16.

Zobowiązanie 12: Do 2020 r. uczestniczące państwa członkowskie powinny: a) zgodnie z koncepcją szybkiego reagowania sił UE – zakończyć tworzenie bazy danych szybkiego reagowania, aby stała się ona przydatnym narzędziem planowania wojskowego, które przyczyni się do osiągnięcia unijnego poziomu ambicji. Poprzez wkład w bazę danych szybkiego reagowania oraz bez uszczerbku dla jakichkolwiek krajowych wymogów konstytucyjnych w odniesieniu do decyzji o rozmieszczeniu, uczestniczące państwa członkowskie zadeklarują swój ewentualny wkład w postaci możliwych do szybkiego rozmieszczenia formacji, zdolności i odpowiedniej infrastruktury wsparcia, które mogłyby być szybko rozmieszczone lub wykorzystane na potrzeby misji lub operacji w dziedzinie wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO) w ramach dążeń do osiągnięcia unijnego poziomu ambicji. W tym celu każde uczestniczące państwo członkowskie powinno zaktualizować bazę danych podczas corocznej konferencji koordynującej szybkie reagowanie sił, włączając do tej bazy wykaz dostępnych formacji i zdolności. Ten ustalony proces obejmuje utworzenie baz danych lądowych, morskich i powietrznych oraz, w stosownych przypadkach, wskazanie poziomu gotowości w odniesieniu do zdolności i sił. Bez uszczerbku dla wymogów klasyfikacyjnych ta część bazy danych szybkiego reagowania powinna być dostępna dla uczestniczących państw członkowskich, tak aby ułatwić im dokonywanie wstępnej oceny możliwości rozpoczęcia wojskowej misji lub operacji w dziedzinie WPBiO. Uczestniczące państwa członkowskie powinny odzwierciedlić swoje wkłady w tworzenie tej bazy danych w swoich krajowych planach wdrożenia; b) ocenić wykonalność w trybie pilnym zobowiązania politycznego na poziomie krajowym, przy jednoczesnym poszanowaniu swoich wymogów konstytucyjnych, w tym w drodze ewentualnego przeglądu – jeżeli jeszcze takiego nie przeprowadzono – swoich krajowych procedur decyzyjnych w celu wprowadzenia usprawnień. W stosownych przypadkach w krajowych planach wdrożenia należy także odzwierciedlić wykonywanie procedur decyzyjnych w ramach scenariuszy szybkiego reagowania poprzez ćwiczenia typu POLEX, a także odpowiednie wnioski; c) w ramach swoich środków i zdolności udzielać znacznego wsparcia misjom i operacjom wojskowym w dziedzinie WPBiO, dążąc do pełnego zaspokojenia potrzeb wyszczególnionych w zestawieniu potrzeb (SOR) i tym samym zapewnienia sprawiedliwego wkładu w tworzenie odpowiednich sił, a następnie zamieścić sprawozdania na ten temat w swoich krajowych planach wdrożenia; d) co do zasady z co najmniej czteroletnim wyprzedzeniem potwierdzić swój znaczny i wielokrotny udział w grupach bojowych UE, przygotować i przeszkolić swoje uczestniczące siły i zdolności zgodnie z koncepcją grup bojowych UE oraz podręcznikiem przygotowawczym grup bojowych UE. W tym celu każde uczestniczące państwo członkowskie powinno odzwierciedlić w swoich krajowych planach wdrożenia aktualizacje harmonogramu grup bojowych UE dokonywane dwa razy w roku; e) wnieść konkretny wkład w realizację Planu działania UE na rzecz mobilności wojskowej oraz projektów PESCO w tym obszarze – z zastrzeżeniem krajowej suwerenności, procesu podejmowania decyzji oraz przepisów ustawowych i wykonawczych – w tym przeprowadzając jak najszybciej, ale nie później niż w roku 2024, cztery działania na poziomie krajowym uzgodnione w konkluzjach Rady w sprawie bezpieczeństwa i obrony z dnia 25 czerwca 2018 r., w szczególności w pkt 18 tych konkluzji. Powinny one również dążyć do zrealizowania przed końcem 2019 r. pierwszych wspomnianych działań, w tym w drodze opracowania krajowego planu na rzecz mobilności wojskowej. Wkłady te należy szczegółowo opisać w krajowych planach wdrożenia.