani;

c) oferty papierów wartościowych, których jednostkowy nominał wynosi co najmniej 100 000 EUR;

d) oferty papierów wartościowych skierowanej do inwestorów, którzy nabywają papiery wartościowe o łącznej wartości co najmniej 100 000 EUR na inwestora dla każdej osobnej oferty;

e) akcji emitowanych w celu zastąpienia już wyemitowanych akcji tej samej klasy, jeżeli emisja takich nowych akcji nie prowadzi do zwiększenia kapitału wyemitowanego;

f) papierów wartościowych oferowanych w związku z przejęciem poprzez ofertę wymiany, pod warunkiem że dokument zawierający informacje opisujące transakcję i jej wpływ na emitenta został udostępniony do publicznej wiadomości zgodnie z zasadami określonymi w art. 21 ust. 2;

g) papierów wartościowych, które są oferowane lub przydzielone lub mają zostać przydzielone w związku z połączeniem lub podziałem, pod warunkiem że dokument zawierający informacje opisujące transakcję i jej wpływ na emitenta został udostępniony do publicznej wiadomości zgodnie z zasadami określonymi w art. 21 ust. 2;

h) dywidend wypłacanych obecnym akcjonariuszom w formie akcji tej samej klasy co akcje, od których płacone są takie dywidendy, pod warunkiem że udostępniony jest dokument zawierający informacje na temat liczby i charakteru akcji oraz przesłanek i szczegółów oferty;

i) papierów wartościowych, które są oferowane lub przydzielone lub mają zostać przydzielone obecnym lub byłym dyrektorom lub pracownikom przez ich pracodawcę lub przez przedsiębiorstwo powiązane, pod warunkiem że udostępniony jest dokument zawierający informacje na temat liczby i charakteru papierów wartościowych oraz przesłanek i szczegółów oferty lub przydziału;

j) papierów wartościowych o charakterze nieudziałowym emitowanych w sposób ciągły lub powtarzalny przez instytucje kredytowe, w przypadku gdy całkowita zagregowana wartość oferowanych papierów wartościowych w Unii jest mniejsza niż 75 000 000 EUR na instytucję kredytową obliczona za okres 12 miesięcy, pod warunkiem że takie papiery wartościowe: (i) nie są podporządkowane, zamienne ani wymienne; oraz (ii) nie dają prawa subskrypcji lub nabycia innych rodzajów papierów wartościowych i nie są powiązane z instrumentem pochodnym.

5. Obowiązek publikacji prospektu określony w art. 3 ust.3 nie ma zastosowania do dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym którychkolwiek z poniższych papierów wartościowych:

a) papierów wartościowych tożsamych z papierami wartościowymi dopuszczonymi już do obrotu na tym samym rynku regulowanym, pod warunkiem że stanowią one, w okresie 12 miesięcy, mniej niż 20 % liczby papierów wartościowych dopuszczonych już do obrotu na tym samym rynku regulowanym;

b) akcji wynikających z zamiany lub wymiany innych papierów wartościowych lub z wykonania prawa przenoszonego przez inne papiery wartościowe, w przypadku gdy powstałe w ten sposób akcje są tej samej klasy co akcje dopuszczone już do obrotu na tym samym rynku regulowanym, pod warunkiem że powstałe akcje stanowią, w okresie 12 miesięcy, mniej niż 20 % liczby akcji tej samej klasy dopuszczonych już do obrotu na tym samym rynku regulowanym, z zastrzeżeniem akapitu drugiego niniejszego ustępu;

c) papierów wartościowych wynikających z zamiany lub wymiany innych papierów wartościowych, środków własnych lub zobowiązań kwalifikowalnych przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w związku z wykonaniem uprawnienia, o którym mowa w art. 53 ust. 2, art. 59 ust. 2 lub art. 63 ust. 1 lub 2 dyrektywy 2014/59/UE;

d) akcji wyemitowanych w celu zastąpienia akcji tej samej klasy dopuszczonych już do obrotu na tym samym rynku regulowanym, jeżeli emisja takich akcji nie prowadzi do zwiększenia kapitału wyemitowanego;

e) papierów wartościowych oferowanych w związku z przejęciem poprzez ofertę wymiany, pod warunkiem że dokument zawierający informacje opisujące transakcję i jej wpływ na emitenta został udostępniony do publicznej wiadomości zgodnie z zasadami określonymi w art. 21 ust. 2;

f) papierów wartościowych, które są oferowane lub przydzielone lub mają zostać przydzielone w związku z połączeniem lub podziałem, pod warunkiem że dokument zawierający informacje opisujące transakcję i jej wpływ na emitenta został udostępniony do publicznej wiadomości zgodnie z warunkami określonymi w art. 21 ust. 2;

g) akcji, które są oferowane lub przydzielone lub mają zostać przydzielone nieodpłatnie obecnym akcjonariuszom, oraz dywidend płatnych w formie akcji tej samej klasy co akcje, w odniesieniu do których płacone są dywidendy, pod warunkiem że wspomniane akcje są tej samej klasy co akcje dopuszczone już do obrotu na tym samym rynku regulowanym i że udostępniony jest dokument zawierający informacje na temat liczby i charakteru akcji oraz przesłanek i szczegółów oferty lub przydziału;

h) papierów wartościowych, które są oferowane lub przydzielone lub mają zostać przydzielone obecnym lub byłym dyrektorom lub pracownikom przez ich pracodawcę lub przez przedsiębiorstwo powiązane, pod warunkiem że wspomniane papiery wartościowe są tej samej klasy co papiery wartościowe dopuszczone już do obrotu na tym samym rynku regulowanym i że udostępniony jest dokument zawierający informacje na temat liczby i charakteru papierów wartościowych oraz przesłanek i szczegółów oferty lub przydziału;

i) papierów wartościowych o charakterze nieudziałowym emitowanych w sposób ciągły lub powtarzalny przez instytucje kredytowe, w przypadku gdy całkowita zagregowana wartość oferowanych papierów wartościowych w Unii jest mniejsza niż 75 000 000 EUR na instytucję kredytową obliczona za okres 12 miesięcy, pod warunkiem że takie papiery wartościowe: (i) nie są podporządkowane, zamienne ani wymienne; oraz (ii) nie dają prawa subskrypcji lub nabycia innych rodzajów papierów wartościowych i nie są powiązane z instrumentem pochodnym;

j) papierów wartościowych dopuszczonych już do obrotu na innym rynku regulowanym, przy spełnieniu następujących warunków: (i) te papiery wartościowe lub papiery wartościowe tej samej klasy są dopuszczone do obrotu na tym innym rynku regulowanym od ponad 18 miesięcy; (ii) w przypadku papierów wartościowych po raz pierwszy dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym po dniu 1 lipca 2005 r. dopuszczenie do obrotu na tym innym rynku regulowanym było uzależnione od prospektu zatwierdzonego i opublikowanego zgodnie z dyrektywą 2003/71/WE; (iii) z wyjątkiem sytuacji, gdy zastosowanie ma ppkt (ii), w przypadku papierów wartościowych po raz pierwszy dopuszczonych do notowań po dniu 30 czerwca 1983 r. szczegółowe dane notowań zatwierdzone zostały zgodnie z wymogami dyrektywy Rady 80/390/EWG (17) lub dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/34/WE (18); (iv) zostały wypełnione bieżące obowiązki dotyczące obrotu na takim innym rynku regulowanym; (v) osoba wnioskująca o dopuszczenie papierów wartościowych do obrotu na rynku regulowanym na mocy wyłączenia określonego w ppkt (j) udostępnia do publicznej wiadomości w państwie członkowskim rynku regulowanego, którego dotyczy wniosek o dopuszczenie do obrotu, zgodnie z warunkami określonymi w art. 21 ust. 2, dokument o treści zgodnej z art. 7 – z wyjątkiem zwiększenia maksymalnej długości określonej w art. 7 ust. 3 o dwie dodatkowe strony w formacie A4 – sporządzony w języku dopuszczonym przez właściwy organ państwa członkowskiego rynku regulowanego, którego dotyczy wniosek o dopuszczenie; oraz (vi) dokument, o którym mowa w ppkt (v), wskazuje, gdzie można otrzymać najbardziej aktualny prospekt i gdzie dostępne są informacje finansowe publikowane przez emitenta zgodnie z aktualnymi obowiązkami informacyjnymi.

Wymóg, by powstałe akcje stanowiły, w okresie 12 miesięcy, mniej niż 20 % liczby akcji tej samej klasy dopuszczonych już do obrotu na tym samym rynku regulowanym, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. b), nie ma zastosowania w żadnym z poniższych przypadków:

a) w przypadku gdy prospekt sporządzono zgodnie z niniejszym rozporządzeniem albo dyrektywą 2003/71/WE w ramach oferty publicznej lub dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym papierów wartościowych zapewniających dostęp do danych akcji;

b) w przypadku gdy papiery wartościowe zapewniające dostęp do danych akcji wyemitowano przed dniem 20 lipca 2017 r.;

c) w przypadku gdy dane akcje kwalifikują się jako pozycje kapitału podstawowego Tier 1, określone w art. 26 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (19) instytucji zdefiniowanej w art. 4 ust. 1 pkt 3 tego rozporządzenia oraz wynikają z zamiany instrumentów dodatkowych w Tier 1 wyemitowanych przez tę instytucję z powodu wystąpienia zdarzenia inicjującego określonego w art. 54 ust. 1 lit. a) tego rozporządzenia;

d) w przypadku gdy dane akcje kwalifikują się jako dopuszczalne środki własne lub dopuszczalne podstawowe środki własne, zdefiniowane w tytule I rozdział VI sekcja 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE (20), oraz wynikają z zamiany innych papierów wartościowych zainicjowanej w celu wypełnienia obowiązków przestrzegania kapitałowego wymogu wypłacalności lub minimalnego wymogu kapitałowego, określonych w tytule I rozdział VI sekcja 4 i 5 dyrektywy 2009/138/WE, lub wymogu wypłacalności grupy, określonego w tytule III dyrektywy 2009/138/WE.

6. Wyłączenia z obowiązku publikowania prospektu, określone w ust. 4 i 5, mogą być stosowane łącznie. Jednakże wyłączeń określonych w ust. 5 akapit pierwszy lit. a) i b) nie można stosować łącznie, jeżeli takie połączenie mogłoby prowadzić do natychmiastowego lub odroczonego dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym w okresie 12 miesięcy więcej niż 20 % liczby akcji tej samej klasy dopuszczonych już do obrotu na tym samym rynku regulowanym, bez publikacji prospektu.

7. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 44 uzupełniających niniejsze rozporządzenie poprzez określenie minimalnego zakresu informacji w dokumentach, o których mowa w ust. 4 lit. f) i g) oraz w ust. 5 akapit pierwszy lit. e) i f) niniejszego artykułu.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a) „papiery wartościowe” oznaczają zbywalne papiery wartościowe zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 44 dyrektywy 2014/65/UE, z wyjątkiem instrumentów rynku pieniężnego zdefiniowanych w art. 4 ust. 1 pkt 17 dyrektywy 2014/65/UE, o terminie zapadalności krótszym niż 12 miesięcy;

b) „udziałowe papiery wartościowe” oznaczają akcje i inne zbywalne papiery wartościowe równoważne akcjom w spółkach, jak również wszelkie inne rodzaje zbywalnych papierów wartościowych dających prawo nabywania którychkolwiek z tych pierwszych papierów wartościowych w wyniku zamiany tych drugich papierów wartościowych lub wykonania praw przez nie przenoszonych, pod warunkiem że te drugie papiery wartościowe emitowane są przez emitenta akcji bazowych lub przez jednostkę należącą do grupy wspomnianego emitenta;

c) „papiery wartościowe o charakterze nieudziałowym” oznaczają wszystkie papiery wartościowe, które nie są udziałowymi papierami wartościowymi;

d) „oferta publiczna papierów wartościowych” oznacza komunikat skierowany do odbiorców w dowolnej formie i za pomocą dowolnych środków, przedstawiający wystarczające informacje na temat warunków oferty i oferowanych papierów wartościowych, w celu umożliwienia inwestorowi podjęcia decyzji o nabyciu lub subskrypcji tych papierów wartościowych. Niniejsza definicja ma również zastosowanie do plasowania papierów wartościowych poprzez pośredników finansowych;

e) „inwestorzy kwalifikowani” oznaczają osoby lub podmioty, które są wymienione w sekcji I pkt 1–4 załącznika II do dyrektywy 2014/65/UE, oraz osoby lub podmioty, które są traktowane na ich wniosek jako klienci profesjonalni zgodnie z sekcją II tego załącznika, lub uznawane za uprawnionych kontrahentów zgodnie z art. 30 dyrektywy 2014/65/UE, chyba że przystąpiły one do porozumienia, aby nie traktować ich jako klientów profesjonalnych zgodnie z sekcją I akapit czwarty tego załącznika. Do celów stosowania zdania pierwszego niniejszej litery, na wniosek emitenta, firmy inwestycyjne i instytucje kredytowe informują go o klasyfikacji swoich klientów, z zastrzeżeniem przestrzegania odpowiednich przepisów dotyczących ochrony danych;

f) „małe i średnie przedsiębiorstwa” lub „MŚP” oznaczają którekolwiek z poniższych: (i) spółki, które – zgodnie z ich ostatnimi rocznymi lub skonsolidowanymi sprawozdaniami finansowymi – spełniają co najmniej dwa z następujących trzech kryteriów: średnia liczba pracowników w ciągu roku obrotowego wynosi mniej niż 250, całkowity bilans nie przekracza 43 000 000 EUR, a roczny obrót netto nie przekracza 50 000 000 EUR; (ii) małe i średnie przedsiębiorstwa zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 13 dyrektywy 2014/65/UE;

g) „instytucja kredytowa” oznacza instytucję kredytową zdefiniowana w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

h) „emitent” oznacza podmiot prawny, który emituje lub zamierza emitować papiery wartościowe;

i) „oferujący” oznacza podmiot prawny lub osobę fizyczną, która publicznie oferuje papiery wartościowe;

j) „rynek regulowany” oznacza rynek regulowany zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 21 dyrektywy 2014/65/UE;

k) „reklama” oznacza komunikat o obu następujących cechach: (i) odnoszący się do konkretnej oferty publicznej papierów wartościowych lub do dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym; (ii) mający na celu promowanie w sposób szczególny potencjalnej subskrypcji lub potencjalnego nabycia papierów wartościowych;

l) „informacje regulowane” oznaczają informacje regulowane zdefiniowane w art. 2 ust. 1 lit. k) dyrektywy 2004/109/WE;

m) „macierzyste państwo członkowskie” oznacza: (i) w przypadku wszystkich emitentów papierów wartościowych mających siedzibę w Unii, którzy nie są wymienieni w ppkt (ii) – państwo członkowskie, w którym emitent ma swoją siedzibę statutową; (ii) w przypadku wszelkich emisji papierów wartościowych o charakterze nieudziałowym, których jednostkowy nominał wynosi co najmniej 1 000 EUR i w przypadku wszelkich emisji papierów wartościowych o charakterze nieudziałowym dających prawo nabywania dowolnych zbywalnych papierów wartościowych lub otrzymania kwoty pieniężnej w wyniku ich zamiany lub wykonania praw przez nie przenoszonych, pod warunkiem że emitent papierów wartościowych o charakterze nieudziałowym nie jest emitentem bazowych papierów wartościowych ani podmiotem należącym do jego grupy – państwo członkowskie, w którym emitent ma swoją siedzibę statutową lub w którym papiery wartościowe zostały lub mają zostać dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub w którym papiery wartościowe są objęte ofertą publiczną, wedle uznania emitenta, oferującego lub osoby wnioskującej o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym. Te same zasady mają zastosowanie do papierów wartościowych o charakterze nieudziałowym w walucie innej niż euro, pod warunkiem że wartość ich minimalnego nominału jest bliska kwocie równoważnej 1 000 EUR; (iii) w przypadku wszystkich emitentów papierów wartościowych mających siedziby w państwie trzecim, którzy nie są wymienieni w ppkt (ii) – państwo członkowskie, w którym papiery wartościowe mają być przedmiotem oferty publicznej po raz pierwszy lub w którym zgłoszony został pierwszy wniosek o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym, wedle uznania emitenta, oferującego lub osoby wnioskującej o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym, z zastrzeżeniem późniejszego wyboru przez emitentów mających siedziby w państwie trzecim w którejkolwiek z poniższych okoliczności: — w przypadku gdy macierzyste państwo członkowskie nie zostało określone w wyniku wyboru tych emitentów, — zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. i) ppkt (iii) dyrektywy 2004/109/WE;

n) „przyjmujące państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie, w którym dokonywana jest oferta publiczna papierów wartościowych lub składany jest wniosek o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym, jeżeli nie jest to macierzyste państwo członkowskie;

o) „właściwy organ” oznacza organ wyznaczany przez każde z państw członkowskich zgodnie z art. 31, chyba że niniejsze rozporządzenie stanowi inaczej;

p) „przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania inne niż typu zamkniętego” oznacza fundusze wspólnego inwestowania i przedsiębiorstwa inwestycyjne o obu poniższych cechach: (i) pozyskują kapitał od wielu inwestorów z myślą o inwestowaniu go zgodnie z określoną polityką inwestycyjną z korzyścią dla tych inwestorów; (ii) ich jednostki są na wniosek posiadacza odkupywane lub umarzane, bezpośrednio lub pośrednio, z ich aktywów;

q) „jednostki przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania” oznaczają papiery wartościowe emitowane przez przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania jako reprezentujące prawa uczestników takiego przedsiębiorstwa do ich aktywów;

r) „zatwierdzenie” oznacza pozytywną decyzję po przeprowadzeniu przez właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego weryfikacji kompletności, spójności i zrozumiałości informacji podanych w prospekcie;

s) „prospekt podstawowy” oznacza prospekt zgodny z art. 8 oraz, wedle uznania emitenta, ostateczne warunki oferty;

t) „dni robocze” oznaczają dni robocze odnośnego właściwego organu, z wyłączeniem sobót, niedziel i dni ustawowo wolnych od pracy, zdefiniowane w prawie krajowym mającym zastosowanie do tego właściwego organu;

u) „wielostronna platforma obrotu” lub „MTF” oznacza wielostronną platformę obrotu zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 22 dyrektywy 2014/65/UE;

v) „zorganizowana platforma obrotu” lub „OTF” oznacza zorganizowaną platformę obrotu zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 23 dyrektywy 2014/65/UE;

w) „rynek rozwoju MŚP” oznacza rynek rozwoju MŚP zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 12 dyrektywy 2014/65/UE;

x) „emitent z państwa trzeciego” oznacza emitenta mającego siedzibę w państwie trzecim;

y) „okres oferowania” oznacza okres, w którym potencjalni inwestorzy mogą dokonać zakupu lub subskrypcji danych papierów wartościowych;

z) „trwały nośnik” oznacza każdy instrument, który: (i) pozwala klientowi na przechowywanie informacji kierowanych do niego osobiście, w sposób umożliwiający przyszłe korzystanie z nich przez okres odpowiedni do celów informacji; oraz (ii) pozwala na niezmienione odtworzenie przechowywanych informacji.

Artykuł 3

Obowiązek publikacji prospektu oraz wyłączenie

1. Bez uszczerbku dla art. 1 ust. 4 papiery wartościowe są przedmiotem oferty publicznej w Unii jedynie po uprzednim opublikowaniu prospektu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

2. Bez uszczerbku dla art. 4 państwo członkowskie może zadecydować o wyłączeniu ofert publicznych papierów wartościowych z określonego w ust. 1 obowiązku publikacji prospektu, pod warunkiem że:

a) oferty takie nie są objęte procedurą powiadomienia zgodnie z art. 25; oraz

b) łączna wartość każdej takiej oferty w Unii jest niższa od kwoty pieniężnej obliczonej w okresie 12 miesięcy, która nie przekracza 8 000 000 EUR.

Państwa członkowskie powiadamiają Komisję i ESMA o tym, czy i w jaki sposób zadecydowały o zastosowaniu wyłączenia na podstawie akapitu pierwszego, w tym o kwocie pieniężnej, poniżej której ma zastosowanie wyłączenie dla ofert w danym państwie członkowskim. Powiadamiają również Komisję i ESMA o wszelkich późniejszych zmianach tej kwoty pieniężnej.

3. Bez uszczerbku dla art. 1 ust. 5 papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym umiejscowionym lub działającym w Unii jedynie po uprzedniej publikacji prospektu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Artykuł 4

Dobrowolny prospekt

1. W przypadku gdy oferta publiczna papierów wartościowych lub dopuszczenie papierów wartościowych do obrotu na rynku regulowanym nie są objęte zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 1 ust. 3 lub są wyłączone z obowiązku publikacji prospektu zgodnie z art. 1 ust. 4, art. 1 ust. 5 lub art. 3 ust. 2, emitent, oferujący lub osoba wnioskująca o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym mają prawo do dobrowolnego sporządzenia prospektu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

2. Taki dobrowolnie sporządzony prospekt zatwierdzony przez właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego, ustalonego zgodnie z art. 2 lit. m), pociąga za sobą wszystkie prawa i obowiązki przewidziane dla prospektu wymaganego na mocy niniejszego rozporządzenia oraz podlega wszystkim przepisom niniejszego rozporządzenia, pod nadzorem tego właściwego organu.

Artykuł 5

Późniejsza odsprzedaż papierów wartościowych

1. Każdą późniejszą odsprzedaż papierów wartościowych, które były wcześniej przedmiotem jednego lub większej liczby rodzajów oferty publicznej papierów wartościowych wymienionych w art. 1 ust. 4 lit. a)–d), uznaje się za oddzielną ofertę i zastosowanie ma definicja określona w art. 2 lit. d) do celów ustalenia, czy odsprzedaż jest ofertą publiczną papierów wartościowych. Plasowanie papierów wartościowych poprzez pośredników finansowych podlega obowiązkowi publikacji prospektu, chyba że jedno z wyłączeń wymienionych w art. 1 ust. 4 lit. a)–d) ma zastosowanie w odniesieniu do ostatecznego plasowania.

W przypadku każdej takiej późniejszej odsprzedaży papierów wartościowych lub ostatecznego ich plasowania poprzez pośredników finansowych nie jest wymagany dodatkowy prospekt, o ile dostępny jest ważny prospekt zgodnie z art. 12, a emitent lub osoba odpowiedzialna za sporządzenie takiego prospektu wyrażają pisemną zgodę na jego wykorzystanie.

2. W przypadku gdy prospekt odnosi się do dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym papierów wartościowych o charakterze nieudziałowym, które mają być przedmiotem obrotu wyłącznie na rynku regulowanym, lub jego określonym segmencie, do którego tylko inwestorzy kwalifikowani mogą mieć dostęp do celów obrotu takimi papierami wartościowymi, papiery wartościowe nie mogą być odsprzedawane inwestorom niekwalifikowanym, chyba że zgodnie z niniejszym rozporządzeniem zostanie sporządzony prospekt odpowiedni dla inwestorów niekwalifikowanych.

ROZDZIAŁ II

SPORZĄDZANIE PROSPEKTU

Artykuł 6

Prospekt

1. Bez uszczerbku dla art. 14 ust. 2 i art. 18 ust. 1 prospekt zawiera niezbędne informacje, które są istotne dla inwestora w celu dokonania przemyślanej oceny:

a) aktywów i pasywów, zysków i strat, sytuacji finansowej, oraz perspektyw emitenta i każdego podmiotu zabezpieczającego;

b) praw związanych z danymi papierami wartościowymi; oraz

c) przesłanek oferty oraz jej wpływu na emitenta.

Informacje te mogą się różnić od siebie w zależności od któregokolwiek z poniższych:

a) charakteru emitenta;

b) rodzaju papierów wartościowych;

c) sytuacji emitenta;

d) w stosownych przypadkach, tego, czy papiery wartościowe o charakterze nieudziałowym posiadają jednostkowy nominał w wysokości co najmniej 100 000 EUR lub mają być przedmiotem obrotu wyłącznie na rynku regulowanym, lub jego określonym segmencie, do którego tylko inwestorzy kwalifikowani mogą mieć dostęp do celów obrotu papierami wartościowymi.

2. Informacje zawarte w prospekcie muszą być napisane i przedstawione w łatwej do przeanalizowania, zwięzłej i zrozumiałej formie, z uwzględnieniem elementów określonych w ust. 1 akapit drugi.

3. Emitent, oferujący lub osoba wnioskująca o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym mogą sporządzić prospekt jako jednolity dokument lub jako zestaw dokumentów.

Bez uszczerbku dla art. 8 ust. 8 i art. 7 ust. 1 akapit drugi, w prospekcie złożonym z zestawu dokumentów wymagane informacje dzieli się na dokument rejestracyjny, dokument ofertowy i dokument podsumowujący. Dokument rejestracyjny zawiera informacje dotyczące emitenta. Dokument ofertowy zawiera informacje dotyczące papierów wartościowych będących przedmiotem oferty publicznej lub papierów wartościowych, które mają zostać dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym.

Artykuł 7

Podsumowanie prospektu

1. Prospekt zawiera podsumowanie, które przedstawia kluczowe informacje potrzebne inwestorom do zrozumienia charakteru emitenta, podmiotu zabezpieczającego i papierów wartościowych, które są oferowane lub dopuszczane do obrotu na rynku regulowanym, a także ryzyk związanych z tym emitentem, gwarantem i tymi papierami wartościowymi; informacje te należy odczytywać łącznie z pozostałymi częściami prospektu, aby pomóc inwestorom w podjęciu decyzji o ewentualnej inwestycji w takie papiery wartościowe.

W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego podsumowanie nie jest wymagane w przypadku, gdy prospekt odnosi się do dopuszczenia do obrotu n