Dyrektywa Rady 96/99/WE

z dnia 30 grudnia 1996 r.

zmieniająca dyrektywę 92/12/EWG w sprawie ogólnych ustaleń dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 99,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],

a także mając na uwadze, co następuje:

Komitet Ekonomiczno-Społeczny, konsultowany na wniosek Komisji, nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez Radę na postawie art. 198 Traktatu; dlatego należy stanowić bez opinii Komitetu;

dyrektywa 92/12/EWG [2] określa ogólne ustalenia dotyczące przechowywania, przepływu oraz kontrolowania towarów objętych podatkiem akcyzowym;

artykuł 26 niniejszej dyrektywy przewiduje dla Danii odstępstwo od pobierania podatku akcyzowego od napojów alkoholowych i wyrobów tytoniowych powyżej pewnych ilości w przypadku gdy są one wwożone na terytorium Danii przez osoby prywatne na ich własny użytek;

Akt Przystąpienia z 1994 r. przewiduje, również w odniesieniu do art. 26 dyrektywy 92/12/EWG, że Szwecja i Finlandia mają prawo pobierać podatek akcyzowy od poszerzonej listy napojów alkoholowych i tytoniowych przetworzonych na takich samych zasadach;

tego typu odstępstwa są przyznawane w związku z faktem, iż w Europie bez granic, gdzie stawki podatku akcyzowego są bardzo zróżnicowane, natychmiastowe zniesienie wszystkich limitów stosowanych w zakresie akcyzy spowodowałoby niedopuszczalną zmianę przepływu wymiany towarowej i przychodów, jak również zakłócenie konkurencji w zainteresowanych Państwach Członkowskich, które tradycyjnie pobierają wysoki podatek akcyzowy na wyżej wspomniane towary, zarówno dlatego, że towary te stanowią poważne źródło dochodów, jak i ze względów sanitarno-społecznych;

odstępstwa zostały przyznane do dnia 31 grudnia 1996 r. przy procedurze kontrolnej identycznej do procedury ustanowionej w art. 28 dyrektywy 77/388/EWG [3];

jednakże dnia 31 grudnia 1996 r. minimalne stawki podatku akcyzowego stosowane w całej Wspólnocie będą niższe od tych, które zostały przyznane w ramach odstępstw tak, że zniesienie ich w określonym dniu spowoduje większe problemy niż te, które zostały przewidziane;

dlatego należy przewidzieć dłuższy okres dostosowawczy dla Danii, Finlandii i Szwecji zmieniając datę ustanowioną w art. 26 dyrektywy 92/12/EWG;

jednakże przepisy art. 26 stanowią odstępstwo od jednej z podstawowych zasad rynku wewnętrznego, to jest prawa obywateli do przewozu nabytych na własny użytek towarów z jednego miejsca Wspólnoty w drugie bez nabywania nowych obowiązków podatkowych, należy w możliwie największym stopniu wyeliminować skutki przepisów niniejszego artykułu;

należy dlatego, z jednej strony, w przypadku Danii i Finlandii przewidzieć stopniowe znoszenie ograniczeń ilościowych, które mogą być stosowane aż do chwili ich ostatecznego zniesienia dnia 31 grudnia 2003 r. i, z drugiej strony, ograniczyć z 36 do 24 godzin okres dający prawo do zwolnienia od podatku, który ma odpowiadać minimalnemu koniecznemu okresowi pobytu rezydenta poza granicami swojego Państwa Członkowskiego dla nabycia prawa do korzystania przez tego rezydenta z jakiegokolwiek zwolnienia;

zainteresowane Państwa Członkowskie mogą ustanowić dokładne warunki procesu liberalizacji w zależności od wszystkich elementów, które w danym przypadku należny wziąć pod uwagę;

jednakże że proces ten musi zostać poddany kontroli najpóźniej do dnia 30 czerwca 2000 r.;

należy zezwolić Szwecji na kontynuowanie stosowania obecnie obowiązujących ograniczeń do dnia 30 czerwca 2000 r. po zastosowaniu mechanizmu rewizyjnego analogicznego do przewidzianego art. 28 dyrektywy 77/388/EWG;

artykuł 1 ust. 2 rozporządzenia Rady 3925/91/EWG z dnia 19 grudnia 1991 r. dotyczący zniesienia kontroli i formalności stosowanych wobec bagażu podręcznego ładowni, osób odbywających lot wewnątrzwspólnotowy oraz bagażu osób przekraczających morze wewnątrz Wspólnoty [4] zawiera zapis, iż stosowanie go nie narusza zasad kontroli związanych z zakazami lub ograniczeniami nałożonymi przez Państwa Członkowskie w zakresie, w jakim są one zgodne z trzema Traktatami założycielskimi Wspólnot Europejskich; i że w związku z powyższym, weryfikacje niezbędne w celu stosowania ograniczeń ilościowych wskazanych w art. 26 dyrektywy 92/12/EWG muszą być uznane za tego typu kontrole i, jako takie, za zgodne z legislacją wspólnotową,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

"Artykuł 26

1. Bez uszczerbku dla art. 8, do dnia 31 grudnia 2003 r. Dania i Finlandia zostaje upoważniona do stosowania szczególnych przepisów ustanowionych w ust. 2 i 3 odnośnie do niektórych napojów alkoholowych i wyrobów tytoniowych wwożonych na terytorium tych państw przez osoby prywatne na użytek własny.

Dania i Finlandia są upoważnione do kontynuowania, od dnia 1 stycznia 1997 r., stosowania takich samych ograniczeń, jakie są stosowane do dnia 31 grudnia 1996 r. w stosunku do ilości towarów, które mogą być wwożone na ich terytorium bez dodatkowych opłat z tytułu podatku akcyzowego. Te Państwa Członkowskie zobowiązane są do stopniowego znoszenia powyższych ograniczeń.

Jeżeli towary te wwożone są przez osoby rezydujące na terytorium Danii i Finlandii, państwa te mają prawo ograniczać zwolnienie z opłat z tytułu podatku akcyzowego do osób, które przebywały poza ich granicami przez okres dłuższy niż 24 godziny.

2. Przed dniem 30 czerwca 2000 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie sprawozdanie dotyczące funkcjonowania ust. 1.

3. Bez uszczerbku dla art. 8 i pod warunkiem zachowania procedury weryfikacyjnej analogicznej do tej, jaka została ustanowiona w art. 28 dyrektywy 77/388/EWG, Szwecji upoważniona jest do kontynuowania stosowania, od dnia 1 stycznia 1997 r. aż do dnia 30 czerwca 2000 r., takich samych ograniczeń jak te, które stosowała dnia 31 grudnia 1996 r. w stosunku do ilości napojów alkoholowych i wyrobów tytoniowych, które mogą być wprowadzane na terytorium Szwecji przez osoby prywatne na ich własny użytek bez nowych opłat z tytułu podatku akcyzowego.

4. Dania, Finlandia i Szwecja mogą pobierać opłaty z tytułu podatku akcyzowego i stosować niezbędne kontrole wynikające z zapisu niniejszego artykułu."

Artykuł 2

1. Państwa Członkowskie wprowadzą przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy nie później niż do dnia 1 stycznia 1997 r. Niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.

Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie taki towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.

2. Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, które przyjmują w dziedzinie uregulowanej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 30 grudnia 1996 r.

W imieniu Rady

S. Barrett

Przewodniczący

[1] Opinia wydana dnia 13 grudnia 1996 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

[2] Dz.U. L 76 z 23.3.1992, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 94/74/WE (Dz.U. L 365 z 31.12.1994, str. 46).

[3] Dz.U. L 145 z 13.6.1977, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 95/7/WE (Dz.U. L 102 z 9.5.1995, str. 18)

[4] Dz.U. L 374 z 31.12.1991, str. 4.

--------------------------------------------------