PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 7/6

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2018/45

z dnia 20 października 2017 r.

ustanawiające plan w zakresie odrzutów dla niektórych połowów gatunków dennych w Morzu Północnym i w wodach Unii rejonu ICES IIa na rok 2018

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (1), w szczególności jego art. 15 ust. 6,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich (2), w szczególności jego art. 18a,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 ma na celu stopniowe wyeliminowanie odrzutów we wszystkich rodzajach połowów w Unii poprzez wprowadzenie obowiązku wyładunku w odniesieniu do połowów gatunków podlegających limitom połowowym.

(2) W celu wdrożenia obowiązku wyładunku art. 15 ust. 6 tego rozporządzenia upoważnia Komisję do przyjmowania planów w zakresie odrzutów w drodze aktów delegowanych na okres nie dłuższy niż trzy lata na podstawie wspólnych rekomendacji opracowanych przez państwa członkowskie w porozumieniu z odpowiednimi komitetami doradczymi.

(3) Belgia, Dania, Niemcy, Francja, Niderlandy, Szwecja i Zjednoczone Królestwo mają bezpośredni interes w zarządzaniu rybołówstwem w Morzu Północnym. Po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Morza Północnego te państwa członkowskie przedstawiły Komisji w dniu 3 czerwca 2016 r. wspólną rekomendację dotyczącą nowego planu w zakresie odrzutów w odniesieniu do niektórych połowów gatunków dennych w Morzu Północnym. Na podstawie tej wspólnej rekomendacji w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2016/2250 (3) ustanowiono plan w zakresie odrzutów mający zastosowanie do tych połowów.

(4) Po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Morza Północnego Belgia, Dania, Niemcy, Francja, Niderlandy, Szwecja i Zjednoczone Królestwo przedstawiły Komisji w dniu 31 maja 2017 r. wspólną rekomendację dotyczącą nowego planu w zakresie odrzutów w odniesieniu do połowów gatunków dennych w Morzu Północnym. Wkład naukowy pozyskany od odpowiednich podmiotów naukowych został zweryfikowany przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF). W dniu 8 września odbyło się spotkanie grupy ekspertów składającej się z przedstawicieli 28 państw członkowskich i Komisji oraz Parlamentu Europejskiego w charakterze obserwatora w celu omówienia odnośnych środków.

(5) W związku z nową wspólną rekomendacją należy uchylić rozporządzenie delegowane (UE) 2016/2250.

(6) Środki zaproponowane w nowej wspólnej rekomendacji są zgodne z art. 18 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

(7) Do celów wspomnianego rozporządzenia Morze Północne obejmuje obszary ICES IIIa i IV. Ponieważ niektóre stada gatunków dennych, istotne dla proponowanego planu w zakresie odrzutów, występują również w wodach UE rejonu ICES IIa, zainteresowane państwa członkowskie zalecają, aby rejon ten został również objęty planem w zakresie odrzutów.

(8) Nowy plan w zakresie odrzutów na rok 2018 powinien zawierać przepisy rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/2250 dotyczące gatunków, które mają być wyładowywane, oraz określić dodatkowe gatunki i połowy, do których obowiązek wyładunku powinien mieć zastosowanie w 2018 r.

(9) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/2250 wprowadzono wyłączenia z uwagi na przeżywalność, zgodnie z art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 (4), w odniesieniu do połowów homarca w rejonie ICES IIIa, dokonywanych koszami i włokami przy użyciu niektórych urządzeń zapewniających selektywność. Państwa członkowskie dostarczyły dowody naukowe wykazujące wysoki wskaźnik przeżywalności w odniesieniu do połowów homarca przy pomocy włoków dennych. Informacje te zostały przekazane, a STECF stwierdził, że są one wystarczające. W nowej wspólnej rekomendacji sugeruje się dalsze stosowanie tych wyłączeń. W związku z tym należy je zawrzeć w nowym planie w zakresie odrzutów na rok 2018.

(10) W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/2250 wprowadzono wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do połowów homarca w podobszarze ICES IV przy użyciu niektórych narzędzi połowowych, pod warunkiem że wykorzystywana jest kratownica sieciowa „NetGrid”. Zgodnie z tym rozporządzeniem delegowanym państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu Morzem Północnym przedstawiają Komisji dodatkowe informacje naukowe potwierdzające wyłączenia w odniesieniu do określonych włoków dennych. Informacje te zostały przekazane, a STECF stwierdził, że uzasadniają one wyłączenia jedynie w miesiącach zimowych i w niektórych obszarach (jednostkach funkcjonalnych ICES). W związku z tym wyłączenie to należy zawrzeć w nowym planie w zakresie odrzutów na rok 2018, ale ograniczyć je do miesięcy zimowych i niektórych jednostek funkcjonalnych ICES.

(11) Nowa wspólna rekomendacja zawiera wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do przyłowu w połowach prowadzonych koszami i żakami, jak również w odniesieniu do połowów soli przy użyciu włoków rozpornicowych.

(12) Na podstawie dowodów naukowych przedstawionych we wspólnej rekomendacji i zweryfikowanych przez STECF oraz uwzględniając cechy narzędzia połowowego, praktyk połowowych i danego ekosystemu, wyłączenia te należy zawrzeć w nowym planie w zakresie odrzutów na rok 2018.

(13) Rozporządzeniem delegowanym (UE) 2016/2250 wprowadzono wyłączenia de minimis dotyczące: — soli złowionej przy użyciu drygawic i sieci skrzelowych w rejonie ICES IIIa, podobszarze ICES IV oraz wodach Unii podobszaru ICES IIa, — soli złowionej przy użyciu niektórych włoków rozprzowych z panelem flamandzkim w podobszarze ICES IV, — homarca złowionego przy użyciu niektórych włoków dennych w podobszarze ICES IV oraz wodach Unii rejonu ICES IIa. W nowej wspólnej rekomendacji sugeruje się dalsze stosowanie wyłączeń de minimis. Należy zatem włączyć te wyłączenia do nowego planu w zakresie odrzutów.

(14) Zgodnie z nową wspólną rekomendacją zaleca się wyłączenie de minimis w odniesieniu do soli, plamiaka, witlinka, dorsza i czarniaka w połączeniu z połowami przy użyciu niektórych włoków dennych w rejonie ICES IIIa, wyłączenie de minimis w odniesieniu do soli, plamiaka, witlinka, dorsza i czarniaka w połączeniu z połowami przy pomocy więcierzy w rejonie ICES IIIa, wyłączenie de minimis w odniesieniu do witlinka i dorsza złowionych przy użyciu włoków dennych w rejonie ICES IVc i wyłączenie de minimis w odniesieniu do witlinka w połowach przy użyciu niektórych włoków dennych w rejonie ICES IIIa.

(15) Na podstawie przekonujących dowodów przedstawionych przez państwa członkowskie w odniesieniu do wymienionych wyłączeń zweryfikowanych przez STECF, który stwierdził, że wyłączenia te zawierały uzasadnione argumenty dowodzące, że dalsza poprawa w zakresie selektywności jest trudna do osiągnięcia lub powodowałaby nieproporcjonalne koszty związane z postępowaniem z niezamierzonymi połowami, należy ustanowić wyłączenia de minimis zgodnie z udziałami procentowymi zaproponowanymi w nowej wspólnej rekomendacji, w granicach określonych w art. 15 ust. 5 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

(16) Art. 18a rozporządzenia (WE) nr 850/98 upoważnia Komisję do ustalenia, do celów przyjęcia planów w zakresie odrzutów dla gatunków objętych obowiązkiem wyładunku, minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, by zapewnić ochronę niedojrzałych organizmów morskich. Te minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony mogą, w stosownych przypadkach, być objęte odstępstwem od rozmiarów ustalonych w załączniku XII do rozporządzenia (WE) nr 850/98. W odniesieniu do homarca w rejonie ICES IIIa należy utrzymać minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony określone w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2015/2440 (5), tj. długość całkowitą wynoszącą 105 mm i długość karapaksu wynoszącą 32 mm. Należy dodać minimalną długość ogona wynoszącą 59 mm na podstawie nowej wspólnej rekomendacji i oceny STECF, w której stwierdza się, że taka długość ogona odpowiada obecnym wartościom w zakresie długości całkowitej i długości karapaksu.

(17) Plany w zakresie odrzutów mogą obejmować również środki techniczne dotyczące połowów lub gatunków objętych obowiązkiem wyładunku. W celu zwiększenia selektywności narzędzi połowowych i zmniejszenia niezamierzonych połowów w cieśninie Skagerrak należy utrzymać szereg środków technicznych, które zostały uzgodnione między Unią a Norwegią w latach 2011 (6) i 2012 (7) oraz zezwolić na stosowanie urządzenia zapewniającego selektywność SepNep.

(18) W celu zapewnienia właściwej kontroli należy ustanowić określone wymogi dla państw członkowskich dotyczące sporządzania wykazów statków objętych niniejszym rozporządzeniem.

(19) Ponieważ środki określone w niniejszym rozporządzeniu mają bezpośredni wpływ na planowanie okresu połowowego dla statków unijnych oraz na podobną działalność gospodarczą, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu. Niniejsze rozporządzenie powinno obowiązywać od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2018 r. w celu zapewnienia zgodności z ramami czasowymi określonymi w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Realizacja obowiązku wyładunku

W podobszarze ICES IV (Morze Północne), rejonie ICES IIIa (Kattegat i Skagerrak) oraz wodach Unii rejonu ICES IIa (Morze Norweskie) obowiązek wyładunku określony w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 stosuje się do połowów gatunków dennych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1) „panel Seltra” oznacza urządzenie zapewniające selektywność, które: — składa się z górnego płatu o rozmiarze oczek sieci co najmniej 270 mm (oczko romboidalne), umieszczonego w czteropanelowym oknie i o krawędzi zamontowanej w porządku: trzy oczka o rozmiarze 90 mm na jedno oczko w rozmiarze 270 mm, lub z górnego płatu o rozmiarze oczek sieci co najmniej 140 mm (oczko kwadratowe), — ma długość co najmniej 3 metry, — umieszczone jest nie więcej niż 4 metry od sznurówki, oraz — odpowiada całej szerokości górnego płata włoka (tj. od krawędzi do obrębu tkaniny sieciowej);

2) „kratownica sieciowa »NetGrid«” oznacza urządzenie zapewniające selektywność, składające się z czteropanelowego okna umieszczonego w dwupanelowym włoku wyposażonym w pochyloną tkaninę sieciową o oczkach romboidalnych o rozmiarze oczek sieci co najmniej 200 mm, prowadzącego do otworu wyjściowego w górnej części włoka;

3) „panel flamandzki” oznacza ostatnią część tkaniny sieciowej włoka rozprzowego, którego: — przód jest bezpośrednio przyczepiony do worka włoka, — górne i dolne części są wykonane z tkaniny sieciowej o rozmiarze oczka co najmniej 120 mm, mierzonego między węzłami, — długość po rozciągnięciu wynosi co najmniej 3 m;

4) „SepNep” oznacza włok rozpornicowy, który — jest zbudowany z sieci o rozmiarze oczek sieci 80 do 99 + ≥ 100 mm, — jest wyposażony w wielu worków włoka o rozmiarze oczek wynoszącym co najmniej od 80 do 120 mm, przytwierdzonych do jednego przedłużenia, przy czym górny worek włoka zbudowany jest z sieci o rozmiarze oczek co najmniej 120 mm i wyposażony w panel separacyjny o maksymalnym rozmiarze oczek 105 mm; oraz — może być również wyposażony w opcjonalną kratownicę selekcjonującą o rozstawie prętów wynoszącym co najmniej 17 mm, pod warunkiem że jest ona zbudowana w taki sposób, że umożliwia ucieczkę małym homarcom.

Artykuł 3

Gatunki podlegające obowiązkowi wyładunku

Obowiązek wyładunku ma zastosowanie do gatunków, o których mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, z zastrzeżeniem wyłączeń określonych w art. 4–7.

Artykuł 4

Wyłączenia z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do homarca

1. Wyłączenie z uwagi na przeżywalność, o którym mowa w art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, ma zastosowanie do następujących rodzajów połowów homarca:

a) połowów klatkami (FPO (8));

b) połowów w rejonie ICES IIIa przy użyciu włoków dennych (OTB, TBN) o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 70 mm, wyposażonych w kratownicę sortującą według gatunków o rozstawie prętów maksymalnie 35 mm;

c) połowów w rejonie ICES IIIa przy użyciu włoków dennych (OTB, TBN) o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 90 mm, wyposażonych w panel Saltra;

d) w miesiącach zimowych (od października do marca) statki pływające pod banderą państwa członkowskiego w jednostkach funkcjonalnych Farn Deeps (FU6), Firth of Forth (FU8) i Moray Firth (FU9), przy użyciu włoków dennych (OTB, TBN) o rozmiarze oczek wynoszącym co najmniej 80 mm, wyposażonych w kratownicę sieciową „NetGrid”.

2. Homarca przyłowionego w przypadkach, o których mowa w ust. 1, uwalnia się w całości, natychmiast i w obszarze, w którym został złowiony.

Artykuł 5

Wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do soli

1. Wyłączenie z uwagi na przeżywalność, o którym mowa w art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, stosuje się do połowów soli poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, dokonanych w obrębie sześciu mil morskich od brzegu w obszarze ICES IVc i poza określonymi obszarami dojrzewania narybku, za pomocą włoków rozpornicowych (OTB) wyposażonych w worek włoka o rozmiarze oczek sieci wynoszącym 80–99 mm.

2. Wyłączenie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie wyłącznie do statków o długości maksymalnej do 10 metrów, o maksymalnej mocy silnika do 221 kW, podczas połowów na wodach o głębokości 30 m lub mniej oraz przy zaciągach trwających nie dłużej niż półtorej godziny.

3. Sola złowiona w przypadkach, o których mowa w ust. 1, jest natychmiast uwalniana.

Artykuł 6

Wyłączenie z uwagi na przeżywalność w odniesieniu do przyłowu w połowach prowadzonych koszami i żakami

1. Wyłączenie z uwagi na przeżywalność, o którym mowa w art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, ma zastosowanie do połowów dorsza, plamiaka, witlinka, gładzicy, soli, morszczuka i czarniaka, przy pomocy koszy i żaków (FPO, FYK).

2. Podczas odrzucania ryb złowionych w przypadkach, o których mowa w ust. 1, uwalnia się je natychmiast i poniżej powierzchni morza.

Artykuł 7

Wyłączenia de minimis

Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 następujące ilości mogą zostać odrzucone na podstawie art. 15 ust. 4 lit. c) wymienionego rozporządzenia:

a) w połowach statków używających sieci skrzelowych i sieci trójściennych (GN, GNS, GND, GNC, GTN, GTR, GEN, GNF) w rejonie ICES IIIa, podobszarze ICES IV oraz wodach Unii rejonu ICES IIa: ilości soli, które nie przekraczają łącznie 3 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku;

b) w połowach statków używających włoków rozprzowych (TBB) o rozmiarze oczek sieci 80–119 mm, ze zwiększonym rozmiarem oczek sieci na przedłużeniu włoka rozprzowego, panelu flamandzkiego, w podobszarze ICES IV: ilości soli poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, które nie przekraczają łącznie 6 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku;

c) w połowach statków używających włoków rozprzowych (OTB, OTT, TB, TBN) o rozmiarze oczek sieci 80–99 mm, w podobszarze ICES IV i wodach Unii rejonu ICES IIa: ilości homarca poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, które nie przekraczają łącznie 2 % całkowitych rocznych połowów tego gatunku;

d) w połowach homarca przez statki używające włoków dennych (OTB, TBN) o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 70 mm, wyposażonych w kratownicę sortującą według gatunków, o rozstawie prętów wynoszącym maksymalnie 35 mm, w rejonie ICES IIIa: łączną ilość soli, plamiaka, witlinka, dorsza i czarniaka poniżej minimalnych rozmiarów odniesienia do celów ochrony, która nie przekracza 4 % całkowitych rocznych połowów homarca, soli, plamiaka, witlinka i krewetki północnej, dorsza i czarniaka;

e) w połowach krewetki północnej przez statki używające włoków dennych (OTB) o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 35 mm, wyposażonych w kratownicę sortującą według gatunków, o rozstawie prętów wynoszącym maksymalnie 19 mm, z niezablokowanym otworem wylotowym dla ryb, w rejonie ICES IIIa: łączną ilość soli, plamiaka, witlinka, dorsza, gładzicy i czarniaka poniżej minimalnych rozmiarów odniesienia do celów ochrony, która nie przekracza 1 % całkowitych rocznych połowów homarca, soli, plamiaka, witlinka, dorsza, czarniaka, gładzicy i krewetki północnej;

f) w połowach wielogatunkowych soli, witlinka, gładzicy i gatunków bez limitów połowowych przez statki używające włoków dennych (OTB, OTT, SDN, SSC) o rozmiarze oczek sieci 70–99 mm, w rejonie ICES IVc: łączną ilość witlinka i dorsza poniżej minimalnych rozmiarów odniesienia do celów ochrony, która nie przekracza 6 % całkowitych rocznych połowów homarca, plamiaka, soli, krewetki północnej, witlinka, gładzicy, czarniaka i dorsza; maksymalna ilość dorsza, która może zostać odrzucona, jest ograniczona do 2 % tych całkowitych rocznych połowów;

g) w połowach statków używających włoków rozprzowych (OTB, OTT, TBN) o rozmiarze oczek sieci 90–119 mm, wyposażonych w panel Seltra, lub o rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 120 mm, w rejonie ICES IIIa: ilość witlinka poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony wynoszącą maksymalnie 2 % całkowitych rocznych połowów homarca, dorsza, plamiaka, witlinka, czarniaka, soli, gładzicy i morszczuka.

Artykuł 8

Minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony

Na zasadzie odstępstwa od minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony ustanowionego w załączniku XII do rozporządzenia (WE) nr 850/98 minimalny rozmiar odniesienia homarca do celów ochrony w rejonie ICES IIIa jest następujący:

a) długość całkowita 105 mm;

b) długość ogona 59 mm;

c) długość karapaksu 32 mm.

Artykuł 9

Szczegółowe środki techniczne w cieśninie Skagerrak

1. W cieśninie Skagerrak zabrania się posiadania na statku lub używania jakiegokolwiek włoka, niewodu duńskiego, włoka rozprzowego lub podobnej sieci ciągnionej o rozmiarze oczek mniejszym niż 120 mm.

2. Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 1 można stosować również następujące włoki:

a) włoki z workiem włoka o rozmiarze oczek co najmniej 90 mm, pod warunkiem że są one wyposażone w panel Seltra lub kratownicę sortującą, której rozstaw prętów nie przekracza 35 mm;

b) włoki z workiem włoka z oczkami kwadratowymi o rozmiarze oczek co najmniej 70 mm, wyposażone w kratownicę sortującą o rozstawie prętów nie więcej niż 35 mm;

c) włoki o minimalnym rozmiarze oczek mniejszym niż 70 mm przy połowach gatunków pelagicznych lub przemysłowych, pod warunkiem że połowy zawierają więcej niż 80 % jednego lub większej liczby gatunków pelagicznych lub przemysłowych;

d) włoki z workiem włoka o rozmiarze oczek co najmniej 35 mm przy połowach krewetki północnej, pod warunkiem że włok jest wyposażony w kratownicę sortującą o maksymalnym rozstawie prętów 19 mm.

3. Urządzenie do zatrzymywania ryb może być stosowane podczas połowów krewetki północnej zgodnie z ust. 2 lit. d) pod warunkiem istnienia odpowiednich uprawnień do połowów do pokrycia przyłowów i pod warunkiem że urządzenie to:

a) jest skonstruowane tak, że minimalny rozmiar oczek kwadratowych górnego płata wynosi 120 mm;

b) ma długość co najmniej 3 metry; oraz

c) ma szerokość co najmniej równą szerokości kratownicy sortującej.

Artykuł 10

SepNep

Na zasadzie odstępstwa od art. 4 rozporządzenia (WE) nr 850/98 zezwala się na stosowanie sieci SepNep.

Artykuł 11

Uchylenie

Rozporządzenie (UE) 2016/2250 traci moc.

Artykuł 12

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2018 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 20 października 2017 r. W imieniu Komisji Jean-Claude JUNCKER Przewodniczący

(1) Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22.

(2) Dz.U. L 125 z 27.4.1998, s. 1.

(3) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/2250 z dnia 4 października 2016 r. ustanawiające plan w zakresie odrzutów dla niektórych połowów gatunków dennych w Morzu Północnym i w wodach Unii rejonu ICES IIa (Dz.U. L 340 z 15.12.2016, s. 2).

(4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

(5) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2440 z dnia 22 października 2015 r. ustanawiające plan w zakresie odrzutów dla niektórych połowów gatunków dennych w Morzu Północnym i w wodach Unii rejonu ICES IIa (Dz.U. L 336 z 23.12.2015, s. 42).

(6) Protokół konsultacji między Norwegią a Unią Europejską w sprawie regulacji połowów w cieśninach Skagerrak i Kattegat na 2012 r.

(7) Protokół konsultacji między Unią Europejską a Norwegią w sprawie środków w zakresie realizacji zakazu odrzutów i środków kontroli w obszarze cieśniny Skagerrak z dnia 4 lipca 2012 r.

(8) Kody narzędzi połowowych stosowane w niniejszym rozporządzeniu odnoszą się do kodów w załączniku XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 404/2011 ustanawiającego szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa. W odniesieniu do statków, których długość całkowita jest mniejsza niż 10 metrów, kody narzędzi połowowych stosowanych w tej tabeli odnoszą się do kodów klasyfikacji narzędzi połowowych FAO.