PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 58/8

DECYZJA RADY 2010/145/WPZiB

z dnia 8 marca 2010 r.

przedłużająca obowiązywanie środków wspierających skuteczne wykonanie mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla Byłej Jugosławii (MTKJ)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Dnia 16 kwietnia 2003 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2003/280/WPZiB wspierające skuteczne wykonanie mandatu MTKJ (1).

(2) Dnia 30 marca 2004 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2004/293/WPZiB odnawiające środki wspierające skuteczne wykonanie mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla Byłej Jugosławii (MTKJ) (2).

(3) Wspólne stanowisko 2004/293/WPZiB zostało po raz ostatni przedłużone wspólnym stanowiskiem 2009/164/WPZiB z dnia 26 lutego 2009 r. przedłużającym obowiązywanie środków wspierających skuteczne wykonanie mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla Byłej Jugosławii (MTKJ) (3), do dnia 16 marca 2010 r.

(4) Osoby postawione w stan oskarżenia przez MTKJ wciąż pozostają na wolności; istnieją również dowody, że są one wspierane w dążeniach do uniknięcia wymiaru sprawiedliwości.

(5) Należy przedłużyć obowiązywanie środków przewidzianych we wspólnym stanowisku 2004/293/WPZiB o kolejne 12 miesięcy,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapobieżenia wjazdowi na ich terytoria lub przejazdowi przez nie osób wymienionych w załączniku, które są zaangażowane w działania pomagające osobom przebywającym na wolności nadal unikać odpowiedzialności za zbrodnie, o które oskarżył je MTKJ, lub które prowadzą inne działania w sposób mogący stanowić przeszkodę w skutecznym wykonywaniu mandatu przez MTKJ.

2. Ust. 1 nie będzie zobowiązywał państwa członkowskiego do odmowy swoim obywatelom wjazdu na swoje terytorium.

3. Ust. 1 pozostaje bez uszczerbku dla przypadków, gdy państwo członkowskie jest związane zobowiązaniami wynikającymi z prawa międzynarodowego, a mianowicie:

a) jako państwo przyjmujące międzynarodowej organizacji międzyrządowej;

b) jako państwo przyjmujące międzynarodowej konferencji zwołanej przez Organizację Narodów Zjednoczonych lub pod jej auspicjami;

c) na mocy umowy wielostronnej przyznającej przywileje i immunitety; lub

d) na mocy traktatu pojednawczego z 1929 r. (traktat laterański) zawartego między Stolicą Apostolską (Państwem Watykańskim) a Włochami.

4. Uważa się, że ust. 3 ma zastosowanie również w przypadkach, gdy państwo członkowskie jest krajem przyjmującym Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE).

5. Rada jest odpowiednio powiadamiana o wszelkich przypadkach przyznania przez państwo członkowskie wyłączenia na mocy ust. 3 lub 4.

6. Państwa członkowskie mogą przyznawać wyłączenia ze środków nałożonych na podstawie ust. 1 w przypadkach, gdy podróż jest uzasadniona pilną potrzebą humanitarną lub uczestnictwem w posiedzeniach międzyrządowych, w tym w posiedzeniach popieranych przez Unię Europejską lub których gospodarzem jest państwo członkowskie sprawujące przewodnictwo w OBWE, gdzie prowadzony jest dialog polityczny bezpośrednio wspierający MTKJ w wykonywaniu jego mandatu.

7. Państwo członkowskie, które zamierza przyznać wyłączenia, o których mowa w ust. 6, powiadamia o tym na piśmie Radę. Wyłączenie będzie uznane za przyznane, chyba że jeden lub więcej członków Rady zgłosi zastrzeżenie na piśmie w terminie 48 godzin od otrzymania powiadomienia o proponowanym wyłączeniu. W przypadku zgłoszenia zastrzeżenia przez jednego lub kilku członków Rady, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może postanowić o przyznaniu proponowanego wyłączenia.

8. W przypadkach gdy zgodnie z ust. 3, 4, 6 i 7 państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub przejazd przez nie osób wymienionych w załączniku, zezwolenie to ograniczone jest do celów, do których zostało udzielone, i do osób, których dotyczy.

Artykuł 2

Rada, działając na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa lub państwa członkowskiego, przyjmuje konieczne zmiany do wykazu zawartego w załączniku.

Artykuł 3

Aby wpływ powyższych środków był jak największy, Unia zachęca państwa trzecie do przyjmowania środków ograniczających podobnych do środków zawartych w niniejszej decyzji.

Artykuł 4

1. Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia. Niniejsza decyzja traci moc z dniem 16 marca 2011 r.

2. Niniejsza decyzja podlega stałemu przeglądowi. Jest ona odpowiednio odnawiana lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 marca 2010 r. W imieniu Rady C. CORBACHO Przewodniczący

(1) Dz.U. L 101 z 23.4.2003, s. 22.

(2) Dz.U. L 94 z 31.3.2004, s. 65.

(3) Dz.U. L 55 z 27.2.2009, s. 44.