ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 205/22

DECYZJA RADY 2014/455/WPZiB

z dnia 11 lipca 2014 r.

zmieniająca decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,

uwzględniając decyzję Rady 2014/145/WPZiB z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (1), w szczególności jej art. 3 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniu 17 marca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/145/WPZiB.

(2) Zważywszy na powagę sytuacji na Ukrainie, Rada uważa, że do wykazu osób, podmiotów i organów objętych środkami ograniczającymi, zamieszczonego w załączniku do decyzji 2014/145/WPZiB, należy dodać kolejne osoby.

(3) Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do decyzji 2014/145/WPZiB,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Do wykazu zamieszczonego w załączniku do decyzji 2014/145/WPZiB dodaje się osoby wymienione w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 lipca 2014 r. W imieniu Rady S. GOZI Przewodniczący

(1) Dz.U. L 78 z 17.3.2014, s. 16.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 205/20

DECYZJA RADY

z dnia 8 lipca 2014 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany załącznika XX (Środowisko) do Porozumienia EOG

(2014/454/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 175 ust. 1 w związku z jego art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

(2) Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, załącznika XX (Środowisko) do Porozumienia EOG.

(3) Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE (3) należy włączyć do Porozumienia EOG.

(4) W związku z tym należy odpowiednio zmienić załącznik XX (Środowisko) do Porozumienia EOG.

(5) Stanowisko Unii we Wspólnym Komitecie EOG powinno zatem opierać się na załączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczące zmiany załącznika XX (Środowisko) do Porozumienia EOG, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG załączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 lipca 2014 r. W imieniu Rady P. C. PADOAN Przewodniczący

(1) Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

(2) Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

(3) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania na rzecz zrównoważonego stosowania pestycydów (Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 71).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 205/18

DECYZJA RADY

z dnia 8 lipca 2014 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

(2014/453/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 172 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

(2) Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, protokołu 31 do Porozumienia EOG („protokół 31”).

(3) Protokół 31 zawiera postanowienia i ustalenia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

(4) Należy rozszerzyć współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG w celu włączenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1316/2013 (3).

(5) Należy zatem odpowiednio zmienić protokół 31, aby umożliwić podjęcie rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2014 r..

(6) Stanowisko Unii we Wspólnym Komitecie EOG powinno zatem opierać się na załączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczące proponowanej zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG załączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 lipca 2014 r. W imieniu Rady P. C. PADOAN Przewodniczący

(1) Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

(2) Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1316/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające instrument „Łącząc Europę”, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 913/2010 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 680/2007 i (WE) nr 67/2010 (Dz.U. L 348 z 20.12.2013, s. 129).
1.

Nazwisko : ELHASSAN Imię (imiona) : Gaffar Mohammed Alias : Gaffar Mohmed Elhassan Data urodzenia/miejsce urodzenia/obywatelstwo/miejsce zamieszkania : Data urodzenia: 24 czerwca 1952 r.; zamieszkały w: El Waha, Omdurman, Sudan. Numer paszportu/dane identyfikacyjne/stan : emerytowany wojskowy armii sudańskiej. Nr dokumentu tożsamości byłego wojskowego: 4302. Wskazanie/uzasadnienie : Generał dywizji i dowódca zachodniego regionu wojskowego sudańskich sił zbrojnych (SAF). Panel ekspertów stwierdza, że generał dywizji Gaffar Mohammed Elhassan oświadczył ekspertom, iż bezpośrednio dowodził operacyjnie (przede wszystkim dowodzenie taktyczne) wszystkimi jednostkami SAF w Darfurze, w czasie gdy był dowódcą zachodniego regionu wojskowego. Elhassan był dowódcą zachodniego regionu wojskowego od listopada 2004 r. (data przybliżona) do początku 2006 r. Wedle informacji panelu Elhassan był odpowiedzialny za naruszenia pkt 7 rezolucji RB ONZ nr 1591(2005), ponieważ ze względu na zajmowane stanowisko zażądał (z Chartumu) transferu sprzętu wojskowego do Darfuru bez uzyskania uprzedniej zgody komitetu powołanego na mocy rezolucji nr 1591; Elhassan upoważniał również do prowadzenia takich działań (począwszy od dnia 29 marca 2005 r.). Sam Elhassan przyznał się panelowi ekspertów, że w okresie od dnia 29 marca 2005 r. do grudnia 2005 r. sprowadzano do Darfuru z innych rejonów Sudanu samoloty, silniki samolotów i inny sprzęt wojskowy. Poinformował panel, że na przykład w okresie od dnia 18 do dnia 21 września 2005 r. do Darfuru sprowadzono bez upoważnienia dwa śmigłowce uderzeniowe typu Mi-24. Istnieją uzasadnione podstawy, by przypuszczać, że Elhassan bezpośrednio odpowiadał, jako dowódca zachodniego regionu wojskowego, za upoważnienie do ofensywnych lotów wojskowych w regionie wokół Abu Hamra (23–24 lipca 2005 r.) i w regionie Jebel Moon w Darfurze Zachodnim (19 listopada 2005 r.). Śmigłowce uderzeniowe typu Mi-24 były zaangażowane w obie operacje i rzekomo otworzyły ogień w obu przypadkach. Panel ekspertów stwierdza, że Elhassan oświadczył, iż jako dowódca zachodniego regionu wojskowego osobiście zatwierdzał wnioski dotyczące wsparcia z powietrza i innych operacji powietrznych (zob. sprawozdanie panelu ekspertów, S/2006/65, punkty 266–269). Prowadząc takie działania, generał dywizji Gaffar Mohammed Elhassan naruszył odnośne postanowienia rezolucji RB ONZ nr 1591(2005), a zatem spełnia kryteria bycia wskazanym przez komitet w celu nałożenia nań sankcji. Data wskazania przez ONZ : 25 kwietnia 2006 r.
(3)

Celowe jest zatem, by przyjąć decyzję w sprawie wykreślenia nazwiska Harisa TAGARASA z listy sędziów ad interim Sądu do spraw Służby Publicznej, która to lista została ustalona decyzją Rady 2013/181/UE (2),
3)

dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 11a Ustalenia prawne EUPOL COPPS ma zdolność do nabywania usług i towarów, do zawierania umów i uzgodnień administracyjnych, do zatrudniania personelu, do posiadania rachunków bankowych, do nabywania i zbywania aktywów i do realizacji pasywów, a także do bycia stroną postępowania sądowego — odpowiednio do potrzeb związanych z wykonaniem niniejszej decyzji.”;
c)

zobowiązanie do powiadomienia EBC natychmiast po wejściu w życie właściwego ustawodawstwa krajowego oraz zobowiązanie do przedstawienia potwierdzenia zgodnie z art. 7 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 przy użyciu wzoru zamieszczonego w załączniku II do niniejszej decyzji. Potwierdzenie obejmuje opinię prawną zapewniającą EBC, że akty prawne przyjęte przez EBC na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 będą wiążące i wykonalne we wnioskującym państwie członkowskim oraz że właściwe ustawodawstwo krajowe zobowiązuje właściwe organy krajowe i wyznaczone organy krajowe do stosowania się do szczegółowych instrukcji, wytycznych, wniosków i środków EBC w odniesieniu do istotnych nadzorowanych podmiotów, a także ogólnych instrukcji, wytycznych, wniosków i środków EBC w odniesieniu do mniej istotnych nadzorowanych podmiotów, we właściwych przypadkach w terminie określonym przez EBC.
(2)

Oznaczenia geograficzne należące do, odpowiednio, Unii Europejskiej i Ameryki Środkowej, które zostały wyszczególnione w załączniku XVII do Umowy lub we wspólnej deklaracji dołączonej do Umowy „Nazwy, które zostały zastosowane do rejestracji jako oznaczenia geograficzne w republice Strony z Ameryki Środkowej”, i które zostały z pozytywnym rezultatem przeanalizowane przez właściwe organy drugiej Strony, zostają wpisane do załącznika XVIII, zgodnie z tytułem VI i tytułem XIII części IV Umowy.
(1)

W czerwcu 2013 r. belgijskie władze powiadomiły Komisję Europejską o środku nakazującym wycofanie od użytkowników końcowych wkładek przeciwhałasowych pełniących funkcję ochronników słuchu typ Climax 13 (model do wielokrotnego użytku), produkowanych przez Productos Climax S.A., Polígono Industrial Sector Mollet, c/Llobregat no 1, 08150 Parets del Valles (Barcelona), Hiszpania. Według przekazanych Komisji dokumentów ten środek ochrony indywidualnej podlegał procedurze oceny zgodności określonej w art. 11 pkt A dyrektywy, poświadczonej świadectwem homologacji typu WE wystawionym przez hiszpański organ notyfikowany „Centro Nacional de Medios de Protección — Instituto Nacional de Seguridad e Higiene en el Trabajo” (NB nr 0159). Świadectwo odnosiło się do odpowiednich klauzul zharmonizowanej normy EN 352-2:1993.
(58)

Zdaniem przedsiębiorstwa Metrans stwierdzenie, że istniejące terminale nie służą do transportu kontynentalnego, jest niewłaściwe. Przedsiębiorstwo Metrans twierdzi, że z łącznej liczby 127 pociągów, które co tydzień odprawia, 12 pociągów tygodniowo jedzie do Duisburga, a 12 do Rotterdamu, przy czym pociągi te przeznaczone są wyłącznie do przewozów kontynentalnych. Poza tym 10 % wszystkich odprawionych pociągów zalicza się do kategorii przewozów kontynentalnych. Mniej więcej 50 % towarów odprawionych w terminalu Koszyce Haniska przeznaczonych jest do przewozów kontynentalnych. W swoich terminalach przedsiębiorstwo Metrans dysponuje urządzeniami do obsługi wszystkich jednostek kontynentalnych, a mianowicie wózkami wysokiego składowania z wysięgnikiem lub zdejmowanymi uchwytami kleszczowymi do obsługi jednostek kontynentalnych, jak nadwozia wymienne lub naczepy, a w razie potrzeby może wybudować rampy RO-LA. Przedsiębiorstwo Metrans sądzi jednak, że brak jest zainteresowania tymi usługami. Przedsiębiorstwo Metrans twierdzi także, że wykorzystanie wymiennych nadwozi, naczep lub pojazdów ciężarowych jest nieefektywne w porównaniu z kontenerami ISO o szerokości 45 stóp (13,7 m), które zostały stworzone specjalnie do transportu kombinowanego, jako że koszty przewozu takich kontenerów są o 30 % niższe niż w przypadku przyczep samochodów ciężarowych. Poza tym około 25 % obrotu przedsiębiorstwa pochodzi z usług związanych z przewozami kontynentalnymi. Istotny rynek przekracza granice państwa i terminale w sąsiednich krajach stanowią skuteczną konkurencję oraz świadczą usługi związane z przewozami kontynentalnymi. Przedsiębiorstwo Metrans twierdzi, że terminale publiczne nie będą przystosowane do przewozów kontynentalnych.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 233/1

DECYZJA RADY

z dnia 14 kwietnia 2014 r.

w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, i tymczasowego stosowania Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

(2014/517/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217 w związku z art. 218 ust. 5 oraz art. 218 ust. 8 akapit drugi,

uwzględniając Akt przystąpienia Chorwacji, w szczególności jego art. 6 ust. 2 akapit drugi,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Dnia 24 września 2012 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia, w imieniu Unii i jej państw członkowskich oraz Republiki Chorwacji, negocjacji z Republiką Serbii w sprawie zawarcia Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (zwanego dalej „Protokołem”).

(2) Negocjacje te zostały pomyślnie zakończone i Protokół został parafowany dnia 10 grudnia 2013 r.

(3) Protokół powinien zostać podpisany w imieniu Unii i jej państw członkowskich, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.

(4) Zawarcie Protokołu podlega odrębnej procedurze w odniesieniu do kwestii należących do kompetencji Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

(5) Protokół powinien być tymczasowo stosowany do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii i jej państw członkowskich Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem zawarcia tego Protokołu.

Tekst Protokołu dołącza się do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Protokołu w imieniu Unii i jej państw członkowskich.

Artykuł 3

Do czasu zakończenia procedur niezbędnych do zawarcia Protokołu stosuje się go tymczasowo, zgodnie z jego art. 14, począwszy od pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dacie jego podpisania.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
(1)

Dnia 24 września 2012 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Republiką Serbii w sprawie zawarcia Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (zwanego dalej „Protokołem”).
(1)

W decyzji 2000/258/WE wyznaczono laboratorium Agence française de sécurité sanitaire des aliments, AFSSA w Nancy we Francji (od dnia 1 lipca 2010 r. włączone do Agence nationale de sécurité sanitaire de l'alimentation, de l'environnement et du travail, ANSES) jako specjalny instytut odpowiedzialny za ustanawianie kryteriów niezbędnych do standaryzacji testów serologicznych w celu monitorowania skuteczności szczepionek przeciwko wściekliźnie.
(7)

Ponadto Rada przywołała wcześniejsze zobowiązania podjęte przez Radę Europejską i wyraziła gotowość do bezzwłocznego wprowadzenia pakietu dalszych poważnych środków ograniczających, jeżeli nie dojdzie do pełnej i natychmiastowej współpracy ze strony Rosji w odniesieniu do wyżej wymienionych żądań. Rada zwróciła się do Komisji i ESDZ, by zakończyły prace przygotowawcze nad ewentualnymi ukierunkowanymi środkami i by przedstawiły do dnia 24 lipca propozycje dotyczące podjęcia działań, w tym w zakresie: dostępu do rynków kapitałowych, obronności, towarów podwójnego zastosowania i wrażliwych technologii, również w sektorze energetycznym.
(2)

Decyzją 2000/427/WE (2) Rada zdecydowała, że Grecja spełniła warunki konieczne do przyjęcia euro z dniem 1 stycznia 2001 r. Decyzją 2006/495/WE (3) Rada zdecydowała, że Słowenia spełniła warunki konieczne do przyjęcia euro z dniem 1 stycznia 2007 r. Decyzjami 2007/503/WE (4) i 2007/504/WE (5) Rada zdecydowała, że Cypr i Malta spełniły warunki konieczne do przyjęcia euro z dniem 1 stycznia 2008 r. Decyzją 2008/608/WE (6) Rada zdecydowała, że Słowacja spełniła warunki konieczne do przyjęcia euro. Decyzją 2010/416/UE (7) Rada zdecydowała, że Estonia spełniła warunki konieczne do przyjęcia euro. Decyzją 2013/387/UE (8) Rada zdecydowała, że Łotwa spełniła warunki konieczne do przyjęcia euro.
(2)

Umowa z 1966 r. pozwalała na wzajemny dostęp między Danią, Norwegią i Szwecją do łowisk na obszarze do 4 mil morskich od ich linii podstawowych w cieśninach Skagerrak i Kattegat. Stanowiła ona też, że do celów tego rodzaju połowów przedmiotowy obszar zostaje uznany za morze pełne, i w związku z tym w kwestiach takich jak kontrola obowiązuje jurysdykcja państwa bandery.
(3)

Jako że zatwierdzone metody klasyfikacji wymagają dostosowania technicznego, Szwecja skierowała do Komisji wniosek o zatwierdzenie zmiany wzoru stosowanego w metodach „Intra-scope (Optical Probe)”, „Hennessy Grading Probe (HGP II)” i „AutoFom”, jak również o zatwierdzenie na swoim terytorium dwóch nowych metod klasyfikacji tusz wieprzowych: „Fat-O-Meat'er II (FOM II)” i „Hennessy Grading Probe 7 (HGP 7)”. Szwecja przedstawiła w protokole przewidzianym w art. 23 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1249/2008 szczegółowy opis próbnego rozbioru, podając podstawy, na których wspomniane wzory są oparte, wyniki próbnego rozbioru oraz równania stosowane do szacowania procentowej zawartości chudego mięsa.
(3)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 i art. 21 rozporządzenia ramowego w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego zarówno EBC, jak i właściwe organy krajowe podlegają obowiązkowi wymiany informacji. Bez uszczerbku dla uprawnienia EBC do bezpośredniego otrzymywania informacji sprawozdawczych od instytucji kredytowych oraz do posiadania bezpośredniego i stałego dostępu do takich informacji właściwe organy krajowe w szczególności przekazują EBC wszystkie informacje niezbędne do celów wykonywania zadań powierzonych EBC na mocy rozporządzenia (UE) nr 1024/2013.
(6)

W dyrektywie 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4) ustanowiono wymagania dotyczące suplementów żywnościowych. W rozporządzeniu (WE) nr 1925/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (5) ustanowiono wymogi dotyczące dodawania do żywności witamin i składników mineralnych oraz niektórych innych substancji. W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/39/WE (6) ustanowiono wymogi dotyczące środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego. W dyrektywie Komisji 96/8/WE (7) ustanowiono wymogi dotyczące żywności przeznaczonej do użycia w dietach o obniżonej energetyczności. Należy zatwierdzić stosowanie oleju z mikroalg Schizochytrium sp. bez uszczerbku dla przepisów wymienionych aktów prawnych.
(17)

Po piąte, EU ProSun twierdziło, że powiadomienie CCCME nie było uzasadnione względami ekonomicznymi. Pierwszy argument natury ekonomicznej dotyczy tego, że baza danych agencji Bloomberg jest wskaźnikiem, a nie wyraźnym notowaniem cen, ponieważ ceny z różnych rynków są ujednolicane w USD. Komisja zauważa, że w zobowiązaniu odniesiono się do „średnich cen” i że w związku z tym opiera się ono na poglądzie, iż baza danych agencji Bloomberg zawiera notowania cen. Nie ulega wątpliwości, że baza danych agencji Bloomberg jest zbiorem cen, które są dostępne w USD. Minimalna cena importowa wyrażana jest jednak w euro. W związku z tym stosowne jest przeliczanie tych notowań na euro, aby uzyskać informacje, za jaką cenę wyrażoną w euro można nabywać panele słoneczne na rynku światowym. Z uwagi na fakt, że umowy w Unii zawierane są głównie w euro, Komisja jest zdania, iż średnie ceny w euro są bardziej odpowiednie przy ocenie wpływu międzynarodowych trendów cenowych na sytuację w Unii. Drugi argument natury ekonomicznej dotyczy celu mechanizmu dostosowywania oraz tego, czy jest on zbieżny z celem mechanizmów dostosowywania wykorzystywanych w innych zobowiązaniach, które opierały się na cenach surowców. Po pierwsze, Komisja zwraca uwagę, że motyw 4 decyzji 2013/423/UE rzeczywiście wskazuje na to, że cel mechanizmu dostosowywania w omawianym przypadku jest taki sam jak cel mechanizmów dostosowywana, z których korzystano we wcześniejszych zobowiązaniach, pomimo faktu, że, ze względów technicznych, cena surowców nie mogła zostać wzięta pod uwagę w omawianym przypadku. Po drugie, minimalna cena importowa nie opiera się na kosztach produkcji unijnych producentów obejmujących rozsądny zysk, ale na metodyce opisanej w motywie 7 decyzji 2013/423/UE oraz w motywie 22 decyzji wykonawczej 2013/707/UE.
Artykuł 3

1. Do czasu wejścia w życie Układu, zgodnie z jego art. 464 oraz z zastrzeżeniem przewidzianych w nim powiadomień, następujące jego części stosuje się tymczasowo między Unią a Republiką Mołdawii, ale tylko w zakresie, w jakim obejmują one kwestie objęte zakresem kompetencji Unii, w tym kwestie objęte zakresem kompetencji Unii do określania i realizowania wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa:

a) tytuł I;

b) tytuł II: art. 3, 4, 7 i 8;

c) tytuł III: art. 12 i 15;

d) tytuł IV: rozdziały 5, 9 i 12 (z wyjątkiem art. 68 lit. h)), rozdział 13 (z wyjątkiem art. 71 w zakresie, w jakim dotyczy on zarządzania obszarami morskimi, oraz z wyjątkiem art. 73 lit. b) i e), oraz art. 74), rozdział 14 (z wyjątkiem art. 77 lit. i)), rozdział 15 (z wyjątkiem art. 81 lit. a) i e) i art. 82 ust. 2), rozdział 16 (z wyjątkiem art. 87, art. 88 lit. c) i art. 89 lit. a) i b), w zakresie, w jakim lit. b) dotyczy ochrony gleb), rozdziały 26 i 28, a także art. 30, 37, 46, 57, 97, 102 i 116;

e) tytuł V (z wyjątkiem art. 278, w zakresie, w jakim dotyczy on egzekwowania w zakresie prawa karnego praw własności intelektualnej, oraz art. 359 i 360, w zakresie, w jakim mają zastosowanie do postępowania administracyjnego oraz przeglądu i odwołania na poziomie państwa członkowskiego);

f) tytuł VI;

g) tytuł VII (z wyjątkiem art. 456 ust. 1, w zakresie, w jakim postanowienia tego tytułu ograniczają się do celu, jakim jest zapewnienie tymczasowego stosowania Układu, przewidzianego w niniejszym ustępie);
(2)

Państwa członkowskie powiadomiły Komisję o zakończeniu prawnych i technicznych przygotowań do gromadzenia i przekazywania do VIS danych, o których mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 767/2008 w odniesieniu do wszystkich wniosków wizowych w tym regionie, w tym przygotowań do gromadzenia lub przekazywania danych w imieniu innego państwa członkowskiego.