PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 279/21

WSPÓLNE DZIAŁANIE RADY 2007/677/WPZiB

z dnia 15 października 2007 r.

w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 14, art. 25 akapit trzeci i art. 28 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W swojej rezolucji 1706 (2006) dotyczącej sytuacji w regionie Darfur w Sudanie Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) potwierdziła zaniepokojenie faktem, że akty przemocy, do których dochodzi w Darfurze, mogą mieć negatywny wpływ na pozostałą część Sudanu, a także na cały region, w szczególności Czad i Republikę Środkowoafrykańską; podkreśliła również, że należy zająć się kwestiami bezpieczeństwa regionalnego, tak aby doprowadzić do trwałego pokoju w Darfurze. W rezolucji 1769 (2007), w której zezwoliła na zainicjowanie połączonej operacji Unii Afrykańskiej i Organizacji Narodów Zjednoczonych (UA/ONZ) w Darfurze (UNAMID), RB ONZ wyraziła gotowość poparcia propozycji Sekretarza Generalnego ONZ dotyczących ewentualnej wielowymiarowej obecności ONZ we wschodnim Czadzie i na północnym wschodzie Republiki Środkowoafrykańskiej, po to, by poprawić bezpieczeństwo ludności cywilnej w tych regionach.

(2) W konkluzjach z dnia 23 lipca 2007 r. Rada ponowiła swoje zobowiązanie do dalszego wspierania działań UA i ONZ zmierzających do zakończenia konfliktu w regionie Darfur w Sudanie zarówno w ramach procesu politycznego prowadzącego do osiągnięcia całościowego i trwałego kompromisu między stronami zaangażowanymi w konflikt, jak i wysiłków UA/ONZ w zakresie utrzymania pokoju, polegających na przeprowadzeniu w Darfurze połączonej operacji UA/ONZ. Podkreśliła swoje wsparcie dla podejmowanych obecnie wysiłków mających na celu umożliwienie działań humanitarnych w Darfurze, a także swoją gotowość do przeanalizowania możliwości zastosowania dalszych środków, w szczególności w ramach ONZ, po to, by zapewnić dostawy pomocy humanitarnej i ochronę ludności cywilnej.

(3) Rada położyła ponadto nacisk na regionalny wymiar kryzysu w Darfurze i na potrzebę pilnego zajęcia się kwestią destabilizującego wpływu tego kryzysu na warunki humanitarne i stan bezpieczeństwa w krajach sąsiadujących; ponowiła również poparcie dla zainicjowania wielowymiarowej obecności ONZ we wschodnim Czadzie i na północnym wschodzie Republiki Środkowoafrykańskiej oraz zasygnalizowała gotowość rozważenia możliwości przeprowadzenia pomostowej operacji wojskowej UE, która wsparłaby taką wielowymiarową obecność ONZ, po to, aby poprawić warunki bezpieczeństwa na tych obszarach.

(4) Sekretarz Generalny ONZ zaproponował w swoim sprawozdaniu z dnia 10 sierpnia 2007 r. zapewnienie wielowymiarowej obecności, która może obejmować komponent wojskowy UE, we wschodnim Czadzie i w północno-zachodniej Republice Środkowoafrykańskiej, między innymi, aby zwiększyć bezpieczeństwo uchodźców i przesiedleńców wewnętrznych, ułatwić zapewnianie pomocy humanitarnej i stworzyć warunki sprzyjające wysiłkom związanym z odbudową i rozwojem tych regionów.

(5) W dniu 27 sierpnia 2007 r. przewodniczący RB ONZ wydał w jej imieniu oświadczenie, w którym przychylnie odniósł się do propozycji Sekretarza Generalnego ONZ dotyczących wielowymiarowej obecności w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej, z uwzględnieniem ewentualnego rozmieszczenia sił wojskowych przez UE.

(6) W dniu 12 września 2007 r. Rada zatwierdziła ogólną koncepcję ewentualnej operacji wojskowej UE w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej.

(7) Sekretarz Generalny/Wysoki Przedstawiciel (SG/WP) poinformował Sekretarza Generalnego ONZ w liście z dnia 17 września 2007 r. o decyzji podjętej przez Radę.

(8) Władze Czadu i Republiki Środkowoafrykańskiej z zadowoleniem przyjęły ewentualną obecność wojskową UE na terytorium swoich krajów.

(9) W rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) 1778 (2007) z dnia 25 września 2007 r. zatwierdzono powołanie misji ONZ w Republice Środkowoafrykańskiej i w Czadzie (MINURCAT) i upoważniono UE do rozmieszczenia sił w tych państwach na okres 12 miesięcy od deklaracji o początkowej zdolności operacyjnej. Ponadto w rezolucji tej określono również przeprowadzenie oceny potrzeb w ciągu sześciu miesięcy od tej daty, która to ocena zostanie przeprowadzona przez UE i ONZ w świetle dalszych ustaleń, w tym ewentualnej operacji ONZ.

(10) Zgodnie ze wspólnym działaniem Rady 2007/108/WPZiB (1) cele polityki zawarte w mandacie specjalnego przedstawiciela Unii Europejskiej (SPUE) w Sudanie w odpowiedni sposób uwzględniają regionalne konsekwencje konfliktu w Darfurze dla Republiki Czadu i Republiki Środkowoafrykańskiej. Specjalnego przedstawiciela Unii Europejskiej w Sudanie należy zatem upoważnić do przekazywania dowódcy sił UE wskazówek politycznych, między innymi, aby zapewnić ogólną spójność działań UE dotyczących Sudanu/Darfuru.

(11) Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) powinien sprawować kontrolę polityczną nad prowadzoną przez UE operacją wojskową w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej, zapewniać jej kierownictwo strategiczne oraz podejmować odpowiednie decyzje zgodnie z art. 25 akapit trzeci Traktatu UE.

(12) Zgodnie z art. 28 ust. 3 Traktatu UE wydatki operacyjne wynikające z niniejszego wspólnego działania, mające wpływ na kwestie wojskowe lub obronne, powinny być pokrywane przez państwa członkowskie zgodnie z decyzją Rady 2007/384/WPZiB z dnia 14 maja 2007 r. ustanawiającą mechanizm zarządzania finansowaniem wspólnych kosztów operacji Unii Europejskiej mających wpływ na kwestie wojskowe i obronne (2) (zwany dalej „mechanizmem ATHENA”).

(13) Artykuł 14 ust. 1 Traktatu UE wzywa do wskazywania we wspólnych działaniach środków, które mają być oddane do dyspozycji Unii Europejskiej. Finansowa kwota referencyjna na okres 12 miesięcy dla wspólnych kosztów operacji wojskowych UE stanowi najlepszą aktualną wartość szacunkową i nie ma wpływu na ostateczne kwoty, które zostaną uwzględnione w budżecie, jaki zostanie zatwierdzony zgodnie z zasadami ustanowionymi w mechanizmie ATHENA.

(14) Zgodnie z art. 6 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wprowadzaniu w życie decyzji ani działań Unii Europejskiej, które mają wpływ na kwestie obronne. Dania nie uczestniczy w realizacji niniejszego wspólnego działania, zatem nie uczestniczy również w finansowaniu przedmiotowej operacji,

PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE DZIAŁANIE:

Artykuł 1

Misja

1. Unia Europejska prowadzi w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej pomostową operację wojskową pod nazwą EUFOR Tchad/RCA zgodnie z mandatem określonym w rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) 1778 (2007).

2. Rozmieszczone w tym celu siły działają zgodnie z politycznymi i strategicznymi celami zatwierdzonymi przez Radę w dniu 12 września 2007 r.

Artykuł 2

Mianowanie dowódcy operacji UE

Generał broni Patrick NASH zostaje niniejszym mianowany dowódcą operacji UE.

Artykuł 3

Wyznaczenie kwatery głównej operacji UE

Kwatera główna operacji UE znajduje się w Mont Valérien.

Artykuł 4

Mianowanie dowódcy sił UE

Generał brygady Jean-Philippe GANASCIA zostaje niniejszym mianowany dowódcą sił UE.

Artykuł 5

Planowanie i rozpoczęcie operacji

Decyzję o rozpoczęciu operacji wojskowej UE podejmuje Rada po zatwierdzeniu planu operacji i zasad zaangażowania.

Artykuł 6

Kontrola polityczna i kierownictwo strategiczne

1. W ramach odpowiedzialności Rady KPiB sprawuje kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne operacji wojskowej UE. Niniejszym Rada upoważnia KPiB do podejmowania stosownych decyzji zgodnie z art. 25 Traktatu UE. Upoważnienie to obejmuje uprawnienia do zmiany dokumentów związanych z planowaniem, w tym planu operacji, struktury dowodzenia i zasad zaangażowania. Obejmuje ono również uprawnienia do podjęcia dalszych decyzji w sprawie mianowania dowódcy operacji UE lub dowódcy sił UE. Rada, wspierana przez SG/WP, zachowuje uprawnienia do podejmowania decyzji co do celów i zakończenia operacji wojskowej UE.

2. KPiB regularnie przedstawia Radzie sprawozdania.

3. KPiB regularnie otrzymuje od przewodniczącego Komitetu Wojskowego Unii Europejskiej (CEUMC) sprawozdania dotyczące przebiegu operacji wojskowej UE. KPiB może w stosownych przypadkach zaprosić na swoje posiedzenia dowódcę operacji UE lub dowódcę sił UE.

Artykuł 7

Kierownictwo wojskowe

1. Komitet Wojskowy UE (EUMC) monitoruje prawidłową realizację operacji wojskowej UE, za której przebieg odpowiedzialny jest dowódca operacji UE.

2. EUMC regularnie otrzymuje sprawozdania od dowódcy operacji UE. Może on w razie potrzeby zaprosić na swoje posiedzenia dowódcę operacji lub dowódcę sił UE.

3. Przewodniczący Komitetu Wojskowego UE (CEUMC) pełni rolę głównego punktu kontaktowego dla dowódcy operacji UE.

Artykuł 8

Spójność reakcji UE

1. Prezydencja, SG/WP, SPUE, dowódca operacji UE i dowódca sił UE zapewniają ścisłą koordynację prowadzonych przez siebie działań w ramach wykonywania niniejszego wspólnego działania.

2. Bez uszczerbku dla struktury dowodzenia dowódca sił UE zasięga opinii SPUE i korzysta z jego wskazówek politycznych, zwłaszcza w kwestiach o regionalnym wymiarze politycznym, oprócz przypadków, gdy decyzje należy podjąć w trybie pilnym lub gdy nadrzędne jest bezpieczeństwo operacyjne.

Artykuł 9

Stosunki z Organizacją Narodów Zjednoczonych, Republiką Czadu, Republiką Środkowoafrykańską i innymi podmiotami

1. SG/WP, wspierany przez SPUE, w ścisłej koordynacji z prezydencją, pełni rolę głównego punktu kontaktowego dla Organizacji Narodów Zjednoczonych, władz Czadu, władz Republiki Środkowoafrykańskiej i państw sąsiadujących, a także dla innych właściwych podmiotów.

2. Dowódca operacji UE, w ścisłej koordynacji z SG/WP, pozostaje w kontakcie z Departamentem Operacji Pokojowych Organizacji Narodów Zjednoczonych w kwestiach istotnych dla swojej misji.

3. Dowódca sił UE w kwestiach istotnych dla swojej misji pozostaje w ścisłym kontakcie z MINURCAT oraz z miejscowymi władzami, a także w stosownych przypadkach z innymi podmiotami międzynarodowymi.

4. Bez uszczerbku dla art. 12 decyzji ustanawiającej mechanizm ATHENA, SG/WP i dowódcy UE nawiązują z Organizacją Narodów Zjednoczonych niezbędne ustalenia dotyczące warunków wzajemnej pomocy i współpracy.

Artykuł 10

Udział państw trzecich

1. Bez uszczerbku dla autonomii podejmowania decyzji przez Unię Europejską i dla jednolitych ram instytucjonalnych oraz zgodnie z odpowiednimi wytycznymi Rady Europejskiej państwa trzecie mogą zostać zaproszone do udziału w przedmiotowej operacji.

2. Niniejszym Rada upoważnia KPiB do wezwania państw trzecich, by zadeklarowały swój wkład, i do podjęcia, na zalecenie dowódcy operacji UE i EUMC, stosownych decyzji w sprawie przyjęcia proponowanych wkładów.

3. Szczegółowe warunki dotyczące udziału państw trzecich są przedmiotem umów zawieranych zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 24 Traktatu UE. SG/WP, który wspiera prezydencję, może negocjować takie umowy w jej imieniu. W przypadku gdy UE i państwo trzecie zawarły umowę ustanawiającą ramy udziału takiego państwa trzeciego w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez UE, postanowienia takiej umowy mają zastosowanie w kontekście niniejszej operacji.

4. Państwa trzecie wnoszące istotny wkład wojskowy w operację wojskową UE mają w warunkach codziennego zarządzania operacją takie same prawa i obowiązki jak państwa członkowskie UE biorące udział w operacji.

5. Niniejszym Rada upoważnia KPiB do podjęcia stosownych decyzji w sprawie ustanowienia komitetu uczestników, w przypadku gdy państwa trzecie wniosą istotne wkłady wojskowe.

Artykuł 11

Działanie wspólnotowe

1. Rada i Komisja zapewniają, zgodnie ze swoimi kompetencjami, spójność pomiędzy wdrożeniem niniejszego wspólnego działania a innymi zewnętrznymi działaniami Wspólnoty, zgodnie z art. 3 Traktatu UE. Rada i Komisja współpracują na rzecz osiągnięcia tego celu.

2. W razie potrzeby zarówno na miejscu, jak i w Brukseli należy poczynić uzgodnienia dotyczące koordynacji działań UE w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej.

Artykuł 12

Status sił działających pod przewodnictwem UE

Status sił działających pod przewodnictwem UE i personelu tych sił, w tym przywileje, immunitety i inne gwarancje niezbędne do wykonania misji i jej sprawnego przebiegu, zostaje ustalony zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 24 Traktatu UE. SG/WP, który wspiera prezydencję, może wynegocjować takie uzgodnienia w jej imieniu.

Artykuł 13

Uzgodnienia finansowe

1. Mechanizm ATHENA zarządza kosztami wspólnymi operacji wojskowej UE.

2. Finansową kwotę odniesienia dla kosztów wspólnych operacji wojskowej UE ustala się w wysokości 99 200 000 EUR. Odsetek kwoty odniesienia, o którym mowa w art. 33 ust. 3 decyzji ustanawiającej mechanizm ATHENA, wynosi 50 %.

Artykuł 14

Informowanie Organizacji Narodów Zjednoczonych i innych stron trzecich

1. SG/WP zostaje niniejszym upoważniony do ujawniania Organizacji Narodów Zjednoczonych i innym stronom trzecim, związanym z niniejszym wspólnym działaniem, informacji niejawnych UE i dokumentów opracowywanych do celów operacji wojskowej UE do odpowiedniej dla każdej z nich klauzuli tajności oraz zgodnie z przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa.

2. SG/WP zostaje niniejszym upoważniony do ujawniania Organizacji Narodów Zjednoczonych i innym stronom trzecim, związanym z niniejszym wspólnym działaniem, informacji jawnych UE związanych z dyskusjami Rady dotyczącymi operacji objętych obowiązkiem zachowania tajemnicy służbowej zgodnie z przepisami art. 6 ust. 1 regulaminu wewnętrznego Rady (3).

Artykuł 15

Wejście w życie i zakończenie

1. Niniejsze wspólne działanie wchodzi w życie z dniem jego przyjęcia.

2. Operacja wojskowa UE zostaje zakończona nie później niż 12 miesięcy po osiągnięciu początkowej zdolności operacyjnej. Odtworzenie sił UE rozpoczyna się pod koniec operacji wojskowej UE. W okresie odtworzenia siły UE mogą nadal wykonywać zadania powierzone im zgodnie z rezolucją RB ONZ 1778 (2007), w ramach swoich pozostałych zdolności; w szczególności nadal ma zastosowanie struktura dowodzenia operacji wojskowej UE.

3. Niniejsze wspólne działanie uchyla się po odtworzeniu sił UE, zgodnie z zatwierdzonym planem zakończenia operacji wojskowej UE, bez uszczerbku dla stosownych przepisów mechanizmu ATHENA.

Artykuł 16

Publikacja

Niniejsze wspólne działanie zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 15 października 2007 r. W imieniu Rady L. AMADO Przewodniczący

(1) Dz.U. L 46 z 16.2.2007, str. 63.

(2) Dz.U. L 152 z 13.6.2007, str. 14.

(3) Decyzja Rady 2004/338/WE, Euratom z dnia 22 marca 2004 r. w sprawie przyjęcia regulaminu Rady (Dz.U. L 106 z 15.4.2004, str. 22). Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2006/34/WE, Euratom (Dz.U. L 22 z 26.1.2006, str. 32).