2)

w załączniku III pkt 6.1 otrzymuje brzmienie: „6.1. Inwestycje bezpośrednie Inwestycje bezpośrednie są związane z sytuacją, w której rezydent danej gospodarki kontroluje lub ma znaczący wpływ na zarządzanie przedsiębiorstwem będącym rezydentem innej gospodarki. Zgodnie ze standardami międzynarodowymi (BPM6) dowodem istnienia takiego stosunku jest bezpośrednie lub pośrednie posiadanie co najmniej 10 % całkowitej liczby głosów w przedsiębiorstwie będącym rezydentem danej gospodarki przez inwestora będącego rezydentem innej gospodarki. Zgodnie z tym kryterium stosunek inwestycji bezpośredniej może istnieć pomiędzy wieloma wzajemnie powiązanymi przedsiębiorstwami, niezależnie od tego, czy powiązanie to dotyczy jednej czy kilku sieci. Stosunek ten może rozciągać się na spółki zależne, pośrednio zależne i stowarzyszone podmiotu bezpośredniego inwestowania. Po ustaleniu istnienia inwestycji bezpośredniej wszystkie późniejsze przepływy finansowe/pozycje pomiędzy powiązanymi podmiotami wykazuje się jako transakcje/pozycje inwestycji bezpośrednich. Kapitał własny obejmuje udziały kapitałowe w oddziałach, jak również podmiotach zależnych i stowarzyszonych. Reinwestowane zyski obejmują zapis kompensujący dla udziałów inwestora bezpośredniego w dochodach niepodzielonych w formie dywidendy przez podmioty zależne lub powiązane oraz dochody oddziałów nieprzekazane inwestorowi bezpośredniemu i rejestrowane w pozycji „dochody z inwestycji” (zob. 3.2.3). Udziały kapitałowe i zadłużenie z tytułu inwestycji bezpośrednich podlegają dalszemu podziałowi według typu relacji pomiędzy podmiotami oraz według kierunku inwestycji. Można wyróżnić trzy typy stosunku inwestycji bezpośredniej: a) inwestycja inwestora bezpośredniego w podmiotach bezpośredniego inwestowania. Kategoria ta obejmuje transakcje (i pozycje) inwestycji od inwestora bezpośredniego do podmiotów bezpośredniego inwestowania (bez względu na to, czy podlegają one bezpośredniej czy pośredniej kontroli albo bezpośredniemu czy pośredniemu wpływowi); b) inwestycja odwrotna. Ten rodzaj stosunku obejmuje transakcje (i pozycje) inwestycji od podmiotów bezpośredniego inwestowania do inwestora bezpośredniego; c) pomiędzy podmiotami w grupie podmiotów powiązanych kapitałowo. Ten rodzaj stosunku obejmuje transakcje (i pozycje) inwestycji pomiędzy przedsiębiorstwami, z których żadne nie podlega kontroli ani wpływowi drugiego, ale które wspólnie podlegają kontroli lub wpływowi tego samego inwestora bezpośredniego. W odniesieniu do wyceny pozycji inwestycji bezpośrednich udziały w spółkach giełdowych wycenia się według cen rynkowych. Natomiast udziały w podmiotach bezpośredniego inwestowania, które nie są notowane na giełdzie, wycenia się według wartości księgowej, stosując wspólną definicję obejmującą następujące pozycje księgowe: a) kapitał wpłacony (z wyłączeniem akcji własnych oraz z uwzględnieniem rezerwy z tytułu agia emisyjnego akcji); b) wszystkie rodzaje rezerw (w tym także dotacje inwestycyjne, jeżeli wytyczne księgowe traktują je jako rezerwy spółki); c) niepodzielone zyski po uwzględnieniu strat (w tym także wynik roku bieżącego). W przypadku udziałów kapitałowych w spółkach nienotowanych na giełdzie transakcje zapisywane w rachunku finansowym mogą różnić się od wartości funduszy własnych wycenianych według wartości księgowej rejestrowanych w MPI. Różnice te rejestruje się jako aktualizacje wyceny w wyniku innych zmian cen. W celu zwiększenia spójności wyceny aktywów i pasywów udziały w podmiotach bezpośredniego inwestowania, które nie są notowane na giełdzie, mogą być również wyceniane zgodnie z jedną z innych metod wyceny wskazanych w pkt 7.16 BPM6, o ile spełniony jest co najmniej jeden z poniższych warunków: a) co najmniej jeden podmiot w sieci bezpośredniego inwestowania jest notowany na giełdzie i jednocześnie jeden podmiot w tej sieci nie jest notowany na giełdzie, co prowadzi do znacznego zniekształcenia MPI netto spółki będącej częścią sieci; w takim przypadku cena rynkowa spółki notowanej na giełdzie może zostać użyta jako wartość referencyjna na potrzeby wyceny powiązanych z nią spółek, które nie są notowane na giełdzie; lub (b) w ramach sieci podmiotów bezpośredniego inwestowania występuje różnica w ujęciu nabytej wartości firmy, prowadząca do znacznego zniekształcenia MPI netto kraju, w którym ma siedzibę spółka znajdująca się w środku sieci; lub (c) sprawozdania finansowe podmiotów w ramach sieci bezpośredniego inwestowania są denominowane w różnych walutach, a zmiany kursów walutowych prowadzą do znacznego zniekształcenia MPI netto kraju, w którym siedzibę ma spółka znajdująca się w środku sieci. Jeżeli do wyceny udziałów w podmiotach bezpośredniego inwestowania, które nie są notowane na giełdzie, stosowana jest metoda alternatywna, zaleca się, aby podmiot sporządzający MPI poinformował o tej metodzie alternatywnej podmiot sporządzający MPI w kraju kontrahenta oraz współpracował z tym podmiotem w celu zminimalizowania ryzyka dwustronnego asymetrycznego zapisu. Informacje te powinny być przekazywane w ESBC w ramach istniejących uregulowań oraz publikowane w publikacji EBC pt. „European Union balance of payments/international investment position statistical methods”, w której monitoruje się pojęcia, definicje i metody sporządzania stosowane przez państwa członkowskie strefy euro (zgodnie z opisem zawartym w załączniku V). Zaleca się jako dobrą praktykę, aby wszystkie państwa członkowskie zbierały dane dotyczące udziałów oraz reinwestowanych zysków bezpośrednich inwestycji zagranicznych na podstawie badań ankietowych bezpośrednich inwestycji zagranicznych przeprowadzanych co najmniej raz do roku (1).