Decyzja Komisji

z dnia 27 lutego 2003 r.

ustanawiająca normy kodowania części i materiałów dla pojazdów na mocy dyrektywy 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji

(notyfikowana jako dokument nr C(2003) 620)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2003/138/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji [1], w szczególności jej art. 8 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Na mocy dyrektywy 2000/53/WE Komisja jest zobowiązana do ustanowienia norm kodowania części i materiałów, które mają być używane przez producentów i wytwórców materiałów i wyposażenia, w szczególności w celu ułatwienia identyfikacji tych części i materiałów, które nadają się do ponownego użycia i odzysku.

(2) Właściwe byłoby ustanowienie dalszych norm kodowania na podstawie doświadczeń, wyniesionych z praktyki recyklingu i odzysku pojazdów wycofanych z eksploatacji.

(3) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu określonego w art. 11 dyrektywy 2000/53/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Bez uszczerbku dla przepisów art. 3 ust. 3 dyrektywy 2000/53/WE Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki, aby zapewnić używanie przez producentów pojazdów, w porozumieniu z wytwórcami materiałów i wyposażenia, norm kodowania części i materiałów według nomenklatury ISO, wymienionych w Załączniku do niniejszej decyzji w odniesieniu do oznakowania i identyfikacji części i materiałów wchodzących w skład pojazdów.

Artykuł 2

Dwa lata po wejściu w życie niniejszej decyzji na podstawie doświadczeń wyniesionych z praktyki recyklingu i odzysku pojazdów wycofanych z eksploatacji niniejsza decyzja zostanie przejrzana w celu ustanowienia, jeśli okaże się to niezbędne, norm kodowania części i materiałów w odniesieniu do innych materiałów.

Artykuł 3

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2003 r.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 lutego 2003 r.

W imieniu Komisji

Margot Wallström

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 269 z 21.10.2000, str. 34.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

W odniesieniu do znakowania i identyfikacji wchodzących w skład pojazdów części i materiałów z tworzyw sztucznych o wadze przekraczającej 100 gramów, stosuje się następującą nomenklaturę:

- ISO 1043-1 Tworzywa sztuczne — symbole i skróty. Część 1: polimery podstawowe i ich szczególne właściwości.

- ISO 1043-2 Tworzywa sztuczne — symbole i skróty. Część 2: Wypełniacze i materiały wzmacniające.

- ISO 11469 Tworzywa sztuczne — identyfikacja rodzajowa i znakowanie wyrobów z tworzyw sztucznych.

W odniesieniu do oznakowania i identyfikacji wchodzących w skład pojazdów elastomerowych części i materiałów o wadze przekraczającej 200 gramów stosuje się następującą nomenklaturę:

- ISO 1629 Gumy i lateks — nomenklatura. Nie stosuje się do oznakowania opon.

Używane w normach ISO symbole "<" lub ">" można zastępować nawiasami.

--------------------------------------------------