ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
a)

za straty w produkcji jaj i drobiu w obszarach objętych ograniczeniami stosuje się następujące stawki ryczałtowe: (i) w odniesieniu do producentów jaj wylęgowych: — 0,745 EUR za zniszczone jajo wylęgowe gęsi objęte kodem CN 0407 19 11 do maksymalnie 3 778 jaj, — 0,138 EUR za zniszczone jajo wylęgowe kaczki objęte kodem CN 0407 19 19 do maksymalnie 1 200 jaj, — 0,075 EUR za zaszeregowane do niższej kategorii jajo wylęgowe gęsi objęte kodem CN 0407 19 11 do maksymalnie 2 703 jaj, — 0,080 EUR za zaszeregowane do niższej kategorii jajo wylęgowe kury nioski objęte kodem CN 0407 11 00 do maksymalnie 2 782 641 jaj; (ii) w odniesieniu do producentów jaj spożywczych: — 0,026 EUR za zniszczone jajo objęte kodem CN 0407 11 00 do maksymalnie 750 960 jaj, — 0,015 EUR za zaszeregowane do niższej kategorii jajo objęte kodem CN 0407 11 00 do maksymalnie 52 355 320 jaj; (iii) w odniesieniu do producentów zwierząt za niepodejmowanie produkcji w przedłużonych okresach likwidacji: — 0,009 EUR na dzień za kurę nioskę objętą kodem CN 0105 94 00 do maksymalnie 5 669 560 zwierząt, — 0,002 EUR na dzień za brojlera objętego kodem CN 0105 94 00 do maksymalnie 37 526 825 zwierząt, — 0,021 EUR na dzień za gęś objętą kodem CN 0105 99 20 do maksymalnie 462 698 zwierząt, — 0,005 EUR na dzień za kaczkę objętą kodem CN 0105 99 10 do maksymalnie 1 615 850 zwierząt, — 0,008 EUR na dzień za indyka objętego kodem CN 0105 99 30 do maksymalnie 2 423 042 zwierząt, — 0,002 EUR na dzień za perliczkę objętą kodem CN 0105 99 50 do maksymalnie 12 822 zwierząt, — 0,007 EUR na dzień za kurczę chowane na kurę nioskę objęte kodem CN 0105 94 00 do maksymalnie 1 981 450 zwierząt, — 0,002 EUR na dzień za indyka z odchowalni objętego kodem CN 0105 99 30 do maksymalnie 20 791 zwierząt, — 0,002 EUR na dzień za kaczkę z odchowalni objętą kodem CN 0105 99 10 do maksymalnie 63 282 zwierząt, — 0,001 EUR na dzień za perliczkę z odchowalni objętą kodem CN 0105 94 50 do maksymalnie 10 000 zwierząt, — 0,006 EUR na dzień za kurę nioskę reprodukcyjną objętą kodem CN 0105 94 00 do maksymalnie 1 812 885 zwierząt, — 0,034 EUR na dzień za gęś reprodukcyjną objętą kodem CN 0105 99 20 do maksymalnie 25 616 zwierząt, — 0,001 EUR na dzień za kaczkę reprodukcyjną objętą kodem CN 0105 99 10 do maksymalnie 340 737 zwierząt, — 0,010 EUR na dzień za indyka reprodukcyjnego objętego kodem CN 0105 99 30 do maksymalnie 23 171 zwierząt;
Należy zapewnić aktywowanie planów badań naukowych i innowacji w sytuacjach nadzwyczajnych, jak również repozycjonowanie produktów leczniczych i aktywowanie sieci badań klinicznych oraz prowadzenie badań klinicznych, aby ograniczyć wszelkie opóźnienia w fazie opracowywania medycznych środków przeciwdziałania istotnych podczas kryzysu. Powinna istnieć możliwość wykorzystywania europejskiej infrastruktury cyfrowej do działalności w zakresie badań naukowych i innowacji, a także platform działających w ramach europejskiej chmury dla otwartej nauki i innych dostępnych unijnych platform cyfrowych, celem uzyskania dostępu do (rzeczywistych) danych do celów szybkiej analizy. Należy zapewnić ścisłą koordynację działań Komisji z działaniami ECDC i EMA – jako agencji odpowiedzialnej za doradztwo naukowe i ocenę naukową nowych i repozycjonowanych produktów leczniczych – w odniesieniu do tych kwestii, jak również w odniesieniu do kwestii związanych z aspektami regulacyjnymi dotyczącymi pozwoleń na produkty lecznicze, w tym jeśli chodzi o tworzenie nowych zakładów wytwórczych produktów leczniczych dopuszczonych do obrotu oraz zagwarantowanie dopuszczalności wykorzystywania badań klinicznych i dowodów uzyskanych w ramach tych badań do celów wydawania pozwoleń na nowe i repozycjonowane produkty lecznicze. Badania naukowe w sytuacjach nadzwyczajnych mogą także obejmować gotowość diagnostyczną. Umożliwiłoby to natychmiastową gotowość do działania kluczowych podmiotów i stosownej infrastruktury podczas stanów zagrożenia zdrowia publicznego, a tym samym ograniczenie wszelkich opóźnień.
a)

sprzęt emitujący promieniowanie elektromagnetyczne o wysokim natężeniu, o którym mowa w sekcji 5 załącznika XVI do rozporządzenia (UE) 2017/745, przeznaczony do stosowania na ciele ludzkim do zabiegów na skórze, zostaje włączony do klasy IIb, chyba że jest przeznaczony wyłącznie do depilacji, w którym to przypadku zostaje włączony do klasy IIa;
Artykuł 2

Przepisy przejściowe

1. Produkt w odniesieniu do którego producent zamierza przeprowadzić lub przeprowadza badanie kliniczne – w celu wygenerowania danych klinicznych do oceny klinicznej na potwierdzenie zgodności z odpowiednimi ogólnymi wymogami dotyczącymi bezpieczeństwa i działania, ustanowionymi w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2017/745, oraz ze wspólnymi specyfikacjami określonymi w niniejszym rozporządzeniu – oraz w którego ocenie zgodności musi uczestniczyć jednostka notyfikowana zgodnie z art. 52 tego rozporządzenia, może być wprowadzany do obrotu lub wprowadzany do używania do dnia 22 czerwca 2028 r. pod warunkiem że spełnione są następujące warunki:

a) produkt wprowadzono już zgodnie z prawem do obrotu w Unii przed dniem 22 czerwca 2023 r. i jest on nadal zgodny z wymogami Unii i prawa krajowego, które miały do niego zastosowanie przed dniem 22 czerwca 2023 r.;

b) nie nastąpiły żadne istotne zmiany w projekcie i przewidzianym zastosowaniu produktu.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego niniejszego ustępu od dnia 22 czerwca 2024 r. do dnia 22 grudnia 2024 r. produkt, który spełnia warunki określone w tym akapicie może być wprowadzany do obrotu lub do używania tylko wówczas, gdy, zgodnie z art. 70 ust. 1 lub 3 rozporządzenia (UE) 2017/745, sponsor otrzymał od zainteresowanego państwa członkowskiego notyfikację potwierdzającą, że wniosek o badanie kliniczne produktu jest kompletny i badanie kliniczne wchodzi w zakres stosowania rozporządzenia (UE) 2017/745.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego od dnia 23 grudnia 2024 r. do dnia 22 czerwca 2026 r. produkt, który spełnia warunki określone w tym akapicie może być wprowadzany do obrotu lub do używania tylko wówczas, gdy sponsor rozpoczął badanie kliniczne.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego od dnia 23 czerwca 2026 r. do dnia 22 czerwca 2028 r. produkt, który spełnia warunki określone w tym akapicie może być wprowadzany do obrotu lub do używania tylko wówczas, gdy jednostka notyfikowana i producent podpisali pisemną umowę o przeprowadzeniu oceny zgodności.
(4)

Zgodnie z art. 1 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/951 (6) dyscyplina finansowa jest stosowana do płatności bezpośrednich w odniesieniu do roku kalendarzowego 2021, aby stworzyć rezerwę na wypadek kryzysów. W roku budżetowym 2022 wykorzystano częściowo rezerwę na wypadek kryzysów w kwocie 350 mln EUR na mocy rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2022/467 (7), pozostawiając do dyspozycji 147,3 mln EUR. Ponadto na podstawie wykonania środków EFRG z 2022 r. w ramach zarządzania dzielonego za okres od dnia 16 października 2021 r. do dnia 15 października 2022 r. oraz szacunkowego wykonania w ramach zarządzania bezpośredniego za okres od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. dodatkowe środki, na które nie zaciągnięto zobowiązań, pozostaną w budżecie EFRG na 2022 r.
Należy zatem wprowadzić obowiązek uwzględniania uzasadnionych wniosków o hurtowy dostęp do publicznych sieci łączności ruchomej do celów świadczenia usług roamingu. Taki dostęp powinien być zgodny z potrzebami podmiotów ubiegających się o dostęp. Użytkownicy końcowi usług wymagających nowoczesnych technologii i detalicznych usług roamingu powinni mieć możliwość korzystania w roamingu z takiej samej jakości usług, co w przypadku usług krajowych. Obowiązek udzielania hurtowego dostępu do usług roamingu powinien zatem zapewnić, aby podmioty ubiegające się o dostęp mogły powielać usługi detaliczne oferowane na rynku krajowym, chyba że operatorzy sieci odwiedzanej, do których zwrócono się z wnioskiem o udzielenie dostępu, wykażą, że jest to technicznie niewykonalne. Parametry, w ramach których usługi łączności ruchomej są oferowane przez operatora sieci odwiedzanej własnym klientom krajowym, uznaje się za technicznie wykonalne. Z zastrzeżeniem odpowiedniej umowy o hurtowym dostępie do usług roamingu i bez uszczerbku dla obowiązków detalicznych określonych w niniejszym rozporządzeniu, operator sieci odwiedzanej powinien zapewnić, aby klienci korzystający z roamingu w jego sieci nie byli objęci warunkami, które są mniej korzystne niż te, które oferuje on swoim klientom krajowym, na przykład pod względem jakości usługi, na przykład dostępnej prędkości. Dostępu należy odmawiać wyłącznie w oparciu o obiektywne kryteria, takie jak wykonalność techniczna i potrzeba utrzymania integralności sieci.

Operator sieci odwiedzanej nie powinien odmawiać ani ograniczać dostępu ze względów handlowych w taki sposób, aby ograniczyć świadczenie konkurencyjnych usług roamingu. W przypadku odmowy dostępu strona pokrzywdzona powinna móc zgłosić sprawę do rozpatrzenia zgodnie z procedurą rozstrzygania sporów określoną w niniejszym rozporządzeniu. Aby zapewnić równe warunki działania, hurtowy dostęp do celów świadczenia usług roamingu należy zapewniać zgodnie z obowiązkami regulacyjnymi określonymi w niniejszym rozporządzeniu i mającymi zastosowanie na poziomie hurtowym, z uwzględnieniem różnych elementów kosztów niezbędnych do zapewnienia takiego dostępu. Spójne podejście w zakresie regulacji dostępu hurtowego do celów świadczenia usług roamingu powinno przyczynić się do uniknięcia zakłóceń między państwami członkowskimi. BEREC powinien, w porozumieniu z Komisją i we współpracy z zainteresowanymi stronami, wydać wytyczne dotyczące dostępu hurtowego do celów świadczenia usług roamingu.
(9)

Szybki rozwój COVID-19 i rozprzestrzenianie się wirusa doprowadziły do gwałtownego wzrostu popytu na wyroby medyczne, takie jak respiratory, maski chirurgiczne i zestawy do testów na COVID-19, podczas gdy zakłócenia produkcji lub ograniczone możliwości szybkiego zwiększenia produkcji oraz złożoność i globalny charakter łańcucha dostaw wyrobów medycznych doprowadziły do poważnych trudności w zakresie dostaw, a w niektórych okresach do poważnych niedoborów wyrobów medycznych. Doprowadziło to również do konkurencji między państwami członkowskimi zaspokajającymi uzasadnione potrzeby swoich obywateli, co przyczyniło się do nieskoordynowanych działań na poziomie krajowym, takich jak krajowe masowe zakupy i gromadzenie zapasów. To z kolei spowodowało zaangażowanie się nowych podmiotów w przyspieszone wytwarzanie takich wyrobów medycznych, co doprowadziło następnie do opóźnień w ocenach zgodności oraz do rozpowszechnienia wyrobów medycznych o zawyżonych cenach, niezgodnych z wymogami, niebezpiecznych, a w niektórych przypadkach sfałszowanych. Należy zatem pilnie ustanowić długoterminowe struktury w ramach Europejskiej Agencji Leków (zwanej dalej „Agencją”) ustanowionej rozporządzeniem (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (6), aby zapewnić solidniejsze i skuteczniejsze monitorowanie niedoborów wyrobów medycznych, do których może dojść podczas stanu zagrożenia zdrowia publicznego, oraz koordynację zarządzania tymi niedoborami; potrzebny jest również lepszy dialog na wczesnym etapie z przemysłem wyrobów medycznych i pracownikami ochrony zdrowia, aby zapobiegać tym niedoborom i je ograniczać.
(4)

W związku z tym, w celu uproszczenia administrowania sprawami, w których zakłócenie konkurencji ograniczone jest do minimum, Komisja powinna być uprawniona do uznania w drodze rozporządzeń, że pomoc na rzecz koordynacji transportu lub stanowiąca zwrot za wykonanie pewnych świadczeń nierozerwalnie związanych z pojęciem usługi publicznej, o której to pomocy mowa w art. 93 Traktatu, jest zgodna z rynkiem wewnętrznym i nie jest objęta wymogiem zgłoszenia.
d)

wpływa – jak wynika ze sprawozdania na temat wpływu uruchomienia mechanizmu korekty rynku sporządzonego przez ESMA oraz ewentualnej opinii EBC, o którą zwróciła się w tym celu Komisja – na stabilność i prawidłowe funkcjonowanie rynków energetycznych instrumentów pochodnych, w szczególności gdy prowadzi do istotnego wzrostu wezwań do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego, do istotnego spadku liczby transakcji na instrumentach pochodnych TTF w Unii w ciągu jednego miesiąca w porównaniu do tego samego miesiąca w poprzednim roku lub do znacznego przesunięcia transakcji na instrumentach pochodnych TTF do systemów obrotu poza Unią;
(8)

Niezbędne jest zapewnienie, aby wnioskująca instytucja kredytowa już od początku działalności była zarządzana w sposób prawidłowy i ostrożny oraz posiadała solidny system zarządzania, zgodnie z wymogami, które musi spełnić instytucja kredytowa w ramach bieżącego nadzoru. Informacje przekazane we wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności jako instytucja kredytowa powinny zatem umożliwiać właściwym organom ocenę reputacji, uczciwości, etyczności, zachowania niezależności osądu i poświęcania wystarczającej ilości czasu w odniesieniu do każdego członka organu zarządzającego wnioskującej instytucji kredytowej, a także wiedzy, umiejętności i doświadczenia członków tego organu zarządzającego, zarówno indywidualnie, jak i łącznie. Informacje przekazane we wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności jako instytucja kredytowa powinny również umożliwiać właściwym organom ocenę reputacji, uczciwości, etyczności, wiedzy, umiejętności i doświadczenia kierowników funkcji kontroli wewnętrznej oraz dyrektora ds. finansowych – w określonych przypadkach, jeżeli nie zostali oni poddani ocenie jako członkowie organu zarządzającego. Informacje te powinny ponadto umożliwiać właściwym organom ocenę odpowiedniości kierowników funkcji kontroli wewnętrznej i dyrektora ds. finansowych, w przypadku gdy osoby te nie są członkami organu zarządzającego instytucji kredytowych, które są istotne w rozumieniu art. 76 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE, w przypadku gdy te instytucje kredytowe nie należą do grupy, należą do grupy i są konsolidującą instytucją kredytową lub należą do grupy, a konsolidująca instytucja kredytowa nie jest istotną instytucją kredytową, o której mowa w art. 76 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE.
(12)

Instalacje do konsumpcji własnej, w tym dla tych zbiorowych prosumentów, takich jak lokalne społeczności energetyczne, również przyczyniają się do zmniejszenia ogólnego zapotrzebowania na gaz ziemny, zwiększenia odporności systemu i osiągnięcia unijnych celów w zakresie energii odnawialnej. Instalacje urządzeń wykorzystujących energię słoneczną o mocy poniżej 50 kW, w tym instalacje należące do prosumentów energii odnawialnej, prawdopodobnie nie będą miały istotnego negatywnego wpływu na środowisko lub sieć i nie budzą obaw co do bezpieczeństwa. Ponadto małe instalacje na ogół nie wymagają zwiększenia zdolności przesyłowej w punkcie podłączenia do sieci. Z uwagi na bezpośrednie pozytywne skutki takich instalacji dla konsumentów oraz ograniczony wpływ, jaki mogą one mieć na środowisko, należy jeszcze bardziej usprawnić mającą do nich zastosowanie procedurę wydawania zezwoleń, o ile nie przekraczają one istniejącej mocy podłączenia do sieci dystrybucyjnej, poprzez wprowadzenie do odpowiednich procedur wydawania zezwoleń zasady milczącej zgody administracyjnej w celu promowania i przyspieszenia wprowadzania tych instalacji oraz umożliwienia rozpoczęcia czerpania z nich korzyści w perspektywie krótkoterminowej. Państwa członkowskie powinny mieć możliwość stosowania progu niższego niż 50 kW ze względu na swoje ograniczenia wewnętrzne, o ile pozostanie on powyżej 10,8 kW. W każdym przypadku, w trakcie jednomiesięcznej procedury wydawania zezwoleń, właściwie organy lub podmioty mogą odrzucić – poprzez wystosowanie należycie uzasadnionej odpowiedzi – wnioski otrzymane w odniesieniu do takich instalacji ze względów związanych z bezpieczeństwem, stabilnością i niezawodnością sieci.
(74)

W przypadku sytuacji nadzwyczajnej państwa członkowskie oraz Unia powinny zapewnić przepływy gazu w ramach rynku wewnętrznego. Oznacza to, że środki stosowane na poziomie krajowym nie powinny powodować problemów związanych z bezpieczeństwem dostaw w innym państwie członkowskim, natomiast dostęp do infrastruktury transgranicznej powinien w każdej chwili pozostać bezpieczny i możliwy pod względem technicznym. Obecne ramy prawne nie przewidują procedury, która mogłaby służyć skutecznemu rozwiązywaniu konfliktów między dwoma państwami członkowskimi dotyczących środków negatywnie wpływających na przepływy transgraniczne. Ponieważ sieci gazowe i elektroenergetyczne w Unii są wzajemnie połączone, może to nie tylko doprowadzić do poważnych problemów w zakresie bezpieczeństwa dostaw, ale również osłabić jedność Unii wobec państw trzecich. Na zasadzie odstępstwa od art. 12 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2017/1938 należy zatem przyznać Komisji uprawnienia do oceny zastosowanych środków krajowych oraz, w razie potrzeby, do arbitrażu w rozsądnym terminie. W tym celu Komisja powinna mieć możliwość zwrócenia się o zmianę tych środków krajowych w przypadku stwierdzenia zagrożeń dla bezpieczeństwa dostaw gazu do innych państw członkowskich lub do Unii. Z uwagi na wyjątkowy charakter obecnego kryzysu energetycznego decyzja Komisji powinna być stosowana bez opóźnień, które mogą potencjalnie utrudnić dostawy gazu do Unii. W związku z tym na okres stosowania niniejszego rozporządzenia należy zawiesić procedury pojednawcze ze względu na bezpieczeństwo funkcjonowania rynku wewnętrznego.
1)

Rozwój wspólnych komponentów europejskich systemów elektronicznych: a) liczba projektów w zakresie technologii informacyjnych (IT) na etapie początkowym; b) liczba projektów w zakresie IT na etapie wykonawczym; c) odsetek projektów w zakresie IT, których rzeczywisty koszt jest zgodny z planowanym; d) odsetek projektów w zakresie IT ze statusem „zielony” zgodnych z wymogami określonymi w wieloletnim planie strategicznym w obszarze ceł (MASP-C).
(5)

18 maja 2022 r. Urząd przyjął opinię naukową dotyczącą bezpieczeństwa grzybni Antrodia camphorata w postaci liofilizowanego proszku jako nowej żywności („Safety of freeze-dried mycelia of Antrodia camphorata as a novel food pursuant to Regulation (EU) 2015/2283”) (4), zgodnie z art. 11 rozporządzenia (UE) 2015/2283.
(10)

Wnioskodawca oświadczył, że posiadał zastrzeżone i wyłączne prawa do powoływania się na badania naukowe i dane na temat testu mutacji powrotnych, testu mikrojądrowego in vitro z wykorzystaniem ludzkich limfocytów; 14-dniowego badania toksyczności pokarmowej u gryzoni ustalającego zakres dawkowania; 90-dniowego badania toksyczności podprzewlekłej drogą pokarmową u gryzoni; wyników analiz składu i certyfikatów analitycznych dla 23 dodatkowych partii nowej żywności i 20 partii komercyjnego izolatu białka serwatkowego; oraz wyników analiz ogólnej liczby drobnoustrojów w nowej żywności i ich certyfikatów w momencie składania wniosku oraz że osoby trzecie nie mogą zgodnie z prawem uzyskać dostępu do tych danych, korzystać z nich ani odwoływać się do tych danych.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/2533

z dnia 15 grudnia 2022 r.

zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [„Miele della Lunigiana”(ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Włoch o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Miele della Lunigiana”, zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1845/2004 (2).

(2) Proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała zatem w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3) wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia.

(3) Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę w specyfikacji należy zatem zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Zatwierdza się zmianę w specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Miele della Lunigiana” (ChNP).

Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 15 grudnia 2022 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącą, Janusz WOJCIECHOWSKI Członek Komisji

(1) Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1845/2004 z dnia 22 października 2004 r. uzupełniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2400/96 w sprawie wpisu niektórych nazw do „Rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych” (Tergeste, Lucca, Miele della Lunigiana i Άγιος Ματθαίος Κέρκυρας (Agios Mathaios Kerkyras)) (Dz.U. L 322 z 23.10.2004, s. 14).

(3) Dz.U. C 327 z 30.8.2022, s. 20.
(4)

Umowa w formie Wymiany Listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie protokołu nr 2 do dwustronnej Umowy o Wolnym Handlu zawartej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii (6) („umowa w formie wymiany listów”) tymczasowo zawiesza system zwolnienia z opłat celnych obowiązujący zgodnie z protokołem 2 w odniesieniu do towarów sklasyfikowanych w ramach kodów CN 2202 10 00 (wody, włącznie z wodami mineralnymi i wodami gazowanymi, zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, lub wody aromatyzowane) i ex 2202 90 10 (pozostałe napoje bezalkoholowe zawierające cukier), zastąpionych kodem 2202 10 00, ex 2202 91 00 i ex 2202 99. Zgodnie z umową w formie wymiany listów bezcłowy przywóz tych towarów pochodzących z Norwegii jest dozwolony tylko w granicach kontyngentu bezcłowego. Za przywóz towarów przekraczający ten kontyngent bezcłowy należy zapłacić cło.
(2)

Art. 42 Traktatu stanowi, że reguły konkurencji mają zastosowanie do produkcji produktów rolnych i handlu nimi jedynie w zakresie ustalonym przez Parlament Europejski i Radę. Art. 211 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady (3) stanowi, że – poza określonymi odstępstwami – zasady pomocy państwa mają zastosowanie do pomocy na rzecz produkcji produktów rolnych i handlu nimi. Art. 211 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 stanowi, że zasady pomocy państwa nie mają zastosowania do płatności dokonywanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do środków przewidzianych w tym rozporządzeniu, które są częściowo lub w całości finansowane przez Unię oraz środków określonych w art. 213–218 tego rozporządzenia. Ponadto zgodnie z art. 145 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 (4) zasady pomocy państwa nie mają zastosowania do płatności dokonywanych przez państwa członkowskie zgodnie z tym rozporządzeniem ani do dodatkowego finansowania krajowego, jeśli wchodzą one w zakres stosowania art. 42 Traktatu. Aby tego rodzaju płatności mające stanowić dodatkowe finansowanie krajowe objęte zakresem art. 42 Traktatu mogły zostać zatwierdzone przez Komisję w ramach planu strategicznego WPR danego państwa członkowskiego, muszą one spełniać kryteria rozporządzenia (UE) 2021/2115. Zasady pomocy państwa mają jednak zastosowanie zarówno do części współfinansowanej z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), jak i do dodatkowego krajowego finansowania środków pozostających poza zakresem art. 42 Traktatu.