(28)

Oprócz wątpliwości, czy notyfikowane zdarzenie może być zakwalifikowane jako „zdarzenie nadzwyczajne”, w decyzji o wszczęciu procedury Komisja wyraziła także wątpliwości dotyczące innych aspektów notyfikowanej pomocy, to jest: a) beneficjentów środka pomocy, b) niektórych sposobów obliczania wartości szkód, c) produktów objętych środkiem pomocy oraz d) możliwości, że środek stanowi pomoc niebezpośrednią na korzyść przewoźników, którzy uczestniczyli w strajku. Motywy tych wątpliwości przytoczono poniżej. (a) Beneficjenci środka pomocy. Artykuł 1 notyfikowanej ustawy oraz część opisowa wskazują jako beneficjentów pomocy „pojedyncze i zrzeszone przedsiębiorstwa zajmujące się produkcją, przetwarzaniem i obrotem produktami rolnymi”. Jednakże wyjaśnienia dostarczone przez właściwe organy w sprawie sposobu obliczania wartości szkód i odpowiadającego im odszkodowania wydają się odnosić jedynie do szkód poniesionych przez pojedynczych głównych producentów rolnych. Nie uzyskawszy wyjaśnienia od właściwych organów, Komisja ma wątpliwości dotyczące tożsamości beneficjentów pomocy oraz, jeżeli pomoc została przyznana także operatorom działającym w sektorach przetwarzania i obrotu, wątpliwości dotyczące rodzaju szkód poniesionych przez każdą z tych kategorii oraz sposobu wyliczania i oszacowania tychże szkód. (b) Niektóre sposoby wyliczania szkód. Właściwe organy dostarczyły przykłady sposobów wyliczania szkód poniesionych przez rolników w przypadku, gdyby dostarczone produkty były gorsze pod względem jakości lub ilości, od produktów przewidzianych w umowie. W takich przypadkach wartość szkody odpowiada różnicy między uzgodnioną ceną towarów, ustaloną w umowie, a rzeczywistą ceną zapłaconą rolnikowi w następstwie dostawy towaru o niższej jakości lub w mniejszej ilości (z powodu zbyt długiego okresu dojrzewania). Jednakże właściwe organy przewidują wypłatę odszkodowania również rolnikom, którzy w następstwie strajku i blokad dróg nie mogli przystąpić do zbiorów i z tego powodu ponieśli straty w produkcji. W takim przypadku wartość szkód poniesionych przez rolników będzie wyliczana na podstawie „ekspertyz dotyczących wartości produkcji roślin, opracowanych przez posiadających odpowiednie uprawnienia techników rolnictwa (inżynierów agronomii)”, które zostaną przedłożone wraz z odpowiednimi umowami. Nie uzyskawszy wyjaśnień od właściwych organów, Komisja wyraziła wątpliwości w sprawie sposobów wyliczania szkód i odpowiadającego im odszkodowania w tym konkretnym przypadku, jak również w sprawie motywu, dla którego miałyby mieć tu zastosowanie sposoby inne od zastosowanych w wyżej wymienionych przypadkach. Ponadto Komisja wyraziła wątpliwości dotyczące charakteru i celowości cytowanych ekspertyz, to jest kiedy i w jaki sposób byłyby sporządzane, jak również rodzajów produktów, w odniesieniu do których szkody wyliczane byłyby na podstawie wyżej wymienionych ekspertyz. (c) Produkty stanowiące przedmiot środka pomocy. Według właściwych organów, pomoc dotyczy produktów, które ze swojej natury (szybkie psucie się, okres zbiorów, itp.) musiały być dostarczone lub zebrane niezwłocznie w określonym terminie (od dnia 30 września do dnia 8 października 2000 r.) oraz w odniesieniu do których nie były możliwe alternatywne sposoby przechowywania (na przykład zamrożenie). Aby ocenić ten aspekt, służby Komisji zwróciły się do właściwych organów o dostarczenie wykazu przedmiotowych produktów. Właściwe organy nie dostarczyły wyżej wymienionego wykazu i zobowiązały się dostarczyć go w następnym etapie, przed przyznaniem pomocy. Ponieważ wykaz ten uznano za konieczny w celu ewentualnego zezwolenia na stosowanie środka pomocy, Komisja wyraziła wątpliwości dotyczące natury produktów, dla których właściwe organy zamierzają przyznać pomoc. (d) Możliwość sytuacji, w której środek stanowi pomoc niebezpośrednią na korzyść przewoźników, którzy uczestniczyli w strajku. Ponieważ przedmiotowy środek pomocy ma na celu rekompensatę szkód poniesionych przez przedsiębiorstwa rolne na skutek demonstracji, strajku i blokad dróg przez przewoźników, Komisja nie mogła wykluczyć, że, jeżeli przewoźnicy byliby odpowiedzialni – w myśl ustawy krajowej – za rekompensatę szkód (umownych i nieumownych) wyrządzonym przedsiębiorstwom rolnym na skutek ich demonstracji, przedmiotowy środek pomocy można by było uznać za niebezpośrednie finansowanie na korzyść strajkujących przewoźników. Jako że, aby uniknąć otrzymywania podwójnego odszkodowania w następstwie zapłaty kar lub wypłat z tytułu szkód umownych ze strony przewoźników uczestniczących w strajku, beneficjenci będą musieli oświadczyć, że nie wszczęli postępowania spornego przeciwko zainteresowanym przewoźnikom oraz, że wyjaśnienie dostarczone przez właściwe organy, zgodnie z którym przewoźnicy ponoszą odpowiedzialność jako osoby prywatne, a nie jako przedsiębiorcy, nie wydaje się przekonujące i nie wydaje się wykluczać, że, w myśl ustawy krajowej, strajkujący przewoźnicy mogliby rzeczywiście być uznani odpowiedzialnymi za szkody wyrządzone rolnikom, Komisja wyraziła wątpliwości dotyczące faktycznych beneficjentów pomocy, która mogłaby zatem przyjąć postać pomocy na działalność na rzecz przewoźników lub niektórych przewoźników.