ZAŁĄCZNIK

(1) Zob. motyw 35 rozporządzenia w sprawie środków tymczasowych oraz sekcja 4 rozporządzenia w sprawie środków ostatecznych.

(2) Zob. opracowanie OECD, „Recent developments in steel trade and trade policy measures” [„Najnowsze zmiany w handlu stalą i środki z zakresu polityki handlowej”], DSTI/SC(2018)3, s. 9, tabela 3.

(3) Źródło: Obliczenia DG ds. Handlu na podstawie danych Global Trade Atlas (https://ihsmarkit.com/index.html) – surowe dane dostępne w ramach subskrypcji – okres analizowany: 2014–2017. Szczegółowe informacje dostępne w nocie do akt z 30 listopada 2022 r., tabela 1.

(4) Ibid.

(5) Do państw tych należały: Chiny, Indie, Rosja, Korea Południowa, Tajwan, Turcja i Ukraina oraz odpowiadały one za około 75 % łącznego przywozu do Unii w 2018 r.

(6) Dane za pełny rok 2018 ekstrapolowane na podstawie danych dostępnych za okres styczeń–listopad 2018 r.

(7) Źródło: baza danych Global Trade Atlas (https://ihsmarkit.com/index.html) – dostęp w ramach subskrypcji.

(8) Zob. motyw 32 rozporządzenia w sprawie środków tymczasowych.

(9) Zob. motywy 31 i 32 rozporządzenia w sprawie środków tymczasowych oraz motywy 51–54 rozporządzenia w sprawie środków ostatecznych.

(10) Zob. OECD „Excess capacity in global steel industry: the current situation and ways forward” [„Nadwyżka mocy produkcyjnych w światowym przemyśle stalowym: obecna sytuacja i perspektywy na przyszłość”], 2015 r., s. 3.

(11) Zob. OECD „Evaluating the Financial Health of the Steel Industry” [„Ocena kondycji finansowej przemysłu stali”], DSTI/SU/SC(2015)12/FINAL, 9 czerwca 2017 r., s. 25.

(12) Dostępny pod adresem: https://www.epi.org/publication/surging-steel-imports.

(13) Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Komitetu Regionów oraz Europejskiego Banku Inwestycyjnego – „Przemysł stalowy: utrzymanie stabilnego zatrudnienia i zrównoważonego wzrostu gospodarczego w Europie”; COM(2016) 155 final, 16.3.2016.

(14) Zob. OECD „Excess capacity in global steel industry: the current situation and ways forward” [„Nadwyżka mocy produkcyjnych w światowym przemyśle stalowym: obecna sytuacja i perspektywy na przyszłość”], 2015 r., tabela na s. 2.

(15) W całym okresie objętym dochodzeniem przywóz wzrósł o 71 %, podczas gdy konsumpcja wzrosła o 14 %.

(16) W szczególności podcięcie cenowe ustalono dla 17 kategorii produktu, a przedziały wahały się między 1,2 % i 23 %.

(17) Zob. motyw 33 rozporządzenia w sprawie środków tymczasowych.

(18) Źródło: WTO, Integrated Trade Intelligence Portal (I-TIP) – dane zaczerpnięto 28 listopada 2018 r. o godz. 10.58.

(19) Objęcie tych wyrobów ze stali środkiem ochronnym i wyłączenie środków nałożonych przezUnię Europejską oraz środków nałożonych na przywóz od unijnych producentów eksportujących. Przegląd instrumentów ochrony handlu nałożonych przez Unię Europejską na kategorie produktu objęte również środkiem ochronnym można znaleźć w załączniku 1.B. do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/1382 z dnia 2 września 2019 r. zmieniającego niektóre rozporządzenia nakładające środki antydumpingowe lub antysubsydyjne na niektóre wyroby ze stali objęte środkami (Dz.U. L 227 z 3.9.2019, s. 1).

(20) Więcej informacji na temat głównych państw przywożących stal w okresie objętym dochodzeniem można znaleźć w dokumencie OECD „Recent developments in steel trade and trade policy measures – A closer look at non-tariff trade measures” [„Najnowsze zmiany w handlu stalą i środki polityki handlowej – bliższe spojrzenie na pozataryfowe środki handlowe”], DSTI/SC(2018)3 z 26 stycznia 2018 r., strona 9, tabela 3. Dostępny pod adresem (https://one.oecd.org/document/DSTI/SC(2018)3/en/pdf).

(21) Do państw tych należały (w kolejności alfabetycznej): Chiny (10 %), Indie (9 %), Korea (10 %), Rosja (14 %), Tajwan (5 %), Turcja (22 %) i Ukraina (7 %). Odpowiadały one średnio za około 75 % przywozu produktu objętego postępowaniem do Unii w latach 2013–2017.

(22) Zob. motyw 76 dokumentu przekazanego przez EUROFER z 16 kwietnia 2018 r. w ramach pierwotnego dochodzenia, powiązany z bardziej szczegółowymi informacjami na temat każdego z rozważanych środków, przedstawionymi w załączniku A07 D.1. Źródło danych: SBB Platts.

(23) Zob. dane CRU: zużycie za lata 2017 i 2018 było raczej stabilne (wzrost tylko o około 2 %).

(24) Podobną tendencję zaobserwowano przy ocenie wpływu instrumentów ochrony handlu na wyroby inne niż ze stali.

(25) Środki te miały wpływ na około 15 mln ton łącznego przywozu, z czego tylko nieco ponad 2 mln ton nadal trafiało na rynek po wprowadzeniu środków. Szczegółowe informacje znajdują się w nocie do akt, tabela 2.

(26) Zob. nota do akt z 30 listopada 2022 r., tabela 3.

(27) Aby wprowadzić instrumenty ochrony handlu, wielkości będące przedmiotem każdego dochodzenia muszą być powyżej poziomu de minimis. Ponadto stal jest zwykle przedmiotem handlu w dość dużych ilościach, co widać na przykładach z praktyki UE w zakresie instrumentów ochrony handlu oraz z objętych próbą przypadków dotyczących instrumentów ochrony handlu w innych państwach trzecich.

(28) Udział tych państw w całkowitym przywozie do Unii w okresie objętym dochodzeniem wynosił stale około 75 %.

(29) Źródło: w przypadku przywozu do Unii: Eurostat; w przypadku instrumentów ochrony handlu: WTO, Integrated Trade Intelligence Portal (I-TIP).

(30) W celu wyjaśnienia związku między środkiem przyjętym przez USA na podstawie sekcji 232 a zwiększonym przywozem Komisja odnosi się w tych motywach wyłącznie do danych, jakie były dostępne do czerwca 2018 r. Powodem jest to, że wzrost przywozu oceniony w rozporządzeniu w sprawie środków ostatecznych obejmuje okres do tego miesiąca.

(31) Źródło: GTA, skumulowany wywóz z Turcji, Korei, Rosji i Tajwanu do Stanów Zjednoczonych (wykres 2); oraz skumulowany wywóz z tych samych państw do Stanów Zjednoczonych i Unii (wykres 3).

(32) Zob. motywy 90 i 110 rozporządzenia w sprawie środków ostatecznych.

(33) Zob. opracowanie Komitetu Stali OECD „Recent developments in steel trade and trade policy measures” [„Najnowsze zmiany w handlu stalą i środki z zakresu polityki handlowej”], 17–18 września 2018 r., s. 8, tabela 2 (pokazujące, że w 2018 r. Unia dalej umacniała swoją pozycję głównego państwa przywozu stali na świecie).

(34) Źródło: Obliczenia DG ds. Handlu na podstawie danych Global Trade Atlas (https://ihsmarkit.com/index.html) – surowe dane dostępne w ramach subskrypcji. Szczegółowe informacje dostępne w nocie do akt z 30 listopada 2022 r., tabela 1.

(35) Ibid.

(36) Wprowadzenie instrumentów ochrony handlu na niektóre kategorie produktu również przyczyniło się do tej poprawy, ale ich szczególna rola została przeanalizowana w sekcji 1.2.2.

(37) Motyw 53 rozporządzenia w sprawie środków tymczasowych.

(38) Zob. tabela 15 w rozporządzeniu w sprawie środków ostatecznych.

(39) Tendencje te oceniono w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem, a nie w odniesieniu do poszczególnych kategorii produktu.

(40) Na podstawie porównania wszystkich lat w okresie objętym analizą.

(41) Zob. tabela 4 w rozporządzeniu w sprawie środków ostatecznych.

(42) Ibid.

(43) Zob. tabela 5 w rozporządzeniu w sprawie środków ostatecznych.

(44) Zob. tabela 4 w rozporządzeniu w sprawie środków ostatecznych.

(45) Zob. tabela 2 w rozporządzeniu w sprawie środków ostatecznych.

(46) Ibid.

(47) Zob. załącznik III do rozporządzenia w sprawie środków tymczasowych.

(48) Zob. tabela 7 w rozporządzeniu w sprawie środków ostatecznych.

(49) Zob. tabela 5 w rozporządzeniu w sprawie środków ostatecznych.

(50) Zob. sekcja 1.2.2, w której wyjaśniono rolę ostatnich instrumentów ochrony handlu w wynikach przemysłu Unii w 2017 r.

(51) Przywóz ogółem wzrósł o około 1 mln ton, a jego udział w rynku podniósł się z 17,9 do 18,1 % w latach 2016–2017, czyli mniej niż wynosiły poprzednie wzrosty rok do roku zarówno w ujęciu bezwzględnym, jak i względnym.

(52) W tym względzie Komisja uznała, że np. instrument ochrony handlu nałożony w 2013 r. byłby zbyt odległy w czasie, aby można go było powiązać z lepszymi wynikami Unii w 2017 r., a zatem wybrane środki stanowią dokładniejszą i bardziej odpowiednią podstawę analizy.

(53) W niektórych przypadkach zakres instrumentu ochrony handlu dotyczącego określonego produktu, pod względem objętych nim kodów CN, nie może odpowiadać całkowicie definicji produktu odpowiadającego kategorii produktu w ramach środka ochronnego, dlatego też ocena ta ma charakter zbliżony.

(54) Odniesienia do tych rozporządzeń dotyczą rozporządzeń nakładających środek tymczasowy, ponieważ ze względów praktycznych, dopóki obowiązywało cło (tymczasowe lub ostateczne), zakładano, że będzie ono miało podobny wpływ na wielkość obrotu. We wszystkich tych przypadkach dochodzenie zakończyło się nałożeniem środka ostatecznego.

(55) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/501 z dnia 24 marca 2015 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej walcowanych na zimno pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajwanu (Dz.U. L 79 z 25.3.2015, s. 23).

(56) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/181 z dnia 10 lutego 2016 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych płaskich wyrobów ze stali walcowanych na zimno pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Federacji Rosyjskiej (Dz.U. L 37 z 12.2.2016, s. 1).

(57) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1778 z dnia 6 października 2016 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco, z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 272 z 7.10.2016, s. 33).

(58) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/113 z dnia 28 stycznia 2016 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz stalowych prętów zbrojeniowych o wysokiej wytrzymałości zmęczeniowej pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 23 z 29.1.2016, s. 16).

(59) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1777 z dnia 6 października 2016 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe dotyczące przywozu niektórych blach grubych ze stali niestopowej lub z pozostałej stali stopowej pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 272 z 7.10.2016, s. 5).

(60) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/969 z dnia 8 czerwca 2017 r. nakładające ostateczne cła wyrównawcze na przywóz niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco, z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, i zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/649 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco, z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 146 z 9.6.2017, s. 17).

(61) Źródło: przeprowadzona przez DG ds. Handlu analiza wskaźników szkody opublikowanych w odpowiednich środkach oraz analiza odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, udzielonych przez przemysł Unii w podziale na kategorie produktu w ramach pierwotnego dochodzenia w sprawie środków ochronnych. Szczegółowe informacje dostępne w nocie do akt z 30 listopada 2022 r., tabela 4.

(62) Źródło: Eurostat.

(63) Suma przywozu objętego instrumentami ochrony handlu w ramach tych dochodzeń (mimo że dotyczą one różnych okresów dochodzenia i różnych lat, np. 2013–2015) wyniosła nieco ponad 5 mln ton.

(64) Źródło: przeprowadzona przez DG ds. Handlu analiza jej własnych spraw dotyczących instrumentów ochrony handlu pod kątem wielkości przywozu w odpowiednim okresie objętym dochodzeniem oraz analiza Eurostatu pod kątem danych dotyczących przywozu po okresie objętym dochodzeniem w każdym z tych dochodzeń w odniesieniu do tego wdrożenia.

(65) Kategorie 1, 2, 7, 9, 12 i 13.

(66) Kategorie 1, 2 i 9.

(67) Zob. kategorie 4, 8 i 14.

(68) Zob. kategorie 5, 6, 15, 16 i 26.

(69) Zob. kategorie 3, 17, 18, 20, 21, 22, 23, 25 i 28.

(70) Co najmniej piętnaście kategorii z łącznej liczby dwudziestu trzech podlegających środkowi tymczasowemu (w odniesieniu do których podział przedstawiono w załączniku III do rozporządzenia w sprawie środków tymczasowych).

(71) Przykładowo Turcja zwiększyła swoją obecność na rynku unijnym w kategorii 1, w której w październiku 2016 r. Chiny zostały objęte instrumentami ochrony handlu, z 1 062 247 ton w 2016 r. do 2 mln ton w 2017 r. (i prawie 3 mln ton w 2018 r.). Analogiczna sytuacja miała miejsce w przypadku Indii, z których przywóz wzrósł z 443 551 ton do 1 121 334 ton w 2017 r., lub Egiptu, z którego przywóz wzrósł z 47 400 ton w 2016 r. do 409 432 ton w 2017 r.

(72) W sekcji 1.2.1. wyjaśniono przyczyny ogólnej poprawy sytuacji przemysłu Unii w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem.

(73) Zob. motywy 57–62 i tabela 12 rozporządzenia w sprawie środków ostatecznych.

(74) Aby przedstawić tę wielkość w odpowiednim kontekście, podstawowe obliczenia uwzględniające średnią cenę stali w Unii w 2017 r. pokazują, że przemysł Unii mógłby ponieść straty w zakresie sprzedaży krajowej o wartości około 1,4 mld EUR w wyniku tego dodatkowego przywozu. Pokazuje to zatem, że potencjalny wpływ tej dodatkowej sprzedaży był istotny.

(75) Z kolei wzrost przywozu do Unii w latach 2016–2017 był znacznie mniejszy i wyniósł około 1 mln ton.

(76) Zob. również opracowanie Komitetu Stali OECD „Recent developments in steel trade and trade policy measures” [„Najnowsze zmiany w handlu stalą i środki z zakresu polityki handlowej”], 17–18 września 2018 r., s. 8, tabela 2.

(77) W momencie przyjęcia ostatecznego środka ochronnego obowiązywały jedynie następujące cztery instrumenty ochrony handlu mające wpływ na przywóz do Unii (trzy w odniesieniu do Rosji i jeden w odniesieniu do Tajwanu): rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1795 z dnia 5 października 2017 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, pochodzących z Brazylii, Iranu, Rosji i Ukrainy oraz kończące dochodzenie dotyczące przywozu niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, pochodzących z Serbii (Dz.U. L 258 z 6.10.2017, s. 24); rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1328 z dnia 29 lipca 2016 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych płaskich wyrobów ze stali walcowanych na zimno pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Federacji Rosyjskiej (Dz.U. L 210 z 4.8.2016, s. 1); rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1469 z dnia 1 października 2018 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub stali, pochodzących z Rosji i Ukrainy, w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 (Dz.U. L 246 z 2.10.2018, s. 20); rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1429 z dnia 26 sierpnia 2015 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej walcowanych na zimno pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajwanu (Dz.U. L 224 z 27.8.2015, s. 10).

(78) Źródło: w odniesieniu do przywozu do USA (GTA); w odniesieniu do przywozu do UE (Eurostat).

(79) Rynek stali w USA był w czołówce miejsc docelowych przywozu pod względem wielkości – zob. OECD, „Recent developments in steel trade and trade policy measures” [„Najnowsze zmiany w handlu stalą i środki z zakresu polityki handlowej”], DSTI/SC(2018)3, s. 9, tabela 3.

(80) Zob. motyw 35 rozporządzenia w sprawie środków tymczasowych: „USA obliczyły, że nałożenie w ramach środków przyjętych na podstawie sekcji 232 pojedynczej taryfy celnej na wszystkie produkty, jednocześnie nie wyłączając niemal żadnego państwa, powinno zmniejszyć przywóz w przybliżeniu o 13 mln ton – odpowiadającym 7 % konsumpcji w Unii”.

(81) Zob. motyw 89 rozporządzenia w sprawie środków ostatecznych.

(82) Źródło: Eurostat w odniesieniu do cen importowych oraz S&P Global Commodity Insights w odniesieniu do cen blachy cynkowanej na gorąco (HDG) i zwojów walcowanych na gorąco (HRC).

(83) Źródło: S&P Global Commodity Insights.

(84) Około 140 dochodzeń, które doprowadziły do przyjęcia środków, zostało wszczętych w 2015 r. lub później, w związku z czym okres ich obowiązywania miał trwać zasadniczo co najmniej do 2021 r. (tj. co najmniej 2 lata po zakończeniu unijnego dochodzenia w sprawie środków ochronnych). Źródło: WTO, Integrated Trade Intelligence Portal (I-TIP).

(85) Zob. sprawozdanie OECD „Recent Developments in Steelmaking Capacity” [„Ostatnie zmiany w zakresie zdolności produkcyjnych w sektorze stalowym”], DSTI/SC(2018)2/FINAL: „z uaktualnionych informacji o ogłoszonych projektach inwestycyjnych wynika, że obecnie realizowane jest dodanie blisko 52 mln ton brutto mocy produkcyjnych, które mogą zostać uruchomione w ciągu trzyletniego okresu 2018–2020. Dodanie kolejnych 39 mln ton mocy produkcyjnych jest obecnie na etapie planowania w celu ich ewentualnego uruchomienia w tym samym przedziale czasowym”.

(86) Globalne forum ds. nadwyżki mocy produkcyjnych w przemyśle stalowym, sprawozdanie ministerialne, 20 września 2018 r., pkt 2.

(87) Tabela 4 w rozporządzeniu w sprawie środków ostatecznych.

(88) Zob. Światowe Stowarzyszenie Stali, Global Steel Market Outlook” [„Perspektywy światowego rynku stali”], posiedzenie Komitetu Stali OECD, 17 września 2018 r.

(89) Zob. Światowe Stowarzyszenie Stali, „Worldsteel Short Range Outlook” [„Prognoza krótkoterminowa Światowego Stowarzyszenia Stali”], październik 2018 r., komunikat prasowy.

(90) Zob. dokument OECD „Steel Market Developments” [„Zmiany na rynku stali”], 85. sesja Komitetu Stali, wrzesień 2018 r. Zob. również s. 7 i 8 dokumentu OECD „Global Economic Outlook” z 17 września 2018 r., w którym skorygowano w dół oczekiwania dotyczące wzrostu gospodarczego (również w Unii) oraz stwierdzono, że „globalny handel spowolnił w warunkach rosnącej niepewności związanej z polityką handlową”.

(91) Globalne forum ds. nadwyżki mocy produkcyjnych w przemyśle stalowym, sprawozdanie ministerialne, 20 września 2018 r., pkt 2.

(92) Zob. Eurofer „Economic and Steel Market Outlook 2018–2019” [„Prognoza gospodarcza i prognoza dla rynku stali na lata 2018–2019”], 25 października 2018 r.

(93) Zob. załącznik I do rozporządzenia w sprawie środków ostatecznych.

(94) Szczegółowe informacje znajdują się w tabeli 5 w nocie do akt z 30 listopada 2022 r.

(95) Dokument WTO WT/Let/1220.