ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
16.10.2009 PL DziennikUrzędowy Un iiEuropejskiej L 272/1
II 
(Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa) 
DECYZJE 
RADA 
  
DECYZJA 
RADY
z 
dnia 13 lipca 2009 r.
w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Umowy przejściowej o partnerstwie między 
Wspólnotą Eu ropejską, 
z jednej strony, a państwami Pacyfiku , 
z drugiej
(2009/729/WE )
RADA UNI I EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,  
w 
szczególności 
jego 
art. 133 w związk u 
z art. 300 ust. 2 ak apit 
pierwszy 
zdanie 
pierwsze,
uwzględniając 
wniosek 
Komisji,
a 
także 
mając na 
uwadze, co n astępuje:
(1) W dniu 12  czerwca 2002 r. Rada upoważn iła Komisję do 
otwarcia n egocjacji 
w sprawie umów o partn erstwie 
gos­
podarczym 
z państwami 
AKP.
(2) Negocjacje w sprawie Umowy przejściowej o partn erstwie 
ustanawiającej
 ramy Umowy o  partn erstwie
 go
spodar­
czym (zwan ej 
dalej  „przejściową UPG” ) zostały zak ończo­
ne
 w  dniu
 23  listopada  2007  r.  z  Papuą-Nową 
Gwineą 
i Republiką 
Wysp Fidżi.
(3) W art. 76 ust 3 przejściowej UPG przewidzian o tymcza­
sowe 
stosowanie 
umowy przejściowej do czasu jej wejścia 
w życie.
(4) Przejściową UPG n ależy podpisać w  imien iu Wspólno­
ty 
i stosować n a 
zasadach tymczasowych z zastrzeżen iem 
jej 
zawarcia w późn iejszym 
terminie.STANOWI , CO NASTĘ PUJE:
Artykuł 1
Niniejszym
 zatwierdza się w  imien iu
 Wspólnoty
 podpisan ie
 
Umowy przejściowej o partn erstwie 
pomiędzy Wspóln otą 
Euro­
pejską 
a państwami 
Pacyfiku, 
z zastrzeżen iem 
decyzji Rady doty­
czącej zawarcia wymien ionej 
przejściowej UPG.
Tekst 
przejściowej UPG jest załączon y 
do niniejszej 
decyzji.
Artykuł 2
Niniejszym 
upoważnia 
się Przewodn iczącego 
Rady do wyzn acze­
nia
 osoby
 umocowan ej
 (osób  umocowan ych)
 do podpisan ia
 
przejściowej UPG w imien iu 
Wspólnoty 
Europejskiej, 
z zastrze­
żeniem 
jej zawarcia.
Artykuł 3
Przejściową UPG stosuje się tymczasowo, jak  
przewidzian o 
w ar­
t. 76 ust. 3 Umowy, do czasu zak ończenia 
procedury podpisan ia 
Umowy. 
Komisja 
opublikuje 
zawiadomien ie 
informujące 
o termi­
nie 
tymczasoweg o 
stosowania.
Sporządzon o 
w Brukseli 
dnia 13 
lipca 2009 r.
W imieniu Rady
E. ERLANDSSON
Przewodniczący
1)

skreśla się następujące pozycje dotyczące zakładów przetwórstwa mięsnego: Nr Numer weterynaryjny Nazwa zakładu Miasto/ulica lub wieś/region „3. BG 0101009 ET „Livela-Dimitar Andonov“ s. Pokrovnik obl. Blagoevgrad 7. BG 0201011 SD „K § K-Atanasov i Enchev“ gr. Burgas zh.k. Miladinovi bl.57 vh.B 8. BG 0201014 ET „Kristof“ s. Banevo obl. Burgas 11. BG 0201030 ET „GIDA“ gr. Burgas kv. „Lozovo“ ul. „Treti mart“ 15 17. BG 0301018 ET „Rekardi-Svetoslav Dobrev“ gr. Dolni Chiflik Promishlena zona 25. BG 0801001 „BMV“ OOD gr. Dobrich kv. Riltsi 63. BG 1901009 ET „LYUBMAKS“ s. Nova Cherna — DZS 90. BG 0202005 ET „Dit-D. Kaltakchieva“ s. Banevo obl. Burgas 95. BG 0302011 „Hepi Leydi“ EOOD s. Yarebichna obl. Varna 102. BG 0602001 ET „Toshko Todorov“ s. Kravoder, obsht. Krivodol, obl. Vratsa 107. BG 0602008 ET „Toshko Todorov“ s. Kravoder, obsht. Krivodol, obl. Vratsa 110. BG 0802003 „Komis“ OOD s. Plachi dol, obl. Dobrich 124. BG 2202015 „Tina-2000“ OOD gr. Suhodol ul. „Trayan Tanev“ 53 133. BG 24020042 „Taneva“ EOOD s. Kran obsht. Kazanlak 139. BG 0305032 ET „Trifon Trifonov-69“ gr. Varna ul. „Ak. Kurchatov“ 140. BG 0305033 „DET-2000“ OOD gr. Varna ul. „Pod igoto“ 42 142. BG 0305037 „ZHENIA — VE“ EOOD gr. Varna ul. „Layosh Koshut“ 19 143. BG 0305038 ET „Vini-Kiril Bakalov“ s. Benkovski obsht. Varna 159. BG 0905005 ET „Imam“ gr. Dzhebel zh.k „Progres“ 167. BG 1405003 „Sami M“ OOD gr. Pernik kv. „Kalkas“ ul. „Zahari Zograf“ 143 171. BG 1505017 ET „Nina-94-Nina Dimitrova“ gr. Trastenik obsht. D. Mitropolia 178. BG 1605044 „Flaysh produkte“ OOD gr. Hisar ul. „Ivan Vazov“ 17 181. BG 1605053 ET „Daki-Velko Gadzhev“ gr. Rakovski ul. „Vasil Levski“ 40 198. BG 2505015 „Erko-2002“ gr. Popovo ul. „Gagarin“ 62 221. BG 0304030 „TRANZH“ AD gr. Varna ul. „8-mi Septemvri“ 12 222. BG 0304033 „Alians-MK“ OOD gr. Varna ul. „G. Popov“ 1 282. BG 1604013 „Komaks-3“ OOD gr. Plovdiv ul. „Klokotnitsa“ 31 309. BG 2004001 ET „Nikov-Iv.Kostadinov“ gr. Sliven „Selishteto“ 311. BG 2004015 „Ramira“ OOD gr. Sliven Industrialna zona 321. BG 2204028 ET „TONIMEKS-Stoyan Spasov“ gr. Sofia ul. „Oporska reka“ 3 331. BG 2204082 „Em Vi Em 3“ OOD gr. Sofia kv. Benkovski ul. „Vele Mitrov“ 17 349. ВG 2404028 „Rekord — 90“ EOOD s. Rakitnitsa obsht. St. Zagora 352. BG 2404033 „Zhoreti“ EOOD gr. Stara Zagora ul. „Industrialna“ 1 359. BG 2604010 EOOD „Nolev“ gr. Haskovo kv. „Bolyarovo“ ul. „Shipka“ 2 362. BG 2604014 ET „Roni“ gr. Harmanli ul. „Hr. Smirnenski“ 102 363. BG 2604017 ET „Angel Sarandiev“ gr. Svilengrad ul. „Tekstil“ 364. BG 2604018 „Monita“ OOD gr. Dimitrovgrad kv. „Chernokonevo“ ”
(5)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 669/2009 z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zwiększonego poziomu kontroli urzędowych przywozu niektórych rodzajów pasz i żywności niepochodzących od zwierząt i zmieniającym decyzję 2006/504/WE (3) zobowiązano państwa członkowskie do przeprowadzania wzmożonych kontroli przy przywozie gruszek pochodzących z Turcji w celu zweryfikowania obecności amitrazu w 10 % spośród wszystkich przesyłek tego towaru. Ponieważ wspomniany środek kontrolny będzie stosowany od dnia 25 stycznia 2010 r., należy określić okres obowiązywania środków ustanawianych w niniejszej decyzji w taki sposób, aby uniknąć ich nakładania się na środki kontrolne ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 669/2009.
(3)

Egipt przedstawił sprawozdanie na temat przyczyn wymienionych przypadków. Główny płynący z niego wniosek jest taki, że większość przypadków jest spowodowana niezastosowaniem się do instrukcji fitosanitarnych w odniesieniu do produkcji i wywozu ziemniaków przeznaczonych dla Wspólnoty. Strefy produkcji ziemniaka, w których wystąpiła niezgodność, nie kwalifikują się już do tego, by wywozić z nich produkty do Unii Europejskiej. Egipt nałożył karę za naruszenie instrukcji i zawiesił przedsiębiorstwa, których to dotyczy, na trzy następne sezony wywozowe.
(4)

W decyzji 2007/453/WE wymienione są obecnie Finlandia i Szwecja jako kraje o nieznacznym ryzyku BSE oraz wszystkie pozostałe państwa członkowskie jako państwa o kontrolowanym ryzyku BSE. Decyzja zawiera także wykaz statusu BSE krajów trzecich. W maju 2009 r. OIE przyjęła rezolucję nr XXII – Uznawanie statusu państw członkowskich w odniesieniu do ryzyka występowania gąbczastej encefalopatii bydła. W rezolucji tej uznano Chile za kraj o nieznacznym ryzyku występowania BSE, a Kolumbię i Japonię za kraje o kontrolowanym ryzyku występowania BSE. Wykaz w decyzji 2007/453/WE powinien zatem zostać zmieniony w celu dostosowania go do wymienionej rezolucji w odniesieniu do tych trzech krajów trzecich. Jednakże w oczekiwaniu na ostateczną decyzję OIE dotyczącą statusu BSE wszystkich państw członkowskich i biorąc pod uwagę ujednolicone rygorystyczne środki ochrony przed BSE stosowane we Wspólnocie, obecnie nie należy wprowadzać zmian w odniesieniu do uznanego statutu BSE państw członkowskich.
(5)

Surowce pochodzenia rolniczego są faktycznie droższe niż w normalnych warunkach produkcji, co wynika z niewielkiego rozmiaru, rozdrobnienia i niskiego poziomu mechanizacji gospodarstw rolnych. Dodatkowo w przypadku Madery produkcja w przetwórstwie trzciny cukrowej jest niższa niż w innych najbardziej oddalonych regionach ze względu na topografię, klimat, glebę i rzemieślniczy charakter produkcji. Transport na wyspy niektórych surowców i opakowań, które nie są produkowane lokalnie, powoduje dodatkowe koszty w porównaniu z transportem samych produktów gotowych. W przypadku Azorów charakter wyspiarski jest podwójny, ponieważ wyspy są rozrzucone na dużej przestrzeni. Transport i instalacja urządzeń w tych oddalonych, wyspiarskich regionach jeszcze bardziej zwiększa dodatkowe koszty. To samo dotyczy niektórych niezbędnych podróży i wysyłek na kontynent. Konieczne jest również ponoszenie dodatkowych kosztów przechowywania produktów gotowych, gdyż nie są one spożywane lokalnie tylko zaraz po wytworzeniu, lecz w ciągu całego roku. Niewielki rozmiar rynku regionalnego na różne sposoby zwiększa koszty jednostkowe, zwłaszcza przez niekorzystną relację między kosztami stałymi a wielkością produkcji, zarówno w odniesieniu do urządzeń, jak i kosztów niezbędnych do spełnienia norm ochrony środowiska. Ponadto producenci rumu na Maderze muszą ponosić koszty utylizacji odpadów z przetwarzania trzciny cukrowej, podczas gdy producenci z innych regionów mogą poddawać te produkty uboczne recyklingowi. Wspomniani producenci muszą także ponosić dodatkowe koszty ogólne wynikające z charakteru lokalnej gospodarki, w szczególności zwiększone koszty pracy i energii.
(8)

We wpisie dotyczącym Seszeli w wykazie w załączniku do decyzji 2004/432/WE ujęte są obecnie produkty akwakultury, lecz Seszele nie przedłożyły Komisji planu w zakresie kontroli pozostałości w odniesieniu do tych produktów na 2009 r. Należy więc usunąć odniesienie do produktów akwakultury z wpisu dotyczącego Seszeli w wykazie zawartym w załączniku do tej decyzji.
(1)

Decyzja Komisji 2002/994/WE z dnia 20 grudnia 2002 r. dotycząca niektórych środków ochronnych w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przywożonych z Chin (2) ma zastosowanie do wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego przywożonych z Chin i przeznaczonych do spożycia przez ludzi lub na paszę.
—

Protokołu dodatkowego z dnia 17 lipca 1980 r. do umowy dodatkowej w sprawie obowiązywania w odniesieniu do Księstwa Liechtensteinu umowy między Konfederacją Szwajcarską a państwami członkowskimi Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali w związku z przystąpieniem Republiki Greckiej do Wspólnoty,
(2)

Wniosek odnosił się również do wprowadzenia do obrotu innych produktów zawierających kukurydzę 59122xNK603 lub składających się z niej, do takich samych zastosowań jak każda inna kukurydza, z wyjątkiem uprawy. Dlatego też do wniosku, zgodnie art. 5 ust. 5 i art. 17 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, załączone są dane i informacje wymagane na podstawie załączników III i IV do dyrektywy 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylającej dyrektywę Rady 90/220/EWG (2), a także informacje i ustalenia dotyczące oceny ryzyka przeprowadzonej według zasad określonych w załączniku II do dyrektywy 2001/18/WE. Zawiera on również plan monitorowania skutków dla środowiska zgodny z załącznikiem VII do dyrektywy 2001/18/WE.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 315/49

DECYZJA RADY EUROPEJSKIEJ

podjęta za zgodą Przewodniczącego Komisji

z dnia 1 grudnia 2009 r.

w sprawie mianowania Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa

(2009/880/UE)

RADA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 18 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Traktat z Lizbony ustanawia nowy urząd Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa.

(2) Zgodnie z art. 5 protokołu (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych oraz w myśl deklaracji (nr 12) załączonej do Aktu końcowego konferencji międzyrządowej, która przyjęła traktat z Lizbony, Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa mianowany w trakcie kadencji Komisji powinien stać się członkiem Komisji na pozostały okres jej kadencji.

(3) Należy mianować Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Baronessa Catherine Margaret ASHTON OF UPHOLLAND zostaje niniejszym mianowana na stanowisko Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa na okres od dnia 1 grudnia 2009 r. do końca trwającej wówczas kadencji Komisji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady Europejskiej notyfikuje niniejszą decyzję baronessie Catherine Margaret ASHTON OF UPHOLLAND.

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
(10)

Po pojawieniu się w 2007 r. ogniska pryszczycy w jednym z państw członkowskich, co nastąpiło w następstwie wydostania się wirusa pryszczycy z laboratorium, owe „Minimalne normy dla laboratoriów pracujących z wirusem pryszczycy in vitro lub in vivo” („normy bezpieczeństwa biologicznego”) zostały zmienione. W wyniku rozmów z państwami członkowskimi na temat norm bezpieczeństwa biologicznego w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt normy te w zmienionej wersji zostały przyjęte podczas 38. sesji generalnej Europejskiej Komisji ds. Zwalczania Pryszczycy w dniu 29 kwietnia 2009 r. (2) oraz włączone do raportu z 38. sesji generalnej Europejskiej Komisji ds. Zwalczania Pryszczycy, Rzym, 28–30 kwietnia 2009 r. („raport”). Zastępują one normy bezpieczeństwa biologicznego ustanowione w 1985 r., zmienione w roku 1993. Dlatego też załączniki XII, XV oraz XVI do dyrektywy 2003/85/WE powinny zostać odpowiednio zmienione.
(2)

Decyzja Komisji 2006/168/WE z dnia 4 stycznia 2006 r. ustanawiająca warunki zdrowotne zwierząt i wymogi w zakresie świadectw weterynaryjnych przy przywozie do Wspólnoty zarodków bydlęcych (2) stanowi, że państwa członkowskie zezwalają na przywóz zarodków bydła domowego pobranych lub wytworzonych w kraju trzecim wymienionym w załączniku I do tej decyzji przez zatwierdzone zespoły pobierania lub wytwarzania zarodków wymienione w załączniku do decyzji Komisji 92/452/EWG z dnia 30 lipca 1992 r. ustanawiającej wykazy zespołów pobierania zarodków i zespoły produkcji zarodków zatwierdzonych w państwach trzecich do wywozu do Wspólnoty zarodków bydlęcych (3).
(1)

Decyzja Komisji 2007/777/WE z dnia 29 listopada 2007 r. ustanawiająca warunki zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego oraz wzory świadectw na przywóz z krajów trzecich niektórych produktów mięsnych oraz przetworzonych żołądków, pęcherzy i jelit do spożycia przez ludzi (2) określa zasady przywozu do Wspólnoty przesyłek zawierających niektóre produkty mięsne do spożycia przez ludzi. Decyzja ta ustanawia także wykazy państw trzecich i ich części, z których taki przywóz jest dopuszczony, a także wzory świadectw zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt oraz zasady dotyczące pochodzenia zwierząt i ich obróbki, wymagane dla takich produktów.
(1)

Decyzję Komisji 2008/866/WE z dnia 12 listopada 2008 r. w sprawie środków nadzwyczajnych zawieszających przywóz z Peru niektórych małży przeznaczonych do spożycia przez ludzi (2) przyjęto w następstwie zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu A (HAV) niektórych małży przywożonych z Peru, które zidentyfikowano jako źródło ogniska zapalenia wątroby typu A u ludzi. Decyzję tę stosowano początkowo do dnia 31 marca 2009 r., wspomniany okres stosowania przedłużono jednak do dnia 30 listopada 2009 r. decyzją Komisji 2009/297/WE z dnia 26 marca 2009 r. zmieniającą decyzję 2008/866/WE w odniesieniu do okresu jej stosowania (3).
(10)

Niniejsza decyzja nie wyklucza możliwości złożenia wniosku dla difenyloaminy, zgodnie z przepisami art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, którego szczegółowe zasady stosowania ustanowiono w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 33/2008 z dnia 17 stycznia 2008 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady 91/414/EWG w odniesieniu do zwykłej i przyspieszonej procedury oceny substancji czynnych objętych programem prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 tej dyrektywy, ale niewłączonych do załącznika I do tej dyrektywy (5), w celu ewentualnego włączenia jej do załącznika I.
(1)

Jak to ujęto w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 683/2008, publiczne zarządzanie obydwoma programami jest oparte na zasadzie ścisłego podziału kompetencji między Wspólnotę, reprezentowaną przez Komisję, Organ Nadzoru Europejskiego Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS) powołany rozporządzeniem Rady (WE) nr 1321/2004 (2) oraz Europejską Agencję Kosmiczną (ESA), przy czym to Komisja jest odpowiedzialna za zarządzanie programami.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 322/38

DECYZJA RADY

z dnia 1 grudnia 2009 r.

ustanawiająca warunki zatrudnienia Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej

(2009/912/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 243,

a także, mając na uwadze fakt, że należy ustanowić warunki zatrudnienia Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Sekretarz Generalny Rady Unii Europejskiej otrzymuje podstawowe wynagrodzenie równe kwocie podstawowego wynagrodzenie urzędnika Unii Europejskiej w grupie zaszeregowania 16, stopniu trzecim pomnożonej przez 100 %. Otrzymuje dodatki rodzinne i inne dodatki przewidziane w regulaminie pracowniczym urzędników Unii Europejskiej (1).

Jest również uprawniony do korzystania z zasad dotyczących zwrotu kosztów i zabezpieczenia społecznego określonych analogicznie do zasad przewidzianych w regulaminie pracowniczym i analogicznie ma do niego zastosowanie art. 17 załącznika VII do regulaminu pracowniczego.

Artykuł 2

Do wynagrodzenia, o którym mowa w art. 1 akapit pierwszy, stosuje się współczynniki korygujące określone przez Radę zgodnie z art. 64 i 65 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej dla urzędników zatrudnionych w Belgii.

Artykuł 3

Sekretarzowi Generalnemu Rady Unii Europejskiej przysługuje dodatek mieszkaniowy określony zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 2290/77 z dnia 18 października 1977 r. określającego uposażenie członków Trybunału Obrachunkowego (2) oraz świadczenia emerytalno-rentowe i dodatek przejściowy w przypadku zakończenia sprawowania funkcji, określone analogicznie do świadczeń i dodatków przewidzianych w wyżej wymienionym rozporządzeniu.

Artykuł 4

Rozporządzenie Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 260/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiające warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich (3) ma zastosowanie do Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej.

Artykuł 5

O ile niniejsza decyzja nie stanowi inaczej, art. 11–14 i art. 17 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej oraz wszystkie stosowne przepisy regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej, z wyjątkiem art. 52 tego regulaminu, mają zastosowanie do Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej.

Artykuł 6

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 grudnia 2009 r.

Przewodniczący Rady notyfikuje ją Sekretarzowi Generalnemu Rady Unii Europejskiej.

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 1 grudnia 2009 r. W imieniu Rady B. ASK Przewodniczący

(1) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1).

(2) Dz.U. L 268 z 20.10.1977, s. 1.

(3) Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 8.
(3)

Rozporządzenie finansowe w sprawie C.SIS ma zastosowanie do Danii, Finlandii i Szwecji oraz do Islandii i Norwegii na mocy decyzji Rady 2000/777/WE (3), jak również do Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowackiej, Republiki Słowenii i Republiki Węgierskiej na mocy decyzji Rady 2007/471/WE (4), a także do Szwajcarii na mocy decyzji Rady 2008/421/WE (5).
(2)

Z doświadczeń z pierwszego roku funkcjonowania operacji wynika, że konieczne są zmiany we wspólnym działaniu 2008/851/WPZiB, by siły morskie Unii Europejskiej mogły przyczyniać się do monitorowania rybołówstwa u wybrzeży Somalii.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 322/36

DECYZJA RADY

z dnia 1 grudnia 2009 r.

ustanawiająca warunki zatrudnienia Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa

(2009/910/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 243,

uwzględniając rozporządzenie nr 422/67/EWG, nr 5/67/Euratom Rady z dnia 25 lipca 1967 r. określające uposażenie przewodniczącego i członków Komisji oraz prezesa, sędziów, rzeczników generalnych i sekretarza Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot, prezesa, członków i sekretarza Sądu Pierwszej Instancji oraz prezesa, członków i sekretarza Sądu Służby Cywilnej Unii Europejskiej (1),

a także, mając na uwadze, co następuje:

(1) Traktat z Lizbony ustanawia urząd Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, który, zgodnie z art. 18 Traktatu o Unii Europejskiej, prowadzi wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa Unii, przewodniczy Radzie do Spraw Zagranicznych i jest jednym z wiceprzewodniczących Komisji.

(2) Należy ustanowić warunki zatrudnienia Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Przepisy rozporządzenia nr 422/67/EWG, nr 5/67/Euratom Rady z dnia 25 lipca 1967 r. mające zastosowanie do członków Komisji, w tym przepisy mające zastosowanie do wiceprzewodniczących Komisji, stosuje się analogicznie do Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa.

2. Na zasadzie odstępstwa od art. 2 ust. 1 rozporządzenia nr 422/67/EWG, nr 5/67/Euratom Rady z dnia 25 lipca 1967 r., podstawowe miesięczne wynagrodzenie Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa jest równe kwocie stanowiącej 130 % podstawowego wynagrodzenia urzędnika Unii Europejskiej w grupie zaszeregowania 16, stopniu trzecim.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady notyfikuje niniejszą decyzję Wysokiemu Przedstawicielowi Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa.

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 1 grudnia 2009 r. W imieniu Rady B. ASK Przewodniczący

(1) Dz.U. L 187 z 8.8.1967, s. 1.
(1)

Na mocy decyzji 1999/870/WE (1) i decyzji 2007/149/WE (2) Zastępca Sekretarza Generalnego Rady został upoważniony do tego, by w związku z włączaniem dorobku Schengen w ramy Unii Europejskiej reprezentować niektóre państwa członkowskie podczas zawierania umów w sprawie instalowania i funkcjonowania infrastruktury łączności dla środowiska Schengen („SISNET”) oraz zarządzać tymi umowami do czasu zakończenia migracji do infrastruktury łączności utrzymywanej przez Wspólnotę Europejską.
(10)

W załączniku IV do decyzji 2002/613/WE określono wzór świadectwa weterynaryjnego, który należy stosować w przypadku przywozu do Wspólnoty przesyłek nasienia ze Szwajcarii. W załączniku 11 dodatek 2 rozdział VIII(B) pkt 3 lit. b) do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi (4) przewidziano jednak szczególne wymogi dotyczące świadectw. Umowa ta została zatwierdzona decyzją Rady i – w odniesieniu do umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej – Komisji 2002/309/WE, Euratom z dnia 4 kwietnia 2002 r. w sprawie zawarcia siedmiu umów z Konfederacją Szwajcarską (5).
(14)

Biorąc pod uwagę, że przegląd poszczególnych decyzji znajduje się na różnych etapach, należy przedłużyć okres ważności kryteriów ekologicznych oraz związanych z nimi wymagań dotyczących oceny i weryfikacji określonych w tych decyzjach. Okres ważności decyzji 2002/741/WE, 2003/200/WE, 2005/341/WE, 2005/343/WE i 2002/747/WE należy przedłużyć do dnia 31 grudnia 2010 r. Okres ważności decyzji 2005/342/WE, 2005/344/WE i 2005/360/WE należy przedłużyć do dnia 30 czerwca 2011 r. Okres ważności decyzji 2006/799/WE, 2007/64/WE, 2007/506/WE i 2007/742/WE należy przedłużyć do dnia 31 grudnia 2011 r.
6)

w części dotyczącej Włoch wprowadza się następujące zmiany: a) wpis dotyczący portu w Civitavecchia otrzymuje brzmienie: „Civitavecchia IT CVV 1 P HC(2), NHC(2)” b) wpis dotyczący portu w Gioia Tauro otrzymuje brzmienie: „Gioia Tauro IT GIT 1 P HC(2), NHC-NT(2)” c) wpis dotyczący portu w Vado Ligure Savona otrzymuje brzmienie: „Vado Ligure Savona IT VDL 1 P HC(2),NHC-NT(2)”