ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
5)

dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 5b Wzajemne uznawanie świadectw marynarzy wydawanych przez państwa członkowskie 1. Każde państwo członkowskie akceptuje świadectwa przeszkolenia i dokumenty potwierdzające wydane przez inne państwo członkowskie lub z jego upoważnienia, w wersji papierowej lub w postaci cyfrowej, w celu zezwolenia marynarzom na pełnienie służby na statkach pływających pod banderą tego państwa członkowskiego. 2. Każde państwo członkowskie uznaje dyplomy wydane przez inne państwo członkowskie lub świadectwa przeszkolenia wydane przez inne państwo członkowskie kapitanom i oficerom zgodnie z prawidłami V/1-1 i V/1-2 załącznika I do niniejszej dyrektywy, potwierdzając te dyplomy lub te świadectwa celem poświadczenia ich uznania. Potwierdzenie uznania ogranicza się do charakteru, funkcji i poziomów kompetencji lub przeszkolenia przewidzianego w tym dyplomie lub świadectwie. Potwierdzenie jest wydawane wyłącznie, jeżeli wszystkie wymogi konwencji STCW zostały spełnione, zgodnie z prawidłem I/2 pkt 7 konwencji STCW. Formularz potwierdzenia określony jest w sekcji A-I/2 pkt 3 kodu STCW. 3. Każde państwo członkowskie akceptuje, w celu umożliwienia marynarzom pełnienia służby na statkach pływających pod banderą tego państwa członkowskiego, świadectwa zdrowia wydane z upoważnienia innego państwa członkowskiego zgodnie z art. 11. 4. Przyjmujące państwa członkowskie zapewniają, by decyzje, o których mowa w ust. 1, 2 i 3, były wydawane w rozsądnym terminie. Przyjmujące państwa członkowskie także zapewniają, by marynarzom przysługiwało prawo odwołania się od decyzji odmawiającej potwierdzenia lub akceptacji ważnego świadectwa lub dyplomu lub w przypadku braku odpowiedzi, zgodnie z krajowym ustawodawstwem i procedurami, oraz by w odniesieniu do takiego odwołania marynarze korzystali z odpowiedniego doradztwa i pomocy zgodnie z przyjętym krajowym ustawodawstwem i procedurami. 5. Nie naruszając ust. 2 niniejszego artykułu, właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego mogą nałożyć dalsze ograniczenia w zakresie stanowisk, funkcji i poziomów kompetencji lub przeszkolenia w odniesieniu do żeglugi przybrzeżnej, o której mowa w art. 7, lub dyplomów alternatywnych wydanych zgodnie z prawidłem VII/1 załącznika I. 6. Nie naruszając ust. 2, przyjmujące państwo członkowskie może, w razie konieczności, zezwolić marynarzowi na pełnienie służby w okresie nieprzekraczającym trzech miesięcy, na statku pływającym pod banderą tego państwa członkowskiego, gdy marynarz ten jest w posiadaniu odpowiedniego i ważnego dyplomu lub świadectwa wydanego i potwierdzonego przez inne państwo członkowskie, jednak jeszcze niepotwierdzonego do celów uznania przez zainteresowane przyjmujące państwo członkowskie. W każdej chwili udostępnia się dokument stanowiący dowód złożenia do właściwych organów wniosku o potwierdzenie. 7. Przyjmujące państwo członkowskie zapewnia, aby marynarze ubiegający się o uznanie dyplomów lub świadectw dotyczących funkcji na poziomie zarządzania posiadali odpowiednią wiedzę na temat ustawodawstwa morskiego tego państwa członkowskiego, odnoszącego się do funkcji, do których pełnienia zostali dopuszczeni.”;
(4)

Dyrektywa 2004/37/WE ma obejmować swoim zakresem substancje lub mieszaniny, które spełniają określone w załączniku I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 (5) kryteria klasyfikacji jako rakotwórcze lub mutagenne kategorii 1A lub 1B, a także substancje, mieszaniny lub procesy, o których mowa w załączniku I do dyrektywy 2004/37/WE. Substancje, które spełniają określone w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 kryteria klasyfikacji jako substancje rakotwórcze lub mutagenne kategorii 1A lub 1B, to substancje podlegające zharmonizowanej klasyfikacji lub sklasyfikowane zgodnie z art. 4 lub 36 tego rozporządzenia i zgłoszone Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA) zgodnie z art. 40 tego rozporządzenia. Substancje te znajdują się w publicznym wykazie klasyfikacji i oznakowania prowadzonym przez ECHA. W celu dodania jakiejkolwiek nowej pozycji do spisu substancji, mieszanin i procesów, o którym mowa w załączniku I do dyrektywy 2004/37/WE zgodnie z art. 2 lit. a) ppkt (ii) tej dyrektywy, należy przedstawić solidne dowody naukowe potwierdzające rakotwórczość danej substancji, oparte na dostępnych ważnych źródłach naukowych, takich jak będący częścią ECHA Komitet ds. Oceny Ryzyka (RAC), Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) oraz podmioty krajowe, ze zwróceniem szczególnej uwagi na recenzowane publikacje na temat tej substancji.
(4)

W Międzynarodowym Kodeksie Nomenklatury Roślin Uprawnych (ICNCP) wprowadzono formalną kategorię „grupy” do celów klasyfikacji odmian gatunków uprawnych. Kategoria „grupa” jest odpowiednim narzędziem do określania odmian należących do określonego gatunku, które są objęte zakresem stosowania dyrektyw 2002/55/WE i 2008/72/WE.
(6)

Tego rodzaju „wnioski ogólne” stanowią nieproporcjonalne obciążenie administracyjne dla wszystkich państw członkowskich, w tym dla państw członkowskich nieposiadających informacji dotyczących danego obywatela państwa trzeciego. W praktyce obciążenie to zniechęca państwa członkowskie do występowania do innych państw członkowskich z wnioskami o udzielenie informacji dotyczących obywateli państw trzecich, co poważnie utrudnia wymianę tych informacji między państwami członkowskimi, ograniczając ich dostęp do informacji z rejestrów karnych do informacji przechowywanych w ich rejestrach krajowych. W konsekwencji wzrasta ryzyko, że wymiana informacji między państwami członkowskimi będzie nieskuteczna i niepełna
(11)

W przypadku gdy państwa członkowskie udzielają zezwoleń na mocy art. 53 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do niezatwierdzonych substancji czynnych, państwa członkowskie zgłaszają Komisji ilości niezatwierdzonych substancji czynnych zawartych w środkach ochrony roślin wprowadzonych następnie do obrotu zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1185/2009. Obecnie na poziomie Unii nie istnieje zharmonizowane podejście do gromadzenia danych dotyczących określonych ilości zatwierdzonych substancji czynnych zawartych w środkach ochrony roślin wprowadzanych do obrotu w powiązaniu z zezwoleniami udzielonymi na mocy art. 53 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.
(1)

Pismem z dnia 18 lipca 2017 r. Włochy zwróciły się z wnioskiem o włączenie włoskiej gminy Campione d'Italia i włoskich wód jeziora Lugano do obszaru celnego Unii określonego w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (3), a także do terytorialnego zakresu stosowania dyrektywy Rady 2008/118/WE (4) do celów podatku akcyzowego, i jednoczesne pozostawienie tych terytoriów poza terytorialnym zakresem stosowania dyrektywy Rady 2006/112/WE (5) do celów podatku od wartości dodanej.
Artykuł 2

Transpozycja

1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 7 września 2019 r. Państwa członkowskie wprowadzają jednak w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania pkt 16 załącznika do decyzji ramowej 2004/757/WSiSW, o którym mowa w art. 1 niniejszej dyrektywy, do dnia 29 września 2019 r. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.
„37

Ołów w warstwie powlekającej diody wysokiego napięcia na bazie szkła cynkowo-boranowego
„8b)

Kadm i jego związki w stykach elektrycznych
(8)

Ze względu na brak niezawodnych zamienników, w przypadku niektórych zastosowań objętych obecnym wyłączeniem w odniesieniu do kategorii 1–7 i 10, zastąpienie lub wyeliminowanie ołowiu jest w dalszym ciągu naukowo i technicznie niewykonalne. Wyłączenie to nie obniża poziomu ochrony środowiska i zdrowia przewidzianego w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1907/2006 (2). Należy zatem przedłużyć wyłączenie w odniesieniu do tych określonych zastosowań i kategorii.
(11)

Biorąc pod uwagę wniosek nr 2015-3 oraz fakt, że z mechanicznego punktu widzenia jest możliwe, że lampa przeznaczona do zastosowania medycznego zostanie zamontowana w urządzeniach do opalania i na odwrót, w załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE należy dodać nową podpozycję 18b)-I dotyczącą zastosowań medycznych, z wyjątkiem zastosowań objętych pozycją 34 w załączniku IV do dyrektywy 2011/65/UE. Wspomniana podpozycja powinna mieć zastosowanie do kategorii 5 i 8 i obowiązywać do dnia 21 lipca 2021 r.
„7c)-IV

Ołów w materiałach ceramicznych stanowiących izolację kondensatorów PZT wchodzących w skład układów scalonych lub półprzewodników dyskretnych
(3)

Ołów jest substancją objętą ograniczeniami wymienioną w załączniku II do dyrektywy 2011/65/UE. Jednakże stosowanie tlenku ołowiu w uszczelnieniu wykonanym ze szkliwa stosowanym do produkcji zespołów okien dla tub laserów argonowych i kryptonowych zostało objęte wyłączeniem z ograniczenia i jest obecnie wymienione w pozycji 32 w załączniku III do tej dyrektywy. W odniesieniu do kategorii 1–7 i 10 datą wygaśnięcia tego wyłączenia był dzień 21 lipca 2016 r.
(8)

Jak w przypadku zwolnienia z VAT i podatku akcyzowego w odniesieniu do działań obronnych w ramach NATO, zwolnienia dotyczące działań obronnych prowadzonych w celu realizacji działania Unii w ramach WPBiO powinny mieć ograniczony zakres. Zwolnienia te powinny mieć zastosowanie jedynie do sytuacji, w których siły zbrojne realizują zadania bezpośrednio związane z działaniami obronnymi w ramach WPBiO i nie powinny obejmować misji cywilnych w ramach WPBiO. Towary dostarczane lub usługi świadczone przeznaczone do użytku personelu cywilnego mogłyby zatem zostać objęte zwolnieniami jedynie w przypadkach, gdy personel cywilny towarzyszy siłom zbrojnym realizującym zadania bezpośrednio związane z działaniami obronnymi w ramach WPBiO poza ich państwem członkowskim. Zadania wykonywane wyłącznie przez personel cywilny lub wykonywane wyłącznie przy użyciu zdolności cywilnych nie powinny być uznawane za działania obronne. Zwolnienia nie powinny też w żadnym razie obejmować towarów lub usług, które siły zbrojne nabywają do własnego użytku lub do użytku towarzyszącego im personelu cywilnego w ich własnym państwie członkowskim.
(4)

Przeniesienie na ESMA uprawnień do udzielania zezwoleń dostawcom usług w zakresie udostępniania informacji oraz do nadzoru nad nimi, innych niż odnoszących się do APA lub ARM, którzy korzystają z odstępstwa na mocy rozporządzenia (UE) nr 600/2014, jest spójne z zadaniami ESMA. Dokładniej rzecz ujmując, przeniesienie uprawnień związanych z gromadzeniem danych, udzielaniem zezwoleń i nadzorem z właściwych organów na ESMA ma zasadnicze znaczenie dla innych zadań wykonywanych przez ESMA na podstawie rozporządzenia (UE) nr 600/2014, takich jak monitorowanie rynku, uprawnienia do tymczasowej interwencji i do zarządzania pozycjami, oraz zapewnia spójne przestrzeganie wymogów przejrzystości przed- i posttransakcyjnej.
(42)

Art. 16 akapit pierwszy lit. a) dyrektywy 2011/83/UE przewiduje wyjątek od prawa do odstąpienia od umowy w odniesieniu do umów o świadczenie usług, w ramach których usługa została w pełni wykonana, jeżeli rozpoczęto spełnianie świadczenia za uprzednią wyraźną zgodą konsumenta oraz po przyjęciu przez niego do wiadomości, że utraci on przysługujące mu prawo do odstąpienia od umowy z chwilą pełnego wykonania umowy przez przedsiębiorcę. Z kolei art. 7 ust. 3 i art. 8 ust. 8 tej dyrektywy, które określają obowiązki przedsiębiorcy w przypadku, gdy wykonanie umowy rozpoczęło się przed upływem terminu do odstąpienia od umowy, nakładają na przedsiębiorców jedynie obowiązek uzyskania uprzedniej wyraźnej zgody konsumenta, ale już bez konieczności przyjęcia przez niego do wiadomości, że utraci przysługujące mu prawo do odstąpienia od umowy z chwilą pełnego wykonania umowy. Dla zapewnienia spójności między tymi przepisami należy w art. 7 ust. 3 i art. 8 ust. 8 nałożyć na przedsiębiorcę obowiązek uzyskania od konsumenta potwierdzenia przyjęcia do wiadomości, że utraci przysługujące mu prawo do odstąpienia od umowy z chwilą pełnego wykonania umowy, jeżeli zgodnie z umową na konsumencie spoczywa obowiązek zapłaty. Ponadto należy zmienić brzmienie art. 16 akapit pierwszy lit. a) w celu uwzględnienia zmiany art. 7 ust. 3 i art. 8 ust. 8, na podstawie których ciążący na przedsiębiorcach wymóg uzyskania uprzedniej wyraźnej zgody konsumenta oraz przyjęcia przez niego do wiadomości ma zastosowanie jedynie do umów o świadczenie usług, zgodnie z którymi na konsumencie spoczywa obowiązek zapłaty. Państwa członkowskie powinny jednak mieć możliwość, by wymogu uzyskania przyjęcia przez konsumenta do wiadomości, że utraci prawo do odstąpienia od umowy z chwilą pełnego wykonania umowy, nie stosować do umów o świadczenie usług, w przypadku których konsument wyraźnie zażądał od przedsiębiorcy, aby przyjechał do niego w celu dokonania naprawy. Art. 16 akapit pierwszy lit. c) tej dyrektywy przewiduje wyjątek od prawa do odstąpienia od umowy w przypadku umów dotyczących dostarczenia towarów wyprodukowanych według specyfikacji konsumenta lub wyraźnie zindywidualizowanych. Wyjątek ten obejmuje na przykład produkcję i instalację mebli dostosowanych do indywidualnych życzeń w domu konsumenta, których dokonuje się w ramach jednej umowy sprzedaży.
1)

art. 1 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 1 Przedmiot i zakres stosowania 1. Niniejsza dyrektywa wymaga ustanowienia i wdrożenia procedur dotyczących przeprowadzania przez państwa członkowskie ocen wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego, audytów bezpieczeństwa ruchu drogowego, kontroli bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz ocen bezpieczeństwa ruchu drogowego obejmujących całą sieć. 2. Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do znajdujących się na etapie projektu, budowy lub oddanych do użytkowania dróg wchodzących w skład transeuropejskiej sieci drogowej, autostrad i innych dróg głównych. 3. Niniejsza dyrektywa ma również zastosowanie do dróg i projektów infrastruktury drogowej nieobjętych zakresem stosowania ust. 2, które znajdują się poza obszarami miejskimi, które nie zapewniają dostępu do przylegających do nich nieruchomości i które są budowane lub realizowane z funduszy unijnych, z wyjątkiem dróg, które nie są otwarte dla ogólnego ruchu pojazdów silnikowych, takich jak ścieżki rowerowe, lub dróg, które nie są zaprojektowane do celów ogólnego ruchu, takich jak drogi dojazdowe do obiektów przemysłowych, rolnych lub leśnych. 4. Państwa członkowskie mogą wyłączyć z zakresu stosowania niniejszej dyrektywy drogi główne, które stwarzają niewielkie zagrożenie dla bezpieczeństwa, w oparciu o należycie uzasadnione powody związane z natężeniem ruchu i statystykami wypadków. Państwa członkowskie mogą włączyć do zakresu stosowania niniejszej dyrektywy drogi niewymienione w ust. 2 i 3. Do dnia 17 grudnia 2021 r. każde państwo członkowskie przekazuje Komisji wykaz autostrad i dróg głównych na swoim terytorium, a następnie wszelkie późniejsze zmiany w tym wykazie. Ponadto każde państwo członkowskie przekazuje Komisji wykaz dróg wyłączonych z zakresu stosowania niniejszej dyrektywy zgodnie z niniejszym ustępem lub włączonych do zakresu stosowania niniejszej dyrektywy, a następnie wszelkie późniejsze zmiany w tym wykazie. Komisja publikuje wykaz dróg przekazany zgodnie z niniejszym artykułem. 5. Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do dróg w tunelach objętych zakresem stosowania dyrektywy 2004/54/WE.”;
(3)

Ftalan di-2-etyloheksylu (DEHP) jest substancją objętą ograniczeniami wymienioną w załączniku II do dyrektywy 2011/65/UE. W dniu 29 czerwca 2017 r. Komisja otrzymała wniosek, złożony zgodnie z art. 5 ust. 3 dyrektywy 2011/65/UE, o wyłączenie, które ma być wymienione w załączniku III do tej dyrektywy, w odniesieniu do stosowania DEHP w częściach gumowych, takich jak: pierścienie uszczelniające typu „O”, uszczelki, amortyzatory, węże, pierścienie wzmacniające i kołpaki wtykowe używane w układach silnika, w tym w rurach wylotowych i turbosprężarkach, przeznaczone do stosowania w urządzeniach, które nie są przeznaczone wyłącznie do użytku przez konsumentów („wnioskowane wyłączenie”).
(3)

Ołów jest substancją objętą ograniczeniami wymienioną w załączniku II do dyrektywy 2011/65/UE. W dniu 29 czerwca 2017 r. Komisja otrzymała wniosek, złożony zgodnie z art. 5 ust. 3 dyrektywy 2011/65/UE, o wyłączenie, które ma być wymienione w załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE, w odniesieniu do stosowania ołowiu w stopach lutowniczych w czujnikach, nastawnikach i jednostkach sterujących silnika wykorzystywanych do monitorowania układów silników, w tym turbosprężarek i układów kontroli emisji spalin z silników spalinowych wewnętrznego spalania, i sterowania tymi układami w urządzeniach, które nie są przeznaczone wyłącznie dla konsumentów („wnioskowane wyłączenie”).
(1)

Zasada 10 Europejskiego filaru praw socjalnych (2), proklamowanego w Göteborgu dnia 17 listopada 2017 r., głosi, że każdy pracownik ma prawo do zdrowego, bezpiecznego i dobrze dostosowanego środowiska pracy. Prawo pracowników do wysokiego poziomu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w miejscu pracy oraz do środowiska pracy dostosowanego do ich potrzeb zawodowych i pozwalającego im przedłużyć okres ich uczestnictwa w rynku pracy obejmuje ulepszoną opiekę medyczną na statkach.
(1)

Zasada 10 Europejskiego filaru praw socjalnych (2), proklamowanego w Göteborgu dnia 17 listopada 2017 r., stanowi, że każdy pracownik ma prawo do zdrowego, bezpiecznego i dobrze dostosowanego środowiska pracy. Prawo pracowników do wysokiego poziomu ochrony ich zdrowia i bezpieczeństwa w miejscu pracy oraz do środowiska pracy, które jest dostosowane do ich potrzeb zawodowych i które umożliwia im przedłużenie ich uczestnictwa w rynku pracy, obejmuje stosowanie środków ochrony indywidualnej w miejscu pracy, jeżeli nie można uniknąć ryzyka lub nie można go w wystarczającym stopniu ograniczyć innymi środkami, działaniami, metodami lub procedurami organizacji pracy.
2)

art. 5 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 5 Dokument dostawcy dla materiału CAC 1. Państwa członkowskie zapewniają, aby materiał CAC był wprowadzany do obrotu wraz z dokumentem sporządzonym przez dostawcę zgodnie z ust. 2, 3 i 4 („dokument dostawcy”). Państwa członkowskie zapewniają, aby dokument dostawcy nie przypominał dokumentu towarzyszącego, o którym mowa w art. 3, aby uniknąć ewentualnego pomylenia tych dwóch dokumentów. 2. Dokument dostawcy zawiera co najmniej następujące informacje: a) sformułowanie „przepisy i normy UE”; b) nazwę państwa członkowskiego, w którym wystawiono dokument, lub odpowiedni kod; c) właściwy organ lub odpowiedni kod; d) nazwę dostawcy lub jego numer rejestracyjny/kod nadany przez właściwy organ; e) indywidualny numer seryjny, numer tygodnia lub numer serii; f) nazwę botaniczną; g) oznaczenie „materiał CAC”; h) oznaczenie odmiany oraz, w stosownych przypadkach, klonu. W przypadku podkładek nienależących do odmiany: nazwę gatunku lub danego mieszańca międzygatunkowego. W przypadku szczepionych roślin sadowniczych podaje się takie informacje w odniesieniu do podkładki i sadzonki wierzchołkowej do szczepienia. W przypadku odmian, w odniesieniu do których złożono wniosek o urzędową rejestrację lub o prawo do ochrony odmian roślin, takie informacje obejmują: sformułowania „proponowana nazwa” i „trwa rozpatrzenie wniosku”; i) datę wystawienia dokumentu. 3. W przypadku gdy dokument dostawcy jest umieszczany na materiale CAC, jego kolor musi być żółty. 4. Druk na dokumencie dostawcy jest nieusuwalny, a dokument ten jest sporządzony w jednym z języków urzędowych Unii, jest wyraźnie widoczny i czytelny.”.
(2)

Dyrektywą 2009/34/WE ustanowiono ogólne ramy dla przyjęcia odrębnych dyrektyw dotyczących, między innymi, przyrządów pomiarowych i ich wymagań technicznych, jednostek miar oraz harmonizacji metod pomiaru i kontroli metrologicznej. W art. 16 tej dyrektywy przewidziano, że Komisja może zmienić załączniki do odrębnych dyrektyw określonych w art. 1, w celu dostosowania ich do postępu technicznego, w tym rozdziału I załącznika do dyrektywy 80/181/EWG.
Aby czynności poprzedzające wprowadzanie do obrotu zostały uznane za takie na podstawie dyrektywy 2011/61/UE, powinny być skierowane do potencjalnych inwestorów profesjonalnych i dotyczyć koncepcji inwestycyjnej bądź strategii inwestycyjnej w celu sprawdzenia ich zainteresowania AFI lub subfunduszem, który nie został jeszcze ustanowiony, lub który został ustanowiony, ale nie został jeszcze zgłoszony do celów wprowadzania do obrotu zgodnie z tą dyrektywą. W związku z tym na etapie czynności poprzedzających wprowadzanie do obrotu inwestorzy nie powinni mieć możliwości dokonywania subskrypcji jednostek uczestnictwa ani udziałów AFI oraz nie należy zezwalać na dystrybucję formularzy subskrypcji lub podobnych dokumentów wśród potencjalnych inwestorów profesjonalnych, ani w postaci wstępnej, ani w postaci ostatecznej. ZAFI z UE powinni zapewnić, aby inwestorzy nie nabywali jednostek uczestnictwa ani udziałów w AFI w ramach czynności poprzedzających wprowadzanie do obrotu oraz aby inwestorzy, z którymi nawiązano kontakt w ramach czynności poprzedzających wprowadzanie do obrotu, mogli nabywać jednostki uczestnictwa lub udziały w tym AFI wyłącznie poprzez wprowadzanie do obrotu dozwolonego dyrektywą 2011/61/UE.

Każdą subskrypcję jednostek uczestnictwa lub udziałów w AFI, o którym mowa w informacjach przekazanych w kontekście czynności poprzedzających wprowadzanie do obrotu, lub AFI ustanowionym w wyniku czynności poprzedzających wprowadzanie do obrotu, dokonywaną przez inwestorów profesjonalnych w terminie 18 miesięcy od rozpoczęcia przez ZAFI z UE czynności poprzedzających wprowadzanie do obrotu, należy uznać za wynik wprowadzania do obrotu i powinna ona podlegać mającym zastosowanie procedurom powiadamiania, o których mowa w dyrektywie 2011/61/UE. Aby umożliwić właściwym organom krajowym sprawowanie kontroli nad czynnościami poprzedzającymi wprowadzanie do obrotu w ich państwie członkowskim, ZAFI z UE powinien w ciągu dwóch tygodni od rozpoczęcia czynności poprzedzających wprowadzanie do obrotu przesłać właściwym organom macierzystego państwa członkowskiego nieformalne pismo, w formie papierowej lub elektronicznej, precyzujące m.in. w których państwach członkowskich bierze lub brał on udział w czynnościach poprzedzających wprowadzanie do obrotu, okresy, w jakich następują lub następowały czynności poprzedzające wprowadzanie do obrotu, włączając, a w stosownych przypadkach wykaz jego AFI oraz subfunduszy AFI, które podlegają lub podlegały czynnościom poprzedzającym wprowadzanie do obrotu. Właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego ZAFI z UE powinny niezwłocznie poinformować właściwe organy państw członkowskich, w których ZAFI z UE prowadzi lub prowadził czynności poprzedzające wprowadzanie do obrotu.
(8)

Wskaźnikowe dopuszczalne wartości narażenia zawodowego są wartościami narażenia zawodowego dotyczącymi zdrowia, ustalanymi w oparciu o najnowsze dane naukowe oraz przyjmowanymi przez Komisję przy uwzględnieniu dostępności technik pomiarowych. Stanowią one poziomy progowe narażenia, poniżej których co do zasady nie oczekuje się wystąpienia szkodliwych skutków oddziaływania danego czynnika chemicznego po krótkoterminowym lub dziennym narażeniu w całym okresie zatrudnienia. Stanowią one cele UE, które mają pomagać pracodawcom w określeniu i ocenie ryzyka, a także we wdrażaniu działań zapobiegawczych i ochronnych zgodnie z dyrektywą 98/24/WE.