PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 322/32

WSPÓLNE STANOWISKO RADY 2006/795/WPZiB

z dnia 20 listopada 2006 r.

w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 15,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniu 15 lipca 2006 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych („RB ONZ”) przyjęła rezolucję nr 1695 (2006), w której potępiła kilkukrotne wystrzelenie przez Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną („KRLD”) w dniu 5 lipca 2006 r. rakiet balistycznych.

(2) W dniu 14 października 2006 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję nr 1718 (2006), w której potępiła próbę jądrową przeprowadzoną przez KRLD w dniu 9 października 2006 r., i wyraziła najgłębsze zaniepokojenie zagrożeniem, które stanowi ta próba dla Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej oraz dla międzynarodowych wysiłków mających na celu wzmocnienie światowego systemu nierozprzestrzeniania broni jądrowej, a także groźbą, którą stwarza ona dla pokoju i stabilności w regionie i poza nim. Rada Bezpieczeństwa ONZ stwierdziła zatem, że istnieje wyraźne zagrożenie dla pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego.

(3) W dniu 17 października 2006 r. Rada Unii Europejskiej zdecydowanie potępiła próbę jądrową, jaką przeprowadziła KRLD, i zaapelowała, aby KRLD niezwłocznie powróciła do rozmów sześciostronnych, zrezygnowała ze wszystkich rodzajów broni jądrowej, zarzuciła prowadzone programy jądrowe oraz by wywiązała się ze zobowiązań wynikających z Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, w tym by poddała kontroli Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA) wszystkie działania związane z wykorzystaniem energii jądrowej. Rada oświadczyła również, że w pełni wprowadzi w życie postanowienia wszystkich odpowiednich rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ, a zwłaszcza rezolucji nr 1695 (2006) i rezolucji nr 1718 (2006).

(4) Rezolucja RB ONZ nr 1718 (2006) zakazuje bezpośredniego lub pośredniego dostarczania, sprzedaży lub przekazywania do KRLD przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich, lub przy użyciu statków pływających pod ich banderą lub ich statków powietrznych niektórych rodzajów broni konwencjonalnej zdefiniowanych dla potrzeb rejestru broni konwencjonalnej ONZ lub pokrewnych zapasów materiałowych, w tym części zapasowych lub produktów określonych przez Radę Bezpieczeństwa lub komitet ustanowiony zgodnie z postanowieniami pkt 12 rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006) (zwany dalej „komitetem”). Rada uważa za właściwe, aby zakaz ten obejmował również inne rodzaje broni konwencjonalnej, w tym co najmniej wszystkie towary i technologie wymienione we wspólnym wykazie sprzętu wojskowego Unii Europejskiej.

(5) Rezolucja RB ONZ nr 1718 (2006) zakazuje również bezpośredniego lub pośredniego dostarczania, sprzedaży lub przekazywania do KRLD przez obywateli państw członkowskich, z terytoriów państw członkowskich lub przy użyciu statków pływających pod ich banderą lub ich statków powietrznych produktów wymienionych w odpowiednich dokumentach ONZ, w szczególności produktów znajdujących się w wykazach grupy dostawców jądrowych (NSG) i reżimu kontroli technologii rakietowych (MTCR) oraz innych materiałów, sprzętu, towarów i technologii mających związek z programami jądrowymi, programami dotyczącymi rakiet balistycznych lub z innymi programami broni masowego rażenia.

(6) Rezolucja RB ONZ nr 1718 (2006) zakazuje również zapewniania szkoleń technicznych, usług i pomocy w odniesieniu do produktów, o których mowa w motywach 4 i 5, który to zakaz powinien również obejmować finansowanie lub pomoc finansową.

(7) Rezolucja RB ONZ nr 1718 (2006) zakazuje również nabywania od KRLD produktów, o których mowa w motywach 4 i 5.

(8) Rezolucja RB ONZ nr 1718 (2006) zakazuje również dostarczania, sprzedaży lub przekazywania towarów luksusowych do KRLD.

(9) Rezolucja RB ONZ nr 1718 (2006) nakłada też środki zapobiegające wjazdowi do państw członkowskich lub przejazdowi przez ich terytorium osób wskazanych przez komitet lub przez Radę Bezpieczeństwa jako odpowiedzialne za politykę KRLD (w tym jej wspieranie lub promowanie) w odniesieniu do programów KRLD dotyczących broni jądrowej, rakiet balistycznych i innej broni masowego rażenia, a także członków rodzin tych osób.

(10) Ponadto rezolucja RB ONZ nr 1718 (2006) nakazuje zamrożenie funduszy, innych aktywów finansowych i zasobów gospodarczych posiadanych lub kontrolowanych, bezpośrednio lub pośrednio, przez osoby lub podmioty wskazane przez komitet lub przez Radę Bezpieczeństwa jako zaangażowane we wspieranie lub dostarczające wsparcia, w tym przez stosowanie innych niedozwolonych środków, programom KRLD dotyczącym broni jądrowej, innym programom dotyczącym broni masowego rażenia oraz programom dotyczącym rakiet balistycznych lub przez osoby lub podmioty działające w ich imieniu lub pod ich kierunkiem; wprowadza on także obowiązek nieudostępniania tym osobom lub podmiotom lub na rzecz tych osób lub podmiotów jakichkolwiek funduszy, aktywów finansowych lub zasobów gospodarczych.

(11) Niniejsze wspólne stanowisko może zostać zmienione, jeżeli Rada uzna za właściwe zastosowanie środków ograniczających do dodatkowych osób, podmiotów lub produktów lub do innych kategorii osób, podmiotów lub produktów.

(12) Wprowadzenie pewnych środków wymaga działania Wspólnoty,

PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE STANOWISKO:

Artykuł 1

1. Zakazane jest bezpośrednie lub pośrednie dostarczanie, sprzedaż lub przekazywanie KRLD następujących produktów i technologii, w tym oprogramowania, przez obywateli państw członkowskich lub przez terytoria państw członkowskich lub z ich terytoriów lub przy użyciu statków pływających pod ich banderą lub ich statków powietrznych – bez względu na to, czy pochodzą one z terytoriów tych państw, czy nie:

a) broni i wszelkiego rodzaju pokrewnych zasobów materiałowych, w tym broni i amunicji, pojazdów wojskowych i sprzętu wojskowego, sprzętu paramilitarnego i części zapasowych do wyżej wymienionych produktów, z wyjątkiem pojazdów niebojowych, które zostały wyprodukowane lub wyposażone w materiały w celu zapewnienia ochrony przed pociskami balistycznymi i które przeznaczone są wyłącznie do wykorzystania w KRLD dla celów obronnych przez personel UE i jej państw członkowskich;

b) wszelkich produktów, materiałów, sprzętu, towarów i technologii określonych przez Radę Bezpieczeństwa lub komitet zgodnie z pkt 8 lit a) ppkt (ii) rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), które mogłyby posłużyć do programów KRLD dotyczących broni jądrowej, rakiet balistycznych lub innej broni masowego rażenia.

2. Zabronione jest również:

a) bezpośrednie lub pośrednie zapewnianie szkoleń technicznych, doradztwa, usług, pomocy lub pośrednictwa związanych z produktami i technologią, o których mowa w ust. 1, oraz z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i z wykorzystaniem tych produktów – jakiejkolwiek osobie, podmiotowi lub organowi w KRLD lub do użytku na terytorium tego państwa;

b) bezpośrednie lub pośrednie finansowanie lub zapewnianie pomocy finansowej związanej z produktami i technologią, o których mowa w ust. 1, w tym w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczenia kredytów wywozowych na wszelkiego rodzaju sprzedaż, dostarczanie, przekazywanie lub wywóz tych produktów lub też na zapewnianie związanych z powyższymi działaniami szkoleń technicznych, doradztwa, usług, pomocy lub pośrednictwa – jakiejkolwiek osobie, podmiotowi lub organowi w KRLD lub do użytku na terytorium tego państwa;

c) świadome lub celowe uczestniczenie w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście zakazów, o których mowa w lit. a) i b).

3. Nabywanie przez obywateli państw członkowskich lub przy użyciu statków pływających pod ich banderą lub ich statków powietrznych produktów i technologii z KRLD, o których mowa w ust. 1, jest również zakazane – bez względu na to, czy pochodzą one z terytorium KRLD czy nie.

Artykuł 2

Zakazane jest bezpośrednie lub pośrednie dostarczanie, sprzedaż lub przekazywanie towarów luksusowych do KRLD przez obywateli państw członkowskich, przez terytoria państw członkowskich lub z ich terytoriów lub przy użyciu statków pływających pod ich banderą lub ich statków powietrznych – bez względu na to, czy pochodzą one z terytoriów tych państw, czy nie.

Artykuł 3

1. Państwa członkowskie stosują środki niezbędne do tego, by zapobiec wjazdowi na ich terytorium lub przejazdowi przez nie osób wskazanych przez komitet lub przez Radę Bezpieczeństwa jako odpowiedzialne za politykę KRLD (w tym jej wspieranie lub promowanie) w odniesieniu do programów KRLD dotyczących broni jądrowej, rakiet balistycznych i innych programów broni masowego rażenia, a także członków rodzin tych osób, wymienionych w załączniku.

2. Przepisy ust. 1 nie będą zobowiązywać państwa członkowskiego do odmowy wjazdu na swoje terytorium swoim obywatelom.

3. Ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli komitet stwierdzi w poszczególnych przypadkach, że taka podróż jest uzasadniona potrzebą humanitarną, w tym obowiązkami religijnymi, lub jeżeli komitet dojdzie do wniosku, że odstępstwo przybliży jednak realizację celów wyznaczonych przez rezolucję RB ONZ nr 1718 (2006).

4. W przypadku gdy zgodnie z ust. 3 państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub na przejazd przez nie osób wymienionych w załączniku, zezwolenie ograniczone jest do celu, w jakim zostało udzielone, i do osób, których dotyczy.

Artykuł 4

1. Zostają zamrożone wszelkie fundusze i zasoby gospodarcze posiadane, utrzymywane lub kontrolowane, bezpośrednio lub pośrednio, przez osoby wskazane przez komitet lub przez Radę Bezpieczeństwa jako zaangażowane we wspieranie lub dostarczające wsparcia, w tym przez stosowanie niedozwolonych środków, programom KRLD dotyczącym broni jądrowej, innym programom dotyczącym broni masowego rażenia oraz programom dotyczącym rakiet balistycznych lub przez osoby lub podmioty działające w imieniu wyżej wymienionych osób lub pod ich kierunkiem.

2. Żadne fundusze ani zasoby gospodarcze nie są udostępniane, bezpośrednio lub pośrednio, osobom i podmiotom, o których mowa w ust. 1, lub na ich rzecz.

3. Można zastosować odstępstwo wobec funduszy i zasobów gospodarczych, które są:

a) konieczne do zaspokojenia podstawowych potrzeb, w tym płatności za artykuły spożywcze, wynajem lub kredyt hipoteczny, leki i leczenie, podatki, składki ubezpieczeniowe i opłaty na rzecz przedsiębiorstw użyteczności publicznej;

b) przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrot wydatków poniesionych w związku z korzystaniem z usług prawniczych; lub

c) przeznaczone wyłącznie na pokrycie opłat lub należności za usługi, zgodnie z przepisami prawa krajowego, związanych z rutynowym przechowywaniem i utrzymaniem zamrożonych funduszy i zasobów gospodarczych;

po powiadomieniu komitetu przez zainteresowane państwo członkowskie o zamiarze udzielenia, w stosownych przypadkach, zezwolenia na dostęp do tych funduszy, innych aktywów finansowych i zasobów gospodarczych oraz niepodjęciu przez komitet decyzji odmownej w terminie pięciu dni roboczych od takiego powiadomienia.

4. Można zastosować również odstępstwo wobec funduszy i zasobów gospodarczych, które są:

a) konieczne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków, po powiadomieniu komitetu przez zainteresowane państwo członkowskie i po uzyskaniu jego zgody; lub

b) przedmiotem zastawu sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego albo orzeczenia, w którym to przypadku fundusze i zasoby gospodarcze mogą być wykorzystane do zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub do wykonania orzeczenia po powiadomieniu komitetu przez zainteresowane państwo członkowskie, z zastrzeżeniem że zastaw ten został ustanowiony lub orzeczenie zostało wydane przed datą przyjęcia rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006) i zastaw ten nie został ustanowiony ani orzeczenie nie zostało wydane na rzecz osoby lub podmiotu, o których mowa w ust. 1.

5. Przepisów ust. 2 nie stosuje się do dodawania do zamrożonych rachunków:

a) odsetek lub innych dochodów z tych rachunków; ani

b) płatności należnych z tytułu kontraktów, umów lub zobowiązań zawartych lub powstałych przed dniem 14 października 2006 r.;

pod warunkiem że wszystkie takie odsetki, inne dochody i płatności nadal podlegają przepisom ust. 1.

Artykuł 5

Państwa członkowskie, w zgodzie z władzami krajowymi i z krajowymi przepisami oraz zgodnie z prawem międzynarodowym, podejmują wspólne działania, w tym niezbędne inspekcje ładunków pochodzących z KRLD i skierowanych do tego państwa, w celu zapobieżenia nielegalnemu handlowi bronią jądrową, chemiczną lub biologiczną, rakietami balistycznymi, systemami ich przenoszenia, pokrewnymi materiałami i technologiami. Możliwe jest wykorzystanie w związku z tym dostępnych mechanizmów nierozprzestrzeniania broni, aby zapewnić skuteczne inspekcje ładunków na morzu, w powietrzu i na lądzie.

Artykuł 6

Rada sporządza wykaz wskazany w załączniku i wprowadza w nim wszelkie zmiany na podstawie postanowień podjętych przez komitet lub przez Radę Bezpieczeństwa.

Artykuł 7

Niniejsze wspólne stanowisko jest odpowiednio poddawane przeglądowi lub zmieniane, w szczególności w odniesieniu do kategorii osób, podmiotów lub produktów lub dodatkowych osób, podmiotów lub produktów, które mają zostać objęte środkami ograniczającymi, lub w celu uwzględnienia odpowiednich rezolucji RB ONZ.

Artykuł 8

Niniejsze wspólne stanowisko staje się skuteczne z dniem jego przyjęcia.

Artykuł 9

Niniejsze wspólne stanowisko zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 listopada 2006 r. W imieniu Rady J. KORKEAOJA Przewodniczący