ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(27)

Wspólne przedsięwzięcie powinno być właścicielem nabytych przez siebie superkomputerów przedeksaskalowych. Eksploatacja każdego superkomputera przedeksaskalowego powinna być powierzona jednostce przyjmującej. Jednostka przyjmująca może reprezentować pojedyncze państwo uczestniczące będące państwem członkowskim lub konsorcjum przyjmujące. Jednostka przyjmująca powinna być w stanie przedstawić właściwe oszacowanie i zweryfikować koszty operacyjne superkomputera, zapewniając, na przykład, funkcjonalne i – w maksymalnym możliwym zakresie – fizyczne oddzielenie superkomputerów przedeksaskalowych należących do wspólnego przedsięwzięcia od wszelkich obsługiwanych przez siebie krajowych lub regionalnych systemów obliczeniowych. Jednostka przyjmująca powinna zostać wybrana przez Radę Zarządzającą wspólnego przedsięwzięcia (zwaną dalej „Radą Zarządzającą”) w następstwie zaproszenia do wyrażenia zainteresowania, ocenionego przez niezależnych ekspertów. Po wybraniu jednostki przyjmującej, państwo uczestniczące, w którym ma siedzibę jednostka przyjmująca, lub konsorcjum przyjmujące powinno móc zdecydować o wystosowaniu zaproszenia do innych państw uczestniczących do przyłączenia się i wniesienia wkładu na rzecz sfinansowania superkomputera przedeksaskalowego, który ma zostać zainstalowany w wybranej jednostce przyjmującej. Przypadający Unii udział w czasie dostępu do superkomputera przedeksaskalowego powinien być bezpośrednio proporcjonalny do udziału finansowego Unii, pochodzącego ze środków programu „Horyzont 2020” i instrumentu „Łącząc Europę”, w całkowitym koszcie własności tego superkomputera i nie powinien przekraczać 50 % całkowitego czasu dostępu do tego superkomputera. Wkłady na rzecz superkomputera przedeksaskalowego dokonywane przez państwa uczestniczące w konsorcjum przyjmującym powinny zostać przeliczone na udziały w czasie dostępu do tego superkomputera. Państwa uczestniczące powinny uzgodnić między sobą jak rozdzielić przynależny im czas dostępu do superkomputera przedeksaskalowego. Wspólne przedsięwzięcie powinno pozostać właścicielem superkomputerów przedeksaskalowych, do momentu ich całkowitego zamortyzowania. Gdy to nastąpi, prawo własności może zostać przeniesione na jednostkę przyjmującą w celu wycofania z eksploatacji, zbycia lub innego zastosowania. Jeżeli tak uzgodniono, w przypadku przeniesienia prawa własności na jednostkę przyjmującą przed upływem pełnego okresu amortyzacji superkomputera przedeksaskalowego lub z powodu likwidacji wspólnego przedsięwzięcia, jednostka przyjmująca powinna zwrócić wspólnemu przedsięwzięciu kwotę odpowiadającą wartości końcowej superkomputera.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/1483

z dnia 4 października 2018 r.

zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1210/2003 dotyczące niektórych szczególnych ograniczeń w stosunkach gospodarczych i finansowych z Irakiem

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1210/2003 z dnia 7 lipca 2003 r. dotyczące niektórych szczególnych ograniczeń w stosunkach gospodarczych i finansowych z Irakiem oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 2465/96 (1), w szczególności jego art. 11 lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

Załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 1210/2003 zawiera wykaz instytucji publicznych, korporacji i agend oraz osób fizycznych i prawnych, podmiotów byłego rządu Iraku objętych zamrożeniem funduszy i zasobów gospodarczych znajdujących się poza Irakiem w dniu 22 maja 2003 r. zgodnie z tym rozporządzeniem.

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 1210/2003,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1210/2003 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/1476

z dnia 3 października 2018 r.

zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1210/2003 dotyczące niektórych szczególnych ograniczeń w stosunkach gospodarczych i finansowych z Irakiem

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1210/2003 z dnia 7 lipca 2003 r. dotyczące niektórych szczególnych ograniczeń w stosunkach gospodarczych i finansowych z Irakiem oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 2465/96 (1), w szczególności jego art. 11 lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

Załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 1210/2003 zawiera wykaz instytucji publicznych, korporacji i agend oraz osób fizycznych i prawnych, podmiotów byłego rządu Iraku objętych zamrożeniem funduszy i zasobów gospodarczych znajdujących się poza Irakiem w dniu 22 maja 2003 r. zgodnie z tym rozporządzeniem.

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 1210/2003,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1210/2003 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
(14)

Duch inicjatywy osób młodych oraz ich aktywne obywatelstwo jest istotną wartością dla społeczeństwa. Europejski Korpus Solidarności powinien przyczyniać się do pielęgnowania tego aspektu poprzez oferowanie osobom młodym możliwości opracowywania lub rozwijania ich własnych projektów, mających wyraźną wartość dodaną, ukierunkowanych na kluczowe wyzwania i służących społecznościom lokalnym, zwłaszcza społecznościom na obszarach wiejskich, odizolowanych lub marginalizowanych. Projekty te powinny stanowić dla osób młodych okazję do rozwijania innowacyjnych rozwiązań, a także wypróbowania pomysłów w zrównoważony sposób oraz do zdobycia doświadczenia polegającego na inicjowaniu działań solidarnościowych. Mogłyby one także służyć jako odskocznia w dalszym zaangażowaniu w działania solidarnościowe i być pierwszym krokiem w kierunku zachęcania uczestników do podejmowania działalności o charakterze przedsiębiorczości społecznej lub w charakterze wolontariuszy w stowarzyszeniach, organizacjach pozarządowych, organizacjach młodzieżowych lub innych podmiotach aktywnie działających w sektorach zaangażowanych w działania solidarnościowe, non-profit i działania na rzecz młodzieży, a także do zakładania własnych stowarzyszeń. Wsparcie po zakończeniu aktywności ma na celu wspieranie osób młodych w kontynuowaniu zaangażowania i aktywności w obszarze solidarności, w tym dzięki zaangażowaniu w działalność stowarzyszeń, spółdzielni, przedsiębiorstw społecznych, organizacji młodzieżowych i ośrodków społeczności lokalnych.
2)

w art. 21 wprowadza się następujące zmiany: a) tytuł otrzymuje brzmienie: „Artykuł 21 Dostęp Eurojustu, OLAF i, wyłącznie do celów ETIAS, Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej do informacji przechowywanych przez Europol”; b) dodaje się ustęp w brzmieniu: „1a. Europol podejmuje wszelkie właściwe środki, aby umożliwić Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej, w ramach jej mandatu i do celów rozporządzenia (UE) 2018/1240, pośredni dostęp, w oparciu o system trafieniowy (figuruje/nie figuruje), do danych przekazywanych do celów art. 20 ust. 2 lit. j) tego rozporządzenia, bez uszczerbku dla jakichkolwiek ograniczeń wskazanych przez państwa członkowskie, organy Unii, państwa trzecie lub organizacje międzynarodowe przekazujące informacje, zgodnie z art. 19 ust. 2 niniejszego rozporządzenia. W przypadku trafienia Europol wszczyna procedurę, dzięki której można wymieniać informacje będące przedmiotem trafienia, zgodnie z decyzją podmiotu, który dostarczył te informacje do Europolu, i wyłącznie w zakresie, w jakim dane, które wywołały trafienie, są niezbędne do wykonywania zadań Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej związanych z ETIAS. Zastosowanie mają odpowiednio ust. 2–7 niniejszego artykułu.”.
(7)

Zgodnie z najnowszymi właściwymi informacjami Komisja doszła w swojej analizie do wniosku, że za jurysdykcję państwa trzeciego mającą strategiczne braki w swoim systemie AML/CFT, które to braki stwarzają znaczące zagrożenia dla systemu finansowego Unii, należy uznać Pakistan, zgodnie z kryteriami określonymi w art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849. Państwo to przedstawiło jednak pisemne zobowiązanie polityczne na wysokim szczeblu do usunięcia stwierdzonych braków i opracowało wraz z FATF plan działania, który pozwoli mu spełnić wymogi określone w dyrektywie (UE) 2015/849. Komisja dokona ponownej oceny statusu tego państwa w świetle wywiązania się przez nie z przedmiotowego zobowiązania.
(106)

W kwietniu 2015 r., gdy wszedł w życie MEIS, produkt objęty przeglądem nie był ujęty w dodatku 3B i w związku z tym nie kwalifikował się do uzyskania korzyści w ramach MEIS. W dniu 29 października 2015 r., na mocy obwieszczenia publicznego nr 44/2015-2020, wywóz PET do państw grupy A i B stał się jednak kwalifikowalny do uzyskania korzyści w ramach programu MEIS w wysokości 2 % wartości FOB wywozu. Na mocy obwieszczenia publicznego nr 06/2015-2020, od dnia 4 maja 2016 r. wywóz do państw grupy C stał się kwalifikowalny do uzyskania tej samej korzyści w wysokości 2 %.
(4)

Opłaty ustanowione w rozporządzeniu (UE) nr 658/2014 należy uregulować w dniu rozpoczęcia danej procedury lub, w przypadku rocznej opłaty odnoszącej się do systemów informatycznych i monitorowania literatury, do dnia 1 lipca każdego roku. W związku z tym odpowiednia kwota zostanie ustalona przed terminem uiszczenia opłaty i nie ma potrzeby ustanawiania szczegółowych przepisów przejściowych w odniesieniu do procedur będących w toku.
(2)

Preparat endo-1,3(4)-beta-glukanazy i endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanych przez Aspergillus niger (NRRL 25541) i alfa-amylazy wytwarzanej przez Aspergillus niger (ATCC66222) został dopuszczony zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG bez ograniczeń czasowych jako dodatek paszowy dla prosiąt odsadzonych od maciory rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1453/2004 (3). Preparat ten został następnie wpisany do rejestru dodatków paszowych jako istniejący produkt zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(4)

Błędne zapisy doprowadziły do dezorientacji podmiotów działających na rynku pasz w kwestii przepisów dotyczących wprowadzania do obrotu przedmiotowych dodatków. Sytuacja ta powoduje brak pewności prawa co do mających zastosowanie ram prawnych. Błędy spowodowały pewne zakłócenia na rynku związane z przedmiotowymi upoważnieniami do wprowadzania do obrotu i stosowania glicyny, L-cysteiny i jednowodnego chlorowodorku L-cysteiny. Sprostowania do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/249 powinny zatem mieć zastosowanie z mocą wsteczną od dnia wejścia w życie tego rozporządzenia wykonawczego, aby przywrócić pewność prawa co do statusu prawnego dodatków, w przypadku których wystąpiły błędy, oraz aby uniknąć wszelkich negatywnych konsekwencji dla zainteresowanych podmiotów gospodarczych, a w konsekwencji przywrócić stabilność na rynku.
(3)

Zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 posiadacz zezwolenia zaproponował zmianę minimalnej zawartości dodatku dla kur niosek i tuczników. Do wniosku dołączono odnośne dane na jego poparcie. Komisja skierowała ten wniosek do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwanego dalej „Urzędem”).
(2)

Dnia 15 października 2018 r. Komitet Sankcji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych podjął decyzję o dodaniu jednego wpisu do wykazu osób, grup i podmiotów, w odniesieniu do których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002.
(5)

Zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1011 Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów wykonawczych w celu sporządzenia wykazu kluczowych wskaźników referencyjnych i dokonywania co najmniej co dwa lata ich przeglądu.
(14)

Konkretniej, pełne stosowanie praw i obowiązków przewidzianych w rozporządzeniu (UE) 2016/679 poważnie ograniczyłoby skuteczność walki z oszustwami w dziedzinie VAT, gdyż w szczególności umożliwiłoby to osobom, których dane dotyczą, utrudnianie trwających dochodzeń i profilowania ryzyka. Zagroziłoby to urzędowym lub prawnym postępowaniom, analizom, dochodzeniom lub procedurom prowadzonym zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 904/2010. Zablokowałoby to także współpracę administracyjną między właściwymi organami, która jest jednym z kluczowych instrumentów do celów zwalczania oszustw w dziedzinie VAT. W związku z tym należy przewidzieć ograniczenia w odniesieniu do prawa do przejrzystego informowania, prawa do otrzymania informacji w przypadku zbierania danych od osoby, której dane dotyczą, prawa do otrzymania informacji w przypadku pozyskiwania danych osobowych w sposób inny niż od osoby, której dane dotyczą, prawa dostępu przysługującego osobie, której dane dotyczą, prawa do usunięcia danych, prawa do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania danych osobowych oraz prawa dotyczącego zautomatyzowanego podejmowania decyzji w indywidualnych przypadkach, w tym profilowania. Wykonanie tych praw powinno być ograniczone wyłącznie dopóty, dopóki jest to konieczne, tak aby nie zakłócić osiągnięcia celów realizowanych na mocy art. 1 rozporządzenia (UE) nr 904/2010. Ograniczenie to powinno mieć zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do pewnych kategorii danych, o których mowa w art. 1, art. 14 i art. 17 tego rozporządzenia w takim zakresie, jaki jest ściśle konieczny do zapewnienia przestrzegania przepisów dotyczących VAT oraz odpowiednich przepisów niniejszego rozporządzenia.
(7)

W 2016 r. Komisja przeprowadziła przegląd, o którym mowa w art. 11 rozporządzenia (UE) nr 256/2014, w tym konsultacje z zainteresowanymi stronami obejmujące wszystkie obowiązki w zakresie planowania i sprawozdawczości w sektorze energetyki. Komisja doszła do wniosku, że obowiązki sprawozdawcze państw członkowskich wynikające z rozporządzenia (UE) nr 256/2014 oraz obowiązki państw członkowskich dotyczące sprawozdawczości względem europejskiej sieci operatorów systemów przesyłowych energii elektrycznej (ENTSO-E) i europejskiej sieci operatorów systemów przesyłowych gazu (ENTSOG) w dużej mierze się pokrywają. Oczywiste stało się również, iż jakość i adekwatność otrzymywanych informacji i danych jest często słaba oraz że Komisja uzyskała już dostęp do tych informacji i danych za pośrednictwem innych źródeł, takich jak: europejskie sieci operatorów systemów przesyłowych (ENTSO), dziesięcioletnie plany rozwoju sieci, sprawozdania roczne operatorów systemów przesyłowych i przedsiębiorstw użyteczności publicznej orazkrajowe plany rozwoju. Zauważono ponadto, iż Komisja ma bezpośredni dostęp do danych dotyczących rynku poprzez swój system obserwacji rynku energii (EMOS).
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/1534

z dnia 12 października 2018 r.

zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 185/2013 w sprawie odliczeń od kwot połowowych przydzielonych Hiszpanii na lata 2017 i 2018

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (1), w szczególności jego art. 105 ust. 4,

Po konsultacji z Komitetem ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W 2013 r. Komisja przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 185/2013 (2). W rozporządzeniu tym ustanowiono odliczenia od kwoty połowowej dla makreli w rejonie ICES 8c, podobszarach 9 i 10 oraz wodach Unii obszaru CECAF 34.1.1 oraz odliczenia od kwoty sardeli w podobszarze ICES 8.

(2) Hiszpania nie połowiła 739 ton makreli i 843 ton sardeli w ramach odpowiednich kwot w 2017 r., co doprowadziło do zmniejszenia presji połowowej na te stada w porównaniu z maksymalnym poziomem dopuszczonym zgodnie z uprawnieniami do połowów na 2017 r. Hiszpania wystąpiła o włączenie tych niepołowionych ilości do odliczeń za 2017 r. oraz o odpowiednie zmniejszenie odliczeń za 2018 r.

(3) Należy zatem dostosować ilości określone w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 185/2013 w odniesieniu do odliczeń za 2017 r. i 2018 r. oraz odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 185/2013.

(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Załącznik do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 185/2013 zastępuje się załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 12 października 2018 r. W imieniu Komisji Jean-Claude JUNCKER Przewodniczący

(1) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(2) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 185/2013 z dnia 5 marca 2013 r. przewidujące odliczenia od niektórych kwot połowowych przydzielonych Hiszpanii na 2013 r. oraz na kolejne lata z powodu przełowienia w 2009 r. kwoty połowowej dla makreli (Dz.U. L 62 z 6.3.2013, s. 1).
1)

dodaje się pozycję w brzmieniu: „72 Substancje wymienione w kolumnie 1 w tabeli w dodatku 12 1. Nie są wprowadzane do obrotu po dniu 1 listopada 2020 r. w jakimkolwiek z następujących produktów: a) odzież lub powiązane akcesoria; b) wyroby włókiennicze inne niż odzież, które w normalnych lub zasadnie możliwych do przewidzenia warunkach używania mogą być w kontakcie ze skórą ludzką w zakresie w zbliżonym to tego, jak ma to miejsce w przypadku odzieży; c) obuwie; jeżeli odzież, powiązane akcesoria, wyroby włókiennicze inne niż odzież lub obuwie mają być używane przez konsumentów i przedmiotowa substancja występuje w stężeniu mierzonym w jednorodnym materiale na poziomie określonym dla tej substancji w dodatku 12 lub powyżej tego poziomu. 2. Na zasadzie odstępstwa, w odniesieniu do wprowadzania do obrotu formaldehydu [CAS nr 50-00-0] w kurtkach, płaszczach i tapicerce odpowiednie stężenie do celów pkt 1 wynosi 300 mg/kg w okresie od dnia 1 listopada 2020 r. do dnia 1 listopada 2023 r. Stężenie określone w dodatku 12 obowiązuje po tej dacie. 3. Pkt 1 nie ma zastosowania do: a) odzieży, powiązanych akcesoriów i obuwia lub części odzieży, powiązanych akcesoriów i obuwia, które są wykonane w całości ze skóry naturalnej lub futra; b) zapięć i ozdobnych dodatków wykonanych z materiałów innych niż włókiennicze; c) używanej odzieży, powiązanych akcesoriów, wyrobów włókienniczych innych niż odzież i obuwie. d) wykładzin dywanowych i pokryć podłogowych włókienniczych do użytku w pomieszczeniach, dywaników i chodników. 4. Pkt 1 nie ma zastosowania do odzieży, powiązanych akcesoriów, wyrobów włókienniczych innych niż odzież i obuwie objętych zakresem rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/425 (*) lub rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 (**). 5. Pkt 1 lit. b) nie ma zastosowania do wyrobów włókienniczych jednorazowego użytku. »Wyroby włókiennicze jednorazowego użytku« oznaczają wyroby włókiennicze, które zostały zaprojektowane do użycia jeden raz lub przez ograniczony czas i nie są przeznaczone do dalszego użycia do tych samych lub podobnych celów. 6. Pkt 1 i 2 mają zastosowanie bez uszczerbku dla stosowania dowolnych bardziej rygorystycznych ograniczeń określonych w niniejszym załączniku lub w innych obowiązujących przepisach Unii. 7. Komisja dokonuje przeglądu wyłączenia, o którym mowa w pkt 3 lit. d) i, w stosownych przypadkach, odpowiednio zmienić ten punkt. (*) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/425 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie środków ochrony indywidualnej oraz uchylenia dyrektywy Rady 89/686/EWG (Dz.U. L 81 z 31.3.2016, s. 51). (**) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie wyrobów medycznych, zmiany dyrektywy 2001/83/WE, rozporządzenia (WE) nr 178/2002 i rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 oraz uchylenia dyrektyw Rady 90/385/EWG i 93/42/EWG (Dz.U. L 117 z 5.5.2017, s. 1).”
(8)

W dniu 28 sierpnia 2014 r. Urząd przekazał Komisji wnioski (6) dotyczące tego, czy pimetrozyna ma szanse spełnić kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Urząd uznał, że istnieje wysokie prawdopodobieństwo, iż ocenione reprezentatywne zastosowania spowodują narażenie wód podziemnych na istotny toksykologicznie metabolit CGA371075, które przekraczałoby stanowiącą parametr dla wody pitnej granicę 0,1 μg/l we wszystkich scenariuszach dotyczących wód podziemnych. Urząd stwierdził ponadto, że przewiduje się, iż kilka innych toksykologicznie istotnych metabolitów pimetrozyny wystąpi w ilości przekraczającej 0,1 μg/l w niektórych lub wszystkich scenariuszach dotyczących wód podziemnych, w odniesieniu do ocenionych reprezentatywnych zastosowań. Urząd stwierdził również, że nie można potwierdzić profilu toksykologicznego metabolitów włączonych do definicji pozostałości w roślinach do celów oceny ryzyka oraz że na podstawie informacji udostępnionych w dokumentacji nie można sfinalizować oceny ryzyka dla organizmów wodnych wynikającego z narażenia na metabolit M3MF, w odniesieniu do wszystkich zbadanych reprezentatywnych zastosowań.
(11)

W dniu 18 kwietnia 2018 r. Urząd przyjął opinię naukową dotyczącą bezpieczeństwa rafinowanego koncentratu peptydowego z krewetek jako nowej żywności zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2015/2283 („Scientific Opinion on the safety of shrimp peptide concentrate as a novel food pursuant to Regulation (EU) 2015/2283”) (11). Opinia ta jest zgodna z wymogami określonymi w art. 11 rozporządzenia (UE) 2015/2283.
(11)

W dniu 27 czerwca 2018 r. Urząd przyjął opinię naukową dotyczącą bezpieczeństwa izolatu zasadowych białek serwatkowych mleka krowiego jako nowej żywności zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2015/2283 („Scientific Opinion on the safety of bovine milk basic whey protein isolate as a novel food pursuant to Regulation (EU) 2015/2283”) (11). Opinia ta jest zgodna z wymogami określonymi w art. 11 rozporządzenia (UE) 2015/2283.