DECYZJA KOMISJI

z dnia 30 czerwca 2009 r.

ustanawiająca schemat krajowych planów działania w zakresie energii ze źródeł odnawialnych na mocy dyrektywy 2009/28/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5174)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2009/548/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę 2009/28/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającą i w następstwie uchylającą dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE (1), w szczególności jej art. 4 ust. 1 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

Dyrektywa 2009/28/WE zobowiązuje wszystkie państwa członkowskie do przyjęcia krajowych planów działania w zakresie energii ze źródeł odnawialnych. Plany te mają określać dla danego państwa członkowskiego krajowe cele w zakresie udziału energii ze źródeł odnawialnych w transporcie, elektroenergetyce oraz ciepłownictwie i chłodnictwie w 2020 r. – uwzględniając wpływ innych środków polityki efektywności energetycznej na końcowe zużycie energii – oraz odpowiednie środki, które należy podjąć dla osiągnięcia krajowych celów ogólnych, w tym współpracę między organami władzy lokalnej, regionalnej i krajowej, zaplanowane transfery statystyczne lub wspólne projekty, krajowe strategie ukierunkowane na rozwój istniejących zasobów biomasy i mobilizację nowych zasobów biomasy do różnych zastosowań, a także środki, które należy podjąć w celu wypełnienia zobowiązań zawartych w art. 13–19 dyrektywy 2009/28/WE.

Zgodnie z dyrektywą 2009/28/WE do dnia 30 czerwca 2009 r. Komisja powinna przyjąć schemat krajowych planów działania w zakresie energii ze źródeł odnawialnych, obejmujący minimalne wymagania określone w załączniku VI do tej dyrektywy,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Przyjmuje się schemat krajowego planu działania w zakresie energii ze źródeł odnawialnych, o którym mowa w art. 4 ust. 1 dyrektywy 2009/28/WE, zgodnie z wzorem określonym w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

(1) Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 16.

ZAŁĄCZNIK

SPIS TREŚCI

1. Streszczenie krajowej polityki w zakresie energii ze źródeł odnawialnych

2. Przewidywane końcowe zużycie energii w latach 2010–2020

3. Cele i kursy dotyczące wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych

3.1. Krajowy cel ogólny

3.2. Cele i kursy sektorowe

4. Środki służące osiągnięciu celów

4.1. Przegląd wszystkich polityk i środków w zakresie promocji wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych

4.2. Szczegółowe środki służące wypełnieniu zobowiązań zawartych w art. 13, 14, 16, 17 i 21 dyrektywy 2009/28/WE

4.2.1. Procedury administracyjne oraz planowanie przestrzenne (art. 13 ust. 1 dyrektywy 2009/28/WE)

4.2.2. Specyfikacje techniczne (art. 13 ust. 2 dyrektywy 2009/28/WE)

4.2.3. Budynki (art. 13 ust. 3 dyrektywy 2009/28/WE)

4.2.4. Przepisy dotyczące informowania (art. 14 ust. 1, 2 i 4 dyrektywy 2009/28/WE)

4.2.5. Certyfikacja instalatorów (art. 14 ust. 3 dyrektywy 2009/28/WE)

4.2.6. Rozwój infrastruktury elektroenergetycznej (art. 16 ust. 1 oraz art. 16 ust. 3–6 dyrektywy 2009/28/WE)

4.2.7. Działanie sieci elektroenergetycznej (art. 16 ust. 2 oraz art. 16 ust. 7 i 8 dyrektywy 2009/28/WE)

4.2.8. Włączenie biogazu do sieci gazu ziemnego (art. 16 ust. 7 oraz art. 16 ust. 9 i 10 dyrektywy 2009/28/WE)

4.2.9. Rozwój infrastruktury w zakresie systemów lokalnego ogrzewania i chłodzenia (art. 16 ust. 11 dyrektywy 2009/28/WE)

4.2.10. Biopaliwa i inne biopłyny – kryteria zrównoważonego rozwoju oraz weryfikacja zgodności (art. 17–21 dyrektywy 2009/28/WE)

4.3. Systemy wsparcia w zakresie promocji wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych w elektroenergetyce, stosowane przez dane państwo członkowskie lub grupę państw członkowskich

4.4. Systemy wsparcia w zakresie promocji wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych w ciepłownictwie i chłodnictwie, stosowane przez dane państwo członkowskie lub grupę państw członkowskich

4.5. Systemy wsparcia w zakresie promocji wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych w transporcie, stosowane przez dane państwo członkowskie lub grupę państw członkowskich

4.6. Szczegółowe środki w zakresie promocji wykorzystania energii z biomasy

4.6.1. Dostawy biomasy: rynek krajowy i handel

4.6.2. Środki służące zwiększeniu dostępności biomasy, uwzględniające innych jej użytkowników (rolnictwo i sektory związane z leśnictwem)

4.7. Planowane wykorzystanie transferów statystycznych między państwami członkowskimi oraz planowany udział we wspólnych projektach z innymi państwami członkowskimi i krajami trzecimi

4.7.1. Aspekty proceduralne

4.7.2. Szacowana nadwyżka produkcji energii ze źródeł odnawialnych w odniesieniu do orientacyjnego kursu, która mogłaby zostać przekazana innym państwom członkowskim

4.7.3. Szacowany potencjał dla wspólnych projektów

4.7.4. Szacowane zapotrzebowanie na energię ze źródeł odnawialnych, które ma być pokrywane inaczej niż z produkcji krajowej

5. Oceny szacunkowe

5.1. Łączny przewidywany wkład każdej z technologii energii odnawialnej w realizację wiążących celów na rok 2020 oraz orientacyjnego kursu okresowego w zakresie udziału energii ze źródeł odnawialnych w elektroenergetyce, ciepłownictwie i chłodnictwie oraz transporcie

5.2. Łączny przewidywany wkład środków służących efektywności energetycznej i oszczędności energii w realizację wiążących celów na rok 2020 oraz orientacyjnego kursu okresowego w zakresie udziału energii ze źródeł odnawialnych w elektroenergetyce, ciepłownictwie i chłodnictwie oraz transporcie

5.3. Ocena skutków (nieobowiązkowe)

5.4. Przygotowanie krajowego planu działania w zakresie energii ze źródeł odnawialnych oraz kontrola jego realizacji

Schemat krajowych planów działania w zakresie energii ze źródeł odnawialnych (NREAP)

Dyrektywa 2009/28/WE zobowiązuje państwa członkowskie do przedłożenia Komisji Europejskiej krajowych planów działania w zakresie energii ze źródeł odnawialnych (ang. National Renewable Energy Action Plan, NREAP) do dnia 30 czerwca 2010 r. Poniżej określono schemat wspomnianego planu działania. Zgodnie z art. 4 dyrektywy 2009/28/WE zastosowanie tego schematu jest obowiązkowe.

Celem schematu jest zagwarantowanie, aby NREAP były kompletne, uwzględniały wszystkie wymogi określone w dyrektywie oraz były porównywalne między sobą, a także z przyszłymi, przedstawianymi co dwa lata sprawozdaniami państw członkowskich w sprawie wykonania dyrektywy.

Przy wypełnianiu schematu państwa członkowskie są zobowiązane do stosowania definicji, zasad obliczeniowych oraz terminologii określonych w dyrektywie 2009/28/WE. Ponadto zachęca się państwa członkowskie do wykorzystania definicji, zasad obliczeniowych oraz terminologii zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 1099/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady (1) .

Informacje dodatkowe można podawać w ramach zalecanej struktury planu działania lub za pomocą załączników.

Fragmenty wyróżnione kursywą mają na celu pomóc państwom członkowskich w przygotowaniu planów działania. Państwa członkowskie mogą usunąć te fragmenty z wersji NREAP, którą przekazują Komisji.

Komisja przypomina państwom członkowskim, że wszystkie krajowe systemy wsparcia muszą być zgodne z zasadami pomocy państwa przewidzianymi w art. 87 i 88 traktatu WE. Zgłoszenie NREAP nie zastępuje zgłoszenia pomocy państwa zgodnie z art. 88 ust. 3 traktatu WE.

1. STRESZCZENIE KRAJOWEJ POLITYKI W ZAKRESIE ENERGII ZE ŹRÓDEŁ ODNAWIALNYCH

Należy przedstawić krótki zarys krajowej polityki w zakresie energii ze źródeł odnawialnych, opisujący cele tej polityki (takie jak bezpieczeństwo dostaw, korzyści dla środowiska, korzyści gospodarcze i społeczne) oraz główne strategiczne kierunki działań.

2. PRZEWIDYWANE KOŃCOWE ZUŻYCIE ENERGII W LATACH 2010–2020

W tej sekcji państwa członkowskie są zobowiązane do przedstawienia szacunków dotyczących końcowego zużycia energii brutto z uwzględnieniem wszystkich rodzajów energii (zarówno ze źródeł odnawialnych, jak i konwencjonalnych), ogółem oraz dla każdego z sektorów, w okresie do 2020 r.

Szacunki te muszą również uwzględniać oczekiwane skutki środków służących efektywności energetycznej i oszczędności energii, jakie mają zostać wprowadzone w tym okresie. Pod pozycją „scenariusz referencyjny” należy przedstawić scenariusz uwzględniający jedynie środki służące efektywności energetycznej i oszczędności energii przyjęte przed 2009 r. Pod pozycją „scenariusz dodatkowej efektywności energetycznej” należy przedstawić scenariusz uwzględniający wszystkie środki przyjmowane od 2009 r. Podstawą opracowania pozostałych części NREAP jest właśnie scenariusz dodatkowej efektywności energetycznej.

Termin „zużycie w ciepłownictwie i chłodnictwie” należy rozumieć jako wytworzone ciepło pochodne (ciepło sprzedane), powiększone o końcowe zużycie wszystkich pozostałych towarów energetycznych w sektorach będących odbiorcami końcowymi, takich jak przemysł, gospodarstwa domowe, usługi, rolnictwo, leśnictwo i rybołówstwo. Pojęcie „ciepłownictwa i chłodnictwa” obejmuje zatem także końcowe zużycie energii na potrzeby przetwarzania. Energia elektryczna również może być wykorzystywana w ciepłownictwie i chłodnictwie w zużyciu końcowym, ale taka energia elektryczna objęta jest celem dotyczącym elektroenergetyki i dlatego nie uwzględnia się jej w tym miejscu.

Zgodnie z art. 5 ust. 6 dyrektywy 2009/28/WE, w celu zbadania zgodności z celem wyznaczonym na rok 2020 oraz okresowym kursem, uznaje się, że ilość energii zużyta w lotnictwie nie powinna przekraczać 6,18 % końcowego zużycia energii brutto danego państwa członkowskiego (4,12 % w przypadku Cypru i Malty). (Ewentualne) odpowiednie korekty mogą zostać dokonane w tabeli. Poniższa ramka pokazuje sposób ich obliczania.

RAMKA – Sposób obliczania „mechanizmu ograniczania udziału lotnictwa” w dyrektywie w sprawie energii ze źródeł odnawialnych

Przyjmijmy, że w kraju A udział energii zużywanej w lotnictwie (AEC) w całkowitym końcowym zużyciu energii brutto (GFEC) wynosi X:

X = AEC/GFEC

Przyjmijmy, że X > 6,18 %

W tym przypadku ograniczenie oznacza, że na potrzeby oceny zgodności:

GFECskorygowany = GFEC – AEC + AECskorygowany

gdzie AECskorygowany = 0,0618 * GFEC

Oznacza to inaczej, że

GFECskorygowany = GFEC – AEC + 0,0618 * GFEC =

= GFEC – X * GFEC + 0,0618 * GFEC =

= GFEC * (1,0618 – X)

„Korekta” – jako % rzeczywistego GFEC oraz funkcja X – wynosi zatem:

Korekta = (GFEC – GFECskorygowany)/GFEC =

= X – 0,0618

Uwaga: W przypadku Cypru i Malty wartości 6,18 % oraz 0,0618 należy zastąpić odpowiednio wartościami 4,12 % oraz 0,0412.

Tabela 1

Przewidywane końcowe zużycie energii brutto [państwa członkowskiego] w ciepłownictwie i chłodnictwie, elektroenergetyce oraz transporcie do roku 2020 z uwzględnieniem skutków środków służących efektywności energetycznej i oszczędności energii (2) w latach 2010-2020 (ktoe)

2005 2010 2011 2012 2013 2014 rok bazowy scenariusz referencyjny dodatkowa efektywność energetyczna scenariusz referencyjny dodatkowa efektywność energetyczna scenariusz referencyjny dodatkowa efektywność energetyczna scenariusz referencyjny dodatkowa efektywność energetyczna scenariusz referencyjny dodatkowa efektywność energetyczna 1. Ciepłownictwo i chłodnictwo (3) 2. Elektroenergetyka (4) 3. Transport zgodnie z art. 3 ust. 4 lit. a) (5) 4. Końcowe zużycie energii brutto (6) Poniższe obliczenia potrzebne są wyłącznie w przypadku gdy końcowe zużycie energii w lotnictwie ma wynieść ponad 6,18 % (4,12 % w przypadku Malty i Cypru): Końcowe zużycie energii w lotnictwie Zmniejszenie o limit określony dla lotnictwa (7) (art. 5 ust. 6) Łączne zużycie energii po zmniejszeniu o limit określony dla lotnictwa





2015 2016 2017 2018 2019 2020 scenariusz referencyjny dodatkowa efektywność energetyczna scenariusz referencyjny dodatkowa efektywność energetyczna scenariusz referencyjny dodatkowa efektywność energetyczna scenariusz referencyjny dodatkowa efektywność energetyczna scenariusz referencyjny dodatkowa efektywność energetyczna scenariusz referencyjny dodatkowa efektywność energetyczna 1. Ciepłownictwo i chłodnictwo (3) 2. Elektroenergetyka (4) 3. Transport zgodnie z art. 3 ust. 4 lit. a) (5) 4. Końcowe zużycie energii brutto (6) Poniższe obliczenia potrzebne są wyłącznie w przypadku gdy końcowe zużycie energii w lotnictwie ma wynieść ponad 6,18 % (4,12 % w przypadku Malty i Cypru): Końcowe zużycie energii w lotnictwie Zmniejszenie o limit określony dla lotnictwa (7) (art. 5 ust. 6) Łączne zużycie energii po zmniejszeniu o limit określony dla lotnictwa

3. CELE I KURSY DOTYCZĄCE WYKORZYSTANIA ENERGII ZE ŹRÓDEŁ ODNAWIALNYCH

3.1. Krajowy cel ogólny

Tabela 2

Krajowy cel ogólny w zakresie udziału energii ze źródeł odnawialnych w końcowym zużyciu energii brutto w 2005 oraz w 2020 r. (należy przenieść wartości z części A załącznika 1 do dyrektywy 2009/28/WE):

A. Udział energii ze źródeł odnawialnych w końcowym zużyciu energii brutto w 2005 r. (S2005) (w %) B. Cel dotyczący wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych w końcowym zużyciu energii brutto w 2020 r. (S2020) (w %) C. Przewidywane skorygowane zużycie energii w 2020 r. (z ostatniej komórki tabeli 1) (ktoe) D. Przewidywana ilość energii ze źródeł odnawialnych odpowiadająca celowi na rok 2020 (obliczona jako B x C) (ktoe)

Państwa członkowskie mogą korzystać ze środków zwiększających elastyczność, określonych w art. 6, 7, 8 i 11 dyrektywy 2009/28/WE, w celu umożliwienia zaliczenia ich własnego zużycia energii ze źródeł odnawialnych na poczet celów innych państw członkowskich lub w celu zaliczenia energii ze źródeł odnawialnych zużytej w innych państwach członkowskich na poczet swoich celów krajowych. Ponadto mogą one wykorzystać fizyczny import energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych z krajów trzecich, zgodnie z przepisami art. 9 i 10 dyrektywy 2009/28/WE.

Wszelkie szacunki dotyczące krajowych zasobów energii ze źródeł odnawialnych mogą zostać przedstawione w załączniku.

W załączniku można również przedstawić wszelkie cele dotyczące wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych na poziomie regionalnym bądź w głównych miastach lub w głównych sektorach zużywających energię, wspierające realizację krajowego celu ogólnego dotyczącego wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych.

3.2. Cele i kursy sektorowe

Zgodnie z art. 4 ust. 1 dyrektywy 2009/28/WE państwa członkowskie są zobowiązane określić swoje cele w zakresie udziału energii ze źródeł odnawialnych w 2020 r. w następujących sektorach:

— ciepłownictwa i chłodnictwa;

— elektroenergetyki;

— transportu.

Suma tych trzech celów sektorowych, wyrażona za pomocą przewidywanych wolumenów (ktoe), z uwzględnieniem planowanego zastosowania środków zwiększających elastyczność, musi być co najmniej równa przewidywanej ilości energii ze źródeł odnawialnych, odpowiadającej celowi na rok 2020 dla danego państwa członkowskiego (określonemu w ostatniej komórce tabeli 2).

Ponadto cel dotyczący transportu musi być zgodny z wymogami art. 3 ust. 4 dyrektywy 2009/28/WE w zakresie udziału energii ze źródeł odnawialnych w transporcie na poziomie 10 %. Należy jednak zauważyć, że sposób obliczenia tego udziału na potrzeby oceny zgodności z celem określonym w art. 3 ust. 4 różni się od obliczenia wkładu transportu w realizację krajowego celu ogólnego państwa członkowskiego dotyczącego wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych.

W przypadku celu dotyczącego transportu, inaczej niż w odniesieniu do celu ogólnego:

— Spośród produktów ropopochodnych do celów obliczenia mianownika uwzględnia się jedynie benzynę i olej napędowy. Oznacza to, że kerozyna/paliwo lotnicze wykorzystywane w lotnictwie oraz olej paliwowy wykorzystywany w żegludze nie są uwzględniane (ale uwzględnia się olej napędowy wykorzystywany w niektórych pociągach oraz statkach żeglugi śródlądowej).

— Do celów obliczenia licznika ilość biopaliw produkowanych z odpadów, pozostałości, niespożywczego materiału celulozowego oraz materiału lignocelulozowego mnoży się przez dwa.

— Do celów obliczenia licznika i mianownika ilość energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych zużywanej przez pojazdy drogowe mnoży się przez 2,5.

Zgodnie z art. 3 ust. 4 lit. c) dyrektywy 2009/28/WE, aby obliczyć udział energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych i zużywanej przez pojazdy elektryczne, państwa członkowskie mogą wybrać albo przeciętny udział energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych we Wspólnocie, albo udział energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych w ich własnym kraju, odpowiadający udziałowi zmierzonemu w ciągu dwóch lat poprzedzających rok, o którym mowa. Do celów oszacowania przeciętnego udziału energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych we Wspólnocie państwa członkowskie mogą wykorzystać scenariusze przyszłościowe przygotowane przez Komisję Europejską lub na jej potrzeby (8).

Oprócz określenia celów sektorowych na rok 2020, państwa członkowskie muszą również opisać kurs, którym zamierzają podążać, w zakresie zwiększania wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych w poszczególnych sektorach w latach 2010–2020. Sektorowe cele dotyczące wykorzystania źródeł odnawialnych w elektroenergetyce oraz ciepłownictwie i chłodnictwie, jak również kursy sektorowe mają charakter szacunkowy.

Państwa członkowskie są zobowiązane do przedstawienia w tabeli 3 informacji, o których mowa powyżej.

Przy wypełnianiu tabeli państwa członkowskie są proszone o zastosowanie bardziej szczegółowego podziału dotyczącego przewidywanego wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych wymaganego w tabeli 9. Tabele obliczeniowe 4a i 4b zawierają wskazówki dotyczące przygotowania tabeli 3.

Dyrektywa zobowiązuje państwa członkowskie do opublikowania oraz zgłoszenia Komisji prognoz dotyczących zastosowania środków zwiększających elastyczność do dnia 31 grudnia 2009 r. Państwa członkowskie są proszone o posłużenie się tymi prognozami przy wypełnianiu odpowiednich części tabeli 4a. Państwa członkowskie nie są jednak zobowiązane do podania w swoich planach działania tych samych wartości, które przedstawiły w dokumentach zawierających prognozy. W szczególności mogą one dokonać korekty tych wartości w świetle informacji podanych w dokumentach zawierających prognozy innych państw członkowskich.

Tabela 3

Krajowy cel na rok 2020 oraz przewidywany kurs dotyczący wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych w ciepłownictwie i chłodnictwie, elektroenergetyce oraz transporcie

(tabele obliczeniowe 4a oraz 4b mają pomóc w przygotowaniu tabeli 3)

(%) 2005 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 OŹE-ciepłownictwo i chłodnictwo (9) OŹE-elektroenergetyka (10) OŹE-transport (11) Całkowity udział OŹE (12) W tym w ramach mechanizmu współpracy (13) Nadwyżka na potrzeby mechanizmu współpracy (13)





Zgodnie z częścią B załącznika I do dyrektywy 2011-2012 2013-2014 2015-2016 2017-2018 2020 S2005 + 20 % (S2020-S2005) S2005 + 30 % (S2020-S2005) S2005 + 45 % (S2020-S2005) S2005 + 65 % (S2020-S2005) S2020 Minimalny kurs dotyczący OŹE (14) Minimalny kurs dotyczący OŹE (ktoe)

Tabela 4a

Tabela obliczeniowa dotycząca udziału energii ze źródeł odnawialnych w poszczególnych sektorach w końcowym zużyciu energii

(ktoe) 2005 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 (A) Przewidywane końcowe zużycie energii brutto ze źródeł odnawialnych w ciepłownictwie i chłodnictwie (B) Przewidywane końcowe zużycie energii elektrycznej brutto ze źródeł odnawialnych (C) Przewidywane końcowe zużycie energii ze źródeł odnawialnych w transporcie (D) Przewidywane całkowite zużycie energii ze źródeł odnawialnych (15) (E) Przewidywany transfer energii ze źródeł odnawialnych do innych państw członkowskich (F) Przewidywany transfer energii ze źródeł odnawialnych z innych państw członkowskich oraz krajów trzecich (G) Przewidywane zużycie energii ze źródeł odnawialnych po korekcie na potrzeby celu (D) - (E) + (F)





Tabela 4b

Tabela obliczeniowa dotycząca udziału energii ze źródeł odnawialnych w transporcie

(ktoe) 2005 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 (C) Przewidywane zużycie energii ze źródeł odnawialnych w transporcie (16) (H) Przewidywane zużycie energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych w transporcie drogowym (17) (I) Przewidywane zużycie biopaliw z odpadów, pozostałości, niespożywczego materiału celulozowego oraz materiału lignocelulozowego w transporcie (17) (J) Przewidywany udział OŹE w transporcie na potrzeby celu dotyczącego wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych w transporcie: (C) + (2,5 - 1) x (H) + (2 - 1) x (I)

4. ŚRODKI SŁUŻĄCE OSIĄGNIĘCIU CELÓW

4.1. Przegląd wszystkich polityk i środków w zakresie promocji wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych

Tabela 5

Przegląd wszystkich polityk i środków

Nazwa i numer referencyjny środka Rodzaj środka (18) Oczekiwany wynik (19) Docelowa grupa lub działalność (20) Istniejący czy planowany Data rozpoczęcia oraz zakończenia realizacji środka 1. 2. 3. …

4.2. Szczegółowe środki służące wypełnieniu zobowiązań zawartych w art. 13, 14, 16, 17 i 21 dyrektywy 2009/28/WE

4.2.1. Procedury administracyjne oraz planowanie przestrzenne (art. 13 ust. 1 dyrektywy 2009/28/WE)

W odpowiedziach na poniższe pytania państwa członkowskie są zobowiązane wyjaśnić aktualne przepisy – krajowe, regionalne i lokalne – dotyczące procedur autoryzacji, certyfikacji i licencjonowania, które mają zastosowanie do zakładów wytwarzających energię elektryczną, energię do ogrzewania lub chłodzenia ze źródeł odnawialnych oraz związanej z nimi infrastruktury sieci przesyłowych i dystrybucyjnych, a także do procesu przekształcania biomasy w biopaliwa lub inne produkty energetyczne. W przypadku gdy konieczne jest podjęcie dalszych kroków w celu dopilnowania, aby procedury były proporcjonalne i niezbędne, państwa członkowskie są również zobowiązane do opisania planowanych zmian, oczekiwanych wyników oraz organu odpowiedzialnego za przeprowadzenie takich zmian. W przypadku gdy informacje dotyczą poszczególnych technologii, należy to wskazać. W przypadku gdy znaczącą rolę odgrywają organy regionalne lub lokalne, należy to również wyjaśnić.

a) Wykaz obowiązujących przepisów krajowych oraz, w stosownych przypadkach, przepisów regionalnych dotyczących autoryzacji, certyfikacji i licencjonowania, które mają zastosowanie do zakładów wytwarzających energię elektryczną, energię do ogrzewania lub chłodzenia ze źródeł odnawialnych oraz związanej z nimi infrastruktury sieci przesyłowych i dystrybucyjnych:

b) Odpowiedzialny minister(-rowie)/organ(-y) oraz ich kompetencje w przedmiotowej dziedzinie:

c) Przewidywany termin wprowadzenia zmian w celu podjęcia odpowiednich kroków zgodnie z art. 13 ust. 1 dyrektywy 2009/28/WE: [data]

d) Streszczenie istniejących i planowanych środków na poziomie regionalnym i lokalnym (w stosownych przypadkach):

e) Czy wykryto niepotrzebne przeszkody bądź nieproporcjonalne wymogi dotyczące procedur autoryzacji, certyfikacji i licencjonowania, które mają zastosowanie do zakładów wytwarzających energię elektryczną, energię do ogrzewania lub chłodzenia ze źródeł odnawialnych oraz związanej z nimi infrastruktury sieci przesyłowych i dystrybucyjnych oraz do procesu przekształcania biomasy w biopaliwa lub inne produkty energetyczne? Jeśli tak, to jakie?

f) Który szczebel administracji (lokalny, regionalny czy krajowy) odpowiada za autoryzowanie, certyfikację i licencjonowanie instalacji energii odnawialnej oraz za planowanie przestrzenne? (Jeżeli zależy to od rodzaju instalacji, należy podać szczegóły.) Jeżeli w procesie uczestniczy więcej niż jeden szczebel administracji, w jaki sposób koordynuje się działania pomiędzy różnymi szczeblami? W jaki sposób można w przyszłości poprawić koordynację pomiędzy różnymi odpowiedzialnymi organami?

g) W jaki sposób zapewnia się udostępnianie wyczerpujących informacji na temat rozpatrywania wniosków dotyczących autoryzacji, certyfikacji i licencjonowania oraz na temat pomocy udzielanej wnioskodawcom? Jakiego rodzaju informacje oraz pomoc dostępne są potencjalnym wnioskodawcom występującym z wnioskami w sprawie nowych instalacji energii odnawialnej?

h) W jaki sposób ułatwia się koordynację pracy różnych organów administracji, odpowiedzialnych za różne elementy pozwolenia? Ile kroków proceduralnych potrzebnych jest ostatecznie do uzyskania autoryzacji, licencji lub pozwolenia? Czy stworzono punkt kompleksowej obsługi w celu koordynacji wszystkich kroków? Czy harmonogramy rozpatrywania wniosków są przekazywane z góry? Ile wynosi średni czas uzyskania decyzji w sprawie wniosku?

i) Czy procedury autoryzacji uwzględniają specyfikę poszczególnych technologii energii odnawialnej? Jeśli tak, należy opisać, w jaki sposób. Jeśli nie, czy przewiduje się ich uwzględnienie w przyszłości?

j) Czy istnieją specjalne procedury, na przykład procedura zwykłego zgłoszenia, w odniesieniu do małych, zdecentralizowanych instalacji (takich jak panele słoneczne na budynkach bądź kotły na biomasę w budynkach)? Jeśli tak, podjęcia jakich kroków wymaga procedura? Czy zasady podaje się do wiadomości publicznej? Gdzie są one publikowane? Czy planuje się wprowadzenie w przyszłości uproszczonych procedur zgłaszania? Jeśli tak, to w odniesieniu do jakich rodzajów instalacji bądź systemów? (Czy możliwe jest opomiarowanie netto?)

k) Gdzie są publikowane stawki opłat w związku z wnioskami dotyczącymi autoryzacji, licencji i pozwoleń dla nowych instalacji? Czy wysokość opłat jest powiązana z kosztami administracyjnymi wydania takich pozwoleń? Czy istnieje plan zmiany tych opłat?

l) Czy dostępne są oficjalne wytyczne dla organów administracji lokalnej i regionalnej dotyczące planowania, projektowania i remontów obszarów przemysłowych i mieszkalnych służące instalacji urządzeń i systemów wykorzystujących odnawialne źródła energii w elektroenergetyce oraz ciepłownictwie i chłodnictwie, w tym systemów lokalnego ogrzewania i chłodzenia? Jeżeli tego rodzaju oficjalne wytyczne nie są dostępne lub są niewystarczające, w jaki sposób i kiedy potrzeba ta zostanie zaspokojona?

m) Czy osoby prowadzące sprawy zawiązane z procedurami autoryzacji, certyfikacji i licencjonowania instalacji energii odnawialnej przechodzą specjalne szkolenia?

4.2.2. Specyfikacje techniczne (art. 13 ust. 2 dyrektywy 2009/28/WE)

a) Czy aby korzystać ze systemów wsparcia technologie energii odnawialnej, muszą spełniać określone normy jakości? Jeśli tak, jakich dotyczy to instalacji i jakie są to normy jakości? Czy istnieją normy krajowe lub regionalne wykraczające poza normy europejskie?

4.2.3. Budynki (art. 13 ust. 3 dyrektywy 2009/28/WE)

Należy zauważyć, że w przypadku gdy mowa jest o zwiększeniu wykorzystania odnawialnych źródeł energii w budynkach, nie należy brać pod uwagę dostaw energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych z sieci krajowej. Nacisk kładzie się tutaj na zwiększanie lokalnych dostaw energii cieplnej lub elektrycznej do pojedynczych budynków. Można również uwzględnić bezpośrednie dostawy energii cieplnej i chłodzącej za pomocą systemów lokalnego ogrzewania i chłodzenia w budynkach.

a) Odniesienie do (ewentualnie) obowiązujących przepisów krajowych i regionalnych oraz streszczenie lokalnych przepisów dotyczących zwiększania udziału energii ze źródeł odnawialnych w budownictwie.

b) Odpowiedzialny minister(-rowie)/organ(-y):

c) Planowany termin ewentualnej zmiany przepisów: [data]

d) Streszczenie istniejących i planowanych środków na poziomie regionalnym i lokalnym:

e) Czy w przepisach i kodeksach budowlanych wprowadzono minimalne poziomy wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych? Na jakich obszarach geograficznych obowiązują i jakiego rodzaju są to wymogi? (Należy dokonać streszczenia). W szczególności jakie środki zostały wprowadzone w tych kodeksach, aby zapewnić zwiększenie udziału energii ze źródeł odnawialnych w budownictwie? Jakie są przyszłe plany dotyczące tych wymogów i środków?

f) Jaki jest prognozowany wzrost wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych w budynkach do roku 2020? (Jeśli to możliwe, należy dokonać rozróżnienia między budynkami mieszkalnymi – „jednorodzinnymi” i „wielorodzinnymi”, handlowymi, publicznymi oraz przemysłowymi). (W celu odpowiedzi na powyższe pytanie można skorzystać z tabeli 6 poniżej. Dane można przedstawiać w ujęciu rocznym lub w odniesieniu do wybranych lat. Należy uwzględnić zużycie energii ze źródeł odnawialnych w elektroenergetyce oraz ciepłownictwie i chłodnictwie). Tabela 6 Szacunkowy udział energii ze źródeł odnawialnych w budownictwie (%) 2005 2010 2015 2020 Budynki mieszkalne Budynki handlowe Budynki publiczne Budynki przemysłowe Ogółem

g) Czy obowiązki dotyczące minimalnych poziomów wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych w nowych oraz remontowanych budynkach zostały uwzględnione w polityce krajowej? Jeśli tak, jakie są to poziomy? Jeśli nie, w jaki sposób zostanie dokonana analiza trafności tego wariantu polityki do roku 2015?

h) Należy opisać plany, które mają sprawić, aby budynki publiczne stały się przykładami do naśladowania na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym dzięki wykorzystaniu instalacji energii odnawialnej lub przekształceniu w budynki o zerowym zużyciu energii, począwszy od roku 2012. (Należy uwzględnić wymogi dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków).

i) W jaki sposób promuje się wykorzystanie w budynkach energooszczędnych technologii energii odnawialnej? (Tego rodzaju środki mogą dotyczyć kotłów na biomasę, pomp ciepła i urządzeń wykorzystujących ciepło słoneczne, spełniających wymogi oznakowania ekologicznego lub innych norm opracowanych na poziomie krajowym lub wspólnotowym (por. brzmienie art. 13 ust. 6)).

4.2.4. Przepisy dotyczące informowania (art. 14 ust. 1, 2 i 4 dyrektywy 2009/28/WE)

Należy opisać aktualne i przyszłe kampanie oraz programy w zakresie informowania i zwiększania świadomości, a także planowane zmiany oraz oczekiwane wyniki. Państwa członkowskie powinny również wskazać, który organ będzie odpowiedzialny za monitorowanie i przegląd efektów programów. W przypadku gdy znaczącą rolę odgrywają organy regionalne lub lokalne, również należy to wskazać i streścić.

a) Odniesienie do (ewentualnie) obowiązujących przepisów krajowych lub regionalnych dotyczących wymogów informacyjnych zgodnie z art. 14 dyrektywy 2009/28/WE:

b) Instytucja(-e) odpowiedzialna(-e) za rozpowszechnianie informacji na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym:

c) Streszczenie istniejących i planowanych środków na poziomie regionalnym i lokalnym (w stosownych przypadkach):

d) Należy wskazać, w jaki sposób udostępniane są informacje o środkach wsparcia dotyczących wykorzystania odnawialnych źródeł energii w elektroenergetyce, ciepłownictwie i chłodnictwie oraz transporcie wszystkim zaangażowanym podmiotom (konsumenci, wykonawcy budowlani, instalatorzy, architekci, dostawcy odpowiednich urządzeń i pojazdów). Kto odpowiada za rzetelność oraz publikację tych informacji? Czy istnieją szczególne zasoby informacyjne na potrzeby różnych grup docelowych, takich jak odbiorcy końcowi, wykonawcy budowlani, zarządcy nieruchomości, agenci nieruchomości, instalatorzy, architekci, rolnicy, dostawcy urządzeń wykorzystujących odnawialne źródła energii, administracja publiczna? Czy obecnie odbywają się kampanie informacyjne bądź działają stałe centra informacyjne lub czy planuje się je w przyszłości?

e) Kto odpowiada za publikowanie informacji na temat korzyści netto, kosztów oraz efektywności energetycznej urządzeń i systemów wykorzystujących odnawialne źródła energii w ciepłownictwie, chłodnictwie i elektroenergetyce? (Dostawca urządzenia bądź systemu, instytucja publiczna czy inny podmiot?)

f) W jaki sposób zapewnia się wytyczne dla planistów i architektów, aby pomóc im właściwie uwzględnić optymalne połączenie odnawialnych źródeł energii, wysoko efektywnych technologii i systemów lokalnego ogrzewania i chłodzenia podczas planowania, projektowania, budowy i remontu obszarów przemysłowych lub mieszkalnych? Kto jest za to odpowiedzialny?

g) Należy opisać realizowane i planowane programy informacyjne, programy zwiększania świadomości oraz programy szkoleniowe dla obywateli dotyczące korzyści i rozwiązań praktycznych związanych z rozwojem i wykorzystaniem energii ze źródeł odnawialnych. Jaka jest rola podmiotów regionalnych i lokalnych w planowaniu tych programów oraz zarządzaniu nimi?

4.2.5. Certyfikacja instalatorów (art. 14 ust. 3 dyrektywy 2009/28/WE)

a) Odniesienie do (ewentualnie) obowiązujących przepisów krajowych lub regionalnych dotyczących systemów certyfikacji lub równoważnych systemów kwalifikowania zgodnie z art. 14 ust. 3 dyrektywy 2009/28/WE.

b) Instytucja odpowiedzialna (instytucje odpowiedzialne) za ustanowienie i zatwierdzenie do 2012 r. systemów certyfikacji i kwalifikowania instalatorów małych kotłów i pieców na biomasę, systemów fotowoltaicznych i systemów ciepła słonecznego, płytkich systemów geotermalnych oraz pomp ciepła.

c) Czy tego rodzaju systemy certyfikacji i kwalifikowania już działają? Jeśli tak, należy to opisać.

d) Czy informacje o tych systemach są podawane do wiadomości publicznej? Czy publikuje się wykazy certyfikowanych lub kwalifikowanych instalatorów? Jeśli tak, to gdzie? Czy dopuszcza się inne systemy jako równoważne systemowi krajowemu lub regionalnemu?

e) Streszczenie istniejących i planowanych środków na poziomie regionalnym lub lokalnym (w stosownych przypadkach).

4.2.6. Rozwój infrastruktury elektroenergetycznej (art. 16 ust. 1 oraz art. 16 ust. 3–6 dyrektywy 2009/28/WE)

Oprócz aktualnej sytuacji oraz obowiązujących już przepisów, należy opisać przyszłe działania, planowane zmiany, organy odpowiedzialne za ich realizację oraz oczekiwane wyniki.

a) Odniesienie do obowiązujących przepisów krajowych w zakresie wymogów dotyczących sieci energetycznych (art. 16):

b) W jaki sposób zapewnia się rozwój sieci przesyłowej i dystrybucyjnej pod kątem uwzględnienia docelowej ilości energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, przy jednoczesnym zachowaniu bezpieczeństwa działania systemu elektroenergetycznego? W jaki sposób wspomniany wymóg jest uwzględniany w okresowych planach operatorów sieci przesyłowych i dystrybucyjnych?

c) Jaka będzie rola inteligentnych sieci, narzędzi informatycznych oraz obiektów magazynowych? W jaki sposób zostanie zapewniony ich rozwój?

d) Czy planuje się zwiększenie mocy połączeń międzysystemowych z krajami sąsiadującymi? Jeśli tak, w odniesieniu do jakiego połączenia wzajemnego, do jakiej mocy oraz w jakim terminie?

e) W jaki sposób rozwiązana jest kwestia przyspieszenia procedur autoryzacji infrastruktury sieciowej? Jaka wygląda obecna sytuacja oraz ile wynosi średni czas uzyskania zgody? W jaki sposób będzie to poprawiane? (Należy odnieść się do obecnego stanu i aktualnych przepisów, wykrytych barier oraz planów uproszczenia procedury wraz z ramami czasowymi i oczekiwanymi wynikami.)

f) W jaki sposób zapewnia się koordynację między zatwierdzaniem infrastruktury sieciowej i innymi procedurami administracyjnymi dotyczącymi planowania?

g) Czy dla nowych instalacji wytwarzających energię elektryczną ze źródeł odnawialnych przewidziano możliwość przyłączania na zasadach pierwszeństwa lub udostępnienia zastrzeżonych zdolności przesyłowych?

h) Czy są jakieś gotowe do przyłączenia instalacje energii odnawialnej, które nie zostały podłączone ze względu na ograniczenia zdolności przesyłowych sieci? Jeśli tak, jakie kroki podjęto w celu rozwiązania tego problemu oraz kiedy można spodziewać się jego rozwiązania?

i) Czy zasady dotyczące ponoszenia i podziału kosztów adaptacji technicznych sieci są tworzone i publikowane przez operatorów systemów przesyłowych i systemów dystrybucji? Jeśli tak, to gdzie? W jaki sposób zapewnia się oparcie tych zasad na obiektywnych, przejrzystych i niedyskryminujących kryteriach? Czy istnieją specjalne zasady dotyczące producentów w regionach peryferyjnych oraz o niskiej gęstości zaludnienia? (Zasady dotyczące ponoszenia kosztów określają, jaką część kosztów pokrywa producent, który pragnie przyłączyć się do systemu, a jaką część operator systemu przesyłowego lub systemu dystrybucji. Zasady dotyczące podziału kosztów określają sposób dystrybucji niezbędnych kosztów między kolejno przyłączanych producentów, którzy razem korzystają z tych samych wzmocnień sieci lub nowych linii.)

j) Należy opisać, w jaki sposób koszty przyłączenia i adaptacji technicznych są przypisywane producentom lub operatorom systemów przesyłowych lub systemów dystrybucji. W jaki sposób operatorzy systemów przesyłowych i systemów dystrybucji mogą odzyskiwać wspomniane koszty inwestycji? Czy planuje się w przyszłości modyfikację zasad dotyczących ponoszenia tych kosztów? Jakie zmiany przewiduje się i jakie są oczekiwane wyniki? (Istnieje kilka wariantów dotyczących dystrybucji kosztów przyłączenia do sieci. Państwa członkowskie wybiorą zapewne jeden z tych wariantów lub ich kombinację. W przypadku pobierania „głębokich” opłat za przyłączenie, inwestor realizujący instalację wytwarzającą energię elektryczną ze źródeł odnawialnych ponosi niektóre koszty związane z infrastrukturą sieci (przyłączenia do sieci, wzmocnienia sieci oraz jej rozbudowy). Inne podejście polega na pobieraniu „płytkich” opłat za przyłączenie, co oznacza, że deweloper ponosi jedynie koszty przyłączenia do sieci, nie pokrywa natomiast kosztów jej wzmocnienia i rozbudowy (są one uwzględniane w taryfach sieciowych i ponoszone przez klientów). Kolejny wariant to uspołecznienie wszystkich kosztów przyłączenia i pokrywanie ich w ramach taryf sieciowych.)

k) Czy istnieją zasady dotyczące podziału kosztów między pierwszych i kolejno przyłączanych producentów? Jeśli nie, w jaki sposób uwzględnia się korzyści, jakie odnoszą kolejno przyłączani producenci?

l) W jaki sposób zapewni się przekazywanie nowym producentom pragnącym przyłączyć się do systemu niezbędnych informacji na temat kosztów, dokładnego harmonogramu rozpatrzenia ich wniosków oraz orientacyjnego harmonogramu przyłączenia ich do sieci przez operatorów systemów przesyłowych i systemów dystrybucji?

4.2.7. Działanie sieci elektroenergetycznej (art. 16 ust. 2 oraz art. 16 ust. 7 i 8 dyrektywy 2009/28/WE)

a) W jaki sposób operatorzy systemów przesyłowych i systemów dystrybucji zapewniają przesył i dystrybucję energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych? Czy zapewniony jest dostęp priorytetowy lub gwarantowany?

b) W jaki sposób zapewnia się – przy wyborze instalacji wytwarzających energię elektryczną przez operatorów systemów przesyłowych – przyznawanie pierwszeństwa instalacjom wykorzystującym odnawialne źródła energii?

c) W jaki sposób przyjmuje się środki operacyjne dotyczące sieci i rynku, które przeciwdziałają ograniczeniu wykorzystania energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych? Jakiego rodzaju środki są planowane i kiedy przewiduje się ich realizację? (Planowanie rynków i sieci umożliwiających uwzględnienie zmiennych zasobów może obejmować środki takie jak handel w czasie bardziej rzeczywistym (przejście z prognozowania z jednodniowym wyprzedzeniem na prognozowanie śróddzienne oraz przeprogramowanie generatorów), agregacja obszarów rynku, zapewnienie dostatecznego poziomu zdolności przepustowych i wymiany handlowej w zakresie połączeń międzysystemowych między państwami, poprawa współpracy między operatorami sąsiadujących systemów, wykorzystanie ulepszonych narzędzi komunikacji i kontroli, zarządzanie stroną popytową oraz aktywne zaangażowanie na rynkach po stronie popytowej (poprzez systemy dwustronnej komunikacji – inteligentne liczniki), większe rozproszenie produkcji i magazynowanie wewnętrzne (np. pojazdy elektryczne) wraz z aktywnym zarządzaniem sieciami dystrybucji (inteligentne sieci).)

d) Czy organ regulacji energetyki jest informowany o tych środkach? Czy posiada kompetencje do monitorowania i egzekwowania wdrożenia tych środków?

e) Czy zakłady wytwarzające energię elektryczną ze źródeł odnawialnych są zintegrowane z rynkiem energii elektrycznej? Proszę opisać, w jaki sposób. Jakie są ich obowiązki w związku z udziałem w rynku energii elektrycznej?

f) Jakie są zasady obciążania taryfami przesyłowymi i dystrybucyjnymi producentów energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych?

4.2.8. Włączenie biogazu do sieci gazu ziemnego (art. 16 ust. 7 oraz art. 16 ust. 9 i 10 dyrektywy 2009/28/WE)

a) W jaki sposób zapewnia się niedyskryminowanie gazu ze źródeł odnawialnych przy ustalaniu taryf przesyłowych i dystrybucyjnych?

b) Czy dokonano jakiejkolwiek oceny konieczności rozbudowy istniejącej infrastruktury sieci gazowniczej, aby ułatwić integrację gazu ze źródeł odnawialnych? Jaki jest tego wynik? Jeśli nie, czy tego rodzaju ocena zostanie dokonana?

c) Czy publikowane są przepisy techniczne dotyczące przyłączania do sieci oraz taryf przyłączeniowych w zakresie biogazu? Gdzie są one publikowane?

4.2.9. Rozwój infrastruktury w zakresie systemów lokalnego ogrzewania i chłodzenia (art. 16 ust. 11 dyrektywy 2009/28/WE)

a) Należy przedstawić ocenę zapotrzebowania na nową infrastrukturę w zakresie systemów lokalnego ogrzewania i chłodzenia wykorzystujących odnawialne źródła energii oraz przyczyniających się do realizacji celu na rok 2020. Czy istnieją plany promowania w przyszłości tego rodzaju infrastruktury w oparciu o tę ocenę? Jaki jest oczekiwany wkład wielkich instalacji wykorzystujących biomasę, energię słoneczną i geotermalną w systemy lokalnego ogrzewania i chłodzenia?

4.2.10. Biopaliwa i inne biopłyny – kryteria zrównoważonego rozwoju oraz weryfikacja zgodności (art. 17–21 dyrektywy 2009/28/WE)

W poniższej części planu działania należy wyjaśnić przyszłą strategię państw członkowskich dotyczącą spełnienia kryteriów zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do biopaliw i biopłynów oraz weryfikacji zgodności z systemem.

a) W jaki sposób zostaną wdrożone na poziomie krajowym kryteria zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do biopaliw i biopłynów? (Czy planuje się wprowadzenie przepisów? Jaki będzie układ instytucjonalny?)

b) W jaki sposób zostanie zapewniona zgodność biopaliw i biopłynów – zaliczanych na poczet krajowego celu dotyczącego wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych bądź na poczet krajowych obowiązków stosowania energii odnawialnej lub kwalifikujących się do wsparcia finansowego – z kryteriami zrównoważonego rozwoju określonymi w art. 17 ust. 2–5 dyrektywy 2009/28/WE? (Czy za monitorowanie i weryfikację zgodności z kryteriami odpowiadać będzie instytucja lub organ na szczeblu krajowym?)

c) W przypadku gdy monitorowaniem spełniania kryteriów ma się zajmować organ krajowy lub instytucja krajowa, czy organ taki lub instytucja taka zostały już utworzone? Jeśli tak, należy podać szczegóły. Jeśli nie, to kiedy przewiduje się ich utworzenie?

d) Należy przedstawić informacje na temat obowiązywania krajowych przepisów dotyczących zagospodarowania przestrzennego oraz krajowego rejestru gruntów na potrzeby weryfikacji zgodności z art. 17 ust. 3–5 dyrektywy 2009/28/WE. W jaki sposób podmioty gospodarcze mogą uzyskać dostęp do tych informacji? (Należy przedstawić informacje na temat obowiązujących przepisów oraz na temat rozróżnienia poszczególnych statusów gruntów, np. obszar różnorodności biologicznej, obszar chroniony itp., a także na temat właściwego organu krajowego, który będzie monitorować wspomniany rejestr gruntów oraz zmiany w ich statusie).

e) W odniesieniu do obszarów chronionych należy podać, w ramach którego systemu krajowego, europejskiego lub międzynarodowego są one klasyfikowane.

f) Jak wygląda procedura zmiany statusu gruntu? Kto monitoruje zmiany statusu gruntu i składa sprawozdania na szczeblu krajowym? Jak często aktualizowany jest plan zagospodarowania przestrzennego (co miesiąc, co rok, co dwa lata itd.)?

g) W jaki sposób zapewnia się oraz weryfikuje na poziomie krajowym zgodność z dobrymi praktykami rolno-środowiskowymi oraz innymi wymogami współzależności rolno-środowiskowej (ustanowionymi w art. 17 ust. 6 dyrektywy 2009/28/WE)?

h) Czy zamierzają Państwo pomagać w opracowaniu dobrowolnych systemów „certyfikacji” w odniesieniu do zrównoważonego rozwoju biopaliw i biopłynów zgodnie z art. 18 ust. 4 akapit drugi dyrektywy 2009/28/WE? Jeśli tak, to w jaki sposób?

4.3. Systemy wsparcia w zakresie promocji wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych w elektroenergetyce, stosowane przez dane państwo członkowskie lub grupę państw członkowskich

Systemy wsparcia mogą mieć charakter regulacyjny, ustanawiający cele i/lub obowiązki. Mogą zapewniać wsparcie finansowe dla inwestycji albo podczas eksploatacji zakładu. Istnieją również „miękkie” środki, takie jak kampanie informacyjne, edukacyjne oraz w zakresie zwiększania świadomości. Ponieważ „miękkie” środki zostały opisane powyżej, w tej ocenie należy skoncentrować się na środkach regulacyjnych i finansowych.

Należy opisać istniejące systemy, podając podstawę prawną, szczegóły systemu, czas trwania (wskazując datę rozpoczęcia i zakończenia stosowania), dotychczasowe skutki, a także wyjaśnić, czy planuje się reformę lub wprowadzenie kolejnych systemów oraz w jakim terminie. Jakie są oczekiwane wyniki?

Regulacja

Za pomocą regulacji można ustalać cele i obowiązki. W przypadku istnienia takiego obowiązku należy podać szczegóły:

a) Co jest podstawą prawną tego obowiązku lub celu?

b) Czy wyznaczono cele dla poszczególnych technologii?

c) Jakie są konkretne obowiązki lub cele w okresie rocznym (dla poszczególnych technologii)?

d) Kto musi realizować obowiązek?

e) Jakie są konsekwencje braku realizacji?

f) Czy istnieje mechanizm nadzoru nad realizacją?

g) Czy istnieje mechanizm modyfikowania obowiązków i celów?

Wsparcie finansowe

Wsparcie finansowe można klasyfikować na rożne sposoby. Przykłady to: wsparcie finansowe w zakresie inwestycji, pomoc kapitałowa, nisko oprocentowane pożyczki, zwolnienia z podatków lub ulgi podatkowe, zwrot podatków, rozwiązania przetargowe, obowiązki stosowania energii odnawialnej z uwzględnieniem lub bez zielonych certyfikatów (zbywalne zielone certyfikaty), gwarantowane ceny zakupu, gwarantowane premie, systemy dobrowolne.

W odniesieniu do każdego systemu stosowanego w państwie członkowskim należy zamieścić szczegółowy opis odpowiadający na poniższe pytania:

a) Jaka jest nazwa systemu i jak on w skrócie wygląda?

b) Czy jest to system o charakterze dobrowolnym, czy obowiązkowym?

c) Kto zarządza systemem? (Instytucja wdrażająca, organ monitorujący)

d) Jakie środki podjęto, aby zapewnić udostępnienie niezbędnego budżetu lub finansowania w celu realizacji celu krajowego?

e) W jaki sposób rozwiązano w systemie kwestie bezpieczeństwa i niezawodności w długim okresie?

f) Czy system podlega okresowym zmianom? Jakiego rodzaju mechanizm informacji zwrotnej lub mechanizm dostosowawczy został wprowadzony? W jaki sposób optymalizowano dotychczas system?

g) Czy wsparcie różni się w zależności od technologii?

h) Jakie są przewidywane skutki, jeśli chodzi o wytwarzanie energii?

i) Czy wsparcie jest uzależnione od spełnienia kryteriów efektywności energetycznej?

j) Czy chodzi o istniejący środek? Proszę wskazać przepisy krajowe regulujące ten środek.

k) Czy chodzi o planowany system? Kiedy zacznie on działać?

l) Jakie daty rozpoczęcia i zakończenia stosowania (czas trwania) ustalono dla całego systemu?

m) Czy określono maksymalną lub minimalną wielkość systemu kwalifikującą się do wsparcia finansowego?

n) Czy możliwe jest wspieranie tego samego projektu za pomocą więcej niż jednego środka wsparcia? Jakie środki mogą być łączone?

o) Czy istnieją systemy regionalne lub lokalne? Jeśli tak, proszę je szczegółowo opisać przy użyciu tych samych kryteriów.

Szczegółowe pytania dotyczące wsparcia finansowego w zakresie inwestycji:

a) Jakiego wparcia udziela się w ramach systemu? (dotacje, pomoc kapitałowa, nisko oprocentowane pożyczki, zwolnienia z podatków lub ulgi podatkowe, zwrot podatków)

b) Kto może korzystać z tego systemu? Czy jest on przeznaczony dla określonych technologii?

c) Czy wnioski są przyjmowane i rozpatrywane w sposób ciągły, czy też ogłasza się okresowe zaproszenia? W przypadku okresowych zaproszeń proszę opisać ich częstotliwość oraz warunki.

Szczegółowe pytania dotyczące zbywalnych certyfikatów:

a) Czy ustalono obowiązkowy udział energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych w łącznych dostawach energii?

b) Kogo dotyczy ten obowiązek?

c) Czy określono przedziały dla poszczególnych technologii?

d) Jakie technologie są objęte systemem?

e) Czy dopuszcza się międzynarodowy handel certyfikatami? Na jakich warunkach?

f) Czy określono progową cenę minimalną?

g) Czy istnieją sankcje z tytułu braku realizacji?

h) Jaka jest średnia cena certyfikatów? Czy jest ona podawana do wiadomości publicznej? Gdzie?

i) Jak wygląda system handlu certyfikatami?

j) Przez jaki czas dany zakład może uczestniczyć w systemie?

Szczegółowe pytania dotyczące stałych, gwarantowanych cen zakupu:

a) Jakie są warunki uzyskania stałej taryfy?

b) Czy określono limit łącznej ilości energii elektrycznej wytwarzanej w ciągu roku lub zainstalowanej mocy, jakie mogą zostać objęte taką taryfą?

c) Czy system odnosi się do poszczególnych technologii? Jakie są poziomy taryfowe dla każdej z tych technologii?

d) Czy wprowadzono inne kryteria różnicowania taryf?

e) Przez jaki czas gwarantuje się stałą taryfę?

f) Czy przewidziano w systemie korektę taryfy?

Szczegółowe pytania dotyczące gwarantowanych premii:

a) Jakie są warunki uzyskania premii?

b) Czy określono limit łącznej ilości energii elektrycznej wytwarzanej w ciągu roku lub zainstalowanej mocy, jakie mogą zostać objęte premią?

c) Czy stanowi to alternatywę dla stałej taryfy?

d) Czy system odnosi się do poszczególnych technologii? Jakie są poziomy premii dla każdej z tych technologii?

e) Czy określono minimalną wysokość lub limit premii? Należy określić.

f) Przez jaki czas gwarantuje się premię cenową?

g) Czy przewidziano w systemie korektę taryfy?

Szczegółowe pytania dotyczące przetargów:

a) Jaka jest częstotliwość i wielkość przetargów?

b) Jakich technologii dotyczą?

c) Czy jest to zintegrowane z rozwojem sieci?

4.4. Systemy wsparcia w zakresie promocji wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych w ciepłownictwie i chłodnictwie, stosowane przez dane państwo członkowskie lub grupę państw członkowskich

Należy posłużyć się strukturą przedstawioną w pkt 4.3 oraz odnieść pytania do środków wsparcia w zakresie wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych w ciepłownictwie i chłodnictwie. Należy odnieść się do poniższych punktów dodatkowych:

a) W jaki sposób dostosowano systemy wsparcia w zakresie energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, aby zachęcić do stosowania kogeneracji opartej na odnawialnych źródłach energii)?

b) Jakie środki wsparcia wdrożono, aby zachęcić do stosowania systemów lokalnego ogrzewania i chłodzenia wykorzystujących odnawialne źródła energii?

c) Jakie środki wsparcia wdrożono, aby zachęcić do stosowania małych systemów lokalnego ogrzewania i chłodzenia wykorzystujących odnawialne źródła energii?

d) Jakie środki wsparcia wdrożono, aby zachęcić do stosowania systemów lokalnego ogrzewania i chłodzenia wykorzystujących odnawialne źródła energii w zastosowaniach przemysłowych?

4.5. Systemy wsparcia w zakresie promocji wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych w transporcie, stosowane przez dane państwo członkowskie lub grupę państw członkowskich

Należy posłużyć się strukturą przedstawioną w pkt 4.3 oraz odnieść pytania do środków wsparcia w zakresie wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych w transporcie. Należy dokonać rozróżnienia między poszczególnymi rodzajami transportu (np. transport drogowy, niedrogowy transport lądowy). Należy odnieść się do poniższych punktów dodatkowych:

a) Jakie są konkretne obowiązki i cele w okresie rocznym (w odniesieniu do poszczególnych paliw lub technologii)?

b) Czy wsparcie jest zróżnicowane w zależności od rodzajów paliw lub technologii? Czy przewidziano szczególne wsparcie dla biopaliw, które spełniają kryteria określone w art. 21 ust. 2 dyrektywy?

4.6. Szczegółowe środki w zakresie promocji wykorzystania energii z biomasy

Biomasa odgrywa ważną rolę jako energia pierwotna we wszystkich trzech sektorach: ciepłownictwa i chłodnictwa, elektroenergetyki oraz transportu. Krajowa strategia dotycząca biomasy ma kluczowe znaczenie dla planowania roli końcowych zastosowań energii oraz ich interakcji między sobą i z sektorami nieenergetycznymi. Państwa członkowskie są zatem zobowiązane do oceny swoich potencjałów krajowych oraz do większego zmobilizowania krajowych i importowanych zasobów biomasy. Należy również przeanalizować wpływ na sektory nieenergetyczne (takie jak przemysł spożywczy i paszowy, przemysł celulozowy i papierniczy, przemysł budowlany, przemysł meblowy itp.) oraz interakcje z tymi sektorami.

4.6.1. Dostawy biomasy: rynek krajowy i handel

W tym punkcie państwa członkowskie powinny oszacować wielkość dostępnych w kraju dostaw biomasy oraz zapotrzebowanie na import.

Należy dokonać rozróżnienia między biomasą pochodzącą z: (A) leśnictwa – (1) dostawy bezpośrednie oraz (2) dostawy pośrednie; (B) rolnictwa i rybołówstwa – (1) dostarczane bezpośrednio oraz (2) produkty uboczne i przetworzone płody rolne; oraz (C) odpadów – (1) ulegająca biodegradacji część stałych odpadów miejskich, (2) ulegająca biodegradacji część stałych odpadów przemysłowych oraz (3) osady ze ścieków kanalizacyjnych. Wymagane są dane dotyczące wspomnianych wyżej głównych podkategorii, podczas gdy przedstawienie bardziej szczegółowych informacji jest nieobowiązkowe. Łączne dane liczbowe powinny jednak odzwierciedlać podział oraz pozycje przedstawione niżej w tabeli 7. Konieczne jest odzwierciedlenie znaczenia importu (z UE oraz spoza UE) oraz eksportu (jeśli to możliwe, do UE oraz poza UE).

Należy zauważyć, że wióry, brykiety i granulaty drzewne mogą pochodzić z dostaw bezpośrednich albo z dostaw pośrednich z leśnictwa. Jeżeli informacje na temat granulatów uwzględniono w tabeli, należy określić, czy surowiec pochodzi z dostaw bezpośrednich czy pośrednich.

W przypadku biogazu i biopaliw, w tabeli 7 należy podać szczegółowe informacje dotyczące ilości surowca nieprzetworzonego, a nie ilość surowca przetworzonego. Zakłada się, że ustalenie ilości surowców z biomasy wykorzystywanych do produkcji biopaliw jest w przypadku importu oraz eksportu trudniejsze oraz że konieczne może być dokonanie szacunków. Inna opcja to podanie informacji na temat importu na podstawie importu biopaliw, ale należy wówczas wyszczególnić to w tabeli.

Tabela 7

Dostawy biomasy w 2006 r.

Sektor pochodzenia Ilość zasobów krajowych (21) Import Eksport Ilość netto Produkcja energii pierwotnej (ktoe) z UE spoza UE do UE/poza UE (A) Biomasa z leśnictwa (22) W tym: (1) bezpośrednie dostawy biomasy drzewnej z lasów i innych zalesionych gruntów na potrzeby wytwarzania energii Nieobowiązkowe – w miarę dostępności informacji można dalej uszczegółowić ilość surowców należących do tej kategorii: a) wyrąb b) pozostałości z wyrębu (wierzchołki, gałęzie, kora, pnie) c) pozostałości z gospodarki terenami zielonymi (biomasa drzewna z parków, ogrodów, szpalerów drzew, krzewów) d) inne (należy określić) (2) pośrednie dostawy biomasy drzewnej na potrzeby wytwarzania energii Nieobowiązkowe – w miarę dostępności informacji można dalej uszczegółowić: a) pozostałości z produkcji tartacznej, stolarskiej, meblowej (kora, trociny) b) produkty uboczne przemysłu celulozowego i papierniczego (ług powarzelny, olej talowy) c) przetworzone paliwo drzewne d) drewno pokonsumpcyjne poddane recyklingowi (drewno poddane recyklingowi na potrzeby wytwarzania energii, odpady drzewne z gospodarstw domowych) e) inne (należy określić) (B) Biomasa z rolnictwa i rybołówstwa: W tym: (1) płody rolne i produkty rybołówstwa dostarczane bezpośrednio na potrzeby wytwarzania energii Nieobowiązkowe – w miarę dostępności informacji można dalej uszczegółowić: a) rośliny uprawne (zboża, burak cukrowy, kukurydza na kiszonkę) b) plantacje c) drzewostany o krótkim okresie rotacji d) inne uprawy energetyczne (trawy) e) glony f) inne (należy określić) (2) produkty uboczne i przetworzone pozostałości rolnictwa oraz produkty uboczne rybołówstwa na potrzeby wytwarzania energii Nieobowiązkowe – w miarę dostępności informacji można dalej uszczegółowić: a) słoma b) obornik c) tłuszcz zwierzęcy d) mączka mięsno-kostna e) produkty uboczne w postaci makuchu (w tym wytłoki z nasion roślin oleistych i oliwy z oliwek na potrzeby energetyczne) f) biomasa owocowa (w tym łupiny, ziarno) g) produkty uboczne rybołówstwa h) ścinki z winorośli, drzew oliwkowych, drzew owocowych i) inne (należy określić) (C) Biomasa z odpadów: W tym: (1) ulegająca biodegradacji część stałych odpadów miejskich, w tym bioodpady (ulegające biodegradacji odpady ogrodowe i parkowe, odpady spożywcze i kuchenne z gospodarstw domowych, restauracji, placówek zbiorowego żywienia i handlu detalicznego i porównywalne odpady z zakładów przetwórstwa spożywczego) oraz gaz z odpadów (2) ulegająca biodegradacji część odpadów przemysłowych (w tym papier, karton, palety) (3) osady ze ścieków kanalizacyjnych

Należy wyjaśnić wykorzystane wyżej przeliczniki i metody obliczeniowe na potrzeby przeliczenia wielkości dostępnych zasobów na energię pierwotną.

Należy określić podstawę obliczenia ulegającej biodegradacji części stałych odpadów miejskich i odpadów przemysłowych.

Należy wykorzystać tabelę 7 do przedstawienia szacunkowego udziału zastosowania biomasy do celów energetycznych w roku 2015 i 2020. (Według kategorii zastosowanych w tabeli 7).

Tabela 7a

Szacunkowe krajowe dostawy biomasy w roku 2015 i 2020

Sektor pochodzenia 2015 2020 Przewidywana ilość zasobów krajowych Produkcja energii pierwotnej (ktoe) Przewidywana ilość zasobów krajowych Produkcja energii pierwotnej (ktoe) (A) Biomasa z leśnictwa: (1) bezpośrednie dostawy biomasy drzewnej z lasów i innych zalesionych gruntów na potrzeby wytwarzania energii (2) pośrednie dostawy biomasy drzewnej na potrzeby wytwarzania energii (B) Biomasa z rolnictwa i rybołówstwa: (1) płody rolne i produkty rybołówstwa dostarczane bezpośrednio na potrzeby wytwarzania energii (2) produkty uboczne i przetworzone pozostałości rolnictwa oraz produkty uboczne rybołówstwa na potrzeby wytwarzania energii (C) Biomasa z odpadów: (1) ulegająca biodegradacji część stałych odpadów miejskich, w tym bioodpady (ulegające biodegradacji odpady ogrodowe i parkowe, odpady spożywcze i kuchenne z gospodarstw domowych, restauracji, placówek zbiorowego żywienia i handlu detalicznego i porównywalne odpady z zakładów przetwórstwa spożywczego) oraz gaz z odpadów (2) ulegająca biodegradacji część odpadów przemysłowych (w tym papier, karton, palety) (3) osady ze ścieków kanalizacyjnych

Jakie są przewidywania co do roli biomasy z importu do 2020 roku? Należy określić przewidywane ilości (ktoe) oraz wskazać ewentualne kraje, z których będzie ona importowana.

W uzupełnieniu do powyższych informacji proszę opisać obecną sytuację gruntów rolnych wykorzystywanych na potrzeby wyspecjalizowanej produkcji energii zgodnie z poniższą tabelą:

Tabela 8

Aktualne wykorzystanie gruntów rolnych na potrzeby produkcji wyspecjalizowanych upraw energetycznych w roku 2006

(ha) Wykorzystanie gruntów rolnych na potrzeby produkcji wyspecjalizowanych upraw energetycznych Powierzchnia 1. Grunty wykorzystane na drzewostany o krótkim okresie rotacji (wierzby, topole) 2. Grunty wykorzystywane na potrzeby innych upraw energetycznych, takich jak trawy (mozga trzcinowata, proso rózgowe, miskant), sorgo

4.6.2. Środki służące zwiększeniu dostępności biomasy, uwzględniające innych jej użytkowników (rolnictwo i sektory związane z leśnictwem)

Mobilizacja nowych zasobów biomasy

a) Należy określić wielkość gruntów zdegradowanych.

b) Należy określić wielkość nieużytkowanych gruntów ornych.

c) Czy planowane są środki mające zachęcić do wykorzystania do celów energetycznych nieużytkowanych gruntów ornych, gruntów zdegradowanych itp.?

d) Czy planuje się zastosowanie energetyczne niektórych dostępnych już surowców (takich jak obornik zwierzęcy)?

e) Czy istnieje specjalna polityka w zakresie promocji produkcji i stosowania biogazu? Jakiego rodzaju zastosowania są promowane (systemy lokalnego ogrzewania, sieć biogazowa, integracja w ramach sieci gazu ziemnego)?

f) Jakie środki planuje się, aby ulepszyć metody gospodarki leśnej w celu maksymalnego pozyskania biomasy z lasów w sposób zrównoważony? (23): W jaki sposób będzie ulepszana gospodarka leśna w celu zwiększenia przyszłego rozwoju? Jakie planowane środki służące maksymalnemu pozyskaniu istniejącej biomasy można już zastosować w praktyce?

Wpływ na inne sektory

a) W jaki sposób monitoruje się wpływ wykorzystania energetycznego biomasy na inne sektory związane z rolnictwem i leśnictwem? Jakiego rodzaju są to skutki? (Jeśli to możliwe, należy także przedstawić informacje na temat efektów ilościowych). Czy planuje się monitorowanie tych skutków w przyszłości?

b) Jakiego rodzaju rozwój, który może wpływać na wykorzystanie energii, jest oczekiwany w innych sektorach związanych z rolnictwem i leśnictwem? (np. czy poprawa efektywności lub produktywności może zwiększyć lub zmniejszyć ilość produktów ubocznych dostępnych do celów energetycznych?)

4.7. Planowane wykorzystanie transferów statystycznych między państwami członkowskimi oraz planowany udział we wspólnych projektach z innymi państwami członkowskimi i krajami trzecimi

W tym podrozdziale należy opisać przewidywane wykorzystanie mechanizmów współpracy między państwami członkowskimi i krajami trzecimi. Informacje te powinny opierać się na informacjach przedstawionych w dokumencie zawierającym prognozę, o którym mowa w art. 4 ust. 3 dyrektywy 2009/28/WE.

4.7.1. Aspekty proceduralne

a) Należy opisać ustanowione lub planowane procedury krajowe (krok po kroku), dotyczące organizacji transferów statystycznych lub wspólnych projektów (w tym instytucje odpowiedzialne i punkty kontaktowe).

b) Należy opisać środki, które podmioty prywatne mogą proponować i za pomocą których mogą uczestniczyć we wspólnych projektach z państwami członkowskimi albo z krajami trzecimi.

c) Należy podać kryteria służące do ustalenia możliwości zastosowania transferów statystycznych lub wspólnych projektów.

d) Jaki będzie mechanizm angażowania innych zainteresowanych państw członkowskich w realizację wspólnego projektu?

e) Czy pragną Państwo uczestniczyć w realizacji wspólnych projektów w innych państwach członkowskich? Jaką ilość zainstalowanej mocy/energii elektrycznej lub cieplnej wytwarzanej w ciągu roku planują Państwo objąć wsparciem? W jaki sposób planują Państwo zapewnić systemy wsparcia dla tego rodzaju projektów?

4.7.2. Szacowana nadwyżka produkcji energii ze źródeł odnawialnych w odniesieniu do orientacyjnego kursu, która mogłaby zostać przekazana innym państwom członkowskim

Należy wykorzystać tabelę 9 do przedstawienia wymaganych informacji.

4.7.3. Szacowany potencjał dla wspólnych projektów

a) W odniesieniu do jakich sektorów mogą Państwo zaproponować rozwój wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych na swoim terytorium na potrzeby realizacji wspólnych projektów?

b) Czy określono technologię, jaka ma być rozwijana? Jaka zainstalowana moc lub ilość energii elektrycznej lub cieplnej wytwarzanej w ciągu roku?

c) W jaki sposób zostaną wskazane miejsca realizacji wspólnych projektów? (Przykładowo, czy organy lokalne i regionalne lub propagatorzy mogą rekomendować takie miejsca? Czy też można objąć udziałem każdy projekt niezależnie od jego lokalizacji?)

d) Czy znany jest Państwu potencjał związany z realizacją wspólnych projektów w innych państwach członkowskich lub w krajach trzecich? (W jakim sektorze? O jaką chodzi moc? Jakie wsparcie jest planowane? Dla jakich technologii?)

e) Czy preferują Państwo wspieranie określonych technologii? Jeśli tak, to których?

4.7.4. Szacowane zapotrzebowanie na energię ze źródeł odnawialnych, które ma być pokrywane inaczej niż z produkcji krajowej

Należy wykorzystać tabelę 9 do przedstawienia wymaganych informacji.

Tabela 9

Szacowana nadwyżka lub deficyt produkcji energii ze źródeł odnawialnych w [państwie członkowskim], w odniesieniu do orientacyjnego kursu, które można transferować do lub z innych państw członkowskich

(ktoe) 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 Szacowana nadwyżka w dokumencie zawierającym prognozę Szacowana nadwyżka w NREAP Szacowany deficyt w dokumencie zawierającym prognozę Szacowany deficyt w NREAP

5. OCENY SZACUNKOWE

5.1. Łączny przewidywany wkład każdej z technologii energii odnawialnej w realizację wiążących celów na rok 2020 oraz orientacyjnego kursu okresowego w zakresie udziału energii ze źródeł odnawialnych w elektroenergetyce, ciepłownictwie i chłodnictwie oraz transporcie

Wkład każdej z technologii energii odnawialnej w realizację kursu oraz celów na rok 2020 w elektroenergetyce, ciepłownictwie i chłodnictwie oraz transporcie należy oszacować, podając możliwy scenariusz przyszłościowy bez konieczności ustalania celu lub obowiązku względem technologii.

W przypadku elektroenergetyki, należy wskazać – w podziale na technologie – zarówno przewidywaną (zgromadzoną) moc zainstalowaną (w MW), jak i roczną produkcję (GWh). W przypadku energii wodnej należy dokonać rozróżnienia między zakładami o zainstalowanej mocy poniżej 1 MW, od 1 do 10 MW oraz powyżej 10 MW. W przypadku energii słonecznej szczegółowe informacje należy przedstawić oddzielnie dla udziałów energii fotowoltaicznej oraz skoncentrowanej energii słonecznej. W przypadku danych dotyczących energii wiatrowej należy wyodrębnić lądową energię wiatrową oraz morską energię wiatrową. W przypadku biomasy należy dokonać rozróżnienia między stałą, gazową i płynną biomasą do produkcji energii elektrycznej.

Przy ocenie ciepłownictwa i chłodnictwa należy przedstawić szacunki dotyczące zarówno zainstalowanej mocy, jak i produkcji dla technologii w zakresie energii geotermalnej, słonecznej, pomp ciepła oraz biomasy (w przypadku tej ostatniej kategorii w podziale na biomasę stałą, gazową i płynną). Należy oszacować udział zakładów lokalnego ogrzewania wykorzystujących odnawialne źródła energii.

Należy wskazać wkład poszczególnych technologii w realizację celu dotyczącego wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych w transporcie w odniesieniu do zwykłych biopaliw (bioetanol oraz biodiesel), biopaliw z odpadów i pozostałości, niespożywczego materiału celulozowego oraz materiału lignocelulozowego, biogazu, energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych oraz wodoru ze źródeł odnawialnych.

W przypadku gdy posiadają Państwo szacunki dotyczące wzrostu wykorzystania określonych technologii w podziale na regiony, proszę wskazać je pod tabelą.

Tabela 10a

Oszacowanie łącznego wkładu (zainstalowana moc, produkcja energii elektrycznej brutto) przewidywanego dla każdej z technologii energii odnawialnej w [państwie członkowskim] w realizację wiążących celów na rok 2020 oraz orientacyjnego kursu okresowego w zakresie udziału energii ze źródeł odnawialnych w elektroenergetyce w latach 2010–2014

2005 2010 2011 2012 2013 2014 MW GWh MW GWh MW GWh MW GWh MW GWh MW GWh Energia wodna: < 1MW 1 MW – 10 MW > 10 MW w tym elektrownie pompowe Energia geotermalna Energia słoneczna: fotowoltaiczna skoncentrowana energia słoneczna Energia fal i pływów oceanicznych Energia wiatrowa: lądowa morska Biomasa: stała biogaz biopłyny (24) Ogółem w tym w ramach kogeneracji





Table 10.b

Oszacowanie łącznego wkładu (zainstalowana moc, produkcja energii elektrycznej brutto) przewidywanego dla każdej z technologii energii odnawialnej w [państwie członkowskim] w realizację wiążących celów na rok 2020 oraz orientacyjnego kursu okresowego w zakresie udziału energii ze źródeł odnawialnych w elektroenergetyce w latach 2015-2020

2015 2016 2017 2018 2019 2020 MW GWh MW GWh MW GWh MW GWh MW GWh MW GWh Energia wodna: < 1 MW 1 MW – 10 MW > 10 MW w tym elektrownie pompowe Energia geotermalna Energia słoneczna: fotowoltaiczna skoncentrowana energia słoneczna Energia fal i pływów oceanicznych Energia wiatrowa: lądowa morska Biomasa: stała biogaz biopłyny (25) Ogółem w tym w ramach kogeneracji





Tabela 11

Oszacowanie łącznego wkładu (końcowe zużycie energii (26) ) przewidywanego dla każdej z technologii energii odnawialnej w [państwie członkowskim] w realizację wiążących celów na rok 2020 oraz orientacyjnego kursu okresowego w zakresie udziału energii ze źródeł odnawialnych w ciepłownictwie i chłodnictwie w latach 2010–2020

(ktoe) 2005 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 Energia geotermalna (z wyłączeniem energii cieplnej ze źródeł niskotemperaturowych w zastosowaniach pomp ciepła) Energia słoneczna Biomasa: stała biogaz biopłyny (27) Energia odnawialna z pomp ciepła: w tym energia aerotermalna w tym energia geotermalna w tym energia hydrotermalna Ogółem w tym systemy lokalnego ogrzewania (28) w tym biomasa w gospodarstwach domowych (29)





Tabela 12

Oszacowanie łącznego wkładu przewidywanego dla każdej z technologii energii odnawialnej w [państwie członkowskim] w realizację wiążących celów na rok 2020 oraz orientacyjnego kursu okresowego w zakresie udziału energii ze źródeł odnawialnych w transporcie w latach 2010–2020 (30)

(ktoe) 2005 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 Bioetanol/bio-ETBE w tym biopaliwa (31) art. 21 ust. 2 w tym importowane (32) Biodiesel w tym biopaliwa art. 21 ust. 2 (31) w tym importowane (33) Wodór ze źródeł odnawialnych Energia elektryczna ze źródeł odnawialnych w tym transport drogowy w tym transport niedrogowy Inne (np. biogaz, oleje roślinne itp.) – należy określić w tym biopaliwa (31) art. 21 ust. 2 Ogółem

5.2. Łączny przewidywany wkład środków służących efektywności energetycznej i oszczędności energii w realizację wiążących celów na rok 2020 oraz orientacyjnego kursu okresowego w zakresie udziału energii ze źródeł odnawialnych w elektroenergetyce, ciepłownictwie i chłodnictwie oraz transporcie.

Odpowiedź na ten wymóg należy uwzględnić w tabeli 1 w ramach rozdziału 2.

5.3. Ocena skutków (nieobowiązkowe)

Tabela 13

Szacunkowe koszty i korzyści wynikające ze środków polityki wspierania energii ze źródeł odnawialnych

Środek Przewidywane wykorzystanie energii ze źródeł odnawialnych (ktoe) Przewidywany koszt (w EUR) – należy wskazać ramy czasowe Przewidywane zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych dla poszczególnych gazów (t/rok) Przewidywana liczba utworzonych miejsc pracy

5.4. Przygotowanie krajowego planu działania w zakresie energii ze źródeł odnawialnych oraz kontrola jego realizacji

a) W jaki sposób organy regionalne, lokalne lub miejskie były zaangażowane w przygotowanie tego planu działania? Czy uwzględniono inne zainteresowane strony?

b) Czy istnieją plany opracowania regionalnych lub lokalnych strategii dotyczących wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych? Jeśli tak, proszę wyjaśnić. W przypadku gdy odpowiednie kompetencje są przekazywane na szczebel regionalny lub lokalny, jakiego rodzaju mechanizm zapewni zgodność z celem krajowym?

c) Należy wyjaśnić, jakie konsultacje publiczne przeprowadzono na potrzeby przygotowania tego planu działania.

d) Należy wskazać krajowy punkt kontaktowy bądź krajowy organ lub krajową instytucję odpowiedzialne za kontrolę realizacji krajowego planu działania w zakresie energii ze źródeł odnawialnych.

e) Czy wprowadzono system monitorowania, obejmujący wskaźniki dla poszczególnych środków i instrumentów w celu kontroli realizacji krajowego planu działania w zakresie energii ze źródeł odnawialnych? Jeśli tak, proszę przedstawić bardziej szczegółowe informacje.

(1) Dz.U. L 304 z 14.11.2008, s. 1.

(2) Podane szacunki dotyczące efektywności energetycznej i oszczędności energii muszą być zgodne z innymi tego rodzaju szacunkami, które państwa członkowskie przekazują Komisji, w szczególności w ramach planów działania wynikających z dyrektywy w sprawie usług energetycznych oraz dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków. Jeżeli we wspomnianych planach działania stosowane są inne jednostki, należy wskazać wykorzystane przeliczniki.

(3) Jest to końcowe zużycie energii z uwzględnieniem wszystkich towarów energetycznych, z wyjątkiem energii elektrycznej wykorzystywanej na potrzeby inne niż transportowe, powiększone o zużycie własne energii cieplnej w elektrowniach i ciepłowniach oraz straty energii cieplnej w sieciach (poz. 2 „Zużycie własne producentów” oraz poz. 11 „Straty przesyłu i dystrybucji” rozporządzenia (WE) nr 1099/2008 (s. 23–24)).

(4) Zużycie energii elektrycznej brutto oznacza krajową produkcję energii elektrycznej brutto, łącznie z autoprodukcją, zwiększoną o import, a zmniejszoną o eksport.

(5) Zużycie energii w transporcie zgodnie z art. 3 ust. 4 lit. a) dyrektywy 2009/28/WE. Zgodnie z art. 3 ust. 4 lit. c) dyrektywy 2009/28/WE, do celów obliczenia tej wartości ilość energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych zużywanej w transporcie drogowym należy pomnożyć przez 2,5.

(6) Zgodnie z art. 2 lit. f) dyrektywy 2009/28/WE. Obejmuje to końcowe zużycie energii, powiększone o straty w sieciach oraz zużycie własne energii cieplnej i elektrycznej w elektrowniach i ciepłowniach. (Uwaga: nie uwzględnia się zużycia energii elektrycznej na potrzeby elektrowni szczytowo-pompowych oraz na potrzeby przetwarzania w kotłach elektrycznych lub pompach ciepła w lokalnych ciepłowniach).

(7) Zgodnie z art. 5 ust. 6 zużycie energii w lotnictwie nie powinno przekraczać 6,18 % (średnia wspólnotowa), a w przypadku Cypru i Malty – 4,12 % końcowego zużycia energii brutto.

(8) Na przykład scenariusz przedstawiony w dodatku nr 4, s. 287, w „Appendixes to Model-based Analysis of the 2008 EU Policy Package on Climate Change and Renewables”: http://ec.europa.eu/environment/climat/pdf/climat_action/analysis_appendix.pdf. W scenariuszu tym przeciętny udział energii ze źródeł odnawialnych w produkcji energii elektrycznej brutto dla UE-27 w roku 2010, 2015 i 2020 wynosi odpowiednio 19,4 %, 24,6 % i 32,4 %.

(9) Udział energii ze źródeł odnawialnych w ciepłownictwie i chłodnictwie: końcowe zużycie energii brutto ze źródeł odnawialnych w ciepłownictwie i chłodnictwie (określone w art. 5 ust. 1 lit. b) oraz art. 5 ust. 4 dyrektywy 2009/28/WE), podzielone przez końcowe zużycie energii brutto w ciepłownictwie i chłodnictwie. Wartość z wiersza (A) z tabeli 4a dzielona przez wartość z wiersza (1) z tabeli 1.

(10) Udział energii ze źródeł odnawialnych w elektroenergetyce: końcowe zużycie energii elektrycznej brutto ze źródeł odnawialnych w elektroenergetyce (określone w art. 5 ust. 1 lit. a) oraz art. 5 ust. 3 dyrektywy 2009/28/WE), podzielone przez końcowe zużycie energii elektrycznej brutto. Wartość z wiersza (B) z tabeli 4a dzielona przez wartość z wiersza (2) z tabeli 1.

(11) Udział energii ze źródeł odnawialnych w transporcie: końcowe zużycie energii ze źródeł odnawialnych w transporcie (określone w art. 5 ust. 1 lit. c) oraz art. 5 ust. 5 dyrektywy 2009/28/WE), podzielone przez zużyte w tym sektorze ilości 1) benzyny; 2) oleju napędowego; 3) biopaliw w transporcie drogowym i kolejowym; oraz 4) energii elektrycznej w transporcie drogowym (odzwierciedlone w wierszu 3 tabeli 1). Wartość z wiersza (J) z tabeli 4b dzielona przez wartość z wiersza (3) z tabeli 1.

(12) Udział energii ze źródeł odnawialnych w końcowym zużyciu energii brutto. Wartość z wiersza (G) z tabeli 4a dzielona przez wartość z wiersza (4) z tabeli 1.

(13) Jako odsetek całkowitego udziału OŹE.

(14) Zgodnie z załącznikiem I.B do dyrektywy 2009/28/WE.

(15) Zgodnie z art. 5 ust. 1 dyrektywy 2009/28/WE, gaz, energię elektryczną i wodór uzyskane z odnawialnych źródeł energii uwzględnia się wyłącznie jeden raz. Podwójne zaliczanie nie jest dopuszczalne.

(16) Z uwzględnieniem wszystkich odnawialnych źródeł energii wykorzystywanych w transporcie, w tym gazu, energii elektrycznej oraz wodoru ze źródeł odnawialnych, oraz z wyłączeniem biopaliw, które nie spełniają kryteriów zrównoważonego rozwoju (por. art. 5 ust. 1 ostatni akapit). W tym miejscu wartości określa się bez stosowania mnożników.

(17) W tym miejscu wartości określa się bez stosowania mnożników.

(18) Należy wskazać, czy dany środek ma (zasadniczo) charakter regulacyjny, finansowy, czy „miękki” (np. kampania informacyjna).

(19) Czy oczekiwany wynik to zmiana zachowań, zainstalowana moc (MW; t/rok), wytworzona energia (ktoe)?

(20) Do jakich osób adresowany jest środek: inwestorzy, odbiorcy końcowi, administracja publiczna, planiści, architekci, instalatorzy itp.? Bądź do jakiego rodzaju działalności lub sektora adresowany jest środek: produkcja biopaliw, wykorzystanie obornika zwierzęcego do celów energetycznych itp.?

(21) Ilość zasobów w m3 (jeśli to możliwe, w innym przypadku w odpowiednich jednostkach alternatywnych) dla kategorii A i jej podkategorii oraz w tonach dla kategorii B i C i ich podkategorii.

(22) Biomasa pochodząca z leśnictwa powinna również obejmować biomasę z sektorów związanych z leśnictwem. W ramach kategorii biomasa z leśnictwa należy w odpowiednich podkategoriach pochodzenia uwzględnić przetworzone paliwa stałe, takie jak wióry, granulaty i brykiety.

(23) Zalecenia można znaleźć w sprawozdaniu grupy roboczej ad hoc II Stałego Komitetu ds. Leśnictwa z lipca 2008 r.: „Mobilisation and efficient use of wood and wood residues for energy generation”. Sprawozdanie dostępne jest pod adresem: http://ec.europa.eu/agriculture/fore/publi/sfc_wgii_final_report_072008_en.pdf

(24) Należy uwzględnić jedynie biopłyny spełniające kryteria zrównoważonego rozwoju (por. art. 5 ust. 1 ostatni akapit dyrektywy 2009/28/WE).

(25) Należy uwzględnić jedynie biopłyny spełniające kryteria zrównoważonego rozwoju (por. art. 5 ust. 1 ostatni akapit dyrektywy 2009/28/WE).

(26) Bezpośrednie wykorzystanie ciepła oraz lokalne ogrzewanie zgodnie z art. 5 ust. 4 dyrektywy 2009/28/WE.

(27) Należy uwzględnić jedynie biopłyny spełniające kryteria zrównoważonego rozwoju (por. art. 5 ust. 1 ostatni akapit dyrektywy 2009/28/WE).

(28) Systemy lokalnego ogrzewania lub chłodzenia w łącznym zużyciu energii ze źródeł odnawialnych na potrzeby ogrzewania i chłodzenia (OŹE-systemy lokalnego ogrzewania).

(29) W łącznym zużyciu energii ze źródeł odnawialnych na potrzeby ogrzewania i chłodzenia.

(30) Należy uwzględnić jedynie biopaliwa spełniające kryteria zrównoważonego rozwoju, (por. art. 5 ust. 1 ostatni akapit).

(31) Biopaliwa, o których mowa w art. 21 ust. 2 dyrektywy 2009/28/WE.

(32) Z całej ilości bioetanolu/bio-ETBE.

(33) Z całej ilości biodiesla.