DECYZJA KOMISJI (UE) 2016/2057

z dnia 2 maja 2016 r.

w sprawie pomocy państwa i środków SA.29338 (2013/C-30) i SA.44910 (2016/N) na rzecz HSH Nordbank AG

(notyfikowana jako dokument nr C(2016) 2689)

(Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag (1) zgodnie z przywołanymi artykułami,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. PROCEDURA

2. OPIS

2.1. Beneficjent

HSH, którego suma bilansowa koncernu wynosi 105 mld EUR (stan na dzień 30 września 2015 r.), jest piątym co do wielkości z siedmiu niemieckich koncernów banków krajów związkowych. Do głównych obszarów działalności banku, która koncentruje się przede wszystkim na północnych Niemczech oraz niemieckich obszarach metropolitalnych, zalicza się bankowość korporacyjną i prywatną oraz nieruchomości. Przedmiotem współpracy z przedsiębiorstwami – zarówno w kraju, jak i za granicą – oprócz projektów energetycznych i infrastrukturalnych jest przede wszystkim kredytowanie przemysłu stoczniowego.

Dlatego w 2013 r. organ nadzorujący wezwał bank do ponownego podwyższenia limitu gwarancji o 3 mld EUR do pierwotnego poziomu 10 mld EUR. Tymczasowo zatwierdzając ponowne podwyższenie limitu w czerwcu 2013 r. jako nowy środek pomocy, Komisja wyraziła na podstawie planu biznesowego, który został przedłożony wraz ze zgłoszeniem ponownego podwyższenia limitu, wątpliwości do przywrócenia długoterminowej rentowności HSH i postawiła pytanie, czy HSH musi dostosować swoją strategię biznesową i rozważyć przedsięwzięcie alternatywnych środków, aby osiągnąć ten cel (7) .

2.2. Środki

2.2.1. Ponowne podwyższenie limitu gwarancji w czerwcu 2013 r. (zwane dalej „środkiem z 2013 r.”)

W latach 2009–2019 HSH musi płacić roczną składkę dodatkową w wysokości 3,85 % od rzeczywistej wysokości strat odliczonych w ramach gwarancji, chyba że do 2019 r. gwarancja zostanie w pełni wykorzystana lub anulowana. W związku z tym faktyczna kwota tej składki będzie znana dopiero wtedy, gdy gwarancja zostanie w pełni zrealizowana – albo poprzez wykorzystanie albo poprzez anulowanie. Składka dodatkowa podlega ponadto skryptowi dłużnemu, który chroni współczynnik kapitałowy banku. W przypadku gdy wskaźnik kapitału podstawowego banku spadnie poniżej minimalnego wskaźnika 10 % kapitału podstawowego (zwanego dalej „wskaźnikiem CET1”), płatności zostaną odroczone maksymalnie do [2030–2040] r. (*1) W przypadku sprzedaży banku gwarant może zrezygnować ze swojego prawa do składki dodatkowej.

2.2.2. Środki z 2016 r.

Bardziej szczegółowe informacje na temat podziału oraz przeniesienia aktywów w wysokości do 6,2 mld EUR. EAD są podane we właściwych zobowiązaniach, które są wymienione w wykazie załączonym do niniejszej decyzji (zwanym dalej „wykazem zobowiązań”), który Niemcy przedłożyły wraz ze zgłoszeniem z dnia 21 marca 2016 r. (zob. załącznik I) (11) .

HoldCo będzie finansową spółką holdingową nieprowadzącą działalności operacyjnej. Aktywa HoldCo będą obejmować co najmniej 90 % udziałów w OpCo oraz ograniczoną płynność, którą OpCo udostępni (14) do celów pokrycia kosztów operacyjnych HoldCo oraz płatności należnych opłat gwarancyjnych. Pasywa HoldCo będą obejmować zobowiązania w zakresie płatności gwarancyjnych, przejęte w ramach podziału. W celu ograniczenia ryzyka niewypłacalności HoldCo pomiędzy HoldCo a gwarantem zostanie zawarta umowa w sprawie podporządkowania wierzytelności w odniesieniu do tych zobowiązań. W ramach tej umowy wszelkie płatności, których HoldCo nie jest w stanie dokonać, mogą być odraczane do kolejnego terminu płatności przy oprocentowaniu 10 %.

W ramach środka wspomagającego OpCo będzie uprawniona do sprzedaży portfela aktywów w wysokości do 6,2 mld EUR. EAD krajom związkowym po cenach rynkowych. Takie przeniesienie może odbywać się w różnych transzach (15) . Przed zbyciem aktywów Komisja musi przeprowadzić niezależną analizę ceny rynkowej na podstawie niezależnej wyceny tych wartości. Jeśli przeniesienia będą miały miejsce po sierpniu 2016 r., Komisja będzie musiała dokonać ponownej wyceny (16) .

2.3. Zobowiązania

Oprócz zobowiązań związanych z podziałem na HoldCo i OpCo oraz z podziałem płatności gwarancyjnych (zob. sekcja 2.2.2) Komisja przekazała informacje na temat innych zobowiązań. Obejmują one zobowiązanie do sprzedaży udziałów HoldCo w OpCo za pośrednictwem otwartej, wolnej od dyskryminacji, konkurencyjnej i przejrzystej procedury zamówień publicznych najpóźniej do dnia 28 lutego 2018 r. (17) . Aby zapewnić przeprowadzenie prywatyzacji w wyznaczonym terminie, przed rozpoczęciem procedury sprzedaży władze niemieckie przedłożą Komisji plan przedstawiający najważniejsze etapy (18) . Po skutecznym przeprowadzeniu procedury sprzedaży poprzez wybór pozbawionej pomocy oferty o pozytywnej wartości (przy zachowaniu gwarancji) planowane nabycie musi zostać zgłoszone Komisji w celu przeprowadzenia oceny rentowności nowej struktury przedsiębiorstwa. Transakcja sprzedaży nie może zostać przeprowadzona, dopóki Komisja nie wyda decyzji zatwierdzającej (19) . W przypadku pomyślnego zakończenia procedury sprzedaży bank przyjmie nową nazwę (20) .

O ile do końca terminu sprzedaży procedura sprzedaży nie zostanie pomyślnie zakończona, tzn. o ile procedura sprzedaży nie doprowadzi do otrzymania pozbawionej pomocy oferty cenowej o pozytywnej wartości (przy zachowaniu gwarancji) lub o ile Komisja stwierdzi, że włączenie OpCo do nowej struktury przedsiębiorstwa nie umożliwi realizacji długoterminowo rentownego modelu biznesowego, OpCo zaprzestanie prowadzenia swojej nowej działalności i w granicach dozwolonych prawem będzie sama zarządzać swoimi aktywami z myślą o uporządkowanej likwidacji (21) . Niemcy zobowiązały się do zapewnienia, aby w okresie sprzedaży spółka HoldCo prowadziła działalność OpCo w celu utrzymania jej rentowności, konkurencyjności i zbywalności. (22) W tym celu zostaną przedsięwzięte dalsze środki, których celem jest obniżenie kosztów OpCo (tak aby obciążenie administracyjne nie przekroczyło [570–590] mln EUR w 2016 r. i [520–550] mln EUR w 2017 r.), wzmocnienie bazy kapitałowej (m.in. w zakresie dobrowolnego zarządzania zobowiązaniami z zastrzeżeniem zatwierdzenia ich przez Komisję), ostrożne prowadzenie działalności oraz niewypłacanie dywidend lub niedokonywanie innych płatności związanych z instrumentami kapitałowymi zależnymi od zysków, takimi jak hybrydowe instrumenty finansowe (23) .

Poza tym suma bilansowa OpCo nie może przekroczyć kwoty wynoszącej [100–110] mld EUR w 2016 r. i [90–100] mld EUR w 2017 r. (24) . W obszarze finansowania przemysłu stoczniowego OpCo dalej ograniczy swoją dotychczasową działalność, a nową działalność w tym obszarze ograniczy do [1–2] mld EUR (25) Ponadto Niemcy zobowiązały się do spełnienia zobowiązań załączonych do decyzji z 2011 r., takich jak niewznawianie finansowania statków powietrznych na zasadzie finansowania rzeczowego (26) , nieosiąganie wzrostu zewnętrznego poprzez nabywanie innych przedsiębiorstw (27) , nieprowadzenie wyspecjalizowanego handlu na własny rachunek (zwanego dalej „dedicated proprietary trading”) (28) oraz niewykorzystywanie udzielenia środków pomocy lub jakiejkolwiek wynikającej z tych środków przewagi nad konkurentami do celów reklamowych (29) .

Ponadto Niemcy zobowiązały się do zapewnienia, aby spółka OpCo przestrzegała określonych wskaźników płynności (30) oraz ograniczeń w odniesieniu do wynagradzania swoich pracowników, organów i głównych agentów. W związku z tym łączne wynagrodzenie tych osób nie będzie przekraczać pięciokrotności średniego wynagrodzenia w Niemczech lub dziesięciokrotności średniego wynagrodzenia w HSH Nordbank (przed poddziałem) (31) .

2.4. Podstawy wszczęcia procedury

Jak określono w motywach 2 i 15, limit gwarancji został w 2011 r. obniżony do 7 mld EUR, jednak w czerwcu 2013 r. musiał zostać ponownie podwyższony do pierwotnego limitu w wysokości 10 mld EUR ze względu na pogorszenie się sytuacji na rynkach żeglugowych w 2011 r. (zob. motywy 16 i 17).

Niemcy zgłosiły Komisji ponowne podwyższenie tej kwoty w celu zatwierdzenia. Władze niemieckie są zdania, że gwarancja stanowi pomoc, jednak mają wątpliwości co do tego, czy ponowne podwyższenie limitu gwarancji do 10 mld EUR stanowi nową pomoc, ponieważ taki sam limit został już zatwierdzony w decyzji z 2011 r. (32) . Na wypadek, gdyby Komisja uznała ponowne podwyższenie limitu gwarancji za nową pomoc, Niemcy przytaczają argument, że zostało już ono uznane w decyzji z 2011 r. za zgodne z rynkiem wewnętrznym (33) .

W odniesieniu do tymczasowej zgodności pomocy z rynkiem wewnętrznym, przeprowadzając ocenę przedstawioną w decyzji o wszczęciu postępowania, Komisja opierała się na art. 107 ust. 3 lit. b) TFUE, zgodnie z którym pomoc państwa należy uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym, jeśli ma ona na celu „zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego”. Mając na uwadze dalszą niestabilność rynków finansowych, Komisja przyznała, że upadek HSH może mieć bezpośredni wpływ na rynki finansowe, a tym samym na całą gospodarkę Niemiec. (37) Jeśli chodzi o zasady mające zastosowanie do pomocy państwa udzielanej instytucjom finansowym, Komisja odniosła się do pkt 15 komunikatu bankowego z 2008 r. (38) ; w momencie przyjęcia decyzji o wszczęciu postępowania zasady te zostały dalej sformułowane w komunikacie w sprawie dokapitalizowania (39) i komunikatach w sprawie restrukturyzacji z 2010 i 2011 r. (40) .

Nawet gdyby dodatkowe opłaty gwarancyjne były uwzględnione w planie biznesowym przedstawionym wraz ze zgłoszeniem ponownego podwyższenia gwarancji w 2013 r., Komisja i tak miałaby wątpliwości do co słuszności założeń, na których opierał się plan biznesowy, i stwierdziłaby brak aktualnego scenariusza warunków skrajnych. Ponieważ HSH nie udało się spełnić prognoz finansowych przewidzianych w podstawowym scenariuszu planu restrukturyzacji z 2011 r. oraz rozwinąć nowej działalności w oczekiwanym zakresie, Komisja postawiła pytanie, czy konieczne było dostosowanie strategii biznesowej HSH i czy należało przedsięwziąć alternatywne środki w celu przywrócenia długoterminowej rentowności banku (46) .

Na tej podstawie Komisja wyraziła wątpliwości co do tego, czy HSH, tak jak przyjęto w decyzji z 2011 r., znów stanie się rentowny, oraz zwróciła się o dalsze informacje mające potwierdzić założenia planu biznesowego i przedstawione prognozy dla rynków żeglugowych oraz uzasadnić to, że dodatkowe opłaty gwarancyjne nie przekroczyły możliwości finansowych banku również w skrajnych warunkach (47) .

W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja nie wyraziła jednak żadnych wątpliwości co do środków na rzecz podziału obciążenia lub ograniczenia zakłóceń konkurencji, które zostały zatwierdzone w decyzji z 2011 r., oraz stwierdziła, że środki te były w dalszym ciągu właściwe w momencie przyjęcia decyzji o wszczęciu postępowania, ponieważ nowa pomoc pozostała w granicach środka zatwierdzonego w 2011 r. (48) . Biorąc pod uwagę konieczność podwyższenia gwarancji oraz fakt, że wynagrodzenie uznano za właściwe, Komisja stwierdziła tymczasową zgodność pomocy z rynkiem wewnętrznym (49) .

3. UWAGI WŁADZ NIEMIECKICH

W swoich uwagach dotyczących decyzji o wszczęciu postępowania (50) Niemcy po pierwsze powtórzyły swoje pierwotne stanowisko, że ponowne podwyższenie gwarancji nie stanowi nowego środka pomocy, ponieważ nie przekracza limitu wynoszącego 10 mld EUR, zatwierdzonego w decyzji z 2011 r. To, że wystąpiły skutki uzasadniające obniżenie kwoty gwarancji lub że ponowne podwyższenie gwarancji nie było uregulowane w umowie, w związku z czym należało je na nowo zawrzeć w umowie, nie wpłynęło na zmianę tego stanowiska. Niemcy uważają, że ponowne podwyższenie gwarancji wywiera decydujący wpływ na sytuację ekonomiczną krajów związkowych jako gwarantów, lecz ich sytuacja nie zmieniła się przez to, że prawdopodobieństwo uruchomienia transzy gwarancji obejmującej ponowne podwyższenie gwarancji nie wzrosło istotnie. Ponadto ponowne podwyższenie gwarancji w znacznej mierze pokrywa się z pierwotną gwarancją, którą Komisja zbadała już w ramach decyzji z 2011 r., i to w kontekście nie tylko scenariusza podstawowego, lecz także najgorszego scenariusza (51) .

Po drugie Niemcy uzasadniły swoje wcześniejsze stanowisko tym, że ponowne podwyższenie gwarancji, nawet gdyby zostało uznane za nową pomoc, podlega przyczynom zatwierdzenia wymienionym w decyzji z 2011 r., ponieważ w decyzji o wszczęciu postępowania Komisja nie wyraziła żadnych wątpliwości co do tego, że środki wyrównawcze i wkład własny banku, które w decyzji z 2011 r. zostały uznane za właściwe i wystarczające, nadal są właściwe, gdyż nowa pomoc pozostaje w granicach środków zatwierdzonych w decyzji z 2011 r. (52) . Zdaniem Niemiec Komisja jest związana rozumowaniem przytoczonym w decyzji z 2011 r. w celu uzasadnienia zatwierdzenia pomocy.

W następstwie przedstawienia tych uwag Niemcy ponownie podjęły ścisłą współpracę z Komisją i przekazały więcej zaktualizowanych planów restrukturyzacji. Pierwszy plan restrukturyzacji został przedłożony w grudniu 2013 r., drugi, przeformułowany plan restrukturyzacji z ostrożniejszymi założeniami został przedłożony w kwietniu 2014 r., a kolejna aktualizacja planu biznesowego została dostarczona w kwietniu 2015 r. Ponieważ plany te nie rozwiały wątpliwości Komisji co do ich przydatności pod kątem przywrócenia rentowności HSH, władze niemieckie podjęły poszukiwania innych rozwiązań. W rezultacie tych starań ustalono najważniejsze elementy środków z 2016 r., które w październiku 2015 r. Niemcy uzgodniły z Komisją.

4. OCENA ŚRODKÓW

4.1. Istnienie pomocy w ramach środków z 2016 r.

W odniesieniu do zastosowania środków państwowych należy stwierdzić, że środek 1 z 2016 r. obejmuje zarówno klauzulę podporządkowania wierzytelności, jak i mechanizm częściowego odroczenia zobowiązań właścicieli publicznych w zakresie płatności gwarancyjnych. Celem obu procedur jest zmniejszenie ryzyka niewypłacalności HoldCo. Programy te odnoszą się do zobowiązań płatnych na rzecz właścicieli publicznych jako wynagrodzenie i, gdyby środek 1 z 2016 r. przyniósł HSH korzyść, mogłyby one spowodować utratę zasobów państwowych.

Środki z 2016 r. są wdrażane wyłącznie na rzecz HSH, w związku z czym mają charakter selektywny. Mogą one zakłócać konkurencję poprzez uniemożliwianie normalnego działania sił rynkowych. W obliczu liberalizacji usług finansowych w UE zakłócają one wymianę handlową między państwami członkowskimi.

4.1.1. Funkcjonowanie gwarancji oraz skutki środków z 2016 r.

Skutki dla sprawozdawczości finansowej

Jeśli jednak wykorzystanie gwarancji jest prawdopodobne lub gdy faktycznie wykorzystana kwota jest większa od zera, opłaty szacuje się wtedy na podstawie tej części gwarancji. Według MSSF tego rodzaju obciążenia należy porównać ze zobowiązaniami (odniesiona została korzyść, która musi zostać spłacona), w związku z których spłatą muszą zostać utworzone rezerwy. Według MSSF wysokość odpowiednich rezerw musi rosnąć wraz ze wzrostem szacowanej wykorzystanej kwoty całkowitej. Każde dodatkowe wykorzystanie gwarancji prowadzi do wzrostu szacowanej wykorzystanej kwoty całkowitej, a tym samym do wzrostu opłat w przyszłości, co z kolei prowadzi do wzrostu wymaganych rezerw.

Składka dodatkowa jest określana na podstawie mechanizmu odroczenia (skryptu dłużnego), który stosuje się przy wskaźniku CET1 HSH na skonsolidowanym poziomie (HoldCo + OpCo) wynoszącym 10 %. Ten mechanizm odroczenia umożliwia całkowite odroczenie wszystkich należnych płatności na okres do [2030–2040] r. Ponadto mechanizm ten stosuje się również do rezerw, które tworzy się na przyszłe płatności w ramach skryptu dłużnego. Oznacza to, że już utworzone rezerwy można zwolnić na pokrycie strat jako bufor, jeśli straty te doprowadziłyby do obniżenia wskaźnika CET1 poniżej 10 % (58) .

Skutki ostrożnościowe

Po drugie waga ryzyka mająca zastosowanie do transzy senior przy obliczaniu aktywów ważonych ryzykiem (zwanych dalej „RWA”) zgodnie z formułą ostrożnościową przewidzianą w pakiecie Bazylea II (zwaną dalej „formułą ostrożnościową”), która znajduje zastosowanie do syntetycznych instrumentów sekurtyzacyjnych takich jak gwarancja przy drugiej stracie, zostaje obniżona poprzez gwarancję do 20 % (59) .

W przypadku nieprzestrzegania pierwszej wartości progowej zastosowanie formuły ostrożnościowej doprowadzi do wzrostu wysokości RWA, które należy przypisać transzy senior, względem minimalnego poziomu 20 %, przy czym tego rodzaju wzrost jest proporcjonalny do zakresu strat niepokrytych z gwarancji. W przypadku nieprzestrzegania drugiej wartości progowej formuła ostrożnościowa zasadniczo nie znajduje już zastosowania. W takim przypadku RWA, które należy przypisać transzy senior, rosną bezpośrednio z minimalnego poziomu 20 % do poziomu, który obowiązywałby bez gwarancji (zwanego dalej „zjawiskiem nagłych spadków”).

4.1.2. Korzyści płynące ze środka 1 z 2016 r.

Podział na OpCo i HoldCo doprowadzi do tego, że skutki rachunkowe wynagrodzenia z tytułu gwarancji będą w dalszym ciągu powstawać po stronie OpCo, podczas gdy całe zapotrzebowanie rezerwowe według MSSF, wynikające z płatności od wykorzystanej części gwarancji, będzie przypadać HoldCo. Komisja podkreśla jednak, że na skonsolidowanym poziomie banku (HoldCo + OpCo) nie nastąpią żadne zmiany odnoszące się do struktury gwarancji, ani jej skutków, w związku z czym sam podział nie przyniesie HSH żadnej dodatkowej korzyści.

Składka podstawowa w wysokości 1,80 %

Składka podstawowa w wysokości 2,20 %

W odniesieniu do 2. komponentu opłaty Komisja przypomina o tym, że zgodnie z najnowszymi dostępnymi szacunkami obliczone straty z gwarantowanego portfela wzrosną w 2016 r. do około [3,2–5,0] mld EUR, tzn. będą przekraczać o [0–1,8] mld EUR transzę pierwszej straty wynoszącą 3,2 mld EUR.

Kwota ta wzrośnie jeszcze o straty, które poniesie HSH w związku z wdrożeniem środka 2 z 2016 r., tzn. poprzez przeniesienie gwarantowanych aktywów w wysokości do 6,2 mld EUR. EAD na rzecz właścicieli publicznych. Zgodnie z podjętymi zobowiązaniami wartość przeniesienia aktywów zostanie określona na podstawie wykazu dołączonego do zgłoszenia, który odzwierciedla wyniki wyceny rynkowej przeprowadzonej przez ekspertów z ramienia Komisji.

Komisja zwraca uwagę, że zgodnie ze zobowiązaniami bank ma przenieść do końca czerwca 2016 r. jedynie aktywa w wysokości 5 mld EUR. EAD. Do dnia przeniesienia gwarancja pozostaje w dużej mierze niewykorzystana i w związku z tym stosowne opłaty będzie uiszczać OpCo.

Na podstawie wykazu wartości przeniesienia (zob. załącznik II do niniejszej decyzji) oraz zależnie od optymalizacji wykorzystania gwarancji możliwe dodatkowe straty obliczone w ramach gwarancji, wynikające z przeniesienia portfela o wartości 5 mld EUR. EAD, wybranego z wykazu dostępnych aktywów o wartości [8–10] mld EUR. EAD, prawdopodobnie wyniosą od [1–4] mld EUR do [1–4] mld EUR.

Składka dodatkowa w wysokości 3,85 %

Dodatkowe straty w wysokości od [1–4] mld EUR do [1–4] mld EUR, które wynikają z przeniesienia aktywów o wartości 5 mld EUR. EAD z banku na kraje związkowe, doprowadzą do wzrostu całkowitej wykorzystanej kwoty gwarancji i tym samym w odniesieniu do zarówno 2., jak i 3. komponentu opłaty – do większego zapotrzebowania rezerwowego według MSSF.

Z analizy Komisji wynika, że dodatkowe zapotrzebowanie rezerwowe według MSSF w odniesieniu do 2. komponentu opłaty prawdopodobnie wyniesie od [700–900] mln EUR do [700–900] mln EUR.

Zgodnie z planem restrukturyzacji przedłożonym przez bank te dodatkowe rezerwy przypuszczalnie nie będą mogły zostać sfinansowane z dochodów netto banku i dlatego na skonsolidowanym poziomie prawdopodobnie doprowadzą do wykorzystania skryptu dłużnego w mniej więcej takiej samej kwocie. Takie wykorzystanie skryptu dłużnego jest jednak ograniczone do kwoty pozostałego bufora, tzn. do [700–800] mln EUR. Dodatkowe obciążenie w wysokości od [700–900] mln EUR do [700–900] mln EUR doprowadziłoby więc do obniżenia wskaźnika CET1 na skonsolidowanym poziomie poniżej 10 %.

Każde przeniesienie aktywów w okresie sprzedaży powyżej kwoty 5 mld EUR, zgodnie ze zobowiązaniami podjętymi przez Niemcy, prawdopodobnie doprowadziłoby do kolejnych strat. Straty te doprowadziłyby do dalszego obniżenia wskaźnika CET1 na skonsolidowanym poziomie, co zmniejszyłoby prawdopodobieństwo wzrostu wskaźnika CET1 powyżej 10 %. Tylko w takim przypadku byłyby wymagane płatności lub rezerwy na 3. komponent opłaty.

Opłaty gwarancyjne w ramach środka 1 z 2016 r.

Na podstawie udostępnionych informacji, łącznie z faktem, że środek 2 z 2016 r., tzn. przeniesienie aktywów, ma zostać wdrożony pod koniec czerwca 2016 r., Komisja stwierdza, że opłata, którą HoldCo ma uiszczać w 2016 r., prawdopodobnie będzie wynosiła od [205–210] mln EUR do [210–220] mln EUR. Komisja z zadowoleniem przyjmuje to, że taki margines w dużej mierze pokryje środki płynne udostępnione przez OpCo na rzecz HoldCo w wysokości 210 mln EUR.

Opierając się na dostępnych informacjach, można stwierdzić, że płatności z tytułu gwarancji, które kraje związkowe otrzymają za 2016 r. po wdrożeniu środków z 2016 r., tym samym według wszelkiego prawdopodobieństwa nie będą wynosić mniej niż [385–400] mln EUR ([175–190] mln EUR od OpCo + 210 mln EUR od HoldCo). Oznacza to, że w 2016 r. zostanie odroczona do następnego terminu płatności kwota wynosząca maksymalnie [0–15] mln EUR. Takie odroczenie podlega rocznemu oprocentowaniu na poziomie 10 %.

Opłaty gwarancyjne w 2017 r.

W związku z tym zobowiązania płatnicze, które nie zostaną zrealizowane do końca 2017 r., mogą zostać odroczone tylko wtedy, gdy OpCo nie została jeszcze sprzedana. Nawet w takich okolicznościach płatności zostałyby odroczone o maksymalnie dwa miesiące do momentu sprzedaży OpCo lub przekazania jej w stan uporządkowanej likwidacji. Takie odroczenie podlegałoby rocznemu oprocentowaniu na poziomie 10 %.

Wniosek

Podsumowując, Komisja stwierdza, że istnieje ryzyko, iż opłaty w wysokości 400 mln EUR, które zgodnie z obowiązującą umową o udzielenie gwarancji miały zostać uiszczone do końca 2016 r. (1,80 % + 2,20 % od pozostałej kwoty gwarancji w wysokości 10 mld EUR), nie zostaną uiszczone w pełnej wysokości, przy czym prawdopodobnie nastąpi odroczenie płatności kwoty nie wyższej niż [0–15] mln EUR. Z kolei płatności należne w 2017 r być może będą musiały zostać odroczone w pełnej wysokości, przy czym ze względu na termin sprzedaży, tj. 28 lutego 2018 r., mogłyby one zostać odroczone na maksymalnie dwa miesiące.

Zgodnie z przyjętymi zobowiązaniami wszelkie odroczone płatności podlegają rocznemu oprocentowaniu na poziomie 10 %. Na podstawie porozumienia osiągniętego w październiku 2015 r. najpłynniejsze pożyczki podporządkowane HSH (61) mają przynosić roczny zysk na poziomie od 7,5 % do 8 %; obecnie ich roczny zysk wynosi około 10,6 %. Obie emisje staną się wymagalne podczas procedury sprzedaży w lutym 2017 r., przy czym wówczas musi zostać zwrócona kwota nominalna w wysokości 928 mln EUR. Dostarczają one informacje dotyczące ceny rynkowej w odniesieniu do narażenia HSH na ryzyko kapitałowe i w związku z tym stanowią konserwatywny szacunek wysokości wynagrodzenia za możliwe odroczenie płatności na warunkach rynkowych.

Jeśli chodzi o możliwe odroczenie zobowiązań w zakresie płatności należnych w 2017 r., Komisja na razie stwierdza, że odroczenie byłoby możliwe tylko wtedy, gdyby transakcja sprzedaży nie została zrealizowana przed końcem 2017 r. Ewentualnie odroczona kwota prawdopodobnie byłaby porównywalna do pozostałej kwoty każdej z dwóch emisji podporządkowanych; z uwagi na ostateczny termin sprzedaży okres odroczenia byłby ograniczony do maksymalnie dwóch miesięcy, przez co ryzyko związane z odroczeniem byłoby znacznie niższe. Zważywszy na to, że odroczone zobowiązania w zakresie płatności należnych w 2017 r. posiadałyby w związku z tym krótszy termin wymagalności niż emisje podporządkowane oraz że powiązane z tym ryzyko jest odpowiednio niższe, Komisja uznaje roczne wynagrodzenie na poziomie 10 % za rynkowe.

Podsumowując, Komisja stwierdza, że ponieważ możliwe odroczenie części płatności z tytułu gwarancji na rzecz właścicieli publicznych a) w 2016 r., o ile w ogóle, prawdopodobnie dotyczyłoby tylko niższej kwoty, b) w odniesieniu do opłat należnych w 2017 r. byłoby ograniczone czasowo (o ile w zależności od faktycznej daty sprzedaży w ogóle by do niego doszło) oraz c) w każdym razie podlegałoby oprocentowaniu rynkowemu, z wdrożenia środka 1 z 2016 r. nie wynika żadna dodatkowa korzyść na rzecz HSH, związana z ryzykiem, o którym mowa w lit. a) i b).

4.1.3. Korzyści płynące ze środka 2 z 2016 r.

Zgodnie ze zobowiązaniami podjętymi przez Niemcy HSH przeniesie portfel obecnie objętych gwarancją aktywów w wysokości do 6,2 mld EUR. EAD na rzecz krajów związkowych. Przeniesienie to może nastąpić w kilku transzach podczas procedury sprzedaży w 2016 i 2017 r.

Ponieważ obecnie na rynku nie ma żadnego nabywcy tych aktywów, Komisja uważa, że takie przeniesienie aktywów na rzecz właścicieli publicznych jest równoznaczne ze środkiem pomocy na rzecz aktywów o obniżonej wartości. Zgodnie z zasadami Komisji oraz z tym, co Komisja niedawno potwierdziła w decyzjach dotyczących kredytów zagrożonych we Włoszech i na Węgrzech (63) , takie przeniesienie aktywów można uznać za pozbawione pomocy tylko wtedy, gdy odbywa się na warunkach rynkowych.

Oszacowanie wartości rynkowej

Portfel obejmuje około […] instrumentów pożyczkowych, zabezpieczonych […] statkami i innymi aktywami. Aby uniknąć problemów w odniesieniu do zabezpieczeń wykorzystanych do zabezpieczenia szeregu kredytów, bank udostępnił tak zwany „poziom formacji”, będący najniższym poziomem, na którym można obserwować zabezpieczenia jako zabezpieczenia dla dokładnie jednego wiersza. Portfel obejmuje […] wierszy formacji.

Zgodnie z ostrożnymi i konserwatywnymi zasadami wyceny eksperci z ramienia Komisji postawili na podstawie danych udostępnionych przez bank szereg hipotez. Na przykład inne zabezpieczenia niż statki, w odniesieniu do których ekspertom Komisji nie udostępniono żadnych danych, zostały w sposób konserwatywny wycenione na zero i wykluczone z obliczeń. Ponieważ nie istnieją żadne dane dotyczące dokładnej hierarchii roszczeń poszczególnych wierzycieli co do przepływów pieniężnych wygenerowanych przez zabezpieczenia, wszystkie roszczenia wynikające z zabezpieczeń na statkach, które nie są roszczeniami z tytułu gwarancji, zostały uznane za priorytetowe i odjęte od wartości zabezpieczeń. Nie uwzględniono również korzyści uzyskanych z niedawno przeprowadzonej restrukturyzacji zaciągniętych kredytów.

Model stosowany przez ekspertów Komisji jest modelem zdyskontowanych przepływów pieniężnych (DCF). Wszystkie operacyjne przepływy pieniężne zostały dostosowane do możliwych do zaobserwowania danych rynkowych, na przykład do istniejących umów dotyczących transportu morskiego. Obniżono również najnowsze szacunki wartości likwidacyjnej statków, aby uwzględnić koszty sprzedaży i okres do momentu sprzedaży oraz skorygować możliwe do obserwacji statystycznej zakłócenia w szacunkach przeprowadzonych przez określonych kontrolerów. Ekonomiczny okres użytkowania statków został skrócony odpowiednio do możliwych do zaobserwowania danych. Wszystkie przepływy pieniężne zostały porównane z dostępnymi wskaźnikami rynkowymi stron trzecich i ograniczone do wysokości tych wskaźników. Wskaźniki wzrostu przepływów pieniężnych i wartości likwidacyjnych zostały obliczone na podstawie tych wskaźników rynkowych przy jednoczesnym ograniczeniu do okresu pięciu lat.

Wniosek

Zgodnie ze zobowiązaniami bank i właściciele publicznie będą stosować wycenę wierszową dołączoną do zgłoszenia i niniejszej decyzji (załącznik II) do celów oszacowania obowiązującej wartości przeniesienia dla określonego portfela. Suma wybranego portfela, łącznie ze wszystkimi transzami, nie może przekraczać 6,2 mld EUR. EAD. Zgodnie z podjętymi zobowiązaniami przy każdym przeniesieniu aktywów po dniu 31 sierpnia 2016 r. Komisja będzie aktualizować wycenę wybranych aktywów w celu zapewnienia, aby wartość rynkowa była dostosowana do zmian aktywów i rozwoju rynku.

Na koniec Komisja podkreśla, że sprzedaż pożyczek krajom związkowym po cenach wynikających z powyższego doprowadzi do poniesienia przez bank dalszych strat, które należy uwzględnić w rachunku zysku i strat i zrekompensować możliwym dokapitalizowaniem banku. Komisja ponadto przypomina, że taka sprzedaż może mieć negatywny wpływ na funkcjonowanie gwarancji, jak opisano w motywach 75 i 76, oraz że podlega uznaniowości organu nadzorującego. Wszystkie te skutki mogą doprowadzić do dalszego obniżenia kwoty dokapitalizowania banku. Komisja podkreśla jednak, że bank w żadnym razie nie może udzielać dalszej pomocy w formie subsydiów inwestycyjnych.

Na podstawie przeanalizowanych zobowiązań Komisja jest przekonana co do tego, że środek 2 z 2016 r., tzn. przeniesienie aktywów na rzecz właścicieli publicznych, jest realizowany zgodnie z wartością rynkową i tym samym nie prowadzi do osiągnięcia korzyści. Wynikające z tego straty zostaną zrekompensowane bieżącym dokapitalizowaniem banku bez wykorzystania dalszej pomocy.

4.1.4. Wniosek

4.2. Zgodność z rynkiem wewnętrznym

Komisja tymczasowo uznała środek z 2013 r., przedstawiony w decyzji o wszczęciu postępowania, za zgodny z rynkiem wewnętrznym, jednak wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające, ponieważ miała wątpliwości co do zgodności przedmiotowego środka z rynkiem wewnętrznym, a w szczególności co do przywrócenia rentowności HSH – tak jak przyjęto w decyzji z 2011 r. – na podstawie nowego planu biznesowego (65) .

4.2.1. Badanie przyczyn wszczęcia procedury

gorsze wyniki ekonomiczne banku w porównaniu do prognoz finansowych w ramach scenariusza podstawowego przedstawionego w decyzji z 2011 r., w szczególności w odniesieniu do oczekiwanego rozwoju nowej działalności;

W odniesieniu do swoich wątpliwości do co przywrócenia rentowności Komisja przytoczyła w decyzji o wszczęciu postępowania w szczególności trzy czynniki (w sekcji 2.4 znajduje się bardziej szczegółowy przegląd):

w każdym roku, począwszy od przyjęcia decyzji o wszczęciu postępowania, HSH nie osiągnęło swoich własnych prognoz w odniesieniu do wyników nowych obszarów działalności, które w poszczególnych planach i tak zostały już znacznie zaniżone; dotyczy to w szczególności obszarów kredytowania przemysłu stoczniowego oraz bankowości korporacyjnej;

Sytuacja panująca w przemyśle stoczniowym uległa dalszemu drastycznemu pogorszeniu od momentu przyjęcia decyzji o wszczęciu postępowania, przy czym w lutym 2016 r. wskaźnik Baltic Dry osiągnął nowy, historycznie niski poziom, co w rezultacie doprowadziło do jeszcze większych i zakrojonych na jeszcze szerszą skalę strat w odniesieniu do działalności stoczniowej kontynuowanej przez HSH;

4.2.2. Zmiana celu pomocy

Komisja stwierdza, że Niemcy ponownie zgłosiły środek z 2013 r. jako pomoc państwa na rzecz uporządkowanej likwidacji HSH Nordbank albo poprzez pozbawioną pomocy państwa sprzedaż albo poprzez zaprzestanie przeprowadzania nowych transakcji i likwidację. Biorąc pod uwagę ten nowy cel pomocy, Komisja uważa, że nie ma potrzeby bardziej szczegółowego badania przekazanych jej planów restrukturyzacji, i nie wyciąga żadnych konsekwencji z faktu, że jej wątpliwości co do przywrócenia rentowności banku nie zostały rozwiane.

Zważywszy na to, że uporządkowaną likwidację banku można osiągnąć poprzez zbycie OpCo, ponadto muszą zostać spełnione określone kryteria, wymienione w pkt 49 komunikatu bankowego z 2008 r., tzn. „aby zagwarantować, że pomoc nie zostanie udzielona nabywcom całości lub części instytucji finansowej lub też sprzedawanym podmiotom, należy zadbać o to, by przestrzegane były określone warunki sprzedaży […]:

4.2.3. Ograniczenie pomocy do minimum

W odniesieniu do ograniczenia pomocy do minimum oraz wkładu sektora prywatnego Komisja powołuje się na swoją ocenę przedstawioną w motywie 57 decyzji o wszczęciu postępowania, w której doszła do wniosku, że podwyższenie gwarancji przy drugiej stracie – w której przypadku chodzi o nową pomoc – pozostaje w granicach pierwotnie zatwierdzonych w decyzji z 2011 r. W związku z tym Komisja stwierdza, że wynagrodzenie zatwierdzone decyzją z 2011 r. jest właściwe również dla nowego środka.

W ramach tymczasowego zatwierdzenia środka Komisja uwzględniła w swojej analizie również jednorazową płatność przez bank 275 mln EUR na rzecz gwaranta oraz to, że dodatkową kwotę 3 mld EUR gwarancji można by potraktować priorytetowo względem istniejącej gwarancji w wysokości 7 mld EUR. Na podstawie tych dwóch dodatkowych elementów Komisja doszła do wniosku, że wynagrodzenie właściwie uwzględnia większe ryzyko gwaranta.

Komisja obstaje przy tej ocenie i zarazem zwraca uwagę na to, że znaczna część struktury opłat gwarancyjnych miała zapewnić wystarczający zwrot kwoty pomocy. Ponieważ nowy program pomocy ma umożliwiać faktyczny zwrot tych kwot gwarantowi, zapewnia on, aby pomoc, którą HSH otrzymał w trakcie kryzysu, była ograniczona do wymaganego minimum.

Środki służące podziałowi obciążenia zostały wdrożone zgodnie z decyzją z 2011 r. i Komisja potwierdza swoją ocenę przedstawioną w decyzji o wszczęciu postępowania, że nie ma wątpliwości co do tego, że przedmiotowe środki na rzecz zapewnienia zgodności środka z 2013 r. nadal są właściwe.

4.2.4. Unikanie nadmiernych zakłóceń konkurencji

W odniesieniu do zakłóceń konkurencji Komisja uznaje, że celem pomocy jest zapewnienie, aby HSH ostatecznie zniknął z rynku jako niezależna instytucja finansowa, i to albo poprzez a) sprzedaż innej instytucji finansowej albo b) zaprzestanie przeprowadzania nowych transakcji, przez co udział rynkowy HSH stanie się dostępny dla innych podmiotów na rynku.

dalsze obniżenie sumy bilansowej do [100–110] mld EUR w 2016 r. i do [90–100] mld EUR w 2017 r.; oraz

ograniczenie działalności poprzez ograniczenie obszaru finansowania statków do [1–2] mld EUR rocznie i poprzez ograniczenie obszaru bankowości korporacyjnej do transakcji zawieranych w Niemczech oraz zobowiązanie do nieprowadzenia wyspecjalizowanego handlu na własny rachunek;

W przypadku, gdyby sprzedaż nie powiodła się z powodu a) braku oferentów; b) istnienia tylko takich oferentów, którzy według założeń zobowiązań nie kwalifikują się do nabycia; c) tego, że najwyższa oferta prowadzi do ujemnej ceny, lub d) tego, że zgodnie z oceną rentowności przez Komisję zintegrowane przedsiębiorstwo jest nierentowne, Niemcy i HSH zobowiązują się do zapewnienia, aby bank zaprzestał swojej nowej działalności i zarządzał swoimi aktywami z myślą o uporządkowanej likwidacji (69) .

4.2.5. Procedura sprzedaży

W odniesieniu do kwestii ewentualnej pomocy na rzecz nabywcy Komisja z zadowoleniem przyjmuje podjęte przez Niemcy zobowiązanie do sprzedaży OpCo za pośrednictwem otwartej, przejrzystej i konkurencyjnej procedury zamówień publicznych oraz po cenie dodatniej do dnia 28 lutego 2018 r. Niemcy przedłożą Komisji harmonogram z uwzględnieniem najważniejszych etapów, jak tylko procedura sprzedaży się rozpocznie, tak aby Komisja mogła monitorować jej realizację. Niemcy wskazały już w zobowiązaniach najpóźniejsze możliwe terminy najważniejszych etapów.

W odniesieniu do kwestii tego, czy sprzedaż przywróci rentowność przedsiębiorstwa, Komisja z zadowoleniem przyjmuje oba zobowiązania Niemiec do dopilnowania, aby w postępowaniu przetargowym uczestniczyli oferenci, którzy a) posiadają wymagane zasoby finansowe i potwierdzoną wiedzę branżową, umożliwiające im zarządzanie OpCo jako rentownym i aktywnym konkurentem; oraz b) są niezależni od sektora publicznego. Banki krajowe i publiczne kasy oszczędnościowe (jeśli składają ofertę wspólnie z innymi oferentami) mogą wziąć udział w postępowaniu przetargowym.

Ponadto Komisja z zadowoleniem przyjmuje szereg zobowiązań ze strony Niemiec, których celem jest poprawa sytuacji gospodarczej OpCo, takich jak wdrożenie dalszych środków restrukturyzacyjnych w formie obniżenia kosztów (do [570–590] mln EUR w 2016 r. i [520–550] mln EUR w 2017 r.), usprawnienie zarządzania płynnością i ryzykiem banku oraz ogólne zobowiązanie do zrównoważonego zarządzania aktywami i zobowiązaniami banku w celu poprawy szans na pomyślne przeprowadzenie transakcji sprzedaży po możliwie najwyższej cenie z zachowaniem zgodności.

W odniesieniu do wymaganego badania rentowności Komisja stwierdza, że zmiana samego właściciela, nieobejmująca zmiany modelu biznesowego, np. w momencie wejścia na giełdę, wywołałaby takie same wątpliwości co do rentowności, jakie Komisja wyraziła w decyzji o wszczęciu postępowania i których, jak określono w sekcji 4.1.2 niniejszej decyzji, nie udało się rozwiać.

4.2.6. Monitorowanie

5. WNIOSEK

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Środki z 2016 r., które Niemcy zamierzają wdrożyć na rzecz HSH Nordbank, nie stanowią pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Artykuł 2

Środek z 2013 r. polegający na ponownym podwyższeniu gwarancji przy drugiej stracie o 3 mld EUR, który został przyznany HSH Nordbank przez Finanzfonds AöR, stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE i w świetle zobowiązań przedstawionych w załączniku I do niniejszej decyzji jest zgodny z rynkiem wewnętrznym.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Federalnej Niemiec.

(1) Dz.U. C 315 z 29.10.2013, s. 81.

(2) Decyzja Komisji 2012/477/UE z dnia 20 września 2011 r. w sprawie pomocy państwa nr SA.29338 (C 29/09 (ex N 264/09)) przyznanej przez Niemcy na rzecz HSH Nordbank AG (Dz.U. L 225 z 21.8.2012, s. 1).

(3) Zob. motyw 48 decyzji z 2011 r.

(4) Zob. przypis 1.

(5) W dniu 27 kwietnia 2016 r. Niemcy przedstawiły korektę jednego błędu w jednym ze zobowiązań zawartych w katalogu zobowiązań.

(6) Za pośrednictwem Finanzfonds AöR oba kraje związkowe posiadają 65 % akcji; Hamburg posiada bezpośrednio 10,8 % akcji, a Szlezwik-Holsztyn – 9,58 % akcji.

(7) Zob. motyw 54 decyzji o wszczęciu postępowania.

(8) Szczegółowy opis gwarancji znajduje się w motywach 42–47 decyzji z 2011 r.

(9) Zob. motyw 13 decyzji o wszczęciu postępowania.

(10) Wartość ekspozycji kredytowej w momencie niewykonania zobowiązania oznacza spodziewaną stratę banku w momencie niewykonania zobowiązania przez kontrahenta. Stosuje się ją do obliczania ryzyka kredytowego instytucji finansowych.

(*1) Informacje poufne.

(11) Zob. pkt 2 i 4 wykazu zobowiązań.

(12) Zob. pkt 3.1 wykazu zobowiązań.

(13) Zob. przypis 12.

(14) Zob. pkt 2.3 wykazu zobowiązań.

(15) Szczegółowe informacje znajdują się w pkt 4.2 wykazu zobowiązań.

(16) Zob. pkt 4.1 i 4.2 wykazu zobowiązań.

(17) Zob. pkt 5.1 wykazu zobowiązań.

(18) Zob. pkt 5.4 wykazu zobowiązań.

(19) Zob. pkt 5.7 wykazu zobowiązań.

(20) Zob. pkt 5.8 wykazu zobowiązań.

(21) Zob. pkt 5.9 wykazu zobowiązań.

(22) Zob. pkt 6 wykazu zobowiązań.

(23) Zob. pkt 6 lit. a–e) wykazu zobowiązań.

(24) Zob. pkt 7.1 wykazu zobowiązań.

(25) Zob. pkt 7.5 wykazu zobowiązań.

(26) Zob. pkt 7.2 wykazu zobowiązań.

(27) Zob. pkt 8 wykazu zobowiązań.

(28) Zob. pkt 10 wykazu zobowiązań.

(29) Zob. pkt 12 wykazu zobowiązań.

(30) Zob. pkt 11 wykazu zobowiązań.

(31) Zob. pkt 14.2 wykazu zobowiązań.

(32) Zob. motyw 30 decyzji o wszczęciu postępowania.

(33) Zob. motyw 31 decyzji o wszczęciu postępowania.

(34) Zob. motywy 38 i 39 decyzji o wszczęciu postępowania.

(35) Zob. motyw 40 decyzji o wszczęciu postępowania.

(36) Zob. motyw 41 decyzji o wszczęciu postępowania.

(37) Zob. motyw 45 decyzji o wszczęciu postępowania.

(38) Komunikat Komisji – Zastosowanie zasad pomocy państwa do środków podjętych w odniesieniu do instytucji finansowych w kontekście obecnego, globalnego kryzysu finansowego (Dz.U. C 270 z 25.10.2008, s. 8).

(39) Komunikat Komisji – Dokapitalizowanie instytucji finansowych w związku z obecnym kryzysem finansowym: ograniczenie pomocy do niezbędnego minimum oraz mechanizmy zabezpieczające przez nadmiernym zakłóceniem konkurencji (Dz.U. C 10 z 15.1.2009, s. 2).

(40) Komunikat Komisji w sprawie stosowania od dnia 1 stycznia 2011 r. reguł pomocy państwa w odniesieniu do środków wsparcia na rzecz banków w kontekście kryzysu finansowego (Dz.U. C 329 z 7.12.2010, s. 7) oraz komunikat Komisji w sprawie stosowania od dnia 1 stycznia 2012 r. reguł pomocy państwa w odniesieniu do środków wsparcia na rzecz banków w kontekście kryzysu finansowego (Dz.U. C 356 z 6.12.2011, s. 7).

(41) Zob. motyw 47 decyzji o wszczęciu postępowania.

(42) Zob. motyw 48 decyzji o wszczęciu postępowania.

(43) Zob. motyw 49 decyzji o wszczęciu postępowania.

(44) Zob. motyw 50 decyzji o wszczęciu postępowania.

(45) Zob. motyw 52 decyzji o wszczęciu postępowania.

(46) Zob. motywy 53 i 54 decyzji o wszczęciu postępowania.

(47) Zob. motyw 56 decyzji o wszczęciu postępowania.

(48) Zob. motyw 57 decyzji o wszczęciu postępowania.

(49) Zob. motyw 63 decyzji o wszczęciu postępowania.

(50) Niemcy przekazały swoje uwagi, które odzwierciedlają wspólne stanowisko władz niemieckich, Szlezwika-Holsztynu, Hamburga i HSH, w piśmie z dnia 30 września 2013 r.

(51) Zob. na przykład motyw 61 decyzji z 2011 r.

(52) Zob. motyw 57 decyzji o wszczęciu postępowania.

(53) Zob. motywy 37 i 38.

(54) W dniu 21 marca 2016 r. wraz ze zgłoszeniem Niemcy przekazały pismo.

(55) Zob. sekcja 2.2.2.

(56) Po tym, jak finansowana przez bank transza pierwszej straty w wysokości 3,2 mld EUR zostanie w pełni wypłacona, straty do maksymalnej wysokości 10 mld EUR zostaną w pełni wyrównane. Każde euro straty z gwarantowanego portfela w wysokości od 3,2 mld EUR plus jedno euro straty do 13,2 mld EUR zostanie zwrócone przez gwaranta bankowi.

(57) Zob. motywy 24 i 25.

(58) Zob. motyw 25.

(59) Organ nadzorujący oblicza RWA w celu określenia bezwzględnej wysokości kapitału, jaką musi posiadać bank.

(60) Prawo to zostało już przyznane w pierwotnej umowie o udzielenie gwarancji z 2009 r.

(61) Kody ISIN DE000HSH2H15 i DE000HSH2H23.

(62) Zob. sekcja 2.1.

(63) Pomoc państwa nr SA.43390 (2016/N) i pomoc państwa nr SA.38843 (2015/N), dotychczas nieopublikowane.

(64) Komunikat Komisji w sprawie postępowania z aktywami o obniżonej wartości we wspólnotowym sektorze bankowym (Dz.U. C 72 z 26.3.2009, s. 1).

(65) Zob. motyw 56 decyzji o wszczęciu postępowania.

(66) Komunikat Komisji w sprawie stosowania od dnia 1 sierpnia 2013 r. reguł pomocy państwa w odniesieniu do środków wsparcia na rzecz banków w kontekście kryzysu finansowego (Dz.U. C 216 z 30.7.2013, s. 1).

(67) Komunikat Komisji w sprawie przywrócenia rentowności i oceny środków restrukturyzacyjnych stosowanych w sektorze finansowym w dobie kryzysu zgodnie z regułami pomocy państwa (Dz.U. C 195 z 19.8.2009, s. 9).

(68) Zob. motyw 124, aby uzyskać szczegółowe wyjaśnienie, dlaczego komunikat bankowy z 2008 r. ma zastosowanie w omawianym przypadku.

(69) Zob. pkt 5.9 wykazu zobowiązań.

(70) Komisja zwraca uwagę, że poprzez wejście w życie dyrektywy w sprawie działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190)) każda nowa, określona w procedurze sprzedaży pomoc może zostać udzielona wyłącznie w przypadku likwidacji i musi być przedmiotem osobnej decyzji Komisji.

ZAŁĄCZNIK I

KATALOG ZOBOWIĄZAŃ W RAMACH POSTĘPOWANIA W SPRAWIE POMOCY PAŃSTWA NR SA.29338 HSH NORDBANK AG

Niemcy przyjęły zobowiązanie do wdrożenia następujących zobowiązań:

1. [Etap restrukturyzacji i powiernik monitorujący]

1.1. [Etap restrukturyzacji] Etap restrukturyzacji kończy się wraz z zakończeniem procedury sprzedaży. Zobowiązania mają zastosowanie na etapie restrukturyzacji, o ile z konkretnej treści poszczególnych zobowiązań nie wynika inaczej.

1.2. [Powiernik monitorujący] Na etapie restrukturyzacji pełne i właściwe wdrażanie wszystkich wymienionych zobowiązań będzie przedmiotem ciągłego i gruntownego nadzoru oraz szczegółowej kontroli ze strony odpowiednio wykwalifikowanego powiernika monitorującego niezależnego od HSH.

2. [Struktura holdingowa]

2.1. [Utworzenie struktury holdingowej] HSH zostanie rozdzielony na spółkę holdingową („HoldCo”) oraz podlegającą sprzedaży spółkę zależną („OpCo”).

2.2. [Spółka zależna] OpCo wejdzie w posiadanie wszystkich aktywów i zobowiązań HSH, w tym aktywów objętych gwarancją (o ile nie zostaną one sprzedane krajom związkowym zgodnie z pkt 4), samej gwarancji oraz licencji bankowej. Aby zapewnić działalność operacyjną HoldCo, OpCo dostarczy HoldCo płynność w wysokości 50 mln EUR.

2.3. [Spółka holdingowa] Po stronie aktywów bilansu HoldCo, oprócz płynności, o której mowa w pkt 2.2 i 3.3, znajdują się udziały w OpCo. Do momentu sprzedaży HoldCo będzie w posiadaniu co najmniej 90 % udziałów w OpCo.

3. [Zobowiązania gwarancyjne]

3.1. [Podział zobowiązań gwarancyjnych] Umowa o udzielenie gwarancji, zawarta w dniu 2 czerwca 2009 r. pomiędzy HSH Finanzfonds AöR a HSH, zostaje dostosowana w poniżej opisany sposób.

OpCo wypłaca jako wynagrodzenie za uzyskanie skutku ulgi w kapitale 2,2 % składki podstawowej od jeszcze niewykorzystanej części gwarancji.

Zgodnie z umową o udzielenie gwarancji wszystkie inne zobowiązania HSH opisane w decyzji zatwierdzającej z dnia 20 września 2011 r., C 29/2009 (ex N 264/2009), czyli:

a) 2,2 % składki podstawowej od wykorzystanej części gwarancji jako wynagrodzenie;

b) 1,8 % składki podstawowej jako płatność z tytułu wycofania;

c) 3,85 % składki dodatkowej łącznie z wartością skryptu dłużnego;

łącznie z wszelkimi powiązanymi rezerwami bilansowymi zostaną przeniesione na HoldCo z dniem 1 stycznia 2016 r.

3.2. [Klauzula odpowiedniości] Przeniesienie zobowiązań gwarancyjnych na HoldCo nie ma żadnego wpływu na określone w decyzji zatwierdzającej z dnia 20 września 2011 r., C 29/2009 (ex N 264/2009), zobowiązania gwarancyjne, które muszą zostać zrealizowane łącznie.

a) Postanowienia umowy o udzielenie gwarancji z dnia 2 czerwca 2009 r., zgodnie z warunkami określonymi przez Komisję w decyzji zatwierdzającej, pozostają niezmienione z zastrzeżeniem zmian wynikających z podziału zobowiązań w zakresie płatności składek zgodnie z pkt 3.1.

b) Do momentu sprzedaży właściwy dla wartości skryptu dłużnego minimalny wskaźnik kapitału podstawowego w wysokości 10 % oblicza się na podstawie kapitalizacji całego koncernu, a po zakończeniu sprzedaży – na podstawie kapitalizacji HoldCo. W przypadku niepowodzenia procesu sprzedaży wskaźnik ten nadal oblicza się na podstawie kapitalizacji całego koncernu.

c) W przypadku sprzedaży akcji na rzecz OpCo przejęta przez HoldCo kwota dodatkowej składki w wysokości 3,85 % może zostać obniżona z inicjatywy właścicieli publicznych proporcjonalnie do ich bezpośredniego lub pośredniego udziału.

3.3. [Realizacja zobowiązań gwarancyjnych] Dochód HoldCo ze sprzedaży swoich udziałów na rzecz OpCo służy przede wszystkim realizacji podjętych zobowiązań w zakresie płatności składek. Aby zapewnić ochronę HoldCo przed niewypłacalnością, ustala się odpowiednie działania, a mianowicie wykwalifikowane podporządkowanie wierzytelności w ramach umowy gwarancyjnej zawartej pomiędzy HSH Finanzfonds AöR a HoldCo. W przypadku nieudanego zakończenia procedury sprzedaży kraje związkowe, w granicach dozwolonych przepisami prawa, anulują skutki podporządkowania wierzytelności i dochody z likwidacji wykorzystują najpierw do celów realizacji należnych zobowiązań gwarancyjnych.

Następnie OpCo dokonuje na rzecz HoldCo jednorazowej płatności w wysokości 210 mln EUR w celu realizacji zobowiązań w zakresie płatności składek, podjętych przez HoldCo w ramach procedury sprzedaży. Przejętą przez HoldCo składkę w wysokości 2,2 % składki podstawowej od wykorzystanej części gwarancji opłaca się od momentu skorzystania z gwarancji w szczególności ze względu na sprzedaż aktywów zgodnie z pkt 4. Bank zamierza sprzedać aktywa zgodnie z pkt 4 po czerwcu 2016 r. Do momentu takiej sprzedaży OpCo pozostaje zobowiązana do płatności tych 2,2 % składki podstawowej. W przypadku gdyby w terminie płatności HoldCo nie dysponowała płynnością wystarczającą na dokonanie płatności wszystkich pozostałych kwot składek lub gdyby istniały przeszkody prawne uniemożliwiające wypłatę, w szczególności ze względu na naruszenie przepisów o utrzymaniu kapitału lub na istniejące podporządkowanie wierzytelności, lub gdyby HoldCo stała się przez to niewypłacalna, wówczas płatność tej części pozostałych kwot składek może zostać odroczona do następnego terminu płatności zgodnie z obowiązującym na rynku oprocentowaniem w wysokości 10 %.

4. [Sprzedaż aktywów krajom związkowym i na rynku]

4.1. [Sprzedaż aktywów] HSH może sprzedać aktywa w wysokości do 8,2 mld EUR Exposure at Default (EAD) i rozliczyć poniesione przy tym straty zgodnie z warunkami określonymi w umowie gwarancyjnej zawartej z HSH Finanzfonds AöR, z czego aktywa w wysokości do 6,2 mld EUR EAD może sprzedać krajom związkowym. Bank zamierza przekazać krajom związkowym w 2016 r. portfel w wysokości 5 mld EUR EAD. Sprzedaż następuje po cenie rynkowej. Nie ma to wpływu na przysługujące HSH prawo do dalszej sprzedaży aktywów na rynku i ich rozliczenia zgodnie z warunkami określonymi w obowiązującej umowie gwarancyjnej.

4.2. [Elastyczność przy wyborze aktywów podlegających przeniesieniu] Przy określaniu ceny zakupu wybranych aktywów kraje związkowe kierują się wyceną załączoną do niniejszego wykazu zobowiązań w formie załącznika. Na podstawie tej wyceny kraje związkowe mogą dowolnie określić cenę rynkową dla części wybranych aktywów oraz zastosować tę wycenę do swojego obszaru działalności, o ile wybrany portfel nie przekracza łącznie 6,2 mld EUR EAD. Wybrane aktywa mogą zostać przejęte przez kraje związkowe w terminie sprzedaży łącznie, ale też pojedynczo lub w pakietach. W przypadku przeniesienia aktywów po dniu 31 sierpnia 2016 r. Komisja zaktualizuje wycenę.

5. [Sprzedaż]

5.1. [Procedura sprzedaży] Z zastrzeżeniem pkt 5.3 HoldCo sprzeda swoje udziały w OpCo do dnia 28 lutego 2018 r. („termin sprzedaży”) za pośrednictwem otwartej, wolnej od dyskryminacji, konkurencyjnej i przejrzystej procedury („procedura sprzedaży”). Termin sprzedaży staje się wiążący z chwilą podpisania („signing”) umowy kupna-sprzedaży.

5.2. [Przedłużenie terminu sprzedaży] Wskazany w pkt 5.1 termin może zostać przedłużony o sześć miesięcy za zgodą Komisji, jeśli techniczna realizacja modelu opóźnia się z powodów, na które kraje związkowe nie mają bezpośredniego wpływu.

5.3. [Termin przejściowy w odniesieniu do udziałów krajów związkowych] Kraje związkowe są uprawnione do zachowania swoich bezpośrednich i pośrednich udziałów w HoldCo do 25 % udziałów w OpCo przez maksymalnie cztery lata po zakończeniu sprzedaży.

5.4. [Harmonogram i najważniejsze etapy procedury sprzedaży] Przed rozpoczęciem procedury sprzedaży Komisji należy dostarczyć harmonogram określający następujące najważniejsze etapy:

a) przygotowanie procedury (najpóźniej do dnia […] (*1));

b) wpłynięcie orientacyjnych ofert (najpóźniej do dnia […]);

c) dostęp do biura danych (najpóźniej do dnia […]);

d) wybór oferenta i podpisanie umowy (najpóźniej do dnia 28 lutego 2018 r.).

5.5. [Kwalifikacje nabywcy lub nabywców] Oferenci biorący udział w procedurze sprzedaży muszą posiadać wymagane zasoby finansowe oraz potwierdzoną wiedzę branżową, umożliwiające im zarządzanie OpCo jako rentownym i aktywnym konkurentem.

5.6. [Niezależność nabywcy lub nabywców] Nabywca lub nabywcy muszą być niezależni od HSH oraz od sektora publicznego. Ma to miejsce w przypadku, gdy w momencie sprzedaży ani HSH, ani sektor publiczny nie mogą sprawować kontroli w rozumieniu art. 3 rozporządzenia (WE) nr 139/2004 (1) nad żadnym z nabywców w momencie sprzedaży. Termin „sektor publiczny” obejmuje związek, wszystkie kraje związkowe i gminy oraz ich instytucje publiczne i kontrolowane przez nie przedsiębiorstwa. W dalszym ciągu dopuszcza się sprzedaż na rzecz jednego lub kliku banków krajów związkowych. Publiczne kasy oszczędnościowe mogą wspólnie uczestniczyć (w sposób mniejszościowy) w nabyciu przez innego nabywcę niezależnego od HSH i sektora publicznego (z wyjątkiem banków krajów związkowych).

5.7. [Pomyślne zakończenie procedury sprzedaży] Po skutecznym przeprowadzeniu procedury sprzedaży poprzez wybór pozbawionej pomocy oferty o pozytywnej wartości (przy zachowaniu gwarancji) planowane nabycie musi zostać zgłoszone Komisji w celu przeprowadzenia oceny rentowności nowej struktury przedsiębiorstwa. Transakcja sprzedaży nie może zostać przeprowadzona, dopóki Komisja nie wyda decyzji zatwierdzającej. Termin oceny nie jest zaliczany do terminu sprzedaży.

5.8. [Zmiana nazwy] W przypadku pomyślnego zakończenia procedury sprzedaży bank przyjmie nową nazwę w ciągu trzech miesięcy.

5.9. [Zaprzestanie nowej działalności w przypadku nieudanego zakończenia procedury sprzedaży] O ile do końca terminu sprzedaży procedura sprzedaży nie doprowadzi do otrzymania pozbawionych pomocy ofert o pozytywnej wartości (przy zachowaniu gwarancji) lub o ile Komisja po przeprowadzeniu oceny rentowności zgodnie z pkt 5.6 stwierdzi, że włączenie OpCo do nowej struktury przedsiębiorstwa nie umożliwi realizacji długoterminowo rentownego modelu biznesowego, OpCo zaprzestanie prowadzenia swojej nowej działalności i w granicach dozwolonych prawem będzie zarządzać swoimi aktywami z myślą o uporządkowanej likwidacji. W takim przypadku dozwolone są następujące działania:

a) restrukturyzacja istniejących pożyczek w celu utrzymania ich wartości, pod warunkiem że pożyczki te objęte są zarządzaniem problemowymi pożyczkami;

b) transakcje wymagane w ramach zarządzania płynnością OpCo z wyjątkiem przyjmowania nowych depozytów, w tym nowych depozytów dotychczasowych klientów; dozwolone pozostaje przedłużenie przypadających do wypłaty depozytów na niezmienionych warunkach;

c) przedłużenia niezbędne do uniknięcia strat, pod warunkiem że takie przedłużenie wiąże się ze znacząco lepszymi perspektywami ostatecznej realizacji;

d) transakcje na instrumentach pochodnych, które są konieczne do zarządzania ryzykiem związanym z oprocentowaniem, walutami i kredytami w istniejącym portfelu oraz prowadzą do obniżenia pozycji ogólnego ryzyka rynkowego OpCo.

6. [Zobowiązania w okresie sprzedaży] W okresie sprzedaży HoldCo będzie prowadzić działalność OpCo w celu utrzymania jej rentowności, zbywalności i konkurencyjności. W tym celu:

a) w OpCo będą realizowane dalsze działania na rzecz obniżenia kosztów i racjonalizacji zgodnie z przedłożonym planem restrukturyzacji, tak aby obciążenie administracyjne nie przekroczyło [570–590] mln EUR w 2016 r. i [520–550] mln EUR w 2017 r.;

b) zarządzanie ryzykiem w OpCo, w szczególności w odniesieniu do nowej działalności, będzie prowadzone w ostrożny sposób;

c) zostaną przedsięwzięte środki na rzecz wzmocnienia bazy kapitałowej (m.in. w zakresie zarządzania zobowiązaniami) z zastrzeżeniem zatwierdzenia ich przez Komisję;

d) OpCo nie może dokonywać żadnych płatności związanych z instrumentami kapitałowymi zależnymi od zysków (takimi jak hybrydowe instrumenty finansowe i papiery wartościowe uprawniające do udziału w zyskach, niem. Genussscheine), chyba że płatności te są należne na podstawie umowy lub przepisów prawa. Jeżeli bilans OpCo, przed korektą rezerw i zysków zatrzymanych, wykazuje stratę, wspomniane instrumenty również będą miały udział w stracie. Udział w stracie nie dotyczy strat przeniesionych z poprzednich lat; oraz

e) do zakończenia roku obrachunkowego kończącego się w dniu 31 grudnia 2017 r. OpCo nie wypłaca żadnej dywidendy. Nie stoi to w sprzeczności z zasadami wypłaty dywidend przez OpCo na rzecz HoldCo w granicach możliwości prawnych.

7. [Zmniejszenie sumy bilansowej i model biznesowy]

7.1. [Zmniejszenie sumy bilansowej – OpCo] Suma bilansowa aktywów OpCo nie przekroczy kwoty [100–110] mld EUR w 2016 r. i [90–100] mld EUR w 2017 r. (suma bilansowa aktywów OpCo ). Z tych kwot maksymalnie [5–12] mld EUR przypada na aktywa handlowe.

7.2. [Wycofanie z finansowania statków powietrznych na zasadzie finansowania rzeczowego] OpCo nie wznowi zaprzestanego przez HSH – zgodnie z wykazem zobowiązań przewidzianym w decyzji z dnia 20 września 2011 r. – finansowania statków powietrznych na zasadzie finansowania rzeczowego.

7.3. [Ograniczenie działalności w obszarze bankowości korporacyjnej] OpCo ograniczy swoją działalność w obszarze bankowości korporacyjnej do klientów niemieckich oraz ich udziałów w kraju i za granicą, a także do klientów zagranicznych, o ile są oni zainteresowani działalnością w Niemczech. Działalność ta ogranicza się do istniejących lokalizacji; nie będą otwierane nowe lokalizacje.

7.4. [Określenie obszaru działalności związanej z finansowaniem statków] Dział ds. żeglugi OpCo działa jako strategiczny partner klientów, w tym właścicieli statków, w światowym sektorze żeglugi i budownictwa okrętowego. W odróżnieniu od działu ds. żeglugi dział ds. klientów korporacyjnych nie będzie prowadził działalności związanej z finansowaniem statków na zasadzie finansowania rzeczowego.

7.5. [Ograniczenie obszaru działalności związanej z finansowaniem statków] OpCo ograniczy swoją działalność związaną z finansowaniem statków, ograniczając nowe transakcje w tym obszarze do [1–2] mld EUR w skali roku. Wykupy zaplanowane z obecnej perspektywy nie zostaną w pełni zastąpione nową działalnością w takim zakresie.

7.6. [Kurs wymiany EUR/USD] Wymienione w pkt 7.1 i 7.5 zobowiązania dotyczące sumy aktywów bilansowych i zakresu nowej działalności związanej z finansowaniem statków uwzględniają średni kurs wymiany EUR/USD w wysokości 1,10. W przypadku spadku tego kursu referencyjnego wspomniane kwoty maksymalne muszą zostać odpowiednio dopasowane do góry.

8. [Ograniczenie wzrostu zewnętrznego] Do końca terminu sprzedaży nie może dochodzić do dalszego rozszerzania działalności poprzez nabywanie innych przedsiębiorstw (brak wzrostu zewnętrznego). Transakcji zamiany długu na kapitał własny i innych zwykłych środków zarządzania wierzytelnościami nie należy uważać za rozszerzenie działalności, chyba że są realizowane w celu obejścia ograniczenia wzrostu, o którym mowa w zdaniu pierwszym.

9. [Sprzedaż części działalności] Sprzedaż części działalności lub ich poszczególnych elementów za zgodą właścicieli publicznych jest zgodna z niniejszą decyzją.

10. [Handel na własny rachunek] OpCo nie prowadzi wyspecjalizowanego handlu na własny rachunek. Oznacza to, że OpCo będzie przeprowadzać tylko transakcje handlowe wskazane w swoim portfelu handlowym, niezbędne a) do akceptowania, przenoszenia i wykonywania zleceń sprzedaży i kupna otrzymywanych od klientów (tj. obrotu instrumentami finansowymi w ramach świadczenia usługi, do maksymalnej wartości mierzonej jako wartość narażona na ryzyko w wysokości […] mln EUR dziennie, przy poziomie ufności wynoszącym 99 %), b) do zabezpieczenia działalności lub interesów klienta oraz zarządzania płynnością w sektorze skarbowym (tzw. obrót na własny rachunek, do maksymalnej wartości mierzonej jako wartość narażona na ryzyko w wysokości […] mln EUR dziennie, przy poziomie ufności wynoszącym 99 %) lub c) do umożliwienia przeniesienia pozycji bilansowych do działu ds. restrukturyzacji lub na osoby trzecie (do maksymalnej wartości mierzonej jako wartość narażona na ryzyko w wysokości […] mln EUR dziennie, przy poziomie ufności wynoszącym 99 %). Ponieważ pozycje te można przejąć tylko w ramach limitów określonych powyżej, nie mogą one zagrażać stabilności lub płynności OpCo. W żadnym wypadku OpCo nie będzie prowadzić działalności gospodarczej nastawionej wyłącznie na zysk, oprócz celów wymienionych w lit. a), b) lub c). Ponadto OpCo w odpowiednim terminie wdroży wytyczne określone w wymogach ostrożnościowych „Fundamental Review of the Trading Book (FRTB)”.

11. [Płynność/finansowanie]

W 2016 i 2017 r. OpCo osiągnie poniższe wskaźniki płynności na koniec każdego roku.

a) Wskaźnik stabilnego finansowania netto oraz wskaźnik pokrycia płynności wynoszące od […] do […] %. Wskaźniki te są obliczane na podstawie definicji opublikowanych w stosownym czasie przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego (BCBS).

b) Udział działalności głównej części banku dotyczącej USD, która jest refinansowana w drodze finansowania denominowanego w USD (a nie przez swapy), osiągnie następujący poziom w okresie 2016–2017: co najmniej 55 % do końca 2016 i 2017 r.

12. [Reklama] HSH nie może wykorzystywać udzielenia środków pomocy lub jakiejkolwiek wynikającej z tych środków przewagi nad konkurentami do celów reklamowych.

13. [Gwarancje dotyczące ładu korporacyjnego] W odniesieniu do ładu korporacyjnego OpCo obowiązują następujące zasady:

a) Wszyscy członkowie rady nadzorczej muszą posiadać kwalifikacje określone w § 25d ust. 2 zdanie pierwsze niemieckiej ustawy o bankowości. Posiadają oni takie kwalifikacje, jeżeli są wiarygodni oraz mają wymaganą wiedzę specjalistyczną do sprawowania funkcji nadzorczych określonych w przepisach oraz do oceny i monitorowania transakcji handlowych przeprowadzanych przez OpCo.

b) Liczba członków rady nadzorczej nie może przekraczać 16 osób.

c) Co najmniej połowę miejsc przydzielonych miastu Hamburg i krajowi związkowemu Szlezwik-Holsztyn muszą zajmować eksperci zewnętrzni.

14. [Wynagrodzenie dla organów, pracowników oraz głównych agentów]

14.1. [System wynagrodzeń] Korzystając z możliwości dostępnych w prawie cywilnym, OpCo zapewni, że jej systemy wynagrodzeń nie doprowadzą do powstania niepotrzebnego ryzyka oraz że zrównoważone i długoterminowe cele przedsiębiorstwa są odpowiednie i przejrzyste. Obowiązek ten będzie spełniony, jeżeli systemy wynagrodzeń OpCo spełniają wymogi określone w załączniku „Zobowiązania HSH na podstawie umowy o udzielenie gwarancji” z dnia 2 czerwca 2009 r.

Po przeprowadzeniu skutecznej prywatyzacji może zostać wypłacona odpowiednia premia za realizację („premia za prywatyzację”). Jej maksymalna wysokość nie może powodować, że łączne wynagrodzenie wszystkich osób nie może być sprzeczne z zasadami określonymi w pkt 14.2.

14.2. Łączne wynagrodzenie przedstawicieli i pracowników OpCo musi być właściwe i w żadnym razie nie może przekraczać pięciokrotności średniego wynagrodzenia w Niemczech lub dziesięciokrotności średniego wynagrodzenia w HSH Nordbank (przed poddziałem).

15. [Inne zasady postępowania] W odniesieniu do działalności kredytowej i inwestycyjnej OpCo bank ten uwzględni wymogi gospodarki w zakresie zaciągania kredytów, w szczególności wymogi średnich przedsiębiorstw, poprzez stosowanie warunków zgodnych z praktyką rynkową oraz właściwych z punktu widzenia nadzoru i bankowości. Strategia handlowa OpCo musi być ostrożna, prawidłowa oraz ukierunkowana na trwały rozwój. OpCo będzie prowadzić swoją działalność bankową w taki sposób, aby wartość aktywów i transakcji zapewniała wzrost zbywalności banku oraz maksymalizację stabilności procesu sprzedaży.

16. [Przejrzystość] Podczas wdrażania decyzji Komisja ma nieograniczony dostęp do wszystkich informacji niezbędnych do monitorowania procesu wdrażania. Komisja może zwrócić się do OpCo lub HoldCo z żądaniem wyjaśnień i uściśleń. Niemcy, OpCo i HoldCo podejmują ścisłą współpracę z Komisją w odpowiedzi na wszelkie zapytania związane z monitorowaniem i wdrażaniem niniejszej decyzji. Nie będzie to miało wpływu na przestrzeganie obowiązujących przepisów o ochronie tajemnicy bankowej.

17. [Przerwanie zobowiązań] Zobowiązania określone w niniejszym załączniku oraz w dotychczasowej decyzji zatwierdzającej przestają mieć zastosowanie w momencie sprzedaży, o ile poszczególne zobowiązania wyraźnie nie przewidują innych regulacji.

(*1) Informacje poufne.

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw) (Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1).