2)

dodaje się artykuły w brzmieniu: „Artykuł 6a Cele w zakresie napełnienia oraz trajektorie napełniania 1. Z zastrzeżeniem ust. 2–5 Umawiające się Strony muszą osiągnąć następujące cele w zakresie napełnienia w odniesieniu do łącznej pojemności wszystkich podziemnych magazynów gazu znajdujących się na ich terytorium i bezpośrednio połączonych z obszarem rynku na ich terytorium do dnia 1 listopada każdego roku: a) na 2022 r.: 80 %, b) od 2023 r.: 90 %. Na potrzeby przestrzegania niniejszego ustępu Umawiające się Strony uwzględniają cel, jakim jest zagwarantowanie bezpieczeństwa dostaw gazu zgodnie z art. 1. 2. Niezależnie od ust. 1 oraz bez uszczerbku dla obowiązków pozostałych Umawiających się Stron dotyczących napełnienia odnośnych podziemnych magazynów gazu, cel w zakresie napełnienia dla każdej Umawiającej się Strony, na terytorium której znajdują się podziemne magazyny gazu, ogranicza się do wolumenu odpowiadającego 35 % średniego rocznego zużycia gazu w ciągu poprzednich pięciu lat dla danej Umawiającej się Strony. 3. Niezależnie od ust. 1 oraz bez uszczerbku dla obowiązków pozostałych Umawiających się Stron dotyczących napełnienia odnośnych podziemnych magazynów gazu, cel w zakresie napełnienia dla każdej Umawiającej się Strony, na terytorium której znajdują się podziemne magazyny gazu, ogranicza się o wolumen, który został dostarczony do państw członkowskich UE i państw trzecich w okresie referencyjnym 2016–2021, jeżeli średni wolumen dostaw wynosił ponad 15 TWh rocznie w okresie poboru gazu z magazynów (październik–kwiecień). 4. <….> 5. Umawiająca się Strona może częściowo osiągnąć cel w zakresie napełnienia poprzez uwzględnienie LNG fizycznie zmagazynowanego i dostępnego w swoich instalacjach LNG, jeżeli spełnione są oba następujące warunki: a) system gazowy posiada znaczącą zdolność magazynowania LNG, stanowiącą rocznie ponad 4 % średniego krajowego zużycia w ciągu poprzednich pięciu lat; b) Umawiająca się Strona nałożyła na dostawców gazu obowiązek magazynowania minimalnych wolumenów gazu w podziemnych magazynach gazu lub instalacjach LNG zgodnie z art. 6b ust. 1 lit. a). 6. Umawiające się Strony podejmują środki niezbędne do osiągnięcia lub zapewnienia osiągnięcia celów pośrednich w następujący sposób: a) a) na 2022 r.: zgodnie z załącznikiem Ia; oraz b) b) od 2023 r.: zgodnie z ust. 7. 7. W odniesieniu do 2023 r. i kolejnych lat każda Umawiająca się Strona z podziemnymi magazynami gazu przedkłada Sekretariatowi Wspólnoty Energetycznej do dnia 15 września poprzedniego roku, w formie zagregowanej, projekt trajektorii napełniania, z celami pośrednimi na luty, maj, lipiec i wrzesień, w tym informacje techniczne, dla podziemnych magazynów gazu na jej terytorium i bezpośrednio połączonych z jej obszarem rynku. Trajektoria napełniania i cele pośrednie opierają się na wskaźniku średniego napełnienia z pięciu poprzednich lat. W przypadku Umawiających się Stron, dla których cel w zakresie napełnienia jest ograniczony do 35 % ich średniego rocznego zużycia gazu zgodnie z ust. 2, cele pośrednie trajektorii napełniania obniża się odpowiednio. Na podstawie informacji technicznych dostarczonych przez każdą Umawiającą się Stronę oraz z uwzględnieniem oceny przeprowadzonej przez grupę koordynacyjną ds. bezpieczeństwa dostaw, Sekretariat Wspólnoty Energetycznej przyjmuje decyzję określającą indywidualną trajektorię napełniania dla każdej Umawiającej się Strony. Decyzję tą przyjmuje się do dnia 15 listopada roku poprzedzającego, o ile to konieczne, w tym również w przypadku gdy Umawiająca się Strona przedłożyła zaktualizowany projekt trajektorii napełniania. Opiera się ona na ocenie ogólnej sytuacji w zakresie bezpieczeństwa dostaw gazu oraz rozwoju popytu na gaz i podaży gazu we Wspólnocie Energetycznej i u poszczególnych Umawiających się Stron oraz jest ustalana w sposób gwarantujący bezpieczeństwo dostaw gazu, przy jednoczesnym unikaniu niepotrzebnych obciążeń dla Umawiających się Stron, uczestników rynku gazu, operatorów systemu magazynowania lub odbiorców oraz niezakłócający nadmiernie konkurencji między instalacjami magazynowymi znajdującymi się na terytorium sąsiadujących Umawiających się Stron lub państw członkowskich. 8. W przypadku gdy w jakimkolwiek danym roku Umawiająca się Strona nie jest w stanie osiągnąć swojego celu w zakresie napełnienia do dnia 1 listopada ze względu na szczególne właściwości techniczne jednego lub większej liczby podziemnych magazynów gazu na jej terytorium, na przykład w przypadku wyjątkowo niskich wskaźników zatłaczania, zezwala się jej na jego osiągnięcie do dnia 1 grudnia. Umawiająca się Strona informuje o tym Sekretariat Wspólnoty Energetycznej do dnia 1 listopada, podając przyczyny opóźnienia. 9. Cel w zakresie napełnienia nie ma zastosowania w przypadku ogłoszenia stanu nadzwyczajnego przez jedną z Umawiających się Stron posiadających podziemne magazyny gazu lub większą liczbę takich stron, zgodnie z art. 11, oraz dopóki trwa ten stan. 10. Właściwy organ każdej Umawiającej się Strony stale monitoruje przestrzeganie trajektorii napełniania oraz regularnie składa sprawozdania grupie koordynacyjnej ds. bezpieczeństwa dostaw. Jeżeli poziom napełnienia u danej Umawiającej się Strony jest o więcej niż pięć punktów procentowych niższy od poziomu trajektorii napełniania, właściwy organ niezwłocznie podejmuje skuteczne środki, aby go zwiększyć. Umawiające się Strony informują Sekretariat Wspólnoty Energetycznej i grupę koordynacyjną ds. bezpieczeństwa dostaw o podjętych środkach. 11. W przypadku znacznego i trwałego odejścia przez Umawiającą się Stronę od trajektorii napełniania, zagrażającego osiągnięciu celu w zakresie napełnienia, lub w przypadku odejścia od celu w zakresie napełnienia, Sekretariat Wspólnoty Energetycznej – po konsultacji z grupą koordynacyjną ds. bezpieczeństwa dostaw oraz zainteresowanymi Umawiającymi się Stronami – wydaje dla tej Umawiającej się Strony lub innych zainteresowanych Umawiających się Stron zalecenie dotyczące środków, które należy natychmiast podjąć. W przypadku gdy odejście to nie zostanie znacząco zmniejszone w ciągu miesiąca od otrzymania zalecenia Sekretariatu Wspólnoty Energetycznej, Sekretariat – po konsultacji z grupą koordynacyjną ds. bezpieczeństwa dostaw oraz zainteresowanymi Umawiającymi się Stronami – podejmuje w ostateczności decyzję zobowiązującą daną Umawiającą się Stronę do podjęcia środków, które skutecznie zaradzą odejściu, w tym – w stosownych przypadkach – jednego lub większej liczby środków wymienionych w art. 6b ust. 1 lub jakiegokolwiek innego środka w celu zapewnienie osiągnięcia celu w zakresie napełnienia zgodnie z niniejszym artykułem. Podejmując decyzję o tym, które środki należy podjąć zgodnie z akapitem drugim, Sekretariat Wspólnoty Energetycznej bierze pod uwagę szczególną sytuację danej Umawiającej się Strony, na przykład wielkość podziemnych magazynów gazu w odniesieniu do krajowego zużycia gazu, znaczenie podziemnych magazynów gazu dla bezpieczeństwa dostaw gazu w regionie oraz wszelkie istniejące magazyny LNG. Wszelkie środki podjęte przez Sekretariat Wspólnoty Energetycznej w celu zaradzenia odejściom od trajektorii napełniania lub celu w zakresie napełnienia na rok 2022 uwzględniają krótkie ramy czasowe wykonania niniejszego artykułu na poziomie krajowym, które mogły przyczynić się do odejścia od trajektorii napełniania lub celu w zakresie napełnienia na 2022 r. Sekretariat Wspólnoty Energetycznej zapewnia, aby środki podjęte zgodnie z niniejszym ustępem: a) nie wykraczały poza to, co jest konieczne do zagwarantowania bezpieczeństwa dostaw gazu; b) nie nakładały nieproporcjonalnych obciążeń na Umawiające się Strony, uczestników rynku gazu, operatorów systemu magazynowania lub odbiorców. Artykuł 6b Osiąganie celów w zakresie napełnienia 1. Umawiające się Strony podejmują wszelkie niezbędne środki, w tym zapewniając zachęty finansowe lub rekompensatę dla uczestników rynku, aby osiągnąć cele w zakresie napełnienia określone zgodnie z art. 6a. Zapewniając osiągnięcie celów w zakresie napełnienia, Umawiające się Strony w miarę możliwości traktują priorytetowo środki rynkowe. W zakresie, w jakim którekolwiek środki przewidziane w niniejszym artykule wchodzą w zakres obowiązków i uprawnień krajowego organu regulacyjnego zgodnie z art. 41 dyrektywy 2009/73/WE, dostosowanej i przyjętej decyzją Rady Ministerialnej 2011/02/MC-EnC, krajowe organy regulacyjne są odpowiedzialne za podjęcie tych środków. Środki podjęte zgodnie z niniejszym ustępem mogą w szczególności obejmować: a) zobowiązanie dostawców gazu do magazynowania minimalnych wolumenów gazu w instalacjach magazynowych, w tym podziemnych magazynach gazu lub w magazynach LNG; wolumeny te określa się na podstawie wolumenu gazu dostarczanego przez dostawców gazu odbiorcom chronionym; b) zobowiązanie operatora systemu magazynowania do oferowania swoich zdolności uczestnikom rynku; c) zobowiązanie operatorów systemów przesyłowych lub podmiotów wyznaczonych przez Umawiającą się Stronę do nabycia zapasów bilansujących i zarządzania nimi wyłącznie w celu wykonywania ich funkcji jako operatorów systemów przesyłowych oraz – w razie konieczności – nałożenie na inne wyznaczone podmioty obowiązku w celu zagwarantowania bezpieczeństwa dostaw gazu w sytuacji nadzwyczajnej, o której mowa w art. 11 ust. 1 lit. c); d) wykorzystanie skoordynowanych instrumentów, takich jak platformy zakupu LNG, z innymi Umawiającymi się Stronami w celu maksymalizacji wykorzystania LNG oraz zmniejszenia barier infrastrukturalnych i regulacyjnych dla wspólnego korzystania z LNG w celu napełnienia podziemnych magazynów gazu; e) stosowanie dobrowolnego mechanizmu wspólnego udzielania zamówień na gaz ziemny; f) zapewnienie zachęt finansowych uczestnikom rynku, w tym operatorom systemów magazynowania, takich jak kontrakty na transakcje różnicowe, lub zapewnienie uczestnikom rynku rekompensaty z tytułu zmniejszenia dochodów lub z tytułu kosztów poniesionych przez nich w związku z nałożonymi na nich – w tym na operatorów systemów magazynowania – obowiązkami, których nie można pokryć z dochodu; g) zobowiązanie posiadaczy zdolności magazynowania do wykorzystania lub uwolnienia niewykorzystanych zarezerwowanych zdolności, jednocześnie nadal zobowiązując posiadacza zdolności magazynowej niekorzystającego ze zdolności magazynowania do zapłaty uzgodnionej ceny przez cały okres obowiązywania umowy magazynowania; h) przyjęcie skutecznych instrumentów nabywania strategicznych zapasów i zarządzania nimi przez podmioty publiczne lub prywatne, pod warunkiem że takie instrumenty nie zakłócają konkurencji lub prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego; i) wyznaczenie specjalnego podmiotu, któremu zostanie powierzone zadanie osiągnięcia celu w zakresie napełnienia w przypadku gdy w przeciwnym razie cel w zakresie napełnienia nie zostałby osiągnięty; j) zapewnianie obniżek taryf za magazynowanie; k) pobieranie dochodów niezbędnych do pokrycia kosztów kapitału i wydatków operacyjnych związanych z regulowanymi instalacjami magazynowymi w postaci taryf za magazynowanie oraz specjalnej opłaty włączonej do taryf przesyłowych, pobieranych wyłącznie z punktów wyjścia do odbiorców końcowych znajdujących się na terytorium tych samych Umawiających się Stron, pod warunkiem, ze dochody uzyskane dzięki taryfom nie są większe niż dochody dozwolone. 2. Środki podjęte przez Umawiające się Strony na podstawie ust. 1 ograniczają się do tego, co jest konieczne do osiągnięcia trajektorii napełniania oraz celów w zakresie napełnienia. Muszą one być jasno określone, przejrzyste, proporcjonalne, niedyskryminacyjne i weryfikowalne. Nie mogą one nadmiernie zakłócać konkurencji lub prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego gazu ani zagrażać bezpieczeństwu dostaw gazu do innych Umawiających się Stron lub Wspólnoty Energetycznej. 3. Umawiające się Strony podejmują wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić efektywne wykorzystanie istniejącej infrastruktury na poziomie krajowym i regionalnym z korzyścią dla bezpieczeństwa dostaw gazu. Środki te w żadnym razie nie mogą blokować ani ograniczać transgranicznego wykorzystania instalacji magazynowych lub instalacji LNG oraz nie mogą ograniczać transgranicznych zdolności przesyłowych przydzielonych zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) 2017/459, dostosowanym i przyjętym decyzją Stałej Grupy Wysokiego Szczebla 2018/06/PHLG-EnC. 4. Podejmując środki na podstawie niniejszego artykułu, Umawiające się Strony stosują zasadę »efektywność energetyczna przede wszystkim«, a jednocześnie nadal osiągają cele swoich odpowiednich środków, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1999, dostosowanym i przyjętym decyzją Rady Ministerialnej 2021/14/MC-EnC. Artykuł 6c Uzgodnienia w zakresie składowania oraz mechanizm podziału obciążeń 1. Umawiająca się Strona bez podziemnych magazynów zapewnia, aby uczestnicy rynku u tej Umawiającej się Strony dokonywali uzgodnień z operatorami podziemnego systemu magazynowania lub innymi uczestnikami rynku u Umawiających się Stron lub w państwach członkowskich z podziemnymi magazynami gazu. Uzgodnienia te przewidują wykorzystanie – do dnia 1 listopada – pojemności magazynowych odpowiadających co najmniej 15 % średniego rocznego zużycia gazu w ciągu poprzednich pięciu lat u Umawiającej się Strony bez podziemnych magazynów gazu. Jednakże w przypadku gdy transgraniczna zdolność przesyłowa lub inne ograniczenia techniczne uniemożliwiają Umawiającej się Stronie bez podziemnych magazynów gazu pełne wykorzystanie 15 % tych pojemności magazynowych, ta Umawiająca się Strona wykorzystuje jedynie technicznie możliwe pojemności. W przypadku gdy ograniczenia techniczne uniemożliwiają Umawiającej się Stronie wywiązanie się z obowiązku określonego w akapicie pierwszym, a Umawiająca się Strona wprowadziła obowiązek magazynowania innych paliw w celu zastąpienia nimi gazu, obowiązek określony w akapicie pierwszym może być wyjątkowo spełniony przez równoważny obowiązek magazynowania paliw innych niż gaz. Ograniczenia techniczne i równoważność środka wykazywane są przez zainteresowaną Umawiającą się Stronę. 2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 Umawiająca się Strona bez podziemnych magazynów gazu może opracować mechanizm podziału obciążeń z jedną Umawiającą się Stroną lub państwami członkowskim z podziemnymi magazynami gazu lub większą liczbą takich stron (zwany dalej »mechanizmem podziału obciążeń«). Mechanizm podziału obciążeń opiera się na odpowiednich danych z najnowszej oceny ryzyka na podstawie art. 7 oraz uwzględnia wszystkie następujące parametry: a) koszt wsparcia finansowego służącego osiągnięciu celów w zakresie napełnienia, z wyłączeniem kosztów spełnienia wszelkich obowiązków w zakresie strategicznych zapasów; b) wolumeny gazu potrzebne do zaspokojenia popytu odbiorców chronionych zgodnie z art. 6 ust. 1; c) ograniczenia techniczne, w tym dostępna zdolność podziemnego magazynowania, techniczna transgraniczna zdolność przesyłowa i wskaźniki poboru. Umawiające się Strony powiadamiają Sekretariat Wspólnoty Energetycznej i grupę koordynacyjną ds. bezpieczeństwa dostaw o mechanizmie podziału obciążenia do dnia ... [dwa miesiące od daty wejścia w życie niniejszej decyzji] r. W przypadku braku porozumienia w sprawie mechanizmu podziału obciążeń do tego dnia Umawiające się Strony bez podziemnych magazynów gazu wykazują, że przestrzegają ust. 1, oraz powiadamiają o tym odpowiednio Sekretariat Wspólnoty Energetycznej i grupę koordynacyjną ds. bezpieczeństwa dostaw. 3. <…> 4. Umawiające się Strony bez podziemnych magazynów gazu mogą zapewnić uczestnikom rynku lub operatorom systemów przesyłowych, w stosownych przypadkach, zachęty lub rekompensatę finansową z tytułu zmniejszenia dochodów lub z tytułu kosztów poniesionych przez nich w związku z przestrzeganiem przez nich obowiązków w zakresie magazynowania zgodnie z niniejszym artykułem, w przypadku gdy takiego zmniejszenia dochodów lub takich kosztów nie można pokryć z dochodów, w celu zapewnienia spełnienia spoczywającego na nich obowiązku magazynowania gazu u innych Umawiających się Stron lub w państwach członkowskich zgodnie z ust. 1 lub wdrożenia mechanizmu podziału obciążeń. Jeżeli zachęta lub rekompensata finansowa finansowane są z opłaty, opłaty tej nie stosuje się do transgranicznych punktów połączenia międzysystemowego. 5. Niezależnie od ust. 1, w przypadku gdy Umawiająca się Strona posiada podziemne magazyny gazu znajdujące się na jej terytorium i łączna pojemność tych magazynów jest większa niż roczne zużycie gazu u tej Umawiającej się Strony, Umawiające się Strony bez podziemnych magazynów gazu, które mają dostęp do tych magazynów: a) zapewniają, aby do dnia 1 listopada pojemności magazynowe odpowiadały co najmniej średniemu wykorzystaniu zdolności magazynowania w ciągu poprzednich pięciu lat, wyliczanej między innymi poprzez uwzględnienie przepływów w sezonie poboru w ciągu poprzednich pięciu lat u Umawiających się Stron, na terytorium których znajdują się magazyny; albo b) wykazują, że zdolność magazynowania równoważna wolumenowi objętemu obowiązkiem wynikającym z lit. a) została zarezerwowana. Jeżeli Umawiająca się Strona bez podziemnych magazynów gazu może wykazać, że pojemność magazynowa równoważna wolumenowi objętemu obowiązkiem wynikającym z akapitu pierwszego lit. a) została zarezerwowana, stosuje się ust. 1. Obowiązek wynikający z niniejszego ustępu ogranicza się do 15 % średniego rocznego zużycia gazu w ciągu poprzednich pięciu lat u danej Umawiającej się Strony. 6. <…>. Artykuł 6d Monitorowanie i egzekwowanie 1. Operatorzy systemów magazynowania zgłaszają poziom napełnienia właściwemu organowi każdej Umawiającej się Strony, na terytorium której znajdują się odnośne podziemne magazyny gazu, oraz – w stosownych przypadkach – podmiotowi wyznaczonemu przez daną Umawiającą się Stronę (zwanemu dalej »wyznaczonym podmiotem«) w następujący sposób: a) na 2022 r.: na każdy z celów pośrednich określonych w załączniku Ia oraz b) od 2023 r.: jak określono zgodnie z art. 6a ust. 4. 2. Właściwy organ oraz – w stosownych przypadkach – wyznaczony podmiot każdej Umawiającej się Strony monitorują poziomy napełnienia podziemnych magazynów gazu na swoich terytoriach na koniec każdego miesiąca i bez zbędnej zwłoki przekazują rezultaty Sekretariatowi Wspólnoty Energetycznej. W stosownych przypadkach Sekretariat Wspólnoty Energetycznej może zwrócić się do Rady Regulacyjnej Wspólnoty Energetycznej o wsparcie w takim monitorowaniu. 3. Sekretariat Wspólnoty Energetycznej regularnie składa grupie koordynacyjnej ds. bezpieczeństwa dostaw sprawozdania na podstawie informacji przekazanych przez właściwy organ oraz – w stosownych przypadkach –wyznaczony podmiot każdej Umawiającej się Strony. 4. Grupa koordynacyjna ds. bezpieczeństwa dostaw wspiera Sekretariat Wspólnoty Energetycznej w monitorowaniu trajektorii napełniania i celów w zakresie napełnienia oraz opracowuje wytyczne dla Sekretariatu Wspólnoty Energetycznej w sprawie odpowiednich środków mających na celu zapewnienie zgodności w przypadku odejścia przez Umawiające się Strony od trajektorii napełniania lub gdy nie osiągają one celów w zakresie napełnienia. 5. Umawiające się Strony podejmują niezbędne środki, aby osiągnąć trajektorie napełniania i cele w zakresie napełnienia oraz aby wyegzekwować od uczestników rynku obowiązki w zakresie magazynowania, których spełnienie jest wymagane do ich osiągnięcia, w tym poprzez nakładanie na tych uczestników rynku wystarczająco odstraszających sankcji i grzywien. Umawiające się Strony niezwłocznie informują Sekretariat Wspólnoty Energetycznej o środkach w zakresie egzekwowania wprowadzonych na podstawie niniejszego ustępu. 6. W przypadku wymiany szczególnie chronionych informacji handlowych Sekretariat Wspólnoty Energetycznej może zwołać posiedzenia grupy koordynacyjnej ds. bezpieczeństwa dostaw w składzie ograniczonym do Umawiających się Stron oraz Sekretariatu Wspólnoty Energetycznej. 7. Wymieniane informacje ograniczają się do tego, co jest konieczne w celu monitorowania zgodności z niniejszym rozporządzeniem. Sekretariat Wspólnoty Energetycznej, krajowe organy regulacyjne oraz Umawiające się Strony zachowują poufność szczególnie chronionych informacji handlowych otrzymanych do celów wykonywania ich obowiązków.”;