Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3578/92

z dnia 7 grudnia 1992 r.

zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1107/70 w sprawie przyznawania pomocy w transporcie kolejowym, drogowym i w żegludze śródlądowej

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 75,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],

a także mając na uwadze, co następuje:

rozporządzenie (EWG) nr 1107/70 [4] stanowi, że Państwa Członkowskie mogą wspierać rozwój transportu kombinowanego poprzez przyznawanie pomocy na inwestycje w infrastrukturę oraz trwałe i ruchome udogodnienia niezbędne dla dokonywania przeładunku lub na bieżące koszty związane ze świadczeniem usług w zakresie wewnątrzwspólnotowego transportu kombinowanego w tranzycie przez obszary państw trzecich;

rozwój transportu kombinowanego wykazuje, że dla Wspólnoty jako całości faza początkowa tej techniki nie została jeszcze zakończona, toteż ustalenia dotyczące pomocy powinny być z tego względu nadal utrzymane;

możliwość przyznania takiej pomocy na pokrycie bieżących kosztów związanych ze świadczeniem usług w zakresie transportu kombinowanego przechodzącego przez terytorium państwa trzeciego jest uzasadnione tylko w określonych przypadkach Austrii, Szwajcarii i państw byłej Jugosławii;

potrzeba szybkiego osiągnięcia spójności gospodarczej i społecznej we Wspólnocie wymaga położenia nacisku na inwestycje dotyczące kolejowych i drogowych udogodnień specyficznych dla transportu kombinowanego, w szczególności jeżeli stanowią one alternatywę dla prac związanych z tworzeniem infrastruktury, które nie mogą być zakończone w krótkim okresie czasu;

ponadto udzielenie pomocy na tworzenie udogodnień drogowych specyficznych dla transportu kombinowanego byłoby skutecznym sposobem zachęcenia małych i średnich przedsiębiorstw do czerpania korzyści ze świadczenia przez te przedsiębiorstwa usług w dziedzinie transportu kombinowanego;

pomoc przeznaczona na tworzenie udogodnień specyficznych dla transportu kombinowanego przyczyniałaby się do rozwoju nowych technik kombinowanych i przeładunkowych;

z uwagi na ograniczony czas trwania fazy początkowej możliwość przyznania pomocy w tym okresie powinna być rozszerzona o inwestycje związane z tworzeniem udogodnień przeznaczonych specjalnie dla transportu kombinowanego, pod warunkiem że udogodnienia te będą wyłącznie wykorzystywane do tego celu;

obecne obowiązujące ustalenia dotyczące pomocy powinny być utrzymane w mocy do dnia 31 grudnia 1995 r., a Rada powinna podjąć decyzję na warunkach określonych w Traktacie w sprawie ustaleń, które mają być w dalszym ciągu stosowane lub, jeśli zajdzie potrzeba, pod warunkiem zakończenia takiej pomocy;

rozporządzenie (EWG) nr 1107/70 powinno zostać zmienione,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

"e) do dnia 31 grudnia 1995 r., jeżeli przyznana jest pomoc jako środek doraźny z przeznaczeniem na ułatwienie rozwoju przewozów kombinowanych, taka pomoc musi odnosić się do:

- inwestycji w infrastrukturę,

lub

- inwestycji w trwałe lub ruchome urządzenia niezbędne do dokonywania przeładunku,

lub

- inwestycji w sprzęt transportowy specjalnie przeznaczony do transportu kombinowanego i wykorzystywany wyłącznie do tego rodzaju przewozów,

lub

- bieżące koszty prowadzenia działalności usługowej w dziedzinie przewozów kombinowanych w tranzycie przez terytorium Austrii, Szwajcarii i państw byłej Jugosławii.

Komisja co dwa lata przedkłada Radzie sprawozdanie okresowe z osiągniętego postępu w odniesieniu do wyżej wymienionych środków, przedstawiając szczegóły między innymi przeznaczenia pomocy, jej wielkości i wpływu na transport kombinowany. Państwa Członkowskie dostarczają Komisji informacje niezbędne do opracowania takiego sprawozdania.

Do dnia 31 grudnia 1995 r. Rada, działając na wniosek Komisji, podejmuje decyzję zgodnie z warunkami określonymi w Traktacie w sprawie ustaleń, które mają być w dalszym ciągu stosowane lub, jeśli zajdzie konieczność, warunki utraty ich ważności."

.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 1993 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 7 grudnia 1992 r.

W imieniu Rady

J. MacGregor

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 282 z 30.10.1992, str. 10.

[2] Opinia wydana dnia 20 listopada 1992 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

[3] Opinia wydana dnia 24 listopada 1992 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

[4] Dz.U. L 130 z 15.6.1970, str. 1. Ostatnio zmieniona rozporządzeniem (EWG) nr 1100/89 (Dz.U. L 116 z 28.4.1989, str. 24).

--------------------------------------------------