ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(5)

W załączniku VII do rozporządzenia (WE) nr 882/2004 znajduje się wykaz wspólnotowych laboratoriów referencyjnych ds. zdrowia zwierząt i żywych zwierząt. Rozporządzenie to, zmienione rozporządzeniem (WE) nr 776/2006, ustanawia AFSSA – Laboratoire d’études et de recherches en pathologie animale et zoonoses – we Francji za wspólnotowe laboratorium referencyjne ds. brucelozy w zakresie funkcji i zadań przewidzianych w art. 32 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 882/2004.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 255/5

DECYZJA KOMISJI

z dnia 15 lutego 2006 r.

na mocy artykułu 83 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej. Poniżej przedstawiono streszczenie podstawowych przepisów tej decyzji, nie naruszając pełnego obowiązywania samej decyzji

(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 412)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2006/626/Euratom)

Niniejsza decyzja skierowana jest do British Nuclear Group Sellafield (BNGSL) z Seascale, Cumbria, a BNGSL została o niej powiadomiona dnia 17 lutego 2006 r.

Decyzja ogranicza się do kwestii dokładności procedur rachunkowości i sprawozdawczości stosowanych obecnie w Sellafield, między innymi w odniesieniu do zakładu THORP. Decyzja nie zawiera ustaleń na temat tego, czy faktycznie utracono materiał jądrowy bądź nie wykorzystano go w celu, do jakiego został przeznaczony.

Artykuł 1 (streszczenie)

BNG SL naruszyła art. 79 Traktatu Euratom, w powiązaniu z art. 7, 9 i 12 rozporządzenia (Euratom) nr 3227/76 (1) (od dnia 20 marca 2005 r., art. 6, 9 i 7 rozporządzenia (WE) nr 302/2005 (2)) oraz szczególne przepisy dotyczące zabezpieczeń (PSP), przyjęte przez Komisję na podstawie art. 6 rozporządzenia w sprawie zabezpieczeń 302/2005, art. 81 Traktatu Euratom oraz art. 3 rozporządzenia Komisji (Euratom) nr 3227/76 (od dnia 20 marca 2005 r., art. 4 rozporządzenia (WE) nr 302/2005).

Artykuł 2

1. Komisja nakłada na BNG SL sankcję w formie ostrzeżenia.

2. Sankcja zostaje nałożona przy założeniu, że BNG SL w określonym terminie, po opublikowaniu niniejszej decyzji Komisji, wykaże, że wprowadziła odpowiednie i stabilne środki zaradcze w odniesieniu do stwierdzonych zaniedbań i przyczyn naruszenia przepisów, a także że dysponuje właściwymi środkami w celu stałego ulepszania jakości i funkcjonowania swojego systemu rachunkowości materiałowej i kontroli materiałów jądrowych

3. Sankcja zostaje nałożona przy założeniu, że BNG SL w określonym terminie wykaże, że wprowadzone środki zaradcze odniosły zamierzony skutek.

Artykuł 3

1. Z upływem określonego terminu, którego początek przypada na dzień opublikowania niniejszej decyzji, BNG SL przedstawi Komisji sprawozdanie obejmujące szczegółowy opis środków zaradczych wprowadzonych na mocy art. 2 ust. 2.

2. Z upływem określonego terminu BNG SL przedstawi Komisji sprawozdanie obejmujące szczegółowy opis określonych rezultatów uzyskanych dzięki środkom zaradczym wprowadzonym na mocy art. 2 ust. 2.

Artykuł 4

W przypadku niedostatecznego wykazania jednego z wymaganych środków określonych w art. 2 ust. 2 i 3 niniejszej decyzji oraz nieprzedstawienia szczegółowego opisu określonego w art. 3 ust. 1 i 2 niniejszej decyzji Komisja może wszcząć dalsze postępowanie prawne.

Artykuł 5

1. Niniejsza decyzja jest skierowana do British Nuclear Group Sellafield, Seascale, Cumbria CA20 1PG, Zjednoczone Królestwo.

2. O niniejszej decyzji zostanie poinformowane Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 15 lutego 2006 r.

(1) Dz.U. L 363 z 31.12.1976, str. 1.

(2) Dz.U. L 54 z 28.2.2005, str. 1.
(73)

Komisja uważa, że zobowiązanie to wystarcza do zapewnienia skutecznego i niedyskryminacyjnego dostępu do powierzchni magazynowych dla odpowiednich ilości gazu i umożliwi podmiotom gospodarczym oraz odbiorcom gospodarowanie nabytym gazem stosownie do potrzeb własnych lub potrzeb odbiorców. Zobowiązanie w zakresie magazynowania przyczyni się do tego, by uwolnienie gazu i umowy stało się atrakcyjne dla stron trzecich.
(2)

Rozporządzenie (WE) nr 21/2004 przewiduje ponadto, że owce i kozy muszą zostać zidentyfikowane przy pomocy pierwszego i drugiego sposobu identyfikacji określonych w tym rozporządzeniu. Rozporządzenie to stanowi, że drugi sposób identyfikacji może zostać zastąpiony do dnia 1 stycznia 2008 r. przez system zgodny z jego przepisami i zatwierdzony przez Komisję, z wyjątkiem przypadku zwierząt stanowiących przedmiot handlu wewnątrzwspólnotowego.
(61)

Po ponad dwóch latach od decyzji 2003/193/WE Włochy, dalekie od odzyskania pomocy uznanej za niezgodną z prawem i ze wspólnym rynkiem, nie określiły jeszcze kwot, które mają zostać zwrócone przez przedsiębiorstwa komunalne. Od 2003 r., kiedy zostało wszczęte postępowanie, sytuacja nie uległa więc zmianie. Należy dodać, iż Komisja postanowiła złożyć odwołanie do Trybunału, gdyż Włochy nie zastosowały się do decyzji 2003/193/WE (14). Ostatnio wprowadzono do przepisów wspólnotowych na 2004 rok niezatwierdzonych jeszcze przez Parlament, podstawowe wytyczne dotyczące odzyskania pomocy, takie jak wniosek do administracji lokalnej o wskazanie możliwych beneficjentów lub wniosek do beneficjentów o zadeklarowanie przez nich kwoty otrzymanej pomocy.
(7)

Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do celów wstępnego określenia dumpingu, wynikającej z niego szkody oraz interesu Wspólnoty, a następnie złożyła wizyty weryfikacyjne w siedzibach następujących przedsiębiorstw: a) Producenci wspólnotowi: — Computer Support Italcard s.r.l. (Mediolan, Włochy) — Manufacturing Advanced Media (Mulhouse, Francja) — TDK Recording Media Europe (Luksemburg) — Sony DADC (Salzburg, Austria) b) Producenci eksportujący w Hong Kongu: — UME Disc Ltd. — China Shing Manufacturing — MDA Technology Ltd. — Giant Base Technology Ltd. — Pop Hero Holdings Ltd. — Wealth Fair Investment Ltd. c) Producenci eksportujący w Tajwanie: — Prodisc Technology, Inc (Tajpej, Tajwan) — Daxon Technology (Tajpej, Tajwan) d) Importerzy i dystrybutorzy niepowiązani: — Verbatim Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo). — Maxell Europe Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) — Philips Recordable Media (Wiesbaden, Niemcy) — Sony France S.A. (Paryż, Francja) — Ingram Micro Distribution GmbH (Monachium, Niemcy) — SK Kassetten GmbH & Co KG (Neuenrade, Niemcy) — Intenso GmbH (Vechta, Niemcy) — Emtec International S.p.a. (Paryż, Francja) e) Hurtownik-detalista: — Metro Group Buying GmbH f) Detaliści: — Carrefour Marchandises Internationales (Paryż, Francja) — El Corte Inglés S.A. (Madryt, Hiszpania) — FNAC S.A. (Paryż, Francja) g) Producent w kraju analogicznym: — Taiyo Yuden (Takasaki, Japonia)
(7)

Europejski Komitet Normalizacyjny do tej pory nie wprowadził zmian do normy EN 848-3:1999, zgodnie z wymaganiami mandatu standaryzacyjnego nr 311 udzielonego mu w odniesieniu do dyrektywy 98/37/WE.
(3)

Do tej pory Komisja oceniła procedurę odzyskiwania środków, przeprowadzoną przez państwa członkowskie w odniesieniu do nieprawidłowości zgłoszonych na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 595/51 z dnia 4 marca 1991 r. dotyczącego nieprawidłowości i odzyskiwania kwot niesłusznie wypłaconych w związku z finansowaniem wspólnej polityki rolnej oraz organizacji systemu informacyjnego w tej dziedzinie i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 283/72 (6) przed dniem 1 stycznia 1999 r., i dotyczącą kwot wyższych niż 500 000 EUR, aby zdecydować o konsekwencjach finansowych tych nieprawidłowości zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 729/70. Czyniąc to, Komisja postępowała według procedury ustanowionej w art. 5 wspomnianego rozporządzenia oraz w art. 8 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1663/95 z dnia 7 lipca 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 729/70 w odniesieniu do procedury rozliczania rachunków Sekcji Gwarancji EFOGR (7).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 273/5

DECYZJA KOMISJI

z dnia 3 października 2006 r.

tymczasowo zezwalająca Hiszpanii na zatwierdzanie do obrotu nasion gatunku Pinus radiata i materiału nasadzeniowego wyprodukowanego z tych nasion przywiezionych z Nowej Zelandii, niespełniających wymagań dyrektywy Rady 1999/105/WE w odniesieniu do identyfikacji i etykietowania

(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 4320)

(Jedynie tekst w języku hiszpańskim jest autentyczny)

(2006/665/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 1999/105/WE z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie obrotu leśnym materiałem rozmnożeniowym (1), w szczególności jej art. 18 ust. 1,

uwzględniając wniosek Hiszpanii,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W Hiszpanii produkcja nasion i materiału nasadzeniowego wytwarzanego z nasion gatunku Pinus radiata, spełniających wymagania dotyczące materiału rozmnożeniowego określone w dyrektywie 1999/105/WE, jest obecnie niewystarczająca, by sprostać zapotrzebowaniu odbiorców końcowych. Inne państwa członkowskie nie mogą dostarczyć niezbędnego materiału nasadzeniowego.

(2) Nowa Zelandia jest w stanie dostarczyć wystarczającą ilość materiału nasadzeniowego danego gatunku przeznaczoną do produkcji sadzonek. Nasiona te nie spełniają jednak wymagań dyrektywy 1999/105/WE związanych z identyfikacją i etykietowaniem.

(3) W celu pokrycia niedoboru należy zezwolić Hiszpanii, na czas określony, na zatwierdzanie do obrotu nasion i materiału nasadzeniowego gatunku Pinus radiata spełniającego mniej rygorystyczne wymagania dotyczące identyfikacji i etykietowania.

(4) Wspomniane nasiona i materiał nasadzeniowy powinny być wprowadzane do obrotu z dokumentem zawierającym szczegóły dotyczące identyfikacji.

(5) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Do dnia 31 grudnia 2006 r. Hiszpanii zezwala się na zatwierdzanie do obrotu, zgodnie z wymaganiami określonymi w Załączniku, 400 kg nasion Pinus radiata pochodzących z Nowej Zelandii, przeznaczonych do produkcji materiału nasadzeniowego i niespełniających wymagań dotyczących identyfikacji i etykietowania przewidzianych w art. 13 i 14 dyrektywy 1999/105/WE.

2. Do dnia 31 grudnia 2011 r. Hiszpanii zezwala się na zatwierdzanie do obrotu, zgodnie z wymaganiami określonymi w Załączniku, materiału nasadzeniowego wyprodukowanego z nasion, o którym mowa w ust. 1, i niespełniającego wymagań dotyczących identyfikacji i etykietowania przewidzianych w art. 13 i 14 dyrektywy 1999/105/WE.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Hiszpanii.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 października 2006 r. W imieniu Komisji Markos KYPRIANOU Członek Komisji

(1) Dz.U. L 11 z 15.1.2000, str. 17.
(1)

Ograniczone uznanie w rozumieniu art. 4 ust. 2 dyrektywy 94/57/WE jest uznaniem przyznawanym organizacjom znanym jako towarzystwa klasyfikacyjne, które spełniają wszystkie kryteria inne niż te określone w ust. 2 i 3 sekcji A „Ogólne” Załącznika do tej dyrektywy, ale ograniczonym w czasie i zakresie po to, by dana organizacja mogła zdobyć doświadczenie.
(4)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 776/2006 z dnia 23 maja 2006 r. zmieniające załącznik VII do rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wspólnotowych laboratoriów referencyjnych (4) wyznaczyło nowe wspólnotowe laboratoria referencyjne w następujących obszarach: Listeria monocytogenes, gronkowce koagulazo-dodatnie, Escherichia coli, w tym werotoksyczne szczepy E. coli (VTEC), Campylobacter, pasożyty (zwłaszcza włosień, tasiemiec bąblowcowy i Anisakis), oporność przeciwbakteryjna, białka zwierzęce w paszach, pozostałości pestycydów (żywność pochodzenia zwierzęcego i produkty o wysokiej zawartości tłuszczu, zboża i pasze, owoce i warzywa, w tym produkty o wysokiej zawartości wody i wysokiej zawartości kwasów, oraz metody wykrywania pojedynczych pozostałości dla wszystkich uprzednio wymienionych materiałów macierzystych) oraz dioksyny i PCB w żywności i paszach.
(3)

Zjednoczone Królestwo chce zmienić odstępstwo przyznane decyzją Rady 86/356/EWG z dnia 21 lipca 1986 r. upoważniającą Zjednoczone Królestwo do stosowania środków ryczałtowych w odniesieniu do niepodlegającego odliczeniu podatku od wartości dodanej pobieranego od wydatków na paliwo używane w samochodach służbowych (2), która upoważniała Zjednoczone Królestwo do stosowania szczególnych środków upraszczających w celu ryczałtowego obliczania wartości proporcjonalnej podatku od wartości dodanej (VAT) od paliwa przeznaczonego do samochodów używanych w prowadzeniu działalności gospodarczej, wykorzystywanych również w celach prywatnych. Dzięki tej procedurze podatnicy nie są zobowiązani do prowadzenia szczegółowej ewidencji przejazdów w celu obliczenia dla każdego samochodu dokładnej kwoty podatku VAT dla zastosowań prywatnych i służbowych. Korzystanie przez podatników z nowego proponowanego systemu, podobnie jak w przypadku wcześniejszego systemu, będzie odbywało się na zasadzie dobrowolności.
(5)

Komisja dokonała dalszej analizy zgodnie z art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1266/1999 w odniesieniu do środka 1.3 „Rozwój ekologicznych praktyk i działań rolniczych”, zgodnie z programem Sapard. Komisja jest zdania, że także w odniesieniu do tego środka, Republika Bułgarii spełnia przepisy art. 4–6 Załącznika do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2222/2000 z dnia 7 czerwca 2000 r. ustanawiającego zasady finansowe dotyczące stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1268/1999 w sprawie wspólnotowych środków pomocowych na rzecz działań przedakcesyjnych w dziedzinie rolnictwa oraz rozwoju obszarów wiejskich w państwach Europy Środkowej i Wschodniej ubiegających się o członkostwo w Unii Europejskiej w okresie przedakcesyjnym (6) oraz minimalne warunki wymienione w Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1266/1999.
(6)

Na mocy rozporządzenia (WE) nr 1266/1999 i rozporządzenia (WE) nr 2222/2000, Komisja przeprowadziła analizę krajowej i sektorowej zdolności zarządzania programem/projektem oraz procedur i struktur kontroli finansowej dotyczącej finansów publicznych i jest zdania, że w zakresie wdrażania wyżej wspomnianych środków Chorwacja spełnia przepisy art. 4–6 oraz Załącznika do rozporządzenia (WE) nr 2222/2000, jak również minimalne warunki wymienione w Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1266/1999.
(10)

Zgodnie z art. 5 protokołu w sprawie stanowiska Danii, stanowiącego załącznik do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, dnia 13 sierpnia 2004 r. Dania postanowiła wdrożyć decyzję 2004/512/WE do swojego prawa. Decyzja Rady 2004/512/WE jest zatem wiążąca dla Danii w świetle prawa międzynarodowego.
(62)

Jeśli chodzi o jednorazowy charakter programu pomocy, właściwe organy wyjaśniły, że termin ten został użyty, by dać do zrozumienia, że tego programu pomocy nie można łączyć z innymi programami, jest on skierowany wyłącznie do przedsiębiorstw pozostałych na liście i nie może zostać wykorzystany do innych działań: kiedy na liście nie będzie już żadnego przedsiębiorstwa, wygasną również skutki prawne i finansowe przedmiotowego programu. Właściwe organy wskazały początkową dotację finansową w kwocie około 2,5 milionów EUR, zastrzegając sobie prawo do zintegrowania jej z innymi środkami w przypadku, gdy powyższa kwota okaże się niewystarczająca, by utrzymać znaczący wskaźnik pomocy publicznej dla projektów kwalifikujących się do finansowania. Właściwe organy zobowiązały się zakomunikować Komisji każdy wzrost o ponad 20 % początkowej dotacji.
(12)

Środek modyfikuje system podatkowy obowiązujący we Włoszech w stosunku do dochodów kapitałowych różnych instytucji inwestycyjnych, wśród których są otwarte fundusze inwestycyjne objęte przepisami dyrektywy Rady 85/611/EWG z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (4), „historycznych funduszy luksemburskich”, spółek inwestycyjnych o kapitale zmiennym (SICAV) oraz zamkniętych funduszy inwestycyjnych, jak przewidziano w akcie normatywnym regulującym takie instytucje inwestycyjne. Powiązane rozporządzenia prawa włoskiego to w szczególności: a) art. 9 i 10b ustawy z dnia 23 marca 1983 r. nr 77 dotyczące klasyfikacji fiskalnej wyniku operacyjnego otwartych funduszy inwestycyjnych; b) art. 11a dekretu z mocą ustawy z dnia 30 września 1983 r. nr 512 dotyczący klasyfikacji fiskalnej wyniku operacyjnego niektórych funduszy inwestycyjnych, a wśród nich tak zwanych „historycznych funduszy luksemburskich”; c) art. 11 ustawy z dnia 14 sierpnia 1993 r. nr 344 dotyczący klasyfikacji fiskalnej wyniku operacyjnego zamkniętych funduszy inwestycyjnych; d) art. 14 dekretu z mocą ustawy z dnia 25 stycznia 1992 r. nr 84 dotyczący klasyfikacji fiskalnej wyniku operacyjnego funduszy typu SICAV; e) art. 7 i 9 dekretu z mocą ustawy z dnia 21 listopada 1997 r. nr 461 dotyczące opodatkowania dochodów kapitałowych i różnych dochodów inwestorów mających siedzibę we Włoszech; f) art. 14 dekretu z mocą ustawy z dnia 21 kwietnia 1993 r. nr 124 dotyczącego klasyfikacji fiskalnej dochodów kapitałowych funduszy emerytalnych.
(26)

Pismem z dnia 22 lipca 2005 r. (4) Komisja powiadomiła Włochy o decyzji o niewnoszeniu zastrzeżeń w odniesieniu do programów zwalczania wirusa Citrus tristeza przedstawionych przez regiony Kampania i Basilicata oraz w odniesieniu do środków zapobiegawczych i pomocy technicznej przewidzianych w programie zwalczania wirusa Citrus tristeza przedstawionym przez region Sycylia, oraz o wszczęciu postępowania określonego w art. 88 ust. 2 Traktatu WE w odniesieniu do finansowania działań badawczych przewidzianych w programie zwalczania wirusa Citrus tristeza przedstawionym przez region Sycylia.
(25)

W chwili korzystania przez Euromoteurs ze środków pomocy określonych w art. 44f, przedsiębiorstwo nie należało do kategorii małych i średnich przedsiębiorstw zdefiniowanej w zaleceniu Komisji nr 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. dotyczącym definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (6), oraz nie było zlokalizowane w strefie kwalifikującej się do pomocy regionalnej. W konsekwencji, nawet, jeśli kwota niezgodnej pomocy, która powinna być odzyskana, nie będzie dokładnie znany w chwili wydawania niniejszej decyzji, Komisja ocenia, że Euromoteurs będzie musiała zwrócić kwotę około 1,7 mln EUR. Kwota ta będzie musiała być powiększona o odsetki zgodnie z art. 14 ust.2 Rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (7).
(124)

W przypadku tzw. „perpetual preferred shares” oraz papierów wartościowych uprawniających do udziału w zyskach należy zwrócić uwagę na kilka kwestii. „Perpetual preferred shares” klasyfikowane są w innych krajach jako kapitał podstawowy, w Niemczech jednak nadal nie są uznawane. Papiery wartościowe uprawniające do udziału w zyskach zaliczane są do kapitału uzupełniającego, natomiast kapitał LTS posiada jakość kapitału podstawowego. Z tego powodu kapitał LTS stanowi dużo większą korzyść dla NordLB, ponieważ w ten sposób bank może pozyskać kapitał uzupełniający (np. papiery wartościowe uprawniające do udziału w zyskach) do tego samego poziomu i rozszerzyć bazę kapitałową. Jeśli po latach przynoszących straty nastąpiłyby znów lata przynoszące zyski, wówczas najpierw uzupełniono by do wartości nominalnej certyfikaty, a dopiero później kapitał LTS. Ponadto kapitał LTS udostępniono NordLB bez ograniczeń czasowych, podczas gdy papiery wartościowe uprawniające do udziału w zyskach zwykle emitowane są na dziesięć lat. Znaczna wartość wniesionego kapitału jest nietypowa dla papierów wartościowych uprawniających do udziału w zyskach, i w tym kontekście należy rozpatrzyć klasyfikację w przypadku strat. Udział majątku LTS jest stosunkowo duży, więc przy większych stratach może on być względnie szybko wykorzystany.
(9)

Według informacji dostępnych w prasie lub na stronie internetowej przewoźnika, w rzeczywistości wydaje się, że przewoźnik uruchomił liczne nowe linie; początkowo od zimy 2001 r. była to linia do Afryki Północnej, następnie od kwietnia 2002 r., przedsiębiorstwo Air Lib Express we Francji proponowało tanie przeloty (low cost); w końcu, począwszy od końca października 2002 r. Air Lib wprowadziło loty low cost z Paryża do Włoch. W międzyczasie okazało się także, że nie zostały prawdopodobnie spłacone zobowiązania handlowe lub zostały przyznane szczególne korzyści: przełożenie płatności składek na ubezpieczenia społeczne, zaliczki wpłacone przez Air France, zwolnienie z VAT... W rezultacie, według wiadomości podawanych w prasie, na dzień 1 listopada 2002 r. dług Air Lib w stosunku do organizacji i przedsiębiorstw państwowych miał wynosić ogółem około 90 mln EUR. Rozważana była również możliwość przejęcia Air Lib przez grupę holenderską IMCA, akcjonariusza wspólnotowego.
(208)

Biorąc pod uwagę oba instrumenty kapitału własnego, które w porównaniu Niemiec odgrywały centralną rolę jako najbliższe wielkości referencyjne, czyli „perpetual preferred shares” i papiery wartościowe uprawniające do udziału w zyskach, należy zwrócić uwagę na kilka specyficznych kwestii. „Perpetual preferred shares” uznaje się w niektórych krajach za kapitał podstawowy, w Niemcy jednak nadal nie są one uznawane. Papiery wartościowe uprawniające do udziału w zyskach zaliczane są jedynie do kapitału uzupełniającego, natomiast kapitał Wfa pod względem jakości uznaje się za kapitał podstawowy. Dlatego kapitał Wfa ma dla WestLB zdecydowanie większą wartość, ponieważ w ten sposób bank może pozyskać kapitał uzupełniający (jak np. papiery wartościowe uprawniające do udziału w zyskach) w tej samej wysokości, aby w taki sposób zwiększyć środki własne. Ponadto, jeśli po latach strat nastąpiłyby ponownie lata zysków, najpierw papiery wartościowe uprawniające do udziału w zyskach zostałyby ponownie uzupełnione do wartości nominalnej, a potem dopiero kapitał Wfa. Kapitał Wfa udostępniono bankowi WestLB bez jakiegokolwiek ograniczenia czasowego, podczas gdy papiery wartościowe uprawniające do udziału w zyskach zwykle opiewają na dziesięć lat. Należy ponownie zwrócić uwagę, że znaczna wartość wniesionego kapitału nie jest typowa, należy przy tym uwzględnić kolejność w przypadku strat. Ponieważ udział majątku Wfa jest relatywnie duży, zostałby on dość szybko naruszony w przypadku wystąpienia większych strat.
(67)

Ponadto zdaniem Komisji koszty powstałe w 2005 r. z tytułu wyburzenia budynku (pkt 11) nie kwalifikują się do objęcia ich pomocą, gdyż wyburzenie nie jest częścią projektu inwestycyjnego na rzecz racjonalizacji oraz modernizacji procesu produkcyjnego. Jest to raczej zwykła działalność handlowa prowadzona przez przedsiębiorstwo Magog i definicja inwestycji w aktywa materialne i wartości niematerialne i prawne rozporządzenia (WE) nr 70/2001 jej nie obejmuje. Pozostała część honorarium architekta (pkt 12), niezwiązana z „halą 2005”, zdaniem Komisji, również nie stanowi części projektu inwestycyjnego, ponieważ to honoriarium nie jest powiązane z inwestycjami, które są częścią projektu modernizacji i racjonalizacji.