ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(2)

Artykuł 14 ust. 2 wytycznych EBC/2007/2 z dnia 26 kwietnia 2007 r. w sprawie transeuropejskiego zautomatyzowanego błyskawicznego systemu rozrachunku brutto w czasie rzeczywistym (TARGET2) (2) przewiduje, że system TARGET2 zastąpi obecny system TARGET. Krajowe banki centralne (KBC) państw członkowskich, które przyjęły euro (dalej: „uczestniczące państwa członkowskie”) dokonają migracji do systemu TARGET2 zgodnie z harmonogramem określonym w art. 13 wytycznych EBC/2007/2. Ponadto niektóre KBC państw członkowskich, które nie przyjęły euro, przyłączą się do systemu TARGET2 na podstawie odrębnej umowy z EBC i KBC uczestniczących państw członkowskich. Konieczna jest zatem zmiana odwołań do „TARGET” w decyzji EBC/2006/17,
2.3.

Załącznik do Protokołu C, który określa ograniczenia ilościowe dla wywozu z Republiki Białorusi do Wspólnoty Europejskiej po dokonanych czynnościach OPT na obszarze Republiki Białorusi, zastępuje się na okres od dnia 1 stycznia 2008 roku do dnia 31 grudnia 2008 roku dodatkiem 2 do niniejszego listu.
(1)

Polsce przyznano okresy przejściowe w odniesieniu do niektórych zakładów wymienionych w dodatku B (1) do załącznika XII do Aktu przystąpienia z 2003 r. Przyznawanie okresów przejściowych w odniesieniu do zakładów mięsnych w Polsce jest możliwe do 31 grudnia 2007 r.
(1)

Polsce przyznano okresy przejściowe w odniesieniu do niektórych zakładów wymienionych w dodatku B (1) do załącznika XII do Aktu Przystąpienia z 2003 r. Przyznawanie okresów przejściowych w odniesieniu do zakładów mięsnych w Polsce jest możliwe do 31 grudnia 2007 r.
(99)

Odnośnie do pomocy w zakresie reklamy produktów rolnych noszących zarejestrowane przez Wspólnotę (20) prawnie chronione nazwy lub chronione oznaczenia geograficzne, Komisja, w celu zapewnienia, że pomoc nie zostanie przyznana poszczególnym producentom, sprawdza, czy wszyscy producenci produktu objętego zastrzeżoną nazwą pochodzenia posiadają takie samo prawo do pomocy. Oznacza to, iż środki reklamowe powinny odnosić się do samej zastrzeżonej nazwy pochodzenia a nie do obojętnie jakiego logo czy etykiety, chyba że wszyscy producenci nie byliby upoważnieni do jego użycia. Podobnie, przy przekazaniu pomocy, ze względów praktycznych, na rzecz grupy producentów, Komisja wymaga zapewnień, że pomoc trafi rzeczywiście do wszystkich producentów, niezależnie od tego, czy są oni czy nie członkami tej grupy.
(61)

W odniesieniu do maksymalnej kwoty pomocy państwa na rzecz reklamy produktów rolnych sekcja 5 wytycznych dotyczących reklamy stanowi na zasadzie ogólnej, że pomoc bezpośrednia, wypłacana ze środków budżetowych, nie może być wyższa od kwoty przeznaczonej na daną kampanię przez określony sektor. W związku z tym w przypadku pomocy na rzecz reklamy stopa pomocy bezpośredniej nie może przekroczyć 50 %, a wkład przedsiębiorców z sektora musi wynieść co najmniej 50 % wydatków, czy to w formie wpłat dobrowolnych, opłat parafiskalnych czy wpłat obowiązkowych. Aby uwzględnić znaczenie wybranych kryteriów pozytywnych, o których mowa w sekcji 3.2 wytycznych dotyczących reklamy, Komisja może zezwolić na podwyższenie maksymalnego pułapu pomocy bezpośredniej do 75 % kosztów w przypadku reklamy produktów MŚP na obszarach kwalifikujących się do otrzymania wsparcia, na mocy art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu.
(90)

Rozporządzenie (WE) nr 1/2004 określa w art. 20 ust. 2, że pomoc indywidualna i systemy pomocy wprowadzone przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia oraz pomoc udzielana w ramach tych systemów w przypadku braku zatwierdzenia przez Wspólnotę oraz przy niedotrzymaniu wymogu zgłoszenia określonego w art. 88 ust. 3 Traktatu, są zgodne ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu i podlegają wyłączeniu, jeśli spełniają warunki określone w art. 3 niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem wymogów określonych w ust. 1 i ust. 2 lit. b) i c) tego artykułu.
(2)

Zgodnie z załącznikiem VIII do Traktatu o przystąpieniu, w drodze odstępstwa od art. 12 ust. 3 lit. a) dyrektywy 77/388/EWG (dalej zwanej „szóstą dyrektywą VAT”), Łotwie zezwolono na utrzymanie zwolnienia z podatku od wartości dodanej na dostawy energii cieplnej do gospodarstw domowych do dnia 31 grudnia 2004 r. Łotwa stosowała zwolnienie z podatku od wartości dodanej na dostawy do gospodarstw domowych energii cieplnej za pomocą sieci ciepłowniczych również po tej dacie.
(1)

Artykuł 16 ust. 2 akapit drugi oraz ust. 3 dyrektywy 98/8/WE (zwanej dalej „dyrektywą”) stanowi, że jeżeli we właściwym terminie nie dostarczono wymaganych informacji i danych niezbędnych do oceny danej substancji czynnej, może zostać podjęta decyzja o niewpisaniu substancji czynnej do załącznika I, IA lub IB do dyrektywy. Po podjęciu takiej decyzji państwa członkowskie powinny wycofać wszystkie pozwolenia dla produktów biobójczych zawierających odnośną substancję czynną.
—

Zapewnienie ochrony praw uchodźców i przesiedleńców wewnętrznych. Uchylenie wszelkich przepisów dyskryminujących poszczególne grupy w odniesieniu do rynku pracy, korzystania z praw własności, możliwości zadośćuczynienia prawnego oraz nabywania obywatelstwa; zapewnienie swobodnego dostępu do służby zdrowia oraz możliwości swobodnego uzyskiwania dokumentów tożsamości. Zagwarantowanie prawa do realnego wyboru między trwałym powrotem a integracją oraz stworzenie warunków do integracji dla tych, którzy ją wybrali.
(29)

Po drugie, przedsiębiorstwo Huber jest w stanie wejść na rynek środków do powlekania papieru ze swoją technologią dodatków do środków powlekających PCC. Komisja oceniła w szczególności, 1) w jakim zakresie technologia dodatków do PCC opracowana przez przedsiębiorstwo Huber była gotowa do wprowadzenia na rynek; 2) w jakim stopniu przedsiębiorstwo Huber było przekonane o możliwości handlowego wykorzystania swojej propozycji na szerszą skalę; oraz 3) jaka jest możliwość osiągnięcia przez przedsiębiorstwo Huber wystarczającej zdolności produkcji środka PCC na terenie zakładu w Kuusankoski, by wejść na rynek. W swojej analizie Komisja wzięła pod uwagę to, że 4) przedsiębiorstwo Huber poniosło koszty, by wejść na rynek węglanów wapnia do powlekania. Komisja wyraziła pogląd, że przed rozpoczęciem negocjacji z przedsiębiorstwem Omya w sprawie połączenia, przedsiębiorstwo Huber miało poważny zamiar wejść na rynek środków do powlekania papieru i w odpowiednim momencie zrealizowałoby swoje plany dzięki technologii dodatków do środków powlekających PCC.
(16)

W uprzednich decyzjach (7) Komisja uznała, że geograficzny zakres rynku TE prawdopodobnie obejmuje Europę Zachodnią (obejmującą EOG i Szwajcarię), choć nie sprecyzowano dokładnej definicji rynku. W niniejszym przypadku właściwe zakłady produkcyjne mieszczą się w Antwerpii, w Belgii, w miejscowościach Lavera we Francji i Dormagen w Niemczech. Ineos twierdzi, że rynek obejmuje cały EOG, ponieważ TE z tych zakładów jest transportowany na duże odległości (zgodnie z danymi przedstawionymi przez Ineos niekiedy na ponad 1 000 km, choć większość dostaw realizowana jest w promieniu 600 km). Jednak znaczna większość klientów oraz co najmniej połowa konkurentów uważa, że rynek geograficzny ma charakter regionalny. Dostawy odbywają się na odległość od 0 do 800 km, a znaczna ich większość w mieści się w przedziale od 0 do 600 km, ze względu na wysokie koszty transportu oraz niebezpieczny charakter produktu.
(2)

Po tym, jak została poinformowana przez władze Stanów Zjednoczonych Ameryki o tym, że produkty z kukurydzy zanieczyszczone niedozwoloną genetycznie zmodyfikowaną kukurydzą zwaną Bt10 były prawdopodobnie wywożone do Wspólnoty, oraz uwzględniając oświadczenie Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności, w którym uznał on, iż w obliczu braku dostatecznych danych niemożliwe było dokonanie pełnej oceny ryzyka Bt10 zgodnie z normami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1829/20003 Parlamentu Europejskiego i Rady (2), dnia 18 kwietnia 2005 r. Komisja przyjęła decyzję 2005/317/WE w sprawie środków nadzwyczajnych w odniesieniu do niedozwolonego genetycznie zmodyfikowanego organizmu Bt10 w produktach z kukurydzy (3).
(6)

Z taką procedurą przetargową związane jest pewne ryzyko, które pozostaje poza kontrolą Rady i państw członkowskich; Rada z dnia 15 lutego 2007 r. zwraca się także do Komisji, aby możliwie szybko przedstawiła propozycje dotyczące ewentualnej migracji systemów: SIS, SIRENE i VISION do sieci s-TESTA do dnia 13 listopada 2008 r., nad którym ona sama by czuwała,
(10)

Funkcjonowanie rynkowych mechanizmów bilansowania należy również uznać za wskaźnik, nie tylko w odniesieniu do produkcji, lecz również w odniesieniu do rynków hurtowych i detalicznych. W istocie „każdy uczestnik rynku, który nie jest w stanie łatwo dostosować swojego portfela działalności wytwórczej do cech swoich odbiorców, może być narażony na skutki różnicy między stosowaną przez OSP (operatora systemu przesyłowego) ceną rozliczeniową odchyleń a ceną, po której OSP ponownie skupi nadwyżkę wytworzonej energii. Ceny te mogą być narzucone OSP bezpośrednio przez regulatora lub kształtować się w oparciu o mechanizm rynkowy, w którym cena ustalana jest na podstawie zgłaszanych przez różnych wytwórców ofert przyrostowych lub redukcyjnych […]; podstawową trudnością dla małego uczestnika rynku jest ryzyko dużej rozpiętości między ceną kupna od OSP a ceną odsprzedaży. Sytuacja taka występuje w szeregu państw członkowskich i prawdopodobny jest jej negatywny wpływ na rozwój konkurencji. Duża rozpiętość cenowa może być wskaźnikiem niewystarczającego poziomu konkurencji w obszarze rynkowych mechanizmów bilansowania, gdzie rynek może być zdominowany przez tylko jednego czy dwóch dużych wytwórców. Trudności takie nasilają się tam, gdzie użytkownicy sieci nie są w stanie skorygować swojej sytuacji w czasie zbliżonym do rzeczywistego” (16). Od czasu wprowadzenia mechanizmu BETTA (British Electricity Trading and Transmission Arrangements) istnieje zintegrowany rynkowy mechanizm bilansujący dla Anglii, Szkocji i Walii. Ponadto z uwagi na główne cechy tego mechanizmu (ustalanie cen na zasadach rynkowych, półgodzinne zamknięcia okresu zgłoszeń ofert oraz stosunkowo niska rozpiętość cenowa) należy przyjąć go za wskaźnik bezpośredniego podlegania konkurencji. Podobnie w przypadku gazu ceny bilansowania ustalane są na podstawie mechanizmu rynkowego stosowanego przez OSP. Odchylenia są korygowane codziennie i zazwyczaj nie występuje znaczna różnica między ceną zakupu i odsprzedaży. Ten niedyskryminacyjny mechanizm nie stanowi bariery dla dostawców.
b)

szczególne opinie naukowe dotyczące właściwych metod diagnostycznych, badań epidemiologicznych we współpracy z odpowiednim wspólnotowym laboratorium referencyjnym wymienionym w załączniku VII do rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (2) oraz, w razie potrzeby, z innymi laboratoriami referencyjnymi;
(9)

Z uwagi na to, że cele niniejszej decyzji nie mogą zostać w wystarczającym stopniu osiągnięte przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na rozmiar lub skutki programu możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii Europejskiej, Rada może przyjąć środki, zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, który ma zastosowanie do Unii poprzez art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w art. 5 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.
(3)

Zgodnie z art. 115 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3) i art. 167 rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4) kryteria kwalifikowalności, wyboru i przyznawania środków muszą zostać wcześniej określone w zaproszeniu do składania wniosków w celu umożliwienia oceny jakości składanych wniosków w odniesieniu do celów i priorytetów określonych w rocznym planie pracy.
(9)

CEPT stwierdziła, że jednoczesne funkcjonowanie systemów zdolnych do dostarczania MSS i systemów świadczących jedynie naziemne usługi komunikacji ruchomej w tych samych częstotliwościach w paśmie 2 GHz i na tym samym obszarze geograficznym nie jest możliwe bez szkodliwych zakłóceń. Dlatego też w celu uniknięcia szkodliwych zakłóceń MSS i niedostatecznego wykorzystania widma radiowego konieczne jest przyznanie i udostępnienie na zasadzie pierwszej ważności pasm 2 GHz dla systemów zdolnych do dostarczania MSS. Oznacza to, że w przypadku gdy pasma 2 GHz wykorzystywane są przez inne systemy, które nie są zdolne do dostarczania MSS, systemy te nie powinny powodować szkodliwych zakłóceń w funkcjonowaniu MSS oraz nie mogą żądać ochrony przed zakłóceniami ze strony systemów dostarczających satelitarne usługi komunikacji ruchomej. Zgodnie z CEPT CGC nie powodują szkodliwych zakłóceń pod warunkiem, że stanowią integralną cześć systemów dostarczających MSS, są sterowane przez ich mechanizmy zarządzania siecią i zasobami oraz działają w tym samym paśmie częstotliwości, co satelitarne elementy systemu. Przy spełnieniu tych warunków, będących przedmiotem stosownego systemu autoryzacji, CGC mogą być stosowane nawet wówczas, gdy elementy satelitarne nie przekazują żadnych sygnałów.
(40)

W przypadku kryzysu dioksynowego w Belgii wzięto pod uwagę liczne względy i stwierdzono, że stanowił on zdarzenie nadzwyczajne. Komisja wzięła przede wszystkim pod uwagę zakres działań przedsięwziętych w celu przeciwdziałania kryzysowi i ochrony zdrowia ludzkiego, między innymi zakaz wprowadzania na rynek i dystrybucji w handlu detalicznym mięsa drobiowego, zakaz wymiany handlowej i wywozu do państw trzecich niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi lub zwierzęta, nałożenie szeregu warunków, do których należy nadzór, odtworzenie historii produktu i kontrola przedmiotowych produktów (10). Zdarzenie nadzwyczajne stwierdzono na podstawie dwóch elementów, to jest na podstawie ogłoszenia przez władze belgijskie i, w konsekwencji, przedsięwzięcia środków nadzwyczajnych oraz niemożliwości zbycia produkcji, co postawiło belgijskich producentów w sytuacji kryzysowej. Sytuacja ta, ze względu na swoje cechy i wpływ na zainteresowane podmioty, różniła się wyraźnie od zwykłej sytuacji i mieściła się poza normalnymi warunkami działania rynku. Błyskawiczne rozprzestrzenienie się niepokoju społecznego wśród konsumentów oraz embargo nałożone przez różne państwa trzecie w stosunku do belgijskich zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego silnie przyczyniły się do rozwoju kryzysu oraz spowodowały poważne zakłócenie rynku, na którym działały podmioty belgijskie, utratę udziału w rynku i, w konsekwencji, obniżenie obrotów przewidywanych w sytuacji normalnego funkcjonowania rynku.
(31)

W tym kontekście, jak opisano wyżej w ust. 12, władze regionalne ponosiły po części koszty nabycia udziałów w grupach producentów przez producentów winogron. Nabywcy udziałów danych grup producentów zobowiązani byli do wniesienia do grupy producentów całej powierzchni uprawnej, jak również do dostarczania całej produkcji winogron względnie moszczu gronowego i wina do grupy producentów. Zakłady winiarskie musiały zobowiązać się do zachowania udziałów przez pięć lat, co w efekcie równało się likwidacji przetwórstwa wina. Grupy producentów mogły – w odróżnieniu od innych spółek zajmujących się przetwórstwem i marketingiem wina – zapewnić zakup surowca poprzez zobowiązanie producentów winogron i zakładów winiarskich do dostarczania do grupy producentów przez okres pięciu lat całej produkcji winogron, względnie moszczu gronowego i wina (patrz wyżej Rozdział II.2).
(19)

Brytyjskie zrzeszenie producentów słodu bezwzględnie uważa, że pomoc państwa dla zakładów produkcji słodu musi być stanowczo zabroniona. Odwołuje się ono do pisma z 2004 r. skierowanego do Komisji przez Euromalt, europejskie stowarzyszenie reprezentujące sektor produkcji słodu, w którym to piśmie stowarzyszenie informuje, że ze względu na obecną nadwyżkę zdolności produkcji słodu występującą zarówno we Wspólnocie, jak również na rynku światowym, nie należy przyznawać żadnych środków państwowych na tworzenie nowych zdolności produkcji słodu (6). Według opinii tego stowarzyszenia zdolności produkcji słodu w państwach członkowskich wynoszą 8,8 mln ton, wobec zapotrzebowania w wysokości około 5,9 mln ton. To daje potencjalną wspólnotową nadwyżkę, którą można przeznaczyć na wywóz na rynek światowy, równą 2,9 mln ton, natomiast na rynku światowym sprzedawanych jest rocznie około 4,3 mln ton. W sezonie handlowym 2003/2004 we Wspólnocie wydano pozwolenia na wywóz na łączną ilość 2,48 mln ton słodu. W sezonie handlowym kończącym się w czerwcu 2005 r. wartość ta obniżyła się do 2,2 mln ton, co wskazuje na trudną sytuację na rynku oraz ograniczone możliwości rynkowe wspólnotowych producentów słodu. Brytyjskie zrzeszenie producentów słodu ocenia, że nadwyżka słodu we Wspólnocie wynosi 500 000 ton, a oczekuje się, że wzrośnie ona do blisko 1 mln ton na skutek łącznego efektu nowych zdolności produkcyjnych, które wciąż muszą zostać oddane do użytku, oraz zmniejszenia popytu eksportowego pochodzącego z Rosji i Europy Wschodniej, jako że obszary te stały się niemalże samowystarczalne. Według brytyjskiego zrzeszenia producentów słodu wspomniana nadwyżka zdolności produkcyjnych doprowadziła do tego, że obecne ceny rynkowe słodu spadły do poziomu, przy którym nie są już pokrywane koszty zmienne. Ponadto brytyjskie zrzeszenie producentów słodu kwestionuje to, że nowe niderlandzkie zdolności produkcyjne są budowane w celu produkcji „słodu premium” przeznaczonego na rynki premium. Sektor piwowarski uległ znacznej konsolidacji i większość klientów sektora produkcji słodu zgłasza zapotrzebowanie tylko na wysokiej jakości słód, spełniający rygorystyczne (a często ogólne) specyfikacje i wszelkie wymogi związane z bezpieczeństwem żywności. Według brytyjskiego zrzeszenia producentów słodu pogrupowanie rynku słodu na sektor premium i sektor pozostałych produktów nie jest realistyczne.
(1)

Okres ważności rozporządzenia Komisji (WE) nr 2204/2002 z dnia 5 grudnia 2002 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa w zakresie zatrudnienia (1), rozporządzenia Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (2) oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 68/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy szkoleniowej (3) przedłużono rozporządzeniem Komisji (WE) 1976/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. zmieniającym rozporządzenia (WE) nr 2204/2002, (WE) nr 70/2001 i (WE) nr 68/2001 w odniesieniu do przedłużenia okresu stosowania (4) do dnia 30 czerwca 2008 r.
(8)

Artykuł 9 rozporządzenia reguluje wprowadzanie do obrotu, a dokładniej rzecz biorąc, zabrania wprowadzania do obrotu szeregu produktów i urządzeń, które zawierają fluorowane gazy cieplarniane lub których działanie jest uzależnione od gazów F objętych rozporządzeniem. Ustęp 3 lit. a) artykułu stanowi, że jeżeli do dnia 31 grudnia 2005 r. państwo członkowskie wprowadziło środki krajowe, które są bardziej rygorystyczne niż te zawarte we wspomnianym artykule i które wchodzą w zakres rozporządzenia, może ono utrzymać te środki krajowe do dnia 31 grudnia 2012 r. Zgodnie z ust. 3 lit. b) środki te muszą zostać zgłoszone Komisji wraz z uzasadnieniem oraz muszą być zgodne z postanowieniami Traktatu.
(93)

W celu ustalenia wielkości podcięć cenowych Komisja dokonała analizy danych cenowych odnoszących się do OD. Stosowne ceny sprzedaży przemysłu wspólnotowego to ceny dla niezależnych klientów, dostosowane w razie konieczności do poziomu ex-works, tzn. wyłączając koszty transportu do Wspólnoty i po odliczeniu obniżek i rabatów. Te ceny porównano z cenami przywozu z trzech krajów objętych dochodzeniem. W przypadku Rosji średnią ważoną ceną eksportową uzyskano z Eurostatu ze względu na brak współpracy z jej strony. W przypadku ChRL i Ukrainy porównania dokonano względem cen eksportowych producentów współpracujących, po odliczeniu obniżek i dostosowanymi w stosownych przypadkach do ceny cif na granicy Wspólnoty z odpowiednim dostosowaniem odnośnie do kosztów odprawy celnej oraz kosztów ponoszonych po przywozie. Ceny uznano za reprezentatywne w obu przypadkach, ponieważ na Ukrainie jest tylko jeden producent penta, zaś w przypadku ChRL eksport producenta współpracującego stanowi około połowy całego przywozu penta z ChRL do WE.
(82)

We wspomnianym już wcześniej sprawozdaniu CPB stwierdzono, że brak jest oznak wskazujących na „a substantial geographical or social digital divide in the Netherlands. Broadband is available in almost all regions. Most consumers can choose between roughly 80 Internet subscriptions in densely populated areas and between approximately 30 in remote areas” [znaczny rozziew geograficzny lub rozłam informatyczny na terenie Holandii. Usługi szerokopasmowe są dostępne w prawie wszystkich regionach. Większość konsumentów może wybierać pośród 80 abonamentów internetowych na obszarach gęsto zaludnionych, a na obszarach odległych spośród 30]. W sprawozdaniu przyznano co prawda, że być może występuje rozziew społeczny (pośród użytkowników sieci szerokopasmowej jest zbyt mało osób starszych), lecz rząd może zachęcić tę grupę do używania internetu działając po stronie popytu, na przykład prowadząc kampanie popularyzacyjne (35).
(12)

Wspólne przedsięwzięcie powinno mieć, z zastrzeżeniem uprzedniej konsultacji z Komisją, własny regulamin finansowy oparty na zasadach rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (11) („ramowe rozporządzenie finansowe”) i uwzględniający jego szczególne potrzeby operacyjne wynikające w szczególności z ciążących na nim zobowiązań międzynarodowych.
(37)

Władze belgijskie zobowiązują się do: — zmiany do dnia 31 grudnia 2006 r. umów początkowych w celu dostosowania ich do wzorów umów przekazanych dnia 23 listopada 2006 r. oraz do warunków zwrotu określonych w motywach 28–36 niniejszej decyzji, — przekazania do dnia 31 grudnia 2006 r. zmienionych i podpisanych umów, — przestrzegania zasad stosowanych przez Komisję w odniesieniu do warunków zwrotu, jeżeli przed dniem 31 grudnia 2006 r. zostałyby przyznane nowe zaliczki o intensywności przekraczającej pułapy określone dla dotacji we Wspólnotowych zasad ramowych na rzecz B & R, — podjęcia odpowiednich środków, jeżeli nowe środki pomocy zostałyby przyznane w ramach tego programu po wejściu w życie wspólnotowych zasad ramowych dotyczących pomocy państwa na rzecz badań, rozwoju i innowacyjności.
(21)

Spółka opisała swoją sytuację finansową, twierdząc, że chociaż była stale zadłużona, to jej sytuacja finansowa w latach poprzedzających złożenie wniosku w sprawie postępowania układowego była ustabilizowana. Stwierdziła przy tym, że jej krótkoterminowe roszczenia i środki pieniężne wystarczą do pokrycia zadłużenia pozostającego do spłaty po zamknięciu postępowania układowego. Spółka opisała swoje działania organizacyjne jako: wytwarzanie rezerw o wartości równej wysokości zadłużenia pozostającego do spłaty po zamknięciu postępowania układowego, kierowanie przepływem środków pieniężnych w trakcie postępowania układowego w celu zapobieżenia nieefektywnym wydatkom, w szczególności za energię i surowce, regularne wykonywanie zobowiązań podatkowych i innych zobowiązań publicznych, zwiększenie natężenia działań marketingowych, zwiększenie sprzedaży do najbardziej dochodowych klientów, przeanalizowanie poziomu zatrudnienia, ograniczenie wydatków na cele socjalne w trakcie postępowania układowego, lepsze wykorzystanie obecnego parku maszynowego, obniżenie zużycia energii i obniżenie kosztów.