PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 75/29

DECYZJA RADY 2013/133/WPZiB

z dnia 18 marca 2013 r.

w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w regionie Sahelu

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Konieczna jest odnosząca się do całego regionu reakcja Unii na skomplikowane i wzajemnie powiązane wyzwania w regionie Sahelu.

(2) Michel Dominique REVEYRAND – DE MENTHON powinien zostać mianowany Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w regionie Sahelu na okres do dnia 28 lutego 2014 r.

(3) SPUE będzie wykonywał swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej

1. Michel Dominique REVEYRAND – DE MENTHON zostaje niniejszym mianowany SPUE w regionie Sahelu do dnia 28 lutego 2014 r. Mandat SPUE może zostać przedłużony lub może wygasnąć wcześniej, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).

2. Do celów mandatu SPUE region Sahelu jest zdefiniowany jako obszar, na który główny nacisk położono w strategii Unii Europejskiej na rzecz bezpieczeństwa i rozwoju w regionie Sahelu (zwanej dalej „Strategią”), to jest Mali, Mauretanię i Niger. W przypadku kwestii mających skutki dla całego regionu SPUE współdziała – w stosownych przypadkach – z innymi państwami sąsiadującymi oraz podmiotami regionalnymi lub międzynarodowymi spoza regionu Sahelu.

3. W związku z potrzebą zastosowania podejścia regionalnego do wzajemnie powiązanych wyzwań dotyczących tego regionu, SPUE w regionie Sahelu prowadzi działania, ściśle konsultując się z innymi odpowiednimi SPUE, w tym SPUE w południowym regionie Morza Śródziemnego, SPUE ds. Praw Człowieka oraz SPUE przy Unii Afrykańskiej.

Artykuł 2

Cele polityczne

1. Mandat SPUE opiera się na celach polityki Unii w odniesieniu do regionu Sahelu i ma służyć aktywnemu wspieraniu regionalnych i międzynarodowych wysiłków dla osiągnięcia trwałego pokoju, bezpieczeństwa i rozwoju w regionie. Celem SPUE jest ponadto poprawa jakości, intensywności i wpływu wieloaspektowego zaangażowania Unii w regionie Sahelu.

2. SPUE przyczynia się do rozwijania i wdrażania podejścia Unii obejmującego wszystkie aspekty działań Unii, w szczególności w dziedzinie polityki, bezpieczeństwa i rozwoju, w tym Strategii, oraz do koordynowania wszystkich odpowiednich instrumentów działań Unii.

3. Początkowo kwestią priorytetową będzie Mali i regionalne wymiary konfliktu w tym państwie.

4. W odniesieniu do Mali cele polityki Unii to propagowanie, poprzez skoordynowane i efektywne wykorzystywanie wszystkich dostępnych jej instrumentów, powrotu Mali i jego ludności na drogę pokoju, pojednania, bezpieczeństwa i rozwoju.

Artykuł 3

Mandat

1. Dla osiągnięcia celów Unii w odniesieniu do regionu Sahelu mandat SPUE obejmuje:

a) aktywne przyczynianie się do wdrażania, koordynacji i rozwijania kompleksowego podejścia Unii do kryzysu w regionie, na podstawie jej Strategii, w celu zwiększenia ogólnej spójności i skuteczności działań Unii w regionie Sahelu, a w szczególności w Mali;

b) współpracę z wszystkimi odpowiednimi podmiotami w regionie, rządami, władzami regionalnymi, organizacjami regionalnymi i międzynarodowymi, społeczeństwem obywatelskim i diasporą, w celu realizacji celów Unii i przyczyniania się do lepszego rozumienia roli Unii w regionie Sahelu;

c) reprezentowanie Unii na odpowiednich forach regionalnych i międzynarodowych, w tym w grupie ds. wsparcia i monitorowania sytuacji w Mali, oraz zapewnianie widoczności pomocy Unii w zarządzaniu kryzysowym i zapobieganiu konfliktom, w tym misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) oraz misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP Sahel Niger);

d) prowadzenie ścisłej współpracy z Organizacją Narodów Zjednoczonych (ONZ), w szczególności ze Specjalnym Wysłannikiem Sekretarza Generalnego ONZ ds. regionu Sahelu oraz Specjalnym Przedstawicielem Sekretarza Generalnego ONZ ds. Afryki Zachodniej, Unią Afrykańską (UA), w szczególności Wysokim Przedstawicielem UA ds. Mali i Sahelu, Wspólnotą Gospodarczą Państw Afryki Zachodniej (ECOWAS) i innymi istotnymi podmiotami krajowymi, regionalnymi i międzynarodowymi, w tym ze specjalnymi wysłannikami ds. regionu Sahelu;

e) skrupulatne monitorowanie regionalnego i ponadgranicznego wymiaru kryzysu, w tym terroryzmu, zorganizowanej przestępczości, przemytu broni, handlu ludźmi, handlu narkotykami, przepływów migracyjnych i uchodźców oraz związanych z nimi przepływów finansowych; przyczynianie się do dalszej realizacji unijnej strategii zwalczania terroryzmu w ścisłej współpracy z koordynatorem UE ds. zwalczania terroryzmu;

f) utrzymywanie regularnych kontaktów politycznych wysokiego szczebla z państwami w regionie dotkniętymi terroryzmem i przestępczością międzynarodową w celu zapewnienia spójnego i wszechstronnego podejścia i odgrywania przez Unię kluczowej roli w międzynarodowych wysiłkach na rzecz zwalczania terroryzmu i międzynarodowej przestępczości. Obejmuje to aktywne wspieranie przez Unię regionalnego budowania zdolności w zakresie bezpieczeństwa i zapewnianie odpowiednich działań służących zwalczaniu źródeł terroryzmu i przestępczości międzynarodowej w regionie Sahelu;

g) dokładne śledzenie konsekwencji politycznych i w zakresie bezpieczeństwa wynikających z kryzysu humanitarnego w regionie;

h) w odniesieniu do Mali – przyczynianie się do regionalnych i międzynarodowych działań z myślą o ułatwieniu zakończenia kryzysu w Mali, w szczególności przyjęcie i wdrożenie harmonogramu przemian politycznych, wolnego i przejrzystego procesu wyborczego i wiarygodnego dialogu ogólnonarodowego;

i) propagowanie tworzenia instytucji, reformy sektora bezpieczeństwa i długoterminowego procesu pokojowego oraz pojednania w Mali;

j) współpracę z SPUE ds. Praw Człowieka w propagowaniu poszanowania praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego oraz utrzymywanie regularnych kontaktów z właściwymi organami w Mali i w regionie, biurem prokuratora Międzynarodowego Trybunału Karnego, biurem Wysokiego Komisarza ds. Praw Człowieka oraz obrońcami praw człowieka i obserwatorami w regionie. Przyczynianie się do realizacji unijnej polityki w zakresie praw człowieka, w tym wytycznych UE w sprawie praw człowieka oraz międzynarodowego prawa humanitarnego, w szczególności wytycznych UE w sprawie dzieci w konfliktach zbrojnych, jak również wytycznych UE w sprawie przemocy wobec kobiet i dziewcząt oraz zwalczania wszelkich form ich dyskryminacji, zaktualizowanych wytycznych Unii Europejskiej w sprawie propagowania przestrzegania międzynarodowego prawa humanitarnego, poprawionych wytycznych w sprawie ochrony ludności cywilnej w ramach misji i operacji WPBiZ oraz polityki Unii w odniesieniu do rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ (RB ONZ) nr 1325 (2000) w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, w tym poprzez monitorowanie wydarzeń, składanie sprawozdań i formułowanie zaleceń w tym zakresie;

k) monitorowanie przestrzegania właściwych rezolucji RB ONZ – i składanie stosownych sprawozdań – w szczególności w odniesieniu do rezolucji nr 2056 (2012), 2071 (2012) i 2085 (2012).

2. W celu sprawowania swojego mandatu SPUE między innymi:

a) doradza i składa sprawozdania w zakresie formułowania stanowiska Unii, w stosownych przypadkach, na forach regionalnych i międzynarodowych, by aktywnie propagować i wzmacniać wszechstronne podejście UE do kryzysu w regionie Sahelu;

b) utrzymuje ogólny ogląd wszystkich działań Unii i współpracuje ściśle z odpowiednimi delegaturami Unii.

Artykuł 4

Wdrożenie mandatu

1. SPUE jest odpowiedzialny za wdrożenie mandatu, działając pod kierownictwem WP.

2. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje pod względem strategicznym i politycznym działania wykonywane przez SPUE w ramach mandatu, bez uszczerbku dla uprawnień WP.

3. SPUE ściśle współpracuje z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych (ESDZ).

Artykuł 5

Finansowanie

1. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE do dnia 28 lutego 2014 r. wynosi 1 350 000 EUR.

2. Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i przepisami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.

3. Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.

Artykuł 6

Powołanie i skład zespołu

1. W granicach swojego mandatu i dostępnych środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie swojego zespołu. Zespół dysponuje wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych i dotyczących bezpieczeństwa związanych z mandatem. SPUE informuje niezwłocznie Radę i Komisję o składzie swojego zespołu.

2. Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do pracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego personelu oddelegowanego do obsługi SPUE jest pokrywane przez dane państwo członkowskie, daną instytucję Unii lub przez ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ również mogą być oddelegowani do SPUE. Zatrudniani na podstawie umów członkowie personelu międzynarodowego mają obywatelstwo państwa członkowskiego.

3. Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ; personel ten wypełnia obowiązki i podejmuje działania w interesie mandatu SPUE.

4. Personel SPUE jest ulokowany w tym samym miejscu co właściwe departamenty ESDZ lub delegatury Unii, by zapewnić spójność i zgodność ich działań.

Artykuł 7

Przywileje i immunitety SPUE i jego personelu

Przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji SPUE i jego personelu ustala się odpowiednio z państwem przyjmującym lub państwami przyjmującymi. Państwa członkowskie i ESDZ zapewniają wszelkie niezbędne w tym celu wsparcie.

Artykuł 8

Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE

SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2011/292/UE z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (1).

Artykuł 9

Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne

1. Państwa członkowskie, Komisja, ESDZ oraz Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.

2. Delegatury Unii lub, w stosownych przypadkach, państwa członkowskie zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.

Artykuł 10

Bezpieczeństwo

Zgodnie z polityką Unii, dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu, SPUE przyjmuje wszelkie uzasadnione, możliwe do realizacji środki zgodne z mandatem oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa całemu personelowi bezpośrednio mu podlegającemu, w szczególności:

a) sporządza plan bezpieczeństwa danej misji obejmujący fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do obszaru misji i w jego obrębie, jak również reagowanie na zdarzenia związane z naruszaniem bezpieczeństwa, plan awaryjny i plan ewakuacji misji;

b) zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka odpowiednio do warunków panujących na obszarze misji;

c) zapewnia, by wszyscy członkowie jego zespołu, którzy mają być rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym zatrudniony na podstawie umów personel miejscowy, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, na podstawie wskaźników ryzyka określonych dla tego obszaru;

d) zapewnia wdrożenie wszelkich uzgodnionych zaleceń wydanych po dokonaniu regularnych ocen bezpieczeństwa oraz – w ramach sprawozdania o postępach oraz sprawozdania z wykonania mandatu – przedstawia WP, Radzie i Komisji pisemne sprawozdania dotyczące wdrażania tych zaleceń oraz innych kwestii związanych z bezpieczeństwem.

Artykuł 11

Sprawozdawczość

1. SPUE regularnie składa WP i KPiB sprawozdania ustne i pisemne. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania pisemne są rozprowadzane poprzez sieć COREU. Na zalecenie WP lub KPiB SPUE może składać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych.

2. SPUE składa sprawozdania w sprawie najlepszego sposobu realizacji inicjatyw Unii, takich jak przyczynianie się Unii do reform, w tym aspektów politycznych odpowiednich projektów rozwojowych Unii, w koordynacji z delegaturami Unii w regionie.

Artykuł 12

Koordynacja z innymi podmiotami unijnymi

1. W ramach Strategii SPUE przyczynia się do jedności, spójności i efektywności unijnych działań politycznych i dyplomatycznych oraz pomaga zapewnić spójność wszystkich instrumentów unijnych i działań państw członkowskich, aby zrealizować cele polityczne Unii.

2. SPUE koordynuje swoje działania z działaniami delegatur Unii, Komisji, jak również z działaniami innych SPUE działających w regionie. SPUE regularnie przekazuje informacje działającym w regionie misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.

3. SPUE utrzymuje ścisłą współpracę w terenie z szefami delegatur Unii i z szefami misji państw członkowskich. SPUE, w ścisłej współpracy z właściwymi delegaturami Unii, zapewnia szefowi misji EUCAP Sahel Niger i dowódcy misji EUTM Mali wytyczne w zakresie polityki lokalnej. W razie potrzeby SPUE, dowódca misji EUTM Mali i cywilny dowódca operacji EUCAP Sahel Niger zasięgają nawzajem swojej opinii.

Artykuł 13

Przegląd

Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnych przeglądów. Pod koniec sierpnia 2013 r. SPUE przedstawi WP, Radzie i Komisji sprawozdanie z postępu prac, a na zakończenie mandatu – szczegółowe sprawozdanie z jego wykonania.

Artykuł 14

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 marca 2013 r. W imieniu Rady S. COVENEY Przewodniczący

(1) Dz.U. L 141 z 27.5.2011, s. 17.