(5)

Na podstawie danych dostarczonych przez Komisję (Eurostat) zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 479/2009 po przekazaniu przez Finlandię zgłoszenia przed dniem 1 kwietnia 2011 r. oraz w oparciu o prognozę służb Komisji z wiosny 2011 r. uzasadnione są następujące wnioski: — w zgłoszeniu przekazanym w ramach procedury nadmiernego deficytu w kwietniu w 2010 r. zakładano w 2010 r. deficyt w wysokości 4,1 % PKB, natomiast faktyczny deficyt był dużo niższy i wyniósł 2,5 % PKB, — niższy od planowanego deficyt wynika przede wszystkim z wyższego niż oczekiwano tempa wzrostu gospodarczego oraz poprawy sytuacji na rynku pracy, które to czynniki przyczyniły się do wzrostu wpływów podatkowych (w szczególności z podatku od wartości dodanej i podatku dochodowego), przy jednocześnie ogólnie ograniczonym wzroście wydatków, — w swojej prognozie z wiosny 2011 r. służby Komisji przewidują dalszy spadek deficytu do poziomu 1 % PKB w roku 2011. Również w aktualizacji programu stabilności z 2011 r. zakłada się deficyt w wysokości 0,9 % PKB w 2011 r. Poprawa salda budżetowego w porównaniu z rokiem ubiegłym wynika z czynników cyklicznych, odzwierciedlając oczekiwaną kontynuację stosunkowo solidnego poziomu aktywności gospodarczej, jak również z pewnych uznaniowych podwyżek podatków (głównie od energii i produktów) o wartości około ½ % PKB. Zarówno w prognozie służb Komisji, jak i w aktualizacji programu stabilności z 2011 r. oczekuje się dalszego nieznacznego ograniczenia deficytu w roku 2012, do 0,7 % PKB, — zgodnie z prognozą służb Komisji z wiosny 2011 r. oraz zakładanymi poziomami sald strukturalnych w roku 2011 (przeliczonymi przez służby Komisji na podstawie danych zawartych w najnowszej aktualizacji programu stabilności przy zastosowaniu wspólnie uzgodnionej metodyki) szacuje się, że saldo strukturalne osiągnie poziom lepszy niż cel średniookresowy, który władze Finlandii określiły jako nadwyżkę strukturalną w wysokości 0,5 % PKB. Oczekuje się jednak, że saldo strukturalne ulegnie następnie nieznacznemu pogorszeniu i w perspektywie średnioterminowej zamieni się w deficyt strukturalny. To faktyczne pogorszenie szacunków dotyczących salda strukturalnego wynika z zasadniczo stabilnego poziomu deficytu nominalnego na tle optymistycznych prognoz w zakresie wzrostu gospodarczego, oznaczających zamknięcie znacznej obecnie luki produktowej. W rezultacie szacuje się, że jeśli nie zostaną podjęte dodatkowe działania, to w roku 2015 saldo budżetowe – po skorygowaniu o czynniki cykliczne oraz środki jednorazowe i inne środki tymczasowe – wyniesie nieco poniżej minimalnej wartości odniesienia wynoszącej -1,2 % PKB, która przy normalnych wahaniach cyklicznych zapewnia margines bezpieczeństwa chroniący przed przekroczeniem wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB. Z prognoz zawartych w programie stabilności, sięgających roku 2015, wynika, że deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w latach 2013–2015 będzie wynosił około 1 % PKB, — w prognozie służb Komisji z wiosny 2011 r. przewiduje się wzrost wskaźnika zadłużenia z 48,4 % PKB w 2010 r. do 52,2 % PKB w 2012 r. W aktualizacji programu stabilności prognozuje się wzrost wskaźnika zadłużenia do 51,3 % PKB w roku 2012.