PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 122/1

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 389/2013

z dnia 2 maja 2013 r.

ustanawiające rejestr Unii zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, decyzjami nr 280/2004/WE i nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylające rozporządzenia Komisji (UE) nr 920/2010 i nr 1193/2011

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (1), w szczególności jej art. 19,

uwzględniając decyzję nr 280/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. dotyczącą mechanizmu monitorowania emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz wykonania Protokołu z Kioto (2), w szczególności jej art. 6 ust. 1 akapit pierwszy zdanie drugie,

uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 406/2009/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wysiłków podjętych przez państwa członkowskie, zmierzających do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020 zobowiązań Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych (3), w szczególności jej art. 11 ust. 3,

po konsultacji z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) System rejestrów zapewnia prawidłowe księgowanie transakcji w ramach unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji (ETS) ustanowionego dyrektywą 2003/87/WE, protokołem z Kioto i decyzją nr 406/2009/WE. Rejestry mają postać standaryzowanych i zabezpieczonych elektronicznych baz danych zawierających wspólne elementy danych w celu śledzenia wydawania, posiadania, przekazywania oraz anulowania odpowiednich jednostek, w celu zapewnienia stosownego publicznego dostępu oraz poufności oraz w celu zapewnienia nieprzeprowadzania transferów, które są niezgodne z zobowiązaniami wynikającymi z dyrektywy 2003/87/WE, Protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (protokół z Kioto) i decyzji nr 406/2009/WE.

(2) Zgodnie z art. 19 ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE wszystkie uprawnienia wydawane od dnia 1 stycznia 2012 r. muszą być rejestrowane w rejestrze Unii na rachunkach zarządzanych przez państwa członkowskie. W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 920/2010 z dnia 7 października 2010 r. w sprawie standaryzowanego i zabezpieczonego systemu rejestrów na mocy dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz decyzji nr 280/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4) przewidziano ustanowienie takiego rejestru Unii.

(3) Dyrektywę 2003/87/WE znacząco zmieniono dyrektywą 2009/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2009 r. zmieniającą dyrektywę 2003/87/WE w celu usprawnienia i rozszerzenia wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (5), co wymagało wprowadzenia istotnych zmian w systemie rejestrów. Zmiany mają zastosowanie od okresu rozliczeniowego, który rozpocznie się w 2013 r. Obecnie nie obowiązuje żadne porozumienie międzynarodowe zastępujące protokół z Kioto, które miałoby zastosowanie do państw członkowskich po 2012 r. Na podstawie rozporządzenia Komisji (UE) nr 1031/2010 z dnia 12 listopada 2010 r. w sprawie harmonogramu, kwestii administracyjnych oraz pozostałych aspektów sprzedaży na aukcji uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na mocy dyrektywy 2003/87/WE (6) od 2012 r. uprawnienia do emisji lotniczych są przedmiotem aukcji, podobnie jak uprawnienia do emisji ogólnych. W związku z tym zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/87/WE przyjęto rozporządzenie Komisji (UE) nr 1193/2011 z dnia 18 listopada 2011 r. ustanawiające rejestr Unii na okres rozliczeniowy rozpoczynający się dnia 1 stycznia 2013 r. oraz na kolejne okresy rozliczeniowe w ramach unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz decyzją nr 280/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz zmieniające rozporządzenia Komisji (WE) nr 2216/2004 i (UE) nr 920/2010 (7), które ma zastosowanie do okresu rozliczeniowego unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, który rozpoczął się dnia 1 stycznia 2013 r., i do kolejnych okresów rozliczeniowych. Ma ono również zastosowanie do uprawnień do emisji lotniczych, które były przedmiotem aukcji w 2012 r.

(4) Aby zapewnić możliwość przechowywania na tych samych rachunkach rejestru Unii jednostek Kioto i uprawnień, rejestr Unii musi spełniać specyfikacje funkcjonalne i techniczne dotyczące standardów wymiany danych dla systemów rejestrów zgodnie z protokołem z Kioto, przyjęte decyzją 12/CMP.1 Konferencji stron UNFCCC służącej jako spotkanie stron protokołu z Kioto (decyzja 12/CMP.1)

(5) W art. 20 dyrektywy 2003/87/WE nałożono wymóg ustanowienia niezależnego dziennika transakcji, czyli dziennika transakcji Unii Europejskiej (EUTL), aby odnotowywać wydawanie, przekazywanie i anulowanie uprawnień. W art. 6 ust. 2 decyzji nr 280/2004/WE przewidziano, że dziennikowi transakcji muszą być udostępniane informacje dotyczące wydawania, posiadania, przekazywania, nabywania, anulowania i wycofania jednostek przyznanej emisji, jednostek pochłaniania, jednostek redukcji emisji i jednostek poświadczonej redukcji emisji, jak również informacje dotyczące przeniesienia jednostek przyznanej emisji, jednostek redukcji emisji i jednostek poświadczonej redukcji emisji.

(6) Rejestr Unii powinien obejmować rachunki, na których powinny być rejestrowane procesy i działania niezbędne do stosowania przepisów dyrektywy 2003/87/WE. Każdy taki rachunek powinien być utworzony zgodnie ze znormalizowanymi procedurami, aby zapewnić integralność systemu rejestrów oraz publiczny dostęp do informacji przechowywanych w tym systemie. Uprawnienia należy wydawać w ramach rejestru Unii.

(7) Transakcje z udziałem uprawnień w rejestrze Unii należy przeprowadzać za pośrednictwem łącza komunikacyjnego obejmującego EUTL, natomiast transakcje z udziałem jednostek Kioto należy przeprowadzać poprzez łącze komunikacyjne obejmujące zarówno EUTL, jak i międzynarodowy dziennik transakcji (ITL) Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC).

(8) Jako że uprawnienia i jednostki Kioto istnieją wyłącznie w formie niematerialnej i są zamienne, prawo własności uprawnienia lub jednostki Kioto należy ustalać na podstawie obecności na rachunku w rejestrze Unii, w którym są przechowywane. Ponadto, aby zmniejszyć ryzyko związane z wycofaniem transakcji wprowadzonych do rejestru oraz zakłóceniami systemu i rynku, które takie wycofanie może spowodować, należy zapewnić pełną zamienność uprawnień i jednostek Kioto. W szczególności nie jest możliwe wycofanie, unieważnienie lub odwołanie transakcji, w sposób niezgodny z regułami funkcjonowania rejestru, po terminie określonym w tych regułach. Żaden z przepisów niniejszego rozporządzenia nie powinien uniemożliwiać posiadaczowi rachunku lub osobie trzeciej wykonania jakichkolwiek praw lub roszczeń wynikających z podstawowej transakcji, na postawie których mogą oni mieć prawo do zwrotu lub restytucji z tytułu transakcji wprowadzonej do systemu, np. w przypadku oszustwa czy błędu technicznego, dopóki nie prowadzi to do wycofania, unieważnienia lub odwołania transakcji. Ponadto należy chronić nabycie uprawnienia lub jednostki Kioto w dobrej wierze.

(9) Głównymi zadaniami centralnego administratora jest zapewnienie, obsługa i prowadzenie rejestru Unii i EUTL, prowadzenie centralnego rachunku i przeprowadzanie operacji, które są realizowane na poziomie centralnym. Głównymi zadaniami krajowych administratorów jest pełnienie funkcji punktów kontaktowych z poszczególnymi posiadaczami rachunków w rejestrze Unii oraz przeprowadzanie operacji obejmujących bezpośredni z nimi kontakt, w tym otwieranie, zawieszanie i zamykanie rachunków.

(10) W przypadku gdy państwa członkowskie przydzielają bezpłatnie uprawnienia na podstawie art. 10c dyrektywy 2003/87/WE, uprawnienia te powinny być przydzielane zgodnie z art. 10c dyrektywy i zgodnie z decyzjami Komisji przyjętymi zgodnie z tym artykułem. W tym celu odpowiednie tabele krajowego rozdziału uprawnień powinny uwzględniać wnioski złożone przez dane państwa członkowskie zgodnie z art. 10c ust. 5 dyrektywy 2003/87/WE, jak również odpowiednie decyzje Komisji przyjęte zgodnie z art. 10c ust. 6 tej dyrektywy.

(11) W przypadku gdy państwo członkowskie, biorąc pod uwagę jego wniosek złożony zgodnie z art. 10c ust. 5 dyrektywy 2003/87/WE oraz odpowiednią decyzją Komisji przyjętą zgodnie z art. 10c ust. 6 wspomnianej dyrektywy, opóźnia przydzielanie uprawnień, które mają zostać przydzielone bezpłatnie na podstawie art. 10c dyrektywy 2003/87/WE (przydzielanie uprawnień ex post), to państwo członkowskie powinno włączyć do swojej tabeli krajowego rozdziału uprawnień zgodnej z art. 51 ust. 1 niniejszego rozporządzenia uprawnienia, które mają zostać przydzielone nieodpłatnie na podstawie inwestycji już podjętych lub transferów finansowych już przeprowadzonych w momencie zgłoszenia tabeli.

(12) W przypadku gdy państwo członkowskie, biorąc pod uwagę jego wniosek złożony zgodnie z art. 10c ust. 5 dyrektywy 2003/87/WE oraz odpowiednią decyzją Komisji przyjętą zgodnie z art. 10c ust. 6 wspomnianej dyrektywy, przydziela uprawnienia, które mają zostać przydzielone bezpłatnie na podstawie art. 10c dyrektywy 2003/87/WE, niezależnie od przeprowadzonych już inwestycji (przydzielanie uprawnień ex ante), to państwo członkowskie powinno włączyć do swojej tabeli krajowego rozdziału uprawnień uprawnienia, które mają zostać przydzielone nieodpłatnie zgodnie z art. 10c dyrektywy 2003/87/WE na lata 2013–2019, zgłaszając Komisji tabelę krajowego rozdziału uprawnień zgodnie z art. 51 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.

(13) Na podstawie sprawozdań, które są przedkładane Komisji zgodnie z art. 10c ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE, państwa członkowskie powinny dokonać zmian w tabelach krajowego rozdziału uprawnień w celu odzwierciedlenia postępów w realizacji podjętych inwestycji i statusu dokonanych transferów finansowych zgodnie z odpowiednio art. 10c dyrektywy 2003/87/WE i właściwymi decyzjami Komisji.

(14) Artykuł 11 dyrektywy 2003/87/WE stanowi, że do dnia 28 lutego każdego roku właściwe organy wydają uprawnienia, które mają być przydzielone w danym roku. W przypadku gdy, zgodnie z art. 24 decyzji Komisji 2011/278/UE z dnia 27 kwietnia 2011 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na mocy art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (8), operator przedłożył informacje mające wpływ na liczbę uprawnień, które mają zostać przydzielone temu operatorowi, przydział operatora będzie musiał zostać ponownie obliczony i zgłoszony zgodnie z art. 24 ust. 2 wspomnianej decyzji, zanim uprawnienia będą mogły zostać przekazane operatorowi zgodnie z art. 53 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

(15) Żaden z przepisów niniejszego rozporządzenia nie powinien uniemożliwiać właściwemu organowi wymagania od operatora przekazania określonej liczby otrzymanych uprawnień, stanowiących nadwyżkę nad dostosowanym przydziałem na dany rok, na unijny rachunek przydziału uprawnień do emisji, w przypadku gdy nastąpił nadmierny przydział uprawnień, w tym w wyniku błędu w początkowym przydziale lub w wyniku błędnego lub niepełnego przedłożenia właściwemu organowi informacji przez operatora zgodnie z art. 24 decyzji 2011/278/UE do daty określonej we wspomnianym artykule, pod warunkiem że centralny administrator wprowadził zmianę w tabeli krajowego rozdziału uprawnień danego państwa członkowskiego zgodnie z art. 52 ust. 2 niniejszego rozporządzenia w celu odpowiedniego dostosowania przydziału.

(16) W art. 11b dyrektywy 2003/87/WE wprowadzono zakaz wydawania jednostek poświadczonej redukcji emisji (CER) i jednostek redukcji emisji (ERU) po dniu 31 grudnia 2012 r. powodującego podwójne liczenie redukcji emisji gazów cieplarnianych. Niemniej jednak art. 5 ust. 2 decyzji Komisji 2006/780/WE z dnia 13 listopada 2006 r. w sprawie zapobiegania podwójnemu liczeniu redukcji emisji gazów cieplarnianych w ramach wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji w przypadku projektów realizowanych w ramach protokołu z Kioto zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (9) umożliwia konwersję uprawnień w rezerwie ustanowionej na mocy art. 3 wspomnianej decyzji na jednostki przyznanej emisji (AAU) lub ich sprzedaż jako uprawnienia na okres 2008–2012. Ponadto państwa członkowskie powinny mieć możliwość wydawania do dnia 30 kwietnia 2013 r. ERU z projektów obejmujących działania objęte wyłącznie zakresem dyrektywy 2003/87/WE począwszy od dnia 1 stycznia 2013 r. w odniesieniu do redukcji emisji, jakie miały miejsce do dnia 31 grudnia 2012 r.

(17) Unia, państwa członkowskie i szereg państw trzecich podjęły zobowiązania dotyczące redukcji emisji gazów cieplarnianych dla całej gospodarki w okresie 2008–2012. Państwa członkowskie wyznaczyły sobie prawnie wiążące cele redukcji emisji dla całej gospodarki w okresie 2013–2020, zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE i decyzją nr 406/2009/WE. Zmiana protokołu z Kioto powinna wprowadzić prawnie wiążące na szczeblu międzynarodowym ilościowo określone cele redukcji emisji w okresie 2013–2020 dla stron wymienionych w załączniku B po jego wejściu w życie w odniesieniu do tych stron. W decyzji 13/CMP.1 Konferencji Stron UNFCCC służącej jako spotkanie Stron protokołu z Kioto (decyzja 13/CMP.1) wprowadzono wymóg, by jednostki ERU były wydawane wyłącznie poprzez konwersję jednostek AAU lub jednostek pochłaniania (RMU) posiadających numer seryjny zawierający okres dostosowania się do wymagań w odniesieniu do którego zostały wydane. Jednostki ERU nie mogą być wydawane, w przypadku gdy okres dostosowania się do wymagań wskazany w odpowiednim numerze seryjnym nie odpowiada okresowi, w którym miała miejsce redukcja emisji. Rachunki systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (ETS) w rejestrze Unii nie powinny zawierać jednostek ERU niezgodnych z tymi zasadami. W tym celu ERU wydawane przez państwa trzecie, które nie mają prawnie wiążących określonych ilościowo celów redukcji emisji na okres 2013–2020, jak określono w zmianie do protokołu z Kioto zgodnie z jego art. 3 ust. 9, lub które nie złożyły instrumentu ratyfikacyjnego dotyczącego tej zmiany protokołu z Kioto, powinny być przechowywane w rejestrze Unii, jedynie jeśli zostały poświadczone jako odnoszące się do redukcji emisji zweryfikowanych jako przeprowadzone przed 2013 r. Przewiduje się, że takie ERU przekazywane do rejestru Unii po dniu 1 maja 2013 r. będą wydawane zgodnie z procedurą weryfikacji komitetu nadzoru mechanizmu wspólnego wypełniania zobowiązań ustanowioną decyzją 9/CMP.1 Konferencji Stron UNFCCC służącej jako spotkanie Stron protokołu z Kioto (decyzja 9/CMP.1) (zgodnie z tzw. ścieżką drugą).

(18) Art. 11a dyrektywy 2003/87/WE przewiduje stosowanie CER i ERU z projektów realizowanych przed wejściem w życie międzynarodowego porozumienia w sprawie zmian klimatu, poprzez umożliwienie operatorom wymiany jednostek na świadczenia.

(19) Państwa trzecie lub ich jednostki poniżej szczebla federalnego lub regionalne powinny mieć możliwość otwierania rachunków w rejestrze Unii, po uzgodnieniu z danym państwem trzecim sposobów powiązania ETS z innym obowiązkowym systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych nakładającym bezwzględny limit emisji.

(20) Art. 11 decyzji nr 406/2009/WE przewiduje, że dokładne księgowanie transakcji zgodnie ze wspomnianą decyzją zapewnia system rejestrów.

(21) Jednostki rocznych limitów emisji powinny być wydawane na rachunkach zgodności w ramach decyzji dotyczącej wspólnego wysiłku redukcyjnego (ESD) w rejestrze Unii w ilościach określonych zgodnie z art. 3 ust. 2 i art. 10 decyzji nr 406/2009/WE. Jednostki rocznych limitów emisji (AEA) mogą być przechowywane na rachunkach zgodności w ramach ESD w rejestrze Unii.

(22) Rejestr Unii powinien umożliwić wdrożenie rocznego cyklu zgodności zgodnie z decyzją nr 406/2009/WE, zapewniając procesy w celu wprowadzania do rachunków zgodności w ramach ESD rocznych zweryfikowanych emisji gazów cieplarnianych, określenia liczby statusu zgodności dla rachunku zgodności w ramach ESD każdego państwa członkowskiego dla każdego roku i zastosowania działań korygujących zgodnie z art. 7 decyzji nr 406/2009/WE, jeżeli zachodzi taka konieczność.

(23) Rejestr Unii powinien zapewnić prawidłowe księgowanie transakcji przewidzianych w art. 3 ust. 3, 4 i 5 i art. 5 decyzji nr 406/2009/WE.

(24) EUTL powinien wykonywać automatyczne kontrole wszystkich procesów w systemie rejestrów dotyczących uprawnień, zweryfikowanych emisji, rachunków, jednostek rocznych limitów emisji, uprawnienia do jednostek emisji i jednostek Kioto, a ITL powinien wykonywać automatyczne kontrole procesów dotyczących jednostek Kioto, aby upewnić się, że nie wystąpiły żadne nieprawidłowości. Procesy, dla których wyniki tych kontroli będą negatywne, zostaną przerwane w celu zapewnienia zgodności transakcji w systemie rejestrów Unii z wymogami dyrektywy 2003/87/WE, decyzji nr 406/2009/WE oraz wymogami opracowanymi na mocy UNFCCC i protokołu z Kioto.

(25) W celu ochrony bezpieczeństwa informacji znajdujących się w zintegrowanym systemie rejestrów i aby zapobiegać oszustwom, należy stosować odpowiednie i zharmonizowane wymogi w zakresie otwierania rachunków oraz uwierzytelniania i praw dostępu. Należy rozważyć przegląd tych wymogów w przyszłości, tak aby zapewnić ich skuteczność, uwzględniając jednocześnie proporcjonalność. Należy przechowywać zapisy dotyczące wszystkich procesów, operatorów i osób w systemie rejestrów.

(26) Centralny administrator powinien zapewnić ograniczenie do minimum przerw w działaniu systemu rejestrów poprzez podejmowanie wszelkich zasadnych kroków w celu zapewnienia dostępności rejestru Unii i EUTL oraz poprzez zapewnienie solidnych systemów i procedur dla zabezpieczenia odnośnych informacji.

(27) Jako że ustanowienie dodatkowych rodzajów rachunków lub innych środków, które umożliwiłyby posiadanie uprawnień lub jednostek Kioto w imieniu osób trzecich bądź zastosowanie ich jako zabezpieczenia, może okazać się pożądane, należy przeanalizować te kwestie w kontekście przyszłego przeglądu niniejszego rozporządzenia.

(28) Zgodnie z dyrektywą 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska i uchylającą dyrektywę Rady 90/313/EWG (10) oraz z decyzją 13/CMP.1 należy regularnie podawać do publicznej wiadomości szczegółowe sprawozdania w celu zapewnienia dostępu opinii publicznej do informacji znajdujących się w zintegrowanym systemie rejestrów, z zastrzeżeniem niektórych wymagań dotyczących poufności.

(29) Krajowi administratorzy, centralny administrator i Komisja powinni przestrzegać ustawodawstwa unijnego i krajowego dotyczącego ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych oraz swobodnego przepływu tych danych, w szczególności dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (11), przepisów krajowych wdrażających tę dyrektywę, rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (12), jeżeli wspomniane ustawodawstwo ma zastosowanie do informacji przechowywanych i przetwarzanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, w odniesieniu do których pełnią funkcję administratora danych.

(30) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 920/2010 z dnia 7 października 2010 r. w sprawie standaryzowanego i zabezpieczonego systemu rejestrów na mocy dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz decyzji nr 280/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (13) powinno mieć zastosowanie do czasu zakończenia wszystkich działań wymaganych w odniesieniu do okresu rozliczeniowego obejmującego lata 2008–2012. Rozporządzenie to powinno zostać zmienione ze skutkiem natychmiastowym w celu zastąpienia uprawnień do emisji lotniczych posiadanych przez użytkowników pod koniec okresu rozliczeniowego obejmującego lata 2008–2012 przez uprawnienia do emisji lotniczych ważne w okresie rozliczeniowym rozpoczynającym się w 2013 r. Rozporządzenie (UE) nr 920/2010 należy w związku z tym uchylić z dniem 1 października 2013 r.

(31) Rozporządzenie (UE) nr 1193/2011 należy zatem ze skutkiem natychmiastowym uchylić i zastąpić rozporządzeniem zawierającym przepisy wymagane dyrektywą 2003/87/WE, decyzją nr 280/2004/WE i decyzją nr 406/2009/WE.

(32) W rozporządzeniu (UE) 1193/2011 r. określono terminy uzgodnienia warunków współpracy między centralnym administratorem i krajowymi administratorami oraz powiadomienia o tabelach krajowego rozdziału uprawnień i tabelach krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych. Pomimo uchylenia rozporządzenia (UE) 1193/2011, zobowiązania te powinny zostać utrzymane.

(33) Właściwe jest, aby niniejsze rozporządzenie weszło w życie w trybie pilnym.

(34) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmian Klimatu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

TYTUŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

ROZDZIAŁ 1

Przedmiot, zakres stosowania i definicje

Artykuł 1

Przedmiot

W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się wymogi ogólne oraz wymagania dotyczące prowadzenia i utrzymania rejestru Unii na okres rozliczeniowy rozpoczynający się dnia 1 stycznia 2013 r. i na kolejne okresy rozliczeniowe, dotyczące niezależnego dziennika transakcji przewidzianego w art. 20 ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE, a także dotyczące rejestrów przewidzianych w art. 6 decyzji nr 280/2004/WE.

Ponadto w niniejszym rozporządzeniu ustanawia się system komunikacji między rejestrem Unii a ITL.

Artykuł 2

Zakres stosowania

Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do uprawnień utworzonych na okres rozliczeniowy rozpoczynający się dnia 1 stycznia 2013 r. oraz na kolejne okresy rozliczeniowe w ramach unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, jednostek rocznych limitów emisji, uprawnień do jednostek emisji oraz jednostek Kioto.

Niniejsze rozporządzenie ma również zastosowanie do objętych aukcją uprawnień do emisji lotniczych, które utworzono na okres rozliczeniowy obowiązujący od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2012 r.

Artykuł 3

Definicje

O ile nie określono inaczej, terminy stosowane w tytule II niniejszego rozporządzenia mają takie samo znaczenie jak zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE. Stosuje się również definicje określone w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 1031/2010 oraz w art. 3 decyzji Komisji 2011/278/UE. Stosuje się również następujące definicje:

1) „posiadacz rachunku” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która posiada rachunek w systemie rejestrów;

2) „centralny administrator” oznacza osobę wyznaczoną przez Komisję zgodnie z art. 20 dyrektywy 2003/87/WE;

3) „właściwy organ” oznacza organ lub organy wyznaczone przez państwo członkowskie na mocy art. 18 dyrektywy 2003/87/WE;

4) „zewnętrzna platforma obrotu” oznacza wszelkiego rodzaju system wielostronnej wymiany, który kojarzy lub ułatwia kojarzenie transakcji strony trzeciej w dziedzinie kupna i sprzedaży instrumentów finansowych zgodnie z definicją zawartą w art. 4 dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (14), gdzie kupowane i sprzedawane instrumenty finansowe występują w postaci uprawnień lub jednostek Kioto;

5) „weryfikator” oznacza weryfikatora zgodnie z definicją w art. 3 pkt 3) rozporządzenia Komisji (UE) nr 600/2012 (15);

6) „jednostki przyznanej emisji” lub „AAU” oznaczają jednostki wydane zgodnie z art. 7 ust. 3 decyzji nr 280/2004/WE;

7) „uprawnienia do emisji lotniczych” oznaczają uprawnienia utworzone zgodnie z art. 3c ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE;

8) „uprawnienia do emisji ogólnych” oznaczają wszystkie inne uprawnienia utworzone zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE;

9) „długoterminowe jednostki poświadczonej redukcji emisji” („lCER”) oznaczają jednostki wydane w związku z realizacją projektów zalesiania lub ponownego zalesiania w ramach mechanizmu czystego rozwoju („CDM”), których ważność, z zastrzeżeniem decyzji 5/CMP.1 Konferencji stron służącej jako spotkanie stron protokołu z Kioto, wygasa z końcem okresu kredytowania redukcji emisji projektu zalesiania lub ponownego zalesiania w ramach CDM, dla którego zostały wydane;

10) „jednostki pochłaniania” („RMU”) oznaczają jednostki wydane zgodnie z odpowiednimi przepisami załącznika do decyzji 13/CMP.1;

11) „tymczasowe jednostki poświadczonej redukcji emisji” („tCER”) oznaczają jednostki wydane w związku z realizacją projektów zalesiania lub ponownego zalesiania w ramach mechanizmu czystego rozwoju („CDM”), których ważność, z zastrzeżeniem decyzji 5/CMP.1, wygasa z końcem okresu dostosowania się do wymagań w ramach protokołu z Kioto następującego po okresie, podczas którego zostały wydane;

12) „jednostki Kioto” oznaczają AAU, jednostki redukcji emisji („ERU”), poświadczone redukcje emisji („CER”), RMU, lCER i tCER;

13) „proces” oznacza zautomatyzowany techniczny sposób wykonywania działań związanych z rachunkiem, jednostką lub częścią uprawnienia do jednostek emisji w rejestrze;

14) „transakcja” oznacza proces w rejestrze Unii obejmujący przekaz uprawnienia, jednostki Kioto, jednostki rocznego limitu emisji lub części uprawnienia do jednostek emisji z jednego rachunku na inny;

15) „umorzenie” oznacza rozliczenie uprawnienia przez operatora instalacji lub operatora statków powietrznych względem zweryfikowanych emisji jego instalacji lub statków powietrznych;

16) „anulowanie” oznacza ostateczne usunięcie jednostki Kioto przez jej posiadacza bez rozliczania jej względem zweryfikowanych emisji;

17) „usunięcie” oznacza ostateczne usunięcie uprawnienia przez jego posiadacza bez rozliczania go względem zweryfikowanych emisji;

18) „wycofanie” oznacza rozliczenie jednostki Kioto przez stronę protokołu z Kioto względem emisji zgłoszonych przez tę stronę;

19) „pranie pieniędzy” oznacza pranie pieniędzy zdefiniowane w art. 1 ust. 2 dyrektywy 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (16);

20) „poważne przestępstwa” oznaczają poważne przestępstwa zdefiniowane w art. 3 pkt 5) dyrektywy 2005/60/WE;

21) „finansowanie terroryzmu” oznacza finansowanie terroryzmu zdefiniowane w art. 1 ust. 4 dyrektywy 2005/60/WE;

22) „krajowy administrator” oznacza podmiot odpowiedzialny za administrowanie, w imieniu państwa członkowskiego, zbiorem rachunków użytkowników podlegających jurysdykcji państwa członkowskiego w rejestrze Unii, wyznaczony zgodnie z art. 8;

23) „dyrektorzy” oznaczają osoby faktycznie kierujące bieżącą działalnością osoby prawnej;

24) „czas środkowoeuropejski” oznacza czas letni środkowoeuropejski w okresie czasu letniego zgodnie z definicjami w art. 1, 2 i 3 dyrektywy 2000/84/WE;

25) „krajowa platforma administracyjna” oznacza zewnętrzny system obsługiwany przez krajowego administratora lub właściwy organ, który jest bezpiecznie podłączony do rejestru Unii do celów automatyzacji funkcji związanych z zarządzaniem rachunkami i zgodnością obowiązków w rejestrze Unii;

26) „międzynarodowe jednostki emisji” oznaczają CER, ERU i jednostki emisji wynikające z projektów lub innych działań na rzecz redukcji emisji, które mogą być stosowane zgodnie z art. 11a ust. 5 dyrektywy 2003/87/WE;

27) „jednostka rocznych limitów emisji” („AEA”) oznacza podpodział rocznego limitu emisji państwa członkowskiego określony zgodnie z art. 3 ust. 2 i art. 10 decyzji nr 406/2009/WE równy jednej tonie ekwiwalentu dwutlenku węgla;

28) „uprawnienie do jednostek emisji” oznacza prawo państwa członkowskiego, wyrażone w liczbie równej wielkości procentowej emisji gazów cieplarnianych w 2005 r., jak określono w art. 5 ust. 4 decyzji nr 406/2009/WE, do wykorzystania jednostek emisji, o których mowa w art. 5 decyzji nr 406/2009/WE w celu wypełnienia jego zobowiązań zgodnie z art. 3 decyzji nr 406/2009/WE;

29) „niewykorzystane uprawnienie do jednostek emisji” oznacza uprawnienie państwa członkowskiego do jednostek emisji pomniejszone o sumę międzynarodowych jednostek emisji, tCER lub lCER posiadanych na rachunku zgodności w ramach ESD w momencie ustalenia liczb statusu zgodności zgodnie z art. 79 niniejszego rozporządzenia;

30) „okres dostosowania się do wymagań” oznacza okres od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2020 r., w którym państwa członkowskie ograniczają swoje emisje gazów cieplarnianych zgodnie z art. 3 decyzji nr 406/2009/WE.

ROZDZIAŁ 2

System rejestrów

Artykuł 4

Rejestr Unii

1. Ustanawia się rejestr Unii na okres rozliczeniowy w ramach unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych rozpoczynający się dnia 1 stycznia 2013 r. oraz na kolejne okresy rozliczeniowe.

2. Centralny administrator obsługuje i prowadzi rejestr Unii, w tym jego infrastrukturę techniczną.

3. Państwa członkowskie korzystają z rejestru Unii w celu dopełnienia swoich obowiązków zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/87/WE i art. 11 decyzji nr 406/2009/WE, a także w celu zapewnienia prawidłowego rozliczania uprawnień, AEA i uprawnień do jednostek emisji w zakresie objętym niniejszym rozporządzeniem. Rejestr Unii udostępnia krajowym administratorom i posiadaczom rachunków procesy określone w niniejszym rozporządzeniu.

4. Centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii spełniał specyfikacje funkcjonalne i techniczne dotyczące standardów wymiany danych dla systemów rejestrów zgodnie z protokołem z Kioto, przyjęte zgodnie z decyzją 12/CMP.1, oraz uwzględniał wymogi w zakresie sprzętu, sieci, oprogramowania i bezpieczeństwa określone w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 5

Krajowe i unijne rejestry PzK

1. W celu dopełnienia obowiązków stron Protokołu z Kioto oraz obowiązków na mocy art. 6 decyzji nr 280/2004/WE w zakresie zapewnienia prawidłowego rozliczania jednostek Kioto, każde państwo członkowskie oraz Unia prowadzą rejestr Protokołu z Kioto (zwany dalej "rejestrem PzK") w formie standaryzowanej elektronicznej bazy danych uwzględniającej wymogi UNFCCC dotyczące rejestrów, w szczególności specyfikacje funkcjonalne i techniczne dotyczące standardów wymiany danych dla systemów rejestrów na mocy protokołu z Kioto opracowane zgodnie z decyzją 12/CMP.1 oraz wymogi w zakresie sprzętu, sieci, oprogramowania i bezpieczeństwa określone w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105 niniejszego rozporządzenia.

2. Centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii funkcjonował również jako rejestr PzK dla Unii jako strony protokołu z Kioto. Centralny administrator działa również jako administrator unijnego rejestru PzK stanowiącego część rejestru Unii.

Artykuł 6

Dziennik transakcji Unii Europejskiej

1. Ustanawia się dziennik transakcji Unii Europejskiej (EUTL) – w formie standaryzowanej elektronicznej bazy danych – zgodnie z art. 20 dyrektywy 2003/87/WE, dla transakcji w zakresie objętym niniejszym rozporządzeniem. W EUTL zapisuje się również wszelkie informacje związane z posiadaniem i przekazywaniem jednostek Kioto udostępnionych zgodnie z art. 6 ust. 2 decyzji nr 280/2004/WE.

2. Centralny administrator obsługuje i prowadzi EUTL zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.

3. Centralny administrator dopilnowuje, by EUTL był w stanie sprawdzać i zapisywać wszystkie procesy, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, uwzględniał specyfikacje funkcjonalne i techniczne dotyczące standardów wymiany danych dla systemów rejestrów na mocy protokołu z Kioto, przyjęte zgodnie z decyzją 12/CMP.1, oraz spełniał wymogi w zakresie sprzętu, sieci, oprogramowania i bezpieczeństwa określone w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105 niniejszego rozporządzenia.

4. Centralny administrator dopilnowuje, by EUTL był w stanie zapisywać wszystkie procesy opisane w tytule I rozdział 3 i w tytułach II, III i IV.

Artykuł 7

Łącza komunikacyjne między rejestrami, ITL i EUTL

1. Centralny administrator i państwa członkowskie dopilnowują, by rejestr Unii i rejestry PzK utrzymywały łącze komunikacyjne z ITL w celu powiadamiania o transakcjach, w ramach których przekazuje się jednostki Kioto.

2. Centralny administrator zapewnia, by EUTL utrzymywał łącze komunikacyjne z ITL w celu zapisywania i sprawdzania przekazów, o których mowa w ust. 1. Wszystkie proponowane przekazy z udziałem rejestru PzK są przetwarzane i sprawdzane przez EUTL przed zapisaniem przekazu.

3. Centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii utrzymywał bezpośrednie łącze komunikacyjne z EUTL w celu sprawdzania i zapisywania transakcji z udziałem uprawnień, AEA lub części uprawnień do jednostek emisji oraz procesów zarządzania rachunkiem określonych w tytule I rozdział 3. Wszystkie transakcje dotyczące uprawnień, AEA lub części uprawnień do jednostek emisji odbywają się w rejestrze Unii i są zapisywane i sprawdzane przez EUTL. Centralny administrator może utworzyć ograniczone łącze komunikacyjne między EUTL i rejestrem państwa trzeciego, które podpisało traktat dotyczący jego przystąpienia do Unii, w celu umożliwienia takim rejestrom komunikacji z ITL poprzez EUTL oraz zapisywania w EUTL pochodzących od operatorów zweryfikowanych danych na temat emisji. Rejestry te muszą pomyślnie przejść wszystkie procedury testowania i inicjalizacji wymagane dla rejestrów przed utworzeniem łącza komunikacyjnego.

Artykuł 8

Administratorzy krajowi i administratorzy rejestru PzK

1. Każde państwo członkowskie wyznacza krajowego administratora. Niezależnie od przepisów art. 13 ust. 2 państwo członkowskie zgodnie z art. 11 ma dostęp do swoich rachunków i rachunków w rejestrze Unii podlegających jego jurysdykcji oraz zarządza nimi za pośrednictwem krajowego administratora zgodnie z załącznikiem I. Krajowy administrator każdego państwa członkowskiego działa również jako administrator jego rejestru PzK zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.

2. Państwa członkowskie i Komisja dopilnują, aby nie wystąpił konflikt interesów między krajowymi administratorami, centralnym administratorem i posiadaczami rachunków.

3. Każde państwo członkowskie przekazuje Komisji dane osobowe i kontaktowe swojego krajowego administratora, w tym numer telefonu alarmowego na wypadek zdarzenia naruszającego bezpieczeństwo.

4. Komisja wraz z krajowymi administratorami każdego państwa członkowskiego i centralnym administratorem koordynuje wykonanie niniejszego rozporządzenia. W szczególności Komisja konsultuje się z grupą roboczą administratorów Komitetu ds. Zmian Klimatu na temat kwestii i procedur związanych z obsługą rejestrów uregulowanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz związanych z wykonaniem niniejszego rozporządzenia. Do dnia 31 marca 2012 r. grupa robocza administratorów uzgodni warunki współpracy między centralnym administratorem a krajowymi administratorami, w tym wspólne procedury operacyjne dotyczące wykonania niniejszego rozporządzenia oraz procedury dotyczące zmian w rejestrze Unii i rozwiązywania problemów z nim związanych, a także specyfikacje techniczne dotyczące funkcjonowania i niezawodności rejestru Unii i EUTL. Warunki współpracy mogą obejmować zasady konsolidacji zewnętrznych łączy komunikacyjnych, infrastruktury informatycznej, procedur dostępu do rachunków użytkowników oraz mechanizmów zarządzania rachunkami PzK w rejestrze Unii z wszystkimi pozostałymi rejestrami PzK w ramach skonsolidowanego systemu rejestrów europejskich utrzymywanego przez centralnego administratora. Komitet ds. Zmian Klimatu przyjmuje regulamin wewnętrzny grupy roboczej administratorów.

5. Centralny administrator, właściwe organy i krajowi administratorzy realizują tylko procesy niezbędne do wypełnienia ich odpowiednich funkcji zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE, decyzją nr 280/2004/WE i decyzją nr 406/2009/WE oraz środkami przyjętymi zgodnie z ich przepisami.

ROZDZIAŁ 3

Rachunki

Sekcja 1

Przepisy ogólne mające zastosowanie do wszystkich rachunków

Artykuł 9

Rachunki

1. Państwa członkowskie i centralny administrator zapewniają, by każdy rejestr PzK i rejestr Unii obejmował rachunki określone w załączniku I.

2. Każdego rodzaju rachunek może zawierać rodzaje jednostek, jak określono w załączniku I.

Artykuł 10

Status rachunków

1. Rachunki posiadają jeden z następujących statusów: otwarty, zablokowany, wyłączony lub zamknięty.

2. Z rachunku zablokowanego nie można inicjować procesów, z wyjątkiem procesów wyszczególnionych w art. 25, 31, 35, 67, 77, 81 i 82.

3. Z rachunku zamkniętego nie można inicjować żadnych procesów. Rachunek zamknięty nie może zostać ponownie otwarty i nie mogą na niego wpływać jednostki.

4. Po wyłączeniu instalacji z systemu unijnego zgodnie z art. 27 dyrektywy 2003/87/WE krajowy administrator nadaje odpowiedniemu rachunkowi posiadania operatora status wyłączony na okres wyłączenia.

5. Po powiadomieniu ze strony właściwego organu, że w danym roku loty operatora statków powietrznych nie są już objęte systemem unijnym zgodnie z załącznikiem I do dyrektywy 2003/87/WE, krajowy administrator nadaje odpowiedniemu rachunkowi posiadania operatora statków powietrznych status „wyłączony” po uprzednim zawiadomieniu o tym danego operatora statków powietrznych oraz do czasu otrzymania powiadomienia od właściwego organu, że loty operatora statków powietrznych są ponownie objęte systemem unijnym.

6. Z rachunku wyłączonego nie można inicjować żadnych procesów, z wyjątkiem procesów wyszczególnionych w art. 25 i 68 oraz procesów wyszczególnionych w art. 35 i 67 odpowiadających okresowi, w którym status rachunku nie został jeszcze ustalony jako wyłączony.

Artykuł 11

Zarządzanie rachunkami

1. Każdy rachunek posiada administratora odpowiedzialnego za zarządzanie rachunkiem w imieniu państwa członkowskiego lub Unii.

2. Administrator rachunku jest określony dla każdego rodzaju rachunku zgodnie z załącznikiem I.

3. Administrator rachunku, zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia, otwiera i zawiesza rachunek, ogranicza dostęp do rachunku lub zamyka rachunek, zmienia status rachunku, zatwierdza upoważnionych przedstawicieli, zezwala na zmiany danych rachunków wymagających zatwierdzenia przez administratora oraz inicjuje transakcje, jeżeli posiadacz rachunku złożył o to wniosek zgodnie z art. 23 ust. 5.

4. Administrator może nałożyć na posiadaczy rachunków i ich przedstawicieli wymóg, aby zgodzili się na przestrzeganie rozsądnych warunków zgodnych z niniejszym rozporządzeniem, uwzględniając kwestie wyszczególnione w załączniku II.

5. Rachunki podlegają prawu i jurysdykcji państwa członkowskiego ich administratora, zaś przechowywane na nich jednostki uznaje się za znajdujące się na terytorium tego państwa członkowskiego.

Artykuł 12

Powiadomienia od centralnego administratora

Centralny administrator powiadamia przedstawicieli rachunku i krajowego administratora o inicjacji i zakończeniu lub przerwaniu każdego procesu związanego z rachunkiem oraz o zmianie statusu rachunku przez automatyczny mechanizm opisany w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105.

Sekcja 2

Otwieranie i aktualizacja rachunków

Artykuł 13

Otwieranie rachunków zarządzanych przez centralnego administratora

1. Centralny administrator otwiera wszystkie rachunki zarządzania ETS w rejestrze Unii, unijne rachunki PzK, unijny rachunek wszystkich uprawnień do emisji AEA, rachunek usunięcia uprawnień w ramach ESD i jeden rachunek zgodności w ramach ESD dla każdego państwa członkowskiego na każdy rok okresu dostosowania się do wymagań w ciągu 20 dni roboczych od otrzymania informacji określonych w załączniku III.

2. Krajowy administrator wyznaczony zgodnie z art. 8 ust. 1 działa jako upoważniony przedstawiciel rachunku zgodności w ramach ESD, chyba że dane państwo członkowskie wyznaczy inną osobę.

3. Każde państwo członkowskie zapewnia centralnemu administratorowi informacje określone w tabeli VIII-I w załączniku VIII w odniesieniu do każdego upoważnionego przedstawiciela oraz dodatkowego przedstawiciela rachunków zgodności w ramach ESD.

Artykuł 14

Otwieranie rachunków krajowej platformy administracyjnej w rejestrze Unii

1. Od dnia 1 stycznia 2014 r. krajowy administrator może złożyć wniosek o otwarcie rachunku krajowej platformy administracyjnej w rejestrze Unii. Taki wniosek przedkłada się centralnemu administratorowi. Krajowy administrator dostarcza informacje wymagane przez centralnego administratora. Informacje te obejmują co najmniej informacje określone w załączniku III oraz dowód na to, że krajowa platforma administracyjna zapewnia poziom bezpieczeństwa co najmniej równy poziomowi bezpieczeństwa zapewnianemu przez rejestr Unii zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, z uwzględnieniem wymogów technicznych i wymogów bezpieczeństwa opisanych w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105.

2. W ciągu 20 dni roboczych od otrzymania kompletnych informacji zgodnie z ust. 1 centralny administrator otwiera rachunek krajowej platformy administracyjnej w rejestrze Unii lub informuje krajowego administratora o odmowie otwarcia rachunku, jeżeli poziom bezpieczeństwa zapewniany przez krajową platformę administracyjną nie jest wystarczający w stosunku do wymogów ust. 1.

3. Krajowy administrator wyznaczony zgodnie z art. 8 ust. 1 działa jako upoważniony przedstawiciel rachunku krajowej platformy administracyjnej.

Artykuł 15

Otwieranie rachunków aukcyjnych do celów dostawy w rejestrze Unii

1. Organizator aukcji, system rozliczeniowy lub system rozrachunkowy zdefiniowane w rozporządzeniu (UE) nr 1031/2010, bądź też platforma aukcyjna wyznaczona zgodnie z art. 26 lub 30 wspomnianego rozporządzenia mogą przedłożyć krajowemu administratorowi wniosek o otwarcie w rejestrze Unii rachunku aukcyjnego do celów dostawy. Osoba, która składa wniosek o otwarcie rachunku, dostarcza informacje określone w załączniku IV.

2. W ciągu 20 dni roboczych od otrzymania kompletnych informacji zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu i zgodnie z art. 24 krajowy administrator otwiera w rejestrze Unii rachunek aukcyjny do celów dostawy lub informuje osobę składającą wniosek o otwarcie rachunku o odmowie otwarcia rachunku, zgodnie z art. 22.

Artykuł 16

Otwieranie rachunków posiadania operatora w rejestrze Unii

1. W ciągu 20 dni roboczych od wejścia w życie zezwolenia na emisję gazów cieplarnianych odpowiedni właściwy organ lub operator dostarcza odpowiedniemu krajowemu administratorowi informacje określone w załączniku VI i przedkłada krajowemu administratorowi wniosek o otwarcie rachunku posiadania operatora w rejestrze Unii.

2. W ciągu 20 dni roboczych od otrzymania kompletnych informacji określonych w ust. 1 niniejszego artykułu i zgodnie z art. 24 krajowy administrator otwiera rachunek posiadania operatora dla każdej instalacji w rejestrze Unii lub informuje potencjalnego posiadacza rachunku o odmowie otwarcia rachunku, zgodnie z art. 22.

Artykuł 17

Otwieranie rachunków posiadania operatora statków powietrznych w rejestrze Unii

1. W ciągu 20 dni roboczych od zatwierdzenia planu monitorowania operatora statków powietrznych właściwy organ lub operator statków powietrznych dostarcza odpowiedniemu krajowemu administratorowi informacje określone w załączniku VII, i przedkłada krajowemu administratorowi wniosek o otwarcie rachunku posiadania operatora statków powietrznych w rejestrze Unii.

2. Każdy operator statków powietrznych posiada jeden rachunek posiadania operatora statków powietrznych.

3. Operatorzy statków powietrznych prowadzący działalność lotniczą o całkowitej rocznej emisji wynoszącej mniej niż 25 000 ton ekwiwalentu dwutlenku węgla rocznie lub obsługujący mniej niż 243 loty w jednym okresie przez trzy kolejne czteromiesięczne okresy mogą upoważnić osobę fizyczną lub osobę prawną do otwarcia rachunku posiadania operatora statków powietrznych oraz do umorzenia uprawnień zgodnie z art. 12 ust. 2a dyrektywy 2003/87/WE w ich imieniu. Odpowiedzialność za zgodność nadal pozostaje po stronie operatora statków powietrznych. Upoważniając osobę fizyczną lub osobę prawną, operator statków powietrznych dba, by nie wystąpił konflikt interesów między upoważnioną osobą lub podmiotem a właściwymi organami, krajowymi administratorami, weryfikatorami lub innymi organami podlegającymi przepisom dyrektywy 2003/87/WE i aktom prawnym przyjętym w celu wdrożenia wspomnianej dyrektywy. W tym przypadku upoważniona osoba fizyczna lub prawna przedstawia informacje wymagane zgodnie z ust. 1.

4. W ciągu 40 dni roboczych od otrzymania kompletnych informacji określonych w ust. 1 niniejszego artykułu i zgodnie z art. 24 krajowy administrator otwiera rachunek posiadania operatora statków powietrznych dla każdego operatora statków powietrznych w rejestrze Unii lub informuje potencjalnego posiadacza rachunku o odmowie otwarcia rachunku, zgodnie z art. 22.

5. Status rachunków posiadania operatora statków powietrznych zostaje zmieniony z zablokowanego na otwarty na podstawie wprowadzenia zweryfikowanych emisji zgodnie z art. 35 ust. 1–5 oraz liczby statusu zgodności równej co najmniej zero obliczonej zgodnie z art. 37 ust. 1. Status rachunku zostaje również zmieniony na otwarty we wcześniejszym terminie w okresie między datą otwarcia rachunku i datą zapisania po raz pierwszy w rejestrze Unii zweryfikowanych emisji, jeżeli krajowy administrator otrzyma od posiadacza rachunku wniosek o aktywację rachunku w celu obrotu, pod warunkiem że taki wniosek zawiera co najmniej wszelkie wymagane elementy określone w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105.

Artykuł 18

Otwieranie osobistego rachunku posiadania oraz rachunków obrotowych w rejestrze Unii

1. Wniosek o otwarcie osobistego rachunku posiadania lub rachunku obrotowego w rejestrze Unii przedkłada krajowemu administratorowi potencjalny posiadacz rachunku. Potencjalny posiadacz rachunku dostarcza informacje wymagane przez krajowego administratora, obejmujące co najmniej informacje określone w załączniku IV.

2. Państwo członkowskie krajowego administratora może nałożyć wymóg stanowiący jeden z warunków otwarcia osobistego rachunku posiadania lub rachunku obrotowego, aby potencjalni posiadacze rachunków mieli stałą siedzibę lub byli zarejestrowani w państwie członkowskim krajowego administratora zarządzającego rachunkiem.

3. Państwo członkowskie krajowego administratora może nałożyć wymóg stanowiący jeden z warunków otwarcia osobistego rachunku posiadania lub rachunku obrotowego, aby potencjalni posiadacze rachunków byli zarejestrowani jako płatnicy podatku od wartości dodanej (VAT) w państwie członkowskim krajowego administratora zarządzającego rachunkiem.

4. W ciągu 20 dni roboczych od otrzymania kompletnych informacji zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu i zgodnie z art. 24 krajowy administrator otwiera osobisty rachunek posiadania lub rachunek obrotowy w rejestrze Unii lub informuje potencjalnego posiadacza rachunku o odmowie otwarcia rachunku, zgodnie z art. 22.

Artykuł 19

Otwieranie krajowych rachunków posiadania w rejestrze Unii

Właściwy organ państwa członkowskiego poleca krajowemu administratorowi, aby otworzył krajowy rachunek posiadania w rejestrze Unii w ciągu 20 dni od otrzymania informacji określonych w załączniku III.

Artykuł 20

Otwieranie rachunków zewnętrznych platform obrotu w rejestrze Unii

1. Zewnętrzne platformy obrotu mogą składać wnioski o otwarcie rachunku zewnętrznej platformy obrotu w rejestrze Unii. Taki wniosek przedkłada się krajowemu administratorowi. Osoba, która składa wniosek o otwarcie rachunku, dostarcza informacje wymagane przez krajowego administratora. Informacje te obejmują co najmniej informacje określone w załączniku IV oraz dowód na to, że zewnętrzna platforma obrotu zapewnia poziom bezpieczeństwa co najmniej równy poziomowi bezpieczeństwa zapewnianemu przez rejestr Unii zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, a także dowód na to, że posiada ona zabezpieczenia zapewniające poziom ochrony co najmniej równy poziomowi ochrony, jaki zapewnia zatwierdzenie transakcji przez dodatkowego przedstawiciela rachunku wymagane w art. 23 ust. 3.

2. Krajowi administratorzy dopilnowują, aby zewnętrzne platformy obrotu uwzględniały wymogi techniczne i wymogi bezpieczeństwa opisane w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105.

3. W ciągu 20 dni roboczych od otrzymania kompletnych informacji zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu i zgodnie z art. 24 krajowy administrator otwiera rachunek zewnętrznej platformy obrotu w rejestrze Unii lub informuje centralnego administratora lub osobę składającą wniosek o otwarcie rachunku o odmowie otwarcia rachunku, zgodnie z art. 22. Odnośny administrator krajowy bezzwłocznie powiadamia Komisję o otwarciu takich rachunków.

4. Zgodnie z art. 23 ust. 3 zatwierdzenie dodatkowego upoważnionego przedstawiciela nie jest wymagane, aby zainicjować transakcję, w przypadku transakcji inicjowanych przez zewnętrzne platformy obrotu.

Artykuł 21

Otwieranie rachunków weryfikatora w rejestrze Unii

1. Wniosek o otwarcie rachunku weryfikatora w rejestrze Unii przedkłada się krajowemu administratorowi. Osoba, która składa wniosek o otwarcie rachunku, dostarcza informacje wymagane przez krajowego administratora, obejmujące informacje określone w załączniku III i V.

2. W ciągu 20 dni roboczych od otrzymania kompletnych informacji określonych w ust. 1 niniejszego artykułu i zgodnie z art. 24 krajowy administrator otwiera rachunek weryfikatora w rejestrze Unii lub informuje potencjalnego posiadacza rachunku o odmowie otwarcia rachunku, zgodnie z art. 22.

Artykuł 22

Odmowa otwarcia rachunku

1. Krajowy administrator sprawdza, czy informacje i dokumenty przedstawione w celu otwarcia rachunku są kompletne, aktualne, dokładne i prawdziwe.

2. Krajowy administrator może odmówić otwarcia rachunku:

a) jeżeli przedstawione informacje i dokumenty są niekompletne, nieaktualne lub niedokładne, bądź fałszywe;

b) jeżeli wobec potencjalnego posiadacza rachunku lub – jeżeli jest on osobą prawną – wobec dowolnego z dyrektorów potencjalnego posiadacza rachunku prowadzone jest dochodzenie w sprawie udziału w oszustwie obejmującym uprawnienia lub jednostki Kioto, w praniu pieniędzy, finansowaniu terroryzmu lub w innych poważnych przestępstwach, w których rachunek mógłby stanowić narzędzie, lub jeżeli w poprzednich pięciu latach wydano na taką osobę wyrok skazujący z wyżej wymienionych powodów;

c) jeżeli krajowy administrator ma uzasadnione powody, aby sądzić, że rachunki mogą zostać wykorzystane w oszustwie obejmującym uprawnienia lub jednostki Kioto, w praniu pieniędzy, finansowaniu terroryzmu lub w innych poważnych przestępstwach;

d) z powodów określonych w prawie krajowym.

3. Jeżeli krajowy administrator odmówi otwarcia rachunku, osoba składająca wniosek o otwarcie rachunku może zgodnie z prawem krajowym zgłosić sprzeciw wobec tej odmowy do właściwego organu, który poleca krajowemu administratorowi, aby otworzył rachunek, albo podtrzymuje odmowę, wydając uzasadnioną decyzję, z zastrzeżeniem wymogów prawa krajowego, które służą zasadnemu celowi zgodnemu z niniejszym rozporządzeniem i są proporcjonalne.

Artykuł 23

Upoważnieni przedstawiciele

1. Każdy rachunek – z wyjątkiem rachunku weryfikatora – posiada co najmniej dwóch upoważnionych przedstawicieli. Rachunek weryfikatora posiada co najmniej jednego upoważnionego przedstawiciela. Upoważnieni przedstawiciele inicjują transakcje i inne procesy w imieniu posiadacza rachunku.

2. Poza upoważnionymi przedstawicielami określonymi w ust. 1 rachunki mogą również posiadać upoważnionych przedstawicieli z dostępem do rachunku wyłącznie w trybie odczytu.

3. Rachunki mogą posiadać jednego dodatkowego upoważnionego przedstawiciela lub większą ich liczbę. Aby zainicjować transakcję, wymagane jest zatwierdzenie dodatkowego upoważnionego przedstawiciela – poza zatwierdzeniem upoważnionego przedstawiciela – z wyjątkiem:

a) przekazów na rachunek figurujący w wykazie bezpiecznych rachunków posiadacza rachunku w rejestrze Unii;

b) transakcji inicjowanych przez zewnętrzne platformy obrotu, których rachunki zostały otwarte zgodnie z art. 20; oraz

c) wymiany uprawnień zgodnie z art. 60, umarzania uprawnień zgodnie z art. 67, usuwania uprawnień zgodnie z art. 68 i anulowania jednostek Kioto zgodnie z art. 69, jeżeli nie wyznaczono dodatkowego upoważnionego przedstawiciela. W takim przypadku transakcja potwierdzana jest przez innego przedstawiciela rachunku.

4. Posiadacze rachunków mogą umożliwić dostęp do swoich rachunków przez zewnętrzną platformę obrotu. Tacy posiadacze rachunków wyznaczają jako upoważnionego przedstawiciela osobę, która już jest upoważnionym przedstawicielem rachunku zewnętrznej platformy obrotu.

5. Jeżeli upoważniony przedstawiciel nie ma dostępu do rejestru Unii z powodów technicznych lub innych przyczyn, może wystąpić do krajowego administratora z wnioskiem o inicjowanie transakcji w jego imieniu, pod warunkiem że krajowy administrator zezwala na takie wnioski, zaś dostęp nie został zawieszony zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

6. W specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych może zostać określona maksymalna liczba upoważnionych przedstawicieli i dodatkowych upoważnionych przedstawicieli dla każdego rodzaju rachunku.

7. Upoważnieni przedstawiciele i dodatkowi upoważnieni przedstawiciele są osobami fizycznymi w wieku powyżej 18 lat. Wszyscy upoważnieni przedstawiciele i dodatkowi upoważnieni przedstawiciele jednego rachunku są różnymi osobami, ale ta sama osoba może być upoważnionym przedstawicielem lub dodatkowym upoważnionym przedstawicielem różnych rachunków. Państwo członkowskie krajowego administratora może nałożyć wymóg, aby przynajmniej jeden upoważniony przedstawiciel rachunku miał stałe miejsce zamieszkania na terytorium tego państwa członkowskiego, z wyjątkiem rachunków weryfikatora.

Artykuł 24

Wyznaczanie i zatwierdzanie upoważnionych przedstawicieli i dodatkowych upoważnionych przedstawicieli

1. Składając wniosek o otwarcie rachunku, potencjalny posiadacz rachunku wyznacza upoważnionych przedstawicieli i dodatkowych upoważnionych przedstawicieli zgodnie z art. 23.

2. Wyznaczając upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela, posiadacz rachunku dostarcza informacje wymagane przez administratora. Informacje te obejmują co najmniej informacje określone w załączniku VIII.

3. Krajowy administrator zatwierdza upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela lub informuje posiadacza rachunku o odmowie zatwierdzenia w ciągu 20 dni roboczych od otrzymania kompletnych informacji wymaganych zgodnie z ust. 2. W przypadku gdy do przeprowadzenia oceny osoby wyznaczonej niezbędny jest dłuższy okres, administrator może przedłużyć okres procesu oceny jednorazowo o najwyżej 20 dni roboczych i powiadamia o tym przedłużeniu posiadacza rachunku.

4. Krajowy administrator sprawdza, czy informacje i dokumenty przedstawione w celu wyznaczenia upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela są kompletne, aktualne, dokładne i prawdziwe.

5. Krajowy administrator może odmówić zatwierdzenia upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela:

a) jeżeli przedstawione informacje i dokumenty są niekompletne, nieaktualne lub niedokładne, bądź fałszywe;

b) jeżeli wobec potencjalnego przedstawiciela prowadzone jest dochodzenie w sprawie udziału w oszustwie obejmującym uprawnienia lub jednostki Kioto, w praniu pieniędzy, finansowaniu terroryzmu lub w innych poważnych przestępstwach, w których rachunek mógłby stanowić narzędzie, lub jeżeli w poprzednich pięciu latach wydano na taką osobę wyrok skazujący z wyżej wymienionych powodów;

c) z powodów określonych w prawie krajowym.

6. Jeżeli krajowy administrator odmówił zatwierdzenia upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela, posiadacz rachunku może zgłosić sprzeciw wobec tej odmowy do właściwego organu zgodnie z prawem krajowym, który poleca krajowemu administratorowi, aby zatwierdził przedstawiciela, albo podtrzymuje odmowę, wydając uzasadnioną decyzję, z zastrzeżeniem wymogów prawa krajowego, które służą zasadnemu celowi zgodnemu z niniejszym rozporządzeniem i są proporcjonalne.

Artykuł 25

Aktualizowanie informacji o rachunku i informacji o upoważnionych przedstawicielach

1. Wszyscy posiadacze rachunków zawiadamiają krajowego administratora w ciągu 10 dni roboczych o wszelkich zmianach informacji przedłożonych w celu otwarcia rachunku. Ponadto do dnia 31 grudnia każdego roku posiadacze rachunków potwierdzają wobec krajowego administratora, że informacje dotyczące ich rachunku są nadal kompletne, aktualne, dokładne i prawdziwe.

2. Operatorzy statków powietrznych zawiadamiają administratora ich rachunku w ciągu 10 dni roboczych o dokonaniu połączenia obejmującego dwóch lub większą liczbę operatorów statków powietrznych lub podziału na dwóch lub większą liczbę operatorów statków powietrznych.

3. Zawiadomienie o zmianach należy uzupełnić informacjami wymaganymi przez krajowego administratora zgodnie z niniejszą sekcją. Odpowiedni krajowy administrator zatwierdza aktualizację informacji w ciągu 15 dni roboczych od otrzymania takiego zawiadomienia i informacji uzupełniających. Administrator może odmówić aktualizacji informacji zgodnie z art. 24 ust. 4 i 5. O każdej takiej odmowie powiadamia się posiadacza rachunku. Sprzeciw wobec takiej odmowy można zgłosić właściwemu organowi lub organowi stosownemu na mocy prawa krajowego zgodnie z art. 22.

4. Co najmniej raz co trzy lata krajowy administrator sprawdza, czy informacje przedłożone w celu otwarcia rachunku są nadal kompletne, aktualne, dokładne i prawdziwe, oraz w zależności od przypadku zwraca się do posiadacza rachunku o zawiadomienie o wszelkich zmianach.

5. Posiadacz rachunku posiadania operatora może sprzedać lub zbyć swój rachunek posiadania operatora jedynie wraz z instalacją mu przypisaną.

6. Z zastrzeżeniem przepisów ust. 5 żaden posiadacz rachunku nie może sprzedać ani przekazać własności rachunku innej osobie.

7. Upoważniony przedstawiciel ani dodatkowy upoważniony przedstawiciel nie może przenieść swojego statusu na inną osobę.

8. Posiadacz rachunku może wystąpić z wnioskiem o usunięcie upoważnionego przedstawiciela z rachunku. Po otrzymaniu wniosku krajowy administrator zawiesza dostęp upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela. Odpowiedni administrator usuwa upoważnionego przedstawiciela w ciągu 10 dni roboczych od otrzymania wniosku.

9. Posiadacz rachunku może wyznaczyć nowych upoważnionych przedstawicieli lub dodatkowych upoważnionych przedstawicieli zgodnie z art. 24.

10. Jeżeli zarządzające państwo członkowskie operatora statków powietrznych ulega zmianie zgodnie z procedurą określoną w art. 18a dyrektywy 2003/87/WE lub wskutek rozszerzenia Unii, Centralny Administrator aktualizuje dane krajowego administratora odpowiadającego za dany rachunek posiadania operatora statków powietrznych. W przypadku zmiany administratora rachunku posiadania operatora statków powietrznych nowy administrator może nałożyć wymóg, aby operator statków powietrznych przedłożył informacje dotyczące otwarcia rachunku zgodnie z art. 17 oraz informacje dotyczące upoważnionych przedstawicieli wymagane zgodnie z art. 24.

11. Z zastrzeżeniem przepisów ust. 10 państwo członkowskie odpowiedzialne za zarządzanie rachunkiem nie ulega zmianie.

Artykuł 26

Wykaz bezpiecznych rachunków

1. Rachunki aukcyjne do celów dostawy, rachunki posiadania i rachunki obrotowe mogą posiadać wykaz bezpiecznych rachunków w rejestrze Unii.

2. Rachunki należące do tego samego posiadacza rachunku są automatycznie wprowadzane do wykazu bezpiecznych rachunków.

3. Zmiany w wykazie bezpiecznych rachunków są inicjowane i wprowadzane za pośrednictwem procedury określonej w art. 39 dla przekazów określonych w tytule II rozdział 2 sekcja 6. Zmiany potwierdza dodatkowy upoważniony przedstawiciel lub – jeżeli nie wyznaczono dodatkowego upoważnionego przedstawiciela – inny upoważniony przedstawiciel. Odroczenie określone w art. 39 ust. 3 nie ma zastosowania do usuwania rachunków z wykazu bezpiecznych rachunków; w przypadku wszystkich innych zmian w wykazie bezpiecznych rachunków odroczenie wynosi siedem dni.

Sekcja 3

Zamykanie rachunków

Artykuł 27

Zamykanie rachunków

Z zastrzeżeniem przepisów art. 32 ust. 1 administrator zamyka rachunek w ciągu 10 dni roboczych od otrzymania wniosku posiadacza rachunku innego niż rachunki określone w art. 28, 29, 30 i 31.

Artykuł 28

Zamykanie rachunków posiadania operatora

1. Właściwy organ zawiadamia krajowego administratora w ciągu 10 dni roboczych o uchyleniu lub zawieszeniu zezwolenia na emisję gazów cieplarnianych lub o zamknięciu instalacji. W ciągu dziesięciu dni roboczych od takiego zawiadomienia krajowy administrator odnotowuje odpowiednią datę w rejestrze Unii.

2. Krajowy administrator może zamknąć rachunek posiadania operatora do dnia 30 czerwca roku następującego po roku zamknięcia instalacji, uchylenia lub zawieszenia zezwolenia na emisję gazów cieplarnianych, jeżeli dana instalacja umorzyła ilość uprawnień równą ilości jej zweryfikowanych emisji lub większą od tej ilości i nie została wyłączona zgodnie z art. 27 dyrektywy 2003/87/WE.

Artykuł 29

Zamykanie rachunków posiadania operatora statków powietrznych

Rachunki posiadania operatora statków powietrznych są zamykane przez krajowego administratora, jedynie jeżeli polecił mu to właściwy organ wskutek odkrycia przez ten organ – w wyniku powiadomienia przez posiadacza rachunku lub otrzymania innych dowodów – że operator statków powietrznych dokonał połączenia z innym operatorem statków powietrznych lub zaprzestał prowadzenia całej działalności objętej załącznikiem I do dyrektywy 2003/87/WE.

Artykuł 30

Zamykanie rachunków weryfikatora

1. Krajowy administrator zamyka rachunek weryfikatora w ciągu dziesięciu dni roboczych od otrzymania wniosku weryfikatora o zamknięcie rachunku.

2. Właściwy organ może także polecić krajowemu administratorowi, aby zamknął rachunek weryfikatora, jeżeli spełniono jeden z poniższych warunków:

a) akredytacja weryfikatora wygasła lub została cofnięta,

b) weryfikator zaprzestał działalności.

Artykuł 31

Zamknięcie rachunku zgodności w ramach ESD

1. Centralny administrator zamyka rachunek zgodności w ramach ESD nie wcześniej niż jeden miesiąc po określeniu liczby statusu zgodności dla tego rachunku zgodnie z art. 79 i nie później niż dnia 21 grudnia oraz po uprzednim zawiadomieniu posiadacza rachunku.

2. Centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii dokonał przekazu wszystkich międzynarodowych jednostek emisji, tCER lub lCER wykorzystywanych zgodnie z art. 81 na odpowiedni rachunek wycofania PzK.

3. Jeżeli zgodnie z przepisami dotyczącymi transakcji mającymi zastosowanie do ITL opracowanego zgodnie z protokołem z Kioto bezpośredni przekaz na odpowiedni rachunek wycofania PzK jest zabroniony, międzynarodowe jednostki emisji, tCER i lCER, które zostały wykorzystane w celu zapewnienia zgodności, są przekazywane najpierw na specjalny rachunek posiadania utworzony w tym celu przez krajowego administratora.

4. Po zamknięciu rachunku zgodności w ramach ESD centralny administrator dopilnowuje, aby rejestr Unii dokonał przekazu AEA pozostających na rachunku zgodności w ramach ESD na rachunek usunięcia uprawnień w ramach ESD.

Artykuł 32

Dodatnie saldo na zamykanych rachunkach

1. Jeżeli występuje dodatnie saldo uprawnień lub jednostek Kioto na rachunku, który administrator ma zamknąć zgodnie z art. 27, 28 i 29, to administrator zwraca się do posiadacza rachunku z wnioskiem o wskazanie innego rachunku, na który takie uprawnienia lub jednostki Kioto zostaną przekazane. Jeżeli posiadacz rachunku nie odpowie na wniosek administratora w ciągu 40 dni roboczych, administrator przekazuje uprawnienia i jednostki Kioto na swój krajowy rachunek posiadania.

2. Jeżeli występuje dodatnie saldo uprawnień lub jednostek Kioto na rachunku, do którego dostęp zawieszono zgodnie z art. 34, właściwy organ może nałożyć wymóg, aby uprawnienia i jednostki Kioto zostały natychmiast przekazane na stosowny krajowy rachunek.

Artykuł 33

Zamykanie rachunków i usunięcie upoważnionego przedstawiciela z inicjatywy administratora

1. Jeżeli sytuacja, która spowodowała zawieszenie dostępu do rachunków zgodnie z art. 34, nie została rozwiązana w rozsądnym okresie pomimo wielokrotnych powiadomień, właściwy organ może polecić krajowemu administratorowi, aby zamknął te rachunki, do których dostęp został zawieszony, lub – w przypadku rachunków posiadania operatora lub rachunków posiadania operatora statków powietrznych – aby nadał takim rachunkom status zablokowany, dopóki właściwy organ nie stwierdzi, że sytuacja, która spowodowała zawieszenie, nie ma już miejsca.

2. Jeżeli osobisty rachunek posiadania lub rachunek obrotowy wykazuje zerowe saldo i w okresie jednego roku nie zostały zapisane w nim żadne transakcje, krajowy administrator może powiadomić posiadacza rachunku, że jego osobisty rachunek posiadania lub rachunek obrotowy zostanie zamknięty w ciągu 40 dni roboczych, chyba że krajowy administrator otrzyma w ciągu tego okresu wniosek o jego utrzymanie. Jeżeli krajowy administrator nie otrzyma takiego wniosku od posiadacza rachunku, może zamknąć rachunek.

3. Krajowy administrator zamyka rachunek posiadania operatora, jeżeli właściwy organ polecił mu jego zamknięcie na podstawie braku przesłanek pozwalających oczekiwać dalszego umorzenia uprawnień.

4. Krajowy administrator może usunąć upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela, jeżeli uzna, że należało wydać odmowę zatwierdzenia upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela zgodnie z art. 24 ust. 3, a w szczególności jeżeli odkryje, że dokumenty i informacje dotyczące danych osobowych dostarczone przy wyznaczaniu były niepełne, nieaktualne, niedokładne lub fałszywe.

5. Posiadacz rachunku może w ciągu 30 dni kalendarzowych zgłosić właściwemu organowi sprzeciw wobec zmiany statusu danego rachunku zgodnie z ust. 1 lub wobec usunięcia upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela zgodnie z ust. 4 zgodnie z prawem krajowym, zaś właściwy organ poleca krajowemu administratorowi, aby przywrócił rachunek lub upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela, lub podtrzymuje zmianę statusu rachunku lub usunięcie, wydając uzasadnioną decyzję, z zastrzeżeniem wymogów prawa krajowego, które służą zasadnemu celowi zgodnemu z niniejszym rozporządzeniem i są proporcjonalne.

Sekcja 4

Zawieszenie dostępu do rachunków

Artykuł 34

Zawieszenie dostępu do rachunków

1. Administrator może zawiesić dostęp upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela do dowolnego rachunku w rejestrze lub do procesów, do których upoważniony przedstawiciel miałby w przeciwnym wypadku dostęp, jeżeli administrator ma uzasadnione powody, by sądzić, że upoważniony przedstawiciel dokonał:

a) próby dostępu do rachunków lub procesów, do których nie jest upoważniony;

b) wielokrotnych prób dostępu do rachunku lub procesu przy użyciu nieprawidłowej nazwy użytkownika lub hasła; lub

c) próby naruszenia bezpieczeństwa, dostępności, integralności lub poufności rejestru Unii lub EUTL lub danych tam przetwarzanych bądź przechowywanych.

2. Administrator może zawiesić dostęp wszystkich upoważnionych przedstawicieli lub dodatkowych upoważnionych przedstawicieli do danego rachunku, jeżeli spełniono jeden z poniższych warunków:

a) posiadacz rachunku zmarł bez prawnego następcy lub przestał istnieć jako osoba prawna;

b) posiadacz rachunku nie uiścił opłat;

c) posiadacz rachunku naruszył warunki mające zastosowanie do rachunku;

d) posiadacz rachunku nie udzielił zgody na zmiany warunków dokonane przez krajowego administratora lub Centralnego Administratora;

e) posiadacz rachunku nie zgłosił zmian informacji dotyczących rachunku lub nie dostarczył dowodów wymaganych przy zmianie informacji dotyczących rachunku lub wymaganych w związku z podaniem informacji dla nowego rachunku;

f) posiadacz rachunku nie utrzymał wymaganej minimalnej liczby upoważnionych przedstawicieli dla danego rachunku;

g) posiadacz rachunku nie spełnił wymogu państwa członkowskiego przewidującego, że upoważniony przedstawiciel musi mieć stałe miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego krajowego administratora;

h) posiadacz rachunku nie spełnił wymogu państwa członkowskiego przewidującego, że posiadacz rachunku musi mieć stałą siedzibę lub być zarejestrowany w państwie członkowskim administratora rachunku.

3. Administrator może zawiesić dostęp wszystkich upoważnionych przedstawicieli lub dodatkowych upoważnionych przedstawicieli do danego rachunku oraz możliwość inicjowania procesów z tego rachunku:

a) na maksymalnie cztery tygodnie, jeżeli krajowy administrator ma uzasadnione powody, aby sądzić, że rachunek zostanie lub został wykorzystany w oszustwie, w praniu pieniędzy, finansowaniu terroryzmu, korupcji lub w innych poważnych przestępstwach; lub

b) na podstawie przepisów prawa krajowego, które służą zasadnemu celowi, i zgodnie z nimi.

4. Krajowy administrator może zawiesić dostęp do rachunku, jeżeli uzna, że należało odmówić jego otwarcia zgodnie z art. 22 lub że posiadacz rachunku nie spełnia już wymogów związanych z otwarciem rachunku.

5. Administrator rachunku znosi zawieszenie natychmiast po rozwiązaniu problemu, który spowodował to zawieszenie.

6. Posiadacz rachunku może w ciągu 30 dni kalendarzowych zgłosić sprzeciw wobec zawieszenia dostępu zgodnie z ust. 1 i 3 właściwemu organowi lub organowi stosownemu na mocy prawa krajowego, który poleca krajowemu administratorowi, aby przywrócił dostęp, albo podtrzymuje zawieszenie, wydając uzasadnioną decyzję, z zastrzeżeniem wymogów prawa krajowego, które służą zasadnemu celowi zgodnemu z niniejszym rozporządzeniem i są proporcjonalne.

7. Właściwy organ lub Komisja może również polecić krajowemu administratorowi lub centralnemu administratorowi, aby wprowadził zawieszenie z jednego z powodów określonych w ust. 1, 2, 3 i 4.

8. Krajowy organ ścigania państwa członkowskiego administratora może również polecić administratorowi, aby wprowadził zawieszenie na podstawie prawa krajowego i zgodnie z nim.

9. Jeżeli zawieszono dostęp do rachunku zewnętrznej platformy obrotu administrator zawiesza również dostęp do rachunków użytkowników przez zewnętrzną platformę obrotu zapewniony zgodnie z art. 23 ust. 4. Jeżeli zawieszono dostęp upoważnionych przedstawicieli i dodatkowych upoważnionych przedstawicieli do rachunku zewnętrznej platformy obrotu, administrator zawiesza również dostęp tych przedstawicieli zapewniony przez posiadacza rachunku przez zewnętrzną platformę obrotu zgodnie z art. 23 ust. 4.

10. Jeżeli posiadacz rachunku posiadania operatora lub rachunku posiadania operatora statków powietrznych nie może dokonać umorzenia w ciągu 10 dni roboczych przed terminem umorzenia określonym w art. 12 ust. 2a i 3 dyrektywy 2003/87/WE ze względu na zawieszenie zgodnie z niniejszym artykułem, krajowy administrator umarza – na wniosek posiadacza rachunku – liczbę uprawnień określoną przez posiadacza rachunku.

TYTUŁ II

PRZEPISY SZCZEGÓŁOWE DOTYCZĄCE REJESTRU UNII W ODNIESIENIU DO UNIJNEGO SYSTEMU HANDLU UPRAWNIENIAMI DO EMISJI

ROZDZIAŁ 1

Zweryfikowane emisje i zgodność

Artykuł 35

Dane dotyczące zweryfikowanych emisji instalacji lub operatora statków powietrznych

1. Zawsze gdy wymagają tego przepisy krajowe, każdy operator i operator statków powietrznych wybiera weryfikatora z wykazu weryfikatorów zarejestrowanych u krajowego administratora zarządzającego jego rachunkiem. Jeżeli operator lub operator statków powietrznych jest również weryfikatorem, nie może on wybrać siebie jako weryfikatora.

2. Krajowy administrator, właściwy organ lub – zgodnie z decyzją właściwego organu – posiadacz rachunku lub weryfikator wprowadza dane dotyczące emisji za poprzedni rok do dnia 31 marca.

3. Roczne dane dotyczące emisji zgłasza się w formacie określonym w załączniku IX.

4. Po pomyślnej weryfikacji sprawozdania operatora w sprawie emisji z instalacji za poprzedni rok lub sprawozdania operatora statków powietrznych w sprawie emisji z całej działalności lotniczej prowadzonej w poprzednim roku, przeprowadzonej zgodnie z art. 15 akapit pierwszy dyrektywy 2003/87/WE, weryfikator lub właściwy organ zatwierdza roczne zweryfikowane emisje.

5. Emisje zatwierdzone zgodnie z ust. 4 zostają oznaczone w rejestrze Unii przez krajowego administratora lub właściwy organ jako zweryfikowane. Właściwy organ może zdecydować, że zamiast krajowego administratora za oznaczanie emisji w rejestrze Unii jako zweryfikowane odpowiada weryfikator.

6. Właściwy organ może polecić krajowemu administratorowi, aby skorygował roczne zweryfikowane emisje dla danej instalacji lub danego operatora statków powietrznych w celu zapewnienia zgodności z art. 14 i 15 dyrektywy 2003/87/WE, poprzez wprowadzenie do rejestru Unii skorygowanych zweryfikowanych lub szacunkowych emisji dla danej instalacji lub danego operatora statków powietrznych za dany rok.

7. Jeżeli w dniu 1 maja każdego roku nie zapisano w rejestrze Unii zweryfikowanych emisji dla instalacji lub operatora statków powietrznych za poprzedni rok lub jeżeli udowodniono, że zweryfikowane emisje są nieprawidłowe, zastępcza szacunkowa liczba wprowadzona do rejestru Unii zostanie obliczona tak dokładnie, jak to tylko możliwe, zgodnie z art. 14 i 15 dyrektywy 2003/87/WE.

Artykuł 36

Blokowanie rachunków wskutek niezgłoszenia zweryfikowanych emisji

1. Jeżeli w dniu 1 kwietnia każdego roku nie zapisano w rejestrze Unii rocznych zweryfikowanych emisji dla instalacji lub operatora statków powietrznych za poprzedni rok, centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii nadał odpowiedniemu rachunkowi posiadania operatora lub rachunkowi posiadania operatora statków powietrznych status „zablokowany”.

2. Gdy wszystkie zaległe zweryfikowane emisje instalacji lub operatora statków powietrznych za dany rok zostaną zapisane w rejestrze Unii, centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii nadał rachunkowi status „otwarty”.

Artykuł 37

Obliczenia liczb statusu zgodności

1. Centralny administrator dopilnowuje, by w dniu 1 maja każdego roku rejestr Unii wskazał liczbę statusu zgodności za ubiegły rok dla każdej instalacji i każdego operatora statków powietrznych z otwartym lub zablokowanym rachunkiem posiadania operatora lub rachunkiem posiadania operatora statków powietrznych przez obliczenie sumy wszystkich umorzonych za bieżący okres uprawnień pomniejszonej o sumę wszystkich zweryfikowanych emisji w bieżącym okresie do bieżącego roku włącznie i powiększonej o czynnik korekty.

2. Czynnik korekty, o którym mowa w ust. 1, wynosi zero, jeżeli liczba statusu zgodności dla ostatniego roku poprzedniego okresu była większa od zera, ale pozostaje na tym samym poziomie co liczba statusu zgodności dla ostatniego roku poprzedniego okresu, jeśli liczba ta jest mniejsza od zera lub równa zero.

3. Centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii zapisał liczbę statusu zgodności dla każdej instalacji i każdego operatora statków powietrznych dla każdego roku.

ROZDZIAŁ 2

Transakcje

Sekcja 1

Przepisy ogólne

Artykuł 38

Wyłącznie transakcje jednoznacznie określone w niniejszym rozporządzeniu dla każdego rodzaju rachunku są inicjowane przez ten rodzaj rachunku.

Artykuł 39

Dokonywanie przekazów

1. W przypadku wszystkich transakcji określonych w niniejszym rozdziale, które nie są inicjowane przez zewnętrzną platformę obrotu, rejestr Unii wymaga przed zainicjowaniem transakcji potwierdzenia pozapasmowego. Transakcja zostaje zainicjowana dopiero po potwierdzeniu pozapasmowym transakcji przez innego upoważnionego przedstawiciela lub, w stosownym przepadku, dodatkowego przedstawiciela rachunku, którego zgoda jest wymagana zgodnie z ust. 23 ust. 3.

2. W przypadku wszystkich przekazów określonych w art. 64 i w sekcji 8 niniejszego rozdziału przekaz zostaje zainicjowany natychmiast, jeżeli jest potwierdzony między godziną 10:00 a 16:00 czasu środkowoeuropejskiego od poniedziałku do piątku włącznie, z wyjątkiem dni ustawowo wolnych od pracy w państwach członkowskich, które podjęły decyzję o zawieszeniu biegu odroczenia zgodnie z ust. 3.

Przekaz potwierdzony o innej porze zostaje zainicjowany w tym samym dniu przypadającym między poniedziałkiem a piątkiem, z wyjątkiem dni ustawowo wolnych od pracy, o których mowa w akapicie pierwszym, o godzinie 10:00 czasu środkowoeuropejskiego, jeżeli zostanie potwierdzony przed godziną 10:00 czasu środkowoeuropejskiego, lub następnego dnia przypadającego między poniedziałkiem a piątkiem, z wyjątkiem dni ustawowo wolnych od pracy, o których mowa w akapicie pierwszym, o godzinie 10:00 czasu środkowoeuropejskiego, jeżeli zostanie potwierdzony po godzinie 16:00 czasu środkowoeuropejskiego.

3. W przypadku wszystkich przekazów uprawnień i jednostek Kioto określonych w art. 64 i 65 oraz wszystkich przekazów określonych w art. 66 na rachunki, które nie figurują w wykazie bezpiecznych rachunków posiadacza rachunku obrotowego, stosuje się 26-godzinne odroczenie między inicjacją a powiadomieniem o przekazie w celu finalizacji zgodnie z art. 104. Bieg odroczenia zostaje zawieszony między godziną 00:00 a 24:00 czasu środkowoeuropejskiego w soboty i niedziele. Państwa członkowskie mogą również podjąć decyzję o zawieszeniu biegu odroczenia między godziną 00:00 a 24:00 czasu środkowoeuropejskiego w dniach ustawowo wolnych od pracy w danym roku, z zastrzeżeniem publikacji tej decyzji do dnia 1 grudnia roku poprzedniego.

4. Jeżeli przedstawiciel rachunku podejrzewa, że dany przekaz zainicjowano w sposób nielegalny, najpóźniej dwie godziny przed upływem odroczenia przewidzianego w ust. 3 przedstawiciel rachunku może zwrócić się do krajowego administratora lub, w stosownym przypadku, do centralnego administratora z wnioskiem o anulowanie przekazu w imieniu przedstawiciela rachunku, zanim zostanie przesłane powiadomienie o przekazie w celu finalizacji. Bezzwłocznie po złożeniu tego wniosku posiadacz rachunku zgłasza podejrzenie oszustwa właściwemu krajowemu organowi ścigania. Zgłoszenie to przekazuje się w ciągu 7 dni krajowemu administratorowi lub, w stosownym przypadku, do centralnemu administratorowi.

5. W momencie inicjacji zgodnie z ust. 1 i 2 zostaje przesłane powiadomienie do wszystkich przedstawicieli rachunku dotyczące proponowanej inicjacji przekazu.

Artykuł 40

Charakter uprawnień i nieodwracalność transakcji

1. Uprawnienie lub jednostka Kioto jest zamiennym, niematerialnym instrumentem, który jest zbywalny na rynku.

2. Niematerialny charakter uprawnień i jednostek Kioto oznacza, że zapis w rejestrze Unii stanowi wystarczające potwierdzenie prima facie prawa własności uprawnienia lub jednostki Kioto oraz potwierdzenie wszelkich innych kwestii, które zgodnie z niniejszym rozporządzeniem są kierowane lub mogą być wprowadzane do rejestru Unii.

3. Zamienność uprawnień i jednostek Kioto oznacza, że wszelkie obowiązki dotyczące zwrotu lub restytucji, które mogą dotyczyć uprawnienia lub jednostki Kioto zgodnie z prawem krajowym, mają zastosowanie do uprawnienia lub jednostki Kioto tego samego rodzaju.

Z zastrzeżeniem przepisów art. 70 oraz procesu uzgadniania przewidzianego w art. 103, transakcja staje się ostateczna i nieodwracalna z chwilą finalizacji transakcji zgodnie z art. 104. Nie naruszając przepisów ani środków na podstawie prawa krajowego, które mogą wiązać się z wymogiem lub nakazem wykonania nowej transakcji w rejestrze Unii, żaden przepis ustawowy, wykonawczy ani żadna zasada lub praktyka dotyczące unieważnienia kontraktów i transakcji nie prowadzi do odwołania w rejestrze transakcji, która stała się ostateczna i nieodwracalna zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Posiadacz rachunku lub osoba trzecia nie mogą zostać pozbawieni możliwości wykonania jakichkolwiek praw lub roszczeń wynikających z podstawowej transakcji, na postawie których mogą oni mieć prawo do zwrotu, restytucji lub odszkodowania z tytułu transakcji sfinalizowanej w rejestrze Unii, np. w przypadku oszustwa czy błędu technicznego, pod warunkiem że nie prowadzi to do wycofania, unieważnienia lub odwołania transakcji w rejestrze Unii.

4. Nabywca i posiadacz uprawnienia lub jednostki Kioto działający w dobrej wierze nabywa prawo własności uprawnienia lub jednostki Kioto, które nie jest obciążone ewentualnymi wadami prawnymi po stronie zbywcy.

Sekcja 2

Tworzenie uprawnień

Artykuł 41

Tworzenie uprawnień

1. Centralny administrator może utworzyć w zależności od przypadku unijny rachunek wszystkich uprawnień do emisji, unijny rachunek wszystkich uprawnień do emisji lotniczych, unijny rachunek aukcyjny uprawnień do emisji, unijny rachunek aukcyjny uprawnień do emisji lotniczych, unijny rachunek wymiany jednostek emisji i unijny rachunek międzynarodowych jednostek emisji oraz tworzy lub anuluje rachunki i uprawnienia zgodnie z wymogami aktów prawa Unii, w tym zgodnie z wymogami art. 3e ust. 3, art. 9, art. 9a, art. 10a ust. 8 i art. 11a dyrektywy 2003/87/WE, art. 10 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1031/2010 lub art. 41 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 920/2010.

2. W odpowiednim czasie Komisja poleca centralnemu administratorowi, aby utworzył pewną liczbę uprawnień do emisji ogólnych równą łącznie liczbie określonej zgodnie z art. 2 ust. 1 decyzji Komisji 2010/670/UE (17) na rachunku ustanowionym na potrzeby art. 10a ust. 8 dyrektywy 2003/87/WE lub w celu przekazu na taki rachunek.

3. Centralny administrator dopilnowuje, by po utworzeniu uprawnienia rejestr Unii nadał każdemu uprawnieniu niepowtarzalny jednostkowy kod identyfikacyjny.

Sekcja 3

Przekazy na rachunki przed aukcjami i przydziałem

Artykuł 42

Przekaz uprawnień do emisji ogólnych będących przedmiotem aukcji

1. Centralny administrator w odpowiednim czasie dokonuje w imieniu odpowiedniego organizatora aukcji wyznaczonego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1031/2010 przekazu uprawnień do emisji ogólnych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji na unijny rachunek aukcyjny w ilości odpowiadającej rocznym wielkościom określonym zgodnie z art. 10 wspomnianego rozporządzenia.

2. W przypadku dostosowania rocznych wielkości zgodnie z art. 14 rozporządzenia (UE) nr 1031/2010 centralny administrator w zależności od przypadku dokonuje przekazu odpowiedniej ilości uprawnień do emisji ogólnych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji na unijny rachunek aukcyjny lub z unijnego rachunku aukcyjnego na unijny rachunek wszystkich uprawnień do emisji.

Artykuł 43

Przekaz uprawnień do emisji ogólnych przydzielanych bezpłatnie

Centralny administrator w odpowiednim czasie dokonuje przekazu uprawnień do emisji ogólnych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji na unijny rachunek przydziału uprawnień do emisji w ilości odpowiadającej sumie uprawnień przydzielanych bezpłatnie zgodnie z tabelami krajowego rozdziału uprawnień każdego państwa członkowskiego.

Artykuł 44

Przekaz uprawnień do emisji ogólnych do rezerwy dla nowych instalacji

1. Centralny administrator w odpowiednim czasie dokonuje przekazu uprawnień do emisji ogólnych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji na unijny rachunek rezerwy dla nowych instalacji w ilości odpowiadającej pięciu procentom ogólnounijnej ilości uprawnień określonej decyzjami przyjętymi zgodnie z art. 9 i 9a dyrektywy 2003/87/WE, pomniejszonej o liczbę określoną zgodnie z art. 41 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

2. Jeżeli ogólnounijna ilość uprawnień zostaje zwiększona decyzją przyjętą zgodnie z art. 9 i 9a dyrektywy 2003/87/WE, centralny administrator dokonuje przekazu dodatkowych uprawnień do emisji ogólnych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji na unijny rachunek rezerwy dla nowych instalacji w ilości odpowiadającej pięciu procentom zwiększenia ogólnounijnej ilości uprawnień.

3. Jeżeli ogólnounijna ilość uprawnień zostaje zmniejszona decyzją przyjętą zgodnie z art. 9 i 9a dyrektywy 2003/87/WE, centralny administrator usuwa uprawnienia do emisji ogólnych z unijnego rachunku rezerwy dla nowych instalacji w ilości odpowiadającej pięciu procentom zmniejszenia ogólnounijnej ilości uprawnień.

4. W przypadku przydziału dla nowych instalacji lub przydziału dla nowych instalacji w następstwie znaczącego zwiększenia zdolności produkcyjnej zgodnie z art. 19 i 20 2011/278/UE ostateczna ilość uprawnień przydzielanych bezpłatnie operatorowi na cały okres rozliczeniowy, wprowadzona do EUTL zgodnie z art. 51 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, zostaje przekazana przez centralnego administratora z unijnego rachunku rezerwy dla nowych instalacji na unijny rachunek przydziału uprawnień do emisji.

Artykuł 45

Przekaz uprawnień do emisji lotniczych będących przedmiotem aukcji

1. Centralny administrator w odpowiednim czasie dokonuje w imieniu odpowiedniego organizatora aukcji wyznaczonego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1031/2010 przekazu uprawnień do emisji lotniczych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji lotniczych na unijny rachunek aukcyjny uprawnień do emisji lotniczych w ilości odpowiadającej rocznym wielkościom określonym zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1031/2010.

2. W przypadku dostosowania rocznych wielkości zgodnie z art. 14 rozporządzenia (UE) nr 1031/2010 centralny administrator w zależności od przypadku dokonuje przekazu odpowiedniej ilości uprawnień do emisji lotniczych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji lotniczych na unijny rachunek aukcyjny uprawnień do emisji lotniczych lub z unijnego rachunku aukcyjnego uprawnień do emisji lotniczych na unijny rachunek wszystkich uprawnień do emisji lotniczych.

Artykuł 46

Przekaz uprawnień do emisji lotniczych przydzielanych bezpłatnie

1. Centralny administrator w odpowiednim czasie dokonuje przekazu uprawnień do emisji lotniczych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji lotniczych na unijny rachunek przydziału uprawnień do emisji lotniczych w ilości odpowiadającej sumie uprawnień do emisji lotniczych przydzielanych bezpłatnie określonej decyzją Komisji przyjętą na podstawie art. 3e ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE.

2. Jeżeli liczba uprawnień do emisji lotniczych przydzielanych bezpłatnie zostaje zwiększona decyzją przyjętą na podstawie art. 3e ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE, centralny administrator dokonuje przekazu dodatkowych uprawnień do emisji lotniczych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji lotniczych na unijny rachunek przydziału uprawnień do emisji lotniczych w ilości odpowiadającej zwiększeniu liczby uprawnień do emisji lotniczych przydzielanych bezpłatnie.

3. Jeżeli liczba uprawnień do emisji lotniczych przydzielanych bezpłatnie zostaje zmniejszona decyzją przyjętą na podstawie art. 3e ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE, centralny administrator usuwa uprawnienia do emisji lotniczych z unijnego rachunku przydziału uprawnień do emisji lotniczych w ilości odpowiadającej zmniejszeniu liczby uprawnień do emisji lotniczych przydzielanych bezpłatnie.

Artykuł 47

Przekaz uprawnień do emisji lotniczych do specjalnej rezerwy

1. Centralny administrator w odpowiednim czasie dokonuje przekazu uprawnień do emisji lotniczych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji lotniczych na unijny rachunek specjalnej rezerwy w ilości odpowiadającej liczbie uprawnień do emisji lotniczych w specjalnej rezerwie określonej decyzją Komisji przyjętą na podstawie art. 3e ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE.

2. Jeżeli liczba uprawnień do emisji lotniczych w specjalnej rezerwie zostaje zwiększona decyzją przyjętą na podstawie art. 3e ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE, centralny administrator dokonuje przekazu dodatkowych uprawnień do emisji lotniczych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji lotniczych na unijny rachunek specjalnej rezerwy w ilości odpowiadającej zwiększeniu liczby uprawnień do emisji lotniczych w specjalnej rezerwie.

3. Jeżeli liczba uprawnień do emisji lotniczych w specjalnej rezerwie zostaje zmniejszona decyzją przyjętą na podstawie art. 3e ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE, centralny administrator usuwa uprawnienia do emisji lotniczych z unijnego rachunku specjalnej rezerwy w ilości odpowiadającej zmniejszeniu liczby uprawnień w specjalnej rezerwie.

4. W przypadku przydziału ze specjalnej rezerwy zgodnie z art. 3f dyrektywy 2003/87/WE ostateczna ilość uprawnień do emisji lotniczych przydzielanych bezpłatnie operatorowi statków powietrznych na cały okres rozliczeniowy, wprowadzona do EUTL zgodnie z art. 54 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, zostaje automatycznie przekazana z unijnego rachunku specjalnej rezerwy na unijny rachunek przydziału do emisji lotniczych.

Artykuł 48

Przekaz uprawnień do emisji ogólnych na unijny rachunek wszystkich uprawnień do emisji

Z końcem każdego okresu rozliczeniowego centralny administrator przekazuje na unijny rachunek wszystkich uprawnień do emisji wszystkie uprawnienia pozostające na unijnym rachunku przydziału uprawnień do emisji oraz na unijnym rachunku rezerwy dla nowych instalacji.

Artykuł 49

Przekaz uprawnień de emisji lotniczych na unijny rachunek wszystkich uprawnień do emisji lotniczych

Z końcem każdego okresu rozliczeniowego centralny administrator przekazuje na unijny rachunek wszystkich uprawnień do emisji lotniczych wszystkie uprawnienia pozostające na unijnym rachunku specjalnej rezerwy.

Artykuł 50

Usuwanie uprawnień do emisji lotniczych

Centralny administrator dopilnowuje, aby z końcem każdego okresu rozliczeniowego wszystkie uprawnienia pozostałe na unijnym rachunku przydziału uprawnień do emisji lotniczych przekazywano na unijny rachunek usunięcia uprawnień.

Sekcja 4

Przydział dla instalacji stacjonarnych

Artykuł 51

Wprowadzenie tabeli krajowego rozdziału uprawnień do EUTL

1. Do dnia 31 grudnia 2012 r. każde państwo członkowskie zgłasza swoją tabelę krajowego rozdziału uprawnień na okres 2013–2020. Państwa członkowskie zapewniają, by tabele krajowego rozdziału uprawnień zawierały informacje określone w załączniku X.

2. Jeżeli Komisja uzna, że tabela krajowego rozdziału uprawnień jest zgodna z dyrektywą 2003/87/WE, decyzją 2011/278/UE i decyzjami przyjętymi przez Komisję zgodnie z art. 10c ust. 6 dyrektywy 2003/87/WE, poleca centralnemu administratorowi, aby wprowadził tabelę krajowego rozdziału uprawnień do EUTL. W przeciwnym wypadku w odpowiednim okresie odmawia przyjęcia tabeli krajowego rozdziału uprawnień i bezzwłocznie informuje o tym dane państwo członkowskie, podając przyczyny odmowy oraz przedstawiając kryteria, jakie należy spełnić, aby kolejne zgłoszenie zostało przyjęte. Dane państwo członkowskie w ciągu trzech miesięcy przedkłada Komisji zmienioną tabelę krajowego rozdziału uprawnień.

Artykuł 52

Zmiany w tabelach krajowego rozdziału uprawnień

1. Krajowy administrator wprowadza zmiany w tabeli krajowego rozdziału uprawnień w EUTL, jeżeli:

a) zezwolenie instalacji unieważniono lub jeżeli ono wygasło;

b) instalacja zaprzestała działalności;

c) instalację podzielono na co najmniej dwie instalacje;

d) co najmniej dwie instalacje zostały połączone w jedną.

2. Państwo członkowskie powiadamia Komisję o zmianach w tabeli krajowego rozdziału uprawnień dotyczących:

a) przydziałów dla nowych instalacji lub przydziałów dla nowych instalacji w następstwie znaczącego zwiększenia zdolności produkcyjnej;

b) częściowego zaprzestania działalności i znaczącego zmniejszenia zdolności produkcyjnej;

c) bezpłatnego przydziału zgodnie z art. 10c dyrektywy 2003/87/WE, który jest uzasadniony w świetle rozwoju inwestycji podjętych i zgłoszonych Komisji zgodnie z art. 10c ust. 1 wspomnianej dyrektywy;

d) wszelkich innych zmian, o których nie wspomniano w ust. 1.

Po otrzymaniu powiadomienia zgodnie z akapitem pierwszym, jeżeli Komisja uzna, że zmiany w tabeli krajowego rozdziału uprawnień są zgodne z dyrektywą 2003/87/WE, decyzją 2011/278/UE i decyzjami przyjętymi przez Komisję zgodnie z art. 10c ust. 6 dyrektywy 2003/87/WE, poleca centralnemu administratorowi, aby wprowadził odpowiednie zmiany do tabelę krajowego rozdziału uprawnień znajdującej się w EUTL. W przeciwnym wypadku w odpowiednim okresie odmawia przyjęcia zmian i bezzwłocznie informuje o tym dane państwo członkowskie, podając przyczyny odmowy oraz przedstawiając kryteria, jakie należy spełnić, aby kolejne zgłoszenie zostało przyjęte.

Artykuł 53

Bezpłatny przydział uprawnień do emisji ogólnych

1. Krajowy administrator wskazuje w tabeli krajowego rozdziału uprawnień dla każdego operatora, każdego roku i każdej podstawy prawnej określonej w załączniku X, czy dana instalacja powinna otrzymać przydział na odnośny rok.

2. Od dnia 1 lutego 2013 r. centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii automatycznie przekazywał uprawnienia do emisji ogólnych z unijnego rachunku przydziału uprawnień do emisji zgodnie z odpowiednią tabelą krajowego rozdziału uprawnień na odpowiedni otwarty lub zablokowany rachunek posiadania operatora, uwzględniając zasady automatycznego przekazywania uprawnień określone w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105.

3. W przypadku gdy wyłączony rachunek posiadania operatora nie otrzyma uprawnień na mocy ust. 2, uprawnienia te nie zostaną przekazane na ten rachunek, jeżeli zostanie mu następnie nadany status „otwarty”.

4. Centralny administrator dopilnowuje, by operator mógł przekazywać z powrotem nadwyżkę uprawnień na unijny rachunek przydziału uprawnień do emisji, w przypadku gdy centralny administrator wprowadził zmianę do tabeli krajowego rozdziału uprawnień danego państwa członkowskiego zgodnie z art. 52 ust. 2, aby poprawić nadmierny przydział uprawnień dla operatora, i właściwy organ zwrócił się do operatora o zwrot takiej nadwyżki uprawnień.

Sekcja 5

Przydział dla operatorów statków powietrznych

Artykuł 54

Wprowadzenie tabeli krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych do EUTL

1. Do dnia 30 września 2012 r. każde państwo członkowskie zgłasza Komisji swoją tabelę krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych na okres 2013–2020. Państwa członkowskie zapewniają, by tabele krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych zawierały informacje określone w załączniku XI.

2. Jeżeli Komisja uzna, że tabela krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych jest zgodna z dyrektywą 2003/87/WE, w szczególności z przydziałami uprawnień obliczonymi i opublikowanymi przez państwa członkowskie zgodnie z art. 3e ust. 4 wspomnianej dyrektywy, poleca centralnemu administratorowi, aby wprowadził tabelę krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych do EUTL. W przeciwnym wypadku w odpowiednim okresie odmawia przyjęcia tabeli krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych i bezzwłocznie informuje o tym dane państwo członkowskie, podając przyczyny odmowy oraz przedstawiając kryteria, jakie należy spełnić, aby kolejne zgłoszenie zostało przyjęte. Dane państwo członkowskie w ciągu trzech miesięcy przedkłada Komisji zmienioną tabelę krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych.

Artykuł 55

Zmiany w tabelach krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych

1. Krajowy administrator wprowadza zmiany w tabeli krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych w EUTL, jeżeli:

a) operator statków powietrznych zaprzestał prowadzenia całej działalności objętej załącznikiem I do dyrektywy 2003/87/WE;

b) operatora statków powietrznych podzielono na co najmniej dwóch operatorów;

c) co najmniej dwóch operatorów statków powietrznych zostało połączonych w jednego operatora statków powietrznych.

2. Państwo członkowskie powiadamia Komisję o zmianach w tabeli krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych dotyczących:

a) wszelkich przydziałów ze specjalnej rezerwy zgodnie z art. 3f dyrektywy 2003/87/WE;

b) dostosowań wynikających z przyjęcia środków zgodnie z art. 25a dyrektywy 2003/87/WE;

c) wszelkich innych zmian, o których nie wspomniano w ust. 1.

3. Jeżeli Komisja uzna, że zmiany w tabeli krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych są zgodne z dyrektywą 2003/87/WE, w szczególności z przydziałami uprawnień obliczonymi i opublikowanymi zgodnie z art. 3f ust. 7 wspomnianej dyrektywy w przypadku przydziałów ze specjalnej rezerwy, poleca centralnemu administratorowi, aby wprowadził odpowiednie zmiany w tabeli krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych w EUTL. W przeciwnym wypadku w odpowiednim okresie odmawia przyjęcia zmian i bezzwłocznie informuje o tym państwo członkowskie, podając przyczyny odmowy oraz przedstawiając kryteria, jakie należy spełnić, aby kolejne zgłoszenie zostało przyjęte.

4. Jeżeli w połączeniu operatorów statków powietrznych biorą udział operatorzy statków powietrznych zarządzani przez różne państwa członkowskie, zmianę zgodnie z ust. 1 lit. c) inicjuje krajowy administrator zarządzający operatorem statków powietrznych, którego przydział ma zostać włączony do przydziału innego operatora statków powietrznych. Przed wprowadzeniem zmiany wymagana jest zgoda krajowego administratora zarządzającego operatorem statków powietrznych, którego przydział obejmie przydział przyłączonego operatora statków powietrznych.

Artykuł 56

Bezpłatny przydział uprawnień do emisji lotniczych

1. Krajowy administrator wskazuje w tabeli krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych dla każdego operatora statków powietrznych i każdego roku, czy dany operator statków powietrznych powinien otrzymać przydział na odnośny rok.

2. Od dnia 1 lutego 2013 r. centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii automatycznie przekazywał uprawnienia do emisji lotniczych z unijnego rachunku przydziału uprawnień do emisji lotniczych zgodnie z odpowiednią tabelą rozdziału uprawnień na odpowiedni otwarty lub zablokowany rachunek posiadania operatora statków powietrznych, uwzględniając zasady automatycznego przekazywania uprawnień określone w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105.

3. W przypadku gdy wyłączony rachunek posiadania operatora statków powietrznych nie otrzyma uprawnień na mocy ust. 2, uprawnienia te nie zostaną przekazane na ten rachunek, jeżeli zostanie mu następnie nadany status „otwarty”.

Artykuł 57

Zwrot uprawnień do emisji lotniczych

W przypadku wprowadzenia zmiany w tabeli krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych zgodnie z art. 25a dyrektywy 2003/87/WE po przekazaniu uprawnień na rachunki posiadania operatora statków powietrznych na dany rok zgodnie z art. 56 niniejszego rozporządzenia, centralny administrator wykonuje wszelkie transfery wymagane przez wszelkie środki przyjęte zgodnie z art. 25a dyrektywy 2003/87/WE.

Sekcja 6

Wykorzystywanie jednostek CER i ERU

Artykuł 58

Stan posiadania międzynarodowych jednostek emisji w rejestrze Unii

1. Centralny administrator dopilnowuje, aby CER i ERU dotyczące projektów w państwach członkowskich były przechowywane na rachunkach ETS w rejestrze Unii, jedynie jeżeli ich emisja nie została objęta zakazem zgodnie z art. 11b dyrektywy 2003/87/WE.

Centralny administrator dopilnowuje, by ERU wydane w odniesieniu do redukcji emisji dokonanych do dnia 31 grudnia 2012 r., ale związanych z projektami w państwach członkowskich dotyczącymi działalności niewymienionych w załączn