ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Rozporządzenie Rady (WE) nr 191/2000

z dnia 24 stycznia 2000 r.

zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1696/71 w sprawie wspólnej organizacji rynku chmielu

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 36 i 37,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Nie stosuje się już systemu pomocy dla tworzenia się grup producentów w Państwach Członkowskich produkujących chmiel, z wyjątkiem Republiki Austrii, która w Akcie Przystąpienia z 1994 r. została upoważniona do stosowania tego systemu do dnia 31 grudnia 1999 r.; dlatego też, ze względu na przejrzystość procedur, art. 8, art. 10 oraz art. 17 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1696/71 [2] powinny zostać uchylone z dniem 1 stycznia 2000 r.

(2) Rada ustaliła zryczałtowaną pomoc dla producentów w wysokości 480 EUR na hektar rocznie, na okres pięciu lat, licząc od zbiorów w 1996 r. do zbiorów w 2000 r. włącznie; nie jest już konieczne, aby Komisja corocznie przedkładała Radzie sprawozdanie dotyczące produkcji i obrotu chmielem, skoro art. 18 rozporządzenia (EWG) nr 1696/71 zawiera przepisy w sprawie przedłożenia sprawozdania końcowego po wygaśnięciu okresu pięcioletniego, na podstawie którego Rada będzie musiała zadecydować o wysokości kwoty pomocy przyznanej na okres rozpoczynający się od zbiorów w 2001 r.; dlatego też art. 11 wymienionego rozporządzenia może zostać skreślony, a art. 12 tego rozporządzenia może zostać dostosowany w celu uwzględnienia tych skreśleń,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (EWG) nr 1696/71 wprowadza się następujące zmiany:

1) Skreśla się art. 8, 10, 11 i 17 ust. 2.

2) W art. 12 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

"6. W przypadku gdy sytuacja rynkowa pokazuje, że istnieje ryzyko powstania strukturalnych nadwyżek lub ryzyko zakłócenia struktury podaży na rynku chmielu we Wspólnocie, Rada, działając na wniosek Komisji zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 37 ust. 2 Traktatu, może zmodyfikować przyznaną kwotę pomocy, ustaloną w ust. 5:

a) poprzez przyznanie pomocy wyłącznie w odniesieniu do części obszaru przeznaczonego pod uprawę chmielu, zarejestrowanego w omawianym roku, dostosowując pomoc do narosłych potrzeb; lub

b) poprzez uznanie obszarów, na których uprawia się chmiel w pierwszym lub drugim roku produkcji, za niekwalifikujące się do przyznania pomocy.".

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2000 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 24 stycznia 2000 r.

W imieniu Rady

L. Capoulas Santos

Przewodniczący

[1] Opinia wydana dnia 17 grudnia 1999 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

[2] Dz.U. L 175 z 4.8.1971, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1257/99 (Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 80).

--------------------------------------------------
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1377/2000

z dnia 28 czerwca 2000 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1432/94 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania w sektorze wieprzowiny uzgodnień dotyczących przywozu przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 774/94 otwierającym i ustalającym zarządzanie niektórymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na wieprzowinę i inne produkty rolne

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 774/94 otwierające i ustalające zarządzanie niektórymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na wysokiej jakości wołowinę oraz na wieprzowinę, mięso drobiowe, pszenicę i mieszankę żyta z pszenicą, otręby, śrutę i inne pozostałości [1], zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2198/95 [2], w szczególności jego art. 7,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2759/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wieprzowiny [3], ostatnio zmienione Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji oraz rozporządzeniem (WE) nr 3290/94 [4], w szczególności jego art. 22,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1432/94 [5], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2068/96 [6], ustanowiło szczegółowe zasady stosowania w sektorze wieprzowiny uzgodnień dotyczących przywozu przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 774/94.

(2) W ostatnich latach wykorzystanie kontyngentów przywozowych na wieprzowinę było generalnie niskie i stosunkowo wysokie zabezpieczenie dotyczące świadectw przywozowych może stanowić czynnik zniechęcający w handlu. W celu ułatwienia handlu wieprzowiną i harmonizacji poziomów zabezpieczeń dotyczących świadectw przywozowych w sektorach mięsa konieczny jest przegląd poziomu zabezpieczeń, ustalonego w rozporządzeniu (WE) nr 1432/95.

(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wieprzowiny,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Artykuł 6 rozporządzenia (WE) nr 1432/94 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 6

Dla świadectw przywozowych na wszystkie produkty określone w art. 1 składa się zabezpieczenie w wysokości 20 EUR za 100 kilogramów."

.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się z mocą od dnia 1 lipca 2000 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 28 czerwca 2000 r.

W imieniu Komisji

Franz Fischler

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 91 z 8.4.1994, str. 1.

[2] Dz.U. L 221 z 19.9.1995, str. 3.

[3] Dz.U. L 282 z 1.11.1975, str. 1.

[4] Dz.U. L 349 z 31.12.1994, str. 105.

[5] Dz.U. L 156 z 23.6.1994, str. 14.

[6] Dz.U. L 277 z 30.10.1996, str. 12.

--------------------------------------------------
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1633/2000

z dnia 25 lipca 2000 r.

zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2825/93 ustanawiające niektóre szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w zakresie ustalania i przyznawania dostosowanych refundacji w odniesieniu do zbóż wywożonych w postaci niektórych napojów spirytusowych

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1766/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1510/2000 [2], w szczególności jego art. 13 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Artykuł 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1222/24 z dnia 30 maja 1994 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych w postaci towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu oraz kryteria obliczania kwot takich refundacji [3], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 701/2000 [4], przyznaje takie refundacje wywozowe do produktów wymienionych w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2825/93 [5], ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 3098/94 [6], pod warunkiem okazania świadectwa, które zgodnie z art. 6b rozporządzenia (WE) nr 1222/94 ważne jest maksymalnie przez okres budżetowy. Okres budżetowy ustanowiony jest w art. 1 ust. 1a rozporządzenia (WE) nr 1222/94 i trwa od dnia 1 października jednego roku do dnia 30 września roku następnego. Artykuł 5 rozporządzenia (EWG) nr 2825/93 przewiduje, że współczynnik mający zastosowanie do ilości zbóż poddanych kontroli oraz destylowanych będzie stosowany od dnia 1 lipca do dnia 30 czerwca roku następnego. W celu ułatwienia zarządzania działalnością zainteresowanych gorzelni te dwa okresy powinny zostać zharmonizowane i stąd okres ważności współczynników powinien zostać dostosowany do okresu ważności świadectw. Artykuł 5 rozporządzenia (EWG) nr 2825/93 powinien zostać odpowiednio zmieniony.

(2) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W art. 5 rozporządzenia (EWG) nr 2825/93 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

"Stosuje się od dnia 1 października do dnia 30 września roku następnego. Nie naruszając przepisów zdania poprzedniego, w okresie 2000/2001 stosuje się od dnia 1 lipca 2000 r. do dnia 30 września 2001 r."

.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2000 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 25 lipca 2000 r.

W imieniu Komisji

Franz Fischler

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 181 z 1.7.1992, str. 21.

[2] Dz.U. L 174 z 13.7.2000, str. 11.

[3] Dz.U. L 136 z 31.5.1994, str. 5.

[4] Dz.U. L 83 z 4.4.2000, str. 6.

[5] Dz.U. L 258 z 16.10.1993, str. 6.

[6] Dz.U. L 328 z 20.12.1994, str. 12.

--------------------------------------------------
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2223/2000

z dnia 6 października 2000 r.

zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 65/82 ustanawiające szczegółowe zasady przenoszenia cukru na następny rok gospodarczy

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2038/1999 z dnia 13 września 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru [1], zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1527/2000 [2], w szczególności jego art. 32 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Artykuł 32 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 2038/1999 pozwala przedsiębiorstwom produkującym cukier przenieść na następny rok gospodarczy, w celu traktowania jako części produkcji tego roku, całą lub część jego produkcji cukru A i B, który stał się cukrem C w następstwie zastosowania mechanizmu redukcji ustanowionego w art. 26 ust. 5 tego rozporządzenia.

(2) Szczegółowe zasady stosowania ustanowione w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 65/82 [3], ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 260/96 [4], regulują przeniesienie określone w art. 32 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 2038/1999. Podczas gdy, zasady obejmują warunki stosowane w nowej opcji przeniesienia cukru C, potrzebne są jednak pewne wyjaśnienia, w celu uwzględnienia faktu, że to przeniesienie nie jest przedmiotem ograniczenia ilości w art. 32 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2038/1999. Rozporządzenie (EWG) nr 65/82 musi zostać odpowiednio zmienione.

(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (EWG) nr 65/82 wprowadza się następujące zmiany:

1) W art. 2 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

"W przypadku przeniesienia określonego w art. 32 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 2038/1999, ta decyzja przedsiębiorstwa może być stosowana tylko do maksymalnej ilości nieprzekraczającej 20 % jego kwoty A mającej zastosowanie w roku gospodarczym, podczas którego został wyprodukowany przedmiotowy cukier.".

2) W art. 4 ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:

"b) ilość, wyrażoną jako cukier biały, cukru B lub cukru C, która ma zostać przeniesiona, przydzieloną odpowiednio między:

- przeniesienie na mocy art. 32 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 2038/1999,

- przeniesienie na mocy art. 32 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 2038/1999.".

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 6 października 2000 r.

W imieniu Komisji

Franz Fischler

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 252 z 25.9.1999, str. 1.

[2] Dz.U. L 175 z 14.7.2000, str. 59.

[3] Dz.U. L 9 z 14.1.1982, str. 14.

[4] Dz.U. L 34 z 13.2.1996, str. 16.

--------------------------------------------------
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2595/2000

z dnia 27 listopada 2000 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1103/97 sprawie niektórych przepisów odnoszących się do wprowadzenia euro

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 123 ust. 5,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego [3],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1103/97 z dnia 17 czerwca 1997 r. w sprawie niektórych przepisów odnoszących się do wprowadzenia euro [4] zawiera reguły w sprawie przyjęcia kursów wymiany między euro a walutami Państw Członkowskich, które przyjmują euro oraz w sprawie stosowania tych kursów do przeliczania kwot pieniężnych. Reguły te stosują się do kursów wymiany walut tych Państw Członkowskich, które przyjęły euro, gdy Wspólnota przeszła do trzeciego etapu unii gospodarczej i walutowej. Konieczne jest rozszerzenie reguł o kursy wymiany walut wszystkich Państw Członkowskich, które przyjęły euro w późniejszym terminie.

(2) W przypadku Państw Członkowskich, których waluty są zastąpione przez euro po dacie, w której Wspólnota przeszła do trzeciego etapu unii gospodarczej i walutowej, określenie "krajowe jednostki walutowe" powinno odnosić się do jednostki walutowej Państwa Członkowskiego, jak to było określone niezwłocznie przed wprowadzeniem euro w tym Państwie Członkowskim.

(3) Artykuł 123 ust. 5 stanowi obecnie podstawę prawną podejmowania wyżej wskazanych środków, które są niezbędne do wprowadzenia euro w tych Państwach Członkowskich, które przyjęły euro przed rozpoczęciem trzeciego etapu unii gospodarczej i walutowej.

(4) Zgodnie z ogólnie przyjętymi zasadami prawa, w szczególności z zasadami prawa walutowego, należy ogólnie uznać przepisy niniejszego rozporządzenia za stanowiące część prawa walutowego Państw Członkowskich, wzmacniając tym samym bezpieczeństwo i przejrzystość prawną dla podmiotów gospodarczych we wszystkich Państwach Członkowskich i w państwach trzecich,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1103/97:

a) na końcu tiret trzeciego dodaje się wyrazy "lub zgodnie z ust. 5 tego artykułu";

b) na końcu tiret czwartego dodaje się wyrazy "lub w razie potrzeby w dniu zastąpienia waluty Państwa Członkowskiego, które przyjmuje euro w późniejszym terminie".

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w Państwach Członkowskich zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 listopada 2000 r.

W imieniu Rady

L. Fabius

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 177 z 27.6.2000, str. 99.

[2] Opinia wydana dnia 16 czerwca 2000 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

[3] Dz.U. C 177 z 27.6.2000, str. 11.

[4] Dz.U. C 162 z 14.6.1997, str. 1.

--------------------------------------------------
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2881/2000

z dnia 27 grudnia 2000 r.

wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia (EWG) nr 1859/93 w sprawie stosowania systemu pozwoleń na przywóz czosnku przywożonego z państw trzecich

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2699/2000 [2], w szczególności jego art. 31 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Załącznik do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1104/2000 [3] ustanawia terminy przedkładania wniosków o pozwolenia na przywóz czosnku pochodzącego z Chin.

(2) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1859/93 [4], zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1662/94 [5], stanowi, że pozwolenia na przywóz mają być ważne przez 40 dni od daty ich wydania jak określono w art. 3 ust. 2 tego rozporządzenia. Ponieważ okres składania wniosków o pozwolenie na przywóz czosnku pochodzącego z Chin na grudzień 2000 r. i styczeń 2001 r. jest dłuższy, termin ważności pozwoleń wydanych na ten okres powinien być przedłużony, jeśli wnioskodawcy o to wnioskują.

(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nie naruszając przepisów art. 2 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1859/93, właściwe władze krajowe mogą przedłużyć okres ważności pozwoleń na przywóz czosnku pochodzącego z Chin, wydanych na okres od grudnia 2000 r. do stycznia 2001 r. jak określono w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1104/2000 do 80 dni od ich daty wydania, jeśli posiadacz pozwolenia o to wnioskuje.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Urzędowym Dzienniku Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 grudnia 2000 r.

W imieniu Komisji

Franz Fischler

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 297 z 21.11.1996, str. 1.

[2] Dz.U. L 311 z 12.12.2000, str. 9.

[3] Dz.U. L 125 z 26.5.2000, str. 21.

[4] Dz.U. L 170 z 13.7.1993, str. 10.

[5] Dz.U. L 176 z 9.7.1994, str. 1.

--------------------------------------------------
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 620/2000

z dnia 23 marca 2000 r.

zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1722/1999 w odniesieniu do przywozu pszenicy durum oraz pozostałości niektórych zbóż pochodzących z Maroka

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1722/1999 z dnia 29 czerwca 1999 r. w sprawie przywozu otrąb, śruty i innych pozostałości odsiewania, mielenia lub innej obróbki niektórych zbóż pochodzących z Algierii, Maroka i Egiptu oraz przywozu pszenicy twardej durum pochodzącej z Maroka [1], w szczególności jego art. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Korzyści udzielone w ramach Umowy o współpracy między Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka, obowiązującej od 1978 r., dotyczące przywozu otrąb, śruty oraz pszenicy durum, zostały wykonane rozporządzeniem (WE) nr 1722/1999.

(2) Od dnia 1 marca 2000 r. Umowę o współpracy zastępuje się nowym eurośródziemnomorskim Układem ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi [2] z jednej strony a Królestwem Maroka z drugiej strony. Korzyści wynikające z wcześniejszej Umowy o współpracy wygasają z dniem 1 marca 2000 r.

(3) Rozporządzenie (WE) nr 1722/1999 należy zmienić, aby usunąć wszelkie odniesienia do produktów pochodzących z Królestwa Maroka.

(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 1722/1999 wprowadza się następujące zmiany:

1) artykuł 1 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 1

Niniejsze rozporządzenie określa przepisy mające zastosowanie do szczególnych uzgodnień w zakresie przywozu otrąb, śruty i innych pozostałości odsiewania, mielenia lub innej obróbki niektórych zbóż pochodzących z Algierii i Egiptu."

2) artykuł 2 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 2

Wysokość cła w przywozie do Wspólnoty otrąb, śruty i innych pozostałości odsiewania, mielenia lub innej obróbki zbóż objętych kodami CN 23023010–23024090 oraz pochodzących z Algierii wynosi 40 % kwoty ustanowionej we Wspólnej Taryfie Celnej i następnie obniżonej o 7,25 EUR za tonę."

3) artykuł 4 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 4

Artykuł 2 i 3 stosuje się do wszystkich przywozów, na które importer może dostarczyć dowody, że Algieria lub Egipt pobrały stosowną opłatę wywozową, zgodnie z art. 21 Umowy o współpracy z Algierią oraz art. 20 Umowy o współpracy z Egiptem."

4) skreśla się art. 5.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 marca 2000 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 marca 2000 r.

W imieniu Komisji

Franz Fischler

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 203 z 3.8.1999, str. 16.

[2] Dz.U. L 70 z 18.3.2000, str. 2.

--------------------------------------------------
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1560/2000

z dnia 17 lipca 2000 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2771/1999 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/99 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1040/2000 [2], w szczególności jego art. 10,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2771/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany [3], ustanawia przepisy w sprawie dostawy, umieszczania w składzie, składowania i odbioru ze składu masła. Do celów przejrzystości tych działań dla podmiotów gospodarczych istniejące przepisy należy przeredagować, w szczególności określić wymagania odnoszące się do kosztów składowania i kontroli masła w ramach umów prywatnego składowania.

(2) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 2771/1999 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 17 ust. 2 akapit drugi i trzeci otrzymują brzmienie:

"Koszty składowania, które mają zostać opłacone, określa się na podstawie standardowych sum dotyczących kosztów wprowadzenia, odbioru i składowania, ustanowionych zgodnie z art. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1883/78 [4]."

2) w art. 33 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

"3. Pod koniec okresu składowania objętego umową właściwa agencja w drodze pobierania próbki przeprowadza weryfikację wagi i tożsamości. Jednakże w przypadku gdy masło znajduje się nadal w składzie po wygaśnięciu maksymalnego okresu składowania objętego umową, kontrola ta może być przeprowadzona podczas odbioru masła ze składu.

Do celów kontroli, określonej w akapicie pierwszym, kontrahent powiadomi właściwą agencję, wskazując dane partie przechowywanych towarów co najmniej pięć dni przed:

i) końcem maksymalnego okresu 210 dni składowania objętego umową; lub

ii) przed rozpoczęciem czynności usuwania, jeżeli produkty są odbierane podczas lub po tym 210-dniowym okresie.

Państwa Członkowskie mogą zaakceptować krótszy niż wynoszący pięć dni roboczych termin."

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 lipca 2000 r.

W imieniu Komisji

Franz Fischler

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48.

[2] Dz.U. L 118 z 19.5.2000, str. 1.

[3] Dz.U. L 333 z 24.12.1999, str. 11.

[4] Dz.U. L 216 z 5.8.1978, str. 1.

--------------------------------------------------