ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2020/2014

z dnia 21 sierpnia 2020 r.

określające szczegóły realizacji obowiązku wyładunku w odniesieniu do niektórych połowów w Morzu Północnym na lata 2021–2023

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/973 z dnia 4 lipca 2018 r. ustanawiające wieloletni plan w odniesieniu do stad dennych w Morzu Północnym oraz połowów eksploatujących te stada, określające szczegóły realizacji obowiązku wyładunku w Morzu Północnym oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 676/2007 i (WE) nr 1342/2008 (1), w szczególności jego art. 11,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (2) ma na celu stopniowe wyeliminowanie odrzutów we wszystkich rodzajach unijnych połowów poprzez wprowadzenie obowiązku wyładunku w odniesieniu do połowów gatunków podlegających limitom połowowym.

(2) W art. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 przewidziano przyjęcie planów wieloletnich zawierających środki ochronne w odniesieniu do połowów niektórych stad na danym obszarze geograficznym. Takie plany wieloletnie zawierają szczegóły realizacji obowiązku wyładunku i mogą upoważniać Komisję do dokładniejszego określenia tych szczegółów na podstawie wspólnych rekomendacji opracowanych przez państwa członkowskie.

(3) W rozporządzeniu (UE) 2018/973 ustanowiono wieloletni plan w odniesieniu do stad dennych w Morzu Północnym oraz połowów eksploatujących te stada. Art. 11 tego rozporządzenia uprawnia Komisję do przyjmowania aktów delegowanych w celu uzupełnienia tego rozporządzenia przez określenie szczegółów obowiązku wyładunku w odniesieniu do wszystkich stad gatunków w Morzu Północnym, do których ma zastosowanie obowiązek wyładunku na podstawie art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, jak przewidziano w art. 15 ust. 5 lit. a)–e) tego rozporządzenia, na podstawie wspólnych rekomendacji opracowanych przez państwa członkowskie.

(4) Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/973 Morze Północne obejmuje rejony Międzynarodowej Rady Badań Morza („ICES”) 2a, 3a oraz podobszar ICES 4.

(5) W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2019/2238 (3) określono szczegóły realizacji obowiązku wyładunku w odniesieniu do niektórych połowów dennych w Morzu Północnym na lata 2020–2021, w następstwie wspólnej rekomendacji przedłożonej przez Belgię, Danię, Francję, Niderlandy, Niemcy, Szwecję i Zjednoczone Królestwo (4), które mają bezpośredni interes w zarządzaniu rybołówstwem na Morzu Północnym.

(6) Po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Morza Północnego oraz Komitetem Doradczym ds. Zasobów Pelagicznych Belgia, Dania, Francja, Niderlandy, Niemcy i Szwecja w dniu 4 maja 2020 r. przedstawiły Komisji wspólną rekomendację ustanawiającą plan w zakresie odrzutów w odniesieniu do gatunków pelagicznych i dennych w Morzu Północnym na lata 2021–2023. Państwa członkowskie przedłożyły zmienioną wersję wspólnej rekomendacji w dniu 23 lipca 2020 r.

(7) Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa („STECF”) (5) zweryfikował opinie naukowe otrzymane od właściwych podmiotów naukowych. Dnia 28 lipca 2020 r. Komisja przedstawiła przedmiotowe środki grupie ekspertów składającej się z przedstawicieli 27 państw członkowskich podczas posiedzenia, w którym Parlament Europejski uczestniczył w charakterze obserwatora.

(8) Zgodnie z art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 Komisja przeanalizowała zarówno ocenę STECF, jak i potrzebę zapewnienia przez państwa członkowskie pełnego wdrożenia obowiązku wyładunku. Regionalna grupa państw członkowskim uzasadniła większość swoich wniosków o wyłączenie de minimis potencjalnym wzrostem kosztów w wyniku postępowania z niezamierzonymi połowami. Jakość informacji przekazywanych przez państwa członkowskie w tym zakresie poprawiła się. STECF zauważa jednak, że w niektórych przypadkach nadal konieczne jest usprawnienie gromadzenia danych oraz że w celu zmniejszenia poziomu niezamierzonych połowów priorytetem powinna być poprawa selektywności. W związku z tym w takich przypadkach wyłączenia zostaną przyznane w poszczególnych przypadkach na okres jednego lub dwóch lat. Państwa członkowskie powinny przedstawiać dodatkowe dane pochodzące z trwających doświadczeń i badań naukowych.

(9) Na podstawie dowodów naukowych, które wykazały wysokie wskaźniki przeżywalności odrzutów w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2238 przewidziano wyłączenie z uwagi na przeżywalność, zgodnie z art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, w odniesieniu do homarca złowionego przy użyciu więcierzy w rejonach ICES 2a i 3a oraz w podobszarze ICES 4. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. STECF przeanalizował dowody przedstawione przez państwa członkowskie w poprzednich latach i stwierdził (6), że wyłączenie to jest uzasadnione. Biorąc pod uwagę fakt, że okoliczności nie uległy zmianie, należy utrzymać to wyłączenie.

(10) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2238 przewidziano wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do homarca złowionego w podobszarze ICES 4 i w rejonach ICES 2a i 3a przy użyciu włoków dennych, w tym niektórych połowów dokonywanych przy użyciu urządzeń selektywnych. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia i przedstawiły nowe dowody. STECF przeanalizował nowe dowody przedstawione przez państwa członkowskie i stwierdził (7), że przedstawiono dodatkowe informacje dotyczące połowów homarca przy użyciu włoków rozpornicowych prowadzonych na wschodnim wybrzeżu zgodnie z wymogiem STECF (8). STECF stwierdził w poprzednich latach, że informacje uzasadniające były rzetelne oraz że technika zatwierdzania stosowana w kontekście szerzej pojętej floty jest prawidłowa (9). Biorąc pod uwagę fakt, że okoliczności nie uległy zmianie, należy utrzymać to wyłączenie.

(11) Na podstawie dowodów naukowych, które wykazały wysokie wskaźniki przeżywalności odrzutów, w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2238 przewidziano wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do połowów soli o wielkości poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony („MCRS”), przy użyciu włoków rozpornicowych w rejonie ICES 4c. Państwa członkowskie zwróciły się do Międzynarodowej Rady Badań Morza o dalsze stosowanie tego wyłączenia. STECF ocenił dowody w poprzednich latach i stwierdził (10), że były one wystarczające. Biorąc pod uwagę fakt, że okoliczności nie uległy zmianie, należy utrzymać to wyłączenie.

(12) Na podstawie dowodów naukowych, które wykazały wysokie wskaźniki przeżywalności odrzutów, w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2238 przewidziano wyłączenie z uwagi na przeżywalność w przypadku przyłowów gatunków podlegających limitom połowowym w połowach przy użyciu więcierzy i żaków. STECF ocenił dowody w poprzednich latach i stwierdził (11), że z dostępnych danych wynika, że śmiertelność odrzucanych ryb będzie prawdopodobnie niska; faktyczne ilości połowów w tym rodzaju rybołówstwa są jednak bardzo niewielkie. Wyłączenie to powinno nadal obowiązywać, biorąc pod uwagę, że połowy nie są znaczne, i uwzględniając fakt, że okoliczności nie uległy zmianie.

(13) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2238 przewidziano wyłączenie z uwagi na przeżywalność dotyczące gładzicy w połowach prowadzonych z użyciem sieci skrzelowych i drygawic w rejonie ICES 3a oraz podobszarze ICES 4. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. STECF ocenił te dowody w poprzednich latach i stwierdził (12), że informacje były rozsądne i świadczyły o wysokiej przeżywalności. W związku z tym biorąc pod uwagę, że okoliczności nie uległy zmianie, należy utrzymać to wyłączenie w niniejszym rozporządzeniu.

(14) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2238 przewidziano wyłączenie z uwagi na przeżywalność dotyczące gładzicy w połowach prowadzonych z użyciem niewodów duńskich w rejonie ICES 3a oraz podobszarze ICES 4. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. STECF ocenił te dowody w poprzednich latach i stwierdził (13), że dane z badania dotyczącego wskaźników przeżywalności są wiarygodne. Biorąc pod uwagę fakt, że okoliczności nie uległy zmianie, należy zatem utrzymać to wyłączenie.

(15) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2238 przewidziano wyłączenie z uwagi na przeżywalność w przypadku połowów i przyłowów gładzicy w połowach płastugokształtnych lub ryb dorszokształtnych przy użyciu włoków o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 120 mm w rejonie ICES 3a oraz podobszarze ICES 4. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. We wspólnej rekomendacji wnioskowano również o nowe wyłączenie z uwagi na wysoką przeżywalność w odniesieniu do gładzicy złowionej przy użyciu włoków o rozmiarze oczek sieci wynoszącym 100–119 mm w rejonie ICES 3a i podobszarze ICES 4. Państwa członkowskie przedstawiły dodatkowe dowody naukowe, aby wykazać wysokie wskaźniki przeżywalności odrzutów w przypadku gładzicy w tych połowach. STECF zauważył, że badania uzupełniające przeprowadzono przy użyciu sieci o rozmiarze oczek sieci wynoszącym 90 mm; w związku z tym istnieje niewielkie prawdopodobieństwo, że wskaźniki przeżywalności są niższe w przypadku użycia sieci o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 100 mm. Biorąc pod uwagę, że pora roku i narażenie na kontakt z powietrzem stanowią główne czynniki wpływające na przeżywalność gładzicy oraz że wskaźniki przeżywalności mogą być niższe po 60 minutach narażenia na kontakt z powietrzem, należy uwzględnić te wyłączenia w niniejszym rozporządzeniu oraz niezwłocznie uwalniać niezamierzone połowy gładzicy.

(16) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2238 przewidziano wyłączenie z uwagi na przeżywalność dotyczące: — gładzicy złowionej przy użyciu włoków o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 90–99 mm, wyposażonych w panel Seltra, podczas połowów ukierunkowanych na płastugokształtne lub dorszokształtne w wodach Unii w rejonie ICES 3a, — gładzicy złowionej przy użyciu włoków o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 80–99 mm podczas połowów ukierunkowanych na płastugokształtne lub dorszokształtne w wodach Unii w podobszarze ICES 4.

(17) Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia i przedstawiły nowe dowody naukowe pochodzące z trwających badań. STECF zauważył (14), że nadal konieczna jest poprawa definicji w celu rozróżnienia połowów płastugokształtnych i dorszokształtnych od połowów ukierunkowanych na homarca. Komisja zauważyła, że państwa członkowskie zobowiązały się we wspólnej rekomendacji do przeprowadzenia dalszych działań w tym zakresie. Wyłączenie to należy zatem utrzymać.

(18) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2238 zawarto wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do połowów gładzicy o wielkości poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony dokonanych przy użyciu włoków rozprzowych (BT2) o rozmiarze oczek sieci wynoszącym 80–119 mm w rejonie ICES 2a i podobszarze ICES 4: — do połowów gładzicy przy użyciu narzędzi wyposażonych w linę separatora kamieni lub panel uwalniania zanieczyszczeń dennych (BRP) dokonywanych przez statki o mocy silnika powyżej 221 kW, — do połowów gładzicy przez statki państw członkowskich wdrażające plan działania dotyczący w pełni udokumentowanych połowów, — do płastugokształtnych złowionych przy użyciu włoków rozprzowych (BT2) oraz przez statki o mocy silnika nieprzekraczającej 221 kW lub o całkowitej długości do 24 m, które są przeznaczone do połowów w strefie 12 mil, jeżeli średni czas trałowania jest krótszy niż 90 minut.

(19) Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia i przedłożyły nowe dowody. STECF zauważył (15), że trwają istotne projekty badawcze, które powinny zapewnić przydatne informacje na temat tego wyłączenia. W związku z tym wyłączenia te należy utrzymać. Państwa członkowskie powinny jak najszybciej i nie później niż dnia 1 maja każdego roku przedłożyć istotne dane pochodzące z trwających projektów. Komisja zauważa również, że państwa członkowskie zobowiązały się we wspólnej rekomendacji do przedłożenia terminu zakończenia planu działania wraz z kolejnym sprawozdaniem rocznym do dnia 1 maja 2021 r.

(20) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2238 zawarto wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do turbota złowionego przy użyciu włoków rozprzowych (TBB) z workiem włoka o rozmiarze oczek powyżej 80 mm w podobszarze ICES 4. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia i przedłożyły nowe informacje naukowe. STECF zauważył (16), że nie jest jasne, czy przedstawione szacunki przeżywalności mają zastosowanie do tego wniosku. Komisja zauważa, że państwa członkowskie zobowiązały się we wspólnej rekomendacji do przeprowadzenia dalszych badań w celu obserwacji przeżywalności odrzucanego turbota oraz udzielenia bardziej szczegółowych informacji na temat przeżywalności w ramach nowego projektu naukowego trwającego do końca 2021 r. Wyłączenie to należy zatem utrzymać do dnia 31 grudnia 2022 r. Państwa członkowskie powinny przedkładać roczne sprawozdania z postępów w zakresie trwających prac do dnia 1 maja każdego roku.

(21) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2238 przewidziano wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do rajowatych poławianych przy użyciu wszystkich narzędzi połowowych w rejonach ICES 2a i 3a oraz w podobszarze ICES 4. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia i przedłożyły nowe informacje naukowe. STECF stwierdził (17), że podjęto znaczne starania w odniesieniu do likwidacji luk w danych, aby spełnić cele planu działania. Wyłączenie to należy zatem utrzymać. Konieczne jest jednak usprawnienie gromadzenia danych. Do dnia 1 maja każdego roku państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu powinny przedłożyć dodatkowe informacje naukowe, w szczególności dotyczące rai dwuplamej, w przypadku której stwierdzono niższy wskaźnik przeżywalności. Komisja zauważa, że w następstwie wniosku STECF państwa członkowskie zobowiązały się we wspólnej rekomendacji do przedkładania sprawozdań w sprawie uzgodnionego planu działania, w tym w odniesieniu do rai dwuplamej.

(22) W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1395/2014 (18), w następstwie pozytywnego wyniku oceny STECF (19), przewidziano wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do makreli i śledzia atlantyckiego złowionych przy użyciu okrężnic w przypadku spełnienia określonych warunków. W badaniach stwierdzono, że wskaźniki przeżywalności zależą od czasu trwania zatłoczenia i od zagęszczenia ryb w sieci, które w tego rodzaju połowach są zazwyczaj ograniczone. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. Biorąc pod uwagę fakt, że okoliczności nie uległy zmianie, należy utrzymać to wyłączenie. Nie później niż dnia 1 maja 2022 r. państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu powinny przedłożyć aktualne dane na temat połowu.

(23) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2238 zawarto wyłączenia de minimis dotyczące: — soli złowionej przy pomocy drygawic i sieci skrzelowych w rejonach ICES 2a i 3a oraz w podobszarze ICES 4, — soli złowionej przy użyciu niektórych włoków rozprzowych z panelem flamandzkim w podobszarze ICES 4, — połączonych połowów soli, plamiaka, witlinka, dorsza atlantyckiego, czarniaka i morszczuka europejskiego, dokonywanych z użyciem włoków dennych w rejonie ICES 3a, — połączonych połowów soli, plamiaka, witlinka, dorsza atlantyckiego, czarniaka, gładzicy, śledzia atlantyckiego, okowiela, argentyny wielkiej i błękitka, dokonywanych z użyciem niektórych włoków dennych w rejonie ICES 3a, — witlinka złowionego przy użyciu niektórych włoków dennych w rejonie ICES 3a, — gładzicy złowionej przy użyciu niektórych włoków dennych w podobszarze ICES 4, — wszystkich gatunków podlegających limitom połowowym złowionym przy użyciu niektórych włoków rozprzowych w rejonach ICES 4b i 4c, — molwy złowionej przy użyciu niektórych włoków dennych w podobszarze ICES 4.

(24) Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. STECF dokonał przeglądu tych dowodów w poprzednich latach i stwierdził (20) (21) (22), że dokumenty przedstawione przez państwa członkowskie zawierają uzasadnione argumenty wykazujące, że dalsza poprawa w zakresie selektywności jest trudna do osiągnięcia lub wiąże się z nieproporcjonalnymi kosztami postępowania z niezamierzonymi połowami. Biorąc pod uwagę, że okoliczności nie uległy zmianie, należy utrzymać wyłączenia de minimis zgodnie z poziomem procentowym i niezbędnymi zmianami zaproponowanymi w nowej wspólnej rekomendacji zgodnie z art. 15 ust. 5 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

(25) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2238 przewidziano wyłączenie de minimis w odniesieniu do witlinka i dorsza atlantyckiego złowionych przy użyciu włoków dennych w rejonie ICES 4c. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. STECF dokonał przeglądu tego wyłączenia w poprzednich latach (23) i wyłączenie to przyznano na podstawie trudności w zakresie poprawy selektywności. Biorąc jednak pod uwagę obecny stan dorsza atlantyckiego (24), w swoim sprawozdaniu 20–04 STECF zauważył, że państwa członkowskie powinny podjąć działania w celu ograniczenia poziomu niezamierzonych połowów. Wyłączenie należy zatem przyznać na jeden rok i państwa członkowskie zainteresowane tymi połowami powinny przedłożyć dodatkowe informacje na temat składu połowów do celów oceny STECF nie później niż dnia 1 maja 2021 r.

(26) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2238 przewidziano wyłączenie de minimis w odniesieniu do witlinka i dorsza atlantyckiego poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony złowionych przy użyciu włoków dennych lub niewodów w podobszarach ICES 4a i 4b. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia i przedstawiły nowe dowody. STECF dokonał przeglądu dowodów przedstawionych przez państwa członkowskie i zauważył, że trwa nowe badanie, ale nadal konieczna jest poprawa przedstawionych dowodów. Biorąc pod uwagę obecny stan dorsza atlantyckiego (25), w swoim sprawozdaniu 20–04 STECF zauważył, że państwa członkowskie powinny podjąć działania w celu ograniczenia poziomu niezamierzonych połowów. Wyłączenie należy zatem przyznać na dwa lata i wyłącznie w odniesieniu do ograniczonego odsetka połowów witlinka.

(27) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2238 przewidziano wyłączenie de minimis w odniesieniu do witlinka poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony złowionego przez statki stosujące włoki rozprzowe o rozmiarze oczek sieci wynoszących 80–119 mm w podobszarze ICES 4. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia i przedstawiły nowe dowody. STECF zauważył (26), że istnieją dowody świadczące o większych kosztach. Państwa członkowskie zwróciły uwagę na potencjalne ryzyko wstrzymania połowu w odniesieniu do tego łowiska, a także na trwające badania dotyczące wdrażania środków dotyczących selektywności, które powinny zapewnić przydatne informacje na temat tego wyłączenia. STECF zauważył jednak, że przekazane informacje są ograniczone i obejmują jedynie flotę niderlandzką. Wyłączenie należy zatem przyznać na jeden rok. Państwa członkowskie powinny przedłożyć dalsze dowody dotyczące nieproporcjonalnych kosztów i poprawy selektywności do dnia 1 maja 2021 r.

(28) W rozporządzeniu delegowanym (UE) nr 1395/2014 przewidziano wyłączenie de minimis w odniesieniu do makreli, ostroboka, śledzia atlantyckiego i witlinka złowionych przez trawlery o całkowitej długości do 25 metrów wykorzystujące włoki pelagiczne w podobszarach ICES 4b i 4c na południe od 54° N. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia i przedstawiły nowe dowody. STECF stwierdził (27), że można racjonalnie założyć, że osiągnięcie dalszej poprawy selektywności byłoby trudne oraz że koszty sortowania połowów będą wyższe ze względu na charakter połowów, których dotyczą. STECF zauważył jednak, że przekazano ograniczone nowe informacje i że państwa członkowskie powinny przedstawić dalsze dowody ilościowe uzasadniające to wyłączenie de minimis. Wyłączenie należy zatem przyznać na dwa lata. Państwa członkowskie powinny przedłożyć dodatkowe informacje w celów oceny STECF nie później niż dnia 1 maja 2022 r.

(29) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2238 przyznano wyłączenie de minimis w odniesieniu do łącznej ilości szprota, dobijaka, okowiela i błękitka w połowach dennych przy użyciu włoków w rejonie ICES 3a i podobszarze ICES 4. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia i przedstawiły nowe dowody. STECF stwierdził (28), że można racjonalnie założyć, że osiągnięcie dalszej poprawy selektywności byłoby trudne oraz że koszty sortowania połowów będą wyższe ze względu na charakter połowów, których dotyczą. STECF zauważył jednak, że potrzebne są dalsze dane ilościowe, aby uzasadnić to wyłączenie. Wyłączenie należy zatem przyznać na dwa lata. Państwa członkowskie powinny przedstawić aktualne dane naukowe i odpowiednie informacje uzasadniające do dnia 1 maja 2022 r.

(30) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2238 przyznano wyłączenie de minimis w odniesieniu do molwy złowionej przy użyciu takli w podobszarze ICES 4. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia i przedstawiły nowe dowody. STECF dokonał przeglądu informacji przedłożonych przez państwa członkowskie i stwierdził (29), że chociaż przedstawione informacje są ograniczone, argumenty dotyczące trudności w zakresie poprawy selektywności są wiarygodne. Wyłączenie należy zatem przyznać na dwa lata. Państwa członkowskie powinny przedstawić dodatkowe informacje uzasadniające to wyłączenie do dnia 1 maja 2022 r.

(31) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2238 przyznano wyłączenia de minimis w odniesieniu do makreli i ostroboka złowionych przy użyciu włoków dennych o rozmiarze oczek sieci wynoszącym 80–99 mm w podobszarze ICES 4. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia i przedstawiły nowe dowody. STECF dokonał przeglądu dowodów przedstawionych przez państwa członkowskie i stwierdził (30), że istnieją dowody świadczące o wyższych kosztach związanych z postępowaniem z niezamierzonymi połowami i ich przechowywaniem oraz że przedłożone informacje były ograniczone do niektórych obszarów i flot. Należy zatem przyznać to wyłączenie na dwa lata w odniesieniu do tych obszarów i flot. Państwa członkowskie powinny przedstawić dodatkowe informacje uzasadniające to wyłączenie do dnia 1 maja 2022 r.

(32) We wspólnej rekomendacji zawarto nowe wyłączenie de minimis dotyczące błękitka w ramach połowów przemysłowych przez trawlery pelagiczne. STECF przeanalizował dowody przedstawione przez państwa członkowskie i stwierdził (31), że informacje uzasadniające argumenty dotyczące trudności w zakresie osiągnięcia selektywności i nieproporcjonalnych kosztów postępowania z niezamierzonymi połowami były ograniczone. STECF zauważył jednak, że osiągnięcie dodatkowej poprawy selektywności będzie trudne ze względu na specyfikę techniczną i sanitarną danego trawlera przetwórni do połowów rufowych. Wyłączenie należy przyznać na dwa lata, zgodnie z wyłączeniami w przypadku innych basenów morskich, aby zapewnić państwom członkowskim wystarczająco dużo czasu na wyjaśnienie stwierdzonych przez STECF rozbieżności w danych. Państwa członkowskie powinny przedstawić dodatkowe informacje do dnia 1 maja 2022 r.

(33) Aby zapewnić wiarygodne oszacowanie poziomów odrzutów na potrzeby ustalenia całkowitych dopuszczalnych połowów, państwa członkowskie powinny – w przypadkach gdy wyłączenie de minimis jest oparte na ekstrapolacji w sytuacji ograniczonej liczby danych i częściowych informacji na temat flot – zapewnić przekazywanie dokładnych i możliwych do sprawdzenia danych dotyczących całej floty objętej tym wyłączeniem.

(34) Środki zaproponowane w nowej wspólnej rekomendacji są zgodne z art. 15 ust. 4, art. 15 ust. 5 lit. c) i art. 18 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 oraz z rozporządzeniem (UE) 2018/973, w szczególności z jego art. 11, a zatem mogą zostać objęte niniejszym rozporządzeniem.

(35) Zgodnie z art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2018/973 Komisji powierzono, na okres pięciu lat od dnia 5 sierpnia 2018 r., uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych dotyczących obowiązku wyładunku. Należy zatem dokonać przeglądu wpływu wyłączeń z uwagi na przeżywalność i wyłączeń de minimis z obowiązku wyładunku.

(36) Należy uchylić rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/2238 i zastąpić je nowym rozporządzeniem. W art. 11 i 12 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2238 przewidziano jednak środki techniczne w celu zwiększenia selektywności narzędzi połowowych i ograniczenia niezamierzonych połowów w cieśninie Skagerrak, a także zezwolenia na stosowanie sieci SepNep. Środki te powinny nadal mieć zastosowanie do końca 2021 r., jak przewidziano pierwotnie w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2238 lub do czasu przewidzenia tych środków technicznych w nowym akcie delegowanym, który ma zostać przyjęty na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 (32).

(37) Biorąc pod uwagę, że środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu mają bezpośredni wpływ na planowanie okresu połowu statków unijnych oraz na powiązaną działalność gospodarczą, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po opublikowaniu. Niniejsze rozporządzenie należy stosować od dnia 1 stycznia 2021 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Realizacja obowiązku wyładunku W wodach Unii Morza Północnego (rejony ICES 2a, 3a i podobszar ICES 4) obowiązek wyładunku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, ma zastosowanie do połowów dennych i pelagicznych, które podlegają limitom połowowym zgodnie z niniejszym rozporządzeniem w latach 2021–2023.

Artykuł 2 Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje: 1) „kratownica sieciowa »NetGrid«” oznacza urządzenie zapewniające selektywność składające się z czteropanelowego okna umieszczonego w dwupanelowym włoku wyposażonym w pochyloną tkaninę sieciową o oczkach romboidalnych o rozmiarze oczek sieci co najmniej 200 mm, prowadzącego do otworu wyjściowego w górnej części włoka; 2) „panel flamandzki” oznacza ostatnią część tkaniny sieciowej włoka rozprzowego, której: — tył jest bezpośrednio przyczepiony do worka włoka, — górne i dolne części są wykonane z tkaniny sieciowej o rozmiarze oczka co najmniej 120 mm, mierzonego między węzłami, — długość po rozciągnięciu wynosi co najmniej 3 m; 3) „panel uwalniania zanieczyszczeń dennych” oznacza panel o większym rozmiarze oczek lub o oczkach kwadratowych, zamontowany do dolnej części włoka, zwykle włoka rozprzowego, w celu usunięcia wszelkiego materiału bentosowego i zanieczyszczeń dna morskiego, zanim przedostaną się one do worka włoka; 4) „SepNep” oznacza włok rozpornicowy, który: — jest zbudowany z sieci o rozmiarze oczek sieci 80 do 99 + ≥ 100 mm, — jest wyposażony w wiele worków włoka o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 80–120 mm, przytwierdzonych do jednego przedłużenia, przy czym górny worek włoka zbudowany jest z sieci o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 120 mm i wyposażony w panel separacyjny o maksymalnym rozmiarze oczek sieci wynoszącym 105 mm, oraz — może być ponadto wyposażony w opcjonalną kratownicę selekcjonującą o rozstawie prętów wynoszącym co najmniej 17 mm, pod warunkiem że jest ona zbudowana w taki sposób, że umożliwia ucieczkę małym homarcom.

Artykuł 3 Wyłączenia z uwagi na przeżywalność dotyczące homarca 1. Wyłączenie z uwagi na przeżywalność przewidziane w art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 ma zastosowanie do następujących rodzajów połowów homarca (Nephrops norvegicus) w wodach Unii Morza Północnego (rejony ICES 2a i 3a oraz podobszar ICES 4): a) połowów więcierzami (FPO (33)); b) połowów przy użyciu włoków dennych (OTB, OTT, TBN) wyposażonych w: (i) worek o wielkości co najmniej 80 mm; lub (ii) worek o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 70 mm, wyposażony w kratownicę sortującą według gatunków o rozstawie prętów maksymalnie 35 mm. 2. Odrzut homarca złowionego w przypadkach, o których mowa w ust. 1, polega na uwolnieniu go w całości, natychmiast i w obszarze, w którym został złowiony.

Artykuł 4 Wyłączenie z uwagi na przeżywalność dotyczące soli 1. Wyłączenie z uwagi na przeżywalność, o którym mowa w art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, ma zastosowanie do soli (Solea solea) o wielkości poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony złowionej przy użyciu włoków rozpornicowych (OTB) o rozmiarze oczek sieci worka włoka wynoszącym 80–99 mm w wodach Unii w rejonie ICES 4c w obrębie sześciu mil morskich od linii brzegu, lecz poza określonymi obszarami dojrzewania narybku. 2. Wyłączenie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie wyłącznie do statków o długości maksymalnej do 10 metrów i o maksymalnej mocy silnika do 221 kW, podczas połowów w wodach o maksymalnej głębokości 30 m oraz przy zaciągach trwających nie dłużej niż 90 minut. 3. Odrzut soli złowionej w przypadkach, o których mowa w ust. 1, polega na jej natychmiastowym uwolnieniu.

Artykuł 5 Wyłączenie z uwagi na przeżywalność dotyczące przyłowów wszystkich gatunków podlegających limitom połowowym w połowach przy użyciu więcierzy i żaków 1. Wyłączenie z uwagi na przeżywalność, o którym mowa w art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, ma zastosowanie do wszystkich gatunków podlegających limitom połowowym złowionych przy użyciu więcierzy i żaków (FPO, FYK) w wodach Unii w rejonie ICES 3a i podobszarze ICES 4. 2. Odrzut ryb złowionych w przypadkach, o których mowa w ust. 1, polega na ich natychmiastowym uwolnieniu poniżej powierzchni morza.

Artykuł 6 Wyłączenie z uwagi na przeżywalność dotyczące połowów i przyłowów gładzicy 1. Wyłączenie z uwagi na przeżywalność, o którym mowa w art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, ma zastosowanie w wodach Unii w rejonie ICES 3a oraz podobszarze ICES 4 do: a) gładzicy (Pleuronectes platessa) złowionej przy użyciu sieci (GNS, GTR, GTN, GEN); b) gładzicy złowionej przy użyciu niewodów duńskich; c) gładzicy złowionej przy użyciu włoków dennych (OTB, PTB): (i) o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 120 mm w trakcie połowów ukierunkowanych na płastugokształtne lub dorszokształtne w wodach Unii w rejonie ICES 3a i podobszarze 4; (ii) o rozmiarze oczek sieci wynoszącym 90–119 mm, wyposażonych w panel Seltra z górnym płatem o rozmiarze oczek sieci wynoszącym 140 mm (oczko kwadratowe), o rozmiarze oczek sieci wynoszącym 270 mm (oczko romboidalne) lub rozmiarze oczek sieci wynoszącym 300 mm (oczko kwadratowe) w połowach ukierunkowanych na płastugokształtne lub dorszokształtne w wodach Unii w rejonie ICES 3a; (iii) o rozmiarze oczek sieci wynoszącym 80–119 mm w trakcie połowów ukierunkowanych na płastugokształtne lub dorszokształtne w wodach Unii w podobszarze ICES 4. 2. Odrzut gładzicy złowionej w przypadkach, o których mowa w ust. 1, polega na jej natychmiastowym uwolnieniu.

Artykuł 7 Wyłączenie z uwagi na przeżywalność dotyczące gładzicy o wielkości poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony 1. Wyłączenie z uwagi na przeżywalność, o którym mowa w art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, ma zastosowanie w wodach Unii w rejonie ICES 2a i podobszarze ICES 4 oraz gładzicy o wielkości poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony złowionej przy użyciu włoków rozprzowych o rozmiarze oczek sieci wynoszącym 80–119 mm (BT2), jeżeli gładzica złowiona jest: a) przy użyciu narzędzi wyposażonych w linę separatora kamieni lub panel uwalniania zanieczyszczeń dennych (BRP) i w ramach połowów dokonywanych przez statki o mocy silnika powyżej 221 kW; lub b) przez statki państw członkowskich wdrażające plan działania dotyczący w pełni udokumentowanych połowów. 2. Wyłączenie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie również do płastugokształtnych złowionych przy użyciu włoków rozprzowych (BT2) przez statki o mocy silnika nieprzekraczającej 221 kW lub o całkowitej długości do 24 m, które są przeznaczone do połowów w strefie dwunastu mil, jeżeli średni czas trałowania jest krótszy niż 90 minut. 3. Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu przedstawiają co roku, jak najszybciej, ale nie później niż dnia 1 maja, dodatkowe informacje naukowe uzasadniające wyłączenia określone w ust. 1 i 2. Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa („STECF”) ocenia dostarczone informacje naukowe co roku do dnia 31 lipca. 4. Odrzut gładzicy złowionej w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, polega na jej natychmiastowym uwolnieniu.

Artykuł 8 Wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do turbota 1. Wyłączenie z uwagi na przeżywalność, o którym mowa w art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, ma zastosowanie w wodach Unii w podobszarze ICES 4 do połowów turbota (Scophthalmus maximus) przy użyciu włoków rozprzowych o rozmiarze sieci worka włoka wynoszącym co najmniej 80 mm (TBB). 2. Wyłączenie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się tymczasowo do dnia 31 grudnia 2022 r. Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu przedstawiają co roku, jak najszybciej, ale nie później niż dnia 1 maja, dodatkowe informacje naukowe uzasadniające wyłączenie określone w ust. 1. STECF ocenia dostarczone informacje naukowe do dnia 31 lipca każdego roku. 3. Odrzut turbota złowionego w przypadkach, o których mowa w ust. 1, polega na jego natychmiastowym uwolnieniu.

Artykuł 9 Wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do rajowatych 1. Wyłączenie z uwagi na przeżywalność, o którym mowa w art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, ma zastosowanie do rajowatych złowionych przy użyciu narzędzi połowowych w wodach Unii Morza Północnego (rejony ICES 2a, 3a i podobszar ICES 4). 2. Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu przedstawiają co roku, jak najszybciej, ale nie później niż dnia 1 maja, dodatkowe informacje naukowe, w szczególności dotyczące rai dwuplamej, uzasadniające wyłączenie określone w ust. 1. STECF ocenia dostarczone informacje naukowe do dnia 31 lipca każdego roku. 3. Odrzut rajowatych złowionych w przypadkach, o których mowa w ust. 1, polega na ich natychmiastowym uwolnieniu.

Artykuł 10 Wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do połowów makreli i śledzia atlantyckiego w połowach z wykorzystaniem okrężnicy 1. Wyłączenie z uwagi na przeżywalność, o którym mowa w art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, ma zastosowanie do makreli i śledzia atlantyckiego złowionych w połowach przy użyciu okrężnicy w wodach Unii Morza Północnego (rejony ICES 2a, 3a i podobszar 4), jeżeli spełnione są wszystkie poniższe warunki: a) połów zostaje wypuszczony, zanim pewien odsetek (określony w ust. 2 i 3 poniżej) okrężnicy ulegnie zamknięciu („punkt odwracalności”); b) okrężnica jest wyposażona w widoczną boję, wyraźnie zaznaczającą „punkt odwracalności”; c) statek i okrężnica są wyposażone w elektroniczny system rejestracji i dokumentowania, który rejestruje informacje o tym, kiedy, gdzie i w jakim zakresie okrężnica była zaciągana w trakcie całej działalności połowowej. 2. „Punkt odwracalności” to 80 % zamknięcie okrężnicy przy połowach makreli i 90 % zamknięcie okrężnicy przy połowach śledzia atlantyckiego. 3. Jeżeli okrążona ławica składa się z obydwu gatunków, 80 % zamknięcie okrężnicy stanowi „punkt odwracalności”. 4. Zakazuje się uwalniania połowów makreli i śledzia atlantyckiego po przekroczeniu „punktu odwracalności”. 5. Z okrążonej ławicy przed jej uwolnieniem pobiera się próbki, aby oszacować jej skład gatunkowy, rozmiar ryb i ich ilość. 6. Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu przekazują jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż dnia 1 maja 2022 r., dowody uzasadniające potrzebę kontynuowania stosowania tego wyłączenia.

Artykuł 11 Wyłączenia de minimis w odniesieniu do połowów pelagicznych i dennych Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 można odrzucać następujące ilości na podstawie art. 15 ust. 4 lit. c) wymienionego rozporządzenia: 1) w połowach soli przez statki stosujące drygawice i sieci skrzelowe (GN, GNS, GND, GNC, GTN, GTR, GEN, GNF) w wodach Unii Morza Północnego (rejony ICES 2a, 3a i podobszar ICES 4): ilość soli o wielkości poniżej i powyżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, która to ilość nie przekracza łącznie 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku; 2) w połowach soli przez statki stosujące włoki rozprzowe (TBB) o rozmiarze oczek sieci 80–119 mm i wyposażone w panel flamandzki, w wodach Unii w podobszarze ICES 4: ilość soli poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, która to ilość nie przekracza łącznie 5 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku; 3) w połowach homarca przez statki stosujące włoki denne (OTB, OTT, TBN) o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 70 mm, wyposażone w kratownicę sortującą według gatunków, o rozstawie prętów wynoszącym maksymalnie 35 mm, w wodach Unii w rejonie ICES 3a: łączną ilość soli, plamiaka, witlinka, dorsza atlantyckiego, czarniaka i morszczuka europejskiego o wielkości poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, która to ilość nie przekracza 4 % całkowitych rocznych połowów homarca, soli, plamiaka, witlinka i krewetki północnej, dorsza atlantyckiego, czarniaka i morszczuka europejskiego; 4) w połowach krewetki północnej przez statki stosujące włoki denne (OTB, OTT) o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 35 mm, wyposażone w kratownicę sortującą według gatunków, o rozstawie prętów wynoszącym maksymalnie 19 mm, oraz z niezablokowanym otworem wylotowym dla ryb, w wodach Unii w rejonie ICES 3a: łączną ilość soli, plamiaka, witlinka, dorsza atlantyckiego, gładzicy, czarniaka, śledzia atlantyckiego, okowiela, argentyny wielkiej i błękitka o wielkości poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony – jeżeli istnieje – która to ilość nie przekracza 5 % całkowitych rocznych połowów homarca, soli, plamiaka, witlinka, dorsza atlantyckiego, czarniaka, gładzicy, krewetki północnej, morszczuka europejskiego, okowiela, argentyny wielkiej, śledzia atlantyckiego i błękitka; 5) w połowach prowadzonych przez statki stosujące włoki denne (OTB, OTT, TBN, PTB) o rozmiarze oczek sieci 90–119 mm, wyposażone w panel Seltra z górnym płatem o rozmiarze oczek sieci wynoszącym 140 mm (oczko kwadratowe), o rozmiarze oczek sieci wynoszącym 270 mm (oczko romboidalne) lub rozmiarze oczek sieci wynoszącym 300 mm (oczko kwadratowe), lub włoki denne (OTB, OTT, TBN, PTB) o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 120 mm, w wodach Unii w rejonie ICES 3a: ilość witlinka o wielkości poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony wynoszącą maksymalnie 2 % całkowitych rocznych połowów homarca, dorsza atlantyckiego, plamiaka, witlinka, czarniaka, soli, gładzicy i morszczuka europejskiego; 6) w połowach homarca dokonywanych przez statki stosujące włoki denne o rozmiarze oczek sieci 80–99 mm i wyposażone w SepNep, w wodach Unii w podobszarze ICES 4: ilość gładzicy o wielkości poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, która to ilość nie przekracza 3 % całkowitych rocznych połowów czarniaka, gładzicy, plamiaka, witlinka, dorsza atlantyckiego, krewetki północnej, soli i homarca; 7) w połowach garneli przez statki używające włoków rozprzowych w wodach Unii rejonów ICES 4b i 4c: ilość wszystkich gatunków podlegających limitom połowowym, która w 2021 r. i w 2022 r. nie przekracza 6 %, a w 2023 r. – 5 % całkowitych rocznych połowów wszystkich gatunków podlegających limitom połowowym obowiązującym w tych rodzajach połowów; 8) w połowach dennych prowadzonych przez statki stosujące włoki denne (OTB, OTT, PTB) o rozmiarze oczek sieci równym co najmniej 120 mm, poławiające molwę w wodach Unii w podobszarze ICES 4: ilość molwy o wielkości poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, która to ilość nie przekracza 3 % całkowitych rocznych połowów molwy w tym rodzaju połowów; 9) w połowach wielogatunkowych dennych prowadzonych przez statki stosujące włoki denne lub niewody (OTB, OTT, SDN, SSC) o rozmiarze oczek sieci 70–99 mm (TR2), w wodach Unii w rejonie ICES 4c: łączną ilość witlinka i dorsza atlantyckiego o wielkości poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, która to ilość nie przekracza 5 % całkowitych rocznych połowów witlinka i dorsza atlantyckiego; maksymalna ilość dorsza atlantyckiego, która może zostać odrzucona, jest ograniczona do 2 % tych całkowitych rocznych połowów; wyłączenie de minimis określone w niniejszej literze stosuje się tymczasowo do dnia 31 grudnia 2021 r. Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu przekazują jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż dnia 1 maja 2021 r., dodatkowe informacje naukowe uzasadniające to wyłączenie. STECF ocenia dostarczone informacje naukowe do dnia 31 lipca 2021 r.; 10) w połowach wielogatunkowych dennych prowadzonych przez statki stosujące włoki denne lub niewody (OTB, OTT, SDN, SSC) o rozmiarze oczek sieci 70–99 mm (TR2), w wodach Unii rejonów ICES 4a i 4b: ilość witlinka o wielkości poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, która to ilość nie przekracza 4 % całkowitych rocznych połowów witlinka; wyłączenie de minimis określone w niniejszej literze stosuje się tymczasowo do dnia 31 grudnia 2022 r. Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu przekazują jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż dnia 1 maja 2022 r., dodatkowe informacje naukowe uzasadniające to wyłączenie. STECF ocenia dostarczone informacje naukowe do dnia 31 lipca 2022 r.; 11) w połowach wielogatunkowych dennych prowadzonych przez statki stosujące włoki rozprzowe o rozmiarze oczek sieci 80–119 mm w wodach Unii w podobszarze ICES 4: ilość witlinka o wielkości poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, która to ilość nie przekracza 2 % całkowitych rocznych połowów gładzicy i soli; wyłączenie de minimis określone w niniejszej literze stosuje się tymczasowo do dnia 31 grudnia 2021 r. Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu przekazują jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż dnia 1 maja 2021 r., dodatkowe informacje naukowe uzasadniające to wyłączenie. STECF ocenia dostarczone informacje naukowe do dnia 31 lipca 2021 r.; 12) w połowach pelagicznych prowadzonych przez trawlery pelagiczne o całkowitej długości do 25 metrów wykorzystujące włoki pelagiczne (OTM/PTM), ukierunkowanych na makrelę, ostroboka i śledzia atlantyckiego w rejonach ICES 4b i 4c na południe od 54°N; łączną ilość makreli, ostroboka, śledzia atlantyckiego i witlinka, która nie przekracza 1 % całkowitych rocznych połowów makreli, ostroboka, śledzia i witlinka; wyłączenie de minimis określone w niniejszej literze stosuje się tymczasowo do dnia 31 grudnia 2022 r. Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu przekazują jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż dnia 1 maja 2022 r., dodatkowe informacje naukowe uzasadniające to wyłączenie. STECF ocenia dostarczone informacje naukowe do dnia 31 lipca 2022 r.; 13) w połowach wielogatunkowych dennych przy użyciu włoków (OTB, OTM, OTT, PTB, PTM, SDN, SPR, SSC, TB, TBN) o rozmiarze oczek sieci powyżej 80 mm w rejonie ICES 3a i podobszarze ICES 4 oraz w połowach krewetki północnej prowadzonych przy użyciu narzędzi z kratownicą sortującą o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 19 mm lub równoważnego urządzenia zapewniającego selektywność i urządzenia do zatrzymywania ryb o rozmiarze oczek sieci powyżej 35 mm w rejonie ICES 3a i powyżej 32 mm w podobszarze ICES 4: łączną ilość szprota, dobijaka, okowiela i błękitka, która nie przekracza 1 % całkowitych rocznych połowów wielogatunkowych dennych oraz połowów krewetki północnej; wyłączenie de minimis określone w niniejszej literze stosuje się tymczasowo do dnia 31 grudnia 2022 r. Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu przekazują jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż dnia 1 maja 2022 r., dodatkowe informacje naukowe uzasadniające to wyłączenie. STECF ocenia dostarczone informacje naukowe do dnia 31 lipca 2022 r.; 14) w odniesieniu do połowów dennych morszczuka przez statki używające takli (LLS) w podobszarze ICES 4: ilość molwy (Molva molva) o wielkości poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, która to ilość nie przekracza 3 % całkowitych rocznych połowów molwy w tych połowach dennych; wyłączenie de minimis określone w niniejszej literze stosuje się tymczasowo do dnia 31 grudnia 2022 r. Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu przekazują jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż dnia 1 maja 2022 r., dodatkowe informacje naukowe uzasadniające to wyłączenie. STECF ocenia dostarczone informacje naukowe do dnia 31 lipca 2022 r.; 15) w połowach wielogatunkowych dennych przy użyciu włoków dennych (OTB, OTT, PTB) o rozmiarze oczek sieci 80–99 mm (TR2) w rejonach ICES 4b i 4c: ilość ostroboka (Trachurus spp.), która nie przekracza 6 % całkowitych rocznych połowów ostroboka dokonanych w tych połowach; wyłączenie de minimis określone w niniejszej literze stosuje się tymczasowo do dnia 31 grudnia 2022 r. Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu przekazują jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż dnia 1 maja 2022 r., dodatkowe informacje naukowe uzasadniające to wyłączenie. STECF ocenia dostarczone informacje naukowe do dnia 31 lipca 2022 r.; 16) w połowach wielogatunkowych dennych przy użyciu włoków dennych (OTB, OTT, PTB) o rozmiarze oczek sieci 80–99 mm (TR2) w rejonach ICES 4b i 4c: ilość makreli (Scomber scombrus), która nie przekracza 6 % całkowitych rocznych połowów makreli dokonanych w tych połowach; wyłączenie de minimis określone w niniejszej literze stosuje się tymczasowo do dnia 31 grudnia 2022 r. Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu przekazują jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż dnia 1 maja 2022 r., dodatkowe informacje naukowe uzasadniające to wyłączenie. STECF ocenia dostarczone informacje naukowe do dnia 31 lipca 2022 r.; 17) w ramach połowów przemysłowych przez trawlery pelagiczne ukierunkowanych na błękitka w podobszarze ICES 4 połączonych z przetwarzaniem tego gatunku na statkach w celu wytworzenia bazy do surimi; ilość błękitka (Micromesistius poutassou), która nie przekracza 5 % całkowitych rocznych połowów błękitka; wyłączenie de minimis określone w niniejszej literze stosuje się tymczasowo do dnia 31 grudnia 2022 r. Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu przekazują jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż dnia 1 maja 2022 r., dodatkowe informacje naukowe uzasadniające to wyłączenie. STECF ocenia dostarczone informacje naukowe do dnia 31 lipca 2022 r.

Artykuł 12 Uchylenie i przepisy przejściowe Rozporządzenie delegowane (UE) 2019/2238 traci moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2021 r. Art. 11 i 12 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2238 obowiązuje jednak nadal do dnia 31 grudnia 2021 r. lub do czasu rozpoczęcia stosowania aktu delegowanego, który ma zostać przyjęty na podstawie art. 15 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/1241, w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpi wcześniej.

Artykuł 13 Wejście w życie i stosowanie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Artykuły 1–11 stosuje się od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2023 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 21 sierpnia 2020 r. W imieniu Komisji Ursula VON DER LEYEN Przewodnicząca

(1) Dz.U. L 179 z 16.7.2018, s. 1.

(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

(3) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/2238 z dnia 1 października 2019 r. określające szczegóły realizacji obowiązku wyładunku w odniesieniu do niektórych połowów dennych w Morzu Północnym na lata 2020–2021 (Dz.U. L 336 z 30.12.2019, s. 34).

(4) Zjednoczone Królestwo nie jest państwem członkowskim od dnia 1 lutego 2020 r.

(5) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2537709/STECF+PLEN+19-02.pdf

(6) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/1099561/STECF+PLEN+15-02.pdf

(7) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2694823/STECF+20-04+-+Eval+JRs+LO+and+TM+Reg.pdf

(8) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2537709/STECF+PLEN+19-02.pdf

(9) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2147402/STECF+PLEN+18-02.pdf

(10) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/1099561/STECF+PLEN+15-02.pdf

(11) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/1780485/STECF+PLEN+17-02.pdf

(12) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2147402/STECF+PLEN+18-02.pdf

(13) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2147402/STECF+PLEN+18-02.pdf

(14) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2694823/STECF+20-04+-+Eval+JRs+LO+and+TM+Reg.pdf

(15) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2694823/STECF+20-04+-+Eval+JRs+LO+and+TM+Reg.pdf

(16) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2694823/STECF+20-04+-+Eval+JRs+LO+and+TM+Reg.pdf

(17) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2694823/STECF+20-04+-+Eval+JRs+LO+and+TM+Reg.pdf

(18) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1395/2014 z dnia 20 października 2014 r. ustalające plan w zakresie odrzutów dla niektórych połowów małych gatunków pelagicznych i połowów do celów przemysłowych na Morzu Północnym (Dz.U. L 370 z 30.12.2014, s. 35).

(19) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/812327/STECF+PLEN+14-02.pdf

(20) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/1099561/STECF+PLEN+15-02.pdf

(21) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2147402/STECF+PLEN+18-02.pdf

(22) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/1710831/STECF+17-08+-+Evaluation+of+LO+joint+recommendations.pdf

(23) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/1710831/STECF+17-08+-+Evaluation+of+LO+joint+recommendations.pdf/d7110d8a-c4da-498c-8b30-98d0b5c2fc22

(24) http://ices.dk/sites/pub/Publication%20Reports/Advice/2020/2020/cod.27.47d20.pdf

(25) http://ices.dk/sites/pub/Publication%20Reports/Advice/2020/2020/cod.27.47d20.pdf

(26) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2694823/STECF+20-04+-+Eval+JRs+LO+and+TM+Reg.pdf

(27) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2694823/STECF+20-04+-+Eval+JRs+LO+and+TM+Reg.pdf

(28) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2694823/STECF+20-04+-+Eval+JRs+LO+and+TM+Reg.pdf

(29) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2694823/STECF+20-04+-+Eval+JRs+LO+and+TM+Reg.pdf

(30) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2694823/STECF+20-04+-+Eval+JRs+LO+and+TM+Reg.pdf

(31) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2694823/STECF+20-04+-+Eval+JRs+LO+and+TM+Reg.pdf

(32) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie zachowania zasobów rybnych i ochrony ekosystemów morskich za pomocą środków technicznych, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006, (WE) nr 1224/2009 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013, (UE) 2016/1139, (UE) 2018/973, (UE) 2019/472 i (UE) 2019/1022 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 894/97, (WE) nr 850/98, (WE) nr 2549/2000, (WE) nr 254/2002, (WE) nr 812/2004 i (WE) nr 2187/2005 (Dz.U. L 198 z 25.7.2019, s. 105).

(33) Kody narzędzi połowowych stosowane w niniejszym rozporządzeniu odnoszą się do kodów określonych w załączniku XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 404/2011 ustanawiającego szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa. W odniesieniu do statków, których długość całkowita jest mniejsza niż 10 metrów, kody narzędzi połowowych stosowane w niniejszym rozporządzeniu określone są w klasyfikacji narzędzi połowowych FAO.