1)

w załączniku I wprowadza się następujące zmiany: a) ppkt 2.2–2.2.1.2.2 otrzymują brzmienie: „2.2. Opis badań 2.2.1. Pojazd kategorii L1e, L2e lub L6e zgodny z normą emisji Euro 3 poddaje się badaniom typu I i II, jak określono poniżej: 2.2.1.1. Badanie typu I (średnie emisje zanieczyszczeń gazowych na obszarach miejskich o dużym nasileniu ruchu po zimnym rozruchu) 2.2.1.1.1. Badany pojazd jest ustawiany na hamowni podwoziowej wyposażonej w hamulec i koło zamachowe. Przeprowadza się badania zgodnie z następującą procedurą: 2.2.1.1.1.1. Faza 1 badania w stanie zimnym o łącznym czasie trwania 448 sekund i obejmująca cztery cykle podstawowe przeprowadzana jest bez przerwy; 2.2.1.1.1.2. Niezwłocznie po fazie 1 następuje faza 2 badania w stanie ciepłym o łącznym czasie trwania 448 sekund i obejmująca cztery cykle podstawowe. Fazę 2 badania w stanie ciepłym przeprowadza się bez przerwy; 2.2.1.1.1.3. Każdy cykl podstawowy w fazie 1 badania w stanie zimnym lub fazie 2 badania w stanie ciepłym składa się z siedmiu etapów (bieg jałowy, przyspieszenie, prędkość stała, spowalnianie, stała liczba obrotów, spowalnianie, bieg jałowy). Zarówno podczas badania w stanie zimnym, jak i ciepłym spaliny emitowane przez pojazd rozrzedza się świeżym powietrzem, aby zapewnić stałą objętość strumienia mieszaniny. 2.2.1.1.1.4. W badaniu typu I: 2.2.1.1.1.4.1. Podczas fazy zimnej 1 do torby nr 1 w sposób ciągły kierowane są próbki mieszaniny spalin i powietrza rozrzedzającego. Podczas fazy ciepłej 2 do torby nr 2 w sposób ciągły kierowane są próbki mieszaniny spalin i powietrza rozrzedzającego. Stężenia tlenku węgla, węglowodorów ogółem, tlenków azotu i ditlenku węgla określa się oddzielnie kolejno dla torby nr 1 i dla torby nr 2; 2.2.1.1.1.4.2. Mierzy się łączną objętość mieszaniny w każdej torbie i dodaje, aby otrzymać łączną objętość toreb; 2.2.1.1.1.4.3. Na koniec każdej fazy badania rzeczywiście przebyta droga ustalana jest za pomocą łącznych wskazań kumulacyjnego licznika obrotów, który napędzany jest przez rolkę stanowiska badawczego. 2.2.1.1.2. Badanie jest przeprowadzane zgodnie z procedurą badań opisaną w dodatku 1. Gazy gromadzi się i analizuje według określonych metod. 2.2.1.1.3. Badanie przeprowadza się trzykrotnie, z zastrzeżeniem przepisów ppkt 2.2.1.1.4. W przypadku każdego badania uzyskana całkowita masa tlenku węgla, węglowodorów i tlenków azotu musi być mniejsza niż wartości graniczne normy Euro 3 określone w poniższej tabeli. 2.2.1.1.3.1. Tabela 1 Wartości graniczne normy Euro 3 dla pojazdów kategorii L1e, L2e i L6e Homologacja typu części i zgodność produkcji CO (g/km) HC + NOx (g/km) L1 L2 1 (1) 1,2 2.2.1.1.3.2. Niemniej jednak dla każdego z wymienionych powyżej zanieczyszczeń jeden z trzech uzyskanych wyników może przekroczyć, o maksymalnie 10 %, wartość graniczną obowiązującą dla określonego motoroweru, pod warunkiem że średnia arytmetyczna trzech wyników jest mniejsza niż obowiązująca wartość graniczna. Jeżeli dopuszczalne wartości graniczne zostały przekroczone w przypadku więcej niż jednego zanieczyszczenia, nie jest istotne, czy przekroczenie to występuje w tym samym badaniu czy podczas różnych badań. 2.2.1.1.4. Liczba badań określonych w ppkt 2.2.1.1.3 jest zmniejszana przy spełnieniu warunków określonych poniżej, gdzie V1 oznacza wynik pierwszego badania, a V2 wynik drugiego badania w odniesieniu do każdego z określonych w tym podpunkcie zanieczyszczeń. 2.2.1.1.4.1. Jeżeli dla wszystkich wymienionych zanieczyszczeń V1 ≤ 0,70 L, wymagane jest tylko jedno badanie. 2.2.1.1.4.2. Wymagane są tylko dwa badania, jeżeli w odniesieniu do wszystkich określonych zanieczyszczeń V1 ≤ 0,85 L i jeżeli w przypadku przynajmniej jednego zanieczyszczenia V1 > 0,70 L. Ponadto w przypadku każdego z określonych zanieczyszczeń V2 musi być taki, że V1 + V2 < 1,70 L, a V2 < L. 2.2.1.1.5. Pojazd kategorii L1e, L2e lub L6e zgodny z wartościami granicznymi normy Euro 3 dla badania typu I określonymi w ppkt 2.2.1.1.3.1 oraz wymaganiami dotyczącymi badania typu I określonymi w niniejszym załączniku homologuje się jako zgodny z normą Euro 3. 2.2.1.2. Badanie typu II (emisje tlenku węgla i niedopalonych węglowodorów na biegu jałowym) 2.2.1.2.1. Masę tlenku węgla i masę niedopalonych węglowodorów emitowanych podczas pracy silnika na biegu jałowym mierzy się przez jedną minutę. 2.2.1.2.2. Badanie to przeprowadza się zgodnie z procedurą opisaną w dodatku 2.”; b) w załączniku 1 ppkt 4.2–4.2.3 otrzymują brzmienie: „4.2. Urządzenie do odbierania spalin Urządzenie do odbierania spalin składa się z następujących elementów (zob. subdodatki 2 i 3): 4.2.1. Urządzenie, za pomocą którego odbierane są wszystkie spaliny emitowane podczas badania, przy utrzymaniu ciśnienia atmosferycznego przy rurze wydechowej (rurach wydechowych) motoroweru; 4.2.2. Rura łącząca urządzenie do odbierania spalin i układ pobierania próbek spalin. Rura łącząca oraz urządzenie do odbierania spalin muszą być wykonane ze stali nierdzewnej albo z innego materiału, który nie powoduje zmiany składu odebranych gazów i jest odporny na ich temperaturę; 4.2.3. Urządzenie do zasysania rozrzedzonych gazów. Urządzenie to musi zapewnić stały przepływ o wystarczającej wielkości, aby zassane zostały wszystkie spaliny;”; c) w załączniku 1 ppkt 4.2.4–4.2.8 otrzymują brzmienie: 4.2.4. Sonda do pobierania próbek przymocowana na zewnątrz urządzenia do odbierania spalin, za pomocą której możliwe jest pobieranie w czasie trwania badania stałej pod względem ilości próbki powietrza rozrzedzającego przy użyciu pompy, filtru i przepływomierza; 4.2.5. Sonda do pobierania próbek skierowana pod prąd rozrzedzonych gazów, służąca do pobierania w czasie badania próbek mieszaniny przy stałym przepływie za pomocą, jeżeli jest to niezbędne, filtru, przepływomierza i pompy. Minimalny przepływ gazów w obu wyżej wymienionych układach pobierania próbek musi wynosić co najmniej 150 l/godz.; 4.2.6. Zawory trójdrożne w wyżej wymienionych instalacjach pobierania próbek, które kierują strumień pobranych próbek do atmosfery albo, podczas badania, do odpowiednich toreb na próbki; 4.2.7. Gazoszczelne torby do pobierania próbek służące do zbierania mieszaniny spalin i powietrza rozrzedzającego, które muszą być odporne na określone zanieczyszczenia i wystarczająco pojemne, aby nie przerywać normalnego przepływu pobierania próbek. Musi być co najmniej jedna oddzielna torba na próbki (torba nr 1) do fazy 1 badania w stanie zimnym oraz jedna oddzielna torba na próbki (torba nr 2) do fazy 2 badania w stanie ciepłym; 4.2.7.1. Torby na próbki muszą być wyposażone w automatyczne urządzenie uszczelniające, które na koniec badania można szybko i szczelnie zamknąć w instalacji pobierania próbek albo instalacji do przeprowadzania analiz. 4.2.7.1.1. Urządzenie uszczelniające w torbie nr 1 zamyka się 448 sekund po rozpoczęciu badania typu I. 4.2.7.1.2. Urządzenie uszczelniające w torbie nr 2 otwiera się natychmiast po zamknięciu torby nr 1 i ponownie zamyka 896 sekund po rozpoczęciu badania typu I; 4.2.8. Musi istnieć metoda pomiaru łącznej objętości rozrzedzonych gazów, które podczas badania przepływają przez urządzenie do pobierania próbek. Układ rozrzedzania spalin musi być zgodny z wymaganiami dodatku 2 do rozdziału 6 załącznika I do regulaminu nr 83 EKG ONZ. Rysunek 1 Pobieranie próbek zanieczyszczeń w przypadku normy Euro 3 w porównaniu z Euro 2 dla pojazdu kategorii L1e, L2e lub L6e L3292013PL110120131120PL0001.00014141Oświadczenie KomisjiKomisja uważa, że tytuł nie odzwierciedla należycie zakresu dyrektywy. Pomiar zanieczyszczeń Euro 3 zimno (30%) 896 s ciepło (70%) pomiar zanieczyszczeń Euro 2 112 s 448 s prędkość pojazdu (km/h) 60 50 40 30 20 10 0 0 100 200 300 400 500 600 700 800 900” czas badania [s] d) w dodatku 1 dodaje się ppkt 4.3.3 w brzmieniu: „4.3.3 Urządzenia przeznaczone do przeprowadzania analiz muszą umożliwiać niezależny pomiar próbki mieszaniny spalin i powietrza rozrzedzającego zebranego w torbach nr 1 i 2.”; e) w dodatku 1 ppkt 5.4–5.4.3 otrzymują brzmienie: „5.4. Kondycjonowanie badanego pojazdu 5.4.1. Ciśnienie opon badanego pojazdu musi odpowiadać wartości podanej przez producenta dla normalnych warunków eksploatacyjnych. Jeśli jednak średnica rolek jest mniejsza niż 500 mm, ciśnienie w oponach można podwyższyć o 30 %–50 %. 5.4.2. Zbiornik(-i) paliwa pojazdu opróżnia się za pomocą spustu(-ów) zbiornika paliwa i napełnia paliwem wzorcowym określonym w załączniku IV. 5.4.3. Badany pojazd przemieszcza się na obszar badań i wykonuje następujące czynności:”; f) w dodatku 1 dodaje się ppkt 5.4.3.1–5.4.3.5 w brzmieniu: „5.4.3.1. Badany pojazd wjeżdża lub jest wtaczany na hamownię podwoziową i wykonuje się cykl badania określony w ppkt 2.1. Badany pojazd nie musi być zimny i może być wykorzystany do ustawienia mocy hamowni. 5.4.3.2. Nacisk osiowy na kole napędzającym musi, z dokładnością do ± 3 kg, odpowiadać naciskowi osiowemu pojazdu w normalnych warunkach eksploatacyjnych, z siedzącym pionowo kierowcą ważącym 75 kg ± 5 kg. 5.4.3.3. W punktach pomiarowych można przeprowadzić próbne przebiegi cyklu badania określonego w ppkt 2.1, aby określić minimalne otwarcie przepustnicy konieczne do utrzymania odpowiedniej relacji prędkości do czasu, pod warunkiem że nie pobiera się próbki emisji. 5.4.3.4. Przed umieszczeniem badanego pojazdu w pomieszczeniu sezonowania przeprowadzane są cztery następujące po sobie cykle pracy określone w ppkt 2.1 i trwające po 112 s. Ten cykl kondycjonowania wstępnego przeprowadza się przy ustawieniach hamowni określonych w ppkt 5.1 i 5.2. Pomiar emisji z rury wydechowej nie jest wymagany podczas cyklu kondycjonowania wstępnego. 5.4.3.5. W ciągu pięciu minut od zakończenia kondycjonowania wstępnego badany pojazd opuszcza hamownię i wjeżdża lub jest wtaczany do pomieszczenia sezonowania, w celu zaparkowania. Kontrolowana temperatura otoczenia w pomieszczeniu sezonowania wynosi 298 K ± 5 K. Pojazd musi się znajdować w tym pomieszczeniu nie krócej niż przez sześć godzin i nie dłużej niż przez 36 godzin przed badaniem typu I w cyklu zimnego rozruchu lub do czasu, gdy temperatura oleju silnikowego TOil, temperatura płynu chłodzącego TCoolant lub temperatura uszczelek świec zapłonowych TSP (tylko dla silników chłodzonych powietrzem) jest równa temperaturze pomieszczenia sezonowania. W sprawozdaniu z badań należy podać, które z tych kryteriów zostało wybrane.”; g) w dodatku 1 ppkt 7.1–7.1.3 otrzymują brzmienie: „7.1. Pobieranie próbek 7.1.1. Pobieranie próbek rozpoczyna się natychmiast po rozpoczęciu badania, jak wskazano w ppkt 6.2.2. 7.1.2. Torby nr 1 i 2 są hermetycznie zamykane zgodnie z kolejnością określoną w ppkt 4.2.7.1. Nie są one podłączane w fazie 1 badania w stanie zimnym lub fazie 2 badania w stanie ciepłym. 7.1.3. Na koniec ostatniego cyklu urządzenie do zbierania rozrzedzonych spalin i powietrza rozrzedzającego jest zamykane, a gazy wytwarzane przez silnik odprowadzane do atmosfery.”; h) w dodatku 1 ppkt 7.2.4 otrzymuje brzmienie: „7.2.4. Stężenia HC, CO i NO x oraz CO 2 w próbkach rozrzedzonych spalin i w torbach na próbki powietrza rozrzedzającego ustalane jest za pomocą wartości wskazanych lub zarejestrowanych przez urządzenia pomiarowe przy zastosowaniu odpowiednich krzywych kalibracji.”; i) w dodatku 1 ppkt 8–8.4.1 otrzymują brzmienie: „8. OKREŚLENIE ILOŚCI EMITOWANYCH ZANIECZYSZCZEŃ GAZOWYCH 8.1. Masa CO 2 oraz zanieczyszczeń gazowych: CO, HC i NO x ustalana jest oddzielnie dla toreb nr 1 i 2 zgodnie z ppkt 8.2–8.6. 8.2. Masa tlenku węgla wyemitowanego podczas badania jest ustalana za pomocą następującego wzoru: L3292013PL110120131120PL0001.00014141Oświadczenie KomisjiKomisja uważa, że tytuł nie odzwierciedla należycie zakresu dyrektywy. gdzie: 8.2.1. COm jest masą tlenku węgla wyemitowanego podczas badania wyrażoną w g/km, którą należy obliczyć oddzielnie dla każdej fazy; 8.2.2. SX równa się wyrażonej w km rzeczywiście przebytej odległości, która ustalana jest poprzez pomnożenie całkowitej liczby obrotów rolki wskazanych na obrotomierzu przez obwód rolki; gdzie: X = 1 dla fazy zimnej 1; X = 2 dla fazy ciepłej 2; 8.2.3. d CO równa się gęstości tlenku węgla w temperaturze 273,2 K (0 °C) i przy ciśnieniu L3292013PL110120131120PL0001.00014141Oświadczenie KomisjiKomisja uważa, że tytuł nie odzwierciedla należycie zakresu dyrektywy. ; 8.2.4. COc równa się stężeniu objętościowemu tlenku węgla w rozrzedzonych gazach wyrażonemu w ppm, z poprawką na uwzględnienie zanieczyszczenia powietrza rozrzedzającego: L3292013PL110120131120PL0001.00014141Oświadczenie KomisjiKomisja uważa, że tytuł nie odzwierciedla należycie zakresu dyrektywy. gdzie: 8.2.4.1. COe równa się stężeniu tlenku węgla mierzonemu w ppm, w zebranej w torbie Sa próbce rozrzedzonych gazów; 8.2.4.2. COd równa się stężeniu tlenku węgla mierzonemu w ppm, w zebranej w torbie Sb próbce powietrza rozrzedzającego; 8.2.4.3. DF równa się współczynnikowi zdefiniowanemu w ppkt 8.6. 8.2.5. V równa się wyrażonej w m3/fazę objętości rozrzedzonych gazów w temperaturze odniesienia 273,2 K (0 °C) i ciśnieniu odniesienia 101,3 kPa: L3292013PL110120131120PL0001.00014141Oświadczenie KomisjiKomisja uważa, że tytuł nie odzwierciedla należycie zakresu dyrektywy. gdzie: 8.2.5.1. V0 równa się objętości spalin przetłoczonych przez pompę P1 podczas jednego obrotu wyrażonej w m3/obrót. Objętość ta jest funkcją różnicy ciśnienia pomiędzy sekcjami wlotu i wylotu samej pompy; 8.2.5.2. N równa się liczbie obrotów pompy P1 podczas czterech podstawowych cykli badawczych każdej fazy; 8.2.5.3. Pa równa się ciśnieniu atmosferycznemu wyrażonemu w kPa; 8.2.5.4. Pi równa się średniej wartości spadku ciśnienia w sekcji wlotu pompy P1 podczas badania, wyrażonej w kPa; 8.2.5.5. Tp (°C) równa się zmierzonej wartości temperatury rozrzedzonych gazów w sekcji wlotu pompy P1. 8.3. Masa niedopalonych węglowodorów wyemitowanych podczas badania z układu wydechowego motoroweru obliczana jest przy pomocy następującego wzoru: L3292013PL110120131120PL0001.00014141Oświadczenie KomisjiKomisja uważa, że tytuł nie odzwierciedla należycie zakresu dyrektywy. gdzie: 8.3.1. HCm równa się masie węglowodorów wyemitowanych podczas badania, wyrażonej w g, którą należy obliczyć oddzielnie dla każdej fazy; 8.3.2. SX równa się odległości zdefiniowanej w ppkt 8.2.2; 8.3.3. dHC równa się gęstości węglowodorów w temperaturze 273,2 K (0 °C) i przy ciśnieniu 101,3 kPa (dla benzyny (E5) (C1H1,89O0,016)) (= 631 g/m3); 8.3.4. HCc równa się stężeniu rozrzedzonych gazów wyrażonemu w ppm ekwiwalentu ditlenku węgla skorygowanemu, by uwzględnić powietrze rozrzedzające: L3292013PL110120131120PL0001.00014141Oświadczenie KomisjiKomisja uważa, że tytuł nie odzwierciedla należycie zakresu dyrektywy. gdzie: 8.3.4.1. HCe równa się stężeniu węglowodorów w próbce rozrzedzonych gazów zebranych w torbie Sa, wyrażonemu w ppm ekwiwalentu ditlenku węgla; 8.3.4.2. HCd równa się stężeniu węglowodorów w próbce powietrza rozrzedzającego zebranego w torbie Sb, wyrażonemu w ppm ekwiwalentu ditlenku węgla; 8.3.4.3. DF równa się współczynnikowi zdefiniowanemu w ppkt 8.6; 8.3.5. V równa się objętości zdefiniowanej w ppkt 8.2.5. 8.4. Masa tlenków azotu wyemitowanych podczas badania z układu wydechowego motoroweru obliczana jest za pomocą następującego wzoru: L3292013PL110120131120PL0001.00014141Oświadczenie KomisjiKomisja uważa, że tytuł nie odzwierciedla należycie zakresu dyrektywy. gdzie: 8.4.1. NOxm równa się masie tlenków azotu wyemitowanych podczas badania, wyrażonej w g, którą należy obliczyć oddzielnie dla każdej fazy;”; j) w dodatku 1 dodaje się ppkt 8.4.2–8.6.3 w brzmieniu: „8.4.2. SX równa się odległości zdefiniowanej w ppkt 8.2.2; 8.4.3. dNO2 równa się gęstości tlenków azotu w spalinach, wyrażonych w równowartości NO2, w temperaturze 273,2 K (0 °C) i przy ciśnieniu 101,3 kPa (= 2,050 · 103 g/m3); 8.4.4. NOxc równa się stężeniu tlenków azotu w rozrzedzonych gazach wyrażonemu w ppm i skorygowanemu, by uwzględnić powietrze rozrzedzające: L3292013PL110120131120PL0001.00014141Oświadczenie KomisjiKomisja uważa, że tytuł nie odzwierciedla należycie zakresu dyrektywy. gdzie: 8.4.4.1. NOxe równa się stężeniu tlenków azotu w próbce rozrzedzonych gazów zebranych w torbie Sa wyrażonemu w ppm; 8.4.4.2. NOxd równa się stężeniu tlenków azotu w próbce powietrza rozrzedzającego zebranego w torbie Sb wyrażonemu w ppm; 8.4.4.3. DF równa się współczynnikowi zdefiniowanemu w ppkt 8.6. 8.4.5. Kh jest czynnikiem korekty wilgotności L3292013PL110120131120PL0001.00014141Oświadczenie KomisjiKomisja uważa, że tytuł nie odzwierciedla należycie zakresu dyrektywy. gdzie: 8.4.5.1. H równa się wilgotności absolutnej w gramach wody na kilogram suchego powietrza (w g/kg) L3292013PL110120131120PL0001.00014141Oświadczenie KomisjiKomisja uważa, że tytuł nie odzwierciedla należycie zakresu dyrektywy. gdzie: 8.4.5.1.1. U równa się zawartości wilgoci wyrażonej w procentach; 8.4.5.1.2. Pd równa się ciśnieniu nasycenia parą wodną w temperaturze badania, wyrażonemu w kPa; 8.4.5.1.3. Pa równa się ciśnieniu atmosferycznemu w kPa. 8.4.6. V równa się objętości zdefiniowanej w ppkt 8.2.5. 8.5. Ditlenek węgla (CO2) Masa ditlenku węgla wyemitowanego podczas badania z układu wydechowego pojazdu obliczana jest przy pomocy następującego wzoru: L3292013PL110120131120PL0001.00014141Oświadczenie KomisjiKomisja uważa, że tytuł nie odzwierciedla należycie zakresu dyrektywy. gdzie: 8.5.1. CO2 m równa się masie ditlenku węgla wyemitowanego podczas danej części badania, wyrażonej w g, którą należy obliczyć oddzielnie dla każdej fazy; 8.5.2. SX równa się odległości zdefiniowanej w ppkt 8.2.2; 8.5.3. V równa się objętości zdefiniowanej w ppkt 8.2.5; 8.5.4. d CO2 równa się gęstości ditlenku węgla w temperaturze 273,2 K (0 °C) i przy ciśnieniu 101,3 kPa, L3292013PL110120131120PL0001.00014141Oświadczenie KomisjiKomisja uważa, że tytuł nie odzwierciedla należycie zakresu dyrektywy. ; 8.5.5. CO2c równa się stężeniu rozrzedzonych gazów wyrażonemu jako procent ekwiwalentu ditlenku węgla, skorygowanemu by uwzględnić powietrze rozrzedzające według następującego równania: L3292013PL110120131120PL0001.00014141Oświadczenie KomisjiKomisja uważa, że tytuł nie odzwierciedla należycie zakresu dyrektywy. gdzie: 8.5.5.1. CO2e równa się procentowemu stężeniu ditlenku węgla w próbce rozrzedzonych gazów zebranych w torbie(-ach) SA; 8.5.5.2. CO2d równa się procentowemu stężeniu ditlenku węgla w próbce powietrza rozrzedzającego zebranego w torbie(-ach) SB; 8.5.5.3. DF jest współczynnikiem zdefiniowanym w ppkt 8.6. 8.6. DF jest współczynnikiem wyrażanym za pomocą następującego wzoru: L3292013PL110120131120PL0001.00014141Oświadczenie KomisjiKomisja uważa, że tytuł nie odzwierciedla należycie zakresu dyrektywy. dla benzyny (E5) gdzie: 8.6.1. CCO2 = stężenie CO2 w rozrzedzonych spalinach znajdujących się w torbach do pobierania próbek wyrażone w % objętościowo; 8.6.2. CHC = stężenie HC w rozrzedzonych spalinach znajdujących się w torbach do pobierania próbek wyrażone w ppm ekwiwalentu ditlenku węgla; 8.6.3. CCO = stężenie CO w rozrzedzonych spalinach znajdujących się w torbach do pobierania próbek wyrażone w ppm.”; k) w dodatku 1 ppkt 9 otrzymuje brzmienie: 9. Przedstawienie wyników badań: (Średni) wynik fazy zimnej określa się jako RX1 (w g), a (średni) wynik fazy ciepłej określa się jako RX2 (w g). Wykorzystując te wyniki poziomu emisji, ostateczny wynik badaniu typu I RX (w g/km) oblicza się przy pomocy następującego wzoru: L3292013PL110120131120PL0001.00014141Oświadczenie KomisjiKomisja uważa, że tytuł nie odzwierciedla należycie zakresu dyrektywy. w g/km gdzie: X = HC, CO, NOx lub CO2 RHC_Cold = HCmass_cold_phase_1 (w g), a RHC_Warm = HCmass_warm_phase_2 (w g), zob. wzór w ppkt 8.3 RCO_Cold = COmass_cold_phase_1 (w g), a RCO_Warm = CO mass_warm_phase_2 (w g), zob. wzór w ppkt 8.2 RNOx_Cold = NOxmass_cold_phase_1 (w g), a RNOx_Warm = NOxmass_warm_phase_2 (w g), zob. wzór w ppkt 8.4 RCO2_Cold = CO2mass_cold_phase_1 (w g), a RCO2_Warm = CO2 mass_warm_phase_2 (w g), zob. wzór w ppkt 8.5 ST: L3292013PL110120131120PL0001.00014141Oświadczenie KomisjiKomisja uważa, że tytuł nie odzwierciedla należycie zakresu dyrektywy. rzeczywiście przebyta przez badany pojazd L1e, L2e lub L6e w fazie zimnej 1 oraz w fazie ciepłej 2 całego cyklu badania.”; l) w dodatku 1 dodaje się ppkt 10 w brzmieniu: „10. Zużycie paliwa Zużycie paliwa oblicza się na podstawie wyników badań z ppkt 9 w następujący sposób: L3292013PL110120131120PL0001.00014141Oświadczenie KomisjiKomisja uważa, że tytuł nie odzwierciedla należycie zakresu dyrektywy. gdzie: FC = zużycie paliwa wyrażone w litrach na 100 km; D = gęstość paliwa wzorcowego w kg/l w temperaturze 288,2 K (15 °C).”; m) dodaje się dodatek 3 w brzmieniu: „Dodatek 3 Emisje gazów ze skrzyni korbowej i interpretacja wyników badań w zakresie emisji CO2 i zużycia paliwa 1. Emisja gazów ze skrzyni korbowej homologowanego pojazdu kategorii L1e, L2e i L6e musi być równa zeru. Emisje gazów ze skrzyni korbowej pojazdu nie mogą trafiać bezpośrednio do atmosfery przez cały okres użytkowania pojazdu kategorii L. 2. Interpretacja wyników badania typu I w zakresie emisji CO 2 i zużycia paliwa dla pojazdów kategorii L1e, L2e i L6e. 2.1. Wartości emisji CO 2 i zużycia paliwa przyjęte jako wartości homologacji typu muszą odpowiadać wartościom zadeklarowanym przez producenta, pod warunkiem że wartości zmierzone przez służbę techniczną nie przekraczają ich o więcej niż cztery procent. Wartości zmierzone mogą być niższe bez żadnych ograniczeń. 2.2. Jeśli zmierzona wartość emisji CO 2 i zużycia paliwa przekracza wartość emisji CO 2 i zużycia paliwa podaną przez producenta o ponad cztery procent, ten sam pojazd poddaje się kolejnemu badaniu. 2.3. Jeśli średnia wyników z tych dwóch badań nie przekracza wartości podanej przez producenta o więcej niż cztery procent, jako wartość homologacji typu przyjmuje się wartość podaną przez producenta. 2.4. Jeśli średnia wyników z tych dwóch badań nadal przekracza wartość podaną o więcej niż cztery procent, ten sam pojazd poddaje się ostatecznemu badaniu. Jako wartość homologacji typu przyjmuje się średnią trzech wyników badań.”;