ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/761

z dnia 17 grudnia 2019 r.

ustanawiające zasady stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013, (UE) nr 1308/2013 i (UE) nr 510/2014 w odniesieniu do systemu administrowania kontyngentami taryfowymi przy wykorzystaniu pozwoleń

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 187 i art. 223 ust. 3,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (2), w szczególności jego art. 66 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające zasady handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 1216/2009 i (WE) nr 614/2009 (3), w szczególności jego art. 9 lit. a)–d) i art. 16 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013 ustanowiono przepisy dotyczące administrowania kontyngentem taryfowym oraz szczególnych regulacji przywozowych w państwach trzecich. Uprawniono w nim również Komisję do przyjęcia aktów delegowanych i wykonawczych w tym zakresie. W drodze takich aktów należy przyjąć określone przepisy w celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania systemu administrowania kontyngentami taryfowymi w nowych ramach prawnych. Akty te powinny zastąpić pewną liczbę aktów ustanawiających wspólne przepisy lub szczególne przepisy sektorowe, w oparciu o akty przyjęte zgodnie z art. 43 ust. 2 lub art. 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”), które zostały uchylone na mocy rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2020/760 (4).

(2) Unia zobowiązała się w umowach międzynarodowych, jak również w aktach przyjętych zgodnie z art. 43 ust. 2 lub art. 207 TFUE, do otwarcia kontyngentów taryfowych na niektóre produkty rolne oraz w niektórych przypadkach do administrowania tymi kontyngentami. W niektórych przypadkach przywóz produktów w ramach takich kontyngentów taryfowych podlega obowiązkowi uzyskania pozwolenia na przywóz. Rozporządzenia Komisji i rozporządzenia wykonawcze Komisji, na mocy których kontyngenty te zostały otwarte i które zawierają przepisy szczególne, zostały uchylone rozporządzeniem delegowanym (UE) 2020/760. Przepisy te należy utrzymać w niniejszym rozporządzeniu.

(3) W odniesieniu do wszystkich kontyngentów taryfowych na produkty rolne i inne produkty objęte zakresem niniejszego rozporządzenia należy ustanowić roczny okres obowiązywania kontyngentu taryfowego wynoszący 12 kolejnych miesięcy. W niektórych przypadkach w ramach rocznego okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego należy przewidzieć podokresy obowiązywania kontyngentu taryfowego, szczególnie gdy przewiduje to umowa międzynarodowa.

(4) W celu zagwarantowania należytego administrowania kontyngentami taryfowymi należy określić minimalne lub maksymalne ilości mające zastosowanie w ramach kontyngentów taryfowych.

(5) W celu uproszczenia mechanizmów administrowania i kontroli oraz zwiększenia ich skuteczności i wydajności należy ustanowić wspólne warunki dotyczące administrowania kontyngentami taryfowymi objętymi pozwoleniami na przywóz. Te kontyngenty taryfowe powinny być administrowane w drodze przydziału pozwoleń proporcjonalnie do całkowitej wnioskowanej ilości (zwanego dalej „metodą równoczesnego badania”). Należy również ustanowić przepisy dotyczące składania wniosków i wydawania pozwoleń, które to przepisy powinny mieć zastosowanie w uzupełnieniu przepisów zawartych w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2016/1237 (5) i rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2016/1239 (6).

(6) Niektóre umowy międzynarodowe wymagają, by kontyngenty taryfowe były administrowane przy zastosowaniu metody opartej na dokumentach wydawanych przez państwa trzecie. Metoda ta wymaga, by przydział pozwoleń odpowiadał ilościom określonym w dokumentach wydanych przez państwa trzecie. Należy zatem ustanowić przepisy szczególne dotyczące tej metody administrowania. Dokumenty powinny być wydawane przez organ uznany przez państwo trzecie i powinny spełniać określone warunki.

(7) W celu zapewnienia przejrzystości w odniesieniu do administrowania kontyngentami taryfowymi, które są objęte pozwoleniami na przywóz, właściwe organy powinny na żądanie przekazać stosowne informacje każdemu podmiotowi posiadającemu interes w handlu danym produktem. Aby umożliwić podmiotom ubieganie się o dostępne ilości w ramach kontyngentu taryfowego, Komisja powinna publikować całkowitą ilość w ramach kontyngentu taryfowego dostępną na potrzeby wniosku, jak również datę początkową i końcową okresu składania wniosku. Wszelkie odstępstwa od przepisów dotyczących licencjonowania przywozu lub od wykazu produktów objętych licencjonowaniem przywozu bądź też zmiany w tych przepisach lub w tym wykazie powinny być również publikowane zgodnie z zasadami porozumienia Światowej Organizacji Handlu w sprawie licencjonowania przywozu (7) oraz decyzji ministerialnej z Bali (8).

(8) Należy określić odpowiednią kwotę zabezpieczenia z tytułu pozwoleń, które mają zostać wydane w ramach kontyngentów taryfowych, tak aby zagwarantować, że produkty zostaną dopuszczone do swobodnego obrotu w Unii lub wywiezione z Unii w okresie ważności pozwolenia.

(9) W celu ułatwienia administrowania określonymi wrażliwymi kontyngentami taryfowymi, w przypadku których zainteresowanie znacznie przekracza dostępne ilości, jak również określonymi kontyngentami taryfowymi, w przypadku których w przeszłości obchodzono przepisy, rozporządzeniem delegowanym (UE) 2020/760 ustanowiono specjalny system elektroniczny. Należy ustanowić przepisy dotyczące procedur i terminów składania dokumentów i zgłoszeń za pośrednictwem tego systemu elektronicznego.

(10) Należy ustanowić przepisy dotyczące wydawania pozwoleń. W szczególności należy przewidzieć stosowanie współczynnika przydziału, w przypadku gdy ilości objęte wnioskami o pozwolenie przekraczają ilości dostępne w danym okresie obowiązywania kontyngentu taryfowego.

(11) Należy ustalić okresy ważności pozwoleń wydawanych w ramach kontyngentów taryfowych w celu określenia momentu, w którym spełniony jest obowiązek przywozu lub wywozu.

(12) W interesie obecnych importerów czosnku, którzy zazwyczaj importują znaczne ilości czosnku, oraz w celu zapewnienia możliwości wejścia na rynek nowych importerów, należy dokonać rozróżnienia między tradycyjnymi a nowymi importerami czosnku w odniesieniu do czosnku pochodzącego z Argentyny. Należy zdefiniować te dwie kategorie importerów oraz określić pewne kryteria dotyczące wnioskodawców i korzystania z pozwoleń na przywóz. W ramach uproszczenia administrowania przywozowymi kontyngentami taryfowymi na czosnek numery porządkowe kontyngentu w przypadku przywozowych kontyngentów taryfowych na czosnek pochodzący z Chin i z innych państw trzecich (z wyjątkiem Chin i Argentyny) zastąpiono nowymi numerami. Zmiana numerów porządkowych nie powinna mieć wpływu na ciągłość tych kontyngentów taryfowych w odniesieniu między innymi obliczania ilości referencyjnej, w stosownych przypadkach, w szczególności do celów przepisów przejściowych, o których mowa w art. 26 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/760. To samo dotyczy przywozowych kontyngentów taryfowych na grzyby pochodzące z Chin z innych państw trzecich (z wyjątkiem Chin), którym przypisano nowe numery porządkowe.

(13) Ilości, które mają zostać przydzielone tym kategoriom importerów, powinny zostać określone na podstawie ilości rzeczywiście przywiezionych, a nie na podstawie wydanych pozwoleń na przywóz. Wnioski o pozwolenia na przywóz czosnku z Argentyny składane przez importerów należących do obu tych kategorii powinny podlegać pewnym ograniczeniom, takim jak np. ilość referencyjna w przypadku tradycyjnych importerów. Ograniczenia takie są niezbędne nie tylko dla utrzymania konkurencji pomiędzy importerami, ale także po to, by każdemu z importerów faktycznie prowadzących działalność handlową na rynku owoców i warzyw umożliwić obronę swojej usankcjonowanej prawnie pozycji handlowej wobec innych importerów oraz uniemożliwić przejęcie kontroli nad rynkiem przez jednego importera.

(14) W celu usprawnienia kontroli oraz zapobieżenia ryzyku zniekształcenia handlu w wyniku nieprawidłowych świadectw pochodzenia i innych dokumentów należy utrzymać istniejący system świadectw pochodzenia w odniesieniu do czosnku oraz wymóg bezpośredniego transportu czosnku z państwa trzeciego pochodzenia do Unii. W świetle dodatkowych informacji należy rozszerzyć wykaz państw trzecich. Takie świadectwa pochodzenia powinny być wydawane przez właściwe organy krajowe zgodnie z art. 57, 58 i 59 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 (9).

(15) W celu weryfikacji zgodności z warunkami kontyngentu taryfowego dokonywany w ramach kontyngentów taryfowych przywóz „młodej wołowiny”, wysokiej jakości świeżej, chłodzonej i mrożonej wołowiny oraz mrożonego mięsa bawolego i mrożonych cienkich przepon z bydła powinien podlegać wymogowi przedstawienia świadectwa autentyczności potwierdzającego, że towary pochodzą z państwa, które je wystawiło, oraz że dokładnie odpowiadają definicji ustanowionej w umowie międzynarodowej. Należy ustanowić wzór dla świadectw autentyczności oraz szczegółowe przepisy dotyczące stosowania świadectw autentyczności wydawanych na podstawie tego wzoru.

(16) Unia ma możliwość wyznaczenia importerów, którzy mogą dokonywać przywozu sera pochodzącego z Unii Europejskiej do Stanów Zjednoczonych Ameryki w ramach określonego kontyngentu. Aby umożliwić Unii maksymalne zwiększenie wartości tego kontyngentu, należy ustanowić procedurę wyznaczania importerów na podstawie przydziału pozwoleń na wywóz dla danych produktów.

(17) Uwzględniając szczególny charakter okresu bezcłowego przywozu kukurydzy mającego zastosowanie w przypadku Hiszpanii i Portugalii, jak również przywozu sorgo w przypadku Hiszpanii, należy ustanowić szczególne przepisy dotyczące okresu składania wniosków o pozwolenie, składania wniosków o pozwolenie oraz pozwoleń w odniesieniu do kukurydzy i sorgo w przypadku tych państw członkowskich.

(18) Aby zapewnić sprawne przejście na stosowanie przepisów przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, spełnić wymóg powiadomienia Światowej Organizacji Handlu o nowych przepisach przed rozpoczęciem ich stosowania oraz zapewnić podmiotom wystarczającą ilość czasu na dostosowanie się do obowiązku rejestracji w specjalnym systemie elektronicznym oraz na złożenie oświadczenia o niezależności za pośrednictwem tego systemu w odniesieniu do niektórych kontyngentów taryfowych, w przypadku których zainteresowanie przekracza dostępne ilości, należy odroczyć rozpoczęcie stosowania niniejszego rozporządzenia.

(19) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

TYTUŁ I

PRZEPISY WSTĘPNE

Artykuł 1 Zakres Niniejsze rozporządzenie ustanawia wspólne przepisy dotyczące administrowania wymienionymi w załączniku I kontyngentami taryfowymi na produkty rolne, zarządzanymi przy wykorzystaniu systemu pozwoleń na przywóz i na wywóz, w szczególności w odniesieniu do: a) okresów obowiązywania kontyngentów taryfowych; b) maksymalnych ilości, o które można składać wniosek; c) składania wniosków o pozwolenia na przywóz i na wywóz; d) szczegółowych informacji, które należy podać w określonych sekcjach wniosków o pozwolenie na przywóz i na wywóz oraz pozwoleń na przywóz i na wywóz; e) niedopuszczalności wniosków o pozwolenia na przywóz i na wywóz; f) zabezpieczenia, które należy wnieść przy składaniu wniosku o pozwolenie na przywóz lub na wywóz; g) współczynnika przydziału oraz zawieszenia składania wniosków o pozwolenie; h) wydawania pozwoleń na przywóz i na wywóz; i) okresu ważności pozwoleń na przywóz i na wywóz; j) dowodu dopuszczenia do obrotu; k) dowodu pochodzenia; l) przekazywania Komisji informacji o ilościach; m) przekazywania Komisji informacji związanych z systemem elektronicznym LORI, świadectw autentyczności (CA) i świadectw IMA 1 (Inward Monitoring Arrangement). Niniejsze rozporządzenie otwiera również kontyngenty taryfowe na przywóz i na wywóz określonych produktów rolnych oraz ustanawia przepisy szczególne dotyczące administrowania tymi kontyngentami taryfowymi.

Artykuł 2 Inne przepisy mające zastosowanie Jeżeli przepisy niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej, stosuje się przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (10), rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 908/2014 (11) oraz rozporządzeń wykonawczych (UE) 2015/2447 i (UE) 2016/1239.

TYTUŁ II

PRZEPISY WSPÓLNE

Artykuł 3 Kontyngenty taryfowe wymienione w załączniku I 1. Każdy przywozowy kontyngent taryfowy jest identyfikowany za pomocą numeru porządkowego. 2. Przywozowe i wywozowe kontyngenty taryfowe są określone w załączniku I wraz z następującymi informacjami: a) numer porządkowy przywozowego kontyngentu taryfowego oraz opis wywozowego kontyngentu taryfowego; b) sektor produktu; c) rodzaj kontyngentu taryfowego: przywozowy lub wywozowy; d) metoda administrowania; e) w stosownych przypadkach obowiązek dokonania przez podmiot weryfikacji ilości referencyjnej zgodnie z art. 10 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/760; f) w stosownych przypadkach obowiązek przedstawienia przez podmiot dowodu handlu zgodnie z art. 8 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/760; g) w stosownych przypadkach data wygaśnięcia pozwolenia; h) w stosownych przypadkach obowiązek dokonania przez podmiot, przed złożeniem wniosku o pozwolenie, rejestracji w elektronicznym systemie LORI (Licence Operator Registration and Identification), o którym mowa w art. 13 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/760;

Artykuł 4 Okres obowiązywania kontyngentu taryfowego 1. Kontyngenty taryfowe otwiera się na okres 12 następujących po sobie miesięcy (zwany dalej „okresem obowiązywania kontyngentu taryfowego”). Okresy obowiązywania kontyngentu taryfowego mogą być dzielone na podokresy. 2. Okresy obowiązywania kontyngentu taryfowego oraz, w stosownych przypadkach, podokresy i całkowita ilość dostępna w okresie obowiązywania kontyngentu taryfowego są określone, dla każdego kontyngentu taryfowego, w załącznikach II–XIII.

Artykuł 5 Maksymalne ilości, o które można składać wniosek 1. Ilość, której dotyczy wniosek, nie może przekraczać całkowitej ilości dostępnej dla danego okresu lub podokresu obowiązywania kontyngentu taryfowego. 2. Jeżeli przepisy niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej, dostępna ilość jest równa całkowitej nieprzydzielonej ilości dla pozostałego okresu lub podokresu obowiązywania kontyngentu taryfowego. 3. Dostępna ilość obejmuje ilość niewykorzystaną w poprzednim podokresie obowiązywania kontyngentu taryfowego.

Artykuł 6 Składanie wniosków o pozwolenia na przywóz i na wywóz 1. Wnioski o pozwolenia na przywóz i na wywóz składa się w ciągu pierwszych siedmiu dni kalendarzowych miesiąca poprzedzającego początek okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego oraz w ciągu pierwszych siedmiu dni kalendarzowych każdego miesiąca w trakcie okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego, z wyjątkiem grudnia, w którym to miesiącu nie składa się żadnych wniosków. 2. Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 1 wnioski o pozwolenia na przywóz i na wywóz, których ważność rozpoczyna się z dniem 1 stycznia, składa się między 23 i 30 listopada roku poprzedzającego. 3. Jeżeli przepisy niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej, podmioty ubiegające się o pozwolenie składają tylko jeden dopuszczalny wniosek w każdym miesiącu i na każdy kontyngent taryfowy. W listopadzie podmioty mogą składać dwa wnioski na każdy kontyngent taryfowy: jeden wniosek o pozwolenie ważny od grudnia i jeden wniosek o pozwolenie ważny od stycznia. W przypadku przywozowych kontyngentów taryfowych administrowanych przy wykorzystaniu dokumentów wydanych przez kraje wywozu oraz w przypadku wywozowych kontyngentów taryfowych administrowanych przez państwa trzecie zastosowanie mają, odpowiednio, art. 71 i 72. 4. Jeżeli wnioskodawca złoży więcej wniosków o kontyngent taryfowy niż maksymalna liczba określona w ust. 3, żaden z wniosków złożonych w odniesieniu do kontyngentu taryfowego nie jest dopuszczalny i wniesione zabezpieczenie podlega przepadkowi. 5. Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 3 jeżeli kontyngent taryfowy obejmuje różne kody CN, różne kraje pochodzenia lub różne stawki celne, podmioty mogą w ciągu jednego miesiąca składać wnioski w odniesieniu do różnych kodów CN, różnych krajów pochodzenia lub różnych stawek celnych. Wnioski takie należy składać jednocześnie. Organ wydający pozwolenie traktuje je jako jeden wniosek.

Artykuł 7 Szczegółowe informacje, które należy podać w określonych sekcjach wniosków o pozwolenie na przywóz i na wywóz 1. Następujące sekcje formularzy wniosków o pozwolenie na przywóz i na wywóz określonych w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239 wypełnia się w następujący sposób: a) w sekcji 20 formularza wniosku o pozwolenie na przywóz należy podać: (i) numer porządkowy przywozowego kontyngentu taryfowego; (ii) stawkę celną ad valorem i specyficzną stawkę celną („stawkę celną w ramach kontyngentu”) mające zastosowanie do danego produktu; b) jeżeli jest to określone w załącznikach II–XIII do niniejszego rozporządzenia, w sekcji 7 formularza wniosku o pozwolenie na wywóz podaje się państwo przeznaczenia i zaznacza się pole „tak” w tej sekcji; c) jeżeli jest to określone w załącznikach II–XIII do niniejszego rozporządzenia, w sekcji 8 formularza wniosku o pozwolenie na przywóz podaje się państwo pochodzenia i zaznacza się pole „tak” w tej sekcji. 2. Państwa członkowskie, które dysponują elektronicznym systemem składania wniosków i rejestracji, rejestrują w tym systemie szczegółowe informacje, o których mowa w ust. 1.

Artykuł 8 Niedopuszczalność wniosków o pozwolenia na przywóz i na wywóz 1. Wnioski o pozwolenie, które są niekompletne lub nie spełniają kryteriów określonych w niniejszym rozporządzeniu, w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/1237 i rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2016/1239, uznaje się za niedopuszczalne. 2. W przypadku gdy organ wydający pozwolenie uznaje wniosek o pozwolenie za niedopuszczalny, powiadamia podmiot na piśmie o swojej decyzji w sprawie niedopuszczalności wniosku, wraz z podaniem powodów tej decyzji. Powiadomienie takie zawiera informacje dla podmiotu o prawie odwołania się od decyzji w sprawie niedopuszczalności, o mającej zastosowanie procedurze oraz o terminach odwołania. 3. Wniosek o pozwolenie nie może zostać uznany za niedopuszczalny w związku z drobnymi błędami pisarskimi, które nie zmieniają istotnych elementów wniosku. 4. Agenci celni lub przedstawiciele celni wnioskodawcy nie są uprawnieni do ubiegania się o pozwolenia w ramach kontyngentów taryfowych objętych zakresem niniejszego rozporządzenia. Nie mogą oni być posiadaczami tytularnymi pozwoleń wydanych na podstawie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 9 Zabezpieczenie, które należy wnieść przy składaniu wniosku o pozwolenie na przywóz lub na wywóz W przypadku gdy wydanie pozwolenia jest uzależnione od wniesienia zabezpieczenia zgodnie z art. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/760, wnioskodawca wnosi zabezpieczenie do organu wydającego pozwolenie przed upływem okresu składania wniosków w kwocie określonej dla każdego kontyngentu taryfowego w załącznikach II–XIII do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 10 Współczynnik przydziału oraz zawieszenie składania wniosków o pozwolenie 1. Komisja oblicza współczynnik przydziału dla każdego kontyngentu taryfowego z wyjątkiem przywozowych kontyngentów taryfowych administrowanych przy wykorzystaniu dokumentów wydanych przez państwa trzecie i wywozowych kontyngentów taryfowych administrowanych przez państwa trzecie. Państwa członkowskie stosują ten współczynnik do ilości objętych każdym wnioskiem o pozwolenie zgłoszonym Komisji. Współczynnik przydziału oblicza się na podstawie informacji przekazanych przez państwa członkowskie, przy zastosowaniu metody opisanej w ust. 3. 2. Komisja podaje do publicznej wiadomości współczynnik przydziału dla każdego kontyngentu taryfowego w drodze odpowiedniej publikacji w internecie nie później niż 22. dnia miesiąca, w którym państwa członkowskie powiadomiły Komisję o wnioskowanych ilościach. W przypadku wniosku złożonego w dniach między 23 a 30 listopada współczynnik przydziału podaje się do wiadomości publicznej nie później niż w dniu 14 grudnia. 3. Jeżeli przepisy tytułu III nie stanowią inaczej, współczynnik przydziału dla pozwoleń nie może przekraczać 100 % i oblicza się go w następujący sposób: [(dostępna ilość / wnioskowana ilość) × 100] %. Współczynnik przydziału zaokrągla się do sześciu cyfr. Komisja dostosowuje współczynnik przydziału w celu zapewnienia, by ilości dostępne na dany okres lub podokres obowiązywania przywozowego lub wywozowego kontyngentu taryfowego nie zostały przekroczone. 4. Jeżeli ilość dostępna w ramach kontyngentu na podokres lub w systemie comiesięcznego składania wniosków została wyczerpana, Komisja zawiesza możliwość składania kolejnych wniosków do końca okresu lub podokresu obowiązywania kontyngentu taryfowego. Zawieszenie zostaje zniesione, gdy ilości staną się dostępne w ramach tego samego okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego w wyniku powiadomienia o niewykorzystanych ilościach. Komisja, w drodze odpowiedniej publikacji w internecie, powiadamia organy państw członkowskich wydające pozwolenia o zawieszeniu i zniesieniu zawieszenia oraz o ilości dostępnej w ramach kontyngentu taryfowego. 5. Pozwolenia na przywóz i na wywóz wydaje się na ilości obliczone przez pomnożenie ilości we wnioskach o pozwolenie na przywóz lub na wywóz przez współczynnik przydziału. Ilość uzyskaną po zastosowaniu współczynnika przydziału zaokrągla się w dół do najbliższej jednostki. 6. Ilości nieprzydzielone lub niewykorzystane w danym podokresie ustala się na podstawie informacji przekazanych Komisji przez państwa członkowskie. Ilości te dodaje się do ilości dostępnych do redystrybucji w ramach tego samego okresu obowiązywania przywozowego lub wywozowego kontyngentu taryfowego. 7. Przed obliczeniem współczynnika przydziału dla kontyngentów taryfowych, w przypadku których wymagana jest uprzednia obowiązkowa rejestracja podmiotów zgodnie z art. 11 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/760, Komisja może zwrócić się do właściwego organu wydającego pozwolenia o weryfikację danych dotyczących wnioskodawców zarejestrowanych w systemie LORI Wniosek taki składa się do 15. dnia miesiąca, w którym państwa członkowskie powiadomiły o wnioskowanych ilościach, do godziny 13.00 czasu brukselskiego. Jednakże w odniesieniu do ilości, w przypadku których powiadomienia zostały przekazane do dnia 6 grudnia, wniosek taki składa się do dnia 8 grudnia, do godziny 13.00 czasu brukselskiego. Organy wydające pozwolenia przekazują Komisji adres e-mail, na który należy kierować wnioski. 8. Organy wydające pozwolenia udzielają odpowiedzi na wnioski Komisji, o których mowa w ust. 7, do 21. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożono wniosek, do godziny 13.00 czasu brukselskiego. 9. W przypadku wniosków złożonych do dnia 8 grudnia organ wydający pozwolenie udziela odpowiedzi do dnia 7 stycznia, do godziny 13.00 czasu brukselskiego. 10. W przypadku gdy organ wydający pozwolenie nie udzieli odpowiedzi Komisji w terminach określonych w ust. 8 i 9, organ wydający pozwolenia nie przyjmuje żadnych dalszych wniosków o pozwolenie złożonych przez dany podmiot.

Artykuł 11 Wydawanie pozwoleń na przywóz i na wywóz 1. Przepisy niniejszego artykułu nie mają zastosowania do pozwoleń wydanych w odniesieniu do przywozowych kontyngentów taryfowych administrowanych przy wykorzystaniu dokumentów wydanych przez państwa trzecie ani w przypadku wywozowych kontyngentów taryfowych administrowanych przez państwa trzecie. 2. Pozwolenia wydaje się wyłącznie w odniesieniu do wniosków zgłoszonych Komisji. 3. Pozwolenia wydaje się po podaniu przez Komisję do publicznej wiadomości współczynnika przydziału i przed końcem miesiąca. Jeżeli ze względu na nieprzewidziane okoliczności Komisja nie opublikuje współczynnika przydziału w terminie, o którym mowa w art. 10 ust. 2, pozwolenia wydaje się najpóźniej siódmego dnia kalendarzowego następującego po dniu opublikowania przez Komisję współczynnika przydziału. 4. Pozwolenia, które są ważne od dnia 1 stycznia, wydaje się w okresie od 15 do 31 grudnia roku poprzedniego. Jeżeli ze względu na nieprzewidziane okoliczności Komisja nie opublikuje współczynnika przydziału w terminie, o którym mowa w art. 10 ust. 2, pozwolenia wydaje się najpóźniej 14. dnia kalendarzowego następującego po dniu opublikowania przez Komisję współczynnika przydziału. Jeżeli data ich wydania przypada po dniu 1 stycznia, pozwolenia są ważne od daty ich wydania, bez zmian w odniesieniu do ostatniego dnia ważności.

Artykuł 12 Szczegółowe informacje, które należy podać w określonych sekcjach pozwoleń na przywóz i na wywóz 1. Następujące sekcje formularzy pozwolenia na przywóz lub na wywóz, określonych w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239, wypełnia się w następujący sposób: a) w sekcji 20 pozwolenia na przywóz podaje się numer porządkowy przywozowego kontyngentu taryfowego; b) w sekcji 24 pozwolenia na przywóz podaje się stawkę celną ad valorem i specyficzną stawkę celną („stawkę celną w ramach kontyngentu”) mające zastosowanie do danego produktu; c) jeżeli jest to określone w załącznikach II–XIII do niniejszego rozporządzenia, w sekcji 8 pozwolenia na przywóz podaje się państwo pochodzenia i zaznacza się pole „tak” w tej sekcji; d) w sekcji 19 pozwolenia na przywóz i na wywóz podaje się margines tolerancji wynoszący 0; z wyjątkiem produktów objętych pozwoleniem na przywóz, wymienionych w części I załącznika do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1237, w przypadku których margines tolerancji wynosi 5 %, a sekcja 24 pozwolenia zawiera oświadczenie o treści „Stawka celna w ramach kontyngentu mająca zastosowanie do ilości określonej w sekcjach 17 i 18” (12); e) sekcja 24 pozwolenia na przywóz lub sekcja 22 pozwolenia na wywóz zawierają oświadczenie, że „art. 3 ust. 4 rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1182/71 nie ma zastosowania” (13), w przypadku gdy okres ważności tego pozwolenia upływa ostatniego dnia okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego. 2. Państwa członkowskie, które dysponują elektronicznym systemem składania wniosków i rejestracji, rejestrują w tym systemie te szczegółowe informacje.

Artykuł 13 Okres ważności pozwoleń na przywóz i na wywóz 1. Art. 3 ust. 4 rozporządzenia Rady (EWG, Euratom) nr 1182/71 (14) nie ma zastosowania do określania okresu ważności pozwoleń na przywóz i na wywóz w ramach przywozowych i wywozowych kontyngentów taryfowych. 2. Pozwolenia wydane w ramach przywozowych i wywozowych kontyngentów taryfowych administrowanych przy użyciu metody równoczesnego badania, o której mowa w art. 184 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, określone w załączniku I, są ważne: a) w przypadku wniosków złożonych przed okresem obowiązywania kontyngentu taryfowego – od pierwszego dnia kalendarzowego okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego do końca okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego; b) w przypadku wniosków złożonych w trakcie okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego – od pierwszego dnia kalendarzowego miesiąca następującego po złożeniu wniosku do końca okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego; c) w przypadku wniosków złożonych między 23 a 30 listopada roku poprzedzającego – od dnia 1 stycznia następnego roku do końca okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego; 3. O ile przepisy tytułu III lub załącznika I nie stanowią inaczej, jeżeli okres obowiązywania kontyngentu taryfowego jest podzielony na podokresy, okres ważności pozwoleń wydanych dla danego podokresu upływa w ostatnim dniu kalendarzowym miesiąca następującego po zakończeniu tego podokresu, ale nie później niż z końcem okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego. 4. O ile przepisy tytułu III nie stanowią inaczej, pozwolenia wydane w ramach przywozowych kontyngentów taryfowych administrowanych przy wykorzystaniu dokumentów wydanych przez państwa trzecie są ważne od daty ich wydania do godziny 23.59 (czasu brukselskiego) 30. dnia kalendarzowego po ostatnim dniu ważności świadectw IMA 1 lub CA, na potrzeby których je wydano. Ten okres ważności nie może wykraczać poza koniec okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego. 5. Pozwolenia w ramach wywozowych kontyngentów taryfowych administrowanych przez państwa trzecie są ważne od daty ich wydania do dnia 31 grudnia roku ich wydania, z wyjątkiem pozwoleń wydanych od dnia 20 grudnia do dnia 31 grudnia, które są ważne od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia następnego roku. 6. Jeżeli okres ważności pozwolenia na przywóz lub na wywóz w ramach kontyngentu taryfowego zostaje przedłużony z powodu siły wyższej, zgodnie z art. 16 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239, przedłużenie to nie może wykraczać poza okres obowiązywania kontyngentu taryfowego.

Artykuł 14 Dowód dopuszczenia do obrotu i wywóz 1. Ilości, które do końca okresu ważności pozwolenia nie zostały dopuszczone do obrotu lub nie zostały wywiezione, uznaje się za ilości niewykorzystane. 2. Dowód dopuszczenia do obrotu oraz dowód wywozu i wyprowadzenia z obszaru celnego Unii należy przedstawić zgodnie z art. 14 ust. 6 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239.

Artykuł 15 Dowód pochodzenia 1. W przypadku gdy jest to wymagane zgodnie z załącznikami II–XIII, organom celnym Unii należy przedstawić ważny dowód pochodzenia wraz ze zgłoszeniem do dopuszczenia do obrotu danych produktów. Dokumenty wymagane na potrzeby dowodu pochodzenia są dla każdego kontyngentu taryfowego wymienione w przedmiotowych załącznikach. 2. W szczególnych przypadkach określonych w załącznikach II–XIII dowód pochodzenia należy przedstawić przy składaniu wniosku o pozwolenie na przywóz. 3. Jeżeli jest to konieczne, organy celne mogą dodatkowo zażądać od zgłaszającego lub importera udowodnienia pochodzenia produktów zgodnie z art. 61 rozporządzenia (UE) nr 952/2013.

Artykuł 16 Przekazywanie Komisji informacji o ilościach 1. Jeżeli przepisy tytułu III nie stanowią inaczej, stosuje się wymogi określone w ust. 2–5. 2. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o całkowitych ilościach objętych wnioskami o pozwolenie na przywóz lub na wywóz dla każdego kontyngentu taryfowego: a) przed 14. dniem miesiąca, w przypadku gdy wnioski o pozwolenie składane są w ciągu pierwszych siedmiu dni kalendarzowych danego miesiąca; b) przed dniem 6 grudnia, w przypadku gdy wnioski o pozwolenie składane są w dniach od 23 do 30 listopada. 3. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach objętych pozwoleniami na przywóz lub na wywóz, które wydały w ramach każdego kontyngentu taryfowego: a) przed ostatnim dniem miesiąca, w przypadku gdy wnioski o pozwolenie w ramach kontyngentu taryfowego składane są w ciągu pierwszych siedmiu dni kalendarzowych danego miesiąca; b) przed dniem 31 grudnia, w przypadku gdy wnioski o pozwolenie w ramach kontyngentu taryfowego składane są w dniach od 23 do 30 listopada; c) przed 10. dniem miesiąca następującego po wydaniu pozwolenia w przypadku pozwoleń na przywóz wydanych na podstawie dokumentów wydanych przez państwa trzecie. W okolicznościach, o których mowa w art. 11 ust. 3 akapit drugi, powiadomienie należy przekazać w terminie 7 dni od dnia, w którym Komisja opublikowała współczynnik przydziału. W okolicznościach, o których mowa w art. 11 ust. 4 akapit drugi, powiadomienie należy przekazać w terminie 14 dni od dnia, w którym Komisja opublikowała współczynnik przydziału. 4. Na wniosek Komisji państwa członkowskie powiadamiają Komisję o niewykorzystanych ilościach objętych wydanymi pozwoleniami na przywóz i na wywóz. Niewykorzystane ilości odpowiadają różnicy między ilościami podanymi na odwrocie pozwoleń na przywóz lub na wywóz oraz ilościami, na które pozwolenia te zostały wydane. 5. Niewykorzystane ilości objęte pozwoleniami na przywóz lub na wywóz zgłasza się Komisji w terminie, odpowiednio, czterech miesięcy lub 210 dni kalendarzowych od upływu okresu ważności przedmiotowych pozwoleń. 6. W przypadku gdy okres obowiązywania kontyngentu taryfowego jest podzielony na podokresy, niewykorzystane ilości zgłasza się wraz z powiadomieniem, o którym mowa w ust. 2 lit. a), dla ostatniego podokresu. 7. Ilości wyraża się w kilogramach masy produktu oraz w podziale według numeru porządkowego i państwa pochodzenia, w stosownych przypadkach. 8. W odniesieniu do powiadomień przekazywanych Komisji, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu i które dotyczą kontyngentów taryfowych dla wołowiny i cielęciny o numerach porządkowych 09.4450, 09.4451, 09.4452, 09.4453, 09.4454, 09.4002, 09.4455, 09.4001, 09.4004, ilości wyraża się w kilogramach masy produktu oraz w podziale według państwa pochodzenia i kategorii produktu, jak wskazano w części B załącznika XV do niniejszego rozporządzenia. 9. Do okresów i terminów określonych w niniejszym artykule stosuje się przepisy art. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1239.

Artykuł 17 Przekazywanie Komisji informacji związanych z systemem elektronicznym LORI, świadectw autentyczności i świadectw IMA 1 1. Od 8. do 16. dnia miesiąca następującego po zakończeniu okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego państwa członkowskie przekazują Komisji nazwy, numery rejestracyjne i identyfikacyjne przedsiębiorcy (numery EORI) oraz adresy posiadaczy pozwoleń na przywóz w ramach kontyngentów taryfowych, które wymagają obowiązkowej rejestracji podmiotów i, w stosownych przypadkach, podmiotów przejmujących. 2. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o każdym zatwierdzeniu, odrzuceniu lub wycofaniu wniosku o rejestrację w systemie elektronicznym LORI. 3. Powiadamiając o zatwierdzeniu wniosku o rejestrację w systemie elektronicznym LORI, państwa członkowskie przekazują dane wymagane na mocy załącznika II do rozporządzenia delegowanego 2020/760. 4. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wszelkich zmianach dokonanych przez podmioty w dotyczących ich zapisach w systemie LORI. 5. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję, w odniesieniu do każdego podmiotu zarejestrowanego w systemie elektronicznym LORI, o każdym wniosku o pozwolenie na przywóz, wraz z podaniem odpowiedniego kontyngentu taryfowego, kodów CN, ilości, których dotyczy wniosek, oraz daty wniosku: a) przed 14. dniem miesiąca, w przypadku gdy wnioski o pozwolenie składane są w ciągu pierwszych siedmiu dni kalendarzowych danego miesiąca; b) przed dniem 6 grudnia, w przypadku gdy wnioski o pozwolenie składane są w dniach od 23 do 30 listopada. 6. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję, w odniesieniu do każdego świadectwa autentyczności lub świadectwa IMA 1 złożonego przez podmiot w odniesieniu do kontyngentów taryfowych administrowanych przy wykorzystaniu dokumentów wydanych przez państwa trzecie, o numerze odpowiedniego wydanego przez nie pozwolenia oraz o ilości objętej tym pozwoleniem. Powiadomienia należy dokonać, zanim wydane pozwolenie zostanie udostępnione operatorowi. 7. Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 3 ust. 4 rozporządzenia Rady (EWG, Euratom) nr 1182/71, w przypadku gdy w niniejszym artykule ustanowione są okresy i terminy, te okresy i terminy upływają z końcem ostatniego dnia, niezależnie od tego, czy ten dzień jest sobotą, niedzielą albo dniem ustawowo wolnym od pracy zgodnie z definicją w tym rozporządzeniu. 8. Powiadomienia dla Komisji, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, przekazywane są zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2017/1183 (15) oraz rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/1185 (16).

TYTUŁ III

SZCZEGÓLNE PRZEPISY SEKTOROWE

ROZDZIAŁ 1

Zboża

Sekcja 1

Zboża inne niż kukurydza i sorgo, o których mowa w art. 185 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

Artykuł 18 Kontyngenty taryfowe Zgodnie z koncesjami przyznanymi w ramach Światowej Organizacji Handlu zatwierdzonymi decyzją Rady 94/800/WE (17) oraz zgodnie z Porozumieniem w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki zatwierdzonym decyzją 2006/333/WE (18) otwiera się kontyngenty taryfowe na przywóz do Unii kukurydzy, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Zgodnie z Porozumieniem w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki zgodnie z art. XXIV:6 i art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994 zatwierdzonym decyzją Rady 2006/333/WE oraz zgodnie z umową między Wspólnotą Europejską a rządem Kanady w sprawie zakończenia negocjacji w ramach art. XXIV ust. 6 GATT zatwierdzoną decyzją Rady 2007/444/WE (19) otwiera się kontyngenty taryfowe na przywóz do Unii pszenicy zwyczajnej o jakości innej niż wysoka pochodzącej z państw trzecich, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Wielkość każdego kontyngentu taryfowego, okres i podokresy obowiązywania przywozowego kontyngentu taryfowego, które mają do niego zastosowanie, oraz numer porządkowy są określone w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 19 Normy jakości Normy jakości i tolerancje mające zastosowanie do pszenicy zwyczajnej o jakości innej niż wysoka objętej kodem CN 1001 99 00 są określone w załączniku II do rozporządzenia Komisji (WE) nr 642/2010 (20). Stosuje się metody analizy przewidziane w części II załącznika I do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1240 (21).

Artykuł 20 Przepisy szczególne mające zastosowanie do kontyngentów taryfowych w ramach kompleksowej umowy gospodarczo-handlowej z Kanadą Dopuszczenie do obrotu w Unii pszenicy zwyczajnej pochodzącej z Kanady, o jakości innej niż wysoka, podlega wymogowi przedłożenia deklaracji pochodzenia. Deklarację pochodzenia umieszcza się na fakturze lub dowolnym innym dokumencie handlowym, który opisuje produkt pochodzący w stopniu wystarczająco szczegółowym, by umożliwić jego identyfikację. Tekst deklaracji pochodzenia musi być zgodny z tekstem określonym w załączniku 2 do Protokołu w sprawie reguł pochodzenia i procedur dotyczących pochodzenia załączonego do Kompleksowej umowy gospodarczo-handlowej (CETA) między Kanadą, z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony (22).

Sekcja 2

Kukurydza i sorgo, o których mowa w art. 185 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

Artykuł 21 Okres składania wniosków o pozwolenie Począwszy od daty rozpoczęcia stosowania zerowej stawki należności przywozowej, o której mowa w art. 21 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/760, wnioski o pozwolenie na przywóz w ramach kontyngentów taryfowych na kukurydzę i sorgo, o których mowa w art. 185 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, składa się do hiszpańskich i portugalskich właściwych organów między 7. a 11. dniem każdego miesiąca najpóźniej do godziny 13.00 (czasu brukselskiego).

Artykuł 22 Treść wniosku i pozwolenia Wniosek o pozwolenie na przywóz oraz pozwolenie muszą zawsze zawierać następujące informacje: a) w sekcji 8 podaje się państwo pochodzenia i zaznacza się pole „tak” w tej sekcji; b) w sekcji 24 podaje się jedną z adnotacji wymienionych w załączniku XIV.

Artykuł 23 Powiadomienia przekazywane Komisji Począwszy od daty rozpoczęcia stosowania zerowej stawki należności przywozowej, o której mowa w art. 21 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/760, hiszpańskie i portugalskie właściwe organy przekazują Komisji drogą elektroniczną: a) najpóźniej do godziny 18.00 (czasu brukselskiego) 15. dnia każdego miesiąca – łączne ilości objęte wnioskami o pozwolenie według numeru porządkowego; b) do końca miesiąca – łączne ilości według kodu CN, dla którego zostały wydane pozwolenia na przywóz.

Artykuł 24 Współczynnik przydziału Komisja informuje organy wydające pozwolenie o współczynniku przydziału najpóźniej 22. dnia miesiąca, w którym państwa członkowskie powiadomiły o wnioskowanych ilościach zgodnie z art. 23.

Artykuł 25 Wydawanie pozwoleń na przywóz Hiszpańskie i portugalskie właściwe organy wydają pozwolenia na przywóz między 23. i ostatnim dniem każdego miesiąca.

Artykuł 26 Ważność pozwoleń Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 13 pozwolenia są ważne od dnia ich wydania do końca drugiego miesiąca następującego po tym dniu.

ROZDZIAŁ 2

Ryż

Artykuł 27 Kontyngenty taryfowe i przydzielanie ilości Zgodnie z koncesjami przyznanymi w ramach Światowej Organizacji Handlu zatwierdzonymi decyzją 94/800/WE i rozporządzeniem Rady (WE) nr 1095/96 (23) oraz zgodnie z wynikami konsultacji z Tajlandią zatwierdzonymi decyzją Rady 96/317/WE (24) otwiera się kontyngenty taryfowe na przywóz do Unii ryżu, ryżu łuskanego i ryżu łamanego, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Wielkość każdego kontyngentu taryfowego, okres i podokresy obowiązywania przywozowego kontyngentu taryfowego, które mają do niego zastosowanie, oraz numer porządkowy są określone w załączniku III do niniejszego rozporządzenia. Dostępne ilości ustala się dla podokresu zgodnie z załącznikiem III do niniejszego rozporządzenia. Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 13 pozwolenia wydane w ostatnim podokresie w ramach przywozowych kontyngentów taryfowych o numerach porządkowych 09.4127, 09.4128, 09.4129 i 09.4130 są ważne do końca okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego. Wszelkie niewykorzystane w danym podokresie ilości w ramach kontyngentów taryfowych o numerach porządkowych 09.4112, 09.4116, 09.4117, 09.4118, 09.4119, 09.4127, 09.4128, 09.4129, 09.4130 09.4148, 09.4166 i 09.4168 przenosi się na kolejne podokresy określone w załączniku III. Na następny okres obowiązywania kontyngentu nie przenosi się żadnych ilości. Ilości w ramach kontyngentów taryfowych o numerach porządkowych 09.4127 09.4128, 09.4129 i 09.4130, które nie zostały wykorzystane lub przydzielone w poprzednich podokresach, przenosi się do kontyngentu taryfowego o numerze porządkowym 09.4138 z dniem 1 października każdego roku.

Artykuł 28 Dokumenty wywozowe Do wniosków o pozwolenie na przywóz złożonych dla ryżu i ryżu łamanego w ramach kontyngentów taryfowych 09.4127, 09.4128, 09.4129 i 09.4149 należy dołączyć oryginał świadectwa wywozowego, którego wzór określono w załączniku XIV.2. Świadectwa wywozowe są wydawane przez właściwe organy państw trzecich wskazanych w tym załączniku. Ilość podana we wniosku o pozwolenie na przywóz nie może przekraczać ilości podanej w pozwoleniu na wywóz.

Artykuł 29 Treść pozwolenia W pozwoleniu na przywóz, dla wszystkich numerów porządkowych określonych w załączniku III, z wyjątkiem numerów porządkowych 09.4138, 09.4148, 09.4166 i 09.4168, w sekcji 8 podaje się państwo pochodzenia i zaznacza się pole „tak” w tej sekcji.

ROZDZIAŁ 3

Cukier

Artykuł 30 Kontyngenty taryfowe Zgodnie z koncesjami przyznanymi w ramach Światowej Organizacji Handlu zatwierdzonymi decyzją Rady 94/800/WE i rozporządzeniem Rady (WE) nr 1095/96 otwiera się kontyngenty taryfowe na przywóz do Unii cukru, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Zgodnie z Układem o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, zatwierdzonym decyzją Rady i Komisji 2004/239/WE, Euratom (25), otwiera się kontyngenty taryfowe na przywóz do Unii cukru, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Zgodnie z Protokołem do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi a Republiką Albanii w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej, zatwierdzonym decyzją Rady 2009/330/WE (26), otwiera się kontyngenty taryfowe na przywóz do Unii cukru, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Zgodnie z Układem o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi a Republiką Serbii, zatwierdzonym decyzją Rady i Komisji 2013/490/UE, Euratom (27), otwiera się kontyngenty taryfowe na przywóz do Unii cukru, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Zgodnie z Protokołem do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi a Bośnią i Hercegowiną w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, zatwierdzonym decyzją Rady (UE) 2017/75 (28), otwiera się kontyngenty taryfowe na przywóz do Unii cukru, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Kontyngenty taryfowe dla cukru oraz szczegółowe warunki ich dotyczące są określone w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 31 Definicje Do celów niniejszego rozdziału stosuje się następujące definicje: 1) „waga tel quel” oznacza wagę cukru w stanie naturalnym; 2) „rafinacja” oznacza proces przetwarzania cukrów surowych na cukry białe, zdefiniowanych, odpowiednio, w części II sekcja A pkt 1 i 2 załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, oraz wszelkie równoznaczne procesy techniczne, którym poddawany jest cukier biały luzem.

Artykuł 32 Ważność pozwolenia Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 13 pozwolenie na przywóz jest ważne do końca trzeciego miesiąca następującego po miesiącu, w którym zostało wydane. W każdym przypadku termin jego ważności upływa w dniu 30 września.

Artykuł 33 Powiadomienia Przed dniem 1 maja każdego roku państwa członkowskie powiadamiają Komisję o łącznej ilości cukru rzeczywiście przywiezionego, w podziale według numeru porządkowego, państwa pochodzenia, ośmiocyfrowego kodu CN i wyrażonej w kilogramach wagi tel quel.

Artykuł 34 Zobowiązania związane z kontyngentami taryfowymi WTO na cukier (1) W przypadku kontyngentów taryfowych na cukier o numerach porządkowych 09.4317, 09.4318, 09.4319, 09.4320, 09.4329 i 09.4330 zastosowanie mają wszystkie następujące wymogi: a) dopuszczenie do obrotu w Unii podlega w odniesieniu do rafinacji procedurze końcowego przeznaczenia, o której mowa w art. 210 rozporządzenia (UE) nr 952/2013; b) na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 239 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 (29) obowiązek rafinacji nie może zostać przeniesiony na inną osobę prawną lub fizyczną; c) rafinacji dokonuje się w okresie 180 dni od dopuszczenia cukru do obrotu w Unii; d) w przypadku gdy odczyt polarymetryczny dla przywiezionego cukru surowego odbiega od 96 stopni, odpowiednią kwotę należności celnych przywozowych zwiększa się lub zmniejsza, stosownie do przypadku, o 0,14 % za każdą jedną dziesiątą stopnia ustalonej różnicy; e) w sekcji 20 formularza wniosku oraz pozwolenia wpisuje się „cukier przeznaczony do rafinacji”. (2) W przypadku kontyngentów taryfowych na cukier o numerach porządkowych 09.4317, 09.4318, 09.4319, 09.4320, 9.4321, 09.4329 i 09.4330 w sekcji 20 formularza wniosku oraz pozwolenia podaje się jedną z adnotacji wymienionych w części A załącznika XIV.3 do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 35 Kontyngenty taryfowe na cukier o numerach porządkowych 09.4324, 09.4325, 09.4326 i 09.4327 W przypadku kontyngentów taryfowych na cukier o numerach porządkowych 09.4324, 09.4325, 09.4326 i 09.4327 stosuje się, co następuje: 1) do wniosków o pozwolenie na przywóz należy dołączyć oryginał pozwolenia na wywóz sporządzonego zgodnie ze wzorem, o którym mowa w części C załącznika XIV.3, wydanego przez właściwe organy danego państwa trzeciego. Ilość podana we wniosku o pozwolenie na przywóz nie może przekraczać ilości podanej w pozwoleniu na wywóz; 2) w sekcji 20 formularza wniosku oraz pozwolenia podaje się jedną z adnotacji wymienionych w części B załącznika XIV.3.

ROZDZIAŁ 4

Oliwa z oliwek

Artykuł 36 Kontyngenty taryfowe Zgodnie z Układem Eurośródziemnomorskim ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony, a Republiką Tunezyjską z drugiej strony, zatwierdzonym decyzją Rady i Komisji 98/238/WE, EWWiS (30), otwiera się kontyngenty taryfowe na przywóz do Unii oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Wielkość każdego kontyngentu taryfowego, okres i podokresy obowiązywania przywozowego kontyngentu taryfowego, które mają do niego zastosowanie, oraz numer porządkowy są określone w załączniku V do niniejszego rozporządzenia.

ROZDZIAŁ 5

Owoce i warzywa

Sekcja 1

Czosnek

Artykuł 37 Kontyngenty taryfowe Zgodnie z Porozumieniem w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Republiką Argentyńską na mocy art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu (GATT) 1994, dotyczącym zmiany koncesji odnoszących się do czosnku pospolitego przewidzianych w Liście koncesyjnej CXL załączonej do GATT, zatwierdzonym decyzją Rady 2001/404/WE (31), zgodnie z Porozumieniem w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Chińską Republiką Ludową zgodnie z art. XXIV:6 i art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994, zatwierdzonym decyzją Rady 2006/398/WE (32) oraz zgodnie z Porozumieniem w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Chińską Republiką Ludową zgodnie z art. XXIV:6 i art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994, zatwierdzonym decyzją Rady (UE) 2016/1885 (33), otwiera się kontyngenty taryfowe na przywóz do Unii czosnku świeżego lub chłodzonego, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Wielkość każdego z kontyngentów taryfowych, okres i podokresy ich obowiązywania oraz ich numery porządkowe podane są w załączniku VI do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 38 Tradycyjni importerzy i nowi importerzy czosnku pochodzącego z Argentyny 1. Niniejszy artykuł stosuje się wyłącznie do kontyngentów taryfowych o numerach porządkowych 09.4099 i 09.4104 na czosnek pochodzący z Argentyny. 2. „Tradycyjny importer” oznacza importera, który może przedstawić potwierdzenie, że: a) uzyskał i wykorzystał pozwolenia w ramach kontyngentów taryfowych na czosnek świeży, kod CN 0703 20 00, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 341/2007 (34) lub zgodnie z niniejszym rozporządzeniem w każdym z trzech poprzednich okresów obowiązywania kontyngentu taryfowego; b) dopuścił do obrotu w Unii co najmniej 50 ton owoców i warzyw, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. i) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, lub dokonał wywozu z Unii co najmniej 50 ton czosnku w okresie obowiązywania kontyngentu taryfowego poprzedzającym złożenie wniosku. 3. „Nowy importer” oznacza podmiot inny niż podmiot, o którym mowa w ust. 2, który może przedstawić potwierdzenie jednego z dwóch następujących faktów: a) dokonał przywozu do Unii co najmniej 50 ton owoców i warzyw, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. i) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w każdym z dwóch poprzednich okresów obowiązywania kontyngentu taryfowego lub w każdym z dwóch lat kalendarzowych poprzedzających złożenie wniosku; b) dokonał wywozu do państw trzecich co najmniej 50 ton czosnku w każdym z dwóch poprzednich okresów obowiązywania kontyngentu taryfowego lub w każdym z dwóch lat kalendarzowych poprzedzających złożenie wniosku. 4. Całkowita ilość objęta wnioskami o pozwolenie złożonymi przez nowego importera w dowolnym podokresie nie może przekraczać 10 % całkowitej ilości dostępnej zarówno dla tradycyjnych, jak i nowych importerów, określonej w załączniku VI, dla danego podokresu i danego państwa pochodzenia. Właściwe organy odrzucają wnioski, które nie są zgodne z tą zasadą. 5. W polu 20 wniosków o pozwolenie należy podać, czy wniosek składa „tradycyjny importer” czy też „nowy importer”. 6. Ilość dostępna dla czosnku pochodzącego z Argentyny rozdziela się w następujący sposób: a) 70 % ilości rozdziela się między tradycyjnych importerów; b) 30 % ilości rozdziela się między nowych importerów. 7. Jeżeli na podstawie powiadomień otrzymanych na podstawie niniejszego rozporządzenia Komisja stwierdzi, że ilości, o których mowa w ust. 6, nie zostały wyczerpane, ilość, o którą nie wnioskowano, dodaje się do ilości dostępnej w następnym podokresie dla tej samej części.

Artykuł 39 Przepisy szczególne mające zastosowanie do czosnku przywożonego z niektórych państw 1. Czosnek pochodzący z Iranu, Libanu, Malezji, Tajwanu, Zjednoczonych Emiratów Arabskich lub Wietnamu może zostać dopuszczony do obrotu w Unii tylko wówczas, gdy spełnione są następujące warunki: a) przedstawiono świadectwo pochodzenia wydane przez właściwe organy krajowe jednego z tych państw zgodnie z art. 57, 58 i 59 rozporządzenia (UE) 2015/2447; b) produkt przewieziono bezpośrednio z państwa pochodzenia do Unii. 2. Do celów niniejszego artykułu uznaje się, że produkt został bezpośrednio przewieziony do Unii, gdy: a) jest przewożony z państwa trzeciego do Unii bez przekraczania granic terytorium innego państwa trzeciego; b) jest przewożony przez terytorium jednego państwa trzeciego lub większej liczby państw trzecich, innych niż państwo pochodzenia, z przeładunkiem bądź czasowym składowaniem (lub bez) w tych państwach, pod warunkiem że taki przewóz jest uzasadniony ze względów geograficznych lub z uwagi na wymogi transportu oraz pod warunkiem że produkty: (i) pozostają pod nadzorem organów celnych państwa lub państw tranzytu bądź składowania; (ii) nie zostały wprowadzone do obrotu lub dopuszczone do konsumpcji w państwie lub państwach tranzytu bądź składowania; (iii) nie zostały poddane w państwie lub państwach tranzytu bądź składowania czynnościom innym niż wyładunek i ponowny załadunek lub jakakolwiek inna czynność mająca na celu utrzymanie ich w dobrym stanie. 3. Organom celnym państw członkowskich przedstawia się dowód spełnienia warunków określonych w ust. 2 lit. b). Dowód ten obejmuje: a) jednolity dokument przewozowy wydany w państwie pochodzenia i obejmujący przejazd przez państwo lub państwa tranzytu; lub b) świadectwo wydane przez organy celne państwa lub państw tranzytu, zawierające: (i) dokładny opis towarów; (ii) daty rozładunku i ponownego załadunku, z podaniem informacji umożliwiających identyfikację pojazdów używanych do przewozu; (iii) zaświadczenie potwierdzające warunki, w jakich towary były przechowywane; c) w przypadku gdy dowód określony w lit. a) lub b) nie może zostać przedstawiony, wszelkie inne dokumenty poświadczające.

Artykuł 40 Powiadomienia Państwa członkowskie przekazują Komisji: a) wykaz tradycyjnych i nowych importerów ubiegających się o pozwolenia w ramach kontyngentów taryfowych o numerach porządkowych 09.4099 i 09.4104. Wykaz ten należy przekazać do ostatniego dnia każdego miesiąca poprzedzającego okres lub podokres obowiązywania kontyngentu taryfowego, w odniesieniu do którego złożono wnioski o pozwolenie; b) w stosownych przypadkach, wykaz podmiotów tworzących grupy podmiotów utworzone zgodnie z prawem krajowym. Wykaz ten należy przekazać do ostatniego dnia każdego miesiąca poprzedzającego okres lub podokres obowiązywania kontyngentu taryfowego, w odniesieniu do którego złożono wnioski o pozwolenie.

Sekcja 2

Grzyby

Artykuł 41 Kontyngenty taryfowe Zgodnie z koncesjami przyznanymi w ramach Światowej Organizacji Handlu zatwierdzonymi decyzją Rady 94/800/WE otwiera się kontyngenty taryfowe na przywóz do Unii grzybów zakonserwowanych z rodzaju Agaricus, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Wielkość każdego z kontyngentów taryfowych, okres i podokresy ich obowiązywania oraz ich numery porządkowe podane są w załączniku VII do niniejszego rozporządzenia.

ROZDZIAŁ 6

Wołowina i cielęcina

Artykuł 42 Kontyngenty taryfowe i ilości Zgodnie z koncesjami przyznanymi w ramach Światowej Organizacji Handlu zatwierdzonymi decyzją Rady 94/800/WE otwiera się kontyngenty taryfowe na przywóz do Unii mrożonego mięsa z bydła, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Zgodnie z koncesjami przyznanymi w ramach Światowej Organizacji Handlu zatwierdzonymi rozporządzeniem Rady (WE) nr 1095/96 otwiera się kontyngenty taryfowe na przywóz do Unii mrożonych cienkich przepon z bydła, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Zgodnie z koncesjami przyznanymi w ramach Światowej Organizacji Handlu zatwierdzonymi rozporządzeniem Rady (WE) nr 1095/96 otwiera się kontyngenty taryfowe na przywóz do Unii wysokiej jakości świeżej, chłodzonej i mrożonej wołowiny oraz mrożonego mięsa bawolego, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Zgodnie z Umową między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi, zatwierdzoną decyzją Rady i Komisji 2002/309/WE, Euratom (35), otwiera się kontyngenty taryfowe na przywóz do Unii suszonego mięsa z bydła bez kości oraz bydła żywego, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Zgodnie z Układem o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, zatwierdzonym decyzją 2004/239/WE, Euratom, Umową przejściową w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony, zatwierdzoną decyzją Rady 2008/474/WE (36), Umową przejściową w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony, zatwierdzoną decyzją Rady 2010/36/WE (37), Układem o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Czarnogóry, z drugiej strony, zatwierdzonym decyzją Rady i Komisji 2010/224/UE, Euratom (38), oraz Układem o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem (39), z drugiej strony, zatwierdzonym decyzją Rady (UE) 2016/342 (40), otwiera się kontyngenty taryfowe na przywóz do Unii „młodej wołowiny”, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Zgodnie z Układem ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, a Republiką Chile z drugiej strony, zatwierdzonym decyzją Rady 2005/269/WE (41), otwiera się kontyngenty taryfowe na przywóz do Unii świeżej, chłodzonej lub mrożonej wołowiny lub cielęciny, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Zgodnie z Porozumieniem w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Australią zgodnie z art. XXIV:6 i art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994 dotyczącym zmiany koncesji w harmonogramach Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej w trakcie ich przystąpienia do Unii Europejskiej, zatwierdzonym decyzją Rady 2006/106/WE (42), otwiera się kontyngenty taryfowe na przywóz do Unii mrożonej wołowiny przeznaczonej do przetwarzania, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Zgodnie z Kompleksową umową gospodarczo-handlową (CETA) między Kanadą, z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, której tymczasowe stosowanie zostało zatwierdzone decyzją Rady 2017/38 (43), otwiera się kontyngenty taryfowe na przywóz do Unii mięsa z bydła i świń, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Zgodnie z Układem o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, zatwierdzonym decyzją Rady (UE) 2017/1247 (44), otwiera się kontyngenty taryfowe na przywóz do Unii świeżej i mrożonej wołowiny, świeżej i mrożonej wieprzowiny, jaj, produktów jajecznych oraz albumin, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Kontyngenty taryfowe na wołowinę i cielęcinę oraz szczegółowe warunki ich dotyczące są określone w załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 43 Przepisy szczególne mające zastosowanie do przywozowych kontyngentów taryfowych administrowanych przy wykorzystaniu dokumentów wydanych przez państwa trzecie oraz do kontyngentu taryfowego 09.4002 1. Przepisy niniejszego artykułu mają zastosowanie do kontyngentów taryfowych administrowanych przy wykorzystaniu dokumentów wydanych przez państwa trzecie oraz do kontyngentu taryfowego o numerze porządkowym 09.4002 2. W momencie dopuszczenia do obrotu ilości przywiezionych w ramach kontyngentów taryfowych, o których mowa w ust. 1, importer przedstawia organowi celnemu pozwolenie na przywóz oraz świadectwo autentyczności lub jego kopię. 3. Świadectwa autentyczności sporządza się zgodnie ze wzorem określonym w załączniku XIV. 4. Świadectwa autentyczności wypełnia się w jednym z języków urzędowych Unii lub państwa wywozu. 5. Świadectwa autentyczności opatruje się indywidualnym numerem seryjnym przypisanym przez organ wydający. 6. Świadectwa autentyczności są ważne wyłącznie, jeżeli zostały należycie wypełnione i zatwierdzone przez organ wydający w państwie trzecim pochodzenia, o którym mowa w załączniku dotyczącym danego przywozowego kontyngentu taryfowego. 7. Świadectwa autentyczności uznaje się za należycie zatwierdzone, jeżeli widnieje na nich data i miejsce wydania i jeżeli są one opatrzone pieczęcią lub wydrukowaną pieczęcią organu wydającego oraz podpisem osoby lub osób upoważnionych do ich podpisania. 8. Ilości podane w pozwoleniu na przywóz podaje się w podziale według kodu CN. 9. Pozwolenia na przywóz wydane dla kontyngentu taryfowego 09.4002 są ważne przez trzy miesiące od daty ich wydania. 10. Wnioski w odniesieniu do kontyngentu taryfowego 09.4002 mogą obejmować, dla tego samego numeru porządkowego kontyngentu, jeden produkt lub większą ich liczbę objęte kodami CN lub grupami kodów CN wymienionymi w Części A załącznika XV dla tego kontyngentu taryfowego. W przypadku gdy wnioski dotyczą wielu kodów CN, odpowiednią ilość objętą wnioskiem określa się w odniesieniu do każdego kodu CN lub grupy kodów CN. Wszystkie kody CN należy podać w sekcji 16 wniosków o pozwolenie i pozwoleń, a w sekcji 15 wniosków o pozwolenie i pozwoleń należy podać ich opis.

Artykuł 44 Wnioski o pozwolenia na przywóz w ramach kontyngentów taryfowych administrowanych przy wykorzystaniu dokumentów wydanych przez państwa trzecie oraz wydawanie takich pozwoleń 1. Sekcja 8 wniosków o pozwolenie na przywóz oraz pozwoleń na przywóz musi zawierać informacje określone, w odniesieniu do odpowiedniego kontyngentu taryfowego, w polu „szczególne adnotacje, których należy dokonać na pozwoleniu” w załączniku VIII. 2. W momencie składania wniosku o pozwolenie na przywóz wnioskodawcy przedkładają organowi wydającemu pozwolenie świadectwo autentyczności oraz jego kopię. Właściwe organy mogą wydać pozwolenia na przywóz wyłącznie po upewnieniu się, że wszystkie informacje na świadectwie autentyczności są zgodne z odpowiednimi informacjami otrzymywanymi cotygodniowo od Komisji. W przypadku gdy przedłożono tylko kopię świadectwa autentyczności lub gdy przedłożono oryginał świadectwa autentyczności, ale informacje zawarte w tym dokumencie nie są zgodne z informacjami przekazanymi przez Komisję, właściwe organy żądają od wnioskodawcy ubiegającego się o pozwolenie złożenia dodatkowego zabezpieczenia zgodnie z art. 45.

Artykuł 45 Dodatkowe zabezpieczenia mające zastosowanie do kontyngentów taryfowych administrowanych przy wykorzystaniu dokumentów wydanych przez państwa trzecie 1. W okolicznościach, o których mowa w art. 44 ust. 2 akapit drugi, wnioskodawcy ubiegający się o pozwolenie składają dodatkowe zabezpieczenie w kwocie odpowiadającej, w odniesieniu do przedmiotowych produktów, stawce należności celnych stosowanej względem kraju najbardziej uprzywilejowanego na podstawie wspólnej taryfy celnej obowiązującej w dniu złożenia wniosku o pozwolenie na przywóz. Takie dodatkowe zabezpieczenie nie jest jednak wymagane w przypadku, gdy organ państwa wywozu przedstawił kopię świadectwa autentyczności za pomocą systemu informacyjnego, o którym mowa w art. 72 ust. 8. 2. Państwa członkowskie zwalniają dodatkowe zabezpieczenie po otrzymaniu oryginału świadectwa autentyczności oraz po upewnieniu się, że jego treść jest zgodna z informacjami otrzymanymi od Komisji. 3. Kwota dodatkowego zabezpieczenia, które nie zostało zwolnione, ulega przepadkowi i zostaje zatrzymana w charakterze opłat celnych.

Artykuł 46 Kontyngenty taryfowe na świeżą i mrożoną wołowinę i cielęcinę pochodzące z Kanady 1. Warunkiem dopuszczenia do obrotu w Unii świeżej i mrożonej wołowiny i cielęciny pochodzących z Kanady jest przedłożenie deklaracji pochodzenia. Deklarację pochodzenia umieszcza się na fakturze lub dowolnym innym dokumencie handlowym, który opisuje produkt pochodzący w stopniu wystarczająco szczegółowym, by umożliwić jego identyfikację. Tekst deklaracji pochodzenia musi być zgodny z brzmieniem podanym w załączniku 2 do Protokołu w sprawie reguł pochodzenia i procedur dotyczących pochodzenia załączonego do Kompleksowej umowy gospodarczo-handlowej między Kanadą, z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony. 2. Współczynniki przeliczeniowe określone w Części B załącznika XVI stosuje się do przeliczenia masy produktu na ekwiwalent masy tuszy dla kontyngentów taryfowych o numerach porządkowych 09.4280 i 09.4281. 3. W celu obliczenia dowodu handlu oraz, w stosownych przypadkach, ilości referencyjnej masę należy skorygować z zastosowaniem współczynników przeliczeniowych określonych w załączniku XVI Część B. 4. Wnioski o pozwolenia na przywóz składa się w ciągu pierwszych siedmiu dni drugiego miesiąca poprzedzającego początek każdego z podokresów, o których mowa w załączniku VIII. 5. Jeżeli po upływie pierwszego okresu składania wniosków w ramach danego podokresu pozostały dostępne ilości, kwalifikujący się wnioskodawcy mogą składać nowe wnioski o pozwolenie na przywóz w trakcie dwóch kolejnych okresów składania wniosków, zgodnie z art. 6 niniejszego rozporządzenia. W takich przypadkach podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze z zakładami zatwierdzonymi zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (45) mogą składać wnioski bez konieczności przedstawiania dowodu handlu. 6. Pozwolenia na przywóz wydaje się od 23. dnia miesiąca do końca miesiąca, w którym złożono wniosek. 7. Pozwolenia na przywóz są ważne przez pięć miesięcy od daty ich wydania w rozumieniu art. 7 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239 lub od daty rozpoczęcia podokresu, dla którego wydano pozwolenie na przywóz, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza. Okres ważności pozwolenia na przywóz upływa jednak najpóźniej w dniu 31 grudnia. 8. Posiadacze pozwoleń mogą zwrócić niewykorzystane ilości objęte pozwoleniami przed upływem ważności pozwolenia i najpóźniej cztery miesiące przed końcem okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego. Każdy posiadacz pozwolenia może zwrócić maksymalnie 30 % ilości objętej jego indywidualnym pozwoleniem. 9. W przypadku zwrotu części ilości objętej pozwoleniem zgodnie ust. 8 zwalnia się 60 % odpowiedniego zabezpieczenia.

Artykuł 47 Przepisy wspólne 1. Świadectwa autentyczności są ważne przez trzy miesiące od daty ich wydania i w żadnym przypadku nie dłużej niż do ostatniego dnia okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego. 2. Zgłoszone ilości wyraża się w kilogramach masy produktu oraz, w stosownych przypadkach, w przeliczeniu na ekwiwalent masy produktu bez kości. 3. Do celów niniejszego rozdziału „mięso mrożone” oznacza mięso o wewnętrznej temperaturze –12 °C lub niższej w momencie wprowadzenia na obszar celny Unii.

ROZDZIAŁ 7

Mleko i przetwory mleczne

Sekcja 1

Kontyngenty przywozowe

Artykuł 48 Kontyngenty taryfowe Zgodnie z koncesjami przyznanymi w ramach Światowej Organizacji Handlu, zatwierdzonymi decyzją 94/800/WE, zgodnie z decyzją nr 1/98 Rady Stowarzyszenia WE–Turcja z dnia 25 lutego 1998 r. w sprawie systemu handlu produktami rolnymi (46), Umową w sprawie handlu, rozwoju i współpracy z Republiką Południowej Afryki, której tymczasowe stosowanie zatwierdzono decyzją 1999/753/WE (47), Umową między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi, zatwierdzoną decyzją 2002/309/WE, Euratom, Porozumieniem w formie wymiany listów między Unią Europejską a Królestwem Norwegii dotyczącym niektórych produktów rolnych, zatwierdzonym decyzją Rady 2011/818/UE (48), Umową o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, zatwierdzoną decyzją 2008/805/WE (49), otwiera się kontyngenty taryfowe na przywóz do Unii przetworów mlecznych, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Zgodnie z Układem o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, zatwierdzonym decyzją Rady (UE) 2017/1247, otwiera się kontyngenty taryfowe na przywóz do Unii przetworów mlecznych, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Zgodnie z Porozumieniem w formie wymiany listów między Unią Europejską a Islandią w sprawie dodatkowych preferencji w handlu produktami rolnymi, zatwierdzonym decyzją Rady (UE) 2017/1913 (50), otwiera się kontyngenty taryfowe na przywóz do Unii przetworów mlecznych, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Kontyngenty taryfowe dla mleka i produktów mlecznych oraz szczegółowe warunki ich dotyczące są określone w załączniku IX do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 49 Kontyngenty taryfowe na ser pochodzący z Nowej Zelandii 1. Przepisy niniejszego artykułu stosuje się do kontyngentów taryfowych o numerach porządkowych 09.4514 i 09.4515. 2. Organy celne podają numer seryjny świadectwa IMA 1 w sekcji 31 pozwolenia na przywóz. 3. Świadectwa IMA 1 sporządza się zgodnie ze wzorem określonym w załączniku XIV.

Artykuł 50 Kontyngenty taryfowe na masło pochodzące z Nowej Zelandii 1. Przepisy niniejszego artykułu stosuje się do kontyngentów taryfowych o numerach porządkowych 09.4195 i 09.4182. 2. Organy celne podają numer seryjny świadectwa IMA 1 w sekcji 31 pozwolenia na przywóz. 3. Wyrażenie „co najmniej sześciotygodniowe” w opisie kontyngentów taryfowych na masło pochodzące z Nowej Zelandii oznacza co najmniej sześciotygodniowe w dniu, kiedy organom celnym zostaje przedstawione zgłoszenie do dopuszczenia do obrotu w Unii. 4. Na wszystkich etapach wprowadzania do obrotu przywiezionego do Unii masła pochodzącego z Nowej Zelandii pochodzenie z Nowej Zelandii oznacza się na opakowaniu i na odpowiedniej fakturze. W przypadku gdy masło pochodzące z Nowej Zelandii jest wymieszane z masłem pochodzącym z Unii i gdy to mieszane masło jest przeznaczone do bezpośredniej konsumpcji i wprowadzane do obrotu w opakowaniach zawierających maksymalnie 500 gramów, pochodzenie mieszanego masła z Nowej Zelandii musi być oznaczone tylko na odpowiedniej fakturze. 5. Świadectwa IMA 1 sporządza się zgodnie ze wzorem określonym w załączniku XIV. 6. Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 5 ust. 1 w przypadku kontyngentu taryfowego na masło pochodzące z Nowej Zelandii o numerze porządkowym 09.4195 wnioski o pozwolenia na przywóz nie mogą obejmować, w przypadku każdego wnioskodawcy, więcej niż 125 % ilości, które wnioskodawca dopuścił do obrotu w ramach kontyngentu taryfowego o numerach porządkowych 09.4195 i 09.4182 w trakcie okresu 24 miesięcy przed listopadem poprzedzającym okres obowiązywania kontyngentu taryfowego. 7. Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 5 ust. 1 w przypadku kontyngentu taryfowego na masło pochodzące z Nowej Zelandii o numerze porządkowym 09.4182 wnioski o pozwolenia na przywóz nie mogą obejmować, w przypadku każdego wnioskodawcy, mniej niż 20 ton i więcej niż 10 % ilości, dostępnej w podokresie obowiązywania kontyngentu taryfowego. 8. Ilości zgłoszone przez właściwe organy do Komisji w odniesieniu do kontyngentów taryfowych o numerach porządkowych 09.4195 i 09.4182 podaje się w podziale według kodu CN.

Artykuł 51 Monitorowanie masy i zawartości tłuszczu w przypadku masła pochodzącego z Nowej Zelandii 1. Przepisy dotyczące monitorowania masy i zawartości tłuszczu oraz konsekwencje takiego monitorowania określono w części A.3 załącznika XIV.5. Czynności kontrolne dotyczące zgłoszeń do dopuszczenia do obrotu w Unii obejmują kontrole określone w załączniku XIV. W przypadku gdy masło nie spełnia wymogów dotyczących składu, preferencji taryfowej nie przyznaje się dla całej ilości objętej odpowiednią deklaracją celną. Po stwierdzeniu, że nie spełniono wymogów oraz przyjęciu zgłoszenia do dopuszczenia do obrotu organy celne pobierają należność celną przywozową określoną w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (51). Podmiot może zwrócić pozwolenie na ilość niespełniającą wymogów, w którym to przypadku organ wydający pozwolenie zgłasza tę ilość jako niewykorzystaną oraz zwalniane jest odpowiednie zabezpieczenie. 2. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wynikach monitorowania prowadzonego w każdym kwartale na podstawie części A.3 załącznika XIV.5 do 10. dnia pierwszego miesiąca następnego kwartału. Stosowne powiadomienie zawiera następujące informacje: a) informacje ogólne: (i) nazwa producenta masła; (ii) kod identyfikacyjny partii; (iii) wielkość partii w kg; (iv) data kontroli (dzień/miesiąc/rok); b) kontrola masy: wielkość próby losowej (liczba kartonów); c) dane dotyczące średniej: (i) średnia arytmetyczna masy netto na karton w kg (podanej w świadectwie IMA 1 – pole 9); (ii) średnia arytmetyczna masy netto kartonów należących do próby w kg; (iii) czy średnia arytmetyczna ustalonej w Unii masy netto znacząco różni się od wartości zadeklarowanej (N = nie, T = tak); d) dane dotyczące odchylenia standardowego: (i) odchylenie standardowe masy netto na karton w kg (podanej w świadectwie IMA 1 – pole 9); (ii) odchylenie standardowe masy netto kartonów należących do próby (w kg); (iii) czy średnia arytmetyczna ustalonego w Unii odchylenia standardowego znacząco różni się od wartości zadeklarowanej (N = nie, T = tak); e) kontrola zawartości tłuszczu: f) wielkość próby losowej (liczba kartonów); g) dane dotyczące średniej: (i) średnia arytmetyczna zawartości tłuszczu w kartonach należących do próby (w % tłuszczu); (ii) czy średnia arytmetyczna ustalonej w Unii zawartości tłuszczu przekracza 84,4 % (N = nie, Y = tak).

Artykuł 52 Kontyngenty taryfowe na mleko i przetwory mleczne administrowane przy wykorzystaniu dokumentów wydanych przez państwa trzecie 1. Kontyngenty taryfowe administrowane przy wykorzystaniu dokumentów wydanych przez państwa trzecie wymieniono w załączniku I. 2. Pozwolenia na przywóz w ramach tych kontyngentów taryfowych obejmują całkowitą ilość netto wskazaną na świadectwie IMA 1.

Artykuł 53 Świadectwo IMA 1 dla przetworów mlecznych 1. Świadectwa IMA 1 sporządza się zgodnie ze wzorem określonym w załączniku XIV. Nie wypełnia się jednak pola 3, odnoszącego się do kupującego, oraz pola 6, odnoszącego się do państwa przeznaczenia. Na każdym świadectwie IMA 1 musi widnieć numer seryjny przyznany przez organ wydający. Dla każdego rodzaju produktu, o którym mowa w załączniku IX, należy sporządzić odrębne świadectwo IMA 1. 2. Świadectwo musi obejmować całkowitą ilość produktów, które mają opuścić terytorium państwa wydającego. 3. Świadectwa IMA 1 są ważne od daty ich wydania do końca ósmego miesiąca po ich wydaniu. Nie mogą one pozostać ważne po dniu 31 grudnia roku, w którym zostały wydane. 4. Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 3 świadectwa IMA 1 ważne od dnia 1 stycznia mogą być wydawane od dnia 1 listopada roku poprzedzającego. Powiązane wnioski o zezwolenie na przywóz mogą jednak być składane dopiero od pierwszego dnia okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego. 5. Okoliczności, w których świadectwa IMA 1 mogą zostać anulowane, zmienione, zastąpione lub skorygowane, określono w załączniku XIV. 6. Należycie poświadczoną kopię świadectwa IMA 1 przedstawia się, wraz z odpowiednim pozwoleniem na przywóz i produktami, do których się odnoszą, organom celnym państwa członkowskiego przywozu w momencie składania zgłoszenia do dopuszczenia do obrotu w Unii. Świadectwo IMA 1 musi być przedstawione w okresie swojej ważności, z wyjątkiem przypadków siły wyższej.

Artykuł 54 Organy wydające świadectwa IMA 1 1. Świadectwa IMA 1 są ważne wyłącznie, jeżeli zostały należycie wypełnione i poświadczone przez organ wydający wymieniony w załączniku XIV. Świadectwa IMA 1 uznaje się za należycie poświadczone, jeżeli widnieje na nich data i miejsce wydania i jeżeli są one opatrzone pieczęcią organu wydającego oraz podpisem osoby upoważnionej do ich podpisania. 2. Organy wydające są wymienione w załączniku XIV, wyłącznie, jeżeli: a) są uznane jako takie przez państwo wywozu; b) zobowiązują się przekazać Komisji i państwom członkowskim, na ich żądanie, wszelkie informacje, które mogą być wymagane do oceny szczegółowych danych wymienionych w świadectwach; c) zobowiązują się przesłać Komisji kopię każdego poświadczonego świadectwa IMA 1, wraz z odnośnym numerem identyfikacyjnym i całkowitą objętą nim ilością, w dniu wydania lub w ciągu najpóźniej siedmiu dni od tego dnia oraz, w stosownych przypadkach, powiadomienie o wszelkim anulowaniu, korekcie lub zmianie świadectwa. Takiego przesłania należy dokonać za pomocą systemu informacyjnego, o którym mowa w art. 72 ust. 8; d) w przypadku produktów objętych kodem CN 0406, jeżeli państwo wywozu wydające świadectwa IMA 1 nie ma dostępu do systemu informacyjnego, o którym mowa w art. 72 ust. 8, zobowiązuje się ono zgłosić Komisji do dnia 15 stycznia, odrębnie dla każdego kontyngentu: (i) całkowitą liczbę świadectw IMA 1 wydanych w odniesieniu do poprzedniego roku kontyngentowego, numer identyfikacyjny każdego świadectwa IMA 1 oraz objętą nim ilość; (ii) całkowitą liczbę świadectw IMA 1 wydanych w odniesieniu do danego okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego i całkowitą ilość objętą tymi świadectwami; oraz (iii) anulowanie, korektę lub zmianę tych świadectw IMA 1 lub wydanie kopii świadectw IMA 1, zgodnie z załącznikiem XIV, oraz wszystkie istotne szczegółowe informacje na ten temat. 3. W przypadku gdy organ wydający nie spełnia już wymogów określonych w niniejszym artykule, zostaje usunięty z załącznika XIV.

Sekcja 2

Kontyngenty wywozowe

Artykuł 55 Kontyngent wywozowy na mleko w proszku otwarty przez Republikę Dominikańską 1. Zgodnie z Umową o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, otwiera się kontyngent taryfowy na wywóz do Republiki Dominikańskiej mleka w proszku pochodzącego z UE, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. 2. Eksporterom unijnym przydziela się kontyngent wywozowy w wysokości 22 400 ton dla wszystkich produktów objętych kodami CN 0402 10, 0402 21 i 0402 29. 3. Okres obowiązywania kontyngentu trwa od dnia 1 lipca do dnia 30 czerwca następnego roku. 4. Eksporterzy unijni to podmioty, których nazwa i numer EORI widnieją na odpowiednim zgłoszeniu wywozowym. Przedstawiają oni właściwym organom Republiki Dominikańskiej, dla każdej przesyłki, poświadczoną kopię pozwolenia na wywóz i należycie zatwierdzoną kopię zgłoszenia wywozowego. 5. Wnioski o pozwolenia na wywóz mogą być składane dla wszystkich produktów objętych kodami CN 0402 10, 0402 21 i 0402 29, które zostały w całości wyprodukowane w Unii z mleka wyprodukowanego w całości w Unii. Wnioskodawcy oświadczają na piśmie, że warunki te są spełnione. Zobowiązują się oni również, na piśmie, do przedstawienia na wniosek właściwych organów dowodów, że warunki te są spełnione. Właściwe organy mogą weryfikować przedstawione dowody w ramach kontroli na miejscu.

Artykuł 56 Dodatkowe przepisy mające zastosowanie do pozwoleń na wywóz mleka w proszku w ramach kontyngentu otwartego przez Republikę Dominikańską 1. Pozwolenia wydane w ramach kontyngentu otwartego przez Republikę Dominikańską powodują powstanie obowiązku wywozu do Republiki Dominikańskiej. 2. Zabezpieczenie złożone w odniesieniu do pozwolenia zostaje zwolnione po przedstawieniu dowodu, o którym mowa w art. 14 ust. 4 i 5 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239, oraz następujących dokumentów: a) kopii, w formie elektronicznej lub papierowej, konosamentu lub morskiego listu przewozowego lub lotniczego listu przewozowego, stosownie do przypadku, dotyczących produktów, w odniesieniu do których złożono zgłoszenie wywozowe, z podaniem Republiki Dominikańskiej jako miejsca przeznaczenia; lub b) wydruku informacji dotyczących elektronicznego monitorowania i śledzenia transportu, wygenerowanych niezależnie przez eksportera, jeżeli mogą one zostać powiązane ze zgłoszeniem wywozowym, z podaniem Republiki Dominikańskiej jako miejsca przeznaczenia. 3. Wniosek o pozwolenie na wywóz i pozwolenie na wywóz zawierają następujące informacje: a) w sekcji 7 jako państwo przeznaczenia należy podać „Republika Dominikańska”; należy zaznaczyć pole „tak” w tej sekcji; b) w sekcji 20 należy podać: „Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2020/761 Kontyngent taryfowy na okres od dnia 1 lipca 20… r. do dnia 30 czerwca 20… r. na mleko w proszku zgodnie z załącznikiem III dodatek 2 do Umowy o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, której podpisanie i tymczasowe stosowanie zostało zatwierdzone decyzją Rady 2008/805/WE”.

Artykuł 57 Współczynnik przydziału stosowany do kontyngentu wywozowego na mleko w proszku otwartego przez Republikę Dominikańską 1. W przypadku gdy wnioski o pozwolenie złożono dla ilości większych niż dostępne ilości, Komisja oblicza współczynnik przydziału. Wartość uzyskaną po zastosowaniu współczynnika przydziału zaokrągla się w dół do najbliższego kilograma. 2. Jeżeli w wyniku zastosowania współczynnika przydziału ilość przypadająca na jednego wnioskodawcę jest mniejsza niż 20 ton, wnioskodawcy mogą wycofać swoje wnioski o pozwolenie. W takich przypadkach powiadamiają oni organ wydający pozwolenie w terminie trzech dni roboczych od opublikowania przez Komisję współczynnika przydziału. Zabezpieczenie zostaje zwolnione bezpośrednio po otrzymaniu takiego powiadomienia. 3. Organ wydający pozwolenie powiadamia Komisję w terminie 10 dni od opublikowania współczynnika przydziału o ilościach, w podziale według kodu CN, w odniesieniu do których wycofano wnioski o pozwolenie.

Artykuł 58 Kontyngenty wywozowe na ser otwarte przez Stany Zjednoczone Ameryki Zgodnie z koncesjami przyznanymi w ramach Światowej Organizacji Handlu otwiera się kontyngenty taryfowe na wywóz do Stanów Zjednoczonych Ameryki przetworów mlecznych pochodzących z UE objętych kodem CN 0406, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Wielkość każdego z kontyngentów taryfowych oraz okres obowiązywania wywozowego kontyngentu taryfowego dla danego kontyngentu podane są w załączniku XIII do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 59 Pozwolenia na wywóz wydane w ramach kontyngentów wywozowych na ser otwartych przez Stany Zjednoczone Ameryki 1. Produkty objęte kodem CN 0406 określone w załączniku XIII podlegają wymogowi przedstawienia pozwolenia na wywóz w przypadku wywozu do Stanów Zjednoczonych Ameryki w ramach: a) kontyngentu dodatkowego na mocy Porozumienia w sprawie rolnictwa Światowej Organizacji Handlu; b) kontyngentów taryfowych, pierwotnie wynikających z postanowień Rundy Tokijskiej, przyznanych Austrii, Finlandii i Szwecji przez Stany Zjednoczone, ujętych w wykazie XX opracowanym w ramach Rundy Urugwajskiej; c) kontyngentów taryfowych, pierwotnie wynikających z postanowień Rundy Urugwajskiej, przyznanych Republice Czeskiej, Węgrom, Polsce i Słowacji przez Stany Zjednoczone, ujętych w wykazie XX opracowanym w ramach Rundy Urugwajskiej. 2. Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 6, wnioski o pozwolenie na wywóz składa się do właściwych organów w dniach od 1 do 10 września roku poprzedzającego rok kontyngentowy, dla którego przydzielane są pozwolenia na wywóz. Wszystkie wnioski składa się równocześnie do organu wydającego pozwolenia w danym państwie członkowskim. 3. W sekcji 16 wniosków o pozwolenie i pozwoleń należy podać ośmiocyfrowy kod CN. Pozwolenia są jednak ważne również dla produktów objętych każdym innym kodem w ramach pozycji CN 0406. 4. Wnioskodawcy ubiegający się o pozwolenie na wywóz przedstawiają dowód, że wskazany przez nich importer jest jednostką zależną wnioskodawcy. 5. Wnioskodawcy ubiegający się o pozwolenie na wywóz podają we wniosku: a) oznaczenie grupy produktów objętych kontyngentem obowiązującym dla Stanów Zjednoczonych Ameryki zgodnie z dodatkowymi adnotacjami 16–23 i 25 w rozdziale 4 Zharmonizowanego Systemu Opłat Celnych Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej; b) nazwy produktów zgodne ze Zharmonizowanym Systemem Opłat Celnych Stanów Zjednoczonych Ameryki; c) nazwę i adres importera w Stanach Zjednoczonych Ameryki wskazanego przez wnioskodawcę. 6. Wniosek o pozwolenie na wywóz i pozwolenie na wywóz zawierają następujące informacje: a) w sekcji 7 jako państwo przeznaczenia należy podać „Stany Zjednoczone Ameryki”; należy zaznaczyć pole „tak” w tej sekcji; b) w sekcji 20 należy podać: (i) „Na wywóz do Stanów Zjednoczonych Ameryki; (ii) Kontyngent na rok kalendarzowy xxxx – art. 58–63 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/761; (iii) Numer identyfikacyjny kontyngentu: …; (iv) Ważny od 1 stycznia do 31 grudnia xxxx r.”; c) w sekcji 22 należy podać: „Pozwolenie jest ważne dla wszystkich produktów objętych zakresem pozycji CN 0406”. 7. Każdy wnioskodawca może złożyć jeden wniosek lub więcej wniosków o pozwolenie w odniesieniu do poszczególnych kontyngentów określonych w kolumnie (3) załącznika XIV.5 – B1, pod warunkiem że całkowita ilość określona we wniosku w odniesieniu do danego kontyngentu nie przekracza maksymalnych limitów ilości określonych w następnych akapitach. Zatem w przypadku, gdy w odniesieniu do tej samej grupy produktów, o których mowa w kolumnie (2) załącznika XIV.5 – B1, ilość dostępna zgodnie z kolumną (4) jest podzielona między kontyngent Rundy Urugwajskiej i kontyngent Rundy Tokijskiej, oba te kontyngenty należy traktować jako dwa oddzielne kontyngenty. W odniesieniu do kontyngentów określonych w kolumnie (3) załącznika XIV.5 – B1 jako 22-Tokio, 22-Urugwaj, 25-Tokio oraz 25-Urugwaj całkowita ilość, której dotyczy wniosek, w odniesieniu do danego wnioskodawcy i kontyngentu musi obejmować co najmniej 10 ton i nie może przekraczać ilości dostępnej w ramach danego kontyngentu określonej w kolumnie (4) tego załącznika. W odniesieniu do innych kontyngentów określonych w kolumnie (3) załącznika XIV.5 – B1 całkowita ilość, której dotyczy wniosek, w odniesieniu do danego wnioskodawcy i kontyngentu musi obejmować co najmniej 10 ton i nie może przekraczać 40 % ilości dostępnej w ramach danego kontyngentu określonej w kolumnie (4) tego załącznika. 8. Do wniosku o pozwolenie na wywóz należy dołączyć oświadczenie wskazanego importera w Stanach Zjednoczonych stwierdzające, że kwalifikuje się on do celów przywozu zgodnie z obowiązującymi w Stanach Zjednoczonych przepisami dotyczącymi pozwoleń na przywóz przetworów mlecznych w ramach kontyngentu taryfowego, określonymi w tytule 7 podtytuł A część 6 kodeksu przepisów federalnych. 9. Informacje na temat kontyngentów otwartych przez Stany Zjednoczone Ameryki przedstawia się wraz ze wnioskiem o pozwolenie na wywóz, w formie zgodnej ze wzorem określonym w załączniku XIV. 10. Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 11 niniejszego rozporządzenia, pozwolenia na wywóz wydaje się do dnia 15 grudnia roku poprzedzającego rok kontyngentowy dla ilości, dla których przydzielane są pozwolenia.

Artykuł 60 Zwolnienie zabezpieczeń złożonych w ramach kontyngentów wywozowych na ser otwartych przez Stany Zjednoczone Ameryki Zabezpieczenie złożone w odniesieniu do pozwolenia zostaje zwolnione po przedstawieniu dowodu, o którym mowa w art. 14 ust. 4 i 5 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239, oraz następujących dokumentów: a) kopii, w formie elektronicznej lub papierowej, konosamentu lub morskiego listu przewozowego lub lotniczego listu przewozowego, stosownie do przypadku, dotyczących produktów, w odniesieniu do których złożono zgłoszenie wywozowe, z podaniem Stanów Zjednoczonych Ameryki jako miejsca przeznaczenia; lub b) wydruku informacji dotyczących elektronicznego monitorowania i śledzenia transportu, wygenerowanych niezależnie przez eksportera, jeżeli mogą one zostać powiązane ze zgłoszeniem wywozowym, z podaniem Stanów Zjednoczonych Ameryki jako miejsca przeznaczenia.

Artykuł 61 Powiadomienia związane z kontyngentami wywozowymi na ser otwartymi przez Stany Zjednoczone Ameryki 1. Do dnia 18 września każdego roku państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wnioskach złożonych w odniesieniu do każdego z kontyngentów na ser otwartych przez Stany Zjednoczone Ameryki. Powiadomienia dokonuje się również w przypadku, gdy nie złożono żadnego wniosku. 2. Powiadomienie zawiera następujące informacje w odniesieniu do każdego kontyngentu: a) wykaz wnioskodawców, obejmujący ich nazwy, adresy i numery EORI; b) ilości, o które ubiegał się każdy wnioskodawca, w podziale według kodu CN oraz kodu Zharmonizowanego Systemu Opłat Celnych Stanów Zjednoczonych Ameryki; c) nazwy, adresy i numery referencyjne importerów wskazanych przez wnioskodawców. 3. Przed dniem 15 stycznia każdego roku państwa członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach, w podziale według kodu CN, na które wydały pozwolenia.

Artykuł 62 Współczynnik przydziału stosowany do kontyngentów wywozowych na ser otwartych przez Stany Zjednoczone Ameryki 1. Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 10 w przypadku gdy wnioski o pozwolenia na wywóz w odniesieniu do danego kontyngentu przekraczają ilość dostępną na dany rok, Komisja oblicza i publikuje do dnia 31 października współczynnik przydziału. Jeżeli jest to konieczne, można zastosować współczynnik przydziału wyższy niż 100 %. 2. Jeżeli w wyniku zastosowania współczynnika przydziału przydzielone ilości przypadające na wnioskodawcę byłyby mniejsze niż 10 ton na kontyngent, wnioskodawca może wycofać wniosek o pozwolenie. W takich przypadkach wnioskodawca powiadamia o tym organ wydający pozwolenie w terminie trzech dni roboczych od opublikowania przez Komisję współczynnika przydziału. 3. Właściwy organ powiadamia Komisję w terminie 10 dni kalendarzowych od opublikowania współczynnika przydziału o ilościach, w podziale według kodu CN, w odniesieniu do których wycofano wnioski o pozwolenie. 4. W przypadku gdy wnioski o pozwolenia na wywóz nie przekraczają ilości dostępnej na dany rok, Komisja przydziela pozostałe ilości wnioskodawcom proporcjonalnie do ilości, o które się ubiegali, ustalając współczynnik przydziału. Wartość uzyskaną po zastosowaniu współczynnika zaokrągla się w dół do najbliższego kilograma. W takim przypadku podmioty informują organ wydający pozwolenie w danych państwach członkowskich o dodatkowej ilości, którą akceptują, w terminie tygodnia od opublikowania współczynnika przydziału. Zabezpieczenie, które należy złożyć, zostaje odpowiednio zwiększone. 5. Właściwy organ powiadamia Komisję w terminie dwóch tygodni od opublikowania współczynnika przydziału o dodatkowych ilościach, w podziale według kodu CN, które zostały zaakceptowane przez podmioty.

Artykuł 63 Wskazani importerzy w ramach kontyngentów wywozowych na ser otwartych przez Stany Zjednoczone Ameryki 1. Komisja zgłasza właściwym organom Stanów Zjednoczonych Ameryki nazwy wskazanych importerów oraz przydzielone ilości. 2. W przypadku gdy pozwolenie na przywóz danych ilości nie jest przydzielone wskazanemu importerowi, w okolicznościach, które nie podają w wątpliwość dobrej wiary podmiotu składającego deklarację kwalifikowalności zgodnie z przepisami Departamentu Rolnictwa Stanów Zjednoczonych (USDA) dotyczącymi pozwoleń na przywóz przetworów mlecznych w ramach kontyngentu taryfowego, określonymi w tytule 7 podtytuł A część 6 kodeksu przepisów federalnych, organ wydający pozwolenie może upoważnić podmiot do wskazania innego importera wymienionego w wykazie zatwierdzonych importerów USDA i zgłoszonego zgodnie z ust. 1. 3. Organ wydający pozwolenie jak najszybciej powiadamia Komisję o zmianie wskazanego importera, a Komisja informuje o tej zmianie właściwe organy w Stanach Zjednoczonych Ameryki.

Artykuł 64 Wywóz w ramach kontyngentu na ser otwartego przez Kanadę 1. Zgodnie z Porozumieniem zawartym na zakończenie negocjacji między Wspólnotą Europejską a Kanadą na mocy art. XXIV:6 GATT oraz związaną z tym Wymianą Listów, zatwierdzonymi decyzją Rady 95/591/WE (52), otwiera się kontyngent taryfowy na wywóz do Kanady sera, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Ilość produktów oraz okres obowiązywania kontyngentu taryfowego dla danego kontyngentu podane są w załączniku XIII do niniejszego rozporządzenia. 2. W odniesieniu do wywozu sera do Kanady w ramach tego kontyngentu, określonego w załączniku XIII, wymagane jest pozwolenie na wywóz. 3. Wnioski o pozwolenie są rozpatrywane wyłącznie w przypadku, gdy wnioskodawcy oświadczą na piśmie, że wszystkie materiały objęte rozdziałem 4 Nomenklatury scalonej, wykorzystane przy wytwarzaniu produktów objętych ich wnioskiem, zostały w całości wyprodukowane w Unii z mleka wyprodukowanego w całości w Unii. Wnioskodawcy zobowiązują się również, na piśmie, do przedstawienia na wniosek właściwych organów dowodów, że warunki te są spełnione. Właściwe organy mogą weryfikować te dowody w ramach kontroli na miejscu. 4. Wniosek o pozwolenie na wywóz i pozwolenie na wywóz zawierają następujące informacje: a) w sekcji 7 jako państwo przeznaczenia należy podać „Kanada”; należy zaznaczyć pole „tak” w tej sekcji; b) w sekcji 15 należy podać sześciocyfrowy symbol towaru, zgodnie z oznaczeniem przyjętym w Nomenklaturze scalonej dla produktów objętych kodami CN 0406 10, 0406 20, 0406 30 i 0406 40, oraz ośmiocyfrowy symbolem towaru w przypadku produktów objętych w Nomenklaturze scalonej kodem CN 0406 90. Sekcja 15 nie może zawierać więcej niż sześć produktów opisanych w ten sposób; c) w sekcji 16 należy podać ośmiocyfrowy kod CN oraz ilość w kilogramach dla każdego produktu wymienionego w sekcji 15. Pozwolenie jest ważne wyłącznie na produkty i ilości opisane w taki sposób; d) w sekcjach 17 i 18 należy podać całkowitą ilość produktów wymienionych w sekcji 16; e) w sekcji 20 należy umieścić jedną z następujących adnotacji, stosownie do przypadku: (i) „Sery przeznaczone do bezpośredniego wywozu do Kanady. Art. 64 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/761 – Kontyngent na rok kalendarzowy xxxx”; (ii) „Sery przeznaczone do wywozu bezpośredniego/przez Nowy Jork do Kanady. Art. 64 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/761 – Kontyngent na rok kalendarzowy xxxx”. W przypadku gdy transport sera do Kanady odbywa się przez terytorium państw trzecich, państwa te należy wymienić zamiast odniesienia do Nowego Jorku lub wraz z tym odniesieniem; f) w sekcji 22 należy podać: „bez refundacji wywozowej”. 5. Ubiegając się o pozwolenie na przywóz, posiadacz tytularny pozwolenia na wywóz przedstawia właściwemu organowi Kanady oryginał pozwolenia na wywóz lub poświadczoną kopię pozwolenia na wywóz.

ROZDZIAŁ 8

Wieprzowina

Artykuł 65 Kontyngenty taryfowe Zgodnie z Porozumieniem w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki zgodnie z art. XXIV:6 i art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994, zatwierdzonym decyzją 2006/333/WE, otwiera się kontyngenty taryfowe na przywóz do Unii wieprzowiny, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Dla każdego kontyngentu taryfowego ilość produktów, numer porządkowy oraz okres i podokresy obowiązywania przywozowego kontyngentu taryfowego są określone w załączniku X do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 66 Kontyngenty taryfowe na produkty pochodzące z Kanady 1. Warunkiem dopuszczenia do obrotu w Unii wieprzowiny pochodzącej z Kanady jest przedłożenie deklaracji pochodzenia. Deklarację pochodzenia umieszcza się na fakturze lub dowolnym innym dokumencie handlowym, który opisuje produkt pochodzący w stopniu wystarczająco szczegółowym, by umożliwić jego identyfikację. Tekst deklaracji pochodzenia musi być zgodny z brzmieniem podanym w załączniku 2 do Protokołu w sprawie reguł pochodzenia i procedur dotyczących pochodzenia załączonego do Kompleksowej umowy gospodarczo-handlowej między Kanadą, z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony. 2. Współczynniki przeliczeniowe określone w części B załącznika XVI stosuje się do przeliczenia masy produktu na ekwiwalent masy tuszy dla kontyngentu taryfowego o numerze porządkowym 09.4282. 3. Wnioski o pozwolenia na przywóz składa się w ciągu pierwszych siedmiu dni drugiego miesiąca poprzedzającego każdy z podokresów, o których mowa w załączniku X do niniejszego rozporządzenia. 4. Jeżeli po upływie pierwszego okresu składania wniosków w ramach danego podokresu pozostały dostępne ilości, kwalifikujący się wnioskodawcy mogą składać nowe wnioski o pozwolenie na przywóz w trakcie dwóch kolejnych okresów składania wniosków, zgodnie z art. 6 niniejszego rozporządzenia. W takich przypadkach podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze z zakładami zatwierdzonymi zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 mogą składać wnioski bez konieczności przedstawiania dowodu handlu. 5. Pozwolenia na przywóz wydaje się od 23. dnia miesiąca do końca miesiąca, w którym złożono wniosek. 6. Pozwolenia na przywóz są ważne przez pięć miesięcy od dnia wydania w rozumieniu art. 7 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239 lub od daty rozpoczęcia podokresu, dla którego wydano pozwolenie na przywóz, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza. Okres ważności pozwolenia na przywóz upływa jednak najpóźniej w dniu 31 grudnia. 7. Posiadacze pozwoleń mogą zwrócić niewykorzystane ilości objęte pozwoleniami przed upływem ważności pozwolenia i najpóźniej cztery miesiące przed końcem okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego. Każdy posiadacz pozwolenia może zwrócić maksymalnie 30 % ilości objętej jego indywidualnym pozwoleniem. 8. W przypadku zwrotu części ilości objętej pozwoleniem zgodnie ust. 7 zwalnia się 60 % odpowiedniego zabezpieczenia.

ROZDZIAŁ 9

Jaja

Artykuł 67 Kontyngenty taryfowe Zgodnie z koncesjami przyznanymi w ramach Światowej Organizacji Handlu, zatwierdzonymi decyzją Rady 94/800/WE, otwiera się kontyngenty taryfowe na przywóz do Unii produktów w sektorze jaj i albumin jaj, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Dla każdego kontyngentu taryfowego ilość produktów, numer porządkowy oraz okres i podokresy obowiązywania przywozowego kontyngentu taryfowego są określone w załączniku XI do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 68 Przeliczanie masy 1. Do celów niniejszego rozporządzenia masę przelicza się na ekwiwalent jaj w skorupkach zgodnie ze standardowymi współczynnikami produktywności określonymi w części A załącznika XVI do niniejszego rozporządzenia. Standardowe współczynniki produktywności stosuje się jedynie do towarów przywożonych o dobrej, należytej i przyjętej w handlu jakości, które spełniają wszelkie normy jakości ustanowione w przepisach Unii, oraz pod warunkiem, że produkty kompensacyjne nie są otrzymywane przy zastosowaniu specjalnych metod przetwarzania w celu spełnienia okreś