Dyrektywa Rady

z dnia 21 marca 1991 r.

po raz dziewiąty zmieniająca dyrektywę 76/769/EWG w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych

(91/173/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100a,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

we współpracy z Parlamentem Europejskim [2],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],

a także mając na uwadze, co następuje:

należy przyjąć środki mające na celu stopniowe ustanawianie wewnętrznego rynku w terminie upływającym 31 grudnia 1992 r.; rynek wewnętrzny obejmuje obszar bez granic wewnętrznych, w obrębie którego zapewniony jest swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału;

zarówno pentachlorofenol (CAS nr 87–86–5), jak i jego związki są substancjami niebezpiecznymi dla człowieka i środowiska, w szczególności środowiska wodnego; należy uregulować sposób wykorzystywania tych substancji;

ograniczenia sprzedaży i stosowania substancji, określonych powyżej lub preparatów zawierających te substancje, wprowadzone już przez niektóre Państwa Członkowskie mają bezpośredni wpływ na tworzenie i działanie rynku wewnętrznego; dlatego też konieczne jest zbliżenie przepisów prawnych Państw Członkowskich w tej dziedzinie, a następnie zmiana załącznika I do dyrektywy 76/769/EWG [4], ostatnio zmienionej dyrektywą 89/678/EWG [5];

Komisja będzie rozwijać skoordynowaną strategię wspólnotową dotyczącą wprowadzania do obrotu i stosowania produktów chemicznych, używanych do konserwacji drewna; podstawą ustalania strategii będą informacje dostarczane Komisji przez Państwa Członkowskie, w szczególności w zakresie oceny zagrożeń dla człowieka i środowiska, z jednoczesnym uwzględnieniem różnych problemów związanych z konserwacją drewna w Państwach Członkowskich;

niniejsza dyrektywa nie ma wpływu na obecnie obowiązujące prawodawstwo wspólnotowe, dotyczące ewentualnego przyjęcia przez Państwa Członkowskie ostrzejszych ograniczeń użytkowania wymienionych wyżej substancji i preparatów w miejscu pracy,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku I do dyrektywy 76/769/EWG dodaje się punkt w brzmieniu:

"23.Pentachlorofenol (CAS nr 87–86–5) i jego sole oraz estry | nie mogą być stosowane w stężeniach równych lub większych niż 0,1 % w stosunku do masy, w substancjach lub preparatach wprowadzanych do obrotu. W drodze wyjątku przepis ten nie ma zastosowania do substancji i preparatów przeznaczonych do użytku w instalacjach przemysłowych nieumożliwiających emisji i/lub wydzielania pentachlorofenolu (PCP) w ilościach większych niż przewidziane w obowiązującym ustawodawstwie: a)w impregnowaniu drewna.Jednakże impregnowane drewno nie może być używane:wewnątrz budynków, do celów dekoracyjnych, niezależnie od ich przeznaczenia (mieszkania, miejsce zatrudnienia, wypoczynek);do wytwarzania pojemników przeznaczonych do celów uprawy ani do żadnego przetwarzania i ponownego impregnowania oraz wytwarzania opakowań mogących wchodzić w kontakt z surowcami, półproduktami albo wyrobami gotowymi przeznaczonymi do spożycia przez ludzi i/lub zwierzęta, lub innych materiałów mogących powodować ich skażenie, ani do jakiegokolwiek jego ponownego impregnowania;b)w impregnowaniu włókien i wysoko odpornych wyrobów tekstylnych, jednak w żadnym wypadku nieprzeznaczonych do produkcji odzieży lub wyposażenia dekoracyjnego;c)jako środek syntetyzujący i/lub przetwarzający w procesach produkcyjnych;d)w drodze specjalnego wyjątku Państwa Członkowskie mogą na zasadach indywidualnych zezwalać na swoim terytorium wyspecjalizowanym fachowcom na przeprowadzanie na miejscu oraz w budynkach posiadających wartość kulturalną, artystyczną i historyczną albo w przypadkach nagłych, zabiegów zapobiegawczych w stosunku do drewna lub muru zainfekowanego przez grzyba domowego (Serpula lacrymans) oraz "cubic rot fungi".Wyjątki te zostaną ponownie zbadane w świetle mającego miejsce rozwoju wiedzy i technik nie później niż w trzy lata po wdrożeniu dyrektywy. W każdym wypadku: a)pentachlorofenol stosowany osobno lub jako składnik preparatów wykorzystywanych w ramach powyższych wyjątków musi mieć łączną zawartość heksachlorodibezoparadioksyny (H6CDD) poniżej czterech części na milion (ppm);b)substancje te i preparaty nie mogą:być wprowadzane do obrotu, z wyjątkiem opakowań o pojemności 20 litrów lub więcej;być sprzedawane ogółowi społeczeństwa.Bez uszczerbku dla stosowania innych przepisów wspólnotowych dotyczących klasyfikacji, pakowania i etykietowania niebezpiecznych substancji i preparatów opakowanie takich preparatów powinno być oznaczone w sposób czytelny i nieusuwalny, jak następuje: "Przeznaczone wyłącznie do zastosowania przemysłowego i zawodowego." Dodatkowo przepis ten nie ma zastosowania w odniesieniu do odpadów podlegających przepisom dyrektyw 75/442/EWG i 78/319/EWG." |

Artykuł 2

1. Państwa Członkowskie przekazują Komisji przed dniem 31 grudnia 1991 r. teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą.

2. Do dnia 1 lipca 1992 r. Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Państwa Członkowskie niezwłocznie informują o tym Komisję.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 21 marca 1991 r.

W imieniu Rady

G. Wohlfart

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 117 z 4.5.1988, str. 14.

[2] Dz.U. C 291 z 20.11.1989, str. 58 oraz Dz.U. C 48 z 25.2.1991.

[3] Dz.U. C 208 z 8.8.1988, str. 55.

[4] Dz.U. L 262 z 27.9.1976, str. 201.

[5] Dz.U. L 398 z 30.12.1989, str. 24.

--------------------------------------------------