PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 176/43

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 594/2012

z dnia 5 lipca 2012 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1881/2006 w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych zanieczyszczeń ochratoksyną A, polichlorowanymi bifenylami o działaniu niepodobnym do dioksyn i melaminą w środkach spożywczych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności (1), w szczególności jego art. 2 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1881/2006 (2) określono najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych.

(2) W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1259/2011 (3) zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1881/2006 ustanowiono nowe najwyższe dopuszczalne poziomy polichlorowanych bifenyli o działaniu niepodobnym do dioksyn mające zastosowanie od 1 stycznia 2012 r. Należy wprowadzić przepis, zgodnie z którym te najwyższe dopuszczalne poziomy nie mają zastosowania do środków spożywczych wprowadzonych zgodnie z prawem do obrotu przed tą datą.

(3) W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 105/2010 (4) zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1881/2006 ustanowiono ostatecznie niższy najwyższy dopuszczalny poziom dla ochratoksyny A w przyprawach, który może być osiągnięty przy zastosowaniu najlepszych praktyk. Aby umożliwić państwom produkującym przyprawy wprowadzenie środków zapobiegawczych i uniknąć niemożliwych do zaakceptowania zakłóceń w handlu, w rozporządzeniu tym określono ponadto wyższy najwyższy dopuszczalny poziom mający zastosowanie przez ograniczony czas. We wspomnianym powyżej rozporządzeniu przewidziano także, że należy przeprowadzić ocenę realnych szans osiągnięcia niższych poziomów dla ochratoksyny A przy zastosowaniu najlepszych praktyk w różnych prowadzących produkcję regionach świata. Ocena ta miała zostać przeprowadzona, zanim zacząłby obowiązywać niższy najwyższy dopuszczalny poziom dla ochratoksyny A. Mimo że odnotowano znaczną poprawę stosowania najlepszych praktyk w różnych prowadzących produkcję regionach świata, planowany niższy najwyższy dopuszczalny poziom nadal nie jest możliwy do osiągnięcia w sposób stabilny w gatunkach Capsicum. Należy zatem przełożyć datę rozpoczęcia stosowania niższego najwyższego dopuszczalnego poziomu dla Capsicum spp.

(4) Gluten pszenny jest wytwarzany jako produkt uboczny w produkcji skrobii. Dostarczono dowodów na to, że, prawdopodobnie z powodu zmian warunków klimatycznych, nie jest możliwy do osiągnięcia obecny najwyższy dopuszczalny poziom ochratoksyny A w glutenie pszennym, szczególnie pod koniec sezonu magazynowania, nawet przy ścisłym stosowaniu dobrych praktyk w zakresie magazynowania. Należy zatem zmienić obecny najwyższy dopuszczalny poziom na poziom, który jest możliwy do osiągnięcia przy zastosowaniu najlepszych praktyk i który nadal zapewni wysoki poziom ochrony zdrowia ludzi.

(5) Panel Naukowy ds. Środków Trujących w Łańcuchu Żywnościowym Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) przyjął w dniu 4 kwietnia 2006 r., na wniosek Komisji, uaktualnioną opinię naukową dotyczącą zawartości ochratoksyny A w żywności (5), uwzględniającą nowe dane naukowe, i ustalił tolerowane tygodniowe pobranie (TWI) na poziomie 120 ng/kg masy ciała. Zgodnie z wnioskami opinii przyjętej przez EFSA, przewidywane zmiany dotyczące ochratoksyny A w niniejszym rozporządzeniu nadal zapewniają wysoki poziom ochrony zdrowia ludzi.

(6) W dniu 18 marca 2010 r., na wniosek Komisji, EFSA przyjął opinię naukową dotyczącą melaminy w żywności i paszy (6). Ustalenia zawarte w opinii wskazują, że melamina może powodować tworzenie się kryształów w drogach moczowych. Kryształy te, obserwowane u zwierząt i dzieci w wyniku przypadków fałszowania paszy i preparatów dla niemowląt poprzez dodawanie melaminy, mogą powodować uszkodzenia kanalików proksymalnych, co w niektórych przypadkach prowadziło do zgonów. Komisja Codex Alimentarius ustaliła najwyższe dopuszczalne poziomy dla melaminy w paszy i żywności (7). Należy uwzględnić te najwyższe dopuszczalne poziomy w rozporządzeniu (WE) nr 1881/2006 w celu ochrony zdrowia publicznego, jako że poziomy te są zgodne z wnioskami z opinii EFSA.

(7) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1881/2006.

(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i ani Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły wobec nich sprzeciwu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przepisy zmieniające

W rozporządzeniu (WE) nr 1881/2006 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 11 akapit pierwszy wprowadza się następujące zmiany: a) zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie: „Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do produktów wprowadzonych do obrotu przed datami, o których mowa w lit. a)–f), zgodnie z przepisami obowiązującymi w odpowiednim dniu:” b) dodaje się lit. e) i f) w brzmieniu: „e) 1 stycznia 2012 r. w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów dla polichlorowanych bifenyli o działaniu niepodobnym do dioksyn, określonych w sekcji 5 załącznika; f) 1 stycznia 2015 r. w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów dla ochratoksyny A w Capsicum spp., określonych w pkt 2.2.11 załącznika.”

2) w załączniku wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia wejścia z wyjątkiem przepisów określonych w pkt 2.2.11 załącznika, które stosuje się od dnia 1 lipca 2012 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 5 lipca 2012 r. W imieniu Komisji José Manuel BARROSO Przewodniczący

(1) Dz.U. L 37 z 13.2.1993, s. 1.

(2) Dz.U. L 364 z 20.12.2006, s. 5.

(3) Dz.U. L 320 z 3.12.2011, s. 18.

(4) Dz.U. L 35 z 6.2.2010, s. 7.

(5) Panel EFSA ds. Środków Trujących w Łańcuchu Żywnościowym (CONTAM); Scientific Opinion on Ochratoxin A in Food (Opinia naukowa na temat ochratoksyny A), Dziennik EFSA 2006; 365:1-56. Dostępna na stronie internetowej: http://www.efsa.europa.eu/en/efsajournal/doc/365.pdf

(6) Panel EFSA ds. Środków Trujących w Łańcuchu Żywnościowym (CONTAM) oraz Panel EFSA ds. Materiałów Pozostających w Kontakcie z Żywnością, Enzymów, Aromatów oraz Substancji Pomagających w Przetwarzaniu (CEF); Scientific Opinion on Melamine in Food and Feed (Opinia naukowa dotycząca melaminy w żywności i paszy). Dziennik EFSA 2010; 8(4):1573. [145 s.]. doi:10.2903/j.efsa.2010.1573. Dostępna na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu

(7) Sprawozdanie z 33. sesji Wspólnego programu FAO i WHO dotyczącego standardów żywieniowych, Komisja Codex Alimentarius, Genewa, Szwajcaria, 5–9 lipca 2010 r. (ALINORM 10/33/REP).