Dyrektywa Rady 97/11/WE

z dnia 3 marca 1997 r.

zmieniająca dyrektywę 85/337/EWG w sprawie oceny wpływu wywieranego przez niektóre publiczne i prywatne przedsięwzięcia na środowisko

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 130s ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomicznego-Społecznego [2],

uwzględniając opinię Komitetu Regionów [3],

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 189c Traktatu [4],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Celem dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny wpływu wywieranego przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko [5] jest zapewnienie właściwym władzom odpowiednich informacji umożliwiających im podjęcie decyzji dotyczącej szczególnego przedsięwzięcia z pełną wiedzą o jego prawdopodobnie znaczącym wpływie na środowisko naturalne; procedura oceny jest podstawowym instrumentem polityki ochrony środowiska naturalnego, jak to określono w art. 130r Traktatu oraz Piątego Wspólnotowego Programu polityki i działań w odniesieniu do środowiska naturalnego i trwałego rozwoju.

(2) Zgodnie z art. 130r ust. 2 Traktatu, polityka Wspólnoty w dziedzinie środowiska naturalnego oparta jest na zasadzie ostrożności oraz podejmowania działań zapobiegawczych tak, aby szkody wyrządzone w środowisku naturalnym były priorytetowo usuwane u źródła oraz zgodnie z regułą "zanieczyszczający płaci".

(3) Podstawowe zasady oceny skutków środowiskowych powinny zostać zharmonizowane, jednakże Państwa Członkowskie mogą ustanowić bardziej rygorystyczne przepisy dotyczące ochrony środowiska naturalnego.

(4) Doświadczenie nabyte w zakresie oceny wpływu na środowisko naturalne, opisane w sprawozdaniu w sprawie wykonania dyrektywy 85/337/EWG przyjętym przez Komisję dnia 2 kwietnia 1993 r. wskazuje, że niezbędne jest wprowadzenie przepisów, które wyjaśnią, uzupełnią i poprawią zasady dotyczące procedur oceny w celu zapewnienia bardziej zharmonizowanego i efektywnego stosowania dyrektywy.

(5) Przedsięwzięcia, których ocena jest wymagana, powinny uzyskać zezwolenie na ich realizację; ocena powinna być dokonana przed przyznaniem zezwolenia.

(6) Stosowne jest uzupełnianie wykazu przedsięwzięć mających znaczący wpływ na środowisko naturalne, i które z tego powodu muszą z reguły podlegać systematycznej ocenie.

(7) Przedsięwzięcia innego rodzaju mogą nie wywierać w każdym przypadku znaczących skutków na środowisko naturalne; przedsięwzięcia te powinny podlegać ocenie wtedy, gdy Państwa Członkowskie uznają, że mogą znacząco oddziaływać na środowisko.

(8) Państwa Członkowskie mogą ustalać progi lub kryteria określające, jakie przedsięwzięcia powinny podlegać ocenie ze względu na znaczenie ich skutków środowiskowych; Państwa Członkowskie nie powinny być zobowiązane do badania przedsięwzięć, które nie osiągają wyznaczonych progów lub nie spełniają ustalonych kryteriów.

(9) Ustalając takie progi lub kryteria albo przeprowadzając indywidualne badania przedsięwzięć w celu określenia, które z przedsięwzięć powinno podlegać ocenie z punktu widzenia ich znaczących skutków środowiskowych, Państwa Członkowskie powinny brać pod uwagę odpowiednie kryteria selekcji określone w niniejszej dyrektywie; zgodnie z zasadą subsydiarności Państwa Członkowskie mają najlepsze możliwości do zastosowania tych kryteriów w szczególnych przypadkach.

(10) Istnienie kryterium lokalizacji w odniesieniu do obszarów specjalnie chronionych wyznaczonych przez Państwa Członkowskie zgodnie z dyrektywą Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa [6] i 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory [7], nie oznacza koniecznie, że przedsięwzięcia na tych obszarach podlegają automatycznie ocenie zgodnie z niniejszą dyrektywą.

(11) Stosowne jest wprowadzenie procedury, która umożliwi wykonawcy uzyskanie opinii od właściwych władz, dotyczącej treści i zakresu informacji, która ma być opracowana i dostarczona w celu przeprowadzenia oceny; w ramach tej procedury Państwa Członkowskie mogą żądać, aby wykonawca dostarczył, między innymi, alternatywne rozwiązania dla przedsięwzięć, w sprawie których zamierza złożyć wniosek.

(12) Pożądane jest wzmocnienie przepisów dotyczących oceny wpływu na środowisko naturalne w kontekście transgranicznym, w celu uwzględnienia inwestycji na poziomie międzynarodowym.

(13) Wspólnota podpisała Konwencję o ocenach oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym z dnia 25 lutego 1991 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W dyrektywie 85/337/EWG wprowadza się następujące zmiany:

1) W art. 2 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Państwa Członkowskie przyjmują wszystkie niezbędne środki, aby zapewnić, że przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko naturalne, między innymi z powodu ich charakteru, rozmiarów lub lokalizacji podlegają wymaganiom w celu uzyskania zezwolenia na inwestycję i ocenie w odniesieniu do ich skutków, przed udzieleniem zezwolenia. Przedsięwzięcia te określa art. 4."

2) W art. 2 dodaje się ustęp w brzmieniu:

"2a. Państwa Członkowskie mogą przewidzieć stosowanie jednolitej procedury w celu spełnienia wymogów niniejszej dyrektywy i wymogów dyrektywy Rady 96/61/WE z dnia 24 września 1996 r. dotycząca zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli [8]."

3) W art. 2 ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

"3. Bez uszczerbku dla art. 7, Państwa Członkowskie mogą w wyjątkowych przypadkach wyłączyć określone przedsięwzięcie w całości lub w części spod przepisów ustanowionych w niniejszej dyrektywie."

4) W art. 2 ust. 3 lit. c) wyrazy

"w odpowiednim przypadku"

zastępuje się wyrazami:

"tam gdzie ma to zastosowanie".

5) Artykuł 3 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 3

Ocena wpływu na środowisko określa, opisuje i ocenia we właściwy sposób dla każdego indywidualnego przypadku i zgodnie z art. 4—11, bezpośrednie i pośrednie skutki przedsięwzięcia dla następujących elementów:

- istot ludzkich, fauny i flory;

- gleby, wód, powietrza, klimatu i krajobrazu;

- dóbr materialnych i dziedzictwa kultury;

- oddziaływania między elementami wymienionymi w tiret pierwszym, drugim i trzecim."

6) Artykuł 4 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 4

1. Z zastrzeżeniem art. 2 ust. 3 przedsięwzięcia wymienione w załączniku I podlegają ocenie zgodnie z art. 5—10.

2. Z zastrzeżeniem art. 2 ust. 3, przedsięwzięcia wymienione w załączniku II, Państwa Członkowskie określają za pomocą:

a) badania indywidualnego,

lub

b) progów lub kryteriów ustalonych przez Państwo Członkowskie,

czy przedsięwzięcie podlega ocenie zgodnie z art. 5—10.

Państwa Członkowskie mogą postanowić o stosowaniu obydwu procedur, określonych w lit. a) i b).

3. Podczas przeprowadzania badania indywidualnego lub ustalania progów bądź kryteriów do celów ust. 2 należy uwzględnić odpowiednie kryteria selekcji wymienione w załączniku III.

4. Państwa Członkowskie zapewniają, że ustalenie dokonane przez właściwe władze zgodnie z ust. 2 udostępniane jest opinii publicznej."

7) Artykuł 5 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 5

1. W przypadku przedsięwzięć, które stosownie do art. 4 muszą podlegać ocenie wpływu na środowisko zgodnie z art. 5-10, Państwa Członkowskie przyjmują środki niezbędne do zapewnienia, że wykonawca dostarczy we właściwej formie informacje wyszczególnione w załączniku IV w zakresie, w jakim:

a) Państwa Członkowskie uznają, że te informacje są odpowiednie dla danego etapu procedury zezwolenia i dla szczególnych cech określonego przedsięwzięcia lub typu przedsięwzięcia oraz dla cech środowiskowych, które mogą być naruszone;

b) Państwa Członkowskie uznają, że można w sposób uzasadniony żądać od wykonawcy zebrania takich informacji, uwzględniając między innymi obecny stan wiedzy i metody oceny.

2. Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, że na życzenie wykonawcy przed złożeniem wniosku o zezwolenie na inwestycję, właściwe władze wydadzą opinię na temat informacji, jakie mają być dostarczone przez wykonawcę zgodnie z ust. 1. Przed wydaniem opinii właściwa władza konsultuje się z wykonawcą i władzami określonymi w art. 6 ust. 1. Fakt, że władza wydała opinię zgodnie z niniejszym ustępem, nie wyklucza możliwości późniejszego domagania się od wykonawcy przedłożenia dalszych informacji.

Państwa Członkowskie mogą żądać od właściwych władz wydania takiej opinii, niezależnie od tego czy wystąpił o nią wykonawca.

3. Informacje, które mają być dostarczone przez wykonawcę, zgodnie z ust. 1, zawierają co najmniej:

- opis przedsięwzięcia zawierający informacje o miejscu, projekcie i wielkości przedsięwzięcia,

- opis środków przewidzianych w celu uniknięcia, zmniejszenia i jeżeli to możliwe, naprawienie poważnych niekorzystnych skutków,

- dane wymagane do rozpoznania i oszacowania głównych skutków, które mogą być spowodowane w środowisku przez to przedsięwzięcie,

- zarys zasadniczych alternatywnych rozwiązań rozważanych przez wykonawcę, łącznie ze wskazaniem głównych powodów dokonanego przez niego wyboru, uwzględniającego skutki środowiskowe,

- podsumowanie w języku nietechnicznym informacji wymienionych w poprzednich tiret.

4. Państwa Członkowskie zapewniają w razie konieczności, że władze posiadające stosowne informacje, w szczególności w odniesieniu do art. 3, udostępniają te informacje wykonawcy."

8) W art. 6 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki, aby zapewnić władzom, których może dotyczyć to przedsięwzięcie z powodu ich szczególnej odpowiedzialności w odniesieniu do środowiska, możliwość wyrażenia swojej opinii na temat informacji dostarczonych przez wykonawcę i wniosku o zezwolenie na inwestycję. W tym celu Państwa Członkowskie wyznaczają władze, które są konsultowane albo w sposób ogólny, albo do poszczególnych przypadków. Informacje zebrane zgodnie z art. 5 są przekazywane tym władzom. Państwa Członkowskie ustanawiają szczegółowe regulacje dotyczące tych konsultacji."

W art. 6 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

"2. Państwa Członkowskie zapewniają, że każdy wniosek o zezwolenie na inwestycję i wszystkie informacje zebrane zgodnie z art. 5 udostępniane są opinii publicznej we właściwym czasie, aby umożliwić zainteresowanej społeczności wyrażenie opinii przed przyznaniem zezwolenia na inwestycję."

9) Artykuł 7 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 7

1. Jeżeli Państwo Członkowskie ma świadomość, że przedsięwzięcie może znacząco oddziaływać na środowisko w innym Państwie Członkowskim lub gdy na wniosek Państwa Członkowskiego, które może być znacząco tym dotknięte, Państwo Członkowskie, na którego terytorium zamierza się przeprowadzić to przedsięwzięcie, przesyła dotkniętemu Państwu Członkowskiemu, tak szybko jak to możliwe, lecz nie później niż gdy poinformuje własną opinię publiczną, między innymi:

a) opis przedsięwzięcia wraz z wszelkimi dostępnymi informacjami o jego możliwym oddziaływaniu transgranicznym;

b) informację o charakterze decyzji, która może być podjęta,

i podaje temu drugiemu Państwu Członkowskiemu odpowiedni termin, w którym ma wskazać, czy chce wziąć udział w procedurze oceny wpływu na środowisko, i może też załączyć informacje określone w ust. 2.

2. Jeżeli Państwo Członkowskie, które otrzymuje informacje zgodnie z ust. 1, wskaże, że zamierza wziąć udział w procedurze oceny wpływu na środowisko, Państwo Członkowskie, na terytorium którego przedsięwzięcie ma być przeprowadzone, jeżeli nie uczyniło tego do tej pory, przesyła dotkniętemu Państwu Członkowskiemu informacje zebrane zgodnie z art. 5 i odpowiednie informacje dotyczące wspomnianej procedury, łącznie z wnioskiem o zezwolenie na inwestycję.

3. Państwa Członkowskie, których to dotyczy, każde w zakresie, w jakim go to dotyczy, zapewniają również, że:

a) informacje określone w ust. 1 i 2 zostaną udostępnione w odpowiednim czasie władzom określonym w art. 6 ust. 1, oraz zainteresowanej opinii publicznej Państwa Członkowskiego, którego terytorium może być znacząco dotknięte; i

b) tamte władze, jak i zainteresowana społeczność mają możliwość, przed przyznaniem zezwolenia na inwestycję, przekazania w odpowiednim czasie swojej opinii w sprawie informacji dostarczonych właściwym władzom Państwa Członkowskiego, na terytorium którego zamierza się przeprowadzić to przedsięwzięcie.

4. Zainteresowane Państwa Członkowskie rozpoczynają konsultacje dotyczące między innymi potencjalnych transgranicznych skutków przedsięwzięcia oraz środków przewidzianych do zmniejszenia lub wyeliminowania takich skutków, a także ustalają odpowiednie ramy czasowe dla trwania konsultacji.

5. Szczegółowe regulacje dotyczące wprowadzania w życie przepisów niniejszego artykułu mogą być określone przez zainteresowane Państwa Członkowskie."

10) Artykuł 8 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 8

Rezultaty konsultacji oraz informacje zebrane zgodnie z art. 5—7 muszą być uwzględnione w procedurze zezwolenia na inwestycję."

11) Artykuł 9 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 9

1. Kiedy decyzja o przyznaniu lub odmowie zezwolenia na inwestycję została podjęta, właściwa władza lub władze informują o tym opinię publiczną, zgodnie z odpowiednimi procedurami, i udostępniają opinii publicznej następujące informacje:

- treść decyzji i związane z nią warunki,

- podstawowe przyczyny i uwarunkowania, na podstawie których decyzja jest oparta,

- gdzie to konieczne, opis podstawowych środków w celu uniknięcia, zmniejszenia i jeżeli to możliwe, wyrównania poważnych niekorzystnych skutków.

2. Właściwa władza lub władze informują każde Państwo Członkowskie, które było konsultowane zgodnie z art. 7, przekazując informacje określone w ust. 1."

12) Artykuł 10 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 10

Przepisy niniejszej dyrektywy nie mają wpływu na zobowiązanie właściwych władz do przestrzegania ograniczeń nałożonych przez krajowe przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne oraz przez obowiązujące praktyki prawne w odniesieniu do tajemnicy handlowej i przemysłowej, włączając własność intelektualną oraz ochronę interesu publicznego.

Jeżeli stosuje się art. 7, przekazywanie informacji innemu Państwu Członkowskiemu oraz odbiór informacji przez inne Państwo Członkowskie podlega ograniczeniom obowiązującym w Państwie Członkowskim, w którym jest wnioskowane przedsięwzięcie."

13) Artykuł 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

"2. W szczególności, Państwa Członkowskie informują Komisję o wszelkich kryteriach i/lub progach przyjętych do selekcji przedsięwzięć, o których mowa zgodnie z art. 4 ust. 2."

14) Skreśla się art. 13.

15) Załączniki I, II i III zastępuje się tekstem załączników I, II, III i IV występującym w Załączniku.

Artykuł 2

Pięć lat po wejściu w życie niniejszej dyrektywy Komisja przesyła Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat stosowania i skuteczności dyrektywy 85/337/EWG zmienionej niniejszą dyrektywą. Sprawozdanie zostaje sporządzone w oparciu o wymianę informacji przewidzianą w art. 11 ust. 1 i 2.

Na podstawie tego sprawozdania Komisja, w odpowiednim przypadku, przedłoży Radzie dodatkowe wnioski w celu zapewnienie dalszej koordynacji w stosowaniu niniejszej dyrektywy.

Artykuł 3

1. Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do realizacji niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 14 marca 1999 r. i niezwłocznie informują o tym Komisję.

W przypadku przyjęcia przez Państwa Członkowskie tych przepisów zawierają one odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to będzie towarzyszyć ich urzędowej publikacji. Procedury dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.

2. Jeżeli wniosek o zezwolenie na inwestycję zostaje przedłożony właściwym władzom przed upływem terminu ustanowionego w ust. 1, stosuje się przepisy dyrektywy 85/337/EWG w brzmieniu obowiązującym przed tymi zmianami.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Artykuł 5

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 marca 1997 r.

W imieniu Rady

M. De Boer

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 130 z 12.5.1994, str. 8 orazDz.U. C 81 z 19.3.1996, str. 14.

[2] Dz.U. C 393 z 31.12.1994, str. 1.

[3] Dz.U. C 210 z 14.8.1995, str. 78.

[4] Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 11 października 1995 r. (Dz.U. C 287 z 30.10.1995, str. 101), wspólne stanowisko Rady z dnia 25 czerwca 1996 r. (Dz.U. C 248 z 26.8.1996, str. 75) i decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 13 listopada 1996 r. (Dz.U. C 362 z 2.12.1996, str. 103).

[5] Dz.U. L 175 z 5.7.1985, str. 40. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 1994 r.

[6] Dz.U. L 103 z 25.4.1979, str. 1. Dyrektywa zmieniona ostatnio Aktem Przystąpienia z 1994 r.

[7] Dz.U. L 206 z 22.7.1992, str. 7.

[8] Dz.U. L 257 z 10.10.1996, str. 26.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

"

ZAŁĄCZNIK I

PRZEDSIĘWZIĘCIA PODLEGAJĄCE PRZEPISOM ART. 4 UST. 1

1. Rafinerie ropy naftowej (wyłączając przedsiębiorstwa wytwarzające jedynie smary z ropy naftowej) i instalacje do gazyfikacji i upłynniania węgla lub łupków bitumicznych o wydajności co najmniej 500 ton dziennie.

2. - Elektrociepłownie i inne instalacje do spalania o mocy cieplnej co najmniej 300 MW, i

- elektrownie jądrowe i inne reaktory jądrowe oraz demontaż lub wycofanie z eksploatacji takiej elektrowni jądrowej bądź reaktorów [1] (z wyjątkiem instalacji badawczych do produkcji i przekształcania materiałów rozszczepialnych i paliworodnych, o mocy nieprzekraczającej 1 kilowata przy ciągłym obciążeniu termicznym).

3. a) Instalacje do przetwarzania napromieniowanych paliw jądrowych.

b) Urządzenia przeznaczone do:

- produkcji i wzbogacania paliw jądrowych,

- przetwarzania napromieniowanych paliw jądrowych lub wysokoaktywnych odpadów radioaktywnych,

- ostatecznego unieszkodliwiania napromieniowanych paliw jądrowych,

- wyłącznie do ostatecznego unieszkodliwiania odpadów radioaktywnych,

- wyłącznie do składowania (planowanego na dłużej niż 10 lat) napromieniowanych paliw jądrowych lub odpadów radioaktywnych w innym miejscu niż miejsce produkcji.

4. - Kombinaty do wstępnego wytopu żelaza i stali,

- Urządzenia do produkcji nieżelaznych surówek metali z rud, koncentratów lub surowców wtórnych przy zastosowaniu procesów metalurgicznych, chemicznych lub elektrolitycznych.

5. Urządzenia do wydobywania azbestu oraz przetwarzania i transformacji azbestu i produktów zawierających azbest: dla produktów azbestowo-cementowych o rocznej produkcji większej niż 20000 ton produktu końcowego, dla materiałów ciernych o rocznej produkcji większej niż 50 ton produktu końcowego i dla innych zastosowań azbestu, zużywających go w ilości większej niż 200 ton na rok.

6. Zintegrowane urządzenia chemiczne, tj. takie urządzenia, które służą do wytwarzania na skalę przemysłową substancji z wykorzystywaniem chemicznych reakcji przemiany, w których jest szereg zespołów zestawionych i powiązanych funkcjonalnie ze sobą, służących do:

i) produkcji podstawowych organicznych substancji chemicznych;

ii) produkcji podstawowych chemikaliów nieorganicznych;

iii) produkcji fosforowych, azotowych lub potasowych nawozów sztucznych (prostych i złożonych);

iv) produkcji substancji bazowych preparatów ochrony roślin i biocydów;

vi) produkcji podstawowych produktów farmaceutycznych z wykorzystaniem procesów chemicznych bądź biologicznych;

vi) produkcji materiałów wybuchowych.

7. a) Budowa dalekobieżnych linii ruchu kolejowego i portów lotniczych [2] z głównym pasem startowym o długości 2100 m lub więcej;

b) Budowa autostrad i dróg szybkiego ruchu [3];

c) Budowa nowej drogi o czterech lub większej liczbie pasów bądź ich wyrównanie lub poszerzenie istniejącej drogi złożonej z najwyżej dwóch pasów do co najmniej czterech pasów, w przypadku gdy taka nowa droga lub wyrównywana lub poszerzana część drogi miałaby co najmniej 10 kilometrów długości w jednym odcinku.

8. a) Śródlądowe drogi wodne i porty śródlądowe pozwalające na przepływanie statków o wyporności powyżej 1350 ton;

b) Porty handlowe, nabrzeża dla załadunku i rozładunku połączone z lądem oraz przedporcia (z wyłączeniem nabrzeży dla promów), które mogą przyjąć statki o wyporności powyżej 1350 ton.

9. Urządzenia do unieszkodliwiania odpadów za pomocą spalania lub obróbki chemicznej, jak określono w załączniku II A do dyrektywy 75/442/EWG [4] w pozycji D9, bądź składowisko odpadów niebezpiecznych (tj. odpadów, do których stosuje się dyrektywę 91/689/EWG [5].

10. Urządzenia do unieszkodliwiania odpadów za pomocą spalania lub obróbki chemicznej, jak określono w załączniku II A do dyrektywy 75/442/EWG w pozycji D9 o nie-niebezpiecznych odpadach, o wydajności przekraczającej 100 ton dziennie.

11. Ujęcia wód gruntowych lub systemy sztucznego nawadniania, gdzie pobór lub zużycie wody wynosi co najmniej 10 mln m3.

12. a) Przedsięwzięcia związane z przetaczaniem zasobów wodnych między dorzeczami rzek, w przypadkach gdy jest ono związane z zabezpieczeniem przed potencjalnym brakiem wody, a ilość przetoczonej wody przekracza 100 mln m3 rocznie;

b) We wszystkich innych przypadkach przedsięwzięcia przetaczania zasobów wodnych między dorzeczami rzeki przy wieloletnim średnim wypływie wody z dorzecza w ujęciu wody przekracza 2000 mln m3, a ilość przetaczanej wody przekracza 5 % tego wypływu.

W obu przypadkach nie uwzględnia się przetaczania wody pitnej rurociągami.

13. Oczyszczalnie ścieków o wydajności przekraczającej równoważnik zaopatrzenia niezbędny dla 150000 ludzi, jak określono w art. 2 pkt 6 dyrektywy 91/271/EWG [6].

14. Wydobycie ropy naftowej i gazu ziemnego do celów handlowych w przypadku gdy ilości wydobyte przekraczają 500 ton dziennie dla ropy naftowej i 500000 m3 dziennie w przypadku gazu.

15. Zapory i inne urządzenia przeznaczone do zatrzymywania i stałego gromadzenia wody w przypadku gdy nowe lub dodatkowe masy wód zatrzymanych lub zmagazynowanych przekraczają 10 mln m3.

16. Rurociągi do transportu gazu, ropy i chemikaliów o średnicy powyżej 800 mm i długości powyżej 40 km.

17. Urządzenia do intensywnej hodowli drobiu lub świń o pojemności większej niż:

a) 85000 stanowisk dla brojlerów, 60000 stanowisk dla kur;

b) 3000 stanowisk dla świń produkcyjnych (ponad 30 kg); lub

c) 900 stanowisk dla macior.

18. Zakłady przemysłowe do:

a) produkcji pulpy z drewna lub podobnych materiałów włóknistych;

b) produkcja papieru i kartonu o wydajności przekraczającej 200 ton dziennie.

19. Kamieniołomy i kopalnie odkrywkowe w przypadku gdy powierzchnia zakładów przekracza 25 ha lub wydobycia torfu w zakładzie o powierzchni przekraczającej 150 ha.

20. Konstrukcje napowietrznych linii elektrycznych o napięciu co najmniej 220 kV i długości powyżej 15 km.

21. Urządzenia do składowania ropy naftowej, produktów petrochemicznych i chemikaliów, o pojemności co najmniej 200000 ton.

ZAŁĄCZNIK II

PRZEDSIĘWZIĘCIA PODLEGAJĄCE PRZEPISOM ART. 4 UST. 2

1. Rolnictwo, leśnictwo i akwakultura

a) Przedsięwzięcia dotyczące restrukturyzacji obszarów wiejskich;

b) Przedsięwzięcia w celu wykorzystania nieużytków i obszarów półnaturalnych do intensywnego użytkowania rolnego;

c) Przedsięwzięcia zarządzania wodą w rolnictwie, włączając nawadnianie i meliorację;

d) Wstępne zalesianie i wycinanie lasów w celu zamiany przeznaczenia gruntów;

e) Urządzenia do intensywnej hodowli żywca (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I);

f) Intensywna hodowla ryb;

g) Rekultywacja terenów z morza.

2. Przemysł wydobywczy

a) Kamieniołomy, kopalnie odkrywkowe, wydobycie torfu (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I);

b) Górnictwo podziemne;

c) Wydobycie minerałów przy pomocy pogłębiarek morskich lub rzecznych;

d) Głębokie wiercenia, w szczególności:

- wiercenia geotermiczne,

- wiercenia w celu składowania odpadów jądrowych,

- wiercenia w celu zaopatrzenia w wodę,

z wyjątkiem wierceń w celu zbadania stabilności gruntu;

e) Powierzchniowe urządzenia przemysłowe dla wydobywania węgla, ropy naftowej, gazu ziemnego i rud, a także łupków bitumicznych.

3. Przemysł energetyczny

a) Urządzenia przemysłowe do produkcji energii, pary i gorącej wody (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I);

b) Urządzenia przemysłowe do transportu gazu, pary i gorącej wody, linie napowietrzne do przesyłania energii elektrycznej (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I);

c) Powierzchniowe składowanie gazu ziemnego;

d) Podziemne składowanie gazów palnych;

e) Powierzchniowe składowanie paliw kopalnych;

f) Przemysłowe brykietowanie węgla kamiennego i brunatnego;

g) Urządzenia do obrabiania i składowania odpadów radioaktywnych (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I);

h) Urządzenia do produkcji wodnej energii elektrycznej;

i) Urządzenia wykorzystujące siłę wiatru do produkcji energii elektrycznej (gospodarstwa wiatrowe).

4. Produkcja i przetwarzanie metali

a) Urządzenia do produkcji surówki lub stali (pierwotny i wtórny wytop), łącznie z odlewem ciągłym;

b) Urządzenia do przetwarzania metali żelaznych:

i) walcownie gorące;

ii) kuźnie młotkowe;

iii) nakładanie ochronnych powłok metalowych;

c) Odlewnie metali żelaznych;

d) Urządzenia do wytapiania, wraz z wytwarzaniem stopów metali nieżelaznych, z wyłączeniem metali szlachetnych, a uwzględniając odzyskane produkty (uszlachetnianie, przetapianie i in.);

e) Urządzenia do obróbki powierzchniowej metali i tworzyw sztucznych przy użyciu elektrolizy lub reakcji chemicznych;

f) Produkcja i montowanie pojazdów mechanicznych oraz produkcja silników;

g) Stocznie;

h) Zakłady budowy i naprawy samolotów;

i) Produkcja sprzętu kolejowego;

j) Wytłaczanie eksplozyjne;

k) Urządzenia do prażenia i spiekania rud metali.

5. Przemysł mineralny

a) Piece koksowe (sucha destylacja węgla);

b) Urządzenia do wytwarzania cementu;

c) Urządzenia do produkcji azbestu oraz wyrobów azbestowych (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I);

d) Urządzenia do produkcji szkła, w tym włókna szklanego;

e) Urządzenia do wytapiania substancji mineralnych, wliczając produkcję włókien mineralnych;

f) Produkcja wyrobów ceramicznych poprzez wypalanie, w szczególności dachówek, cegieł, cegieł szamotowych, płytek, naczyń kamionkowych lub porcelany.

6. Przemysł chemiczny (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I)

a) Obróbka półfabrykatów i produkcja chemikaliów;

b) Produkcja pestycydów i produktów farmaceutycznych, farb i lakierów, elastomerów i nadtlenków;

c) Pomieszczenia i urządzenia do magazynowania ropy naftowej, produktów petrochemicznych i chemicznych.

7. Przemysł spożywczy

a) Wytwarzanie olejów i tłuszczów roślinnych i zwierzęcych;

b) Pakowanie i puszkowanie produktów zwierzęcych i roślinnych;

c) Produkcja produktów mleczarskich;

d) Browary i słodownie;

e) Wytwarzanie wyrobów cukierniczych i syropów;

f) Urządzenia do uboju zwierząt;

g) Urządzenia przemysłowe do wytwarzania skrobi;

h) Zakłady przetwórstwa ryb i tranu;

i) Cukrownie.

8. Przemysł tekstylny, skórzany, drzewny i papierniczy

a) Zakłady przemysłowe do produkcji papieru i kartonu (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I);

b) Zakłady obróbki wstępnej (mycie, bielenie, merceryzacja), farbiarnie włókien lub tekstyliów;

c) Garbarnie skór i skórek;

d) Urządzenia do produkcji i przetwarzania celulozy.

9. Przemysł gumowy

Wytwarzanie i obróbka produktów opartych na elastomerach.

10. Przedsięwzięcia infrastrukturalne

a) Przedsięwzięcia inwestycyjne na obszarach przemysłowych;

b) Przedsięwzięcia inwestycyjne na obszarach miejskich, włączając budownictwo centrów handlowych i parkingów;

c) Budowa dróg kolejowych i urządzeń do przeładunku w transporcie mieszanym oraz terminali dla transportu mieszanego (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I);

d) Budowa lotnisk (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I);

e) Budowa dróg, portów i urządzeń portowych, łącznie z portami rybackimi (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I);

f) Budowa śródlądowych dróg wodnych niewymienionych w załączniku I, prace kanalizacyjne i przeciwpowodziowe;

g) Zapory i inne urządzenia przeznaczone do zatrzymywania lub gromadzenia wody na dłuższe okresy czasu (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I);

h) Linie tramwajowe, linie kolei nadziemnej lub podziemnej, kolejki wiszące lub podobne szczególnego typu, używane wyłącznie lub głównie do transportu osobowego;

i) Rurociągi do przesyłania ropy naftowej i gazu ziemnego (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I);

j) Budowa akweduktów transportujących wodę na dalekie odległości;

k) Prace nabrzeżne w celu zwalczania erozji i prace na morzu prowadzące do zmiany wybrzeża morskiego poprzez budowę, na przykład, grobli, mol, pirsów, oraz pozostałe prace na morzu służące ochronie wybrzeża, z wyłączeniem prac konserwatorskich i rekonstrukcji;

l) Ujęcia wód gruntowych i systemy sztucznego nawadniania niewymienione w załączniku I;

m) Prace nad przetaczaniem zasobów wodnych między zlewiskami rzek niewymienione w załączniku I.

11. Inne przedsięwzięcia

a) Stałe tory wyścigowe i do jazd próbnych dla pojazdów mechanicznych;

b) Urządzenia do unieszkodliwiania odpadów (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I);

c) Oczyszczalnie ścieków (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I);

d) Wylewiska osadów;

e) Składowisko złomu żelaza, w tym złomu samochodowego;

f) Stanowiska testowe dla silników, turbin lub reaktorów;

g) Urządzenia do produkcji sztucznych włókien mineralnych;

h) Urządzenia do odzysku lub likwidacji substancji wybuchowych;

i) Zakłady utylizacyjne.

12. Turystyka i wypoczynek

a) Nartostrady, wyciągi narciarskie i kolejki linowe oraz inwestycje towarzyszące;

b) Porty jachtowe;

c) Ośrodki wypoczynkowe i kompleksy hotelowe poza obszarami miejskimi wraz z inwestycjami towarzyszącymi;

d) Stałe obozy kempingowe i karawaningowe;

e) Parki rozrywki.

13. - Wszelkie zmiany bądź rozbudowa przedsięwzięć wymienionych w załączniku I lub II, już zatwierdzonych, zrealizowanych lub będących w trakcie realizacji, które mogą znaczące niekorzystne oddziaływanie na środowisko naturalne;

- Przedsięwzięcia w załączniku I podjęte wyłącznie lub głównie z powodu opracowania lub testowania nowych metod lub produktów i nieużywane od ponad dwóch lat.

ZAŁĄCZNIK III

KRYTERIA SELEKCJI OKREŚLONE W ART. 4 UST. 3

1. Cechy przedsięwzięć

Cechy przedsięwzięć muszą być rozpatrzone z uwzględnieniem w szczególności::

- rozmiaru przedsięwzięcia,

- kumulacji z innymi przedsięwzięciami,

- korzystania z zasobów naturalnych,

- produkcji odpadów,

- zanieczyszczeń i zagrożeń,

- ryzyka wypadku, w szczególności uwzględniając użyte substancje i technologie.

2. Lokalizacja przedsięwzięć

Środowiskowa wrażliwość obszarów geograficznych, które mogą być dotknięte skutkami spowodowanymi przez przedsięwzięcia, musi być rozpatrywana z uwzględnieniem w szczególności:

- dotychczasowego przeznaczenia gruntów,

- względnej obfitości, jakości i zdolności do odtwarzania zasobów naturalnych na danym obszarze,

- zdolności absorpcji środowiska naturalnego, ze zwróceniem szczególnej uwagi na:

a) tereny podmokłe;

b) strefy nabrzeżne;

c) góry i obszary leśne;

d) rezerwaty naturalne i parki;

e) obszary sklasyfikowane lub chronione przez ustawodawstwo Państw Członkowskich; specjalne strefy chronione wyznaczone przez Państwa Członkowskie zgodnie z dyrektywą 79/409/EWG i 92/43/EWG;

f) obszary, na których zostały już przekroczone normy jakościowe w odniesieniu do ochrony środowiska określone w ustawodawstwie wspólnotowym;

g) obszary gęsto zaludnione;

h) krajobrazy o znaczeniu historycznym, kulturalnym lub archeologicznym.

3. Cechy potencjalnego oddziaływania

Potencjalne znaczące skutki przedsięwzięć muszą być rozpatrywane w stosunku do kryteriów określonych w pkt 1 i 2 oraz z uwzględnieniem w szczególności:

- zakresu oddziaływania (obszar geograficzny i liczba mieszkańców, którzy znajdą się w zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia),

- transgranicznego charakteru oddziaływania,

- ciężaru i kompleksowości oddziaływania,

- prawdopodobieństwa wystąpienia oddziaływania,

- czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania.

ZAŁĄCZNIK IV

INFORMACJE OKREŚLONE W ART. 5 UST. 1

1. Opis przedsięwzięcia obejmujący w szczególności:

- opis cech fizycznych przedsięwzięcia i wymagań użytkowania terenu w czasie poszczególnych faz budowy i eksploatacji,

- opis głównych cech procesów produkcyjnych, na przykład rodzaju i ilości używanych materiałów,

- ocena typu i ilości spodziewanych pozostałości i emisji (zanieczyszczeń wody, powietrza i gleby, hałasu, wibracji, światła, ciepła, promieniowania itp.) wynikających z funkcjonowania wnioskowanego przedsięwzięcia.

2. Zarys głównych alternatywnych rozwiązań rozpatrzonych przez wykonawcę, włącznie ze wskazaniem głównych powodów dokonanego przez niego wyboru, uwzględniającego skutki środowiskowe.

3. Opis aspektów środowiska, na które może w znaczący sposób oddziaływać wnioskowane przedsięwzięcie, obejmujący w szczególności zaludnienie, faunę, florę, glebę, wodę, powietrze, czynniki klimatyczne, dobra materialne, włącznie z dziedzictwem architektonicznym i archeologicznym, krajobraz oraz wzajemne oddziaływanie między tymi czynnikami.

4. Opis [1] możliwych znaczących skutków środowiskowych wnioskowanego przedsięwzięcia wynikających z:

- istnienia inwestycji,

- korzystania z zasobów naturalnych,

- emisji zanieczyszczeń, tworzenia uciążliwości i unieszkodliwiania odpadów,

oraz informacja wykonawcy odnośnie do prognozowania metod zastosowanych w celu oceny skutków wywieranych na środowisko.

5. Opis środków przewidzianych w celu zapobiegania, zmniejszenia oraz tam gdzie to możliwe kompensowania znaczących, szkodliwych skutków wywieranych na środowisko.

6. Nietechniczne podsumowanie informacji przekazanych zgodnie z powyższymi pozycjami.

7. Wskazanie trudności (niedostatków technicznych lub braku specjalistycznej wiedzy), które wykonawca napotkał przy zestawieniu wymaganych informacji.

"

[1] Elektrownie jądrowe i reaktory jądrowe uznane są za nieczynne wtedy, gdy całe paliwo jądrowe lub radioaktywnie skażone pozostałości w sposób stały usunięto z całego urządzenia.

[2] Do celów niniejszej dyrektywy "port lotniczy" oznacza port lotniczy zgodnie z definicją zawartą w Konwencji z Chicago 1944 ustanawiającej Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (załącznik 14).

[3] Do celów niniejszej dyrektywy "droga szybkiego ruchu" oznacza drogę spełniającą wymagania zawarte w Umowie europejskiej o głównych drogach ruchu międzynarodowego z dnia 15 listopada 1975 r

[4] Dz.U. L 194 z 25.7.1975, str. 39. Dyrektywa ostatnio zmieniona decyzją Komisji 94/3/WE (Dz.U. L 5 z 7.1.1994, str. 15).

[5] Dz.U. L 377 z 31.12.1991, str. 20. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 94/31/WE (Dz.U. L 168 z 2.7.1994, str. 28).

[6] Dz.U. L 135 z 30.5.1991, str. 40. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 1994 r.

[1] Opis ten powinien obejmować bezpośrednie i wszelkie pośrednie, wtórne, kumulatywne, krótko-, średnio- i długookresowe, stałe i czasowe, pozytywne i negatywne skutki przedsięwzięcia.

--------------------------------------------------