PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 134/6

POROZUMIENIE O WSPÓŁPRACY

pomiędzy Europejskim bankiem centralnym - ECB – oraz Międzynarodową Organizacją Policji Kryminalnej - Interpol

(2004/C 134/06)

PREAMBUŁA

Międzynarodowa Organizacja Policji Kryminalnej – Interpol, („Interpol”), organizacja międzynarodowa mająca siedzibę pod adresem 200, quai Charles de Gaulle, 69006, Lyon, Francja, reprezentowana przez Sekretarza Generalnego Ronalda K. Noble'a,

oraz

Europejski Bank Centralny („EBC”), mający siedzibę pod adresem Kaiserstrasse 29, D-60311, Frankfurt nad Menem, Niemcy, reprezentowany przez Prezesa Jean-Claude'a Trichet,

Określane łącznie jako „Strony” lub samodzielnie jako „Strona”,

Podzielając wspólne dążenie do zwalczania ogółu zagrożeń wynikających z fałszowania banknotów euro oraz pragnąc skoordynować swoje działania w zakresie przypisanych im zadań, jak również prowadzić współpracę w ramach ich odpowiednich kompetencji, w szczególności w zakresie wykrywania fałszowanych banknotów euro,

Uznając, że do zakresu zadań Interpolu należy zapewnianie i propagowanie najszerszego możliwego zakresu współpracy pomiędzy władzami odpowiedzialnymi za działania policji kryminalnych, prowadzonej w granicach prawa obowiązującego w odpowiednich krajach oraz zgodnie z założeniami Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka,

Biorąc pod uwagę, że Interpol przyczynił się do rozwinięcia bezpośredniej współpracy międzynarodowej w zakresie zapobiegania oraz karania przypadków fałszowania pieniędzy zgodnie z Międzynarodową konwencją o zwalczaniu fałszowania pieniędzy, podpisaną w Genewie w dniu 20 kwietnia 1929 r. (1),

Przypominając, że EBC dysponuje wyłącznym uprawnieniem do zatwierdzania emisji banknotów w Państwach Członkowskich Unii Europejskiej, które przyjęły euro jako ich wspólną walutę oraz, że to wyłączne uprawnienie obejmuje odpowiedzialność za ochronę waluty euro przed fałszowaniem,

Doceniając, aktywną rolę odgrywaną przez EBC w zakresie zapobiegania przypadkom fałszowaniu euro oraz wykrywania takich przypadków,

Odnotowując, iż na podstawie Wytycznych EBC/1999/3 w sprawie niektórych postanowień dotyczących banknotów euro, w wersji zmienionej w dniu 26 sierpnia 1999 r. (2), ustanowiono w ramach EBC Centrum Analiz Fałszerstw („CAF”) jako centralny ośrodek analizy technicznej sfałszowanych banknotów euro oraz danych związanych z fałszowaniem euro; że będąca w dyspozycji EBC Baza Danych o Fałszowaniu Pieniędzy („BDFP”), również ustanowiona na podstawie Wytycznych EBC/1999/3, otrzymała nazwę System Monitorowania Fałszerstw („SMF”) na podstawie Decyzji EBC/2001/11 z dnia 8 listopada 2001 r. w sprawie niektórych warunków dotyczących przystąpienia do Systemu Monitorowania Fałszerstw (3); że Rozporządzenie Rady (WE) nr 1338/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. ustanawiające środki niezbędne dla ochrony euro przed fałszowaniem (4), w szczególności jego artykuł 3, przewiduje, że EBC zbiera i przechowuje dane techniczne i statystyczne odnoszące się do sfałszowanych banknotów i monet euro wykrytych poza terytorium Państw Członkowskich,

Biorąc pod uwagę, że do uprawnionych użytkowników systemu komunikacyjnego Interpolu zalicza się obecnie krajowe biura centralne i odziały Interpolu, biura subregionalne, Biuro Kontaktowe w Bangkoku oraz Misję Tymczasowej Administracji Organizacji Narodów Zjednoczonych w Kosowie, jak również, że uprawnionymi użytkownikami SMF są właściwe władze krajowe Państw Członkowskich Unii Europejskiej, w tym Krajowe Centra Analiz oraz Krajowe Centra Analiz Monet, a także – zgodnie z Rozporządzeniem Rady (WE) nr 1338/2001 oraz w następstwie zawarcia odpowiednich umów i ustaleń dwustronnych – Komisja Europejska, Europejskie Centrum Techniczne i Naukowe, Europejskie Biuro Policji (Europol) oraz wyznaczone władze lub ośrodki decyzyjne państw trzecich,

Odnotowując, że EBC może także w przyszłości umożliwić Interpolowi dostęp do SMF na warunkach, które zostaną określone przez Strony, oraz

Po otrzymaniu w dniu 22 maja 2003 r. zgody Rady Zarządzającej EBC w odniesieniu do treści niniejszej Umowy oraz w dniu 1 października 2003 r. zgody Zgromadzenia Generalnego Interpolu w odniesieniu do treści niniejszej Umowy,

POSTANAWIAJĄ CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Cel

1. Celem niniejszej Umowy jest określenie ram dla współpracy pomiędzy Stronami, prowadzonej w zakresie ich odpowiednich kompetencji oraz przy uwzględnieniu dotyczących ich odpowiednio zasad i regulacji, a tym samym usprawnienie zapobiegania fałszerstwom banknotów euro na świecie oraz wykrywania takich fałszerstw, w szczególności w państwach nie należących do Unii Europejskiej.

2. Niniejsza Umowa stanowi uzupełnienie umów i innych uzgodnień pomiędzy Interpolem a Europolem, jak również pomiędzy EBC a Europolem. Jej postanowienia nie naruszają Umowy pomiędzy Interpolem a Europolem, podpisanej w dniu 5 listopada 2001 r. ani Wspólnej Inicjatywy Sekretarza Generalnego Interpolu i Dyrektora Europolu w sprawie zwalczania fałszerstw środków płatniczych, w szczególności euro, podpisanej w dniu 5 listopada 2001 r. Ponadto, niniejsza Umowa nie ma wpływu na współpracę w ramach procedur przewidzianych w Umowie pomiędzy Europolem a EBC, podpisanej w dniu 13 grudnia 2001 r. (5) ani nie narusza praw i obowiązków określonych w tej umowie. W przypadku sprzeczności postanowień niniejszej Umowy z którąkolwiek z wyżej wymienionych umów lub którymkolwiek z wyżej wymienionych uzgodnień, zastosowanie ma procedura rozstrzygania sporów określona w artykule 10.

Artykuł 2

Wymiana informacji

1. Z zastrzeżeniem wewnętrznych zasad i regulacji Stron oraz dalszych uzgodnień, jakie mogą być konieczne dla ochrony informacji poufnych, wymiana informacji i dokumentów dotyczących spraw będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, wskazanych w artykule 1, ustępie 1, odbywać się będzie pomiędzy Stronami w celach określonych niniejszą Umową oraz zgodnie z jej postanowieniami, przy czym wymiana taka nie będzie obejmować danych odnoszących się do zidentyfikowanych lub możliwych do zidentyfikowania osób fizycznych.

2. Jeżeli informacja przekazana przez jedną ze Stron drugiej zostanie zmieniona lub usunięta, Strona udzielająca informacji niezwłocznie poinformuje o tym Stronę, która otrzymała informację.

Artykuł 3

Obowiązki Interpolu

1. W zakresie, w jakim poniższe obowiązki odnoszą się do informacji lub materiałów otrzymanych przez Interpol drogą oficjalną od jednego z jego członków, obowiązek Interpolu przekazania informacji lub materiału do EBC będzie uzależniony od uzyskania przez Interpol uprzedniej zgody zainteresowanego członka na udostępnienie EBC informacji lub materiału. Interpol podejmie starania o uzyskanie w tym zakresie uprzedniej ogólnej zgody na piśmie, z zastrzeżeniem, iż może ona zostać cofnięta przez właściwego członka w poszczególnych przypadkach.

2. Za każdym razem, gdy Interpol otrzyma informację dotyczącą nowego typu fałszerstwa banknotu euro, niezwłocznie poinformuje o tym EBC telefonicznie lub w inny sposób uzgodniony przez Strony.

3. Interpol niezwłocznie prześle EBC otrzymane lub w inny sposób znajdujące się w jego posiadaniu próbki nowych typów fałszerstw banknotów euro. Jeżeli jest to możliwe, Interpol dostarczy EBC próbki w liczbie pozwalającej na ich dalsze przekazanie do Krajowych Centrów Analiz poszczególnych Państw Członkowskich Unii Europejskiej.

4. Próbkom towarzyszyć będzie sprawozdanie zawierające następujące dane, o ile są one dostępne:

(a) całkowitą liczbę sfałszowanych banknotów, które zostały zajęte lub zebrane;

(b) datę oraz miejsce dokonanych przypadków zajęcia lub zebrania; oraz

(c) ocenę czy źródło fałszerstwa zostało czy też nie zostało zidentyfikowane przez właściwy organ.

5. Jeżeli z jakichkolwiek powodów nie jest możliwe przesłanie przez Interpol do EBC próbek, o których mowa w ustępie 3, Interpol prześle w zamian zeskanowny obraz takich próbek wraz z wypełnionym formularzem „Wykryte Przypadki Fałszerstw Euro”, zgodnie ze wzorem zawartym w Załączniku.

Artykuł 4

Obowiązki EBC

1. EBC dostarczy Interpolowi informacje dotyczące właściwości i cech technicznych oryginalnych banknotów euro.

2. EBC dostarczy Interpolowi odpowiednie dane statystyczne i techniczne dotyczące sfałszowanych banknotów euro, w tym, we właściwych przypadkach, szczegółowe analizy techniczne sfałszowanych banknotów euro, sklasyfikowanych jako należące do wspólnej klasy fałszerstw, w sposób umożliwiający Interpolowi identyfikację takich banknotów.

3. EBC dostarczy Interpolowi wszelkie istotne informacje dostępne EBC, w tym rezultaty analiz dotyczących próbek przesłanych do EBC przez Interpol zgodnie z artykułem 3.

4. EBC zagwarantuje, że próbki przesłane do EBC przez Interpol będą przechowywane w bezpiecznym miejscu. Na żądanie Interpolu, EBC zwróci próbki otrzymane od Interpolu używając w tym celu wzajemnie uzgodnionych środków transportu.

5. EBC obciążają koszty przesyłek kurierskich poniesione przez Interpol przy przesyłaniu informacji, dokumentów lub innych materiałów do EBC zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy.

6. EBC może udzielić Interpolowi dodatkowej pomocy technicznej w zakresie niniejszej Umowy.

Artykuł 5

Działalność szkoleniowa

Strony skoordynują wzajemnie swoją działalność szkoleniową w takim stopniu, w jakim dotyczy ona zapobiegania przypadkom fałszowania banknotów euro i wykrywania takich przypadków. Przeprowadzając szkolenia w tym zakresie we współpracy z Interpolem, EBC może udostępnić odpowiednie wsparcie techniczne.

Artykuł 6

Osoby odpowiedzialne za kontakty

1. Osoby odpowiedzialne za kontakty dla celów niniejszej Umowy zostaną uzgodnione w drodze wymiany listów pomiędzy EBC a Interpolem.

2. Strony mogą odrębnie uzgodnić wyznaczenie pracownika kontaktowego EBC do współpracy z Interpolem, prowadzonej w celach zbieżnych z niniejszą Umową.

Artykuł 7

Bezpieczeństwo i poufność

1. Strony zagwarantują, że wszystkie informacje otrzymane na mocy niniejszej Umowy, jak również opracowania takich informacji, będą podlegać zasadom bezpieczeństwa i poufności co najmniej równoważnym zasadom stosowanym w stosunku do takich informacji przez Stronę, od której informacje takie pochodzą.

2. Strony powiadomią się wzajemnie w drodze wymiany listów o stosowanych przez siebie wymaganiach w zakresie bezpieczeństwa i poufności. W tym celu mogą one sporządzić tabelę porównawczą obrazującą równoważne wymogi oraz poziomy ochrony, o których mowa w poprzednim ustępie.

3. Interpol może, bez uprzedniej wyraźnej zgody EBC, przekazać informację, którą otrzymał od EBC zgodnie z niniejszą Umową, uprawnionemu użytkownikowi systemu komunikacyjnego Interpolu. Wszelkie informacje przekazane w ten sposób podlegają takim samym ograniczeniom w zakresie wykorzystania i dalszego udostępniania, jakie mają zastosowanie do Interpolu.

4. EBC może, bez uprzedniej wyraźnej zgody Interpolu, przekazać informacje, które uzyskał od Interpolu zgodnie z niniejszą Umową uprawnionym użytkownikom SMF. Wszelkie informacje przekazane w ten sposób podlegają takim samym ograniczeniom w zakresie wykorzystania i dalszego udostępniania, jakie mają zastosowanie do EBC.

5. Strony mogą określić dodatkowe ograniczenia w zakresie wykorzystywania i udostępniania informacji przekazywanych na mocy niniejszej Umowy. Strona otrzymująca informacje będzie stosować się do wszelkich takich ograniczeń.

6. O ile niniejsza Umowa nie stanowi inaczej, żadna ze Stron nie przekaże osobom trzecim informacji, dokumentów lub próbek otrzymanych od drugiej Strony bez uprzedniej wyraźnej zgody wyrażonej na piśmie przez Stronę dostarczającą takie informacje, dokumenty lub próbki.

Artykuł 8

Odpowiedzialność

Jeżeli wskutek dokonanego przez Stronę na mocy niniejszej Umowy nieuprawnionego udostępnienia informacji lub udostępnienia nieprawidłowej informacji zostanie wyrządzona szkoda drugiej ze Stron lub osobie fizycznej, Strona udostępniająca ponosi odpowiedzialność za taką szkodę. Określenie wysokości szkody oraz jej wynagrodzenie pomiędzy Stronami na mocy niniejszego artykułu nastąpi zgodnie z procedurą określoną w artykule 10.

Artykuł 9

Przywileje i immunitety

Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie stanowi zrzeczenia się jakichkolwiek przywilejów lub immunitetów przysługujących którejkolwiek ze Stron.

Artykuł 10

Rozstrzyganie sporów

Wszelkie spory pomiędzy Stronami dotyczące interpretacji lub stosowania niniejszej Umowy, które nie mogą zostać rozstrzygnięte polubownie pomiędzy Prezesem EBC a Sekretarzem Generalnym Interpolu, mogą zostać na żądanie Prezesa EBC lub Sekretarza Generalnego Interpolu przedstawione do zaopiniowania odpowiedniemu komitetowi ad hoc. Komitet, który składać się będzie z nie więcej niż trzech członków Zarządu EBC oraz trzech członków Komitetu Zarządzającego Interpolu, uchwali swój regulamin. Opinia Komitetu zostanie przekazana Prezesowi EBC oraz Sekretarzowi Generalnemu Interpolu.

Artykuł 11

Postanowienia końcowe

1. Każda ze Stron może rozwiązać niniejszą Umowę w drodze pisemnego oświadczenia. O ile Strony w formie pisemnej nie postanowią inaczej, rozwiązanie będzie skuteczne 30 dni po doręczeniu właściwego oświadczenia Stronie otrzymującej.

2. Zobowiązania dotyczące bezpieczeństwa i poufności informacji, o których mowa w artykule 7, zobowiązania w zakresie zwrotu próbek, o których mowa w artykule 4, ustępie 4 oraz zobowiązania dotyczące rozstrzygania sporów, o których mowa w artykule 10, pozostają wiążące w odniesieniu do obu Stron po rozwiązaniu niniejszej Umowy.

3. Załącznik do niniejszej Umowy stanowi jej integralną część.

4. Niniejsza Umowa została sporządzona w dwóch egzemplarzach w języku angielskim, przy czym każdy egzemplarz jest jednakowo autentyczny.

5. Niniejsza Umowa wchodzi w życie w dniu jej podpisania przez Strony.

6. Niniejsza Umowa zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

W imieniu EBC Jean-Claude TRICHET Prezes Dnia: 29.3.2004 W imieniu Interpolu Ronald K. NOBLE Sekretarz Generalny Dnia: 3.3.2004

(1) League of Nations Treaty Series z 1931 r., nr 2623, str. 372.

(2) Dz.U. L 258 z 05.10.1999, str. 32.

(3) Dz.U. L 337 z 20.12.2001, str. 49.

(4) Dz.U. L 181 z 04.07.2001, str. 6.

(5) Dz.U. C 23 z 25.1.2002, str. 9.