ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) 2023/195

z dnia 30 stycznia 2023 r.

w sprawie ustalenia uprawnień do połowów na rok 2023 mających zastosowanie w Morzu Śródziemnym i Morzu Czarnym w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb oraz zmieniające rozporządzenie (UE) 2022/110 w odniesieniu do uprawnień do połowów na rok 2022 mających zastosowanie w Morzu Śródziemnym i Morzu Czarnym

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W art. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (1) nałożono wymóg ustanowienia środków ochronnych, z uwzględnieniem dostępnych opinii naukowych, technicznych i ekonomicznych, obejmujących w stosownych przypadkach sprawozdania przygotowane przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF), jak również z uwzględnieniem opinii otrzymanych od komitetów doradczych dla odpowiednich obszarów geograficznych lub dziedzin kompetencji, oraz wspólnych rekomendacji wydanych przez państwa członkowskie.

(2) Rada ma przyjąć środki dotyczące ustalenia i przydziału uprawnień do połowów, w tym – w stosownych przypadkach – określonych warunków funkcjonalnie związanych z tymi uprawnieniami do połowów. Art. 16 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 stanowi, że uprawnienia do połowów powinny być przydzielane państwom członkowskim w taki sposób, by zapewnić względną stabilność działalności połowowej dla każdego państwa członkowskiego i w odniesieniu do każdego stada lub rodzaju rybołówstwa.

(3) Art. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 stanowi, że celem wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb) jest osiągnięcie współczynnika eksploatacji na poziomie maksymalnego podtrzymywalnego połowu (MSY) w miarę możliwości do 2015 r., a w sposób stopniowy i narastający – najpóźniej do 2020 r. w odniesieniu do wszystkich stad. Celem okresu przejściowego do 2020 r. było pogodzenie osiągnięcia maksymalnego podtrzymywalnego połowu w przypadku wszystkich stad z możliwymi skutkami społeczno-gospodarczymi ewentualnych dostosowań odnośnych uprawnień do połowów.

(4) W związku z tym, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013, całkowite dopuszczalne połowy (TAC) należy ustalać na podstawie dostępnych opinii naukowych, z uwzględnieniem aspektów biologicznych i społeczno-ekonomicznych zapewniając przy tym sprawiedliwe traktowanie poszczególnych sektorów rybołówstwa oraz uwzględniając opinie przedstawione przez zainteresowane strony w trakcie konsultacji.

(5) Art. 16 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 stanowi, że w odniesieniu do stad objętych poszczególnymi planami wieloletnimi uprawnienia do połowów mają być ustalane zgodnie z zasadami określonymi w tych planach.

(6) Plan wieloletni połowów eksploatujących stada denne w zachodniej części Morza Śródziemnego (zwany dalej „planem”) został ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1022 (2) i wszedł w życie w dniu 16 lipca 2019 r. Plan ma na celu osiągnięcie i utrzymanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu stad docelowych i zapewnienie, aby eksploatacja żywych zasobów morza pozwalała na odtwarzanie i utrzymywanie populacji poławianych gatunków powyżej poziomów pozwalających zapewnić MSY.

(7) Zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/1022 uprawnienia do połowów w odniesieniu do stad wymienionych w art. 1 tego rozporządzenia należy ustalać z myślą o osiągnięciu śmiertelności połowowej na poziomie MSY w sposób progresywny i stopniowy w miarę możliwości do 2020 r. i najpóźniej do dnia 1 stycznia 2025 r. Uprawnienia do połowów należy wyrazić jako maksymalny dopuszczalny nakład połowowy dla trawlerów i taklowców ustalony zgodnie z systemem nakładu połowowego określonym w art. 7 planu, oraz jako maksymalne limity połowowe dla bladoczerwonej krewetki głębinowej (Aristeus antennatus) i czerwonej krewetki głębinowej (Aristaeomorpha foliacea) w wodach głębokich ustalone zgodnie z opinią naukową i z art. 7 ust. 3 lit. b) planu.

(8) STECF stwierdził, że – aby osiągnąć cele w zakresie MSY w odniesieniu do wszystkich stad ryb w zachodniej części Morza Śródziemnego – potrzebne są dalsze działania i znaczne zmniejszenie śmiertelności połowowej w połowach trawlerami. Na podstawie tej opinii w 2023 r. maksymalny dopuszczalny nakład połowowy trawlerów w zachodniej części Morza Śródziemnego, zgodnie z art. 7 ust. 3 lit. b) planu, należy zatem zmniejszyć o 7 % w porównaniu z poziomem bazowym na lata 2015–2017, co należy odjąć od maksymalnego dopuszczalnego nakładu połowowego na 2022 r. określonego rozporządzeniem Rady (UE) 2022/110 (3).

(9) W 2021 r. STECF stwierdził, że taklowce powodują do 10 % śmiertelności połowowej morszczuka europejskiego w podobszarach geograficznych GFCM 1–5–6–7 i generują do 20 % wyładunków morszczuka w podobszarze geograficznym 10, przy czym połowy przy użyciu tego narzędzia to głównie tarlaki. STECF stwierdził, że w ostatnich latach biomasa tarłowa stad morszczuka europejskiego stale spadała, a liczba tarlaków morszczuka europejskiego w podobszarach geograficznych 1–5–6–7 spadła o 66 %, natomiast w podobszarach geograficznych 8–9–10–11 spadła o 28 % od początku prowadzenia ocen. Na tej podstawie w załączniku III do rozporządzenia (UE) 2022/110 ustanowiono maksymalny dopuszczalny nakład połowowy dla taklowców, zgodnie z art. 7 ust. 5 planu, w oparciu o nakład połowowy wyrażony jako liczba dni połowowych między dniem 1 stycznia 2015 r. a dniem 31 grudnia 2017 r. W 2022 r. STECF ocenił, że biomasa stada tarłowego morszczuka europejskiego w podobszarach geograficznych 1–5–6–7 i morszczuka europejskiego w podobszarach geograficznych 8–9–10–11 jest nadal poniżej granicznego punktu odniesienia biomasy (BLIM) w rozumieniu art. 2 pkt 10 planu, oraz że aby osiągnąć FMSY do 2023 r., należy zmniejszyć połowy o co najmniej 57 % w podobszarach geograficznych 1–5–6–7 i 78 % w podobszarach geograficznych 8-9-10-11. Na 2023 r. należy zatem utrzymać maksymalny dopuszczalny nakład połowowy dla taklowców na poziomach z 2022 r. określonych rozporządzeniem (UE) 2022/110 zgodnie z art. 7 ust. 5 planu. Ten maksymalny dopuszczalny nakład połowowy dla taklowców, wyrażony w dniach połowowych, nie powinien przesądzać o maksymalnym dopuszczalnym nakładzie połowowym, który ma zostać ustanowiony na 2024 r.

(10) W 2021 r. STECF doradził, że – aby osiągnąć MSY najpóźniej do 2025 r. – należy znacznie ograniczyć śmiertelność połowową bladoczerwonej krewetki głębinowej w podobszarach geograficznych 1–5–6–7 i podobszarach geograficznych 8–9–10–11. Naukowy Komitet Doradczy ds. Rybołówstwa Generalnej Komisji Rybołówstwa Morza Śródziemnego (GFCM) wydał podobną opinię w odniesieniu do śmiertelności połowowej bladoczerwonej krewetki głębinowej w podobszarze geograficznym 2. Ponadto STECF oszacował, że spada biomasa bladoczerwonej krewetki głębinowej. Na podstawie otrzymanej opinii w rozporządzeniu (UE) 2022/110 ustanowiono na 2022 r. maksymalne limity połowowe dla bladoczerwonej krewetki głębinowej w podobszarach geograficznych 1–5–6–7 oraz 8–9–10–11.

(11) W 2022 r. STECF stwierdził, że śmiertelność połowowa bladoczerwonej krewetki głębinowej w podobszarach geograficznych 1–2–5–6–7 pozostaje daleka od zrównoważonych poziomów i w związku z tym konieczne są dalsze środki zarządzania. STECF doradził, że aby osiągnąć FMSY do 2023 r., należy zmniejszyć połowy średnio o 53 %, ponieważ gatunek ten w podobszarach geograficznych 1–2 jest poniżej BLIM, natomiast w podobszarach geograficznych 6–7 – poniżej ostrożnościowego punktu odniesienia biomasy (BPA) w rozumieniu art. 2 pkt 11 planu. Zgodnie z art. 7 ust. 3 lit. b) planu należy zatem nadal ustalać maksymalne limity połowowe, tak aby uzupełnić system nakładu dotyczący włoków. W świetle opinii naukowej maksymalne limity połowowe na 2023 r. dla bladoczerwonej krewetki głębinowej w podobszarach geograficznych 1–2–5–6–7 należy zmniejszyć o 5 % w porównaniu z uprawnieniami do połowów ustalonymi na 2022 r. rozporządzeniem (UE) 2022/110.

(12) W 2022 r. STECF stwierdził, że śmiertelność połowowa bladoczerwonej krewetki głębinowej w podobszarach geograficznych 8–9–10–11 pozostaje powyżej zrównoważonych poziomów i w związku z tym konieczne są dalsze środki zarządzania. STECF doradził, że aby osiągnąć FMSY do 2023 r., należy zmniejszyć połowy o 30 %. Zgodnie z art. 7 ust. 3 lit. b) planu należy zatem nadal ustalać maksymalne limity połowowe, tak aby uzupełnić system nakładu dotyczący włoków. W świetle opinii naukowej maksymalne limity połowowe na 2023 r. dla bladoczerwonej krewetki głębinowej w podobszarach geograficznych 8–9–10–11 należy zmniejszyć o 3 % w porównaniu z uprawnieniami do połowów ustalonymi na 2022 r. rozporządzeniem (UE) 2022/110.

(13) W 2021 r. STECF stwierdził, że biomasa czerwonej krewetki głębinowej w podobszarach geograficznych 8–9–10–11 zmniejsza się i – aby osiągnąć MSY najpóźniej do 2025 r. – śmiertelność połowowa tego stada będzie musiała znacznie się zmniejszyć. Na podstawie otrzymanej opinii w rozporządzeniu (UE) 2022/110 ustanowiono na 2022 r. maksymalne limity połowowe dla czerwonej krewetki głębinowej w podobszarach geograficznych 8–9–10–11.

(14) W 2022 r. STECF stwierdził, że biomasa czerwonej krewetki głębinowej w podobszarach geograficznych 8–9–10–11 zmniejsza się, a śmiertelność połowowa pozostaje powyżej zrównoważonych poziomów, w związku z czym konieczne są dalsze środki zarządzania. STECF doradził, że aby osiągnąć FMSY do 2023 r., należy zmniejszyć połowy o 27 %, ponieważ gatunek ten w podobszarach geograficznych 8–9–10–11 jest powyżej BPA. Zgodnie z art. 7 ust. 3 lit. b) planu należy zatem nadal ustalać maksymalne limity połowowe, tak aby uzupełnić system nakładu dotyczący włoków. W świetle opinii naukowej maksymalne limity połowowe na 2023 r. dla czerwonej krewetki głębinowej w podobszarach geograficznych 8–9–10–11 należy zmniejszyć o 3 % w porównaniu z uprawnieniami do połowów ustalonymi na 2022 r. rozporządzeniem (UE) 2022/110.

(15) W 2022 r. STECF oszacował, że w przypadku bladoczerwonej krewetki głębinowej w podobszarach geograficznych 1–2, morszczuka europejskiego w podobszarach geograficznych 1–5–6–7 oraz morszczuka europejskiego w podobszarach geograficznych 8–9–10–11 biomasy stada tarłowego znajdują się poniżej BLIM, co wskazuje, że ich zdolności reprodukcyjne mogą być ograniczone. Połączenie wszystkich środków przyjętych w odniesieniu do tych stad obejmuje dalsze środki zaradcze wymagane na podstawie art. 6 ust. 2 planu.

(16) Na 43. dorocznym posiedzeniu w 2019 r. GFCM przyjęła zalecenie GFCM/43/2019/5 w sprawie wieloletniego planu zarządzania dotyczącego zrównoważonych połowów dennych w Morzu Adriatyckim (podobszary geograficzne 17 i 18), w którym wprowadzono system nakładu połowowego i pułap zdolności połowowej floty dla niektórych stad dennych. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(17) Na 44. dorocznym posiedzeniu w 2021 r. GFCM przyjęła zalecenie GFCM/44/2021/1 w sprawie ustanowienia systemu nakładu połowowego dla kluczowych stad dennych w Morzu Adriatyckim (podobszary geograficzne 17 i 18), w którym dla niektórych stad dennych wprowadzono maksymalną dopuszczalną liczbę dni połowowych, w podziale na rodzaj włoków i segmenty floty. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(18) Na 45. dorocznym posiedzeniu w 2022 r. GFCM przyjęła zalecenie GFCM/44/2022/8 w sprawie wdrażania systemu nakładu połowowego dla kluczowych stad dennych w Morzu Adriatyckim w 2023 r. (podobszary geograficzne 17 i 18), wynikające z zalecenia GFCM/43/2019/5, w którym wprowadzono system nakładu połowowego. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(19) Na 44. dorocznym posiedzeniu w 2021 r. GFCM przyjęła zalecenie GFCM/44/2021/20 w sprawie wieloletniego planu zarządzania dotyczącego zrównoważonej eksploatacji stad małych ryb pelagicznych w Morzu Adriatyckim (podobszary geograficzne 17 i 18), w którym wprowadzono maksymalny poziom połowów i powiązany pułap zdolności połowowej floty dla sejnerów i trawlerów do połowów pelagicznych prowadzących ukierunkowane połowy stad małych ryb pelagicznych, z odstępstwem dla flot krajowych liczących mniej niż 10 sejnerów lub trawlerów do połowów pelagicznych prowadzących aktywne połowy stad małych gatunków pelagicznych. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(20) Uwzględniając specyfikę floty słoweńskiej i jej marginalny wpływ na stada małych ryb pelagicznych i stada denne, należy zachować istniejące wzorce połowowe oraz zapewnić flocie słoweńskiej dostęp do określonej minimalnej ilości małych gatunków pelagicznych i minimalny przydział nakładu połowowego w odniesieniu do stad dennych.

(21) Na 43. dorocznym posiedzeniu w 2019 r. GFCM przyjęła zalecenie GFCM/43/2019/4 w sprawie planu zarządzania dotyczącego zrównoważonej eksploatacji korala czerwonego w Morzu Śródziemnym (podobszary geograficzne 1–27), w którym wprowadzono zamrożenie nakładu połowowego w postaci maksymalnej liczby upoważnień do połowów, a także limitów pozyskiwania w odniesieniu do korala czerwonego. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(22) Na 44. dorocznym posiedzeniu w 2021 r. GFCM przyjęła zalecenie GFCM/44/2021/11 w sprawie środków zarządzania w odniesieniu do stosowania zakotwiczonych urządzeń do sztucznej koncentracji ryb w połowach koryfeny w Morzu Śródziemnym (podobszary geograficzne 1–27), zmieniające zalecenie GFCM/43/2019/1. W zaleceniu GFCM/43/2019/1 wprowadzono zamrożenie nakładu połowowego w postaci maksymalnej liczby statków rybackich prowadzących ukierunkowane połowy koryfeny, a w zaleceniu GFCM/44/2021/11 przedłużono obowiązywanie tych środków do końca 2023 r. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(23) Na 45. dorocznym posiedzeniu w 2022 r. GFCM przyjęła zalecenie GFCM/45/2022/4 w sprawie wieloletniego planu zarządzania na rzecz zrównoważonej eksploatacji stad dennych w Cieśninie Sycylijskiej (podobszary geograficzne 12–16), uchylające zalecenia GFCM/44/2021/12 i GFCM/42/2018/5. W zaleceniu tym wprowadzono system nakładu w odniesieniu do morszczuka europejskiego i limity połowowe dla krewetki głębokowodnej różowej, a także zamrożenie zdolności połowowej. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(24) Na 45. dorocznym posiedzeniu w 2022 r. GFCM przyjęła zalecenie GFCM/45/2022/5 w sprawie wieloletniego planu zarządzania na rzecz zrównoważonej eksploatacji stad czerwonej krewetki głębinowej oraz bladoczerwonej krewetki głębinowej w Cieśninie Sycylijskiej (podobszary geograficzne 12–16), uchylające zalecenia GFCM/44/2021/7 i GFCM/43/2019/6. W zaleceniu tym wprowadzono limit połowowy i zamrożenie zdolności połowowej. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(25) Na 45. dorocznym posiedzeniu w 2022 r. GFCM przyjęła zalecenie GFCM/45/2022/6 w sprawie wieloletniego planu zarządzania na rzecz zrównoważonej eksploatacji stad czerwonej krewetki głębinowej oraz bladoczerwonej krewetki głębinowej w Morzu Jońskim (podobszary geograficzne 19–21), uchylające zalecenia GFCM/44/2021/8 i GFCM/42/2018/4. W zaleceniu tym wprowadzono limit połowowy i zamrożenie zdolności połowowej. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(26) Na 45. dorocznym posiedzeniu w 2022 r. GFCM przyjęła zalecenie GFCM/45/2022/7 w sprawie wieloletniego planu zarządzania na rzecz zrównoważonej eksploatacji stad czerwonej krewetki głębinowej oraz bladoczerwonej krewetki głębinowej w Morzu Lewantyńskim (podobszary geograficzne 24–27), uchylające zalecenia GFCM/44/2021/12 i GFCM/42/2018/4. W zaleceniu tym wprowadzono limit połowowy i zamrożenie zdolności połowowej. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(27) Na 45. dorocznym posiedzeniu w 2022 r. GFCM przyjęła zalecenie GFCM/45/2022/3 w sprawie wieloletniego planu zarządzania na rzecz zrównoważonej eksploatacji morlesza bogara w Morzu Alborańskim (podobszary geograficzne 1–3), uchylające zalecenia GFCM/44/2021/4, GFCM/43/2019/2 i GFCM/41/2017/2. W zaleceniu tym wprowadzono maksymalne poziomy połowów na lata 2023, 2024 i 2025, maksymalną liczbę dozwolonych takli i węd ręcznych oraz nowe środki dotyczące połowów rekreacyjnych. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(28) Na 43. dorocznym posiedzeniu w 2019 r. GFCM przyjęła zalecenie GFCM/43/2019/3 zmieniające zalecenie GFCM/41/2017/4 w sprawie wieloletniego planu zarządzania połowami turbota w Morzu Czarnym (podobszar geograficzny 29). W zaleceniu GFCM/43/2019/3 wprowadzono zaktualizowany regionalny TAC i system przydziału kwot w odniesieniu do turbota oraz dalsze środki ochrony, w szczególności dwumiesięczny okres zamknięty i ograniczenie dni połowowych do 180 dni w roku. Te dalsze środki ochrony są funkcjonalnie związane z uprawnieniami do połowów, ponieważ bez tych środków poziom TAC dla turbota musiałby zostać zmniejszony, aby zapewnić odbudowę stada. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(29) Na 45. dorocznym posiedzeniu w 2022 r. GFCM przyjęła zalecenie GFCM/45/2022/9 w sprawie wieloletniego planu zarządzania połowami turbota w Morzu Czarnym (podobszar geograficzny 29) zmieniające zalecenie GFCM/43/2019/3. W zaleceniu tym przedłużono obowiązywanie istniejących TAC o rok. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(30) Na 45. dorocznym posiedzeniu w 2022 r. GFCM przyjęła decyzję, w której stwierdziła, że w 2021 r. Unia nie wykorzystała w pełni swojej kwoty turbota, i w związku z wyjątkową sytuacją wywołaną pandemią COVID-19 zatwierdziła przeniesienie niewykorzystanej kwoty. Tę decyzję GFCM należy wprowadzić do prawa Unii. Podziału uprawnień do połowów wynikających z niepełnej eksploatacji należy dokonać przy uwzględnieniu odpowiedniego udziału każdego państwa członkowskiego w tej niepełnej eksploatacji, nie zmieniając klucza podziału, który ustanowiono w rozporządzeniu (UE) 2022/110 ustalającym roczny przydział TAC.

(31) Zgodnie z opinią naukową wydaną przez działającą w ramach GFCM grupę roboczą ds. Morza Czarnego, aby zapewnić zrównoważenie stada szprota w Morzu Czarnym, należy utrzymać obecny poziom śmiertelności połowowej. Należy zatem nadal ustalać kwotę autonomiczną w odniesieniu do tego stada.

(32) Korzystanie z określonych w niniejszym rozporządzeniu uprawnień do połowów dostępnych dla unijnych statków rybackich podlega rozporządzeniu Rady (WE) nr 1224/2009 (4), a w szczególności art. 33 i 34 tego rozporządzenia, dotyczącym zapisu połowów i nakładu połowowego oraz przekazywania danych dotyczących wyczerpania uprawnień do połowów. Niezbędne jest zatem określenie kodów, które mają być stosowane przez państwa członkowskie przy przesyłaniu Komisji danych dotyczących wyładunków stad podlegających niniejszemu rozporządzeniu.

(33) Aby nie zakłócić działalności połowowej oraz zapewnić unijnym rybakom środki utrzymania, niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od dnia 1 stycznia 2023 r. Aby ułatwić jego szybkie wdrożenie, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu.

(34) Aby promować stosowanie selektywności narzędzi połowowych i ustanowić efektywne obszary zamknięte w celu ochrony osobników młodocianych i tarlaków, rozporządzeniem (UE) 2022/110 ustanowiono mechanizm kompensacyjny dotyczący systemu nakładu dla trawlerów. W oparciu o doświadczenia z pierwszego roku stosowania oraz aby zapewnić pełną efektywność mechanizmu kompensacyjnego, konieczne jest wyjaśnienie, w jaki sposób mechanizm ten należy wdrażać, w tym z mocą wsteczną od dnia 1 stycznia 2022 r., gdy rozporządzenie (UE) 2022/110 weszło w życie. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2022/110. Ponadto, ponieważ w opinii naukowej nadal zaleca się dalszą poprawę selektywności narzędzi połowowych i efektywności obszarów zamkniętych w celu ochrony osobników młodocianych, mechanizm ten powinien być utrzymany w 2023 r. W oparciu o opinie naukowe na 2023 r. należy dla trawlerów przydzielić 3,5 % dni połowowych, obliczonych na podstawie poziomu bazowego na lata 2015–2017.

(35) Uprawnienia do połowów należy stosować w pełnej zgodności z prawem Unii,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

TYTUŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1 Przedmiot Niniejsze rozporządzenie ustala uprawnienia do połowów na rok 2023 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb dostępnych w Morzu Śródziemnym i Morzu Czarnym. Wyjaśniono w nim również stosowanie w 2022 r. mechanizmu kompensacyjnego ustanowionego rozporządzeniem (UE) 2022/110 w odniesieniu do systemu nakładu dla trawlerów.

Artykuł 2 Zakres stosowania 1. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do unijnych statków rybackich, które prowadzą działalność na Morzu Śródziemnym lub Morzu Czarnym, eksploatując następujące stada ryb: a) koral czerwony (Corallium rubrum) i koryfena (Coryphaena hippurus) w Morzu Śródziemnym zgodnie z definicją w art. 4 lit. b); b) bladoczerwona krewetka głębinowa (Aristeus antennatus), krewetka głębokowodna różowa (Parapenaeus longirostris), czerwona krewetka głębinowa (Aristaeomorpha foliacea), morszczuk europejski (Merluccius merluccius), homarzec (Nephrops norvegicus) i barwena (Mullus barbatus) w zachodniej części Morza Śródziemnego zgodnie z definicją w art. 4 lit. c); c) sardela europejska (Engraulis encrasicolus) i sardynka europejska (Sardina pilchardus) w Morzu Adriatyckim zgodnie z definicją w art. 4 lit. d); d) morszczuk europejski (Merluccius merluccius), homarzec (Nephrops norvegicus), sola (Solea solea), krewetka głębokowodna różowa (Parapenaeus longirostris) i barwena (Mullus barbatus) w Morzu Adriatyckim zgodnie z definicją w art. 4 lit. d); e) czerwona krewetka głębinowa (Aristaeomorpha foliacea) i bladoczerwona krewetka głębinowa (Aristeus antennatus) w Cieśninie Sycylijskiej zgodnie z definicją w art. 4 lit. e), w Morzu Jońskim zgodnie z definicją w art. 4 lit. f) oraz w Morzu Lewantyńskim zgodnie z definicją w art. 4 lit. g); f) morlesz bogar (Pagellus bogaraveo) w Morzu Alborańskim zgodnie z definicją w art. 4 lit. h); g) szprot (Sprattus sprattus) i turbot (Scophthalmus maximus) w Morzu Czarnym zgodnie z definicją w art. 4 lit. i). 2. Niniejsze rozporządzenie ma również zastosowanie do innych rodzajów unijnej działalności połowowej, w tym do połowów rekreacyjnych, jeżeli zostały one wyraźnie wskazane w odpowiednich przepisach.

Artykuł 3 Definicje Na potrzeby niniejszego rozporządzenia zastosowanie mają definicje zawarte w art. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Ponadto stosuje się następujące definicje: a) „wody międzynarodowe” oznaczają wody niepodlegające suwerenności lub jurysdykcji żadnego państwa; b) „połowy rekreacyjne” oznaczają niekomercyjną działalność połowową, w przypadku której morskie zasoby wodne są eksploatowane do celów rekreacji, turystyki lub sportu; c) „całkowity dopuszczalny połów” (TAC) oznacza: (i) w przypadku połowów podlegających wyłączeniu z obowiązku wyładunku, o którym mowa w art. 15 ust. 4–7 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 – ilość ryb, którą można wyładować każdego roku z poszczególnych stad; (ii) w przypadku wszystkich pozostałych połowów – ilość ryb, którą można odłowić z poszczególnych stad w ciągu roku; d) „kwota” oznacza część TAC przydzieloną Unii lub państwu członkowskiemu; e) „unijna kwota autonomiczna” oznacza limit połowowy autonomicznie przydzielony unijnym statkom rybackim przy braku uzgodnionych TAC; f) „kwota analityczna” oznacza unijną kwotę autonomiczną, w odniesieniu do której dostępna jest ocena analityczna; g) „ocena analityczna” oznacza ilościową ocenę tendencji zachodzących w obrębie określonego stada, opartą na danych dotyczących biologii i eksploatacji stada, których jakość w świetle analizy naukowej okazała się wystarczająco wysoka, aby możliwe było wydanie opinii naukowej dotyczącej przyszłych połowów; h) „urządzenie do sztucznej koncentracji ryb” oznacza dowolne pływające na powierzchni wody urządzenie służące do wabienia ryb.

Artykuł 4 Obszary połowowe Na potrzeby niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje obszarów: a) „podobszary geograficzne GFCM” oznaczają obszary określone w załączniku I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1343/2011 (5); b) „Morze Śródziemne” oznacza wody w podobszarach geograficznych GFCM 1–27, jak określono w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1343/2011; c) „zachodnia część Morza Śródziemnego” oznacza wody w podobszarach geograficznych GFCM 1, 2, 5, 6, 7, 8, 9, 10 i 11, jak określono w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1343/2011; d) „Morze Adriatyckie” oznacza wody w podobszarach geograficznych GFCM 17 i 18, jak określono w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1343/2011; e) „Cieśnina Sycylijska” oznacza wody w podobszarach geograficznych GFCM 12, 13, 14, 15 i 16, jak określono w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1343/2011; f) „Morze Jońskie” oznacza wody w podobszarach geograficznych GFCM 19, 20 i 21, jak określono w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1343/2011; g) „Morze Lewantyńskie” oznacza wody w podobszarach geograficznych GFCM 24, 25, 26 i 27, jak określono w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1343/2011; h) „Morze Alborańskie” oznacza wody w podobszarach geograficznych GFCM 1–3, jak określono w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1343/2011; i) „Morze Czarne” oznacza wody w podobszarze geograficznym GFCM 29, jak określono w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1343/2011.

TYTUŁ II

UPRAWNIENIA DO POŁOWÓW

Rozdział I

Morze Śródziemne

Artykuł 5 Koral czerwony 1. Niniejszy artykuł ma zastosowanie do wszystkich działań unijnych statków rybackich i innej unijnej działalności połowowej w zakresie pozyskiwania korala czerwonego (Corallium rubrum), mianowicie połowów ukierunkowanych i połowów rekreacyjnych w Morzu Śródziemnym. 2. W odniesieniu do połowów ukierunkowanych maksymalna liczba upoważnień do połowów i maksymalna ilość pozyskiwana ze stad korala czerwonego przez unijne statki rybackie i w ramach innej unijnej działalności połowowej nie przekracza poziomów określonych w załączniku I. 3. Unijnym statkom rybackim, które podlegają ust. 2, zakazuje się przeładunku korala czerwonego na morzu. 4. W odniesieniu do połowów rekreacyjnych państwa członkowskie wprowadzają niezbędne środki zakazujące pozyskiwania i zatrzymywania na statku, przeładunku oraz wyładunku korala czerwonego.

Artykuł 6 Koryfena 1. Niniejszy artykuł ma zastosowanie do wszystkich działań handlowych unijnych statków rybackich i innej unijnej działalności połowowej prowadzonych przy użyciu urządzeń do sztucznej koncentracji ryb w odniesieniu do połowów koryfeny (Coryphaena hippurus) w wodach międzynarodowych Morza Śródziemnego. 2. Maksymalną liczbę statków rybackich upoważnionych do połowów koryfeny określono w załączniku II.

Rozdział II

Zachodnia część Morza Śródziemnego

Artykuł 7 Stada denne 1. Niniejszy artykuł ma zastosowanie do wszystkich działań unijnych statków rybackich i innej unijnej działalności połowowej w zakresie połowów stad dennych, o których mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/1022, w zachodniej części Morza Śródziemnego. 2. Maksymalny dopuszczalny nakład połowowy dla trawlerów i taklowców określono w załączniku III do niniejszego rozporządzenia. Państwa członkowskie zarządzają maksymalnym dopuszczalnym nakładem połowowym zgodnie z art. 9 rozporządzenia (UE) 2019/1022 i art. 26–34 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. 3. Podział między państwa członkowskie maksymalnych limitów połowowych dla unijnych statków rybackich w wodach Unii zachodniej części Morza Śródziemnego określono również w załączniku III. 4. Przydział uprawnień do połowów dla państw członkowskich określony w niniejszym artykule i w załączniku III spełnia następujące warunki: a) jest zgodny z kryteriami określonymi w art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; oraz b) pozostaje bez uszczerbku dla: (i) wymian dokonywanych na podstawie art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; (ii) odliczeń i ponownych przydziałów dokonywanych zgodnie z art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009; (iii) dodatkowych wyładunków dozwolonych na podstawie art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96 lub na podstawie art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; (iv) ilości zatrzymanych zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 lub przeniesionych na podstawie art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; (v) odliczeń dokonywanych zgodnie z art. 105, 106 i 107 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

Artykuł 8 Mechanizm kompensacyjny 1. W odniesieniu do danego segmentu floty państwo członkowskie może przyznać w 2023 r. statkom pływającym pod jego banderą dodatkowy przydział dni połowowych w wysokości 3,5 % obliczony na podstawie poziomu bazowego na lata 2015–2017 dla tego państwa członkowskiego, jak określono w ust. 4. 2. Dane państwo członkowskie przekazuje Komisji wykaz statków rybackich, których dotyczy dodatkowy przydział dni połowowych, oraz przydzieloną im liczbę dodatkowych dni połowowych wraz z powiązanym warunkiem. 3. Dodatkowy przydział oblicza się, od dnia 1 stycznia 2023 r., na podstawie maksymalnego dopuszczalnego nakładu połowowego na poziomie bazowym na lata 2015–2017 dla odpowiedniego segmentu floty danego państwa członkowskiego. 4. Państwo członkowskie może przyznać dodatkowy przydział dni połowowych, o którym mowa w ust. 1, o ile statek spełnia jeden z następujących warunków: a) statek używa włoków z workiem o oczkach kwadratowych 45 mm w celu zmniejszenia o co najmniej 25 % połowów osobników młodocianych morszczuków europejskich; b) statek używa włoków do połowów głębinowych z workiem o oczkach kwadratowych 50 mm w celu zmniejszenia o co najmniej 25 % połowów bladoczerwonej krewetki głębinowej o długości karapaksu mniejszej niż 25 mm w podobszarach geograficznych 1, 2, 5, 6, 7, 8, 9, 10 i 11 oraz w celu zmniejszenia o co najmniej 25 % połowów czerwonej krewetki głębinowej o długości karapaksu mniejszej niż 35 mm w podobszarach geograficznych 8, 9, 10 i 11; c) statek stosuje regulowane wysoce selektywne narzędzie, takie jak kratownica sortująca o rozstawie 20 mm, którego specyfikacje techniczne zapewniają, zgodnie z badaniem naukowym przeprowadzonym przez STECF, zmniejszenie o co najmniej 25 % połowów osobników młodocianych wszystkich gatunków dennych lub zmniejszenie o co najmniej 20 % połowów tarlaków wszystkich gatunków dennych w porównaniu z 2020 r.; d) dane państwo członkowskie wprowadziło tymczasowe obszary zamknięte w celu zmniejszenia o co najmniej 25 % połowów młodocianych osobników wszystkich gatunków dennych lub o co najmniej 20 % połowów tarlaków wszystkich gatunków dennych; e) dane państwo członkowskie przyjęło dla morszczuka europejskiego nowy minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony wynoszący co najmniej 26 cm, pozwalający stopniowo osiągać tę długość do momentu osiągnięcia dojrzałości płciowej; lub f) dane państwo członkowskie w obszarach i okresach uznanych na podstawie najlepszych dostępnych opinii naukowych za ważne dla ochrony tarlaków stad morszczuka europejskiego ustanowiło na co najmniej cztery ciągłe tygodnie zamknięcie działalności połowowej trawlerów. Obszary takie uwzględniają również wzorce przestrzenne rozmieszczenia tarlaków, w tym głębokości od 150 m do 500 m. Okresy czasowego zamknięcia połowów trwają od lutego do marca i od października do listopada. 5. Dane państwo członkowskie co miesiąc oddzielnie zgłasza również Komisji, stosując kody sprawozdawcze określone dla dodatkowego przydziału, o którym mowa w ust. 4, wykorzystany nakład połowowy, który należy odliczyć od tego przydziału. 6. Najpóźniej do dnia 15 października dane państwo członkowskie przedkłada Komisji wszystkie dostępne informacje dotyczące wdrażania środków, o których mowa w ust. 4 lit. a)–f).

Artykuł 9 Rejestrowanie i przekazywanie danych 1. Państwa członkowskie rejestrują i przekazują Komisji dane dotyczące nakładu połowowego zgodnie z art. 10 rozporządzenia (UE) 2019/1022. 2. Przy przekazywaniu Komisji danych dotyczących nakładu połowowego zgodnie z niniejszym artykułem państwa członkowskie stosują kody grup nakładu połowowego określone w załączniku III.

Rozdział III

Morze Adriatyckie

Artykuł 10 Stada małych ryb pelagicznych 1. Niniejszy artykuł ma zastosowanie do wszystkich działań unijnych statków rybackich i innej unijnej działalności połowowej w zakresie połowów sardynki europejskiej (Sardina pilchardus) i sardeli europejskiej (Engraulis encrasicolus) w Morzu Adriatyckim. 2. Maksymalny poziom połowów nie przekracza poziomów określonych w załączniku IV. 3. Maksymalną zdolność połowową floty unijnych statków rybackich upoważnionych do połowów stad małych ryb pelagicznych, wyrażoną w liczbie statków, kW i GT określono w załączniku IV.

Artykuł 11 Stada denne 1. Niniejszy artykuł ma zastosowanie do wszystkich działań unijnych statków rybackich i innej unijnej działalności połowowej w zakresie połowów morszczuka europejskiego (Merluccius merluccius), homarca (Nephrops norvegicus), soli (Solea solea), krewetki głębokowodnej różowej (Parapenaeus longirostris) i barweny (Mullus barbatus) w Morzu Adriatyckim. 2. Maksymalny dopuszczalny nakład połowowy w odniesieniu do stad dennych i maksymalną zdolność połowową floty objęte zakresem stosowania niniejszego artykułu określono w załączniku IV. 3. Państwo członkowskie może zmieniać swój przydział nakładu połowowego określony w załączniku IV, przenosząc dni połowowe pomiędzy grupami nakładu połowowego w tym samym obszarze geograficznym lub w odniesieniu do tego samego narzędzia, pod warunkiem zastosowania krajowego współczynnika konwersji opartego na najlepszych dostępnych opiniach naukowych. 4. Państwa członkowskie zarządzają maksymalnym dopuszczalnym nakładem połowowym zgodnie z art. 26–35 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

Artykuł 12 Przekazywanie danych Państwa członkowskie, przedkładając Komisji na podstawie art. 33 i 34 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 dane dotyczące wyładunków ilości złowionych ze stad, stosują kody stad określone w załączniku IV.

Rozdział IV

Cieśnina Sycylijska

Artykuł 13 Stada denne 1. Niniejszy artykuł ma zastosowanie do wszystkich działań unijnych statków rybackich i innej unijnej działalności połowowej w zakresie połowów morszczuka europejskiego (Merluccius merluccius) i krewetki głębokowodnej różowej (Parapenaeus longirostris) w Cieśninie Sycylijskiej. 2. Maksymalny poziom połowów krewetki głębokowodnej różowej nie przekracza poziomów określonych w załączniku V. 3. Maksymalny dopuszczalny nakład połowowy morszczuka europejskiego i maksymalną zdolność połowową floty trawlerów dennych upoważnionych do połowów stad dennych objętych zakresem stosowania niniejszego artykułu, wyrażoną w liczbie statków, kW i GT, określono w załączniku V. 4. Państwa członkowskie zarządzają maksymalnym dopuszczalnym nakładem połowowym zgodnie z art. 26–35 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

Artykuł 14 Krewetki głębokowodne 1. Niniejszy artykuł ma zastosowanie do wszystkich działań unijnych statków rybackich i innej unijnej działalności połowowej w zakresie połowów czerwonej krewetki głębinowej (Aristaeomorpha foliacea) oraz bladoczerwonej krewetki głębinowej (Aristeus antennatus) w Cieśninie Sycylijskiej. 2. Maksymalną zdolność połowową floty trawlerów dennych upoważnionych do połowów stad dennych, wyrażoną w liczbie statków, kW i GT, określono w załączniku V. 3. Maksymalny poziom połowów nie przekracza poziomów określonych w załączniku V.

Artykuł 15 Przekazywanie danych Państwa członkowskie, przedkładając Komisji na podstawie art. 33 i 34 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 dane dotyczące wyładunków ilości złowionych ze stad, stosują kody stad określone w załączniku V.

Rozdział V

Morze Jońskie i Morze Lewantyńskie

Artykuł 16 Krewetki głębokowodne 1. Niniejszy artykuł ma zastosowanie do wszystkich działań unijnych statków rybackich i innej unijnej działalności połowowej w zakresie połowów czerwonej krewetki głębinowej (Aristaeomorpha foliacea) oraz bladoczerwonej krewetki głębinowej (Aristeus antennatus) w Morzu Jońskimi i Morzu Lewantyńskim. 2. Maksymalną zdolność połowową floty trawlerów dennych upoważnionych do połowów stad dennych, wyrażoną w liczbie statków, kW i GT, określono w załączniku VI. 3. Maksymalny poziom połowów nie przekracza poziomów określonych w załączniku VI.

Rozdział VI

Morze Alborańskie

Artykuł 17 Morlesz bogar 1. Niniejszy artykuł ma zastosowanie do połowów komercyjnych i rekreacyjnych prowadzonych taklami i wędami ręcznymi przez unijne statki rybackie poławiające morlesza bogara (Pagellus bogaraveo) w Morzu Alborańskim. 2. Maksymalny poziom połowów nie przekracza poziomów określonych w załączniku VII. 3. Maksymalną liczbę takli i węd ręcznych objętych upoważnieniem do połowów morlesza bogara określono w załączniku VII. 4. W przypadku połowów rekreacyjnych maksymalna liczba połowów jest ograniczona do jednej ryby na rybaka dziennie. Do połowów rekreacyjnych w Morzu Alborańskim zastosowanie ma minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony dla morlesza bogara (Pagellus bogaraveo) wynoszący 40 cm. W okresie zamknięcia połowów komercyjnych ustanowionym na szczeblu krajowym połowy rekreacyjne tego gatunku są zakazane.

Rozdział VII

Morze Czarne

Artykuł 18 Przydział uprawnień do połowów szprota 1. Niniejszy artykuł ma zastosowanie do wszystkich działań unijnych statków rybackich i innej unijnej działalności połowowej w zakresie połowów szprota (Sprattus sprattus) w Morzu Czarnym. 2. Unijną kwotę autonomiczną szprota, jej podział między poszczególne państwa członkowskie oraz – w stosownych przypadkach – warunki, które są funkcjonalnie z nimi związane, określono w załączniku VIII.

Artykuł 19 Przydział uprawnień do połowów turbota 1. Niniejszy artykuł ma zastosowanie do wszystkich działań unijnych statków rybackich i innej unijnej działalności połowowej w zakresie połowów turbota (Scophthalmus maximus) w Morzu Czarnym. 2. Wielkość TAC turbota mającą zastosowanie w wodach Unii na Morzu Czarnym oraz podział tego TAC między poszczególne państwa członkowskie i – w stosownych przypadkach – warunki, które są funkcjonalnie z nim związane, określono w załączniku VIII.

Artykuł 20 Zarządzanie nakładem połowowym w odniesieniu do turbota Unijne statki rybackie upoważnione do połowów turbota w ramach zakresu stosowania art. 19, niezależnie od całkowitej długości statku, prowadzą połowy przez maksymalnie 180 dni połowowych w roku.

Artykuł 21 Okres zamknięcia połowów turbota Unijnym statkom rybackim zakazuje się prowadzenia działalności połowowej, w tym zatrzymywania na statku, przeładunku, wyładunku i pierwszej sprzedaży turbota w wodach Unii na Morzu Czarnym w okresie od dnia 15 kwietnia do dnia 15 czerwca.

Artykuł 22 Przepisy szczególne dotyczące przydziału uprawnień do połowów na Morzu Czarnym 1. Określony w art. 18 i 19 przydział uprawnień do połowów poszczególnym państwom członkowskim pozostaje bez uszczerbku dla: a) wymian dokonywanych na podstawie art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; b) odliczeń i ponownych przydziałów dokonywanych na podstawie art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009; oraz c) odliczeń dokonywanych na podstawie art. 105 i 107 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. 2. Art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 nie mają zastosowania, w przypadku gdy państwo członkowskie korzysta z elastyczności obejmującej kolejny rok przewidzianej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

Artykuł 23 Przekazywanie danych Państwa członkowskie, przedkładając Komisji na podstawie art. 33 i 34 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 dane dotyczące wyładunków ilości złowionych w wodach Unii na Morzu Czarnym ze stad szprota i turbota, stosują kody stad określone w załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia.

TYTUŁ III

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 24 Zmiana rozporządzenia (UE) 2022/110 W załączniku III do rozporządzenia (UE) 2022/110 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem IX do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 25 Wejście w życie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2023 r. Art. 24 stosuje się jednak od dnia 1 stycznia 2022 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 30 stycznia 2023 r. W imieniu Rady Przewodniczący P. KULLGREN

(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1022 z dnia 20 czerwca 2019 r. ustanawiające plan wieloletni połowów eksploatujących stada denne w zachodniej części Morza Śródziemnego i zmieniające rozporządzenie (UE) nr 508/2014 (Dz.U. L 172 z 26.6.2019, s. 1).

(3) Rozporządzenie Rady (UE) 2022/110 z dnia 27 stycznia 2022 r. ustalające uprawnienia do połowów na rok 2022 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie w Morzu Śródziemnym i Morzu Czarnym (Dz.U. L 21 z 31.1.2022, s. 165).

(4) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające unijny system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1).

(5) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1343/2011 z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie niektórych przepisów dotyczących połowów na obszarze objętym porozumieniem GFCM (Generalnej Komisji Rybołówstwa Morza Śródziemnego) oraz zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006 w sprawie środków zarządzania zrównoważoną eksploatacją zasobów rybołówstwa Morza Śródziemnego (Dz.U. L 347 z 30.12.2011, s. 44).