ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
4.

Usługi handlowe: Koszt robocizny bezpośredniej był obliczony przy zastosowaniu współczynnika 3, ponieważ małe zamówienia są trudniejsze w realizacji z punktu widzenia zarządzania sprzedażą. Różnice w realizacji pozwalają na wprowadzenie do księgowości analitycznej dokładnej wartości realizacji małych zamówień. Dodatkowe wyjaśnienia dotyczące kodyfikacji zamówienia: Przyjmując, że występują trudności związane z kodyfikacją zamówień, należy podjąć dodatkowe prace. Należy wziąć pod uwagę, że prace te powinny być wykonane bez względu na wartość zamówienia. Ponadto pozyskaniu zamówienia towarzyszą wstępne poszukiwania: ISBN, katalogi wydawców, różnorodne banki danych, sprawdzenie dostępności (lub jej braku) pozycji, zatwierdzenie adekwatności zamówienie/wydawca. W razie wystąpienia trudności związanych z jakością formularza zamówienia, zwłaszcza przy identyfikowaniu samego zamówienia, tworzą się nowe koszty. Trudności te pojawiają się często w przypadku małych zamówień. Duże księgarnie, których obroty realizowane ze spółdzielnią CELF są znaczne, to na ogół duże firmy wykorzystujące wydajne narzędzia, które umożliwiają im racjonalizację zarządzania i ewidencjonowania, a w szczególności przekazywania zamówień znormalizowanych, tzn. zawierających dokładne wskazania identyfikujące. Wśród klientów CELF jest bardzo wiele małych księgarń, których działalność nie pozwala na każdorazowe użytkowanie nowoczesnych rozwiązań technologicznych używanych w handlu międzynarodowym. Dlatego też zamówienia wychodzące od takich podmiotów są niekiedy trudne do odczytania i zawierają tylko część informacji niezbędnych do realizacji zamówienia, co wiąże się z wykonaniem pewnej pracy, a tym samym dodatkowymi kosztami.
(5)

Zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1258/1999 (6) środki weterynaryjne oraz środki w zakresie ochrony zdrowia roślin, podejmowane zgodnie z zasadami wspólnotowymi, finansowane są w ramach Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej. Do celów kontroli finansowej zastosowanie mają art. 8 i 9 rozporządzenia Rady (WE) nr 1258/1999.
(12)

W tym samym czasie Komisja podjęła decyzję o wszczęciu procedury określonej w art. 88 ust. 2 Traktatu WE oraz, zgodnie z art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (6), poprosiła zainteresowane strony o przedstawienie ich uwag (7). Komisja wyraziła wątpliwości co do zgodności dwóch środków pomocowych z rozporządzeniem (WE) nr 1540/98.
(1)

Decyzja Komisji 93/522/EWG z dnia 30 września 1993 r. określająca środki kwalifikujące się do wspólnotowego finansowania programów kontroli organizmów szkodliwych dla roślin i produktów roślinnych we francuskich departamentach zamorskich, na Azorach i Maderze (2) określa środki kwalifikujące się do wspólnotowego finansowania w ramach programów kontroli organizmów szkodliwych dla roślin i produktów roślinnych we francuskich departamentach zamorskich, na Azorach i Maderze.
(122)

Artykuł 296 ust. 1 lit. b) stanowi że: „każde Państwo Członkowskie może podejmować środki, jakie uważa za konieczne w celu ochrony podstawowych interesów swojego bezpieczeństwa, a które odnoszą się do produkcji lub handlu bronią, amunicją lub materiałami wojennymi; środki takie nie mogą negatywnie wpływać na warunki konkurencji na wspólnym rynku w odniesieniu do produktów, które nie są przeznaczone wyłącznie do celów wojskowych.”. Komisja już w swojej decyzji (35) dotyczącej pomocy restrukturyzacyjnej dla KSG postanowiła, że: „W odwrotnym przypadku, jeśli środek objęty definicją pomocy publicznej w rozumieniu art. 87 ust. 1 ma zarówno wpływ na produkcję wojskową, jak też cywilną lub na produkcję o podwójnym wykorzystaniu, nie może on być uzasadniany wyłącznie na podstawie art. 296. Komisja nie podziela punktu widzenia władz holenderskich i hiszpańskich w tym znaczeniu, że ze względu na aspekty wojskowe, zastosowany środek podlega w całości pod art. 296, chociaż powoduje powstanie wyraźnego skutku w dziedzinie konkurencji w sektorach niewojskowych. Taka interpretacja wyraźnie koliduje z brzmieniem tego artykułu.”.
(81)

Według Portugalii projekt pośrednio prowadził do utworzenia 30 miejsc pracy w regionie. Te pośrednie miejsca pracy utworzyli miejscowi dostawcy wyposażenia i usług. Ponieważ liczba ta jest skromna w porównaniu do wysokości inwestycji, Komisja zakłada, że informacje są właściwe. Również jeżeli nie brałoby się pod uwagę utworzenia pośrednich miejsc pracy, nie miałoby to wpływu na określenie czynnika wpływu regionalnego. Komisja ustaliła ten czynnik („M”) na 1.
(169)

Zgodnie z pkt 40 wytycznych wspólnotowych wysokość i intensywność pomocy muszą się ograniczać do minimum niezbędnego do restrukturyzacji. Z tego względu podmioty otrzymujące pomoc muszą z własnych środków, również przez sprzedaż aktywów, jeżeli nie są one niezbędne do dalszego istnienia firmy, lub przez finansowanie uzyskane od stron trzecich na warunkach rynkowych wnieść znaczący wkład do planu restrukturyzacji.
(1)

Artykuł 5 rozporządzenia (EWG) nr 729/70 i art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1258/1999, a także art. 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1663/95 z dnia 7 lipca 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 729/70 w odniesieniu do procedury rozliczania rachunków Sekcji Gwarancji EFOGR (3) stanowią, że Komisja przystępuje do niezbędnych weryfikacji, informuje Państwa Członkowskie o wynikach weryfikacji, zapoznaje się z ich zastrzeżeniami, zwołuje dwustronne dyskusje w celu wypracowania porozumienia z danymi Państwami Członkowskimi i oficjalnie informuje je o swoich wnioskach, odwołując się do decyzji Komisji 94/442/WE z dnia 1 lipca 1994 r. w sprawie ustanowienia procedury pojednawczej w ramach rozliczania rachunków Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (4).
(240)

Niemniej jednak, zgodnie z informacjami przedłożonymi przez Niemcy oraz bank, sprzedaż Berliner Bank do końca 2005 r. będzie miała negatywny wpływ na średnioterminowy plan koncernu. W sumie nastąpią jednorazowe efekty w okresie od 2003 r. do 2005 r. o wartości [...]* EUR, z tego [...]* kosztów nadzwyczajnych na sprzedaż, reszta na rezerwy na personel, IT, budynki i dodatkowe koszty ponoszone w związku z restrukturyzacją. Zaplanowany wynik przed opodatkowaniem w roku 2006 zmniejszy się w podejściu średnio-, wzgl. długoterminowym z [...]* EUR (zgodnie ze zmodyfikowanym planem średnioterminowym na podstawie trzech wyżej wymienionych środków) o [...]* EUR do [...]* EUR, z czego około połowa z powodu braku wpływu wyniku uzyskanego przez Berliner Bank do koncernu, pozostała część z powodu opóźnienia redukcji zatrudnienia, braku zaplanowanego wzrostu przychodów z prowizji oraz pozostałych kosztów (stałych) (szczególnie z powodu braku efektu korzyści skali wspólnego zaplecza). Rachunek ten opiera się wprawdzie na założeniu, że Berliner Bank zostanie sprzedany jako samodzielny bank, aby maksymalnie powiększyć krąg oferentów, co pociągnie za sobą wyższe nakłady. Efekt jednorazowy nadzwyczajnych nakładów na sprzedaż zawiera już oczekiwane przychody ze sprzedaży Berliner Bank w wysokości [...]* — [...]* EUR. Przychód ten zostanie pochłonięty i przekroczony przez kapitał podstawowy wymagany dla Berliner Bank, odpowiadający wartości [...]* % pozycji ryzyka i wynoszący [...]* EUR, tak że w wyniku tego powstanie efekt ujemny w kwocie [...]* — [...]* EUR. Wydzielenie Berliner Bank spowoduje spadek udziału sektora detalicznego w zyskach BGB z ponad [...]* % do ok. [...]* %, a udział sektora kapitałowego wzrośnie odpowiednio z ponad [...]* % do ok. [...]* %. W wyniku tego i biorąc pod uwagę współczynnik kapitału podstawowego może dojść do obniżenia ratingu, ponieważ rynek kapitałowy jest uważany za bardziej ryzykowny niż rynek detaliczny. Powyższe wpływa negatywnie na refinansowanie, tak że sprzedaż Berliner Bank powoduje również powstanie problemów operacyjnych w trakcie restrukturyzacji. Sprzedaż Berliner Bank doprowadzi do redukcji zysku z kapitału własnego o ok. [...]* z kwoty [...]* % za rok 2006 zgodnie z planem średnioterminowym z dnia 24 czerwca 2003 r. do poziomu ok. [...]* %.
(19)

Komisja konkluduje, że okres trwania naruszenia był długi (dłuższy niż pięć lat) w przypadku AC Treuhand, Akzo, Atofina, Degussa UK Holdings, Peroxid Chemie oraz Perorsa. W konsekwencji do kwot podstawowych kary nałożonej na Akzo i Atofina należy zastosować podwyżki w wysokości 245 %. Do kwoty podstawowej kary nałożonej na Peroxid Chemie należy zastosować podwyżki w wysokości 207,5 %. Do kwot podstawowych kary nałożonej na Peroxid Chemie/Degussa UK Holdings należy zastosować podwyżki w wysokości 70 %. Do kwoty podstawowej kary nałożonej na Perorsa należy zastosować podwyżki w wysokości 220 %. Odsetki te wynikają z zastosowania podwyżki w wysokości 10 % rocznie w odniesieniu do ostatnich dwudziestu lat naruszenia (1980–1999) oraz podwyżki w wysokości 5 % rocznie w odniesieniu do tej części naruszenia, która miała miejsce 21 do 29 lat temu (1971–1979).
(63)

W omawianym przypadku na przedsiębiorstwo beneficjenta pomocy nałożono pewne zobowiązania, które określa umowa. Zobowiązania te, jak również parametry służące do obliczania wysokości kompensacji, przedstawione w załącznikach III, IV i V do umowy, stanowią wynik negocjacji przeprowadzonych między właściwymi władzami regionalnymi i wybraną wcześniej w celu świadczenia usług w zakresie transportu lotniczego spółką. W istocie Autonomiczny Rząd Katalonii, wysyłając osobne pisma, nawiązał w okresie od lipca do listopada 2001 r. kontakt z kilkoma przewoźnikami z zamiarem przedstawienia inicjatywy polegającej na zachęceniu ich do stworzenia omawianego połączenia lotniczego i na zaproszeniu do złożenia ofert lub do zgłoszenia gotowości do realizacji lotów. W nawiązaniu kontaktu władze regionalne ograniczają się do zachęcenia firm lotniczych, do których napisały, do złożenia oferty. W wysłanych pismach nie ma żadnej informacji na temat nakładanych na firmy zobowiązań ani na temat parametrów służących do obliczania wysokości kompensacji. Nie wyklucza się, że firmy lotnicze, które odrzuciły zapytanie władz regionalnych, mogłyby być zainteresowane zawarciem umowy, jeśli, w chwili wysłania przez władze regionalne zapytania, dysponowałyby szczegółami na temat zobowiązań i parametrów do obliczania wysokości kompensacji. Komisja uważa, że w tym przypadku nie doszło do wystarczająco jasnego i przejrzystego zdefiniowania zobowiązań z tytułu wykonywania usług publicznych, wskutek czego nie został spełniony pierwszy z warunków określonych w wyroku w sprawie Altmark.
(5)

Zgodnie z art. 104 ust. 7 Traktatu oraz art. 3 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1467/97 Rada przyjęła w dniu 5 lipca 2004 r. zalecenie dla władz węgierskich w celu zlikwidowania istnienia nadmiernego deficytu najszybciej jak to możliwe oraz podjęcia działania w perspektywie średnioterminowej dla osiągnięcia celu, jakim jest zmniejszenie deficytu poniżej 3 % PKB do roku 2008 w wiarygodny i trwały sposób, zgodnie ze ścieżką redukcji deficytu określoną w programie konwergencji przedstawionym przez władze węgierskie i zatwierdzonym opinią Rady z dnia 5 lipca 2004 r. w sprawie tego programu (4). Zalecenie to ustanowiło dzień 5 listopada 2004 r. nieprzekraczalnym terminem, do którego rząd węgierski podejmie skuteczne działanie dotyczące środków przewidzianych w celu osiągnięcia w 2005 roku docelowego deficytu w wysokości 4,1 % PKB. W zaleceniu tym Rada zaleca również Republice Węgierskiej konsekwentne wdrożenie środków przewidzianych w programie konwergencji z maja 2004 r., a w szczególności pozostawanie gotową do wprowadzenia dodatkowych środków, jeżeli jest to konieczne, mając na względzie osiągnięcie docelowego deficytu w sektorze instytucji rządowych i samorządowych w roku 2004 w wysokości 4,6 % PKB. Ponadto Rada wezwała władze węgierskie do wykorzystania wszelkich możliwości przyspieszenia dostosowania fiskalnego, do podjęcia przewidzianych reform systemów administracji publicznej, zdrowia i edukacji oraz do zapewnienia, że planowane obniżki podatków zostały odpowiednio sfinansowane, oraz uzależnienia ich wprowadzenia od osiągnięcia docelowego deficytu.
(35)

Zakłady tłoczące oliwę z wytłoczyn w Hiszpanii są zobowiązane do usunięcia z olejarni powstałych przy produkcji oliwy produktów ubocznych, takich jak wytłoczyny i maź oliwkowa, a z powodu sytuacji kryzysowej wątpliwe jest, by tłocznie nadal przekazywały wytłoczyny i maź oliwkową z olejarni do instalacji tłoczących w celu otrzymania oliwy z wytłoczyn. Spowodowałoby to katastrofę ekologiczną na nieokreśloną skalę, ponieważ olejarnie nie są przystosowane do nieograniczonego magazynowania produktów ubocznych ani ich odkażania.
(5)

Zgodnie z art. 104 ust. 7 Traktatu i art. 3 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1467/97 Rada przyjęła zalecenie ustanawiające dzień 5 listopada 2004 r. nieprzekraczalnym terminem dla rządu greckiego na podjęcie środków, których celem jest zniesienie występowania nadmiernego deficytu najpóźniej w 2005 r. W zaleceniu tym Rada zaleciła Republice Greckiej położenie kresu obecnej sytuacji występowania nadmiernego deficytu najszybciej jak to możliwe, a najpóźniej do 2005 r., oraz podjęcie środków korygujących głównie o charakterze strukturalnym, w wysokości przynajmniej 1 % PKB, skumulowanych w latach 2004 i 2005, oraz najlepiej równo rozłożonych na te dwa lata. Ponadto Rada zaleciła, aby Republika Grecka zapewniła, że wskaźnik zadłużenia sektora publicznego brutto został obniżony do odpowiedniego poziomu i zbliżył się do wartości referencyjnej w należytym tempie, przy zwróceniu szczególnej uwagi na czynniki inne niż pożyczki netto, które przyczyniają się do zmian poziomu zadłużenia. Wreszcie Rada w trybie pilnym zaleciła również Republice Greckiej skorygowanie istotnych braków ujawnionych w statystykach budżetowych poprzez usprawnienie procesów gromadzenia i przetwarzania danych dotyczących sektora instytucji rządowych i samorządowych.
(22)

W kwestii dochodowości władze włoskie odwołały się do działania 4.9 Regionalnego Programu Operacyjnego, zatwierdzonego przez Komisję, który z kolei w zakresie stosowanych kryteriów odsyłał do uzupełnienia programu. Po zapoznaniu się z tym dokumentem stwierdzono, że wybranymi wskaźnikami są dochód brutto i liczba jednostek pracy ludzkiej (wł. UTH) gospodarstwa. Aby okazać się dochodowym, gospodarstwo musiało wykazać dochód brutto w wysokości co najmniej 4 lub 6 „jednostek wymiaru ekonomicznego dochodu brutto” (wł. unità di dimensione economica del reddito lordo) w zależności od położenia oraz zapewniać pracę co najmniej jednej UTH. Takie kryterium oceny wydawało się dość nieokreślone, ponieważ na podstawie dostępnych informacji nie można było stwierdzić, czym jest „jednostka wymiaru ekonomicznego dochodu brutto”. Poza tym liczba UTH w gospodarstwie niekoniecznie odzwierciedla jego dochodowość. Wskutek tego, w chwili wszczęcia procedury Komisja miała wątpliwości co do wiarygodności kryteriów oceny dochodowości beneficjentów.
(8)

Komisja uważa, że zagadnienie przyłowu waleni przy użyciu trałowania powinno być rozważane w sposób efektywny i skoordynowany w oparciu o rzetelne naukowe zrozumienie natury i skali problemu. W tym celu Komisja wspiera finansowo badania naukowe mające na celu rozwój środków służących do ograniczania przyłowu waleni przy użyciu trałowania lub uaktualnienie naukowych szacunków co do obfitości małych waleni w europejskich wodach Atlantyku. Te badania i projekty badawcze w połączeniu z danymi na temat przyłowu waleni w dużej liczbie połowów będą dostępne dzięki wspólnotowemu programowi obserwacji i mają na celu dostarczenie w rozsądnych ramach czasowych technicznych podstaw do ukierunkowanych i efektywnych środków zarządzania w celu ograniczenia skutków połowów waleni. Gdy tylko informacje będą dostępne, Komisja zaproponuje, tam gdzie stosowne, konieczne środki w ścisłej współpracy ze wszystkimi zainteresowanymi stronami.
(15)

Czwartą kwestią, która wzbudziła wątpliwości Komisji co do zgodności pomocy ze wspólnym rynkiem, był wybór lat, które posłużyły do określenia produkcji w normalnym roku, dla celów obliczenia poniesionej straty. Punkt 11.3.2 wytycznych stanowi, że produkcja brutto w normalnym roku obliczana jest na podstawie średniej produkcji brutto z poprzednich trzech lat gospodarczych, z wyłączeniem tych lat, w których wypłacana była rekompensata w związku z niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi. Władze Włoch obliczyły poniesioną stratę w odniesieniu do trzech lat poprzedzających rok, w którym wystąpiły opisywane złe warunki pogodowe. Jednak, co same przyznają, mimo że w okresie tym nie było przyznane żadne szczególne odszkodowanie dla sektora brzoskwiń i nektaryn, producenci tych dwóch gatunków owoców korzystali, na przestrzeni trzech rozpatrywanych lat, z umorzenia odsetek od pożyczek, które miało stanowić odszkodowanie za straty poniesione wskutek złych warunków pogodowych, jeżeli stanowiły one co najmniej 35 % produkcji brutto przeznaczonej do sprzedaży. Na podstawie tych informacji trudno było sobie wyobrazić, by uprawy brzoskwiń i nektaryn uniknęły zniszczenia przez złe warunki pogodowe, które wyrządziły szkody w całym gospodarstwie lub by rolnik, którego gospodarstwo ucierpiało jako całość na skutek złej pogody, mógł korzystać ze wsparcia dla wszystkich upraw, z wyjątkiem brzoskwiń i nektaryn.
(21)

Jeśli chodzi o powyższe odstępstwa Komisja przede wszystkim wyraziła wątpliwości co do faktu, że pomoc wynikająca z systemu dotyczy tylko stref objętych pomocami na cele regionalne na podstawie włoskiej mapy pomocy na cele regionalne na lata 2000–2006. Komisja wyraziła też wątpliwości w odniesieniu do następujących kwestii: — zgodność pojęcia inwestycji w rozumieniu systemu z definicją podaną w punkcie 4.4 wytycznych w sprawie regionalnej pomocy państwa i w art. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 70/2001; — fakt, że intensywność pomocy w ramach systemu, która powinna być obliczona względem całości wydatków figurujących w jednolitym wykazie wydatków (podstawa standardowa), zgodnie z definicją podaną w punkcie 4.5 wytycznych w sprawie regionalnej pomocy państwa i w art. 4 ust. 5 rozporządzenia 70/2001, nie przekracza maksymalnych kwot dla poszczególnych regionów przewidzianych we włoskiej mapie pomocy na cele regionalne na lata 2000–2006 lub też wysokości pomocy przewidzianych w art. 4 ust. 2 rozporządzenia 70/2001 dla MŚP; — przestrzeganie zasad kumulacji, o których mowa w pkt 4.18 do 4.21 wytycznych w sprawie regionalnej pomocy państwa i w art. 8 rozporządzenia (WE) nr 70/2001; — przestrzeganie zasady konieczności udzielenia pomocy, o której mowa w punkcie 4.2 wytycznych w sprawie regionalnej pomocy państwa i w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 70/2001; — fakt, że aby zapewnić, iż subwencjonowane inwestycje produktywne są opłacalne z ekonomicznego punktu widzenia i finansowo trwałe, wkład beneficjenta przeznaczony na ich finansowanie musi wynosić co najmniej 25 %, zgodnie z pkt 4.2 wytycznych w sprawie regionalnej pomocy państwa i w art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 70/2001; — przestrzeganie warunków przewidzianych we wspólnotowych wytycznych w sprawie regionalnej pomocy państwa w sektorze rolniczym i w wytycznych dotyczących analizy pomocy państwa w sektorze rybołówstwa i akwakultury.
(123)

Rozporządzenie w sprawie pomocy szkoleniowej zostało przyjęte przez Komisję, upoważnioną do tego celu na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 994/98 z dnia 7 maja 1998 r. w sprawie stosowania art. 92 i 93 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w odniesieniu do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa (23). Rozporządzenie w sprawie pomocy szkoleniowej, jako prawo późniejsze, rozporządzenie w sprawie przemysłu stoczniowego, które nie przewiduje samo w sobie możliwości przyznania pomocy na szkolenia na rzecz budownictwa okrętowego. Rozporządzenie w sprawie pomocy szkoleniowej stanowi, w art. 1, że jest stosowane do pomocy szkoleniowej przyznanej we wszystkich sektorach, co oznacza, że jest stosowane także do sektora budownictwa okrętowego.
(2)

Załącznik IVa do rozporządzenia Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r., ustanawiający wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe (3), ustanawia tymczasowe nakłady połowowe oraz dodatkowe warunki monitorowania, inspekcji i nadzoru w kontekście środków odnowienia niektórych zasobów stosowanych do wszystkich łowisk, w których dokonywane są połowy dorsza w cieśninie Kattegat, w Morzu Północnym włączając w to cieśninę Skagerrak oraz wschodnią część Kanału, na zachód od Szkocji i w Morzu Irlandzkim.
(189)

Jednak w maju 2004 r. Francja poinformowała Komisję, iż przedsiębiorstwo miało dokonać zwiększenia kapitału w gotówce oraz przekształcenia części swojego długu w kapitał. Te dwie operacje pozwolą środkom własnym uplasować się między […] a […] EUR, a dług wynosić będzie od […] do […] EUR w marcu 2006 r., w zależności od stopnia udziału banków w przekształcaniu wierzytelności w kapitał, co odpowiada procentowi sprzedaży wysokości od […] % do […] %. Stosunek między długiem a kapitałem własnym („gearing ratio”) wyniesie między […] a […] w 2006 r., co stanowi wystarczającą poprawę w stosunku do poziomu przedstawionego w prognozach sporządzonych na podstawie poprzedniego planu finansowego. Ponadto redukcja długu poskutkuje zmniejszeniem kosztów finansowych: w 2006 r. wyniosą one między […] a […] EUR. Na podstawie EBIDTA […] EUR, wskaźnik „interest cover” powinien znajdować się między […] a […], co wskazuje na sytuację finansową do zaakceptowania.
(1)

Punkt 6 lit. a) załącznika IVa do rozporządzenia (WE) nr 27/2005 określa liczbę dni, w których niektóre wspólnotowe statki rybackie, w okresie od dnia 1 lutego 2005 r. do dnia 31 grudnia 2005 r., mogą przebywać poza portem na obszarach geograficznych określonych w pkt 2 tego załącznika.
(5)

Aby kwalifikować się do współfinansowania, projekty pilotażowe powinny spełniać warunki ustanowione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1461/2003 z dnia 18 sierpnia 2003 r. ustanawiającym warunki dla projektów pilotażowych w odniesieniu do elektronicznego przekazu informacji w sprawie działalności połowowej oraz w odniesieniu do teledetekcji (3).
(16)

Powyższa typologia umożliwia sporządzenie następującej tabeli: Rynki, w których udział stron w rynku jest mniejszy niż 25 % Rynki z nieistotnym nakładaniem się Rynki, w których udział stron w rynku przekracza 25 % Hiszpania Ekspresy ciśnieniowe, elektryczne ekspresy przelewowe do kawy, grille ogrodowe/grille domowe, parowary, opiekacze do kanapek/gofrownice, frytownice, żelazka tradycyjne/żelazka nowej generacji, urządzenia do użytku osobistego. Roboty kuchenne, urządzenia do wspólnych nieformalnych posiłków. Tostery, czajniki, minipiekarniki. Finlandia Żelazka tradycyjne/żelazka nowej generacji, parowary, tostery, elektryczne ekspresy przelewowe do kawy, frytownice, urządzenia do wspólnych nieformalnych posiłków, urządzenia do użytku osobistego. Ekspresy ciśnieniowe, grille ogrodowe/grille domowe, roboty kuchenne. Minipiekarniki, czajniki, opiekacze do kanapek/gofrownice. Włochy Ekspresy ciśnieniowe, frytownice, minipiekarniki, tostery, urządzenia do użytku osobistego. Czajniki, urządzenia do wspólnych nieformalnych posiłków, opiekacze do kanapek/gofrownice, parowary, roboty kuchenne, żelazka tradycyjne/żelazka nowej generacji, elektryczne ekspresy przelewowe do kawy, grille ogrodowe/grille domowe. Zjednoczone Królestwo/Irlandia Tostery, czajniki, minipiekarniki, elektryczne ekspresy przelewowe do kawy, opiekacze do kanapek/gofrownice, grille ogrodowe/grille domowe, roboty kuchenne, urządzenia do użytku osobistego. Ekspresy ciśnieniowe, żelazka tradycyjne/żelazka nowej generacji. Urządzenia do wspólnych nieformalnych posiłków, parowary, frytownice.