ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/1768

z dnia 25 listopada 2020 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do ustalania cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 183 lit. b),

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające zasady handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 1216/2009 i (WE) nr 614/2009 (2), w szczególności jego art. 5 ust. 6 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje,

(1) Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1484/95 (3) ustanowiono szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalono ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj.

(2) Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj, wynika, że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów, uwzględniając wahania cen w zależności od pochodzenia tych produktów.

(3) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1484/95.

(4) Ze względu na konieczność zagwarantowania, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 25 listopada 2020 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącą, Wolfgang BURTSCHER Dyrektor Generalny Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2) Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 1.

(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/95 z dnia 28 czerwca 1995 r. określające szczegółowe zasady wdrażania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalające ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj i uchylające rozporządzenie nr 163/67/EWG (Dz.U. L 145 z 29.6.1995, s. 47).
(4)

Jeżeli chodzi o udzielanie zezwoleń na dodatki paszowe, zmiany wprowadzone do rozporządzenia (WE) nr 178/2002 rozporządzeniem (UE) 2019/1381 mają również bezpośredni wpływ na wymogi określone w rozporządzeniu (WE) nr 429/2008 w odniesieniu do sporządzania i przedstawiania dokumentacji wniosków, co wymaga dostosowania tych wymogów ze względu na spójność i pewność prawa. Należy zmienić rozporządzenie (WE) nr 429/2008, aby ustanowić niezbędne przepisy dodatkowe dotyczące sporządzania i przedstawiania dokumentacji wniosków.
(4)

Zgodnie z tą rekomendacją i pozytywną oceną przedstawioną przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) (2) w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2018/188 (3) przedłużono wyłączenie de minimis w odniesieniu do połowów sardeli, makreli i ostroboka w rejonie 8 ICES Międzynarodowej Rady Badań Morza w odniesieniu do włoków rozpornicowych (OTM) i tuk (PTM) w latach 2018, 2019 i 2020. Wyłączenie to wprowadzono już w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1394/2014 (4) w odniesieniu do OTM i PTM na lata 2015, 2016 i 2017 z uwagi na uzasadnioną argumentację dotyczącą trudności w dalszym zwiększaniu selektywności.
(6)

We wspólnej rekomendacji z dnia 8 listopada 2019 r. zasugerowano przyznanie do dnia 31 grudnia 2021 r. wyłączenia dla homarca złowionego włokami dennymi z workiem włoka o rozmiarze oczka sieci wynoszącym co najmniej 70 mm, wyposażonym w kratownicę sortującą według gatunków o rozstawie prętów wynoszącym maksymalnie 35 mm. Jest to wyłączenie, które otrzymało pozytywną ocenę naukową (4) i było również uwzględnione w poprzednich planach w zakresie odrzutów. W 2018 r. Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) stwierdził, że dodatkowe informacje naukowe popierające to wyłączenie opierały się na rzetelnych podstawach, a technika zatwierdzania stosowana w kontekście szerzej pojętej floty była prawidłowa (5). Mimo tego pozytywnego kontekstu naukowego rozporządzenie delegowane (UE) 2019/2238 w sposób niezamierzony ograniczyło to wyłączenie do dnia 31 grudnia 2020 r., chociaż nie istniały do tego podstawy naukowe. Wyłączenie to należy zatem stosować do dnia 31 grudnia 2021 r.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2020/1754

z dnia 19 listopada 2020 r.

ustanawiające zamknięcie połowów opastuna w Oceanie Atlantyckim w odniesieniu do statków pływających pod banderą Portugalii

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające unijny system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W rozporządzeniu Rady (UE) 2020/123 (2) określono kwoty na rok 2020.

(2) Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą Portugalii lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę przyznaną na 2020 r. na połowy stada opastuna w Oceanie Atlantyckim.

(3) Należy zatem zakazać pewnych rodzajów działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Wykorzystanie kwot połowowych Kwotę połowową przyznaną Portugalii na 2020 r. i dotyczącą stada opastuna w Oceanie Atlantyckim oraz określoną w załączniku uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2 Zakazy Z dniem określonym w załączniku zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada określonego w art. 1 przez statki pływające pod banderą Portugalii lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. W szczególności po tym terminie zakazuje się zatrzymywania na statku, przemieszczania, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki.

Artykuł 3 Wejście w życie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 19 listopada 2020 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącą, Virginijus SINKEVIČIUS Członek Komisji

(1) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(2) Rozporządzenie Rady (UE) 2020/123 z dnia 27 stycznia 2020 r. ustalające uprawnienia do połowów na rok 2020 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz, dla unijnych statków rybackich, w niektórych wodach nienależących do Unii (Dz.U. L 25 z 30.1.2020, s. 1).
26)

w art. 43 wprowadza się następujące zmiany: a) ust. 2 zdanie drugie otrzymuje brzmienie: „Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się odnośne wymogi dotyczące struktury i organizacji weryfikatora określone w normie zharmonizowanej, o której mowa w załączniku II.”; b) w ust. 3 akapit pierwszy dodaje się zdanie w brzmieniu: „W tym celu weryfikator monitoruje ryzyko dla bezstronności i podejmuje odpowiednie działania w celu przeciwdziałania temu ryzyku.”; c) w ust. 5 wprowadza się następujące zmiany: a) akapit pierwszy zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: „Weryfikator nie zleca na zewnątrz zamknięcia umowy między prowadzącym instalację lub operatorem statku powietrznego a weryfikatorem, niezależnego przeglądu ani sporządzenia sprawozdania z weryfikacji.”; b) akapit drugi otrzymuje brzmienie: „Zlecanie osobom fizycznym prowadzenia działań weryfikacyjnych nie stanowi jednak zlecania na zewnątrz, o którym mowa w akapicie pierwszym, jeśli weryfikator, zlecając działania takim osobom, bierze pełną odpowiedzialność za działania weryfikacyjne prowadzone przez personel kontraktowy. W przypadku zlecania osobom fizycznym prowadzenia działań weryfikacyjnych weryfikator wymaga od tych osób podpisania uzgodnienia, że przestrzegają one procedur weryfikatora i że nie zachodzi konflikt interesów przy przeprowadzaniu tych działań weryfikacyjnych.”; d) dodaje się ust. 6a w brzmieniu: „6a. Podczas weryfikacji tego samego prowadzącego instalację lub operatora statku powietrznego co w poprzednim roku weryfikator bierze pod uwagę ryzyko dla bezstronności i podejmuje środki w celu ograniczenia ryzyka dla bezstronności.”; e) dodaje się ust. 8 w brzmieniu: „8. Jeżeli audytor wiodący EU ETS przeprowadza roczne weryfikacje danej instalacji przez okres pięciu kolejnych lat, audytor wiodący EU ETS musi na trzy następujące po sobie lata przerwać świadczenie usług weryfikacyjnych w odniesieniu do tej samej instalacji. Maksymalny okres pięciu lat obejmuje weryfikacje w ramach EU ETS danych dotyczących emisji lub przydziału uprawnień przeprowadzanych w odniesieniu do instalacji począwszy od dnia 1 stycznia 2021 r.”;
(3)

Zjednoczone Królestwo przekazywało znaczną liczbę próbek, proporcjonalnie do wielkości swojej populacji. Odtąd liczba próbek, które mają zostać pobrane przez Zjednoczone Królestwo, powinna zostać dostosowana w odniesieniu do Irlandii Północnej i odpowiednio do wielkości populacji tego terytorium.
1)

w art. 25 ust. 4 drugie zdanie otrzymuje brzmienie: „Informacje te przedstawia się corocznie do dnia 30 czerwca, przy czym po raz pierwszy mają one zostać przedstawione do dnia 30 czerwca 2023 r. za rok 2022.”;
(5)

Wzory dotyczące zobowiązań gwaranta określono w załącznikach 32-01, 32-02 i 32-03 oraz w rozdziałach VI i VII załącznika 72-04 do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447. We wzorach tych wymieniono państwa członkowskie Unii i pozostałe umawiające się strony Konwencji o wspólnej procedurze tranzytowej (4), zmienionej decyzją nr 1/2019 Komisji Mieszanej UE–CTC ds. wspólnego tranzytu (5) („konwencja”). Gdy rozporządzenie (UE) nr 952/2013 przestanie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie, z wyjątkiem Irlandii Północnej, Zjednoczone Królestwo nie powinno być już wymieniane wśród państw członkowskich w tych wzorach. Zjednoczone Królestwo zostało jednak zaproszone do przystąpienia do konwencji i złożyło swój dokument przystąpienia do niej jako odrębna umawiająca się strona z chwilą zakończenia okresu przejściowego. Gdy Zjednoczone Królestwo przystąpi do konwencji, powinno zostać wymienione wśród pozostałych umawiających się stron konwencji we wzorach dotyczących zobowiązań gwaranta. Ponadto, w związku ze stosowaniem Protokołu w sprawie Irlandii / Irlandii Północnej, w odniesieniu do operacji tranzytu unijnego Irlandia Północna powinna zostać wymieniona w wykazie w sposób wskazujący, że wszelkie zabezpieczenia ważne w państwach członkowskich muszą być ważne także w Irlandii Północnej.
(21)

Odnosząc się do tej kwestii, w swoim zawiadomieniu z dnia 30 października Komisja wyjaśniła metodykę i uzasadnienie dostosowania, a także jego możliwe skutki. Ewentualne zmniejszenie łącznych wielkości kontyngentów taryfowych w tej kategorii wynika z faktu, że przywóz do Zjednoczonego Królestwa w okresie odniesienia został odjęty od wielkości kontyngentu taryfowego. W zawiadomieniu z dnia 30 października Komisja wyjaśniła ponadto, w jaki sposób ustaliła wielkość przywozu ze Zjednoczonego Królestwa do UE-27 w okresie odniesienia. Twierdzenie dotyczące braku produkcji w Zjednoczonym Królestwie nie zostało należycie udowodnione i nie odpowiada statystykom wykorzystywanym przez Komisję. Żadna z zainteresowanych stron nie przedstawiła danych co do tego, czy przywóz do Zjednoczonego Królestwa podlegał konsumpcji, dalszemu przetworzeniu czy też sprzedaży do Unii. W każdym przypadku ilość przyznana Zjednoczonemu Królestwu nie mogłaby zostać przeniesiona na inne kraje pochodzenia, ponieważ sztucznie zawyżyłoby to wielkość kontyngentu taryfowego. Analizowane twierdzenie pozostaje zatem bez znaczenia dla użytkowników. Komisja odrzuciła również wniosek o utrzymanie obecnych wielkości kontyngentów taryfowych, ponieważ nie uwzględniałoby ono zmniejszenia zakresu geograficznego terytorium objętego środkiem ochronnym, a także sztucznie zawyżałoby wielkość kontyngentu taryfowego. W związku z powyższym Komisja odrzuca wspomniane argumenty.
(1)

W załączniku I do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1352/2013 (2) ustanowiono formularz, o którym mowa w art. 6 rozporządzenia (UE) nr 608/2013 i który należy stosować przy składaniu wniosku o podjęcie działania przez organy celne w odniesieniu do towarów, co do których zachodzi podejrzenie naruszenia prawa własności intelektualnej („formularz wniosku o podjęcie działania”).
(4)

Całe terytorium Zjednoczonego Królestwa jest obecnie wymienione w części 2 załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/878. W związku z tym konieczna jest zmiana części 2 tego załącznika poprzez zastąpienie wpisu odnoszącego się do Zjednoczonego Królestwa wpisem odnoszącym się do Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do Irlandii Północnej.
(4)

W związku z zakończeniem okresu przejściowego przewidzianego w Umowie o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (umowa o wystąpieniu) w dniu 31 grudnia 2020 r. Zjednoczone Królestwo przedłożyło Komisji wniosek o umieszczenie go, wraz z terytoriami zależnymi Korony Brytyjskiej Guernsey, Wyspą Man i Jersey, w wykazie w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 577/2013. Komisja oceniła ten wniosek i sprawdziła, czy w odniesieniu do zwierząt domowych wymienionych w części A załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 576/2013 Zjednoczone Królestwo oraz terytoria zależne Korony Brytyjskiej Guernsey, Wyspa Man i Jersey spełniają kryteria określone w art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 576/2013 i w związku z tym powinny zostać wymienione w części 2 załącznika II do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 577/2013, bez uszczerbku dla stosowania prawa Unii do Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do Irlandii Północnej oraz w Zjednoczonym Królestwie w odniesieniu do niej zgodnie z art. 5 ust. 4 Protokołu w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej do umowy o wystąpieniu w związku z załącznikiem 2 do tego protokołu.
(1)

W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (2) określono substancje czynne uznane za zatwierdzone na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, natomiast w części B określono substancje czynne zatwierdzone na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, a w części E określono substancje czynne zatwierdzone na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 jako substancje kwalifikujące się do zastąpienia.
(9)

Art. 1 i art. 13–43 rozporządzenia (UE) nr 1388/2014 zawierają odniesienia do rozporządzenia (UE) nr 508/2014 w sprawie EFMR w celu zdefiniowania operacji, które nie kwalifikują się do pomocy, oraz warunków przyznawania pomocy na podstawie tych przepisów. W celu zapewnienia pewności prawa w okresie przedłużenia stosowania rozporządzenia (UE) nr 1388/2014 odniesienia te należy rozumieć jako odniesienia do rozporządzenia (UE) nr 508/2014 w wersji obowiązującej w dniu 31 grudnia 2020 r., niezależnie od tego, czy rozporządzenie to straci moc.
ZAŁĄCZNIK

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 część a) (Wykaz osób, o których mowa w art. 2 i 2a) pozycja 7 otrzymuje brzmienie:

„7. Thomas LUBANGA

Miejsce urodzenia: Ituri, Demokratyczna Republika Konga.

Obywatelstwo: Demokratyczna Republika Konga.

Adres: Demokratyczna Republika Konga.

Data wskazania przez ONZ: 1 listopada 2005 r.

Inne informacje: Aresztowany w Kinszasie w marcu 2005 r. za udział w łamaniu praw człowieka przez Unię Kongijskich Patriotów/Frakcję Lubangi (UPC/L). 17 marca 2006 r. został przekazany Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu. W marcu 2012 r. MTK skazał go na 14 lat pozbawienia wolności. 1 grudnia 2014 r. sędziowie apelacyjni MTK podtrzymali wyrok skazujący i wymiar kary. 19 grudnia 2015 r. został przeniesiony do zakładu karnego w DRK w celu odbycia kary pozbawienia wolności. Został zwolniony 15 marca 2020 r. po odbyciu kary pozbawienia wolności zasądzonej przez MTK. Link do strony ze specjalnymi ogłoszeniami Interpolu i Rady Bezpieczeństwa ONZ: https://www.interpol.int/en/How-we-work/Notices/View-UN-Notices-Individuals

Dodatkowe informacje zawarte w opracowanym przez Komitet Sankcji podsumowaniu uzasadnienia umieszczenia w wykazie:

Thomas Lubanga był przywódcą UPC/L, jednej z grup zbrojnych i bojówek, o których mowa w rezolucji nr 1493 (2003) pkt 20; UPC/L jest zamieszana w handel bronią z naruszeniem embarga. Jak podaje Biuro Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. Dzieci i Konfliktów Zbrojnych, odpowiadał za werbowanie i wykorzystywanie dzieci w Ituri w latach 2002–2003. Aresztowano go w Kinszasie w marcu 2005 r. za udział w łamaniu praw człowieka przez Unię Kongijskich Patriotów/Frakcję Lubangi (UPC/L), a 17 marca 2006 r. władze DRK przekazały go Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu. W marcu 2012 r. MTK wydał wyrok skazujący i orzekł karę w wymiarze 14 lat pozbawienia wolności. 1 grudnia 2014 r. sędziowie apelacyjni MTK podtrzymali wyrok skazujący i wymiar kary. 19 grudnia 2015 r. został przeniesiony do zakładu karnego w DRK w celu dalszego odbywania kary pozbawienia wolności.”.
4)

w art. 4 ust. 4 dodaje się akapity w brzmieniu: „Do celów lit. b) organ właściwy dla CCP udostępnia projekt porządku obrad każdego posiedzenia kolegium, z wyjątkiem posiedzeń zwołanych w sytuacjach nadzwyczajnych, z dużym wyprzedzeniem przed każdym posiedzeniem, aby umożliwić członkom kolegium współudział w ustalaniu porządku obrad, w szczególności poprzez dodawanie do niego punktów. Organ właściwy dla CCP finalizuje porządek obrad i udostępnia go członkom kolegium z odpowiednim wyprzedzeniem przed posiedzeniem kolegium. Organ właściwy dla CCP i inni członkowie kolegium udostępniają wszelkie informacje, które mają zostać omówione na posiedzeniu kolegium, z odpowiednim wyprzedzeniem. Do celów lit. c) organ właściwy dla CCP udostępniania protokoły posiedzeń członkom kolegium możliwie jak najszybciej po zakończeniu posiedzeń i daje im wystarczająco dużo czasu na przedstawienie uwag.”;
(4)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/696 (2) umożliwiło organowi zarządzającemu portem lotniczym lub właściwemu organowi państwa członkowskiego – na okres od dnia 1 marca 2020 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. – w przypadku gdy podmiot świadczący usługi obsługi naziemnej zaprzestaje działalności przed upływem okresu, na który został wybrany, bezpośredni wybór podmiotu świadczącego usługi obsługi naziemnej do świadczenia usług na maksymalny okres sześciu miesięcy lub na okres do dnia 31 grudnia 2020 r., w zależności od tego, który z tych okresów jest dłuższy. Rozporządzeniem (UE) 2020/696 przyznano również Komisji uprawnienia delegowane do przedłużenia tych okresów.
(3)

Zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 Komisja zwróciła się do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) o wydanie opinii w sprawie tego, czy zezwolenie na stosowanie preparatu montmorylonit-illit jako dodatku paszowego nadal będzie spełniało warunki określone w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003, biorąc pod uwagę zmianę warunków tego zezwolenia. Zmiana dotyczy aktualnego zezwolenia na stosowanie dodatku jako środka przeciwzbrylającego w mieszankach paszowych uzupełniających. Do wniosku dołączono odpowiednie dane na jego poparcie.
(4)

Umowa w formie Wymiany Listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie protokołu nr 2 do dwustronnej Umowy o Wolnym Handlu zawartej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii (6) („umowa w formie wymiany listów”) tymczasowo zawiesza system zwolnienia z opłat celnych obowiązujący zgodnie z protokołem 2 w odniesieniu do towarów sklasyfikowanych w ramach kodów CN 2202 10 00 (wody, włącznie z wodami mineralnymi i wodami gazowanymi, zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, lub wody aromatyzowane) i ex 2202 90 10 (pozostałe napoje bezalkoholowe zawierające cukier) zastąpionych kodami 2202 10 00, ex 2202 91 00 i ex 2202 99. Zgodnie z umową w formie wymiany listów bezcłowy przywóz tych towarów pochodzących z Norwegii jest dozwolony tylko w granicach kontyngentu bezcłowego. Za przywóz towarów przekraczający ten kontyngent bezcłowy należy zapłacić cło.
(3)

Unijni przewoźnicy lotniczy nadal napotykają problemy z płynnością, które mogą doprowadzić, zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1008/2008, do zawieszenia lub cofnięcia ich koncesji lub też zastąpienia ich koncesjami tymczasowymi, mimo iż nie jest to podyktowane przyczynami gospodarczymi o charakterze strukturalnym. Przyznanie koncesji tymczasowej mogłoby stanowić negatywny sygnał dla rynku w odniesieniu do perspektywy przetrwania przewoźnika lotniczego, co z kolei pogłębiłoby jego problemy finansowe, które w innej sytuacji miałyby charakter jedynie tymczasowy.
1)

w pozycji 3 w kolumnie 2 wprowadza się następujące zmiany: a) pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3. Nie mogą być wprowadzane do obrotu, jeżeli zawierają środki barwiące (chyba że jest to wymagane względami podatkowymi) lub środki zapachowe, bądź jedno i drugie, o ile: — mogą być stosowane jako paliwo w lampach dekoracyjnych przeznaczonych do powszechnej sprzedaży oraz — stanowią zagrożenie przy aspiracji i są oznakowane zwrotem H304.”; b) pkt 5 otrzymuje brzmienie: „5. Bez uszczerbku dla wykonania innych przepisów unijnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i oznakowania substancji i mieszanin, dostawcy zapewniają spełnienie następujących wymagań przed wprowadzeniem produktu do obrotu: a) oleje do lamp oznakowane zwrotem H304, przeznaczone do powszechnej sprzedaży, powinny być opatrzone widocznym, czytelnym i niedającym się usunąć napisem: »Lampy napełnione tą cieczą należy chronić przed dziećmi«; oraz najpóźniej do dnia 1 grudnia 2010 r.: »Już jeden łyk oleju do lamp lub nawet ssanie knota lampy może prowadzić do uszkodzenia płuc zagrażającego życiu«; b) płynne rozpałki do grilla oznakowane zwrotem H304 przeznaczone do powszechnej sprzedaży, najpóźniej do dnia 1 grudnia 2010 r. powinny być opatrzone czytelnym i niedającym się usunąć napisem: „Już jeden łyk rozpałki do grilla może prowadzić do uszkodzenia płuc zagrażającego życiu”; c) oleje do lamp i rozpałki do grilla, oznakowane zwrotem H304, przeznaczone do powszechnej sprzedaży, powinny najpóźniej do dnia 1 grudnia 2010 r. być pakowane w nieprzezroczyste czarne pojemniki o pojemności nieprzekraczającej 1 litra.”; c) uchyla się pkt 6; d) uchyla się pkt 7;