Dyrektywa Rady

z dnia 5 marca 1962 r.

w sprawie swobodnego podejmowania specjalistycznej pracy w dziedzinie energii atomowej

RADA EUROPEJSKIEJ WSPÓLNOTY ENERGII ATOMOWEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 96,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,

a także mając na uwadze, co następuje:

zapewnienie swobody podejmowania specjalistycznej pracy w dziedzinie energii atomowej jest zasadniczym warunkiem osiągnięcia celów Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej;

wykonywanie tego rodzaju pracy wymaga konkretnej wiedzy w dziedzinie energii atomowej; specjalne szkolenie w celu wykonywania tej pracy znajduje się wciąż w fazie organizacyjnej; konkretną wiedzę o energii atomowej często uzyskuje się jedynie w drodze praktyki;

przepisy stosowane odnośnie do prawa do podjęcia specjalistycznej pracy w dziedzinie energii atomowej należy, w takim zakresie, w jakim jest to możliwe, uzgodnić z przepisami, którym podlega swobodny przepływ pracowników w ramach Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej;

środki podjęte w celu realizacji art. 48 i 49 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą zapewniają automatyczne udzielenie koniecznych zezwoleń pracownikom imiennie wymienionym w ofertach dla pewnych kategorii zatrudnienia,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Państwa Członkowskie podejmą środki konieczne w celu zniesienia, zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy, wszelkich ograniczeń ze względu na przynależność narodową, mających wpływ na prawo obywateli wszystkich Państw Członkowskich do podjęcia specjalistycznej pracy w dziedzinie energii atomowej.

Artykuł 2

Do celów niniejszej dyrektywy, "specjalistyczna praca" oznacza pracę w dziedzinie energii atomowej, która wymaga specjalistycznej wiedzy na temat energii atomowej. Nabycie tej wiedzy wymaga specjalnego szkolenia lub przynajmniej pięciu miesięcy praktyki i dotyczy ono:

a) badań dotyczących energii atomowej w dziedzinach wymienionych w załączniku 1 do Traktatu;

b) nadzoru, utrzymania, napraw lub eksploatacji technicznej instalacji i sprzętu służących do:

- produkcji, oddzielenia lub wszelkiego rodzaju wykorzystania rud, surowców lub specjalnych materiałów rozszczepialnych, lub w celu ponownego przetwarzania paliw atomowych napromienionych;

- rozszczepiania izotopów;

- produkcji specjalnych materiałów potrzebnych w dziedzinie energii atomowej, takich jak moderatory i materiały strukturalne, osłonowe i materiały do ekranowania, specjalnie przeznaczone do prac z zastosowaniem energii atomowej;

- produkcji energii atomowej;

- usuwania odpadów nuklearnych i zanieczyszczeń radioaktywnych;

- transportu lub składowania materiałów radioaktywnych;

- produkcji, przygotowania lub wykorzystania izotopów radioaktywnych;

c) planowania, projektowania lub budowy instalacji, sprzętu lub części składowych instalacji lub sprzętu stosowanego w dziedzinach wymienionych w lit. a) i b);

d) ochrony przed promieniowaniem.

Artykuł 3

Prace wymienione w załączniku do niniejszej dyrektywy uznaje się w każdym wypadku za prace objęte definicją specjalistycznej pracy ustanowioną w art. 2.

Artykuł 4

Państwa Członkowskie podejmą wszelkie środki konieczne w celu automatycznego udzielenia zezwoleń wymaganych w celu wykonywania prac określonych w art. 2 i 3. Warunki udzielania tych zezwoleń nie będą w żadnym wypadku mniej liberalne niż warunki dotyczące ofert dla imiennie wymienionych osób, określonych w przepisach przyjętych w celu realizacji art. 48 i 49 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą.

Artykuł 5

Odnośnie do wszelkich zagadnień nieobjętych niniejszą dyrektywą, Państwa Członkowskie zastosują przepisy przyjęte w celu wykonania Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą, dotyczące swobodnego przepływu pracowników.

Niniejsza dyrektywa jest bez uszczerbku dla przepisów przyjętych w celu wykonania Traktatu ustawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, dotyczących pracowników posiadających uznane kwalifikacje w zawodach górniczych lub związanych z produkcją stali.

Artykuł 6

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 5 marca 1962 r.

W imieniu Rady

M. Couve de Murville

Przewodniczący

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

Pierwsza lista rodzajów prac wymagających specjalnych kwalifikacji w znaczeniu art. 2 niniejszej dyrektywy

Prace wymagające wiedzy, którą posiada inżynier nuklearny lub technik nuklearny

Prace wymagające wiedzy w jednej z następujących dziedzin:

- warunki pracy właściwe dla dziedziny energii atomowej oraz projektowanie sprzętu atomowego (inżynier nuklearny i technik nuklearny),

- zagadnienia dotyczące mechaniki właściwe dla dziedziny energii atomowej oraz projektowania sprzętu pomocniczego (inżynier mechanik i technik mechanik),

- działanie promieniowania na materię oraz właściwości jądrowe różnych substancji stosowanych jako paliwa, moderatory i materiały strukturalne dla sprzętu atomowego; przygotowanie substancji nuklearnych, przetwarzanie paliw napromienionych, usuwanie odpadów radioaktywnych lub odkażanie (inżynier chemik i technik chemik),

- właściwości materiałów ceramicznych stosowanych w dziedzinie energii atomowej (tlenki uranu i tlenki toru, węglik uranu itd.) (inżynier ceramik i technik ceramik),

- właściwości materiałów strukturalnych do reaktorów atomowych, materiałów osłonowych do paliw i paliw metalicznych; zachowanie tych materiałów w czasie promieniowania i w obecności substancji stosowanych w reaktorach lub w urządzeniach do przetwarzania (inżynier metalurg i technik metalurg),

- kontrola reaktorów atomowych, pomiary radioaktywności (inżynier elektronik i technik elektronik),

- fizyka neutronowa reaktorów atomowych oraz wynikające z niej wymogi (inżynier termodynamiki i technik termodynamiki),

- cechy szczególne, nadzór nad funkcjonowaniem reaktora oraz niezbędne środki podejmowane w przypadku poważnej awarii (inżynier operacyjny i technik operacyjny),

- ocena i sprawdzenie bezpieczeństwa technicznego reaktora oraz eksperymentalnego zakładu atomowego (inżynier ds. bezpieczeństwa i technik ds. bezpieczeństwa).

Poszukiwacz

Praca polegająca na wykrywaniu za pomocą specjalnych przyrządów (liczników Geigera-Muellera itd.) nawet niewielkich śladów promieniowania w miejscach wskazanych przez geologów; interpretacja otrzymanych informacji w celu kierowania późniejszymi badaniami.

Pracownik odpowiedzialny za wiercenia testowe w kopalniach uranu

Praca wymagająca umiejętności kierowania operacjami dotyczącymi wierceń testowych w celu określenia rodzaju ziemi, wykrycia obecności materiałów radioaktywnych oraz interpretacji otrzymanych informacji w celu kierowania późniejszymi badaniami.

Kierownik kopalni w kopalniach uranu

Praca związana z kierowaniem, nadzorem i/lub kontrolą jednego, większej ilości lub wszystkich odcinków podziemnych lub prac w kopalni uranu, lub prowadzenie badań technicznych lub skomplikowanych pomiarów oraz kontrola zastosowania środków bezpieczeństwa wymaganych z uwagi na specyfikę tych kopalni.

Technik laboratoryjny

Praca polegająca na badaniu rud radioaktywnych oraz prowadzeniu, we współpracy z analitykami, chemicznych i fizycznych analiz próbek w celu określenia intensywności promieniowania próbek, ich składu chemicznego oraz innych cech.

Pracownik obsługujący maszyny (przygotowanie elementów paliw)

Praca polegająca na przeprowadzeniu operacji wytwarzania, poprzez kucie, elementów paliwowych, ich kontroli i testowaniu, a także przygotowywaniu i zatwierdzaniu koszulek metalowych do paliw.

Kierownik reaktora

Praca polegająca na sterowaniu reaktorem, wymagająca znajomości podstaw elektroniki i dynamiki reaktora jak również umiejętności interpretowania wykresów, ich umieszczania oraz naprawiania mniejszych awarii.

Kierownik obsługi reaktora

Praca polegająca na sterowaniu reaktorem, wymagająca dobrej wiedzy ogólnej oraz obszernej znajomości różnych parametrów reaktora oraz umiejętności wydawania poleceń oraz podejmowania decyzji.

Robotnik odpowiedzialny za ładowanie, rozładowanie i dezaktywację paliw jądrowych

Praca wymagająca umiejętności obsługi, zgodnie z instrukcjami, urządzeń do załadunku, rozładunku oraz dezaktywacji paliw jądrowych.

Technik laboratoryjny (laboratorium gorące)

Praca wymagająca umiejętności interpretowania wykresów oraz prowadzenia koniecznego montażu i stosownych regulacji, w celu podjęcia testów jednoosobowych zgodnie z instrukcjami szczegółowymi oraz w celu zapisu wyników ilościowo; wymagana także znajomość niebezpieczeństw związanych z promieniowaniem i umiejętność obsługi aparatów zdalnie sterowanych.

Inżynier kreślarz (specjalizujący się w dziedzinie energii atomowej)

Praca wymagająca umiejętności wykonania prostego projektu na podstawie danych pisemnych oraz szybkiego zilustrowania w formie rysunków lub szkiców przestawiających temat projektu, tak jak został określony oraz stosowania obowiązujących przepisów o ochronie przed promieniowaniem.

Pracownik (akcelerator cząstek)

Praca polegająca na obsłudze aparatury pod wysokim napięciem do akceleratorów elektrostatycznych; budowie, zastosowaniu oraz obsłudze źródeł jonu; obsłudze i sterowaniu aparatem do wykrywania i pomiaru radioaktywności itd.

Specjalista ds. ochrony przed promieniowaniem

Praca polegająca na nadzorze bezpieczeństwa pracowników obsługujących reaktory lub pracowników w kopalniach uranu lub innych instalacjach atomowych; wymagająca dobrej znajomości niebezpieczeństw związanych z promieniowaniem oraz ochrony przed promieniowaniem.

Specjalista ds. odkażania

Praca wymagająca umiejętności zastosowania w przypadku skażenia koniecznych środków oraz pewnych specjalnych czynności w celu odkażenia oraz, o ile jest to konieczne, podjęcie działań praktycznych.

--------------------------------------------------