PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 139/18

DECYZJA KOMISJI

z dnia 29 czerwca 2011 r.

w sprawie pomocy państwa nr SA.32504 (2011/N) i C 11/10 (ex N 667/09) udzielonej przez Irlandię na rzecz Anglo Irish Bank i Irish Nationwide Building Society

(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 4432)

(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2012/269/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z przywołanymi artykułami (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

1. PROCEDURA

1.1. Anglo Irish Bank

(1) Decyzją z dnia 14 stycznia 2009 r. Komisja tymczasowo zatwierdziła rekapitalizację Anglo Irish Bank (zwanego dalej „Anglo”) (2). Wspomnianej rekapitalizacji nie wdrożono, ponieważ Irlandia postanowiła zamiast tego przeprowadzić nacjonalizację Anglo. Decyzją z dnia 16 lutego 2009 r. Komisja stwierdziła, że nacjonalizacja nie wiąże się z udzieleniem pomocy państwa (3).

(2) Decyzją z dnia 26 czerwca 2009 r. Komisja zatwierdziła pomoc nadzwyczajną na rzecz Anglo, mającą formę zastrzyku kapitałowego w wysokości 4 mld EUR (4 000 mln) na podstawie art. 87 ust. 3 lit. b) Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, na okres sześciu miesięcy i odnotowała zobowiązanie Irlandii do powiadomienia Komisji o planie restrukturyzacji do końca listopada 2009 r. (4).

(3) Dnia 30 listopada 2009 r. Irlandia powiadomiła Komisję o przygotowanym przez Anglo planie restrukturyzacji (5) (zwanym dalej „wstępnym planem restrukturyzacji Anglo”). Dnia 24 listopada i 18 grudnia 2009 r. Komisja wysłała Irlandii wnioski o udzielenie informacji w sprawie wstępnego planu restrukturyzacji Anglo.

(4) Dnia 17 lutego 2010 r. Irlandia powiadomiła Komisję o zamiarze wniesienia do Anglo dodatkowego kapitału w wysokości do 10,44 mld EUR (zwanego dalej „drugą rekapitalizacją”).

(5) Decyzją z dnia 31 marca 2010 r. (6) Komisja zatwierdziła tymczasowo drugą rekapitalizację do czasu podjęcia przez nią ostatecznej decyzji w sprawie planu restrukturyzacji Anglo. We wspomnianej decyzji (zwanej dalej „decyzją w sprawie wszczęcia postępowania”) Komisja postanowiła także wszcząć postępowanie określone w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwanego dalej „Traktatem”) dotyczące wstępnego planu restrukturyzacji Anglo i związanych z nim środków pomocy udzielonych przez Irlandię. Decyzję w sprawie wszczęcia postępowania opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dnia 7 sierpnia 2010 r. Komisja zaprosiła zainteresowane strony do zgłaszania uwag w sprawie przedmiotowej pomocy. Nie wpłynęły żadne uwagi od osób trzecich.

(6) Dnia 31 maja 2010 r. Irlandia przedstawiła zrewidowany plan restrukturyzacji Anglo Irish Bank (zwany dalej „drugim planem restrukturyzacji Anglo”).

(7) Dnia 2 czerwca 2010 r. Komisja wysłała Irlandii wniosek o udzielenie informacji w sprawie drugiego planu restrukturyzacji Anglo. Przedmiotowe kwestie omówiono dnia 24 czerwca 2010 r. na posiedzeniu urzędników Komisji, władz irlandzkich i przedstawicieli Anglo. Ponadto w dniach 9 i 12 lipca 2010 r. władze irlandzkie przedstawiły na piśmie odpowiedź na wspomniane pytania.

(8) Dnia 28 czerwca 2010 r. Irlandia powiadomiła Komisję o kolejnym zastrzyku kapitałowym na rzecz Anglo w wysokości do 10 054 mln EUR (zwanym dalej „trzecią rekapitalizacją”) (7).

(9) Decyzją z dnia 10 sierpnia 2010 r. (8) Komisja tymczasowo zatwierdziła trzecią rekapitalizację aż do podjęcia przez nią ostatecznej decyzji w sprawie ostatecznego planu restrukturyzacji Anglo.

(10) Dnia 31 sierpnia 2010 r. Irlandia przedstawiła Komisji nowy wniosek dotyczący restrukturyzacji Anglo, w którym określono podział i ewentualną likwidację banku na przestrzeni dziesięciu lat.

(11) W świetle szczegółowej oceny perspektyw Anglo irlandzki minister finansów ogłosił dnia 30 września 2010 r., że postępowanie naprawcze w stosunku do Anglo wymagałoby łącznie zastrzyku kapitałowego w wysokości 29,3 mld EUR w oparciu o prognozy podstawowe i dodatkowych 5 mld EUR w ramach scenariusza warunków skrajnych.

(12) Dnia 26 października 2010 r. Irlandia przedłożyła plan restrukturyzacji Anglo (zwany dalej „trzecim planem restrukturyzacji Anglo”), wyjaśniający szczegółowo sposób zrealizowania przez nią restrukturyzacji podmiotu, który przedstawiła po raz pierwszy w piśmie z dnia 31 sierpnia 2010 r.

(13) W kolejnych tygodniach służby Komisji wniosły o wyjaśnienia i dnia 29 października 2010 r. zażądały dodatkowych informacji. Władze irlandzkie odpowiedziały w szeregu wiadomości e-mail i podczas konferencji telefonicznych.

(14) Dnia 8 grudnia 2010 r. Irlandia powiadomiła Komisję o dodatkowej rekapitalizacji w wysokości 4 946 mln EUR (zwanej dalej „czwartą rekapitalizacją”) i o gwarancji państwa na rzecz Anglo w odniesieniu do niektórych zobowiązań.

(15) Decyzją z dnia 21 grudnia 2010 r. (9) Komisja zatwierdziła tymczasowo czwartą rekapitalizację i gwarancje w odniesieniu do niektórych zobowiązań na rzecz Anglo do czasu zatwierdzenia ostatecznego planu restrukturyzacji Anglo.

1.2. Irish Nationwide Building Society

(16) Decyzją z dnia 30 marca 2010 r. Komisja zatwierdziła tymczasowo rekapitalizację Irish Nationwide Building Society (zwanej dalej „INBS”) w wysokości 2,7 mld EUR na okres sześciu miesięcy od dnia wprowadzenia w życie rekapitalizacji (dnia 22 grudnia 2009 r.) lub – w przypadku przedstawienia przez Irlandię planu restrukturyzacji przed tą datą – do czasu przyjęcia przez Komisję ostatecznej decyzji w sprawie planu restrukturyzacji INBS (zwanego dalej „pierwszą rekapitalizacją INBS”) (10).

(17) Ponadto dnia 30 marca 2010 r. irlandzki minister finansów ogłosił, że w świetle zmniejszenia bilansu INBS, wynikającego z przeniesienia aktywów na krajowej agencji ds. zarządzania aktywami (zwanej dalej „NAMA”), omawiana instytucja nie miała przyszłości jako jednostka samodzielna.

(18) Dnia 22 czerwca 2010 r. Irlandia powiadomiła Komisję o planie restrukturyzacji INBS (zwanym dalej „planem restrukturyzacji INBS”). Plan ten przewiduje nieprzerwane zarządzanie przedsiębiorstwem na zasadzie kontynuacji działalności w oczekiwaniu na jej sprzedaż nabywcy.

(19) W kolejnych tygodniach Irlandia nieoficjalnie poinformowała Komisję, że poddaje ocenie inne warianty dotyczące przyszłości INBS. Planowała ona w szczególności zbadać zapotrzebowanie rynkowe na nabycie części INBS.

(20) Dnia 30 września 2010 r. irlandzki minister finansów złożył publiczne oświadczenie dotyczące sytuacji irlandzkiego sektora bankowego i ogłosił, że INBS potrzebuje dodatkowej rekapitalizacji w wysokości 2,7 mld EUR (prowadzącej do całkowitej rekapitalizacji w wysokości 5,4 mld EUR). O omawianym zastrzyku kapitałowym (zwanym dalej „drugą rekapitalizacją INBS”) powiadomiono Komisję dnia 12 października 2010 r.

(21) Decyzją z dnia 21 grudnia 2010 r. Komisja tymczasowo zatwierdziła drugą rekapitalizację INBS na okres sześciu miesięcy lub – w przypadku przedstawienia przez Irlandię planu restrukturyzacji przed dniem 31 stycznia 2011 r. – do czasu przyjęcia przez Komisję ostatecznej decyzji w sprawie planu restrukturyzacji tego banku (11).

1.3. Wspólne postępowanie

(22) Dnia 28 listopada 2010 r. Irlandia osiągnęła porozumienie z Unią Europejską, Europejskim Bankiem Centralnym (zwanym dalej „EBC”) i Międzynarodowym Funduszem Walutowym w sprawie programu wsparcia na rzecz Irlandii (zwanego dalej „programem wsparcia”). W zakresie programu wsparcia Irlandia zgodziła się podjąć określone środki służące rekapitalizacji i reorganizacji banku w ramach programu poprawy systemu bankowego (zwanego dalej „programem pomocy dla systemu bankowego”). W kontekście programu pomocy dla systemu bankowego protokół dotyczący polityki gospodarczej i finansowej (Memorandum of Economic and Financial Policies, zwany dalej „MEFP”) określa środki konieczne do przywrócenia rentowności sektora finansowego w Irlandii (12). Pkt 10 MEFP przewiduje, że: „zostaną podjęte szybkie i zdecydowane działania mające na celu rozwiązanie sytuacji Anglo Irish Bank (Anglo) i Irish Nationwide Building Society (INBS) tak, aby chronić deponentów i wzmocnić system bankowy. W tym celu do końca stycznia 2011 r. przedstawiony zostanie Komisji Europejskiej zmieniony wniosek opracowany we współpracy z MFW, mający na celu rozwiązanie Anglo i INBS” (13).

(23) Dnia 12 stycznia 2011 r. Irlandia przedstawiła Komisji informacje dotyczące planowanej sprzedaży depozytów przez Anglo i INBS. Dalsze informacje dotyczące procesu sprzedaży przedstawiono dnia 2 lutego 2011 r. i 21 lutego 2011 r.

(24) Dnia 16 stycznia 2011 r. Irlandia przedstawiła Komisji informacje dotyczące planowanego postępowania naprawczego w stosunku do działalności Anglo i INBS. Dnia 31 stycznia 2011 r. Irlandia powiadomiła Komisję o wspólnym planie restrukturyzacji Anglo i INBS (zwanym dalej „wspólnym planem restrukturyzacji”).

(25) Dnia 5 kwietnia 2011 r. Irlandia zaktualizowała wspólny plan restrukturyzacji, włączając wpływ depozytów i przeniesienia obligacji na NAMA, które miało miejsce w międzyczasie, oraz zastępując prognozy dotyczące wyników i bilansów Anglo i INBS za rok 2010 faktycznymi wynikami i bilansami, które stały się do tego czasu wiadome. Kolejną aktualizację otrzymano dnia 21 kwietnia 2010 r.

2. OPIS ŚRODKA POMOCY

2.1. Beneficjenci i ich trudności

2.1.1. Anglo Irish Bank

(26) Pod względem wielkości bilansu Anglo jest jednym z największych banków działających w Irlandii. Na dzień 31 grudnia 2010 r. wielkość jego bilansu wynosiła 72,2 mld EUR (14), a portfela pożyczek – […] (15) mld EUR. Jeżeli chodzi o model działalności gospodarczej, Anglo był bankiem „ubezpieczycielem obligacji’ specjalizującym się w pożyczkach na zakup nieruchomości komercyjnych na trzech głównych rynkach: w Irlandii, Zjednoczonym Królestwie i Stanach Zjednoczonych. Od początku kryzysu finansowego Anglo zarejestrował znaczne straty spowodowane głównie obciążeniami związanymi z utratą wartości portfela pożyczek komercyjnych. Irlandia przeprowadziła nacjonalizację Anglo dnia […] 2009 r.

(27) Szczegółowy opis Anglo i jego trudności przedstawiono w sekcjach 2.2 i 2.3 decyzji w sprawie wszczęcia postępowania z dnia 31 marca 2010 r.

(28) Model działalności gospodarczej Anglo okazał się nietrwały i doprowadził do bezprecedensowych trudności i strat finansowych w kontekście światowego kryzysu finansowego. Model działalności gospodarczej Anglo koncentrował się zbytnio na pożyczek na zakup nieruchomości komercyjnych i doprowadził do nadmiernej ekspozycji na wspomniany sektor gospodarki, dla którego kryzys finansowy okazał się szczególnie dotkliwy: ceny nieruchomości komercyjnych spadły w porównaniu z najwyższym poziomem o ponad 62 % w Irlandii, 37 % w Zjednoczonym Królestwie i 45 % w Stanach Zjednoczonych (16). Ponadto kredyty udzielane przez Anglo finansowano częściowo z hurtowych źródeł finansowania, które wyczerpały się w wyniku kryzysu finansowego.

(29) Zarządzanie ryzykiem w Anglo nie było wystarczająco rozwinięte i pozwoliło na niekontrolowany wzrost sumy bilansowej w połączeniu z ryzykownymi praktykami w zakresie udzielania kredytów (takimi jak udzielanie kredytów o wysokiej relacji zadłużenia do zabezpieczenia i kredytów, przy których spłacane na bieżąco raty obejmują wyłącznie odsetki), w szczególności w latach dobrej koniunktury w sektorze nieruchomości w Irlandii. W latach 1984–2008 bilans banku rósł zgodnie ze skumulowanym wskaźnikiem wzrostu wynoszącym ok. 30 % rocznie, osiągając sumę bilansową wynoszącą […] mld EUR w 2008 r. Stosunek pożyczek do depozytów wzrósł ze 100 % przed 1990 r. do średnio 217 % w latach 2008–2009.

(30) Anglo skorzystało z czterech rekapitalizacji, środka na rzecz ratowania aktywów, który pozwolił mu na przeniesienie na NAMA kredytów ze stwierdzoną utratą wartości na kwotę ok. 35 mld EUR i gwarancji państwa dla większości jego zobowiązań (zob. motyw 66).

2.1.2. INBS

(31) Szczegółowy opis INBS przedstawiono w sekcji 2.1 decyzji Komisji z dnia 30 marca 2010 r. dotyczącej pierwszej rekapitalizacji INBS. W niniejszej sekcji przedstawiono więc krótkie streszczenie.

(32) INBS jest oszczędnościową kasą mieszkaniową, której suma bilansowa na dzień 31 grudnia 2010 r. wynosiła 12,1 mld EUR. Przed kryzysem finansowym była to szósta co do wielkości irlandzka instytucja finansowa pod względem wielkości bilansu. Oferowała swoim członkom tradycyjne detaliczne produkty bankowe (mianowicie oszczędności i hipoteki). W latach poprzedzających kryzys finansowy INBS zintensyfikowała w sposób agresywny swoje działania w dziedzinie ryzykownych pożyczek na zakup nieruchomości komercyjnych, które stały się jej główną działalnością. INBS prowadziła działalność głównie w Irlandii, gdzie miała sieć składającą się z 50 oddziałów i 40 agencji, oraz w Zjednoczonym Królestwie, gdzie nie miała oddziałów.

(33) Portfel pożyczek INBS na dzień 31 grudnia 2010 r. miał wartość 1,9 mld EUR po przeniesieniu na NAMA pożyczek o wartości 8,5 mld EUR (17). Depozyty detaliczne na dzień 31 grudnia 2010 r. wynosiły 3,9 mld EUR. W 2009 r. INBS odnotowała stratę w wysokości 3,3 mld EUR.

(34) Trudności INBS były spowodowane jej nadmierną ekspozycją na irlandzkie pożyczki na zakup nieruchomości komercyjnych posiadające słabe gwarancje (ok. 80 % wszystkich pożyczek INBS). W rezultacie, gdy nastąpił kryzys finansowy i ceny nieruchomości, w szczególności ceny nieruchomości komercyjnych, spadły drastycznie zarówno w Irlandii, jak i w Zjednoczonym Królestwie, INBS była w znacznym stopniu eksponowana na straty w portfelu pożyczek. Wspomniane straty zmusiły ją do dokonania znacznych odpisów aktualizujących z tytułu utraty wartości w 2009 i 2010 r.

(35) INBS skorzystała z dwóch rekapitalizacji, środka na rzecz ratowania aktywów, który pozwolił jej na przeniesienie na NAMA pożyczek na zakup nieruchomości komercyjnych ze stwierdzoną utratą wartości na kwotę ok. 8,9 mld EUR i gwarancji państwa na większość zobowiązań (zob. motyw 67).

(36) Zanim Irlandia przeprowadziła pierwszą rekapitalizację INBS stanowiła własność swoich członków. W wyniku pierwszej rekapitalizacji INBS państwo objęło pełną kontrolę nad bankiem. Członkowie stracili zatem kontrolę nad INBS i wszystkie prawa własności.

2.2. Indywidualne plany restrukturyzacji

2.2.1. Wstępny plan restrukturyzacji Anglo

(37) O wstępnym planie restrukturyzacji Anglo powiadomiono Komisję dnia 30 listopada 2009 r. Szczegółowy opis wstępnego planu restrukturyzacji Anglo można znaleźć w sekcji 2.4 decyzji w sprawie wszczęcia postępowania, w której Komisja podniosła szereg wątpliwości co do faktu, czy omawiany plan spełnia warunki określone w komunikacie w sprawie restrukturyzacji (18). Komisja zakwestionowała w szczególności fakt, czy plan doprowadzi do przywrócenia długoterminowej rentowności Anglo, ograniczy do minimum koszty restrukturyzacji i zakłócenia konkurencji. Komisja wszczęła zatem postępowanie przewidziane w art. 108 ust. 2 Traktatu w odniesieniu do wspomnianego planu. Jednocześnie Komisja zwróciła się o przedstawienie do dnia 31 maja 2010 r. zrewidowanego planu restrukturyzacji.

2.2.2. Drugi plan restrukturyzacji Anglo

(38) Dnia 31 maja 2010 r. Irlandia przedstawiła zrewidowany plan restrukturyzacji, w którym określono znacznie zmienione podejście do restrukturyzacji Anglo.

(39) Zgodnie z wymogami zawartymi w decyzji w sprawie wszczęcia postępowania w drugim planie restrukturyzacji Anglo przedstawiono szereg możliwych wariantów restrukturyzacji: (i) likwidacja 100 % Anglo w ciągu 12 miesięcy; (ii) likwidacja 100 % Anglo w ciągu 10 lat; (iii) likwidacja 100 % Anglo w ciągu 20 lat; (iv) stabilizacja całego Anglo i kontynuacja działalności; oraz (v) podział obejmujący likwidację 80 % Anglo poprzez stworzenie spółki zarządzającej aktywami, podczas gdy pozostała część prowadziłaby nadal działalność (bank zachowujący dobre aktywa).

(40) Scenariusz polegający na podziale, o którym mowa w ppkt (v) motywu 39, przedstawiono jako wariant preferowany przez władze irlandzkie. W omawianym scenariuszu spółka zarządzająca aktywami posiadałaby „aktywa niższej jakości”, które nie zostałyby przeniesione na NAMA lub na bank zachowujący dobre aktywa (portfel o wartości 13,6 mld EUR przy podziale) i którymi by zarządzano w celu maksymalizowania wartości odzyskiwania aktywów przy minimalizowaniu finansowania państwowego. Spółka zarządzająca aktywami nie prowadziłaby żadnej nowej działalności i zostałaby zlikwidowana w 2020 r.

(41) Bank zachowujący dobre aktywa stałby się znacznie mniejszym bankiem komercyjnym będącym własnością państwa, który mógłby zapewnić długoterminową rentowność ze znacznie zmniejszonym bilansem posiadającym niższy profil ryzyka. Zamierzano sprywatyzować bank zachowujący dobre aktywa w ciągu pięciu lat, zapewniając państwu częściowy zwrot jego inwestycji w Anglo.

2.2.3. Trzeci plan restrukturyzacji Anglo

(42) Dnia 26 października 2010 r. w ramach dopracowania pisma z dnia 31 sierpnia 2010 r. Irlandia przedstawiła znacząco zrewidowany wniosek w sprawie restrukturyzacji Anglo. Trzeci plan restrukturyzacji Anglo określa zarys podziału Anglo na dwa niezależne pod względem prawnym podmioty będące własnością państwa, mianowicie Funding Bank i Recovery Bank, co doprowadziłoby do likwidacji Anglo w ciągu około dziesięciu lat. W okresie istnienia obydwu banków potrzebna byłaby dalsza pomoc państwa w postaci zastrzyków kapitałowych, ciągłego finansowania Central Bank i wszechstronnej struktury gwarancji państwa. W planie przewidziano wymóg kapitałowy w wysokości 29,3 mld EUR w scenariuszu podstawowym i 34 mld EUR w warunkach skrajnych.

(43) Irlandia wskazała, że nowe podejście do restrukturyzacji Anglo, które przewiduje zaprzestanie przez niego działalności jako kredytodawca, zostało podyktowane pogarszającą się sytuacją rynkową. Argumentowała, że warunki finansowania dla Anglo i nastroje wobec państwa (dłużnika typu państwo) pogorszyły się od czasu przedstawienia drugiego planu restrukturyzacji Anglo, podczas gdy dyskonto przy pożyczkach przenoszonych na NAMA i straty przy portfelu pożyczek nieprzenoszonych na NAMA były wyższe niż oczekiwano.

2.2.4. Plan restrukturyzacji INBS

(44) Dnia 22 czerwca 2010 r. przedstawiono Komisji plan restrukturyzacji INBS. Zgodnie z wymogami decyzji w sprawie pierwszej rekapitalizacji INBS w planie restrukturyzacji INBS zbadano kilka wariantów dla banku: (i) restrukturyzację i kontynuację działalności z zamiarem sprzedania go około 2013 r.; (ii) natychmiastową likwidację; lub (iii) stopniową likwidację do 2020 r. Sprzedaż wymagała najniższej kwoty pomocy państwa oprócz 2,7 mld EUR, które w chwili przedstawienia planu zostały już zapewnione przez państwo.

(45) W ramach przygotowań do sprzedaży INBS miała się stać małą instytucją oszczędnościową i kredytową. Miała przenieść dużą część istniejącego portfela pożyczek komercyjnych na NAMA, zaprzestać udzielania pożyczek komercyjnych i oferować swoim klientom jedynie kredyty hipoteczne i rachunki oszczędnościowe.

(46) Plan restrukturyzacji INBS nie przewidywał żadnych szczególnych środków mających na celu ograniczenie zakłócenia konkurencji stworzonego przez pomoc.

2.3. Wspólny plan restrukturyzacji Anglo i INBS

2.3.1. Opis wspólnego planu restrukturyzacji

(47) Dnia 31 stycznia 2011 r. Irlandia przedstawiła Komisji wspólny plan restrukturyzacji Anglo i INBS. Wspólny plan restrukturyzacji przewiduje połączenie Anglo i INBS – po sprzedaży ich odpowiednich portfeli depozytów – w jeden podmiot (zwany dalej „podmiotem powstałym w wyniku połączenia”), który będzie licencjonowany, w pełni regulowany i w 100 % własnością państwa. Wspólny bilans otwarcia po połączeniu wyniesie [60–70] mld EUR.

(48) Podmiot powstały w wyniku połączenia: (i) zrestrukturyzuje odziedziczony portfel pożyczek Anglo na zakup nieruchomości komercyjnych w ciągu 10 lat za pośrednictwem wykupu i sprzedaży; (ii) zrestrukturyzuje portfel detalicznych kredytów hipotecznych INBS w ciągu […] lat; i (iii) będzie polegał na […]. Bank powstały w wyniku połączenia będzie posiadał jedynie niewielką liczbę depozytów i nie będzie angażował się w jakiekolwiek nowe kredyty ani żadną inną działalność.

(49) Podmiot powstały w wyniku połączenia będzie posiadać różne weksle zwykłe, które wykorzystano w celu rekapitalizowania zarówno Anglo, jak i INBS. Wszystkie weksle zwykłe zostaną uregulowane zgodnie z harmonogramem ich płatności (19). […]. Podmiot powstały w wyniku połączenia będzie również posiadać niewielką kwotę długu podporządkowanego odpowiadającego kwocie, której nie jest w stanie odkupić w ramach kolejnych procesów zarządzania pasywami.

(50) Celem proponowanego wspólnego planu restrukturyzacji jest uniknięcie ryzyka dalszych strat z nowych kredytów, skuteczne zarządzanie reorganizacją portfela pożyczek i utrzymanie minimalnych wymogów dotyczących pomocy państwa. Restrukturyzacja dwóch portfeli pożyczek w jeden podmiot powstały w wyniku połączenia umożliwia synergie w odniesieniu do zdolności, infrastruktury i procesów.

2.3.1.1. Depozyty

(51) Zgodnie z programem wsparcia Irlandia zobowiązała się przenieść przed połączeniem depozyty (które zaksięgowano w bilansie po stronie pasywów) i obligacje NAMA (które zaksięgowano w bilansie po stronie aktywów) Anglo i INBS na wiarygodne instytucje w ramach procesu otwartego. Zaproszono do składania ofert na pakiet obligacji i depozytów NAMA. Sprzedaż depozytów o wartości ok. 12,2 mld EUR i obligacji NAMA o wartości ok. 15,9 mld EUR obu podmiotów zakończono (20) dnia 24 lutego 2011 r.

(52) W przeciwieństwie do poprzednich wersji planów restrukturyzacji Anglo podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie co do zasady wykorzystywał depozytów do sfinansowania swoich aktywów, opuści zamiast tego rynek terminowy.

(53) Zgodnie ze zobowiązaniami (zob. sekcja 2.2.5.1) podmiot powstały w wyniku połączenia będzie mógł jednak zachować niewielką liczbę depozytów korporacyjnych, które są utrzymywane jako gwarancja pożyczek udzielonych kilku instytucjom korporacyjnym (zabezpieczony zapis lub depozyty związane z rachunkami kredytobiorców). Wspólny plan restrukturyzacji zakłada, że w chwili połączenia depozyty będą miały maksymalną wartość 1 mld EUR.

2.3.1.2. Finansowanie

(54) Wspólny plan restrukturyzacji opiera się na następujących założeniach: (i) […] (ii) Istniejące hurtowe źródła finansowania o wartości […] mld EUR mają zapadalność zgodną z istniejącymi harmonogramami (większość w ciągu czterech lat), […].

2.3.1.3. Gwarancje

(55) Podmiot powstały w wyniku połączenia wymaga kompleksowego zestawu gwarancji państwa (zob. też motyw 69, obejmujących następujące ekspozycje: (i) gwarancja państwa udzielona na niespłacone depozyty i obligacje. Wspomniana gwarancja byłaby potrzebna na cały okres obowiązywania planu restrukturyzacji i obecnie zapewniono ją na podstawie systemu gwarancji dla kwalifikowanych zobowiązań (Eligible Liabilities Guarantee Scheme, zwanego dalej „systemem ELG”). Po wygaśnięciu systemu ELG gwarancje byłyby udzielane w razie potrzeby; (ii) gwarancja państwa dla CBI na niezabezpieczoną część awaryjnego wsparcia płynnościowego dla Anglo/INBS, która umożliwiłoby podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia dostęp w miarę potrzeb do finansowania z CBI/awaryjnego wsparcia płynnościowego […]; (iii) gwarancja państwa na niektóre zobowiązania w przypadku transakcji pozabilansowych, usług i zdolności do zawierania transakcji […] (21).

(56) W ramach wspólnego planu restrukturyzacji podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie dokonywać żadnych płatności na rzecz gwarancji państwa, oprócz gwarancji dla depozytów (50 punktów bazowych) przez okres obowiązywania systemu ELG i już gwarantowanych niespłaconych obligacji (dla których będzie uiszczana opłata w wysokości 95–125 punktów bazowych przez okres obowiązywania systemu ELG aż do ich zapadalności).

2.3.1.4. Kapitał

(57) W scenariuszu podstawowym wspólny plan restrukturyzacji zakłada, że nie będzie wymagać się żadnego dodatkowego kapitału poza kapitałem faktycznie dotychczas wniesionym, mianowicie 34,7 mld EUR (29,3 mld EUR w przypadku Anglo i 5,4 mld EUR w przypadku INBS) (22). Wspomniane kwoty odpowiadają kwotom, na które już zezwolono na podstawie czterech decyzji ratunkowych na rzecz Anglo i dwóch decyzji ratunkowych na rzecz INBS (23). Wspólny plan restrukturyzacji wskazuje, że w scenariuszu warunków skrajnych (oznaczającym w szczególności wyższe utraty wartości i straty przy zbyciu pożyczek) wymogi kapitałowe wzrosną do 38 mld EUR, co oznacza dodatkowy kapitał w wysokości 3,3 mld EUR […] w okresie obowiązywania planu (tj. dziesięć lat). Oprócz ryzyka większej utraty wartości i straty przy zbyciu pożyczek wspólny plan restrukturyzacji wyróżnia także kilka dodatkowych zagrożeń, które mogłyby doprowadzić do skorzystania przez podmiot powstały w wyniku połączenia z […] kapitału w wysokości 3,3 mld EUR w scenariuszu warunków skrajnych.

2.3.1.5. Główne dodatkowe zagrożenia związane ze wspólnym planem restrukturyzacji

(58) Po pierwsze wspólny plan restrukturyzacji wyróżnia ryzyko wzrostu kosztów sfinansowania i ryzyko walutowe. […] (24). Ogółem podmiot powstały w wyniku połączenia będzie musiał uzyskać dostęp do ok. […] finansowania Central Bank w chwili połączenia. Wspomniane zapotrzebowanie na finansowanie stopniowo zmaleje do […]. Jeżeli wsparcie z finansowania Central Bank jest niewykonalne w planowanym zakresie i okresie (25), podmiot powstały w wyniku połączenia będzie musiał skorzystać z innych źródeł finansowania, jeżeli istnieją, co może być bardziej kosztowne.

(59) Ponadto niektóre aktywa podmiotu powstałego w wyniku połączenia to aktywa długoterminowe ze stałą stopą oprocentowania (zazwyczaj weksle zwykłe), które finansuje się przy pomocy bardzo krótkoterminowego finansowania […].

(60) […].

(61) Ponadto we wspólnym planie restrukturyzacji podkreślono zagrożenia związane z trudnościami podmiotu powstałego w wyniku połączenia w prowadzeniu działalności przy założeniu kontynuacji działalności w trakcie postępowania naprawczego. […]. Proces połączenia może też prowadzić do większego ryzyka operacyjnego, co z kolei może wymagać dalszego kapitału.

(62) Trudno ocenić prawdopodobieństwo wystąpienia omawianych zagrożeń. Wspomniane zagrożenia i niepewności nie zostały włączone do oczekiwanego zapotrzebowania w zakresie kapitału w scenariuszu warunków skrajnych.

2.3.2. Zobowiązania

(63) Irlandia przedstawiła szereg zobowiązań związanych z podmiotem powstałym w wyniku połączenia w celu konkretnego ograniczenia zakłócenia konkurencji wynikającego z pomocy państwa otrzymanej przez Anglo i INBS. Wspomniane zobowiązania dołączono do niniejszej decyzji w całości w załączniku I. Dla celów niniejszej decyzji Komisja przedstawiła niewyczerpujące podsumowanie w motywach 63–66. (i) Okres obowiązywania zobowiązań: o ile nie stwierdzono inaczej, wszystkie zobowiązania podjęte przez Irlandię zostają utrzymane w mocy i mają zastosowanie aż do momentu przeprowadzenia pełnej restrukturyzacji aktywów podmiotu powstałego w wyniku połączenia, w tym weksli zwykłych. (ii) Zakaz rozwijania nowych rodzajów działalności i wchodzenia na nowe rynki: podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie podejmował jakichkolwiek nowych rodzajów działalności ani wchodził na nowe rynki, co oznacza, że podmiot ten nie będzie prowadził żadnych innych działań niż działania zgodne z zarządzaniem restrukturyzacją odziedziczonego portfela pożyczek Anglo i INBS (w tym w stosownych przypadkach sprzedażą pożyczek w celu maksymalizacji wartości odzyskanych kwot). W szczególności podmiot powstały w wyniku połączenia zachowa i będzie stosował swoją licencję na prowadzenie działalności bankowej tylko przez okres niezbędny do zrestrukturyzowania portfeli pożyczek i nie będzie jej stosował do rozwijania nowych rodzajów działalności. […]. (iii) Zarządzanie istniejącymi aktywami: podmiot powstały w wyniku połączenia będzie zarządzał istniejącymi aktywami handlowymi w sposób umożliwiający maksymalizację wartości bieżącej netto aktywów zgodnie ze standardową praktyką handlową. W szczególności, jeżeli klient nie może spełnić warunków udzielonej mu pożyczki, podmiot powstały w wyniku połączenia przekształci warunki udzielenia pożyczek wyłącznie wtedy, gdy taka restrukturyzacja będzie prowadzić do zwiększenia wartości bieżącej netto pożyczki (tzn. jeżeli wartość bieżąca netto przepływów środków pieniężnych, jakiej można oczekiwać w wyniku restrukturyzacji, jest wyższa niż bieżąca wartość przepływów środków pieniężnych, jakich można oczekiwać w wyniku likwidacji). Podsumowując, podmiot powstały w wyniku połączenia będzie zarządzał swoim portfelem aktywów handlowych w taki sam sposób, w jaki restrukturyzacją podobnego portfela zarządzałby prywatny podmiot zarządzający aktywami. Jeżeli chodzi o aktywa hipoteczne podmiotu powstałego w wyniku połączenia, stosuje się odpowiednio te same zobowiązania, które mają zastosowanie do aktywów handlowych. (iv) Zakaz przejmowania: podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie przejmował żadnych innych firm lub nabywał w nich udziałów, chyba że nastąpi to za uprzednią zgodą Komisji. (v) Zakaz wypłacania kuponów i korzystania z opcji kupna podporządkowanych instrumentów dłużnych i hybrydowych instrumentów kapitałowych: podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie wypłacał kuponów ani korzystał z opcji kupna podporządkowanych instrumentów dłużnych i hybrydowych instrumentów kapitałowych, chyba że zostanie do tego zobowiązany obowiązującymi przepisami prawa. (vi) Ograniczenie udzielania nowych pożyczek: portfel pożyczek komercyjnych netto podmiotu powstałego w wyniku połączenia nie będzie przekraczał prognoz w ramach wspólnego planu restrukturyzacji o więcej niż […] w każdym roku w okresie realizacji planu. Jeżeli chodzi o portfel kredytów hipotecznych, podmiot powstały w wyniku połączenia ograniczy dalsze należności z tytułu kwot zaangażowanych na mocy umowy i kwot powstałych w ramach restrukturyzacji istniejących instrumentów hipotecznych. Zagregowaną sumę dalszych należności z tytułu hipoteki ogranicza się do maksymalnie […] w okresie począwszy od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., a następnie do […] w każdym kolejnym roku. (vii) Ponadto do portfela pożyczek komercyjnych będą miały zastosowanie następujące zobowiązania pożyczkowe: a) kwoty zaangażowane na mocy umowy, ale jeszcze nie wypłacone: podmiot powstały w wyniku połączenia będzie mógł dokonywać zaliczkowych wypłat w ramach instrumentów pożyczkowych zaangażowanych na mocy umowy, ale jeszcze nie wypłaconych. Wartość tych płatności nie przekroczy jednak łącznej kwoty […] przez cały okres obowiązywania wspólnego planu restrukturyzacji w odniesieniu do portfela pożyczek podmiotu powstałego w wyniku połączenia; b) dodatkowe finansowanie dla istniejących kredytobiorców: podmiot powstały w wyniku połączenia może nie zapewniać dodatkowego finansowania, które nie było zaangażowane na mocy umowy w momencie zatwierdzania wspólnego planu restrukturyzacji (zgodnie ze zobowiązaniem, o którym mowa w ppkt (ii)). W drodze wyjątku od tego zakazu podmiot powstały w wyniku połączenia może finansować niewielkie dodatkowe kwoty dla istniejących grup regulacyjnych, jeżeli spełnia zobowiązanie zawarte w ppkt (iii): — bezwzględnie konieczne jest zachowanie wartości zabezpieczenia pożyczki (np. w celu pokrycia kosztów utrzymania zabezpieczenia, ubezpieczenia, podatku, zastawu, nadwyżki aktywów nad zobowiązaniami lub obsługi prawnej), bądź — wiąże się to poza tym ze zwiększeniem oczekiwanej wartości możliwych do odzyskania kwot pożyczki lub innych aktywów w oparciu o wartość bieżącą netto (np. spełnienie kluczowych potrzeb przedsiębiorstwa bazowego w zakresie inwestycyjnego kapitału obrotowego lub płynności), — podmiot powstały w wyniku połączenia może zapewnić wspomniane dodatkowe finansowanie jedynie w przypadku: — jeżeli wartość nominalna ekspozycji jest niższa niż […], dodatkowe finansowanie nie przekroczy […] wartości nominalnej ekspozycji, — jeżeli wartość nominalna ekspozycji mieści się w przedziale między […] a […], dodatkowe finansowanie nie przekroczy […], — jeżeli wartość nominalna ekspozycji przekracza […], dodatkowe finansowanie nie przekroczy […] wartości nominalnej ekspozycji; c) nowi kredytobiorcy: podmiot powstały w wyniku połączenia może udzielić pożyczki nowemu kredytobiorcy (lub grupie kredytobiorców, zwanej także „grupą regulacyjną”) jedynie w przypadku spełnienia następujących warunków: — dochody wykorzystuje się do zmniejszenia ekspozycji istniejącego kredytobiorcy lub grupy regulacyjnej, — transakcja ogółem nie zwiększa całkowitej ekspozycji netto dla podmiotu powstałego w wyniku połączenia, — nowa pożyczka zwiększa oczekiwane wartości kwot możliwych do odzyskania (mierzone według wartości bieżącej netto) w porównaniu z innymi strategiami restrukturyzacji lub zamknięcia dostępu, i — nie dochodzi do aktywowania odsetek („transakcja rolowana odsetek”). (viii) Szczególne zobowiązania pożyczkowe w ramach portfela kredytów hipotecznych: podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie mógł zapewniać finansowania, które nie było zaangażowane na mocy umowy w momencie zatwierdzania wspólnego planu restrukturyzacji. W drodze wyjątku od wspomnianej reguły podmiot powstały w wyniku połączenia może – w przypadku gdy saldo pożyczki przekracza wartość nieruchomości stanowiącej zabezpieczenie kredytu – ułatwić jej spłatę poprzez odsprzedaż nieruchomości, zapewniając sprzedawcy dodatkowe finansowanie umożliwiające mu spłatę salda należności, jeżeli finansowanie jest zgodne ze zobowiązaniem w ppkt (iii). (ix) Dalsze wyjątki leżące w interesie narodowym: w drodze wyjątku i w interesie narodowym Irlandia może ustalić, że konieczne jest zastosowanie dalszych wyjątków od ograniczeń w zakresie pożyczek określonych w ppkt (vii) i (viii) w celu zwiększenia oczekiwanych wartości kwot możliwych do odzyskania w oparciu o wartość bieżącą netto. Takie ustalenia wymagają wcześniejszego zatwierdzenia przez Komisję. (x) Depozyty – przeniesienie depozytów Anglo i INBS: po przeniesieniu odziedziczonych depozytów Anglo i INBS podmiot powstały w wyniku połączenia będzie dysponował niektórymi kategoriami depozytów i rachunków nieuwzględnionych przy przeniesieniu. Całkowita kwota depozytów od istniejących klientów w dniu połączenia w żadnym momencie nie przekroczy […] mld EUR. Podmiot powstały w wyniku połączenia będzie zmniejszać swoje depozyty zasadniczo w takim samym tempie, w jakim będzie postępować restrukturyzacja ogólnego portfela pożyczek netto. Ponadto portfel depozytów podmiotu powstałego w wyniku połączenia nie przekroczy w żadnym momencie prognoz wspólnego planu restrukturyzacji o więcej niż 200 mln EUR. Kategorie depozytów zachowanych przez podmiot powstały w wyniku połączenia wymieniono w lit. a)–h): a) depozyty, które w chwili przeniesienia odziedziczonych depozytów Anglo i INBS na rentowne instytucje, znajdują się w posiadaniu Anglo lub INBS bądź spółki zależnej Anglo lub INBS, oprócz spółki zależnej Anglo znajdującej się na Wyspie Man (Isle of Man); b) rachunki zabezpieczone (na rzecz Anglo lub INBS bądź jakiejkolwiek innej osoby) i depozyty odnoszące się do grupy regulacyjnej w ramach Anglo lub INBS lub związane z nią bądź rachunki indeksowego funduszu obligacyjnego w momencie przeniesienia depozytów Anglo i INBS na dwa inne irlandzkie banki (26); c) depozyty denominowane w walutach innych niż euro, dolary amerykańskie lub funty szterlingi w momencie przeniesienia depozytów. Nie będą one zastępowane w miarę ich zapadalności; d) depozyty utrzymywane lub zaksięgowane w oddziałach na Jersey, w Dusseldorfie w Niemczech i w Wiedniu w Austrii. Nie będą one zastępowane w miarę ich zapadalności; e) jakikolwiek rachunek o ujemnym saldzie; f) rachunki kontroli wewnętrznej; g) rachunki, w przypadku których rachunek lub klient, z którym związany jest rachunek, były przedmiotem powiadomienia o wszczęciu postępowania przez jakikolwiek organ policji, organ zwalczający nadużycia finansowe lub organ śledczy; oraz h) wszystkie rachunki INBS określone w ewidencji księgowej jednostki przekazującej jako należące do oddziału „[…]”. (xi) Powiernik monitorujący: podmiot powstały w wyniku połączenia wyznaczy, z zastrzeżeniem uzyskania zgody Komisji, powiernika monitorującego, który będzie weryfikował, czy podmiot powstały w wyniku połączenia przestrzega zobowiązań określonych w załączniku I. Powiernik monitorujący zostanie powołany na okres trzech lat.

(64) Irlandia zapewni spełnienie przez podmiot powstały w wyniku połączenia zobowiązań określonych w załączniku I. Irlandia będzie przedstawiać regularne sprawozdania w sprawie środków podjętych w celu wywiązania się z tych zobowiązań. Pierwsze sprawozdanie zostanie przedstawione Komisji nie później niż sześć miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji, a kolejne będą przekazywane co pół roku.

2.4. Środki państwowe poddane ocenie w niniejszej decyzji

(65) Zarówno Anglo, jak i INBS otrzymały znaczną pomoc państwa. Po połączeniu podmiot powstały w wyniku połączenia również będzie korzystał z kilku środków państwowych. W niniejszej sekcji przedstawiono wspomniane środki (zob. też tabela 1).

(66) W okresie ratowania Anglo otrzymał kilka środków pomocy państwa, które Komisja zatwierdziła w różnych decyzjach w przedmiotowej sprawie (27) i o których mowa w lit. a)–v) niniejszego motywu i motywach 67, 68 i 69: a) gwarancję państwa w ramach systemu CIFS obejmującą depozyty Anglo (detaliczne, komercyjne, instytucjonalne i międzybankowe), obligacje zabezpieczone, dług uprzywilejowany i terminowy dług podporządkowany w okresie od dnia 1 października 2008 r. do dnia 30 września 2010 r. (28); b) pierwszą rekapitalizację Anglo w wysokości 4 mld EUR (29); c) gwarancje państwa w ramach systemu ELG obejmujące depozyty, uprzywilejowane niezabezpieczone certyfikaty depozytowe, uprzywilejowane niezabezpieczone papiery dłużne przedsiębiorstw, uprzywilejowane niezabezpieczone obligacje i weksle (30); d) środki na rzecz ratowania aktywów w postaci przeniesienia na NAMA pożyczek na zakup nieruchomości komercyjnych ze stwierdzoną utratą wartości w wysokości 35 mld EUR (31) ze średnim zmniejszeniem wartości w wycenie rzędu [50–70] % (32); e) drugą rekapitalizację w wysokości 10,44 mld EUR, z czego 10,3 mld EUR zostało faktycznie przyznane przez Irlandię (33); f) trzecią rekapitalizację w wysokości 10 054 mln EUR, w tym 8 580 mln EUR przyznano po zatwierdzeniu, podczas gdy pozostałą część (1 474 mln EUR) wniesiono wraz z czwartym zastrzykiem kapitałowym, zob. środek h) (34); g) gwarancję dla zobowiązań krótkoterminowych Anglo po ponownym zastosowaniu systemu ELG w celu pokrycia takich papierów wartościowych, w szczególności papierów dłużnych przedsiębiorstw, certyfikatów depozytowych, depozytów międzybankowych i depozytów korporacyjnych z terminem zapadalności krótszym niż trzy miesiące (na dzień 31 grudnia 2010 r. objęta kwota wynosi ok. […] mld EUR) (35); h) przyznano dodatkową rekapitalizację w wysokości 4 946 mln EUR w celu pokrycia kolejnych strat wynikających z przyspieszonego przeniesienia na NAMA pożyczek na inwestycje budowlane ze stwierdzoną utratą wartości i strat portfela pożyczek nienależących do NAMA do […]. Nieuregulowane saldo trzeciej rekapitalizacji (środek f)) w wysokości 1 474 mln EUR zostało już wniesione wraz z 4 946 mld EUR (36); i) gwarancję dla niektórych transakcji pozabilansowych obejmującą kwotę szacowaną na ok. […] mld EUR (37).

(67) INBS podczas okresu ratowania otrzymała następujące środki j)–o), które zostały zatwierdzone przez Komisję: j) gwarancję w ramach systemu CIFS obejmującą depozyty INBS (detaliczne, komercyjne, instytucjonalne i międzybankowe) obligacje zabezpieczone, dług uprzywilejowany i terminowy dług podporządkowany w okresie od dnia 1 października 2008 r. do dnia 30 września 2010 r. (38); k) pierwszą rekapitalizację w wysokości 2,7 mld EUR (39); l) gwarancje państwa w ramach systemu ELG obejmujące depozyty, uprzywilejowane niezabezpieczone certyfikaty depozytowe, uprzywilejowane niezabezpieczone papiery dłużne przedsiębiorstw, uprzywilejowane niezabezpieczone obligacje i weksle (40); m) środki na rzecz ratowania aktywów w postaci przeniesienia na NAMA pożyczek na zakup nieruchomości komercyjnych ze stwierdzoną utratą wartości w wysokości 8,9 mld EUR (41) ze średnim zmniejszeniem wartości w wycenie rzędu 64 % (42); n) gwarancję państwa dla zobowiązań krótkoterminowych INBS po ponownym zastosowaniu systemu ELG w celu pokrycia papierów wartościowych, w szczególności papierów dłużnych przedsiębiorstw, certyfikatów depozytowych, depozytów międzybankowych i depozytów korporacyjnych z terminem zapadalności krótszym niż trzy miesiące (na dzień 31 grudnia 2010 r. objęta kwota wynosi ok. […] mln EUR) (43); o) drugą rekapitalizację w wysokości 2,7 mld EUR (44).

(68) Oprócz środków pomocy państwa a)–o), o których mowa w motywach 66 i 67, Anglo i INBS otrzymały przed połączeniem dalsze środki pomocy na ratowanie p) i q): p) Anglo otrzymał gwarancję państwa dla części awaryjnego wsparcia płynnościowego zapewnionego Anglo przez CBI od marca 2009 r. do połączenia z INBS. Dana gwarancja pokrywa do […] mld EUR awaryjnego wsparcia płynnościowego (45); q) INBS otrzymała także gwarancję państwa dla części awaryjnego wsparcia płynnościowego przyznanego INBS przez CBI od dnia 24 lutego 2011 r. do połączenia z Anglo. Dana gwarancja pokrywa do […] mld EUR.

(69) Po połączeniu podmiot powstały w wyniku połączenia otrzyma następujące środki r)–v): r) gwarancję państwa dla pozostałych depozytów klientów na maksymalną kwotę […] mld EUR; s) kontynuację gwarancji państwa dla transakcji pozabilansowych obejmujących kwotę szacowaną na ok. […] mld EUR; t) gwarancję państwa dla części awaryjnego wsparcia płynnościowego zapewnionego przez CBI podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia, zasadniczo łączącą obie gwarancje dla przedmiotowego wsparcia przyznane oddzielnie Anglo i INBS. Dana gwarancja jest szacowana maksymalnie na […] mld EUR na początku połączenia, a następnie zmniejszy się do […]; u) dodatkową rekapitalizację […] w celu pokrycia dodatkowych strat w przypadku dodatkowych warunków skrajnych w wysokości 3,3 mld EUR; v) gwarancję państwa dla niespłaconego finansowania z hurtowych źródeł pokrywanego z ELG, przeniesioną z Anglo na podmiot powstały w wyniku połączenia i obejmującą kwotę […] mld EUR (46).

2.4.1. Środki pomocy na ratowanie zatwierdzone przez Komisję

(70) Jeżeli chodzi o środki a)–o), o których mowa w motywach 66 i 67, Komisja już je oceniła w kontekście wcześniejszych decyzji dotyczących Anglo i INBS i uznała za pomoc na ratowanie. Poza środkami pomocy na ratowanie Irlandia powiadomiła Komisję o dodatkowych środkach p)–v), o których mowa w motywach 68 i 69, mających na celu umożliwienie postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS.

(71) W odniesieniu do środków zatwierdzonych już przez Komisję (tj. środków a)–o), o których mowa w motywach 66 i 67) należy zauważyć, że system gwarancji CIFS nie obowiązuje już od dnia 30 września 2010 r. (środki a) i j), o których mowa w motywach 66 i 67) i został zastąpiony systemem ELG i ponownym zastosowaniem systemu ELG do zobowiązań krótkoterminowych (środki c), g), l) i n), o których mowa w motywach 66 i 67). Po połączeniu omawiane systemy zostaną zastąpione przez indywidualne gwarancje państwa (środki r) i v), o których mowa w motywie 69), gdy nie będzie już stosowany system ELG (zob. motywy 77 i 81).

(72) Jeżeli chodzi o środki d) i m), o których mowa w motywach 66 i 67, przenoszenie pożyczek o wartości […] na NAMA zakończono w listopadzie 2010 r. przy średniej redukcji wartości wynoszącej 62 % w przypadku Anglo i 64 % w przypadku INBS.

(73) Wraz z czwartą rekapitalizacją Anglo otrzymał także gwarancję państwa dla swoich transakcji pozabilansowych (środek i), o którym mowa w motywie 66). Wspomniana gwarancja, za którą Anglo nie uiszcza opłaty, zasadniczo gwarantuje kontrahentom Anglo pewność w przypadku transakcji pochodnych (głównie umowy zabezpieczające) i ustaleń odnoszących się do rozliczeń.

2.4.2. Dalsze środki pomocy na ratowanie

(74) Anglo i INBS otrzymały dalsze środki pomocy na ratowanie przed połączeniem, a tym samym faktyczną restrukturyzacją (środki p) i q), o których mowa w motywie 68). Od marca 2009 r. do połączenia Anglo otrzymał już od CBI awaryjne wsparcie płynnościowe, które było częściowo gwarantowane przez państwo (środek p)). Gwarantowana przez państwo część awaryjnego wsparcia płynnościowego wahała się od […] mld EUR we wrześniu 2010 r. do […] mld EUR w marcu 2011 r. Anglo płaci CBI odsetki składające się ze stopy bazowej EBC (obecnie 125 punktów bazowych) plus […] punktów bazowych za awaryjne wsparcie płynnościowe, ale nie uiszcza opłaty za gwarancję.

(75) INBS otrzymała gwarancję państwa dla części awaryjnego wsparcia płynnościowego zapewnionego przez CBI (środek q), o którym mowa w motywie 68). W sumie INBS otrzymała gwarancję państwa dla awaryjnego wsparcia płynnościowego w wysokości […] mld EUR od dnia 24 lutego 2011 r. do połączenia z Anglo. INBS również płaci CBI odsetki składające się ze stopy bazowej EBC (obecnie 125 punktów bazowych) plus […] punktów bazowych za awaryjne wsparcie płynnościowe, ale nie uiszcza opłaty za gwarancję państwa.

2.4.3. Środki dla podmiotu powstałego w wyniku połączenia

(76) Podmiot powstały w wyniku połączenia […] z kilku gwarancji państwa i zastrzyku kapitałowego w wysokości 3,3, mld EUR w warunkach skrajnych (środki r)–v), o których mowa w motywie 69).

(77) Podmiot powstały w wyniku połączenia otrzyma gwarancję państwa dla depozytów, które zostaną do niego przeniesione z Anglo i z INBS (środek r), o którym mowa w motywie 69). Maksymalna kwota danych depozytów wyniesie 1,05 mld EUR. Składają się one w szczególności z depozytów zabezpieczonych lub związanych z rachunkiem kredytobiorcy, przenoszonym na podmiot powstały w wyniku połączenia, a zatem nie zostały one przeniesione poza Anglo i INBS. Podmiot powstały w wyniku połączenia będzie uiszczał opłatę ryczałtową w wysokości 50 punktów bazowych przez okres obowiązywania systemu ELG, ale po tym okresie nie będzie uiszczał żadnej opłaty.

(78) Podmiot powstały w wyniku połączenia będzie także korzystał ze środka przyznanego Anglo przed połączeniem, mianowicie kontynuacji gwarancji państwa dla transakcji pozabilansowych na kwotę szacowaną na ok. […] mld EUR (47) (środek s), o którym mowa w motywie 69). Podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie uiszczał opłaty za przedmiotową gwarancję.

(79) W celu sfinansowania postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS we wspólnym planie restrukturyzacji przewidziano, że podmiot powstały w wyniku połączenia uzyska gwarancję państwa dla części awaryjnego wsparcia płynnościowego, które otrzyma (środek t), o którym mowa w motywie 69). W sumie podmiot powstały w wyniku połączenia uzyska dostęp do awaryjnego wsparcia płynnościowego w wysokości do […] mld EUR na początku połączenia, które zostanie następnie obniżone […]. Podmiot powstały w wyniku połączenia zapłaci CBI odsetki w wysokości […] punktów bazowych na finansowanie EUR i […] punktów bazowych na finansowanie waluty obcej, ale nie będzie uiszczał żadnej opłaty za gwarancję państwa.

(80) Zgodnie ze wspólnym planem restrukturyzacji […] w przypadku dalszego pogorszenia sytuacji finansowej (warunki skrajne – środek u), o którym mowa w motywie 69). W danym przypadku […] do 3,3 mld EUR kapitału […]. Dane podejście zapewni spełnienie przez podmiot powstały w wyniku połączenia odpowiednich minimalnych wymogów kapitałowych określonych przez irlandzki urząd regulacji usług finansowych (Irish Financial Regulator) (obecnie 8 % całkowitego współczynnika kapitałowego).

(81) Podmiot powstały w wyniku połączenia skorzysta też z gwarancji państwa dla istniejących hurtowych źródeł finansowania w wysokości ok. 3 mld EUR, które zostaną przeniesione z Anglo na podmiot powstały w wyniku połączenia (środek v), o którym mowa w motywie 69). Podmiot ten będzie uiszczał opłatę w wysokości 95–125 punktów bazowych podczas obowiązywania ELG, a następnie nie będzie uiszczał żadnej opłaty.

Przegląd środków przyznanych Anglo, INBS i podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia (o których mowa w motywach 66–69)

Środki przyznane na rzecz Anglo, Recovery Bank i Funding Nr Rodzaj środka kwota (w mld EUR) wynagrodzeni Zatwierdzone środki pomocy na ratowanie Anglo Irish Bank a Gwarancja w ramach systemu CIFS szczyt […] mld EUR we wrześniu 2008 r. (48) opłata ryczałtowa - 18,5 punktu bazowego wzrastająca do 32 pkt b Pierwsza rekapitalizacja 4 mld brak c Gwarancja w ramach systemu ELG […] mld EUR (49) zalecenie EBC + 40 punktów (50) d Środek na rzecz ratowania aktywów - przeniesienie kwalifikowalnych pożyczek na NAMA przekazano 35 mld EUR n.d. e Druga rekapitalizacja 10,44 mld EUR (51) (10,3 mld EUR) brak f Trzecia rekapitalizacja 10 054 mln brak g Gwarancja dla zobowiązań krótkoterminowych ok. […] mld EUR na grudzień 2010 160 punktów bazowych na grudzień 2010 (50) h Czwarta rekapitalizacja 4 946 mln EUR brak i Gwarancja dla niektórych zobowiązań pozabilansowych szacowana kwota maks. brutto […] mld EUR (52) brak Irish Nationwide Building Society j Gwarancja w ramach systemu CIFS szczyt w wysokości […] mld EUR na październik 2008 (48) opłata ryczałtowa 18,5 punktu bazowego wzrastająca do 25,6 pkt bazowych k Pierwsza rekapitalizacja 2,7 mld EUR Zabezpieczone prawa do nadwyżki netto aktywów spółki l Gwarancja w ramach systemu ELG […] mld EUR (49) zalecenie EBC + 40 punktów (50) m Środek na rzecz ratowania aktywów - przeniesienie kwalifikowalnych pożyczek na NAMA przekazano 8,9 mld EUR n.d. n Gwarancja dla zobowiązań krótkoterminowych ok. […] mln EUR na grudzień 2010 160 punktów bazowych na grudzień 2010 (50) o Druga rekapitalizacja 2,7 mld EUR brak Dalsze środki pomocy na ratowanie Anglo Irish Bank p Gwarancja dla awaryjnego wsparcia płynnościowego Gwarantowany szczyt […] mld EUR do 16 marca 2011 (53) ,[…] brak opłaty za Irish Nationwide Building Society q Gwarancja dla awaryjnego wsparcia płynnościowego Gwarantowane […] mld EUR […],brak opłaty za Środki restrukturyzacyjne Podmiot powstały w wyniku połączenia r Kontynuacja gwarancji dla pozostałych maks. […] mld EUR Gwarantowana na okres restrukturyzacji, najpierw w ramach ELG a po jego wygaśnięciu doraźnie w wysokości 50 punktów bazowych s Kontynuacja gwarancji dla transakcji pozabilansowych szacowana na ok. […] mld (52) brak t Kontynuacja gwarancji dla awaryjnego wsparcia płynnościowego lub innego podobnego instrumentu szacowana na maks […] mld 3 u Rekapitalizacja w warunkach skrajnych 3,2 mld EUR brak v Gwarancja dla pozostałych hurtowych źródeł finansowania ELG Ok. […] mld EUR opłata zgodnie z ELG w jego trakcie, następnie brak opłaty

3. PODSTAWY DO WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA

(82) Dnia 31 marca 2010 r. Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające w sprawie wstępnego planu restrukturyzacji Anglo wraz z przyjęciem decyzji w sprawie wszczęcia postępowania. Od tego czasu Irlandia kilka razy zasadniczo zmieniła plan restrukturyzacji Anglo przed przedstawieniem w dniu 31 stycznia 2011 r. wspólnego planu restrukturyzacji Anglo i INBS. Większość wątpliwości podniesionych w decyzji w sprawie wszczęcia postępowania (zob. sekcja 4.3.1 wspomnianej decyzji (54)) dotyczyła konkretnie wstępnego planu restrukturyzacji Anglo, który oparto na założeniu, że Anglo zostanie podzielony na bank zachowujący dobre aktywa i bank likwidujący złe aktywa. Wspomniane wątpliwości nie są już istotne, ponieważ Anglo przestanie podejmować nowe działania, zostanie zamiast tego połączony z INBS i skoncentruje się na zrestrukturyzowaniu z czasem swojego portfela pożyczek.

(83) W celu zapewnienia kompletności w sekcji 3.1 przedstawiono jednak streszczenie wątpliwości podniesionych przez Komisję w decyzji w sprawie wszczęcia postępowania.

3.1. Decyzja w sprawie wszczęcia postępowania

(84) Komisja wyraziła wątpliwości co do przywrócenia rentowności banku zachowującego dobre aktywa (w decyzji w sprawie wszczęcia postępowania zwanego także „NewCo”) i kontrolowanej likwidacji banku likwidującego złe aktywa (w decyzji w sprawie wszczęcia postępowania zwanego także „Old Anglo”), ponieważ w chwili podejmowania decyzji nie było wystarczających informacji na temat planu operacyjnego obu podmiotów. Komisja wyraziła także wątpliwości, czy oszacowanie utraty wartości zarówno pożyczek przeniesionych na NAMA, jak i pożyczek nieprzeniesionych na NAMA było wystarczające. Ponadto założenia makroekonomiczne przedstawione we wstępnym planie restrukturyzacji Anglo wydawały się być niepełne, powodując wątpliwości co do ich zasadności. Komisja wyraziła też wątpliwości w odniesieniu do niektórych nowych rodzajów działalności, jakie miał podejmować bank zachowujący dobre aktywa w dziedzinach, w których nie miał żadnego wcześniejszego doświadczenia. Komisja wyraziła także wątpliwości, czy w oparciu o plan możliwe było zaspokojenie potrzeb w zakresie finansowania i płynności banku zachowującego dobre aktywa.

(85) Jeżeli chodzi o podział obciążenia i wkład własny Anglo, Komisja zakwestionowała to, czy wkład własny Anglo do restrukturyzacji był wystarczający wobec faktu, że bank zachowujący dobre aktywa miał podjąć nowe rodzaje działalności, co wymagałoby znacznych inwestycji. Komisja wskazała ponadto że władze irlandzkie nie zbadały we wstępnym planie restrukturyzacji Anglo tego, czy Anglo może przyczynić się do własnej restrukturyzacji, sprzedając aktywa lub przy pomocy innych środków.

(86) Jeżeli chodzi o środki ograniczające zakłócenie konkurencji spowodowane przez ogromną pomoc państwa udzieloną Anglo, Komisja wyraziła wątpliwości co do faktu, czy środki przedstawione w planie wystarczą, aby skompensować efekt zakłócenia konkurencji spowodowany przyznaniem pomocy na rzecz Anglo.

4. UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON

(87) Komisja nie otrzymała żadnych uwag stron trzecich po opublikowaniu decyzji o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

5. UWAGI ZGŁOSZONE PRZEZ IRLANDIĘ

(88) Irlandia nie przedstawiła żadnych uwag dotyczących decyzji o wszczęciu postępowania, ale przekazała drugi plan restrukturyzacji Anglo, a następnie trzeci plan restrukturyzacji Anglo w dniu 26 października 2010 r.

(89) Trzeci plan restrukturyzacji został obecnie zastąpiony przez wspólny plan restrukturyzacji przedstawiony przez Irlandię w dniu 31 stycznia 2011 r.

6. OCENA

6.1. Istnienie pomocy

(90) Należy ocenić, czy środki przewidziane we wspólnym planie restrukturyzacji stanowią pomoc państwa. Zgodnie z art. 107 ust. 1 Traktatu wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

6.1.1. Środki, które zostały już tymczasowo zatwierdzone

(91) W odniesieniu do środków już tymczasowo zatwierdzonych przez Komisję jako pomoc na ratowanie w jej wcześniejszych decyzjach w sprawie Anglo i INBS (mianowicie środki a)–o) przedstawione w motywach 66–67) Komisja stwierdziła już, że środki te stanowią pomoc państwa przyznaną na rzecz Anglo i INBS. W związku z tym przeprowadzanie w niniejszej decyzji ponownej oceny w kwestii tego, czy stanowią one pomoc państwa, nie jest konieczne.

(92) Środki, które należy poddać ocenie w niniejszej decyzji w celu ustalenia, czy stanowią pomoc państwa, zostały już opisane w motywach 68 i 69. Odpowiednie środki to: w przypadku Anglo – środek p), w przypadku INBS – środek q), a w przypadku podmiotu powstałego w wyniku połączenia – środki r)–v). W tym kontekście należy zauważyć, że Irlandia uznaje, iż przedmiotowe środki stanowią pomoc państwa.

6.1.2. Zasoby państwowe

(93) Środki p)–v), o których mowa w motywach 68 i 69, są finansowane za pomocą zasobów państwowych, ponieważ na środki te składają się gwarancje państwowe oraz dotacje bezpośrednie finansowane przez państwo i w związku z tym należy je uznać za stanowiące pomoc państwa.

6.1.3. Selektywność

(94) Należy również ocenić, czy środki, o których mowa w motywach 66–69, przynoszą beneficjentowi lub beneficjentom pomocy państwa selektywną korzyść. Przedmiotowe środki mają charakter selektywny, ponieważ przynoszą korzyść wyłącznie Anglo, INBS oraz podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia.

6.1.4. Korzyść

(95) Środki, o których mowa w motywach 66–69, przyznają korzyść dla działalności gospodarczej prowadzonej przez Anglo oraz INBS do momentu ich połączenia, a następnie dla działalności prowadzonej przez podmiot powstały w wyniku tego połączenia.

(96) Anglo korzysta z gwarancji państwowej w wysokości […] mld EUR w ramach awaryjnego wsparcia płynnościowego otrzymywanego od CBI (środek p), o którym mowa w motywie 68), umożliwiającej Anglo finansowanie swoich aktywów. Taka gwarancja stanowi korzyść przyznaną Anglo, ponieważ w normalnych warunkach nie byłaby ona dostępna na rynku oraz […]. Ponadto środki pochodzące z gwarancji państwowej dla awaryjnego wsparcia płynnościowego są przekazywane Anglo nieodpłatnie. Brak obowiązku zapłaty wynagrodzenia stanowi dalszą korzyść na rzecz Anglo, ponieważ pozwala mu uniknąć kosztów związanych z gwarancją.

(97) Z tych samych względów gwarancja państwowa w wysokości […] mld EUR dla awaryjnego wsparcia płynnościowego, którą INBS otrzymywała począwszy od dnia 24 lutego 2011 r., stanowi korzyść na rzecz INBS (środek q), o którym mowa w motywie 68).

(98) W odniesieniu do środków na rzecz podmiotu powstałego w wyniku połączenia, podmiot ten będzie czerpał korzyści z dalszego korzystania z gwarancji państwowych, a mianowicie gwarancji obejmujących pozostałe depozyty (środek r), o którym mowa w motywie 68), transakcje pozabilansowe (środek s), o którym mowa w motywie 69), awaryjne wsparcie płynnościowe (środek t), o którym mowa w motywie 69) oraz istniejące hurtowe źródła finansowania (środek v), o którym mowa w motywie 69). Podmiot powstały w wyniku połączenia uiszcza opłatę za gwarancję […], depozyty oraz hurtowe źródła finansowania wyłącznie w okresie obowiązywania programu ELG (bez konieczności uiszczania jakiejkolwiek opłaty w późniejszym okresie), ale nie uiszcza opłaty za pozostałe gwarancje. Gwarancje te przyznają korzyść podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia, przyczyniając się do zagwarantowania, że podmiot ten wywiąże się ze swoich zobowiązań. Przy braku niezbędnego finansowania za pośrednictwem gwarantowanego awaryjnego wsparcia płynnościowego, pozostałych depozytów i pozostałych hurtowych źródeł finansowania oraz przy braku gwarancji dla zobowiązań pozabilansowych tego podmiotu przeprowadzenie kontrolowanego postępowania naprawczego nie byłoby faktycznie możliwe. Ponadto fakt, że podmiot powstały w wyniku połączenia nie musi uiszczać opłaty za szereg wspomnianych gwarancji stanowi dodatkową przyznaną mu korzyść, ponieważ dzięki temu podmiot ten może uniknąć wyższych kosztów finansowania, a w konsekwencji większych strat.

(99) Wreszcie […] 3,3 mld EUR w scenariuszu warunków skrajnych na pokrycie dalszych strat powstałych w trakcie restrukturyzacji jego portfela pożyczek. […] Rekapitalizacja […] korzyścią udzieloną podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia, ponieważ gwarantuje, że wywiąże się on z odpowiednich regulacyjnych wymogów kapitałowych obowiązujących w okresie postępowania naprawczego. […].

6.1.5. Zakłócenie konkurencji i wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi

(100) Należy stwierdzić, że środki p)–v), o których mowa w motywach 66 i 67, mogą zakłócić konkurencję i wywrzeć wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

(101) Jak wskazano w sekcji 6.1.4, bez środków pomocy państwa zarówno Anglo, jak i INBS nie byłyby w stanie wykonać swoich zobowiązań i całkowicie zniknęłyby z rynków, na których prowadziły działalność. Dzięki uzyskaniu bardzo dużej kwoty pomocy państwa mogły one nadal prowadzić działalność na rynku terminowym (do momentu przekazania ich depozytów Allied Irish Bank oraz Irish Life & Permanent w lutym 2011 r.) oraz w bardzo ograniczonym zakresie na rynku pożyczek na zakup nieruchomości komercyjnych oraz na rynku mieszkaniowych kredytów hipotecznych (obsługa istniejących pożyczek). W związku z tym tego rodzaju pomoc państwa zakłóciła konkurencję. Na tych rynkach Anglo i INBS konkurowały nie tylko z bankami irlandzkimi, ale także z podmiotami zagranicznymi prowadzącymi działalność w Irlandii. Anglo prowadził również działalność (w zakresie depozytów i udzielania pożyczek komercyjnych) w Zjednoczonym Królestwie i w związku z tym konkurował z krajowymi podmiotami tego państwa oraz podmiotami z pozostałych państw członkowskich prowadzącymi działalność na tym rynku. Należy jednak zauważyć, że działalność tych dwóch podmiotów na przestrzeni ostatnich kilku lat była stopniowo ograniczana, co zmniejszało negatywny wpływ na konkurencję i handel.

(102) Jeżeli chodzi o podmiot powstały w wyniku połączenia, będzie on prowadził pewne ograniczone formy działalności gospodarczej na rynku, na którym działalność prowadzą zarówno banki irlandzkie, jak i banki zagraniczne. W szczególności będzie on mógł zachować niewielką ilość depozytów oraz udzielać pewnych pożyczek istniejącym klientom w celu zwiększenia wartości bieżącej netto przedmiotowych pożyczek zgodnie z treścią zobowiązań podjętych przez Irlandię (zob. sekcja 2.3.2). Przy braku środków pomocy państwa nie mógłby on prowadzić wskazanych powyżej działań. Należy zauważyć, że ponieważ bilans podmiotu powstałego w wyniku połączenia zostanie zmniejszony w konsekwencji przeprowadzenia w stosunku do niego postępowania naprawczego, zakłócenie konkurencji oraz wpływ na wymianę handlową zostaną znacznie zmniejszone dzięki istotnemu ograniczeniu działań, jakie podmiot ten będzie mógł nadal prowadzić na rynkach konkurencyjnych.

6.1.6. Zastosowanie testu prywatnego inwestora

(103) Test prywatnego inwestora nie ma zastosowania do środków, o których mowa w motywach 66–69, ponieważ stanowią one część znacznego pakietu środków pomocy na ratowanie przeznaczonego na rzecz Anglo i INBS. Ponadto nawet gdyby test miał zastosowanie, środki te nie byłyby zgodne z normalnymi zachowaniami rynkowymi. Żaden prywatny inwestor nie zastosowałby wszystkich wspomnianych środków, aby uratować Anglo i INBS, a następnie połączyć oba te podmioty w celu restrukturyzacji ich portfela pożyczek, ponieważ szanse na to, że poniesione przez niego inwestycje zwróciłyby się (łączna kwota rekapitalizacji Anglo i INBS w ramach scenariusza bazowego wynosi 34,7 mld EUR), byłyby niewielkie. Żaden prywatny inwestor, który znalazłby się w podobnej sytuacji, co państwo, nie byłby w stanie zapewnić ilości kapitału i finansowania niezbędnej do usprawnienia postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS. Biorąc pod uwagę sytuację rynkową oraz popyt na irlandzkie aktywa i zobowiązania, uzyskanie takiej kwoty finansowania przez operatora rynku nie byłoby możliwe.

6.1.7. Określenie beneficjenta pomocy

(104) Irlandia zamierza wprowadzić nowe środki pomocy (środki r)–v), o których mowa w motywie 69) w celu usprawnienia postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS. Środki te umożliwią połączenie Anglo i INBS w jeden podmiot prawny. Głównym celem podmiotu powstałego w wyniku połączenia jest restrukturyzacja portfela pożyczek Anglo i INBS w celu maksymalizacji zwrotu i ograniczenia kosztów ponoszonych przez podatnika irlandzkiego.

(105) W ramach wspólnego planu restrukturyzacji podmiot powstały w wyniku połączenia będzie prowadził wyłącznie ograniczoną akcję kredytową zgodnie z istniejącymi zobowiązaniami umownymi, wyłącznie w celu zapewnienia utrzymania wartości bieżącej netto portfela pożyczek, ograniczając w ten sposób do minimum sytuacje konkurowania z innymi bankami. Według władz irlandzkich podmiot powstały w wyniku połączenia będzie realizował swoje aktywa wyłącznie w miarę ich zapadalności lub poprzez ich sprzedaż na rynku. Podmiot powstały w wyniku połączenia wykorzysta dochody z tych sprzedaży na spłatę długów, gdy te będą stawały się wymagalne, oraz na finansowanie swojej bieżącej działalności operacyjnej i wszelkich zachowanych zobowiązań historycznych. Należy zatem stwierdzić, że podmiot powstały w wyniku połączenia będzie kontynuował prowadzenie pewnych ograniczonych działań gospodarczych po połączeniu i w związku z tym należy go uznać za beneficjenta środków pomocy państwa.

(106) Jeżeli chodzi o Anglo i INBS, przed planowanym połączeniem oba te podmioty mogły kontynuować działalność dzięki wsparciu w postaci gwarancji państwowych dla ich zobowiązań, rekapitalizacji oraz środków na rzecz ratowania aktywów (środki a)–o), o których mowa w motywach 67 i 68). W związku z tym Anglo i INBS są beneficjentami tych środków.

6.1.8. Wniosek

(107) W związku z powyższym należy stwierdzić, że środki a)–v), o których mowa w motywach 68 oraz 69, stanowią pomoc państwa.

6.2. Kwota pomocy

6.2.1. Rekapitalizacja Anglo oraz INBS

(108) Zarówno Anglo, jak i INBS otrzymały indywidualną pomoc państwa w postaci szeregu rekapitalizacji. Za pośrednictwem czterech zastrzyków kapitałowych (55) Anglo otrzymał łącznie kwotę 29,3 mld EUR. INBS otrzymała łączną kwotę w wysokości 5,4 mld EUR za pośrednictwem dwóch zastrzyków kapitałowych.

6.2.2. Środek związany z aktywami o obniżonej wartości na rzecz Anglo i INBS

(109) Zarówno Anglo, jak i INBS uczestniczyły w NAMA (środki d) i m), o których mowa w motywach 66 i 67). Jeżeli chodzi o kwotę pomocy uwzględnioną w ramach środka związanego z aktywami o obniżonej wartości, mianowicie przekazania aktywów NAMA, należy zauważyć, że w przypisie 2 do pkt 20 lit. a) komunikatu w sprawie aktywów o obniżonej wartości (zwanego dalej „IAC”) (56) kwotę pomocy w ramach środka na rzecz ratowania aktywów definiuje się jako różnicę między wartością przekazania aktywów a ceną rynkową. Oszacowanie wartości rynkowej aktywów objętych tym środkiem jest jednak bardzo trudne, ponieważ większość z nich ma formę pożyczek, które nie są przedmiotem obrotu. Ponadto faktyczną kwotę pomocy można ustalić wyłącznie po zakończeniu przez Irlandię wyceny przekazanych jej aktywów zgodnie z decyzją Komisji w sprawie N 725/09 (57), co pozwoli wyciągnąć ostateczne wnioski dotyczące zaangażowanej kwoty pomocy. W tym kontekście Komisji udostępnione zostały informacje dotyczące kwoty pomocy związanej z pierwszą i drugą transzą pożyczek przekazanych NAMA, natomiast proces udostępniania informacji dotyczących ostatecznych transz jest w toku.

(110) Na podstawie dostępnych informacji dotyczących pierwszej i drugiej transzy przekazanej NAMA można wyciągnąć szereg wniosków. Po pierwsze, wartość pierwszej transzy pożyczek na zakup nieruchomości komercyjnych przekazanych NAMA przez Anglo wynosiła9 251 mln EUR. W ramach tej operacji przekazano kwotę pomocy w wysokości 870 mln EUR, co stanowi 9,4 % nominalnego salda przekazanych pożyczek. Po drugie, w drugiej transzy Anglo przekazał NAMA pożyczki o wartości nominalnej 6 747 mln EUR. W ramach tej operacji przekazano kwotę pomocy w wysokości 427 mln EUR, co stanowi 6,3 % nominalnego salda przekazanych pożyczek. Średnia procentowa stosunku kwoty pomocy do nominalnego salda pożyczek dla obu transz wynosi zatem 7,9 %. Po zastosowaniu tej średniej procentowej do wciąż niespłaconych transz (19 mld EUR) kwota pomocy dla tych transz wyniosłaby około 1,5 mld EUR. Ogółem kwotę pomocy państwa związaną z przekazaniem NAMA udzielonych przez Anglo pożyczek na zakup nieruchomości komercyjnych i pożyczek na rzecz rozwoju oraz powiązanych pożyczek można w związku z tym oszacować na około 2 797 mln EUR (58).

(111) INBS przekazała w pierwszej transzy salda pożyczek o wartości nominalnej 669 mln EUR. W ramach tej operacji przekazano kwotę pomocy w wysokości 70 mln EUR, co stanowi 10,5 % nominalnego salda przekazanych pożyczek. W drugiej transzy INBS przekazała salda pożyczek o wartości nominalnej 591 mln EUR. W ramach tej operacji przekazano kwotę pomocy w wysokości 43,7 mln EUR, co stanowi 7,4 % nominalnego salda przekazanych pożyczek. Średnia procentowa stosunku kwoty pomocy do nominalnego salda pożyczek dla obu transz wynosi zatem 9 %. Po zastosowaniu tej średniej procentowej do wciąż niespłaconych transz (7,7 mld EUR), powiązaną kwotę pomocy można oszacować na około 693 mln EUR. Ogółem kwotę pomocy państwa związaną z przekazaniem NAMA udzielonych przez INBS pożyczek na zakup nieruchomości komercyjnych i pożyczek na rzecz rozwoju oraz powiązanych pożyczek można w związku z tym oszacować na około 806 mln EUR (59).

(112) Chociaż dokładna kwota pomocy państwa dla wciąż niespłaconych transz zostanie zweryfikowana na późniejszym etapie, znajomość dokładnej kwoty pomocy dla tych ostatnich transz nie jest niezbędne do przeprowadzenia oceny zgodności wspólnego planu restrukturyzacji z postanowieniami Traktatu, ponieważ: (i) sposób ustalania ceny stosowanej przy przenoszeniu został już uzgodniony przez Komisję w decyzji w sprawie NAMA (60); (ii) jakiekolwiek potencjalne zmiany wysokości kwoty pomocy nie będą miały wpływu na przeprowadzaną przez Komisję w ramach niniejszej decyzji ocenę, z uwagi na znaczną wysokość już zaangażowanych kwot oraz fakt, że Anglo i INBS w pełni opuszczą rynek; oraz (iii) w szczególności większa kwota pomocy nie zwiększyłaby zakłócenia konkurencji wywołanego postępowaniem naprawczym w stosunku do podmiotu powstałego w wyniku połączenia, gdyż nie oznaczałoby to podjęcia przez podmiot powstały w wyniku połączenia dalszych konkurencyjnych działań.

6.2.3. Gwarancje dla Anglo i INBS

(113) Anglo oraz INBS brały również udział w systemach gwarancji CIFS oraz ELG (środki a), c), g), j), l) i n), o których mowa w motywach 66 i 67). Kwota zobowiązań każdej instytucji objętych oboma wspomnianymi systemami zmieniała się z biegiem czasu. Na przykład w przypadku Anglo zobowiązania pokryte w ramach systemu CIFS osiągnęły wartość szczytową […] mld EUR we wrześniu 2008 r., obniżając się do […] mld EUR w dniu 30 czerwca 2010 r., częściowo wskutek wprowadzenia systemu ELG. Ponadto kwota zobowiązań Anglo pokrytych w ramach ELG zmniejszyła się do […] mld EUR w dniu 31 marca 2011 r. z wartości szczytowej […] mld EUR odnotowanej w dniu 30 czerwca 2010 r. w wyniku przekazania jego depozytów do Allied Irish Banks. W przypadku INBS można zaobserwować podobną tendencję.

(114) Co więcej, Anglo i INBS otrzymały gwarancje państwowe dla zobowiązań krótkoterminowych oraz awaryjnego wsparcia płynnościowego, natomiast Anglo otrzymał również gwarancję państwową […] dla swoich zobowiązań pozabilansowych.

(115) Należy zauważyć, że jeżeli w przypadku przedsiębiorstw w trudnej sytuacji finansowej bank nie jest w stanie zgromadzić zobowiązań nieobjętych gwarancją wystarczających do pokrycia ich wszystkich potrzeb w zakresie finansowania, wartość elementu pomocy w ramach takich gwarancji może wzrosnąć do poziomu ich wartości nominalnej. W oczywisty sposób sytuacja taka miała miejsce, gdy Anglo i INBS zaczęły korzystać z CIFS oraz z ELG w 2008 r., gwarancji dla zobowiązań krótkoterminowych w 2010 r. oraz gwarancji obejmującej ich awaryjne wsparcie płynnościowe, podczas gdy Anglo otrzymał również gwarancję państwową dla swoich zobowiązań pozabilansowych. W tym kontekście zakresy różnych gwarancji w znacznym stopniu się pokrywały, szczególnie w przypadku systemu CIFS i ELG, co mogło doprowadzić do wystąpienia przypadków podwójnego liczenia. Jednocześnie kwoty objęte różnymi gwarancjami podlegały zmianom w miarę upływu czasu (CIFS, system ELG i awaryjne wsparcie płynnościowe). Należy również zaznaczyć, że uczestnictwo tych dwóch banków w systemie gwarancji państwowych nie jest brane pod uwagę przy obliczaniu kwoty pomocy w odniesieniu do ich aktywów ważonych ryzykiem w celu ustalenia, czy zachodzi konieczność przeprowadzenia dogłębnej restrukturyzacji. Natomiast element pomocy w gwarancjach będzie brany pod uwagę w kontekście restrukturyzacji. Z tych względów Komisja nie obliczyła kwoty pomocy związanej z przedmiotowymi gwarancjami państwowymi.

6.2.4. Środki pomocy na rzecz podmiotu powstałego w wyniku połączenia

(116) Podmiot powstały w wyniku połączenia […] kolejne 3,3 mld EUR środków kapitałowych w przypadku wystąpienia scenariusza warunków skrajnych.

(117) Podmiot powstały w wyniku połączenia korzysta również z gwarancji państwowych dla jego pozostałych depozytów, których maksymalna wartość może wynieść 1 mld EUR, prowadzonych przez niego transakcji pozabilansowych, których wartość szacuje się na maksymalną kwotę brutto w wysokości […] oraz z dalszej gwarancji państwowej dla awaryjnego wsparcia płynnościowego lub innego podobnego instrumentu, jaki otrzymuje i którego wartość szacuje się na maksymalnie […] w momencie rozpoczęcia połączenia. Do celów związanych z obliczaniem kwoty pomocy państwa Komisja stwierdza, że w przypadku gwarancji udzielanych podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia zastosowanie ma tok rozumowania przedstawiony w motywie 115.

6.2.5. Wniosek dotyczący kwoty pomocy

(118) W związku z powyższym należy stwierdzić, że Anglo otrzymał pomoc państwa w postaci rekapitalizacji oraz środków na rzecz ratowania aktywów w wysokości co najmniej 32 mld EUR (43,9 % aktywów ważonych ryzykiem). INBS otrzymała pomoc państwa w postaci rekapitalizacji oraz środków na rzecz ratowania aktywów w wysokości co najmniej 6,2 mld EUR (59 % aktywów ważonych ryzykiem). Wartości te znacznie przekraczają próg 2 % określony w komunikacie w sprawie dokapitalizowania (61) oraz w IAC.

(119) Należy też stwierdzić, że wysokość łącznej zaangażowanej kwoty pomocy państwa, po dodaniu wartości rekapitalizacji i środka na rzecz ratowania aktywów przyznanego na rzecz Anglo i INBS, a także wartości rekapitalizacji podmiotu powstałego w wyniku połączenia w ramach scenariusza warunków skrajnych, można oszacować na co najmniej 41,5 mld EUR (62).

6.3. Zgodność pomocy

(120) Przy ocenianiu zgodności wspólnego planu restrukturyzacji dla Anglo oraz INBS przed przeprowadzeniem oceny w zakresie tego, czy wspólny plan restrukturyzacji spełnia wymagania określone w komunikacie w sprawie dokapitalizowania i komunikacie w sprawie restrukturyzacji, należy sprawdzić, czy zastosowanie mają postanowienia art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu.

6.3.1. Podstawa prawna oceny zgodności

(121) Artykuł 107 ust. 3 lit. b) Traktatu upoważnia Komisję do uznania zgodności pomocy z rynkiem wewnętrznym, jeżeli ma ona na celu „zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego”. W tym względzie należy stwierdzić, że warunki rynkowe panujące na całym świecie od końca ostatniego kwartału 2008 r. były trudne. Zwłaszcza w Irlandii skutki kryzysu finansowego były szczególnie silnie odczuwalne. Pogorszenie koniunktury gospodarczej zbiegło się ze spadkiem cen nieruchomości, a ekspozycja banków irlandzkich na pożyczki na rzecz rozwoju gruntów i nieruchomości doprowadziła w ich przypadku do znacznej utraty wartości. Banki irlandzkie napotykały również utrzymujące się trudności w pozyskiwaniu finansowania oraz kapitału z rynków ze względu na niepewność panującą na rynku nieruchomości w Irlandii. W konsekwencji państwo irlandzkie (dłużnik typu państwo) również znalazło się pod presją, co ostatecznie doprowadziło do wdrożenia programu wsparcia.

(122) Komisja uznała, że globalny kryzys finansowy może powodować poważne zaburzenia w gospodarce państwa członkowskiego i że środki wspierające banki mogą zaradzić tym zaburzeniom; stanowisko to zostało potwierdzone w komunikacie bankowym (63), komunikacie w sprawie dokapitalizowania, IAC oraz komunikacie w sprawie restrukturyzacji. W odniesieniu do gospodarki irlandzkiej zostało to potwierdzone w różnych wydanych przez Komisję decyzjach zatwierdzających środki podjęte przez Irlandię w celu zwalczania kryzysu finansowego (64).

(123) Ze względu na szczególne okoliczności w przypadku Irlandii w połączeniu z lepszą, ale jeszcze nieustabilizowaną sytuacją na rynkach finansowych, Komisja jest zdania, że przedmiotowe środki można rozpatrzyć na podstawie art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu.

6.3.2. Ocena zgodności

(124) Anglo, INBS oraz podmiot powstały w wyniku połączenia skorzystały i będą korzystać z szeregu środków pomocy państwa, których zgodność z rynkiem wewnętrznym nie została jeszcze poddana ocenie przez Komisję. Środki te obejmują gwarancję państwową dla awaryjnego wsparcia płynnościowego przyznaną na rzecz Anglo i INBS (środki p) i q), o których mowa w motywie 68) oraz gwarancje państwowe i rekapitalizację w przypadku scenariusza warunków skrajnych […] (środki r)–v), o których mowa w motywie 69). Anglo i INBS otrzymały też środki, które Komisja uznała za zgodne jako pomoc na ratowanie (środki a)–o), o których mowa w motywach 66 i 67), ale które obecnie trzeba będzie poddać ocenie w celu ustalenia, czy są zgodne jako pomoc na restrukturyzację. Należy ocenić zgodność tych środków i wspólnego planu restrukturyzacji w kontekście komunikatu bankowego, komunikatu w sprawie dokapitalizowania oraz komunikatu w sprawie restrukturyzacji.

(125) Mimo że Anglo i INBS skorzystały ze środków na rzecz ratowania aktywów podczas przekazywania aktywów NAMA, samo postępowanie naprawcze w stosunku do Anglo i INBS nie prowadzi do powstania pomocy państwa w postaci środka na rzecz ratowania aktywów. Wszystkie aktywa i zobowiązania Anglo i INBS zostaną połączone w ramach jednego podmiotu wyłącznie do celów ich całkowitej restrukturyzacji. W związku z tym nie jest konieczne dokonanie oceny połączenia i postępowania naprawczego w stosunku do aktywów na podstawie IAC.

6.3.3. Zastosowanie postanowień komunikatu bankowego oraz komunikatu w sprawie dokapitalizowania do środków p)–v), o których mowa w motywach 68 i 69

(126) Zgodnie z pkt 15 komunikatu bankowego, aby pomoc lub program pomocy mógł zostać uznany za zgodny z rynkiem wewnętrznym na mocy art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu, musi spełniać ogólne kryteria zgodności przewidziane w art. 107 ust. 3 Traktatu, co oznacza konieczność zapewnienia zgodności z następującymi warunkami: (i) stosownością: pomoc musi być ściśle ukierunkowana, aby umożliwić skuteczne osiągnięcie celu, jakim jest zaradzenie poważnemu zaburzeniu gospodarki. Nie będzie to miało miejsca, jeżeli środek nie będzie odpowiedni do zaradzenia określonemu zaburzeniu; (ii) koniecznością: zastosowanie środka pomocy o określonej kwocie i postaci musi być konieczne do osiągnięcia danego celu. Wymóg ten sugeruje, że jego kwota musi stanowić minimalną kwotę niezbędną do osiągnięcia celu, a jego forma musi być najbardziej odpowiednia do zaradzenia zaburzeniu; (iii) proporcjonalnością: należy zachować odpowiednią równowagę między pozytywnymi skutkami wynikającymi z zastosowania środka a zakłóceniami konkurencji, tak by zakłócenia te ograniczały się do minimum niezbędnego do osiągnięcia celów leżących u podstaw zastosowania środka.

(127) Powyższe ogólne kryteria mają zastosowanie zarówno do rekapitalizacji, jak i do gwarancji. W komunikacie w sprawie dokapitalizowania przedstawiono dalsze informacje dotyczące trzech zasad przedstawionych w komunikacie bankowym oraz stwierdzono, że rekapitalizacje mogą przyczynić się do przywrócenia stabilności finansowej. W szczególności w pkt 6 komunikatu w sprawie dokapitalizowania przewidziano, że rekapitalizacja może stanowić właściwą odpowiedź na problemy instytucji finansowych, które znalazły się na skraju upadłości.

(i) Odpowiedniość środków

(128) Rekapitalizacja podmiotu powstałego w wyniku połączenia w ramach scenariusza warunków skrajnych (środek u), o którym mowa w motywie 69) ma na celu zagwarantowanie, że podmiot ten dysponuje kapitałem wystarczającym do spełnienia obowiązujących go regulacyjnych wymogów kapitałowych w trakcie prowadzenia przez niego restrukturyzacji portfela pożyczek Anglo i INBS. Zastrzyk kapitałowy jest najskuteczniejszym i najbardziej bezpośrednim środkiem służącym rozwiązaniu kwestii potencjalnego niedoboru kapitału, jaki może wystąpić w ramach scenariusza warunków skrajnych, ponieważ pozwala on na uzyskanie bezpośredniej poprawy całkowitego współczynnika kapitałowego podmiotu powstałego w wyniku połączenia.

(129) […]

(130) Gwarancje państwowe udzielane na rzecz Anglo i INBS w stosunku do otrzymywanego przez te podmioty awaryjnego wsparcia płynnościowego (środki p) i q), o których mowa w motywie 68) oraz na rzecz podmiotu powstałego w wyniku połączenia w stosunku do jego pozostałych depozytów (środek r), o którym mowa w motywie 69), w stosunku do jego hurtowych źródeł finansowania (środek v), o którym mowa w motywie 69), gwarancje państwowe w stosunku do otrzymywanego awaryjnego wsparcia płynnościowego (środek t), o którym mowa w motywie 69) oraz w stosunku do zobowiązań pozabilansowych (środek s), o którym mowa w motywie 69) mają na celu zagwarantowanie, że finansowanie otrzymywane przez podmiot powstały w wyniku połączenia jest bezpieczne, a podmiot ten będzie się wywiązywał ze swoich zobowiązań. Finansowanie to jest konieczne do zagwarantowania, że Anglo i INBS dysponują funduszami wystarczającymi do pokrycia ich aktywów, podczas gdy finansowanie otrzymywane przez podmiot powstały w wyniku połączenia umożliwi mu z czasem zrestrukturyzowanie portfeli pożyczek Anglo i INBS. […].

(131) Zastosowanie rekapitalizacji wobec podmiotu powstałego w wyniku połączenia w przypadku wystąpienia scenariusza warunków skrajnych jest właściwe, ponieważ skutecznie realizuje cel, jakim jest zagwarantowanie, że podmiot powstały w wyniku połączenia spełnia odpowiednie regulacyjne wymogi kapitałowe. Środek służy zatem skutecznej realizacji celu polegającego na zapobieganiu przypadkom niewykonania zobowiązania przez podmiot powstały w wyniku połączenia.

(132) Zastosowanie środków gwarancyjnych jest właściwe, ponieważ gwarantują one, że Anglo i INBS przed połączeniem oraz podmiot powstały w wyniku połączenia po połączeniu będą dysponowały wystarczającym finansowaniem, aby wykonywać powierzone im zadania, zapobiegając jednocześnie potencjalnym przypadkom niewykonania zobowiązania przez podmiot powstały w wyniku połączenia.

(133) Ponadto zastosowanie różnych środków pomocy państwa gwarantuje utrzymanie stabilności finansowej w Irlandii.

(ii) Konieczność – ograniczenie pomocy do minimum

(134) Zgodnie z komunikatem bankowym środek pomocy o określonej kwocie i postaci musi być konieczny do osiągnięcia celu tej pomocy. Wymóg ten oznacza, że wysokość kwot w ramach zastrzyków kapitałowych i gwarancji nie może przekraczać minimalnej kwoty niezbędnej do osiągnięcia tego celu. W tym kontekście należy zauważyć, że zastrzyk kapitałowy będzie mógł zostać zastosowany wyłącznie w przypadku scenariusza warunków skrajnych, a jego kwota jest ograniczona do 3,3 mld EUR. Rekapitalizacja zagwarantuje, że podmiot powstały w wyniku połączenia będzie spełniał odpowiednie regulacyjne wymogi kapitałowe. Jeżeli chodzi o gwarancje państwowe, zapewnią one podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia wystarczające fundusze, aby mógł on wywiązywać się ze swoich zobowiązań w zakresie kontynuacji działalności.

(135) Jeżeli chodzi o wynagrodzenie, jakie podmiot powstały w wyniku połączenia jest zobowiązany uiścić w związku z rekapitalizacją, państwo nie otrzyma żadnej ustalonej kwoty wynagrodzenia z tytułu rekapitalizacji. Anglo, INBS oraz podmiot powstały w wyniku połączenia nie uiszczają również opłaty za gwarancję dla awaryjnego wsparcia płynnościowego, natomiast podmiot powstały w wyniku połączenia nie uiszcza opłaty za gwarancję dla zobowiązań pozabilansowych. Po wygaśnięciu systemu ELG podmiot powstały w wyniku połączenia przestanie również uiszczać opłatę za gwarancję dla hurtowego źródła finansowania oraz depozytów.

(136) Jeżeli chodzi o kwestię rekapitalizacji, w pkt 15 oraz 44 komunikatu w sprawie dokapitalizowania wyjaśniono, że w należycie uzasadnionych przypadkach od banków znajdujących się w trudnej sytuacji można w krótkim okresie pobierać niższe wynagrodzenie, pod warunkiem że fakt nieuiszczenia wynagrodzenia zostanie uwzględniony w planie restrukturyzacji. Podmiot powstały w wyniku połączenia zasadniczo stanowi narzędzie naprawcze, które ułatwi przeprowadzenie kontrolowanego postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS. Nie będzie on prowadził żadnej działalności gospodarczej poza działaniami niezbędnymi do restrukturyzacji portfela pożyczek. Irlandia podjęła konieczne zobowiązania w tym względzie (zob. sekcja 2.3.2). Zarówno Anglo, jak i INBS znikną z irlandzkiego rynku pożyczek oraz rynku terminowego. Można uznać, że taka forma restrukturyzacji rekompensuje fakt nieuiszczenia wynagrodzenia. Anglo i INBS zostały też w pełni znacjonalizowane, a ich odpowiedni akcjonariusze utracili swoje prawa i udziały w obu tych instytucjach. W rezultacie jakiekolwiek potencjalne dochody uzyskane w momencie zakończenia postępowania naprawczego w stosunku do podmiotu powstałego w wyniku połączenia zostaną w całości przekazane na rzecz państwa.

(137) W pkt 26 komunikatu bankowego przewiduje się konieczność uiszczenia odpowiedniej opłaty w związku z wykorzystaniem systemów gwarancji. Wysokość tej opłaty należy ustalić na poziomie w jak największym stopniu odpowiadającym wartości, którą można uznać za cenę rynkową, uwzględniając jednak potencjalne trudności, jakie beneficjenci mogą napotkać przy uiszczaniu odpowiednio naliczonych kwot. Jak zostało to bardziej szczegółowo wyjaśnione w motywie 135, należy zauważyć, że zadanie postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS zostanie powierzone podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia. Mając na uwadze te okoliczności, fakt nieuiszczania przez podmiot powstały w wyniku połączenia opłat za gwarancję należy uznać za uzasadniony.

(138) Należy stwierdzić, że rekapitalizacja podmiotu powstałego w wyniku połączenia w ramach scenariusza warunków skrajnych oraz gwarancje państwowe na rzecz Anglo, INBS i podmiotu powstałego w wyniku połączenia są konieczne, aby zapewnić adekwatność kapitałową tego ostatniego podmiotu oraz zagwarantować dostęp do wystarczającego finansowania, ograniczając jednocześnie potencjalne ryzyko niewykonania zobowiązania przez podmiot powstały w wyniku połączenia. Jeżeli chodzi o wynagrodzenie za przyznanie środków pomocy służące ograniczeniu pomocy do minimum, brak takiego wynagrodzenia uznaje się za uzasadniony, biorąc pod uwagę fakt, że podmiot powstały w wyniku połączenia przeprowadzi postępowanie naprawcze w stosunku do Anglo i INBS.

(iii) Proporcjonalność – środki ograniczające negatywne efekty zewnętrzne

(139) Podmiot powstały w wyniku połączenia zagwarantuje, że przeprowadzone zostanie postępowanie naprawcze w stosunku do Anglo i INBS i że w konsekwencji oba te podmioty znikną z irlandzkiego rynku terminowego oraz pożyczkowego. Jak ustalono w motywie 105, podmiot powstały w wyniku połączenia będzie prowadził pewne ograniczone formy działalności gospodarczej w celu zrestrukturyzowania portfela pożyczek Anglo i INBS. Komisja z zadowoleniem odnotowuje fakt, że Irlandia podjęła niezbędne zobowiązania, aby zagwarantować, że działalność gospodarcza prowadzona przez podmiot powstały w wyniku połączenia będzie ograniczona do minimum. Pożyczki udzielane przez podmiot powstały w wyniku połączenia będą związane wyłącznie z zarządzaniem odziedziczonymi portfelami pożyczek Anglo i INBS (restrukturyzacja pożyczek, utrzymanie wartości zabezpieczenia) i zostaną poddane ścisłym ograniczeniom. Podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie gromadził żadnych depozytów ani podejmował nowych rodzajów działalności. W konsekwencji zakłócenie konkurencji wywołane przyznaniem znacznej pomocy na rzecz Anglo, INBS i podmiotu powstałego w wyniku połączenia będzie ograniczone.

(140) Należy stwierdzić, że: (i) rekapitalizacja podmiotu powstałego w wyniku połączenia w przypadku scenariusza warunków skrajnych oraz gwarancje są odpowiednimi środkami, aby zapewnić przeprowadzenie postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS; (ii) Anglo i INBS opuszczą irlandzki rynek terminowy i rynek pożyczkowy; (iii) fakt, że inwestycja w Anglo, INBS i podmiot powstały w wyniku połączenia nie przyniesie żadnego wynagrodzenia ani pozytywnego zwrotu, jest uzasadniony okolicznościami rozpatrywanej sprawy; oraz (iv) istnieją wystarczające środki służące ograniczeniu negatywnych efektów zewnętrznych dla pozostałych konkurentów.

6.3.4. Zastosowanie komunikatu o restrukturyzacji

(141) Komunikat o restrukturyzacji określa zasady pomocy państwa mające zastosowanie do restrukturyzacji instytucji finansowych w ramach obecnego kryzysu finansowego. Zgodnie z komunikatem o restrukturyzacji, aby restrukturyzacja instytucji finansowej w kontekście obecnego kryzysu finansowego była zgodna ze wspólnym rynkiem na mocy art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu, musi: (i) prowadzić do przywrócenia rentowności banku lub jego kontrolowanej likwidacji; (ii) uwzględniać odpowiednią ilość wkładu własnego beneficjenta (podział obciążenia); (iii) uwzględniać odpowiednie środki służące ograniczeniu zakłócenia konkurencji.

6.3.4.1. Kontrolowane postępowanie naprawcze podmiotu powstałego w wyniku połączenia

(142) Celem wspólnego planu restrukturyzacji jest przeprowadzenie kontrolowanego postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS przez podmiot powstały w wyniku połączenia. W związku z tym ocena rentowności podmiotu powstałego w wyniki połączenia nie jest konieczna.

(143) We wspólnym planie restrukturyzacji przedstawiono kontrolowane postępowanie naprawcze w stosunku do Anglo i INBS w oparciu o pomoc państwa. Odziedziczone portfele pożyczek obu banków zostaną zrestrukturyzowane w ciągu dziesięciu lat. Irlandia oszacowała kwotę niezbędnych zastrzyków kapitałowych na […] w celu zabezpieczenia podmiotu powstałego w wyniku połączenia przed jakimkolwiek ryzykiem niewykonania zobowiązania. Ponadto podmiot powstały w wyniku połączenia będzie korzystał z gwarancji państwowych w celu prowadzenia działań koniecznych do restrukturyzacji aktywów Anglo i INBS.

(144) Należy zatem stwierdzić, że istnieją warunki do dokonania kontrolowanej restrukturyzacji aktywów podmiotu powstałego w wyniku połączenia.

6.3.4.2. Wkład własny/podział obciążenia

(145) Komunikat w sprawie restrukturyzacji wskazuje, że odpowiedni wkład ze strony beneficjenta jest konieczny w celu ograniczenia pomocy do minimum oraz w celu odniesienia się do kwestii zakłóceń konkurencji i pokusy nadużycia. W tym celu: a) należy ograniczyć koszty restrukturyzacji i kwotę pomocy; oraz b) wnieść znaczny wkład własny.

a) Ograniczenie kosztów restrukturyzacji i kwoty pomocy

(146) Zgodnie z zasadami ustanowionymi w komunikacie w sprawie restrukturyzacji wymaga się, aby kwota pomocy była ograniczona do minimum, a do finansowania restrukturyzacji banki wykorzystywały w pierwszej kolejności środki własne.

(147) Irlandia zdecydowała, że Anglo i INBS powinny zaprzestać prowadzenia swojej dotychczasowej działalności z uwagi na ogromne straty poniesione przez obie te instytucje oraz ze względu na niepewność, jaką oznaczałoby dla rynku dalsze prowadzenie przez nie działalności. W szczególności państwo byłoby narażone na konieczność ciągłego dokonywania zastrzyków kapitałowych na rzecz Anglo i INBS dopóki oba te banki pozostawałyby aktywne, aby pokryć ponoszone przez nie straty i zagwarantować, że będą one spełniać nowe wymogi kapitałowe określone w rozporządzeniu finansowym. Decydując się na postępowanie naprawcze w stosunku do obu banków, Irlandia zakończyła spekulacje rynkowe w odniesieniu do Anglo i INBS i wyjaśniła kwestię kosztów związanych z przekazaną na ich rzecz pomocą państwa.

(148) W połączeniu ze zobowiązaniami przedstawionymi w sekcji 2.3.2 powyższa decyzja podjęta przez Irlandię zagwarantuje, że udzielona pomoc nie zostanie wykorzystana do rozwoju nowych rodzajów działalności, które wymagałyby kapitału i finansowania, i przyczyni się tym samym do ograniczenia kwoty pomocy do minimum. Podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie w szczególności udzielał nowych pożyczek i ograniczy swoją działalność do zarządzania odziedziczonymi portfelami pożyczek Anglo i INBS zgodnie ze ściśle określonymi ograniczeniami.

(149) W ramach postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS Irlandia podjęła decyzję o połączeniu tych dwóch podmiotów w celu zarządzania tylko jednym instrumentem naprawczym. Rozwiązanie to prawdopodobnie pozwoli uzyskać synergię w kwestii restrukturyzacji portfeli pożyczek, zasobów ludzkich oraz zarządzania finansowaniem. Chociaż ich zasięg jest ograniczony, tego rodzaju synergie ułatwią restrukturyzację aktywów. […] Połączenie tych dwóch podmiotów w rozpatrywanym przypadku ogranicza ilość kapitału, którą Irlandia musi przekazać na rzecz tych banków.

(150) Mówiąc bardziej ogólnie, połączenie tych dwóch banków uprości strukturę postępowania naprawczego i potencjalnie będzie mogło również wpłynąć na zmniejszenie kosztów strukturalnych, choć w ograniczonym zakresie.

(151) Alternatywnie Irlandia mogła rozważyć możliwość natychmiastowej likwidacji Anglo i INBS. Komisja jest jednak zdania, że likwidacja byłaby bardziej kosztowna niż kontrolowane postępowanie naprawcze i wymagałaby większej kwoty w ramach pomocy państwa. […].

(152) Jeżeli chodzi o pożyczki komercyjne przekazane podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia przez Anglo, we wspólnym planie restrukturyzacji przewiduje się utratę wartości nominalnej w wysokości […] (65). Jeżeli chodzi o poziomy dyskonta oszacowane przez doradców Anglo ds. rynku w maju 2010 r., gwałtowna wyprzedaż nieprzekazanych NAMA pożyczek z Anglo przyniosłaby znacznie większe straty niż kontrolowana restrukturyzacja portfela pożyczek ([…]) (66). Ogólnie rzecz biorąc, straty, jakie zostałyby poniesione w przypadku natychmiastowej likwidacji Anglo, byłyby większe niż straty wygenerowane przez pożyczki restrukturyzowane przez dłuższy okres. Należy podkreślić, że w szczególności w odniesieniu do pożyczek irlandzkich nie przeprowadzono żadnej transakcji o wielkości porównywalnej z tą omawianą w niniejszej decyzji. W związku z tym wszystkie liczby stanowią szacunki sporządzone w oparciu o ocenę ekspercką, a w przypadku szybkiej sprzedaży nie jest wcale pewne, czy udałoby się znaleźć nabywcę skłonnego zakupić tak ogromną ilość aktywów, nawet po bardzo niskiej cenie.

(153) W ramach procesu likwidacji dochody ze sprzedaży aktywów zostałyby podzielone na spłatę uprzywilejowanych właścicieli obligacji, deponentów oraz finansowania z EBC/CBI objętego gwarancją państwową. […].

(154) W przypadku Anglo około […] mld EUR niezabezpieczonych pożyczek nie jest objętych gwarancją państwową (67). […]. Pozostała część niezabezpieczonego długu w Anglo (około 3 mld EUR) jest objęta gwarancją państwową, a odpowiedni właściciele obligacji zostaną spłaceni po cenie nominalnej przez państwo. Ogółem w przypadku likwidacji uprzywilejowani właściciele obligacji niezabezpieczonych przyczyniliby się w ten sposób do wygenerowania strat, których kwota netto wyniosłaby maksymalnie […] mld EUR. Kwota ta jest niższa niż wysokość dodatkowych strat, które zostałyby poniesione w wyniku gwałtownej wyprzedaży aktywów Anglo.

(155) Ponadto w przypadku likwidacji właściciele podporządkowanych papierów dłużnych zostaliby zmuszeni do przejęcia strat. Ponieważ jednak długi podporządkowane zostały w ostatnich latach odkupione, a wysokość pozostałych niespłaconych długów podporządkowanych jest niewielka, straty te nie rekompensowałyby dodatkowej pomocy państwa niezbędnej do spłacenia innych, bardziej uprzywilejowanych właścicieli obligacji (68).

(156) Podsumowując, szybka likwidacja portfela kredytowego – przy założeniu, że byłaby ona opłacalna, co wcale nie jest pewne – skutkowałaby koniecznością poniesienia przez Irlandię wyższych kosztów, niż koszty wygenerowane przez prognozowany dziesięcioletni program restrukturyzacji aktywów Anglo i INBS, w ramach którego łatwiejsze do sprzedaży aktywa byłyby sprzedawane w pierwszej kolejności, podczas gdy aktywa, na które nie byłoby popytu, byłyby przetrzymywane przez kilka lat.

(157) Jeżeli chodzi o INBS, w odniesieniu do odziedziczonego portfela pożyczek komercyjnych tego banku (prawie w całości przekazanego NAMA) obowiązują podobne ustalenia, co w przypadku Anglo. Zdecydowana większość zobowiązań INBS również jest objęta gwarancjami udzielonymi przez Irlandię (69).

(158) Jeżeli chodzi o odziedziczony portfel kredytów hipotecznych INBS, w planie restrukturyzacji INBS Irlandia wskazała, że w oparciu o jakość tego portfela oraz dostępne informacje rynkowe dotyczące transakcji obejmujących podobne aktywa o lepszej jakości w Irlandii oraz w Zjednoczonym Królestwie, […], uzasadnione jest oczekiwanie wysokiej stopy dyskonta w odniesieniu do wszelkich transakcji krótkoterminowych związanych z portfelem kredytów hipotecznych INBS.

(159) W ramach wspólnego planu restrukturyzacji przewiduje się, że łączne straty z tytułu portfela kredytów hipotecznych INBS wyniosą około […], w oparciu o utratę wartości w wysokości […]. Jeżeli portfel kredytów hipotecznych zostałby sprzedany w 2011 r., […]. Korzyści wynikające z kontrolowanego postępowania naprawczego w stosunku do INBS mogłyby być ograniczone, jeżeli za portfel kredytów hipotecznych zaoferowano by wyższą niż oczekiwana stopę dyskonta. Prawdopodobnie jednak stopa dyskonta […].

(160) Należy stwierdzić, że kontrolowane postępowanie naprawcze w stosunku do Anglo i INBS za pośrednictwem podmiotu powstałego w wyniku połączenia przyczynia się do ograniczenia kosztów restrukturyzacji oraz do zmniejszenia kwoty pomocy państwa do najniższej niezbędnej wartości.

b) Znaczny wkład własny

(161) W zasadach dotyczących wkładu własnego banku będącego beneficjentem w trakcie restrukturyzacji wymaga się, aby: (i) bank będący beneficjentem w największym możliwym zakresie do finansowania restrukturyzacji wykorzystywał zasoby własne, na przykład poprzez sprzedaż aktywów; oraz (ii) koszty związane z restrukturyzacją były w odpowiednim stopniu ponoszone również przez podmioty inwestujące w bank poprzez pokrycie strat dostępnym kapitałem i uiszczenie odpowiedniego wynagrodzenia z tytułu interwencji państwa. Podział obciążeń ma przyczynić się do osiągnięcia dwóch celów: ograniczenia zakłóceń konkurencji oraz rozwiązania kwestii związanych z pokusą nadużycia (70).

(i) Wkład własny danych instytucji

(162) W ramach omawianego postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS wkład własny obu tych instytucji na rzecz ich restrukturyzacji został zmaksymalizowany, ponieważ wszystkie posiadane przez nie aktywa są przeznaczone na sprzedaż, a dochody z tej sprzedaży są w całości przeznaczane na finansowanie postępowania naprawczego. Wartość tych aktywów uległa jednak tak istotnemu zmniejszeniu, że dochody z ich sprzedaży są niewielkie w porównaniu z wartością zastrzyków kapitałowych zastosowanych w odniesieniu do obu banków.

(163) Ponadto obydwa banki sprzedały swoje portfele depozytów.

(ii) Podział obciążenia między udziałowców a wierzycieli podporządkowanych

(164) Jeżeli chodzi o kwestię podziału obciążenia, zgodnie z wymogami zawartymi w komunikacie w sprawie restrukturyzacji koszty restrukturyzacji powinny być ponoszone nie tylko przez państwo, ale również przez dawnych inwestorów i wcześniejszych udziałowców banku.

(165) W konkretnym przypadku Anglo udziałowcy prywatni zostali całkowicie „usunięci”, a bank został w pełni znacjonalizowany.

(166) Jeżeli chodzi o bank INBS, przed uzyskaniem rekapitalizacji ze strony państwa stanowił on własność jego członków. W szczególności „członkowie będący udziałowcami” (osoby, które posiadały rachunek depozytowy w INBS) mieli prawo do zysków z wszelkich nadwyżek aktywów uzyskanych w przypadku jego demutualizacji (przekształcenia INBS w zwykły bank), likwidacji lub rozwiązania. Po pierwszej rekapitalizacji INBS państwo przejęło pełną kontrolę nad INBS poprzez wyemitowanie specjalnych akcji inwestycyjnych,