DECYZJA RADY

z dnia 20 listopada 2012 r.

w sprawie zawarcia Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, dotyczącego oceny zgodności oraz akceptacji wyrobów przemysłowych (CAA)

(2013/1/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v) i art. 218 ust. 7,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,

a także mając na uwadze, co następuje:

Komisja odpowiada za zapewnienie zewnętrznej reprezentacji Unii w związku z protokołem, co obejmuje również zadania w zakresie informowania i powiadamiania, oraz za przekazywanie odpowiedzi na wnioski zgodnie z załącznikami. Protokół będzie wykonywany w oparciu o odpowiednie ustawodawstwo Unii dotyczące akredytacji, nadzoru nad rynkiem i wprowadzania produktów do obrotu.

Należy upoważnić Komisję do wprowadzania zmian technicznych do protokołu,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Protokół do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, dotyczący oceny zgodności oraz akceptacji wyrobów przemysłowych (CAA) (zwany dalej „protokołem”) zostaje niniejszym zatwierdzony w imieniu Unii.

Tekst protokołu jest dołączony do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady przesyła w imieniu Unii notę dyplomatyczną przewidzianą w art. 16 protokołu.

Artykuł 3

Komisja jest upoważniona do zatwierdzania zmian na mocy art. 7, 13 i 15 protokołu po konsultacji ze specjalnym komitetem wyznaczonym przez Radę zgodnie z art. 218 ust. 4 Traktatu.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(1) Dz.U. L 147 z 21.6.2000, s. 3.

PROTOKÓŁ

do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, dotyczący oceny zgodności oraz akceptacji wyrobów przemysłowych (CAA)

UNIA EUROPEJSKA,

zwana dalej „UE”,

oraz

PAŃSTWO IZRAEL,

zwane dalej „Izraelem”,

zwane dalej łącznie „Stronami”,

MAJĄC NA UWADZE, ŻE Izrael jest stroną Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izraela, z drugiej strony, zwanym dalej „Układem o stowarzyszeniu” (1),

UZNAJĄC, że przyjęcie i wdrożenie właściwego prawa UE przez Izrael stwarza okazję do rozszerzenia pewnych korzyści płynących z rynku wewnętrznego i zapewnienia jego skutecznego działania w niektórych sektorach,

ZWAŻYWSZY na wspólne zobowiązanie Stron do przestrzegania zasad swobodnego przepływu towarów i promowania wysokiej jakości produktu w celu zagwarantowanie zdrowia i bezpieczeństwa swoich obywateli i ochrony środowiska, w tym poprzez pomoc techniczną i inne formy współpracy między nimi,

PRAGNĄC zawrzeć, w formie protokołu do Układu o stowarzyszeniu dotyczącym oceny zgodności oraz akceptacji wyrobów przemysłowych (zwany dalej „niniejszym Protokołem”), przewidujący wzajemną akceptację wyrobów przemysłowych spełniających wymogi odnoszące się do zgodnego z prawem wprowadzenia do obrotu na terytorium jednej ze Stron, obejmujące w stosownych przypadkach wzajemne uznanie wyników obowiązkowej oceny zgodności wyrobów przemysłowych,

STWIERDZAJĄC, że art. 47 Układu o stowarzyszeniu przewiduje, w stosownych przypadkach, zawarcie Europejskiego porozumienia o ocenie zgodności oraz że art. 55 Układu o stowarzyszeniu przewiduje dołożenie wszelkich starań w celu zbliżenia prawodawstwa Stron,

ZWAŻYWSZY, że w sektorach objętych niniejszym Protokołem izraelskie prawo krajowe jest w znacznym stopniu dostosowane do właściwego prawa UE,

STWIERDZAJĄC istnienie bliskich związków pomiędzy Unią Europejską a Islandią, Liechtensteinem i Norwegią na podstawie Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, co sprawia, iż należy rozważyć zawarcie równoległego Europejskiego układu o ocenie zgodności pomiędzy Izraelem a tymi krajami, równoważnego do niniejszego Protokołu,

MAJĄC NA UWADZE status Stron jako Umawiających się Stron Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu, a w szczególności będąc świadomym swoich praw i obowiązków wynikających z Porozumienia Światowej Organizacji Handlu w sprawie barier technicznych w handlu,

UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Cel i środki

1. Niniejszy Protokół ma na celu ułatwić Stronom zniesienie barier technicznych w handlu w odniesieniu do niektórych wyrobów przemysłowych, wymienionych w załącznikach do niniejszego Protokołu, które stanowią integralną część niniejszego Protokołu.

2. Cele określone w ust. 1 osiąga się w następujący sposób:

a) przyjęcie i wdrożenie przez Izrael krajowych przepisów technicznych, norm i procedur oceny zgodności równoważnych wobec właściwych przepisów, norm i procedur w prawie UE;

b) wdrożenie przez Izrael infrastruktury regulacyjnej i technicznej równoważnej wobec tej istniejącej w państwach członkowskich UE;

c) wzajemna akceptacja Stron dla obecności na swoich rynkach wyrobów przemysłowych spełniających wymogi odnoszące się do zgodnego z prawem wprowadzenia do obrotu na terytorium jednej ze Stron, obejmujące w stosownych przypadkach wzajemne uznanie wyników obowiązkowej oceny zgodności wyrobów przemysłowych podlegających właściwemu prawu UE i równoważnemu izraelskiemu prawu krajowemu;

d) akceptacja obu Stron dla obecności na swoich rynkach wyrobów przemysłowych spełniających wymogi odnoszące się do zgodnego z prawem wprowadzenia do obrotu w Izraelu lub w dowolnym państwie członkowskim UE, na warunkach analogicznych do tych mających zastosowanie w handlu towarami między państwami członkowskimi UE.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego Protokołu:

a) „wyroby przemysłowe” oznaczają wyroby zgodne z zakresem załączników do niniejszego Protokołu;

b) „właściwe prawo UE” oznacza każdy akt prawny i praktykę wykonawczą Unii Europejskiej stosowane w szczególnej sytuacji, w przypadku ryzyka lub kategorii wyrobów przemysłowych, do których odniesienie znajduje się w załącznikach do niniejszego Protokołu;

c) „prawo krajowe” oznacza każdy akt prawny i praktykę wykonawczą służące dostosowaniu przez Izrael swojego prawa do właściwego prawa UE stosowanego w szczególnej sytuacji, w przypadku ryzyka lub kategorii wyrobów przemysłowych;

d) „organ odpowiedzialny” oznacza jednostkę podlegającą kompetencji jednego z państw członkowskich UE lub Izraela, odpowiedzialną za skuteczne wdrażanie prawa UE oraz prawa krajowego w określonym sektorze przemysłu oraz, w stosownych przypadkach, za powiadamianie jednostek notyfikowanych;

e) „jednostka notyfikowana” oznacza jednostkę, odnośnie do której organ odpowiedzialny w ramach odpowiedniej kompetencji jednej ze Stron niniejszego Protokołu notyfikuje drugą Stronę, uznając ją za kompetentną do przeprowadzenia oceny zgodności w związku z wymogami prawa UE lub prawa krajowego;

f) „Komitet” oznacza Komitet Stowarzyszenia ustanowiony na mocy art. 70 Układu o stowarzyszeniu lub jednostkę ustanowioną przez Radę Stowarzyszenia na mocy art. 73 Układu o Stowarzyszeniu i wyznaczoną do spraw związanych z handlem.

Terminy używane w niniejszym Protokole mają znaczenie nadane we właściwym prawie UE i izraelskim prawie krajowym.

Artykuł 3

Dostosowanie prawodawstwa

Do celów niniejszego Protokołu Izrael zgadza się podjąć stosowne środki, po konsultacji z Komisją Europejską, w celu dostosowania się do właściwego prawa UE i kontynuacji tego prawa w zakresie, w jakim ma ono zastosowanie do wprowadzania do obrotu produktów objętych niniejszym Protokołem.

W sektorach objętych niniejszym Protokołem, w których właściwe prawo UE oparte jest o korzystanie z norm technicznych, co do których istnieje domniemanie zgodności z podstawowymi wymogami bezpieczeństwa (znanych jako sektory „nowego podejścia”), Izrael zgadza się podjąć, po konsultacji z Komisją Europejską, stosowne środki w celu dostosowania się do właściwej praktyki UE i jej kontynuowania w zakresie normalizacji, metrologii, akredytacji, oceny zgodności, nadzoru rynkowego, ogólnego bezpieczeństwa produktów i odpowiedzialności producenta. Sektory „nowego podejścia” są wskazane w załącznikach sektorowych.

Artykuł 4

Infrastruktura techniczna

Do celów niniejszego Protokołu Izrael zgadza się podjąć stosowne środki, po konsultacji z Komisją Europejską, w celu ustanowienia i kontynuowania działalności stosownych organów odpowiedzialnych zgodnie z art. 9.

W sektorach objętych niniejszym Protokołem, w których właściwe prawo UE jest oparte o korzystanie z norm technicznych, co do których istnieje domniemanie zgodności z podstawowymi wymogami bezpieczeństwa (znanych jako sektory „nowego podejścia”), Izrael zgadza się powołać jednostki (i utrzymywać ich funkcjonowanie) zdolne do dalszej realizacji działań związanych z normalizacją, metrologią, akredytacją, nadzorem rynkowym, oceną ogólnego bezpieczeństwa produktów oraz oceną i egzekwowaniem odpowiedzialności producenta na swoim terytorium na poziomie ogólnie równoważnym wobec poziomu istniejącego w państwach członkowskich UE.

Artykuł 5

Wzajemna akceptacja wyrobów przemysłowych włącznie z ich oceną zgodności

1. Strony uzgadniają, że dla celów wzajemnej akceptacji wyroby przemysłowe wymienione w załącznikach dotyczących wzajemnej akceptacji wyrobów regulowanych, które spełniają wymogi odnoszące się do zgodnego z prawem wprowadzenia do obrotu na terytorium jednej ze Stron, mogą być wprowadzone do obrotu na terytorium drugiej Strony, w szczególności gdy spełniają:

a) wymogi mających zastosowanie przepisów prawnych związane z lokalizacją na obszarze jednej ze Stron osób odpowiedzialnych za wprowadzenie produktów do obrotu; oraz

b) w stosownych przypadkach, mające zastosowanie przepisy związane z lokalizacją organów odpowiedzialnych za ocenę zgodności.

2 Strony uzgadniają, że do celów wzajemnej akceptacji wyroby przemysłowe wymienione w załącznikach dotyczących wzajemnej akceptacji wyrobów niepodlegających wspólnym przepisom, dla których nie istnieją europejskie przepisy techniczne, mogą być przedmiotem handlu między Izraelem a UE na tej podstawie, iż produkt będący przedmiotem handlu zgodnie z prawem na rynku Izraela lub jednego z państw członkowskich UE, może być przedmiotem handlu zgodnie z prawem na rynku drugiej Strony niniejszego Protokołu.

3. Gdy produkty podlegają obowiązkowym procedurom oceny zgodności przeprowadzanym zgodnie z prawem UE i prawami krajowymi, wymienionymi w załącznikach, Strony uzgadniają wzajemne uznawanie wyników takich procedur bez konieczności powtarzania ich lub nakładania innych dodatkowych wymogów do celów akceptacji takiej oceny zgodności.

4 Niezależnie od przepisów ust. 1, 2 i 3 żadna ze Stron nie jest zobowiązana do dopuszczenia do obrotu na swoim rynku produktów, które zostały wprowadzone do obrotu na terytorium drugiej Strony w wyniku układu mającego takie same skutki jak niniejszy Protokół, zawartego między jedną ze Stron a krajem trzecim lub stroną trzecią, lub na podstawie jednostronnego pozwolenia wydanego przez jedną ze Stron krajowi trzeciemu lub stronie trzeciej.

Artykuł 6

Klauzula ochronna

Jeśli Strona uważa, że wyrób przemysłowy wprowadzony do obrotu na jej terytorium na mocy niniejszego Protokołu i wykorzystywany zgodnie z jego planowanym zastosowaniem może stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa lub zdrowia użytkowników lub innych osób albo wskaże na jakikolwiek inny prawnie uzasadniony aspekt chroniony prawodawstwem określonym w załącznikach, może podjąć stosowne środki w celu wycofania takiego produktu z obrotu, zakazu jego wprowadzenia do obrotu, wprowadzenia do użytku lub stosowania lub ograniczenia jego swobody przepływu.

Załączniki przewidują procedurę, jaką należy stosować w takich przypadkach.

Artykuł 7

Rozszerzenie zakresu

Jeśli Izrael przyjmie i wdroży dalsze prawo krajowe służące dostosowaniu do właściwego prawa UE, Strony mogą zmienić załączniki lub zawrzeć nowe załączniki zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 13.

Artykuł 8

Obowiązki Stron w zakresie ich organów odpowiedzialnych i jednostek notyfikowanych

1. a) Strony zapewniają, aby organy odpowiedzialne podlegające ich kompetencji odpowiedzialne za skuteczne wdrażanie prawa UE i prawa krajowego nieprzerwanie stosowały to prawo. Ponadto Strony zapewniają, aby te odpowiedzialne organy były w stanie zapewnić zgodność wyrobów przemysłowych z prawem UE lub prawem krajowym lub wymagały ich wycofania z obrotu oraz, w stosownych przypadkach, notyfikowały, zawieszały, usuwały zawieszenia oraz wycofywały notyfikację jednostek notyfikowanych. b) Strony przekazują sobie wzajemnie nazwy i adresy swoich organów odpowiedzialnych i prowadzą wykaz takich organów.

2. a) Strony zapewniają, aby jednostki notyfikowane podlegające właściwej kompetencji Stron wyznaczone do oceny zgodności z wymogami prawa UE lub prawa krajowego, określonego w załącznikach, nieprzerwanie spełniały wymogi prawa UE lub prawa krajowego. Ponadto Strony podejmują wszelkie działania niezbędne w celu zapewnienia, aby jednostki notyfikowane utrzymywały kompetencje niezbędne do wykonywania zadań, do których zostały wyznaczone. b) Strony przekazują sobie wzajemnie nazwy i adresy swoich jednostek notyfikowanych i prowadzą wykaz takich jednostek.

Artykuł 9

Procedury uznawania organów odpowiedzialnych i notyfikacji jednostek notyfikowanych

1. Następująca procedura ma zastosowanie do uznawania organów odpowiedzialnych, które są odpowiedzialne za skuteczne wdrożenie prawa UE i prawa krajowego, w celu zapewnienia zgodności wyrobów przemysłowych z prawem UE lub prawem krajowym lub wymagania ich wycofania z obrotu oraz, w stosownych przypadkach, są w stanie notyfikować, zawieszać, usuwać zawieszenia oraz wycofywać notyfikację jednostek notyfikowanych:

a) Strona przekazuje akt ustanawiający organ drugiej Stronie w formie pisemnej, określając obszar i tytuł załącznika do niniejszego Protokołu, na mocy którego organ odpowiedzialny jest właściwy do wypełniania zadań wymienionych w art. 8 ust. 1, a, w stosownych przypadkach, określając również ograniczenia tej właściwości odnoszące się do danego obszaru lub zakresu tego załącznika;

b) od dnia uzyskania od drugiej Strony pisemnego potwierdzenia organ odpowiedzialny uznaje się za właściwy do wypełniania zadań wymienionych w art. 8 ust. 1 w odniesieniu do załączników, dla których został uznany od tego dnia.

2. Następująca procedura ma zastosowanie do notyfikacji jednostek notyfikowanych dokonujących oceny zgodności w odniesieniu do wymogów prawa UE lub prawa krajowego określonych w załącznikach:

a) Strona przekazuje swoją notyfikację drugiej Stronie w formie pisemnej, podając tytuł załącznika do niniejszego Protokołu, na mocy którego jednostka notyfikowana jest właściwa do oceny zgodności, a, w stosownych przypadkach, określając również ograniczenia tej właściwości odnoszące się do zakresu tego załącznika;

b) od dnia uzyskania od drugiej Strony pisemnego potwierdzenia jednostkę uznaje się za notyfikowaną i właściwą do oceny zgodności w odniesieniu do wspomnianych wymogów określonych w załącznikach od tego dnia.

3. Jeżeli jedna ze Stron postanowi wycofać notyfikację jednostki notyfikowanej podlegającej jej kompetencji, pisemnie powiadamia o tym fakcie drugą Stronę. Jednostka zaprzestanie oceny zgodności w odniesieniu do wspomnianych wymogów określonych w załącznikach najpóźniej od dnia jej wycofania. Tym niemniej ocena zgodności dokonana przed tym dniem pozostaje ważna, chyba że Komitet postanowi inaczej.

Artykuł 10

Weryfikacja jednostek notyfikowanych

1. Każda ze Stron może zwrócić się do drugiej Strony o weryfikację podlegających jej kompetencji jednostek notyfikowanych pod kątem kompetencji technicznych lub zgodności lub o weryfikację kandydata na jednostkę notyfikowaną. Wniosek taki należy uzasadnić w sposób obiektywny i racjonalny, aby umożliwić Stronie odpowiedzialnej za notyfikację przeprowadzenie takiej weryfikacji i jak najszybsze przedstawienie drugiej Stronie sprawozdania. Strony mogą również wspólnie zbadać jednostkę przy udziale właściwych organów odpowiedzialnych. W tym celu Strony zapewniają pełną współpracę organów podlegających ich kompetencji. Strony podejmują odpowiednie działania oraz stosują wszelkie niezbędne dostępne środki w celu rozwiązania wszelkich stwierdzonych problemów.

2. W przypadku gdy problemów nie można rozwiązać w sposób zadowalający obie Strony, mogą one powiadomić Komitet o braku zgody, podając a) powody uzasadniające wniosek o weryfikację kompetencji technicznych jednostek notyfikowanych i ich zgodności z wymogami wraz ze stosowną dokumentacją; b) przyczyny, dla których problemy nie mogą zostać rozwiązane w sposób zadowalający obie Strony; oraz c) w stosownych przypadkach, dowody wskazujące na istnienie bezpośredniego i rzeczywistego zagrożenia zdrowia i bezpieczeństwa ludzi. Komitet może postanowić o podjęciu odpowiednich działań.

3. O ile Komitet nie postanowi inaczej lub do chwili, gdy postanowi inaczej, notyfikacja jednostki i uznanie jej kompetencji do dokonywania oceny zgodności w odniesieniu do wymogów prawa UE lub prawa krajowego określonych w załącznikach zostają częściowo lub całkowicie zawieszone od dnia, w którym Komitet został powiadomiony o braku zgody między Stronami.

Artykuł 11

Wymiana informacji i współpraca

W celu zapewnienia poprawnego i jednolitego stosowania oraz poprawnej i jednolitej interpretacji niniejszego Protokołu, a także w celu stymulowania handlu wyrobami przemysłowymi między sobą, Strony:

a) informują się wzajemnie o istotnych zmianach prawa, jak również o wnioskach dotyczących takich zmian, oraz wymieniają informacje dotyczące wdrożenia prawa i praktyki, włączając w szczególności procedury zapewniające zgodność jednostek notyfikowanych na ich terytorium z zasadami mającymi do nich zastosowanie;

b) zapraszają się nawzajem do uczestnictwa we właściwych mechanizmach wymiany informacji, w odniesieniu do mechanizmów dotyczących sektorów objętych załącznikami do niniejszego Protokołu, o ile w załącznikach nie określono inaczej. UE zbada możliwość zaproszenia Izraela do uczestnictwa w odpowiednich sieciach i organach europejskich;

c) zachęcają swoje jednostki notyfikowane do współpracy w celu zawarcia porozumień o dobrowolnym wzajemnym uznawaniu.

Artykuł 12

Poufność

Przedstawiciele, eksperci i inni pracownicy Stron są zobowiązani, nawet po zaprzestaniu pełnienia swoich funkcji, do nieujawniania informacji uzyskanych w ramach niniejszego Protokołu, które są objęte tajemnicą zawodową. Informacje te mogą być wykorzystywane wyłącznie do celów przewidzianych w niniejszym Protokole.

Artykuł 13

Zarządzanie niniejszym Protokołem

1. Odpowiedzialność za skuteczne funkcjonowanie niniejszego Protokołu ponosi Komitet. W szczególności jest on uprawniony do podejmowania decyzji dotyczących:

a) wprowadzania zmian do załączników i wycofywania załączników;

b) dodawania nowych załączników;

c) powoływania ekspertów w celu weryfikacji kompetencji technicznych jednostek notyfikowanych i przestrzegania przez nie wymogów, które mają do nich zastosowanie, zgodnie z art. 10 ust.1;

d) wymiany informacji dotyczących objętych wnioskiem i faktycznych zmian prawa UE i prawa krajowego, o których mowa w załącznikach;

e) uwzględniania nowych lub dodatkowych procedur ocen zgodności mających wpływ na sektor objęty załącznikiem;

f) rozwiązywania wszelkich innych kwestii dotyczących stosowania niniejszego Protokołu;

g) przekazywania kwestii wymagających rozstrzygnięcia do mechanizmu rozstrzygania sporów ustanowionego w art. 75 Układu o stowarzyszeniu lub innego stosownego mechanizmu rozstrzygania sporów ustanowionego na mocy porozumienia między Stronami zgodnie z Układem o stowarzyszeniu.

2. Komitet może delegować powyższe zadania ustanowione w ramach niniejszego Protokołu.

3. Zmiany do załączników wchodzą w życie zgodnie z decyzją Komitetu.

Artykuł 14

Współpraca techniczna

W razie potrzeby Strony współpracują ze sobą w celu zapewnienia skutecznego wdrażania i stosowania niniejszego Protokołu.

Artykuł 15

Układy z innymi państwami

1. Przy wyraźnej zgodzie obu Stron oraz po wydaniu przez Komitet decyzji niniejszy Protokół może zostać rozszerzony, tak by obejmował akceptację wyrobów przemysłowych z krajów lub stron trzecich, z którymi UE zawarła w odniesieniu do odpowiadających im sektorów Układ podobny do niniejszego Protokołu.

2. Jeżeli UE poinformuje Izrael, że zawarła z krajem trzecim lub stroną trzecią Układ podobny do niniejszego Protokołu, obejmujący akceptację wyrobów przemysłowych w odpowiadających im sektorach, Izrael rozważy zawarcie z takim krajem trzecim lub stroną trzecią Układu przewidującego takie rozszerzenie.

Artykuł 16

Wejście w życie

Niniejszy Protokół wchodzi w życie 30 dni po wpłynięciu późniejszego z pisemnych zawiadomień przesłanych na drodze dyplomatycznej, którymi Strony poinformowały się nawzajem o spełnieniu swoich wewnętrznych wymogów prawnych niezbędnych do wejścia w życie niniejszego Protokołu.

Artykuł 17

Czas trwania

Niniejszy Protokół zawiera się na czas nieograniczony. Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszy Protokół poprzez powiadomienie drugiej Strony. Niniejszy Protokół przestaje obowiązywać po upływie dwunastu miesięcy od daty takiego powiadomienia.

W okresie między wypowiedzeniem niniejszego Protokołu przez jedną ze Stron a zakończeniem jego obowiązywania, rozwiązanie niniejszego Protokołu nie powinno w żaden sposób negatywnie wpływać na prawa lub obowiązki nabyte w związku ze stosowaniem niniejszego Protokołu lub z niego wynikające ani takich praw i obowiązków naruszać przed datą jego skutecznego rozwiązania.

Artykuł 18

Języki

Niniejszy Protokół sporządzony jest w dwóch oryginalnych egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i hebrajskim, przy czym każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny.

Съставено в Брюксел на шести май две хиляди и десета година. Hecho en Bruselas, el seis de mayo de dos mil diez. V Bruselu dne šestého května dva tisíce deset. Udfærdiget i Bruxelles den sjette maj to tusind og ti. Geschehen zu Brüssel am sechsten Mai zweitausendzehn. Kahe tuhande kümnenda aasta maikuu kuuendal päeval Brüsselis. Έγινε στις Βρυξέλλες, στις έξι Μαΐου δύο χιλιάδες δέκα. Done at Brussels on the sixth day of May in the year two thousand and ten. Fait à Bruxelles, le six mai deux mille dix. Fatto a Bruxelles, addì sei maggio duemiladieci. Briselē, divi tūkstoši desmitā gada sestajā maijā. Priimta du tūkstančiai dešimtų metų gegužės šeštą dieną Briuselyje. Kelt Brüsszelben, a kétezer-tizedik év május havának hatodik napján. Magħmul fi Brussell, fis-sitt jum ta' Mejju tas-sena elfejn u għaxra. Gedaan te Brussel, de zesde mei tweeduizend tien. Sporządzono w Brukseli dnia szóstego maja roku dwa tysiące dziesiątego. Feito em Bruxelas, em seis de Maio de dois mil e dez. Întocmit la Bruxelles, la șase mai două mii zece. V Bruseli šiesteho mája dvetisícdesať. V Bruslju, dne šestega maja leta dva tisoč deset. Tehty Brysselissä kuudentena päivänä toukokuuta vuonna kaksituhattakymmenen. Som skedde i Bryssel den sjätte maj tjugohundratio. 2010 За Европейския съюз Por la Unión Europea Za Evropskou unii For Den Europæiske Union Für die Europäische Union Euroopa Liidu nimel Για την Ευρωπαϊκή Ένωση For the European Union Pour l'Union européenne Per l'Unione europea Eiropas Savienības vārdā – Europos Sąjungos vardu Az Európai Unió részéről Għall-Unjoni Ewropea Voor de Europese Unie W imieniu Unii Europejskiej Pela União Europeia Pentru Uniunea Europeană Za Európsku úniu Za Evropsko unijo Euroopan unionin puolesta På Europeiska unionens vägnar За Държавата Израел Por el Estado de Israel Za Stát Izrael For Staten Israel Für den Staat Israel Iisraeli Riigi nimel Για το Κράτος του Ισραήλ For the State of Israel Pour l'État d'Israël Per lo Stato d'Israele Izraēlas Valsts vārdā Izraelio Valstybės vardu Izrael Állam részéről Għall-Istat tal-Iżrael Voor de Staat Israël W imieniu Państwa Izrael Pelo Estado de Israel Pentru Statul Israel Za Izraelský štát Za Državo Izrael Israelin valtion puolesta För Staten Israel

(1) Dz.U. L 147 z 21.6.2000, s. 3 i „Kitvei Amana” (Dziennik urzędowy Izraela), 1034.