ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/660

z dnia 24 kwietnia 2019 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do ustalania cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 183 lit. b),

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające zasady handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 1216/2009 i (WE) nr 614/2009 (2), w szczególności jego art. 5 ust. 6 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1484/95 (3) ustanowiono szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalono ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj.

(2) Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj, wynika, że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów, uwzględniając wahania cen w zależności od pochodzenia tych produktów.

(3) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1484/95.

(4) Ze względu na konieczność zagwarantowania, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 24 kwietnia 2019 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Jerzy PLEWA Dyrektor Generalny Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2) Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 1.

(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/95 z dnia 28 czerwca 1995 r. określające szczegółowe zasady wdrażania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalające ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj i uchylające rozporządzenie nr 163/67/EWG (Dz.U. L 145 z 29.6.1995, s. 47).
1)

art. 278 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 278 Środki przejściowe 1. Najpóźniej do dnia 31 grudnia 2020 r. sposoby wymiany i przechowywania informacji inne niż techniki elektronicznego przetwarzania danych, o których mowa w art. 6 ust. 1, można wykorzystywać przejściowo, jeżeli nie zostały jeszcze wdrożone systemy teleinformatyczne niezbędne do stosowania przepisów kodeksu inne niż te, o których mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu. 2. Najpóźniej do dnia 31 grudnia 2022 r. sposoby inne niż techniki elektronicznego przetwarzania danych, o których mowa w art. 6 ust. 1, można wykorzystywać przejściowo, jeżeli nie zostały jeszcze wdrożone systemy teleinformatyczne niezbędne do stosowania następujących przepisów kodeksu: a) przepisy dotyczące powiadomienia o przybyciu, przedstawienia oraz deklaracji do czasowego składowania, określone w art. 133, 139, 145 i 146; oraz b) przepisy dotyczące zgłoszenia celnego dotyczącego towarów wprowadzanych na obszar celny Unii, określone w art. 158, 162, 163, 166, 167, 170–174, 201, 240, 250, 254 i 256. 3. Najpóźniej do dnia 31 grudnia 2025 r. sposoby inne niż techniki elektronicznego przetwarzania danych, o których mowa w art. 6 ust. 1, można wykorzystywać przejściowo, jeżeli nie zostały jeszcze wdrożone systemy teleinformatyczne niezbędne do stosowania następujących przepisów kodeksu: a) przepisy dotyczące zabezpieczenia potencjalnego lub istniejącego długu celnego, określone w art. 89 ust. 2 lit. b) i art. 89 ust. 6; b) przepisy dotyczące przywozowej deklaracji skróconej i analizy ryzyka, określone w art. 46, 47, 127, 128 i 129; c) przepisy dotyczące statusu celnego towarów, określone w art. 153 ust. 2; d) przepisy dotyczące odprawy scentralizowanej, określone w art. 179; e) przepisy dotyczące tranzytu, określone w art. 210 lit. a), art. 215 ust. 2 oraz art. 226, 227, 233 i 234; oraz f) przepisy dotyczące uszlachetniania biernego, deklaracji poprzedzających wyprowadzenie, formalności przy wyprowadzeniu towarów, wywozu towarów unijnych, powrotnego wywozu towarów nieunijnych oraz wywozowych deklaracji skróconych do celów wyprowadzenia poza obszar celny Unii, określone w art. 258, 259, 263, 267, 269, 270, 271, 272, 274 i 275.”;
2)

dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 58a W przypadku odwołania wniesionego od orzeczenia Sądu dotyczącego decyzji niezależnej izby odwoławczej jednej z poniższych jednostek organizacyjnych Unii Trybunał Sprawiedliwości decyduje wcześniej o jego przyjęciu do rozpoznania: a) Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej; b) Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin; c) Europejska Agencja Chemikaliów; d) Agencja Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego. Procedurę, o której mowa w akapicie pierwszym, stosuje się także do odwołań wniesionych od orzeczeń Sądu dotyczących decyzji niezależnej izby odwoławczej, utworzonej po dniu 1 maja 2019 r. w jakiejkolwiek innej jednostce organizacyjnej Unii, do której to izby odwoławczej należy się zwrócić, zanim skarga zostanie wniesiona do Sądu. Odwołanie przyjmuje się do rozpoznania, w całości lub w części, zgodnie ze szczegółowymi przepisami określonymi w regulaminie postępowania, jeżeli występuje w nim kwestia istotna dla jedności, spójności lub rozwoju prawa Unii. Decyzję w sprawie przyjęcia odwołania do rozpoznania lub odmowy przyjęcia do rozpoznania uzasadnia się i publikuje.”.
(1)

Rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 113/2014 (2) Komisja zaklasyfikowała urządzenie zaprojektowane do wychwytywania sekwencji obrazów i zawierające wewnętrzną pamięć nietrwałą zdolną do tymczasowego przechowywania obrazów (tzw. „kamera o wysokiej prędkości”) do kodu CN 8525 80 19 jako pozostałe kamery telewizyjne.
(3)

W związku z tym należy wprowadzić środki w celu dokonania podziału kontyngentów taryfowych określonych w części C załącznika do rozporządzenia (UE) 2019/216. W szczególności ilości objęte kontyngentem taryfowym określone w rozporządzeniu (WE) nr 847/2006 należy zastąpić ilościami wynikającymi z podziału.
(3)

Zgodnie z art. 5 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 307/2012 (3) jedynie dokumentacja złożona w ciągu 18 miesięcy od wejścia w życie decyzji włączającej substancję do części C załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 1925/2006 jest brana pod uwagę przez Urząd jako dokumentacja ważna do celów decyzji zgodnie z art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1925/2006.
(3)

W związku z poprawką do Konwencji konieczna jest zmiana załączników IV i V do rozporządzenia (WE) nr 850/2004 w celu włączenia pentachlorofenolu do załączników oraz określenia odpowiednich dopuszczalnych wartości stężenia, aby odpadami zawierającymi pentachlorofenol zarządzano zgodnie z postanowieniami Konwencji.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/622

z dnia 17 kwietnia 2019 r.

zmieniające po raz 299. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida (1), w szczególności jego art. 7 ust. 1 lit. a) i art. 7a ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, których fundusze oraz zasoby gospodarcze podlegają zamrożeniu na mocy tego rozporządzenia.

W dniu 13 kwietnia 2019 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych podjął decyzję o wykreśleniu jednej pozycji z wykazu osób, grup i podmiotów, względem których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
(33)

Chociaż istnieją dowody wskazujące na to, że środki podejmowane przez AD-BLR już teraz przyczyniają się do poprawy jego zdolności do nadzorowania działalności lotniczej na Białorusi, jego zdolność do zagwarantowania, by przewoźnicy lotniczy posiadający certyfikaty wydane na Białorusi prowadzili działalność zgodnie z międzynarodowymi normami bezpieczeństwa, powinna jeszcze zostać poprawiona. Zgodnie ze wspólnymi kryteriami określonymi w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 Komisja uznaje, że na obecnym etapie nie ma podstaw do wprowadzania zmian do wykazu przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii w odniesieniu do przewoźników lotniczych z Białorusi.
(2)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1635/2006 (2) zobowiązuje państwa członkowskie do zapewnienia, by właściwe organy państw trzecich dotkniętych wypadkiem w Czarnobylu wystawiały świadectwa wywozowe potwierdzające, że produkty, do których zostały one dołączone, są zgodne z maksymalnymi dopuszczalnymi poziomami skażenia określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 733/2008. Konkretne państwa trzecie są wymienione w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1635/2006.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/596

z dnia 11 kwietnia 2019 r.

zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1210/2003 dotyczące niektórych szczególnych ograniczeń w stosunkach gospodarczych i finansowych z Irakiem

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1210/2003 z dnia 7 lipca 2003 r. dotyczące niektórych szczególnych ograniczeń w stosunkach gospodarczych i finansowych z Irakiem oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 2465/96 (1), w szczególności jego art. 11 lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

Załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 1210/2003 zawiera wykaz instytucji publicznych, korporacji i agend oraz osób fizycznych i prawnych, podmiotów byłego rządu Iraku objętych zamrożeniem funduszy i zasobów gospodarczych znajdujących się poza Irakiem w dniu 22 maja 2003 r. zgodnie z tym rozporządzeniem.

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 1210/2003,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1210/2003 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
(4)

Gibraltar nie jest częścią Zjednoczonego Królestwa. Prawo Unii ma zastosowanie do Gibraltaru w zakresie przewidzianym w Akcie przystąpienia z 1972 r. wyłącznie na mocy art. 355 ust. 3 TFUE. Dodanie Zjednoczonego Królestwa do części 1 załącznika II do rozporządzenia (UE) 2018/1806 nie obejmie obywateli brytyjskich terytoriów zamorskich (ang. British overseas territories citizens), którzy uzyskali obywatelstwo na podstawie związków z Gibraltarem. Gibraltar należy zatem zamieścić wraz z innymi brytyjskimi terytoriami zamorskimi w wykazie znajdującym się w części 3 załącznika II do rozporządzenia (UE) 2018/1806.
2)

w tytule „Osoby fizyczne” wykreśla się następujący wpis: „Nessim Ben Mohamed Al-Cherif Ben Mohamed Saleh Al-Saadi (alias a) Nassim Saadi, b) Dia el Haak George, c) Diael Haak George, d) El Dia Haak George, e) Abou Anis, f) Abu Anis). Adres: a) Via Monte Grappa 15, Arluno (Mediolan), Włochy; b) Via Cefalonia 11, Mediolan, Włochy (miejsce stałego zamieszkania, ostatni znany adres). Data urodzenia: a) 30.11.1974, b) 20.11.1974. Miejsce urodzenia: a) Haidra Al-Qasreen, Tunezja; b) Liban; c) Algieria. Obywatelstwo: tunezyjskie. Numer paszportu: M788331 (tunezyjski paszport wydany dnia 28.9.2001, utracił ważność dnia 27.9.2006). Dodatkowe informacje: a) do dnia 27.4.2012 przebywa w więzieniu we Włoszech; b) imię ojca: Mohamed Sharif; c) imię matki: Fatima. Data wyznaczenia, o której mowa w art. 2a ust. 4 lit. b): 12.11.2003”.
(2)

W rozporządzeniu Komisji (UE) 2017/185 (2) przewidziano środki przejściowe stanowiące odstępstwo od tych przepisów dla podmiotów prowadzących przedsiębiorstwo spożywcze dokonujących przywozu żywności zawierającej zarówno produkty pochodzenia roślinnego, jak i przetworzone produkty pochodzenia zwierzęcego (produkty złożone), inne niż te, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 28/2012 (3), w przypadku których warunki dotyczące zdrowia publicznego w odniesieniu do przywozu do Unii nie zostały jeszcze ustanowione na poziomie Unii. Odstępstwo to ma zastosowanie do dnia 31 grudnia 2020 r.
2)

art. 92 ust. 5 otrzymuje brzmienie: „5. Zasoby na Inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych wynoszą 4 143 225 010 EUR ze szczególnej alokacji na tę inicjatywę, z czego 99 573 877 EUR stanowi dodatkowe zasoby na 2019 r. Zgodnie z art. 22 rozporządzenia w sprawie EFS zasoby te zostaną uzupełnione ukierunkowaną inwestycją z EFS. Państwa członkowskie, które korzystają z dodatkowych zasobów na szczególną alokację na Inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych w 2019 r., o której mowa w akapicie pierwszym, mogą wystąpić z wnioskiem o przesunięcie maksymalnie 50 % dodatkowych zasobów na szczególną alokację na Inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych do EFS, tak aby zgodnie z wymogami art. 22 rozporządzenia w sprawie EFS stanowiły one odpowiednie inwestycje ukierunkowane z EFS. Takie przeniesienie dokonywane jest w odniesieniu do odpowiednich kategorii regionów odpowiadających kategoryzacji regionów kwalifikujących się do zwiększenia szczególnej alokacji na Inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych. Zgodnie z art. 30 ust. 1 niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie zwracają się o przesunięcie środków we wniosku o zmianę programu. Zasoby przydzielone na lata ubiegłe nie mogą być przenoszone. Akapit drugi niniejszego ustępu stosuje się do wszelkich dodatkowych zasobów przeznaczonych na szczególną alokację na Inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, zwiększających zasoby powyżej kwoty 4 043 651 133 EUR”;
(7)

Tekst przypisów zawiera odniesienie do rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (3). Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 zostało uchylone i zastąpione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dniem 11 grudnia 2018 r. (4). Odniesienie do rozporządzenia (WE) nr 45/2001 należy zatem z tych przypisów usunąć.
(4)

W świetle wspomnianego addendum istnieje potencjalne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego wynikające ze stosowania substancji Climbazole jako substancji konserwującej lub substancji innej niż konserwująca w dopuszczalnym obecnie maksymalnym stężeniu 0,5 % we wszystkich produktach kosmetycznych. Stosowanie substancji Climbazole jako substancji konserwującej powinno być dopuszczalne jedynie w kremach do twarzy, płynach do włosów, produktach do pielęgnacji stóp i szamponach spłukiwanych. W kremach do twarzy, płynach do włosów i produktach do pielęgnacji stóp maksymalne stężenie powinno wynosić 0,2 %, a w szamponach spłukiwanych – 0,5 %.
(2)

Wdrożenie art. 3 ust. 6 ppkt (i) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 481/2014 dotyczącego jednej z dwóch metod obliczania stawki godzinowej w przypadku wykonywania zleceń w niepełnym wymiarze czasu pracy przez pracowników o elastycznej liczbie godzin pracy na miesiąc okazało się trudne do zastosowania w praktyce, w szczególności w przypadku, gdy w dokumencie zatrudnienia nie ustala się miesięcznego czasu pracy, lecz tygodniowy czas pracy. Należy zatem zmienić art. 3 ust. 6 ppkt (i) tego rozporządzenia, tak by obliczana była jednolita stawka godzinowa w oparciu o liczbę przepracowanych godzin miesięcznie. Metoda ta powinna również uwzględniać różnice między państwami członkowskimi i umowami o pracę pod względem urlopu wypoczynkowego i dni wolnych od pracy, określonych w indywidualnym dokumencie zatrudnienia, przepisach prawa lub porozumieniach zawieranych przez partnerów społecznych (pracodawców i pracowników) na poziomie pracodawcy danego pracownika lub na poziomie danego sektora lub na poziomie krajowym. W celu zapewnienia spójnego zbioru przepisów doprecyzowanie to powinno mieć zastosowanie do całego okresu programowania, tj. od dnia wejścia w życie rozporządzenia delegowanego (UE) nr 481/2014.
(2)

Dnia 1 maja 2019 r. Komitet Sankcji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych podjął decyzję o dodaniu jednego wpisu do wykazu osób, grup i podmiotów, w odniesieniu do których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2019/680

z dnia 30 kwietnia 2019 r.

zmieniające załącznik VI do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 dotyczącego produktów kosmetycznych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotyczące produktów kosmetycznych (1), w szczególności jego art. 31 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

W opinii z dnia 30 lipca 2018 r. (2) Komitet Naukowy ds. Bezpieczeństwa Konsumentów (SCCS) stwierdził, że fenyleno-bis-difenylotriazyna może być bezpiecznie stosowana jako substancja promieniochronna w produktach przeciwsłonecznych i innych produktach kosmetycznych w maksymalnym stężeniu 5 %, przy czym jej stosowanie jest bezpieczne wyłącznie w przypadku produktów stosowanych na skórę, nie zaś w przypadku produktów, które mogą prowadzić do narażenia przez wdychanie.

W świetle opinii SCCS oraz w celu uwzględnienia postępu naukowo-technicznego stosowanie fenyleno-bis-difenylotriazyny jako substancji promieniochronnej w produktach kosmetycznych należy dopuścić w maksymalnym stężeniu 5 %, z wyjątkiem zastosowań, które mogą prowadzić do narażenia płuc użytkownika końcowego na kontakt poprzez wdychanie.

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik VI do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
(2)

W świetle opinii SCCS oraz dalszych wyjaśnień SCCS, istnieje potencjalne ryzyko dla zdrowia ludzi wynikające ze stosowania 2-chloro-p-fenylenodiaminy oraz jej soli siarczanowych i dichlorowodorkowych w produktach do barwienia brwi i rzęs. Jeśli chodzi o produkty do barwienia włosów na głowie, narażenie na działanie substancji jest nawet wyższe, ponieważ produkty te stosowane są na większej powierzchni ciała. Na tej podstawie, i w świetle wyjaśnień SCCS, istnieje potencjalne ryzyko dla zdrowia ludzi wynikające ze stosowania 2-chloro-p-fenylenodiaminy oraz jej soli siarczanowych i dichlorowodorkowych w produktach do barwienia włosów na głowie. W związku z tym należy zakazać stosowania 2-chloro-p-fenylenodiaminy oraz jej soli siarczanowych i dichlorowodorkowych w produktach do farbowania włosów, w tym w produktach do farbowania brwi, oraz w produktach do farbowania rzęs, i dodać je do wykazu substancji zakazanych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009.
(1)

Z uwagi na fakt, iż Stany Zjednoczone nie zapewniły zgodności ustawy o odszkodowaniach z tytułu kontynuacji dumpingu lub utrzymywania subsydiów („Continued Dumping and Subsidy Offset Act”, dalej zwanej „CDSOA”) ze swoimi zobowiązaniami wynikającymi z porozumień w ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO), rozporządzeniem (UE) 2018/196 nałożono dodatkowe cło ad valorem w wysokości 4,3 % na przywóz niektórych produktów pochodzących ze Stanów Zjednoczonych Ameryki. Zgodnie z udzielonym przez WTO zezwoleniem na zawieszenie stosowania koncesji w stosunku do Stanów Zjednoczonych Komisja co roku dostosowuje poziom zawieszenia koncesji do poziomu zniweczenia lub naruszenia korzyści Unii Europejskiej w danym czasie spowodowanych wprowadzeniem CDSOA.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/850

z dnia 24 maja 2019 r.

zmieniające po raz 303. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida (1), w szczególności jego art. 7 ust. 1 lit. a) i art. 7a ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, których fundusze oraz zasoby gospodarcze podlegają zamrożeniu na mocy tego rozporządzenia.

W dniu 21 maja 2019 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych podjął decyzję o wykreśleniu jednej pozycji z wykazu osób, grup i podmiotów, względem których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
2)

w załączniku VIII wprowadza się następujące zmiany: a) sekcja I otrzymuje brzmienie: „Sekcja I Niniejszy załącznik określa środki dotyczące systemu AVAS przeznaczonego dla hybrydowych pojazdów elektrycznych i pojazdów wyłącznie elektrycznych. I.1 Niezależnie od przepisów pkt I.2 lit. a), I.2 lit. b), I.3 lit. a) oraz I.3 lit. b), przepisy sekcji II mają zastosowanie do systemu AVAS zainstalowanego: a) w każdym pojeździe, który otrzymał homologację typu przed dniem 1 lipca 2019 r.; b) w każdym nowym pojeździe opartym o typ, o którym mowa w lit. a), zarejestrowanym przed dniem 1 lipca 2021 r. I.2 Niezależnie od przepisów pkt I.3 lit. a) i b) przepisy sekcji III mają zastosowanie do systemu AVAS zainstalowanego: a) w każdym pojeździe, który otrzymał homologację typu przed dniem 1 lipca 2019 r., jeśli producent tak postanowi; b) w każdym nowym pojeździe opartym o typ, o którym mowa w lit. a); c) w każdym pojeździe, który otrzymał homologację typu od dnia 1 lipca 2019 r. i przed dniem 1 września 2021 r.; d) w każdym nowym pojeździe opartym o typ, o którym mowa w lit. c), zarejestrowanym przed dniem 1 września 2023 r. I.3 Przepisy sekcji IV mają zastosowanie do systemu AVAS zainstalowanego: a) w każdym pojeździe, który otrzymał homologację typu przed dniem 1 września 2021 r., jeśli producent tak postanowi; b) w każdym nowym pojeździe opartym o typ, o którym mowa w lit. a); c) w każdym pojeździe, który otrzymał homologację typu w dniu 1 września 2021 r. lub później; d) w każdym nowym pojeździe opartym o typ, o którym mowa w lit. c); e) w każdym nowym pojeździe zarejestrowanym w dniu 1 września 2023 r. lub później”; b) dodaje się sekcję IV w brzmieniu: „Sekcja IV Zastosowanie mają przepisy sekcji III, z wyjątkiem pkt III.2. lit. b). Dodatkowo obowiązuje: Wyłącznik Każdy mechanizm umożliwiający kierowcy wstrzymanie działania systemu AVAS (»funkcja pauzy«) musi być zgodny z wymogami pkt 6.2.6 regulaminu EKG ONZ nr 138, suplement 1 do pierwotnej wersji regulaminu, seria poprawek 01 (Dz.U. L 204 z 5.8.2017, s. 112).”.