Dyrektywa Rady 92/52/EWG

z dnia 18 czerwca 1992 r.

w sprawie preparatów dla niemowląt i receptur przeznaczonych na wywóz do państw trzecich

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],

a także mając na uwadze, co następuje:

wspólnotowe zasady dotyczące preparatów dla niemowląt i receptur zostały przewidziane w dyrektywie Rady 89/398/EWG z dnia 3 maja 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego [4] oraz w dyrektywie Komisji 91/321/EWG [5];

ze względu na charakter tych produktów jest pożądane, aby przepisy wspólnotowe lub międzynarodowe standardy dotyczące ich składu stosowały się w odniesieniu do tych produktów przeznaczonych na wywóz do państw trzecich;

w celu zapobiegania nieodpowiedniemu zastosowaniu tych produktów, mogącemu stanowić zagrożenie dla zdrowia niemowląt, jest również pożądane rozszerzenie stosowania przepisów wspólnotowych dotyczących etykietowania preparatów dla niemowląt i receptur na te produkty przeznaczone na wywóz do państw trzecich;

produkty zgodne z dyrektywą 91/321/EWG mogą być sprzedawane we Wspólnocie od dnia 1 grudnia 1992 r.; żadne prawodawstwo nie zakazuje wywozu tych produktów do państw trzecich,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Niniejsza dyrektywa dotyczy preparatów dla niemowląt i receptur w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. c) i d) dyrektywy 91/321/EWG, przeznaczonych na wywóz do państw trzecich.

Artykuł 2

Państwa Członkowskie zapewniają, że produkty określone w art. 1 mogą być wywożone ze Wspólnoty jedynie wówczas, gdy są zgodne z niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

1. Żaden produkt inny niż preparaty dla niemowląt nie może być prezentowany jako mogący sam zaspokoić potrzeby pokarmowe normalnych i zdrowych niemowląt w ciągu pierwszych czterech do sześciu miesięcy życia.

2. Ponadto produkty określone w art. 1 powinny być zgodne z:

a) artykuły 3, 4, 5 i 6 dyrektywy 91/321/EWG lub z odpowiednimi stosowanymi normami międzynarodowymi ustawionymi w Codex Alimentarius;

b) artykuł 7 ust. 2–6 dyrektywy 91/321/EWG;

c) przepisami dyrektywy Rady 89/389/EWG z dnia 14 czerwca 1989 r. w sprawie wskazówek lub oznakowań identyfikacyjnych partii towaru, do której należy dany środek spożywczy [6],

chyba że przepisy prawa państwa przywozu stanowią lub wymagają inaczej.

3. Produkty te muszą być etykietowane we właściwym języku, w taki sposób, aby wyeliminować wszelkie ryzyko pomylenia między preparatami dla niemowląt i recepturami.

4. Warunki, zakazy i ograniczenia ustanowione w art. 7 ust. 2–6 dyrektywy 91/321/EWG stosuje się również do prezentowania danych produktów, w szczególności ich formy, wyglądu lub opakowania zbiorczego oraz do materiałów użytych w opakowaniu zbiorczym.

Artykuł 4

Państwa Członkowskie przyjmują środki konieczne do zapewnienia zgodności z niniejszą dyrektywą. Niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję. Środki te stosuje się w taki sposób, aby zakazany był wywóz produktów niezgodnych z niniejszą dyrektywą, z mocą od dnia 1 czerwca 1994 r.

Wspomniane środki powinny zawierać odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to powinno towarzyszyć ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.

Artykuł 5

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 18 czerwca 1992 r.

W imieniu Rady

Vitor Martins

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 124 z 16.5.1992, str.14, orazDz.U. C 155 z 20.6.1992, str.18.

[2] Dz.U. C 125 z 18.5.1992.

[3] Dz.U. C 106 z 27.4.1992, str. 4.

[4] Dz.U. L 186 z 30.6.1989, str. 27.

[5] Dz.U. L 175 z 4.7.1991, str. 35.

[6] Dz.U. L 186 z 30.6.1989, str. 21. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 91/238/EWG (Dz.U. L 107 z 27.4.1991, str. 50).

--------------------------------------------------