Dyrektywa 97/16/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

z dnia 10 kwietnia 1997 r.

zmieniająca po raz piętnasty dyrektywę 76/769/EWG w sprawie ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 100a,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],

stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 189b Traktatu [3],

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł 7a Traktatu ustanawia obszar bez granic wewnętrznych, na którym zapewniony jest swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału;

wszystkie Państwa Członkowskie, z wyjątkiem Austrii, Finlandii, Grecji, Włoch i Luksemburga, są Umawiającymi się Stronami Konwencji o zapobieganiu zanieczyszczeniu morza ze źródeł lądowych (Konwencja Paryska, 1974); Komisja Paryska będąca organem wykonawczym Konwencji Paryskiej uważa, że heksachloroetan i substancje, które mogą powstawać w wyniku jego użycia, są substancjami powodującymi zanieczyszczenie, które należy wyeliminować zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a) Konwencji Paryskiej; Rada w drodze mandatu przyjętego w dniu 4 marca 1996 r., upoważniła Komisję do prowadzenia negocjacji w sprawie decyzji mającej na celu stopniowe wyeliminowanie heksachloroetanu, z pewnymi wyjątkami dotyczącymi stosowania w przemyśle metali nieżelaznych, w szczególności w odlewach aluminium i niektórych stopów magnezu; w wyniku negocjacji, które prowadzono podczas spotkania Komisji z Oslo i Paryskiej w czerwcu 1996 r., przyjęto decyzję Parcom 96/1 w sprawie stopniowego wycofania heksachloroetanu w przemyśle metali nieżelaznych, która zastąpiła obowiązujące dotychczas w tym zakresie decyzje Parcom 92/4 i 93/1; decyzja Parcom 96/1 stanowi, iż potrzeba wyłączeń z zakazu stosowania heksachloroetanu zostanie ponownie zbadana w 1998 r.;

ograniczenia nałożone na Państwa Członkowskie w zakresie wprowadzania do obrotu heksachloroetanu przeznaczonego do użytku w przemyśle metali nieżelaznych mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego; istnieje więc potrzeba zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w tym zakresie i zmiany załącznika I do dyrektywy 76/769/EWG [4];

uwzględniając zakres i wyniki proponowanych działań, wspólnotowe środki przewidziane niniejszą dyrektywą są nie tylko potrzebne, ale niezbędne do osiągnięcia zamierzonych celów; celów tych Państwa Członkowskie nie osiągną oddzielnie; ponadto ich realizacja na poziomie wspólnotowym została już przewidziana w dyrektywie 76/769/EWG,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku I do dyrektywy 76/769/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy przed dniem 31 grudnia 1997 r., i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.

Zastosują one te przepisy z dniem 1 stycznia 1998 r.

Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 10 kwietnia 1997 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

J.M. Gil-Robles

Przewodniczący

W imieniu Rady

A. Van Dok Van Weele

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 382 z 31.12.1994, str. 35 orazDz.U. C 12 z 17.1.1996, str. 12.

[2] Dz.U. C 236 z 11.9.1995, str. 12.

[3] Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 20 września 1995 r. (Dz.U. C 269 z 16.10.1995, str. 63), wspólne stanowisko Rady z dnia 26 listopada 1996 r. (Dz.U. C 41 z 10.2.1997, str. 1) i decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 stycznia 1997 r. (Dz.U. C 33 z 3.2.1997) i decyzja Rady z dnia 13 marca 1997 r.

[4] Dz.U. L 262 z 27.9.1976, str. 201. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 94/60/WE (Dz.U. L 365 z 31.12.1994, str. 1).

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

W załączniku I do dyrektywy 76/769/EWG dodaje się następującą substancję:

"41 Heksachloroetan CAS nr 67-72-1 EINECS nr 2006664 | Nie może być stosowany w produkcji lub przetwarzaniu metali nieżelaznych W drodze odstępstwa, Państwa Członkowskie mogą zezwolić na stosowanie na swoim terytorium heksachloroetanu (HCE): w niepołączonych odlewniach produkujących specjalne odlewy przeznaczone do zastosowań wymagających wysokiej jakości i spełnienia wysokich standardów bezpieczeństwa i które zużywają średnio poniżej 1,5 kg HCE dziennie. Uwzględniając rozwój wiedzy i technik w zakresie produktów zastępczych, Komisja dokona do dnia 31 grudnia 1998 r., w uzgodnieniu z Państwem Członkowskim i w ramach Parcom, ponownego zbadania tego odstępstwa,w ziarnach rafinowanych używanych w produkcji stopów magnezu AZ81, AZ91 i AZ92. Uwzględniając rozwój wiedzy i technik w zakresie produktów zastępczych, Komisja dokona do dnia 31 grudnia 1998 r., w uzgodnieniu z Państwem Członkowskim i w ramach Parcom, ponownego zbadania tego odstępstwa." |

--------------------------------------------------