31999Y0317(01)
17.3.1999 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH C 73/1
POROZUMIENIE MIĘDZYINSTYTUCJONALNE
z dnia 22 grudnia 1998 roku
w sprawie wspólnych wytycznych dotyczących jakości prawodawstwa wspóln otowego
(1999/C 73/01)
PARLAMENT EUROPEJSKI, RADA UNII EUROPEJSKIEJ I KOMISJA
WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniającDeklaracjęnr39wsprawiejakościlegislacjiwspól-
notowej, przyjętą w dniu 2 października 1997 roku przez Kon-ferencję Międzyrządową i załączoną do Aktu Końcowego Trak-tatu z Amsterdamu,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Jasne, proste i precyzyjne sporządzanie wspólnotowych
aktów prawnych jest istotne, jeśli mają być one przejrzy-
ste i łatwo zrozumiałe przez obywateli oraz podmiotygospodarcze. Jest to także warunkiem wstępnym dlaprawidłowegowykonywaniaijednolitegostosowaniapra-wodawstwawspólnotowegowPaństwachCzłonkowskich.
(2) Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości
zasada bezpieczeństwa prawnego, która jest częściąwspólnotowegoporządkuprawnego,wymaga,abyprawo-dawstwo wspólnotowe było jasne i precyzyjne, a jego sto-sowanie możliwe do przewidzenia przez obywateli.Wymóg ten musi być zachowany szczególnie bezwzględ-nie w przypadku aktu mogącego mieć skutki finansowei nakładającego obowiązki na obywateli, aby zaintereso-wani mogli dokładnie poznać zakres obowiązków, którenakłada na nich ten akt.
(3) Wytyczne dotyczące jakości prawodawstwa wspólnoto-
wego powinny zatem zostać przyjęte za wspólnym poro-zumieniem. Wytyczne te mają stanowić instrukcje dlainstytucji Wspólnoty, gdy przyjmują one akty prawne,orazdlatychosóbwinstytucjachWspólnoty,któreuczest-niczą w formułowaniu i sporządzaniu takich aktówzarównonaetapiewstępnegotekstu,jaknaetapieróżnychzmian dokonywanych w nim w trakcie procedury prawo-dawczej;(4) Niniejszym wytycznym towarzyszyć powinny środki
mającezapewnić,abywytycznebyłyprawidłowostosowa-ne; każda instytucja przyjmuje właściwe środki na własnyużytek.
(5) Należy wzmocnić rolę, jaką odgrywają służby prawne
instytucji, łącznie z ekspertami prawnymi/językowymiwpoprawianiujakościredakcyjnejwspólnotowychaktówprawnych.
(6) Niniejsze wytyczne uzupełniają wysiłki podejmowane
przez instytucje w celu uczynienia prawodawstwawspólnotowego bardziej przystępnego i łatwiejszego dozrozumienia, w szczególności poprzez urzędową kodyfi-kację aktów prawnych, przekształcanie i upraszczanie ist-niejących tekstów.
(7) Niniejsze wytyczne należy uznać za dokumenty do
wewnętrznego użytku przez instytucje. Nie są one praw-nie wiążące,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE WYTYCZNE ZA WSPÓLNYM
POROZUMIENIEM:
Zasady ogólne
1. Wspólnotoweaktyprawnesąsporządzanejasno,prostoipre-
cyzyjnie.
2. Wspólnotoweaktysąsporządzanezuwzględnieniemrodzaju
danegoaktu,wszczególnościtego,czyjestonwiążącyczynie
(rozporządzenie, dyrektywa, decyzja, zalecenie lub inny akt).
3. Sporządzanie aktów uwzględnia osoby, do których mają one
mieć zastosowanie, w celu umożliwienia im jednoznacznegookreślenia ich praw i obowiązków, oraz osoby odpowie-dzialne za wprowadzanie aktów w życie.01/t. 3
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 39
4. Przepisy aktów są zwięzłe, a ich treść powinna być możliwie
jednolita.Należyunikaćnadmierniedługichartykułówizdań,
niepotrzebniezawiłychsformułowańinadużywaniaskrótów.
5. Przezcałyprocesprowadzącydoichprzyjęcia,projektyaktów
są konstruowane z użyciem pojęć i struktur zdaniowychuwzględniających wielojęzykowy charakter prawodawstwawspólnotowego;należyostrożniestosowaćpojęcialubtermi-nologię właściwą dla krajowych systemów prawnych.
6. Terminologia zastosowana w danym akcie jest spójna
zarówno wewnętrznie ja k i z aktami już obowiązującymi,
w szczególności w tej samej dziedzinie.
Pojęcia identyczne wyrażane są za pomocą tych samych ter-
minów,wmożliwienajmniejszymzakresieodbiegającymiodich znaczenia w języku potocznym, prawnym lub technicz-nym.
Różne części aktów
7. Wszystkie wspólnotowe akty o zasięgu ogólnym sporzą-
dzane są zgodnie ze standardową strukturą (tytuł – pream-
buła–częśćnormatywna–załączniki,wdanymprzypadku).
8. Tytuł aktu sygnalizuje treść w możliwie zwięzły i pełny spo-
sób, nie wprowadzając czytelnika w błąd co do treści częścinormatywnej.Tam,gdziejesttostosowne,popełnymtytuleaktu może następować tytuł skrócony.
9. Celem umocowania jest określenie podstawy prawnej aktu
i głównych kroków w ramach procedury prowadzącej doprzyjęcia aktu.
10. Celem motywów jest zwięzłe określenie uzasadnienia głów-
nych przepisów części normatywnej bez ich przytaczaniaczyparafrazowania.Niezawierająoneprzepisównormatyw-nych lub apeli politycznych.
11. Każdy ustęp jest numerowany.
12. Część normatywna aktu wiążącego nie zawiera przepisów o
charakterzenienormatywnym,takichjakpostulatylubdekla-
racjepolityczne,aniteżtakich,którepowtarzająlubparafra-zują fragmenty lub artykuły Traktatów, czy też takich, któreponownie przedstawiają przepisy prawa już obowiązujące.
Akty nie zawierają przepisów, które przedstawiają treść
innych artykułów lub powtarzają tytuł aktu.13. W odpowiednim przypadku, na początku części normatyw-
nej zamieszcza się artykuł określający przedmiot i zakresaktu.
14. W przypadku gdy pojęcia używane w akcie nie są jedno-
znaczne, powinny one zostać zdefiniowane wspólnie w jed-nymartykulenapoczątkuaktu.Definicjeniezawierająauto-nomicznych przepisów normatywnych.
15. W najszerszym możliwym zakresie, część normatywna ma
strukturęstandardową(przedmiotizakres–definicje–prawai obowiązki – przepisy przyznające uprawnienia wykonaw-cze–przepisyproceduralne–środkiwykonawcze–przepisyprzejściowe i końcowe).
Część normatywna jest dzielona dalej na artykuły i, zależnie
od ich długości i złożoności, na tytuły, rozdziały i sekcje. Wprzypadku gdy artykuł zawiera wykaz, każda pozycjaw wykazie powinna być oznaczona numerem lub literą,zamiast tiret.
Odniesienia wewnętrzne i zewnętrzne
16. Odniesienia do innych aktów powinny być ograniczone do
minimum.Odniesienieprecyzyjniewskazujeaktlubprzepis,
do którego się odnosi. Unikać należy również odniesieńokrężnych (odniesienia do aktu lub artykułu, który samodsyła z powrotem do wyjściowego przepisu) i odniesieńseryjnych (odniesienia do przepisu, który sam odsyła doinnego przepisu).
17. Odniesieniedokonanewczęścinormatywnejaktuwiążącego
doaktuniewiążącegonieskutkujenadaniemtemudrugiemumocy wiążącej. Jeśli zamierzeniem sporządzającego akt jestnadanie mocy wiążącej całości lub części treści aktu niewią-żącego,przepisytegoaktu,wnajszerszymmożliwymzakre-sie, powinny zostać określone jako część aktu wiążącego.
Akty zmieniające
18. Każdazmianaaktujestjasnowyrażona.Zmianymająformę
tekstu, który ma być dodany w zmienianym akcie. Prefero-
wanejestzastępowaniecałychprzepisów(artykułówlubjed-nostek podziału wewnątrz artykułów) zamiast dodawanialub usuwania poszczególnych zdań, zwrotów lub wyrazów.40
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 01/t. 3
Akt zmieniający nie zawiera autonomicznych przepisów
prawamaterialnego,którychniedodajesięwakcie,którymabyć zmieniany.
19. Akt,któregozasadniczymcelemniejestzmianainnegoaktu,
może określać na końcu zmiany innych aktów będącenastępstwem wprowadzanych przez niego zmian. W przy-padku gdy zmiany będące następstwem są istotne, należyprzyjąć odrębny akt zmieniający.
Przepisy końcowe, uchylenia i załączniki
20. Przepisy ustanawiające daty, terminy, wyjątki, odstępstwa
i przedłużenia, przepisy przejściowe (w szczególności te,któreodnosząsiędowpływuaktunaistniejącesytuacje)orazprzepisy końcowe (wejście w życie, ostateczny termin trans-pozycji i tymczasowe stosowanie aktu) sporządzone są przyużyciu precyzyjnych zwrotów.
Przepisydotycząceostatecznychterminówtranspozycjiisto-
sowania aktów określają datę wyrażoną jakodzień/miesiąc/rok. W przypadku dyrektyw te ostateczne ter-miny wyrażane są w taki sposób, aby zapewnić odpowiedniokres na transpozycję.
21. Nieaktualne akty i przepisy są wyraźnie uchylane. Przyjęcie
nowego aktu powinno prowadzić do wyraźnego uchyleniakażdegoaktulubprzepisu,któryprzestałmiećzastosowanielub stał się zbędny na mocy nowego aktu.
22. Techniczneaspektyaktuznajdująsięwzałącznikach,doktó-
rych dokonuje się poszczególnych odniesień w części nor-matywnej i które nie zawierają żadnych nowych praw lubobowiązków nieokreślonych w części normatywnej.
Załączniki sporządza się zgodnie ze standardowym forma-
tem,UZGADNIAJĄ NASTĘPUJĄCE ŚRODKI WYKONAWCZE:
Instytucjepodejmujątakieśrodkiodnoszącesiędoichwewnętrz-
nejorganizacji,jakieuznajązaniezbędnewceluzapewnienia,abyniniejsze wytyczne były prawidłowo stosowane.
W szczególności, instytucje
a) polecająswoimsłużbomprawnymsporządzenie,wciągujed-
negorokupoopublikowaniuniniejszychwytycznych,wspól-
nych praktycznych instrukcji dla osób zaangażowanychw sporządzanie aktów prawnych;
b) organizują swe odpowiednie procedury wewnętrzne w taki
sposób, aby ich służby prawne, łącznie ze swymi ekspertamiprawnymi/językowymi, mogły w odpowiednim czasie przed-stawiać swym instytucjom sugestie dotyczące sporządzaniaaktów, w celu zastosowania niniejszych wytycznych;
c) sprzyjają utworzeniu jednostek sporządzających akty
w ramach tych organów lub wydziałów instytucji, które sązaangażowane w proces prawodawczy;
d) zapewniają, aby ich urzędnicy i inni pracownicy zostali prze-
szkoleniwsporządzaniuaktówprawnych,couczyniichświa-domymiwszczególnościskutkówwielojęzykowościdlajako-ści aktów;
e) wspierają współpracę z Państwami Członkowskimi w celu
polepszeniazrozumieniaposzczególnychkwestiiuwzględnia-nych przy sporządzaniu tekstów;
f) popierająrozwójidoskonalenienarzędzitechnologiiinforma-
tycznych służących wspieraniu sporządzaniu aktów praw-nych;
g) sprzyjają współpracy między swymi odpowiednimi służbami
odpowiedzialnymi za zapewnienie jakości redakcyjnej aktówprawnych;
h) polecają swym odpowiednim służbom prawnym okresowe
sporządzanie dla każdej z instytucji sprawozdania dotyczą-cego środków podjętych na podstawie liter a)–g).
Sporządzono w Brukseli, dnia 22 grudnia 1998 roku.
W imieniu Parlamentu Europejskiego
PrzewodniczącyW imieniu Rady Unii Europejskiej
Przewodniczący
W imieniu Komisji Wspólnot
Europejskich
Przewodniczący
01/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 41