ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/1265

z dnia 20 lipca 2022 r.

ustanawiające środki zapobiegające wprowadzaniu na terytorium Unii i rozprzestrzenianiu się na nim wirusa rozetowatości róży

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013, (UE) nr 652/2014 i (UE) nr 1143/2014 oraz uchylające dyrektywy Rady 69/464/EWG, 74/647/EWG, 93/85/EWG, 98/57/WE, 2000/29/WE, 2006/91/WE i 2007/33/WE (1), w szczególności jego art. 30 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Wirus rozetowatości roży („określony agrofag”) i jego wektor Phyllocoptes fructiphilus nie są obecnie wymienione jako agrofagi kwarantannowe dla Unii w załączniku II ani jako regulowane agrofagi niekwarantannowe dla Unii w załączniku IV do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/2072 (2). Na terytorium Unii nie stwierdzono obecności określonego agrofaga ani jego wektora.

(2) Analiza zagrożenia organizmem szkodliwym przeprowadzona w 2018 r. przez Europejską i Śródziemnomorską Organizację Ochrony Roślin (EPPO) (3) wykazała, że określony agrofag i jego szkodliwe skutki mogą stanowić poważny problem dla zdrowia roślin na terytorium Unii, w szczególności w odniesieniu do produkcji wszystkich typów róż.

(3) Ze względu na fakt, że określony agrofag może stanowić poważny problem dla zdrowia roślin na terytorium Unii, przyjęto decyzję wykonawczą Komisji (UE) 2019/1739 (4), w której ustanowiono wymogi dotyczące wprowadzania do Unii roślin Rosa spp. innych niż nasiona („określone rośliny”), pochodzących z państw trzecich, o których wiadomo, że występuje w nich określony agrofag (Kanada, Indie i Stany Zjednoczone) oraz wymogi dotyczące kontroli urzędowych przeprowadzanych przy ich wprowadzaniu do Unii. W wyżej wspomnianej decyzji wykonawczej przewidziano zakaz wprowadzania określonego agrofaga na terytorium Unii, obowiązek niezwłocznego informowania o podejrzewanej obecności określonego agrofaga i jego określonego wektora w Unii oraz zasady dotyczące badań pod kątem agrofaga na terytorium Unii.

(4) Od czasu przyjęcia wspomnianej decyzji wykonawczej nie zgłoszono wykrycia zakażenia u określonych roślin podczas ich wprowadzania na terytorium Unii lub przemieszczania na tym terytorium. Określony agrofag nadal jednak rozprzestrzeniał się w Kanadzie, Indiach i Stanach Zjednoczonych.

(5) Wnioski z analizy przeprowadzonej przez EPPO są nadal aktualne. Jak wynika z tej analizy, prawdopodobieństwo dotyczące wprowadzenia i zadomowienia się określonego agrofaga, skali jego rozprzestrzeniania się i wpływu na terytorium Unii oraz zagrożenia fitosanitarnego dla terytorium Unii uznaje się za wysokie.

(6) Ponadto od czasu przyjęcia decyzji wykonawczej (UE) 2019/1739 obawy dotyczące zdrowia roślin wskazane w analizie przeprowadzonej przez EPPO wzrosły, ponieważ określone rośliny z państw trzecich, w których rozprzestrzenia się określony agrofag, są przywożone do Unii w coraz większych ilościach.

(7) Komisja stwierdza, że określony agrofag spełnia kryteria określone w sekcji 3 podsekcja 2 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2016/2031.

(8) Na podstawie tych faktów szacuje się, że istnieje bezpośrednie zagrożenie wprowadzeniem na terytorium Unii i rozprzestrzenianiem się na nim określonego agrofaga, chyba że utrzymane zostaną środki przewidziane w decyzji wykonawczej (UE) 2019/1739, które mają zastosowanie do dnia 31 lipca 2022 r. i które okazały się skuteczne, jeśli chodzi o zapobieganie wprowadzeniu określonego agrofaga na terytorium Unii.

(9) W niniejszym rozporządzeniu należy zatem przewidzieć środki, które powinny mieć zastosowanie od dnia 1 sierpnia 2022 r., aby zapewnić dalszą ochronę terytorium Unii przed określonym agrofagiem.

(10) Niniejsze rozporządzenie powinno stosować się do dnia 31 lipca 2024 r. Taki okres stosowania jest niezbędny do przeprowadzenia pełnej oceny zagrożenia w celu określenia statusu określonego agrofaga.

(11) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje: a) „określony agrofag” oznacza wirus rozetowatości róży; b) „określone rośliny” oznaczają rośliny Rosa spp. pochodzące z Kanady, Indii lub Stanów Zjednoczonych, inne niż nasiona; c) „określony wektor” oznacza Phyllocoptes fructiphilus.

Artykuł 2 Zakaz dotyczący określonego agrofaga Określony agrofag nie może być wprowadzany, przemieszczany, utrzymywany, rozmnażany ani uwalniany na terytorium Unii.

Artykuł 3 Informacje na temat podejrzewanego występowania określonego agrofaga lub jego określonego wektora Państwa członkowskie dopilnowują, by każda osoba na terytorium Unii, posiadająca rośliny, które mogą być zakażone określonym agrofagiem lub jego określonym wektorem, została niezwłocznie poinformowana o obecności lub podejrzewanej obecności określonego agrofaga lub jego określonego wektora, o możliwych skutkach i zagrożeniach oraz o odpowiednich środkach, które należy wprowadzić.

Artykuł 4 Kontrole występowania Właściwe organy przeprowadzają coroczne kontrole występowania określonego agrofaga i określonego wektora na roślinach żywicielskich na swoim terytorium. Kontrole te obejmują pobieranie próbek i ich badanie i opierają się na solidnych podstawach naukowych i technicznych w odniesieniu do możliwości wykrycia określonego agrofaga i określonego wektora. Do dnia 30 kwietnia każdego roku państwa członkowskie powiadamiają Komisję i pozostałe państwa członkowskie o wynikach kontroli przeprowadzonych w poprzednim roku kalendarzowym.

Artykuł 5 Wymogi dotyczące wprowadzania na terytorium Unii określonych roślin 1. Określone rośliny wprowadza się na terytorium Unii wyłącznie wówczas, gdy towarzyszy im świadectwo fitosanitarne zawierające w rubryce „Deklaracja dodatkowa” urzędowe oświadczenie zawierające jedną z następujących deklaracji: a) że określone rośliny zostały wyprodukowane na obszarze wolnym od określonego agrofaga, zarejestrowanym i nadzorowanym przez krajową organizację ochrony roślin państwa trzeciego pochodzenia, z podaniem nazwy obszaru pod nagłówkiem „Miejsce pochodzenia”; b) w przypadku określonych roślin przeznaczonych do sadzenia, że: (i) zostały wyprodukowane w miejscu produkcji, w którym podczas inspekcji urzędowych od początku ostatniego cyklu wegetacyjnego nie zaobserwowano objawów występowania ani określonego agrofaga ani określonego wektora, oraz (ii) przed wprowadzeniem na terytorium Unii pobrano z nich próbki i zbadano je na obecność określonego agrofaga oraz stwierdzono na podstawie tych badań, że są wolne od określonego agrofaga; c) w przypadku określonych roślin innych niż przeznaczone do sadzenia, że: (i) zostały wyprodukowane w miejscu produkcji, w którym podczas inspekcji urzędowych od początku ostatniego cyklu wegetacyjnego nie zaobserwowano objawów występowania ani określonego agrofaga ani określonego wektora; oraz (ii) zostały poddane inspekcji oraz, w przypadku występowania określonego wektora lub objawów określonego agrofaga, pobrano z nich próbki i zbadano je przed wprowadzeniem na terytorium Unii, i na podstawie tych badań stwierdzono, że są wolne od określonego agrofaga; d) w przypadku określonych roślin w hodowlach tkankowych, które nie pochodzą z obszaru wolnego od określonego agrofaga – że zostały wyprodukowane z roślin matecznych, które zbadano i uznano za wolne od określonego agrofaga. 2. Określone rośliny mogą być wprowadzane na terytorium Unii tylko wówczas, gdy obchodzi się z nimi, pakuje się je i transportuje w taki sposób, aby zapobiec porażeniu przez określony wektor.

Artykuł 6 Wejście w życie i stosowanie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 sierpnia 2022 r. do dnia 31 lipca 2024 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 20 lipca 2022 r. W imieniu Komisji Przewodnicząca Ursula VON DER LEYEN

(1) Dz.U. L 317 z 23.11.2016, s. 4.

(2) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/2072 z dnia 28 listopada 2019 r. ustanawiające jednolite warunki wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin i uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 690/2008 oraz zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/2019 (Dz.U. L 319 z 10.12.2019, s. 1).

(3) EPPO (2018) „Pest risk analysis for Rose rosette virus and its vector Phyllocoptes fructiphilus” (Analiza zagrożenia organizmem szkodliwym wirus rozetowatości roży i jego wektorem Phyllocoptes fructiphilus). EPPO, Paryż. Dostępna na stronie internetowej: https://gd.eppo.int/taxon/RRV000/documents.

(4) Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/1739 z dnia 16 października 2019 r. ustanawiająca środki nadzwyczajne zapobiegające wprowadzaniu do Unii i rozprzestrzenianiu się w niej wirusa rozetowatości róży (Dz.U. L 265 z 18.10.2019, s. 12).