ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 94/32

DYREKTYWA KOMISJI 2006/37/WE

z dnia 30 marca 2006 r.

zmieniająca załącznik II do dyrektywy 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie włączenia niektórych substancji

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do suplementów żywnościowych (1), w szczególności jej art. 4 ust. 5,

po konsultacji z Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Dyrektywa 2002/46/WE wyszczególnia witaminy i minerały oraz ich formy, które mogą być stosowane przy wytwarzaniu suplementów żywnościowych.

(2) Substancje chemiczne, które zostały poddane ocenie przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „Urzędem”) i otrzymały pozytywną ocenę naukową, powinny zostać włączone do załączników do dyrektywy 2002/46/WE.

(3) Urząd wydał i opublikował niedawno pozytywne oceny naukowe dla niektórych witamin i substancji mineralnych.

(4) Należy zastąpić nazwę kategorii „kwas foliowy” w celu uwzględnienia włączenia do załącznika II do dyrektywy 2002/46/WE innych form folianu.

(5) Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2002/46/WE.

(6) Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku II do dyrektywy 2002/46/WE wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie najpóźniej do dnia 30 kwietnia 2007 r. przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przedstawiają one Komisji teksty tych przepisów oraz tabelę korelacji między tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odesłanie do niniejszej dyrektywy lub odesłanie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Sposób dokonania takiego odesłania ustalany jest przez państwa członkowskie.

2. Państwa członkowskie przedstawiają Komisji teksty głównych przepisów prawa krajowego, które przyjmują w obszarze objętym niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 30 marca 2006 r. W imieniu Komisji Markos KYPRIANOU Członek Komisji

(1) Dz.U. L 183 z 12.7.2002, str. 51.
(6)

Z informacji dostarczonych przez Austrię, Włochy, Irlandię, Litwę, Słowenię i Słowację wynika, że tymczasowe uznanie chronionych stref w przypadku tych państw w odniesieniu do Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al. należy w drodze wyjątku przedłużyć o dwa lata, tak aby państwa te miały czas na przedłożenie informacji świadczących o tym, że Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al. nie występuje na ich obszarze lub, w razie potrzeby, czas na zakończenie działań zmierzających do wytępienia tego organizmu.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 83/14

DYREKTYWA KOMISJI 2006/34/WE

z dnia 21 marca 2006 r.

zmieniająca Załącznik do dyrektywy 2001/15/WE w zakresie włączenia niektórych substancji

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/398/EWG z dnia 3 maja 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego (1), w szczególności jej art. 4 ust. 2,

po konsultacji z Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Dyrektywa Komisji 2001/15/WE z dnia 15 lutego 2001 r. w sprawie substancji, które mogą być dodawane w szczególnych celach odżywczych do żywności specjalnego przeznaczenia żywieniowego (2) określa pewne kategorie substancji i dla każdej z nich wymienia substancje chemiczne, które mogą być stosowane przy wytwarzaniu środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego.

(2) Substancje chemiczne, które zostały poddane ocenie przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „Urzędem”) i otrzymały pozytywną ocenę naukową, powinny zostać włączone do Załącznika do dyrektywy 2001/15/WE.

(3) Urząd wydał i opublikował niedawno pozytywne oceny naukowe dla niektórych witamin i substancji mineralnych.

(4) Należy zastąpić nazwę kategorii „kwas foliowy” w celu uwzględnienia włączenia do Załącznika do dyrektywy innych form folianu.

(5) Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2001/15/WE.

(6) Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W Załączniku do dyrektywy 2001/15/WE wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie najpóźniej do dnia 31 grudnia 2006 r. przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przedstawiają one Komisji teksty tych przepisów oraz tabelę korelacji między tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odesłanie do niniejszej dyrektywy lub odesłanie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Sposób dokonania takiego odesłania ustalany jest przez państwa członkowskie.

2. Państwa członkowskie przedstawiają Komisji teksty głównych przepisów prawa krajowego, które przyjmują w obszarze objętym niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 21 marca 2006 r. W imieniu Komisji Markos KYPRIANOU Członek Komisji

(1) Dz.U. L 186 z 30.6.1989, str. 27. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

(2) Dz.U. L 52 z 22.2.2001, str. 19. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 2004/5/WE (Dz.U. L 14 z 21.1.2004, str. 19).
(3)

Należy uwzględnić specyfikacje i techniki analityczne w zakresie substancji dodatkowych wymienionych w Kodeksie Żywnościowym opracowanym przez Połączony Komitet Ekspertów FAO/WHO ds. Substancji Dodatkowych do Żywności (JECFA). JECFA rozpoczął wdrażanie programu systemowego celem zastąpienia badania na obecność metali ciężkich (w przeliczeniu na ołów) we wszystkich istniejących specyfikacjach substancji dodatkowych do żywności właściwymi limitami poziomu poszczególnych metali budzących obawy. Należy zatem odpowiednio zmienić limity dotyczące żółcieni pomarańczowej FCF (E 110).
(2)

W celu ułatwienia funkcjonowania wspólnotowego przemysłu na rynku światowym konieczne jest dostosowanie wspólnotowych uregulowań i norm technicznych do odpowiadających im światowych uregulowań i norm technicznych. W odniesieniu do maksymalnego dopuszczalnego poziomu hałasu odczuwanego przez kierującego kołowym ciągnikiem rolniczym lub leśnym, jak ustalono w dyrektywie 77/311/EWG, prędkość testowa określona w załącznikach I i II do tej dyrektywy powinna zostać dostosowana do prędkości testowej wymaganej w światowych uregulowaniach i normach technicznych, takich jak Kod 5 OECD i norma ISO 5131:1996 (6).
b)

zezwolenie określa normy emisji dla zrzutów którejkolwiek z tych substancji do wód, o których mowa w art. 1, oraz, jeśli jest to niezbędne dla wdrożenia niniejszej dyrektywy, dla zrzutów którejkolwiek z tych substancji do urządzeń kanalizacyjnych;
2)

w art. 28 ust. 6 wprowadza się następujące zmiany: a) akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie: „Stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, Rada może zezwolić państwu członkowskiemu na stosowanie najdłużej do dnia 31 grudnia 2010 r. stawek obniżonych przewidzianych w art. 12 ust. 3 lit. a) akapit trzeci, w odniesieniu do usług wymienionych maksymalnie w dwóch kategoriach przedstawionych w załączniku K. W wyjątkowych przypadkach państwo członkowskie może otrzymać zezwolenie na stosowanie stawki obniżonej do usług należących do trzech spośród wyżej określonych kategorii.”; b) akapit czwarty otrzymuje następujące brzmienie: „Każde państwo członkowskie pragnące po raz pierwszy po dniu 31 grudnia 2005 r. stosować stawkę obniżoną do jednej lub kilku usług, o których mowa w akapicie pierwszym, na mocy niniejszego przepisu, informuje o tym Komisję do dnia 31 marca 2006 r. Przekazuje również Komisji przed tym terminem wszystkie informacje niezbędne do oceny nowych środków, które pragnie wprowadzić, w szczególności następujące informacje: a) zakres stosowania środka i szczegółowy opis objętych nim usług; b) informacje wykazujące spełnienie warunków przewidzianych w akapicie drugim i trzecim; c) informacje przedstawiające koszt planowanego środka dla budżetu.”.
3)

wprowadza się punkt 5.4a w brzmieniu: „5.4a. W pojazdach wyposażonych w podnośnik platformę, tylne zabezpieczenie może posiadać przerwę ze względu na mechanizm podnośnika. W takich przypadkach zastosowanie mają następujące wymogi: 5.4a.1. boczna odległość elementów montażu tylnego zabezpieczenia od elementów podnośnika platformy, ze względu na które konieczna jest przerwa w zabezpieczeniu, nie może przekroczyć 2,5 cm; 5.4a.2. poszczególne elementy tylnego zabezpieczenia muszą w każdym przypadku mieć odpowiednią powierzchnię wynoszącą co najmniej 350 cm2; 5.4a.3. poszczególne elementy tylnego zabezpieczenia muszą mieć odpowiednie wymiary, spełniające wymogi pkt. 5.4.5.1, zgodnie z którymi określa się stosowne umiejscowienie badanych punktów. Jeśli punkty P1 umiejscowione są w obrębie przerwy, o której mowa w 5.4a, zastosować należy punkty P1 umiejscowione w środku bocznej części tylnego zabezpieczenia; 5.4a.4. postanowień pkt. 5.4.1 nie stosuje się do przerwy w tylnym zabezpieczeniu oraz w odniesieniu do podnośnika platformy.”.
1.4.2.

Organizacja pobierająca musi sporządzić raport z pobrania, który przekazywany jest bankowi tkanek. Raport taki musi zawierać co najmniej: a) identyfikator, nazwę i adres banku tkanek, który ma odebrać komórki/tkanki; b) dane identyfikacyjne dawcy (w tym jak i kto go zidentyfikował); c) opis i identyfikację pobranych tkanek i komórek (w tym próbek do badań); d) tożsamość osoby odpowiedzialnej za dane pobranie, w tym podpis; e) datę, godzinę (tam gdzie ma to zastosowanie, rozpoczęcia i zakończenia), lokalizację miejsca pobrania i zastosowane procedury (SPO), w tym wszelkie zdarzenia, jakie miały miejsce; tam gdzie ma to zastosowanie, warunki środowiskowe obiektu, gdzie dokonano pobrania (opis miejsca, w którym nastąpiło pobranie); f) w przypadku dawców zmarłych warunki przechowywania zwłok: w chłodni (lub nie), godzina umieszczenia w chłodni i wyjęcia z niej; g) identyfikatory/numery partii zastosowanych odczynników i roztworów. Raport musi również zawierać datę i czas śmierci, jeżeli jest to możliwe. W przypadku pobrania nasienia w domu, należy to w raporcie z pobrania zaznaczyć, a sam raport musi zawierać jedynie: a) nazwę i adres banku tkanek, który ma odebrać komórki/tkanki; b) dane identyfikacyjne dawcy. Data i godzina pobrania może być podana, jeżeli jest to możliwe.
1)

w ppkt 2.2.1.1 dodaje się akapit w następującym brzmieniu: „Jako alternatywę procedury testowej, o której mowa powyżej, w odniesieniu do motocykli można według uznania producenta stosować procedurę testową określoną w światowych przepisach technicznych (GTR) nr 2 Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ (UN/ECE) (1). W wypadku zastosowania procedury określonej w GTR nr 2 pojazd musi spełniać wartości dopuszczalne określone w wierszu C tabeli w ppkt 2.2.1.1.5 oraz wszystkie inne postanowienia niniejszej dyrektywy, z wyjątkiem ppkt 2.2.1.1.1–2.2.1.1.4 niniejszego załącznika. (1) UN/ECE Global Technical Regulation nr 2 »Measurement procedure for two wheeled motorcycles equipped with a positive or compression ignition engine with regard to the emissions of gaseous pollutants, CO2 emissions and fuel consumption« [Światowe przepisy techniczne (GTR) nr 2 Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ (UN/ECE) »Procedury pomiarowe dla dwukołowych motocykli wyposażonych w silniki o zapłonie iskrowym lub samoczynnym w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń gazowych, emisji CO2 i zużycia paliwa«] (ECE/TRANS/180/Add2 z dnia 30 sierpnia 2005 r.).”;"
b)

dodaje się ust. 5, 6 i 7: „5. W odniesieniu do dostaw towarów i usług państwa członkowskie korzystają z możliwości włączenia do podstawy opodatkowania wartości zwolnionego złota inwestycyjnego w rozumieniu art. 26b, dostarczonego przez klienta w celu poddania go obróbce i które w jej wyniku traci status złota inwestycyjnego zwolnionego z VAT w chwili dostawy tych towarów i usług. Należy stosować wartość wolnorynkową złota inwestycyjnego z chwili dostawy tych towarów i usług. 6. W celu zapobieżenia uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania państwa członkowskie mogą podjąć środki, aby zapewnić, że podstawą opodatkowania w odniesieniu do dostawy towarów lub usług jest wartość wolnorynkowa. Możliwość ta stosowana jest wyłącznie w odniesieniu do transakcji dostaw towarów i usług, wiążących się z powiązaniami o charakterze rodzinnym lub innymi bliskimi powiązaniami o charakterze osobistym, powiązaniami organizacyjnymi, własnościowymi, w zakresie członkostwa, finansowymi lub prawnymi określonymi przez państwo członkowskie. Do tych celów powiązania prawne mogą obejmować relacje między pracodawcą a pracownikiem lub członkami rodziny pracownika, lub wszelkimi innymi blisko związanymi osobami. Możliwość określona w akapicie pierwszym może zostać zastosowana wyłącznie w którejkolwiek z następujących okoliczności: a) w przypadku gdy wynagrodzenie jest niższe od wartości wolnorynkowej i odbiorca dostawy nie ma pełnego prawa do odliczenia na mocy art. 17; b) w przypadku gdy wynagrodzenie jest niższe od wartości wolnorynkowej i dostawca nie ma pełnego prawa do odliczenia na mocy art. 17a, dostawa podlega zwolnieniu na mocy art. 13 lub art. 28 ust. 3 lit. b); c) w przypadku gdy wynagrodzenie jest wyższe od wartości wolnorynkowej i dostawca nie ma pełnego prawa do odliczenia na mocy art. 17. Państwa członkowskie mogą ograniczyć kategorie dostawców lub odbiorców, do których stosuje się środki, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim. Państwa członkowskie informują komitet ustanowiony zgodnie z art. 29 o wszelkich nowych środkach krajowych przyjętych na podstawie przepisów niniejszego ustępu. 7. Do celów niniejszej dyrektywy »wartość wolnorynkowa« oznacza całkowitą kwotę, jaką – w celu uzyskania danych towarów lub usług w tym czasie – klient na takim samym etapie sprzedaży, na którym realizowana jest dostawa towarów lub usług, musiałby – w warunkach uczciwej konkurencji – zapłacić niezależnemu dostawcy na terytorium państwa członkowskiego, w którym dostawa podlega opodatkowaniu. W przypadku gdy nie można ustalić porównywalnej dostawy towarów lub usług, »wartość wolnorynkowa« oznacza, w odniesieniu do towarów, kwotę nie mniejszą niż cena zakupu towarów lub towarów podobnych lub, w przypadku braku ceny zakupu, koszt wytworzenia określony w momencie dostawy; w odniesieniu do usług kwota ta jest nie mniejsza niż całkowita kwota wydatków poniesionych przez podatnika w związku z wykonaniem tych usług.”;
(18)

W związku z tym, że cel podejmowanego działania, mianowicie utrzymywanie wysokiego poziomu bezpieczeństwa zaopatrzenia w ropę naftową we Wspólnocie, za pomocą niezawodnych i przejrzystych mechanizmów, opartych na solidarności między państwami członkowskimi, przy jednoczesnym zachowaniu zasad rynku wewnętrznego i reguł konkurencji, może zostać osiągnięty w lepszy sposób na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjmować środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest niezbędne dla osiągnięcia tego celu.
(16)

Stosowanie niniejszej dyrektywy pozostaje bez uszczerbku dla stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu (2) oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001 zakazujące wywozu niektórych towarów i usług do Afganistanu, wzmacniające zakaz lotów i rozszerzające zamrożenie funduszy i innych środków finansowych w odniesieniu do talibów w Afganistanie (3).
1)

w załączniku II dodaje się następujące numery referencyjne 1212–1233: Nr ref. Nazwa chemiczna Nr CAS „1212 6-metoksy-2,3-pirydynodiamina i jej sól HCl, stosowana jako substancja w produktach do farbowania włosów 94166-62-8 1213 2,3-naftalenodiol, stosowany jako substancja w produktach do farbowania włosów 92-44-4 1214 2,4-diamino-difenyloamina, stosowana jako substancja w produktach do farbowania włosów 136-17-4 1215 2,6-Bis(2-hydroksyetoksy)-3,5-pirydynodiamina i jej sól HCl, stosowana jako substancja w produktach do farbowania włosów 117907-42-3 1216 2-metoksymetyl-p-aminofenol i jego sól HCl, stosowany jako substancja w produktach do farbowania włosów 29785-47-5 1217 4,5-diamino-1-metylopirazol i jego sól HCl, stosowany jako substancja w produktach do farbowania włosów 20055-01-0 1218 Siarczan 4,5-diamino-1-((4-chlorofenylo)metylo)-1H-pirazolu, stosowany jako substancja w produktach do farbowania włosów 163183-00-4 1219 4-chloro-2-aminofenol, stosowany jako substancja w produktach do farbowania włosów 95-85-2 1220 4-hydroksyindol, stosowany jako substancja w produktach do farbowania włosów 2380-94-1 1221 2,5-diamino-4-metoksytoluen i jego sól HCl, stosowany jako substancja w produktach do farbowania włosów 56496-88-9 1222 Siarczan 5-amino-4-fluoro-2-metylofenolu, stosowany jako substancja w produktach do farbowania włosów 163183-01-5 1223 N,N-dietyl-m-aminofenol, stosowany jako substancja w produktach do farbowania włosów 91-68-9 1224 N,N-dimetylo-2,6-pirydynodiamina i jej sól HCl, stosowana jako substancja w produktach do farbowania włosów 1225 N-cyklopentyl-m-aminofenol, stosowany jako substancja w produktach do farbowania włosów 104903-49-3 1226 N-(2-metoksyetyl)-p-fenylenodiamina i jej sól HCl, stosowana jako substancja w produktach do farbowania włosów 72584-59-9 1227 2,4-diamino-5-metylofenol i jego sól HCl, stosowany jako substancja w produktach do farbowania włosów 113715-25-6 1228 1,7-naftalenodiol, stosowany jako substancja w produktach do farbowania włosów 575-38-2 1229 Kwas 3,4-diaminobenzoesowy, stosowany jako substancja w produktach do farbowania włosów 619-05-6 1230 2-Aminomethyl-p-aminophenol and its HCl salt, when used as a substance in hair dye products 79352-72-0 1231 Solvent Red (CI 12150), stosowany jako substancja w produktach do farbowania włosów 1229-55-6 1232 Acid Orange 24 (CI 20170), stosowany jako substancja w produktach do farbowania włosów 1320-07-6 1233 Acid Red 73 (CI 27290), stosowany jako substancja w produktach do farbowania włosów 5413-75-2”
(2)

Konieczne jest dostosowanie załączników IVA i IVB do dyrektywy 98/8/WE do postępu technicznego i zmian w powiązanych aktach prawnych, w szczególności w dyrektywie Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (2) oraz dyrektywie 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie (3), w celu stworzenia lepszych podstaw dla przeprowadzania oceny ryzyka stwarzanego przez mikroorganizmy i zawierające je produkty biobójcze. Ponadto nastąpiła zmiana stanu wiedzy naukowej i technicznej w dziedzinie mikrobiologii i biotechnologii. Wprowadzenie do wymogów dotyczących danych, przewidzianych w dyrektywie 98/8/WE, struktury podobnej do struktury przewidzianej w dyrektywie 91/414/EWG ułatwi pracę wnioskodawcom przedkładającym dokumentację zgodnie z wymogami obu tych dyrektyw oraz pracę Państw Członkowskich dokonujących oceny tej dokumentacji. Należy zatem zaktualizować wymogi dotyczące danych na temat mikroorganizmów, w tym wirusów i grzybów, zawarte obecnie w dyrektywie 98/8/WE, oraz dostosować je w najszerszym możliwym zakresie do wymogów ustanowionych w dyrektywie 91/414/EWG.
(3)

Niemcy dokonały oceny informacji i danych przedłożonych przez firmę. Niemcy poinformowały Komisję w lipcu 2005 r. o swoich wnioskach, w których stwierdzono, że zmodyfikowana specyfikacja nie stwarza żadnego dodatkowego ryzyka ponad to, które jest już uwzględnione we wpisie dotyczącym propoksykarbazonu w załączniku I do dyrektywy 91/414/EWG oraz w opracowanym przez Komisję sprawozdaniu z przeglądu tej substancji.
1.

Zgodność w wymogami, o których mowa w art. 13, musi być potwierdzona dowodami na to, że podmioty świadczące usługi szkoleniowe dysponują odpowiednią kadrą i wyposażeniem i działają w środowisku odpowiednim dla prowadzenia szkoleń niezbędnych do uzyskania lub utrzymania licencji praktykanta-kontrolera ruchu lotniczego i licencji kontrolera ruchu lotniczego. W szczególności podmioty świadczące usługi szkoleniowe są zobowiązane do: a) posiadania skutecznej struktury zarządczej i dysponowania wystarczająco liczną, odpowiednio wykwalifikowaną i doświadczoną kadrą, niezbędną do prowadzenia szkolenia zgodnie z normami określonymi w niniejszej dyrektywie; b) dysponowania niezbędnymi obiektami, sprzętem i możliwościami zakwaterowania odpowiednimi dla danego typu oferowanego szkolenia; c) zapewnienia metodologii wykorzystywanej do ustalania szczegółów w odniesieniu do treści, organizacji i czasu trwania kursów, planów szkoleń w jednostce oraz programów utrzymania wiedzy i umiejętności w jednostce; obejmuje to również sposób organizacji egzaminów lub oceny. Dla egzaminów związanych ze szkoleniem wstępnym, z uwzględnieniem szkolenia symulacyjnego, kwalifikacje egzaminatorów powinny być szczegółowo określone; d) przedstawienia dowodów posiadania systemu zarządzania jakością w celu monitorowania zgodności oraz odpowiednich systemów i procedur zapewniających przeprowadzenie szkolenia w sposób spełniający normy określone w niniejszej dyrektywie; e) wykazania posiadania wystarczających zasobów finansowych do prowadzenia szkolenia zgodnie z normami określonymi w niniejszej dyrektywie oraz posiadania wystarczającej ochrony ubezpieczeniowej dla swoich działań zgodnie z charakterem oferowanego szkolenia.
(5)

Artykuł 5 ust. 4 oraz art. 6 ust. 1 dyrektywy 91/414/EWG stanowią, że włączenie substancji do załącznika I może podlegać ograniczeniom i warunkom. W tym przypadku za konieczne uznaje się ograniczenia dotyczące okresu włączenia oraz upraw objętych zezwoleniem. W ramach pierwotnych środków przedstawionych przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt zaproponowano ograniczenie okresu włączenia do siedmiu lat, aby państwa członkowskie w pierwszym rzędzie dokonywały przeglądu środków ochrony roślin zawierających metamidofos, które już znajdują się na rynku. Aby zapewnić zgodny z założeniami wysoki poziom ochrony, włączenie do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG powinno ograniczać się do tych zastosowań metamidofosu, które zostały rzeczywiście zbadane w ramach oceny wspólnotowej i w odniesieniu do których zaproponowane zastosowania zostały uznane za zgodne z warunkami przewidzianymi w dyrektywie 91/414/EWG. Oznacza to, że pozostałe zastosowania, które albo nie zostały zbadane, albo zostały zbadane jedynie częściowo, powinny najpierw zostać poddane całościowej ocenie, zanim można będzie rozważyć włączenie ich do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wreszcie, ze względu na niebezpieczne właściwości metamidofosu za konieczne uznano zapewnienie zbliżenia na poziomie Wspólnoty określonych środków ograniczających ryzyko, które miały być stosowane przez państwa członkowskie przy udzielaniu zezwoleń.