ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2020/2015

z dnia 21 sierpnia 2020 r.

określające szczegóły realizacji obowiązku wyładunku w odniesieniu do niektórych połowów w wodach zachodnich na lata 2021–2023

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/472 z dnia 19 marca 2019 r. ustanawiające wieloletni plan gospodarowania stadami poławianymi w wodach zachodnich i wodach z nimi sąsiadujących oraz połowami eksploatującymi te stada, zmieniające rozporządzenia (UE) 2016/1139 i (UE) 2018/973 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 811/2004, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007 i (WE) nr 1300/2008 (1), w szczególności jego art. 13,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (2) ma na celu stopniowe wyeliminowanie odrzutów we wszystkich rodzajach unijnych połowów poprzez wprowadzenie obowiązku wyładunku w odniesieniu do połowów gatunków podlegających limitom połowowym.

(2) W art. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 przewidziano przyjęcie planów wieloletnich zawierających środki ochronne w odniesieniu do połowów niektórych stad na danym obszarze geograficznym.

(3) Takie plany wieloletnie zawierają szczegóły realizacji obowiązku wyładunku i mogą upoważniać Komisję do dokładniejszego określenia tych szczegółów na podstawie wspólnych rekomendacji opracowanych przez państwa członkowskie.

(4) W rozporządzeniu (UE) 2019/472 ustanowiono wieloletni plan gospodarowania stadami poławianymi w wodach zachodnich oraz połowami eksploatującymi te stada. Art. 13 tego rozporządzenia uprawnia Komisję do przyjmowania aktów delegowanych uzupełniających to rozporządzenie poprzez określenie szczegółów obowiązku wyładunku w odniesieniu do wszystkich stad gatunków w wodach zachodnich, do których ma zastosowanie obowiązek wyładunku na podstawie art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, jak przewidziano w art. 15 ust. 5 lit. a)–e) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, na podstawie wspólnych rekomendacji opracowanych przez państwa członkowskie.

(5) W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2019/2239 (3) określono szczegóły realizacji obowiązku wyładunku w odniesieniu do niektórych połowów dennych w wodach północno-zachodnich na lata 2020–2021, w następstwie wspólnej rekomendacji przedłożonej przez Belgię, Hiszpanię, Francję, Irlandię, Niderlandy i Zjednoczone Królestwo (4), które mają bezpośredni interes w zarządzaniu rybołówstwem w wodach północno-zachodnich.

(6) Po zasięgnięciu opinii Komitetu Doradczego ds. Wód Północno-Zachodnich oraz Komitetu Doradczego ds. Zasobów Pelagicznych Belgia, Hiszpania, Francja, Irlandia i Niderlandy przedstawiły Komisji w dniu 5 maja 2020 r. wspólną rekomendację dotyczącą planu w zakresie odrzutów w odniesieniu do połowów niektórych gatunków w wodach północno-zachodnich na lata 2021–2023. Państwa członkowskie dokonały przeglądu wspólnej rekomendacji dnia 29 lipca 2020 r.

(7) W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2019/2237 (5) określono szczegóły realizacji obowiązku wyładunku w odniesieniu do niektórych połowów dennych w wodach południowo-zachodnich na lata 2020–2021, w następstwie wspólnej rekomendacji przedłożonej przez Belgię, Hiszpanię, Francję, Niderlandy i Portugalię, które mają bezpośredni interes w zarządzaniu rybołówstwem w wodach południowo-zachodnich.

(8) Po zasięgnięciu opinii Komitetu Doradczego ds. Wód Południowo-Zachodnich oraz Komitetu Doradczego ds. Zasobów Pelagicznych w dniu 24 kwietnia 2020 r. Belgia, Hiszpania, Francja, Niderlandy i Portugalia przedstawiły Komisji w dniu 5 maja 2020 r. wspólną rekomendację dotyczącą planu w zakresie odrzutów w odniesieniu do połowów niektórych gatunków w wodach południowo-zachodnich na lata 2021–2023. Państwa członkowskie dokonały przeglądu wspólnej rekomendacji dnia 16 lipca 2020 r.

(9) Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa („STECF”) (6) zweryfikował opinie naukowe otrzymane od właściwych podmiotów naukowych. Komisja przedstawiła przedmiotowe środki grupie ekspertów składającej się z przedstawicieli państw członkowskich podczas posiedzenia, które odbyło się w dniu 28 lipca 2020 r. i w którym Parlament Europejski uczestniczył w charakterze obserwatora.

(10) Zgodnie z art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 Komisja przeanalizowała zarówno ocenę STECF, jak i potrzebę zapewnienia przez państwa członkowskie pełnej realizacji obowiązku wyładunku. W kilku przypadkach przedstawiono nowe dowody, ale STECF uznał, że wymagana jest poprawa jakości przekazywanych informacji. W takich przypadkach należy przyznawać tymczasowe wyłączenia. Dzięki dalszemu prowadzeniu działalności połowowej usprawniony zostanie proces gromadzenia danych i zastrzeżenia STECF zostaną uwzględnione.

(11) Regionalne grupy państw członkowskim oparły większość swoich wniosków o wyłączenie de minimis na potencjalnym wzroście kosztów w wyniku postępowania z niezamierzonymi połowami. Poprawiła się jakość informacji w tym zakresie przekazywanych przez państwa członkowskie. STECF zauważa jednak, że wciąż konieczne jest usprawnienie procesu gromadzenia danych i że w celu zmniejszenia poziomu niezamierzonych połowów priorytetem powinna być poprawa selektywności. W takich przypadkach wyłączenia należy zatem przyznawać na zasadzie indywidualnej na okres 1 roku lub 2 lat. Państwa członkowskie powinny przedstawić dodatkowe dane pochodzące z trwających doświadczeń i badań naukowych.

(12) W odniesieniu do wód północno-zachodnich powinny mieć zastosowanie poniższe wyłączenia z obowiązku wyładunku z uwagi na wysoką przeżywalność.

(13) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2239 przewidziano wyłączenie z uwagi na przeżywalność, o którym mowa w art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, w odniesieniu do homarca złowionego przy użyciu więcierzy, pułapek lub koszy w podobszarach Międzynarodowej Rady Badań Morza („ICES”) 6 i 7. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. STECF przeanalizował dowody przedstawione przez państwa członkowskie w poprzednich latach i stwierdził (7), że wyłączenie jest uzasadnione. Biorąc pod uwagę fakt, że okoliczności nie uległy zmianie, należy utrzymać to wyłączenie.

(14) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2239 przewidziano wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do homarca złowionego przy użyciu włoków dennych o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 100 mm i w odniesieniu do homarca złowionego przy użyciu włoków dennych o rozmiarze oczek sieci wynoszącym 70–99 mm, w połączeniu z wariantami narzędzi selektywnych (połowy TR1 i TR2), w podobszarze ICES 7. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. W ubiegłych latach STECF dokonał przeglądu dowodów przedstawionych przez państwa członkowskie i stwierdził (8), że badanie dotyczące przeżywalności przeprowadzone przy użyciu włoków Seltra dostarczyło wystarczających danych, ale że ogólny wpływ na ekstensywne połowy homarca przy użyciu innych narzędzi połowowych nadal jest trudno ocenić. STECF stwierdził, że przy założeniu, iż stosunkowo wysoki wskaźnik przeżywalności sprawdza się w stosunku do wszystkich narzędzi połowowych, oznacza to stosunkowo niski wskaźnik odrzutów w tym rodzaju połowów. Biorąc pod uwagę fakt, że okoliczności nie uległy zmianie, należy zatem utrzymać to wyłączenie z uwzględnieniem specyfiki narzędzi dla strefy ochrony w Morzu Celtyckim i Morza Irlandzkiego.

(15) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2239 przewidziano wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do homarca złowionego w rejonie ICES 6a, w odległości do dwunastu mil morskich od brzegu, przy użyciu włoków rozpornicowych o rozmiarze oczek sieci wynoszącym 80–110 mm. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. STECF przeanalizował dowody przedstawione przez państwa członkowskie w poprzednich latach i stwierdził (9), że badanie dotyczące przeżywalności jest miarodajne i wykazuje stosunkowo wysoki wskaźnik przeżywalności. Biorąc pod uwagę fakt, że okoliczności nie uległy zmianie, należy utrzymać to wyłączenie.

(16) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2239 przewidziano wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do osobników soli poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony („MCRS”), złowionych przy użyciu włoków rozpornicowych o rozmiarze oczek sieci wynoszącym 80–99 mm, w rejonie ICES 7d w obrębie sześciu mil morskich od linii brzegu i poza określonymi obszarami dojrzewania narybku. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. STECF przeanalizował w poprzednich latach dowody przedstawione przez państwa członkowskie i stwierdził (10), że są one wystarczające. Biorąc pod uwagę fakt, że okoliczności nie uległy zmianie, należy zatem utrzymać to wyłączenie.

(17) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2239 przewidziano wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do rajokształtnych złowionych przy użyciu wszelkich narzędzi w podobszarach ICES 6 i 7. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. STECF przeanalizował nowe dowody przedstawione przez państwa członkowskie i stwierdził (11), że przeżywalność różni się w zależności od gatunku i łowiska. STECF zauważył, że prowadzone są projekty, które powinny dostarczyć użytecznych informacji na temat tego wyłączenia. Wniosek ten ma zastosowanie do rai dwuplamej (Leucoraja naevus). STECF zauważył, że dowody wskazywały na niższe wskaźniki przeżywalności dotyczące rai dwuplamej. Państwa członkowskie powinny jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż dnia 1 maja każdego roku, przedstawić dodatkowe informacje naukowe pochodzące z tych badań.

(18) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2239 przyznano wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do gładzicy, złowionej w rejonach ICES 7a–7k, przez statki używające włoków rozprzowych, o maksymalnej mocy silnika 221 kW, o maksymalnej długości 24 metrów, dokonujące połowów w odległości do 12 mil morskich od brzegu oraz przy zaciągach nieprzekraczających 90 minut i przez statki używające włoków rozprzowych, o mocy silnika ponad 221 kW, stosujące linę separatora kamieni lub panel uwalniania zanieczyszczeń dennych. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. STECF przeanalizował nowe dowody przedstawione przez państwa członkowskie i stwierdził (12), że szacunki przeżywalności w odrzutach różnią się w zależności od rejsu i że dowody w przypadku rejonów ICES 7h, 7j i 7k są niewystarczające. W tych okolicznościach wyłączenie należy utrzymać w mocy tylko w odniesieniu do gładzicy w rejonach ICES 7a–7g. Zainteresowane państwa członkowskie powinny jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż dnia 1 maja każdego roku, przedstawić stosowne dowody. Komisja zauważa również, że państwa członkowskie zobowiązały się we wspólnej rekomendacji do przedłożenia wraz z kolejnym sprawozdaniem rocznym do dnia 1 maja 2021 r. terminu zakończenia ustalonego planu działania.

(19) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2239 przewidziano wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do gładzicy złowionej przy użyciu drygawic lub włoków rozpornicowych w rejonach ICES 7d–7g. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. STECF przeanalizował dowody przedstawione przez państwa członkowskie w poprzednich latach i stwierdził (13), że badanie dotyczące przeżywalności jest miarodajne i wykazuje stosunkowo wysoki wskaźnik przeżywalności. Biorąc pod uwagę fakt, że okoliczności nie uległy zmianie, należy zatem utrzymać to wyłączenie.

(20) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2239 przyznano wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do gładzicy złowionej przy użyciu niewodów duńskich w rejonie ICES 7d. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. STECF przeanalizował w poprzednich latach dowody przedstawione przez państwa członkowskie i stwierdził (14), że dane z badania dotyczącego wskaźników przeżywalności są wiarygodne i pozwalają na miarodajne szacunki dotyczące przeżywalności w odniesieniu do tego rodzaju połowów. Biorąc pod uwagę fakt, że okoliczności nie uległy zmianie, należy zatem utrzymać to wyłączenie.

(21) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2239 przewidziano wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do gatunków złowionych przy użyciu więcierzy, pułapek i koszy w wodach północno-zachodnich (podobszary ICES 5, 6 i 7). Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. Państwa członkowskie przedstawiły dowody naukowe w celu wykazania wysokich wskaźników przeżywalności w odrzutach gatunków poławianych w tym rodzaju połowów. STECF przeanalizował dowody przedstawione w poprzednich latach i stwierdził (15), że przeżywalność w odrzutach gatunków poławianych za pomocą pułapek i więcierzy może być znaczna. Biorąc pod uwagę fakt, że okoliczności nie uległy zmianie, należy zatem utrzymać to wyłączenie.

(22) W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1393/2014 (16) przewidziano wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do makreli i śledzia atlantyckiego złowionych przy użyciu okrężnic w podobszarze ICES 6 w przypadku spełnienia określonych warunków. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. STECF dokonał przeglądu dowodów potwierdzających w poprzednich latach i stwierdził (17), że wskaźniki przeżywalności zależą od czasu trwania zatłoczenia i od zagęszczenia ryb w sieci, które są zwykle w tych połowach ograniczone. Zakładając, iż wyniki badania przeżywalności są reprezentatywne dla wskaźników przeżywalności w komercyjnych operacjach połowowych, odsetek uwolnionych makreli pozostających przy życiu będzie prawdopodobnie wynosił około 70 %. Gęstości zarybienia będą też niższe niż gęstość, przy której zaobserwowano wzrost śmiertelności śledzia atlantyckiego. Biorąc pod uwagę fakt, że okoliczności nie uległy zmianie, należy zatem utrzymać to wyłączenie w niniejszym rozporządzeniu.

(23) W rozporządzeniu delegowanym (UE) nr 1393/2014 przewidziano wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do makreli i śledzia atlantyckiego złowionych w połowach sieciami pierścieniowymi ukierunkowanych na gatunki pelagiczne nieobjęte kwotami w rejonach ICES 7e i 7f. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. STECF dokonał przeglądu dowodów przedstawionych przez państwa członkowskie w poprzednich latach i stwierdził (18), że wskaźniki przeżywalności są prawdopodobnie zbliżone do wskaźników przeżywalności w przypadku połowów przy użyciu okrężnicy i że dowody potwierdzające są podobne do dowodów uzasadniających inne wyłączenia zawarte w poprzednich planach w zakresie odrzutów. Biorąc pod uwagę fakt, że okoliczności nie uległy zmianie, należy zatem utrzymać to wyłączenie.

(24) W odniesieniu do wód południowo-zachodnich powinny mieć zastosowanie poniższe wyłączenia z obowiązku wyładunku z uwagi na wysoką przeżywalność.

(25) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2237 przewidziano wyłączenie z obowiązku wyładunku w odniesieniu do homarca złowionego włokami dennymi w podobszarach ICES 8 i 9 oraz w odniesieniu do morlesza bogara złowionego tradycyjnym narzędziem połowowym „voracera” w rejonie ICES 9a. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. STECF ocenił wyłączenie dotyczące homarca w poprzednich latach i stwierdził (19), że dowody są solidne. Jeżeli chodzi o morlesza bogara, STECF stwierdził w poprzednich ocenach (20), że badania dostarczyły racjonalnie uzasadnionych dowodów naukowych potwierdzających przeżywalność morlesza bogara. Biorąc pod uwagę fakt, że okoliczności nie uległy zmianie, należy zatem utrzymać obydwa te wyłączenia.

(26) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2237 przewidziano wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do rajokształtnych złowionych przy użyciu wszelkich narzędzi w podobszarach ICES 8 i 9. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia i przedstawiły nowe dowody. STECF stwierdził (21), że podjęto znaczne starania na rzecz wyeliminowania luk w danych, a szereg projektów wciąż jest w toku. Potrzebne są jednak usprawnienia w zakresie gromadzenia danych. Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu powinny jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż dnia 1 maja 2022 r., przedstawić dodatkowe dowody naukowe pochodzące z trwających projektów. Należy zatem utrzymać to wyłączenie w mocy.

(27) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2237 przyznano wyłączenie w odniesieniu do rai dwuplamej poławianej przy użyciu drygawic w podobszarach ICES 8 i 9 oraz w odniesieniu do rai dwuplamej poławianej przy użyciu włoków dennych w podobszarze ICES 8. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia i przedstawiły nowe dowody. STECF przeanalizował dowody i stwierdził (22), że podjęto znaczne starania na rzecz wyeliminowania luk w danych, a znaczna liczba projektów jest w toku. Potrzebne są jednak usprawnienia w zakresie gromadzenia danych. Biorąc pod uwagę, że w przeszłości wskaźniki przeżywalności w przypadku rai dwuplamej okazały się niższe niż w przypadku innych rajokształtnych, należy utrzymać wyłączenie w odniesieniu do rai dwuplamej poławianej przy użyciu drygawic w podobszarach ICES 8 i 9 do dnia 31 grudnia 2022 r., a w odniesieniu do rai dwuplamej poławianej przy użyciu włoków dennych w podobszarze ICES 8 do dnia 31 grudnia 2021 r. Państwa członkowskie powinny jak najszybciej przedstawić dodatkowe informacje naukowe pochodzące z trwających projektów.

(28) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2237 przewidziano wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do morlesza bogara złowionego tradycyjnym narzędziem połowowym „voracera” w rejonie ICES 9a oraz przy użyciu haków i lin w podobszarach ICES 8 i 10 oraz w rejonie ICES 9a. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia i przedstawiły nowe dowody. Potrzebne są jednak usprawnienia w zakresie gromadzenia danych. STECF zauważył (23), że nie zrealizowano szeregu projektów dotyczących przeżywalności planowanych na lata 2019–2020 ze względu na ograniczenia w pozyskiwaniu materiału. Wyłączenie można przyznać do dnia 31 grudnia 2022 r. Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu powinny jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż do dnia 1 maja 2022 r., przedstawić dodatkowe informacje naukowe uzasadniające to wyłączenie.

(29) W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1394/2014 (24) przewidziano wyłączenie z uwagi na wysoką przeżywalność w odniesieniu do sardeli europejskiej, ostroboków i makreli złowionych w tradycyjnym łodziowym rybołówstwie przybrzeżnym, pod warunkiem że sieć nie zostanie w pełni wybrana na pokład. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia i przedstawiły nowe dowody. STECF zauważył (25), że dowody wykazują wysokie wskaźniki przeżywalności w przypadku sardeli europejskiej, ostroboków i makreli w sytuacji, gdy od chwili znalezienia się ryb w zatłoczonej sieci do momentu ich uwolnienia mija mniej niż 5 minut, co stanowi szacowany czas trwania zatłoczenia w rzeczywistych warunkach połowowych. Należy zatem utrzymać to wyłączenie.

(30) W odniesieniu do wód północno-zachodnich powinny mieć zastosowanie poniższe wyłączenia de minimis z obowiązku wyładunku.

(31) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2239 przewidziano wyłączenia de minimis z obowiązku wyładunku w odniesieniu do niektórych rodzajów rybołówstwa. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. W ubiegłych latach STECF dokonał przeglądu dowodów przedstawionych przez państwa członkowskie i stwierdził (26), że zawierały one uzasadnione argumenty wykazujące nieproporcjonalne koszty postępowania z niezamierzonymi połowami. Biorąc pod uwagę, że okoliczności nie uległy zmianie, należy kontynuować stosowanie wyłączeń de minimis w odniesieniu do: — witlinka złowionego przez statki używające włoków dennych i niewodów o rozmiarze oczek sieci równym co najmniej 80 mm (OTB, OTT, OT, PTB, PT, SSC, SDN, SPR, SX, SV, TBN, TBS, TB, TX), włoków pelagicznych (OTM i PTM) oraz włoków rozprzowych (BTT) o rozmiarze oczek sieci wynoszącym 80–119 mm (BT2), w rejonach ICES 7b–7k. Wyłączenie określone w tym tiret ma zastosowanie do grudnia 2021 r., biorąc pod uwagę ogólne obserwacje STECF dotyczące ogólnego stanu ochrony witlinka w podobszarach ICES 7b–7k. Zainteresowane państwa członkowskie powinny przedstawić dodatkowe informacje na temat składu połowów nie później niż dnia 1 maja 2021 r., — soli złowionej przez statki używające drygawic i sieci skrzelowych do połowu soli w rejonach ICES 7d–7g, — soli złowionej przez statki używające narzędzi TBB o rozmiarze oczek sieci wynoszącym 80–119 mm i o zwiększonej selektywności (panel flamandzki), w rejonach ICES 7d–7h.

(32) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2239 przewidziano wyłączenie de minimis dotyczące plamiaka złowionego przez statki używające włoków dennych o rozmiarze oczek sieci co najmniej 80 mm w rejonach ICES 7b, 7c i 7e–7k. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. STECF (27) zweryfikował nowe dowody przedstawione przez państwa członkowskie i stwierdził, że plamiak jest gatunkiem dławiącym wysokiego ryzyka na tym obszarze. STECF zauważył jednak również, że zasoby dorsza atlantyckiego i witlinka w Morzu Celtyckim są w znacznym stopniu uszczuplone, i zalecił ograniczenie poziomu niezamierzonych połowów tych gatunków. Można zatem przyznać wyłączenie w odniesieniu do włoków dennych o rozmiarze oczek sieci równym co najmniej 100 mm i niewodów oraz z wyjątkiem włoków rozprzowych i ukierunkowanych połowów homarca; w odniesieniu do statków poławiających homarca, wykorzystujących sieci o rozmiarze oczek wynoszącym co najmniej 80 mm – w przypadku ukierunkowanych połowów homarca; oraz w odniesieniu do włoków rozprzowych o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 80 mm z panelem flamandzkim. Wyłączenie to należy utrzymać do dnia 31 grudnia 2022 r.

(33) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2239 przyznano wyłączenie de minimis w odniesieniu do połowów wielogatunkowych dennych prowadzonych przez statki prowadzące ukierunkowane połowy garneli i przy użyciu włoków rozprzowych w rejonie ICES 7a. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. W ubiegłych latach STECF dokonał przeglądu dowodów przedstawionych przez państwa członkowskie i stwierdził (28), że wyłączenie dotyczące tego rodzaju połowów jest dobrze udokumentowane na Morzu Północnym i że prawdopodobne jest, iż połowy na Morzu Północnym są reprezentatywne dla połowów na Morzu Irlandzkim. Biorąc pod uwagę fakt, że okoliczności nie uległy zmianie, należy utrzymać to wyłączenie.

(34) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2239 przyznano wyłączenie de minimis w odniesieniu do kaprosza złowionego przez statki używające włoków dennych w rejonach ICES 7b, 7c i 7f–7k. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. STECF dokonał przeglądu nowych danych przedstawionych przez państwa członkowskie i stwierdził (29), że istnieją dowody potwierdzające zwiększone koszty związane z postępowaniem z niezamierzonymi połowami oraz ich przechowywaniem na odnośnych łowiskach. Priorytetem powinna być jednak poprawa selektywności. Wyłączenie to należy utrzymać do dnia 31 grudnia 2022 r. Zainteresowane państwa członkowskie powinny jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż do maja 2022 r., przekazać dodatkowe dowody uzasadniające to wyłączenie.

(35) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2239 przyznano wyłączenie de minimis w odniesieniu do smuklicy o wielkości poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, złowionej przez statki używające włoków rozprzowych o rozmiarze oczek sieci wynoszącym 80–119 mm w podobszarze ICES 7 oraz przez statki używające włoków dennych pod określonymi warunkami. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. STECF przeanalizował nowe dane przedstawione przez państwa członkowskie i stwierdził (30), że istnieją przesłanki wskazujące na dodatkowe koszty związane z postępowaniem z niezamierzonymi połowami. Wyłączenie należy utrzymać w mocy przez dwa lata z uwzględnieniem dodatkowych specyfikacji, aby umożliwić przeprowadzenie dodatkowego procesu gromadzenia danych. Zainteresowane państwa członkowskie powinny jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż w maju 2021 r., przekazać dodatkowe dowody uzasadniające to wyłączenie.

(36) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2239 przyznano wyłączenie de minimis w odniesieniu do soli złowionej przez statki stosujące włoki rozprzowe o rozmiarze oczek sieci wynoszącym 80–119 mm i o zwiększonej selektywności (panel flamandzki) w rejonach ICES 7a, 7j i 7k. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. STECF przeanalizował nowe dowody przedstawione przez państwa członkowskie i stwierdził (31), że potrzebne są dodatkowe specyfikacje techniczne dotyczące narzędzi połowowych. Wyłączenie należy utrzymać w mocy przez dwa lata, ale jedynie w odniesieniu do rejonu 7a, a państwa członkowskie powinny przedstawić jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż do dnia 1 maja 2022 r., dowody uzasadniające to wyłączenie.

(37) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2239 przyznano wyłączenie de minimis w odniesieniu do argentyny wielkiej złowionej przez statki używające włoków dennych o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 100 mm w rejonie ICES 5b i w podobszarze ICES 6. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. STECF przeanalizował nowe dowody przedstawione przez państwa członkowskie i stwierdził (32), że istnieją dowody potwierdzające zwiększone koszty związane z postępowaniem z niezamierzonymi połowami oraz ich przechowywaniem. Wyłączenie należy utrzymać w mocy przez dwa lata, a państwa członkowskie powinny jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż dnia 1 maja 2022 r., przedstawić dodatkowe dowody uzasadniające to wyłączenie.

(38) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2239 przyznano wyłączenie de minimis w odniesieniu do makreli i ostroboka złowionych w połowach wielogatunkowych gatunków dennych przez statki używające włoków dennych, niewodów i włoków rozprzowych w podobszarze ICES 6 i w rejonach ICES 7b–7k. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. STECF przeanalizował dowody przedstawione przez państwa członkowskie i stwierdził, że istnieją dowody potwierdzające zwiększone koszty związane z postępowaniem z niezamierzonymi połowami, jak wykazano w poprzednich ocenach. Biorąc pod uwagę fakt, że okoliczności nie uległy zmianie, wyłączenie należy utrzymać w mocy przez dwa lata, a państwa członkowskie powinny przedstawić jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż dnia 1 maja 2022 r., dodatkowe dowody uzasadniające to wyłączenie.

(39) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2239 przyznano wyłączenie de minimis w odniesieniu do plamiaka o wielkości poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, złowionego przez statki używające włoków dennych o rozmiarze oczek sieci do 119 mm w połowach homarca prowadzonych na zachód od Szkocji w rejonie ICES 6a. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. STECF przeanalizował dowody przedstawione przez państwa członkowskie i zauważył (33), że wnioski ze sprawozdania STECF 19-08 są nadal aktualne i że argumenty dotyczące nieproporcjonalnych kosztów wydają się zasadne. Biorąc pod uwagę obecny poziom niezamierzonych połowów w tym łowisku, wyłączenie należy utrzymać, ale wyłącznie w odniesieniu do statków, które stosują wysoce selektywne narzędzia.

(40) W rozporządzeniu delegowanym (UE) nr 1393/2014 przyznano wyłączenia de minimis w odniesieniu do następujących połowów pelagicznych: — błękitka w ramach połowów przemysłowych przez trawlery pelagiczne, ukierunkowanych na ten gatunek w rejonach ICES 5b, 6 i 7 połączonych z przetwarzaniem tego gatunku na statkach w celu wytworzenia bazy do surimi, — tuńczyka białego w ramach ukierunkowanych połowów tuńczyka białego przy użyciu tuk pelagicznych w podobszarze ICES 7, — makreli, ostroboka, śledzia atlantyckiego i witlinka złowionych przez trawlery pelagiczne o maksymalnej długości całkowitej 25 metrów przy użyciu włoków pelagicznych w rejonie ICES 7d.

(41) Państwa członkowskie wystąpiły z wnioskiem o kontynuowanie stosowania wyłączenia de minimis w odniesieniu do błękitka (Micromesistius poutassou) w ramach połowów przemysłowych przez trawlery pelagiczne, ukierunkowanych na ten gatunek w rejonach ICES 5b, 6 i 7 połączonych z przetwarzaniem tego gatunku na statkach w celu wytworzenia bazy do surimi. Wynik analizy STECF dotyczącej tego wyłączenia w poprzednich latach był pozytywny (34) i zostało ono przyznane na podstawie trudności w zakresie poprawy selektywności. Biorąc pod uwagę, że okoliczności dotyczące połowów nie uległy zmianie, należy utrzymać te wyłączenia. Do dnia 1 maja 2023 r. państwa członkowskie powinny przedstawić dowody dotyczące modeli połowów.

(42) Państwa członkowskie wystąpiły z wnioskiem o kontynuowanie stosowanie wyłączenia de minimis w odniesieniu do tuńczyka białego (Thunnus alalunga) złowionego w ramach ukierunkowanych połowów tuńczyka białego przy użyciu tuk pelagicznych (PTM) w podobszarze ICES 7. STECF przeanalizował dowody przedłożone przez państwa członkowskie dotyczące nieproporcjonalnych kosztów przechowywania niezamierzonych połowów i postępowania z nimi w poprzednich latach i stwierdził (35), że wniosek jest związany ze stratą w połowach komercyjnych. Państwa członkowskie przedstawiły koszty przechowywania połowów i postępowania z nimi na morzu i na lądzie. Biorąc pod uwagę, że okoliczności dotyczące połowów nie uległy zmianie, należy utrzymać te wyłączenia. Do dnia 1 maja 2023 r. państwa członkowskie powinny przedstawić dowody dotyczące modeli połowów.

(43) Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia de minimis w odniesieniu do makreli, ostroboka, śledzia atlantyckiego i witlinka złowionych przez trawlery pelagiczne o maksymalnej długości całkowitej 25 metrów przy użyciu włoków pelagicznych w rejonie ICES 7d. STECF przeanalizował dowody przedłożone przez państwa członkowskie w poprzednich latach i stwierdził (36), że wyłączenie to było uzasadnione rozsądnymi argumentami jakościowymi dotyczącymi nieproporcjonalności kosztów. Biorąc pod uwagę, że okoliczności dotyczące połowów nie uległy zmianie, należy utrzymać te wyłączenia. Do dnia 1 maja 2023 r. państwa członkowskie powinny przedstawić dowody dotyczące modeli połowów.

(44) W odniesieniu do wód południowo-zachodnich powinny mieć zastosowanie poniższe wyłączenia de minimis z obowiązku wyładunku.

(45) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2237 przewidziano wyłączenie de minimis dotyczące: — morszczuka europejskiego złowionego przy użyciu włoków i niewodów w podobszarach ICES 8 i 9, — soli złowionej przy użyciu włoków w rejonach ICES 8a i 8b, — soli złowionej przy użyciu drygawic i sieci skrzelowych w rejonach ICES 8a i 8b, — beryksów złowionych przy użyciu haków i lin w podobszarze ICES 10.

(46) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2237 przewidziano wyłączenie de minimis dotyczące morszczuka europejskiego złowionego przy użyciu włoków i niewodów w podobszarach ICES 8 i 9. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. STECF zweryfikował nowe dowody przedstawione przez państwa członkowskie w 2020 r. STECF stwierdził (37), że analiza dotycząca dodatkowych kosztów będących konsekwencją postępowania z niezamierzonymi połowami jest dostosowana do flot prowadzących ukierunkowane połowy morszczuka europejskiego oraz że wyniki tej analizy wskazują, że zostanie wydłużony czas przeznaczany na postępowanie z niezamierzonymi połowami i ich sortowanie. Dowody są wyczerpujące i wystarczające, aby uzasadnić wyłączenie i w związku z tym wyłączenie to należy utrzymać. Należy również przyznać wyłączenie w odniesieniu do morszczuka i soli złowionych przez statki używające tuk i włoków rozpornicowych (OTM, PTM).

(47) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2237 przewidziano wyłączenie de minimis dotyczące soli złowionych przy użyciu włoków rozprzowych i włoków dennych w rejonach ICES 8a i 8b, oraz w odniesieniu do soli złowionych za pomocą drygawic i sieci skrzelowych w rejonach ICES 8a i 8b. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tych wyłączeń. STECF dokonał przeglądu dowodów przedstawionych przez państwa członkowskie w poprzednich latach i stwierdził (38), że wspólna rekomendacja zawierała uzasadnione argumenty potwierdzające, że dalsza poprawa selektywności jest trudna do osiągnięcia, a koszty postępowania z niezamierzonymi połowami są nieproporcjonalne. W związku z tym, biorąc pod uwagę fakt, że okoliczności nie uległy zmianie, należy utrzymać te wyłączenia de minimis. Należy również przyznać wyłączenie w odniesieniu do soli złowionej przez statki używające tuk i włoków rozpornicowych (OTM, PTM).

(48) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2237 przewidziano wyłączenie de minimis dotyczące beryksów złowionych przy użyciu haków i lin w podobszarze ICES 10. Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tego wyłączenia. STECF dokonał przeglądu dowodów przedstawionych przez państwa członkowskie w poprzednich latach i stwierdził (39), że przedstawione informacje zawierały uzasadnione argumenty potwierdzające, że dalsza poprawa w zakresie selektywności jest trudna do osiągnięcia lub wiąże się z nieproporcjonalnymi kosztami postępowania z niezamierzonymi połowami. Biorąc pod uwagę fakt, że okoliczności nie uległy zmianie, należy utrzymać to wyłączenie.

(49) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2237 przewidziano wyłączenie de minimis dotyczące: — ostroboka złowionego przy użyciu włoków i niewodów w podobszarach ICES 8 i 9, — ostroboka złowionego przy użyciu sieci skrzelowych w podobszarach ICES 8, 9 i 10 oraz w obszarach CECAF 34.1.1, 34.1.2, 34.2.0, — makreli złowionej przy użyciu włoków i niewodów w podobszarach ICES 8 i 9, — makreli złowionej przy użyciu sieci skrzelowych w podobszarach ICES 8 i 9 oraz w obszarach CECAF 34.1.1, 34.1.2, 34.2.0, — smuklicy złowionej przy użyciu włoków i niewodów w podobszarach ICES 8 i 9, — smuklicy złowionej przy użyciu sieci skrzelowych w podobszarach ICES 8 i 9, — żabnicy złowionej przy użyciu włoków i niewodów w podobszarach ICES 8 i 9, — żabnicy złowionej przy użyciu sieci skrzelowych w podobszarach ICES 8 i 9.

(50) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2018/2033 przewidziano wyłączenie de minimis dotyczące: — sardeli europejskiej złowionej przy użyciu włoków i niewodów w podobszarach ICES 8 i 9, — morlesza bogara złowionego przy użyciu włoków i niewodów w rejonie ICES 9a, — soli złowionej przy użyciu włoków i niewodów w rejonie ICES 9a.

(51) Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tych wyłączeń oraz przyznanie wyłączenia w odniesieniu do żabnicy złowionej przy użyciu włoków pelagicznych. Państwa członkowskie przedstawiły szczegółową analizę ekonomiczną dotyczącą nieproporcjonalnych kosztów związanych z niezamierzonymi połowami, która została oceniona przez STECF (40). STECF stwierdził, że chociaż badanie jest szczegółowe i obszerne, nie był w stanie w pełni ocenić jego metodyki w trakcie procedury pisemnej. Biorąc pod uwagę informacje przekazane przez państwa członkowskie oraz brak możliwości przeprowadzenia przez STECF oceny metodyki badania, wyłączenia te należy zawrzeć w niniejszym rozporządzeniu. Państwa członkowskie powinny jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż dnia 1 maja każdego roku, przedstawiać dodatkowe dane uzasadniające wyłączenie.

(52) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2237 przewidziano wyłączenie de minimis dotyczące: — witlinka złowionego przy użyciu włoków i niewodów w podobszarze ICES 8, — witlinka złowionego przy użyciu sieci skrzelowych w podobszarze ICES 8.

(53) Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tych wyłączeń w odniesieniu do witlinka złowionego przy użyciu włoków i niewodów w podobszarze ICES 8 oraz o przyznanie wyłączenia w odniesieniu do witlinka złowionego przy użyciu włoków pelagicznych. Państwa członkowskie przedstawiły nowe dowody. STECF stwierdził (41), że istnieją przesłanki, by uznać, że poprawa w zakresie selektywności jest trudna w przypadku połowów wielogatunkowych dennych, w ramach których łowi się witlinka bez znacznych strat dla innych połowów komercyjnych, oraz że prowadzone są nowe badania. Wyłączenie należy przyznać na dwa lata. Zainteresowane państwa członkowskie powinny jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż dnia 1 maja każdego roku, przedstawić dodatkowe informacje naukowe pochodzące z trwających badań.

(54) Państwa członkowskie wystąpiły z wnioskiem o kontynuowanie stosowania wyłączenia de minimis dotyczącego witlinka złowionego przy użyciu sieci skrzelowych w podobszarze ICES 8 i przedstawiły nowe dowody. STECF stwierdził (42), że trudno jest osiągnąć poprawę selektywności w przypadku połowów przy użyciu sieci skrzelowych. Wymagana jest jednak poprawa jakości przekazywanych informacji dotyczących nieproporcjonalnych kosztów. Wyłączenie należy przyznać na dwa lata, a zainteresowane państwa członkowskie powinny jak najszybciej, ale nie później niż dnia 1 maja każdego roku, przedstawić dodatkowe dane.

(55) W rozporządzeniu delegowanym (UE) nr 1394/2014 przewidziano wyłączenie de minimis dotyczące: — błękitka w ramach połowów przemysłowych przez trawlery pelagiczne w podobszarze ICES 8, — tuńczyka białego złowionego przy użyciu włoków w podobszarze ICES 8, — sardeli europejskiej, makreli i ostroboka złowionych przy użyciu włoków pelagicznych w podobszarze ICES 8, — ostroboka i makreli złowionych przy użyciu okrężnic (PS) w podobszarze ICES 8.

(56) Państwa członkowskie zwróciły się o dalsze stosowanie tych wyłączeń w odniesieniu do połowów pelagicznych. W rozporządzeniu delegowanym (UE) nr 1394/2014 przewidziano te wyłączenia w wyniku pozytywnej oceny STECF w poprzednich latach (43) i przyznano wyłączenia na podstawie napotkanych trudności dotyczących poprawy selektywności w odniesieniu do błękitka, ostroboka i makreli; oraz wysokich kosztów postępowania z niezamierzonymi połowami w przypadku tuńczyka białego i sardeli europejskiej. Biorąc pod uwagę fakt, że okoliczności nie uległy zmianie, należy zatem utrzymać to wyłączenie.

(57) W związku z nowymi wspólnymi rekomendacjami należy uchylić rozporządzenie delegowane (UE) 2019/2239 i rozporządzenie delegowane (UE) 2019/2237 i zastąpić je nowym rozporządzeniem.

(58) Biorąc pod uwagę, że środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu mają bezpośredni wpływ na planowanie okresu połowu statków unijnych oraz na powiązaną działalność gospodarczą, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po opublikowaniu. Niniejsze rozporządzenie należy stosować od dnia 1 stycznia 2021 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1 Realizacja obowiązku wyładunku W wodach północno-zachodnich (podobszary ICES 5 (z wyłączeniem rejonu 5a oraz uwzględniając jedynie wody Unii rejonu 5b), 6 i 7) oraz w wodach południowo-zachodnich (podobszary ICES 8, 9 i 10 (wody wokół Azorów) i obszary CECAF 34.1.1, 34.1.2 i 34.2.0 (wody wokół Madery i Wysp Kanaryjskich)) obowiązek wyładunku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, stosuje się do połowów dennych i pelagicznych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem w latach 2021–2023.

Artykuł 2 Definicje 1. „Panel flamandzki” oznacza ostatnią część tkaniny sieciowej włoka rozprzowego, której: — tył jest bezpośrednio przyczepiony do worka włoka, — górne i dolne części są wykonane z tkaniny sieciowej o rozmiarze oczka co najmniej 120 mm, mierzonego między węzłami, oraz — długość po rozciągnięciu wynosi co najmniej 3 m. 2. „Panel Seltra” oznacza urządzenie zapewniające selektywność, które: — składa się z górnego płata o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 270 mm (oczko romboidalne) lub górnego płata o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 300 mm (oczko kwadratowe), umieszczonego w czteropłatowej części na prostym odcinku worka włoka, — ma długość co najmniej 3 m, — umieszczone jest nie więcej niż 4 m od sznurówki, oraz — ma szerokość całego górnego płata w czteropłatowej części włoka (tj. od krawędzi do obrębu tkaniny sieciowej). 3. „Kratownica sieciowa »NetGrid«” oznacza urządzenie zapewniające selektywność, składające się z czteropanelowego okna umieszczonego w dwupanelowym włoku wyposażonym w pochyloną tkaninę sieciową o oczkach romboidalnych o rozmiarze oczek sieci co najmniej 200 mm, prowadzącego do otworu wyjściowego w górnej części włoka. 4. „Kratownica sieciowa »CEFAS NetGrid«” oznacza kratownicę sieciową NetGrid, opracowaną przez Centre for Environment, Fisheries and Aquaculture Science (CEFAS) na potrzeby połowów homarca w Morzu Irlandzkim. 5. „Włok z panelem flip-flap” oznacza włok wyposażony w kratownicę sieciową opracowaną w celu ograniczenia przyłowu dorsza atlantyckiego, plamiaka i witlinka w połowach homarca. 6. „Lina separatora kamieni” oznacza modyfikację dennych włoków rozprzowych, mającą zapobiec przedostaniu się do włoka kamieni i głazów, które uszkadzają zarówno narzędzia połowowe, jak i połowy. 7. „Panel uwalniania zanieczyszczeń dennych” oznacza panel o większym rozmiarze oczek lub o oczkach kwadratowych, zamontowany do dolnej części włoka, zwykle włoka rozprzowego, w celu usunięcia wszelkiego materiału bentosowego i zanieczyszczeń dna morskiego, zanim przedostaną się one do worka włoka. 8. „Strefa ochrony w Morzu Celtyckim” oznacza wody w rejonach ICES 7f, 7g i część 7j na północ od 50° szerokości geograficznej północnej i na wschód od 11° długości geograficznej zachodniej. 9. „Voracera” oznacza narzędzie połowowe, zaprojektowane i wykonane lokalnie, składające się ze zmechanizowanej liny haczykowej, stosowane w ramach tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego w połowach morlesza bogara na południu Hiszpanii w rejonie ICES 9a.

ROZDZIAŁ II

WYŁĄCZENIA Z UWAGI NA PRZEŻYWALNOŚĆ W WODACH PÓŁNOCNO-ZACHODNICH

Artykuł 3 Wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do homarca 1. Wyłączenie z uwagi na przeżywalność, o którym mowa w art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, ma zastosowanie do: a) homarca (Nephrops norvegicus) złowionego przy użyciu więcierzy, pułapek lub koszy (kody narzędzi połowowych (44): FPO, FIX i FYK) w podobszarach ICES 6 i 7; b) homarca (Nephrops norvegicus) złowionego przy użyciu włoków dennych (OTT, OTB, TBS, TBN, TB, PTB, OT, PT, TX) o rozmiarze oczek sieci równym co najmniej 100 mm, w podobszarze ICES 7; c) homarca (Nephrops norvegicus) złowionego w podobszarze ICES 7 przy użyciu włoków dennych (OTT, OTB, TBS, TBN, TB, PTB, OT, PT, TX) o rozmiarze oczek sieci wynoszącym 70–99 mm w połączeniu z wariantami wysoce selektywnych narzędzi, jak określono w ust. 2 i 3; d) homarca (Nephrops norvegicus) złowionego przy użyciu włoków rozpornicowych (OTT, OTB, TBS, TBN, TB, PTB, OT, PT, TX) o rozmiarze oczek sieci wynoszącym 80–110 mm w rejonie ICES 6a w odległości do 12 mil morskich od brzegu. 2. Wyłączenie określone w ust. 1 lit. c) ma zastosowanie do statków poławiających w strefie ochrony w Morzu Celtyckim, o ile korzystają one z jednego z następujących selektywnych narzędzi: a) panelu sieci o kwadratowych oczkach o rozmiarze co najmniej 300 mm; b) panelu sieci o kwadratowych oczkach o rozmiarze co najmniej 200 mm w przypadku statków o długości mniejszej niż 12 metrów; c) panelu Seltra; d) kratownicy sortującej o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 35 mm zgodnie z definicją w części B załącznika VI do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 (45) lub równoważnej kratownicy sieciowej NetGrid; e) worka włoka o rozmiarze 100 mm z panelem sieci o kwadratowych oczkach o rozmiarze 100 mm; f) podwójnego worka włoka z przedłużeniem o rozmiarze oczek sieci T90 wynoszącym co najmniej 90 mm wyposażonego w panel separacyjny o maksymalnym rozmiarze oczek 300 mm. 3. Wyłączenie określone w ust. 1 lit. c) ma zastosowanie do statków poławiających w rejonie ICES 7a, o ile korzystają one z jednego z następujących selektywnych narzędzi: a) panelu sieci o kwadratowych oczkach o rozmiarze co najmniej 300 mm; b) panelu sieci o kwadratowych oczkach o rozmiarze co najmniej 200 mm w przypadku statków o długości mniejszej niż 12 metrów; c) panelu Seltra; d) kratownicy sortującej o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 35 mm zgodnie z definicją w części B załącznika VI do rozporządzenia (UE) 2019/1241; e) kratownicy sieciowej „CEFAS NetGrid”; f) włoka z panelem flip-flap. 4. Odrzut homarca złowionego w przypadkach, o których mowa w ust. 1, polega na uwalnianiu go w całości, natychmiast i w obszarze, w którym został złowiony.

Artykuł 4 Wyłączenie z uwagi na przeżywalność dotyczące soli 1. Wyłączenie z uwagi na przeżywalność, o którym mowa w art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, ma zastosowanie w rejonie ICES 7d, w obrębie sześciu mil morskich od linii brzegu, lecz poza określonymi obszarami dojrzewania narybku, do połowów soli (Solea solea) poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, dokonanych przy użyciu włoków rozpornicowych (kody narzędzi połowowych: OTT, OTB, TBS, TBN, TB, PTB, OT, PT, TX), wyposażonych w worek włoka o rozmiarze oczek sieci wynoszącym 80–99 mm, przez statki: a) o maksymalnej długości 10 metrów i maksymalnej mocy silnika 221 kW; oraz b) poławiające w wodach o maksymalnej głębokości 30 m przy zaciągach nieprzekraczających 90 minut. 2. Odrzut soli złowionej w przypadkach, o których mowa w ust. 1, polega na jej natychmiastowym uwolnieniu.

Artykuł 5 Wyłączenie z uwagi na przeżywalność dotyczące rajokształtnych 1. Wyłączenie z uwagi na przeżywalność, o którym mowa w art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, ma zastosowanie do rajokształtnych (Rajiformes) złowionych przy pomocy wszelkich narzędzi połowowych w wodach północno-zachodnich (podobszary ICES 6 i 7). 2. Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu co roku przedstawiają jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż do dnia 1 maja, dodatkowe informacje naukowe uzasadniające wyłączenie określone w ust. 1. Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) ocenia dostarczone informacje naukowe co roku do dnia 31 lipca. 3. Wyłączenie określone w ust. 1 ma zastosowanie także do rai dwuplamej. Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu co roku przedstawiają jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż do dnia 1 maja, dodatkowe informacje naukowe uzasadniające to wyłączenie, w tym wstępne informacje na temat połowów rai dwuplamej, odrzutów i postępów w zakresie przeżywalności lub badań naukowych dotyczących przeżycia w odniesieniu do odpowiednich połowów. STECF ocenia dostarczone informacje naukowe przed dniem 31 lipca każdego roku. 4. Odrzut rajokształtnych złowionych w przypadkach, o których mowa w ust. 1, polega na ich natychmiastowym uwolnieniu.

Artykuł 6 Wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do gładzicy 1. Wyłączenie z uwagi na przeżywalność, o którym mowa w art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, ma zastosowanie do: a) gładzicy (Pleuronectes platessa) złowionej w rejonach ICES 7d–7g przy użyciu drygawic (kody narzędzi połowowych: GTR, GTN, GEN, GN); b) gładzicy (Pleuronectes platessa) złowionej w rejonach ICES 7d–7g przy użyciu włoków rozpornicowych (kody narzędzi połowowych: OTT, OTB, TBS, TBN, TB, PTB, OT, PT, TX); c) gładzicy (Pleuronectes platessa) złowionej w rejonach ICES 7a–7g przez statki o maksymalnej mocy silnika większej niż 221 kW oraz stosujące włoki rozprzowe (TBB) wyposażone w linę separatora kamieni lub panel uwalniania zanieczyszczeń dennych; d) gładzicy (Pleuronectes platessa) złowionej w rejonach ICES 7a–7g przez statki stosujące włoki rozprzowe (TBB), o maksymalnej mocy silnika 221 kW lub maksymalnej długości 24 m, które są budowane do celów połowów w odległości do 12 mil morskich od linii brzegu oraz przy średnich zaciągach nieprzekraczających 90 minut; e) gładzicy (Pleuronectes platessa) złowionej w rejonach ICES 7d przy użyciu niewodów duńskich (kody narzędzi połowowych: SDN). 2. W odniesieniu do wyłączeń określonych w lit. c) i d) państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu co roku przedstawiają jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż do dnia 1 maja, dodatkowe informacje naukowe uzasadniające te wyłączenia, w tym wstępne informacje na temat połowów gładzicy, odrzutów i postępów w zakresie przeżywalności lub badań naukowych dotyczących przeżycia w odniesieniu do odpowiednich połowów. Do dnia 1 maja 2021 r. państwa członkowskie przedstawiają również termin zakończenia ustalonego planu działania. STECF ocenia te informacje do dnia 30 czerwca 2021 r. 3. Odrzut gładzicy złowionej w przypadkach, o których mowa w ust. 1, polega na jej natychmiastowym uwolnieniu.

Artykuł 7 Wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do gatunków złowionych przy użyciu więcierzy, pułapek i koszy 1. Wyłączenie z uwagi na przeżywalność, o którym mowa w art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, stosuje się do gatunków złowionych przy użyciu więcierzy, pułapek i koszy (kody narzędzi połowowych: FPO, FIX, FYK) w podobszarach ICES 5 (z wyłączeniem podobszaru 5a oraz uwzględniając jedynie wody Unii w podobszarze 5b), 6 i 7. 2. Odrzut ryb złowionych w przypadkach, o których mowa w ust. 1, polega na ich natychmiastowym uwolnieniu.

Artykuł 8 Wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do gatunków pelagicznych 1. Wyłączenie z uwagi na przeżywalność, o którym mowa w art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, ma zastosowanie do połowów makreli i śledzia atlantyckiego w połowach przy użyciu okrężnicy w podobszarze ICES 6, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe warunki: a) połów zostaje uwolniony, zanim pewien odsetek (określony w ust. 2 i 3 poniżej) okrężnicy ulegnie zamknięciu („punkt odwracalności”); b) okrężnica jest wyposażona w widoczne pływaki wyraźnie wyznaczające granice punktu odwracalności; c) statek i okrężnica są wyposażone w elektroniczny system rejestracji i dokumentowania, zapisujący informację o tym, kiedy, gdzie i w jakim zakresie okrężnica była zaciągana w trakcie całej działalności połowowej. 2. „Punkt odwracalności” to 80 % zamknięcie okrężnicy przy połowach makreli i 90 % zamknięcie okrężnicy przy połowach śledzia atlantyckiego. 3. Jeżeli okrążona ławica składa się z obydwu gatunków, 80 % zamknięcie okrężnicy stanowi „punkt odwracalności”. 4. Zakazuje się uwalniania połowów makreli i śledzia atlantyckiego po przekroczeniu „punktu odwracalności”. 5. Z okrążonej ławicy przed jej uwolnieniem pobiera się próbki, aby oszacować jej skład gatunkowy, rozmiar ryb i ich ilość. 6. Wyłączenie z uwagi na przeżywalność, o którym mowa w art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, ma zastosowanie do połowów makreli i śledzia atlantyckiego w połowach sieciami pierścieniowymi, ukierunkowanych na gatunki pelagiczne nieobjęte kwotami w rejonach ICES 7e i 7f, jeżeli wymogi określone w ust. 1–5 niniejszego artykułu oraz w art. 15 niniejszego rozporządzenia są spełnione mutatis mutandis.

ROZDZIAŁ III

WYŁĄCZENIE Z UWAGI NA PRZEŻYWALNOŚĆ W WODACH POŁUDNIOWO-ZACHODNICH

Artykuł 9 Wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do homarca 1. Wyłączenie z uwagi na przeżywalność, o którym mowa w art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, ma zastosowanie do homarca (Nephrops norvegicus) złowionego w podobszarach ICES 8 i 9 przy użyciu włoków dennych (kody narzędzi połowowych: OTB, OTT, PTB, TBN, TBS, TB, TBB, OT, PT oraz TX). 2. Odrzut homarca złowionego w przypadkach, o których mowa w ust. 1, polega na natychmiastowym uwolnieniu go w obszarze, w którym został złowiony.

Artykuł 10 Wyłączenie z uwagi na przeżywalność dotyczące rajokształtnych 1. Wyłączenie z uwagi na przeżywalność, o którym mowa w art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, ma zastosowanie do rajokształtnych (Rajiformes) złowionych przy użyciu wszystkich narzędzi połowowych w podobszarach ICES 8 i 9. 2. Odrzut rajokształtnych złowionych w przypadkach, o których mowa w ust. 1, polega na ich natychmiastowym uwolnieniu. 3. Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu przedstawiają jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż do dnia 1 maja 2022 r. dodatkowe informacje naukowe uzasadniające wyłączenie określone w ust. 1. STECF ocenia te informacje naukowe do dnia 31 lipca 2022 r. 4. Wyłączenie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie do rai dwuplamej: a) złowionej przez drygawice w podobszarach ICES 8 i 9 do dnia 31 grudnia 2022 r. Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu przedstawiają jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż do dnia 1 maja 2022 r., dodatkowe informacje naukowe uzasadniające to wyłączenie w odniesieniu do rai dwuplamej złowionej za pomocą drygawic. STECF ocenia te informacje naukowe do dnia 31 lipca 2022 r.; b) złowionej włokami dennymi w podobszarze ICES 8 do dnia 31 grudnia 2021 r. Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu przedstawiają jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż do dnia 1 maja 2021 r. dodatkowe informacje naukowe uzasadniające to wyłączenie w odniesieniu do rai dwuplamej złowionej za pomocą włoków dennych. STECF ocenia te informacje naukowe do dnia 31 lipca 2021 r.

Artykuł 11 Wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do morlesza bogara 1. Wyłączenie z uwagi na przeżywalność, o którym mowa w art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, ma zastosowanie do morlesza bogara (Pagellus bogaraveo) złowionego przy użyciu tradycyjnego narzędzia połowowego „voracera” w rejonie ICES 9a oraz do morlesza bogara (Pagellus bogaraveo) złowionego przy użyciu haków i lin (kody narzędzi połowowych: LHP, LHM, LLS, LLD) do dnia 31 grudnia 2022 r. w podobszarach ICES 8 i 10 oraz w rejonie ICES 9a. 2. Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu przedstawiają jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż do dnia 1 maja 2022 r. dodatkowe informacje naukowe uzasadniające wyłączenie określone w ust. 1. w odniesieniu do morlesza bogara złowionego przy użyciu haków i lin w podobszarze ICES 8 i w rejonie ICES 9a. STECF ocenia dostarczone informacje naukowe do dnia 31 lipca 2022 r. 3. Odrzut morlesza bogara złowionego w przypadkach, o których mowa w ust. 1, polega na jego natychmiastowym uwolnieniu.

Artykuł 12 Wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do sardeli europejskiej, ostroboka i makreli Wyłączenie z uwagi na przeżywalność, o którym mowa w art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, ma zastosowanie do połowów sardeli europejskiej (Engraulis encrasicolus), ostroboka (Trachurus spp.) i makreli (Scomber scombrus) złowionych w połowach przy użyciu okrężnicy, o ile sieć nie zostanie w pełni wybrana na pokład.

ROZDZIAŁ IV

WYŁĄCZENIA DE MINIMIS W WODACH PÓŁNOCNO-ZACHODNICH

Artykuł 13 Wyłączenia de minimis w wodach północno-zachodnich 1. Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 następujące ilości mogą zostać odrzucone w wodach północno-zachodnich na podstawie art. 15 ust. 5 lit. c) wymienionego rozporządzenia, z zastrzeżeniem ust. 2–7: a) w przypadku witlinka (Merlangius merlangus) maksymalnie 5 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki używające włoków dennych i niewodów o rozmiarze oczek sieci równym co najmniej 80 mm (OTB, OTT, OT, PTB, PT, SSC, SDN, SPR, SX, SV, TBN, TBS, TB, TX), włoków pelagicznych (OTM i PTM) oraz włoków rozprzowych (BT2) o rozmiarze oczek sieci wynoszącym 80–119 mm, w rejonach ICES 7b–7k; b) w przypadku soli (Solea solea) maksymalnie 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki używające drygawic i sieci skrzelowych (GN, GNS, GND, GNC, GTN, GTR, GEN, GNF) do połowu soli w rejonach ICES 7d–7g; c) w przypadku soli (Solea solea) maksymalnie 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki używające narzędzi TBB o rozmiarze oczek sieci wynoszącym 80–119 mm, wyposażone w panel flamandzki, do połowu soli, w rejonach ICES 7d–7h; d) w przypadku plamiaka (Melanogrammus aeglefinus) maksymalnie 5 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku złowionych: (i) przez statki prowadzące połowy przy użyciu włoków dennych o rozmiarze oczek sieci co najmniej 100 mm w przypadku wszystkich włoków dennych, niewodów (OTB, OTT, OT, PTB, PT, SSC, SDN SPR, SX, SV, TBN, TBS, TB, TX) w rejonach ICES 7b, 7c i 7e–7k, których połowy obejmują nie więcej niż 30 % homarca i z wyłączeniem włoków rozprzowych; (ii) przez statki prowadzące połowy przy użyciu włoków dennych o rozmiarze oczek sieci co najmniej 80 mm w rejonach ICES 7b, 7c i 7e–7k, których połowy obejmują ponad 30 % homarca; (iii) przez statki prowadzące połowy przy użyciu włoków rozprzowych o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 80 mm w rejonach ICES 7b, 7c i 7e–7k w połączeniu ze stosowaniem panelu flamandzkiego; e) w połowach wielogatunkowych dennych prowadzonych przez statki prowadzące ukierunkowane połowy garneli i przy użyciu włoków rozprzowych (TBB) o rozmiarze oczek sieci równym lub większym niż 31 mm w rejonie ICES 7a: łączna ilość gatunków ryb o wielkości poniżej MCRS, która nie przekracza 0,85 % całkowitych rocznych połowów gładzicy i 0,15 % całkowitych rocznych połowów witlinka w połowach wielogatunkowych dennych; f) w przypadku kaprosza (Caproidae) maksymalnie 0,5 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki używające włoków dennych (OTT, OTB, TBS, TBN, TB, PTB, OT, PT, TX), w rejonach ICES 7b, 7c i 7f–7k; g) w przypadku smuklic (Lepidorhombus spp.) o wielkości poniżej MCRS, maksymalnie 4 % całkowitych rocznych połowów tych gatunków przez statki używające włoków rozprzowych (TBB) o rozmiarze oczek sieci wynoszącym 80–119 mm (BT2), w podobszarze ICES 7; i używające włoków dennych (OTT, OTB, TBS, TBN, TB, PTB, OT, PT, TX) w następujących warunkach: (i) w rejonach ICES 7f, 7g, części 7h na północ od 49° 30′ szerokości geograficznej północnej i część 7j na północ od 49° 30′ szerokości geograficznej północnej i na wschód od 11° długości geograficznej zachodniej w przypadku statków TR2, których połowy obejmują ponad 55 % witlinka lub 55 % żabnicy, morszczuka europejskiego lub smuklicy łącznie; (ii) w podobszarze ICES 7, poza obszarem, o którym mowa powyżej, w przypadku statków TR2; h) w przypadku soli (Solea solea) maksymalnie 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki używające włoków rozprzowych o rozmiarze oczek sieci wynoszącym 80–119 mm (BT2), o zwiększonej selektywności (panel flamandzki), w rejonach ICES 7a; i) w przypadku argentyny wielkiej (Argentina silus) złowionej przez statki używające włoków dennych (OTT, OTB, TBS, TBN, TB, PTB, OT, PT, TX) o rozmiarze oczek sieci co najmniej 100 mm (TR1) w rejonie ICES 5b (wody UE) i w podobszarze 6, maksymalnie 0,6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przy użyciu wszystkich narzędzi na tych obszarach; j) w przypadku ostroboka (Trachurus spp.) maksymalnie 3 % całkowitych rocznych przyłowów tego gatunku złowionego w połowach wielogatunkowych dennych przy użyciu włoków dennych, niewodów i włoków rozprzowych (OTB, OTT, OT, PTB, PT, SSC, SDN, SPR, SX, SV, TBB, TBN, TBS, TB, TX) w podobszarze ICES 6 i w rejonach ICES 7b–7k; k) w przypadku makreli (Scomber scombrus) maksymalnie 3 % całkowitych rocznych przyłowów tego gatunku złowionego w połowach wielogatunkowych dennych przy użyciu włoków dennych, niewodów i włoków rozprzowych (OTB, OTT, OT, PTB, PT, SSC, SDN, SPR, SX, SV, TBB, TBN, TBS, TB, TX) w podobszarze ICES 6 i w rejonach ICES 7b–7k; l) w przypadku plamiaka (Melanogrammus aeglefinus) o wielkości poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony maksymalnie 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku dokonanych przez statki używające włoków dennych o rozmiarze oczek sieci do 119 mm (OTB, OTT, OT, TBN, TB) w połowach homarca (Nephrops norvegicus) prowadzonych na zachód od Szkocji w rejonie ICES 6a, o ile statki używają wariantów wysoce selektywnych narzędzi opisanych w art. 3 ust. 3 niniejszego rozporządzenia; m) w przypadku błękitka (Micromesistius poutassou) maksymalnie 5 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku w ramach połowów przemysłowych przez trawlery pelagiczne, ukierunkowanych na ten gatunek w podobszarach ICES 5b, 6 i 7 połączonych z przetwarzaniem tego gatunku na statkach w celu wytworzenia bazy do surimi; n) w przypadku tuńczyka białego (Thunnus alalunga) maksymalnie 5 % całkowitych rocznych połowów ukierunkowanych na tuńczyka białego przy użyciu tuk pelagicznych (PTM) w podobszarze ICES 7; o) w przypadku makreli (Scomber scombrus), ostroboka (Trachurus spp.), śledzia atlantyckiego (Clupea harengus) i witlinka (Merlangius merlangus) maksymalne 1 % całkowitych rocznych połowów w połowach pelagicznych przez trawlery pelagiczne o długości całkowitej do 25 m przy użyciu włoków pelagicznych (OTM i PTM), ukierunkowanych na makrelę, ostroboka i śledzia w rejonie ICES 7d. 2. Wyłączenie de minimis określone w ust. 1 lit. a) stosuje się do dnia 31 grudnia 2021 r. Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu przedstawiają jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż do dnia 1 maja 2021 r., dodatkowe informacje na temat składu połowów. STECF ocenia dostarczone informacje naukowe do dnia 31 lipca 2021 r. 3. Wyłączenie de minimis określone w ust. 1 lit. g) stosuje się do dnia 31 grudnia 2022 r. Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu przedstawiają jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż do dnia 1 maja 2022 r., dodatkowe informacje na temat kosztów przechowywania na statkach smuklicy o wielkości poniżej MCRS i dane dotyczące floty. STECF ocenia dostarczone informacje naukowe do dnia 31 lipca 2022 r. 4. Wyłączenie de minimis określone w ust. 1 lit. h) stosuje się do dnia 31 grudnia 2022 r. Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu wyłączeniem de minimis przedstawiają jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż do dnia 1 maja 2022 r., dodatkowe informacje na temat selektywności i stosowania tego wyłączenia de minimis. STECF ocenia dostarczone informacje naukowe do dnia 31 lipca 2022 r. 5. Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu przedstawiają jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż do dnia 1 maja 2022 r., dodatkowe informacje na temat selektywności i nieproporcjonalnych kosztów uzasadniające wyłączenia określone w ust. 1 lit. f) oraz lit. i)–k). STECF ocenia dostarczone informacje naukowe do dnia 31 lipca 2022 r. 6. Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu przedstawiają jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż do dnia 1 maja 2023 r., dodatkowe informacje na temat modeli połowów uzasadniające wyłączenia określone w ust. 1 lit. m), n) i o). STECF ocenia dostarczone informacje naukowe do dnia 31 lipca 2023 r. 7. Wyłączenia de minimis określone w ust. 1 lit. d), f) oraz i)–l) stosuje się do dnia 31 grudnia 2022 r.

ROZDZIAŁ V

WYŁĄCZENIA DE MINIMIS W WODACH POŁUDNIOWO-ZACHODNICH

Artykuł 14 Wyłączenia de minimis w wodach południowo-zachodnich 1. Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 następujące ilości mogą zostać odrzucone w wodach południowo-zachodnich na podstawie art. 15 ust. 5 lit. c) wymienionego rozporządzenia: a) w przypadku morszczuka europejskiego (Merluccius merluccius) maksymalnie 5 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki stosujące włoki i niewody (kody narzędzi połowowych: OTM, PTM, OTT, OTB, PTB, OT, PT, TBN, TBS, TX, SSC, SPR, TB, SDN, SX, SV) w podobszarach ICES 8 i 9; b) w przypadku soli (Solea solea) maksymalnie 5 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki stosujące włoki pelagiczne, włoki rozprzowe i włoki denne (kody narzędzi połowowych: OTM, PTM, OTB, OTT, PTB, TBN, TBS, TBB, OT, PT i TX) w rejonach ICES 8a i 8b; c) w przypadku soli (Solea solea) maksymalnie 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki stosujące drygawice i sieci skrzelowe (kody narzędzi połowowych: GNS, GN, GND, GNC, GTN, GTR oraz GEN) w rejonach ICES 8a i 8b; d) w przypadku beryksów (Beryx spp.) maksymalnie 5 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki prowadzące połowy haczykowe (kody narzędzi połowowych: LHP, LHM, LLS, LLD) w podobszarze ICES 10; e) w przypadku ostroboków (Trachurus spp.) maksymalnie 5 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki stosujące włoki rozprzowe, włoki denne i niewody (kody narzędzi połowowych: OTB, OTT, PTB, TBN, TBS, TBB, OT, PT, TX, SSC, SPR, SDN, SX, SV) w podobszarach ICES 8 i 9; f) w przypadku ostroboków (Trachurus spp.) maksymalnie 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki stosujące sieci skrzelowe (kody narzędzi połowowych: GNS, GND, GNC, GTR, GTN) w podobszarach ICES 8, 9 i 10 oraz w obszarach CECAF 34.1.1, 34.1.2, 34.2.0; g) w przypadku makreli (Scomber scombrus) maksymalnie 5 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki stosujące włoki rozprzowe, włoki denne i niewody (kody narzędzi połowowych: OTB, OTT, PTB, TBN, TBS, TBB, OT, PT, TX, SSC, SPR, SDN, SX, SV) w podobszarach ICES 8 i 9; h) w przypadku makreli (Scomber scombrus) maksymalnie 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki stosujące sieci skrzelowe (kody narzędzi połowowych: GNS, GND, GNC, GTR, GTN) w podobszarach ICES 8 i 9 oraz w obszarach CECAF 34.1.1, 34.1.2, 34.2.0; i) w przypadku smuklic (Lepidorhombus spp.) maksymalnie 5 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki stosujące włoki rozprzowe, włoki denne i niewody (kody narzędzi połowowych: OTB, OTT, PTB, TBN, TBS, TBB, OT, PT, TX, SSC, SPR, SDN, SX, SV) w podobszarach ICES 8 i 9; j) w przypadku smuklic (Lepidorhombus spp.) maksymalnie 4 % całkowitych rocznych połowów smuklic przez statki stosujące sieci skrzelowe (kody narzędzi połowowych: GNS, GND, GNC, GTR, GTN) w podobszarach ICES 8 i 9; k) w przypadku żabnic (Lophiidae) maksymalnie 5 % całkowitych rocznych połowów żabnic przez statki stosujące włoki pelagiczne, włoki rozprzowe, włoki denne i niewody (kody narzędzi połowowych: OTM, PTM, OTB, OTT, PTB, TBN, TBS, TBB, OT, PT, TX, SSC, SPR, SDN, SX, SV) w podobszarach ICES 8 i 9; l) w przypadku żabnic (Lophiidae) maksymalnie 4 % całkowitych rocznych połowów żabnic przez statki stosujące sieci skrzelowe (kody narzędzi połowowych: GNS, GND, GNC, GTR, GTN) w podobszarach ICES 8 i 9; m) w przypadku witlinka (Merlangius merlangus) maksymalnie 5 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki stosujące włoki pelagiczne, włoki rozprzowe, włoki denne i niewody (kody narzędzi połowowych: OTB, OTT, PTB, TBN, TBS, TBB, OT, PT, TX, SSC, SPR, SDN, SX, SV) w podobszarze ICES 8; n) w przypadku witlinka (Merlangius merlangus) maksymalnie 4 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki stosujące sieci skrzelowe (kody narzędzi połowowych: GNS, GND, GNC, GTR, GTN) w podobszarze ICES 8; o) w przypadku sardeli europejskiej (Engraulis encrasicolus) maksymalnie 5 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki stosujące włoki rozprzowe, włoki denne i niewody (OTT, OTB, PTB, OT, PT, TBN, TBS, TX, SSC, SPR, TB, TBB, SDN, SX, SV) w podobszarach ICES 8 i 9; p) w przypadku morlesza bogara (Pagellus bogaraveo) maksymalnie 5 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku przez statki stosujące włoki rozprzowe, włoki denne i niewody (OTT, OTB, PTB, OT, PT, TBN, TBS, TX, SSC, SPR, TB, TBB, SDN, SX, SV) w części podobszaru ICES 9a obejmującej Zatokę Kadyksu; q) w przypadku soli (Solea spp.) maksymalnie 1 % całkowitych rocznych połowów soli przez statki stosujące włoki rozprzowe, włoki denne i niewody (kody narzędzi połowowych: OTT, OTB, PTB, OT, PT, TBN, TBS, TX, SSC, SPR, TB, TBB, SDN, SX, SV) w części podobszaru ICES 9a obejmującej Zatokę Kadyksu; r) w przypadku błękitka (Micromesistius poutassou) maksymalnie 5 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku w ramach połowów przemysłowych przez trawlery pelagiczne, ukierunkowanych na błękitka w podobszarze ICES 8, przy użyciu włoków pelagicznych (OTM) i tuk pelagicznych (PTM) połączonych z przetwarzaniem tego gatunku na statkach w celu wytworzenia bazy do surimi; s) w przypadku tuńczyka białego (Thunnus alalunga) maksymalnie 5 % całkowitych rocznych połowów ukierunkowanych na tuńczyka białego przy użyciu tuk pelagicznych (PTM) i włoków pelagicznych (OTM) w podobszarze ICES 8; t) w przypadku sardeli europejskiej (Engraulis encrasicolus), makreli (Scomber scombrus) i ostroboka (Trachurus spp.) maksymalnie 4 % całkowitych rocznych połowów poławianych przez trawlery pelagiczne w połowach ukierunkowanych na sardelę, makrelę i ostroboka w podobszarze ICES 8 przy użyciu włoków pelagicznych; u) w przypadku ostroboków (Trachurus spp.) i makreli (Scomber scombrus) maksymalnie 4 % całkowitych rocznych połowów i w przypadku sardeli europejskiej (Engraulis encrasicolus) maksymalnie 1 % całkowitych rocznych połowów przy użyciu okrężnic (PS) w podobszarach ICES 8, 9 i 10 oraz w rejonach CECAF 34.1.1, 34.1.2, 34.2.0. 2. Państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu przekazują jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż 1 maja każdego roku, dodatkowe informacje naukowe uzasadniające wyłączenia określone w ust. 1 lit. e)–q). 3. Wyłączenia de minimis określone w ust. 1 lit. m) i n) stosuje się do dnia 31 grudnia 2022 r.

ROZDZIAŁ VI

DOKUMENTOWANIE POŁOWÓW

Artykuł 15 Dokumentowanie połowów w odniesieniu do flot pelagicznych Ilości ryb uwolnionych na podstawie wyłączenia określonego w art. 8 i wyniki pobierania próbek wymaganych zgodnie z art. 8 ust. 5 odnotowuje się w dzienniku połowowym.

ROZDZIAŁ VII

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 16 Uchylenie Rozporządzenia delegowane (UE) 2019/2239 i (UE) 2019/2237 tracą moc.

Artykuł 17 Wejście w życie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2023 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 21 sierpnia 2020 r. W imieniu Komisji Ursula VON DER LEYEN Przewodnicząca

(1) Dz.U. L 83 z 25.3.2019, s. 1.

(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

(3) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/2239 z dnia 1 października 2019 r. określające szczegóły realizacji obowiązku wyładunku w odniesieniu do niektórych połowów dennych w wodach północno-zachodnich na lata 2020–2021 (Dz.U. L 336 z 30.12.2019, s. 47).

(4) Zjednoczone Królestwo nie jest państwem członkowskim od dnia 1 lutego 2020 r.

(5) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/2237 z dnia 1 października 2019 r. określające szczegóły obowiązku wyładunku w odniesieniu do niektórych połowów gatunków dennych w wodach południowo-zachodnich na okres 2020–2021 (Dz.U. L 336 z 30.12.2019, s. 26).

(6) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2537709/STECF+PLEN+19-02.pdf

(7) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/1099561/STECF+PLEN+15-02.pdf

(8) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2147402/STECF+PLEN+18-02.pdf

(9) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2147402/STECF+PLEN+18-02.pdf

(10) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/1099561/STECF+PLEN+15-02.pdf

(11) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2694823/STECF+20-04+-+Eval+JRs+LO+and+TM+Reg.pdf

(12) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2694823/STECF+20-04+-+Eval+JRs+LO+and+TM+Reg.pdf

(13) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2147402/STECF+PLEN+18-02.pdf

(14) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2537709/STECF+PLEN+19-02.pdf

(15) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2147402/STECF+PLEN+18-02.pdf

(16) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1393/2014 z dnia 20 października 2014 r. ustanawiające plan w zakresie odrzutów w odniesieniu do niektórych połowów pelagicznych na wodach północno-zachodnich (Dz.U. L 370 z 30.12.2014, s. 25).

(17) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/812327/STECF+PLEN+14-02.pdf

(18) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/1710831/STECF+17-08+-+Evaluation+of+LO+joint+recommendations.pdf/d7110d8a-c4da-498c-8b30-98d0b5c2fc22

(19) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/1710831/STECF+17-08+-+Evaluation+of+LO+joint+recommendations.pdf

(20) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2124128/STECF+18-06+-+Evaluation+of+LO+joint+recommendations.pdf

(21) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2694823/STECF+20-04+-+Eval+JRs+LO+and+TM+Reg.pdf

(22) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2694823/STECF+20-04+-+Eval+JRs+LO+and+TM+Reg.pdf

(23) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2694823/STECF+20-04+-+Eval+JRs+LO+and+TM+Reg.pdf

(24) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1394/2014 z dnia 20 października 2014 r. ustanawiające plan w zakresie odrzutów w odniesieniu do niektórych połowów pelagicznych na wodach południowo-zachodnich (Dz.U. L 370 z 30.12.2014, s. 31).

(25) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2694823/STECF+20-04+-+Eval+JRs+LO+and+TM+Reg.pdf

(26) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/1099561/STECF+PLEN+15-02.pdf

(27) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2694823/STECF+20-04+-+Eval+JRs+LO+and+TM+Reg.pdf

(28) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2537709/STECF+PLEN+19-02.pdf

(29) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2694823/STECF+20-04+-+Eval+JRs+LO+and+TM+Reg.pdf

(30) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2694823/STECF+20-04+-+Eval+JRs+LO+and+TM+Reg.pdf

(31) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2694823/STECF+20-04+-+Eval+JRs+LO+and+TM+Reg.pdf

(32) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2694823/STECF+20-04+-+Eval+JRs+LO+and+TM+Reg.pdf

(33) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2694823/STECF+20-04+-+Eval+JRs+LO+and+TM+Reg.pdf

(34) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/812327/STECF+PLEN+14-02.pdf

(35) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/812327/STECF+PLEN+14-02.pdf

(36) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/812327/STECF+PLEN+14-02.pdf

(37) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2694823/STECF+20-04+-+Eval+JRs+LO+and+TM+Reg.pdf

(38) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/1099561/STECF+PLEN+15-02.pdf

(39) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2147402/STECF+PLEN+18-02.pdf

(40) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2694823/STECF+20-04+-+Eval+JRs+LO+and+TM+Reg.pdf

(41) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2694823/STECF+20-04+-+Eval+JRs+LO+and+TM+Reg.pdf

(42) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/2694823/STECF+20-04+-+Eval+JRs+LO+and+TM+Reg.pdf

(43) https://stecf.jrc.ec.europa.eu/documents/43805/812327/STECF+PLEN+14-02.pdf

(44) Kody narzędzi połowowych stosowane w niniejszym rozporządzeniu odnoszą się do kodów w załączniku XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 404/2011 ustanawiającego szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa. W przypadku statków, których długość całkowita jest mniejsza niż 10 metrów, kody narzędzi połowowych stosowane w tej tabeli odnoszą się do kodów klasyfikacji narzędzi połowowych FAO.

(45) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie zachowania zasobów rybnych i ochrony ekosystemów morskich za pomocą środków technicznych, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006, (WE) nr 1224/2009 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013, (UE) 2016/1139, (UE) 2018/973, (UE) 2019/472 i (UE) 2019/1022 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 894/97, (WE) nr 850/98, (WE) nr 2549/2000, (WE) nr 254/2002, (WE) nr 812/2004 i (WE) nr 2187/2005 (Dz.U. L 198 z 25.7.2019, s. 105).