Dyrektywa Rady 97/41/WE

z dnia 25 czerwca 1997 r.

zmieniająca dyrektywy 76/895/EWG, 86/362/EWG, 86/363/EWG oraz 90/642/EWG w sprawie ustalenia maksymalnych poziomów pozostałości pestycydu w i na owocach i warzywach, a także zbożach, środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego i niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym także owocach i warzywach

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 43,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3]

a także mając na uwadze, co następuje:

dyrektywa Rady 86/362/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalenia maksymalnych poziomów pozostałości pestycydu w i na zbożach [4] oraz dyrektywa Rady 86/363/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalenia poziomów maksymalnych pozostałości pestycydu w i na środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego [5], oraz dyrektywa Rady 90/642/EWG z dnia 27 listopada 1990 r w sprawie ustalenia maksymalnych poziomów pozostałości pestycydu w i na niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym także owocach i warzywach [6], ustaliły wspólny reżim obowiązujących w całej Wspólnocie poziomów stężeń pozostałości pestycydu;

reżim ten stwarza podstawę prawną do stopniowego przeniesienia poziomów maksymalnych obowiązujących zgodnie z dyrektywą Rady 76/895/EWG z dnia 23 listopada 1976 r. dotyczącej ustalenia maksymalnych poziomów pozostałości pestycydu w i na owocach i warzywach [7] do dyrektywy Rady 90/642/EWG po rozpatrzeniu aspektów technicznych; takiego przeniesienia dokonano już dla niektórych poziomów i jest ono obecnie przygotowywane dla pozostałych;

dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania na rynek środków ochrony roślin [8] przewiduje mechanizm łączący wydawanie zezwolenia na stosowanie środka ochrony roślin zawierającego substancję czynną wymienioną w załączniku I do tej dyrektywy z zobowiązaniem Państwa Członkowskiego do ustalenia tymczasowych poziomów maksymalnych pozostałości takiej substancji w poddawanych jej działaniu zbożach; ten mechanizm przewiduje mandat dla Komisji w celu ustalenia, na podstawie tymczasowych maksymalnych poziomów stężenia ustanowionych przez Państwo Członkowskie, tymczasowych maksymalnych poziomów stężenia, które będą stosowane we Wspólnocie; ze względu na potrzebę zachowania jasności te tymczasowe maksymalne poziomy stężeń pozostałości ustalone zgodnie z tym mechanizmem zostaną włączone do załączników do dyrektyw 86/362/EWG, 86/363/EWG oraz 90/642/EWG;

należy ustalić zasady dotyczące maksymalnych poziomów pozostałości, które są dopuszczalne w suszonych i/lub przetwarzanych pojedynczych produktach rolnych oraz w wieloskładnikowych środkach spożywczych w celu zapewnienia właściwej ochrony zdrowia ludzkiego oraz prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego, w odniesieniu do tych produktów;

Państwa Członkowskie umożliwią ustalenie maksymalnych poziomów pozostałości dla produktów pochodzących z innych Państw Członkowskich, aby jak najlepiej zapobiec powstawaniu problemów w handlu, spowodowanych brakiem harmonizacji tych poziomów dla określonych kombinacji pozostałości/produktów;

konieczne jest zastosowanie procedury pojednawczej w przypadkach, w których pojawią się bariery w handlu wewnątrzwspólnotowym spowodowane brakiem uzgodnionych maksymalnych poziomów pozostałości dla niektórych kombinacji pozostałości/produktów;

skuteczne monitorowanie pozostałości pestycydu powinno być systematycznie organizowane zarówno na etapie krajowym i wspólnotowym w celu zapewnienia zgodności z ustalonymi poziomami stężeń i w celu przyczynienia się do osiągnięcia wyższego stopnia zaufania konsumentów dla ochrony zdrowia ludzi;

zapewnienie wykonywania testów potwierdzających zgodność z ustalonymi poziomami maksymalnych pozostałości ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia dobrej ochrony konsumenta; testy te powinny w jak największym stopniu obejmować wszystkie produkty roślinne, do których odnoszą się dyrektywy; jednakże należy w jak najlepszy sposób wykorzystać dostępne źródła i z tej przyczyny może okazać się niepotrzebne wykonanie badań przetworzonych, suszonych lub wieloskładnikowych środków spożywczych lub też produktów pośrednich na etapie ich przetwarzania, jeśli zostały wykonane odpowiednie badania surowców;

konieczna jest aktualizacja niektórych przepisów dyrektyw 76/895/EWG, 86/362/EWG oraz 86/363/EWG w celu dostosowania ich do odpowiednich przepisów dyrektywy 90/642/EWG, aby zapewnić spójność w wykonywaniu wszystkich przepisów dotyczących maksymalnych poziomów pozostałości;

wprowadzanie zmian w załącznikach, wynikających z rozwoju wiedzy i postępu technicznego, odbywać się będzie z wykorzystaniem tymczasowych maksymalnych poziomów pozostałości oraz oszacowaniem stopnia rozcieńczenia lub stężenia wynikających z procesów suszenia lub przetwarzania; procedura decyzyjna Komitetu Regulacyjnego wydaje się właściwa dla przyjęcia takich środków dla zapewnienia skutecznego i płynnego działania środków wykonawczych zgodnych z dyrektywami 76/895/EWG, 86/362/EWG, 86/363/EWG, 90/642/EWG oraz 91/414/EWG oraz innymi odpowiednimi dyrektywami;

odpowiednia ochrona zdrowia ludzi i właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego wymagają, by zmiany wprowadzane w załącznikach były szybko stosowane przez wszystkie Państwa Członkowskie,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W dyrektywie 76/895/EWG wprowadza się następujące zmiany:

1) artykuł 1 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 1

1. Niniejsza dyrektywa dotyczy produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi, lub w wyjątkowych przypadkach jako pokarm dla zwierząt, zawartych w pozycjach Wspólnej Taryfy Celnej, określonych w załączniku I, na których lub w których wykryto pozostałości pestycydu wymienione w załączniku II.

2. 2.Niniejsza dyrektywa odnosi się także do tych samych produktów, po ich wysuszeniu lub przetworzeniu albo po włączeniu do wieloskładnikowych środków spożywczych, o ile te środki będą zawierać pozostałości pestycydu.

3. Niniejszą dyrektywę stosuje się bez uszczerbku dla dyrektywy Komisji 91/321/EWG z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie preparatów dla niemowląt i preparatów pochodnych [9] oraz dyrektywy Komisji 96/5/WE z dnia 16 lutego 1996 r. w sprawie przetworzonej żywności na bazie zboża oraz odżywek dla niemowląt i małych dzieci [10]. Jednakże do czasu ustalenia maksymalnych poziomów, zgodnie z przepisami art. 6 dyrektywy 91/321/EWG lub art. 6. dyrektywy 96/5/WE, w odniesieniu do omawianych produktów stosuje się przepisy art. 5a ust. 1 oraz ust. 3–6 niniejszej dyrektywy.";

2) artykuł 2 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 2

Do celów niniejszej dyrektywy:

1. pozostałości pestycydu oznaczają pozostałości pestycydu oraz jego metabolitów, produktów ich rozkładu lub produktów ich reakcji wymienionych w załączniku II, które są obecne w lub na produktach określonych w art. 1;

2. wprowadzenie do obrotu oznacza jakiekolwiek przekazywanie po zbiorze, za wynagrodzeniem lub bez, produktów określonych w art. 1.";

3) artykuł 4 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Jeżeli Państwo Członkowskie w wyniku uzyskania nowych informacji albo w wyniku ponownej oceny aktualnych informacji uznaje, że maksymalny poziom ustalony w załączniku II zagraża zdrowiu ludzi lub zwierząt i z tego powodu wymaga podjęcia szybkich działań, dane Państwo Członkowskie może tymczasowo obniżyć poziom na swoim terytorium. W takim przypadku powiadamia ono Komisję niezwłocznie o podjętych środkach, załączając uzasadnienie podjętych działań.";

4) artykuł 5 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 5

Zmiany w załącznikach I i II, wprowadzone w wyniku rozwoju wiedzy lub postępu technicznego, należy stosować zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 7. W szczególności, w przypadku ustalania maksymalnych poziomów pozostałości, należy uwzględnić ocenę istotnego ryzyka przyjęcia pozostałości pestycydu z pokarmem oraz liczbę i jakość dostępnych danych.";

5) dodaje się artykuł w brzmieniu:

"Artykuł 5a

1. Do celów niniejszego artykułu Państwo Członkowskie pochodzenia oznacza Państwo Członkowskie, na którego terytorium produkt wyszczególniony w art. 1 ust. 1 i 2 albo został legalnie wyprodukowany i sprzedawany, albo wprowadzony do swobodnego obrotu, a Państwo Członkowskie przeznaczenia oznacza Państwo Członkowskie, na którego terytorium dany produkt jest sprowadzany i wprowadzany do obrotu dla działań innych niż tranzyt do innego Państwa Członkowskiego lub państwa trzeciego.

2. Państwa Członkowskie wprowadzą ustalenia dotyczące ustanowienia maksymalnych poziomów pozostałości, albo na stałe, albo czasowo, dla produktów określonych w art. 1 ust. 1 i 2, sprowadzonych na ich terytorium z Państwa Członkowskiego pochodzenia, uwzględniając dobre warunki prowadzenia działalności rolnej w Państwie Członkowskim pochodzenia oraz bez uszczerbku dla warunków niezbędnych do ochrony zdrowia konsumentów, w przypadku gdy nie zostały ustalone maksymalne poziomy pozostałości tych produktów zgodnie z art. 5.

3. W przypadku gdy:

- nie ustalono maksymalnego poziomu pozostałości dla produktu określonego w art. 1 ust. 1 i 2 zgodnie z art. 5a, oraz

- taki produkt, który spełnia wymogi maksymalnych poziomów pozostałości stosowanych w Państwie Członkowskim jego pochodzenia został poddany w Państwie Członkowskim przeznaczenia takim środkom, których wynikiem jest zakaz lub ograniczenie wprowadzenia tego produktu do obrotu z powodu przekroczenia maksymalnego poziomu pozostałości przyjętego w Państwie Członkowskim przeznaczenia, oraz

- Państwo Członkowskie przeznaczenia wprowadziło nowe maksymalne poziomy pozostałości lub też zmieniło te poziomy w swoim ustawodawstwie, lub też wprowadziło zmiany w swoich kontrolach, które są nieproporcjonalne i/lub dyskryminujące w porównaniu do jego własnej produkcji, lub gdy maksymalny poziom pozostałości ustalony przez Państwo Członkowskie przeznaczenia różni się w istotny sposób od odpowiadających poziomów ustanowionych w pozostałych Państwach Członkowskich, lub gdy maksymalny poziom pozostałości stosowany przez Państwo Członkowskie przeznaczenia reprezentuje nieproporcjonalny poziom ochrony w porównaniu z poziomem ochrony stosowanym przez Państwo Członkowskie do pestycydów niosących podobny poziom zagrożenia lub w stosunku do podobnych produktów rolnych lub środków spożywczych,

a) Państwo Członkowskie przeznaczenia powiadamia o zastosowanych środkach pozostałe zainteresowane Państwa Członkowskie oraz Komisję w terminie 20 dni od ich zastosowania. To powiadomienie dokumentuje dany stan faktyczny;

b) na podstawie powiadomienia, określonego w lit. a), oba zainteresowane Państwa Członkowskie kontaktują się niezwłocznie w celu zlikwidowania, w każdym przypadku, zakazujących lub ograniczających skutków środków przyjętych przez Państwo Członkowskie przeznaczenia, poprzez zastosowanie uzgodnionych między nimi środków; Państwa Członkowskie przedkładają sobie wzajemnie wszelkie wymagane informacje.

W okresie trzech miesięcy od powiadomienia, określonego w lit. a), zainteresowane Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o wyniku powyższych kontaktów, w szczególności o środkach, które zamierzają zastosować, włączając ustalone maksymalne poziomy stężenia pozostałości pestycydu. Państwo Członkowskie pochodzenia powiadamia inne Państwa Członkowskie o wyniku powyższych kontaktów;

c) Komisja niezwłocznie powiadomi o sprawie Stały Komitet ds. Zdrowia Roślin, oraz, jeśli to jest możliwe, przedkłada propozycję ustalenia w załączniku II tymczasowego maksymalnego poziomu pozostałości podjętą zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 7.

W swoim wniosku Komisja uwzględnia aktualny poziom wiedzy naukowej i technicznej w danej kwestii, w szczególności dane dostarczone przez Państwa Członkowskie ze szczególnym uwzględnieniem oceny toksykologicznej i szacunkowym poziomem dopuszczalnego dziennego spożycia (ADI), dobrych warunków prowadzenia działalności rolniczej oraz dane z testów stosowanych przez Państwo Członkowskie pochodzenia do ustalania maksymalnego poziomu pozostałości, wraz z przyczynami, dla których Państwo Członkowskie przeznaczenia zdecydowało się na podjęcie rozpatrywanych środków.

Okres ważności tymczasowych poziomów pozostałości pestycydu jest ustanawiany w przyjętym akcie prawnym i nie może przekraczać czterech lat. Ten okres można wiązać z dostawą przez Państwo Członkowskie pochodzenia i/lub pozostałe zainteresowane Państwa Członkowskie wyników testów wymaganych przez Komisję dla ustalenia maksymalnego poziomu pozostałości, zgodnie z art. 5. Na żądanie Komisja i Państwa Członkowskie są informowane o programie wyznaczonych testów.

4. Wszelkie środki przewidziane w ust. 2 i 3 podejmowane są przez Państwo Członkowskie w poszanowaniu jego zobowiązań wynikających z Traktatu, w szczególności jego art. 30 i 36.

5. Dyrektywa Rady 83/189/EWG z dnia 28 marca 1983 r. ustanawiająca procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych [*] Dz.U. L 109 z 26.4.1983, str. 8. Dyrektywa ostatnio zmieniona decyzją 96/139/WE (Dz.U. L 32 z 10.2.1996, str. 31). nie dotyczy środków przyjętych i ogłoszonych przez Państwa Członkowskie zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu.

6. Szczegółowe środki wprowadzające procedurę wymienioną w niniejszym artykule można zastosować zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 8.";

6) w art. 7 ust. 2–4 otrzymują brzmienie:

"2. Przedstawiciel Komisji przedkłada komitetowi projekt środków, które należy przyjąć. Komitet wydaje opinię o takich środkach w terminie ustalonym przez przewodniczącego przy uwzględnieniu stopnia pilności sprawy. Opinia przyjmowana jest większością głosów ustanowioną w art. 148 ust. 2 Traktatu dla decyzji, które Rada ma przyjąć na wniosek Komisji. Głosy przedstawicieli Państwa Członkowskich w komitecie są ważone w sposób określony w tym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.

3. Komisja przyjmuje przewidziane środki, jeśli są one zgodne z opinią komitetu.

4. Jeżeli przewidziane środki nie są zgodne z opinią komitetu lub w przypadku braku opinii, Komisja niezwłocznie przedkłada Radzie wniosek w sprawie środków, jakie należy przyjąć. Rada stanowi większością kwalifikowaną.

5. Jeżeli Rada nie podejmie decyzji w ciągu trzech miesięcy od przekazania jej wniosku, Komisja przyjmuje proponowane środki, chyba że Rada zagłosowała zwykłą większością głosów przeciwko tym środkom.";

7) w art. 8 ust. 2–4 otrzymują brzmienie:

"2. Przedstawiciel Komisji przedkłada komitetowi projekt środków, które należy przyjąć. Komitet wydaje opinię o takich środkach w terminie ustalonym przez przewodniczącego przy uwzględnieniu stopnia pilności sprawy. Opinia przyjmowana jest większością głosów ustanowioną w art. 148 ust. 2 Traktatu dla decyzji, które Rada ma przyjąć na wniosek Komisji. Głosy przedstawicieli Państwa Członkowskich w komitecie są ważone w sposób określony w tym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.

3. Komisja przyjmuje przewidziane środki, jeśli są one zgodne z opinią komitetu.

4. Jeżeli przewidziane środki nie są zgodne z opinią komitetu lub w przypadku braku opinii, Komisja niezwłocznie przedkłada Radzie wniosek w sprawie środków, jakie należy przyjąć. Rada stanowi większością kwalifikowaną.

5. Jeżeli Rada nie podejmie decyzji w ciągu 15 dni od przekazania jej wniosku, Komisja przyjmuje proponowane środki, chyba że Rada zagłosowała zwykłą większością głosów przeciwko tym środkom.";

8) dodaje się artykuł w brzmieniu:

"Artykuł 8a

Komisja wspierana jest przez komitet składający się z przedstawicieli Państw Członkowskich, pod przewodnictwem przedstawiciela Komisji.

Przedstawiciel Komisji przedkłada komitetowi projekt środków, które należy przyjąć. Komitet wydaje opinię o takich środkach w terminie ustalonym przez przewodniczącego przy uwzględnieniu stopnia pilności sprawy. Opinia przyjmowana jest większością głosów ustanowioną w art. 148 ust. 2 Traktatu dla decyzji, które Rada ma przyjąć na wniosek Komisji. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich w komitecie są ważone w sposób określony w tym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.

Komisja przyjmuje przewidziane środki, jeśli są one zgodne z opinią komitetu.

Jeżeli przewidziane środki nie są zgodne z opinią komitetu lub w przypadku braku opinii, Komisja niezwłocznie przedkłada Radzie wniosek w sprawie środków, jakie należy przyjąć. Rada stanowi większością kwalifikowaną.

Jeżeli Rada nie podejmie decyzji w ciągu trzech miesięcy od przekazania jej wniosku, Komisja przyjmuje proponowane środki.";

9) artykuł 9 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 9

1. Niniejsza dyrektywa stosuje się do produktów określonych art. 1 przeznaczonych do wywozu do państw trzecich. Jednakże maksymalne poziomy pozostałości pestycydów ustalone zgodnie z niniejszą dyrektywą nie mają zastosowania do produktów poddanych przed wywozem specjalnej obróbce, jeśli można należycie udowodnić, że:

a) państwo trzecie przeznaczenia wymaga poddania produktu szczególnej obróbce dla zapobieżenia wprowadzeniu organizmu szkodliwego na swoje terytorium; albo

b) taka obróbka jest konieczna dla ochrony produktów przed szkodliwymi organizmami podczas transportu do państwa trzeciego przeznaczenia oraz w trakcie jego składowania.

2. Niniejsza dyrektywa nie stosuje się do produktów określonych w art. 1 jeśli można należycie udowodnić, że są przeznaczone do:

a) produkcji wyrobów innych niż środki spożywcze lub pasza dla zwierząt; lub

b) do siewu lub sadzenia.";

10) po art. 10 dodaje się artykuł w brzmieniu:

"Artykuł 10a

Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do zapewnienia, aby zmiany do załącznika II wynikające z decyzji określonych w art. 5 mogły być stosowane na ich terytorium w okresie co najwyżej ośmiu miesięcy od ich przyjęcia, a w okresie krótszym, jeśli wymaga tego ochrona zdrowia ludzkiego.

W celu zabezpieczenia uzasadnionych oczekiwań, wspólnotowe akty prawne wykonawcze mogą wprowadzić okresy przejściowe dla stosowania niektórych maksymalnych poziomów pozostałości, co umożliwi normalny obrót zebranymi produktami."

Artykuł 2

W dyrektywie 86/362/EWG wprowadza się następujące zmiany:

1) artykuł 1 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 1

1. Niniejsza dyrektywa stosuje się do produktów wyszczególnionych w załączniku I, produktów otrzymanych z nich po wysuszeniu lub przetworzeniu oraz do wieloskładnikowych środków spożywczych, których są częścią, o ile mogą zawierać pozostałości pestycydu.

2. Niniejszą dyrektywę stosuje się bez uszczerbku dla:

a) dyrektywy Rady 74/63/EWG z dnia 17 grudnia 1973 r. w sprawie ustalenia maksymalnych dopuszczalnych poziomów niepożądanych substancji oraz produktów w paszach [*] Dz.U. L 38 z 11.2.1974, str. 31. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 96/25/WE (Dz.U. L 125 z 23.5.1996, str. 35).;

b) dyrektywy Rady 76/895/EWG z dnia 23 listopada 1976 r dotyczącej ustalenia maksymalnych poziomów pozostałości pestycydu w i na owocach i warzywach1 [**] Dz.U. L 340 z 9.12.1976, str. 26. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 96/32/WE (Dz.U. L 144 z 18.6.1996, str. 12).;

c) dyrektywy Rady 90/642/EWG z dnia 27 listopada 1990 r. w sprawie ustalania maksymalnych poziomów pozostałości pestycydów w i na niektórych produktach pochodzenia roślinnego, łącznie z owocami i warzywami [***] Dz.U. L 350 z 14.12.1990, str. 71. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 96/32/WE (Dz.U. L 144 z 18.6.1996, str. 12).;

d) dyrektywy Komisji 91/321/EWG z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie preparatów dla niemowląt i preparatów pochodnych [****] Dz.U. L 175 z 4.7.1991, str. 35. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 96/4/WE (Dz.U. L 49 z 28.2.1996, str. 12). oraz dyrektywy Komisji 96/5/WE z dnia 16 lutego 1996 r. w sprawie przetworzonej żywności na bazie zboża oraz odżywek dla niemowląt i małych dzieci [*****] Dz.U. L 49 z 28.2.1996, str. 17.. Jednakże do czasu ustalenia maksymalnych poziomów, zgodnie z art. 6 dyrektywy 91/321/EWG lub art. 6 dyrektywy 96/5/WE, do danych produktów stosuje się przepisy art. 5a ust. 1 i ust. 3–6 niniejszej dyrektywy.

3. Niniejsza dyrektywa stosuje się także do produktów określonych w ust. 1 przeznaczonych do wywozu do państw trzecich. Jednakże maksymalne poziomy pozostałości pestycydu ustalone zgodnie z niniejszą dyrektywą nie mają zastosowania w przypadku produktów poddanych obróbce przed wywozem, jeśli można należycie udowodnić, że:

a) państwo trzecie przeznaczenia wymaga poddania produktu szczególnej obróbce dla zapobieżenia wprowadzeniu organizmu szkodliwego na swoje terytorium; albo

b) taka obróbka jest konieczna dla ochrony produktów przed szkodliwymi organizmami podczas transportu do państwa trzeciego przeznaczenia oraz w trakcie jego składowania.

4. Niniejsza dyrektywa nie stosuje się do produktów określonych w art. 1, jeśli można należycie udowodnić, że są przeznaczone do:

a) produkcji wyrobów innych niż środki spożywcze lub pasza dla zwierząt; lub

b) do siewu lub sadzenia.";

2) w art. 2 ust. 1 skreśla się wyrażenie "wyszczególnione w załączniku II";

3) artykuł 4 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 4

1. Niezależnie od przepisów art. 6, produkty określone w art. 1 nie zawierają, od czasu wprowadzenia ich do obrotu, poziomów pozostałości pestycydu wyższych niż wyszczególnione w wykazie określonym w załączniku II.

Wykaz rozpatrywanych pozostałości pestycydu oraz ich maksymalnych poziomów jest ustalony w załączniku II, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 12, z uwzględnieniem aktualnego poziomu wiedzy naukowo-technicznej.

2. W przypadku produktów suszonych i przetworzonych, dla których nie ustalono bezpośrednio maksymalnych poziomów w załączniku II, maksymalne poziomy pozostałości mające zastosowanie są ustanowione w załączniku II z uwzględnieniem, odpowiednio, zagęszczenia wynikającego z procesu suszenia albo zagęszczenia lub rozcieńczenia spowodowanego przetwarzaniem. Współczynnik zagęszczenia lub rozcieńczenia obejmujący zagęszczenie i/lub rozcieńczenie spowodowane procesami suszenia lub przetwarzania można wyznaczyć dla niektórych produktów suszonych lub przetworzonych zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 12.

3. W przypadku wieloskładnikowych środków spożywczych, które zawierają mieszaninę składników, dla których nie ustalono maksymalnych poziomów pozostałości, maksymalne poziomy pozostałości mające zastosowanie nie mogą przekroczyć poziomów ustanowionych w załączniku II, przy uwzględnieniu względnych stężeń składników w mieszaninie a także przepisów ust. 2.

4. Państwa Członkowskie zapewniają, przynajmniej poprzez kontrolne pobieranie próbek, zgodność z maksymalnymi poziomami określonymi w ust. 1. Konieczne inspekcje oraz monitorowanie są wykonywane zgodnie z dyrektywą Rady 89/397/EWG z dnia 14 czerwca 1989 r. w sprawie urzędowych kontroli środków spożywczych [*] Dz.U. L 186 z 30.6.1989, str. 23., z wyjątkiem art. 14 powyższej dyrektywy, oraz zgodnie z dyrektywą Rady 93/99/EWG z dnia 29 października 1993 r. w sprawie dodatkowych środków dotyczących urzędowej kontroli środków spożywczych [**] Dz.U. L 290 z 24.11.1993, str. 14., z wyjątkiem art. 5, 6 i 8 powyższej dyrektywy.";

4) artykuł 5 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 5

Jeżeli dla produktu należącego do grupy określonej w załączniku I Komisja ustala tymczasowy maksymalny poziom pozostałości obowiązujący w całej Wspólnocie, zgodnie z przepisami art. 4 ust. 1 lit. f) dyrektywy Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania na rynek środków ochrony roślin [*] Dz.U. L 230 z 19.8.1991, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 96/32/WE (Dz.U. L 144 z 18.6.1996, str. 12)., poziom zostanie podany w załączniku II, wraz z odniesieniem do niniejszej procedury.

Artykuł 5a

1. Do celów niniejszego artykułu Państwo Członkowskie pochodzenia oznacza Państwo Członkowskie, na którego terytorium produkt wyszczególniony w art. 1 ust. 1 albo został legalnie wyprodukowany i sprzedawany, albo wprowadzony do swobodnego obrotu, a Państwo Członkowskie przeznaczenia oznacza Państwo Członkowskie, na którego terytorium dany produkt jest sprowadzany i wprowadzany do obrotu dla działań innych niż tranzyt do innego Państwa Członkowskiego lub państwa trzeciego.

2. Państwa Członkowskie wprowadzają środki ustanawiające, stałe lub czasowe, maksymalne poziomy pozostałości dla produktów określonych w art. 1 ust. 1, przywiezionych na ich terytoria z Państwa Członkowskiego pochodzenia, z uwzględnieniem dobrych warunków prowadzenia działalności rolniczej w Państwie Członkowskim pochodzenia oraz bez wpływu na warunki konieczne dla ochrony zdrowia konsumentów, gdy dla powyższych produktów nie zostały ustalone maksymalne poziomy pozostałości, zgodnie z przepisami art. 4 ust. 1 lub art. 5.

3. W przypadku gdy:

- nie zostały ustalone maksymalne poziomy pozostałości dla produktu określonego w art. 1 ust. 1, zgodnie z art. 4 ust. 1 lub art. 5, oraz

- taki produkt, który spełnia wymogi maksymalnych poziomów pozostałości stosowanych w Państwie Członkowskim jego pochodzenia, podlega w Państwie Członkowskim przeznaczenia takim środkom, których wynikiem jest zakaz lub ograniczenie wprowadzenia tego produktu do obrotu z powodu przekroczenia przez produkt maksymalnych poziomów pozostałości przyjętych w Państwie Członkowskim przeznaczenia, oraz

- Państwo Członkowskie przeznaczenia wprowadziło nowe maksymalne poziomy pozostałości lub też zmieniło te poziomy w swoim ustawodawstwie, lub też wprowadziło zmiany w swoich kontrolach, które są nieproporcjonalne i/lub dyskryminujące w porównaniu do jego własnej produkcji, lub gdy maksymalny poziom pozostałości stosowany przez Państwo Członkowskie przeznaczenia różni się w istotny sposób od odpowiadających poziomów ustanowionych w pozostałych Państwach Członkowskich, lub gdy maksymalny poziom pozostałości stosowany przez Państwo Członkowskie przeznaczenia reprezentuje nieproporcjonalny poziom ochrony w porównaniu z poziomem ochrony stosowanym przez Państwo Członkowskie do pestycydów niosących podobny poziom zagrożenia lub w stosunku do podobnych produktów rolnych lub środków spożywczych,

stosuje się następujące przepisy wyjątkowe:

a) Państwo Członkowskie przeznaczenia powiadamia o zastosowanych środkach pozostałe zainteresowane Państwa Członkowskie oraz Komisję w terminie 20 dni od ich zastosowania. To powiadomienie dokumentuje dany stan faktyczny;

b) na podstawie powiadomienia, określonego w lit. a), oba zainteresowane Państwa Członkowskie kontaktują się niezwłocznie w celu zlikwidowania, w każdym przypadku, zakazujących lub ograniczających skutków środków przyjętych przez Państwo Członkowskie przeznaczenia poprzez zastosowanie uzgodnionych między nimi środków; Państwa Członkowskie przedkładają sobie wzajemnie wszelkie potrzebne informacje.

W okresie trzech miesięcy od powiadomienia, określonego w lit. a), zainteresowane Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o wyniku powyższych kontaktów, w szczególności o środkach, które zamierzają zastosować, włączając ustalone maksymalne poziomy stężenia pozostałości pestycydu. Państwo Członkowskie pochodzenia powiadamia inne Państwa Członkowskie o wyniku powyższych kontaktów;

c) Komisja niezwłocznie powiadomi o sprawie Stały Komitet ds. Zdrowia Roślin, oraz, jeśli to jest możliwe, przedkłada propozycję ustalenia w załączniku II tymczasowego poziomu maksymalnego stężenia pozostałości podjętą zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 12.

W swoim wniosku Komisja uwzględnia aktualny poziom wiedzy naukowej i technicznej w danej kwestii, w szczególności dane dostarczone przez Państwa Członkowskie ze szczególnym uwzględnieniem oceny toksykologicznej i szacunkowym poziomem dopuszczalnego dziennego spożycia (ADI), dobrych warunków prowadzenia działalności rolniczej oraz dane z testów stosowanych przez Państwo Członkowskie pochodzenia do ustalania maksymalnego poziomu pozostałości, wraz z przyczynami, dla których Państwo Członkowskie przeznaczenia zdecydowało się na podjęcie rozpatrywanych środków.

Okres ważności tymczasowego maksymalnego poziomu jest ustanawiany w przyjętym akcie prawnym i nie może przekraczać czterech lat. Ten okres można wiązać z dostawą przez Państwo Członkowskie pochodzenia i/lub pozostałe zainteresowane Państwa Członkowskie wyników testów wymaganych przez Komisję dla ustalenia maksymalnego poziomu pozostałości, zgodnie z art. 4 ust. 1. Na żądanie Komisja i Państwa Członkowskie są informowane o programie wyznaczonych testów.

4. Wszelkie środki przewidziane w ust. 2 i 3 podejmowane są przez Państwo Członkowskie w poszanowaniu jego zobowiązań wynikających z Traktatu, w szczególności jego art. 30 i 36.

5. Dyrektywa Rady 83/189/EWG z dnia 28 marca 1983 r ustanawiająca procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych [**] Dz.U. L 109 z 26.4.1983, str. 8. Dyrektywa ostatnio zmieniona decyzją 96/139/WE (Dz.U. L 32 z 10.2.1996, str. 31). nie dotyczy środków przyjętych i ogłoszonych przez Państwa Członkowskie zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu.

6. Szczegółowe środki wprowadzające procedurę wymienioną w niniejszym artykule można zastosować zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 11a.";

5) artykuł 7 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 7

1. Państwa Członkowskie wyznaczają odpowiednie władze odpowiedzialne za przeprowadzenie monitorowania określonego w art. 4 ust. 4.

2. a) Do dnia 30 czerwca każdego roku Państwa Członkowskie przesyłają Komisji swoje krajowe programy monitorowania na następny rok kalendarzowy. Programy te określają co najmniej:

- produkty, które będą poddane inspekcji oraz liczbę inspekcji przewidzianych do wykonania,

- pozostałości pestycydu, które będą kontrolowane,

- kryteria zastosowane przy sporządzaniu tych programów.

b) Do dnia 30 września każdego roku Komisja przedkłada Stałemu Komitetowi ds. Zdrowia Roślin projekt zaleceń ustalających skoordynowany wspólnotowy program monitorowania określający pobieranie szczególnych próbek, które mają być włączone do krajowych programów monitorowania. Zalecenie zostaje przyjęte zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 11b. Podstawowym celem wspólnotowego programu monitorowania jest optymalne wykorzystanie na poziomie wspólnotowym pobierania próbek zbóż, wymienionych w grupach wyszczególnionych w załączniku I, wyprodukowanych we Wspólnocie lub przywiezionych do Wspólnoty, po zidentyfikowaniu problemu, dla zapewnienia zgodności z maksymalnymi poziomami pozostałości pestycydu ustanowionymi w załączniku II.

3. Do dnia 31 sierpnia każdego roku Państwa Członkowskie wysyłają Komisji oraz pozostałym Państwom Członkowskimi wyniki analiz próbek pobranych w poprzednim roku w ramach krajowych programów monitorowania oraz w ramach skoordynowanego wspólnotowego programu monitorowania. Komisja porównuje i gromadzi powyższe dane oraz wyniki testów przeprowadzonych zgodnie z dyrektywami 86/363/EWG [*] Dz.U. L 221 z 7.8.1986, str. 43. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 96/33/WE (Dz.U. L 144 z 18.6.1996, str. 35). i 90/642/EWG oraz analizuje:

- przypadki przekroczenia maksymalnych poziomów pozostałości, oraz

- średnie poziomy aktualnych pozostałości pestycydu oraz ich względne wartości odnoszące się do ustalonych maksymalnych poziomów pozostałości.

W czasie przygotowywania skoordynowanego programu monitorowania Komisja powinna stopniowo dążyć do stworzenia systemu, który umożliwiłby ocenę rzeczywistego narażenia na pestycydy w diecie.

Do dnia 30 września każdego roku Komisja przesyła te informacje Państwom Członkowskim w ramach Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin, w celu przeglądu i przyjęcia wszelkich niezbędnych środków, takich jak:

- wszelkie działania, które mają być podjęte na poziomie wspólnotowym w przypadku doniesień o przekroczeniu maksymalnych poziomów,

- celowość opublikowania zgromadzonej i zinterpretowanej informacji.

4. Zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 11a można przyjąć, co następuje:

a) zmiany do ust. 2 i 3 niniejszego artykułu w zakresie, w jakim zmiany te odnoszą się do danych przeznaczonych do powiadamiania;

b) szczegółowe przepisy wykonawcze konieczne do sprawnego funkcjonowania przepisów ust. 2 i 3.

5. Nie później niż do dnia 31 grudnia 1999 r. Komisja przekazuje Radzie sprawozdanie o stosowaniu niniejszego artykułu, w razie potrzeby wraz z odpowiednimi propozycjami.";

6) w art. 8 ust. 1 wyrażenie "art. 12" zastępuje się wyrażeniem "art. 11a";

7) artykuł 9 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 9

1. Jeżeli Państwo Członkowskie, w wyniku otrzymania nowych informacji lub zmiany oceny posiadanych informacji, uznaje, że maksymalny poziom ustalony w załączniku II zagraża zdrowiu ludzi lub zwierząt, a sytuacja wymaga podjęcia szybkich działań, to Państwo Członkowskie może okresowo obniżyć poziom na swoim terytorium. W takim przypadku powiadamia ono niezwłocznie inne Państwa Członkowskie oraz Komisję o przedsięwziętych środkach, załączając uzasadnienie tych działań.

2. Komisja szybko bada podane przez Państwo Członkowskie przyczyny określone w ust. 1 i zasięga opinii Państw Członkowskich w ramach Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin, zwanego dalej "Komitetem";; Komitet niezwłocznie wyraża swoją opinię i podejmuje właściwe środki. Komisją niezwłocznie powiadamia Radę i Państwa Członkowskie o wszelkich podjętych środkach. Każde Państwo Członkowskie może zwrócić się do Rady w sprawie środków podjętych przez Komisję w ciągu 15 dni od takiego powiadomienia. Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może podjąć odmienną decyzję w ciągu 15 dni od daty, kiedy sprawa została jej przedstawiona.

3. Jeżeli Komisja uzna, że należy dokonać zmiany maksymalnych poziomów ustanowionych w załączniku II dla rozwiązania problemów wymienionych w ust. 1 oraz dla zagwarantowania ochrony zdrowia publicznego, w celu przyjęcia powyższych poprawek wszczyna procedurę ustanowioną w art. 13. W takim przypadku Państwo Członkowskie, które podjęło środki wymienione w ust. 1, może utrzymać je do czasu, gdy Rada lub Komisja podejmie decyzję zgodnie z przedstawioną procedurą.";

8) artykuł 10 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 10

Bez uszczerbku dla zmian dokonanych w załącznikach zgodnie z art. 5, 5a ust. 3 i art. 9, zmiany w załącznikach przyjmowane są zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 12, z uwzględnieniem obecnej wiedzy naukowo-technicznej. W szczególności przy ustalaniu maksymalnych poziomów pozostałości należy uwzględnić rzeczywiste ryzyko spożycia z pokarmem w diecie oraz liczbę i jakość dostępnych danych.";

9) skreśla się art. 11;

10) dodaje się następujące artykuły:

"Artykuł 11a

Komisja wspierana jest przez komitet składający się z przedstawicieli Państw Członkowskich, pod przewodnictwem przedstawiciela Komisji.

Przedstawiciel Komisji przedkłada komitetowi projekt środków, które należy przyjąć. Komitet wydaje opinię dotyczącą projektu w terminie określonym przez przewodniczącego przy uwzględnieniu stopnia pilności rozpatrywanej sprawy. Opinia wydawana jest większością ustanowioną w art. 148 ust. 2 Traktatu dla decyzji, które Rada przyjmuje na wniosek Komisji. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich w komitecie są ważone w sposób określony w tym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.

Komisja przyjmuje proponowane środki, jeśli są one zgodne z opinią komitetu.

Jeśli proponowane środki nie są zgodne z opinią komitetu lub w przypadku braku opinii, Komisja niezwłocznie przedkłada Radzie wniosek w sprawie środków, jakie należy przyjąć. Rada stanowi większością kwalifikowaną.

Jeżeli Rada nie podejmie decyzji w ciągu trzech miesięcy od przekazania jej powyższego wniosku, Komisja przyjmuje proponowane środki.

Artykuł 11b

Komisja wspierana jest przez komitet składający się z przedstawicieli Państw Członkowskich, pod przewodnictwem przedstawiciela Komisji.

Przedstawiciel Komisji przedkłada komitetowi projekt środków, które należy przyjąć. Komitet wydaje opinię dotyczącą projektu w terminie określonym przez przewodniczącego przy uwzględnieniu stopnia pilności rozpatrywanej sprawy. Opinia wydawana jest większością ustanowioną w art. 148 ust. 2 Traktatu dla decyzji, które Rada przyjmuje na wniosek Komisji. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich w komitecie są ważone w sposób określony w tym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.

Komisja przyjmuje proponowane środki, jeśli są one zgodne z opinią komitetu.

Jeśli proponowane środki nie są zgodne z opinią komitetu lub w przypadku braku opinii, Komisja niezwłocznie przedkłada Radzie wniosek w sprawie środków, jakie należy przyjąć. Rada stanowi większością kwalifikowaną.

Jeśli Rada nie podejmie decyzji w okresie 15 dni od przekazania jej powyższego wniosku, Komisja przyjmuje proponowane środki.";

11) w art. 14 ust. 2–4 otrzymują brzmienie:

"2. Przedstawiciel Komisji przedkłada komitetowi projekt środków, które należy przyjąć. Komitet wydaje opinię dotyczącą projektu w terminie określonym przez przewodniczącego przy uwzględnieniu stopnia pilności rozpatrywanej sprawy. Opinia wydawana jest większością ustanowioną w art. 148 ust. 2 Traktatu dla decyzji, które Rada przyjmuje na wniosek Komisji. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich w komitecie są ważone w sposób określony w tym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.

3. Komisja przyjmuje proponowane środki, jeśli są one zgodne z opinią komitetu.

4. Jeśli proponowane środki nie są zgodne z opinią komitetu lub w przypadku braku opinii, Komisja niezwłocznie przedkłada Radzie wniosek w sprawie środków, jakie należy przyjąć. Rada stanowi większością kwalifikowaną.

5. Jeżeli Rada nie podejmie decyzji w ciągu trzech miesięcy od przekazania jej powyższego wniosku, Komisja przyjmuje proponowane środki.";

12) artykuł 14 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 14

Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do zapewnienia, aby zmiany wprowadzone do załącznika II wynikające z decyzji określonych w art. 4 ust. 1 i 2, art. 5, art. 5a ust. 3, art. 9 ust. 3 i art. 10 mogły być stosowane na ich terytorium w okresie co najwyżej ośmiu miesięcy od ich przyjęcia, a w okresie krótszym, jeśli wymaga tego ochrona zdrowia ludzkiego.

W celu ochrony uzasadnionych oczekiwań, wspólnotowe akty prawne wykonawcze mogą wprowadzić okresy przejściowe dla stosowania niektórych maksymalnych poziomów pozostałości pestycydu, co umożliwi normalny obrót zebranymi produktami."

Artykuł 3

W dyrektywie 86/363/EWG wprowadza się następujące zmiany:

1) artykuł 1 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 1

1. Niniejsza dyrektywa stosuje się do środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego wymienionych w załączniku I, do produktów otrzymanych z nich po wysuszeniu lub przetworzeniu oraz do wieloskładnikowych środków spożywczych, o ile mogą zawierać pozostałości pestycydu.

2. Niniejszą dyrektywę stosuje się bez uszczerbku dla:

a) dyrektywy Rady 74/63/EWG z dnia 17 grudnia 1973 r. w sprawie ustalenia maksymalnych dopuszczalnych poziomów stężeń niepożądanych substancji oraz produktów w paszach [*] Dz.U. L 38 z 11.2.1974, str. 31. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 96/25/WE (Dz.U. L 125 z 23.5.1996, str. 35).;

b) dyrektywy Komisji 91/321/EWG z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie preparatów dla niemowląt i preparatów pochodnych [**] Dz.U. L 175 z 4.7.1991, str. 35. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 96/4/WE (Dz.U. L 49 z 28.2.1996, str. 12). oraz dyrektywy Komisji 96/5/WE z dnia 16 lutego 1996 r. w sprawie przetworzonej żywności na bazie zboża oraz odżywek dla niemowląt i małych dzieci [***] Dz.U. L 49 z 28.2.1996, str. 17.. Jednakże do czasu ustalenia maksymalnych poziomów pozostałości pestycydu zgodnie z art. 6 dyrektywy 91/321/EWG lub art. 6 dyrektywy 96/5/WE do danych produktów stosuje się przepisy art. 5a ust. 1 i ust. 3–6 niniejszej dyrektywy.

3. Niniejsza dyrektywa stosuje się także do produktów określonych w ust. 1 przeznaczonych do wywozu do państw trzecich

4. Niniejsza dyrektywa nie stosuje się do produktów określonych w art. 1, jeśli można należycie udowodnić, że są przeznaczone do wytwarzania produktów innych niż środki spożywcze lub pasze dla zwierząt.";

2) w art. 2 ust. 1 skreśla się wyrażenie "wymienione w załączniku II";

3) artykuł 4 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 4

1. Niezależnie od przepisów art. 6, produkty określone w art. 1 nie będą zawierać, od czasu wprowadzenia ich do obrotu, poziomu pozostałości pestycydu wyższego niż wyszczególniony w wykazie określonym w załączniku II.

Wykaz rozpatrywanych pozostałości pestycydu oraz ich maksymalnych poziomów jest ustalony w załączniku II, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 12, z uwzględnieniem aktualnego poziomu wiedzy naukowo-technicznej.

2. W przypadku produktów suszonych i przetworzonych, dla których nie ustalono bezpośrednio maksymalnych poziomów w załączniku II, maksymalne poziomy pozostałości mające zastosowanie są ustanowione w załączniku II z uwzględnieniem, odpowiednio, zagęszczenia wynikającego z procesu suszenia albo zagęszczenia lub rozcieńczenia spowodowanego przetwarzaniem. Współczynnik zagęszczenia lub rozcieńczenia obejmujący zagęszczenie i/lub rozcieńczenie spowodowane procesami suszenia lub przetwarzania można wyznaczyć dla niektórych produktów suszonych lub przetworzonych, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 12.

3. W przypadku wieloskładnikowych środków spożywczych, które zawierają mieszaninę składników, dla których nie ustalono maksymalnych poziomów pozostałości, maksymalne poziomy pozostałości mające zastosowanie nie mogą przekroczyć poziomów ustanowionych w załączniku II, przy uwzględnieniu względnych stężeń składników w mieszaninie a także przepisów ust. 2.

4. Państwa Członkowskie zapewniają, przynajmniej poprzez kontrolne pobieranie próbek, zgodność z maksymalnymi poziomami określonymi w ust. 1. Konieczne inspekcje oraz monitorowanie są wykonywane zgodnie z dyrektywą Rady 89/397/EWG z dnia 14 czerwca 1989 r. w sprawie urzędowych kontroli środków spożywczych [*] Dz.U. L 186 z 30.6.1989, str. 23., z wyjątkiem art. 14 powyższej dyrektywy, oraz zgodnie z dyrektywą Rady 93/99/EWG z dnia 29 października 1993 r. w sprawie dodatkowych środków dotyczących urzędowej kontroli środków spożywczych [**] Dz.U. L 290 z 24.11.1993, str. 14., z wyjątkiem art. 5, 6 i 8 powyższej dyrektywy.";

4) artykuł 5 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 5

Jeżeli dla produktu należącego do grupy określonej w załączniku I Komisja ustala tymczasowy maksymalny poziom pozostałości obowiązujący w całej Wspólnocie, zgodnie z przepisami art. 4 ust. 1 lit. f) dyrektywy Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania na rynek środków ochrony roślin [*] Dz.U. L 230 z 19.8.1991, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 96/32/WE (Dz.U. L 144 z 18.6.1996, str. 12)., poziom zostanie podany w załączniku II, wraz z odniesieniem do niniejszej procedury.

Artykuł 5a

1. Do celów niniejszego artykułu Państwo Członkowskie pochodzenia oznacza Państwo Członkowskie, na którego terytorium produkt wyszczególniony w art. 1 ust. 1 albo został legalnie wyprodukowany i sprzedawany, albo wprowadzony do swobodnego obrotu, a Państwo Członkowskie przeznaczenia oznacza Państwo Członkowskie, na którego terytorium dany produkt jest sprowadzany i wprowadzany do obrotu dla działań innych niż tranzyt do innego Państwa Członkowskiego lub państwa trzeciego.

2. Państwa Członkowskie wprowadzą ustalenia dotyczące ustanowienia maksymalnych poziomów pozostałości, albo na stałe, albo czasowo, dla produktów określonych w art. 1 ust. 1, sprowadzonych na ich terytorium z Państwa Członkowskiego pochodzenia, uwzględniając dobre warunki prowadzenia działalności rolnej w Państwie Członkowskim pochodzenia, oraz bez uszczerbku dla warunków niezbędnych do ochrony zdrowia konsumentów, w przypadku gdy nie zostały ustalone maksymalne poziomy pozostałości tych produktów zgodnie z przepisami art. 4 ust. 1 lub art. 5.

3. W przypadku gdy:

- nie ustalono maksymalnego poziomu pozostałości dla produktu określonego w art. 1 ust. 1, zgodnie z art. 4 ust. 1 lub art. 5, oraz

- taki produkt, który spełnia wymogi maksymalnych poziomów stężenia pozostałości stosowanych w Państwie Członkowskim jego pochodzenia został poddany w Państwie Członkowskim przeznaczenia takim środkom, których wynikiem jest zakaz lub ograniczenie wprowadzenia tego produktu do obrotu z powodu przekroczenia maksymalnego poziomu pozostałości przyjętego w Państwie Członkowskim przeznaczenia, oraz

- Państwo Członkowskie przeznaczenia wprowadziło nowe maksymalne poziomy pozostałości lub też zmieniło te poziomy w swoim ustawodawstwie, lub też wprowadziło zmiany w swoich kontrolach, które są nieproporcjonalne i/lub dyskryminujące w porównaniu do jego własnej produkcji, lub gdy maksymalny poziom pozostałości ustalony przez Państwo Członkowskie przeznaczenia różni się w istotny sposób od odpowiadających poziomów ustanowionych w pozostałych Państwach Członkowskich, lub gdy maksymalny poziom pozostałości stosowany przez Państwo Członkowskie przeznaczenia reprezentuje nieproporcjonalny poziom ochrony w porównaniu z poziomem ochrony stosowanym przez Państwo Członkowskie do pestycydów niosących podobny poziom zagrożenia lub w stosunku do podobnych produktów rolnych lub środków spożywczych,

a) Państwo Członkowskie przeznaczenia powiadamia o zastosowanych środkach pozostałe zainteresowane Państwa Członkowskie oraz Komisję w terminie 20 dni od ich zastosowania. To powiadomienie dokumentuje dany stan faktyczny;

b) na podstawie powiadomienia, określonego w lit. a), oba zainteresowane Państwa Członkowskie kontaktują się niezwłocznie w celu zlikwidowania, w każdym przypadku, zakazujących lub ograniczających skutków środków przyjętych przez Państwo Członkowskie przeznaczenia, poprzez zastosowanie uzgodnionych między nimi środków; Państwa Członkowskie przedkładają sobie wzajemnie wszelkie wymagane informacje.

W okresie trzech miesięcy od powiadomienia, określonego w lit. a), zainteresowane Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o wyniku powyższych kontaktów, w szczególności o środkach, które zamierzają zastosować, włączając ustalone maksymalne poziomy pozostałości. Państwo Członkowskie pochodzenia powiadamia inne Państwa Członkowskie o wyniku powyższych kontaktów;

c) Komisja niezwłocznie powiadomi o sprawie Stały Komitet ds. Zdrowia Roślin, oraz, jeśli to jest możliwe, przedkłada propozycję ustalenia w załączniku II tymczasowego maksymalnego poziomu pozostałości podjętą zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 12.

W swoim wniosku Komisja uwzględnia aktualny poziom wiedzy naukowej i technicznej w danej kwestii, w szczególności dane dostarczone przez Państwa Członkowskie ze szczególnym uwzględnieniem oceny toksykologicznej i szacunkowym poziomem dopuszczalnego dziennego spożycia (ADI), dobrych warunków prowadzenia działalności rolniczej oraz dane z testów stosowanych przez Państwo Członkowskie pochodzenia do ustalania maksymalnego poziomu pozostałości, wraz z przyczynami, dla których Państwo Członkowskie przeznaczenia zdecydowało się na podjęcie rozpatrywanych środków.

Okres ważności tymczasowych poziomów pozostałości pestycydu jest ustanawiany w przyjętym akcie prawnym i nie może przekraczać czterech lat. Ten okres można wiązać z dostawą przez Państwo Członkowskie pochodzenia i/lub pozostałe zainteresowane Państwa Członkowskie wyników testów wymaganych przez Komisję dla ustalenia maksymalnego poziomu pozostałości, zgodnie z art. 4 ust. 1. Na żądanie Komisja i Państwa Członkowskie są informowane o programie wyznaczonych testów.

4. Wszelkie środki przewidziane w ust. 2 i 3 podejmowane są przez Państwo Członkowskie w poszanowaniu jego zobowiązań wynikających z Traktatu, w szczególności jego art. 30 i 36.

5. Dyrektywa Rady 83/189/EWG z dnia 28 marca 1983 r. ustanawiająca procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych nie dotyczy środków przyjętych i ogłoszonych przez Państwa Członkowskie zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu.

6. Szczegółowe środki wprowadzające procedurę wymienioną w niniejszym artykule można zastosować zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 11a.";

5) na końcu art. 7 dodaje się ustęp w brzmieniu:

"Komisja porównuje i gromadzi otrzymane informacje, a następnie przetwarza je wraz z wynikami kontroli wykonanych zgodnie z dyrektywami 86/362/EWG [**] Dz.U. L 109 z 26.4.1983, str. 8. Dyrektywa ostatnio zmieniona decyzją 96/139/WE (Dz.U. L 32 z 10.2.1996, str. 31). i 90/642/EWG [*] Dz.U. L 221 z 7.8.1986, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 96/33/WE (Dz.U. L 144 z 18.6.1996, str. 35)..";

6) w art. 8 ust. 1 wyrażenie "art. 12" zastępuje się wyrażeniem "art. 11a";

7) artykuł 9 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 9

1. Jeżeli Państwo Członkowskie, w wyniku otrzymania nowych informacji lub zmiany oceny posiadanych informacji, uznaje, że maksymalny poziom ustalony w załączniku II zagraża zdrowiu ludzi lub zwierząt a sytuacja wymaga podjęcia szybkich działań, to Państwo Członkowskie może okresowo obniżyć poziom na swoim terytorium. W takim przypadku powiadamia ono niezwłocznie inne Państwa Członkowskie oraz Komisję o przedsięwziętych środkach, załączając uzasadnienie tych działań.

2. Komisja szybko bada podane przez Państwo Członkowskie przyczyny, określone w ust. 1, i zasięga opinii Państw Członkowskich w ramach Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin, zwanego dalej "Komitetem";; Komitet niezwłocznie wyraża swoją opinię i podejmuje właściwe środki. Komisja niezwłocznie powiadamia Radę i Państwa Członkowskie o wszelkich podjętych środkach. Każde Państwo Członkowskie może zwrócić się do Rady w sprawie środków podjętych przez Komisję w ciągu 15 dni od takiego powiadomienia. Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może podjąć odmienną decyzję w ciągu 15 dni od daty, kiedy sprawa została jej przedstawiona.

3. Jeżeli Komisja uzna, że należy dokonać zmiany maksymalnych poziomów ustanowionych w załączniku II dla rozwiązania problemów wymienionych w ust. 1 oraz dla zagwarantowania ochrony zdrowia publicznego, w celu przyjęcia powyższych poprawek wszczyna procedurę ustanowioną w art. 13. W takim przypadku Państwo Członkowskie, które podjęło środki wymienione w ust. 1, może utrzymać je do czasu, gdy Rada lub Komisja podejmie decyzję zgodnie z przedstawioną procedurą.";

8) artykuł 10 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 10

Bez uszczerbku dla zmian dokonanych w załącznikach zgodnie z art. 5, 5a ust. 3 i art. 9, zmiany w załącznikach przyjmowane są zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 12, z uwzględnieniem obecnej wiedzy naukowo-technicznej. W szczególności przy ustalaniu maksymalnych poziomów pozostałości należy uwzględnić rzeczywiste ryzyko spożycia z pokarmem w diecie oraz liczbę i jakość dostępnych danych.";

9) skreśla się art. 11;

10) dodaje się następujące artykuły:

"Artykuł 11a

Komisja wspierana jest przez komitet składający się z przedstawicieli Państw Członkowskich, pod przewodnictwem przedstawiciela Komisji.

Przedstawiciel Komisji przedkłada komitetowi projekt środków, które należy przyjąć. Komitet wydaje opinię dotyczącą projektu w terminie określonym przez przewodniczącego przy uwzględnieniu stopnia pilności sprawy. Opinia wydawana jest większością ustanowioną w art. 148 ust. 2 Traktatu dla decyzji, które Rada przyjmuje na wniosek Komisji. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich w komitecie są ważone w sposób określony w tym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.

Komisja przyjmuje proponowane środki, jeśli są one zgodne z opinią komitetu.

Jeśli proponowane środki nie są zgodne z opinią komitetu lub w przypadku braku opinii, Komisja niezwłocznie przedkłada Radzie wniosek w sprawie środków, jakie należy przyjąć. Rada stanowi większością kwalifikowaną.

Jeżeli Rada nie podejmie decyzji w ciągu trzech miesięcy od przekazania jej powyższego wniosku, Komisja przyjmuje proponowane środki.

Artykuł 11b

Komisja wspierana jest przez komitet składający się z przedstawicieli Państw Członkowskich, pod przewodnictwem przedstawiciela Komisji.

Przedstawiciel Komisji przedkłada komitetowi projekt środków, które należy podjąć. Komitet wydaje opinię dotyczącą projektu w terminie określonym przez przewodniczącego przy uwzględnieniu stopnia pilności rozpatrywanej sprawy. Opinia wydawana jest większością ustanowioną w art. 148 ust. 2 Traktatu dla decyzji, które Rada przyjmuje na wniosek Komisji. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich w Komitecie są ważone w sposób określony w tym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.

Komisja przyjmuje proponowane środki, jeśli są one zgodne z opinią komitetu.

Jeśli proponowane środki nie są zgodne z opinią komitetu lub w przypadku braku opinii, Komisja niezwłocznie przedkłada Radzie wniosek w sprawie środków, jakie należy przyjąć. Rada stanowi większością kwalifikowaną.

Jeśli Rada nie podejmie decyzji w okresie 15 dni od przekazania jej powyższego wniosku, Komisja przyjmuje proponowane środki.";

11) w art. 12 ust. 2–4 otrzymują brzmienie:

"2. Przedstawiciel Komisji przedkłada komitetowi projekt środków, które należy przyjąć. Komitet wydaje opinię dotyczącą projektu w terminie określonym przez przewodniczącego przy uwzględnieniu stopnia pilności rozpatrywanej sprawy. Opinia wydawana jest większością ustanowioną w art. 148 ust. 2 Traktatu dla decyzji, które Rada przyjmuje na wniosek Komisji. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich w komitecie są ważone w sposób określony w tym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.

3. Komisja przyjmuje proponowane środki, jeśli są one zgodne z opinią komitetu.

4. Jeśli proponowane środki nie są zgodne z opinią komitetu lub w przypadku braku opinii, Komisja niezwłocznie przedkłada Radzie wniosek w sprawie środków, jakie należy przyjąć. Rada stanowi większością kwalifikowaną.

5. Jeżeli Rada nie podejmie decyzji w ciągu trzech miesięcy od przekazania jej powyższego wniosku, Komisja przyjmuje proponowane środki.";

12) artykuł 14 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 14

Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do zapewnienia, aby zmiany wprowadzone do załącznika II wynikające z decyzji określonych w art. 4 ust. 1 i 2, art. 5, art. 5a ust. 3, art. 9 ust. 3 i art. 10 mogły być stosowane na ich terytorium w okresie co najwyżej ośmiu miesięcy od ich przyjęcia, a w okresie krótszym, jeśli wymaga tego ochrona zdrowia ludzkiego.

W celu ochrony uzasadnionych oczekiwań, wspólnotowe akty prawne wykonawcze mogą wprowadzić okresy przejściowe dla stosowania niektórych maksymalnych poziomów pozostałości pestycydu, co umożliwi normalny obrót zebranymi produktami."

Artykuł 4

W dyrektywie 90/642/EWG wprowadza się następujące zmiany:

1) artykuł 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Niniejsza dyrektywa stosuje się do produktów wyszczególnionych w załączniku I w kolumnie 1, których przykłady znajdują się w kolumnie 2, zarówno do produktów z wymienionej grupy, jak i ich części opisanych w kolumnie 3, o ile mogą zawierać niektóre pozostałości pestycydu.

Niniejsza dyrektywa stosuje się również do tych samych produktów, po ich wysuszeniu albo przetworzeniu, albo wprowadzeniu tych produktów do żywności wieloskładnikowej, o ile mogą zawierać niektóre pozostałości pestycydów.";

2) w art. 1 ust. 2 dodaje się:

"e) dyrektywy Komisji 91/321/EWG z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie preparatów dla niemowląt i preparatów pochodnych [**] Dz.U. L 350 z 14.12.1990, str. 71. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 96/32/WE (Dz.U. L 144 z 18.6.1996, str. 12). oraz dyrektywy Komisji 96/5/WE z dnia 16 lutego 1996 r. w sprawie przetworzonej żywności na bazie zboża oraz odżywek dla niemowląt i małych dzieci [*] Dz.U. L 175 z 4.7.1991, str. 35. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 96/4/WE (Dz.U. L 49 z 28.2.1996, str. 12).. Jednakże do czasu ustalenia maksymalnych poziomów pozostałości pestycydu zgodnie z art. 6 dyrektywy 91/321/EWG lub art. 6 dyrektywy 96/5/WE, do danych produktów stosuje się przepisy art. 5a ust. 1 i ust. 3–6 niniejszej dyrektywy.";

3) artykuł 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:

"a) pozostałości pestycydu oznaczają pozostałości pestycydu oraz jego metabolitów, produktów rozkładu lub produktów ich reakcji, które są obecne w lub na produktach określonych w art. 1.";

4) artykuł 3 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 3

1. Produkty z tych grup lub, gdy to stosowne, części tych produktów, określonych w art. 1 nie zawierają, od czasu wprowadzenia ich do obrotu, wyższych poziomów pozostałości pestycydu niż te wymienione w wykazie określonym w załączniku II.

Wykaz rozpatrywanych pozostałości pestycydu oraz ich maksymalnych poziomów jest ustalony w załączniku II, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 10a, z uwzględnieniem aktualnego poziomu wiedzy naukowo-technicznej. Pozostałości pestycydu zostaną załączone do wykazu do czasu, gdy dyrektywa 76/895/EWG określi maksymalne poziomy dla tych pestycydów.

2. W przypadku produktów suszonych i przetworzonych, dla których nie ustalono bezpośrednio maksymalnych poziomów w załączniku II, maksymalne poziomy pozostałości mające zastosowanie są ustanowione w załączniku II z uwzględnieniem, odpowiednio, zagęszczenia wynikającego z procesu suszenia albo zagęszczenia lub rozcieńczenia spowodowanego przetwarzaniem. Współczynnik zagęszczenia lub rozcieńczenia obejmujący zagęszczenie i/lub rozcieńczenie spowodowane procesami suszenia lub przetwarzania można wyznaczyć dla niektórych produktów suszonych lub przetworzonych, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 10a.

3. W przypadku wieloskładnikowych środków spożywczych, które zawierają mieszaninę składników, dla których nie ustalono maksymalnych poziomów pozostałości, maksymalne poziomy pozostałości mające zastosowanie nie mogą przekroczyć poziomów ustanowionych w załączniku II, przy uwzględnieniu względnych stężeń składników w mieszaninie a także przepisów ust. 2.

4. Państwa Członkowskie zapewniają, przynajmniej poprzez kontrolne pobieranie próbek, zgodność z maksymalnymi poziomami określonymi w ust. 1. Konieczne inspekcje oraz monitorowanie są wykonywane zgodnie z dyrektywą Rady 89/397/EWG z dnia 14 czerwca 1989 r. w sprawie urzędowych kontroli środków spożywczych [**] Dz.U. L 49 z 28.2.1996, str. 17., z wyjątkiem art. 14 powyższej dyrektywy, oraz zgodnie z dyrektywą Rady 93/99/EWG z dnia 29 października 1993 r. w sprawie dodatkowych środków dotyczących urzędowej kontroli środków spożywczych [*] Dz.U. L 186 z 30.6.1989, str. 23., z wyjątkiem art. 5, 6 i 8 powyższej dyrektywy.";

5) artykuł 4 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 4

1. Państwa Członkowskie wyznaczają odpowiednie władze odpowiedzialne za przeprowadzenie monitorowania określonego w art. 3 ust. 4.

2. a) Do dnia 30 czerwca każdego roku Państwa Członkowskie przesyłają Komisji swoje krajowe programy monitorowania na następny rok kalendarzowy. Programy te określają co najmniej:

- produkty, które będą poddane inspekcji oraz liczbę inspekcji przewidzianych do wykonania,

- pozostałości pestycydu, które będą kontrolowane,

- kryteria zastosowane przy sporządzaniu tych programów.

b) Do dnia 30 września każdego roku Komisja przedkłada Stałemu Komitetowi ds. Zdrowia Roślin projekt zaleceń ustalających skoordynowany wspólnotowy program monitorowania określający pobieranie szczególnych próbek, które mają być włączone do krajowych programów monitorowania. Zalecenie zostaje przyjęte zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 10. Podstawowym celem wspólnotowego programu monitorowania jest optymalne wykorzystanie na poziomie wspólnotowym pobierania próbek zbóż wymienionych w grupach wyszczególnionych w załączniku I, wyprodukowanych we Wspólnocie lub przywiezionych do Wspólnoty, po zidentyfikowaniu problemu, dla zapewnienia zgodności z maksymalnymi poziomami pozostałości pestycydu ustanowionych w załączniku II.

3. Do dnia 31 sierpnia każdego roku Państwa Członkowskie wysyłają Komisji oraz pozostałym Państwom Członkowskim wyniki analiz próbek pobranych w poprzednim roku w ramach krajowych programów monitorowania oraz w ramach skoordynowanego wspólnotowego programu monitorowania. Komisja porównuje i gromadzi powyższe dane oraz wyniki testów przeprowadzonych zgodnie z dyrektywami 86/362/EWG i 86/363/EWG oraz analizuje:

- przypadki przekroczenia maksymalnych poziomów pozostałości, oraz

- średnie aktualne poziomy pozostałości pestycydu oraz ich względne wartości odnoszące się do ustalonych maksymalnych poziomów pozostałości.

W czasie przygotowywania skoordynowanego programu monitorowania Komisja powinna stopniowo dążyć do stworzenia systemu, który umożliwiłby ocenę rzeczywistego narażenia na pestycydy w diecie.

Do dnia 30 września każdego roku Komisja przesyła te informacje Państwom Członkowskim w ramach Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin, w celu przeglądu i przyjęcia wszelkich niezbędnych środków, takich jak:

- wszelkie działania, które mają być podjęte na poziomie wspólnotowym w przypadku doniesień o przekroczeniu maksymalnych poziomów,

- celowość opublikowania zgromadzonej i zinterpretowanej informacji.

4. Zgodnie z procedurą ustaloną w art. 9 można przyjąć, co następuje:

a) zmiany w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu w zakresie, w jakim zmiany te odnoszą się do danych przeznaczonych do powiadamiania;

b) szczegółowe przepisy wykonawcze konieczne do sprawnego funkcjonowania przepisów ust. 2 i 3.

5. Nie później niż do dnia 31 grudnia 1999 r. Komisja przekazuje Radzie sprawozdanie o stosowaniu niniejszego artykułu, w razie potrzeby wraz z odpowiednimi propozycjami.";

6) artykuł 5 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 5a

Jeżeli dla produktu należącego do grupy określonej w załączniku I Komisja ustala tymczasowy maksymalny poziom pozostałości obowiązujący w całej Wspólnocie, zgodnie z przepisami art. 4 ust. 1 lit. f) dyrektywy Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania na rynek środków ochrony roślin [*] Dz.U. L 230 z 19.8.1991, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 96/32/WE (Dz.U. L 144 z 18.6.1996, str. 12)., poziom zostanie podany w załączniku II, wraz z odniesieniem do niniejszej procedury.

Artykuł 5b

1. Do celów niniejszego artykułu Państwo Członkowskie pochodzenia oznacza Państwo Członkowskie, na którego terytorium produkt wyszczególniony w art. 1 ust. 1 albo został legalnie wyprodukowany i sprzedawany, albo wprowadzony do swobodnego obrotu, a Państwo Członkowskie przeznaczenia oznacza Państwo Członkowskie, na którego terytorium dany produkt jest sprowadzany i wprowadzany do obrotu dla działań innych niż tranzyt do innego Państwa Członkowskiego lub państwa trzeciego.

2. Państwa Członkowskie wprowadzą ustalenia dotyczące ustanowienia maksymalnych poziomów pozostałości, albo na stałe, albo czasowo, dla produktów określonych w art. 1 ust. 1, sprowadzonych na ich terytorium z Państwa Członkowskiego pochodzenia, uwzględniając dobre warunki prowadzenia działalności rolnej w Państwie Członkowskim pochodzenia, oraz bez uszczerbku dla warunków niezbędnych do ochrony zdrowia konsumentów, w przypadku gdy nie zostały ustalone maksymalne poziomy pozostałości tych produktów zgodnie z przepisami art. 3 ust. 1 lub art. 5a.

3. W przypadku gdy:

- nie ustalono maksymalnego poziomu pozostałości dla produktu, określonego w art. 1 ust. 1, zgodnie z art. 3 ust. 1 lub art. 5a, oraz

- taki produkt, który spełnia wymogi maksymalnych poziomów stężenia pozostałości stosowanych w Państwie Członkowskim jego pochodzenia, został poddany w Państwie Członkowskim przeznaczenia takim środkom, których wynikiem jest zakaz lub ograniczenie wprowadzenia tego produktu do obrotu z powodu przekroczenia maksymalnego poziomu pozostałości przyjętego w Państwie Członkowskim przeznaczenia, oraz

- Państwo Członkowskie przeznaczenia wprowadziło nowe maksymalne poziomy pozostałości lub też zmieniło te poziomy w swoim ustawodawstwie, lub też wprowadziło zmiany w swoich kontrolach, które są nieproporcjonalne i/lub dyskryminujące w porównaniu do jego własnej produkcji, lub gdy maksymalny poziom pozostałości ustalony przez Państwo Członkowskie przeznaczenia różni się w istotny sposób od odpowiadających poziomów ustanowionych w pozostałych Państwach Członkowskich, lub gdy maksymalny poziom pozostałości stosowany przez Państwo Członkowskie przeznaczenia reprezentuje nieproporcjonalny poziom ochrony w porównaniu z poziomem ochrony stosowanym przez Państwo Członkowskie do pestycydów niosących podobny poziom zagrożenia albo w stosunku do podobnych produktów rolnych lub środków spożywczych,

a) Państwo Członkowskie przeznaczenia powiadamia o zastosowanych środkach pozostałe zainteresowane Państwa Członkowskie oraz Komisję w terminie 20 dni od ich zastosowania. To powiadomienie dokumentuje dany stan faktyczny;

b) na podstawie powiadomienia, określonego w lit. a) oba zainteresowane Państwa Członkowskie kontaktują się niezwłocznie w celu zlikwidowania, w każdym przypadku, zakazujących lub ograniczających skutków środków przyjętych przez Państwo Członkowskie przeznaczenia poprzez zastosowanie uzgodnionych między nimi środków; Państwa Członkowskie przedkładają sobie wzajemnie wszelkie wymagane informacje.

W okresie trzech miesięcy od powiadomienia, określonego w lit. a), zainteresowane Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o wyniku powyższych kontaktów, w szczególności o środkach, które zamierzają zastosować, włączając ustalone maksymalne poziomy pozostałości. Państwo Członkowskie pochodzenia powiadamia inne Państwa Członkowskie o wyniku powyższych kontaktów;

c) Komisja niezwłocznie powiadomi o sprawie Stały Komitet ds. Zdrowia Roślin, oraz, jeśli to jest możliwe, przedkłada propozycje ustalenia w załączniku II tymczasowego maksymalnego poziomu pozostałości podjętą zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 10a.

W swoim wniosku Komisja uwzględnia aktualny poziom wiedzy naukowej i technicznej w danej kwestii, w szczególności dane dostarczone przez Państwa Członkowskie ze szczególnym uwzględnieniem oceny toksykologicznej i szacunkowym poziomem dopuszczalnego dziennego spożycia (ADI), dobrych warunków prowadzenia działalności rolniczej oraz dane z testów stosowanych przez Państwo Członkowskie pochodzenia do ustalania maksymalnego poziomu pozostałości, wraz z przyczynami, dla których Państwo Członkowskie przeznaczenia zdecydowało się na podjęcie rozpatrywanych środków.

Okres ważności tymczasowych poziomów pozostałości pestycydu jest ustanawiany w przyjętym akcie prawnym i nie może przekraczać czterech lat. Ten okres można wiązać z dostawą przez Państwo Członkowskie pochodzenia i/lub pozostałe zainteresowane Państwa Członkowskie wyników testów wymaganych przez Komisję dla ustalenia maksymalnego poziomu pozostałości, zgodnie z art. 3 ust. 1. Na żądanie Komisja i Państwa Członkowskie są informowane o programie wyznaczonych testów.

4. Wszelkie środki przewidziane w ust. 2 lub 3 podejmowane są przez Państwo Członkowskie w poszanowaniu jego zobowiązań wynikających z Traktatu, w szczególności jego art. 30 i 36.

5. Dyrektywa Rady 83/189/EWG z dnia 28 marca 1983 r ustanawiająca procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych [**] Dz.U. L 109 z 26.4.1983, str. 8. Dyrektywa ostatnio zmieniona decyzją 96/139/WE (Dz.U. L 32 z 10.2.1996, str. 31). nie dotyczy środków przyjętych i ogłoszonych przez Państwa Członkowskie zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu.

6. Szczegółowe środki wprowadzające procedurę wymienioną w niniejszym artykule można zastosować zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 9.";

7) artykuł 7 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 7

Bez uszczerbku dla zmian dokonanych w załącznikach zgodnie z art. 5a, 5b ust. 3 i art. 8, zmiany w załącznikach I i II przyjmowane są zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 10a, z uwzględnieniem obecnej wiedzy naukowo-technicznej. W szczególności przy ustalaniu maksymalnych poziomów pozostałości należy uwzględnić rzeczywiste ryzyko spożycia z pokarmem w diecie oraz liczbę i jakość dostępnych danych.";

8) po art. 10 dodaje się następujące artykuły:

"Artykuł 10a

Komisja wspierana jest przez komitet składający się z przedstawicieli Państw Członkowskich, pod przewodnictwem przedstawiciela Komisji.

Przedstawiciel Komisji przedkłada komitetowi projekt środków, które należy przyjąć. Komitet wydaje opinię dotyczącą projektu w terminie określonym przez przewodniczącego przy uwzględnieniu stopnia pilności sprawy. Opinia wydawana jest większością ustanowioną w art. 148 ust. 2 Traktatu dla decyzji, które Rada przyjmuje na wniosek Komisji. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich w komitecie są ważone w sposób określony w tym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.

Komisja przyjmuje proponowane środki, jeśli są one zgodne z opinią komitetu.

Jeśli proponowane środki nie są zgodne z opinią komitetu lub w przypadku braku opinii, Komisja niezwłocznie przedkłada Radzie wniosek w sprawie środków, jakie należy przyjąć. Rada stanowi większością kwalifikowaną.

Jeżeli Rada nie podejmie decyzji w ciągu trzech miesięcy od przekazania jej powyższego wniosku, Komisja przyjmuje proponowane środki.

Artykuł 10b

Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do zapewnienia, aby zmiany wprowadzone do załącznika II wynikające z decyzji określonych w art. 3 ust. 1 i 2, art. 5a, art. 5b ust. 3, art. 7 i art. 8 ust. 3 mogły być stosowane na ich terytorium w okresie co najwyżej ośmiu miesięcy od ich przyjęcia, a w okresie krótszym, jeśli wymaga tego ochrona zdrowia ludzkiego.

W celu ochrony uzasadnionych oczekiwań wspólnotowe akty prawne wykonawcze mogą wprowadzić okresy przejściowe dla stosowania niektórych maksymalnych poziomów pozostałości, co umożliwi normalny obrót zebranymi produktami."

Artykuł 5

Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 31 grudnia 1998 r.

Przepisy te zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.

Artykuł 6

Niniejsza dyrektywa jest skierowana do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 25 czerwca 1997 r.

W imieniu Rady

J. Van Aartsen

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 201 z 5.8.1995, str. 8 oraz Dz.U. C 103 z 2.4.1997, str. 20.

[2] Dz.U. C 320 z 28.10.1996, str. 96.

[3] Dz.U. C 82 z 19.3.1996, str. 1.

[4] Dz.U. L 221 z 7.8.1986, str. 37. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 96/33/WE (Dz.U. L 144 z 18.6.1996, str. 35).

[5] Dz.U. L 221 z 7.8.1986, str. 43. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 96/33/WE (Dz.U. L 144 z 18.6.1996, str. 35).

[6] Dz.U. L 350 z 14.12.1990, str. 71. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 96/32/WE (Dz.U. L 144 z 18.6.1996, str.12).

[7] Dz.U. L 340 z 9.12.1976, str. 26. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 96/32/WE (Dz.U. L 144 z 18.6.1996, str. 12).

[8] Dz.U. L 230 z 19.8.1991, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 96/32/WE (Dz.U. L 144 z 18.6.1996, str. 12).

[9] Dz.U. L 175 z 4.7.1991, str. 35. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 96/4/WE (Dz.U. L 49 z 28.2.1996, str. 12).

[10] Dz.U. L 49 z 28.2.1996, str. 17.

--------------------------------------------------