ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Decyzja Komisji

z dnia 28 kwietnia 1994 r.

zmieniająca decyzję Komisji 92/471/EWG dotyczącą warunków zdrowotnych zwierząt i świadectw weterynaryjnych przy przywozie zarodków bydlęcych z państw trzecich

(94/280/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/556/EWG z dnia 25 września 1991 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt regulujących handel wewnątrzwspólnotowy oraz przywóz z państw trzecich zarodków bydła domowego [1], ostatnio zmienioną dyrektywą 93/52/EWG [2], w szczególności jej art. 9,

a także mając na uwadze co następuje:

dyrektywa 89/556/EWG wykluczyła zarodki otrzymywane z zastosowaniem niektórych technik z zakresu wymienionej dyrektywy;

na mocy dyrektywy 93/52/EWG został poszerzony zakres dyrektywy 89/556/EWG, przez włączenie wszystkich zarodków bydlęcych z wyjątkiem tych, które zostały pozyskane w drodze przeniesienia jądra; zarodki, które mają zostać poddane technikom polegającym na penetracji osłonki przejrzystej oraz zarodki, które zostały pozyskane w drodze zapłodnienia in vitro, można wprowadzać do obrotu lub mogą być przywożone, jeżeli spełniają wymogi dyrektywy 89/556/EWG, wraz z określonymi zabezpieczeniami dodatkowymi;

decyzja Komisji 94/113/WE [3] wprowadza zmiany do załączników dyrektywy, mające na celu ustanowienie niezbędnych dodatkowych zabezpieczeń;

celem uwzględnienia dodatkowych zabezpieczeń, niezbędna jest zmiana decyzji Komisji 92/471/EWG z dnia 2 września 1992 r. dotyczącej warunków zdrowotnych zwierząt i świadectw weterynaryjnych przy przywozie zarodków bydlęcych z państw trzecich [4];

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załączniki do decyzji 92/471/EWG zastępuje się załącznikami do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejszą decyzję stosuje się od trzydziestego dnia od daty ogłoszenia.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 28 kwietnia 1994 r.

W imieniu Komisji

René Steichen

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 302 z 19.10.1989, str. 1.

[2] Dz.U. L 175 z 19.7.1993, str. 21.

[3] Dz.U. L 53 z 24.2.1994, str. 23.

[4] Dz.U. L 270 z 15.9.1992, str. 27.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK A

CZĘŚĆ I

+++++ TIFF +++++

+++++ TIFF +++++

CZĘŚĆ II

Wykaz krajów upoważnionych do stosowania wzoru świadectwa zdrowia zwierząt określonego w części I załącznika A

Austria

Bośnia i Hercegowina

Kanada

Chorwacja

Republika Czeska

Finlandia

Węgry

Izrael

Nowa Zelandia

Norwegia

Polska

Rumunia

Republika Słowacka

Słowenia

Szwecja

Szwajcaria

Stany Zjednoczone Ameryki

Była Jugosłowiańska Republika Macedonii

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK B

CZĘŚĆ II

+++++ TIFF +++++

+++++ TIFF +++++

CZĘŚĆ II

Wykaz krajów upoważnionych do stosowania wzoru świadectwa zdrowia zwierząt określonego w części I załącznika B

Australia

--------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 16 grudnia 1994 r.

ustanawiająca specjalne warunki dla zatwierdzania centrów przepakowywania, określonych w dyrektywie Rady 77/99/EWG oraz zasady w odniesieniu do obrotu produktami z tych centrów

(94/837/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 77/99/EWG z dnia 21 grudnia 1976 r. w sprawie problemów zdrowotnych wpływających na produkcję i wprowadzanie do obrotu produktów mięsnych oraz niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego [1], ostatnio zmieniona dyrektywą 92/118/EWG [2], w szczególności jej art. 17,

a także mając na uwadze, co następuje:

centra przepakowywania mogą poza przepakowywaniem lub przegrupowywaniem wykonywać czynności takie jak porcjowanie i krojenie na plastry produktów mięsnych; czynności takie mogą pociągać za sobą obróbkę produktów niechronionych przez ich opakowanie jednostkowe lub zbiorcze;

należy określić warunki higieny, w jakich powinny być przeprowadzane te czynności;

należy również ustanowić zasady w zakresie oznaczania jakości zdrowotnej produktów z tych centrów przepakowywania;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Centra przepakowywania, które zajmują się wyłącznie przegrupowywaniem produktów bez usuwania opakowania jednostkowego muszą spełniać odpowiednie warunki wymienione w załączniku B do dyrektywy 77/99/EWG rozdział VII pkt 1.

2. Centra przepakowywania wykonujące czynności związane z rozpakowywaniem i przepakowywaniem muszą spełniać odpowiednie warunki określone w załączniku A do dyrektywy 77/99/EWG rozdziały I i II oraz stosowne warunki określone w załączniku B do wspomnianej dyrektywy rozdział I pkt 1 lit. a), b), d), e) i f) oraz pkt 2 lit. a), c), i) i j).

Artykuł 2

1. Produkty z centrów przepakowywania, określone w art. 1 ust. 1 muszą zachować znak zdrowotności zakładu produkcyjnego, z którego pochodzą.

Produkty z centrów przepakowywania, określone w art. 1 ust. 2 muszą posiadać znak zdrowotności zgodnie z przepisami wymienionymi w załączniku B, rozdział VI do dyrektywy 77/99/EWG. Znak zdrowotności jest nadawany centrom przepakowywania przez właściwy organ.

W przypadku, gdy produkty z różnych źródeł są przegrupowywane, znak zdrowotności centrum przepakowywania musi zostać umieszczony na ostatnim opakowaniu wykonanym w centrach przepakowywania.

2. Centra przepakowywania muszą ustanowić specjalny system rejestracji tak, aby umożliwić właściwemu organowi prześledzenie drogi przepakowanego produktu do zakładu pochodzenia.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 grudnia 1994 r.

W imieniu Komisji

René Steichen

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 26 z 31.1.1977, str. 85.

[2] Dz.U. L 62 z 15.3.1993, str. 49.

--------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 12 lipca 1994 r.

w sprawie wykazu zakładów w Botswanie, które otrzymały zezwolenie na przywóz produktów mięsnych do Wspólnoty

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(94/465/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 72/462/EWG z dnia 12 grudnia 1972 r. w sprawie problemów zdrowotnych i inspekcji weterynaryjnej przed przywozem z państw trzecich bydła, trzody chlewnej i świeżego mięsa [1], ostatnio zmienioną rozporządzeniem (EWG) nr 1601/92 [2], w szczególności jej art. 4 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

zakłady w państwach trzecich nie mogą otrzymać zezwolenia na wywóz produktów mięsnych do Wspólnoty jeżeli nie spełniają ogólnych i szczególnych warunków ustanowionych w dyrektywie 72/462/EWG;

zgodnie z art. 4 ust. 3 dyrektywy 72/462/EWG, Botswana przedłożyła dane dotyczące jednego zakładu dopuszczonego do wywozu do Wspólnoty;

wspólnotowa kontrola na miejscu wykazała, że normy higieny tego zakładu są wystarczające a zatem może on zostać umieszczony w pierwszym wykazie zakładów, z których zezwala się na przywóz produktów mięsnych;

przywóz produktów mięsnych z zakładu znajdującego się na wykazie w Załączniku do niniejszej decyzji nadal podlega dotychczas ustanowionym przepisom, ogólnym przepisom Traktatu, a w szczególności innym wspólnotowym regulacjom weterynaryjnym, w szczególności w zakresie ochrony zdrowia;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Zakład w Botswanie wymieniony w Załączniku otrzymuje niniejszym zezwolenie na przywóz produktów mięsnych do Wspólnoty.

2. Przywóz z tego zakładu nadal podlega przepisom weterynaryjnym Wspólnoty ustanowionym w innych aktach prawnych, w szczególności przepisom dotyczącym ochrony zdrowia.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 12 lipca 1994 r.

W imieniu Komisji

René Steichen

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 302 z 31.12.1972, str. 28.

[2] Dz.U. L 173 z 27.6.1992, str. 13.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

WYKAZ ZAKŁADÓW

Nr zatwierdzenia | Zakład | Adres |

1 | BMC Canning Branch | Lobatse, Botswana |

--------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 20 grudnia 1994 r.

zmieniająca po raz trzeci dyrektywę Rady 91/68/EWG w sprawie wymagań dotyczących zdrowia zwierząt regulujących handel wewnątrzwspólnotowy owcami i kozami

(94/953/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 91/68/EWG z dnia 28 stycznia 1991 r. w sprawie wymagań dotyczących zdrowia zwierząt, regulujących handel wewnątrzwspólnotowy owcami i kozami [1], zmienioną Aktem dotyczącym warunków przystąpienia Królestwa Norwegii, Republiki Austrii, Republiki Finlandii i Królestwa Szwecji, i dostosowaniami w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej, w szczególności jej załącznik A rozdział I część II ust. 2 lit. i),

a także mając na uwadze, co następuje:

załącznik A rozdział I część II ust. 2 lit. i) do dyrektywy 91/68/EWG ustanawia, że w gospodarstwach w każdym Państwie Członkowskim lub regionie urzędowo uznanym za wolny od brucelozy muszą być przeprowadzane kontrole wyrywkowe w celu wykazania, że Państwo Członkowskie lub region pozostają wolne od tej choroby;

jako wynik oceny tego przepisu, która musiała zostać przeprowadzona przed wejściem w życie Traktatu o przystąpieniu, powinny zostać przewidziane alternatywne kontrole wyrywkowe, począwszy od drugiego roku po uznaniu Państwa Członkowskiego lub regionu za wolny od brucelozy;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku A rozdział I część II ust. 2 lit. i) do dyrektywy 91/68/EWG otrzymuje brzmienie:

"i) - w pierwszym roku po uznaniu Państwa Członkowskiego lub regionu za wolny od brucelozy (Br. melitensis) kontrole wyrywkowe przeprowadzone na poziomie gospodarstw albo rzeźni wykazały ze współczynnikiem ufności 99 %, że zakażonych było mniej niż 0,2 % gospodarstw lub że przynajmniej 10 % owiec i kóz w wieku powyżej sześciu miesięcy przeszło test przeprowadzony zgodnie z załącznikiem C z wynikiem negatywnym;

- każdego roku, od drugiego roku po uznaniu Państwa Członkowskiego lub regionu za wolny od brucelozy (Br. melitensis), kontrole wyrywkowe przeprowadzane na poziomie gospodarstw albo rzeźni wykazują ze współczynnikiem ufności 95 %, że mniej niż 0,2 % gospodarstw było zakażonych lub że przynajmniej 5 % owiec i kóz w wieku powyżej sześciu miesięcy przeszło test przeprowadzony zgodnie z załącznikiem C z wynikiem negatywnym;

- przepisy ustanowione w powyższych dwóch tiret mogą być zmienione zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 15."

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja jest skierowana do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 grudnia 1994 r.

W imieniu Komisji

René Steichen

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 46 z 19.2.1991, str. 19.

--------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 25 stycznia 1994 r.

w sprawie wykazu zakładów w Zimbabwe zatwierdzonych do przywozu produktów mięsnych do Wspólnoty

(94/40/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 72/462/EWG z dnia 12 grudnia 1972 r. w sprawie problemów zdrowotnych i inspekcji weterynaryjnej przed przywozem z państw trzecich bydła, owiec, kóz oraz trzody chlewnej, świeżego mięsa i produktów mięsnych [1], ostatnio zmienioną rozporządzeniem (EWG) nr 1601/92 [2], w szczególności jej art. 4 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

zakłady w państwach trzecich nie mogą być upoważnione do wywozu produktów mięsnych do Wspólnoty, jeśli nie spełniają ogólnych i szczególnych warunków ustanowionych w dyrektywie 72/462/EWG;

zgodnie z art. 4 ust. 3 dyrektywy 72/462/EWG Zimbabwe przekazało dane jednego zakładu upoważnionego do wywozu do Wspólnoty;

kontrola na miejscu przeprowadzona przez Wspólnotę wykazała, iż normy higieniczne tego zakładu są wystarczające, w związku z czym może on zostać wpisany do pierwszego wykazu zakładów upoważnionych do przywozu produktów mięsnych do Wspólnoty;

przywóz produktów mięsnych z zakładu wymienionego w wykazie w Załączniku do niniejszej decyzji nadal podlega przepisom dotychczas ustanowionym, ogólnym postanowieniom Traktatu, a w szczególności innym rozporządzeniom weterynaryjnym Wspólnoty, w szczególności dotyczącym ochrony zdrowia;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Niniejszym zakład w Zimbabwe wymieniony w Załączniku zostaje zatwierdzony do wywozu produktów mięsnych do Wspólnoty.

2. Przywóz z tego zakładu podlega wspólnotowym przepisom weterynaryjnym, w szczególności przepisom dotyczącym ochrony zdrowia.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 25 stycznia 1994 r.

W imieniu Komisji

René Steichen

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 302 z 31.12.1972, str. 28.

[2] Dz.U. L 173 z 27.6.1992, str. 13.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

WYKAZ ZAKŁADÓW

Nr identyfikacyjny | Zakład | Adres |

7 | Cold Storage Commission Canning Branch | Bulawayo, Matabeleland |

--------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 18 kwietnia 1994 r.

w sprawie uznania szczepionek przeciwko wściekliźnie

(94/275/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiającą warunki zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych warunkami zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG [1], w szczególności jej art. 10 ust. 2 lit. a) tiret trzecie i ust. 3 lit. b) ppkt i),

a także mając na uwadze, co następuje:

należy uznać szczepionki przeciwko wściekliźnie, które są dopuszczone do stosowania u psów i kotów będących przedmiotem handlu między Państwami Członkowskimi, i które są dopuszczone do stosowania u psów i kotów w wieku powyżej trzech miesięcy, przeznaczonych do handlu między Państwami Członkowskimi, oraz w przypadku psów i kotów przeznaczonych do wprowadzenia do obrotu w Irlandii i Zjednoczonym Królestwie, niepochodzących z tych krajów;

zgodnie z art. 10 ust. 2 lit. a) tiret trzecie i ust. 3 lit. b) ppkt i), szczepionki takie muszą być szczepionkami inaktywowanymi z co najmniej jedną jednostką międzynarodową antygenu (norma WHO) mierzoną zgodnie z testem aktywności metodą opisaną w Farmakopei Europejskiej;

aby uznać szczepionki na szczeblu Wspólnoty, należy dodatkowo ustanowić przepisy w zakresie wytwarzania takich szczepionek; w tym względzie należy odnieść się do metodyk opisanych we właściwych monografiach Farmakopei Europejskiej;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Uznaje się na szczeblu Wspólnoty szczepionki wytwarzane zgodnie z metodykami ustanowionymi w monografii Farmakopei Europejskiej pod tytułem vaccinum rabiei inactivatum ad usum veterinarium ((inaktywowana) szczepionka przeciwko wściekliźnie do użytku weterynaryjnego).

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 kwietnia 1994 r.

W imieniu Komisji

René Steichen

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 268 z 14.9.1992, str. 54.

--------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 3 czerwca 1994 r.

w sprawie kryteriów stosowanych w odniesieniu do zakładów wytwarzających produkty mięsne, nieposiadających struktury przemysłowej ani przemysłowych zdolności produkcyjnych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(94/383/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 77/99/EWG z dnia 21 grudnia 1976 r. w sprawie problemów zdrowotnych wpływających na produkcję i wprowadzanie do obrotu produktów mięsnych oraz niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego [1], ostatnio zmienioną dyrektywą 92/118/EWG [2], w szczególności jej art. 9 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

należy ustanowić kryteria klasyfikacji zakładów w celu zapewnienia jednolitego stosowania dyrektywy 77/99/EWG;

Państwa Członkowskie przedstawiły Komisji kryteria, które przyjęły dla oceny czy zakład lub kategoria zakładów nie posiada struktury przemysłowej czy też przemysłowych zdolności produkcyjnych;

odstępstwa określone w art. 9 ust. 1 i 2 dyrektywy 77/99/EWG dotyczą wyłącznie struktury zakładów a nie wymagań w zakresie higieny ustanowionych we wspomnianej dyrektywie;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Do celów przyznania odstępstw określonych w art. 9 ust. 1 i 2 dyrektywy 77/99/EWG, Państwa Członkowskie ustanawiają maksymalny limit produkcji dla każdego zakładu.

Ustalając ten limit, uwzględniają one w szczególności następujące parametry: strukturę i układ zakładu, przepływ produktów oraz zdolność składową w zakresie przechowywania surowców i produktów końcowych.

2. Przyznanie odstępstw określonych w ust. 1 jest uwarunkowane przestrzeganiem przez każdy zakład limitu produkcji ustanowionego zgodnie z ust. 1.

3. W żadnym przypadku, limit produkcji ustanowiony w ust. 1 nie może przekraczać ilości 7,5 tony produktów gotowych na tydzień lub jednej tony na tydzień w przypadku produkcji pasztetu z wątróbek gęsich (foie gras).

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 czerwca 1994 r.

W imieniu Komisji

René Steichen

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 26 z 31.1.1977, str. 85. Zaktualizowane dyrektywą 92/5/EWG (Dz.U. L 57 z 2.3.1992, str. 1).

[2] Dz.U. L 62 z 15.3.1993, str. 49.

--------------------------------------------------
Dziennik Urzędowy L 036 , 08/02/1994 P. 0015 - 0015

Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 3 Tom 56 P. 0033

Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 3 Tom 56 P. 0033



Decyzja Komisji z dnia 7 lutego 1994 r. zmieniająca decyzję Rady 90/424/EWG w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (94/77/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając decyzję Rady 90/424/EWG w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii [1], ostatnio zmienioną decyzją 93/439/EWG [2], w szczególnie jej art. 24 ust. 1, a także mając na uwadze, co następuje: artykuł 24 decyzji 90/424/EWG przewiduje możliwość wprowadzenia wspólnotowego środka finansowego w celu eliminacji i kontrolowania chorób wymienionych w Załączniku do tej decyzji; we francuskich departamentach zamorskich występują przenoszone przez owady będące nosicielami: kowdrioza, piroplazmoza i anaplazmoza; szczególna sytuacja zdrowotna francuskich departamentów zamorskich uzasadnia dołączenie wymienionych powyżej chorób w Załączniku do decyzji 90/424/EWG; środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 W grupie I chorób wymienionych w Załączniku do decyzji 90/424/EWG dodaje się tiret w brzmieniu: "— kowdrioza przenoszona przez owady będące nosicielami we francuskich departamentach zamorskich, — piroplazmoza przenoszona przez owady będące nosicielami we francuskich departamentach zamorskich, — anaplazmoza przenoszona przez owady będące nosicielami we francuskich departamentach zamorskich." Artykuł 2 Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 7 lutego 1994 r. W imieniu Komisji René Steichen Członek Komisji [1] Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 19. [2] Dz.U. L 203 z 13.8.1993, str. 34. --------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 14 czerwca 1994 r.

zmieniająca decyzję Komisji 93/53/EWG ustanawiającej komitet naukowy dla określenia nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych i świadectw o szczególnym charakterze

(94/437/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł 5 decyzji Komisji 93/53/EWG z dnia 21 grudnia 1992 r. ustanawiającej komitet naukowy dla określenia nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych i świadectw o szczególnym charakterze [1] stanowi, że obrady komitetu będą ważne tylko wtedy, gdy obecni są wszyscy jego członkowie; wymóg ten prawdopodobnie będzie powstrzymywał komitet od wydawania opinii; w celu uniknięcia tej niedogodności obrady komitetu powinny być ważne, gdy obecnych jest co najmniej pięciu jego członków,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł

W art. 5 decyzji 93/53/EWG zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:"Postępowanie Komitetu jest ważne tylko wtedy, gdy obecnych jest pięciu jego członków".

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 czerwca 1994 r.

W imieniu Komisji

René Steichen

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 13 z 21.1.1993, str. 16.

--------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 13 lipca 1994 r

ustanawiająca gwarancje zdrowotne dotyczące transportu zwierząt z rodziny koniowatych z jednego państwa trzeciego do innego państwa trzeciego zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. c) dyrektywy 91/496/EWG

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(94/467/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 91/496/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej zwierząt wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich oraz zmieniającą dyrektywy 89/662/EWG, 90/425/EWG oraz 90/675/EWG [1], ostatnio zmieniona decyzją 92/438/EWG [2], w szczególności jej art. 9 ust. 1 lit. c),

a także mając na uwadze, co następuje:

zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. c) dyrektywy 91/496/EWG konieczne jest ustanowienie gwarancji zdrowotnych dotyczących transportu zwierząt z jednego państwa trzeciego do innego państwa trzeciego; natrafiono na pewne problemy związane z przemieszczeniem zwierząt z rodziny koniowatych z jednego państwa trzeciego do innego państwa trzeciego;

Komisja ustanowiła w decyzji 92/260/EWG [3], zmienionej decyzją 93/344/EWG [4], warunki zdrowotne i świadectwa weterynaryjne wymagane dla odprawy czasowej zarejestrowanych koni; warunki te zapewniają wszelkie niezbędne gwarancje dotyczące wspólnotowego stanu zdrowia; do gwarancji zdrowotnych obowiązujących przy przemieszczaniu zwierząt z rodziny koniowatych z jednego państwa trzeciego do innego należy dokonać odniesienia do warunków zdrowotnych ustanowionych w decyzji 92/260/EWG;

środki określone w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Zwierzęta z rodziny koniowatych przewożone z jednego państwa trzeciego do innego państwa trzeciego muszą pochodzić z państwa trzeciego wymienionego w załączniku I do decyzji 92/260/EWG.

2. Zwierzęta z rodziny koniowatych określone w ust. 1 muszą posiadać świadectwo zatytułowane "Świadectwo tranzytowe dla transportu zwierząt z rodziny koniowatych z jednego państwa trzeciego do innego państwa trzeciego". Świadectwo to musi składać się z sekcji I, II i III świadectwa zdrowia, właściwego dla państwa trzeciego pochodzenia wymienionego w załączniku II do decyzji 92/260/EWG. Ponadto musi składać się z następujących sekcji:

+++++ TIFF +++++

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 13 lipca 1994 r.

W imieniu Komisji

René Steichen

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 268 z 24.9.1991, str. 56.

[2] Dz.U. L 243 z 25.8.1992, str. 27.

[3] Dz.U. L 130 z 15.5.1992, str. 67.

[4] Dz.U. L 138 z 9.6.1993, str. 11.

--------------------------------------------------