Decyzja Rady

z dnia 17 grudnia 1999 r.

dotycząca wprowadzania na rynek i podawania bydlęcego hormonu wzrostu (BST) i uchylająca decyzję 90/218/EWG

(1999/879/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Decyzja Rady 90/218/EWG z dnia 25 kwietnia 1990 r. dotycząca wprowadzania na rynek i podawania bydlęcego hormonu wzrostu (BST) [3] stanowi w art. 1, że Państwa Członkowskie mają zapewnić do dnia 31 grudnia 1999 r., iż na ich terytorium w żadnym wypadku nie zezwala się na wprowadzanie na rynek bydlęcego hormonu wzrostu w celu jego sprzedaży i podawania krowom mlecznym.

(2) Na mocy art. 2 ust. 2 niniejszej decyzji Rada poleciła Komisji, aby we współpracy z Państwami Członkowskimi powołała grupę roboczą złożoną z niezależnych naukowców, której zadaniem jest dokonanie oceny skutków stosowania BST, z uwzględnieniem opinii Komitetu ds. weterynaryjnych produktów leczniczych, w szczególności w sprawie wpływu stosowania tego produktu na przypadki występowania mastitis (zapalenie sutka).

(3) Artykuł 2 ust. 1 niniejszej decyzji zezwalał Państwom Członkowskim na przeprowadzanie, pod kontrolą urzędowego lekarza weterynarii, ograniczonych testów praktycznych w zakresie stosowania bydlęcego hormonu wzrostu, w celu uzyskania innych danych naukowych, które mogłyby być wzięte pod uwagę przez Radę przy podejmowaniu przez nią ostatecznej decyzji. Komisja nie otrzymała żadnych informacji na temat takich testów i w świetle zakazu ustanowionego w niniejszej decyzji nie ma potrzeby utrzymywania zezwolenia na ich przeprowadzanie.

(4) Protokół w sprawie dobrobytu zwierząt zaliczony do Traktatu wzywa Wspólnotę i Państwa Członkowskie do tego, aby przy formułowaniu i wdrażaniu wspólnotowej polityki rolnej w pełni uwzględniały wymogi dotyczące ochrony zdrowia i odpowiednich warunków życia zwierząt.

(5) Przyjmując decyzję 78/923/EWG [4] Wspólnota zaaprobowała Europejską konwencję w sprawie ochrony zwierząt hodowlanych (zwaną dalej "Konwencją") i złożyła dokument zatwierdzający; wszystkie Państwa Członkowskie również ratyfikowały tę konwencję.

(6) W dyrektywie Rady 98/58/WE z dnia 20 kwietnia 1998 r. dotyczącej ochrony zwierząt hodowlanych [5] w pkt 18 załącznika zawarte jest stwierdzenie, że nie można podawać zwierzętom żadnych innych substancji poza tymi, które podawane są w celach terapeutycznych lub profilaktycznych, chyba że badania naukowe lub przyjęta praktyka udowodniły, iż efekty danej substancji nie są szkodliwe dla ich warunków życia lub zdrowia.

(7) BST nie jest produkowany do zastosowań terapeutycznych u bydła, ale jedynie w celu podniesienia jego mleczności.

(8) W dniu 10 marca 1999 r Komitet Naukowy ds. Zdrowia i Dobrobytu Zwierząt (SCAWAH) przyjął swoje sprawozdanie w sprawie aspektów stosowania bydlęcego hormonu wzrostu dla dobrostanu zwierząt, w którym stwierdza, że BST zwiększa ryzyko klinicznego mastitis (zapalenia sutka), jak również wydłuża terapię zwalczającą mastitis (zapalenie sutka), zwiększa występowanie schorzeń stóp i kończyn oraz może mieć negatywny wpływ na reprodukcję, jak też może wywoływać ostre odczyny w miejscu wstrzykiwania.

(9) Dla zdrowia i wydajności krów mlecznych ważne jest minimalizowanie stresów, które mogą prowadzić do zwiększonej ilości przypadków chorób takich jak mastitis (zapalenie sutka), zmiany chorobowe stóp i odczyny po wstrzyknięciach, natomiast według opinii SCAWAH, stosowanie BST wykazało wzrost tego typu przypadków, zarówno bolesnych jak i osłabiających oraz mogących prowadzić do słabszego pogorszenia warunków życia i zwiększenia zachorowalności zwierząt. W związku z powyższym SCAWAH uważa, że BST nie powinien być podawany krowom mlecznym,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Od momentu, w którym niniejsza decyzja staje się skuteczna, Państwa Członkowskie gwarantują, że bezwzględnie zakazane jest wprowadzanie bydlęcego hormonu wzrostu na rynek Wspólnoty lub na rynki terytoriów podlegających ich jurysdykcji, w celu sprzedaży oraz podawania krowom mlecznym w jakikolwiek sposób.

Artykuł 2

Przedsiębiorstwa nabywające lub produkujące substancje zawierające bydlęcy hormon wzrostu oraz przedsiębiorstwa upoważnione w jakikolwiek sposób do sprzedaży tych substancji są zobowiązane do prowadzenia rejestrów wyszczególniających, w porządku chronologicznym, wyprodukowane lub nabyte ilości oraz ilości sprzedane lub wykorzystane w innych celach, aniżeli wprowadzanie na rynek określone w art. 1, oraz nazwiska podmiotów, którym dane ilości zostały sprzedane lub od których zostały zakupione. Powyższe informacje muszą być udostępnione właściwemu urzędowi na jego żądanie, w przypadku zapisów komputerowych, przedstawione w formie wydruku.

Artykuł 3

Zakaz określony w art. 1 nie ma wpływu na produkcję bydlęcego hormonu wzrostu w Państwach Członkowskich lub na jego przywóz, do celów wywozu do państw trzecich.

Artykuł 4

Decyzja 90/218/EWG traci moc.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia 1 stycznia 2000 r.

Artykuł 6

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 grudnia 1999 r.

W imieniu Rady

K. Hemilä

Przewodniczący

[1] Opinia wydana dnia 16 grudnia 1999 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

[2] Opinia wydana dnia 9 grudnia 1999 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

[3] Dz.U. L 116 z 8.5.1990, str. 27. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 94/936/WE (Dz.U. L 366 z 31.12.1994, str. 19).

[4] Dz.U. L 323 z 17.11.1978, str. 12.

[5] Dz.U. L 221 z 8.8.1998, str. 23.

--------------------------------------------------