2)

w załączniku VII rozdział B wprowadza się następujące zmiany: a) w pkt 2.2.2 akapit wprowadzający otrzymuje brzmienie: „Jeśli BSE i trzęsawka atypowa są wykluczone zgodnie z metodami i protokołami laboratoryjnymi określonymi w załączniku X rozdział C część 3 pkt 3.2, gospodarstwo podlega warunkom określonym w lit. a). Ponadto, na podstawie decyzji państwa członkowskiego odpowiedzialnego za dane gospodarstwo, gospodarstwo to podlega warunkom określonym w wariancie 1 zawartym w lit. b) albo w wariancie 2 zawartym w lit. c), albo w wariancie 3 zawartym w lit. d). W przypadku gospodarstwa utrzymującego stado złożone z owiec i kóz państwo członkowskie odpowiedzialne za to gospodarstwo może podjąć decyzję o zastosowaniu warunków jednego z wariantów do owiec, a innego z wariantów do kóz utrzymywanych w tym gospodarstwie:”; b) w pkt 2.2.2 lit. b) przedostatni akapit otrzymuje brzmienie: „Przemieszczanie zwierząt, o których mowa w ppkt (i) i (ii), z gospodarstwa do rzeźni jest dozwolone.”; c) pkt 2.2.2 lit. c) otrzymuje brzmienie: „c) wariant 2 – uśmiercenie i całkowite zniszczenie wyłącznie podatnych zwierząt Typowanie genetyczne białka prionowego wszystkich owiec i kóz przebywających w gospodarstwie z wyjątkiem jagniąt i koźląt poniżej trzeciego miesiąca życia, o ile poddaje się je ubojowi w celu spożycia przez ludzi nie później niż w wieku trzech miesięcy. Bezzwłoczne uśmiercenie i całkowite zniszczenie wszystkich owiec lub kóz oraz ich zarodków i komórek jajowych zidentyfikowanych w następstwie dochodzenia, o którym mowa w pkt 1 lit. b) tiret drugie i trzecie, z wyjątkiem: — tryków hodowlanych o genotypie ARR/ARR, — maciorek hodowlanych posiadających co najmniej jeden allel ARR a nieposiadających żadnego allelu VRQ i, jeżeli takie maciorki hodowlane są ciężarne w czasie dochodzenia, później urodzonych jagniąt, jeśli ich genotyp spełnia wymogi niniejszego akapitu, — owiec posiadających co najmniej jeden allel ARR, przeznaczonych wyłącznie do spożycia przez ludzi, — kóz posiadających co najmniej jeden z następujących alleli: K222, D146 i S146, — jeśli zadecyduje tak państwo członkowskie odpowiedzialne za dane gospodarstwo – jagniąt i koźląt poniżej trzeciego miesiąca życia, o ile poddaje się je ubojowi w celu spożycia przez ludzi nie później niż w wieku trzech miesięcy. Zwierzęta powyżej 18 miesiąca życia uśmiercone z przeznaczeniem na zniszczenie należy zbadać na obecność TSE zgodnie z metodami i protokołami laboratoryjnymi określonymi w załączniku X rozdział C część 3 pkt 3.2, jak określono w załączniku III rozdział A część II pkt 5. Na zasadzie odstępstwa od warunków określonych w wariancie 2 akapit pierwszy i drugi państwa członkowskie mogą zadecydować o wprowadzeniu zamiast tego środków wymienionych w ppkt (i), (ii) lub (iii): (i) zastąpienie uśmiercenia i całkowitego zniszczenia zwierząt, o których mowa w wariancie 2 akapit drugi, ich ubojem w celu spożycia przez ludzi, o ile: — zwierzęta te poddaje się ubojowi w celu spożycia przez ludzi w obrębie terytorium państwa członkowskiego odpowiedzialnego za dane gospodarstwo, — wszystkie zwierzęta powyżej 18 miesiąca życia poddane ubojowi w celu spożycia przez ludzi są badane na obecność TSE zgodnie z metodami i protokołami laboratoryjnymi określonymi w załączniku X rozdział C część 3 pkt 3.2; (ii) wstrzymanie typowania genetycznego i następującego po nim uśmiercenia i całkowitego zniszczenia zwierząt, o których mowa w wariancie 2 akapit drugi, lub uboju tych zwierząt w celu spożycia przez ludzi na okres nieprzekraczający trzech miesięcy. Niniejsze odstępstwo można stosować w sytuacji, gdy przypadek indeksowy potwierdzono niedługo przed rozpoczęciem okresu jagnienia lub kocenia, o ile maciorki lub kozy i ich nowonarodzone młode są przez cały okres trzymane osobno od owiec i kóz z innych gospodarstw; (iii) w stadach owiec lub kóz i w gospodarstwach, gdzie owce i kozy są utrzymywane razem, wstrzymanie uśmiercenia i całkowitego zniszczenia zwierząt, o których mowa w wariancie 2 akapit drugi, lub uboju tych zwierząt w celu spożycia przez ludzi maksymalnie na okres trzech lat od dnia potwierdzenia przypadku indeksowego. Stosowanie odstępstwa określonego w niniejszym podpunkcie jest ograniczone do przypadków, gdy państwo członkowskie odpowiedzialne za gospodarstwo uzna, że sytuacji epidemiologicznej nie można opanować bez uśmiercenia danych zwierząt, ale natychmiastowe przeprowadzenie takiego uśmiercenia nie jest możliwe ze względu na niski poziom odporności populacji owiec i kóz w danym gospodarstwie połączony z innymi względami, w tym czynnikami ekonomicznymi. Tryki hodowlane inne niż tryki posiadające genotyp ARR/ARR podlegają bezzwłocznie uśmierceniu lub kastracji. Wprowadza się wszelkie możliwe środki w celu szybkiego wzmocnienia odporności genetycznej w populacji owiec lub kóz w danym gospodarstwie, w tym hodowlę uwzględniającą cechy genetyczne oraz eliminowanie maciorek w celu zwiększenia częstotliwości występowania allelu ARR oraz wyeliminowania występowania allelu VRQ, a także hodowlę kozłów posiadających allele K222, D146 lub S146. Państwo członkowskie odpowiedzialne za dane gospodarstwo dopilnowuje, by liczba zwierząt przeznaczonych do uśmiercenia na koniec okresu wstrzymania nie była większa niż bezpośrednio po potwierdzeniu przypadku indeksowego. W przypadku zastosowania odstępstwa określonego w niniejszym podpunkcie środki określone w pkt 4 mają zastosowanie do danego gospodarstwa do czasu całkowitego zniszczenia zwierząt, o których mowa w wariancie 2 akapit drugi, lub uboju tych zwierząt w celu spożycia przez ludzi, po którym to czasie zastosowanie mają ograniczenia określone w pkt 3. Po uśmierceniu i całkowitym zniszczeniu zwierząt, o których mowa w wariancie 2 akapit drugi, lub po ich uboju w celu spożycia przez ludzi w odniesieniu do danego gospodarstwa stosuje się warunki określone w pkt 3;”; d) pkt 2.2.2 lit. d) otrzymuje brzmienie: „d) wariant 3 – brak obowiązku uśmiercenia i całkowitego zniszczenia wszystkich zwierząt Państwo członkowskie może zadecydować o zaniechaniu dokonania uśmiercania i całkowitego zniszczenia zwierząt zidentyfikowanych w następstwie dochodzenia, o którym mowa w pkt 1 lit. b) tiret drugie i trzecie, jeśli spełnione są kryteria przynajmniej jednego z poniższych tiret: — trudno jest zastąpić samce owiec o genotypie ARR/ARR i samice owiec posiadające co najmniej jeden allel ARR i nieposiadające allelu VRQ lub kozy posiadające co najmniej jeden z następujących alleli: K222, D146 i S146, — częstotliwość występowania allelu ARR w obrębie rasy owiec lub gospodarstwa utrzymującego owce lub alleli K222, D146 lub S146 w obrębie rasy kóz lub gospodarstwa utrzymującego kozy jest niska, — uznaje się to za konieczne w celu uniknięcia chowu wsobnego, — państwo członkowskie uznało to za konieczne w oparciu o umotywowaną analizę wszystkich czynników epidemiologicznych. W ciągu trzech miesięcy od dnia potwierdzenia indeksowego przypadku trzęsawki klasycznej należy ustalić genotyp białka prionowego wszystkich owiec i kóz do maksymalnej liczby wynoszącej 50 z każdego gatunku. W razie wykrycia kolejnych przypadków trzęsawki klasycznej w gospodarstwie, w którym zastosowano wariant 3, państwo członkowskie ponownie ocenia adekwatność powodów i kryteriów leżących u podstawy decyzji o zastosowaniu wariantu 3 w tym gospodarstwie. W razie stwierdzenia, że stosowanie wariantu 3 nie zapewnia odpowiedniej kontroli ogniska choroby, państwo członkowskie zmienia sposób traktowania tego gospodarstwa z wariantu 3 na wariant 1 albo wariant 2, jak określono w lit. b) i c). Warunki określone w pkt 4 mają natychmiastowe zastosowanie do gospodarstw, co do których zadecydowano o zastosowaniu wariantu 3. Państwo członkowskie, które zezwala na skorzystanie z wariantu 3 w ramach zarządzania ogniskami trzęsawki klasycznej, zachowuje dokumentację dotyczącą powodów i kryteriów leżących u podstawy każdej indywidualnej decyzji o zastosowaniu tego wariantu;”; e) pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3. Po uśmierceniu i całkowitym zniszczeniu wszystkich zidentyfikowanych w gospodarstwie zwierząt lub po ich uboju w celu spożycia przez ludzi, zgodnie z pkt 2.2.1, pkt 2.2.2 lit. b) lub pkt 2.2.2 lit. c), zastosowanie mają następujące ograniczenia: 3.1. gospodarstwo zostaje objęte protokołem intensywnego monitorowania TSE. Protokół ten obejmuje badania na obecność TSE u zwierząt powyżej 18 miesiąca życia, które padły lub zostały uśmiercone w gospodarstwie, lecz nie nastąpiło to w ramach kampanii zwalczania choroby. Nie obejmuje to owiec o genotypie ARR/ARR ani kóz posiadających co najmniej jeden z alleli K222, D146 lub S146. Badania przeprowadza się zgodnie z metodami i protokołami laboratoryjnymi określonymi w załączniku X rozdział C część 3 pkt 3.2; 3.2. do gospodarstwa wprowadzać można wyłącznie zwierzęta wymienione poniżej: — samce owiec o genotypie ARR/ARR, — samice owiec posiadające co najmniej jeden allel ARR a nieposiadające allelu VRQ, — kozy, o ile po dokonaniu likwidacji zwierząt przeprowadzono czyszczenie i dezynfekcję wszystkich pomieszczeń inwentarskich na terenie gospodarstwa; 3.3. jedynie następujące tryki hodowlane, kozły hodowlane oraz materiał biologiczny owiec i kóz mogą być użyte w gospodarstwie: — samce owiec o genotypie ARR/ARR, — nasienie pochodzące od tryków o genotypie ARR/ARR, — zarodki posiadające co najmniej jeden allel ARR, a nieposiadające allelu VRQ, — kozły hodowlane i materiał biologiczny kóz określone w środkach, które państwa członkowskie postanowiły wprowadzić w celu wzmocnienia odporności genetycznej w populacji kóz w gospodarstwie; 3.4. przemieszczanie zwierząt z gospodarstwa jest dozwolone do celów zniszczenia albo podlega następującym warunkom: a) następujące zwierzęta wolno przemieszczać z gospodarstwa do wszelkich celów, w tym hodowlanych: — owce o genotypie ARR/ARR, — maciorki posiadające jeden allel ARR a nieposiadające allelu VRQ, o ile są przemieszczane do innych gospodarstw, które podlegają ograniczeniom w następstwie zastosowania środków zgodnie z pkt 2.2.2 lit. b) (wariant 1), 2.2.2 lit. c) (wariant 2) lub 2.2.2 lit. d) (wariant 3), — kozy posiadające co najmniej jeden z następujących alleli: K222, D146 i S146, — kozy, o ile są przemieszczane do innych gospodarstw, które podlegają ograniczeniom w następstwie zastosowania środków zgodnie z pkt 2.2.2 lit. b) (wariant 1), 2.2.2 lit. c) (wariant 2) lub 2.2.2 lit. d) (wariant 3); b) następujące zwierzęta można przemieszczać z gospodarstwa bezpośrednio do uboju w celu spożycia przez ludzi: — owce posiadające co najmniej jeden allel ARR, — kozy, — jeśli zadecyduje tak państwo członkowskie – jagnięta i koźlęta w wieku poniżej trzech miesięcy w dniu uboju, — wszystkie zwierzęta, jeśli państwo członkowskie zadecydowało o zastosowaniu odstępstw określonych w pkt 2.2.2 lit. b) ppkt (i) oraz 2.2.2 lit. c) ppkt (i); c) jeżeli zadecyduje tak państwo członkowskie, jagnięta i koźlęta mogą być przemieszczane do jednego z pozostałych gospodarstw leżącego na terytorium tego państwa wyłącznie do celów tuczu przed ubojem, o ile są spełnione następujące warunki: — w gospodarstwie przeznaczenia nie przebywają owce ani kozy inne niż tuczone przed ubojem, — po zakończeniu okresu tuczenia jagnięta i koźlęta pochodzące z gospodarstw objętych środkami zwalczania transportuje się bezpośrednio do rzeźni znajdującej się na terytorium tego samego państwa członkowskiego w celu dokonania ich uboju nie później niż w dniu, w którym osiągną wiek 12 miesięcy; 3.5. ograniczenia określone w pkt 3.1–3.4 stosuje się do gospodarstwa: a) do dnia uzyskania przez wszystkie owce w danym gospodarstwie statusu ARR/ARR, o ile w gospodarstwie tym nie utrzymuje się kóz; lub b) do dnia, w którym wszystkie kozy w gospodarstwie będą posiadać co najmniej jeden z alleli K222, D146 lub S146, o ile w gospodarstwie tym nie utrzymuje się owiec; lub c) do dnia uzyskania statusu ARR/ARR przez wszystkie owce w gospodarstwie i posiadania przez wszystkie kozy w gospodarstwie co najmniej jednego z alleli K222, D146 lub S146; lub d) przez okres dwóch lat od dnia zakończenia wszystkich środków, o których mowa w pkt 2.2.1, pkt 2.2.2 lit. b) lub pkt 2.2.2 lit. c), o ile w trakcie tego dwuletniego okresu nie wykryto przypadku TSE innego niż trzęsawka atypowa. Jeśli w trakcie wspomnianego dwuletniego okresu potwierdzono przypadek trzęsawki atypowej, gospodarstwo obejmuje się również środkami, o których mowa w pkt 2.2.3.”; f) pkt 4 otrzymuje brzmienie: „4. W następstwie podjęcia decyzji o wprowadzeniu wariantu 3 określonego w pkt 2.2.2 lit. d) lub zastosowaniu odstępstwa przewidzianego w pkt 2.2.2 lit. c) ppkt (iii) do gospodarstwa stosuje się natychmiast następujące środki: 4.1. gospodarstwo zostaje objęte protokołem intensywnego monitorowania TSE. Protokół ten obejmuje badania na obecność TSE u zwierząt powyżej 18 miesiąca życia, które: — poddano ubojowi w celu spożycia przez ludzi, — padły lub zostały uśmiercone w gospodarstwie, lecz nie nastąpiło to w ramach kampanii zwalczania choroby. Nie obejmuje to owiec o genotypie ARR/ARR ani kóz posiadających co najmniej jeden z alleli K222, D146 lub S146. Badania przeprowadza się zgodnie z metodami i protokołami laboratoryjnymi określonymi w załączniku X rozdział C część 3 pkt 3.2; 4.2. zastosowanie mają warunki określone w pkt 3.2 i 3.3. Na zasadzie odstępstwa od pkt 3.2 i 3.3 państwo członkowskie może jednak zezwolić na wprowadzenie do gospodarstwa i wykorzystanie w nim: — samców owiec i ich nasienia posiadających co najmniej jeden allel ARR a nieposiadających allelu VRQ, w tym do celów hodowlanych, — samic owiec nieposiadających allelu VRQ, — zarodków nieposiadających allelu VRQ, z zastrzeżeniem spełnienia następujących warunków: — rasa zwierzęcia utrzymywanego w gospodarstwie jest rasą zagrożoną, — rasa zwierzęcia utrzymywanego w gospodarstwie jest objęta programem hodowlanym mającym na celu zachowanie tej rasy, realizowanym przez związek hodowców zdefiniowany w art. 2 pkt 5 rozporządzenia (UE) 2016/1012 lub właściwy organ zgodnie z art. 38 tego rozporządzenia, oraz — częstotliwość występowania allelu ARR jest niska w obrębie tej rasy; 4.3. przemieszczanie zwierząt z gospodarstwa jest dozwolone do celów zniszczenia lub uboju z przeznaczeniem do spożycia przez ludzi lub podlega następującym warunkom: a) tryki i maciorki o genotypie ARR/ARR i kozy posiadające co najmniej jeden z alleli K222, D146 lub S146 można przemieszczać z gospodarstwa do wszelkich celów, w tym hodowlanych, o ile są przemieszczane do innych gospodarstw, które są objęte środkami zgodnie z pkt 2.2.2 lit. c) (wariant 2) lub 2.2.2 lit. d) (wariant 3); b) jeżeli zadecyduje tak państwo członkowskie, jagnięta i koźlęta mogą być przemieszczane do jednego z pozostałych gospodarstw leżącego na terytorium tego państwa wyłącznie do celów tuczu przed ubojem, o ile są spełnione następujące warunki: — w gospodarstwie przeznaczenia nie przebywają owce ani kozy inne niż tuczone przed ubojem, — po zakończeniu okresu tuczenia jagnięta i koźlęta transportuje się bezpośrednio do rzeźni znajdującej się na terytorium tego samego państwa członkowskiego w celu dokonania ich uboju nie później niż w dniu, w którym osiągną wiek 12 miesięcy; 4.4. państwo członkowskie dopilnowuje, by nasienie, zarodki i komórki jajowe nie zostały wysłane poza dane gospodarstwo; 4.5. w okresie jagnienia lub kocenia zabroniony jest wspólny wypas wszelkich owiec i kóz w gospodarstwie z owcami i kozami z innych gospodarstw. Poza okresem jagnienia lub kocenia wszystkie owce i kozy w gospodarstwie podlegają ograniczeniom w odniesieniu do wspólnego wypasu określanym przez państwo członkowskie w oparciu o umotywowaną analizę wszystkich czynników epidemiologicznych; 4.6. ograniczenia określone w pkt 4.1–4.5 stosuje się przez okres dwóch lat od wykrycia ostatniego przypadku TSE innego niż trzęsawka atypowa, do gospodarstw, w których realizuje się wariant 3 określony w pkt 2.2.2 lit. d). Jeśli w trakcie wspomnianego dwuletniego okresu potwierdzono przypadek trzęsawki atypowej, gospodarstwo obejmuje się również środkami, o których mowa w pkt 2.2.3.”;