PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 181/27

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2015/1101

z dnia 8 lipca 2015 r.

zmieniające załączniki II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości difenokonazolu, fluopikolidu, fluopyramu, izopyrazamu i pendimetaliny w określonych produktach oraz na ich powierzchni

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 14 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) pendimetaliny określono w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005. Najwyższe poziomy pozostałości (NPD) difenokonazolu, fluopikolidu, fluopyramu i izopyrazamu określono w części A załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005.

(2) W ramach procedury udzielania zezwoleń na stosowanie środków ochrony roślin zawierających substancję czynną difenokonazol na powierzchni sałat, roszpunki warzywnej, endywii, rokietty siewnej i bazylii pospolitej złożono wniosek zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 w sprawie zmiany obecnych NDP.

(3) W przypadku fluopikolidu wniosek taki złożono w odniesieniu do czosnku i szalotki. W przypadku fluopyramu wniosek taki złożono w odniesieniu do moreli, brzoskwiń, śliwek, owoców leśnych, innych drobnych owoców i owoców jagodowych o numerze kodu 0154000, innych warzyw korzeniowych i bulwiastych o numerze kodu 0213000, oberżyn, endywii, szpinaku, cykorii warzywnej, fasoli (bez strąków), grochu (w strąkach), siemienia lnianego, nasion maku, nasion gorczycy, nasion lnicznika siewnego, naparów ziołowych (suszonych korzeni), chmielu, przypraw (korzeniowych lub kłączowych), cykorii podróżnik (korzeni). W przypadku izopyrazamu wniosek taki złożono w odniesieniu do pomidorów, oberżyn i warzyw dyniowatych. W przypadku pendimetalinu wniosek taki złożono w odniesieniu do marchwi, selera zwyczajnego, chrzanu pospolitego, pasternaku, korzenia pietruszki zwyczajnej, kozibrodu porolistnego/salsefii, brukwi, rzepy białej/rzepy jadalnej, przypraw korzeniowych lub kłączowych, cykorii podróżnik (korzeni).

(4) Zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wnioski te zostały poddane ocenie przez państwa członkowskie, których dotyczyły, a sprawozdania z oceny przekazano Komisji.

(5) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, zwany dalej „Urzędem”, dokonał oceny wniosków i sprawozdań z oceny, analizując w szczególności ryzyko dla konsumentów oraz, w odpowiednich przypadkach, dla zwierząt, i wydał uzasadnione opinie dotyczące proponowanych NDP (2). Urząd przekazał te opinie Komisji i państwom członkowskim oraz podał je do publicznej wiadomości.

(6) W swoich uzasadnionych opiniach Urząd stwierdził, że w odniesieniu do stosowania fluopyramu na powierzchni moreli i cykorii podróżnik (korzeni) przedłożone dane nie są wystarczające jako podstawa do określenia nowych NDP. W oparciu o odpowiednie uzasadnione opinie stosowanie difenokonazolu na powierzchni sałaty i rokietty siewnej nie wymaga zmiany obecnych NDP. W odniesieniu do stosowania pendimetalinu na powierzchni przypraw korzeniowych i kłączowych państwo członkowskie dokonujące oceny potwierdziło brak jakichkolwiek dozwolonych zastosowań na powierzchni tych upraw. Obecne NDP powinny zatem pozostać niezmienione.

(7) W odniesieniu do fluopikolidu Urząd ocenił wniosek w celu ustanowienia NDP dla cebuli wynikającego z zastosowań w UE i wydał uzasadnioną opinię dotyczącą proponowanego NDP (3). Mimo zalecenia utrzymania najwyższego dopuszczalnego poziomu pozostałości zawartego w Kodeksie (CXL), który rozporządzeniem Komisji (UE) nr 520/2011 (4) został ustanowiony dla tej uprawy na poziomie 1 mg/kg, Urząd potwierdził, że w przypadku cebuli – gdyby oprzeć NDP wyłącznie na dobrych praktykach rolniczych w Unii – właściwy byłby poziom 0,3 mg/kg. Zgodnie z obowiązującymi unijnymi wytycznymi w zakresie ekstrapolacji NDP należy określić ten NDP na poziomie 0,3 mg/kg także dla czosnku i szalotki.

(8) W przypadku fluopyramu wnioskodawca wyjaśnił, że dobre praktyki rolnicze dotyczące brzoskwiń odnoszą się zarówno do północy, jak i południa UE. Ponadto wnioskodawca przedłożył dalsze informacje przedstawiające schematy doświadczalne oraz dobre praktyki rolnicze dotyczące owoców leśnych. W związku z tym należy ustanowić NDP na poziomie 1,5 mg/kg w odniesieniu do brzoskwiń i 3 mg/kg w odniesieniu do owoców leśnych.

(9) W odniesieniu do wszystkich pozostałych wniosków Urząd stwierdził, że spełniono wszystkie wymogi dotyczące danych oraz że zmiany NDP, o które wystąpili wnioskodawcy, są dopuszczalne z punktu widzenia bezpieczeństwa konsumentów na podstawie oceny narażenia konsumentów przeprowadzonej dla 27 określonych grup konsumentów w Europie. Urząd wziął pod uwagę najnowsze informacje na temat właściwości toksykologicznych wymienionych substancji. Ani w przypadku długotrwałego narażenia na przedmiotowe substancje w wyniku spożywania wszystkich produktów spożywczych mogących je zawierać, ani w przypadku narażenia krótkoterminowego w wyniku dużej konsumpcji odnośnych uprawianych roślin i produktów, nie wykazano istnienia ryzyka przekroczenia dopuszczalnego dziennego spożycia ani ostrej dawki referencyjnej (ARfD).

(10) Na podstawie uzasadnionych opinii Urzędu oraz po uwzględnieniu czynników istotnych dla rozpatrywanej kwestii stwierdzono, że odnośne zmiany NDP spełniają wymogi art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005.

(11) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 396/2005.

(12) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 8 lipca 2015 r. W imieniu Komisji Jean-Claude JUNCKER Przewodniczący

(1) Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1.

(2) Sprawozdania naukowe EFSA są dostępne na stronie internetowej: http://www.efsa.europa.eu:

„Reasoned opinion on the modification of the existing MRLs for difenoconazole in lettuce and other salad plants including Brassicaceae and in basil (mint)” (Uzasadniona opinia dotycząca zmiany obecnych NDP difenokonazolu w sałacie i innych warzywach sałatowych, łącznie z warzywami z rodziny Brassicaceae i bazylią (miętą)). Dziennik EFSA 2014;12(10):3882 [s. 26].

„Reasoned opinion on the modification of the existing MRLs for fluopyram in various crops” (Uzasadniona opinia dotycząca zmiany obecnych NDP fluopyramu w różnych uprawach). Dziennik EFSA 2014;12(12):3947 [s. 33].

„Reasoned opinion on the modification of the existing MRLs for isopyrazam in various crops” (Uzasadniona opinia dotycząca zmiany obecnych NDP izopyrazamu w różnych uprawach). Dziennik EFSA 2015;13(1):3994 [s. 25].

„Reasoned opinion on the modification of the existing MRLs for pendimethalin in various crops” (Uzasadniona opinia dotycząca zmiany obecnych NDP pendimetalinu w różnych uprawach). Dziennik EFSA 2014;12(4):3620 [s. 32].

(3) „Reasoned opinion on the modification of the existing MRLs for fluopicolide in radishes, onions, kale and potatoes” (Uzasadniona opinia dotycząca zmiany obecnych NDP fluopikolidu w rzodkwi, cebuli, jarmużu i ziemniakach). Dziennik EFSA 2012;10(2):2581 [s. 39].

(4) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 520/2011 z dnia 25 maja 2011 r. zmieniające załączniki II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości benalaksylu, boskalidu, buprofezyny, karbofuranu, karbosulfanu, cypermetryny, fluopikolidu, heksytiazoksu, indoksakarbu, metaflumizonu, metoksyfenozydu, parakwatu, prochlorazu, spirodiklofenu, protiokonazolu i zoksamidu w określonych produktach lub na ich powierzchni (Dz.U. L 140 z 27.5.2011, s. 2).