ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(5)

W związku z wyrokiem Sądu z dnia 24 września 2014 r. w sprawie T-348/13 (3), Kadhaf Al Dam przeciwko Radzie, wpis dotyczący Ahmed'a Mohammed'a Qadhaf Al-Dam'a powinien zostać wykreślony z załączników II i IV do decyzji 2011/137/WPZiB. Z załącznika II do decyzji 2011/137/WPZiB należy również wykreślić wpis dotyczący jeszcze jednej osoby. Ponadto należy zaktualizować wpis dotyczący jednej z osób wymienionych w załącznikach II i IV do decyzji 2011/137/WPZiB.
(3)

Środki ograniczające określone w decyzji 2014/119/WPZiB obowiązują do dnia 6 marca 2015 r. Jak wynika z przeglądu tej decyzji, obowiązywanie tych środków ograniczających należy przedłużyć do dnia 6 marca 2016 r. w odniesieniu do czternastu osób oraz do dnia 6 czerwca 2015 r. w odniesieniu do czterech osób. Należy zmienić wpisy dotyczące osiemnastu osób.
DECYZJA KOMISJI (UE) 2015/345

z dnia 2 marca 2015 r.

zmieniająca decyzje 2009/563/WE, 2009/564/WE, 2009/578/WE, 2010/18/WE, 2011/263/UE, 2011/264/UE, 2011/382/UE i 2011/383/UE w celu przedłużenia okresu ważności kryteriów ekologicznych stosowanych przy przyznawaniu oznakowania ekologicznego UE niektórym produktom

(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 1286)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 66/2010 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie oznakowania ekologicznego UE (1), w szczególności jego art. 8 ust. 3 lit. c),

po konsultacji z Komitetem Unii Europejskiej ds. Oznakowania Ekologicznego,

a także mając na uwadze, co następuje:

Przeprowadzono ocenę znaczenia i stosowności obecnych kryteriów ekologicznych oraz związanych z nimi wymogów w zakresie oceny i weryfikacji ustanowionych w decyzjach 2009/563/WE, 2009/564/WE, 2009/578/WE, 2010/18/WE, 2011/263/UE, 2011/264/UE, 2011/382/UE i 2011/383/UE. Ponieważ obecne kryteria ekologiczne oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji określone w tych decyzjach są nadal poddawane przeglądowi, należy przedłużyć okresy obowiązywania tych kryteriów ekologicznych oraz związanych z nimi wymogów w zakresie oceny i weryfikacji. Biorąc pod uwagę różny stopień zaawansowania przeglądów, okres ważności kryteriów ekologicznych oraz związanych z nimi wymogów dotyczących oceny i weryfikacji określonych w decyzji 2009/563/WE należy przedłużyć do dnia 31 grudnia 2015 r., a okres obowiązywania kryteriów ekologicznych oraz związanych z nimi wymogów dotyczących oceny i weryfikacji określonych w decyzjach 2009/564/WE, 2009/578/WE, 2010/18/WE, 2011/263/UE, 2011/264/UE, 2011/382/UE i 2011/383/UE należy przedłużyć do dnia 31 grudnia 2016 r.

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 16 rozporządzenia (WE) nr 66/2010,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Artykuł 3 decyzji 2009/563/WE otrzymuje brzmienie:

Kryteria ekologiczne dla grupy produktów »obuwie« oraz związane z nimi wymogi dotyczące oceny i weryfikacji obowiązują do dnia 31 grudnia 2015 r.”

Artykuł 2

Artykuł 4 decyzji 2009/564/WE otrzymuje brzmienie:

Kryteria ekologiczne dla grupy produktów »usługi kempingowe« oraz związane z nimi wymogi dotyczące oceny i weryfikacji obowiązują do dnia 31 grudnia 2016 r.”

Artykuł 3

Artykuł 4 decyzji 2009/578/WE otrzymuje brzmienie:

Kryteria ekologiczne dla grupy produktów »usługi zakwaterowania turystycznego« oraz związane z nimi wymogi dotyczące oceny i weryfikacji obowiązują do dnia 31 grudnia 2016 r.”

Artykuł 4

Artykuł 3 decyzji 2010/18/WE otrzymuje brzmienie:

Kryteria ekologiczne dla grupy produktów »drewniane pokrycia podłogowe« oraz związane z nimi wymogi dotyczące oceny i weryfikacji obowiązują do dnia 31 grudnia 2016 r.”

Artykuł 5

Artykuł 4 decyzji 2011/263/UE otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 4

Kryteria ekologiczne dla grupy produktów »detergenty do zmywarek do naczyń« oraz związane z nimi wymogi dotyczące oceny i weryfikacji obowiązują do dnia 31 grudnia 2016 r.”
(7)

Sprawozdanie Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie wdrożenia dyrektywy 91/676/EWG dotyczącej ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego, oparte na sprawozdaniach państw członkowskich za okres 2008–2011, pokazuje, że w Zjednoczonym Królestwie, w odniesieniu do regionu Irlandii Północnej, w przypadku wód gruntowych we wszystkich stacjach monitorowania odnotowano średnie stężenie azotanów w wysokości poniżej 50 mg/l, a w 93 % stacji monitorowania odnotowano średnie stężenie azotanów w wysokości poniżej 25 mg/l. W przypadku wód powierzchniowych we wszystkich stacjach monitorowania odnotowano średnie stężenie azotanów w wysokości poniżej 25 mg/l.
(4)

W dyrektywie Rady 2005/94/WE (3) określono niektóre środki zapobiegawcze odnoszące się do nadzorowania i wczesnego wykrywania grypy ptaków oraz minimalne środki zwalczania do stosowania w przypadku wystąpienia ogniska tej choroby u drobiu lub innych ptaków żyjących w niewoli. We wspomnianej dyrektywie przewiduje się ustanowienie obszarów zapowietrzonych i obszarów zagrożonych w przypadku wystąpienia ogniska wysoce zjadliwej grypy ptaków.
(3)

Rezolucja RB ONZ nr 2182 (2014) upoważnia państwa członkowskie ONZ do dokonywania na wodach terytorialnych Somalii oraz na pełnym morzu u jej wybrzeży inspekcji statków zmierzających do Somalii lub opuszczających ten kraj, jeśli są uzasadnione podstawy, by podejrzewać, że przewożą one węgiel drzewny wbrew zakazowi, którym jest on objęty, lub też broń lub sprzęt wojskowy, łamiąc tym samym embargo na dostarczanie broni lub sprzętu wojskowego wskazanym osobom lub podmiotom.
(2)

Okres obowiązywania tych właściwych środków przedłużono do dnia 19 lipca 2013 r. decyzją Rady 2012/387/UE (5), a następnie do dnia 19 lipca 2014 r. decyzją Rady 2013/385/UE (6). Decyzją Rady 2014/467/UE (7) przedłużono obowiązywanie decyzji Rady 2011/492/UE o rok, tj. do dnia 19 lipca 2015 r., lecz zawieszono stosowanie właściwych środków.
(8)

W szczególności, EBC ma obowiązek utrzymywania relacji z organami i podmiotami krajowymi, instytucjami, organami, urzędami lub agencjami Unii, właściwymi organizacjami międzynarodowymi oraz organami nadzoru i administracjami państw trzecich, w związku z: a) wspieraniem przez ESBC ogólnych polityk gospodarczych w Unii zgodnie z art. 127 ust. 1 Traktatu; b) przyczynianiem się przez ESBC do należytego wykonywania polityk prowadzonych przez właściwe władze w odniesieniu do nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i do stabilności systemu finansowego zgodnie z art. 127 ust. 5 Traktatu; oraz c) zadań powierzonych EBC przez rozporządzenie (UE) nr 1024/2013. Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 zarówno EBC, jak i właściwe organy krajowe mają przy tym obowiązek współpracy w dobrej wierze i obowiązek wymiany informacji. EBC prowadzi też współpracę na poziomie międzynarodowym w zakresie, w jakim dotyczy to zadań ESBC. Dla prowadzenia przez EBC efektywnej współpracy niezbędne jest stworzenie i utrzymanie „przestrzeni do namysłu” dla wolnej i konstruktywnej wymiany poglądów i informacji pomiędzy wskazanymi powyżej organami, instytucjami i innymi podmiotami. Ze względu na to EBC powinien być uprawniony do ochrony dokumentów podlegających wymianie w ramach swojej współpracy z krajowymi bankami centralnymi, właściwymi organami krajowymi, wyznaczonymi organami krajowymi i innymi właściwymi organami oraz podmiotami.
18.

„Popular Front for the Liberation of Palestine” – „PFLP” („Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny”).
(7)

W trakcie gromadzenia danych o substancjach znajdujących się w pierwotnym wykazie w odniesieniu do niektórych z tych substancji zidentyfikowano dodatkowe dane z monitorowania. Dostępność wiarygodnych, aktualnych danych z co najmniej czterech państw członkowskich uznano za wystarczającą, by nie włączać substancji do listy obserwacyjnej. Po pominięciu tych substancji oraz kilku innych substancji, co do których istniały szczególne wątpliwości w związku z ich toksycznością, lub co do których oczekiwano, że zaprzestanie się ich stosowania, najwyżej w rankingu uplasowały się następujące substancje: oksadiazon, metiokarb, 2,6-ditert-butylo-4-metylofenol, trialat, cztery pestycydy neonikotynoidowe, antybiotyk makrolidowy erytromycyna oraz 4-metoksycynamonian 2-etyloheksylu. Wymienione substancje, określone przy pomocy numerów przypisanych przez Chemical Abstracts Service (CAS) i numerów UE, należy zatem włączyć do listy obserwacyjnej. Ustalono, że piąty pestycyd neonikotynoidowy i dwa inne antybiotyki makrolidowe również mogą stwarzać znaczne ryzyko. Możliwość, że substancje o tym samym sposobie działania dadzą efekt addytywny, stanowi dodatkowe uzasadnienie dla tego, by zaproponować ich jednoczesne włączenie do listy obserwacyjnej. Powinna istnieć możliwość jednoczesnej analizy neonikotynoidów, podobnie jak i antybiotyków makrolidowych, co umożliwiłoby umieszczanie ich na liście w grupach.
(5)

Doświadczenie pokazuje, że wystarcza kontrola zdrowia roślin z minimalną częstotliwością 15 %, biorąc pod uwagę ryzyko fitosanitarne związane z każdym towarem objętym niniejszą decyzją oraz potrzebę zapewnienia bardziej proporcjonalnego przydziału zasobów niezbędnych do skutecznej i wydajnej kontroli wszystkich towarów w jednakowy sposób. W związku z tym, w odniesieniu do niektórych towarów częstotliwość kontroli zdrowia roślin powinna zostać obniżona z 90 % do 15 %.
(2)

Poprawką z Gaborone do konwencji, przyjętą na nadzwyczajnym spotkaniu Konferencji Stron w Gaborone w Botswanie w 1983 r., zmieniono art. XXI konwencji w taki sposób, że przystępowanie do konwencji, dotychczas możliwe wyłącznie dla państw, zostało otwarte dla regionalnych organizacji integracji gospodarczej utworzonych przez suwerenne państwa, mających kompetencje w zakresie negocjowania, zawierania i stosowania międzynarodowych umów w sprawach przekazywanych im przez ich państwa członkowskie i objętych konwencją. Poprawka z Gaborone do konwencji weszła w życie w dniu 29 listopada 2013 r.
(6)

Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne. W związku z tym Dania nie uczestniczy we wprowadzeniu w życie niniejszej decyzji ani nie współfinansuje niniejszej misji,
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 93/71

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2015/568

z dnia 7 kwietnia 2015 r.

zmieniająca załącznik I do decyzji wykonawczej 2012/725/UE w odniesieniu do definicji laktoferyny bydlęcej

(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 2173)

(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 1997 r. dotyczące nowej żywności i nowych składników żywności (1), w szczególności jego art. 7,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Decyzją wykonawczą Komisji 2012/725/UE (2) zezwolono na wprowadzenie do obrotu laktoferyny bydlęcej jako nowego składnika żywności.

(2) W załączniku I do decyzji wykonawczej 2012/725/UE określono specyfikacje laktoferyny bydlęcej. Specyfikacje te obejmują definicję laktoferyny bydlęcej. Definicja ta powinna zostać zmieniona, aby lepiej opisywać ten nowy składnik żywności, który uzyskał zezwolenie.

(3) Należy odpowiednio zmienić decyzję wykonawczą 2012/725/UE.

(4) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku I do decyzji wykonawczej 2012/725/UE definicja laktoferyny bydlęcej otrzymuje brzmienie:

„Laktoferyna bydlęca (bLF) jest białkiem naturalnie występującym w mleku krowim. Jest to glikoproteina wiążąca żelazo o masie cząsteczkowej ok. 77 kDa. Składa się z pojedynczego łańcucha polipeptydowego 689 aminokwasów. Laktoferynę bydlęcą wyizolowuje się z odtłuszczonego mleka lub serwatki serowej w drodze wymiany jonów i kolejnych etapów ultrafiltracji. Następnie suszy się ją przez liofilizację lub rozpylanie i odsiewa duże cząstki.”

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Morinaga Milk Industry Co., Ltd, 33-1, Shiba 3-chome, Minato-ku, Tokio 108-8384, Japonia.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 kwietnia 2015 r. W imieniu Komisji Vytenis ANDRIUKAITIS Członek Komisji

(1) Dz.U. L 43 z 14.2.1997, s. 1.

(2) Decyzja wykonawcza Komisji 2012/725/UE z dnia 22 listopada 2012 r. zezwalająca na wprowadzenie do obrotu laktoferyny bydlęcej jako nowego składnika żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady (Morinaga) (Dz.U. L 327 z 27.11.2012, s. 46).
(3)

Litwa przedłożyła Komisji dokumentację wykazującą zgodność w odniesieniu do całego swojego terytorium z określonymi w dyrektywie 64/432/EWG warunkami uzyskania statusu oficjalnie wolnego od gruźlicy w odniesieniu do stad bydła. W związku z tym powinna zostać uznana za państwo członkowskie oficjalnie wolne od gruźlicy w odniesieniu do stad bydła.
1)

formuła wprowadzająca w art. 7 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Na zasadzie odstępstwa od zakazu przewidzianego w art. 2 lit. d) zainteresowane państwa członkowskie mogą zezwolić na wysyłkę produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego ze świń innych niż zdziczałe, w tym nieprzetworzonych martwych zwierząt z gospodarstw lub tusz z rzeźni zatwierdzonych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 853/2004 znajdujących się na obszarach wymienionych w załączniku część III, do zakładu przetwórczego, spalarni lub współspalarni, o których mowa w art. 24 ust. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, znajdujących się poza obszarami wymienionymi w załączniku część III, pod warunkiem że:” ;
(2)

Wyrokiem z dnia 22 stycznia 2015 r. w połączonych sprawach T-420/11 i T-56/12 Sąd Unii Europejskiej stwierdził nieważność decyzji Rady 2011/299/WPZiB (2) oraz 2011/783/WPZiB (3) w zakresie, w jakim dotyczą następujących podmiotów w wykazie osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonym w załączniku II do decyzji 2010/413/WPZiB: Ocean Capital Administration GmbH, First Ocean Administration GmbH, First Ocean GmbH & Co. KG, Second Ocean Administration GmbH, Second Ocean GmbH & Co. KG, Third Ocean Administration GmbH, Third Ocean GmbH & Co. KG, Fourth Ocean Administration GmbH, Fourth Ocean GmbH & Co. KG, Fifth Ocean Administration GmbH, Fifth Ocean GmbH & Co. KG, Sixth Ocean Administration GmbH, Sixth Ocean GmbH & Co. KG, Seventh Ocean Administration GmbH, Seventh Ocean GmbH & Co. KG, Eighth Ocean Administration GmbH, Eighth Ocean GmbH & Co. KG, Ninth Ocean Administration GmbH, Ninth Ocean GmbH & Co. KG, Tenth Ocean Administration GmbH, Tenth Ocean GmbH & Co. KG, Eleventh Ocean Administration GmbH, Eleventh Ocean GmbH & Co. KG, Twelfth Ocean Administration GmbH, Twelfth Ocean GmbH & Co. KG, Thirteenth Ocean Administration GmbH, Fourteenth Ocean Administration GmbH, Fifteenth Ocean Administration GmbH, Sixteenth Ocean Administration GmbH, Kerman Shipping Co. Ltd, Woking Shipping Investments Ltd, Shere Shipping Co. Ltd, Tongham Shipping Co. Ltd, Uppercourt Shipping Co. Ltd, Vobster Shipping Co. Ltd, Lancelin Shipping Co. Ltd., IRISL Maritime Training Institute, Kheibar Co. oraz Kish Shipping Line Manning Co.
dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/20/WE z dnia 11 marca 2008 r. zmieniającą dyrektywę 2005/60/WE w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu, w odniesieniu do uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji ( Dz.U. L 76 z 19.3.2008, s. 46 );

rozporządzeniem (WE) nr 1889/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie kontroli środków pieniężnych wwożonych do Wspólnoty lub wywożonych ze Wspólnoty ( Dz.U. L 309 z 25.11.2005, s. 9 )

5
dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/44/WE z dnia 6 maja 2009 r. zmieniającą dyrektywę 98/26/WE w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych oraz dyrektywę 2002/47/WE w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych w odniesieniu do systemów powiązanych i do wierzytelności kredytowych ( Dz.U. L 146 z 10.6.2009, s. 37 );

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/44/WE z dnia 6 maja 2009 r. zmieniającą dyrektywę 98/26/WE w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych oraz dyrektywę 2002/47/WE w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych w odniesieniu do systemów powiązanych i do wierzytelności kredytowych ( Dz.U. L 146 z 10.6.2009, s. 37 );

27
3)

art. 2a ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Państwa członkowskie podejmują konieczne środki, aby na ich terytorium nie mogły wjechać ani przez ich terytorium nie mogły przejechać osoby wskazane przez komitet ustanowiony na mocy pkt 57 rezolucji RB ONZ 2127 (2013) (zwany dalej »komitetem«) jako osoby przeprowadzające lub wspierające akty zagrażające pokojowi, stabilności lub bezpieczeństwu Republiki Środkowoafrykańskiej – w tym akty narażające na szwank lub naruszające umowy przejściowe, lub akty narażające na szwank lub utrudniające proces transformacji politycznej, w tym działania na rzecz przeprowadzenia wolnych i uczciwych wyborów demokratycznych, lub akty podsycające przemoc, w tym osoby, które: a) działają wbrew embargu na broń ustanowionemu w pkt 54 rezolucji RB ONZ 2127 (2013) i w art. 1 niniejszej decyzji, lub które bezpośrednio lub pośrednio dostarczały, sprzedawały lub przekazywały ugrupowaniom zbrojnym lub sieciom przestępczym w Republice Środkowoafrykańskiej, lub same otrzymywały uzbrojenie lub materiały z nim związane, jakiekolwiek porady techniczne, szkolenie techniczne lub pomoc techniczną, w tym finansowanie i pomoc finansową, w związku z działaniami z użyciem przemocy prowadzonymi przez ugrupowania zbrojne lub sieci przestępcze w Republice Środkowoafrykańskiej; b) uczestniczą w planowaniu, kierownictwie lub popełnianiu czynów łamiących międzynarodowe przepisy o prawach człowieka lub międzynarodowe przepisy humanitarne, zależnie od tego, które mają zastosowanie, lub stanowiących naruszenie lub łamanie praw człowieka w Republice Środkowoafrykańskiej, w tym czynów związanych z przemocą seksualną, atakowaniem ludności cywilnej, zamachami na tle etnicznym czy religijnym, zamachami na szkoły i szpitale oraz uprowadzaniem i przymusowym wysiedlaniem; c) rekrutują dzieci lub angażują je w konflikt zbrojny w Republice Środkowoafrykańskiej, łamiąc mające zastosowanie prawo międzynarodowe; d) udzielają wsparcia ugrupowaniom zbrojnym lub sieciom przestępczym poprzez nielegalną eksploatację bogactw naturalnych, w tym diamentów, złota, dzikiej fauni i flory oraz produktów od nich pochodnych, lub handel nimi, w Republice Środkowoafrykańskiej lub z terytorium tego kraju; e) utrudniają dostarczanie pomocy humanitarnej do Republiki Środkowoafrykańskiej, lub dostęp do tej pomocy, lub jej dystrybucję w Republice Środkowoafrykańskiej; f) uczestniczą w planowaniu, kierownictwie, sponsorowaniu lub przeprowadzaniu zamachów na misje ONZ lub międzynarodowe siły bezpieczeństwa, w tym misję MINUSCA, misje Unii i operacje francuskie, które je wspierają; g) stoją na czele podmiotów wskazanych przez komitet, lub które udzielały wsparcia osobom lub podmiotom wskazanym przez komitet, lub działały na ich rzecz, w ich imieniu lub pod ich kierownictwem, lub które stoją na czele podmiotów będących własnością lub kontrolowanych przez osoby lub podmioty wskazane przez komitet, udzielały im wsparcia lub działały na ich rzecz, w ich imieniu lub pod ich kierownictwem; zgodnie z wykazem w załączniku do niniejszej decyzji.” ;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 114/9

DECYZJA KOMISJI (UE) 2015/715

z dnia 30 kwietnia 2015 r.

zmieniająca załącznik I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1775/2005 (1), w szczególności jego art. 23 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Decyzją Komisji 2012/490/UE (2) zmieniono procedury zarządzania ograniczeniami i wymogi przejrzystości określone w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 715/2009 w celu wdrożenia zharmonizowanych europejskich zasad zarządzania ograniczeniami.

(2) W trakcie realizacji decyzji 2012/490/UE wykryto niespójności dotyczące daty publikacji sprawozdania Agencji z monitorowania ograniczeń w punktach połączeń międzysystemowych oraz daty publikacji danych operatorów systemów przesyłowych. W celu zapewnienia Agencji danych niezbędnych do wypełniania jej roli w zakresie monitorowania na potrzeby skutecznego wdrożenia decyzji 2012/490/UE należy zmienić horyzont czasowy publikacji danych przez operatorów systemów przesyłowych oraz datę publikacji sprawozdania przez Agencję.

(3) Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 715/2009.

(4) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 51 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE (3),

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 715/2009 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 kwietnia 2015 r. W imieniu Komisji Jean-Claude JUNCKER Przewodniczący

(1) Dz.U. L 211 z 14.8.2009, s. 36.

(2) Decyzja Komisji 2012/490/UE z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie zmiany załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 715/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego (Dz.U. L 231 z 28.8.2012, s. 16).

(3) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylająca dyrektywę 2003/55/WE (Dz.U. L 211 z 14.8.2009, s. 94).
(3)

Art. 10 ust. 2 Statutu ESBC wymaga od członków Rady Prezesów, aby wykonywali prawo do głosowania osobiście. Stanowi to ważny element niezależności członków Rady Prezesów, ponieważ są oni członkami Rady Prezesów ex officio i nie mogą być zastępowani w wykonywaniu prawa do głosowania przez inne osoby, z wyjątkiem sytuacji, gdy członek Rady Prezesów nie może uczestniczyć w jej posiedzeniach przez dłuższy okres w rozumieniu art. 10 ust. 2 Statutu ESBC. Głosy lub uwagi o charakterze merytorycznym zgłaszane przez członka Rady Prezesów, które przekazywane są następnie w formie elektronicznej w ramach podejmowania decyzji przez Radę Prezesów w procedurze pisemnej, nie muszą być opatrzone fizycznym podpisem danego członka Rady Prezesów. Jest to zgodne z wymogami art. 10 ust. 2 Statutu ESBC.
(92)

Biorąc pod uwagę wnioski wyciągnięte w odniesieniu do niewywiązania się przez Tajlandię z obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nabrzeżnym lub państwie zbytu oraz w odniesieniu do niepodjęcia działań w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zgodnie z art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, państwo to należy powiadomić o możliwości uznania go przez Komisję za niewspółpracujące państwo trzecie w zakresie zwalczania połowów NNN.