ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1)

granice północne: a) w gminach Primorsko i Sozopol (region Burgas): (i) droga nr 99 zaczynająca się na zachód od miasta Kiten na wybrzeżu Morza Czarnego, biegnąca do miejscowości Primorsko, a następnie droga drugorzędna nr 992 do miejscowości Yasna Polyana i Novo Panicharevo do punktu, w którym styka się z drogą nr 9/E87; (ii) droga nr 9/E87 na północ do skrzyżowania z drogą drugorzędną do miejscowości Izvor; (iii) droga do miejscowości Izvor, Zidarovo, Gabar do punktu, w którym droga lokalna styka się z granicą administracyjną gminy Sredets na 42°18′19,82″N/27°17′12,11″E; b) w gminie Sredets (region Burgas): (i) droga lokalna od powyższych współrzędnych do Dracheva, wioski Drachevo, a następnie dalej drogą prowadzącą od północy Dracheva do skrzyżowania drogi krajowej nr 79 z drogą krajową nr 53 na wschodzie wioski Sredets; (ii) południowe granice Sredets; (iii) droga lokalna biegnąca od Sredets na zachód do wioski Belila i prowadząca do mostu biegnącego tą drogą nad rzeką Sredetska na zachód od wioski Prohod, włączając wioskę Prohod; (iv) rzeka Sredetska od jej przecięcia z drogą lokalną prowadzącą z Prohodu do Bistretsu do punktu, w którym rozgałęzienie rzeki prowadzące do wioski Oman (gmina Bolyarovo) styka się z granicą gminy Bolyarovo na 42°16′57,78″N/26°57′33,54″E; c) w gminach Bolyarovo (region Yambol): (i) rzeka Sredetska od punktu, w którym rozgałęzienie rzeki prowadzące do wioski Oman styka się z granicą z gminą Bolyarovo na 42°16′57,78″N/26°57′33,54″E aż do Oman; (ii) droga z Oman do miejscowości Dennitsa i dalej do skrzyżowania z drogą z miejscowości Kamenets do miejscowości Stefan Karadzhovo; (iii) droga z miejscowości Stefan Karadzhovo do miejscowości Dabovo, dalej do miejscowości Popovo aż do punktu, w którym droga styka się z granicą z gminą Elhovo na 42°10′48″N/26°41′45″E; d) w gminie Elhovo (region Yambol): (i) droga do miejscowości Dobrich od punktu opisanego w lit. c) ppkt (iii) do skrzyżowania z drogą nr 79 na południe od miejscowości Dobrich; (ii) droga nr 79 z Dobrich do skrzyżowania z drogą nr 7 na wschód od Elhova;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 203/2

DECYZJA RADY

z dnia 18 lipca 2011 r.

w sprawie zakończenia procedury konsultacji z Republiką Gwinei Bissau na mocy art. 96 Umowy o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony

(2011/492/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (1) i zmienioną po raz drugi w Wagadugu dnia 22 czerwca 2010 r. (2) (zwaną dalej „Umową o partnerstwie AKP-UE”), w szczególności jej art. 96,

uwzględniając umowę wewnętrzną w sprawie przyjęcia środków i ustanowienia procedur w celu wykonania Umowy o partnerstwie AKP-WE (3), w szczególności jej art. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

w porozumieniu z Wysokim Przedstawicielem Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Zasadnicze elementy Umowy o partnerstwie AKP-UE, o których mowa w art. 9 Umowy o partnerstwie AKP-UE, zostały naruszone.

(2) Zgodnie z art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-UE w dniu 29 marca 2011 r. rozpoczęto konsultacje z Republiką Gwinei Bissau, w obecności przedstawicieli grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, w tym Unii Afrykańskiej, Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej (ECOWAS) oraz Wspólnoty Państw Portugalskojęzycznych (CPLP), w trakcie których to konsultacji przedstawiciele rządu Gwinei Bissau przedłożyli zadowalające propozycje zobowiązań.

(3) Należy w związku z tym podjąć decyzję o zakończeniu konsultacji prowadzonych na mocy art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-UE i przyjąć właściwe środki umożliwiające realizację wspomnianych zobowiązań,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Konsultacje podjęte z Republiką Gwinei Bissau zgodnie z art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-UE zostają niniejszym zakończone.

Artykuł 2

Środki wyszczególnione w liście znajdującym się w załączniku przyjmuje się jako właściwe środki zgodnie z art. 96 ust. 2 lit. c) Umowy o partnerstwie AKP-UE.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Niniejsza decyzja wygasa dnia 19 lipca 2012 r.

Niniejsza decyzja podlega regularnemu przeglądowi co najmniej co 6 miesięcy, o ile to możliwe na podstawie wspólnych misji monitorujących Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych, przy udziale Komisji.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 lipca 2011 r. W imieniu Rady C. ASHTON Przewodniczący

(1) Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

(2) Dz.U. L 287 z 4.11.2010, s. 3.

(3) Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 376.
(4)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG w kwietniu 2004 r. Zjednoczone Królestwo otrzymało od przedsiębiorstwa Dow AgroSciences Ltd wniosek o włączenie substancji czynnej aminopyralid do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. W decyzji Komisji 2005/778/WE (5) potwierdzono, że dokumentacja jest kompletna i że można ją uznać za zasadniczo spełniającą wymogi dotyczące danych i informacji określone w załącznikach II i III do tej dyrektywy.
(3)

W tym kontekście rezolucja RB ONZ 1989 (2011) podtrzymała środki ograniczające nałożone uprzednio rezolucją 1333 (2000) pkt 8 lit. c) oraz w pkt 1 i 2 rezolucji 1390 (2002) w odniesieniu do organizacji Al-Kaida oraz innych osób fizycznych, grup, przedsiębiorstw i podmiotów z nią powiązanych, w tym wymienionych w sekcji C („Osoby fizyczne powiązane z organizacją Al-Kaida”) i w sekcji D („Podmioty oraz inne grupy i przedsiębiorstwa powiązane z organizacją Al-Kaida”) skonsolidowanego wykazu ustanowionego na mocy rezolucji 1267 (1999) i 1333 (2000), a także wyznaczonych po dacie przyjęcia rezolucji RB ONZ 1989 (2011).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 199/74

DECYZJA WYKONAWCZA RADY 2011/488/WPZiB

z dnia 1 sierpnia 2011 r.

dotycząca wykonania decyzji 2011/273/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 31 ust. 2,

uwzględniając decyzję Rady 2011/273/WPZiB z dnia 9 maja 2011 r. w sprawie środków ograniczających wobec Syrii (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1,

a także mając na uwadze co następuje:

(1) W dniu 9 maja 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/273/WPZiB.

(2) Wobec powagi sytuacji w Syrii, do wykazu osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi, zamieszczonego w załączniku do decyzji 2011/273/WPZiB, należy dodać kolejne osoby,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Osoby wymienione w załączniku do niniejszej decyzji zostają dodane do wykazu osób i podmiotów zamieszczonego w załączniku do decyzji 2011/273/WPZiB.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 1 sierpnia 2011 r. W imieniu Rady M. DOWGIELEWICZ Przewodniczący

(1) Dz.U. L 121 z 10.5.2011, s. 11.
(1)

Dnia 7 listopada 2008 r. Komisja udzieliła Europejskiej Konferencji Administracji Pocztowych i Telekomunikacyjnych (CEPT) mandatu do podjęcia badań technicznych dotyczących samochodowych systemów radarowych bliskiego zasięgu celem wsparcia przeglądu podstawowego prowadzonego na mocy art. 5 ust. 2 decyzji Komisji 2005/50/WE (2) oraz do podjęcia badań w zakresie kompatybilności radiowej dotyczących potencjalnych rozwiązań alternatywnych w stosunku do wykorzystania pasma 24 GHz.
(6)

W piśmie z dnia 4 maja 2011 r. skierowanym do Wysokiego Przedstawiciela Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa premier Somalii wyraził w imieniu tymczasowego rządu federalnego Somalii uznanie dla wsparcia udzielanego przez UE i potwierdził zobowiązanie tego rządu do utworzenia struktur dowodzenia i kierowania w ramach Narodowych Sił Bezpieczeństwa, do ochrony ludności cywilnej i do wcielenia rozmaitych oddziałów zbrojnych i bojówek klanowych do Narodowych Sił Bezpieczeństwa.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 194/33

DECYZJA RADY

z dnia 19 lipca 2011 r.

w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i zastępcy członka z Cypru

(2011/461/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając wniosek rządu Cypru,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

(2) Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Christosa MESSISA. Jedno stanowisko zastępcy członka zwolniło się w związku mianowaniem Charalambosa PITTASA członkiem Komitetu Regionów,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

a) na stanowisko członka: — Charalambos PITTAS, Δήμαρχος Μόρφου; oraz

b) na stanowisko zastępcy członka: — Andreas HADZILOIZOU, Δήμαρχος Αγίου Δομετίου.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 19 lipca 2011 r. W imieniu Rady M. SAWICKI Przewodniczący

(1) Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

(2) Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.
(4)

Należy zatem przystąpić do mianowania trzech osób – spośród tych, które figurują na wyżej wymienionej liście kandydatów – na okres od dnia 1 października 2011 r. do dnia 30 września 2017 r., zapewniając zrównoważony skład Sądu do spraw Służby Publicznej w odniesieniu do obywateli państw członkowskich pochodzących z możliwie najszerszego obszaru geograficznego oraz w odniesieniu do reprezentowanych krajowych systemów sądowniczych,
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 234/44

DECYZJA KOMISJI

z dnia 8 września 2011 r.

zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik do dyrektywy 2002/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do zwolnień w przypadku zastosowań zawierających ołów lub kadm

(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 6309)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2011/534/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2002/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 2003 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1 lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Dyrektywa 2002/95/WE wprowadza zakaz stosowania ołowiu i kadmu w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym wprowadzonym do obrotu po dniu 1 lipca 2006 r.

(2) Zastępowanie ołowiu w materiałach ceramicznych stanowiących izolację kondensatorów PZT wchodzących w skład układów scalonych lub półprzewodników dyskretnych jest w dalszym ciągu niewykonalne technicznie. Należy zatem zwolnić z zakazu stosowanie ołowiu w tych materiałach.

(3) Zastępowanie kadmu w fotorezystorach przeznaczonych dla transoptorów analogowych stosowanych w profesjonalnych urządzeniach audio jest w dalszym ciągu niewykonalne technicznie. Należy zatem zwolnić z zakazu stosowanie kadmu w tych fotorezystorach. Zwolnienie to należy jednak ograniczyć w czasie ze względu na to, że prowadzone są już badania nad technologią wolną od kadmu i w ciągu trzech następnych lat powinny być dostępne materiały zastępcze.

(4) Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2002/95/WE.

(5) Zgodnie z art. 5 ust. 2 dyrektywy 2002/95/WE Komisja skonsultowała się z zainteresowanymi stronami.

(6) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 18 dyrektywy 2006/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2),

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku do dyrektywy 2002/95/WE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 września 2011 r. W imieniu Komisji Janez POTOČNIK Członek Komisji

(1) Dz.U. L 37 z 13.2.2003, s. 19.

(2) Dz.U. L 114 z 27.4.2006, s. 9.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 218/20

DECYZJA WYKONAWCZA RADY 2011/515/WPZiB

z dnia 23 sierpnia 2011 r.

dotycząca wykonania decyzji 2011/273/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 31 ust. 2,

uwzględniając decyzję Rady 2011/273/WPZiB z dnia 9 maja 2011 r. w sprawie środków ograniczających wobec Syrii (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1,

a także mając na uwadze co następuje:

(1) W dniu 9 maja 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/273/WPZiB.

(2) Wobec powagi sytuacji w Syrii, do wykazu osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi, zamieszczonego w załączniku do decyzji 2011/273/WPZiB, należy dodać kolejne osoby i podmioty,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Osoby i podmioty wymienione w załączniku do niniejszej decyzji zostają dodane do wykazu zamieszczonego w załączniku do decyzji 2011/273/WPZiB.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 sierpnia 2011 r. W imieniu Rady M. DOWGIELEWICZ Przewodniczący

(1) Dz.U. L 121 z 10.5.2011, s. 11.
(3)

Władze polskie zwróciły się do Komisji o zgodę na zastąpienie wzoru stosowanego w ramach metod klasyfikacji tusz wieprzowych CAPTEUR GRAS/MAIGRE — SYDEL (CGM), ULTRA-FOM 300, PRZYRZĄD ULTRADŹWIĘKOWY DO W PEŁNI ZAUTOMATYZOWANEJ KLASYFIKACJI TUSZ (AUTOFOM) i IM-03, a także o zatwierdzenie czterech nowych metod klasyfikacji tusz wieprzowych przewidzianych do stosowania w Polsce; jak również przedstawiły szczegółowy opis próbnego rozbioru ze wskazaniem zasad, na których opierają się te metody, wyników próbnego rozbioru oraz wzorów wykorzystywanych do oceny zawartości procentowej chudego mięsa w protokole przewidzianym w art. 23 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1249/2008 z dnia 10 grudnia 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrożenia wspólnotowych skal klasyfikacji tusz wołowych, wieprzowych i baranich oraz raportowania ich cen (3).
(3)

Władze węgierskie zwróciły się do Komisji o zgodę na zastąpienie wzoru stosowanego w ramach metody klasyfikacji tusz wieprzowych FAT-O-MEATER FOM S70 i FAT-O-MEATER FOM S71, a także o zatwierdzenie czterech nowych metod klasyfikacji tusz wieprzowych przewidzianych do stosowania na Węgrzech; jak również przedstawiły szczegółowy opis próbnego rozbioru ze wskazaniem zasad, na których opierają się te metody, wyników próbnego rozbioru oraz wzorów wykorzystywanych do oceny zawartości procentowej chudego mięsa w protokole przewidzianym w art. 23 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1249/2008 z dnia 10 grudnia 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrożenia wspólnotowych skal klasyfikacji tusz wołowych, wieprzowych i baranich oraz raportowania ich cen (3).
(4)

W części III pkt 8 załącznika II do dyrektywy zawarto szczegółowe wartości dla nitrozoamin i substancji zdolnych do tworzenia nitrozoamin. Stosowanie tych substancji jest zabronione w zabawkach przeznaczonych do używania przez dzieci poniżej 36 miesięcy lub w innych zabawkach przeznaczonych do wkładania do ust, jeżeli migracja substancji jest równa lub wyższa niż 0,05 mg/kg w odniesieniu do nitrozoamin i 1 mg/kg w odniesieniu do substancji zdolnych do tworzenia nitrozoamin. W części III pkt 13 załącznika II do dyrektywy zawarto szczegółowe limity migracji w odniesieniu do szeregu pierwiastków, w tym ołowiu, arsenu, rtęci, baru i antymonu. Istnieją trzy różne limity migracji w zależności od rodzaju materiału zabawki: suchy, kruchy, sproszkowany lub elastyczny materiał zabawki, płynny lub lepki materiał zabawki oraz zeskrobany materiał zabawki. Nie przekracza się następujących limitów: 13,5, 3,4 i 160 dla ołowiu, 3,8, 0,9 i 47 mg/kg dla arsenu, 7,5, 1,9 i 94 mg/kg dla rtęci, 4 500, 1 125 i 56 000 mg/kg dla baru oraz 45, 11,3 i 560 mg/kg dla antymonu.
granica północna

:
b)

pojazdy, które wymagały wjazdu do gospodarstwa na Litwie, w którym trzymane są świnie, były czyszczone i dezynfekowane dwa razy po opuszczeniu tego gospodarstwa i nie były używane do transportu świń przez co najmniej trzy dni po dezynfekcji;
(4)

Rozporządzeniem Komisji (UE) nr 206/2010 z dnia 12 marca 2010 r. ustanawiającym wykazy krajów trzecich, ich terytoriów lub części, upoważnionych do wprowadzania do Unii Europejskiej niektórych zwierząt oraz świeżego mięsa, a także wymogi dotyczące świadectw weterynaryjnych (3) uchylono i zastąpiono decyzję Rady 79/542/EWG z dnia 21 grudnia 1976 r. ustalającą wykaz państw trzecich lub części państw trzecich i ustanawiającą warunki zdrowia zwierząt i ludzi oraz warunki wystawiania świadectw weterynaryjnych dla przywożonych do Wspólnoty pewnych żywych zwierząt i ich świeżego mięsa (4). Rozporządzenie (UE) nr 206/2010 zawiera w załączniku I wykaz państw trzecich, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii zwierząt kopytnych. Warunki wprowadzania zwierząt kopytnych określone w tym rozporządzeniu są podobne do warunków przywozu nasienia bydła domowego określonych w dyrektywie 88/407/EWG.
3)

w art. 6: a) dodaje się ustęp w brzmieniu: „1a. Wszelkie środki finansowe, inne aktywa finansowe i zasoby gospodarcze posiadane lub kontrolowane – bezpośrednio lub pośrednio – przez: a) Centralny Bank Libii (ang. Central Bank of Libya); b) Libyan Arab Foreign Bank; c) Libijski Urząd ds. Inwestycji (ang. Libyan Investment Authority); oraz d) Libyan Africa Investment Portfolio, które na dzień 16 września 2011 r. są zamrożone, pozostają zamrożone.”; b) dodaje się ustęp w brzmieniu: „4b. W odniesieniu do podmiotów, o których mowa w ust. 1a, możliwe są również zwolnienia dla środków finansowych, aktywów finansowych i zasobów gospodarczych, o ile: a) dane państwo członkowskie powiadomiło Komitet o swoim zamiarze udzielenia zezwolenia na dostęp do środków finansowych, innych aktywów finansowych lub zasobów gospodarczych, do jednego lub kilku następujących celów, oraz w przypadku niepodjęcia przez Komitet decyzji odmownej w terminie pięciu dni roboczych od takiego powiadomienia: (i) na potrzeby humanitarne; (ii) aby zapewnić paliwo, energię elektryczną i wodę – wyłącznie ludności cywilnej; (iii) aby wznowić w Libii produkcję i sprzedaż węglowodorów; (iv) aby stworzyć lub wzmocnić instytucje rządu cywilnego i cywilną infrastrukturę publiczną lub aby umożliwić ich działanie; lub (v) aby ułatwić wznowienie działalności przez sektor bankowy, w tym na potrzeby wspierania lub ułatwiania międzynarodowego handlu z Libią; b) dane państwo członkowskie powiadomiło Komitet o tym, że te środki finansowe, inne aktywa finansowe lub zasoby gospodarcze nie są udostępniane osobom, o których mowa w ust. 1, ani na rzecz tych osób; c) dane państwo członkowskie porozumiało się z wyprzedzeniem z władzami Libii w kwestii wykorzystania takich środków finansowych, innych aktywów finansowych lub zasobów gospodarczych; oraz d) dane państwo członkowskie zgłosiło władzom Libii powiadomienie złożone na podstawie niniejszego ustępu, a władze Libii nie zgłosiły w terminie pięciu dni roboczych sprzeciwu wobec uwolnienia takich środków finansowych, innych aktywów finansowych lub zasobów gospodarczych.”; c) dodaje się ustęp w brzmieniu: „5a. Ustęp 1a nie uniemożliwia wskazanemu w nim podmiotowi dokonania płatności należnej zgodnie z umową zawartą przed umieszczeniem takiego podmiotu w wykazie na mocy niniejszej decyzji, pod warunkiem ustalenia przez właściwe państwo członkowskie, że płatność nie jest bezpośrednio lub pośrednio dokonywana na rzecz osoby lub podmiotu, o których mowa w ust. 1 i 1a, oraz po powiadomieniu Komitetu przez właściwe państwo członkowskie o zamiarze dokonania lub otrzymania takich płatności lub zezwolenia na odmrożenie środków finansowych, innych aktywów finansowych lub zasobów gospodarczych do tego celu, 10 dni roboczych przed udzieleniem takiego zezwolenia.”.
b)

wzmocnienie partnerstwa UE–UA we wszystkich obszarach przedstawionych we wspólnej strategii Afryka–UE, co przyczyni się do rozwoju i wdrożenia wspólnej strategii Afryka–UE we współpracy partnerskiej z UA, z poszanowaniem zasady odpowiedzialności Afryki za własny rozwój, przy ściślejszej współpracy z przedstawicielami Afryki na forach wielostronnych i w koordynacji z partnerami wielostronnymi;
(1)

Na podstawie art. 20 ust. 2 dyrektywy 2003/96/WE władze niderlandzkie poinformowały Komisję, że niestosowanie przepisów o kontroli i przemieszczaniu, określonych dyrektywą Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającą dyrektywę 92/12/EWG (2), w odniesieniu do dodatków objętych kodem CN 3811 Nomenklatury scalonej, zmienionej rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2031/2001 z dnia 6 sierpnia 2001 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (3), które podlegają opodatkowaniu zgodnie z dyrektywą 2003/96/WE, może skutkować przypadkami uchylania się od opodatkowania, unikania zobowiązań podatkowych lub nadużyć podatkowych. W związku z tym władze niderlandzkie wystąpiły o włączenie kodu CN 3811 do przepisów o kontroli i przemieszczaniu określonych dyrektywą 2008/118/WE.
(1)

W decyzji wykonawczej Komisji 2011/508/UE (5) ustanowiono środki ochronne odnoszące się do klasycznego pomoru świń, które mają być stosowane w odniesieniu do części terytorium Litwy określonych w załączniku I do tej decyzji.
(4)

Władze Irlandii zasygnalizowały, że – na podstawie dotychczasowych wyników procesu zarządzania zobowiązaniami (liability management exercise – LME) – bardzo realistyczna jest perspektywa zapewnienia do dnia 31 grudnia 2011 r. dalszego wkładu sektora prywatnego w wysokości 0,51 mld EUR w dokapitalizowanie Bank of Ireland. W świetle wysokich kosztów, jakie poniesiono już ze środków publicznych w związku z dokapitalizowaniem Bank of Ireland, a także z uwagi na konserwatywne podejście stosowane dla określenia dodatkowych potrzeb kapitałowych Bank of Ireland, wydaje się obecnie niekonieczne, a nawet niewłaściwe, aby Irlandia miała udostępniać mu tę kwotę 0,51 mld EUR już przed uzyskaniem dalszego wkładu sektora prywatnego celem dotrzymania terminu określonego w programie, gdyż prowadziłoby to – z chwilą gdy będą już dostępne wpływy uzyskane w ramach dalszego wkładu sektora prywatnego – do nadmiernie wysokich kosztów dla budżetu oraz niepotrzebnie wysokiego współczynnika adekwatności kapitałowej Bank of Ireland. Termin zakończenia tego etapu dokapitalizowania Bank of Ireland przedłużono do końca 2011 r.