ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(10)

Niniejsza decyzja nie wyklucza możliwości złożenia wniosku dla nikotyny, zgodnie z przepisami art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 33/2008 z dnia 17 stycznia 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady 91/414/EWG w odniesieniu do zwykłej i przyspieszonej procedury oceny substancji czynnych objętych programem prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 tej dyrektywy, ale niewłączonych do załącznika I do tej dyrektywy (4), w celu ewentualnego włączenia jej do załącznika I.
(3)

Wnioski o finansowanie wspólnotowe muszą być zgodne z przepisami rozporządzenia Komisji (WE) nr 391/2007 z dnia 11 kwietnia 2007 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 861/2006 w zakresie wydatków poniesionych przez państwa członkowskie w ramach wdrażania systemów monitorowania i kontroli mających zastosowanie do wspólnej polityki rybackiej (2).
(1)

Afrykański pomór koni jest przenoszoną przez stawonogi chorobą zwierząt z rodziny koniowatych, która występuje głównie w Afryce subsaharyjskiej. Sporadycznie choroba ta rozprzestrzeniała się poza obszar Afryki, aż do Indii, a także na obszar Afryki Północnej, Półwyspu Iberyjskiego oraz pomiędzy nie. Chorobę wywołuje Orbivirus podobny do wirusa powodującego chorobę niebieskiego języka. W przeciwieństwie jednak do występującej u owiec i bydła choroby niebieskiego języka afrykański pomór koni niemal we wszystkich przypadkach jest dla koni śmiertelny.
(13)

Sekcja 6 normy EN 3-9:2006 nie zawiera szczególnych wymogów dotyczących projektu. Zawiera on ogólne informacje dotyczące zarówno projektu, jak i wytwarzania i nie wystarcza do potwierdzenia domniemanej zgodności z wymogami w pkt 2.8 załącznika I do dyrektywy 97/23/WE. Ponadto ponieważ treść tego punktu nie odpowiada stosownym wymogom dyrektywy, może to prowadzić do nieporozumień.
(4)

We wniosku Komisji podkreśla się, że kilka substancji przeciwdrobnoustrojowych, takich jak dwutlenek chloru, chloryn sodowy zakwaszony, fosforan trójsodowy oraz nadtlenokwasy, które są stosowane do usuwania zanieczyszczeń powierzchniowych z tuszek drobiowych, może stanowić zagrożenie dla środowiska wodnego, dla zdrowia pracowników systemów odprowadzania ścieków oraz dla działania i wydajności systemów kanalizacji lub stacji oczyszczania. Stosowanie substancji przeciwdrobnoustrojowych zawierających chlor może prowadzić również do powstawania związków chloroorganicznych, z których kilka to związki trwałe, zdolne do bioakumulacji lub rakotwórcze. Związki fosforu są również jedną z przyczyn eutrofizacji europejskich mórz regionalnych, ponieważ prowadzą do masowego rozrostu glonów oraz powodują inne niepożądane zmiany w środowisku wodnym.
2.

Republika Federalna Niemiec odpowiada za utrzymanie następujących mostów granicznych: a) most graniczny na rzece Zlatý potok/Goldbach między miejscowościami Český Mlýn i Rittersgrün na XVII odcinku granicznym między kamieniami granicznymi 10 i 10/1; b) most graniczny na rzece Polava/Pöhlbach między miejscowościami Loučná i Oberwiesenthal na XVI odcinku granicznym między kamieniami granicznymi 9 i 10; c) most graniczny na rzece Polava/Pöhlbach między miejscowościami České Hamry i Hammerunterwiesenthal na XVI odcinku granicznym między kamieniami granicznymi 5 i 6; d) most graniczny na rzece Načetinský potok/Natzschung między miejscowościami Brandov i Olbernhau/Grünthal na XIII odcinku granicznym między kamieniami granicznymi 9 i 10; e) most graniczny na rzece Svídnice/Schweinitz między miejscowościami Hora sv. Kateřiny i Deutschkatharinenberg na XIII odcinku granicznym między kamieniami granicznymi 2/8 i 3; f) most graniczny na rzece Svídnice/Schweinitz między miejscowościami Nová Ves v Horách i Deutschneudorf na XII odcinku granicznym między kamieniami granicznymi 17 i 18; g) most graniczny na rzece Flájský potok/Flöha między miejscowościami Český Jiřetín i Deutschgeorgenthal na XII odcinku granicznym między kamieniami granicznymi 1 i 1/1; h) most graniczny na rzece Mohelnice/Weiße Müglitz między miejscowościami Fojtovice i Fürstenau na X odcinku granicznym między kamieniami granicznymi 5/29 i 6; i) most graniczny na rzece Křinice/Kirnitzsch między miejscowościami Zadní Jetřichovice i Hinterhermsdorf/Raabensteine na VII odcinku granicznym między kamieniami granicznymi 1 i 2; j) most graniczny na rzece Křinice/Kirnitzsch między miejscowościami Zadní Doubice i Hinterhermsdorf na VI odcinku granicznym między kamieniami granicznymi 23/21 i 24; k) most graniczny na rzece Čertova voda/Teufelsbach między miejscowościami Bučina i Finsterau na XI odcinku granicznym między kamieniami granicznymi 9 i 10; l) most graniczny na rzece Údolský potok/Ruthenbächle między miejscowościami Stožec-Nové Údolí i Haidmühle na XII odcinku granicznym między kamieniami granicznymi 9/1 i 9/2; m) most graniczny na rzece Černice/Bayerischer Schwarzbach między miejscowościami Rybník-Švarcava i Stadlern na VII odcinku granicznym między kamieniami granicznymi 11 i 12; n) most graniczny na rzece Lomnička/Helmbach między miejscowościami Zadní Chalupy i Helmhof na IX odcinku granicznym przy kamieniu granicznym 17/2.
(12)

Punkt 3.1.5 (identyfikowalność) załącznika I do dyrektywy 97/23/WE zawiera wymóg zastosowania odpowiednich procedur w celu identyfikacji za pomocą odpowiednich środków materiału, z którego składają się części składowe urządzenia, które przyczyniają się do odporności na ciśnienie od chwili przyjęcia, przez fazę produkcji aż do końcowego badania wytworzonego urządzenia ciśnieniowego. Wymóg ten ma na celu uniknięcie jakichkolwiek wątpliwości co do specyfikacji materiałów z których wytworzono urządzenie. Producenci mogą stosować różne procedury w zależności od charakterystyki i metod wytwarzania. Jednostka notyfikowana, która przeprowadza procedurę oceny zgodności urządzeń, musi każdorazowo indywidualnie ocenić, czy procedury te spełniają wymogi pkt 3.1.5 załącznika I do dyrektywy. Jednak, pomimo że sekcję 7.2.2 należy poprawić, nieproporcjonalne byłoby odstąpienie na tej podstawie od opublikowania numerów referencyjnych normy.
(7)

Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do celów MET oraz do wstępnego określenia dumpingu, wynikającej z niego szkody oraz interesu Wspólnoty. Wizyty weryfikacyjne odbyły się w siedzibie następujących przedsiębiorstw: a) producenci należący do przemysłu wspólnotowego: — Hellenic Steel Co., Saloniki, Grecja, — Ilva S.p.A., Mediolan, Włochy, — Salzgitter AG, Salzgitter, Niemcy, — ThyssenKrupp Steel AG, Duisburg, Niemcy; b) inni producenci wspólnotowi: — Corus UK Ltd., Newport, Zjednoczone Królestwo, — ArcellorMittal Piombino S.p.A., Piombino, Włochy; c) producenci eksportujący w ChRL: — Changshu Xingdao Advanced Building Material Co., Changshu, — Changshu Everbright Material Technology Co., Changshu, — Bengang Steel Plates Co, Benxi, — BX Steel Posco Cold Rolled Sheet Co. Ltd, Benxi, — Angang Group International Trade Corporation, Anshan i jego powiązane przedsiębiorstwo Angang Group Hong Kong Co., Ltd w Hongkongu, — ANSC-TKS Galvanizing Co., Dallian, — International Economics & Trading Corporation WISCO, Wuhan i jego powiązane przedsiębiorstwo Wugang Trading Co. Ltd. w Hongkongu; d) niepowiązani importerzy: — Duferco SA, Lugano, Szwajcaria.
(3)

Właściwe jest udzielenie Węgrom wsparcia wspólnotowego do maksymalnej wysokości 6,5 mld EUR w ramach instrumentu średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich, który został ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 332/2002. Pomoc ta powinna zostać udzielona w powiązaniu z pożyczką Międzynarodowego Funduszu Walutowego w wysokości 10,5 mld SDR (ok. 12,5 mld EUR) na podstawie promesy kredytowej, która ma zostać zatwierdzona w dniu 6 listopada 2008 r. Bank Światowy również zgodził się udzielić Węgrom pożyczki w wysokości 1 mld EUR.
(2)

W październiku 2008 r. władze węgierskie przyjęły kompleksowy program gospodarczy, który miał przywrócić zaufanie inwestorów i zmniejszyć utrzymujące się od kilku tygodni napięcia na węgierskich rynkach finansowych. Program ten obejmował środki, które miały zagwarantować systemowi bankowemu dostateczną płynność i finansowanie, działania zapewniające właściwą kapitalizację banków oraz plany mające doprowadzić do równowagi budżetowej i ograniczenia potrzeb finansowych. W szczególności rząd węgierski skorygował m.in. docelową wysokość deficytu na 2008 r. z 4 % PKB do 3,4 % PKB i na 2009 r. – z 3,2 % PKB do 2,6 % PKB. Powyższy program gospodarczy, a w szczególności wyznaczone w nim cele budżetowe, znajdą swoje odzwierciedlenie w budżecie państwa i w programie konwergencji, który obejmuje również inne działania strategiczne i reformy strukturalne.
(4)

Zgodnie z art. 32 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 konsekwencje finansowe nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości ponosi w 50 % zainteresowane państwo członkowskie oraz w 50 % budżet wspólnotowy, jeżeli odzyskanie nie nastąpiło w terminie czterech lat od daty pierwszego ustalenia administracyjnego lub sądowego, lub w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy odzyskanie jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi. Artykuł 32 ust. 3 wymienionego rozporządzenia zobowiązuje państwa członkowskie do przesłania Komisji razem z rocznym sprawozdaniem finansowym skróconego zestawienia procedur windykacji wszczętych w wyniku nieprawidłowości. Szczegółowe przepisy dotyczące stosowania obowiązku sprawozdawczego państw członkowskich w odniesieniu do kwot, które podlegają zwrotowi, są określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 885/2006. W załączniku III do wymienionego rozporządzenia znajdują są wzory tabel 1 i 2, które państwa członkowskie muszą dostarczyć w 2008 r. Na podstawie wypełnionych przez państwa członkowskie tabel Komisja powinna podjąć decyzję w sprawie konsekwencji finansowych nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości starszych niż odpowiednio cztery lata lub osiem lat. Decyzja ta pozostaje bez wpływu na przyszłe decyzje w sprawie rozliczenia zgodności na mocy art. 32 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005.
(1)

Po wejściu w życie rozporządzenia zwalniającego pewna liczba montowni rowerów złożyła wniosek zgodnie z art. 3 wymienionego rozporządzenia o zwolnienie z cła antydumpingowego, rozszerzonego rozporządzeniem (WE) nr 71/97 na przywóz niektórych części rowerowych z Chińskiej Republiki Ludowej („rozszerzone cło antydumpingowe”). Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym kolejne wykazy montowni rowerów (4), dla których płatność rozszerzonego cła antydumpingowego w odniesieniu do przywozu przez nich podstawowych części rowerowych zgłoszonych do swobodnego obrotu została zawieszona zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia zwalniającego.
(9)

Przede wszystkim w przetargu przewidziano, że spółka, która wygra przetarg, zobowiązana będzie do zatrudnienia na okres co najmniej pięciu lat pracowników, którzy byli zatrudnieni w NMS przed postawieniem tej spółki w stan likwidacji, w tym pracowników przeznaczonych do przeniesienia, z zachowaniem struktury i warunków finansowych zatrudnienia. Komisja uważa, że przetargi zawierające takie warunki niezgodne z zasadami rynku nie spełniają kryteriów przedsiębiorcy działającego w warunkach gospodarki rynkowej. W szczególności takie warunki prawdopodobnie stanowią korzyść co najmniej dla scedowanej działalności w stopniu, w jakim działalność ta nie podlega naciskowi konkurencji i jest finansowana przez rezygnację państwa z dochodów (8).
(10)

Niniejsza decyzja nie wyklucza możliwości złożenia wniosku dla triflumuronu, zgodnie z przepisami art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, ze szczegółowymi zasadami stosowania ustanowionymi w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 33/2008 z dnia 17 stycznia 2008 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady 91/414/EWG w odniesieniu do zwykłej i przyspieszonej procedury oceny substancji czynnych objętych programem prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 tej dyrektywy, ale niewłączonych do załącznika I do tej dyrektywy (5), w celu ewentualnego włączenia go do załącznika I.
(23)

Zgodnie z międzynarodowym systemem znakowania literowego UIC, wagony te należą do kategorii S lub ewentualnie kategorii L. Kategoria „S” oznacza płaski wagon na wózkach zwrotnych („bogie”) o swoistej konstrukcji, natomiast „L” oznacza płaski dwuosiowy wagon o swoistej konstrukcji. Wagony należące do tych kategorii są specjalnie zaprojektowane (mają swoistą konstrukcję) z przystosowaniem wyłącznie do przewożenia intermodalnych jednostek transportowych, co sprawia, że niemożliwe jest wykorzystywanie tych wagonów do przewożenia towarów w taki sam sposób, jak w innych wagonach kolejowych. Powierzchnia ładunkowa wagonów należących do tej kategorii zawiera konstrukcję ramową ze sworzniami mocującymi bądź innymi specjalnymi częściami lub urządzeniami, które są niezbędne do przymocowywania intermodalnych jednostek transportowych lub operowania nimi. Dlatego nie mają one pełnej podłogi, ścian bocznych lub słupków ani ścian czołowych, a więc nie jest możliwe przymocowywanie do nich innego rodzaju ładunku niż intermodalne jednostki transportowe. W Europie jest około 100 typów wagonów należących do tych kategorii.
(94)

Komisja wskazuje również, że warunkiem koniecznym do uznania zgodności ze wspólnym rynkiem pomocy przyznanej dla projektu B + R jest dokonanie wcześniejszego zgłoszenia zgodnie z postanowieniami art. 88 ust. 3 Traktatu. Jeżeli przyznana pomoc zgłaszana jest w momencie, gdy projekt, dla którego została udzielona, jest bliski zakończenia, to znaczy, że dane państwo nie jest przekonane co do pomocy, której zamierza udzielić, lub nie jest w stanie udzielić gwarancji dotyczących tej pomocy. Jeżeli pomimo takiej niepewności przedsiębiorstwo jest zdolne do przystąpienia do realizacji projektu, a nawet do doprowadzenia go do końca, istnieje prawdopodobieństwo, że pomoc nie jest absolutnie konieczna dla tego przedsiębiorstwa.
(107)

Pismem z dnia 4 sierpnia 2003 r., skierowanym do Misji Republiki Węgierskiej przy UE, Komisja przypomniała swoją wykładnię pojęcia „mający zastosowanie po przystąpieniu” w odniesieniu do indywidualnych środków pomocy. Pismo to nie odnosiło się jednak wyraźnie do kwestii oceny zobowiązań odszkodowawczych, nie określało ono także wyraźnie wymogu wyszczególnienia, czyli wymogu dokładnego określenia ryzyka i ujęcia go w wyczerpującym wykazie, zamkniętym przed dniem przystąpienia, jako kryterium nieuznawania zobowiązania odszkodowawczego za mające zastosowanie po przystąpieniu. Pismo Komisji wydawało się w pełni wyczerpujące w odniesieniu do pojęcia możliwości zastosowania po przystąpieniu i w żaden sposób nie odnosiło się do wymogu wyszczególnienia. Wymóg wyszczególnienia stanowi kryterium, którego środek w jego obecnym kształcie nie spełnia.
4.

Umawiające się Strony uznające takie świadectwa dokonują zatwierdzeń punktów ważenia pojazdów, które wypełniają, międzynarodowe świadectwo ważenia pojazdu wspólnie z operatorem transportowym/kierowcą pojazdu drogowego przewożącego towary, zgodnie z minimalnymi wymogami przedstawionymi poniżej: a) punkty ważenia pojazdów powinny być wyposażone w zatwierdzone urządzenia do ważenia pojazdów. Do dokonania ważenia pojazdu Umawiające się Strony uznające takie świadectwa mogą wybrać metodę oraz urządzenia, które uznają za właściwe. Umawiająca się Strona uznająca takie świadectwa zapewnia, by punkty ważenia pojazdów posiadały odpowiednie kompetencje, np. poprzez ich zatwierdzenie lub proces oceny, oraz zapewnia, by punkty te korzystały z odpowiednich urządzeń do ważenia pojazdów, dysponowały wykwalifikowanym personelem, posiadały udokumentowane systemy jakości oraz procedury testowe; b) punkty ważenia pojazdów oraz ich urządzenia do ważenia pojazdów muszą być utrzymywane w dobrym stanie. Urządzenia do ważenia są regularnie sprawdzane i plombowane przez właściwe organy odpowiedzialne za wagi i miary. Urządzenia do ważenia pojazdów, ich maksymalne dopuszczalne błędy oraz eksploatacja są zgodne z zaleceniami Międzynarodowej Organizacji Metrologii Prawnej (OIML); c) punkty ważenia pojazdów są wyposażone w urządzenia do ważenia pojazdów odpowiadające jednemu z poniższych wymogów: — zalecenie OIML R 76 „Urządzenia do ważenia pojazdów nieautomatyczne” klasa dokładności III lub większa, — zalecenia OIML R 134 „Automatyczne urządzenia do ważenia pojazdów w ruchu”, klasa dokładności 2 lub większa; większe wartości błędu mogą mieć zastosowanie w przypadku poszczególnych pomiarów nacisku każdej z osi.
(2)

Niemcy, Niderlandy i Słowenia ustanowiły programy działań zmierzające do zwalczenia organizmów szkodliwych dla roślin wprowadzanych na ich terytoria. W ramach tych programów określone zostały cele do spełnienia, podejmowane środki oraz ich czas trwania i koszty. Niemcy, Niderlandy i Słowenia wystąpiły z wnioskiem o przyznanie wkładu finansowego Wspólnoty na rzecz tych programów w terminie wyznaczonym dyrektywą 2000/29/WE i zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1040/2002 z dnia 14 czerwca 2002 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wprowadzenia w życie przepisów odnoszących się do przyznawania udziału finansowego Wspólnoty w zakresie kontroli fitosanitarnej oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 2051/97 (2).
(54)

Po uwzględnieniu zmian (stworzenie mniejszej liczby miejsc pracy niż przewidywano) część przewidzianej pomocy została zmniejszona. Pilkington musiał nawet zwrócić we wrześniu 2007 r. nadwyżkę pobraną z tytułu premii na zagospodarowanie przestrzenne (PAT) w wysokości 146 430 EUR. Pomoc udzielona na te trzy środki wynosi po zmianach: 993 968 EUR z tytułu PAT (z czego 34 561 EUR pozostało do wypłacenia), 1 532 765 EUR z tytułu FIL (16) (pomoc związana z PAT, z czego 399 851 EUR pozostało do wypłacenia) i 694 426 EUR z tytułu FIBM (17) (część pomocy na zagospodarowanie nieruchomości, z czego 64 304 EUR pozostaje do wypłacenia). Do całkowitej kwoty 498 716 EUR pozostającej do wypłaty należy dodać 228 673 EUR pomocy ze strony rady departamentu, co daje kwotę 727 389 EUR, która została zatrzymana w oczekiwaniu na decyzję Komisji zezwalającej na wypłatę ostatniej raty.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 96/37

DECYZJA KOMISJI

z dnia 14 kwietnia 2009 r.

dotycząca niewłączania niektórych substancji do załącznika I, IA lub IB do dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 2566)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2009/324/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (1), w szczególności jej art. 16 ust. 2 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1451/2007 z dnia 4 grudnia 2007 r. w sprawie drugiej fazy 10-letniego programu prac, o którym mowa w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów Biobójczych (2), ustanawia wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I, IA lub IB do dyrektywy 98/8/WE.

(2) Istnieje szereg kombinacji substancji i rodzajów produktów znajdujących się w tym wykazie, w przypadku których początkowi uczestnicy wycofali się z uczestnictwa w programie przeglądu.

(3) W związku z tym oraz na mocy art. 11 ust. 2, art. 12 ust. 1 i art. 13 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1451/2007 Komisja powiadomiła o tym państwa członkowskie. Dnia 14 czerwca 2006 r. informacja ta została również podana do wiadomości publicznej w formie elektronicznej.

(4) W okresie trzech miesięcy od upublicznienia tej informacji inne osoby wyraziły zainteresowanie przejęciem roli uczestnika w odniesieniu do niektórych spośród omawianych kombinacji substancji i rodzajów produktów.

(5) W decyzji Komisji 2007/794/WE (3) określono nowy termin na przedłożenie kompletnej dokumentacji dla tych kombinacji substancji i rodzajów produktów, upływający dnia 30 kwietnia 2008 r.

(6) W terminie tym nie otrzymano jednak pełnej dokumentacji dla niektórych spośród omawianych kombinacji substancji i rodzajów produktów.

(7) Dlatego zgodnie z art. 12 ust. 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 1451/2007 w odniesieniu do omawianych rodzajów produktów przedmiotowych substancji nie należy włączać do załącznika I, IA ani IB do dyrektywy 98/8/WE.

(8) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W odniesieniu do wymienionych rodzajów produktów, substancje wymienione w załączniku do niniejszej decyzji nie zostają włączone do załączników I, IA ani IB do dyrektywy 98/8/WE.

Artykuł 2

Do celów art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1451/2007 niniejszą decyzję należy stosować od dnia 1 czerwca 2009 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 kwietnia 2009 r. W imieniu Komisji Stavros DIMAS Członek Komisji

(1) Dz.U. L 123 z 24.4.1998, s. 1.

(2) Dz.U. L 325 z 11.12.2007, s. 3.

(3) Dz.U. L 320 z 6.12.2007, s. 35.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 95/44

DECYZJA KOMISJI

z dnia 8 kwietnia 2009 r.

dotycząca niewłączania niektórych substancji do załącznika I, IA lub IB do dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 2593)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2009/322/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (1), w szczególności jej art. 16 ust. 2 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1451/2007 z dnia 4 grudnia 2007 r. w sprawie drugiej fazy 10-letniego programu prac, o którym mowa w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (2) ustanawia wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I, IA lub IB do dyrektywy 98/8/WE.

(2) We wspomnianym wykazie figuruje szereg kombinacji substancji i rodzajów produktów, w przypadku których albo wszyscy uczestnicy wycofali się z uczestnictwa w programie przeglądu, albo państwo członkowskie wyznaczone jako sprawozdawca w zakresie oceny nie otrzymało w terminie określonym w art. 9 i art. 12 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1451/2007 kompletnej dokumentacji.

(3) W związku z tym oraz na mocy art. 11 ust. 2, art. 12 ust. 1 i art. 13 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1451/2007 Komisja powiadomiła o tym państwa członkowskie. Dnia 18 stycznia 2008 r. informacja ta została również podana do wiadomości publicznej w formie elektronicznej.

(4) W ciągu trzech miesięcy od podania do wiadomości publicznej tej informacji żadna osoba ani państwo członkowskie nie wyraziły zainteresowania przejęciem roli uczestnika w odniesieniu do omawianych substancji i rodzajów produktów.

(5) Dlatego zgodnie z art. 12 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1451/2007 przedmiotowych substancji i rodzajów produktu nie należy włączać do załącznika I, IA lub IB do dyrektywy 98/8/WE.

(6) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Substancje i rodzaje produktów wymienione w załączniku do niniejszej decyzji nie zostają włączone do załączników I, IA ani IB do dyrektywy 98/8/WE.

Artykuł 2

Do celów art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1451/2007 niniejszą decyzję należy stosować od dnia 1 marca 2009 r.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 8 kwietnia 2009 r. W imieniu Komisji Stavros DIMAS Członek Komisji

(1) Dz.U. L 123 z 24.4.1998, s. 1.

(2) Dz.U. L 325 z 11.12.2007, s. 3.
(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG w maju 2003 r. rząd Francji otrzymał od BASF AG wniosek o wpisanie substancji czynnej topramezonu do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. W decyzji Komisji 2003/850/WE (2) potwierdzono, że dokumentacja jest kompletna oraz że może zostać uznana za zasadniczo spełniającą wymogi dotyczące danych i informacji określone w załączniku II i załączniku III do tej dyrektywy.