ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
„1.

Zaleca się, aby odpowiednie organy zapewniały wzajemność w odniesieniu do środków polityki makroostrożnościowej przyjętych przez inne odpowiednie organy, co do których ERRS zaleca wzajemność. Zaleca się, aby wzajemnością objęte były następujące środki, szczegółowo opisane w załączniku: Belgia: — narzut dotyczący ważenia ryzykiem w odniesieniu do detalicznych ekspozycji zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi zlokalizowanymi w Belgii, stosowany zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (vi) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do instytucji kredytowych działających na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności w Belgii i stosujących metodę rankingów wewnętrznych do obliczania regulacyjnych wymogów kapitałowych, składający się z: a) zryczałtowanego narzutu dotyczącego ważenia ryzykiem w wysokości 5 punktów procentowych; i b) proporcjonalnego narzutu dotyczącego ważenia ryzykiem składającego się z 33% ważonej ekspozycją średniej wagi ryzyka stosowanego do portfela detalicznych ekspozycji zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi zlokalizowanymi w Belgii; Francja: — zmniejszenie limitu dotyczącego dużych ekspozycji przewidzianego w art. 395 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, mającego zastosowanie do ekspozycji wobec dużych przedsiębiorstw niefinansowych o wysokim poziomie zadłużenia mających siedzibę we Francji, do 5 % uznanego kapitału, stosowanego zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (ii) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do globalnych instytucji o znaczeniu systemowym i innych instytucji o znaczeniu systemowym na najwyższym szczeblu konsolidacji w ramach bankowej konsolidacji ostrożnościowej; Szwecja: — właściwa dla instytucji kredytowych wartość minimalna ważonej ekspozycją średniej wagi ryzyka na poziomie 25% stosowana do portfela detalicznych ekspozycji zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach wobec dłużników będących rezydentami w Szwecji zgodnie z art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (vi) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do instytucji kredytowych działających na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności w Belgii i stosujących metodę rankingów wewnętrznych do obliczania regulacyjnych wymogów kapitałowych.”;
(2)

Kryzys związany z COVID-19 nadal trwa w Europie i na świecie, nadal trwa też niepewność co do jego przyszłego wpływu na gospodarkę i instytucje finansowe, co wiąże się z ryzykiem dalszego pogorszenia się sytuacji zdrowotnej i gospodarczej. Rynkom i władzom brakuje informacji na temat długoterminowego wpływu kryzysu na sektor finansowy i rynki kredytowe. Instytucje finansowe są również w dalszym ciągu silnie uzależnione od wsparcia publicznego. Kluczowe znaczenie ma zapewnienie nieprzerwanego właściwego funkcjonowania systemu finansowego. Przedłużenie ograniczenia wypłat związane z niepewnością co do przyszłego rozwoju makroekonomicznego służy temu celowi, umożliwiając instytucjom finansowym utrzymanie wystarczająco wysokiego poziomu kapitału, co ogranicza ryzyko systemowe i przyczynia się do ożywienia gospodarczego. Jednocześnie ERRS dostrzega postępy poczynione przez władze i instytucje finansowe w radzeniu sobie ze skutkami pandemii. ERRS jest również świadoma znaczenia podziału dochodów dla pozyskiwania przez instytucje finansowe kapitału z zewnątrz, ponieważ wynagradzanie inwestorów za ich inwestycje ma kluczowe znaczenie dla długoterminowego zrównoważonego rozwoju instytucji i rynków finansowych. Niemniej jednak ERRS apeluje o szczególną ostrożność w dokonywaniu podziału dochodów, tak aby nie zagrażał on stabilności systemu finansowego i procesowi ożywienia gospodarczego, oraz uważa, że poziom podziału dochodów powinien być znacząco niższy niż w ostatnich latach poprzedzających kryzys związany z COVID-19.
Artykuł 9

Polityka upowszechniania wyników badań

3. Bez uszczerbku dla potencjalnych praw własności intelektualnej EU-SOLARIS ERIC zapewnia, aby jego użytkownicy podawali do wiadomości publicznej wyniki badań naukowych przeprowadzonych z wykorzystaniem infrastruktury ERIC oraz aby robili to za pośrednictwem EU-SOLARIS ERIC, zgodnie z europejskimi i krajowymi warunkami udzielania dotacji. Powyższe nie będzie miało zastosowania do działań w zakresie badań i rozwoju prowadzonych przez ośrodki badań naukowych, jeżeli korzystają one ze swojej własnej infrastruktury poza zakresem działania ERIC.
(11)

W szczególności propozycja rozpoczęcia przygotowań do ustanowienia paneuropejskich ram koordynacji w odniesieniu do cyberincydentów systemowych ma na celu wyrażenie poparcia dla potencjalnych zadań Europejskich Urzędów Nadzoru, zgodnie z wnioskiem dotyczącym rozporządzenia w sprawie operacyjnej odporności cyfrowej sektora finansowego. We wniosku tym stwierdza się, że: „Europejskie Urzędy Nadzoru, za pośrednictwem Wspólnego Komitetu i we współpracy z właściwymi organami, Europejskim Bankiem Centralnym (EBC) i ERRS, mogą ustanowić mechanizmy umożliwiające wymianę skutecznych praktyk między sektorami finansowymi, aby zwiększyć orientację sytuacyjną i zidentyfikować wspólne dla sektorów finansowych luki i rodzaje ryzyka w cyberprzestrzeni” oraz „mogą one opracować ćwiczenia z zakresu zarządzania kryzysowego i sytuacji awaryjnych obejmujące scenariusze cyberataków w celu wypracowania kanałów komunikacyjnych i stopniowego umożliwiania skutecznej skoordynowanej reakcji na poziomie UE w przypadku poważnego transgranicznego incydentu związanego z ICT lub powiązanego zagrożenia mającego systemowy wpływ na cały sektor finansowy Unii” (12). Nie istnieją jeszcze paneuropejskie ramy takie jak paneuropejskie ramy koordynacji w odniesieniu do cyberincydentów systemowych – należy je ustanowić i opracować w kontekście rozporządzenia w sprawie operacyjnej odporności cyfrowej sektora finansowego.
1.

Użyte w niniejszym zaleceniu wyrażenia oznaczają: a) „odpowiednie organy” – organy, którym powierzono zmianę ram prawnych dotyczących środków ukierunkowanych na kredytobiorców, uruchomienie środków ukierunkowanych na kredytobiorców, monitorowanie ryzyka systemowego lub uruchomienie środków opartych na kapitale w Niemczech; b) „wskaźnik wysokości kredytu do wartości zabezpieczenia” (LTV) – stosunek sumy wszystkich kredytów albo transz kredytu zabezpieczonych przez kredytobiorcę na nieruchomości w momencie udzielenia kredytu do wartości tej nieruchomości w momencie udzielenia kredytu; c) „środki oparte na kapitale” – wszelkie wymogi w zakresie funduszy własnych nałożone na instytucję kredytową w celu zapobiegania ryzyku systemowemu lub ograniczania tego ryzyka, rozumianego zgodnie z art. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1092/2010, w tym – zgodnie z art. 124, 164 lub 458 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub tytułem VII rozdział 4 dyrektywy (UE) 2013/36 –bufor antycykliczny lub sektorowy bufor ryzyka systemowego; d) „instytucja kredytowa” – instytucję kredytową w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; e) „środki ukierunkowane na kredytobiorców” – środki makroostrożnościowe ukierunkowane na kredytobiorców, w tym limity dotyczące wskaźnika LTV, wskaźnika DTI, wskaźnika DSTI, terminów zapadalności oraz wymogi dotyczące amortyzacji; f) „wskaźnik zadłużenia do dochodu” (DTI) – stosunek całkowitego zadłużenia kredytobiorcy w momencie udzielenia kredytu do całkowitego rocznego dochodu do dyspozycji kredytobiorcy w momencie udzielenia kredytu; g) „wskaźnik obsługi zadłużenia do dochodu” (DSTI) – stosunek całkowitych rocznych kosztów obsługi zadłużenia do całkowitego rocznego dochodu do dyspozycji kredytobiorcy w momencie udzielenia kredytu; h) „koszty obsługi zadłużenia” – łączne spłaty kwoty głównej oraz odsetek od całkowitego zadłużenia kredytobiorcy w danym okresie; i) „termin zapadalności” – okres obowiązywania umowy o mieszkaniowy kredyt hipoteczny, wyrażony w latach w momencie udzielenia kredytu; j) „wymogi dotyczące amortyzacji” – środki związane z harmonogramem spłat kredytu.
1.

Użyte w niniejszym zaleceniu wyrażenia oznaczają: a) „odpowiednie organy” – organy, którym powierzono uruchomienie prawnie wiążących środków ukierunkowanych na kredytobiorców lub środków opartych na kapitale w Austrii; b) „środki ukierunkowane na kredytobiorców” – środki makroostrożnościowe ukierunkowane na kredytobiorców, w tym limity dotyczące wskaźnika LTV, wskaźnika zadłużenia do dochodu (DTI), wskaźnika DSTI, terminów zapadalności oraz wymogi dotyczące amortyzacji; c) „wskaźnik wysokości kredytu do wartości zabezpieczenia” (LTV) – stosunek sumy wszystkich kredytów albo transz kredytu zabezpieczonych przez kredytobiorcę na nieruchomości w momencie udzielenia kredytu do wartości tej nieruchomości w momencie udzielenia kredytu; d) „wskaźnik zadłużenia do dochodu” (DTI) – stosunek całkowitego zadłużenia kredytobiorcy w momencie udzielenia kredytu do całkowitego rocznego dochodu do dyspozycji kredytobiorcy w momencie udzielenia kredytu; e) „wskaźnik obsługi zadłużenia do dochodu” (DSTI) – stosunek całkowitych rocznych kosztów obsługi zadłużenia do całkowitego rocznego dochodu do dyspozycji kredytobiorcy w momencie udzielenia kredytu; f) „koszty obsługi zadłużenia” – łączne spłaty kwoty głównej oraz odsetek od całkowitego zadłużenia kredytobiorcy w danym okresie; g) „termin zapadalności” – okres obowiązywania umowy o mieszkaniowy kredyt hipoteczny, wyrażony w latach w momencie udzielenia kredytu; h) „wymogi dotyczące amortyzacji” – środki związane z harmonogramem spłat kredytu; i) „środki oparte na kapitale” – wszelkie wymogi w zakresie funduszy własnych nałożone na instytucję kredytową w celu zapobiegania ryzyku systemowemu lub ograniczania tego ryzyka, rozumianego zgodnie z art. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1092/2010, w tym – zgodnie z art. 124, 164 lub 458 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub tytułem VII rozdział 4 dyrektywy (UE) 2013/36 – bufor antycykliczny lub sektorowy bufor ryzyka systemowego; j) „instytucja kredytowa” – instytucję kredytową w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.
1.

„AnaEE” oznacza: ogólnoeuropejską infrastrukturę badawczą na rzecz zarządzanych i niezarządzanych ekosystemów lądowych i wodnych, która zapewni dostęp do rozproszonej i skoordynowanej dużej liczby platform eksperymentalnych obejmujących szeroki zakres europejskich ekosystemów i stref klimatycznych, jak również do najnowocześniejszych platform analitycznych i platform modelowania, w celu ich wspierania. Przeprowadzając eksperymentalne symulacje przyszłych scenariuszy, AnaEE będzie mierzyć i przewidywać reakcję ekosystemów na zmiany w środowisku i użytkowaniu gruntów oraz badać możliwości inżynierii łagodzenia zmiany klimatu i przystosowywania się do niej na potrzeby utrzymania usług ekosystemowych.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 486/73

z dnia 13 lutego 1973 r.

zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1004/71 w sprawie ustalania opłat wyrównawczych od nierafinowanej oliwy z oliwek

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady nr 136/66/EWG z dnia 22 września 1966 r. w sprawie ustanowienia wspólnej organizacji rynku olejów i tłuszczów1, ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1547/722, w szczególności jego art. 13 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady nr 162/66/EWG z dnia 27 października 1966 r. w sprawie handlu olejami i tłuszczami między Wspólnotą a Grecją3, w szczególności jego art. 3 ust. 4 i art. 9,

a także mając na uwadze, co następuje:

rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1004/714 z dnia 14 maja 1971 r. w sprawie ustalania opłat wyrównawczych od nierafinowanej oliwy z oliwek, przewiduje między innymi, że przywozowe opłaty wyrównawcze są ustalane tak często, jak tylko jest to konieczne dla zachowania stabilności rynku wspólnotowego i w taki sposób, aby zapewnić możliwość ich stosowania przynajmniej raz w tygodniu;

jeśli stosuje się opłaty wywozowe, to ustalanie opłat przywozowych w określonych powyżej odstępach czasu nie jest konieczne; w takim przypadku, w okresie stosowania wywozowych opłat wyrównawczych, nie ustala się opłat przywozowych;

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Olejów i Tłuszczów,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W art. 8 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1004/71 otrzymuje brzmienie:

"1. Opłaty wyrównawcze określone w art. 13 rozporządzenia nr 136/66/EWG i w art. 3 rozporządzenia nr 162/66/EWG ustala się tak często, jak jest to konieczne dla zachowania stabilności rynku wspólnotowego i w taki sposób, aby zapewnić możliwość ich stosowania przynajmniej raz w tygodniu.

Jednakże w przypadku gdy stosuje się opłaty wywozowe przewidziane w art. 18 rozporządzenia nr 136/66/EWG, to w okresie ich obowiązywania nie jest konieczne ustalanie, w wyznaczonych odstępach czasu, opłat wyrównawczych określonych w poprzednim akapicie."

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 13 lutego 1973 r.

W imieniu Komisji

François-Xavier ORTOLI

Przewodniczący

1 Dz.U. 172 z 30.9.1966, str. 3025/66.

2 Dz.U. L 165 z 21.7.1972, str. 1.

3 Dz.U. 197 z 29.10.1966, str. 3393/66.

4 Dz.U. L 109 z 15.5.1971, str. 17.
ROZPORZĄDZENIE RADY (EWG) NR 681/73

z dnia 26 lutego 1973 r.

w sprawie podpisania Protokołu ustanawiającego określone postanowienia związane z Układem między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a państwem Izrael w następstwie przystąpienia do Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej nowych Państw Członkowskich

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113,

uwzględniając Traktat[1] o przystąpieniu do Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej nowych Państw Członkowskich, podpisany w Brukseli dnia 22 stycznia 1972 r., w szczególności art. 108 Aktu załączonego do tego Traktatu,

uwzględniając zalecenie Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

należy podpisać Protokół ustanawiający określone postanowienia związane z Układem między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a państwem Izrael w następstwie przystąpienia do Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej nowych Państw Członkowskich,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Protokół ustanawiający określone postanowienia związane z Układem między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a państwem Izrael, którego tekst załączono do niniejszego rozporządzenia, zostaje zawarty w imieniu Wspólnoty.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady, zgodnie z art. 3 Protokołu, zawiadamia drugą Stronę Układu, że procedury konieczne do wejścia w życie Protokołu[2] zostały zakończone przez Wspólnotę.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 26 lutego 1973 r.

W imieniu Rady

E. GLINNE

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 73 z 27.3.1972, str. 5.

[2] Data wejścia w życie Protokołu zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 559/73

z dnia 26 lutego 1973 r.

zmieniające rozporządzenie Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 260/68 ustanawiające warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Jedną Radę i Jedną Komisję Wspólnot Europejskich,

uwzględniając Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 13,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

w świetle niedawno wydanego orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich i niektórych wymogów o charakterze socjalnym pożądana jest zmiana przepisu rozporządzenia Rady (EWG, Euratom, EWWiS,) nr 260/68 [1] z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiającego warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich, ostatnio zmienionego rozporządzeniem (Euratom, EWWiS, EWG) nr 2531/72 [2],

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 260/68 z dnia 29 lutego 1968 r. wprowadza się następujące zmiany:

W art. 3 ust. 3 lit. a) tiret pierwsze wyrazy "zasiłek dla osoby utrzymującej rodzinę" otrzymują brzmienie: "zasiłek na gospodarstwo domowe".

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 1972 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 26 lutego 1973 r.

W imieniu Rady

E. Glinne

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 56 z 4.3.1968, str. 8.

[2] Dz.U. L 272 z 5.12.1972, str. 6.

--------------------------------------------------
Dziennik Urzędowy L 155 , 11/06/1973 P. 0006 - 0006

Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 1 Tom 1 P. 0104

Specjalne wydanie greckie: Rozdział 01 Tom 1 P. 0196

Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 1 Tom 1 P. 0104

Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 01 Tom 1 P. 0217

Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 01 Tom 1 P. 0217



Rozporządzenie (EWWIS, EWG, Euratom) nr 1544/73 Rady z dnia 4 czerwca 1973 r. zmieniające rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 260/68 ustanawiające warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Jedną Radę i Jedną Komisję Wspólnot Europejskich, uwzględniając Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 13, uwzględniając wniosek Komisji, a także mając na uwadze, co następuje: rozporządzenie Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 260/68 [1] z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiające warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich, ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWWiS, EWG, Euratom) nr 559/73 [2], powinno zostać zmienione w celu uwzględnienia rozporządzenia Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1543 [3] z dnia 4 czerwca 1973 r. wprowadzającego szczególne środki tymczasowe mające zastosowanie do urzędników Wspólnot Europejskich opłacanych z funduszy badawczych i inwestycyjnych; PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 W rozporządzeniu (EWG, Euratom, EWWiS) nr 260/68 wprowadza się następujące zmiany: a) w art. 2 dodaje się tiret szóste i siódme w brzmieniu: - "osoby uprawnione do odprawy z tytułu zakończenia służby na mocy art. 3 i 4 rozporządzenia (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1543; - osoby uprawnione do odprawy z tytułu zakończenia służby na mocy art. 5 rozporządzenia (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1543"; b) w art. 6 ust. 1 lit. b) dodaje się zdanie w brzmieniu: "Przepisy te mają również zastosowanie do płatności dokonanych zgodnie z art. 5 rozporządzenia (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1543". Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich. Sporządzono w Luksemburgu, dnia 4 czerwca 1973 r. W imieniu Rady R. Van Elslande Przewodniczący [1] Dz.U. L 56 z 4.3.1968, str. 8. [2] Dz.U. L 55 z 28.2.1973, str. 4. [3] Dz.U. L 155 z 11.6.1973, str. 1. --------------------------------------------------
Rozporządzenie (EWWIiS, EWG, Euratom) nr 1545/73 Rady

z dnia 4 czerwca 1973 r.

zmieniające rozporządzenie Rady (Euratom, EWWiS, EWG) nr 549/69 określające kategorie urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich, względem których mają zastosowanie postanowienia art. 12, art. 13 ust. 2 i art. 14 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Jedną Radę i Jedną Komisję Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 28 ust. 1,

uwzględniając Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 16 i art. 22,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,

uwzględniając opinię Trybunału Sprawiedliwości,

a także mając na uwadze, co następuje:

konieczna jest zmiana rozporządzenia Rady (Euratom, EWWiS, EWG) nr 549/69 [1], str. 1. z dnia 25 marca 1969 r. określającego kategorie urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich, względem których mają zastosowanie postanowienia art. 12, art. 13 akapit drugi i art. 14 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot, zmienionego rozporządzeniem (Euratom, EWWiS, EWG) nr 2532/72 [2], w celu uwzględnienia rozporządzenia Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1543 [3] z dnia 4 czerwca 1973 r. wprowadzającego specjalne środki, stosowane tymczasowo wobec urzędników Wspólnot Europejskich opłacanych z funduszy na badania i inwestycje,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

"f) osoby upoważnione do świadczenia przewidzianego w wypadku zakończenia służby na podstawie art. 3 i 4 rozporządzenia (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1543;

g) osoby upoważnione do świadczenia przewidzianego w wypadku zakończenia służby na podstawie art. 5 rozporządzenia (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1543."

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 4 czerwca 1973 r.

W imieniu Rady

R. Van Elslande

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 74 z 27.3.1969

[2] Dz.U. L 272 z 5.12.1972, str. 1.

[3] Dz.U. L 155 z 11.6.1973, str. 1.

--------------------------------------------------
ROZPORZĄDZENIE RADY (EWG) NR 1691/73

z dnia 25 czerwca 1973 r.

w sprawie zawarcia Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii oraz przyjmujące przepisy w celu jej wykonania

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

należy zawrzeć Umowę między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii podpisaną w Brukseli dnia 14 maja 1973 r. oraz przyjąć deklaracje załączone do Aktu Końcowego, również podpisanego w Brukseli dnia 14 maja 1973 r.;

z uwagi na fakt, iż Umowa ustanawia Wspólny Komitet, należy wyznaczyć przedstawicieli Wspólnoty, którzy wejdą w skład tego Komitetu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Niniejszym zawiera się, przyjmuje i zatwierdza w imieniu Wspólnoty Umowę między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii oraz załączniki i protokoły załączone do tej Umowy wraz z deklaracjami załączonymi do Aktu Końcowego. Teksty Umowy i Aktu Końcowego załączone są do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Zgodnie z art. 36 Umowy przewodniczący Rady Wspólnot Europejskich notyfikuje, że procedury konieczne do wejścia w życie Umowy zostały zakończone ze strony Wspólnoty procedur.

Artykuł 3

W ramach Wspólnego Komitetu przewidzianego w art. 29 Umowy Wspólnota jest reprezentowana przez Komisję, wspieraną przez przedstawicieli Państw Członkowskich.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1973 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 25 czerwca 1973 r.

W imieniu Rady

R. VAN ELSLANDE

Przewodniczący