Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1915/2003

z dnia 30 października 2003 r.

zmieniające załączniki VII, VIII i IX do rozporządzenia (WE) Nr 999/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie handlu i przywozu owiec i kóz oraz środków stosowanych w przypadku potwierdzenia wystąpienia pasażowalnych encefalopatii gąbczastych u bydła, owiec i kóz

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 999/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające przepisy dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych encefalopatii gąbczastych [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1234/2003 [2], w szczególności jego art. 23,

a także mając uwadze co następuje:

(1) Rozporządzenie (WE) nr 999/2001 ustanawia przepisy dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE) u bydła, owiec i kóz. Załącznik VII do tego rozporządzenia oraz jego art. 13 ust. 1 przewidują zastosowanie odpowiednich środków natychmiast po potwierdzeniu wystąpienia TSE. Przewiduje się, że implementacja niektórych aspektów powyższych środków spowoduje trudności natury praktycznej.

(2) W przypadku owiec i kóz zasady wykrywalności TSE u potomstwa, po potwierdzeniu jego wystąpienia, powinny być ograniczone do przypadków stwierdzonych u osobników żeńskich, ze względu na trudności natury praktycznej oraz wątpliwe wyniki wykrywalności u potomstwa płci męskiej.

(3) W przypadku bydła, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 999/2001, w razie potwierdzenia wystąpienia gąbczastej encefalopatii bydła (BSE), kohorty bydła zakażonego BSE muszą zostać zabite i całkowicie zniszczone;

(4) Na zgromadzeniu ogólnym w maju 2003 r. Światowa Organizacja Zdrowia Zwierząt (Office International des Epizooties – Międzynarodowy Urząd ds. Zwalczania Epizootii (OIE)) postanowiła, że kohorty bydła zakażonego BSE mogą pozostawać przy życiu do końca ich okresu produktywności, pod warunkiem że po śmierci ulegną one całkowitemu zniszczeniu.

(5) Zgodnie z kodeksem zdrowia zwierząt OIE, nie istnieje ograniczenie wykorzystywania nasienia bydła związane z BSE. W swej opinii z dnia 18 i 19 marca 1999 r., zaktualizowanej dnia 16 maja 2002 r., na temat ewentualnego pionowego przenoszenia BSE, Naukowy Komitet Sterujący (SSC) stwierdził, że zagrożenie przenoszenia BSE w nasieniu bydła jest mało prawdopodobne.

(6) Ponadto byki w centrach pobierania nasienia znajdują się pod oficjalnym nadzorem, co stanowi podstawę do zapewnienia, że są one całkowicie niszczone po śmierci.

(7) Warunki zniesienia restrykcji nakładanych na hodowle owiec dotknięte TSE powinny zostać poszerzone w przypadku gdy zostały one wprowadzone z zastosowaniem wzmożonego nadzoru na okoliczność występowania TSE. Należy wprowadzić odpowiednie poprawki do zasad uzupełniania stad kóz z hodowli mieszanych.

(8) Należy umożliwić przemieszczanie półodpornych samic owiec między gospodarstwami objętymi zakazami tak, aby zmniejszyć niektóre regionalne trudności związane ze znajdowaniem odpowiednich zwierząt zastępczych do zakażonych stad.

(9) Aby ułatwić przejście do stosowania nowych zasad, należy wydłużyć okres, podczas którego odstępstwo dotyczące niszczenia niektórych zwierząt powinno być dopuszczone w hodowlach owiec lub w gospodarstwach o niskim poziomie allelu ARR, z dwóch do trzech lat hodowlanych;

(10) Załączniki VIII i IX do rozporządzenia (WE) nr 999/2001 dotyczą warunków handlu i przywozu owiec i kóz hodowlanych. Warunki te należy sformułować jaśniej.

(11) Zatem rozporządzenie (WE) nr 999/2001 powinno zostać odpowiednio zmienione.

(12) Środki opisane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załącznikach VII, VIII, i IX do rozporządzenia (WE) nr 999/2001 wprowadza się zmiany określone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze Rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie obowiązuje w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 30 października 2003 r.

W imieniu Rady

David Byrne

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 147, 31.5.2001, str. 1.

[2] Dz.U. L 173, 11.7.2003, str. 6.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

W załącznikach VII, VIII i IX wprowadza się następujące zmiany:

1) Załącznik VII otrzymuje brzmienie:

ZAŁĄCZNIK VII

ZWALCZANIE PASAŻOWALNEJ ENCEFALOPATII GĄBCZASTEJ

1. Dochodzenie, o którym mowa w art. 13 ust. 1 lit. b) musi zidentyfikować:

a) w przypadku bydła:

- wszystkie inne przeżuwacze obecne w gospodarstwie, w którym przebywa zwierzę, u którego potwierdzono chorobę,

- w przypadku potwierdzenia choroby u samicy, jej potomstwo, które urodziło się w ciągu dwóch lat przed lub po wystąpieniu u niej klinicznych objawów choroby,

- wszystkie zwierzęta kohorty, do której należy zwierzę, u którego stwierdzono chorobę,

- prawdopodobne pochodzenie choroby,

- inne zwierzęta z gospodarstwa, w którym znajduje się zwierzę, u którego stwierdzono chorobę, lub z innych gospodarstw, które mogły zostać zakażone czynnikiem TSE, lub które miały kontakt z tą samą paszą lub źródłem skażenia,

- przemieszczanie potencjalnie skażonych pasz, innych materiałów, lub wszelkie inne sposoby przeniesienia zakażenia, poprzez które mogło dojść do przeniesienia czynnika TSE do omawianego gospodarstwa lub z niego;

b) w przypadku owiec i kóz:

- wszystkie przeżuwacze, inne niż owce i kozy w gospodarstwie, w którym przebywało zwierzę, u którego potwierdzono chorobę,

- o ile da się je zidentyfikować, rodziców, wszystkie zarodki, komórki jajowe oraz ostatnie potomstwo zwierzęcia, u którego potwierdzono chorobę,

- wszystkie inne owce i kozy z gospodarstwa, w którym przebywało zwierzę, u którego potwierdzono chorobę, oprócz zwierząt wymienionych w tiret drugie,

- prawdopodobne pochodzenie choroby oraz identyfikację innych gospodarstw, w których znajdują się zwierzęta, zarodki lub komórki jajowe, które mogły zostać zakażone czynnikiem TSE lub które miały kontakt z tą samą paszą bądź źródłem skażenia,

- przemieszczanie potencjalnie skażonej paszy, innych materiałów lub innych sposobów przeniesienia zakażenia, poprzez które mogło dojść do przeniesienia czynnika BSE do omawianego gospodarstwa lub z niego.

2. Środki ustalone w art. 13 ust. 1 lit. c) winny obejmować przynajmniej:

a) w przypadku potwierdzenia BSE u bydła, zabicie i całkowite zniszczenie bydła oraz zniszczenie bydła, zidentyfikowanego w dochodzeniu, o którym mowa w ust. 1 lit. a) tiret pierwsze, drugie i trzecie; Państwa Członkowskie mogą jednak zadecydować, aby:

- nie zabijać lub nie niszczyć całego bydła z gospodarstwa, w którym przebywało zwierzę, u którego potwierdzono chorobę, jak określono w ust. 1 lit. a), w zależności od sytuacji epidemiologicznej oraz wykrywalności u zwierząt w tym gospodarstwie,

- odroczyć zabicie lub zniszczenie zwierząt z kohorty, o której mowa w ust. 1 lit. a) tiret trzecie, do zakończenia okresu produktywności, pod warunkiem że są to byki trzymane stale w centrum pobierania nasienia i że można zapewnić, że zostaną one całkowicie zniszczone po śmierci;

b) od dnia 1 października 2003 r. w przypadku potwierdzenia TSE u owcy lub kozy, zgodnie z decyzją odpowiednich władz:

i) zabicie lub całkowite zniszczenie wszystkich zwierząt, zarodków i komórek jajowych, zidentyfikowanych w dochodzeniu, o którym mowa w ust. 1 lit. b) tiret drugie i trzecie; lub

ii) zabicie lub całkowite zniszczenie wszystkich zwierząt, zarodków i komórek jajowych, zidentyfikowanych w dochodzeniu, o którym mowa w ust. 1 lit. b) tiret drugie i trzecie, z wyjątkiem:

- baranów rozpłodowych o genotypie ARR/ARR,

- maciorek rozpłodowych będących nosicielkami przynajmniej jednego allelu ARR i żadnego allelu VRQ, oraz

- owiec będących nosicielami przynajmniej jednego allelu ARR, przeznaczonych wyłącznie na rzeź;

iii) jeśli zakażone zwierzęta pochodzą z innego gospodarstwa, to Państwo Członkowskie, w oparciu o historię przypadku, może zadecydować o wprowadzeniu środków zwalczania choroby w gospodarstwie źródłowym i/lub w gospodarstwie, w którym potwierdzono wystąpienie choroby. W przypadku gdy z jednego pastwiska korzystało więcej niż jedno stado, Państwa Członkowskie mogą zadecydować o ograniczeniu zastosowania tych środków do jednego stada, na podstawie umotywowanego rozpatrzenia wszelkich czynników epidemiologicznych;

c) w przypadku potwierdzenia BSE u kóz, zabicie lub całkowite zniszczenie wszystkich zwierząt, zarodków i komórek jajowych, zidentyfikowanych w dochodzeniu, o którym mowa w ust. 1 lit. b) tiret 2–5.

3.1. Tylko zwierzęta wymienione poniżej mogą zostać wprowadzone do gospodarstwa (lub gospodarstw), gdzie podjęto zniszczenie zgodnie z ust. 2 lit. b) ppkt i) lub ii):

a) samce owiec o genotypie ARR/ARR;

b) samice owiec będące nosicielkami przynajmniej jednego allelu ARR i żadnego allelu VRQ;

c) kozy, pod warunkiem że:

- w gospodarstwie nie występują żadne owce rozpłodowe, poza tymi, o których mowa w lit. a) i b),

- po usunięciu stada wszystkie pomieszczenia dla zwierząt poddano gruntownemu czyszczeniu i dezynfekcji,

- gospodarstwo zostanie poddane wzmożonemu nadzorowi odnośnie do obecności TSE, co obejmuje także badania wszystkich kóz zabitych i padłych na terenie gospodarstwa w wieku powyżej 18 miesięcy.

3.2. Tylko wymienione poniżej produkty pochodzenia owczego mogą być wykorzystywane w gospodarstwie (lub gospodarstwach), gdzie podjęto zniszczenie zgodnie z ust. 2 lit. b) ppkt i) lub ii):

a) nasienie baranów o genotypie ARR/ARR;

b) zarodki będące nosicielami przynajmniej jednego allelu ARR i żadnego allelu VRQ.

4. W okresie przejściowym, najpóźniej do dnia 1 stycznia 2006, i w drodze odstępstwa od ograniczeń określonych w ust. 3.1 lit. b), tam gdzie trudno jest uzyskać zastępcze owce o znanym genotypie, Państwa Członkowskie mogą dopuścić wprowadzanie nieciężarnych owiec o nieznanym genotypie do gospodarstw, o których mowa w ust. 2 lit. b) ppkt i) i ii).

5. Po wprowadzeniu w gospodarstwie środków, o których mowa w ust. 2 lit. b) ppkt i) i ii):

a) przemieszczanie owiec o genotypie ARR/ARR z gospodarstwa nie powinno być w żaden sposób ograniczone;

b) owce będące nosicielami wyłącznie allelu ARR mogą być przemieszczane z gospodarstwa tylko bezpośrednio do uboju w celu spożycia przez ludzi lub w celu zniszczenia; jednak maciorki, będące nosicielkami jednego allelu ARR i żadnego allelu VRQ, mogą być przemieszczane do innych gospodarstw, określonych na podstawie środków wprowadzonych zgodnie z ust. 2 lit. b) ppkt ii);

c) owce o innych genotypach mogą być przemieszczane z gospodarstwa tylko w celu zniszczenia.

6. Ograniczenia, o których mowa w ust. 3.1, 3.2 i 5, będą obowiązywały w gospodarstwie przez okres trzech lat od:

a) daty uzyskania statusu ARR/ARR przez wszystkie owce w gospodarstwie; lub

b) ostatniego dnia, w którym w gospodarstwie znajdowały się owce lub kozy; lub

c) dnia, w którym rozpoczęto wzmożony nadzór związany z obecnością TSE, w przypadku, w którym zastosowanie ma ust. 3.1 lit. c); lub

d) dnia, w którym wszystkie barany rozpłodowe w gospodarstwie miały genotyp ARR/ARR i wszystkie maciorki były nosicielkami przynajmniej jednego allelu ARR i żadnego allelu VRQ, pod warunkiem że w tym okresie wykonano badania w kierunku obecności TSE u wszystkich owiec zabitych lub padłych w gospodarstwie w wieku powyżej 18 miesięcy, i których wynik był ujemny.

7. Jeśli częstotliwość występowania allelu ARR w hodowli lub gospodarstwie jest niska, lub jeśli to konieczne, w celu uniknięcia endogamii, Państwo Członkowskie może zadecydować, aby:

a) opóźnić zniszczenie zwierząt, o których mowa w ust. 2 lit. b) ppkt i) i ii) przez okres do trzech lat hodowlanych;

b) zezwolić na wprowadzanie do gospodarstw, o których mowa w ust. 2 lit. b) ppkt i) i ii), owiec innych niż te, o których mowa w ust. 3, pod warunkiem że nie są one nosicielami allelu VRQ.

8. Państwa Członkowskie stosujące odstępstwa, o których mowa w ust. 4 i 7, przedstawią Komisji warunki i kryteria wykorzystywane do ich przyznawania.

.

2) W części I rozdziału A załącznika VIII lit. a) otrzymuje brzmienie:

"a) owce i kozy przeznaczone do hodowli muszą:

i) pochodzić z gospodarstwa lub gospodarstw, gdzie przebywały od urodzenia lub przez okres co najmniej trzech lat, i które spełniały następujące wymogi przez okres co najmniej trzech lat:

- są poddawane regularnym urzędowym kontrolom weterynaryjnym,

- są oznakowane,

- nie stwierdzono żadnego przypadku trzęsawki,

- kontrole z pobraniem próbek przeprowadza się w gospodarstwie u starych samic przeznaczonych do selektywnego uboju,

- samice wprowadza się do takiego gospodarstwa jedynie wtedy, gdy pochodzą z gospodarstwa spełniającego te same wymogi; lub

ii) od dnia 1 października 2003 r. posiadać genotyp prionów białkowych ARR/ARR (dot. tylko owiec), zgodnie z definicją zawartą w załączniku I do decyzji Komisji 2002/1003/WE [1].

Jeśli są one przeznaczone dla Państwa Członkowskiego, które korzysta z przepisów określonych w lit. b) lub c) na całym swym terytorium lub na jego części, to będą spełniały warunki dodatkowych gwarancji, ogólnych lub szczegółowych, które zostały zdefiniowane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 24 pkt 2.".

3) W załączniku IX rozdział E otrzymuje brzmienie:

"ROZDZIAŁ E Przywóz owiec i kóz

Owce i kozy przywożone do Wspólnoty po 1 października 2003 r. będą musiały posiadać świadectwo zdrowia stwierdzające, że:

a) zostały one urodzone i dorastały w gospodarstwach, w których nigdy nie wystąpił przypadek trzęsawki oraz, w przypadku owiec i kóz hodowlanych, spełniają one wymagania określone w załączniku VIII, rozdział A część I lit. a) ppkt i); lub

b) posiadają genotyp prionu białkowego ARR/ARR (dot. tylko owiec), zgodnie z definicją zawartą w załączniku I do decyzji Komisji 2002/1003/WE, pochodzą z gospodarstwa, gdzie w przeciągu ostatnich sześciu miesięcy nie odnotowano żadnego przypadku trzęsawki.

Jeśli są one przeznaczone dla Państwa Członkowskiego, które korzysta z przepisów określonych w załączniku VIII, rozdział A część I lit. b) lub c) na całym swym terytorium lub na jego części, będą one spełniały warunki dodatkowych gwarancji, ogólnych lub szczegółowych, które zostały zdefiniowane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 24 ust. 2.".

[1] Dz.U. L 349, 24.12.2002, str. 105.

--------------------------------------------------