ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Wspólne stanowisko

z dnia 25 czerwca 1996 r.

określone przez Radę na podstawie art. J.2 Traktatu o Unii Europejskiej dotyczące przygotowań do czwartej konferencji przeglądowej Konwencji o zakazie badań, produkcji i magazynowania broni bakteriologicznej (biologicznej) i toksycznej oraz o ich zniszczeniu (BTWC)

(96/408/WPZiB)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. J.2,

OKREŚLA NINIEJSZE WSPÓLNE STANOWISKO:

Artykuł 1

Celem niniejszego wspólnego stanowiska jest umocnienie zgodności z międzynarodowym systemem nierozprzestrzeniania broni bakteriologicznej (biologicznej) i toksycznej przez propagowanie ogólnoświatowego charakteru Konwencji o zakazie badań, produkcji i magazynowania broni bakteriologicznej (biologicznej) i toksycznej oraz o ich zniszczeniu (BTWC) i pomyślne zakończenie negocjacji, których celem jest wzmocnienie Konwencji BTWC prawnie wiążącym i skutecznym systemem kontroli.

Artykuł 2

1. Do celów ustanowionych w art. 1 Państwa Członkowskie, przygotowując się do i z okazji czwartej konferencji przeglądowej Konwencji BTWC, będą aktywnie propagować postępy w pracach grupy ad hoc, która została powołana przez Specjalną Konferencję Państw Stron Konwencji BTWC (Genewa, 19-30 września 1994 r.) w celu rozważenia właściwych środków, łącznie ze środkami kontroli oraz sporządzenia projektów propozycji wzmocnienia Konwencji, która ma stać się częścią prawnie wiążącego dokumentu, który zostanie przedstawiony do rozpatrzenia Państwom — Stronom Konwencji.

2. Państwa Członkowskie będą w związku z tym dążyły do osiągnięcia jak największego postępu w pracach nad środkami kontroli przez grupę ad hoc oraz na konferencji przeglądowej Konwencji. Podczas konferencji Państwa Członkowskie będą w szczególności dążyły do:

- zatwierdzenia głównych wyników osiągniętych do tego czasu przez grupę ad hoc,

- podjęcia decyzji o zintensyfikowaniu prac grupy ad hoc w celu jak najszybszego zakończenia negocjacji dotyczących Protokołu kontrolnego Konwencji BTWC, przed następną specjalną konferencją Państw — Stron Konwencji BTWC, która odbędzie się nie później niż w połowie 1998 r. W tej sytuacji należy znacznie zwiększyć czas przewidziany na prace nad BTWC w 1997 r. i 1998 r., niezależnie od innych priorytetów na międzynarodowej liście zagadnień rozbrojeniowych.

Artykuł 3

Działania podjęte na rzecz celów określonych w powyższych art. 1 i 2 obejmują:

- działania dyplomatyczne prezydencji, na warunkach ustanowionych w art. J.5 ust. 3 Traktatu, w odniesieniu do Państw — Stron Konwencji,

- działania dyplomatyczne prezydencji, na warunkach ustanowionych w art. J.5 ust. 3 Traktatu, w odniesieniu do państw, które jeszcze nie podpisały Konwencji BTWC i państw, które już podpisały, ale jeszcze nie ratyfikowały Konwencji BTWC, w celu propagowania ogólnoświatowego charakteru Konwencji BTWC.

Artykuł 4

Niniejsze wspólne stanowisko wchodzi w życie z dniem przyjęcia.

Niniejsze wspólne stanowisko zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 25 czerwca 1996 r.

W imieniu Rady

M. Pinto

Przewodniczący

--------------------------------------------------
—

współpracują nad zachęcaniem krajów stowarzyszonych do stosowania się do zasad i środków przyjętych przez UE. UE rozważa ponadto dalsze wsparcie dla afrykańskich wysiłków zmierzających do usprawnienia kontroli produkcji, przywozu oraz wywozu broni i wsparcie dla kontrolowania lub eliminowania nadwyżek ręcznej broni strzeleckiej, jak również dla afrykańskich wysiłków zmierzających do opanowania problemów związanych z ręczną bronią strzelecką zgodnie ze wspólnym działaniem Rady 2002/589/WPBiZ z dnia 12 lipca 2002 r. w sprawie wkładu Unii Europejskiej w zwalczanie destabilizującego gromadzenia i rozpowszechniania ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej (2),
(4)

Przewidziana we wspólnym działaniu 2005/190/WPZiB finansowa kwota odniesienia w wysokości 10 mln EUR została we wspólnym działaniu Rady 2006/708/WPZiB (3) uzupełniona kwotą 11,2 mln EUR mającą również pokryć wydatki, które zostaną poniesione w okresie pozostałym do zakończenia misji,
Szef Organizacji Energii Jądrowej w Iranie (Atomic Energy Organisation of Iran – AEOI). AEOI nadzoruje program jądrowy Iranu i została wymieniona w rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006).

Data ur.: 15.3.1949 r. Nr paszportu: S4409483 ważny 26.4.2000 r. – 27.4.2010 r. Wydany: Teheran, Nr paszportu dyplomatycznego: D9001950 Wydany: 22.1.2008 r. ważny do 21.1.2013 r. Miejsce ur.: Khoy

Zaangażowany w zarządzanie montażem i konstrukcją wirówek. Rada MAEA oraz Rada Bezpieczeństwa domagają się, aby Iran zawiesił wszelkie działania związane ze wzbogacaniem. Dotyczy to wszystkich prac związanych z wirówkami. W dniu 27 sierpnia 2006 r. Alai otrzymał z rąk prezydenta Ahmadinedżada specjalne odznaczenie za swoją rolę w zarządzaniu montażem i konstrukcją wirówek.

4.

Haleh BAKHTIAR

Osoba zaangażowana w wytwarzanie magnezu o stężeniu 99,9 %. W dniu 27 sierpnia 2006 r. Bakhtiar otrzymał z rąk prezydenta Ahmadinedżada specjalne odznaczenie za swoją rolę w procesie produkcji magnezu o stężeniu 99,9 %. Magnezu o tej czystości używa się do wytwarzania metalicznego uranu, który może być przetapiany na materiał stosowany w broni jądrowej. Iran odmówił zapewnienia MAEA dostępu do dokumentu dotyczącego wytwarzania półkul metalicznego uranu, które wykorzystuje się jedynie do konstrukcji broni jądrowej.
Wspólne działanie

z dnia 25 września 1995 r.

przyjęte przez Radę na podstawie art. K.3 Traktatu o Unii Europejskiej, w sprawie środków wykonawczych do art. K.1 Traktatu

(95/401/WSiSW)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. K.3 ust. 2 lit. b),

PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE DZIAŁANIE:

Artykuł 1

Dla osiągnięcia celów określonych w art. K.1 Traktatu Unia wprowadza odpowiednie środki dotyczące kształcenia, zbierania i wymiany informacji i doświadczeń, seminariów, badań i publikacji, a także inne środki robocze wspomagające współpracę w Unii.

Artykuł 2

Decyzje o finansowaniu środków opisanych w art. 1 podejmuje się zgodnie z art. K.8 ust. 2 Traktatu.

Artykuł 3

Niniejsze wspólne działanie wchodzi w życie z dniem jego przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli, dnia 25 września 1995 r.

W imieniu Rady

J. A. Belloch Julbe

Przewodniczący

--------------------------------------------------
Akt rady

z dnia 17 czerwca 1998 r.

sporządzający Konwencję w sprawie zakazu kierowania pojazdem

(98/C 216/01)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego artykuł K.3 ust. 2 lit. c),

a także mając na uwadze, co następuje:

dla celów realizacji zadań Unii Państwa Członkowskie uznają nadanie zakazowi kierowania pojazdem mocy obowiązującej za przedmiot wspólnego zainteresowania, wchodzący w zakres współpracy przewidzianej w Tytule VI Traktatu;

POSTANOWIWSZY, że Konwencja, której tekst znajduje się w Załączniku i która w dniu dzisiejszym została podpisana przez przedstawicieli rządów Państw Członkowskich Unii, zostaje niniejszym sporządzona;

ZALECA, by została ona przyjęta przez Państwa Członkowskie zgodnie z wymogami konstytucyjnymi tych Państw.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 17 czerwca 1998 r.

W imieniu Rady

M. Meacher

Przewodniczący

--------------------------------------------------
(11)

Akredytacji udziela ta krajowa jednostka akredytująca, która ma wyłączne uprawnienia do oceny, czy laboratorium spełnia wymagania ustanowione przez ujednolicone normy. Uprawnienia nadaje jednostkom akredytującym państwo. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiające wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu (4) zawiera szczegółowe przepisy dotyczące uprawnień krajowych jednostek akredytujących. Między innymi art. 7 tego rozporządzenia reguluje akredytację transgraniczną, w przypadkach gdy może być wymagana akredytacja jednostki akredytującej z innego kraju.
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1431/68

z dnia 13 września 1968 r.

uzupełniające rozporządzenie nr 1043/67/EWG o definicję pojęcia: "przedsiębiorstwo produkujące cukier"

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady nr 1009/67/EWG z dnia 18 grudnia 1967 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku cukru [1], w szczególności jego art. 23 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł 23 rozporządzenia nr 1009/67/EWG w szczególności oraz rozporządzenia przyjęte w celu jego stosowania ustanawiają przepisy odnoszące się do przedsiębiorstw produkujących cukier; w celu jednolitego zastosowania wyżej wymienionych przepisów we wszystkich Państwach Członkowskich wskazane jest uzupełnienie rozporządzenia Komisji nr 1043/67/EWG z dnia 22 grudnia 1967 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawowych kwot w odniesieniu do cukru [2] o definicję pojęcia: przedsiębiorstwo produkujące cukier;

celem przepisów przejściowych rozporządzenia nr 1009/67/EWG jest ograniczenie produkcji Wspólnoty i zachęcanie do specjalizacji regionalnej; dlatego jest niezbędne określenie pojęcia: "przedsiębiorstwo produkujące cukier" przez ograniczenie uprawnienia przyznawania podstawowych kwot do tych organizacji, które stanowią jednostkę gospodarczą i które, jako niezależne osoby prawne, eksploatują na własne ryzyko jedną lub więcej cukrowni;

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

"Artykuł 4a

do celów rozporządzenia nr 1009/67/EWG przedsiębiorstwo produkujące cukier oznacza pojedynczą organizację gospodarczą posiadającą niezależną osobowość prawną i eksploatującą na własną odpowiedzialność jedną lub więcej cukrowni."

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 13 września 1968 roku.

W imieniu Komisji

Jean Rey

Przewodniczący

[1] Dz.U. 308 z 18.12.1967, str. 1.

[2] Dz.U. 314 z 23.12.1967, str. 17.

--------------------------------------------------
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2706/71

z dnia 20 grudnia 1971 r.

w sprawie metody oznaczania aktywności peroksydazy w niektórych produktach przetworzonych ze zbóż

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady nr 120/67/EWG z dnia 13 czerwca 1967 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1550/71 [2], w szczególności jego art. 16 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

refundacje wywozowe muszą uwzględniać jakość produktów przetworzonych ze zbóż, które są uprawnione do ich uzyskania, aby zapobiec wydatkowaniu funduszy publicznych na wspieranie wywozu produktów niskiej jakości; w tym celu niezbędnym jest, aby w pewnych produktach przetworzonych ze zbóż peroksydaza została uznana za praktycznie nieaktywną; w celu zapewnienia jednolitego stosowania przepisów regulujących przyznawanie refundacji dla produktów spełniających ten wymóg, należy ustanowić obowiązującą na obszarze całej Wspólnoty metodę oznaczania aktywności peroksydazy;

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Gdy do celów przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów przetworzonych ze zbóż ustala się, że peroksydaza powinna być praktycznie nieaktywna, nieaktywność ta sprawdzana jest zgodnie z metodą opisaną w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 grudnia 1971 r.

W imieniu Komisji

Franco M. Malfatti

Przewodniczący

[1] Dz.U. 117 z 19.6.1967, str. 2269/67.

[2] Dz.U. L 164 z 22.7.1971, str. 1.

--------------------------------------------------
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2760/72

z dnia 19 grudnia 1972 r.

dotyczące zawarcia Protokołu dodatkowego oraz Protokołu finansowego, podpisanych dnia 23 listopada 1970 r. załączonych do Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją i odnoszącego się do środków, które należy podjąć w celu ich wprowadzenia w życie

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 238,

uwzględniając Układ ustanawiający stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją,

uwzględniając opinię Zgromadzenia,

a także mając na uwadze, co następuje:

uznając, że Protokół dodatkowy ustanawiający warunki, sposoby i rytm realizacji etapu przejściowego przewidzianego w art. 4 Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją oraz Protokół finansowy i Akt Końcowy zostały podpisane w Brukseli dnia 23 listopada 1970 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W imieniu Wspólnoty zawarto, zatwierdzono i potwierdzono Protokół dodatkowy ustanawiający warunki, sposoby i rytm realizacji etapu przejściowego przewidzianego w art. 4 Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją oraz jego załączniki, Protokół finansowy oraz deklaracje załączone do Aktu Końcowego.

Teksty obu protokołów oraz Aktu Końcowego zostają załączone do niniejszego rozporządzenia.

Przepisy obu protokołów zgodne odpowiednio z art. 63 ust. 2 i art. 12 ust. 2, wchodzą w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dacie wymiany instrumentów ratyfikacyjnych oraz aktu notyfikacji przewidzianych w ust. 1 wymienionych artykułów.

Artykuł 2

Co się tyczy Wspólnoty, przewodniczący Rady Wspólnot Europejskich ustanawia, odpowiednio zgodnie z przepisami art. 63 i 12 obu protokołów, akt notyfikacji.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 19 grudnia 1972 r.

W imieniu Rady

T. Westerterp

Przewodniczący

--------------------------------------------------
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2842/72

z dnia 19 grudnia 1972 r.

w sprawie zawarcia Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii oraz przyjmujące przepisy w celu jej wykonania

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

należy zatwierdzić Umowę między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii podpisaną w Brukseli w dniu 22 lipca 1972 r. oraz przyjąć deklaracje załączone do Aktu Końcowego, również podpisane w Brukseli dnia 22 lipca 1972 r.;

z uwagi na fakt, iż Umowa ustanawia Wspólny Komitet, należy wyznaczyć przedstawicieli Wspólnoty, którzy wejdą w skład tego Komitetu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W imieniu Wspólnoty niniejszym zawiera się, przyjmuje i potwierdza Umowę między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii oraz załączniki i protokoły do tej Umowy wraz z deklaracjami załączonymi do Aktu Końcowego.

Tekst Umowy i Aktu Końcowego załączone są do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Zgodnie z art. 37 Umowy przewodniczący Rady Wspólnot Europejskich podaje do wiadomości fakt zakończenia ze strony Wspólnoty procedur koniecznych do wejścia w życie Umowy.

Artykuł 3

We Wspólnym Komitecie, przewidzianym w art. 30 Umowy, Wspólnota jest reprezentowana przez Komisję, wspieraną przez przedstawicieli Państw Członkowskich.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 20 grudnia 1972 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 19 grudnia 1972 r.

W imieniu Rady

T. Westerterp

Przewodniczący

--------------------------------------------------
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2351/72

z dnia 8 listopada 1972 r.

uzupełniające rozporządzenia (EWG) nr 100/72 i 1574/72 w odniesieniu do procesu denaturacji cukru

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady nr 1009/67/EWG z dnia 18 grudnia 1967 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku cukru [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 607/72 [2], w szczególności jego art. 9 ust. 8,

a także mając na uwadze, co następuje:

doświadczenie wykazało, że opis procesu denaturacji cukru zawarty w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 100/72 z dnia 14 stycznia 1972 r. ustanawiającym szczegółowe zasady odnoszące się do denaturacji cukru przeznaczonego na pasze na zwierząt [3] oraz w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 1574/72 z dnia 24 lipca 1972 r. ustalającym premię denaturacyjną dla cukru przeznaczonego na pasze dla zwierząt [4], nie jest wystarczająco ściśle określony, aby zapewnić, że cukier poddany denaturacji w opisany sposób może być wykorzystany jedynie w żywieniu zwierząt oraz w zamierzonym celu; w związku z tym wyżej wymienione rozporządzenia należy odpowiednio uzupełnić, nie zmieniając jednak samego omawianego procesu;

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

"c) lub 0,250 kg tlenku żelazowego; w tym przypadku mieszanka musi mieć wyraźne zabarwienie mieszczące się w przedziale od ciemnej czerwieni do brązu."

Artykuł 2

"c) lub 0,250 kg tlenku żelazowego; w tym przypadku mieszanka musi mieć wyraźne zabarwienie mieszczące się w przedziale od ciemnej czerwieni do brązu."

Artykuł 3

1. Certyfikaty na premie denaturacyjne wydane zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 1574/22 podlegają unieważnieniu na wniosek właściciela tytularnego lub beneficjenta transferu, stosownie do przypadku, jeżeli taki wniosek został złożony przed dniem 31 grudnia 1972 r.

2. Kaucja denaturacyjna zwracana jest niezwłocznie po unieważnieniu danego certyfikatu.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 8 listopada 1972 r.

W imieniu Komisji

S.L. Mansholt

Przewodniczący

[1] Dz.U. 308 z 18.12.1967, str. 1.

[2] Dz.U. L 75 z 28.3.1972, str. 4.

[3] Dz.U. L 12 z 15.1.1972, str. 15.

[4] Dz.U. L 167 z 25.7.1972, str. 18.

--------------------------------------------------
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1440/80

z dnia 30 maja 1980 r.

dotyczące zawarcia Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Indonezją, Malezją, Filipinami, Singapurem i Tajlandią – Państwami Członkowskimi Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113 i 235,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],

a także mając na uwadze, co następuje:

zawarcie Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Indonezją, Malezją, Filipinami, Singapurem i Tajlandią - Państwami Członkowskimi Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo - Wschodniej wydaje się niezbędne dla osiągnięcia celów Wspólnoty w dziedzinie międzynarodowych stosunków gospodarczych; pewne formy współpracy gospodarczej przewidziane w Umowie przekraczają uprawnienia do podejmowania działań, określone w zakresie wspólnej polityki handlowej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Umowa o współpracy handlowej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Indonezją, Malezją, Filipinami, Singapurem i Tajlandią - Państwami Członkowskimi Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo – Wschodniej zostaje zawarta w imieniu Wspólnoty.

Tekst Umowy jest załączony do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 8 Umowy [2].

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 30 maja 1980 r.

W imieniu Rady

G. Zamberletti

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 85 z 8.4.1980, str. 83.

[2] Datę wejścia w życie Umowy opublikuje Sekretariat Generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

--------------------------------------------------
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2214/80

z dnia 27 czerwca 1980 r.

w sprawie zawarcia Umowy w sprawie rybołówstwa między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 43,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],

a także mając na uwadze, co następuje:

w rezolucji z dnia 3 listopada 1976 r. w sprawie niektórych zewnętrznych aspektów utworzenia 200-milowej strefy połowowej we Wspólnocie z mocą od dnia 1 stycznia 1977 r. Rada ustaliła, że prawa połowowe rybaków wspólnotowych na wodach państw trzecich muszą być uzyskane i zabezpieczone odpowiednimi umowami wspólnotowymi;

należy zatwierdzić Umowę w sprawie rybołówstwa między Wspólnotą a Norwegią,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Umowa w sprawie rybołówstwa między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.

Tekst Umowy załączony jest do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady dokona notyfikacji zgodnie z art. 12 Umowy [2].

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 czerwca 1980 r.

W imieniu Rady

A. Sarti

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 182 z 31.7.1978, str. 56.

[2] Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich przez Sekretariat Generalny Rady.

--------------------------------------------------
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3396/80

z dnia 8 grudnia 1980 r.

w sprawie zawarcia Protokołu dodatkowego do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii w następstwie przystąpienia Republiki Greckiej do Wspólnoty

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113,

uwzględniając zalecenie Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

konieczne jest zatwierdzenie Protokołu dodatkowego do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii [1], podpisanego w Brukseli dnia 14 maja 1973 r., celem uwzględnienia przystąpienia Republiki Greckiej do Wspólnoty,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Protokół dodatkowy do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii w następstwie przystąpienia Republiki Greckiej do Wspólnoty.

Tekst Protokołu załączony jest do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 13 Protokołu dodatkowego [2].

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich

Sporządzono w Brukseli, dnia 8 grudnia 1980 r.

W imieniu Rady

C. Ney

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 171 z 27.6.1973, str. 2.

[2] Data wejścia Protokołu w życie zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich przez Sekretariat Generalny Rady.

--------------------------------------------------