Decyzja Komisji

z dnia 22 czerwca 1999 r.

w sprawie procedury zaświadczania zgodności wyrobów budowlanych na podstawie art. 20 ust. 2 dyrektywy Rady 89/106/EWG w zakresie zestawów ram drewnianych i prefabrykowanych wyrobów budowlanych z drewna

(notyfikowana jako dokument nr C(1999) 1483)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(1999/455/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych [1], zmienioną dyrektywą 93/68/EWG [2], w szczególności jej art. 13 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Komisja jest zobowiązana wybrać spośród dwóch procedur zaświadczania zgodności wyrobu, przewidzianych w art. 13 ust. 3 dyrektywy 89/106/EWG "możliwie najmniej uciążliwą procedurę zgodną z wymogami dotyczącymi bezpieczeństwa"; oznacza to, że niezbędne jest podjęcie decyzji dla danego wyrobu lub rodziny wyrobów, czy obecność systemu fabrycznej kontroli produkcji, za który odpowiedzialność ponosi producent, jest koniecznym i wystarczającym warunkiem do zaświadczania zgodności oraz czy z przyczyn dotyczących zachowania zgodności z kryteriami wspomnianymi w art. 13 ust. 4 wymagana jest interwencja zatwierdzonej jednostki certyfikującej.

(2) Artykuł 13 ust. 4 wymaga, aby określona w ten sposób procedura była wskazana w mandatach i w specyfikacjach technicznych; z tego powodu wymagane jest zdefiniowanie wyrobu lub rodziny wyrobów w sposób wykorzystywany w mandatach i specyfikacjach technicznych.

(3) Obydwie procedury przewidziane w art. 13 ust. 3 są opisane szczegółowo w załączniku III do dyrektywy 89/106/EWG; dlatego niezbędne jest jasne zdefiniowanie metod, przy pomocy których te dwie procedury mają być wprowadzane w życie dla każdego wyrobu lub rodziny wyrobów, w odniesieniu do załącznika III, z uwagi na fakt, że załącznik III daje preferencje niektórym systemom.

(4) Procedura określona w art. 13 ust. 3 lit. a) odpowiada systemom przedstawionym jako pierwsza możliwość, bez stałego nadzoru, oraz jako możliwość druga i trzecia przedstawione w załączniku III sekcja 2 ppkt ii), a procedura określona w art. 13 ust. 3 lit. b) odpowiada systemom przedstawionym w załączniku III sekcja 2 ppkt i) oraz jako pierwsza możliwość, z nadzorem stałym, w załączniku III sekcja 2 ppkt ii).

(5) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Budownictwa,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zgodność wyrobów i rodzin wyrobów wymienionych w załączniku I zaświadcza się z zastosowaniem procedury, na której mocy producent, jako jedyna osoba odpowiedzialna za system fabrycznej kontroli produkcji, zapewnia, że wyrób jest zgodny z odpowiednimi specyfikacjami technicznymi.

Artykuł 2

Procedurę zaświadczania zgodności określoną w załączniku III wskazuje się w mandatach dotyczących wytycznych dla europejskich zatwierdzeń technicznych.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 czerwca 1999 r.

W imieniu Komisji

Martin Bangemann

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 40 z 11.2.1989, str. 12.

[2] Dz.U. L 220 z 30.8.1993, str. 1.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK I

Zestawy prefabrykowanych ram drewnianych i prefabrykowanych wyrobów budowlanych z drewna

Niniejsza decyzja obejmuje zestawy poddane obróbce przemysłowej, wprowadzane do obrotu jako kompletne budynki wykonane z komponentów wcześniej zaprojektowanych i prefabrykowanych, przeznaczonych do produkcji seryjnej. Niniejsza decyzja dotyczy tylko tych zestawów, które spełniają minimalne wymagania określone poniżej. Niniejsza decyzja nie ma zastosowania do zestawów częściowych, niespełniających minimalnych wymagań. Minimalne wymagania obejmują wszystkie następujące elementy: elementy konstrukcyjne budynku, podstawowe komponenty zewnętrznej powłoki budynku włącznie z niezbędną izolacją termiczną oraz wykładzinami wewnętrznymi, o ile są one niezbędne dla spełnienia wymogów zasadniczych odnoszących się do budynku.

Mimo że niektóre komponenty mogą być poddawane obróbce w różnych zakładach, niniejsza decyzja dotyczy nie takich pojedynczych komponentów, lecz dostarczanego na budowę końcowego zestawu budowlanego.

- do stosowania przy pracach budowlanych

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK II

ZAŚWIADCZANIE ZGODNOŚCI

RODZINA WYROBÓW

ZESTAWY RAM DREWNIANYCH I PREFABRYKOWANYCH WYROBÓW BUDOWLANYCH Z DREWNA

Systemy zaświadczania zgodności

Dla wyrobu(-ów) i ich zamierzonego(-ych) zastosowania(zastosowań) wnosi się do Europejskiej Organizacji Zatwierdzeń Technicznych (EOTA) o wyszczególnienie następujących systemów zaświadczania zgodności w stosownych wytycznych dla europejskich zatwierdzeń technicznych:

System 1: Patrz dyrektywa 89/106/EWG załącznik III sekcja 2 ppkt i), bez badań kontrolnych próbek.

Wyrób/wyroby | Zamierzone zastosowanie(-a) | Poziom(y) lub klasa(-y) reakcji na ogień | System(y) zaświadczania zgodności |

Zestawy prefabrykowanych ram drewnianych i prefabrykowanych wyrobów budowlanych z drewna (jak określono w załączniku I) | W pracach budowlanych | wszystkie | 1 |

Specyfikacja systemu zaświadczania zgodności powinna być tak dobrana, aby system ten mógł być wprowadzany w życie nawet wówczas, gdy ustalenie niektórych właściwości użytkowych wyrobu nie jest konieczne z uwagi na fakt, że co najmniej jedno Państwo Członkowskie w ogóle nie posiada wymogów prawnych dotyczących właściwości wyrobu (patrz art. 2 ust. 1 dyrektywy 89/106/EWG oraz, gdy to właściwe, ppkt 1.2.3 dokumentów interpretacyjnych). W tych przypadkach nie wolno nakładać na producenta obowiązku sprawdzenia charakterystyki wyrobu, jeśli nie życzy on sobie przedkładać deklaracji dotyczących właściwości produktu w tym zakresie.

--------------------------------------------------