ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(10)

Poniżej przedstawiono projekty docelowych parametrów skuteczności działania w kluczowym obszarze skuteczności działania w zakresie bezpieczeństwa, które władze Estonii przedłożyły w odniesieniu do skuteczności zarządzania bezpieczeństwem, w podziale na cele zarządzania bezpieczeństwem i ze wskazaniem poziomu wdrożenia: Estonia Docelowe parametry w zakresie skuteczności zarządzania bezpieczeństwem, wyrażone jako poziom wdrożenia, poziomy A–D EASA Odnośna instytucja zapewniająca służby żeglugi powietrznej Cel zarządzania bezpieczeństwem 2021 2022 2023 2024 EANS Polityka i cele w zakresie bezpieczeństwa: C C C C Zarządzanie ryzykiem w zakresie bezpieczeństwa: D D D D Zapewnienie bezpieczeństwa: C C C C Propagowanie bezpieczeństwa: C C C C Kultura bezpieczeństwa C C C C
(10)

Poniżej przedstawiono projekty docelowych parametrów skuteczności działania w kluczowym obszarze skuteczności działania w zakresie bezpieczeństwa, które władze Węgier przedłożyły w odniesieniu do skuteczności zarządzania bezpieczeństwem, w podziale na cele zarządzania bezpieczeństwem i ze wskazaniem poziomu wdrożenia: Węgry Docelowe parametry w zakresie skuteczności zarządzania bezpieczeństwem, wyrażone jako poziom wdrożenia, poziomy A–D EASA Odnośna instytucja zapewniająca służby żeglugi powietrznej Cel zarządzania bezpieczeństwem 2021 2022 2023 2024 Hungarocontrol Polityka i cele w zakresie bezpieczeństwa: C C C C Zarządzanie ryzykiem w zakresie bezpieczeństwa: C C D D Zapewnienie bezpieczeństwa: C C C C Propagowanie bezpieczeństwa: C C C C Kultura bezpieczeństwa C C C C
(11)

Poniżej przedstawiono projekty docelowych parametrów skuteczności działania w kluczowym obszarze skuteczności działania w zakresie bezpieczeństwa, które władze Hiszpanii przedłożyły w odniesieniu do skuteczności zarządzania bezpieczeństwem, w podziale na cele zarządzania bezpieczeństwem i ze wskazaniem poziomu wdrożenia: Hiszpania Docelowe parametry w zakresie skuteczności zarządzania bezpieczeństwem, wyrażone jako poziom wdrożenia, poziomy A–D EASA Odnośne instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej Cel zarządzania bezpieczeństwem 2021 2022 2023 2024 ENAIRE, FERRONATS Polityka i cele w zakresie bezpieczeństwa: C C C C Zarządzanie ryzykiem w zakresie bezpieczeństwa: C C C D Zapewnienie bezpieczeństwa: C C C C Propagowanie bezpieczeństwa: C C C C Kultura bezpieczeństwa C C C C
(10)

Poniżej przedstawiono projekty docelowych parametrów skuteczności działania w kluczowym obszarze skuteczności działania w zakresie bezpieczeństwa, które władze Irlandii przedłożyły w odniesieniu do skuteczności zarządzania bezpieczeństwem, w podziale na cele zarządzania bezpieczeństwem i ze wskazaniem poziomu wdrożenia: Irlandia Docelowe parametry w zakresie skuteczności zarządzania bezpieczeństwem, wyrażone jako poziom wdrożenia, poziomy A–D EASA Odnośna instytucja zapewniająca służby żeglugi powietrznej Cel zarządzania bezpieczeństwem 2021 2022 2023 2024 IAA Polityka i cele w zakresie bezpieczeństwa C C C C Zarządzanie ryzykiem w zakresie bezpieczeństwa D D D D Zapewnienie bezpieczeństwa C C C C Propagowanie bezpieczeństwa C C C C Kultura bezpieczeństwa C C C C
(11)

Poniżej przedstawiono projekty docelowych parametrów skuteczności działania w kluczowym obszarze skuteczności działania w zakresie bezpieczeństwa, które władze Słowacji przedłożyły w odniesieniu do skuteczności zarządzania bezpieczeństwem, w podziale na cele zarządzania bezpieczeństwem i ze wskazaniem poziomu wdrożenia: Słowacja Docelowe parametry w zakresie skuteczności zarządzania bezpieczeństwem, wyrażone jako poziom wdrożenia, poziomy A–D EASA Odnośna instytucja zapewniająca służby żeglugi powietrznej Cel zarządzania bezpieczeństwem 2021 2022 2023 2024 LPS SR Polityka i cele w zakresie bezpieczeństwa B B C C Zarządzanie ryzykiem w zakresie bezpieczeństwa C C C D Zapewnienie bezpieczeństwa B C C C Propagowanie bezpieczeństwa C C C C Kultura bezpieczeństwa B B C C
(10)

Poniżej przedstawiono projekty docelowych parametrów skuteczności działania w kluczowym obszarze skuteczności działania w zakresie bezpieczeństwa, które władze Portugalii przedłożyły w odniesieniu do skuteczności zarządzania bezpieczeństwem, w podziale na cele zarządzania bezpieczeństwem i ze wskazaniem poziomu wdrożenia: Portugalia Docelowe parametry w zakresie skuteczności zarządzania bezpieczeństwem, wyrażone jako poziom wdrożenia, poziomy A–D EASA Odnośna instytucja zapewniająca służby żeglugi powietrznej Cel zarządzania bezpieczeństwem 2021 2022 2023 2024 NAV Portugal Polityka i cele w zakresie bezpieczeństwa C C C C Zarządzanie ryzykiem w zakresie bezpieczeństwa C C C D Zapewnienie bezpieczeństwa C C C C Propagowanie bezpieczeństwa C C C C Kultura bezpieczeństwa C C C C
(1)

W dniu 29 kwietnia 2016 r. przedsiębiorstwo Lanxess Deutschland GmbH („wnioskodawca”) złożyło do Francji wniosek o wzajemne uznanie równoległe, zgodnie z art. 34 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, produktu biobójczego Primer Stain TIP („produkt biobójczy”). Produkt biobójczy jest środkiem do konserwacji drewna należącym do grupy produktowej 8 do stosowania w celu ochrony przed grzybami odbarwiającymi drewno, grzybami podstawkowymi niszczącymi drewno i owadami uszkadzającymi drewno (larwami). Produkt jest stosowany przy użyciu pędzla i wałka, metodą automatycznego zanurzania, ręcznego zanurzania oraz zalewania i zawiera jako substancje czynne tebukonazol, IPBC i permetrynę. Referencyjnym państwem członkowskim odpowiedzialnym za ocenę wniosku, o której mowa w art. 34 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, są Niemcy.
(7)

Oznakowanie umieszczone na butli przez producenta było niezgodne z art. 15 dyrektywy 2010/35/UE w odniesieniu do fizycznego kształtu symbolu greckiej litery Pi. Nie spełniało ono również wymogów określonych w podsekcji 6.2.2.8 w sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE ani w pkt 12.2.2 normy EN ISO 11118:2015 w odniesieniu do wysokości symbolu Pi oraz sformułowania „DO NOT REFILL”. Ponadto oznakowanie nie spełniało wymogów określonych w pkt 6.2.2.7.2–6.2.2.7.4 w sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE ani w normie EN ISO 11118:2015 w odniesieniu do informacji, które mają być przedstawione. Brakowało mianowicie wskazania ciśnienia roboczego oraz podano błędne odniesienie do normy i błędny numer jednostki notyfikowanej. Również wymiary etykiety dla gazów niepalnych i nietoksycznych („non-flammable, non-toxic gases”) były mniejsze niż wymiary określone w pkt 5.2.2.2.1.1.2 w sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE.
(3)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie spraw weterynaryjnych oraz pasz. Prawodawstwa dotyczącego spraw weterynaryjnych i pasz nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I do Porozumienia EOG. Niniejsza decyzja nie ma zatem zastosowania do Liechtensteinu.
(4)

Podczas siedemdziesiątej piątej sesji, która rozpocznie się w dniu 22 maja 2022 r., Światowe Zgromadzenie Zdrowia ma przyjąć decyzję w sprawie poprawek do art. 59 IHR (2005) w celu skrócenia okresu niezbędnego do dalszej zmiany przepisów IHR (2005), w szczególności poprzez skrócenie z dwudziestu czterech do dwunastu miesięcy okresu wejścia w życie poprawek do tych przepisów, wraz z powiązanymi poprawkami do art. 55 ust. 3, art. 61 i 62 oraz art. 63 ust. 1, które są niezbędne do dostosowania tych artykułów do planowanych poprawek do art. 59 IHR (2005).
(12)

Na podstawie art. 54 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 państwa członkowskie mogą w należycie uzasadnionych przypadkach zdecydować o zaprzestaniu odzyskiwania. Taka decyzja może zostać podjęta jedynie w przypadku, gdy łączna kwota poniesionych i prawdopodobnych kosztów odzyskiwania przewyższa kwotę do odzyskania lub gdy odzyskanie okazuje się niemożliwe w związku z niewypłacalnością dłużnika lub osób odpowiedzialnych prawnie za nieprawidłowości, stwierdzoną i uznaną zgodnie z prawem krajowym. Jeżeli decyzję podjęto w terminie czterech lat od daty wystąpienia o zwrot należności bądź w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy odzyskanie jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi, 100 % konsekwencji finansowych nieodzyskania powinno zostać pokryte z budżetu UE. Kwoty, w odniesieniu do których dane państwo członkowskie podjęło decyzję o zaprzestaniu odzyskiwania, oraz powody jego decyzji należy zawrzeć w rocznym podsumowaniu, o którym mowa w art. 54 ust. 4 tego rozporządzenia w związku z jego art. 102 ust. 1 akapit pierwszy lit. c) ppkt (iv). Kwotami takimi nie należy zatem obciążać państw członkowskich, których to dotyczy, i zostają one w związku z powyższym pokryte z budżetu Unii.
(11)

Na podstawie art. 54 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 państwa członkowskie mogą w należycie uzasadnionych przypadkach zdecydować o zaprzestaniu odzyskiwania. Taka decyzja może zostać podjęta jedynie w przypadku, gdy łączna kwota poniesionych i prawdopodobnych kosztów odzyskiwania przewyższa kwotę do odzyskania lub gdy odzyskanie okazuje się niemożliwe w związku z niewypłacalnością dłużnika lub osób odpowiedzialnych prawnie za nieprawidłowości, stwierdzoną i uznaną zgodnie z prawem krajowym. Jeżeli decyzję podjęto w terminie czterech lat od daty wystąpienia o zwrot należności bądź w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy odzyskanie jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi, 100 % konsekwencji finansowych nieodzyskania powinno zostać pokryte z budżetu UE. Kwoty, w odniesieniu do których państwo członkowskie podjęło decyzję o zaprzestaniu odzyskiwania, oraz powody jego decyzji należy zawrzeć w rocznym podsumowaniu, o którym mowa w art. 54 ust. 4 tego rozporządzenia w związku z jego art. 102 ust. 1 akapit pierwszy lit. c) ppkt (iv). Kwotami takimi nie należy zatem obciążać państw członkowskich, których to dotyczy, i zostają one w związku z powyższym pokryte z budżetu Unii.
(2)

Art. 353 ust. 4 umowy przewiduje jednak tymczasowe stosowanie części IV umowy dotyczącej kwestii handlowych. W związku z tym część IV umowy jest tymczasowo stosowana od dnia 1 sierpnia 2013 r. w odniesieniu do Hondurasu, Nikaragui i Panamy; od dnia 1 października 2013 r. w odniesieniu do Kostaryki i Salwadoru oraz od dnia 1 grudnia 2013 r. w odniesieniu do Gwatemali.
(1)

W dniu 27 lipca 2010 r. przedsiębiorstwo Monsanto Europe S.A./N.V., z siedzibą w Belgii, zwróciło się, w imieniu Monsanto Company, z siedzibą w Stanach Zjednoczonych, do krajowego właściwego organu Niderlandów z wnioskiem („wniosek”) dotyczącym wprowadzenia do obrotu żywności, składników żywności i paszy zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję MON 87769 × MON 89788, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, zgodnie z art. 5 i 17 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003. Wniosek dotyczył również wprowadzenia do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną soję MON 87769 × MON 89788 lub z niej się składających, do zastosowań innych niż w żywności i paszy, z wyjątkiem uprawy.
—

Rada musi niezwłocznie przyjąć swoje stanowisko w sprawie projektu budżetu korygującego nr 3 do budżetu ogólnego na 2022 r., co pozwoli na udział w finansowaniu, w państwach członkowskich, kosztów pierwszego przyjęcia i rejestracji osób uciekających z Ukrainy w wyniku rosyjskiej agresji na Ukrainę. Należy zatem przewidzieć możliwość odstąpienia od ośmiotygodniowego terminu, o którym mowa w art. 4 Protokołu nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,
(4)

Niniejszy środek pomocy powinien również wzmocnić zdolność Bałkanów Zachodnich do reagowania na kryzysy i zwiększyć odporność tego regionu, a tym samym ostatecznie przyczynić się do stabilności regionalnej i umożliwić krajom tego regionu lepszą ochronę ludności. Mógłby on przyczynić się do współpracy i spójności regionalnej oraz promować stosunki dobrosąsiedzkie na Bałkanach Zachodnich.
(2)

Celem przedmiotowej inicjatywy, określonym przez organizatorów, jest wezwanie Komisji do zaproponowania przepisów zobowiązujących przedsiębiorstwa działające w sektorze odzieżowym i obuwniczym do stosowania wymogów należytej staranności w odniesieniu do płac zapewniających utrzymanie na minimalnym poziomie w obrębie swoich łańcuchów dostaw, tak by osiągnąć następujące cele: a) uzupełnienie i rozwinięcie unijnych ram zrównoważonego ładu korporacyjnego oraz dyrektywy w sprawie adekwatnych wynagrodzeń minimalnych w Unii Europejskiej; b) nałożenie na przedsiębiorstwa obowiązku identyfikacji i zmniejszania niekorzystnego wpływu ich działalności na prawa człowieka w zakresie płacy zapewniającej utrzymanie na minimalnym poziomie oraz prawa dotyczącego wolności zrzeszania się i prawa do rokowań zbiorowych, a także nałożenie na przedsiębiorstwa obowiązku zapobiegania temu niekorzystnemu wpływowi; c) ograniczenie ubóstwa w Unii i na świecie, ze szczególnym uwzględnieniem sytuacji, w jakiej znajdują się kobiety, migranci i pracownicy bez stałej umowy o pracę oraz potrzeby zwalczania zjawiska pracy dzieci; d) zakazanie nieuczciwych praktyk handlowych, które powodują rzeczywiste lub potencjalne szkody w sektorze odzieżowym i obuwniczym bądź przyczyniają się do ich powstania, a także propagowanie uczciwych praktyk nabywczych; e) zapewnienie konsumentom prawa do informacji na temat przedsiębiorstw w sektorze odzieżowym i obuwniczym; f) zwiększenie przejrzystości i rozliczalności przedsiębiorstw w sektorze odzieżowym i obuwniczym.
(13)

Ustawa nr 21.000 (4) z 2017 r. ustanawia CMF oraz określa jej funkcje i uprawnienia. CMF, jako organ nadzoru nad CCP, monitoruje CCP w Chile w celu zapewnienia stałego przestrzegania zasad naczelnych oraz wewnętrznych zasad i procedur CCP. CMF posiada kompleksowe uprawnienia do kontrolowania i karania CCP posiadającego zezwolenie, w tym m.in. prawo do żądania informacji i danych, przeprowadzania kontroli na miejscu i kontroli poza siedzibą oraz zwracania się do CCP posiadającego zezwolenie o dokonanie korekt, do wydawania nakazów i instrukcji, do zwracania się do prokuratora, jeżeli CMF uzyska informacje o jakichkolwiek faktach, które mogłyby mieć związek z przestępstwem, do nakładania kar na CCP, grzywien na dyrektorów i zarządzających, do zawieszenia działalności CCP lub cofnięcia jego zezwolenia. Ponadto CCP muszą dokonywać samooceny pod kątem zgodności z PFMI i przedstawić CMF sprawozdanie na ten temat, które podlega publikacji. Ogólnie rzecz biorąc, zgodnie z art. 5 ustawy nr 21.000, CMF jest uprawniona do przyjmowania przewidzianych w prawie środków zapobiegawczych i naprawczych, które uznaje się za niezbędne do realizacji jej celów.
(3)

Ocena, czy rozwiązania prawne i nadzorcze Indonezji są równoważne rozwiązaniom unijnym, powinna opierać się nie tylko na analizie porównawczej prawnie wiążących wymogów mających zastosowanie do CCP w Indonezji, podlegających nadzorowi indonezyjskiego Urzędu Nadzoru Finansowego (Otoritas Jasa Keuangan („OJK”)), ale również na ocenie skutków tych wymogów. Komisja powinna również ocenić adekwatność tych wymogów w stosunku do celu, jakim jest ograniczenie ryzyka, na które mogą być narażeni członkowie rozliczający i systemy obrotu z siedzibą w Unii, biorąc pod uwagę wielkość rynku finansowego, na którym działają CCP w Indonezji. Aby zapewnić równoważne skutki w zakresie ograniczania ryzyka, wymogi w tym zakresie w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na większych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest wyższy, muszą być bardziej surowe niż wymogi w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na mniejszych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest niższy.
(3)

Ocena równoważności rozwiązań prawnych i nadzorczych Malezji z rozwiązaniami prawnymi i nadzorczymi Unii nie powinna zatem opierać się wyłącznie na analizie porównawczej prawnie wiążących wymogów mających zastosowanie do CCP w Malezji, lecz również na ocenie skutków tych wymogów i ich adekwatności jako środka służącego ograniczaniu ryzyka, na które mogą być narażeni członkowie rozliczający oraz systemy obrotu z siedzibą w Unii, z uwzględnieniem wielkości rynku finansowego, na którym działają CCP w Malezji. Aby zapewnić równoważne skutki w zakresie ograniczania ryzyka, wymogi w tym zakresie w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na większych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest wyższy, muszą być bardziej surowe niż wymogi w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na mniejszych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest niższy.
(19)

Konwencja powinna przewidywać rygorystyczne warunki i mocne zabezpieczenia, które zagwarantują państwom członkowskim UE możliwość przestrzegania i ochrony podstawowych praw, wolności i ogólnych zasad prawa Unii zapisanych w Traktatach Unii Europejskiej i w Karcie praw podstawowych, w tym w szczególności zasad proporcjonalności, legalności i konieczności dotyczących przestępstw i kar, gwarancji i praw procesowych, prawa do skutecznego środka zaskarżenia, domniemania niewinności, prawa do rzetelnego procesu sądowego oraz prawa do obrony osób, wobec których toczy się postępowanie karne, prawa do niebycia ponownie sądzonym lub ukaranym w postępowaniu karnym za to samo przestępstwo, a także prawa do prywatności, prawa do ochrony danych osobowych i danych pochodzących z łączności elektronicznej podczas przetwarzania tych danych, w tym podczas przekazywania ich organom w państwach spoza Unii Europejskiej, oraz prawa do wolności wypowiedzi i informacji. Konwencja powinna gwarantować w szczególności, że państwa członkowskie UE będą w stanie spełnić wymogi dotyczące międzynarodowego przekazywania danych osobowych w rozumieniu dyrektywy (UE) 2016/680, rozporządzenia (UE) 2016/679 i dyrektywy 2002/58/WE. Warunki i zabezpieczenia powinny również zapewniać ochronę praw człowieka i podstawowych wolności zgodnie z międzynarodowymi standardami praw człowieka. Dotyczy to całej konwencji, w tym środków proceduralnych i środków współpracy, także tych, które mogą znacząco ingerować w prawa osób fizycznych.
(7)

Umowa jest zgodna z art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2021/695 który wymaga, aby stowarzyszenie państw trzecich z programem „Horyzont Europa” na podstawie art. 16 ust. 1 lit. d) tego rozporządzenia było zgodnie z warunkami określonymi w umowie dotyczącej uczestnictwa takiego państwa lub terytorium w dowolnym programie Unii, pod warunkiem że umowa ta zapewnia sprawiedliwą równowagę w odniesieniu do wkładów i korzyści państwa trzeciego uczestniczącego w programach unijnych, określa warunki uczestnictwa w programach unijnych, w tym sposób obliczania wkładów finansowych do poszczególnych programów oraz ich koszty administracyjne, nie przyznaje danemu państwu trzeciemu żadnych uprawnień decyzyjnych w odniesieniu do programu unijnego, oraz gwarantuje prawa Unii do zapewnienia należytego zarządzania finansami i ochrony interesów finansowych Unii.
(3)

Niemcy uważają, że produkt biobójczy nie spełnia warunków określonych w art. 19 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 528/2012, ponieważ nie przedstawiono wniosków dotyczących klasyfikacji produktu biobójczego w odniesieniu do niektórych zagrożeń fizycznych i cech bezpieczeństwa, a mianowicie, jeżeli uznaje się go za substancję stałą łatwopalną, substancję lub mieszaninę samoreaktywną, substancję lub mieszaninę samonagrzewającą się, substancję lub mieszaninę, która w kontakcie z wodą uwalnia łatwopalne gazy i w odniesieniu do względnej temperatury samozapłonu dla ciał stałych, które należą do zbioru danych podstawowych na podstawie tytułu 1 pkt 4 załącznika III do rozporządzenia (UE) nr 528/2012, i w związku z tym nie można odstąpić od tych wymogów dotyczących danych, chyba że możliwe jest dostosowanie zgodnie z załącznikiem IV do tego rozporządzenia.
(5)

Załącznik B do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 (3) i załącznik B do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 (4) zostały zmienione odpowiednio rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2021/234 (5) i rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/235 (6). Załączniki te określają wspólne wymogi dotyczące danych, formaty i kody dotyczące zgłoszenia tranzytowego w celu lepszej harmonizacji wspólnych danych na potrzeby przechowywania informacji i ich wymiany między organami celnymi, a także między organami celnymi a przedsiębiorcami. Zmiany te były konieczne, by zapewnić interoperacyjność między elektronicznymi systemami celnymi wykorzystywanymi do różnych rodzajów zgłoszeń i powiadomień. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik IIIa do Konwencji, który odzwierciedla załącznik B do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 i załącznik B do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.
(2)

Pismem zarejestrowanym przez Komisję w dniu 23 listopada 2021 r., Czechy wystąpiły z wnioskiem o upoważnienie do wprowadzenia szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 287 pkt 7 dyrektywy 2006/112/WE, tj. do zwolnienia z VAT podatników, których roczny obrót nie jest większy niż równowartość kwoty 85 000 EUR w walucie krajowej po kursie wymiany z dnia przystąpienia (zwanego dalej „szczególnym środkiem”). Szczególny środek miałby zastosowanie do dnia 31 grudnia 2024 r., czyli dnia, do którego państwa członkowskie mają dokonać transpozycji dyrektywy Rady (UE) 2020/285 (2). Z dyrektywy tej wynika, że od dnia 1 stycznia 2025 r. państwa członkowskie będą mogły zwalniać z VAT dostawy towarów i świadczenie usług dokonywane przez podatników, których roczny obrót w danym państwie członkowskim nie przekracza progu 85 000 EUR lub równowartości tej kwoty w walucie krajowej.
(1)

W dniu 11 marca 2016 r. przedsiębiorstwo Lanxess Deutschland GmbH („wnioskodawca”) złożyło do Francji wniosek o wzajemne uznanie równoległe, zgodnie z art. 34 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, produktu biobójczego Primer PIP („produkt biobójczy”). Produkt biobójczy jest środkiem do konserwacji drewna należącym do grupy produktowej 8 do stosowania w celu ochrony przed grzybami odbarwiającymi drewno, grzybami podstawkowymi niszczącymi drewno i owadami uszkadzającymi drewno (larwami). Produkt biobójczy jest stosowany metodą ręcznego zanurzania, automatycznego zanurzania lub automatycznego natrysku i zawiera jako substancje czynne propikonazol, IPBC i permetrynę. Referencyjnym państwem członkowskim odpowiedzialnym za ocenę wniosku, o której mowa w art. 34 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, są Niemcy.
(1)

W dniu 4 lutego 2022 r., zgodnie z art. 7 ust. 4 dyrektywy (UE) 2016/797, Irlandia przedłożyła Komisji wniosek o niestosowanie technicznej specyfikacji interoperacyjności (TSI) „Tabor – lokomotywy i tabor pasażerski” (TSI LOC&PAS), określonej w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1302/2014 (2), oraz technicznej specyfikacji interoperacyjności „Bezpieczeństwo w tunelach kolejowych” (TSI SRT), określonej w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1303/2014 (3), w odniesieniu do szeregu wagonów środkowych klasy 22000 ICDMU – B2, przeznaczonych do eksploatacji przez przedsiębiorstwo Iarnród Éireann-Railway („IÉ-RU”). Wniosek ten złożono na podstawie art. 7 ust. 1 lit. e) dyrektywy (UE) 2016/797, który to przepis dotyczy sieci kolejowych oddzielonych lub odizolowanych przez morze od sieci kolejowej na pozostałym obszarze Unii lub oddzielonych od niej z uwagi na szczególne uwarunkowania geograficzne.
(9)

Pismem z dnia 10 marca 2022 r. Francja zgłosiła zmiany w tabeli krajowego rozdziału uprawnień. Instalację FR-205923 połączono z instalacją FR-206056. Połączono działalność w ramach instalacji FR-206056, natomiast w odniesieniu do instalacji FR-205923 zgłoszono całkowite zaprzestanie działalności. Instalacja FR-216100 została uwzględniona we wstępnej tabeli krajowego rozdziału uprawnień wraz z jej tymczasowym numerem identyfikacyjnym na rachunku w rejestrze. Francja zgłosiła nowe stałe numery. Błędy wynikające z nieprawidłowych wersji danych dotyczących krajowych środków wykonawczych zostały skorygowane w odniesieniu do instalacji FR-475 i FR-67. Skorygowano podział instalacji FR-205864 na podinstalacje, zmniejszając poziom przydziału dla tej instalacji. Skorygowano ilość ciepła wyprowadzanego przez instalację FR-111, co spowodowało, że instalacja ta nie kwalifikuje się już do otrzymywania bezpłatnych uprawnień.