DECYZJA RADY

Z DNIA 26 CZERWCA 1997 R.

w sprawie monitorowania wdrażania przyjętych instrumentów dotyczących azylu

(97/420/WSiSW)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. K.3 ust. 2 lit. a),

uwzględniając program prac przyjęty przez Radę dnia 30 listopada 1993 r., wzywający w szczególności do przygotowania rocznego sprawozdania dotyczącego osiągnięć w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych oraz rezolucję Rady z dnia 14 października 1996 r. ustanawiającą priorytety współpracy w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych w okresie od dnia 1 lipca 1996 r. do dnia 30 czerwca 1998 r.[1],

uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego w sprawie azylu,

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł K.1 ust. 1 Traktatu stanowi, że Państwa Członkowskie traktują politykę azylową jako przedmiot wspólnego zainteresowania;

monitorowanie stosowania przez Państwa Członkowskie aktów przyjętych w tej dziedzinie ujawni rzeczywisty skutek pracy Rady w tej kwestii i będzie stanowić użyteczną lekcję dla jej przyszłej pracy,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Corocznie Prezydencja przesyła Państwom Członkowskim kwestionariusz, którego celem jest ujawnienie, w jakim stopniu państwa te wdrożyły instrumenty dotyczące azylu przyjęte przez Radę oraz przez Ministrów odpowiedzialnych za sprawy imigracji.

Kwestionariusz odnosi się do następujących zagadnień:

- przepisy, polityki i środki praktyczne wprowadzone w poprzednim roku przez Państwa Członkowskie we wszystkich dziedzinach objętych instrumentami określonymi w akapicie pierwszym,

- trudności napotkane przy przyjmowaniu takich przepisów, polityk i środków praktycznych,

- prawdopodobieństwo przyjęcia w bliskiej przyszłości przepisów, polityk i środków praktycznych w dziedzinach określonych w tiret pierwszym,

- praktyczne zastosowanie wyżej wymienionych aktów, przepisów, polityk i środków praktycznych oraz wszelkie napotkane przy tym trudności.

Artykuł 2

Na podstawie kwestionariusza określonego w art. 1 Państwa Członkowskie przygotowują notatkę informacyjną, w której mogą odnieść się do lub zawrzeć odpowiednie fragmenty swoich okresowych konkluzji kierowanych do Ośrodka Informacji, Dyskusji i Wymiany Doświadczeń w sprawach Azylu (CIREA).

Artykuł 3

Sekretariat Generalny Rady tłumaczy notatki informacyjne określone w art. 2 i udostępnia je wszystkim Państwom Członkowskim oraz Komisji. Przygotowuje także sprawozdanie podsumowujące oparte na notatkach informacyjnych.

Artykuł 4

Na podstawie sprawozdania podsumowującego i innych odpowiednich materiałów, pochodzących na przykład od Wysokiej Komisji Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) oraz, jeżeli właściwe, od organizacji pozarządowych, Prezydencja wraz z Komisją i po konsultacji z Wysokim Komisarzem Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców opracowuje sprawozdanie, w którym zawiera analizę sugerującą między innymi, czy występują kwestie wymagające dalszej wymiany poglądów między Państwami Członkowskimi oraz czy konieczne są dodatkowe środki.

Sprawozdanie to jest badane w ramach Rady w celu jego przedstawienia do rozpatrzenia Radzie.

Prezydencja zwróci się do Wysokiej Komisji Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców o opinię dotyczącą sprawozdania i zapewni, aby wszelkie komentarze zostały przekazane Państwom Członkowskim.

Artykuł 5

Kwestionariusz jest wysyłany Państwom Członkowskim przed dniem 1 lipca każdego roku, Państwa Członkowskie dostarczają swoje notatki informacyjne przed dniem 1 października.

Pierwszy kwestionariusz obejmuje akty wprowadzone w życie przed dniem 1 lipca 1997 r.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 26 czerwca 1997 r.

W imieniu Rady

H. VAN MIERLO

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 319 z 26.10.1996, str. 1.