1)

w sekcji „CMC 1” wprowadza się następujące zmiany: a) pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2. Wszystkie substancje wchodzące w skład produktu nawozowego UE, samodzielnie lub jako składnik mieszaniny, z wyjątkiem polimerów, zostały uprzednio zarejestrowane na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 (*), w dokumentacji zawierającej: a) informacje przewidziane w załącznikach VI, VII i VIII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, b) raport bezpieczeństwa chemicznego na podstawie art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, obejmujący zastosowanie jako produkt nawozowy, o ile nie zostało to wyraźnie objęte jednym ze zwolnień z obowiązku rejestracji przewidzianych w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 lub w pkt 6, 7, 8, 9 lub 10 (tylko dla tlenku magnezu) załącznika V do tego rozporządzenia. (*) W przypadku substancji odzyskanej w Unii Europejskiej warunek ten jest spełniony, jeżeli substancja jest taka sama, w rozumieniu art. 2 ust. 7 lit. d) ppkt (i) rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, jak substancja zarejestrowana w dokumentacji zawierającej wskazane tu informacje oraz jeżeli producent produktu nawozowego ma dostęp do informacji, o których mowa w art. 2 ust. 7 lit. d) ppkt (ii) rozporządzenia (WE) nr 1907/2006.”;" b) pkt 4 otrzymuje brzmienie: „4. W przypadku gdy substancja lub jedna z substancji w mieszaninie ma poprawiać mechanizm uwalniania składników pokarmowych produktu nawozowego UE przez opóźnianie lub zatrzymywanie działania określonych grup mikroorganizmów lub enzymów, substancja ta jest związkiem będącym inhibitorem nitryfikacji, denitryfikacji lub ureazy, i zastosowanie mają następujące przepisy: a) Związek będący inhibitorem nitryfikacji hamuje biologiczne utlenianie azotu amonowego (NH3-N) zawartego w danym produkcie nawozowym UE do azotu azotynowego (NO2 -), spowalniając w ten sposób tworzenie się azotu azotanowego (NO3 -). Szybkość utleniania azotu amonowego (NH3-N) mierzy się za pomocą jednego z poniższych sposobów: (i) zanikanie azotu amonowego (NH3-N); (ii) tworzenie się azotu azotynowego (NO2 -) i azotu azotanowego (NO3 -) łącznie w odniesieniu do czasu. W porównaniu z próbką kontrolną, do której nie został dodany związek będący inhibitorem nitryfikacji, próbka gleby zawierająca związek będący inhibitorem nitryfikacji wykazuje przy przedziale ufności na poziomie 95 % spadek szybkości utleniania azotu amonowego (NH3-N) na poziomie 20 % na podstawie analizy przeprowadzonej 14 dni po zastosowaniu. Związek będący inhibitorem nitryfikacji musi być obecny w danym produkcie nawozowym UE w stężeniu mieszczącym się w zakresie stężeń, który zapewnia osiągnięcie takiej redukcji. Co najmniej 50 % całkowitej zawartości azotu (N) w produkcie nawozowym UE stanowi azot (N) amonowy (NH4 +) i mocznikowy (CH4N2O). b) Związek będący inhibitorem denitryfikacji hamuje tworzenie się podtlenku azotu (N2O) zawartego w danym produkcie nawozowym UE przez spowalnianie lub blokowanie przekształcania się azotu azotanowego (NO3 -) w azot gazowy (N2) bez wpływania na proces nitryfikacji opisany w PFC 5(A). W porównaniu z próbką kontrolną, do której nie został dodany związek będący inhibitorem denitryfikacji, test in vitro zawierający związek będący inhibitorem denitryfikacji wykazuje przy przedziale ufności na poziomie 95 % spadek szybkości uwalniania podtlenku azotu (N2O) na poziomie 20 % na podstawie analizy przeprowadzonej 14 dni po zastosowaniu. Związek będący inhibitorem denitryfikacji musi być obecny w danym produkcie nawozowym UE w stężeniu mieszczącym się w zakresie stężeń, który zapewnia osiągnięcie takiej redukcji. c) Związek będący inhibitorem ureazy hamuje hydrolityczne działanie enzymu ureazy na mocznik (CH4N2O) zawarty w danym produkcie nawozowym UE, ukierunkowane przede wszystkim na ograniczenie ulatniania się amoniaku. W porównaniu z próbką kontrolną, do której nie został dodany związek będący inhibitorem ureazy, test in vitro zawierający związek będący inhibitorem ureazy wykazuje przy przedziale ufności na poziomie 95 % spadek szybkości hydrolizy mocznika (CH4N2O) na poziomie 20 % na podstawie analizy przeprowadzonej 14 dni po zastosowaniu. Związek będący inhibitorem ureazy musi być obecny w danym produkcie nawozowym UE w stężeniu mieszczącym się w zakresie stężeń, który zapewnia osiągnięcie takiej redukcji. Co najmniej 50 % całkowitej zawartości azotu (N) w produkcie nawozowym UE stanowi azot (N) mocznikowy (CH4N2O).”;