ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(1)

W załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1005/2009 ustanowiono daty graniczne, po których halony nie mogą być wykorzystywane w gaśnicach i systemach ochrony przeciwpożarowej w nowym sprzęcie, w tym w nowych statkach powietrznych Zgodnie z pkt 2 lit. b) załącznika VI do rozporządzenia (WE) nr 1005/2009 definicja „nowego sprzętu” zależy od daty złożenia wniosku o certyfikat typu we właściwym organie regulacyjnym.
„1.1.1.

Liczba pojazdów rolniczych i leśnych wprowadzanych do obrotu według formuły elastycznej nie może, dla żadnej kategorii silników, przekroczyć 20 % rocznej liczby pojazdów wprowadzonych do obrotu przez danego producenta, wyposażonych w silnik w odnośnym przedziale mocy (obliczonej jako średnia wartość sprzedaży w ciągu ostatnich pięciu lat na rynku unijnym). Niezależnie od zdania pierwszego niniejszego podpunktu, wyłącznie w przypadku ciągników kategorii T2, T4.1 i C2 liczba pojazdów wprowadzanych do obrotu według formuły elastycznej etapu IV nie może, dla żadnego przedziału mocy silników, przekroczyć 150 % rocznej liczby pojazdów wprowadzonych do obrotu przez danego producenta, wyposażonych w silnik w odnośnym przedziale mocy (obliczonej jako średnia wartość sprzedaży w ciągu ostatnich pięciu lat na rynku unijnym). Jeżeli producent pojazdów wprowadzał do obrotu pojazdy rolnicze i leśne na rynku unijnym przez okres krótszy niż pięć lat, wspomniana średnia wartość jest obliczana dla okresu, w którym producent pojazdów wprowadzał do obrotu pojazdy rolnicze i leśne na rynku unijnym.”.
Były prokurator generalny Teheranu do sierpnia 2009 r. Jako prokurator generalny Teheranu wydał ogólny nakaz zatrzymania setek działaczy, dziennikarzy i studentów. W styczniu 2010 r. śledztwo parlamentarne wykazało, że był on bezpośrednio odpowiedzialny za zatrzymanie trzech więźniów, którzy następnie zmarli w areszcie. W sierpniu 2010 r. został zawieszony w sprawowaniu funkcji po dochodzeniu irańskiego sądownictwa w sprawie odegranej przez niego roli w uśmierceniu trzech mężczyzn zatrzymanych z jego polecenia po wyborach. W listopadzie 2014 r. władze irańskie oficjalnie uznały, że brał udział w uśmiercaniu więźniów. Został uniewinniony przez Sąd Najwyższy Iranu dnia 19 sierpnia 2015 r. od zarzutów w związku z torturowaniem i śmiercią trzech młodych mężczyzn w ośrodku zatrzymań w Kahrizak w 2009 r.

Od 2009 roku konsekwentnie i stale nie wydawał zgody na organizację jakichkolwiek zgromadzeń przez środowiska pozarządowe, odmawiając tym samym konstytucyjnego prawa do protestów. Doprowadziło to do aresztowań wielu pokojowych demonstrantów z pogwałceniem prawa do wolności zgromadzania się.

Były strażnik oddziału 1 w więzieniu Radjaishahr (Radżai-Szahr) w mieście Karadj (Karadż). Kilku byłych więźniów oskarżyło go o stosowanie tortur oraz o wydawanie rozkazów o nieudzielaniu więźniom pomocy medycznej. Według zeznań jednej z osób zatrzymanych w więzieniu w Radjaishahr (Radżai-Szahr) był on dotkliwie bity przez wszystkich strażników za pełną wiedzą Akhariana. Zgłoszono również co najmniej jeden przypadek śmierci więźnia (Mohsena Beikvandy) znajdującego się pod dozorem Akhariana.

Były prokurator generalny w mieście Qom (Kom). Prawdopodobnie obecnie jest w toku jego przeniesienie na nowe stanowisko. Odpowiedzialny za arbitralne zatrzymania i maltretowanie dziesiątek osób naruszających przepisy w Qom (Kom). Uczestniczył w poważnym naruszeniu prawa do rzetelnego procesu sądowego, co przyczyniło się do nadmiernego i zwiększonego stosowania kary śmierci, a w związku z tym zdecydowanego zwiększenia liczby egzekucji od początku roku.

40.

HABIBI Mohammad Reza

Szef biura Ministerstwa Sprawiedliwości w Yazd. Były zastępca prokuratora w Isfahanie. Prawdopodobnie obecnie jest w toku jego przeniesienie na nowe stanowisko. Uczestniczył w postępowaniach pozbawiających oskarżonych prawa do rzetelnego procesu sądowego; przykładowo: w maju 2011 r. wykonano wyrok na Abdollahu Fathim, po tym jak podczas procesu sądowego w marcu 2010 r. Habibi nie dał Fathiemu prawa do bycia wysłuchanym i nie uwzględnił zgłaszanych przez niego kwestii związanych ze zdrowiem psychicznym. W związku z tym uznaje się, że Habibi uczestniczył w poważnym naruszeniu prawa do rzetelnego procesu sądowego, co przyczyniło się do nadmiernego i zwiększonego stosowania kary śmierci oraz gwałtownego wzrostu liczby egzekucji od początku 2011 r.
(6)

W następstwie wniosku złożonego przez przedsiębiorstwo DuPont Nutrition BioSciences ApS na podstawie art. 13 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 zwrócono się do Urzędu o wydanie opinii dotyczącej oświadczenia zdrowotnego odnoszącego się do laktitolu oraz do utrzymania prawidłowego wypróżniania się (pytanie nr EFSA-Q-2015-00375 (3)). Oświadczenie zaproponowane przez wnioskodawcę było sformułowane w następujący sposób: „Laktitol przyczynia się do prawidłowej pracy jelit”.
(2)

Na podstawie art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 przyjęto rozporządzenie Komisji (UE) nr 432/2012 (2), którym ustanowiono wykaz dopuszczonych oświadczeń zdrowotnych dotyczących żywności, innych niż oświadczenia odnoszące się do zmniejszenia ryzyka choroby oraz do rozwoju i zdrowia dzieci.
(3)

Zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (3), jeżeli istnieją normy międzynarodowe lub jeżeli spodziewane jest ich wprowadzenie, mają one być wzięte pod uwagę podczas opracowywania lub dostosowywania prawa żywnościowego, z wyjątkiem sytuacji, w których normy takie – lub ich część – nie stanowiłyby skutecznego lub odpowiedniego środka realizacji celów prawa żywnościowego; sytuacji, w których ich niestosowanie jest uzasadnione naukowo oraz gdyby miały one spowodować zmianę poziomu ochrony w stosunku do poziomu określonego jako właściwy w Unii. Ponadto – zgodnie z art. 13 lit. e) tego rozporządzenia – Unia ma wspierać spójność międzynarodowych norm technicznych i prawa żywnościowego, dbając jednocześnie o to, aby wysoki poziom ochrony przyjęty we Wspólnocie nie został obniżony.
(3)

W dniu 30 listopada 2016 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła rezolucję 2321 (2016), w której przewidziano nowe środki skierowane przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej, w tym zakaz przywozu z tego państwa miedzi, niklu, srebra, cynku i posągów oraz zakaz wywozu do niego śmigłowców oraz statków. W dniu 27 lutego 2017 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) 2017/330 (3) zmieniające odpowiednio rozporządzenie (WE) nr 329/2007, dodając załączniki Ih, IIIa i IIIb. Należy obecnie określić miedź, nikiel, srebro i cynk, posągi oraz statki i śmigłowce, które mają zostać uwzględnione w tych załącznikach, i przyporządkować im numery referencyjne zaczerpnięte z Nomenklatury scalonej określonej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (4).
2)

dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 3c 1. Zabrania się: a) świadczenia, w sposób bezpośredni lub pośredni, jakichkolwiek usług związanych z górnictwem lub jakichkolwiek usług związanych z produkcją w przemyśle chemicznym, wydobywczym i rafineryjnym, o których mowa w części A załącznika VIII, na rzecz jakichkolwiek osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów w Korei Północnej lub do wykorzystania w tym kraju; oraz b) świadczenia, w sposób bezpośredni lub pośredni, usług informatycznych i usług powiązanych, o których mowa w części B załącznika VIII, na rzecz jakichkolwiek osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów w Korei Północnej lub do wykorzystania w tym kraju. 2. W drodze odstępstwa od ust. 1 lit. a) właściwe organy państw członkowskich, wskazane na stronach internetowych wyszczególnionych w załączniku II, mogą zezwolić na świadczenie usług związanych z górnictwem oraz świadczenie usług związanych z produkcją w przemyśle chemicznym, wydobywczym i rafineryjnym, o ile takie usługi mają być wykorzystywane wyłącznie do celów rozwojowych bezpośrednio zaspokajających potrzeby ludności cywilnej lub do propagowania denuklearyzacji. 3. Zakaz określony w ust. 1 lit. b) nie ma zastosowania w odniesieniu do usług informatycznych i usług powiązanych, o ile takie usługi mają być wykorzystywane wyłącznie do celów urzędowych misji dyplomatycznej lub konsularnej lub organizacji międzynarodowej korzystającej z immunitetów w Korei Północnej zgodnie z prawem międzynarodowym. 4. Zakaz określony w ust. 1 lit. b) nie ma zastosowania w odniesieniu do świadczenia usług informatycznych i usług powiązanych przez podmioty publiczne lub przez osoby prawne, podmioty lub organy, które otrzymują publiczne finansowanie z Unii lub państw członkowskich w celu świadczenia tych usług do celów rozwojowych bezpośrednio zaspokajających potrzeby ludności cywilnej lub do propagowania denuklearyzacji. 5. W przypadkach nieobjętych zakresem ust. 4 oraz w drodze odstępstwa od ust. 1 lit. b) właściwe organy państw członkowskich, wskazane na stronach internetowych wyszczególnionych w załączniku II, mogą zezwolić na świadczenie usług informatycznych i usług powiązanych, o ile usługi te mają być wykorzystywane wyłącznie do celów rozwojowych bezpośrednio zaspokajających potrzeby ludności cywilnej lub do propagowania denuklearyzacji. 6. Zakazy określone w ust. 1 nie mają zastosowania do świadczenia usług do dnia 9 lipca 2017 r. na podstawie umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed dniem 8 kwietnia 2017 r.”;
c)

rzeczywiście dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii po upływie okresu objętego dochodzeniem lub stał się stroną nieodwołalnego zobowiązania umownego dotyczącego wywozu do Unii znacznej ilości wspomnianego produktu, możliwa jest zmiana tabeli zawartej w art. 1 ust. 2 poprzez dodanie nowego producenta eksportującego do przedsiębiorstw współpracujących nieobjętych próbą i w związku z tym podlegających średniej ważonej stawce celnej przedsiębiorstw objętych próbą.
3)

art. 24 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 24 Zmniejszenie płatności z tytułu zazieleniania w przypadku niezgodności ze zobowiązaniami w zakresie dywersyfikacji upraw 1. W przypadku gruntów ornych, w odniesieniu do których w art. 44 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 wymaga się stosowania co najmniej dwóch różnych upraw, a uprawa główna nie może zajmować więcej niż 75 % całkowitej powierzchni gruntów ornych, lecz obszar zatwierdzony dla uprawy głównej zajmuje więcej niż 75 % całkowitej powierzchni zatwierdzonych gruntów ornych, obszar wykorzystywany do obliczania płatności z tytułu zazieleniania zgodnie z art. 23 niniejszego rozporządzenia zmniejsza się o dwukrotność powierzchni zajmowanej przez uprawę główną i przekraczającej 75 % całkowitej powierzchni zatwierdzonych gruntów ornych. 2. W przypadku gruntów ornych, w odniesieniu do których w art. 44 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 wymaga się stosowania co najmniej trzech różnych upraw, a uprawa główna nie może zajmować więcej niż 75 % całkowitej powierzchni gruntów ornych, lecz obszar zatwierdzony dla uprawy głównej zajmuje więcej niż 75 % całkowitej powierzchni zatwierdzonych gruntów ornych, obszar wykorzystywany do obliczania płatności z tytułu zazieleniania zgodnie z art. 23 niniejszego rozporządzenia zmniejsza się o powierzchnię zajmowaną przez uprawę główną i przekraczającą 75 % całkowitej powierzchni zatwierdzonych gruntów ornych. 3. W przypadku gruntów ornych, w odniesieniu do których w art. 44 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 wymaga się stosowania co najmniej trzech różnych upraw, a dwie uprawy główne nie mogą zajmować więcej niż 95 % całkowitej powierzchni gruntów ornych, lecz obszar zatwierdzony dla dwóch upraw głównych zajmuje więcej niż 95 % całkowitej powierzchni zatwierdzonych gruntów ornych, obszar wykorzystywany do obliczania płatności z tytułu zazieleniania zgodnie z art. 23 niniejszego rozporządzenia zmniejsza się o pięciokrotność powierzchni zajmowanej przez dwie uprawy główne i przekraczającej 95 % całkowitej powierzchni zatwierdzonych gruntów ornych. 4. W odniesieniu do gospodarstw, w przypadku których zgodnie z art. 44 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 wymaga się, aby uprawa główna na pozostałych gruntach ornych nie zajmowała więcej niż 75 % tych pozostałych gruntów ornych, lecz obszar zatwierdzony dla uprawy głównej na pozostałych zatwierdzonych gruntach ornych zajmuje więcej niż 75 %, obszar wykorzystywany do obliczania płatności z tytułu zazieleniania zgodnie z art. 23 niniejszego rozporządzenia zmniejsza się o dwukrotność powierzchni zajmowanej przez uprawę główną i przekraczającej 75 % tych pozostałych zatwierdzonych gruntów ornych. 5. W przypadku stwierdzenia, że przez trzy lata beneficjent nie spełniał wymogów w zakresie dywersyfikacji upraw, jak określono w niniejszym artykule, obszar, o który w kolejnych latach zmniejsza się obszar wykorzystywany do obliczania płatności z tytułu zazieleniania zgodnie z ust. 1–4, mnoży się przez 2.”;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 104/14

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/708

z dnia 19 kwietnia 2017 r.

ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości, których dotyczą wnioski o pozwolenie na przywóz złożone w okresie od dnia 1 do dnia 7 kwietnia 2017 r. w ramach kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 341/2007 na czosnek

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188 ust. 1 i 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 341/2007 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz czosnku.

(2) Ilości, których dotyczą wnioski o pozwolenie na przywóz typu „A”, złożone w ciągu pierwszych siedmiu dni kalendarzowych miesiąca kwietnia 2017 r., w odniesieniu do podokresu od dnia 1 czerwca 2017 r. do dnia 31 sierpnia 2017 r., są w przypadku niektórych kontyngentów większe niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz typu „A”, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3).

(3) W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o pozwolenie na przywóz typu „A”, złożone w odniesieniu do podokresu od dnia 1 czerwca 2017 r. do dnia 31 sierpnia 2017 r. na podstawie rozporządzenia (WE) nr 341/2007, ustala się współczynnik przydziału określony w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 19 kwietnia 2017 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Jerzy PLEWA Dyrektor Generalny Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 341/2007 z dnia 29 marca 2007 r. otwierające i ustanawiające zarządzanie kontyngentami taryfowymi i wprowadzające system pozwoleń na przywóz i świadectw pochodzenia czosnku i niektórych innych produktów rolniczych przywożonych z krajów trzecich (Dz.U. L 90 z 30.3.2007, s. 12).

(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13).
(4)

W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 891/2009 (5) przewidziano otwarcie niektórych wspólnotowych kontyngentów taryfowych w sektorze cukru i administrowanie nimi, w tym w odniesieniu do kontyngentów taryfowych na cukier pochodzący z Bośni i Hercegowiny. Należy zatem odpowiednio zmienić to rozporządzenie w celu wdrożenia określonych w protokole kontyngentów taryfowych na cukier.
(2)

Obecne brzmienie kodu CN 1905 90 60 odnosi się do dodatku środka słodzącego, co rodzi wątpliwości co do zakresu tego kodu CN oraz nie jest wystarczająco precyzyjne, by umożliwić klasyfikację na podstawie analizy laboratoryjnej. Należy skreślić słowa „Z dodatkiem”, ponieważ nie ma możliwości ustalenia, czy zawartość cukru jest naturalna, w związku z czym produkt musi być klasyfikowany do kodu CN 1905 90 90, czy też cukier został dodany, w związku z czym produkt musi być klasyfikowany do kodu CN 1905 90 60. Sformułowanie „środek słodzący” jest zbyt niejednoznaczne, gdyż obejmuje wszystkie naturalne i sztuczne substancje o słodkim smaku, nie określając progu zawartości substancji słodzącej w produkcie. Może to doprowadzić do stosowania różnych progów minimalnych lub do braku obiektywności podczas potwierdzania obecności substancji słodzącej w produkcie.
(8)

W związku z powyższym część 1 załącznika II do rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 powinna stać się załącznikiem II, ponieważ jest to jedyna pozostała część w załączniku II, przy czym należy skreślić odesłania do art. 14 ust. 3 oraz do części 1 załącznika II.
(2)

Dnia 8 kwietnia 2017 r. Komitet Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Sankcji podjął decyzję o wykreśleniu jednego nazwiska z wykazu osób, grup i podmiotów, w odniesieniu do których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002,
(3)

Z powodu rosyjskiego zakazu przywozu produktów rolnych i środków spożywczych pochodzących z Unii i niższego wzrostu światowego popytu na mleko i przetwory mleczne, zwłaszcza wskutek spowolnienia wywozu do Chin, Komisja przyjęła środki w celu zaradzenia sytuacji na rynku w sektorach produkcji zwierzęcej na podstawie art. 219 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (3). Środki te ustanowiono w rozporządzeniach delegowanych Komisji (UE) 2015/1853 (4), (UE) 2016/1612 (5) oraz (UE) 2016/1613 (6). Środki te przyznano jako środki mające na celu wspieranie rynków rolnych zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 i mają one zastosowanie do roku budżetowego 2016 lub 2017, ale nie są objęte wykazem w załączniku XIII do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 908/2014. Należy zatem włączyć je do tego wykazu.
(5)

Po pierwsze, w odniesieniu do uzgodnień w zakresie rozliczania klientów wydaje się, że członkowie rozliczający mają niewielką motywację, by znacznie rozszerzyć swoją ofertę w zakresie rozliczania klientów ze względu na związane z tym koszty. Tym bardziej dotyczy to kontrahentów o ograniczonym poziomie działalności w zakresie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. Ponadto zmieniane są ramy regulacyjne dotyczące wymogów kapitałowych mających zastosowanie do działalności w zakresie rozliczania klienta, co powoduje niepewność, która stanowi barierę dla opracowania przez członków rozliczających szerszej oferty w zakresie rozliczania klienta.
(7)

Urząd przyjął pozytywną opinię naukową w sprawie stosowania dodatku (6) octan α-tokoferolu o numerze substancji FCM 1055 oraz numerze CAS 7695-91-2 i 58-95-7. Urząd stwierdził, że stosowanie tej substancji jako substancji przeciwutleniającej w poliolefinach nie budzi obaw co do bezpieczeństwa. Urząd zauważył, że substancja ta hydrolizuje do α-tokoferolu i kwasu octowego, które to substancje są dodatkami do żywności dopuszczonymi do stosowania na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 (7). Istnieje zatem ryzyko, że wartości graniczne ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 1333/2008 i mające zastosowanie do tych dwóch produktów hydrolizy mogą zostać przekroczone. Należy zatem wpisać ten dodatek do unijnego wykazu substancji dozwolonych, z zastrzeżeniem, że można go używać wyłącznie jako substancji przeciwutleniającej w poliolefinach, i należy dodać uwagę, że muszą być przestrzegane ograniczenia ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 1333/2008.
(3)

Z powiadomień przesłanych zgodnie z art. 8 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1273/2011 wynika, że w odniesieniu do kontyngentu o numerze porządkowym 09.4130 wnioski złożone w ciągu pierwszych dziesięciu dni roboczych kwietnia 2017 r. zgodnie z art. 4 ust. 1 tego rozporządzenia wykonawczego, odnoszą się do ilości większej niż ilość dostępna. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wniosek dotyczący danego kontyngentu, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 111/1

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/739

z dnia 26 kwietnia 2017 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do ustalania cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 183 lit. b),

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające zasady handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 1216/2009 i (WE) nr 614/2009 (2), w szczególności jego art. 5 ust. 6 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1484/95 (3) ustanowiono szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalono ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj.

(2) Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne dla produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj, wynika, że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów, uwzględniając wahania cen w zależności od pochodzenia tych produktów.

(3) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1484/95.

(4) Ze względu na konieczność zagwarantowania, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 zastępuje się tekstem zawartym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 26 kwietnia 2017 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Jerzy PLEWA Dyrektor Generalny Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2) Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 1.

(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/95 z dnia 28 czerwca 1995 r. określające szczegółowe zasady wdrażania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalające ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj i uchylające rozporządzenie nr 163/67/EWG (Dz.U. L 145 z 29.6.1995, s. 47).
(1)

W rozporządzeniu (WE) nr 999/2001 ustanowiono przepisy dotyczące zapobiegania pasażowalnym encefalopatiom gąbczastym (TSE) oraz ich kontroli i zwalczania u bydła, owiec i kóz. Rozporządzenie to ma zastosowanie do produkcji oraz wprowadzania do obrotu żywych zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego, a w pewnych określonych przypadkach – do ich wywozu.