ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
DECYZJA KOMISJI

z dnia 25 lipca 2005 r.

zatwierdzająca wprowadzenie na rynek izomaltulozy jako nowej żywności lub nowego składnika żywności zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 258/97

(notyfikowana jako dokument nr C(2005) 2776)

(Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)

(2005/581/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 258/97 z dnia 27 stycznia 1997 r. dotyczące nowej żywności i nowych składników żywności (1), w szczególności jego art. 7,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Izomaltuloza, opisana w Załączniku, może zostać wprowadzona na rynek Wspólnoty jako nowa żywność lub nowy składnik żywności do zastosowania środków spożywczych.

Artykuł 2

Nazwa „izomaltuloza” figuruje na etykiecie produktu jako taka bądź w wykazie składników środków spożywczych, które ją zawierają.

Określenie „izomaltuloza jest źródłem glukozy i fruktozy” jest umieszczone w przypisie w dolnej części strony i jest wyraźnie widoczne. Do określenia odsyła gwiazdka(*) znajdująca się obok nazwy „izomaltuloza”. Określenie ma krój pisma o rozmiarze przynajmniej takim samym jak wyrazy w wykazie składników.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja jest skierowana do firmy Südzucker AG Mannheim/Ochsenfurt, Maximilianstraβe 10, D-68165 Mannheim.

(1) Dz.U. L 43 z 14.2.1997, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

(2) Dz.U. L 276 z 6.10.1990, str. 40. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2003/120/WE (Dz.U. L 333 z 20.12.2003, str. 51).

ZAŁĄCZNIK

SPECYFIKACJA DOTYCZĄCA IZOMALTULOZY

Definicja

Disacharyd redukujący składający się z jednej cząsteczki glukozy i jednej cząsteczki fruktozy połączonych wiązaniem glikozydowym α-1,6. Otrzymywana z cukrozy w procesie enzymatycznym. Artykułem handlowym jest monohydrat.

Nazwa chemiczna

6-O-α-D-glukopiranozylo-D-fruktofuranoza, monohydrat

Numer CAS

13718-94-0

Wzór chemiczny

C12H22O11 · H2O

Wzór strukturalny

Ciężar cząsteczkowy

360,3 (monohydrat)

Próba

Nie mniej niż 98 % suchej substancji

Opis

Praktycznie bezwonna, białe lub prawie białe kryształki o słodkim smaku

Straty podczas suszenia

Nie więcej niż 6,5 % (60 °C, 5h)

Ołów

Nie więcej niż 0,1 mg/kg

Badanie techniką absorpcji atomowej dostosowaną do określonego poziomu. Wybór wielkości próby i metody przygotowania próby może opierać się na zasadach metody opisanej w FNP 5 (1), „Instrumentalne metody”.

(1) Food and Nutrition Paper 5 Rev. 2 – Guide to specifications for general notices, general analytical techniques, identification tests, test solutions and other reference materials. (JECFA) 1991, str. 322, angielski, ISBN 92-5-102991-1.
(1)

Dnia 24 stycznia 2003 r. firma Finnfeeds Finland Ltd skierowała wniosek do właściwych władz Finlandii o wprowadzenie do obrotu betainy jako nowej żywności lub nowego składnika żywności.
(1)

Artykuł 5 rozporządzenia (EWG) nr 729/70 i art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1258/1999, a także art. 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1663/95 z dnia 7 lipca 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 729/70 w odniesieniu do procedury rozliczania rachunków Sekcji Gwarancji EFOGR (3) stanowią, że Komisja przystępuje do niezbędnych weryfikacji, informuje Państwa Członkowskie o wynikach weryfikacji, zapoznaje się z ich uwagami, zwołuje dwustronne rozmowy w celu wypracowania porozumienia z danymi Państwami Członkowskimi i oficjalnie informuje je o swoich wnioskach, odwołując się do decyzji Komisji 94/442/WE z dnia 1 lipca 1994 r. w sprawie ustanowienia procedury pojednawczej w ramach rozliczania rachunków Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (4).
(49)

Przypadki precedensowe pokazują, że działanie środka może być selektywne nawet wtedy, gdy według przepisów odnosi się on do wszystkich gałęzi gospodarki. To są tylko przykłady na to, w jaki sposób może wystąpić selektywność de facto. Zgadza się, że środek podlegający badaniu nie przewiduje ograniczeń pod względem wielkości przedsiębiorstwa, branży, zakresu działalności lub sumy inwestycji. Jednak wartość progowa skutkuje tym, że środek jest de facto korzystny dla przedsiębiorstw energochłonnych. Wprawdzie Stowarzyszenie Przemysłu Austriackiego twierdziło, że również przedsiębiorstwa z małym zużyciem energii mogą korzystać z rekompensaty podatku, jeżeli wartość ich inwestycji jest wysoka lub mają duże straty, jednak ten argument nie został bliżej wyjaśniony. O wiele bardziej podczas formalnego badania wykazano na przykładach przedsiębiorstw skutki różnych rozwiązań w sektorach energochłonnych. Potwierdzają to również uwagi Marienhütte Ges.m.b.H, w których środek został wyraźnie określony jako mechanizm korekcyjny dla zakładów energochłonnych. Ponadto Komisja stwierdza, że Austria nie wypowiedziała się w stosunku do argumentu Stowarzyszenia Przemysłu Austriackiego. W szczególności Austria nie podała żadnych informacji o rzeczywistych beneficjentach, ani o tym, czy krąg rzeczywistych beneficjentów zmienił się istotnie po nowelizacji ustawy. W związku z tym Komisja nie posiada żadnych danych, z których można by wnioskować, że skutki środka różnią się istotnie od środka obowiązującego przed dniem 1 stycznia 2002 r., ograniczającego się do przedsiębiorstw, których punkt ciężkości leży w produkcji materialnych dóbr gospodarczych. Ponadto Komisja stwierdza, że Austria obliczyła i wprowadziła w życie regulację 120 % również na podstawie wybranych ok. 240 przedsiębiorstw energochłonnych, brak jakichkolwiek danych o wszystkich przedsiębiorstwach uprawnionych do rekompensaty. Wszystko to wskazuje wyraźnie na to, że środek jest efektywnie skierowany do przedsiębiorstw energochłonnych.
(4)

Ponadto przepisy dotyczące VAT w odniesieniu do miejsca dostawy gazu, określone w szóstej dyrektywie w sprawie podatku VAT, zostały zmienione dyrektywą 2003/92/WE (3). Dostawa energii elektrycznej i gazu w stadium końcowym, od podmiotów gospodarczych i dystrybutorów do konsumenta końcowego, podlega opodatkowaniu w miejscu, w którym klient dokonuje użytkowania i konsumpcji tych towarów, w celu zapewnienia, że opodatkowanie ma miejsce w kraju, w którym dochodzi do faktycznej konsumpcji.
(5)

W czasie dochodzenia rząd Urugwaju wyraził gotowość do wypracowania w drodze negocjacji rozwiązania dotyczącego kwestii podniesionych w skardze i zaproponował: a) wycofanie wymagania, zgodnie z którym whisky o wieku poniżej trzech lat powinna być objęta najniższą kategorią podatkową. Środek ten stanie się skuteczny od dnia 1 lipca 2005 r.; b) zastosowanie takiego samego traktowania wobec whisky krajowej i importowanej w odniesieniu do wymagania mocowania banderoli. Wschodnia Republika Urugwaju zmieni swoje przepisy wykonawcze do dnia 30 czerwca 2005 r. i wspomniany środek wejdzie w życie po okresie przejściowym wynoszącym 90 dni; c) promowanie zmiany struktury podatku IMESI celem dostosowania go do najczęściej stosowanych systemów podatkowych na poziomie międzynarodowym. Zmiana ta byłaby pomocna w rozwiązaniu kwestii domniemanego braku przejrzystości i przewidywalności. Oczekuje się, że proces reformowania zakończy się do końca 2006 r.
(24)

Co do ich wagi, to można powiedzieć, że dowody przedstawione przez BASF, które ograniczały się tylko do ustaleń światowych, istotnie przyczyniły się do ustalenia istnienia naruszenia w rozumieniu sekcji D zawiadomienia o złagodzeniu z 1996 r., które przewiduje możliwe zmniejszenia kary wynoszące od 10 % do 50 %. Jednak wartość tych przedstawionych dowodów pozostawała dość ograniczona, biorąc pod uwagę obszerne dowody dotyczące światowych ustaleń będące już w posiadaniu Komisji.
(1)

Artykuł 5 rozporządzenia (EWG) nr 729/70 i art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1258/1999, a także art. 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1663/95 z dnia 7 lipca 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 729/70 w odniesieniu do procedury rozliczania rachunków Sekcji Gwarancji EFOGR (3) stanowią, że Komisja przystępuje do niezbędnych weryfikacji, informuje Państwa Członkowskie o wynikach weryfikacji, zapoznaje się z ich uwagami, zwołuje dwustronne dyskusje w celu wypracowania porozumienia z danymi Państwami Członkowskimi i oficjalnie informuje je o swoich wnioskach, czyniąc odwołanie do decyzji Komisji 94/442/WE z dnia 1 lipca 1994 r. w sprawie ustanowienia procedury pojednawczej w ramach rozliczania rachunków Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (4).
1.5.

Z wyjątkiem przypadków o znaczeniu wyłącznie lokalnym, Europol, w zakresie, w jakim uzna to za stosowne, powiadamia biura centralne państw trzecich: — o wykryciu podrobionych lub przerobionych euro. Do powiadomienia o podrobieniu lub przerobieniu dołącza się opis techniczny fałszerstw, który przekazuje wyłącznie instytucja, której banknoty sfałszowano. Należy przekazać fotografię lub, o ile to możliwe, egzemplarz sfałszowanego banknotu. W przypadkach pilnych powiadomienie oraz krótki opis sporządzony przez policję może zostać z zachowaniem dyskrecji przekazany zainteresowanym biurom centralnym niezależnie od powiadomienia i przesłania opisu technicznego, o których mowa powyżej, — o szczegółach ujawnienia wyrobu fałszywych pieniędzy z zaznaczeniem, czy możliwe było zajęcie wszystkich fałszywych pieniędzy puszczonych w obieg.
(1)

Niniejsza decyzja jest skierowana do Chisso Corporation (zwanego dalej Chisso), Daicel Chemical Industries Ltd (zwanej dalej Daicel), Hoechst AG (zwanego dalej Hoechst), The Nippon Synthetic Chemical Industry Co. Ltd (zwanego dalej Nippon) oraz Ueno Fine Chemicals Industry Ltd (zwanego dalej Ueno).
(91)

Z racji, iż kraj związkowy Burgenland jest regionem, który od roku 1995 jest klasyfikowany jako region wspomagany Celem 1, uznaje się go za region w rozumieniu art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu WE oraz uwzględnia w przypadku pomocy regionalnej z dopuszczalnym nasileniem najwyższej pomocy netto w wysokości od 30 do 35 %. Pomimo, że BB jest dobrze przystosowany do warunków gospodarczych tego regionu wspomagania z racji długoletniej działalności, Komisja rozumie, iż problemy finansowe banku w takich regionach występują w ostrzejszej formie, niż zdarza się to w regionach lepiej rozwiniętych gospodarczo i przemysłowo.
(5)

Zgodnie z art. 5 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, stanowiącego załącznik do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania postanowiła wdrożyć rozporządzenie (WE) nr 377/2004 do prawa duńskiego. Rozporządzenie (WE) nr 377/2004 jest zatem dla Danii wiążące w kontekście prawa międzynarodowego.
(2)

Sekcja 1 pkt 3 Załącznika do rozporządzenia (WE) nr 753/2004 przewiduje, że w zakresie, w jakim krajowe systemy statystyczne wymagają znaczących dostosowań, Komisja może przyznać Państwom Członkowskim odstępstwa odnoszące się do statystyk z zakresu badań i rozwoju sporządzanych dla pierwszego roku referencyjnego 2003. W bardzo wyjątkowych przypadkach ten okres odstępstw może być przedłużony dla regionalnych podziałów niektórych zmiennych.
(2)

Sekcja 8 Załącznika do rozporządzenia (WE) nr 1450/2004 stanowi, że w zakresie, w jakim system statystyki krajowej wymaga większych dostosowań, Komisja może udzielić zezwoleń na odstępstwa Państwom Członkowskim w odniesieniu do danych statystycznych, które mają być zestawiane za pierwszy rok referencyjny 2004. Dodatkowe zezwolenia na odstępstwa mogą zostać udzielone w odniesieniu do zakresu działalności gospodarczych zgodnie z NACE Rev. 1.1 lub podziału według klas wielkości statystyk, które mają być zestawione za rok referencyjny 2006.
(5)

Jako że cele wnioskowanej decyzji nie mogą zostać osiągnięte w zadawalający sposób przez Państwa Członkowskie działające indywidualnie i mogą ze względu na potrzebę wzajemności być lepiej osiągnięte na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości, przewidzianą w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności przewidzianą w tym artykule, niniejsza decyzja nie powinna wykraczać poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.
(20)

Sprawozdanie zostało sporządzone przez niezależnego biegłego zgodnie z częścią II punkt 2 lit. a) komunikatu. Biegły nie otrzymał żadnych wskazówek, a jego niezależność gwarantuje publiczne mianowanie oraz zaprzysiężenie. Wymieniony biegły świadczy usługi także dla Komisji oraz Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich jako dyplomowany biegły. Posiada on w szczególności fachową wiedzę na temat wyceny terenów w przedmiotowej okolicy. Nawet jeśli wycena opatrzona została datą 6 listopada 2003 r., tzn. po sprzedaży, można ją wykorzystać w niniejszym postępowaniu. Zdaniem Komisji zastosowana przez biegłego metoda, uwzględniająca wartości innych nieruchomości oraz ich różną jakość, jest właściwa. Komisja przeprowadziła wnikliwą analizę przedłożonego sprawozdania, szczególnie co do wielkości i charakteru działek zaprezentowanych dla celów porównawczych, ponadto zwróciła uwagę na uwzględnienie w sprawozdaniu możliwych zanieczyszczeń, niezależność biegłego, znaczenie konkretnych odniesień do przyłączeń infrastrukturalnych, rodzaj podłoża oraz zastosowaną metodę obliczenia wyniku. Ceny uwzględnionych nieruchomości wahały się między 16 a 36 EUR za m2. Komisja stwierdziła, że obliczenie wyniku w wysokości […] EUR za m2 nie jest może całkowicie prawidłowe, jednakże alternatywne obliczenia wykazywały wyższą wartość. Na podstawie tej wyceny Komisja stwierdziła, iż wartość […] EUR za m2 można uznać w przybliżeniu za podstawę wartości rynkowej nieuzbrojonej nieruchomości w momencie sprzedaży. W każdym razie na podstawie sprawozdania Komisja może wykluczyć, jakoby wartość rynkowa była niższa niż cena, za którą rzeczywiście sprzedano nieruchomość, tzn. […] EUR za m2.
(3)

W celu ustanowienia rejestru miejsc przewidzianych do stworzenia sieci interkalibracji, o której mowa w ppkt vii) sekcji 1.4.1 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE, Państwa Członkowskie zostały poproszone o wybranie miejsc w oparciu o własną interpretację normatywnych definicji granic między klasami bardzo dobrą i dobrą oraz między dobrą i umiarkowaną. W odniesieniu do tych miejsc wymagane było podanie obecnego tymczasowego stanu klasyfikacji. Każde Państwo Członkowskie zostało poproszone o dostarczenie, jeśli to możliwe, istotnych informacji w odniesieniu do przynajmniej dwóch miejsc dla każdej z dwóch granic między klasami dla każdego wspólnego typu części wód powierzchniowych wybranych do celów stworzenia sieci interkalibracji obecnego na jego terytorium. Państwa Członkowskie zostały również poproszone o wskazanie miejsc, które zgodnie z tymczasową klasyfikacją opartą na obecnych krajowych metodach oceny znajdują się w pobliżu wyżej wymienionych granic klasyfikacji, ale niekoniecznie dokładnie na granicach.
(16)

W tym celu, w decyzji o wszczęciu postępowania, Komisja wyraziła różne wątpliwości dotyczące zgodności analizowanego systemu pomocy ze wspólnym rynkiem. Komisja uważa, że wszystkie wątpliwości wówczas wyrażone zostały potwierdzone. W szczególności: a) system przewiduje przyznanie pomocy na obszarach, które nie mogą korzystać z odstępstw określonych w art. 87 ust. 3 lit. a) i c) Traktatu. Na podstawie karty pomocy regionalnej dla Włoch, dotyczącej okresu 2000–2006 (13), prowincje Campobasso, Frosinone, Isernia, Massa Carrara, Viterbo oraz gminy Tivoli i Formia nie mogą w całości skorzystać z ww. odstępstw. W związku z tym w obszarach tych nie jest możliwe stosowanie żadnego systemu pomocy regionalnej; b) wydaje się, że system przewiduje pomoc także dla obszarów, które podlegają odstępstwom, o których mowa w art. 87 ust. 3 lit. a) i c) Traktatu. Jednakże na tych obszarach systemy pomocy, przewidujące przyznanie identycznych ulg podatkowych na inwestycje, zostały już zatwierdzone przez Komisję (14) i mogą być stosowane. Komisja uważa zatem za możliwe, by analizowany system pomocy był głównie stosowany na obszarach wymienionych w lit. a); c) system nie wskazuje w sposób wyraźny obowiązku przestrzegania szczególnych zasad przewidzianych w wytycznych do celów analizy pomocy państwa dla rybołówstwa i akwakultury (15), przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 2792/1999 (16) z dnia 17 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady i uzgodnienia dotyczące pomocy strukturalnej Wspólnoty w sektorze rybołówstwa ani przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 2369/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2792/1999 ustanawiające szczegółowe zasady i uzgodnienia dotyczące pomocy strukturalnej Wspólnoty w sektorze rybołówstwa (17).
(23)

Zgodnie z art. 87 ust. 3 lit. e) Traktatu WE, kategorie pomocy określone na mocy decyzji Rady podjętej kwalifikowaną większością głosów na wniosek Komisji mogą zostać uznane za zgodne z zasadami wspólnego rynku. Komisja zauważa, że Rada, działając na tej podstawie, przyjęła rozporządzenie (WE) nr 1540/98 (dalej zwane: „rozporządzeniem stoczniowym”), obowiązujące w okresie od 1 stycznia 1999 r. do 31 grudnia 2003 r. Mimo że okres obowiązywania rozporządzenia (WE) nr 1540/98 wygasł w dniu 31 grudnia 2003 r. i nie jest ono ujęte w obwieszczeniu Komisji w sprawie ustalenia obowiązujących zasad oceny bezprawnej pomocy państwa (8), w interesie spójnej praktyki działania, Komisja – wykorzystując przyznany jej szeroki margines oceny – zamierza zastosować to rozporządzenie także w obecnej sprawie.
(3)

Decyzja 2004/71/WE nie obejmuje jednak nadajników radiolokacyjnych przeznaczonych do innych celów. Ponieważ planuje się wykorzystanie dużej ilości tego rodzaju nadajników radiolokacyjnych Cospas-Sarsat jako nadajników ratunkowych, konieczne jest zapewnienie, by w zakresie objętym dyrektywą 1999/5/WE nadajniki te były zaprojektowane w sposób zapewniający prawidłowe funkcjonowanie zgodne z przyjętymi wymogami operacyjnymi oraz by spełniały wymogi systemu Cospas-Sarsat.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 304/16

DECYZJA RADY

z dnia 14 listopada 2005 r.

w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z Francji

(2005/810/WE, Euratom)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 259,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 167,

uwzględniając decyzję Rady 2002/758/WE, Euratom z dnia 17 września 2002 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2002 r. do dnia 20 września 2006 r. (1),

uwzględniając, że stanowisko członka wyżej wymienionego komitetu zwolniło się w związku z rezygnacją Claude’a CAMBUSA (Claude CAMBUS), o czym Rada została powiadomiona dnia 25 lipca 2005 r.

uwzględniając kandydaturę przedstawioną przez rząd Francji,

uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Georges LIAKORAPIS zostaje mianowany członkiem Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, na miejsce Claude’a CAMBUSA (Claude CAMBUS), na czas pozostający do końca kadencji, to znaczy do dnia 20 września 2006 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 listopada 2005 r. W imieniu Rady T. JOWELL Przewodniczący

(1) Dz.U. L 253 z 21.9.2002, str. 9.
(75)

Jedyny środek zaradczy, który nawiązuje bezpośrednio do dostawy energii elektrycznej na rynku detalicznym, to „wstrzymanie oferty łącznej dostawy gazu ziemnego i energii elektrycznej dla odbiorców detalicznych w Portugalii do momentu liberalizacji rynku dostaw gazu ziemnego do wymienionych grup odbiorców”. Zobowiązanie byłoby ograniczone w czasie i w żadnym wypadku nie zapewniłoby pojawienia się konkurencji równoważącej stratę, jaką poniesie GDP.
(2)

Zarówno Belgia, Francja, jak i Niderlandy ustanowiły program działań mający na celu zwalczenie organizmów szkodliwych dla roślin, wprowadzonych na ich terytoria. Programy te określają cele, przeprowadzone działania, czas trwania oraz koszt. Belgia, Francja i Niderlandy wystąpiły z wnioskiem o przyznanie udziału finansowego Wspólnoty na rzecz tych programów w terminie wyznaczonym dyrektywą 2000/29/WE i zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1040/2002 z dnia 14 czerwca 2002 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wprowadzenia w życie przepisów odnoszących się do przyznawania udziału finansowego Wspólnoty w zakresie kontroli zdrowia roślin oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 2051/97 (2).
(120)

Koszty całego programu inwestycyjnego, a szczególnie koszty aparatu ekstrakcyjnego, zostały jednoznacznie zaniżone z powodu niewystarczającego zaplanowania poszczególnych etapów działań zmierzających do osiągnięcia postawionego celu. Niemcy nie podzielają jednak tej opinii i przedłożyły ekspertyzę DLM na temat kosztów aparatu ekstrakcyjnego. Jest to czterostronicowy dokument wyliczający jedynie koszty produkcji kwasu fosforowego metodą mokrą, przyjmujący za podstawę obliczenia teoretyczne, które powinno się sprawdzić na podstawie testów praktycznych. Nie ujęto przy tym kosztów budowy samego urządzenia. Dlatego też nie zmienia on oceny, że koszty programu inwestycyjnego, w szczególności budowy aparatu ekstrakcyjnego, nie zostały właściwie zaplanowane w momencie ustalania strategii restrukturyzacyjnej. Potwierdziło się to później, ponieważ koszty okazały się mocno zaniżone. Aparat ekstrakcyjny planowany w 1996 r. na kwotę 3,07 mln EUR (6 mln DEM) na przełomie lat 2000/2001, kiedy to przerwano prace w związku z utratą płynności, kosztował już 7,72 mln EUR (15,1 mln DEM). Łączna wartość inwestycji zaplanowana w 1996 r. na 7,67 mln EUR wzrosła w latach 2000/2001 do 17,93 mln EUR.
(20)

W swoich ostatnich uwagach i przede wszystkim w piśmie z dnia 3 marca 2005 r. Niemcy zmieniły pierwotne zgłoszenie, zobowiązując się w odniesieniu do dotacji na usługi doradcze dla MŚP będących użytkownikami centrów do przestrzegania art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (5). Ponadto Niemcy zobowiązywały się do stosowania rozporządzenia (WE) nr 69/2001 w odniesieniu do wszystkich pozostałych, przeznaczonych dla MŚP środków wsparcia, w szczególności wynajmu pomieszczeń i laboratoriów, korzystania ze sprzętu badawczego i innych przedmiotów wyposażenia. Pomimo tego, że na mocy wymienionych rozporządzeń pomoc jest wyłączona z obowiązku zgłoszenia, Niemcy z powodów bezpieczeństwa prawnego zwróciły się do Komisji z prośbą o wydanie decyzji końcowej.
(3)

Ponadto należy zapewnić Państwom Członkowskim możliwość przedyskutowania problemów związanych ze stosowaniem dyrektywy o handlu elektronicznym oraz nowych zagadnień w tej dziedzinie. Ważne jest również ułatwienie oraz wzmocnienie współpracy pomiędzy Państwami Członkowskimi a Komisją. Dlatego też Grupa ekspertów stanowić ma forum wymiany poglądów dotyczących wdrożenia i praktycznego stosowania dyrektywy, włącznie z informacjami dotyczącymi kodeksów postępowania sporządzonych przez stowarzyszenia konsumentów oraz stowarzyszenia zawodowe; kodeksów postępowania dotyczących reklamy on-line zawodów regulowanych; orzecznictwa krajowego, w szczególności odnoszącego się do przepisów dotyczących odpowiedzialności pośredników internetowych; nowych zagadnień, o których mowa w art. 21 dyrektywy, takich jak: odpowiedzialność usługodawców zapewniających łącza hipertekstowe oraz wyszukiwarki internetowe, procedury „powiadamiania i usuwania” (ang. „notice and take down”) oraz przedyskutować zakres kolejnych raportów dotyczących stosowania dyrektywy o handlu elektronicznym.