2)

dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 36a Instrument podziału ryzyka 1. Do celów niniejszego artykułu instrument podziału ryzyka oznacza instrument finansowy, który gwarantuje całkowite lub częściowe pokrycie określonego ryzyka, w stosownych przypadkach za uzgodnionym wynagrodzeniem. 2. Państwo członkowskie, które spełnia jeden z warunków określonych w art. 77 ust. 2 lit. a), b) i c), może wnieść część ogólnych zasobów rozdzielanych zgodnie z art. 19 i 20 do instrumentu podziału ryzyka, który tworzy się w drodze porozumienia o współpracy zawieranego przez Komisję z EBI albo z krajowymi lub międzynarodowymi podmiotami sektora publicznego lub podmiotami podlegającymi prawu prywatnemu, które wykonują zadania z zakresu służby publicznej i zapewniają odpowiednie gwarancje, o których mowa w art. 54 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002, na warunkach zbliżonych do warunków stosowanych wobec i przez EBI (»wyznaczonym podmiotem wykonawczym«), na zapewnianie środków i przydzielanie kapitału na pożyczki i gwarancje, jak również inne instrumenty finansowe przyznane w ramach instrumentu podziału ryzyka. 3. Umowa o współpracy, o której mowa w ust. 2, reguluje w szczególności, co następuje: całkowitą kwotę wkładu Unii oraz harmonogram jego udostępnienia; warunki rachunku powierniczego, który utworzy wyznaczony podmiot wykonawczy; kryteria kwalifikowalności do korzystania z wkładu Unii, szczegółowy podział ryzyka (w tym wskaźnik dźwigni) ponoszonego przez wyznaczony podmiot wykonawczy oraz gwarancje, jakich ten podmiot ma udzielić; wycenę instrumentu podziału ryzyka w oparciu o margines ryzyka oraz pokrycie wszelkich kosztów administracyjnych związanych z tym instrumentem; procedurę składania wniosku i jego zatwierdzania, obowiązującą w odniesieniu do propozycji projektów objętych instrumentem podziału ryzyka; okres dostępności instrumentu podziału ryzyka, a także wymogi sprawozdawcze. Dokładny podział ryzyka (w tym wskaźnik dźwigni), które zgodnie z umową o współpracy zostanie poniesione przez wyznaczony podmiot wykonawczy, wynosi średnio co najmniej 1,5-krotność kwoty wkładu Unii do instrumentu podziału ryzyka. Wpłat do instrumentu podziału ryzyka dokonuje się w transzach zgodnie z planowym stosowaniem instrumentu podziału ryzyka do zapewniania pożyczek i gwarancji służących finansowaniu określonych operacji. 4. W drodze odstępstwa od art. 54 ust. 5 instrument podziału ryzyka stosowany jest w celu finansowania operacji współfinansowanych przez EFRR lub FS w odniesieniu do kosztów inwestycyjnych, których nie można finansować jako kosztów kwalifikujących się zgodnie z art. 55 lub unijnymi zasadami dotyczącymi pomocy państwa. Można go również wykorzystać do finansowania operacji, które przyczyniają się do osiągnięcia celów przewidzianych w narodowych strategicznych ramach odniesienia ubiegającego się państwa członkowskiego oraz w strategicznych wytycznych Wspólnoty dla spójności na mocy decyzji Rady 2006/702/WE (13) oraz które wnoszą największą wartość dodaną do unijnej strategii na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu. 5. Instrument podziału ryzyka jest wdrażany przez Komisję w ramach pośredniego zarządzania scentralizowanego zgodnie z art. 54 i 56 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002. 6. Państwo członkowskie, które ubiega się o skorzystanie z instrumentu podziału ryzyka, przedstawia Komisji pisemny wniosek do dnia 31 sierpnia 2013 r. We wniosku tym państwo członkowskie udziela wszelkich informacji niezbędnych do ustalenia: a) że spełnia ono jeden z warunków, o których mowa w art. 77 ust. 2 lit. a), b) i c), wskazując decyzję Rady lub inny akt prawny dowodzący jego kwalifikowalność; b) wykazu programów (w tym proponowanych projektów oraz odnośnych potrzeb finansowych) współfinansowanych z EFRR lub FS oraz części środków przeznaczonych na takie programy na lata 2012 i 2013, której nie chce zainwestować w te programy, tylko zamierza przeznaczyć na instrument podziału ryzyka; c) wykazu proponowanych projektów zgodnie z ust. 4 akapit drugi oraz części środków przewidzianych na realizację tych programów w latach 2012 i 2013, której nie chce zainwestować w te programy, tylko zamierza przeznaczyć na instrument podziału ryzyka; d) kwoty dostępnej do wyłącznego przez nie wykorzystania w ramach alokacji finansowej na politykę spójności na mocy art. 18 ust. 2 oraz wskazania kwoty, która może być wydzielona na cele instrumentu podziału ryzyka wyłącznie ze zobowiązań budżetowych Unii, które pozostały do zrealizowania w latach 2012 i 2013 na mocy art. 75 ust. 1. 7. Po sprawdzeniu, że wniosek państwa członkowskiego jest prawidłowy i uzasadniony, Komisja, w terminie czterech miesięcy od złożenia przez państwo członkowskie wniosku, aktem wykonawczym przyjmuje decyzję określającą system stworzony w celu zagwarantowania, że dostępna kwota zostanie wykorzystana wyłącznie na rzecz państwa członkowskiego, które ją zapewniło ze swojej alokacji finansowej w ramach polityki spójności zgodnie z art. 18 ust. 2, a także warunki uczestniczenia ubiegającego się państwa członkowskiego w instrumencie podziału ryzyka. Warunki te w szczególności obejmują: a) identyfikowalność i rachunkowość, informacje o zastosowaniu funduszy, warunki płatności oraz systemy monitorowania i kontroli; b) struktury opłat oraz inne koszty administracyjne i koszty zarządzania; c) orientacyjny wykaz projektów kwalifikujących się do finansowania; oraz d) maksymalną kwotę wkładu Unii, którą można przeznaczyć na instrument podziału ryzyka ze środków dostępnych w danym państwie członkowskim, oraz raty, w których nastąpi realizacja. Decyzja Komisji jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Podejmując decyzję w sprawie wniosku państwa członkowskiego, Komisja zapewnia, aby do uzyskania finansowania z utworzonego instrumentu podziału ryzyka kwalifikowały się jedynie projekty, w odniesieniu do których pozytywna decyzja o finansowaniu została podjęta przez EBI albo krajowy lub międzynarodowy podmiot sektora publicznego, lub podmiot podlegający prawu prywatnemu, który wykonuje zadania z zakresu służby publicznej. 8. Decyzję Komisji, o której mowa w ust. 7, poprzedza przegląd odpowiednich programów operacyjnych w ramach EFRR i FS zgodnie z art. 33 ust. 2. 9. Alokacje finansowe do instrumentu podziału ryzyka są ściśle ograniczone i nie przekraczają 10 % całkowitej indykatywnej alokacji na rzecz ubiegającego się państwa członkowskiego na lata 2007–2013 z EFRR i FS, którą zatwierdzono zgodnie z art. 28 ust. 3 lit. b). Alokacje finansowe na projekty z ust. 4 akapit drugi niniejszego artykułu ograniczają się do kwot pozostałych po sfinansowaniu operacji, o których mowa w ust. 4 akapit pierwszy niniejszego artykułu. Oprócz całkowitego wkładu Unii w instrument podziału ryzyka, zatwierdzonego w decyzji, o której mowa w ust. 7 niniejszego artykułu, udział Unii w instrumencie podziału ryzyka nie skutkuje powstaniem jakichkolwiek dodatkowych zobowiązań warunkowych ani dla budżetu ogólnego Unii Europejskiej, ani dla zainteresowanego państwa członkowskiego. 10. Wszelkie środki powracające lub kwoty pozostałe po zakończeniu operacji objętej instrumentem podziału ryzyka mogą zostać ponownie wykorzystane, na wniosek zainteresowanego państwa członkowskiego, w ramach instrumentu podziału ryzyka, jeżeli dane państwo członkowskie wciąż spełnia jeden z warunków określonych w art. 77 ust. 2 lit. a), b) i c). Jeżeli dane państwo członkowskie nie spełnia już któregokolwiek z tych warunków, środki powracające lub kwoty pozostałe uznaje się za dochód przeznaczony na określone cele w rozumieniu art. 18 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002. Na wniosek zainteresowanego państwa członkowskiego dodatkowe środki na pokrycie zobowiązań wygenerowane przez ten dochód przeznaczony na określone cele dodaje się w kolejnym roku do alokacji finansowej w ramach polityki spójności tego państwa członkowskiego.