PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 199/57

DECYZJA RADY 2011/486/WPZiB

z dnia 1 sierpnia 2011 r.

dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, grupom, przedsiębiorstwom i podmiotom w związku z sytuacją w Afganistanie

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniu 27 maja 2002 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2002/402/WPZiB dotyczące środków ograniczających przeciwko Osamie bin Ladenowi, członkom organizacji Al-Kaida i talibom oraz innym osobom fizycznym, grupom, przedsiębiorstwom i podmiotom z nimi powiązanym (1).

(2) W dniu 17 czerwca 2011 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych („RB ONZ”) przyjęła rezolucję nr 1988 (2011), w której stwierdziła, że sytuacja związana z bezpieczeństwem w Afganistanie uległa zmianie i że niektórzy talibowie pojednali się z rządem Afganistanu, wyrzekli się terrorystycznej ideologii Al-Kaidy i jej zwolenników i opowiadają się za pokojowym rozwiązaniem trwającego konfliktu w Afganistanie.

(3) W rezolucji RB ONZ nr 1988 (2011) stwierdzono również, że mimo zmiany sytuacji związanej z bezpieczeństwem w Afganistanie i postępów na drodze do pojednania, sytuacja ta wciąż stanowi zagrożenie dla międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa; potwierdzono też potrzebę walki z tym zagrożeniem.

(4) Na mocy rezolucji RB ONZ nr 1988 (2011) nałożono również pewne środki ograniczające w stosunku do osób i podmiotów uznanych za talibów przed 17 czerwca 2011 r. oraz w stosunku do innych osób, grup, przedsiębiorstw i podmiotów z nimi związanych, wymienionych w sekcji A („Osoby powiązane z talibami”) i w sekcji B („Podmioty oraz inne grupy i przedsiębiorstwa powiązane z talibami”) skonsolidowanego wykazu komitetu ustanowionego na mocy rezolucji RB ONZ nr 1267 (1999) i rezolucji RB ONZ nr 1333 (2000) w wersji obowiązującej w dniu 17 czerwca 2011 r., a także w stosunku do innych osób, grup, przedsiębiorstw i podmiotów, które uczestniczą w podejmowanych przez talibów działaniach stanowiących zagrożenie dla pokoju, stabilności i bezpieczeństwa w Afganistanie, wskazanych przez Komitet Sankcji ustanowiony na mocy pkt 30 rezolucji RB ONZ nr 1988 (2011) (zwany dalej „Komitetem Sankcji”).

(5) Unia powinna podjąć dalsze działania, aby wprowadzić w życie niektóre środki,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Niniejszym nakłada się środki ograniczające przewidziane w art. 2, art. 3 ust. 1 i art. 4 ust. 1 i 2 w odniesieniu do osób i podmiotów uznanych przed 17 czerwca 2011 r. za talibów oraz w stosunku do innych osób, grup, przedsiębiorstw i podmiotów z nimi związanych, wymienionych w sekcji A („Osoby powiązane z talibami”) i w sekcji B („Podmioty oraz inne grupy i przedsiębiorstwa powiązane z talibami”) skonsolidowanego wykazu komitetu ustanowionego na mocy rezolucji RB ONZ nr 1267 (1999) i rezolucji RB ONZ nr 1333 (2000) w wersji obowiązującej w dniu 17 czerwca 2011 r., a także w stosunku do innych osób, grup, przedsiębiorstw i podmiotów związanych z talibami w działaniach stanowiących zagrożenie dla pokoju, stabilności i bezpieczeństwa w Afganistanie, wskazanych przez komitet sankcji.

2. Odpowiednie osoby, grupy, przedsiębiorstwa i podmioty są wymienione w wykazie zamieszczonym w załączniku.

Artykuł 2

W odniesieniu do osób, grup, przedsiębiorstw i podmiotów, o których mowa w art. 1, państwa członkowskie podejmują konieczne środki, by zapobiec pośredniemu lub bezpośredniemu dostarczaniu, sprzedaży lub transferowi im z terytorium państw członkowskich lub przez ich obywateli lub z wykorzystaniem statków pływających pod banderą państw członkowskich lub ich statków powietrznych wszelkiego rodzaju broni i materiałów pokrewnych, w tym broni i amunicji, pojazdów wojskowych i sprzętu wojskowego, sprzętu paramilitarnego i części zamiennych do nich oraz doradztwa technicznego, pomocy lub szkoleń związanych z działaniami wojskowymi.

Artykuł 3

1. Państwa członkowskie przyjmują niezbędne środki mające na celu zapobieganie wjazdowi na ich terytoria lub przejazdowi przez nie osób, o których mowa w art. 1.

2. ust. 1 nie zobowiązuje państw członkowskich do odmowy wjazdu własnym obywatelom na swoje terytorium.

3. ust. 1 nie ma zastosowania w przypadku gdy wjazd lub przejazd jest konieczny do przeprowadzenia procesu sądowego lub gdy Komitet Sankcji ustali w odniesieniu do indywidualnego przypadku, że wjazd lub przejazd są uzasadnione, również w sytuacji, gdy ma to bezpośredni związek ze wspieraniem wysiłków rządu Afganistanu na rzecz wspierania pojednania.

4. W przypadkach gdy zgodnie z ust. 3 państwo członkowskie zezwala na wjazd na lub przejazd przez swoje terytorium osób wskazanych przez Komitet Sankcji, zezwolenie ograniczone jest do celu, w jakim zostało udzielone, i do osób, których dotyczy.

Artykuł 4

1. Wszystkie fundusze i inne aktywa finansowe lub zasoby gospodarcze osób, grup, przedsiębiorstw i podmiotów, o których mowa w art. 1, w tym fundusze, których źródłem jest mienie posiadane lub kontrolowane bezpośrednio lub pośrednio przez te osoby, grupy, przedsiębiorstwa i podmioty lub osoby działające w ich imieniu lub pod ich kierunkiem zostają zamrożone.

2. Żadne fundusze, aktywa finansowe ani zasoby gospodarcze nie są udostępniane, bezpośrednio lub pośrednio, osobom, grupom, przedsiębiorstwom i podmiotom, o których mowa w ust. 1, ani na ich rzecz.

3. Państwa członkowskie mogą dopuścić zwolnienia ze środków, o których mowa w ust. 1 i 2, w odniesieniu do funduszy i innych aktywów finansowych lub zasobów gospodarczych, które są:

a) niezbędne do pokrycia podstawowych wydatków, w tym opłacenia żywności, czynszu lub kredytu hipotecznego, lekarstw i kosztów leczenia, podatków, składek na ubezpieczenie i opłat za usługi użyteczności publicznej;

b) przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych honorariów i zwrot wydatków poniesionych w związku ze świadczeniem usług prawniczych;

c) przeznaczone wyłącznie na uiszczenie opłat lub prowizji za standardową usługę przechowywania lub utrzymywania zamrożonych funduszy, innych środków finansowych lub zasobów gospodarczych;

d) niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, po powiadomieniu Komitetu Sankcji przez zainteresowane państwo członkowskie i po uzyskaniu zgody tego komitetu.

4. Zwolnienia, o których mowa w art. 3 lit. a), b) i c), zainteresowane państwo członkowskie może zastosować po powiadomieniu Komitetu Sankcji o zamiarze udzielenia, w odpowiednich przypadkach, zezwolenia na dostęp do tych funduszy, aktywów lub zasobów, o ile Komitet Sankcji nie wyda decyzji odmownej w terminie trzech dni roboczych od daty takiego powiadomienia.

5. ust. 2 nie ma zastosowania do dodatkowych środków wpływających na zamrożone rachunki z tytułu:

a) odsetek lub innych dochodów z tych rachunków; lub

b) płatności należnych z tytułu umów lub porozumień, które zostały zawarte przed dniem, w którym rachunki te zaczęły podlegać środkom ograniczającym, lub zobowiązań, które powstały przed tym dniem;

pod warunkiem że wszystkie takie odsetki, inne dochody i płatności nadal podlegają ust. 1.

Artykuł 5

Rada ustala wykaz zawarty w załączniku i wprowadza w nim zmiany na podstawie ustaleń Rady Bezpieczeństwa lub Komitetu Sankcji.

Artykuł 6

1. W przypadku gdy Rada Bezpieczeństwa lub Komitet Sankcji umieszczą w wykazie osobę, grupę, przedsiębiorstwo lub podmiot, Rada umieszcza taką osobę, grupę, takie przedsiębiorstwo lub taki podmiot w załączniku. Rada powiadamia o swojej decyzji i uzasadnieniu umieszczenia w wykazie daną osobę, grupę, dane przedsiębiorstwo lub dany podmiot bezpośrednio - gdy adres jest znany - albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając danej osobie, grupie, danemu przedsiębiorstwu lub podmiotowi przedstawienie uwag.

2. W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada weryfikuje swoją decyzję i stosownie informuje daną osobę, grupę, dane przedsiębiorstwo lub dany podmiot.

Artykuł 7

1. Załącznik zawiera uzasadnienie umieszczenia w wykazie osób, grup, przedsiębiorstw lub podmiotów przedstawione przez Radę Bezpieczeństwa lub Komitet Sankcji.

2. W załączniku zamieszcza się także, w miarę dostępności, informacje przekazane przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet Sankcji niezbędne do identyfikacji danych osób, grup, przedsiębiorstw lub podmiotów. W odniesieniu do osób, informacje takie mogą dotyczyć imion i nazwisk, w tym pseudonimów, daty i miejsca urodzenia, obywatelstwa, numeru paszportu i dowodu tożsamości, płci, adresu – o ile jest znany – oraz funkcji lub zawodu. W odniesieniu do grup, przedsiębiorstw lub podmiotów informacje takie mogą dotyczyć nazwy, miejsca i daty rejestracji, numeru rejestracji i miejsca prowadzenia działalności. W załączniku umieszczana jest także data wskazania przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet Sankcji.

Artykuł 8

Niniejsza decyzja podlega przeglądowi, jest zmieniana lub zostaje uchylona, w stosownych przypadkach, zgodnie z odpowiednimi decyzjami Rady Bezpieczeństwa.

Artykuł 9

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 1 sierpnia 2011 r. W imieniu Rady M. DOWGIELEWICZ Przewodniczący

(1) Dz.U. L 139 z 29.5.2002, s. 4.