ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(2)

Konieczne jest zapewnienie państwom członkowskim dodatkowej elastyczności, aby mogły one reagować na ten bezprecedensowy kryzys poprzez zwiększenie możliwości pełnego wykorzystania dostępnego okresu wdrażania programów krajowych, o czym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 514/2014 (2), do momentu zamknięcia tych programów do dnia 31 grudnia 2023 r. W odpowiedzi na tę potrzebę terminy umorzenia i terminy składania wniosków o płatność salda rocznego powinny być takie same. Ostateczny termin składania wniosków o płatność salda rocznego upływa w dniu 15 lutego roku następującego po odpowiednim roku finansowym, który to termin może zostać w wyjątkowych przypadkach przedłużony przez Komisję do dnia 1 marca tego roku, podczas gdy pierwotnie przewidziany termin umorzenia przypada na dzień 31 grudnia drugiego roku następującego po roku, w którym podjęto dane zobowiązanie budżetowe. Dzięki dostosowaniu terminu umorzenia do odpowiedniego terminu składania wniosków o płatność Komisja będzie miała możliwość uwzględniania do celów procesu umorzenia wniosków o płatność salda rocznego przedłożonych przez państwo członkowskie odpowiednio w dniu 15 lutego lub w dniu 1 marca.
(3)

W celu zapobiegania nieustannym i coraz liczniejszym szkodliwym działaniom w cyberprzestrzeni, w celu zniechęcania do nich, ich powstrzymywania i reagowania na nie, w wykazie osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów podlegających środkom ograniczającym zawartym w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2019/796 należy zamieścić dwie osoby fizyczne i jeden organ. Osoby te i ten organ są odpowiedzialne za cyberataki wywołujące poważne skutki, które to ataki stanowią zewnętrzne zagrożenie dla Unii lub jej państw członkowskich, lub były zaangażowane w takie ataki, w szczególności w cyberatak skierowany przeciwko niemieckiemu parlamentowi federalnemu (Deutscher Bundestag) przeprowadzony w kwietniu i maju 2015 r.
W przypadku gdy jedna część obiektu inżynieryjnego znajduje się częściowo w państwie trzecim i częściowo w państwie członkowskim, to, oprócz krajowego organu ds. bezpieczeństwa w innych przypadkach właściwego w odniesieniu do jego terytorium, państwo członkowskie może wyznaczyć, zgodnie z art. 3 pkt 7 lit. c), oraz zgodnie z umową międzynarodową zawartą przez Unię lub co do zawarcia której Unia udzieliła upoważnienia, organ ds. bezpieczeństwa właściwy, na zasadach szczególnych, dla tego obiektu inżynieryjnego oraz wszystkich innych elementów powiązanej z nim infrastruktury kolejowej (zwany dalej »specjalnym organem ds. bezpieczeństwa«). Zgodnie z tą umową międzynarodową krajowy organ ds. bezpieczeństwa może tymczasowo przejąć właściwość w odniesieniu do części obiektu inżynieryjnego znajdującej się w tym państwie członkowskim.

W kontekście każdej umowy międzynarodowej, o której mowa w akapicie pierwszym, zainteresowane państwo członkowskie podejmuje wszelkie środki, którymi dysponuje w ramach tej umowy międzynarodowej, w celu zapewnienia, aby specjalny organ ds. bezpieczeństwa przestrzegał prawa Unii. W tym celu, oraz w przypadku gdy jest to konieczne ze względu na bezpieczeństwo kolei, zainteresowane państwo członkowskie niezwłocznie korzysta z prawa przyznanego mu na mocy tej umowy międzynarodowej, zgodnie z którym krajowy organ ds. bezpieczeństwa jest uprawniony do przejęcia wyłącznej właściwości w odniesieniu do części obiektu inżynieryjnego znajdującej się w tym państwie członkowskim.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2020/1521

z dnia 15 października 2020 r.

ustanawiające zamknięcie połowów rdzawca w obszarach 8a, 8b, 8d oraz 8e przez statki pływające pod banderą Belgii

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające unijny system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W rozporządzeniu Rady (UE) 2020/123 (2) określono kwoty na rok 2020.

(2) Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą Belgii lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę przyznaną na 2020 r. na połowy stada rdzawca w obszarach 8a, 8b, 8d oraz 8e.

(3) Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Wykorzystanie kwot połowowych Kwotę połowową przyznaną Belgii na 2020 r. i dotyczącą stada rdzawca w obszarach 8a, 8b, 8d oraz 8e oraz określoną w załączniku uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2 Zakazy 1. Z dniem określonym w załączniku zakazuje się połowów w odniesieniu do stada, o którym mowa w art. 1, przez statki pływające pod banderą Belgii lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. W szczególności zakazuje się poszukiwania ryb, zarzucania, nastawiania lub wybierania narzędzi połowowych w celu połowów z tego stada. 2. Przeładunek, zatrzymywanie na pokładzie, przetwarzanie na pokładzie, przenoszenie, umieszczanie w sadzach, tuczenie i wyładowywanie ryb i produktów rybołówstwa z tego stada złowionych przez te statki są dozwolone w odniesieniu do połowów dokonanych przed tą datą. 3. Niezamierzone połowy gatunków z tego stada dokonywane przez te statki wprowadza się na statki rybackie i zatrzymuje na nich, rejestruje, wyładowuje i odlicza od kwot zgodnie z art. 15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (3).

Artykuł 3 Wejście w życie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 15 października 2020 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącą, Virginijus SINKEVIČIUS Członek Komisji

(1) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(2) Rozporządzenie Rady (UE) 2020/123 z dnia 27 stycznia 2020 r. ustalające uprawnienia do połowów na rok 2020 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz, dla unijnych statków rybackich, w niektórych wodach nienależących do Unii (Dz.U. L 25 z 30.1.2020, s. 1).

(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2020/1520

z dnia 15 października 2020 r.

ustanawiające zamknięcie połowów gładzicy w obszarach 7h, 7j i 7k przez statki pływające pod banderą Francji

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające unijny system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W rozporządzeniu Rady (UE) 2020/123 (2) określono kwoty na rok 2020.

(2) Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą Francji lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę przyznaną na 2020 r. na połowy stada gładzicy w obszarach 7h, 7j i 7k.

(3) Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Wykorzystanie kwot połowowych Kwotę połowową przyznaną Francji na 2020 r. i dotyczącą stada gładzicy w obszarach 7h, 7j i 7k oraz określoną w załączniku uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2 Zakazy 1. Z dniem określonym w załączniku zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada określonego w art. 1 przez statki pływające pod banderą Francji lub zarejestrowane w tym państwie. W szczególności zakazuje się poszukiwania ryb, zarzucania, nastawiania lub wybierania narzędzi połowowych w celu połowów z tego stada. 2. Przeładunek, zatrzymywanie na pokładzie, przetwarzanie na pokładzie, przenoszenie, umieszczanie w sadzach, tuczenie i wyładowywanie ryb i produktów rybołówstwa z tego stada złowionych przez te statki są dozwolone w odniesieniu do połowów dokonanych przed tą datą. 3. Niezamierzone połowy gatunków z tego stada dokonywane przez te statki wprowadza się na statki rybackie i zatrzymuje na nich, rejestruje, wyładowuje i odlicza od kwot zgodnie z art. 15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (3).

Artykuł 3 Wejście w życie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 15 października 2020 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącą, Virginijus SINKEVIČIUS Członek Komisji

(1) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(2) Rozporządzenie Rady (UE) 2020/123 z dnia 27 stycznia 2020 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2020 rok dla niektórych stad ryb i grup stad ryb, stosowane w wodach Unii oraz – w odniesieniu do unijnych statków rybackich – w niektórych wodach nienależących do Unii (Dz.U. L 25 z 30.1.2020, s. 1).

(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).
(1)

Producent wapnia schelatowanego przez kwas iminodibursztynowy („Ca-IDHA”) złożył za pośrednictwem władz polskich wniosek do Komisji o uwzględnienie Ca-IDHA jako nowej pozycji w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003. Ca-IDHA został opracowany w odpowiedzi na wyrażaną przez sektor ogrodnictwa potrzebę stworzenia alternatyw dla istniejących źródeł wapnia, gdyż te ostatnie po zastosowaniu dolistnym mogą w określonych warunkach prowadzić do uszkodzeń liści.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2020/1660

z dnia 15 października 2020 r.

ustanawiające zamknięcie połowów smuklic w obszarach 8a, 8b, 8d oraz 8e przez statki pływające pod banderą Belgii

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające unijny system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W rozporządzeniu Rady (UE) 2020/123 (2) określono kwoty na rok 2020.

(2) Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą Belgii lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę przyznaną na 2020 r. na połowy stada smuklic w obszarach 8a, 8b, 8d i 8e.

(3) Należy zatem zakazać pewnych rodzajów działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Wykorzystanie kwot połowowych Kwotę połowową przyznaną Belgii na 2020 r. i dotyczącą stada smuklic w obszarach 8a, 8b, 8d i 8e oraz określoną w załączniku uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2 Zakazy 1. Z dniem określonym w załączniku zakazuje się połowów w odniesieniu do stada, o którym mowa w art. 1, przez statki pływające pod banderą Belgii lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. W szczególności zakazuje się poszukiwania ryb, zarzucania, nastawiania lub wybierania narzędzi połowowych w celu połowów z tego stada. 2. Przeładunek, zatrzymywanie na statku, przetwarzanie na statku, przenoszenie, umieszczanie w sadzach, tuczenie i wyładowywanie ryb i produktów rybołówstwa z tego stada złowionych przez te statki są dozwolone w odniesieniu do połowów dokonanych przed tą datą. 3. Niezamierzone połowy gatunków z tego stada dokonywane przez te statki wprowadza się na statki rybackie i zatrzymuje na nich, rejestruje, wyładowuje i odlicza od kwot zgodnie z art. 15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (3).

Artykuł 3 Wejście w życie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 15 października 2020 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącą, Virginijus SINKEVIČIUS Członek Komisji

(1) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(2) Rozporządzenie Rady (UE) 2020/123 z dnia 27 stycznia 2020 r. ustalające uprawnienia do połowów na rok 2020 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz, dla unijnych statków rybackich, w niektórych wodach nienależących do Unii (Dz.U. L 25 z 30.1.2020, s. 1).

(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).
2.

Ali Coscun NAMOGLU

Data urodzenia: 27.11.1956 Nr paszportu lub dowodu tożsamości: 11096919534 Obywatelstwo: tureckie Płeć: mężczyzna

Ali Coscun Namoglu jest zastępcą dyrektora departamentu eksploracji Turkish Petroleum Corporation (tureckiej korporacji naftowej) (TPAO). Piastując to stanowisko Ali Coscun Namoglu bierze udział w planowaniu i realizacji prowadzonych przez TPAO na morzu poszukiwań węglowodorów oraz w kierowaniu tymi poszukiwaniami. Poszukiwania te obejmują prowadzone przez TPAO odwierty, na które Republika Cypryjska nie udzieliła zezwolenia; szczegóły poniżej. Odwierty bez zezwolenia były prowadzone przez: a) należący do TPAO statek wiertniczy »Yavuz« na wodach terytorialnych Republiki Cypryjskiej między lipcem a wrześniem 2019 r.; b) należący do TPAO statek wiertniczy »Yavuz« na obszarze wyłącznej strefy ekonomicznej Republiki Cypryjskiej, o której Republika Cypryjska powiadomiła ONZ, i którą wyznaczono w porozumieniu z Egiptem, między październikiem 2019 r. a styczniem 2020 r.; c) należący do TPAO statek wiertniczy »Yavuz« na obszarze wyłącznej strefy ekonomicznej Republiki Cypryjskiej, o której Republika Cypryjska powiadomiła ONZ, i którą wyznaczono w porozumieniu z Egiptem oraz z Izraelem, między styczniem a kwietniem 2020 r.; d) należący do TPAO statek wiertniczy »Yavuz« na obszarze wyłącznej strefy ekonomicznej Republiki Cypryjskiej, o której Republika Cypryjska powiadomiła ONZ, i którą wyznaczono w porozumieniu z Egiptem, między kwietniem a wrześniem 2020 r.; e) należący do TPAO statek wiertniczy »Fatih« na obszarze wyłącznej strefy ekonomicznej Republiki Cypryjskiej, o której Republika Cypryjska powiadomiła ONZ, w bliskości wód terytorialnych Republiki Cypryjskiej, między listopadem 2019 r. a styczniem 2020 r.; f) należący do TPAO statek wiertniczy »Fatih« w zachodniej części wyłącznej strefy ekonomicznej Republiki Cypryjskiej, o której Republika Cypryjska powiadomiła ONZ, między majem a listopadem 2019 r.
(3)

W decyzji arbitra stwierdza się, że Unia Europejska może zwrócić się do Organu Rozstrzygania Sporów WTO o upoważnienie do wprowadzenia środków zaradczych w odniesieniu do Stanów Zjednoczonych Ameryki („Stany Zjednoczone”) na poziomie nieprzekraczającym 3 993 212 564 USD rocznie. Środki zaradcze mogą przyjąć formę a) zawieszenia koncesji taryfowych i innych powiązanych zobowiązań wynikających z GATT 1994, b) zawieszenia koncesji i innych zobowiązań wynikających z Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych oraz c) zawieszenia zobowiązań horyzontalnych lub sektorowych zawartych w skonsolidowanej liście usług Unii Europejskiej w odniesieniu do wszystkich głównych sektorów określonych w sektorowym wykazie klasyfikacji usług.
(5)

Ze względu na powagę sytuacji na Białorusi, w związku z trwającymi represjami wobec społeczeństwa obywatelskiego i działaczy opozycyjnych, do wykazu osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi, zamieszczonego w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 765/2006, należy dodać Aleksandra Łukaszenkę i 14 innych osób.
ZAŁĄCZNIK

Wykaz produktów podlegających następczemu (wstecznemu) nadzorowi unijnemu

Produktem podlegającym następczemu (wstecznemu) nadzorowi jest etanol paliwowy ze źródeł odnawialnych, tj. alkohol etylowy produkowany z produktów rolnych (wymienionych w załączniku I do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej), skażony lub nieskażony, z wyłączeniem produktów zawierających ponad 0,3 % (m/m) wody mierzonej zgodnie z normą EN 15376, ale z uwzględnieniem alkoholu etylowego produkowanego z produktów rolnych (wymienionych w załączniku I do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej) w mieszankach z benzyną o zawartości alkoholu etylowego ponad 10 % (v/v), przeznaczony do użycia jako paliwo. Produkt podlegający nadzorowi obejmuje również alkohol etylowy produkowany z produktów rolnych (wymienionych w załączniku I do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej) zawarty w eterze etylo-tert-butylowym (ETBE).

Zakres produktu jest ograniczony wyłącznie do etanolu ze źródeł odnawialnych wykorzystywanego do celów paliwowych. W związku z tym etanol syntetyczny i etanol ze źródeł odnawialnych przeznaczone do zastosowań innych niż paliwowe, tj. do zastosowań przemysłowych i do napojów, nie są objęte niniejszą procedurą.

Produkt podlegający nadzorowi jest obecnie sklasyfikowany pod następującymi kodami CN i TARIC:
(3)

Ponadto w art. 46 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035 przewidziano pewne odstępstwa od wymogów dotyczących identyfikowalności utrzymywanych owiec i kóz, o których to wymogach mowa jest w art. 45 tego aktu. Jedno z tych odstępstw polega na tym, że podmioty utrzymujące owce i kozy w wieku poniżej 12 miesięcy mogą oznaczać swoje zwierzęta za pomocą pojedynczego kolczyka elektronicznego z widocznym niepowtarzalnym numerem rejestracyjnym i kodem identyfikacyjnym, jeżeli takie zwierzęta mają zostać przemieszczone do rzeźni w tym samym państwie członkowskim po przejściu przez etap gromadzenia albo po poddaniu ich opasowi. Po przyjęciu rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035 Komisja otrzymała różne uwagi od niektórych zainteresowanych stron i państw członkowskich dotyczące potencjalnych skutków stosowania tego odstępstwa, które uznano za zbyt uciążliwe dla hodowców owiec i kóz, w szczególności biorąc pod uwagę niską cenę rynkową uzyskiwaną przez tych hodowców za zwierzęta poddawane ubojowi w celu spożycia przez ludzi. Uwzględniając przesłanki ustanowione w art. 118 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/429, można uznać, że zwykłe kolczyki lub zwykłe opaski na pęcinę zapewniają wystarczający poziom identyfikowalności, jeżeli młode utrzymywane owce i kozy z różnych zakładów pochodzenia są przemieszczane do rzeźni po poddaniu opasowi. Ponadto wystarczający poziom identyfikowalności można zapewnić tylko wtedy, gdy takie przemieszczenia są rejestrowane w jednej bazie danych, a zatem mają miejsce w tym samym państwie członkowskim, co również stanowi wymóg w odniesieniu do większości pozostałych odstępstw przewidzianych w art. 46 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035.
1)

w części A wprowadza się następujące zmiany: a) dodaje się lit. g)–n) w brzmieniu: „g) w odniesieniu do pojazdów zarejestrowanych do dnia 30 czerwca 2021 r., jeżeli jest dostępny, oraz w odniesieniu do pojazdów zarejestrowanych od dnia 1 lipca 2021 r. we wszystkich przypadkach – etap skompletowania, jak wskazano w wybranym wzorze świadectwa zgodności zgodnie z pkt 2 załącznika IX do dyrektywy 2007/46/WE; h) kategoria pojazdu określona w pozycji 0.4 świadectwa zgodności; i) w odniesieniu do pojazdów zarejestrowanych do dnia 31 grudnia 2020 r., jeżeli jest dostępna, oraz w odniesieniu do pojazdów zarejestrowanych od dnia 1 stycznia 2021 r. we wszystkich przypadkach, liczba osi określona w pozycji 1 świadectwa zgodności; j) technicznie dopuszczalna maksymalna masa całkowita pojazdu określona w pozycji 16.1 świadectwa zgodności; k) w odniesieniu do pojazdów zarejestrowanych do dnia 31 grudnia 2021 r., jeżeli jest dostępna, oraz w odniesieniu do pojazdów zarejestrowanych od dnia 1 stycznia 2022 r., we wszystkich przypadkach – stopka ze skrótem kryptograficznym dokumentacji producenta określonym w pozycji 49.1 świadectwa zgodności; w odniesieniu do pojazdów zarejestrowanych do dnia 30 czerwca 2025 r. państwa członkowskie mogą zgłaszać jedynie pierwszych 8 znaków skrótu kryptograficznego; l) w odniesieniu do pojazdów zarejestrowanych do dnia 30 czerwca 2021 r., jeżeli są dostępne, oraz w odniesieniu do pojazdów zarejestrowanych od dnia 1 lipca 2021 r., we wszystkich przypadkach – indywidualne emisje CO2 określone w pozycji 49.5 świadectwa zgodności; m) w odniesieniu do pojazdów zarejestrowanych do dnia 30 czerwca 2021 r., jeżeli są dostępne, oraz w odniesieniu do pojazdów zarejestrowanych od dnia 1 lipca 2021 r., we wszystkich przypadkach – średnie wartości ładowności określone w pozycji 49.6 świadectwa zgodności; n) data rejestracji.”;
(2)

Zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/821 rozporządzenie to nie ma zastosowania do importerów unijnych, których roczny wolumen przywozu poszczególnych minerałów lub metali jest niższy od progów określonych w załączniku I. Progi te ustalono na poziomie gwarantującym, że nie mniej niż 95 % całkowitej ilości każdego minerału i metalu przywożonego do Unii podlega obowiązkom importerów unijnych określonym w tym rozporządzeniu.