PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 169/8

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2017/1131

z dnia 14 czerwca 2017 r.

w sprawie funduszy rynku pieniężnego

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (1),

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Fundusze rynku pieniężnego (FRP) zapewniają finansowanie krótkoterminowe instytucjom finansowym, przedsiębiorstwom oraz rządom. Zapewniając tym podmiotom środki finansowe, FRP przyczyniają się do finansowania gospodarki Unii. Podmioty te wykorzystują inwestycje w FRP jako skuteczny sposób na dywersyfikację ryzyka kredytowego i ekspozycji, zamiast polegać wyłącznie na depozytach bankowych.

(2) Jeśli chodzi o popyt FRP są narzędziami zarządzania krótkoterminowymi środkami pieniężnymi, które zapewniają wysoki stopień płynności, dywersyfikacji i stabilności wartości zainwestowanego kapitału oraz zyski na poziomie rynkowym. FRP są stosowane głównie przez przedsiębiorstwa, które chcą zainwestować nadwyżkę środków pieniężnych na krótki okres. FRP stanowią zatem kluczowe ogniwo pomiędzy popytem na krótkoterminowe środki pieniężne a ich podażą.

(3) Wydarzenia, które miały miejsce w trakcie kryzysu finansowego, pozwoliły uzyskać wgląd w szereg cech FRP, które sprawiają, że są one podatne na zagrożenia, gdy na rynkach finansowych występują zawirowania, w której to sytuacji mogą one rozprzestrzeniać lub zwiększać ryzyko w obrębie całego systemu finansowego. Gdy ceny aktywów, w które zainwestował dany FRP, zaczynają spadać, zwłaszcza w skrajnych warunkach rynkowych, fundusz ten nie zawsze jest w stanie dotrzymać zobowiązania do bezzwłocznego umorzenia jednostek uczestnictwa lub udziałów wyemitowanych na rzecz inwestorów oraz utrzymać wartość nominalną tych jednostek lub udziałów. Sytuacja ta, która według Rady Stabilności Finansowej (FSB) i Międzynarodowej Organizacji Komisji Papierów Wartościowych (IOSCO) może być szczególnie trudna dla FRP o stałej lub stabilnej wartości aktywów netto, mogłaby spowodować znaczne i nagłe zlecenia umorzenia składane przez inwestorów, potencjalnie wywołując skutki makroekonomiczne na szerszą skalę.

(4) Zlecenia umorzenia znacznych pakietów jednostek uczestnictwa lub udziałów mogą zmusić FRP do sprzedaży niektórych aktywów inwestycyjnych na rynku schyłkowym, potencjalnie nasilając w ten sposób kryzys płynnościowy. W tych okolicznościach emitenci instrumentów rynku pieniężnego mogą mieć poważne trudności z uzyskaniem finansowania, jeśli rynki papierów komercyjnych i innych instrumentów rynku pieniężnego znacząco się skurczą. To z kolei może wywołać efekt domina na rynku finansowania krótkoterminowego i doprowadzić do bezpośrednich i poważnych trudności z finansowaniem instytucji finansowych, przedsiębiorstw i rządów, a więc gospodarki.

(5) Zarządzający aktywami, wspomagani przez jednostki sponsorujące, mogą postanowić o udzieleniu uznaniowego wsparcia w celu utrzymania płynności i stabilności ich FRP. Jednostki sponsorujące są często zmuszane do udzielenia wsparcia sponsorowanym przez siebie FRP, które tracą na wartości, ze względu na ryzyko utraty reputacji i obawy, że panika może przenieść się na inne rodzaje działalności tych jednostek. W zależności od wielkości FRP i skali presji umorzeniowej wsparcie ze strony jednostki sponsorującej może sięgnąć rozmiarów, które wykraczają poza stan rezerw, które ma bezpośrednio do dyspozycji. Dlatego FRP nie powinien otrzymywać wsparcia zewnętrznego.

(6) W celu utrzymania integralności i stabilności rynku wewnętrznego konieczne jest ustanowienie przepisów dotyczących funkcjonowania tych funduszy, a w szczególności dotyczących struktury ich portfela. Celem tych przepisów jest zwiększenie odporności FRP i ograniczenie możliwości wywołania efektu domina. Jednolite przepisy w całej Unii są niezbędne, aby zagwarantować, że FRP są w stanie realizować zlecenia umorzenia składane przez inwestorów, zwłaszcza w skrajnych warunkach rynkowych. Jednolite przepisy dotyczące portfela FRP są również niezbędne do zagwarantowania, aby FRP były w stanie sprostać znacznej liczbie nagłych zleceń umorzenia składanych przez dużą grupę inwestorów.

(7) Jednolite przepisy dotyczące FRP są również konieczne w celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania rynku finansowania krótkoterminowego instytucji finansowych, korporacyjnych emitentów krótkoterminowych dłużnych papierów wartościowych oraz rządów. Przepisy te są również niezbędne do zapewnienia równego traktowania inwestorów FRP i uniknięcia sytuacji, w których inwestorzy decydujący się na umorzenie jednostek w późniejszym czasie znajdą się w gorszej sytuacji w przypadku tymczasowego zawieszenia umorzeń lub likwidacji FRP.

(8) Konieczne jest zapewnienie harmonizacji wymogów ostrożnościowych dotyczących FRP poprzez ustanowienie jasnych przepisów nakładających na FRP i zarządzających FRP w całej Unii bezpośrednie obowiązki. Taka harmonizacja zwiększyłaby stabilność tych funduszy jako źródła krótkoterminowego finansowania sektora instytucji rządowych i samorządowych oraz sektora przedsiębiorstw w całej Unii. Zagwarantowałoby to również, że FRP pozostaną wiarygodnym narzędziem zarządzania potrzebami unijnego przemysłu w zakresie środków pieniężnych.

(9) Wytyczne w sprawie wspólnej definicji funduszy europejskiego rynku pieniężnego przyjęte przez Komitet Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych dnia 19 maja 2010 r. w celu stworzenia minimalnych, równych warunków działania FRP w Unii zostały wdrożone w terminie jednego roku od ich wejścia w życie jedynie przez 12 państw członkowskich, co świadczy o dalszym obowiązywaniu rozbieżnych przepisów krajowych. Rozbieżne rozwiązania krajowe nie są w stanie wyeliminować słabych punktów unijnych rynków pieniężnych ani złagodzić ryzyka wystąpienia efektu domina, co – jak pokazał kryzys finansowy – zagraża funkcjonowaniu i stabilności rynku wewnętrznego. Określone w niniejszym rozporządzeniu wspólne przepisy dotyczące FRP powinny zatem mieć na celu zapewnienie wysokiego poziomu ochrony inwestorów i zapobieganie wystąpieniu efektu domina na skutek ewentualnej paniki wśród inwestorów FRP bądź łagodzenie jego skutków.

(10) W przypadku braku rozporządzenia ustanawiającego przepisy dotyczące FRP możliwe byłoby dalsze przyjmowanie rozbieżnych środków na poziomie krajowym. Takie środki powodowałyby wciąż znaczne zakłócenia konkurencji wynikające z istotnych różnic w podstawowych standardach ochrony inwestycji. Zróżnicowane wymogi dotyczące struktury portfela, aktywów kwalifikowalnych, terminów ich zapadalności, płynności i dywersyfikacji, jak również jakości kredytowej emitentów oraz instrumentów rynku pieniężnego prowadzą do powstania rozbieżnych poziomów ochrony inwestorów z powodu różnych poziomów ryzyka związanego z ofertą inwestycyjną FRP. Należy zatem koniecznie przyjąć jednolity zbiór przepisów, aby uniknąć przeniesienia się efektu domina na rynek finansowania krótkoterminowego, co mogłoby zagrozić stabilności rynku finansowego Unii. Aby zmniejszyć ryzyko systemowe, FRP utrzymujące stałą wartość aktywów netto (FRP o stałej NAV) powinny funkcjonować w Unii tylko jako FRP o stałej NAV.

(11) Nowe przepisy dotyczące FRP opierają się na dyrektywie 2009/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4), która stanowi ramy prawne regulujące ustanawianie przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS), zarządzanie nimi oraz ich wprowadzanie do obrotu w Unii, a także na dyrektywie 2011/61/UE Parlamentu Europejskiego i Rady (5), która stanowi ramy prawne regulujące ustanawianie alternatywnych funduszy inwestycyjnych (AFI), zarządzanie nimi oraz ich wprowadzanie do obrotu w Unii.

(12) Przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania mogą działać w Unii jako UCITS zarządzane przez spółki zarządzające UCITS lub spółki inwestycyjne UCITS posiadające zezwolenie na mocy dyrektywy 2009/65/WE lub jako AFI zarządzane przez zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (ZAFI) posiadającymi zezwolenie lub zarejestrowanymi zgodnie z dyrektywą 2011/61/UE. Nowe przepisy mające zastosowanie do FRP powinny bazować na istniejących ramach prawnych ustanowionych na mocy tych dyrektyw, w tym również aktów wykonawczych do tych dyrektyw i powinny zatem mieć zastosowanie jako uzupełnienie tych dyrektyw. Ponadto przepisy dotyczące zarządzania i wprowadzania do obrotu ustanowione w istniejących ramach prawnych powinny mieć zastosowanie do FRP, z uwzględnieniem tego, czy są one UCITS, czy też AFI. Podobnie, przepisy dotyczące transgranicznego świadczenia usług i swobody przedsiębiorczości ustanowione w dyrektywie 2009/65/WE i dyrektywie 2011/61/UE powinny mieć zastosowanie odpowiednio do działalności transgranicznej FRP. Jednocześnie należy w sposób wyraźny wyłączyć zastosowanie szeregu przepisów dotyczących polityki inwestycyjnej UCITS określonych w rozdziale VII dyrektywy 2009/65/WE.

(13) Zharmonizowane przepisy powinny mieć zastosowanie do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, których cechy odpowiadają cechom FRP. UCITS i AFI, które mają na celu zapewnienie zysków odpowiadających stopom rynku pieniężnego lub utrzymanie wartości inwestycji oraz które chcą osiągnąć te cele, inwestując w aktywa krótkoterminowe, takie jak instrumenty rynku pieniężnego lub depozyty, bądź zawierając umowy z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu lub niektóre kontrakty na instrumenty pochodne, służące wyłącznie zabezpieczeniu ryzyka związanego z pozostałymi inwestycjami funduszu, muszą przestrzegać nowych przepisów dotyczących FRP.

(14) Specyfika FRP wynika z połączenia aktywów, w które inwestują, oraz założonych przez nie celów. Cel, jakim jest zapewnienie zysków odpowiadających stopom rynku pieniężnego, oraz cel, jakim jest utrzymanie wartości inwestycji, nie wykluczają się wzajemnie. FRP może wyznaczyć sobie jeden z tych celów lub obydwa.

(15) Cel, jakim jest zapewnienie zysków odpowiadających stopom rynku pieniężnego, należy rozumieć w znaczeniu ogólnym. Oczekiwane zyski nie muszą być idealnie dostosowane do stopy EONIA, Libor, Euribor ani żadnej innej stosownej stopy procentowej rynku pieniężnego. Cel polegający na dążeniu do osiągnięcia zysków nieznacznie przekraczających stopę rynku pieniężnego nie powinien być podstawą do nieobjęcia UCITS lub AFI zakresem nowych jednolitych przepisów określonych w niniejszym rozporządzeniu.

(16) Cel utrzymania wartości inwestycji nie powinien być interpretowany jako gwarancja zachowania kapitału udzielona przez FRP. Należy go rozumieć jako cel, który UCITS lub AFI zamierza osiągnąć. Spadek wartości inwestycji nie oznacza, że przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania zmieniło cel, jakim jest utrzymanie wartości inwestycji.

(17) Ważne jest, aby UCITS i AFI o cechach FRP były uznawane za FRP, a ich zdolność do stałego przestrzegania nowych jednolitych przepisów dotyczących FRP podlegała wyraźnej weryfikacji. W tym celu właściwe organy powinny udzielać FRP zezwoleń. W przypadku UCITS zezwolenie na prowadzenie działalności w charakterze FRP powinno być częścią zezwolenia na prowadzenie działalności jako UCITS zgodnie ze zharmonizowanymi procedurami na mocy dyrektywy 2009/65/WE. W przypadku AFI, z uwagi na to, że nie podlegają one zharmonizowanym procedurom udzielania zezwoleń i nadzoru na mocy dyrektywy 2011/61/UE, konieczne jest zapewnienie wspólnych podstawowych przepisów dotyczących udzielania zezwoleń, które odzwierciedlają obowiązujące zharmonizowane przepisy dotyczące UCITS. Procedury takie powinny zapewniać, aby zarządzający AFI posiadający zezwolenie na prowadzenie działalności w charakterze FRP był zarządzającym alternatywnym funduszem inwestycyjnym (ZAFI), który uzyskał zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2011/61/UE.

(18) W celu zadbania o to, by wszystkie przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania charakteryzujące się cechami FRP podlegały nowym wspólnym przepisom dotyczącym tych funduszy, należy zakazać używania nazwy „FRP” lub innych określeń sugerujących, że przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania ma cechy takiego funduszu, chyba że dane przedsiębiorstwo uzyskało zezwolenie na prowadzenie działalności w charakterze FRP na mocy niniejszego rozporządzenia. W celu uniknięcia obchodzenia przepisów niniejszego rozporządzenia właściwe organy powinny monitorować praktyki rynkowe przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania mających siedzibę lub wprowadzanych do obrotu na ich terytorium w celu sprawdzenia, czy nie nadużywają one nazwy „FRP” ani nie sugerują, że są takimi funduszami, nie stosując się do nowych ram prawnych.

(19) Biorąc pod uwagę fakt, że UCITS i AFI mogą przybierać rozmaite formy prawne, które niekoniecznie nadają im osobowość prawną, przepisy niniejszego rozporządzenia zobowiązujące FRP do podjęcia działań należy rozumieć jako odniesienia do zarządzającego FRP w przypadkach, gdy dany FRP został założony jako UCITS lub AFI, który nie jest w stanie działać samodzielnie, ponieważ nie posiada osobowości prawnej.

(20) W przepisach dotyczących portfelu FRP należy jednoznacznie określić kategorie aktywów, które mogą stanowić przedmiot inwestycji FRP, oraz warunki ich kwalifikowalności. W celu zapewnienia integralności FRP należy również zakazać tym funduszom zawierania określonych transakcji finansowych, które zagrażałyby ich strategii inwestycyjnej i celom.

(21) Instrumenty rynku pieniężnego są zbywalnymi instrumentami znajdującymi się zwykle w obrocie na rynku pieniężnym. Obejmują one bony skarbowe, bony komunalne, certyfikaty depozytowe, papiery komercyjne, akcepty bankowe oraz średnio- i krótkoterminowe obligacje. Instrumenty rynku pieniężnego powinny być dopuszczone jako przedmiot inwestycji FRP wyłącznie w takim zakresie, w jakim są one zgodne z ograniczeniami dotyczącymi terminów zapadalności, oraz pod warunkiem że są uznawane przez FRP za instrumenty o wysokiej jakości kredytowej.

(22) Dodatkowo w przypadku, w którym FRP inwestuje w lokaty bankowe zgodnie z jego regulaminem lub zgodnie z dokumentami założycielskimi, należy umożliwić FRP posiadanie pomocniczych aktywów płynnych, takich jak środki pieniężne na rachunku bankowym dostępne w dowolnym momencie. Posiadanie takich pomocniczych aktywów płynnych może być uzasadnione między innymi wówczas, jeżeli ma na celu pokrycie bieżących lub wyjątkowych płatności, a w przypadku sprzedaży – na okres niezbędny do dokonania reinwestycji w aktywa kwalifikowalne.

(23) Sekurytyzacje oraz papiery dłużne przedsiębiorstw zabezpieczone aktywami (ABCP) należy uznać za kwalifikowalne, jeżeli spełniają one pewne wymogi. Z uwagi na to, że podczas kryzysu finansowego niektóre sekurytyzacje były szczególnie niestabilne, konieczne jest wprowadzenie pewnych kryteriów jakościowych dla sekurytyzacji i ABCP, tak aby kwalifikowalnymi były tylko te sekurytyzacje, które dobrze funkcjonują. Do momentu, gdy proponowane rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie prostych, przejrzystych i standardowych sekurytyzacji (proponowane rozporządzenie w sprawie sekurytyzacji STS) nie zostanie przyjęte i nie zacznie mieć zastosowanie do celów niniejszego rozporządzenia, FRP powinny móc inwestować do 15 % aktywów w sekurytyzacje i ABCP. Komisja powinna przyjąć akt delegowany w celu zadbania o to, by kryteria identyfikacji sekurytyzacji STS, które nie są sekurytyzacjami STS miały zastosowanie do celów niniejszego rozporządzenia. Po wejściu w życie aktu delegowanego należy zezwolić FRP na inwestowanie do 20 % aktywów w sekurytyzacje, z czego do 15 % aktywów w sekurytyzacje i ABCP, które nie spełniają kryteriów STS.

(24) FRP powinien mieć możliwość inwestowania w depozyty, pod warunkiem że może w dowolnym momencie wycofać środki pieniężne. Możliwości skutecznego wycofania środków są ograniczone, jeśli sankcje związane z ich wcześniejszym wycofaniem są na tyle wysokie, że przekraczają odsetki naliczone przed wycofaniem środków. W związku z tym FRP powinien również dołożyć wszelkich starań, by nie składać depozytów w instytucji kredytowej, która wymaga sankcji wyższych niż przeciętne, ani nie składać depozytów o zbyt długim terminie zapadalności, jeżeli mogłoby to skutkować zbyt wysokimi sankcjami.

(25) Aby uwzględnić różnice w strukturach bankowych w Unii, zwłaszcza w mniejszych państwach członkowskich lub w państwach członkowskich, w których sektor bankowy jest bardzo skoncentrowany, jak również przypadki, w których nieopłacalne dla FRP byłoby korzystanie z usług instytucji kredytowej w innym państwie członkowskim, na przykład z uwagi na konieczność dokonania wymiany walut, co wiąże się z kosztami i ryzykiem, należy zezwolić na pewną elastyczność w zakresie wymogu dywersyfikacji w odniesieniu do depozytów w tej samej instytucji kredytowej.

(26) Pochodne instrumenty finansowe dopuszczalne jako przedmiot inwestycji FRP powinny służyć wyłącznie zabezpieczeniu ryzyka stopy procentowej i ryzyka walutowego, a ich instrumentem bazowym powinny być jedynie stopy procentowe, kursy walutowe, waluty lub indeksy reprezentujące te kategorie. Należy zakazać wykorzystywania instrumentów pochodnych do innych celów oraz wykorzystywania instrumentów pochodnych posiadających inne aktywa bazowe. Instrumenty pochodne powinny być wykorzystywane jedynie jako uzupełnienie strategii FRP, a nie jako główne narzędzie służące osiągnięciu celów FRP. Jeżeli FRP inwestuje w aktywa denominowane w innej walucie niż waluta funduszu, oczekuje się, że zarządzający FRP zabezpieczy całą ekspozycję na ryzyko walutowe, w tym za pośrednictwem instrumentów pochodnych. FRP powinny być uprawnione do inwestowania w finansowe instrumenty pochodne, jeżeli instrument taki znajduje się w obrocie na rynku regulowanym, zgodnie z art. 50 ust. 1 lit. a), b) lub c) dyrektywy 2009/65/WE, lub w obrocie pozagiełdowym, o ile spełnione są pewne warunki.

(27) Umowy z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu mogą być wykorzystane przez FRP jako środek krótkoterminowego inwestowania nadwyżki środków pieniężnych, pod warunkiem że pozycja jest w pełni zabezpieczona. W celu ochrony interesów inwestorów konieczne jest zapewnienie, aby zabezpieczenie udzielone w ramach umów z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu było wysokiej jakości i by nie wykazywało silnej korelacji z wynikami kontrahenta, aby uniknąć negatywnych skutków w przypadku niewykonania zobowiązania przez kontrahenta. Ponadto należy zezwolić FRP na inwestycje do 10 % jego aktywów w umowy z udzielonym przyrzeczeniem odkupu. FRP nie powinny stosować innych efektywnych technik zarządzania portfelem, w tym transakcji udzielania lub zaciągania pożyczek papierów wartościowych, ponieważ ich zastosowanie może uniemożliwić osiągnięcie celów inwestycyjnych tych funduszy.

(28) W celu ograniczenia podejmowania ryzyka przez FRP niezbędne jest ograniczenie ryzyka kontrahenta przez zapewnienie, aby portfel FRP podlegał jasnym wymogom w zakresie dywersyfikacji. W tym celu umowy z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu powinny być w pełni zabezpieczone oraz, aby ograniczyć ryzyko operacyjne, umowa z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu z jednym kontrahentem nie powinna przekraczać 15 % ogółu aktywów FRP. Wszystkie instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym powinny podlegać przepisom rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 (6).

(29) Ze względów ostrożnościowych oraz w celu uniknięcia wywierania znaczącego wpływu na organy zarządzające emitenta przez FRP należy unikać nadmiernej koncentracji inwestycji FRP w instrumenty wyemitowane przez tego samego emitenta.

(30) FRP działające wyłącznie jako pracownicze programy oszczędnościowe powinny mieć możliwość odstąpienia od pewnych wymogów dotyczących inwestycji w inne FRP, jeżeli uczestników takich programów, będących osobami fizycznymi, obowiązują surowe warunki umorzenia, które nie są związane ze zmianami na rynku, lecz z konkretnymi i wcześniej zdefiniowanymi zdarzeniami życiowymi, takimi jak przejście na emeryturę, i innymi szczególnymi okolicznościami, takimi jak na przykład nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego główne miejsce zamieszkania, rozwód, choroba lub utrata pracy. Ważne jest, aby pracownicy mogli inwestować w FRP, które uznaje się za jedne z najbezpieczniejszych inwestycji krótkoterminowych. Takie odstępstwo nie zagraża celowi rozporządzenia, jakim jest zapewnienie stabilności finansowej, gdyż pracownicy inwestujący w FRP za pomocą swego pracowniczego programu oszczędnościowego nie mogą wycofać się ze swojej inwestycji na żądanie. Umorzeń można dokonać wyłącznie w przypadku zaistnienia uprzednio zdefiniowanych zdarzeń życiowych. Dlatego nawet w skrajnych sytuacjach rynkowych pracownicy nie będą mogli wycofać środków zainwestowanych w FRP.

(31) FRP powinny być zobowiązane do inwestowania w wysokiej jakości aktywa kwalifikowalne. W związku z tym FRP powinien dysponować ostrożną wewnętrzną procedurą oceny jakości kredytowej na potrzeby określania jakości kredytowej instrumentów rynku pieniężnego, sekurytyzacji i ABCP, w które zamierza ono zainwestować. Zgodnie z przepisami prawa Unii ograniczającymi nadmierne poleganie na ratingach kredytowych, ważne jest, żeby FRP unikały mechanicznego i nadmiernego polegania na ratingach wydawanych przez agencje ratingowe. FRP powinny mieć możliwość korzystania z ratingów jako uzupełnienie ich własnej oceny jakości aktywów kwalifikowalnych. Zarządzający FRP powinni przeprowadzać nową ocenę instrumentów rynku pieniężnego, sekurytyzacji i ABCP zawsze, kiedy następuje istotna zmiana, zwłaszcza w przypadku, kiedy zarządzający FRP otrzyma informację o obniżeniu ratingu danego instrumentu rynku pieniężnego, sekurytyzacji lub ABCP do poziomu niższego niż dwa najwyższe ratingi krótkoterminowe przyznawane przez agencję ratingową regulowaną i certyfikowaną zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1060/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady (7). W tym celu zarządzający FRP powinni mieć możliwość ustanowienia wewnętrznej procedury wyboru agencji ratingowych odpowiednich dla danego portfela inwestycyjnego FRP oraz określenia częstotliwości, z jaką FRP powinien kontrolować ratingi tych agencji. Wybór agencji ratingowych powinien pozostać konsekwentny w dłuższej perspektywie czasowej.

(32) Biorąc pod uwagę działania organów międzynarodowych, takich jak IOSCO czy Rada Stabilności Finansowej, na rzecz ograniczenia zjawiska nadmiernego polegania na ratingach kredytowych, jak również prawo Unii w tym zakresie, na przykład rozporządzenie (WE) nr 1060/2009 czy dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/14/UE (8), nie należy zakazywać żadnym produktom, w tym FRP, zamawiania lub finansowania zewnętrznych ratingów kredytowych.

(33) W celu zadbania o to, by zarządzający FRP nie stosowali różnych kryteriów oceny jakości kredytowej instrumentów rynku pieniężnego, sekurytyzacji lub ABCP, a tym samym by nie sporządzali rozbieżnych charakterystyk ryzyka tego samego instrumentu, konieczne jest, aby zarządzający FRP opierali się na tych samych kryteriach. W związku z tym należy zharmonizować minimalne kryteria oceny instrumentów rynku pieniężnego, sekurytyzacji i ABCP. Do wewnętrznych kryteriów oceny jakości kredytowej należą na przykład: środki ilościowe dotyczące emitenta instrumentu, takie jak wskaźniki finansowe, dynamika bilansu i wytyczne dotyczące rentowności, które są indywidualnie oceniane i porównywane z kryteriami stosowanymi przez porównywalne przedsiębiorstwa i grupy z sektora, oraz środki jakościowe dotyczące emitenta instrumentu, takie jak skuteczność zarządzania i strategia przedsiębiorstwa, które są indywidualnie analizowane w celu ustalenia, czy ogólna strategia emitenta nie będzie miała niekorzystnych skutków dla jego jakości kredytowej w przyszłości. Pozytywny wynik wewnętrznej oceny jakości kredytowej powinien oznaczać wystarczającą wiarygodność kredytową emitenta instrumentów oraz wystarczającą jakość kredytową instrumentów.

(34) W celu stworzenia przejrzystej i spójnej procedury wewnętrznej oceny jakości kredytowej zarządzający FRP powinien dokumentować procedurę i oceny jakości kredytowej. Wymóg ten powinien zagwarantować, że procedura będzie przebiegać według jasnych zasad, które można monitorować, a inwestorzy i właściwe organy – zgodnie z niniejszym rozporządzeniem – będą na wniosek informowane o stosowanych metodach.

(35) W celu zmniejszenia ryzyka portfela FRP ważne jest wyznaczenie dopuszczalnych terminów zapadalności, określając maksymalny dopuszczalny ważony termin zapadalności (WAM) oraz średni ważony okres trwania (WAL).

(36) WAM wykorzystuje się do pomiaru wrażliwości FRP na zmiany stóp procentowych rynku pieniężnego. Przy określaniu WAM zarządzający FRP powinni uwzględniać wpływ pochodnych instrumentów finansowych, depozytów, umów z udzielonym przyrzeczeniem odkupu oraz umów z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu i wpływ na ryzyko stopy procentowej FRP. W przypadku gdy FRP zawiera transakcję swapu, aby uzyskać ekspozycję na instrument o stałej, a nie o zmiennej stopie procentowej, fakt ten powinien zostać uwzględniony przy określaniu WAM.

(37) WAL wykorzystywany jest do pomiaru ryzyka kredytowego portfela FRP: im dłuższy jest termin zwrotu kapitału, tym większe jest ryzyko kredytowe. WAL wykorzystywany jest również do ograniczania ryzyka płynności portfela FRP. W odróżnieniu od obliczania WAM, przy obliczaniu WAL papierów wartościowych o zmiennej stopie procentowej i instrumentów finansowych będących wynikiem sekurytyzacji nie jest dopuszczalne wykorzystanie dat aktualizacji stóp procentowych, uwzględnia się natomiast tylko przewidziany ostateczny termin zapadalności instrumentu finansowego. Terminem zapadalności stosowanym do obliczania WAL jest rezydualny termin zapadalności pozostały do prawnego umorzenia, ponieważ jest to jedyny termin, w którym spółka zarządzająca może racjonalnie oczekiwać, że instrument ten zostanie wykupiony. Ze względu na szczególny charakter aktywów bazowych dla niektórych sekurytyzacji i ABCP, w przypadku instrumentów amortyzowanych, należy umożliwić obliczenie WAL na podstawie terminu zapadalności amortyzowanych instrumentów według umownego profilu amortyzacji takich instrumentów lub profilu amortyzacji aktywów bazowych, z których wynikają przepływy pieniężne w związku z umorzeniem takich instrumentów.

(38) W celu zwiększenia zdolności FRP do realizacji zleceń umorzenia i uniknięcia sprzedaży ich aktywów po bardzo zaniżonych cenach, fundusze te powinny stale posiadać minimalną kwotę płynnych aktywów o jednodniowym lub tygodniowym terminie zapadalności. Aktywa o jednodniowym terminie zapadalności powinny obejmować takie aktywa jak środki pieniężne, papiery wartościowe zapadające w ciągu jednego dnia roboczego oraz umowy z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu. Aktywa o tygodniowym terminie zapadalności powinny obejmować takie aktywa jak środki pieniężne, papiery wartościowe zapadające w ciągu jednego tygodnia oraz umowy z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu. W przypadku FRP długu publicznego o stałej NAV oraz FRP o niskiej zmienności NAV należy również zezwolić na to, aby ograniczony odsetek skarbowych papierów wartościowych o rezydualnym terminie zapadalności wynoszącym 190 dni, które można umorzyć w ciągu jednego dnia roboczego, mógł zostać uwzględniony w kontekście wymogu dotyczącego instrumentów o tygodniowym terminie zapadalności. W przypadku FRP o zmiennej NAV należy również zezwolić na to, aby ograniczony odsetek instrumentów rynku pieniężnego lub jednostek uczestnictwa lub udziałów w kwalifikowalnych FRP mógł zostać uwzględniony w kontekście wymogu dotyczącego instrumentów o instrumentów o tygodniowym terminie zapadalności, o ile te jednostki i udziały można umorzyć w ciągu pięciu dni roboczych. Do obliczenia proporcji aktywów o jednodniowym i tygodniowym terminie zapadalności należy stosować prawny termin zapadalności danego składnika aktywów. Można wziąć pod uwagę możliwość rozwiązania przez zarządzającego FRP umowy z krótkim wyprzedzeniem. Przykładowo, jeżeli umowa z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu może zostać rozwiązana za jednodniowym wypowiedzeniem, należy ją uznać za składnik aktywów o jednodniowym terminie zapadalności. Jeśli zarządzający ma możliwość wypłacenia środków pieniężnych z rachunku depozytowego po złożeniu odnośnego zlecenia z jednodniowym wyprzedzeniem, depozyt ten może zostać uznany za składnik aktywów o jednodniowym terminie zapadalności. Jeżeli instrument finansowy zawiera opcję put, którą można wykonać dowolnie każdego dnia lub w ciągu pięciu dni roboczych, a kurs wykonania opcji put jest zbliżony do oczekiwanej wartości instrumentu, instrument ten powinien zaliczać się do aktywów o odpowiednio dziennym i tygodniowym terminie zapadalności.

(39) Z uwagi na to, że FRP mogą inwestować w aktywa o różnych terminach zapadalności, ważne jest, aby inwestorzy byli w stanie rozróżnić poszczególne kategorie FRP. W związku z tym FRP powinny być klasyfikowane jako krótkoterminowe FRP albo standardowe FRP. Celem krótkoterminowych FRP jest uzyskanie zysków odpowiadających stopom rynku pieniężnego, przy jednoczesnym zapewnieniu inwestorom jak najwyższego poziomu bezpieczeństwa. Dzięki krótkim WAM i WAL ryzyko związane z czasem trwania i ryzyko kredytowe krótkoterminowych FRP są utrzymywane na niskim poziomie.

(40) Celem standardowych FRP jest zapewnianie zysków nieco wyższych od zysków odpowiadających stopom rynku pieniężnego, w związku z czym inwestują one w aktywa o wydłużonym terminie zapadalności. Aby osiągnąć wyższe zyski, standardowe FRP powinny mieć możliwość stosowania zwiększonych limitów dotyczących ryzyka portfela, takich jak WAM i WAL.

(41) Zgodnie z art. 84 dyrektywy 2009/65/WE zarządzający FRP będącymi UCITS mają możliwość tymczasowego zawieszenia umorzeń w wyjątkowych przypadkach, gdy wymagają tego okoliczności. Zgodnie z art. 16 dyrektywy 2011/61/UE i art. 47 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 231/2013 (9), zarządzający FRP będącymi AFI mogą stosować specjalne mechanizmy postępowania w przypadku wystąpienia braku płynności aktywów funduszy.

(42) Aby zapewnić odpowiednie zarządzanie płynnością, FRP powinny ustanowić należytą politykę i procedury umożliwiające poznanie swoich inwestorów. Polityka wprowadzona przez zarządzającego powinna pomóc w zrozumieniu bazy inwestorów FRP, tak aby można było przewidzieć zlecenia umorzenia znacznych pakietów jednostek lub udziałów. W celu uniknięcia sytuacji, w której FRP muszą zrealizować nagłe, masowe zlecenia umorzenia, szczególną uwagę należy poświęcić dużym inwestorom reprezentującym znaczny odsetek aktywów funduszu, jak również jednemu inwestorowi reprezentującemu znaczny odsetek aktywów o jednodniowym terminie zapadalności. Zarządzający FRP powinien w miarę możliwości określić tożsamość inwestorów, nawet jeśli są oni reprezentowani przez rachunki powiernicze, portale lub innych pośrednich nabywców.

(43) W ramach ostrożnego zarządzania ryzykiem FRP powinny przynajmniej dwa razy w roku przeprowadzać testy warunków skrajnych. Od zarządzających FRP oczekuje się działania prowadzącego do wzmocnienia odporności funduszu, jeśli wyniki testów warunków skrajnych wykazują jego słabe punkty.

(44) W celu odzwierciedlenia rzeczywistej wartości aktywów stosowanie wyceny według wartości rynkowej powinno być preferowaną metodą wyceny. Zarządzający FRP nie powinien mieć możliwości stosowania wyceny według modelu, jeśli wycena według wartości rynkowej pozwala uzyskać wiarygodną wartość składnika aktywów, ponieważ wycena według modelu może prowadzić do uzyskania mniej dokładnej wyceny. Takie aktywa jak bony skarbowe i komunalne oraz średnio- i krótkoterminowe obligacje uznaje się na ogół za aktywa, których wartość można wiarygodnie wycenić według wartości rynkowej aktywów. Przy wycenie papierów komercyjnych lub certyfikatów depozytowych zarządzający FRP powinien sprawdzić, czy na rynku wtórnym można uzyskać ich wiarygodną wycenę. Cenę wykupu oferowaną przez emitenta uznaje się również za stanowiącą właściwe oszacowanie wartości papieru komercyjnego. Niektóre aktywa mogą być z natury trudne do wycenienia w oparciu o ceny rynkowe, na przykład niektóre pozagiełdowe instrumenty pochodne, które wykazują niską płynność obrotu. W takich przypadkach, jeżeli wycena według wartości rynkowej nie pozwala na wiarygodne oszacowanie wartości aktywów, zarządzający FRP powinien określić wartość godziwą danego aktywa za pomocą wyceny według modelu, wykorzystując na przykład takie dane jak zyski porównywalnych emisji i porównywalnych emitentów, lub za pomocą dyskontowania przepływów pieniężnych danego składnika aktywów. Wycena według modelu wykorzystuje modele finansowe do określenia wartości godziwej danego składnika aktywów. FRP może sam opracować takie modele lub może skorzystać z istniejących modeli opracowanych przez podmioty zewnętrzne, takie jak sprzedawcy danych.

(45) Celem FRP długu publicznego o stałej NAV jest zachowanie kapitału inwestycji przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiego stopnia płynności. Wartość aktywów netto (NAV) przypadająca na jednostkę uczestnictwa lub udział większości FRP długu publicznego o stałej NAV wynosi na przykład 1 EUR, 1 USD lub 1 GBP w momencie podziału zysków wśród inwestorów. Inne FRP długu publicznego o stałej NAV kumulują dochód w NAV funduszu, utrzymując jednocześnie rzeczywistą wartość składnika na stałym poziomie.

(46) W celu uwzględnienia specyfiki FRP długu publicznego o stałej NAV oraz FRP o niskiej zmienności NAV należy zezwolić tym funduszom na stosowanie również uznanej międzynarodowo metody księgowania według kosztu zamortyzowanego zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości przyjętymi przez Unię dla niektórych aktywów. Niemniej jednak, w celu zapewnienia ciągłego monitorowania różnicy między stałą NAV przypadającą na jednostkę uczestnictwa lub udział a NAV przypadającą na jednostkę uczestnictwa lub udział, FRP długu publicznego o stałej NAV oraz FRP o niskiej zmienności NAV powinny również obliczać wartość swoich aktywów na podstawie wyceny według wartości rynkowej lub wyceny według modelu.

(47) Z uwagi na to, że FRP powinny publikować NAV, która odzwierciedla wszystkie zmiany wartości jego aktywów, opublikowaną NAV należy zaokrąglić maksymalnie do pełnego punktu bazowego lub jego odpowiednika. W związku z tym, jeżeli NAV jest publikowana w określonej walucie, na przykład 1 EUR, stopniowych zmian wartości należy dokonywać co 0,0001 EUR. W przypadku NAV wynoszącej 100 EUR stopniowych zmian wartości należy dokonywać co 0,01 EUR. Ponadto FRP długu publicznego o stałej NAV oraz FRP o niskiej zmienności NAV powinny móc publikować stałą NAV oraz różnicę między stałą NAV a NAV. W tym przypadku stała NAV jest obliczana poprzez zaokrąglenie NAV do najbliższego centa dla NAV wynoszącego 1 EUR (zmieniana co 0,01 EUR).

(48) Aby mieć możliwość ograniczenia ewentualnych umorzeń ze strony inwestorów w czasach głębokich napięć na rynku, FRP długu publicznego o stałej NAV oraz FRP o niskiej zmienności NAV powinny dysponować przepisami umożliwiającymi wprowadzenie opłat płynnościowych i ograniczeń dotyczących umorzeń w celu zapewnienia ochrony inwestorów i zniwelowania przewagi wynikającej z pierwszeństwa w działaniu. Opłata płynnościowa powinna należycie odzwierciedlać koszt osiągnięcia płynności przez FRP i nie powinna stanowić kary, która równoważyłaby straty poniesione przez innych inwestorów w wyniku umorzenia.

(49) Udzielenie wsparcia zewnętrznego FRP, które ma na celu utrzymanie płynności lub stabilności lub które przynosi de facto takie skutki, zwiększa ryzyko przeniesienia się efektu domina z sektora FRP na resztę sektora finansowego. Udzielenie wsparcia przez osoby trzecie, w tym instytucje kredytowe, inne instytucje finansowe lub podmioty prawne w tej samej grupie co FRP, może leżeć w ich interesie, ponieważ posiadają udział gospodarczy w przedsiębiorstwie zarządzającym zajmującym się zarządzaniem FRP lub ponieważ chcą uniknąć utraty reputacji, jeśli ich nazwa byłaby kojarzona z ogłoszeniem niewypłacalności przez FRP. Z uwagi na to, że wspomniane osoby trzecie nie zawsze zobowiązują się wyraźnie do zapewnienia lub zagwarantowania takiego wsparcia, nie ma pewności, czy tego rodzaju wsparcie zostanie udzielone FRP, w momencie gdy zajdzie taka potrzeba. W takich okolicznościach uznaniowy charakter wsparcia jednostki sponsorującej przyczynia się do niepewności wśród uczestników rynku dotyczącej tego, kto poniesie ewentualne straty FRP. Niepewność ta sprawia, że FRP są jeszcze bardziej podatne na panikę wśród inwestorów w okresach destabilizacji finansowej, gdy ryzyko finansowe na szerszą skalę jest najbardziej odczuwalne i kiedy pojawiają się obawy co do kondycji finansowej jednostek sponsorujących i ich zdolności do zapewnienia wsparcia związanym z nimi funduszom. Z tych względów należy zakazać wsparcia zewnętrznego dla FRP.

(50) Przed dokonaniem inwestycji w FRP inwestorzy powinni zostać wyraźnie poinformowani, czy dany fundusz ma charakter krótkoterminowy, czy też standardowy, oraz czy dany FRP jest FRP długu publicznego o stałej NAV, FRP o niskiej zmienności NAV, czy też FRP o zmiennej NAV. Aby uniknąć nieuzasadnionych oczekiwań ze strony inwestorów, we wszelkich materiałach związanych z wprowadzeniem do obrotu należy również wyraźnie wskazać, że FRP nie jest gwarantowanym instrumentem inwestycyjnym. FRP powinny również udostępniać co tydzień inwestorom inne informacje, takie jak podział portfela według terminów zapadalności, profil kredytowy oraz 10 największych składników portfela FRP.

(51) W celu zapewnienia, aby właściwe organy były w stanie wykryć i monitorować zagrożenia na rynku FRP oraz reagować na nie, FRP powinny przekazywać właściwym organom, oprócz informacji wymaganych już na podstawie dyrektywy 2009/65/WE lub dyrektywy 2011/61/UE, szczegółowy wykaz informacji na temat FRP, w tym na temat rodzaju i cech FRP, wskaźników portfela oraz aktywów utrzymywanych w portfelu. Właściwe organy powinny gromadzić te dane w sposób spójny w całej Unii w celu uzyskania merytorycznej wiedzy na temat głównych kierunków ewolucji rynku FRP. Aby ułatwić zbiorczą analizę potencjalnego wpływu rynku FRP w Unii, dane takie powinny być przekazywane Europejskiemu Urzędowi Nadzoru (Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA), ustanowionemu rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (10), który powinien stworzyć centralną bazę danych dotyczącą tych funduszy.

(52) Organ właściwy dla FRP powinien sprawdzić, czy FRP jest w stanie stale przestrzegać przepisów niniejszego rozporządzenia. W związku z tym właściwym organom należy przyznać uprawnienia nadzorcze i śledcze, w tym prawo do nakładania określonych sankcji i wprowadzania określonych środków, które są niezbędne do wykonywania funkcji powierzonych im na mocy niniejszego rozporządzenia. Uprawnienia te nie powinny naruszać uprawnień wynikających z dyrektyw 2009/65/WE i 2011/61/UE. Organy właściwe dla UCITS lub AFI powinny również sprawdzić, czy wszystkie przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania istniejące w momencie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia i wykazujące cechy FRP przestrzegają nowych przepisów.

(53) W celu określenia dalszych elementów technicznych niniejszego rozporządzenia, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w zakresie wprowadzenia odniesienia do kryteriów identyfikacji prostej, przejrzystej i standardowej sekurytyzacji i ABCP, określenia wymogów ilościowych i jakościowych dotyczących płynności i jakości kredytowej mających zastosowanie do aktywów, a także określenia kryteriów oceny jakości kredytowej. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (11) W szczególności, aby zapewnić udział na równych zasadach Parlamentu Europejskiego i Rady w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

(54) Komisja powinna także być uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych w drodze aktów wykonawczych zgodnie z art. 291 TFUE oraz zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. ESMA należy powierzyć zadanie opracowania wykonawczych standardów technicznych w odniesieniu do formatu przekazywanych właściwym organom sprawozdań zawierających informacje o FRP celem przedłożenia ich Komisji.

(55) ESMA powinien mieć możliwość korzystania ze wszystkich uprawnień przyznanych mu na mocy dyrektywy 2009/65/WE i dyrektywy 2011/61/UE w odniesieniu do niniejszego rozporządzenia. ESMA powierza się również opracowanie projektów wykonawczych standardów technicznych.

(56) Do dnia 21 lipca 2022 r. Komisja powinna dokonać przeglądu niniejszego rozporządzenia. W ramach tego przeglądu należy przeanalizować doświadczenie nabyte podczas stosowania niniejszego rozporządzenia oraz wpływ na różne gospodarcze aspekty związane z FRP. Należy również przeanalizować skutki dla inwestorów, FRP i zarządzających FRP w Unii. W ramach przeglądu należy także ocenić rolę FRP w nabywaniu instrumentów dłużnych emitowanych lub gwarantowanych przez państwa członkowskie, z uwzględnieniem szczególnych cech tych instrumentów, mając na uwadze, że odgrywają one kluczową rolę w finansowaniu państw członkowskich. Ponadto w przeglądzie tym należy uwzględnić sprawozdanie, o którym mowa w art. 509 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady (12), wpływ tego rozporządzenia na rynki finansowania krótkoterminowego, a także zmiany regulacyjne na poziomie międzynarodowym. Ponadto do dnia 21 lipca 2022 r. Komisja powinna przedstawić sprawozdanie na temat możliwości wprowadzenia 80-procentowego progu unijnego długu publicznego, gdyż emisja unijnych krótkoterminowych instrumentów długu publicznego regulowana jest prawem Unii, co uzasadnia, z punktu widzenia nadzoru ostrożnościowego, preferencyjne traktowanie względem długu publicznego spoza UE. Mając na względzie obecny niedobór krótkoterminowych instrumentów długu publicznego oraz niepewność co do rozwoju nowo ustanowionych FRP o niskiej zmienności NAV, Komisja powinna przeanalizować możliwość wprowadzenia 80-procentowego progu unijnego długu publicznego do dnia 21 lipca 2022 r., w tym ocenić, czy model oparty na FRP o niskiej zmienności NAV stał się odpowiednią alternatywą dla FRP nieunijnego długu publicznego o stałej NAV.

(57) Określone w niniejszym rozporządzeniu nowe jednolite przepisy dotyczące FRP powinny być zgodne z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 95/46/WE (13) i rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 45/2001 (14).

(58) Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, tj. zapewnienie jednolitych wymogów ostrożnościowych oraz wymogów w zakresie zarządzania i przejrzystości, które mają zastosowanie do FRP w całej Unii, przy jednoczesnym uwzględnieniu w pełni potrzeby zachowania równowagi między bezpieczeństwem i wiarygodnością tych funduszy a skutecznym funkcjonowaniem rynków pieniężnych i kosztami ponoszonymi przez różne zainteresowane strony działające na tym rynku, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na ich rozmiary i skutki możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

(59) Określone w niniejszym rozporządzeniu nowe jednolite przepisy dotyczące FRP są zgodne z podstawowymi prawami i zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a w szczególności z ochroną konsumentów, wolnością prowadzenia działalności gospodarczej i ochroną danych osobowych. Nowe jednolite przepisy dotyczące FRP powinny być stosowane zgodnie z tymi prawami i zasadami,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

Przepisy ogólne

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia, dla funduszy rynku pieniężnego (FRP) mających siedzibę, zarządzanych lub wprowadzanych do obrotu w Unii, przepisy dotyczące instrumentów finansowych, które mogą być przedmiotem inwestycji FRP, portfela FRP, wyceny aktywów FRP, oraz wymogi sprawozdawcze dotyczące FRP.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania:

a) które wymagają zezwolenia na prowadzenie działalności jako UCITS lub uzyskały zezwolenie na prowadzenie działalności jako UCITS na podstawie dyrektywy 2009/65/WE lub które są AFI na podstawie dyrektywy 2011/61/UE;

b) które inwestują w aktywa krótkoterminowe; oraz

c) których odrębnym lub łącznym celem jest zapewnianie zysków odpowiadających stopom rynku pieniężnego lub utrzymanie wartości inwestycji.

2. Państwa członkowskie nie mogą wprowadzać żadnych dodatkowych wymogów w obszarze objętym niniejszym rozporządzeniem.

Artykuł 2

Definicje

Na użytek niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1) „aktywa krótkoterminowe” oznaczają aktywa finansowe, których rezydualny termin zapadalności nie przekracza dwóch lat;

2) „instrumenty rynku pieniężnego” oznaczają instrumenty rynku pieniężnego zdefiniowane w art. 2 ust. 1 lit. o) dyrektywy 2009/65/WE oraz instrumenty, o których mowa w art. 3 dyrektywy Komisji 2007/16/WE (15);

3) „zbywalne papiery wartościowe” oznaczają zbywalne papiery wartościowe zdefiniowane w art. 2 ust. 1 lit. n) dyrektywy 2009/65/WE oraz instrumenty, o których mowa w art. 2 ust. 1 dyrektywy 2007/16/WE;

4) „umowa z udzielonym przyrzeczeniem odkupu” oznacza umowę, na mocy której jedna ze stron przenosi papiery wartościowe lub uprawnienia związane z takimi prawami majątkowymi na kontrahenta, a warunkiem transakcji jest zobowiązanie do odkupu tych papierów po określonej cenie w przyszłym terminie, który został lub zostanie ustalony;

5) „umowa z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu” oznacza umowę, na mocy której jedna ze stron otrzymuje papiery wartościowe lub uprawnienia związane z prawem majątkowym lub papierem wartościowym od kontrahenta, a warunkiem transakcji jest zobowiązanie do ich odsprzedania po określonej cenie w przyszłym terminie, który został ustalony lub zostanie ustalony;

6) „udzielenie pożyczki papierów wartościowych” i „zaciągnięcie pożyczki papierów wartościowych” oznaczają transakcję, w wyniku której instytucja lub jej kontrahent przenosi na pożyczkobiorcę papiery wartościowe, a warunkiem transakcji jest zobowiązanie pożyczkobiorcy do zwrotu papierów odpowiadających otrzymanym papierom w danym terminie przyszłym lub na żądanie strony przenoszącej te papiery; dla instytucji przenoszącej papiery wartościowe transakcja ta znana jako transakcja udzielenia pożyczki papierów wartościowych, natomiast dla instytucji otrzymującej papiery znana jest ona jako transakcja zaciągnięcia pożyczki papierów wartościowych;

7) „sekurytyzacja” oznacza sekurytyzację zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 61 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

8) „wycena według wartości rynkowej” oznacza wycenę pozycji dokonywaną według łatwo dostępnych cen rozliczenia pochodzących z niezależnych źródeł, takich jak kursy giełdowe, notowania elektroniczne lub kwotowania pochodzące od kilku niezależnych, renomowanych maklerów;

9) „wycena według modelu” oznacza każdą wycenę, która wymaga porównań, ekstrapolacji lub innego rodzaju obliczenia na podstawie danych z pojedynczego rynku lub większej liczby rynków;

10) „metoda kosztu zamortyzowanego” oznacza metodę wyceny, zgodnie z którą koszt nabycia składnika aktywów jest korygowany o amortyzację premii lub dyskonta do terminu zapadalności;

11) „FRP utrzymujący stałą wartość aktywów netto i inwestujący w instrumenty długu publicznego” lub „FRP długu publicznego o stałej NAV” oznacza FRP: a) który dąży do utrzymania stałej wartości aktywów netto (NAV) przypadającej na jednostkę uczestnictwa lub udział; b) w przypadku którego dochody są naliczane codziennie i mogą być wypłacane inwestorowi lub wykorzystane do nabycia kolejnych jednostek uczestnictwa lub udziałów w funduszu; c) w przypadku którego aktywa są zasadniczo wyceniane według metody kosztu zamortyzowanego, a NAV jest zaokrąglana do pełnego punktu procentowego lub jego odpowiednika w walucie; oraz d) który inwestuje co najmniej 99,5 % aktywów w instrumenty, o których mowa w art. 17 ust. 7, umowy z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu zabezpieczone długiem publicznym, o których mowa w art. 17 ust. 7, oraz w środki pieniężne;

12) „FRP o niskiej zmienności wartości aktywów netto” lub „FRP o niskiej zmienności NAV” oznacza FRP, który spełnia wymogi określone w art. 29, 30 i 32 oraz w art. 33 ust. 2 lit. b);

13) „FRP o zmiennej wartości aktywów netto” („FRP o zmiennej NAV”) oznacza FRP, który spełnia wymogi określone w art. 29, art. 30 i art. 33 ust. 1;

14) „krótkoterminowy FRP” oznacza fundusz rynku pieniężnego, który inwestuje w kwalifikowalne instrumenty rynku pieniężnego wskazane w art. 10 ust. 1 oraz podlega przepisom dotyczącym portfela określonym w art. 24;

15) „standardowy FRP” oznacza fundusz rynku pieniężnego, który inwestuje w kwalifikowalne instrumenty rynku pieniężnego wskazane w art. 10 ust. 1 i 2 oraz podlega przepisom dotyczącym portfela określonym w art. 25;

16) „instytucja kredytowa” oznacza instytucję kredytową zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

17) „organ właściwy dla FRP” oznacza: a) w przypadku UCITS – właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego UCITS wyznaczony zgodnie z art. 97 dyrektywy 2009/65/WE; b) w przypadku AFI z UE – właściwy organ rodzimego państwa członkowskiego AFI, jak określono w art. 4 ust. 1 lit. p) dyrektywy 2011/61/UE; c) w przypadku AFI spoza UE – dowolny z poniższych organów: (i) właściwy organ państwa członkowskiego, w którym AFI spoza UE nieposiadający paszportu jest wprowadzany do obrotu w Unii; (ii) właściwy organ ZAFI z UE zarządzającego AFI spoza UE, jeżeli AFI spoza UE posiadający paszport jest wprowadzany do obrotu w Unii lub nie jest wprowadzany do obrotu w Unii; (iii) właściwy organ państwa członkowskiego odniesienia, jeżeli AFI spoza UE posiadający paszport nie jest zarządzany przez ZAFI z UE i jest wprowadzany do obrotu w Unii;

18) „prawny termin zapadalności” oznacza datę spłaty w całości kwoty głównej papieru wartościowego, która nie dopuszcza żadnej dowolności;

19) „średni ważony termin zapadalności” lub „WAM” oznacza średni okres pozostały do prawnego terminu zapadalności lub, jeżeli okres ten jest krótszy, do następnej aktualizacji stóp procentowych według stopy rynku pieniężnego w odniesieniu do wszystkich aktywów bazowych FRP, odzwierciedlający względne proporcje poszczególnych posiadanych aktywów;

20) „średni ważony okres trwania” lub „WAL” oznacza średni okres pozostały do prawnego terminu zapadalności wszystkich aktywów bazowych FRP odzwierciedlający względne proporcje poszczególnych posiadanych aktywów;

21) „rezydualny termin zapadalności” oznacza okres pozostały do prawnego terminu zapadalności papieru wartościowego;

22) „krótka sprzedaż” oznacza każdą sprzedaż przez FRP instrumentu, który w chwili zawarcia umowy sprzedaży nie jest własnością FRP, w tym taką sprzedaż w sytuacji, gdy w chwili zawarcia umowy sprzedaży FRP pożyczył instrument rynku pieniężnego do celów jego dostawy przy rozrachunku lub uzgodnił jego pożyczenie; termin ten nie obejmuje: a) sprzedaży przez którąkolwiek ze stron na mocy umowy z udzielonym przyrzeczeniem odkupu, jeżeli jedna ze stron zgodziła się sprzedać drugiej stronie papier wartościowy po określonej cenie, a druga strona zobowiązała się do odsprzedania tego papieru wartościowego w późniejszym terminie po innej określonej cenie; ani b) zawarcia kontraktu terminowego typu future ani innej umowy na instrumenty pochodne, jeżeli uzgodniono sprzedaż papierów wartościowych po określonej cenie w późniejszym terminie;

23) „zarządzający FRP” oznacza: w przypadku FRP, który jest UCITS – spółkę zarządzającą UCITS lub, w przypadku samodzielnie zarządzanego UCITS, spółkę inwestycyjną UCITS, a w przypadku FRP, który jest AFI – ZAFI lub zarządzany wewnętrznie AFI.

Artykuł 3

Rodzaje FRP

1. FRP ustanawia się jako jeden z następujących rodzajów funduszy:

a) FRP o zmiennej NAV;

b) FRP długu publicznego o stałej NAV;

c) FRP o niskiej zmienności NAV.

2. W zezwoleniu dla FRP należy jednoznacznie określić, jakiego rodzaju funduszem, spośród tych wymienionych w ust. 1, będzie dany FRP.

Artykuł 4

Udzielanie zezwolenia FRP

1. Przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania mają siedzibę, są wprowadzane do obrotu lub zarządzane w charakterze FRP w Unii, pod warunkiem że uzyskały zezwolenie zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Zezwolenie takie jest ważne we wszystkich państwach członkowskich.

2. Przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania, które wymaga zezwolenia jako UCITS na podstawie dyrektywy 2009/65/WE i po raz pierwszy jako FRP na podstawie niniejszego rozporządzenia, uzyskuje zezwolenie na prowadzenie działalności w charakterze FRP w ramach procedury udzielania zezwolenia na działalność w charakterze UCITS zgodnie z dyrektywą 2009/65/WE.

Jeżeli przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania uzyskało już zezwolenie na działalność, jako UCITS na podstawie dyrektywy 2009/65/WE, może złożyć wniosek o zezwolenie na prowadzenie działalności w charakterze FRP zgodnie z procedurą określoną w ust. 4 i 5 niniejszego artykułu.

3. Przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania będące AFI i wymagające uzyskania zezwolenia na działalność w charakterze FRP na podstawie niniejszego rozporządzenia uzyskuje zezwolenie na prowadzenie działalności w charakterze FRP zgodnie z procedurą udzielania zezwoleń określoną w art. 5.

4. Przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania nie uzyskuje zezwolenia na prowadzenie działalności w charakterze FRP, jeżeli organ właściwy dla FRP uzna, że FRP nie będzie w stanie spełniać wszystkich wymogów niniejszego rozporządzenia.

5. Do celów uzyskania zezwolenia na działalność w charakterze FRP, przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania przedkłada właściwemu organowi następujące dokumenty:

a) regulamin funduszu lub dokumenty założycielskie FRP, ze wskazaniem rodzaju FRP spośród tych określonych w art. 3 ust. 1;

b) dokument zawierający dane identyfikacyjne zarządzającego FRP;

c) dokument zawierający dane identyfikacyjne depozytariusza;

d) opis FRP lub informacje na temat FRP dostępne inwestorom;

e) opis zasad i procedur koniecznych do spełnienia wymogów, o których mowa w rozdziałach II–VII, lub informacje na ich temat;

f) wszelkie inne informacje lub dokumenty wymagane przez organ właściwy dla FRP do stwierdzenia zgodności z wymogami niniejszego rozporządzenia.

6. Co kwartał właściwe organy informują ESMA o zezwoleniach udzielonych lub cofniętych na podstawie niniejszego rozporządzenia.

7. ESMA prowadzi centralny rejestr publiczny określający każdy FRP, który uzyskał zezwolenie na podstawie niniejszego rozporządzenia, jego rodzaj zgodnie z art. 3 ust. 1, typ (krótkoterminowy czy standardowy FRP), zarządzającego oraz organ właściwy dla tego FRP. Rejestr jest dostępny w formie elektronicznej.

Artykuł 5

Procedura udzielania zezwolenia AFI na prowadzenie działalności w charakterze FRP

1. AFI uzyskuje zezwolenie na prowadzenie działalności w charakterze FRP jedynie wówczas, gdy właściwy organ FRP zatwierdzi wniosek ZAFI, który uzyskał już – na mocy dyrektywy 2011/61/UE – zezwolenie na zarządzanie FRP będącym AFI, oraz zatwierdzi regulamin funduszu i wybranego depozytariusza.

2. Przy składaniu wniosku o zarządzanie FRP będącego AFI, ZAFI posiadający zezwolenie dostarcza organowi właściwemu dla FRP:

a) pisemną umowę z depozytariuszem;

b) informacje na temat uzgodnień dotyczących przekazania zadań w zakresie zarządzania portfelem i ryzykiem oraz administrowania AFI;

c) informacje na temat strategii inwestycyjnych, profilu ryzyka i innych cech FRP będących AFI, którymi ZAFI zarządza lub zamierza zarządzać.

Organ właściwy dla FRP może zwrócić się do organu właściwego dla ZAFI o wyjaśnienia i informacje dotyczące dokumentów, o których mowa w akapicie pierwszym, lub o poświadczenie, że FRP są objęte zakresem zezwolenia ZAFI na zarządzanie. Organ właściwy dla ZAFI udziela odpowiedzi w ciągu 10 dni roboczych od złożenia takiego wniosku.

3. ZAFI bezzwłocznie powiadamia organ właściwy dla FRP o wszelkich późniejszych zmianach dokumentów, o których mowa w ust. 2.

4. Organ właściwy dla FRP odrzuca wniosek ZAFI wyłącznie w przypadku wystąpienia którejkolwiek z poniższych przyczyn:

a) ZAFI nie przestrzega przepisów niniejszego rozporządzenia;

b) ZAFI nie przestrzega przepisów dyrektywy 2011/61/UE;

c) ZAFI nie posiada zezwolenia organu właściwego dla tego ZAFI na zarządzanie FRP;

d) ZAFI nie dostarczył dokumentacji, o której mowa w ust. 2.

Przed odrzuceniem wniosku organ właściwy dla FRP konsultuje się z organem właściwym dla ZAFI.

5. Udzielenie AFI zezwolenia na prowadzenie działalności w charakterze FRP nie może być uzależnione od wymogu zarządzania AFI przez ZAFI, który uzyskał zezwolenie w rodzimym państwie członkowskim AFI, ani od wymogu realizacji lub przekazania zadań przez ZAFI w rodzimym państwie członkowskim AFI.

6. ZAFI jest informowany w terminie dwóch miesięcy od złożenia kompletnego wniosku o tym, czy zezwolenie na prowadzenie przez AFI działalności w charakterze FRP zostało udzielone.

7. Organ właściwy dla FRP nie udziela zezwolenia AFI na prowadzenie działalności w charakterze FRP, jeżeli AFI jest pozbawiony z przyczyn prawnych możliwości wprowadzania do obrotu swoich jednostek uczestnictwa lub udziałów w rodzimym państwie członkowskim.

Artykuł 6

Stosowanie nazwy FRP

1. UCITS lub AFI posługuje się nazwą „fundusz rynku pieniężnego” lub „FRP” w odniesieniu do niego samego lub emitowanych przez siebie jednostek uczestnictwa lub udziałów wyłącznie w przypadku, gdy ten UCITS lub AFI uzyskał zezwolenie zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

UCITS lub AFI nie może posługiwać się nazwą wprowadzającą w błąd lub nieprecyzyjną, która mogłaby sugerować, że jest FRP, chyba że uzyskał zezwolenie na prowadzenie działalności w charakterze FRP zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

UCITS lub AFI nie może posiadać cech znacząco podobnych do cech, o których mowa w art. 1 ust. 1, chyba że uzyskał zezwolenie na prowadzenie działalności w charakterze FRP zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

2. Posługiwanie się nazwą „fundusz rynku pieniężnego”, „FRP” lub inną nazwą, która sugeruje, że dany UCITS lub AFI jest FRP, oznacza ich stosowanie we wszelkich zewnętrznych dokumentach, prospektach, sprawozdaniach, oświadczeniach, reklamach, informacjach, pismach lub wszelkich innych materiałach przesyłanych potencjalnym inwestorom, posiadaczom jednostek uczestnictwa, udziałowcom lub właściwym organom bądź przeznaczonych do dystrybucji wśród tych podmiotów w formie pisemnej, ustnej, elektronicznej lub w dowolnej innej formie.

Artykuł 7

Obowiązujące przepisy

1. FRP i zarządzający FRP stale przestrzegają niniejszego rozporządzenia.

2. FRP będący UCITS oraz zarządzający tym FRP stale spełniają wymogi dyrektywy 2009/65/WE, chyba że niniejsze rozporządzenie stanowi inaczej.

3. FRP będący AFI oraz zarządzający tym FRP stale spełniają wymogi dyrektywy 2011/61/UE, chyba że niniejsze rozporządzenie stanowi inaczej.

4. Zarządzający FRP odpowiada za zapewnienie zgodności z niniejszym rozporządzeniem i ponosi odpowiedzialność za wszelkie straty lub szkody wynikające z nieprzestrzegania przepisów niniejszego rozporządzenia.

5. Niniejsze rozporządzenie nie uniemożliwia FRP stosowania limitów inwestycyjnych, które są surowsze, niż te wymagane na mocy niniejszego rozporządzenia.

ROZDZIAŁ II

Obowiązki dotyczące polityki inwestycyjnej FRP

Sekcja I

Przepisy ogólne i aktywa kwalifikowalne

Artykuł 8

Przepisy ogólne

1. W przypadku gdy FRP składa się z więcej niż jednego subfunduszu, każdy subfundusz jest uznawany za odrębny FRP do celów rozdziałów II–VII.

2. FRP posiadające zezwolenie na prowadzenie działalności jako UCITS nie podlegają obowiązkom dotyczącym polityki inwestycyjnej UCITS określonym w art. 49–50a, art. 51 ust. 2 i art. 52–57 dyrektywy 2009/65/WE, o ile wyraźnie nie określono inaczej w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 9

Aktywa kwalifikowalne

1. FRP inwestują wyłącznie w jedną lub kilka z następujących kategorii aktywów finansowych i wyłącznie na warunkach określonych w niniejszym rozporządzeniu:

a) instrumenty rynku pieniężnego, w tym instrumenty finansowe emitowane lub gwarantowane indywidualnie lub zbiorowo przez Unię, centralne, regionalne lub lokalne organy administracji państw członkowskich lub ich banki centralne, Europejski Bank Centralny, Europejski Bank Inwestycyjny, Europejski Fundusz Inwestycyjny, Europejski Mechanizm Stabilności, Europejski Instrument Stabilności Finansowej, organ centralny lub bank centralny kraju trzeciego, Międzynarodowy Fundusz Walutowy, Międzynarodowy Bank Odbudowy i Rozwoju, Bank Rozwoju Rady Europy, Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju, Bank Rozrachunków Międzynarodowych lub inną instytucję bądź organizację finansową, do której należy co najmniej jedno państwo członkowskie;

b) kwalifikowalne sekurytyzacje i papiery dłużne przedsiębiorstw zabezpieczone aktywami (ABCP);

c) depozyty w instytucjach kredytowych;

d) pochodne instrumenty finansowe;

e) umowy z udzielonym przyrzeczeniem odkupu, które spełniają warunki wymienione w art. 14;

f) umowy z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu, które spełniają warunki wymienione w art. 15;

g) jednostki uczestnictwa lub udziały innych FRP.

2. FRP nie podejmują żadnych z następujących działań:

a) inwestowanie w aktywa inne niż te, o których mowa w ust. 1;

b) sprzedaż krótka któregokolwiek z następujących instrumentów: instrumentów rynku pieniężnego, sekurytyzacji, ABCP oraz jednostek uczestnictwa lub udziałów innych FRP;

c) bezpośrednie lub pośrednie zaangażowanie w akcje lub towary, w tym za pośrednictwem instrumentów pochodnych, certyfikatów je reprezentujących, indeksów opartych na nich bądź w jakikolwiek inny sposób lub za pośrednictwem jakiegokolwiek innego instrumentu, który mógłby powodować zaangażowanie w nie;

d) zawieranie umów udzielenia pożyczki papierów wartościowych lub umów zaciągnięcia pożyczki papierów wartościowych bądź jakiejkolwiek innej umowy, która obciążyłaby aktywa FRP;

e) zaciąganie i udzielanie pożyczek i kredytów gotówkowych.

3. FRP może posiadać pomocnicze aktywa płynne zgodnie z art. 50 ust. 2 dyrektywy 2009/65/WE.

Artykuł 10

Kwalifikowalne instrumenty rynku pieniężnego

1. Instrument rynku pieniężnego może być przedmiotem inwestycji FRP, pod warunkiem że spełnia wszystkie następujące wymogi:

a) należy do jednej z kategorii instrumentów rynku pieniężnego, o których mowa w art. 50 ust. 1 lit. a), b), c) lub h) dyrektywy 2009/65/WE;

b) posiada jedną z następujących alternatywnych właściwości: (i) jego prawny termin zapadalności w momencie emisji nie przekracza 397 dni; (ii) jego rezydualny termin zapadalności nie przekracza 397 dni;

c) wydano pozytywną ocenę emitenta instrumentu rynku pieniężnego oraz jakości instrumentu rynku pieniężnego zgodnie z art. 19–22 niniejszego rozporządzenia;

d) jeżeli FRP inwestuje w sekurytyzację lub ABCP, podlega wymogom określonym w art. 11.

2. Niezależnie od ust. 1 lit. b) standardowe FRP są również uprawnione do inwestowania w instrumenty rynku pieniężnego, których rezydualny termin zapadalności pozostały do daty prawnego umorzenia nie przekracza dwóch lat, pod warunkiem że czas pozostały do następnej aktualizacji stóp procentowych wynosi 397 dni lub mniej. W tym celu instrumenty rynku pieniężnego o zmiennej stopie oraz instrumenty rynku pieniężnego o stałej stopie zabezpieczone linią swapową aktualizowane są do stopy lub indeksu rynku pieniężnego.

3. Ust. 1 lit. c) nie ma zastosowania do instrumentów rynku pieniężnego emitowanych lub gwarantowanych przez Unię, instytucję administracji centralnej lub bank centralny państwa członkowskiego, Europejski Bank Centralny, Europejski Bank Inwestycyjny, Europejski Mechanizm Stabilności, Europejski Instrument Stabilności Finansowej.

Artykuł 11

Kwalifikowalne sekurytyzacje i ABCP

1. Zarówno sekurytyzacje, jak i ABCP mogą być przedmiotem inwestycji FRP pod warunkiem że są wystarczająco płynne, uzyskały pozytywną ocenę zgodnie z art. 19–22 i stanowią jeden z następujących instrumentów:

a) sekurytyzację, o której mowa w art. 13 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/61 (16);

b) ABCP wyemitowany przez program ABCP, który: (i) jest w pełni wspierany przez regulowaną instytucję kredytową, która pokrywa wszelkie ryzyko płynności, ryzyko kredytowe i istotne ryzyka rozmycia, a także bieżące koszty transakcyjne i bieżące koszty programu związane z ABCP, jeżeli jest to konieczne dla zagwarantowania inwestorowi pełnej wypłaty kwot w ramach ABCP; (ii) nie stanowi resekurytyzacji, a ekspozycje bazowe sekurytyzacji na poziomie każdej transakcji ABCP nie zawierają żadnej pozycji sekurytyzacyjnej; (iii) nie obejmuje sekurytyzacji syntetycznej w rozumieniu art. 242 pkt 11 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

c) prostą, przejrzystą i standardową sekurytyzacją lub ABCP.

2. Krótkoterminowy FRP może inwestować w sekurytyzacje lub ABCP, o których mowa w ust. 1, o ile spełniony został, odpowiednio, którykolwiek z następujących warunków:

a) prawny termin zapadalności sekurytyzacji, o których mowa w ust. 1 lit. a), w momencie emisji wynosi dwa lata lub mniej, a czas pozostały do następnej aktualizacji stóp procentowych wynosi 397 dni lub mniej;

b) prawny termin zapadalności w momencie emisji lub rezydualny termin zapadalności sekurytyzacji lub ABCP, o których mowa w ust. 1 lit. b) i c), wynosi 397 dni lub mniej;

c) sekurytyzacje, o których mowa w ust. 1 lit. a) i c), są instrumentami amortyzowanymi, a ich WAL wynosi dwa lata lub mniej.

3. Standardowy FRP może inwestować w sekurytyzacje lub ABCP, o których mowa w ust. 1, o ile spełniony został, odpowiednio, którykolwiek z następujących warunków:

a) prawny termin zapadalności w momencie emisji lub rezydualny termin zapadalności sekurytyzacji i ABCP, o których mowa w ust. 1 lit. a), b) i c), wynosi dwa lata lub mniej, a czas pozostały do następnej aktualizacji stóp procentowych wynosi 397 dni lub mniej;

b) sekurytyzacje, o których mowa w ust. 1 lit. a) i c), są instrumentami amortyzowanymi, a ich WAL wynosi dwa lata lub mniej.

4. W terminie sześciu miesięcy od daty wejścia w życie proponowanego rozporządzenia w sprawie sekurytyzacji STS Komisja przyjmuje akt delegowany zgodnie z art. 45 zmieniający niniejszy artykuł poprzez wprowadzenie odniesienia do kryteriów identyfikacji ABCP i sekurytyzacji STS w odnośnych przepisach tego rozporządzenia. Zmiana ta staje się skuteczna najpóźniej sześć miesięcy od daty wejścia w życie tego aktu delegowanego lub od daty rozpoczęcia stosowania odpowiadających przepisów proponowanego rozporządzenia w sprawie sekurytyzacji STS, w zależności od tego, która z tych dat wypada później.

Do celów akapitu pierwszego kryteria identyfikacji ABCP i sekurytyzacji STS obejmują przynajmniej następujące elementy:

a) wymogi dotyczące prostego charakteru sekurytyzacji, w tym cech prawdziwej sprzedaży oraz przestrzegania standardów dotyczących zabezpieczenia ekspozycji;

b) wymogi dotyczące standaryzacji sekurytyzacji, w tym wymogi w zakresie zatrzymania ryzyka;

c) wymogi dotyczące przejrzystości sekurytyzacji, w tym udostępniania informacji potencjalnym inwestorom;

d) w odniesieniu do ABCP, oprócz wymogów określonych w lit. a), b) i c), wymogi dotyczące jednostki sponsorującej i wsparcia jednostki sponsorującej dla programu ABCP.

Artykuł 12

Kwalifikowalne depozyty w instytucjach kredytowych

Depozyt w instytucji kredytowej jest uznawany do celów inwestycji FRP, pod warunkiem że spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) depozyt podlega zwrotowi na żądanie lub można go w dowolnej chwili wycofać;

b) termin zapadalności depozytu nie przekracza 12 miesięcy;

c) instytucja kredytowa ma swoją siedzibę statutową w państwie członkowskim lub, jeśli instytucja kredytowa ma swoją siedzibę statutową w państwie trzecim, podlega zasadom ostrożnościowym uznawanym za równoważne zasadom ustanowionym w prawie unijnym zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 107 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Artykuł 13

Kwalifikowalne pochodne instrumenty finansowe

Pochodny instrument finansowy może być przedmiotem inwestycji FRP, jeśli jest on w obrocie na rynku regulowanym, o którym mowa w art. 50 ust. 1 lit. a), b) lub c) dyrektywy 2009/65/WE, lub w obrocie poza rynkiem regulowanym (OTC), pod warunkiem że spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) instrumentami bazowymi instrumentów pochodnych są stopy procentowe, kursy walutowe, waluty lub indeksy reprezentujące jedną z tych kategorii;

b) instrument pochodny służy jedynie do celów zabezpieczenia ryzyka stopy procentowej lub ryzyka walutowego związanych z pozostałymi inwestycjami FRP;

c) kontrahentami transakcji pochodnych OTC są instytucje podlegające regulacji ostrożnościowej i nadzorowi ostrożnościowemu oraz należą do kategorii zatwierdzonych przez organ właściwy dla FRP;

d) instrumenty pochodne OTC podlegają codziennej rzetelnej i podlegającej sprawdzeniu wycenie i mogą być z inicjatywy FRP sprzedawane, likwidowane lub zamykane za pomocą transakcji symetrycznych w dowolnym momencie z uwzględnieniem ich wartości godziwej.

Artykuł 14

Kwalifikowalne umowy z udzielonym przyrzeczeniem odkupu

Umowa z udzielonym przyrzeczeniem odkupu może zostać zawarta przez FRP, pod warunkiem że spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) umowę taką zawiera się tymczasowo, na okres nie dłuższy niż siedem dni roboczych, jedynie do celów zarządzania płynnością i nie do celów inwestycyjnych innych niż określono w lit. c);

b) kontrahent otrzymujący aktywa przekazane przez FRP jako zabezpieczenie w ramach umowy z udzielonym przyrzeczeniem odkupu nie może sprzedać, zainwestować ani zastawić tych aktywów ani przenieść ich własności w inny sposób bez uprzedniej zgody FRP;

c) środki pieniężne otrzymane przez FRP w ramach umowy z udzielonym przyrzeczeniem odkupu mogą zostać: (i) wpłacone na lokatę zgodnie z art. 50 ust. 1 lit. f) dyrektywy 2009/65/WE; lub (ii) zainwestowane w aktywa, o których mowa w art. 15 ust. 6, nie mogą jednak być inwestowane w kwalifikowalne aktywa, o których mowa w art. 9, przenoszone lub wykorzystywane ponownie w inny sposób;

d) środki pieniężne otrzymane przez FRP w ramach umowy z udzielonym przyrzeczeniem odkupu nie mogą stanowić więcej niż 10 % aktywów tego funduszu;

e) FRP ma prawo rozwiązać umowę w dowolnym czasie za uprzednim wypowiedzeniem wynoszącym nie więcej niż dwa dni robocze.

Artykuł 15

Kwalifikowalne umowy z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu

1. Umowa z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu może zostać zawarta przez FRP, o ile spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) FRP ma prawo rozwiązać umowę w dowolnym czasie za uprzednim wypowiedzeniem wynoszącym nie więcej niż dwa dni robocze;

b) wartość rynkowa aktywów otrzymanych w ramach umowy z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu jest stale przynajmniej równa wartości wypłacanych środków pieniężnych.

2. Aktywami otrzymanymi przez FRP w ramach umowy z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu są instrumenty rynku pieniężnego, które spełniają wymogi wymienione w art. 10.

Aktywa otrzymane przez FRP w ramach umowy z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu nie mogą być sprzedawane, reinwestowane, zastawiane ani w inny sposób przenoszone.

3. Sekurytyzacja i ABCP nie mogą być otrzymywane przez FRP w ramach umowy z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu.

4. Aktywa otrzymane przez FRP w ramach umowy z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu są wystarczająco zróżnicowane, a maksymalna ekspozycja na ryzyko wobec danego emitenta wynosi 15 % NAV FRP, chyba że aktywa mają postać instrumentów rynku pieniężnego, które spełniają wymogi art. 17 ust. 7. Ponadto aktywa otrzymane przez FRP w ramach umowy z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu muszą być emitowane przez podmiot niezależny od kontrahenta i oczekuje się, że nie będą wykazywać silnej korelacji z wynikami działalności kontrahenta.

5. FRP, który zawiera umowę z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu, zapewnia sobie możliwość wycofania w dowolnym czasie pełnej kwoty środków pieniężnych obliczanej na zasadzie memoriałowej lub stosując metodę wyceny rynkowej. Jeżeli środki pieniężne można wycofać w dowolnym momencie stosując metodę wyceny rynkowej, wartość umowy z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu po wycenie rynkowej jest wykorzystywana do obliczania NAV FRP.

6. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 niniejszego artykułu FRP może otrzymać w ramach umowy z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu płynne zbywalne papiery wartościowe lub instrumenty rynku pieniężnego inne niż te, które spełniają wymogi wymienione w art. 10, o ile aktywa te spełniają jeden z następujących warunków:

a) zostały wyemitowane lub są gwarantowane przez Unię, instytucję administracji centralnej lub bank centralny państwa członkowskiego, Europejski Bank Centralny, Europejski Bank Inwestycyjny, Europejski Mechanizm Stabilności lub Europejski Mechanizm Stabilności Finansowej, pod warunkiem uzyskania pozytywnej oceny zgodnie z art. 19–22;

b) zostały wyemitowane lub są gwarantowane przez instytucję administracji centralnej lub bank centralny państwa trzeciego, pod warunkiem otrzymania pozytywnej oceny zgodnie z art. 19–22.

O aktywach otrzymanych w ramach umowy z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu zgodnie z akapitem pierwszym niniejszego ustępu powiadamiani są inwestorzy FRP, na podstawie art. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2365 (17).

Aktywa otrzymane w ramach umowy z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu zgodnie z akapitem pierwszym niniejszego ustępu spełniają wymogi wymienione w art. 17 ust. 7.

7. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 45 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia o ilościowe i jakościowe wymogi dotyczące płynności mające zastosowanie do aktywów, o których mowa w ust. 6, oraz ilościowe i jakościowe wymogi dotyczące jakości kredytowej mające zastosowanie do aktywów, o których mowa w ust. 6 lit. a) niniejszego artykułu.

W tym celu Komisja uwzględnia sprawozdanie, o którym mowa w art. 509 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Komisja przyjmuje akt delegowany, o którym mowa w akapicie pierwszym, najpóźniej do dnia 21 stycznia 2018 r.

Artykuł 16

Kwalifikowalne jednostki uczestnictwa lub udziały w FRP

1. FRP może nabyć jednostki uczestnictwa lub udziały w każdych innych FRP („docelowy FRP”), o ile spełnia wszystkie poniższe warunki:

a) zgodnie z regulaminem funduszu lub z dokumentami założycielskimi w jednostki uczestnictwa lub udziały w innych FRP można w sumie zainwestować nie więcej niż 10 % aktywów docelowego FRP;

b) docelowy FRP nie posiada jednostek uczestnictwa ani udziałów w FRP dokonującym zakupu.

FRP, którego jednostki uczestnictwa lub udziały zostały nabyte, nie inwestuje w FRP, który dokonał ich zakupu przez okres, w którym nabywający FRP posiada jego jednostki uczestnictwa lub udziały.

2. FRP może nabyć jednostki uczestnictwa lub udziały w innych FRP, pod warunkiem że nie więcej niż 5 % jego aktywów jest inwestowane w jednostki uczestnictwa lub udziały pojedynczego FRP.

3. FRP może ogółem zainwestować maksymalnie 17,5 % swoich aktywów w jednostki uczestnictwa lub udziały w innych FRP.

4. Jednostki uczestnictwa lub udziały w innych FRP mogą być przedmiotem inwestycji dokonywanych przez FRP, o ile spełnione są wszystkie poniższe warunki:

a) docelowy FRP uzyskał zezwolenie na podstawie niniejszego rozporządzenia;

b) jeżeli docelowy FRP jest zarządzany – bezpośrednio lub na mocy przekazania uprawnień – przez tego samego zarządzającego co FRP dokonujący zakupu lub inne przedsiębiorstwo z nim powiązane wspólnymi strukturami zarządzania lub kontroli bądź przez zasadniczy – bezpośredni lub pośredni – udział kapitałowy, zarządzający docelowym FRP lub inne przedsiębiorstwo nie pobierają opłat za subskrypcję ani opłat za umorzenia z tytułu inwestycji dokonywanych przez FRP dokonujący zakupu w jednostki uczestnictwa lub udziały w docelowym FRP;

c) jeżeli FRP inwestuje 10 % lub więcej aktywów w jednostki uczestnictwa lub udziały w innych FRP: (i) prospekt tego FRP zawiera informacje o maksymalnym poziomie opłat za zarządzanie, jakie mogą być pobierane od tego FRP i od innych FRP, w jakie dany fundusz inwestuje; oraz (ii) w sprawozdaniu rocznym wskazuje on maksymalny poziom opłat za zarządzanie pobranych od tego FRP i od innych FRP, w które inwestuje.

5. Ust. 2 i 3 niniejszego artykułu nie stosuje się do FRP, które jest AFI posiadającym zezwolenie uzyskane na podstawie art. 5, jeżeli spełnione są wszystkie wymienione poniżej warunki:

a) obrót FRP odbywa się wyłącznie poprzez pracownicze programy oszczędnościowe podlegające prawu krajowemu, a inwestorami są wyłącznie osoby fizyczne;

b) pracowniczy program oszczędnościowy, o którym mowa w lit. a), dopuszcza umarzanie jednostek przez inwestorów tylko na ściśle określonych warunkach wymienionych w prawie krajowym, zgodnie z którym umorzenia mogą następować tylko w pewnych okolicznościach, które nie są powiązane z rozwojem sytuacji na rynku.

W drodze odstępstwa od ust. 2 i 3 niniejszego artykułu FRP, który jest UCITS posiadającym zezwolenie uzyskane zgodnie z art. 4 ust. 2, może nabywać jednostki uczestnictwa lub udziały w innych FRP na podstawie art. 55 lub art. 58 dyrektywy 2009/65/WE, pod warunkiem że:

a) obrót FRP odbywa się wyłącznie poprzez pracowniczy program oszczędnościowy podlegający prawu krajowemu, a inwestorami są wyłącznie osoby fizyczne;

b) pracowniczy program oszczędnościowy, o którym mowa w lit. a), dopuszcza umarzanie jednostek przez inwestorów tylko na ściśle określonych warunkach wymienionych w prawie krajowym, zgodnie z którym umorzenia mogą następować tylko w pewnych okolicznościach, które nie są powiązane z rozwojem sytuacji na rynku.

6. Krótkoterminowe FRP mogą inwestować wyłącznie w jednostki uczestnictwa lub udziały w innych krótkoterminowych FRP.

7. Standardowe FRP mogą inwestować w jednostki uczestnictwa lub udziały w krótkoterminowych FRP lub standardowych FRP.

Sekcja II

Przepisy dotyczące polityki inwestycyjnej

Artykuł 17

Dywersyfikacja

1. FRP inwestuje nie więcej niż:

a) 5 % swoich aktywów w instrumenty rynku pieniężnego, sekurytyzacje i ABCP wyemitowane przez ten sam podmiot;

b) 10 % swoich aktywów w depozyty złożone w tej samej instytucji kredytowej, chyba że struktura sektora bankowego w państwie członkowskim, w którym FRP ma siedzibę, charakteryzuje się niewystarczającą liczbą wiarygodnych instytucji kredytowych pozwalających na spełnienie wymogu dywersyfikacji, a składanie depozytów w innym państwie członkowskim jest dla FRP nieopłacalne – wówczas może inwestować do 15 % aktywów w depozyty w tej samej instytucji kredytowej.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. a) FRP o zmiennej NAV może zainwestować do 10 % aktywów w instrumenty rynku pieniężnego, sekurytyzacje i ABCP wyemitowane przez ten sam podmiot, pod warunkiem że całkowita wartość tych instrumentów rynku pieniężnego, sekurytyzacji i ABCP będących w posiadaniu FRP o zmiennej NAV w każdym emitencie, w który inwestuje ponad 5 % aktywów, nie przekracza 40 % wartości jego aktywów.

3. Do dnia rozpoczęcia stosowania aktu delegowanego, o którym mowa w art. 11 ust. 4, łączna ekspozycja FRP na sekurytyzacje i ABCP nie może przekroczyć 15 % aktywów FRP.

Od dnia rozpoczęcia stosowania aktu delegowanego, o którym mowa w art. 11 ust. 4, łączna ekspozycja FRP na sekurytyzacje i ABCP nie może przekroczyć 20 % aktywów FRP, w tym do 15 % aktywów FRP można zainwestować w sekurytyzacje i ABCP, które nie spełniają kryteriów identyfikacji ABCP i sekurytyzacji STS.

4. Łączna ekspozycja na ryzyko wobec tego samego kontrahenta FRP wynikająca z transakcji pochodnych OTC, które spełniają warunki wymienione w art. 13, nie może przekraczać 5 % jego aktywów.

5. Łączna kwota środków pieniężnych przekazanych temu samemu kontrahentowi FRP w ramach umowy z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu nie może przekraczać 15 % jego aktywów.

6. Niezależnie od indywidualnych limitów ustanowionych w ust. 1 i 4 FRP nie łączy poniższych inwestycji, jeżeli w ich wyniku ponad 15 % jego aktywów zostałoby zainwestowanych w jednym podmiocie:

a) inwestycje w instrumenty rynku pieniężnego, sekurytyzacje i ABCP emitowane przez ten podmiot;

b) depozyty złożone w tym podmiocie;

c) pochodne instrumenty finansowe OTC powodujące ekspozycję na ryzyko kontrahenta w odniesieniu do tego podmiotu.

Na zasadzie odstępstwa od wymogu dywersyfikacji, o którym mowa w akapicie pierwszym, jeżeli struktura rynku finansowego w państwie członkowskim, w którym FRP ma siedzibę, charakteryzuje się niewystarczającą liczbą wiarygodnych instytucji finansowych pozwalających na spełnienie wymogu dywersyfikacji, a korzystanie z instytucji finansowych w innym państwie członkowskim jest dla FRP nieopłacalne, FRP może łączyć rodzaje inwestycji wymienione w lit. a)–c) do maksymalnej wysokości inwestycji wynoszącej 20 % aktywów w jeden podmiot.

7. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. a) właściwy organ FRP może zezwolić FRP na inwestowanie zgodnie z zasadą dywersyfikacji ryzyka do 100 % jego aktywów w różne instrumenty rynku pieniężnego emitowane lub gwarantowane odrębnie lub wspólnie przez Unię, organy administracji krajowej, regionalnej i lokalnej bądź bank centralny państwa członkowskiego, Europejski Bank Centralny, Europejski Bank Inwestycyjny, Europejski Fundusz Inwestycyjny, Europejski Mechanizm Stabilności, Europejski Instrument Stabilności Finansowej, instytucję administracji centralnej lub bank centralny państwa trzeciego, Międzynarodowy Fundusz Walutowy, Międzynarodowy Bank Odbudowy i Rozwoju, Bank Rozwoju Rady Europy, Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju, Bank Rozrachunków Międzynarodowych lub inną odpowiednią międzynarodową instytucję lub organizację finansową, której członkiem jest jedno lub więcej państw członkowskich.

Akapit pierwszy ma zastosowanie jedynie wówczas, gdy spełnione są wszystkie następujące wymogi:

a) FRP posiada instrumenty rynku pieniężnego z przynajmniej sześciu różnych emisji danego emitenta;

b) FRP ogranicza inwestycje w instrumenty rynku pieniężnego z tej samej emisji do maksymalnie 30 % aktywów;

c) FRP dokonuje wyraźnego odniesienia w regulaminie funduszu lub dokumentach założycielskich do wszystkich organów administracyjnych, instytucji lub organizacji, o których mowa w akapicie pierwszym, które emitują lub gwarantują odrębnie lub wspólnie instrumenty rynku pieniężnego, w które zamierza on zainwestować więcej niż 5 % aktywów;

d) FRP zawiera w swoim prospekcie oraz informacjach związanych z wprowadzeniem do obrotu wyraźne oświadczenie podkreślające korzystanie z tego odstępstwa, wraz ze wskazaniem wszystkich organów administracyjnych, instytucji lub organizacji, o których mowa w akapicie pierwszym, które emitują lub gwarantują odrębnie lub wspólnie instrumenty rynku pieniężnego w które zamierza on zainwestować więcej niż 5 % aktywów.

8. Niezależnie od indywidualnych progów określonych w ust. 1 FRP może zainwestować nie więcej niż 10 % aktywów w obligacje wyemitowane przez pojedynczą instytucję kredytową, która posiada statutową siedzibę w państwie członkowskim i podlega na mocy prawa szczególnemu nadzorowi publicznemu służącemu ochronie posiadaczy obligacji. W szczególności kwoty pochodzące z emisji tych obligacji muszą być inwestowane zgodnie z prawem w aktywa, które podczas całego okresu ważności obligacji są w stanie pokryć roszczenia związane z obligacjami oraz które w przypadku niewypłacalności emitenta zostałyby wykorzystane na zasadzie pierwszeństwa w celu zwrotu kapitału i płatności naliczonych odsetek.

Jeżeli FRP inwestuje więcej niż 5 % aktywów w obligacje wyemitowane przez jednego emitenta, o których mowa w akapicie pierwszym, całkowita wartość tych inwestycji nie może przekraczać 40 % wartości aktywów FRP.

9. Niezależnie od indywidualnych progów określonych w ust. 1, FRP może zainwestować nie więcej niż 20 % aktywów w obligacje wyemitowane przez pojedynczą instytucję kredytową, jeżeli wymogi określone w art. 10 ust. 1 lit. f) lub art. 11 ust. 1 lit. c) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61 zostały spełnione, uwzględniając wszelkie ewentualne inwestycje w aktywa, o których mowa w ust. 8 niniejszego artykułu.

Jeżeli FRP inwestuje więcej niż 5 % aktywów w obligacje wyemitowane przez jednego emitenta, o których mowa w akapicie pierwszym, całkowita wartość tych inwestycji nie może przekraczać 60 % wartości aktywów FRP, uwzględniając wszelkie ewentualne inwestycje w aktywa, o których mowa w ust. 8, i określone tam progi.

10. Spółki, które są ujęte w tej samej grupie do celów skonsolidowanych sprawozdań finansowych na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE (18) albo zgodnie z uznanymi międzynarodowymi zasadami rachunkowości, uznaje się za jeden podmiot do celów obliczania limitów, o których mowa w ust. 1–6 niniejszego artykułu.

Artykuł 18

Koncentracja

1. FRP nie może posiadać więcej niż 10 % instrumentów rynku pieniężnego, sekurytyzacji i ABCP emitowanych przez jeden podmiot.

2. Limit ustanowiony w ust. 1 nie ma zastosowania do pakietów instrumentów rynku pieniężnego emitowanych lub gwarantowanych przez Unię, administrację krajową, regionalną i lokalną bądź bank centralny państwa członkowskiego, Europejski Bank Centralny, Europejski Bank Inwestycyjny, Europejski Fundusz Inwestycyjny, Europejski Mechanizm Stabilności, Europejski Instrument Stabilności Finansowej, instytucję administracji centralnej lub bank centralny państwa trzeciego, Międzynarodowy Fundusz Walutowy, Międzynarodowy Bank Odbudowy i Rozwoju, Bank Rozwoju Rady Europy, Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju, Bank Rozrachunków Międzynarodowych lub inną odpowiednią międzynarodową instytucję lub organizację finansową, której członkiem jest jedno lub więcej państw członkowskich.

Sekcja III

Jakość kredytowa instrumentów rynku pieniężnego, sekurytyzacji i ABCP

Artykuł 19

Wewnętrzna procedura oceny jakości kredytowej

1. Zarządzający FRP ustanawia, wdraża i konsekwentnie stosuje ostrożną wewnętrzną procedurę oceny jakości kredytowej do ustalania jakości kredytowej instrumentów rynku pieniężnego, sekurytyzacji i ABCP, z uwzględnieniem emitenta instrumentu i cech samego instrumentu.

2. Zarządzający FRP dba o to, by informacje wykorzystywane w wewnętrznej procedurze oceny jakości kredytowej charakteryzowały się wystarczającą jakością, były aktualne i pochodziły z wiarygodnych źródeł.

3. Podstawą wewnętrznej procedury oceny są ostrożne, systematyczne i ciągłe metody oceny. Stosowane metody podlegają zatwierdzeniu przez zarządzającego FRP na podstawie dotychczasowych doświadczeń i dowodów empirycznych, a także weryfikacji historycznej.

4. Zarządzający FRP dba o to, by wewnętrzna procedura oceny jakości kredytowej przestrzegała wszystkich następujących ogólnych zasad:

a) ma być wprowadzony skuteczny system pozyskiwania i aktualizacji istotnych informacji dotyczących cech emitenta i instrumentu;

b) mają zostać przyjęte i wdrożone odpowiednie środki w celu zapewnienia, że podstawą wewnętrznej procedury oceny jakości kredytowej jest wnikliwa analiza dostępnych i istotnych informacji, uwzględniająca wszystkie znaczące czynniki, które mają wpływ na wiarygodność kredytową emitenta i jakość kredytową instrumentu;

c) wewnętrzna procedura oceny jakości kredytowej ma być na bieżąco monitorowana, a wszystkie oceny jakości kredytowej są co najmniej raz w roku poddawane przeglądowi;

d) ponieważ zgodnie z art. 5a rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 nie można będzie mechanicznie polegać na ratingach kredytowych, zarządzający FRP dokonuje nowej oceny jakości kredytowej instrumentu rynku pieniężnego, sekurytyzacji i ABCP, jeżeli wystąpiła istotna zmiana, która może wpłynąć na aktualną ocenę instrumentu;

e) metody oceny jakości kredytowej mają podlegać przeglądowi przez zarządzającego FRP co najmniej raz na rok w celu ustalenia, czy są one wciąż adekwatne do bieżącego portfela i warunków zewnętrznych, a wyniki przeglądu są przekazywane organowi właściwemu dla danego zarządzającego FRP. Jeżeli zarządzający FRP dowie się o błędach w metodzie oceny jakości kredytowej lub jej stosowaniu, natychmiast przystępuje do ich korekty;

f) jeżeli metody, modele lub podstawowe założenia stosowane w wewnętrznej procedurze oceny jakości kredytowej ulegają zmianie, zarządzający FRP ma dokonać jak najszybciej przeglądu wszystkich wewnętrznych ocen jakości kredytowej, na które zmiany te mają wpływ.

Artykuł 20

Wewnętrzna ocena jakości kredytowej

1. Zarządzający FRP stosuje procedurę określoną w art. 19, aby ustalić, czy jakość kredytowa instrumentu rynku pieniężnego, sekurytyzacji lub ABCP uzyskuje pozytywną ocenę. Jeżeli agencja ratingowa zarejestrowana i certyfikowana na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 przyznała ocenę ratingową danemu instrumentowi rynku pieniężnego, zarządzający FRP może uwzględnić takie ratingi i dodatkowe informacje oraz analizy w wewnętrznej ocenie jakości kredytowej, lecz nie polega wyłącznie na nich ani nie uwzględnia ich w sposób mechaniczny zgodnie z art. 5a rozporządzenia (WE) nr 1060/2009.

2. Ocena jakości kredytowej uwzględnia co najmniej następujące czynniki i ogólne zasady:

a) kwantyfikację ryzyka kredytowego emitenta i relatywne ryzyko niewypłacalności emitenta i instrumentu;

b) wskaźniki jakościowe dotyczące emitenta instrumentu, w tym warunki makroekonomiczne i sytuację na rynku finansowym;

c) krótkoterminowy charakter instrumentów rynku pieniężnego;

d) klasę aktywów danego instrumentu;

e) rodzaj emitenta, uwzględniając co najmniej następujące ich rodzaje: krajowy, regionalny lub lokalny organ administracyjny, przedsiębiorstwa finansowe i przedsiębiorstwa niefinansowe;

f) w przypadku instrumentów finansowych będących wynikiem sekurytyzacji – ryzyko operacyjne i ryzyko kontrahenta nieodłącznie związane z daną transakcją finansową będącą wynikiem sekurytyzacji oraz, w przypadku ekspozycji na sekurytyzacje, ryzyko kredytowe emitenta, strukturę sekurytyzacji i ryzyko kredytowe aktywów bazowych;

g) profil płynności danego instrumentu.

Przy ocenianiu jakości kredytowej instrumentu rynku pieniężnego, o którym mowa w art. 17 ust. 7, zarządzający FRP może oprócz czynników i ogólnych zasad, o których mowa w tym ustępie, uwzględnić ostrzeżenia i wskaźniki.

Artykuł 21

Dokumentacja

1. Zarządzający FRP prowadzi dokumentację wewnętrznej procedury oceny jakości kredytowej oraz ocen jakości kredytowej. Dokumentacja ta obejmuje:

a) projekt i szczegóły operacyjne wewnętrznej procedury oceny jakości kredytowej, umożliwiające właściwym organom zrozumienie i ocenę zasadności oceny jakości kredytowej;

b) uzasadnienie oraz analizę danej oceny jakości kredytowej, a także wyboru przez zarządzającego FRP kryteriów i częstotliwości przeglądu oceny jakości kredytowej;

c) wszystkie istotne zmiany wewnętrznej procedury oceny jakości kredytowej, w tym czynniki, w wyniku których zaistniała potrzeba takich zmian;

d) organizację wewnętrznej procedury oceny jakości kredytowej oraz strukturę kontroli wewnętrznej;

e) kompletne historie wewnętrznych ocen jakości kredytowej instrumentów, emitentów i, w stosownych przypadkach, uznanych gwarantów;

f) wskazanie osoby lub osób odpowiedzialnych za wewnętrzną procedurę oceny jakości kredytowej.

2. Zarządzający FRP przechowuje całą dokumentację, o której mowa w ust. 1, przez co najmniej trzy pełne roczne okresy obrachunkowe.

3. Wewnętrzna procedura oceny jakości kredytowej jest szczegółowo opisana w regulaminie funduszu lub dokumentach założycielskich FRP, a wszystkie dokumenty, o których mowa w ust. 1, są udostępniane na wniosek organom właściwym dla FRP i organom właściwym dla zarządzającego FRP.

Artykuł 22

Akty delegowane w sprawie oceny jakości kredytowej

Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 45 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia o:

a) kryteria zatwierdzenia metod oceny jakości kredytowej, o których mowa w art. 19 ust. 3;

b) kryteria kwantyfikacji ryzyka kredytowego emitenta i relatywne ryzyko niewypłacalności emitenta i instrumentu, o którym mowa w art. 20 ust. 2 lit. a);

c) kryteria ustalania wskaźników jakościowych dotyczących emitenta instrumentu, o których mowa w art. 20 ust. 2 lit. b);

d) znaczenie istotnej zmiany, o której mowa w art. 19 ust. 4 lit. d).

Artykuł 23

Zarządzanie oceną jakości kredytowej

1. Wewnętrzna procedura oceny jakości kredytowej jest zatwierdzana przez wyższą kadrę kierowniczą, organ zarządzający, oraz – jeśli istnieje w zarządzającym FRP – przez funkcję nadzorczą.

Osoby te wykazują się dobrą znajomością wewnętrznej procedury oceny jakości kredytowej i metod stosowanych przez zarządzającego FRP oraz szczegółową wiedzą na temat powiązanych sprawozdań.

2. Zarządzający FRP zgłasza osobom, o których mowa w ust. 1, profil ryzyka FRP na podstawie analizy wewnętrznych ocen jakości kredytowej FRP. Częstotliwość składania sprawozdań zależy od istotności i rodzaju informacji; są one jednak składane co najmniej raz w roku.

3. Wyższa kadra kierownicza na bieżąco zapewnia prawidłowe stosowanie wewnętrznej procedury oceny jakości kredytowej.

Wyższa kadra kierownicza jest regularnie informowana o funkcjonowaniu wewnętrznych procedur oceny jakości kredytowej, o obszarach, w których wykryto nieprawidłowości, jak również o postępach i działaniach podejmowanych w celu wyeliminowania uprzednio stwierdzonych nieprawidłowości.

4. Wewnętrzne oceny jakości kredytowej oraz ich okresowe przeglądy dokonywane przez zarządzającego FRP nie mogą być wykonywane przez osoby zajmujące się zarządzaniem portfelem FRP ani osoby odpowiedzialne za zarządzanie tym portfelem.

ROZDZIAŁ III

Obowiązki dotyczące zarządzania ryzykiem FRP

Artykuł 24

Przepisy dotyczące portfela krótkoterminowych FRP

1. Krótkoterminowy FRP na bieżąco spełnia wszystkie następujące wymogi dotyczące portfela:

a) WAM portfela FRP ma nie przekraczać 60 dni;

b) WAL portfela FRP ma nie przekraczać 120 dni, z zastrzeżeniem ustępu drugiego i trzeciego;

c) w przypadku FRP o niskiej zmienności NAV i FRP długu publicznego o stałej NAV co najmniej 10 % aktywów FRP ma stanowić aktywa o jednodniowym terminie zapadalności, umowy z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu, które można rozwiązać za uprzednim wypowiedzeniem w terminie jednego dnia roboczego lub środki pieniężne, które można wycofać za uprzednim wypowiedzeniem w terminie jednego dnia roboczego. FRP o niskiej zmienności NAV lub FRP długu publicznego o stałej NAV nie może nabywać aktywów innych niż aktywa o jednodniowym terminie zapadalności, jeżeli nabycie to spowodowałoby, że udział aktywów o jednodniowym terminie zapadalności w portfelu tego FRP spadłby poniżej 10 %;

d) w przypadku krótkoterminowego FRP o zmiennej NAV co najmniej 7,5 % aktywów FRP mają stanowić aktywa o jednodniowym terminie zapadalności, umowy z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu, które można rozwiązać za uprzednim wypowiedzeniem w terminie jednego dnia roboczego lub środki pieniężne, które można wycofać za uprzednim wypowiedzeniem w terminie jednego dnia roboczego. Krótkoterminowy FRP o zmiennej NAV nie może nabywać aktywów innych niż aktywa o jednodniowym terminie zapadalności, jeżeli nabycie to spowodowałoby, że udział aktywów o jednodniowym terminie zapadalności w portfelu tego FRP spadłby poniżej 7,5 %;

e) w przypadku FRP o niskiej zmienności NAV i FRP długu publicznego o stałej NAV co najmniej 30 % aktywów FRP mają stanowić aktywa o tygodniowym terminie zapadalności, umowy z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu, które można rozwiązać za uprzednim wypowiedzeniem w terminie pięciu dni roboczych lub środki pieniężne, które można wycofać za uprzednim wypowiedzeniem w terminie pięciu dni roboczych. FRP o niskiej zmienności NAV lub FRP długu publicznego o stałej NAV nie może nabywać aktywów innych niż aktywa o tygodniowym terminie zapadalności, jeżeli nabycie to spowodowałoby, że udział aktywów o tygodniowym terminie zapadalności w portfelu tego FRP spadłby poniżej 30 %;

f) w przypadku krótkoterminowego FRP o zmiennej NAV co najmniej 15 % aktywów FRP mają stanowić aktywa o tygodniowym terminie zapadalności, umowy z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu, które można rozwiązać za uprzednim wypowiedzeniem w terminie pięciu dni roboczych lub środki pieniężne, które można wycofać za uprzednim wypowiedzeniem w terminie pięciu dni roboczych. Krótkoterminowy FRP o zmiennej NAV nie może nabywać aktywów innych niż aktywa o tygodniowym terminie zapadalności, jeżeli nabycie to spowodowałoby, że udział aktywów o tygodniowym terminie zapadalności w portfelu tego FRP spadłby poniżej 15 %;

g) na potrzeby wyliczenia, o którym mowa w lit. e), aktywa, o których mowa w art. 17 ust. 7, charakteryzujące się dużą płynnością, które można umorzyć i rozliczyć w ciągu jednego dnia roboczego i których rezydualny termin zapadalności wynosi do 190 dni, także mogą się znaleźć wśród aktywów o tygodniowym terminie zapadalności FRP o niskiej zmienności NAV i FRP długu publicznego o stałej NAV, do limitu 17,5 % ich aktywów;

h) na potrzeby wyliczenia, o którym mowa w lit. f), instrumenty rynku pieniężnego lub jednostki uczestnictwa bądź udziały w innych FRP można zaliczyć do aktywów o tygodniowym terminie zapadalności krótkoterminowego FRP o zmiennej NAV do limitu 7,5 % ich aktywów, pod warunkiem że można je umorzyć i rozliczyć w ciągu kolejnych pięciu dni roboczych.

Do celów lit. b) akapitu pierwszego, przy obliczaniu WAL, dla papierów wartościowych, w tym instrumentów finansowych będących wynikiem sekurytyzacji, w krótkoterminowym FRP wyliczenie terminu zapadalności opiera się na rezydualnym terminie zapadalności pozostającym do prawnego umorzenia instrumentów. Jednak jeżeli instrument finansowy zawiera opcję sprzedaży, krótkoterminowy FRP może opierać wyliczenie terminu zapadalności na dacie wykonania opcji sprzedaży zamiast na rezydualnym terminie zapadalności, lecz tylko o ile stale spełniane są wszystkie następujące warunki:

(i) opcja sprzedaży może być zrealizowana przez krótkoterminowy FRP w dniu jej wykonania;

(ii) kurs wykonania opcji sprzedaży jest bliski oczekiwanej wartości instrumentu w dniu wykonania;

(iii) strategia inwestycyjna krótkoterminowego FRP zakłada, że istnieje duże prawdopodobieństwo, iż opcja zostanie zrealizowana w dniu wykonania.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu drugiego przy wyliczaniu WAL dla sekurytyzacji i ABCP krótkoterminowy FRP może w przypadku amortyzowanych instrumentów opierać wyliczenie terminu zapadalności na:

(i) wynikającym z umowy profilu amortyzacji takich instrumentów; lub

(ii) profilu amortyzacji aktywów bazowych, z których wynikają przepływy pieniężne w związku z umorzeniem takich instrumentów.

2. Jeżeli limity określone w niniejszym artykule zostaną przekroczone z powodów niezależnych od danego FRP lub w wyniku wykonania praw subskrypcji lub umorzenia, wówczas FRP przyjmuje za priorytetowy cel zaradzenie tej sytuacji, uwzględniając interesy posiadaczy swoich jednostek uczestnictwa lub udziałowców.

3. Wszystkie FRP, o których mowa w art. 3 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, mogą przyjąć formę krótkoterminowego FRP.

Artykuł 25

Przepisy dotyczące portfela standardowych FRP

1. Standardowy FRP stale spełnia wszystkie następujące wymogi:

a) WAM