DECYZJA KOMISJI

z dnia 29 września 2006 r.

w sprawie wkładu finansowego Wspólnoty na rzecz badania podstawowego dotyczącego występowania bakterii salmonelli u świń przeznaczonych do uboju prowadzonego w państwach członkowskich

(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 4306)

(2006/668/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając decyzję Rady 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (1), w szczególności jej art. 20,

a także mając na uwadze, co następuje:

Zgodnie z decyzją 90/424/EWG Wspólnota podejmuje albo pomaga państwom członkowskim w podejmowaniu technicznych i naukowych środków potrzebnych do opracowania prawodawstwa w dziedzinie weterynarii, a także do rozwoju edukacji i szkolenia w dziedzinie weterynarii.

Na mocy art. 4 rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie zwalczania salmonelli i innych określonych odzwierzęcych czynników chorobotwórczych przenoszonych przez żywność (2) należy ustanowić cel wspólnotowy polegający na ograniczeniu występowania salmonelli w populacjach stad świń przeznaczonych do uboju do końca 2007 r.

Podczas spotkania w dniu 16 marca 2006 r. Komisja Naukowa do spraw Zagrożeń Biologicznych Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) przyjęła opinię sporządzoną na wniosek Komisji w związku z „Możliwościami oceny i ograniczania ryzyka występowania salmonelli w hodowli świń”. Opinia przedstawia specyfikacje techniczne do badania podstawowego nad występowaniem salmonelli u świń przeznaczonych do tuczu na terenie UE.

Do wyznaczenia celu wspólnotowego potrzebne jest udostępnienie porównywalnych danych dotyczących występowania salmonelli u świń przeznaczonych do uboju w państwach członkowskich. Takie dane nie są dostępne i dlatego należy przeprowadzić specjalne badanie w celu monitorowania występowania salmonelli u świń przeznaczonych do uboju przez odpowiedni okres uwzględniający możliwą zmienność sezonową.

EFSA zaleca, aby próbki z węzłów chłonnych z okolicy krętniczo-kątniczej pobierano w ubojniach u świń przeznaczonych do uboju w zakresie występowania salmonelli. Pobieranie próbek byłoby zatem narzędziem do monitorowania występowania salmonelli u świń przeznaczonych do uboju. Należy również wykorzystać badanie podstawowe do oceny wpływu zakażenia świń podczas przewozu oraz ich tymczasowego przetrzymywania w zamknięciu podczas transportu, a także skażenia tusz podczas procesu uboju, pobierając wymazy z takich tusz. Ponadto opracowano serologiczne metody oceny stanu zakażenia świń salmonellą, które można wykorzystać do monitorowania salmonelli u świń w ramach narodowego programu kontroli, który ma być realizowany zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2160/2003.

Badanie to ma dostarczyć informacji technicznych potrzebnych do opracowywania prawodawstwa Wspólnoty w dziedzinie weterynarii. Ze względu na duże znaczenie zbierania porównywalnych danych dotyczących występowania salmonelli u świń przeznaczonych do uboju w państwach członkowskich należy przyznać wkład finansowy Wspólnoty na wdrażanie specjalnych wymagań badania. Należy refundować 100 % kosztów poniesionych na testy laboratoryjne do określonej kwoty maksymalnej. Wszystkie inne koszty, takie jak koszty związane z pobieraniem próbek, koszty podróży, administracyjne itp., nie kwalifikują się do współfinansowania wspólnotowego.

Istnieje potrzeba określenia kursu wymiany, według którego przeliczone zostaną kwoty podane we wnioskach w walutach krajowych, zgodnie z art. 1 lit. d) rozporządzenia Rady (WE) nr 2799/98 z dnia 15 grudnia 1998 r. ustanawiającego agromonetarne porozumienia dotyczące euro (3) .

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Cel badania i przepisy ogólne

1. Badanie prowadzi się w celu oceny występowania na terenie Wspólnoty bakterii Salmonella spp. w stadach świń przeznaczonych do uboju w rzeźniach wybranych do pobierania próbek. Celem badania będzie również zebranie informacji o skażeniu tuszy wieprzowych w rzeźniach oraz o zależnościach pomiędzy badaniami bakteriologicznymi i serologicznymi.

2. Wyniki badania zostaną wykorzystane do wyznaczenia celów Wspólnoty przewidzianych w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 oraz do określenia najlepszego podejścia przy przyszłej ocenie osiągniętych celów.

3. Badanie obejmuje okres jednego roku, począwszy od dnia 1 października 2006 r.

4. Dla celów niniejszej decyzji „właściwe organy” to organ lub organy państwa członkowskiego określone zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2160/2003.

Artykuł 2

Specyfikacje techniczne

Badanie stad świń przeznaczonych do uboju zorganizowane jest przez państwa członkowskie i prowadzone w rzeźniach począwszy od dnia 1 października 2006 r. Pobieranie próbek oraz ich analiza prowadzone jest przez właściwy organ lub pod jego nadzorem.

Pobieranie próbek oraz ich analiza prowadzone jest zgodnie z przepisami załącznika I.

Artykuł 3

Zbieranie danych, ocena i sprawozdawczość

1. Właściwy organ odpowiedzialny za przygotowanie rocznego sprawozdania krajowego zgodnie z art. 9 ust. 1 dyrektywy 2003/99/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4) zbiera i ocenia wyniki uzyskane zgodnie z art. 2 niniejszej decyzji i przekazuje Komisji wszystkie potrzebne dane wraz ze swoją oceną.

2. Komisja przekazuje wyniki do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności celem ich sprawdzenia.

3. Zgromadzone dane oraz wyniki krajowe podaje się do publicznej wiadomości w formie zapewniającej poufność.

Artykuł 4

Zakres wspólnotowego wkładu finansowego

1. Wspólnota zapewnia wkład finansowy w zakresie niektórych kosztów poniesionych przez państwa członkowskie na badania laboratoryjne, tj. wykrywanie bakteriologiczne salmonelli, określanie serotypu odpowiednich izolatów oraz badania serologiczne.

2. Maksymalny wkład finansowy Wspólnoty wynosi 20 EUR za badanie bakteriologiczne salmonelli, 30 EUR za określenie serotypu odpowiednich izolatów oraz 10 EUR za badanie serologiczne wycieku z mięsa.

3. Wspólnotowy wkład finansowy nie przekracza kwot ustalonych w załączniku II na czas trwania badania.

Artykuł 5

Warunki przyznawania finansowego wkładu Wspólnoty

1. Wkład finansowy, o którym mowa w art. 4, przyznawany jest każdemu państwu członkowskiemu, o ile realizacja badania jest zgodna z właściwymi przepisami prawa wspólnotowego, w tym z przepisami dotyczącymi konkurencji i zamówień publicznych oraz z zastrzeżeniem spełnienia następujących warunków:

wprowadzenia w życie do dnia 1 października 2006 r. przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych wymaganych do realizacji badania;

przekazania sprawozdania okresowego za trzy pierwsze miesiące badania do dnia 28 lutego 2007 r. Sprawozdanie okresowe powinno zawierać wszystkie informacje wymagane w załączniku III do opinii Panelu Naukowego ds. Zagrożeń Biologicznych sporządzonej na wniosek Komisji w związku z „Możliwościami oceny i ograniczania ryzyka występowania salmonelli w hodowli świń”;

przekazania, najpóźniej do dnia 31 października 2007 r., sprawozdania końcowego dotyczącego technicznych aspektów wykonania badania wraz z dokumentami potwierdzającymi poniesione koszty oraz wynikami osiągniętymi w okresie od dnia 1 października 2006 r. do dnia 30 września 2007 r. Dokumenty dotyczące poniesionych kosztów powinny zawierać co najmniej informacje określone w załączniku III;

2. Na wniosek zainteresowanego państwa członkowskiego możliwe jest wypłacenie zaliczki w wysokości 50 % całkowitej kwoty, o której mowa w załączniku II.

3. Niedotrzymanie terminów określonych w ust. 1 lit. c) pociąga za sobą stopniowe obniżenie wypłacanego wkładu finansowego o 25 % całkowitej kwoty za opóźnienie do dnia 15 listopada 2007 r., o 50 % do dnia 1 grudnia 2007 r. i o 100 % do 15 grudnia 2007 r.

Artykuł 6

Kurs wymiany dla kwot wyrażonych we wnioskach w walutach krajowych

Jako kurs wymiany dotyczący kwot w walutach krajowych podanych we wnioskach złożonych w miesiącu „n” przyjmuje się kurs wymiany z dziesiątego dnia miesiąca „n + 1” lub z pierwszego dnia, w którym notowany jest kurs wymiany, poprzedzającego ten dzień.

Artykuł 7

Wniosek

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 października 2006 r.

Artykuł 8

Adresaci

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

(1) Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 19. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2006/53/WE (Dz.U. L 29 z 2.2.2006, str. 37).

(2) Dz.U. L 325 z 12.12.2003, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1003/2005 (Dz.U. L 170 z 1.7.2005, str. 12).

(3) Dz.U. L 349 z 24.12.1998, str. 1.

(4) Dz.U. L 325 z 12.12.2003, str. 31.

ZAŁĄCZNIK I

Specyfikacje techniczne zgodnie z art. 2

1. Pobieranie próbek

Próbki będą pobierane losowo od minimalnej liczby świń hodowanych w państwie członkowskim przez co najmniej trzy poprzedzające badanie miesiące zgodnie z wytycznymi w tabeli 1.

Tabela 1

Minimalna wielkość próby

Liczba świń w populacji Minimalna wielkość próby (1) > 20 000 000 2 400 od 10 do 20 000 000 1 067 od 2 do 10 000 000 600 < 2 000 000 384

Państwa członkowskie zobowiązują się do zebrania większej o 10 % od wymaganej liczby próbek do analizy, na wypadek gdyby okazało się, że niektóre próbki nie mogą z różnych powodów zostać uwzględnione w badaniu.

Próbki zostaną poddane stratyfikacji, tak aby były reprezentatywne dla różnych pór roku.

Próbki zostaną poddane stratyfikacji w rzeźniach uczestniczących w badaniu w stopniu proporcjonalnym do ich możliwości przerobowych. Każde państwo członkowskie dokona klasyfikacji rzeźni pod względem ich możliwości przerobowych świń przeznaczonych do tuczu w roku poprzednim. Każde państwo członkowskie wskaże zatem zakłady odpowiadające za przynajmniej 80 % uboju świń przeznaczonych do tuczu.

Całkowita liczba świń oraz tusz, z których należy pobrać próbki w rzeźniach włączonych do badania, zostanie oszacowana na podstawie iloczynu wielkości próby (np. 2 400) i proporcji świń przeznaczonych do tuczu, które zostały poddane przerobowi w roku ubiegłym. Na przykład jeśli jedna rzeźnia odpowiada za 25 % uboju świń przeznaczonych do tuczu w wybranych rzeźniach (rzeźnie, które odpowiadają za co najmniej 80 % wszystkich świń przeznaczonych do tuczu poddanych ubojowi w państwie członkowskim), wówczas (2 400 × 0,25) próbki zostaną pobrane od 600 świń. Liczba próbek zostanie równo podzielona, tak aby próbki były pobierane od 50 świń miesięcznie, przez 12 miesięcy. Kolejny przykład przedstawiono w tabeli 2.

Oczywiście, jeśli dana rzeźnia zaprzestaje produkcji, otworzono nowy zakład lub przewiduje się znaczącą zmianę zdolności przerobowej zakładu w trakcie trwania badania, wówczas należy odpowiednio dostosować szacowaną wielkość przerobu.

Tabela 2

Szacowanie zdolności przerobowych rzeźni w celu rozdziału liczby świń przeznaczonych do tuczu, z których w każdej rzeźni mają zostać pobrane próbki; obliczanie liczby zwierząt, od których należy pobrać próbki w każdej rzeźni

Identyfikator (ID) rzeźni Liczba świń przeznaczonych do tuczu poddanych przerobowi w roku ubiegłym Odsetek całkowitego uboju ujętego w badaniu Liczba próbek na jedną rzeźnię Liczba próbek miesięcznie (/12) AXD 88 000 17,6 0,176 × 2 400 = 422,4 422,4:12 = 36 SVH 25 000 5,0 TPB 75 000 15,0 MLG 100 000 20,0 GHT 212 000 42,4 Razem 500 000 (2) 100,0

Co miesiąc w każdej rzeźni zostanie pobrane losowo od 1 do 31 próbek. Jeśli losowo wybrana liczba jest dniem uboju w danym miesiącu, wówczas ten dzień zostaje wybrany do pobierania próbek. Jeśli nie, wówczas losowo wybiera się nową liczbę. Taka procedura powtarzana jest raz w miesiącu aż do wyczerpania puli próbek do pobrania w danej rzeźni. Na przykład w rzeźni AXD procedura będzie powtarzana przynajmniej 36 razy, aż do losowego wyboru przynajmniej 36 dni roboczych. Oczywiście tego samego dnia można pobrać próbki z więcej niż tylko jednej tuszy.

Ponieważ liczba zwierząt poddanych ubojowi każdego dnia może znacząco się różnić, losowy wybór pojedynczych zwierząt będzie miał miejsce w rzeźni w dniu losowo wybranym do pobierania próbek. Tego dnia, gdy znana jest całkowita liczba zwierząt, personel rzeźni losowo wybiera jedną lub więcej tusz przy pomocy dostarczonego im arkusza randomizacyjnego stworzonego z wykorzystaniem wartości maksymalnych, które przewyższają najwyższą możliwą liczbę świń przeznaczonych do tuczu poddanych ubojowi w jakimkolwiek dniu w jakiejkolwiek rzeźni w danym państwie członkowskim.

Tabela randomizacyjna może wyglądać tak, jak przedstawiono w tabeli 3.

Tabela 3

Tabela randomizacyjna

Rzeźnia Dzień miesiąca Identyfikator tuszy (3) AXD 19 5 4 2 12 124 12 2 8 59

Z badania wyłączone są następujące zwierzęta:

— zwierzęta o żywej wadze poniżej 50 kg lub wyższej niż 170 kg,

— zwierzęta poddane ubojowi w sytuacjach awaryjnych,

— tusze całkowicie niezdatne do spożycia.

2. Próbki

2.1. Ogólne zasady pobierania próbek

Należy zebrać następujące próbki:

— połączoną próbkę z węzłów chłonnych z okolicy krętniczo-kątniczej lub przynajmniej pięć pojedynczych węzłów chłonnych z okolicy krętniczo-kątniczej ze wszystkich wyselekcjonowanych świń. Jeśli to możliwe, należy zebrać 25 gramów węzłów chłonnych bez tkanki tłuszczowej i łącznej,

— gąbka z wymazem z czterech miejsc, jak określono w ust. 2 pkt 3, z każdej tuszy, z ogólnej liczby 384 świń wybranych losowo spośród wyselekcjonowanych zwierząt. Metoda pobierania wymazu gąbką jest zgodna z najnowszymi wytycznymi dla normy ISO 17604. Próbki będą pobierane w Belgii, Republice Czeskiej, Danii, Francji, Irlandii, na Cyprze, Litwie, Łotwie, w Austrii, Polsce, Słowenii, Szwecji oraz w Zjednoczonym Królestwie,

— próbkę mięśnia do badań serologicznych wycieku z mięsa lub krwi (jeśli jest to metoda równoważna analizie wycieku z mięsa) ze wszystkich wyselekcjonowanych świń. Należy pobrać próbkę odpowiedniej wielkości z mięśnia karku lub przepony, tak aby uzyskać wystarczającą ilość wycieku z mięsa, który należy zamrozić i przechowywać w celu przeprowadzenia późniejszych badań porównawczych. Próbki będą pobierane w Danii, Niemczech, Francji, Irlandii, na Cyprze, Litwie, w Niderlandach, Słowenii, Szwecji oraz w Zjednoczonym Królestwie.

W rzeźni będzie prowadzony rejestr mięśni, z których pobrano próbki, który będzie dokumentował godzinę oraz datę pobrania każdej próbki, a także godzinę, datę i nazwisko kuriera, który będzie przewoził próbki.

2.2. Informacje szczegółowe dotyczące pobierania próbek z węzłów chłonnych z okolicy krętniczo-kątniczej

Krezka pomiędzy kątnicą a częścią jelita krętego, która jest najbliższa kątnicy, zostanie rozerwana, eksponując na powierzchni węzły chłonne z okolicy krętniczo-kątniczej. W przypadku pobierania pojedynczych węzłów chłonnych z odsłoniętej w opisany powyżej sposób krezki węzły chłonne należy odpreparować na tępo bez pomocy noża, palcami w rękawiczce. Pojedyncze węzły chłonne lub ich połączona próbka musi następnie zostać umieszczona w plastikowej torebce, na której należy zaznaczyć datę, godzinę, identyfikator rzeźni oraz kod identyfikacyjny próbki.

2.3. Informacje szczegółowe dotyczące pobierania wymazu z powierzchni tusz

Pobieranie próbek z tusz odbywa się po wytrzewieniu przed ich schłodzeniem. Pobieranie próbek odbywa się metodą gąbki ściernej z powierzchni wielkości około 100 cm2 w każdym miejscu pobrania wymienionym i ponumerowanym poniżej zgodnie z załącznikiem A normy ISO 17604:

— tylne nogi, część przyśrodkowa (9),

— brzuch, części boczne (brzuch, 3),

— grzbiet w okolicy środkowej (środkowa część grzbietu, 4),

— podgardle (7).

Wymaz pobiera się z dwóch miejsc, przecierając je jedną stroną gąbki, następnie gąbkę należy odwrócić i przetrzeć nią pozostałe dwa miejsca. Należy użyć odpowiedniej siły, tak aby delikatnie odepchnąć dolną część tuszy (2–5 mm) od próbnika. Po pobraniu próbki z każdego miejsca gąbkę należy wytrzeć w kierunku pionowym około 10 razy i poziomym również około 10 razy. W przypadku pobierania wymazów z zastosowaniem matryc należy przedsięwziąć środki ostrożności, aby nie doszło do krzyżowego skażenia tusz.

Podczas przechowywania i transportu próbkę należy przechowywać w temperaturze maksymalnej 7 °C. Na plastikowej torebce należy zaznaczyć datę, godzinę, identyfikator rzeźni oraz kod identyfikacyjny próbki.

3. Transport

Próbki należy wysłać w ciągu 36 godzin pocztą ekspresową lub kurierską, tak aby dotarły do laboratorium nie później niż w ciągu 72 godzin od ich pobrania. Próbki dostarczone później niż po 72 godzinach zostaną poddane utylizacji, chyba że ich analiza rozpocznie się w ciągu 96 godzin od pobrania i nie została zaburzona temperatura, w której były przechowywane.

4. Analiza próbek

Analiza oraz określanie serotypu zostaną wykonane w krajowym laboratorium referencyjnym (KLR). W przypadku gdy KLR nie ma możliwości wykonania wszystkich analiz lub jeśli nie jest to laboratorium, które rutynowo zajmuje się wykrywaniem, właściwe organy mogą zadecydować o wyznaczeniu do przeprowadzenia analiz ograniczonej liczby innych laboratoriów zajmujących się urzędowym zwalczaniem salmonelli. Laboratoria te powinny wykazać się doświadczeniem w stosowaniu wymaganej metody wykrywania, powinny mieć wdrożony system zapewnienia jakości zgodny ze standardem ISO 17025 oraz powinny podlegać nadzorowi KLR.

W laboratorium próbki należy przechowywać zamrożone, aż do przeprowadzenia badania bakteriologicznego; badanie należy wykonać w ciągu 24 godzin od momentu dostarczenia próbek do laboratorium, tak aby badanie zostało wykonane nie później niż w ciągu 96 godzin od pobrania próbki.

Próbkę z mięśnia do badania serologicznego należy przechowywać zamrożoną aż do badania, które musi zostać wykonane zaraz po rozmrożeniu próbki.

4.1. Przygotowanie próbki do badania bakteriologicznego

Przed badaniem należy usunąć zanieczyszczenia z powierzchni węzłów chłonnych, zanurzając próbkę w bezwodnym alkoholu, a następnie osuszyć próbkę na powietrzu.

Wszystkie węzły należy zebrać i zamknąć w plastikowej torebce, a następnie przy pomocy młotka lub innego narzędzia zmiażdżyć zawartość torebki.

Homogenizowane węzły chłonne należy zważyć i umieścić w jałowym pojemniku wypełnionym uprzednio ogrzanym roztworem zbuforowanej wody peptonowej (BWP) w stosunku 1:10. Pojemniki należy inkubować łącznie przez (18 ± 2) godzin w temperaturze (37 ± 1) °C.

W przypadku próbek z wymazem należy dodać w laboratorium 100 ml BWP w celu ich wstępnego wzbogacenia. Próbkę należy inkubować przez noc w temperaturze 37 °C, a następnie zbadać ją pod kątem występowania salmonelli, używając ośrodka półstałego (MSRV) (projektu załącznika D do ISO 6579:2002(E)).

4.2. Metoda wykrywania w badaniu bakteriologicznym

Należy stosować metodę zalecaną przez Wspólnotowe Laboratorium Referencyjne (CRL) Badania Salmonelli w Bilthoven w Niderlandach. Metoda ta jest opisana w obecnej wersji projektu załącznika D do ISO 6579:2002: „Detection of Salmonella spp. in animal faeces and in samples of the primary production stage” (Wykrywanie salmonelli w odchodach zwierzęcych oraz w próbkach z pierwotnego etapu produkcji). W tej metodzie MSRV używa się w roli pojedynczego ośrodka selektywnego wzbogacania.

4.3. Określanie serotypów

Określanie serotypu wyizolowanych i potwierdzonych jako szczepy pałeczek Salmonella spp. wykonuje się zgodnie ze schematem Kaufmanna-White’a.

W ramach procedury zapewniania jakości 16 szczepów izolatów oznaczanych oraz 16 szczepów izolatów nieoznaczalnych należy wysłać do wspólnotowego laboratorium referencyjnego. W przypadku wyizolowania mniejszej liczby szczepów do wspólnotowego laboratorium referencyjnego należy wysłać wszystkie wyizolowane szczepy.

4.4. Fagotypowanie

W przypadku fagotypowania (opcjonalnie) izolatów Salmonella serowar typhimurium i Salmonella serowar enteritidis należy używać protokołu oznaczania fagotypu salmonelli określonego przez centrum referencyjne WHO, HPA Colindale, London (Agencję Ochrony Zdrowia w Londynie).

4.5. Badanie wrażliwości na antybiotyki

W przypadku badania wrażliwości na antybiotyki (opcjonalnie) należy użyć metod kontrolowanych i gwarantujących prawidłowy przebieg badania np. metod zalecanych przez National Committee for Clinical Laboratory Standards (Krajową Komisję ds. Laboratoryjnych Norm Klinicznych) (NCCLS, od dnia 1 stycznia 2005 r.: „Clinical and Laboratory Standards Institute” (Instytut norm klinicznych i laboratoryjnych) – CLSI).

Zarówno dyfuzja poprzez agar, jak i wykonanie pożywki bulionowej są metodami dopuszczalnymi. Wyniki zostaną przedstawione w formie danych ilościowych (MIC w przypadku metody rozcieńczania oraz średnica strefy zahamowania wzrostu w przypadku metod dyfuzyjnych) oraz w formie danych jakościowych (proporcja izolatów opornych na antybiotyki). Dane jakościowe opierają się na interpretacji zgodnej z epidemiologicznymi wartościami odciętymi przedstawionymi przez Europejski Komitet Badania Wrażliwości Drobnoustrojów (EUCAST) na stronie internetowej: http://www.eucast.org

Izolaty należy zbadać pod względem ich wrażliwości na antybiotyki wymienione poniżej:

— ampicylina lub amoksycyklina,

— tetracyklina,

— chloramfenikol,

— florfenikol,

— kwas nalidyksowy,

— ciprofloksacyna (preferowana) lub enrofloksacyna,

— sulfonamid (preferowany sulfametoksazol),

— sulfonamid/trimetoprim lub trimetorprim,

— gentamycyna,

— streptomycyna,

— kanamycyna (preferowana) lub neomycyna,

— cefalosporyna trzeciej generacji (najlepiej cefotaksym),

— kolistyna (opcjonalnie).

Przed rozpoczęciem badania zaleca się, aby państwo członkowskie zorganizowało szkolenie dla wszystkich stron zaangażowanych w badanie.

5. Prowadzenie rejestru i przechowywanie próbek

Wszystkie próbki muszą być wpisane do rejestru przygotowanego w sposób porównywalny do przedstawionego w tabeli 4.

Wszystkie wyizolowane szczepy muszą być przechowywane w krajowych laboratoriach referencyjnych innych państw członkowskich, zapewniając zachowanie integralności szczepów, minimalnie przez okres 5 lat.

Wszystkie próbki wycieku z mięsa muszą być przechowywane zamrożone przez okres dwóch lat.

Tabela 4

Przykład rejestru prowadzonego dla wszystkich opracowywanych próbek

Próbka Odbiór Badanie Id + rodzaj (4) ID rzeźni Nazwisko Data Godzina Nazwisko Data Godzina Dod. lub ujem. Serowar Fagotyp Antybiogram ID przechowywania 1 S EU012 PW 3-10-06 12:00 AB 3-10 14:00 Neg. 2 L EU023 PW 4-10 12:30 AB 4-10 14:00 Poz. Typh DT104 ASTSu (IDnr) 3 L EU083 PW 8-10 16:30 AB 9-10 9:00 Poz. Agona Nie dotyczy (5) ASTE (IDnr)

6. Sprawozdania od państw członkowskich

Właściwy organ krajowy odpowiedzialny za sporządzanie corocznych krajowych sprawozdań dotyczących monitorowania występowania salmonelli wśród zwierząt, zgodnie z art. 9 dyrektywy 2003/99/WE, gromadzi i ocenia wyniki oraz przekazuje je Komisji.

Sprawozdania muszą zawierać przynajmniej informacje wymienione poniżej:

6.1. Ogólny opis realizacji programu

— opis badanej populacji w stratyfikacji według możliwości przerobowych rzeźni,

— opis procedury randomizacji, łącznie z systemem powiadamiania,

— obliczona wielkość próby,

— informacje na temat organów i laboratoriów przeprowadzających pobieranie próbek/badania/oznaczanie,

— ogólne wyniki badania (próbki badane bakteriologicznie i serologicznie, liczba wyników dodatnich, serowar, fagotyp oraz oporność na antybiotyki).

6.2. Pełne dane dotyczące każdego zwierzęcia, od którego pobierano próbki wraz z odpowiadającymi im wynikami badań

Państwa członkowskie dostarczają wyniki badania w postaci danych wstępnych, używając słownika danych oraz formularzy do zbierania danych dostarczonych przez Komisję. Komisja odpowiada za stworzenie słownika danych oraz formularzy.

— informacje identyfikujące rzeźnię,

— możliwości przerobowe rzeźni,

— data i godzina pobrania próbki,

— informacje identyfikujące próbkę (np. numer),

— rodzaj pobranych próbek: węzły chłonne, wymaz z tuszy,

— data wysyłki do laboratorium.

Dla każdej próbki wysłanej do laboratorium w państwach członkowskich należy zebrać następujące informacje:

— identyfikator laboratorium (jeżeli w badaniach uczestniczy więcej laboratoriów),

— środki transportu próbek,

— data otrzymania próbki przez laboratorium,

— w przypadku próbki zawierającej węzły chłonne należy podać wagę próbki,

— wyniki uzyskane podczas badania poszczególnych próbek: „ujemny” lub w przypadku wyniku dodatniego na obecność Salmonella spp., należy załączyć wyniki badania serologicznego „Salmonella serowar” lub „nieoznaczalna”,

— dla szczepów poddanych badaniu wrażliwości na antybiotyki – wyniki badań i/lub oznaczania fagów.

(1) W oparciu o populację nieskończoną (> 100 000 rocznie), szacowana 50-procentowa częstość występowania, przy poziomie ufności 95 % oraz przy zachowaniu dokładności odpowiednio na poziomie 2, 3, 4 i 5 %.

(2) Ta wartość powinna odpowiadać co najmniej 80 % wszystkich świń przeznaczonych do tuczu poddanych ubojowi w państwie członkowskim.

(3) Tj. próbkę należy pobrać z piątej tuszy, która ma być poddana przerobowi w dziewiętnastym dniu tego miesiąca.

(4) Rodzaj próbki: L = węzeł chłonny, S = wymaz, MJ = wyciek z mięsa.

(5) Brak danych = nie dotyczy (fagotypowanie wykonuje się tylko po wyizolowaniu szczepów Salmonella typhimurium i Salmonella Enteritidis).