5.

Ogólnie rzecz biorąc, Rada podkreśla, że uczestniczące państwa członkowskie: a) potwierdziły pozytywny kierunek, jeśli chodzi o zobowiązania dotyczące budżetów na obronność i wydatków inwestycyjnych w dziedzinie obronności. Niemniej jednak na tym etapie ogólne postępy są nadal skromne, więc zachęca się uczestniczące państwa członkowskie – choć mierzą się one z wyzwaniami finansowymi wynikającymi z kryzysu wywołanego COVID-19 – do przydzielania niezbędnych zasobów, by dalej przyczyniać się do utrzymania tej pozytywnej tendencji w kolejnych latach. Zachęca się też uczestniczące państwa członkowskie, by nadal działały na rzecz europejskiego podejścia opartego na współpracy (np. poprzez zamówienia na sprzęt czy badań i technologii obronnych); b) są zdecydowanie zachęcane do tego, by w swoich krajowych procesach planowania obronnego w większym stopniu uwzględniały i lepiej wykorzystywały – jako element ukierunkowywania i podejmowania decyzji – unijne narzędzia planowania obronnego takie jak plan rozwoju zdolności (CDP), który obejmuje również wyniki procesu związanego z celem podstawowym (HLGP), przypadki w kontekście strategicznym (SCC), skoordynowany roczny przegląd w zakresie obronności (CARD), a także inne inicjatywy, np. Europejski program rozwoju przemysłu obronnego czy inne stosowne instrumenty UE. W tym względzie Rada podkreśla, jak ważne jest, by unijne instytucje, agencje i organy oraz państwa członkowskie dalej zwiększały spójność między tymi narzędziami i inicjatywami, uznając jednocześnie, że są to odrębne środki mające różne podstawy prawne; c) są zachęcane do czynienia dalszych postępów w wypełnianiu zobowiązań dotyczących wzajemnego zbliżania swoich systemów obronnych i do regularnego weryfikowania planów i celów, jakie należy realizować, zwłaszcza z myślą o swojej istotnej roli w rozwijaniu zdolności w ramach Unii, w tym w ramach CARD, przy jednoczesnym uwzględnieniu faktu, że wymaga to stałego, długoterminowego wysiłku. Rada przypomina, że w swoim zaleceniu z dnia 14 maja 2019 r. zaznaczyła, iż zapewnia się i nadal będzie się zapewniać spójność wyników między CARD i CDP, z jednej strony, a odpowiednimi procesami NATO, takimi jak proces planowania obrony NATO, z drugiej strony, w przypadku gdy wymogi pokrywają się, przy jednoczesnym uwzględnieniu odmiennego charakteru obu organizacji oraz ich odpowiednich zadań i członkostwa. Rada, w stosownych przypadkach, zachęca państwa członkowskie do dalszych dyskusji na temat takiej spójności między wspomnianymi procesami; d) powinny w trybie pilnym – aby zwiększyć wyniki operacyjne – nasilić swoje działania związane z zobowiązaniami dotyczącymi poprawy dostępności, możliwości rozmieszczenia i interoperacyjności sił, w tym poprzez całkowite uzupełnienie harmonogramu grupy bojowej UE, bazy danych na temat szybkiego reagowania i zestawień potrzeb do celów misji i operacji w dziedzinie wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO). W szczególności ważne jest, by ulepszyły one – pod względem jakościowym i ilościowym – swój wkład we wspieranie operacji i misji w dziedzinie WPBiO, także z myślą o najbardziej wymagających misjach. Jeśli chodzi o dalej idące zobowiązanie dotyczące ambitnego podejścia uczestniczących państw członkowskich do wspólnego finansowania wojskowych misji i operacji w dziedzinie WPBiO, jego wdrożenie jest powiązane z przeglądem mechanizmu ATHENA oraz ustanowieniem przez Radę proponowanego Europejskiego Instrumentu na rzecz Pokoju, które są obecnie przedmiotem dyskusji państw członkowskich; e) wykazały niewielkie postępy, w porównaniu z zaktualizowanymi krajowymi planami wdrożenia przedstawionymi w 2019 r., w podejmowaniu środków służących wyeliminowaniu braków w zakresie zdolności stwierdzonych w ramach CDP i CARD, w tym w ramach oceny realizacji celów zdolnościowych o dużym oddziaływaniu (HICG), a zatem powinny rozważyć podjęcie dalszych działań, by – jako priorytet w planowaniu krajowym – częściej stosować europejskie podejście oparte na współpracy. Uczestniczące państwa członkowskie powinny też wskazać, w jaki sposób ich projekty w zakresie rozwoju zdolności wzmacniają europejską bazę technologiczno-przemysłową sektora obronnego; f) muszą jeszcze bardziej wzmóc wysiłki w celu realizacji zobowiązań dotyczących udziału, w stosownych przypadkach, w ważnych wspólnych lub europejskich programach dotyczących sprzętu w ramach Europejskiej Agencji Obrony.