ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(5)

Decyzją wykonawczą Komisji 2013/49/UE (4) zezwolono, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady (5), na wprowadzenie do obrotu syntetycznej zeaksantyny jako nowego składnika żywności w suplementach diety na poziomie wynoszącym maksymalnie 2 mg dziennie. Syntetyczna zeksantyna dopuszczona do obrotu decyzją wykonawczą 2013/49/UE jest oznaczana w ramach etykietowania zawierających ją środków spożywczych jako „syntetyczna zeaksantyna”.
2. Szkolenia dla bezrobotnych prowadzone przez akredytowane organizacje szkoleniowe i wspierane w ramach programu operacyjnego Ile-de-France (CCI 2014FR05M0OP001)

Uczestnicy, którzy osiągnęli pozytywne rezultaty po ukończeniu szkolenia.

Wszystkie koszty kwalifikowalne operacji.

Liczba uczestników, którzy osiągnęli przynajmniej jeden z poniższych rezultatów po ukończeniu szkolenia: — otrzymali dyplom lub potwierdzenie nabytych umiejętności po zakończeniu szkolenia, — znaleźli pracę trwającą co najmniej miesiąc, — zapisali się na dalsze szkolenie zawodowe, — zapisali się ponownie do szkoły, aby kontynuować program nauczania po przerwie, lub — uzyskali dostęp do formalnego procesu potwierdzenia nabytych przez nich umiejętności. Jeżeli uczestnik uzyskuje więcej niż jeden pozytywny rezultat po ukończeniu szkolenia, prowadzi to wyłącznie do jednorazowego zwrotu kwoty związanej z tym szkoleniem.
(10)

W dniu 20 września 2017 r. Urząd przyjął opinię naukową dotyczącą bezpieczeństwa suszonych nadziemnych części Hoodia parviflora jako nowej żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 („Scientific Opinion on the safety of dried aerial parts of Hoodia parviflora as a novel food pursuant to Regulation (EC) No 258/97”) (4). Opinia ta została opracowana i przyjęta przez Urząd na podstawie rozporządzenia (WE) nr 258/97, jest jednak zgodna z wymogami art. 11 rozporządzenia (UE) 2015/2283.
(6)

Biorąc jednak pod uwagę korzystną sytuację w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do pryszczycy w Bośni i Hercegowinie, należy umieścić Bośnię i Hercegowinę w kolumnie A załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 605/2010. Dodanie tego państwa do kolumny A załącznika I powinno pozostawać bez uszczerbku dla zobowiązań wynikających z innych przepisów Unii dotyczących przywozu do Unii i wprowadzania do obrotu w Unii produktów pochodzenia zwierzęcego, w szczególności zobowiązań odnoszących się do wykazu zakładów określonego w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 854/2004.
(3)

Art. 84 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 (3) określa warunki, które muszą być spełnione przez podmiot gospodarczy w celu uzyskania pozwolenia na korzystanie z zabezpieczenia generalnego w obniżonej wysokości lub zwolnienie z obowiązku złożenia zabezpieczenia. Oprócz pozostałych warunków określonych na podstawie kryterium wypłacalności, określono w nim wymóg wykazania przez wnioskodawcę, że posiada odpowiednią sytuację finansową, aby wywiązać się ze spoczywających na nim zobowiązań związanych z kwotą długu celnego i innych opłat, które mogą powstać, i które nie są objęte zabezpieczeniem. Jednakże doświadczenia z wdrażania rozporządzenia (UE) nr 952/2013 i rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 pokazują, że warunek ten jest zbyt restrykcyjny, ponieważ jest interpretowany jako ograniczony do posiadania niezbędnej płynności. Sama płynność nie zawsze odzwierciedla zdolność podmiotu gospodarczego do zapłaty kwoty długu celnego i innych opłat nieobjętych zabezpieczeniem. Możliwe byłoby uwzględnianie również innych elementów, takich jak aktywa łatwo zbywalne. Konieczne jest zatem wyeliminowanie płynności jako odrębnego warunku i doprecyzowanie, tak by ocena zdolności przedsiębiorcy do wypełnienia spoczywających na nim zobowiązań do zapłaty długu celnego i innych opłat nieobjętych zabezpieczeniem była uwzględniona w ocenie sytuacji finansowej wnioskodawcy.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/1124

z dnia 10 sierpnia 2018 r.

zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1210/2003 dotyczące niektórych szczególnych ograniczeń w stosunkach gospodarczych i finansowych z Irakiem

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1210/2003 z dnia 7 lipca 2003 r. dotyczące niektórych szczególnych ograniczeń w stosunkach gospodarczych i finansowych z Irakiem oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 2465/96 (1), w szczególności jego art. 11 lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

Załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 1210/2003 zawiera wykaz instytucji publicznych, korporacji i agend oraz osób fizycznych i prawnych, podmiotów byłego rządu Iraku objętych zamrożeniem funduszy i zasobów gospodarczych znajdujących się poza Irakiem w dniu 22 maja 2003 r. zgodnie z tym rozporządzeniem.

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 1210/2003,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1210/2003 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
2)

art. 3 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 3 Zakazy, o których mowa w art. 2, nie mają zastosowania do zapewniania finansowania i świadczenia pomocy finansowej, udzielania pomocy technicznej oraz świadczenia usług pośrednictwa związanych z: a) bronią i sprzętem pokrewnym przeznaczonymi wyłącznie do wsparcia personelu ONZ lub do wykorzystania przez ten personel, w tym przez misję ONZ w Sudanie Południowym i tymczasowe siły bezpieczeństwa ONZ w Abyei (UNISFA); b) odzieżą ochronną, w tym kamizelkami kuloodpornymi i hełmami wojskowymi, czasowo wywożonymi do Sudanu Południowego – wyłącznie do osobistego użytku – przez personel ONZ, przedstawicieli środków masowego przekazu, pracowników organizacji humanitarnych i rozwojowych oraz personel pomocniczy.”;
Generał broni Aung Kyaw Zaw był dowódcą biura operacji specjalnych nr 3 sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) od sierpnia 2015 r. do końca 2017 r. Biuro operacji specjalnych nr 3 nadzorowało dowództwo zachodnie, zatem generał broni Aung Kyaw Zaw ponosi odpowiedzialność za akty okrucieństwa i poważne pogwałcenia praw człowieka popełnione w tym okresie przez dowództwo zachodnie wobec ludności Rohingja w stanie Arakan. Czyny te obejmują bezprawne zabójstwa, przemoc seksualną i systematyczne palenie domów i budynków należących do ludu Rohingja.

3.

Than Oo

Data urodzenia: 12 października 1973 r. Wojskowy numer identyfikacyjny: BC 25723

Generał brygady Than Oo jest dowódcą 99. dywizji piechoty lekkiej sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). Jest on zatem odpowiedzialny za akty okrucieństwa i poważne pogwałcenia praw człowieka popełnione w drugiej połowie 2017 r. przez 99. dywizję piechoty lekkiej wobec ludności Rohingja w stanie Arakan. Czyny te obejmują bezprawne zabójstwa, przemoc seksualną i systematyczne palenie domów i budynków należących do ludu Rohingja.
(10)

W dniu 20 września 2017 r. Urząd przyjął opinię naukową dotyczącą bezpieczeństwa chlorku 1-metylonikotynamidu jako nowej żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 („Scientific Opinion on the safety of 1-methylnicotinamide chloride as a novel food pursuant to Regulation (EC) No 258/97”) (4). Opinia ta została opracowana i przyjęta przez EFSA na podstawie rozporządzenia (WE) nr 258/97, jest jednak zgodna z wymogami art. 11 rozporządzenia (UE) 2015/2283.
ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 216/2008 organizacje są uprawnione do prowadzenia szkolenia pilotów uczestniczących w eksploatacji statków powietrznych, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 216/2008, wyłącznie w przypadku, gdy organizacje te uzyskały od właściwego organu zatwierdzenie potwierdzające, że spełniają one zasadnicze wymagania określone w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 216/2008 oraz wymagania określone w załączniku VII do niniejszego rozporządzenia.

W drodze odstępstwa od art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 216/2008 oraz od akapitu pierwszego niniejszego ustępu, organizacje są jednak uprawnione do prowadzenia szkoleń, o których mowa w pkt DTO.GEN.110 załącznika VIII do niniejszego rozporządzenia, bez konieczności uzyskania takiego zatwierdzenia, jeżeli przedłożyły właściwemu organowi deklarację zgodnie z wymaganiami określonymi w punkcie DTO.GEN.115 wspomnianego załącznika oraz, w przypadku gdy jest to wymagane na podstawie pkt DTO.GEN.230 lit. c) tegoż załącznika, właściwy organ zatwierdził program szkolenia.”;
(10)

W dniu 24 października 2017 r. Urząd przyjął opinię naukową dotyczącą bezpieczeństwa soli disodowej chinonu pirolochinoliny jako nowej żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 („Scientific Opinion on the safety of pyrroloquinoline quinone disodium salt as a novel food pursuant to Regulation (EC) No 258/97”) (4). Opinia ta została opracowana i przyjęta przez Urząd na podstawie rozporządzenia (WE) nr 258/97, jest jednak zgodna z wymogami art. 11 rozporządzenia (UE) 2015/2283.
(10)

Odnośnie do kryterium c) Komisja ustaliła również, że wnioskodawca stał się stroną nieodwołalnego zobowiązania umownego dotyczącego wywozu do Unii w 2018 r. znaczącej ilości produktu objętego postępowaniem. W tym względzie wnioskodawca dostarczył umowę sprzedaży dotyczącą dostawy produktu objętego postępowaniem w 2018 r., co zostało uznane za spełnienie kryterium. W związku z tym wnioskodawca spełnia kryterium c).
(34)

Po dokonaniu oceny otrzymanych wniosków, z pomocą niezależnych ekspertów, których dane uwierzytelniające powinny zostać zatwierdzone przez państwa członkowskie, Komisja powinna dokonać wyboru działań, które mają być finansowane w ramach Programu. Komisja powinna stworzyć bazę danych dotyczącą niezależnych ekspertów. Ta baza danych nie powinna być podawana do wiadomości publicznej. Niezależni eksperci powinni być powoływani na podstawie ich umiejętności, doświadczenia i wiedzy, mając na uwadze zadania, które mają im zostać powierzone. Przy powoływaniu niezależnych ekspertów Komisja powinna w miarę możliwości podejmować właściwe środki, by dążyć do osiągnięcia wyważonego składu grup ekspertów i paneli oceniających pod względem zróżnicowania umiejętności, doświadczenia, wiedzy, pochodzenia geograficznego i płci, i biorąc pod uwagę sytuację w danym obszarze działania. Należy również dążyć do zapewnienia odpowiedniej rotacji ekspertów i odpowiedniej równowagi między sektorem prywatnym i publicznym. W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania niniejszego rozporządzenia Komisji należy powierzyć uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do przyjęcia i realizacji programu prac, a także przyznawania środków finansowych na realizację wybranych działań. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (8). Państwa członkowskie powinny być informowane o wynikach oceny i postępach w realizacji finansowanych działań.
zakaz świadomego: (i) inwestowania w Iranie kwot wynoszących co najmniej 20 mln USD w okresie 12 miesięcy, które to inwestycje przyczyniają się bezpośrednio i w znaczącym stopniu do podniesienia zdolności Iranu w zakresie zagospodarowania własnych zasobów ropy naftowej; (ii) dostarczania do Iranu towarów, usług lub innych rodzajów wsparcia o wartości 1 mln USD lub większej lub o łącznej wartości 5 mln USD lub większej w okresie 12 miesięcy, które mogłyby bezpośrednio i w znacznym stopniu ułatwić utrzymanie lub rozwój irańskiej krajowej produkcji produktów rafinacji ropy naftowej lub zdolności Iranu w zakresie zagospodarowania zasobów ropy naftowej zlokalizowanych w Iranie; (iii) dostarczania do Iranu towarów, usług lub innych rodzajów wsparcia o wartości 250 000 USD lub większej lub o łącznej wartości 1 mln USD lub większej w okresie 12 miesięcy, które mogłyby bezpośrednio i w znacznym stopniu przyczynić się do utrzymania lub rozwoju irańskiej krajowej produkcji produktów petrochemicznych; (iv) dostarczania Iranowi a) produktów rafinacji ropy naftowej lub b) towarów, usług i innych rodzajów wsparcia, które mogłyby bezpośrednio i w znacznym stopniu przyczynić się do podniesienia zdolności Iranu do przywozu produktów rafinacji ropy naftowej, o wartości 1 mln USD lub większej lub o łącznej wartości 5 mln USD lub większej w okresie 12 miesięcy; (v) udziału w spółkach joint venture na rzecz zagospodarowania zasobów ropy naftowej poza Iranem ustanowionych w dniu lub po dniu 1 stycznia 2002 r., w których Iran lub jego rząd ma szczególne interesy; (vi) zaangażowania w transport ropy naftowej z Iranu lub ukrywania irańskiego pochodzenia towarów składających się z ropy naftowej i produktów rafinacji ropy naftowej;
(3)

Aby dostarczyć konsumentom dodatkowych informacji na temat wieku oliwy z oliwek, państwa członkowskie powinny mieć możliwość wprowadzenia obowiązku podawania roku zbiorów. Aby jednak nie zakłócić funkcjonowania jednolitego rynku, takie obowiązkowe oznaczenie powinno być ograniczone do produkcji krajowej uzyskanej z oliwek zbieranych na terytorium danego państwa i przeznaczonej wyłącznie na dany rynek krajowy. Analogicznie do okresu przejściowego przewidzianego w art. 5 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 29/2012, państwa członkowskie powinny zezwolić na wprowadzanie do obrotu oliwy z oliwek już opatrzonej etykietą do wyczerpania zapasów. Aby umożliwić Komisji monitorowanie stosowania takich decyzji krajowych oraz dokonanie przeglądu przepisów Unii, na podstawie których zostały one wprowadzone, w świetle wszelkich istotnych zmian w funkcjonowaniu jednolitego rynku, państwa członkowskie powinny zawiadomić o swojej decyzji zgodnie z art. 45 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 (3).
(3)

Francja przekazała ponadto pięć dokumentacji technicznych w odniesieniu do następujących oznaczeń geograficznych: „Eau-de-vie de Faugères”, „Marc du Bugey”, „Marc de Savoie”, „Marc de Provence”, „Marc du Languedoc”. Te dokumentacje techniczne nie odnoszą się do odpowiednich nazw „Faugères”, „Eau-de-vie de marc originaire de Bugey”, „Eau-de-vie de marc originaire de Savoie”, „Eau-de-vie de marc originaire de Provence” i „Eau-de-vie de marc originaire du Languedoc”, które w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 110/2008 wymieniono w ramach kategorii produktów 4 – okowita z wina gronowego i 6 – okowita z wytłoków z winogron, jako alternatywne nazwy pięciu oznaczeń geograficznych, w odniesieniu do których złożono dokumentację techniczną. Zgodnie z art. 20 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 110/2008 uznane oznaczenia geograficzne, w odniesieniu do których nie przedłożono Komisji dokumentacji technicznej do dnia 20 lutego 2015 r., należy wykreślić z załącznika III do tego rozporządzenia. W związku z tym przedmiotowe nazwy alternatywne należy usunąć z załącznika III.
„27.

Imię i nazwisko: 1: Ibrahim 2: Saeed 3: Salim 4: Jadhran Tytuł: brak danych Stanowisko: przywódca zbrojnych bojówek Data urodzenia: 1982 Miejsce urodzenia: brak danych Potwierdzony pseudonim: brak danych Niepotwierdzony pseudonim: brak danych Obywatelstwo: Libia Nr paszportu: brak danych Nr dowodu tożsamości: Brak danych Adres: nie dotyczy Data umieszczenia w wykazie: 11 września 2018 r. Pozostałe informacje: Imię matki – Salma Abdula Younis. Umieszczony w wykazie na podstawie pkt 15 i 17 rezolucji nr 1970 (zakaz podróżowania, zamrożenie aktywów). Link do specjalnego ogłoszenia Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych i Interpolu: www.interpol.int/en/notice/search/un/xxxx. Umieszczony w wykazie na podstawie pkt 11 lit. b), c) i d) rezolucji nr 2213 (2015); pkt 11 rezolucji nr 2362 (2017). Informacje dodatkowe: — Libijska Prokuratura Generalna wydała nakaz aresztowania powyższej osoby i wysunęła wobec niej oskarżenie o popełnienie szeregu przestępstw. — Powyższa osoba przeprowadziła działania zbrojne i ataki na instalacje naftowe w regionie »naftowego półksiężyca« skutkujące ich zniszczeniem, przy czym ostatni taki incydent miał miejsce w dniu 14 czerwca 2018 r. — Ataki w regionie »naftowego półksiężyca« spowodowały wiele ofiar śmiertelnych wśród jego mieszkańców i naraziły życie cywili na niebezpieczeństwo. — Ataki w różnych okresach w latach 2013–2018 skutkowały zahamowaniem libijskiego eksportu ropy naftowej, co doprowadziło do znacznych strat dla libijskiej gospodarki. — Powyższa osoba podejmowała próby nielegalnego eksportu ropy naftowej. — W celu przeprowadzania powtarzających się ataków wymierzonych w region »naftowego półksiężyca« osoba ta werbuje zagranicznych bojowników. — Powyższa osoba, poprzez swoje czyny, podważa stabilność Libii oraz stanowi przeszkodę na drodze do rozwiązania kryzysu politycznego przez strony w tym kraju i do wdrożenia planu działania Organizacji Narodów Zjednoczonych.”.
1)

tekst oświadczenia o ochronie prywatności zamieszczonego we wzorze formularza deklaracji poparcia na końcu części A otrzymuje brzmienie: „Oświadczenie o ochronie prywatności: Zgodnie z ogólnym rozporządzeniem o ochronie danych osobowych dane osobowe podane w niniejszym formularzu będą wykorzystywane wyłącznie do wsparcia inicjatywy i udostępniane właściwym organom krajowym do celów weryfikacji i certyfikacji. Ma Pan/Pani prawo żądać od organizatorów tej inicjatywy dostępu do swoich danych osobowych, ich poprawienia, usunięcia i ograniczenia. Pana/Pani dane będą przechowywane przez organizatorów przez maksymalny okres wynoszący 18 miesięcy, którego bieg rozpoczyna się w dniu zarejestrowania proponowanej inicjatywy obywatelskiej lub jeden miesiąc po przedłożeniu inicjatywy Komisji, w zależności od tego, która z tych dat będzie wcześniejsza. Mogą one być przechowywane poza tymi terminami w przypadku postępowań administracyjnych lub sądowych przez okres nie dłuższy niż tydzień od daty zakończenia przedmiotowych postępowań. Bez uszczerbku dla innych środków administracyjnych lub środków ochrony prawnej przed sądem, przysługuje Panu/Pani prawo do wniesienia w każdej chwili skargi do organu ochrony danych, w szczególności w państwie członkowskim miejsca zwykłego pobytu, miejsca pracy lub miejsca, w którym doszło do naruszenia, jeżeli uważa Pan/Pani, że Pana/Pani dane są przetwarzane niezgodnie z prawem. Organizatorzy inicjatywy obywatelskiej są administratorami danych w rozumieniu ogólnego rozporządzenia o ochronie danych i można się z nimi kontaktować korzystając z danych zawartych w formularzu. Dane kontaktowe inspektora ochrony danych (w stosownych przypadkach) dostępne są zgodnie z formularzem pod adresem internetowym inicjatywy w rejestrze Komisji Europejskiej. Dane kontaktowe właściwego organu krajowego, który będzie otrzymywał i przetwarzał dane osobowe, oraz dane krajowych organów ochrony danych dostępne są na stronie internetowej: http://ec.europa.eu/citizens-initiative/public/data-protection.”;
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2018/1233

z dnia 12 września 2018 r.

ustanawiające zakaz połowów karmazynów na obszarze NAFO 3M przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego Unii Europejskiej

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające unijny system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W rozporządzeniu Rady (UE) 2018/120 (2) określono kwoty na rok 2018.

(2) Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2018 r.

(3) Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Wyczerpanie kwoty Kwotę połowową przyznaną na 2018 r. państwu członkowskiemu, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do stada w nim określonego, uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2 Zakazy Z dniem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada określonego w załączniku przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego w nim określonego lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. W szczególności po tym terminie zakazuje się zatrzymywania na burcie, przemieszczania, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki.

Artykuł 3 Wejście w życie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 12 września 2018 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, João AGUIAR MACHADO Dyrektor Generalny Dyrekcja Generalna ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa

(1) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(2) Rozporządzenie Rady (UE) 2018/120 z dnia 23 stycznia 2018 r. ustalające uprawnienia do połowów na rok 2018 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz – dla unijnych statków rybackich – w niektórych wodach nienależących do Unii, a także zmieniające rozporządzenie (UE) 2017/127 (Dz.U. L 27 z 31.1.2018, s. 1).
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2018/1225

z dnia 6 września 2018 r.

ustanawiające zakaz połowów tuńczyka błękitnopłetwego w Oceanie Atlantyckim, na wschód od 45° długości geograficznej zachodniej, oraz w Morzu Śródziemnym przez statki pływające pod banderą Portugalii

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające unijny system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W rozporządzeniu Rady (UE) 2018/120 (2) określono kwoty na rok 2018.

(2) Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2018 r.

(3) Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Wyczerpanie kwoty Kwotę połowową przyznaną na 2018 r. państwu członkowskiemu, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do stada w nim określonego, uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2 Zakazy Z dniem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada określonego w załączniku przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego w nim określonego lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. W szczególności po tym terminie zakazuje się zatrzymywania na burcie, przemieszczania, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki.

Artykuł 3 Wejście w życie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 6 września 2018 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, João AGUIAR MACHADO Dyrektor Generalny Dyrekcja Generalna ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa

(1) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(2) Rozporządzenie Rady (UE) 2018/120 z dnia 23 stycznia 2018 r. ustalające uprawnienia do połowów na rok 2018 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz – dla unijnych statków rybackich – w niektórych wodach nienależących do Unii, a także zmieniające rozporządzenie (UE) 2017/127 (Dz.U. L 27 z 31.1.2018, s. 1).