(10)

W wyniku oceny programu stabilności na podstawie art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1466/97 Rada jest zdania, że scenariusz makroekonomiczny będący podstawą programu jest zasadniczo wiarygodny na rok 2012 i optymistyczny na kolejne lata. W prognozie służb Komisji z wiosny 2012 r. zakładano wzrost PKB w wysokości – 1,8 % w 2012 r. i – 0,3 % w 2013 r., natomiast w programie stabilności zakładane wartości wynoszą odpowiednio – 0,7 % i 0,2 %. Zgodnie z procedurą nadmiernego deficytu celem strategii budżetowej określonej w programie stabilności jest obniżenie do 2013 r. deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych poniżej wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB, głównie poprzez ograniczenie wydatków, ale również poprzez pewne środki zwiększające przychody. W oparciu o (przeliczone) saldo strukturalne (5), średnia roczna poprawa salda strukturalnego przewidywana w programie stabilności wynosi 2,6 % PKB w latach 2011–2013, co przekracza wysiłek fiskalny o średniej wysokości ponad 1,5 % PKB w latach 2010–2013, zalecany w ramach procedury nadmiernego deficytu. Po dokonaniu korekty nadmiernego deficytu w programie stabilności potwierdzono średniookresowy cel budżetowy w postaci utrzymania równowagi budżetowej w kategoriach strukturalnych, która niemal zostałaby osiągnięta do 2015 r., gdyby deficyt strukturalny wyniósł 0,2 % PKB. Średniookresowy cel budżetowy odpowiednio odzwierciedla wymogi paktu stabilności i wzrostu. Przewidywane tempo dostosowań strukturalnych w latach 2012–2013 stanowi wystarczający postęp w kierunku osiągnięcia średniookresowego celu budżetowego, a wskaźnik wzrostu wydatków publicznych, przy uwzględnieniu środków uznaniowych po stronie dochodów, jest zgodny z wartością referencyjną dotyczącą wydatków określoną w pakcie stabilności i wzrostu. Program stabilności zakłada, że wskaźnik zadłużenia publicznego osiągnie najwyższą wartość w 2013 r., a następnie zacznie spadać. W 2014 r. i 2015 r. Hiszpania będzie się znajdować w okresie przejściowym i plany przedstawione w programie stabilności zapewniają wystarczający postęp w stronę osiągnięcia wartości referencyjnej dotyczącej redukcji długu określonej w pakcie stabilności i wzrostu. Istnieją poważne czynniki ryzyka podczas korekty deficytu i zadłużenia. Sytuacja makroekonomiczna może się rozwijać w sposób mniej korzystny, niż zakładano. Ponadto niewystarczająco określono środki planowane po 2013 r. Przestrzeganie budżetu przez władze regionalne, w kontekście ich niedawnych niezadowalających osiągnięć, większe znaczenie dochodów dla bieżących dostosowań strukturalnych, niepewny wpływ amnestii fiskalnej na dochody oraz ewentualne dalsze finansowe działania naprawcze również niosą ze sobą ryzyko dla strategii budżetowej. Wszelkie skutki tych finansowych działań naprawczych dla deficytu miałyby charakter jednorazowy. Rygorystyczne wdrożenie ustawy o stabilności budżetowej oraz przyjęcie zdecydowanych środków fiskalnych na poziomie regionalnym mogłoby ograniczyć ryzyko rozbieżności na poziomie regionalnym. Biorąc pod uwagę zdecentralizowany charakter finansów publicznych Hiszpanii, niezbędne są silne ramy fiskalne i instytucjonalne. Rada popiera Komisję w jej zamiarze przedstawienia w nadchodzących tygodniach dokładnej analizy wdrożenia zalecenia Rady dotyczącego korekty nadmiernego deficytu, uwzględniającej również zapowiadany wieloletni plan budżetowy na lata 2013–2014.