ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(2)

Wspomnianą zasadę prawa Unii Europejskiej określono w art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (2). Prawa określone w art. 41 ust. 1 i 2 Karty przysługujące osobie, na której interesy ma wpływ postępowanie w sprawie handlu, są również wyraźnie określone lub powinny, biorąc pod uwagę, że stanowią zasady ogólne prawa, być uwzględnione w: rozporządzeniu Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (3), rozporządzeniu Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (4), rozporządzeniu Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (5), rozporządzeniu Rady (WE) nr 625/2009 z dnia 7 lipca 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych krajów trzecich (6), rozporządzeniu Rady (WE) nr 3286/94 z dnia 22 grudnia 1994 r. ustanawiającym procedury wspólnotowe w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego, w szczególności tymi ustanowionymi pod auspicjami Światowej Organizacji Handlu (7), rozporządzeniu Rady (WE) nr 385/96 z dnia 29 stycznia 1996 r. w sprawie ochrony przed szkodliwymi praktykami cenowymi dotyczącymi statków (8), rozporządzeniu (WE) nr 868/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. dotyczącym ochrony przed subsydiowaniem i nieuczciwymi praktykami cenowymi powodującymi uszczerbek dla przewoźników lotniczych Wspólnoty w świadczeniu usług lotniczych z krajów nienależących do Wspólnoty Europejskiej (9), rozporządzeniu Rady (WE) nr 732/2008 z dnia 22 lipca 2008 r. wprowadzającym ogólny system preferencji taryfowych od dnia 1 stycznia 2009 r. i zmieniającym rozporządzenia (WE) nr 552/97, (WE) nr 1933/2006 i rozporządzenia Komisji (WE) nr 1100/2006 i (WE) nr 964/2007 (10), rozporządzeniu Rady (WE) nr 1515/2001 z dnia 23 lipca 2001 r. w sprawie środków, które Wspólnota może podjąć po przyjęciu przez organ ds. rozstrzygania sporów WTO sprawozdania dotyczącego zagadnień antydumpingowych i antysubsydyjnych (11) oraz rozporządzeniu Rady (WE) nr 427/2003 z dnia 3 marca 2003 r. w sprawie mechanizmu tymczasowych środków ochronnych przy przywozie określonych towarów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 519/94 w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich (12).
(7)

W marcu 2007 r. Koreańska Komisja Nadzoru Finansowego oraz Koreański Instytut Rachunkowości publicznie zobowiązały się do przyjęcia MSSF do dnia 31 grudnia 2011 r. Koreańska Rada Standardów Rachunkowości przyjęła MSSF jako koreańskie standardy sprawozdawczości finansowej (K-MSSF). K-MSSF są identyczne z MSSF opublikowanymi przez RMSR i od 2011 r. ich stosowania wymaga się od wszystkich spółek giełdowych w Korei Południowej. Nienotowane instytucje finansowe i spółki będące własnością państwa również są zobowiązane do stosowania K-MSSF. Inne przedsiębiorstwa nienotowane na giełdzie mogą się na to zdecydować. W związku z powyższym właściwe jest uznanie od dnia 1 stycznia 2012 r. południowokoreańskich ogólnie przyjętych zasad rachunkowości za równoważne z przyjętymi MSSF.
2)

art. 2 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 2 Odstępstwo przewidziane w art. 1 ma zastosowanie do produktów i ilości określonych w załączniku i zgłoszonych do dopuszczenia do swobodnego obrotu we Wspólnocie, pochodzących z Mauritiusa, w okresach: od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2008 r., od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2009 r., od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2010 r., od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. oraz od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2012 r.”;
(5)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG w marcu 2004 r. przedsiębiorstwo Syngenta Ltd zwróciło się do Zjednoczonego Królestwa z wnioskiem o włączenie substancji czynnej pinoksaden do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. W decyzji Komisji 2005/459/WE (6) potwierdzono, że dokumentacja jest kompletna i że można ją uznać za zasadniczo spełniającą wymogi dotyczące danych i informacji określone w załącznikach II i III do tej dyrektywy.
(1)

Zgodnie z art. 80 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 dyrektywę 91/414/EWG należy nadal stosować do substancji czynnych, w odniesieniu do których przyjęto decyzję zgodnie z art. 6 ust. 3 dyrektywy 91/414/EWG przed dniem 14 czerwca 2011 r.
(2)

Na poziomie europejskim dokonano analizy technicznej istniejących danych zgromadzonych na podstawie prawodawstwa unijnego dotyczącego sprawozdań statystycznych w odniesieniu do przewozu rzeczy i osób drogą morską oraz polityki w zakresie rozpowszechniania tych danych, w celu zaproponowania możliwych rozwiązań technicznych upraszczających, na ile to możliwe, różne działania niezbędne do sporządzania statystyk, jednocześnie utrzymując zbieżność rezultatu końcowego z obecnymi i dającymi się przewidzieć przyszłymi potrzebami użytkowników.
(2)

Środki te określone są w szczególności w decyzji Komisji 2005/692/WE z dnia 6 października 2005 r. dotyczącej niektórych środków ochronnych w odniesieniu do ptasiej grypy w niektórych państwach trzecich (5), decyzji Komisji 2005/734/WE z dnia 19 października 2005 r. ustanawiającej środki bezpieczeństwa biologicznego w celu zmniejszenia ryzyka przeniesienia wysoce zjadliwej grypy ptaków spowodowanej przez wirus grypy A podtyp H5N1 z ptaków dziko żyjących na drób i inne ptaki żyjące w niewoli oraz przewidującej system wczesnego wykrywania na obszarach szczególnego ryzyka (6), decyzji Komisji 2007/25/WE z dnia 22 grudnia 2006 r. dotyczącej niektórych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków oraz przemieszczania do Wspólnoty ptaków domowych towarzyszących swoim właścicielom (7) oraz w decyzji Komisji 2009/494/WE z dnia 25 czerwca 2009 r. dotyczącej niektórych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1 w Chorwacji i Szwajcarii (8).
(1)

W 2006 r. Międzynarodowa Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) przyjęła wieloletni plan odbudowy zasobów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym. Podczas dorocznego posiedzenia w 2008 r. ICCAT zmieniła ten wieloletni plan odbudowy. Zmieniony plan przetransponowano do prawa Unii rozporządzeniem Rady (WE) nr 302/2009 z dnia 6 kwietnia 2009 r. dotyczącym wieloletniego planu odbudowy zasobów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym (2). Zaleceniem ICCAT 10-04 (3) przyjętym podczas dorocznego posiedzenia ICCAT w 2010 r. wprowadzono i zatwierdzono kolejne zmiany w planie.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 119/49

DECYZJA RADY

z dnia 2 maja 2012 r.

w sprawie mianowania do Komitetu Regionów trzech członków i dwóch zastępców członków z Hiszpanii

(2012/239/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając wniosek rządu Hiszpanii,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

(2) W związku z zakończeniem się kadencji Pedra CASTRO VÁZQUEZA, Jordiego HEREUA I BOHERA i Alberta RUIZA-GALLARDONA JIMÉNEZA zwolniły się trzy stanowiska członków Komitetu Regionów. W związku z zakończeniem się kadencji Paz FERNÁNDEZ FELGUEROSO i Andrésa OCAÑA RABADÁNA zwolniły się dwa stanowiska zastępców członków Komitetu Regionów.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

a) na stanowiska członków: — Juan Ignacio ZOIDO ÁLVAREZ, Alcalde de Sevilla — Abel CABALLERO ÁLVAREZ, Alcalde de Vigo — Nuria MARÍN MARTÍNEZ, Alcaldesa de Hospitalet de Llobregat oraz

b) na stanowiska zastępców członków: — Ramón ROPERO MANCERA, Alcalde de Villafranca de los Barros — Jordi SAN JOSÉ I BUENAVENTURA, Alcalde de Sant Feliú de Llobregat (Barcelona).

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 2 maja 2012 r. W imieniu Rady M. VESTAGER Przewodniczący

(1) Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

(2) Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 114/17

DECYZJA RADY

z dnia 24 kwietnia 2012 r.

w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Niemiec

(2012/214/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając wniosek rządu Niemiec,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

(2) Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Heino VAHLDIECKA,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następująca osoba zostaje mianowana do Komitetu Regionów na stanowisko zastępcy członka na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

— Heiko HECHT, Mitglied des Europa-ausschusses der Hamburgischen Bürgerschaft.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 24 kwietnia 2012 r. W imieniu Rady N. WAMMEN Przewodniczący

(1) Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

(2) Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.
(1)

W załączniku III część A pkt 12 do dyrektywy 2000/29/WE przewidziano ogólny zakaz wprowadzania do Unii bulw z gatunku Solanum L. i ich hybryd, z wyjątkiem wymienionych w części A pkt 10 i 11, w tym bulw Solanum tuberosum L. pochodzących z państw trzecich. Zakazu tego nie stosuje się do europejskich państw trzecich uznanych za wolne od Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus (Spieckerman i Kotthoff) Davis et al. („organizm”).
2)

w art. 2 dodaje się ustęp w brzmieniu: „7a. Grecja niezwłocznie przyjmuje następujące środki: a) ograniczenie wydatków na produkty farmaceutyczne o co najmniej 1 076 mln w 2012 r.; b) ograniczenie wynagrodzenia za nadgodziny dla lekarzy w szpitalach o co najmniej 50 mln EUR w 2012 r.; c) ograniczenie zamówień materiałów wojskowych o 300 mln EUR (środki pieniężne i dostawy) w 2012 r.; d) ograniczenie o 10 % wynagrodzeń personelu wybranego w wyborach na szczeblu lokalnym i powiązanego personelu w 2012 r. oraz ograniczenie liczby zastępców burmistrzów i powiązanego personelu w 2013 r. w celu uzyskania oszczędności wynoszących co najmniej 9 mln EUR w 2012 r. i dodatkowo 28 mln EUR w 2013 r.; e) ograniczenie wydatków operacyjnych sektora instytucji rządowych na szczeblu centralnym oraz wydatków wyborczych o co najmniej 370 mln EUR (w porównaniu z budżetem na 2012 r.), w tym ograniczenie o co najmniej 100 mln EUR wojskowych wydatków operacyjnych oraz o co najmniej 70 mln EUR wydatków wyborczych; f) ograniczenie wydatków operacyjnych przez samorządy w celu uzyskania oszczędności wynoszących co najmniej 50 mln EUR w 2012 r.; g) obniżenie dopłat dla mieszkańców obszarów oddalonych oraz cięcia dotacji dla kilku jednostek nadzorowanych przez ministerstwa w celu ograniczenia wydatków w 2012 r. co najmniej o 190 mln EUR; h) ograniczenie budżetu na inwestycje publiczne o 400 mln EUR w 2012 r. To ograniczenie budżetu na inwestycje publiczne nie będzie miało wpływu na projekty współfinansowane z funduszy strukturalnych (w tym projekty TEN-T); i) zmiany w uzupełniających funduszach emerytalnych oraz funduszach emerytalnych wypłacających wysokie średnie emerytury lub korzystających z wysokich dotacji budżetowych oraz cięcia innych wysokich emerytur, w celu uzyskania oszczędności wynoszących co najmniej 450 mln EUR w 2012 r. (netto, po uwzględnieniu wpływu na podatki i składki na ubezpieczenie społeczne); j) cięcia zasiłków rodzinnych dla gospodarstw domowych o wysokich dochodach w celu uzyskania oszczędności wynoszących 43 mln EUR w 2012 r.; k) decyzje ministerialne dotyczące ukończenia pełnego wdrożenia nowej siatki płac we wszystkich właściwych podmiotach, a także prawodawstwo dotyczące metod odzyskiwania nadpłaconych wynagrodzeń, począwszy od listopada 2011 r.; l) zmiana art. 3 i 21 ustawy nr 4038/2012 w celu zmodyfikowania warunków przedłużenia harmonogramów spłaty rat z tytułu zaległych podatków i składek na ubezpieczenie społeczne: harmonogramy spłaty rat będą obowiązywać jedynie w odniesieniu do istniejących zaległych kwot poniżej 10 000 EUR w przypadku osób fizycznych i poniżej 75 000 EUR w przypadku przedsiębiorstw. Podatnicy zwracający się o przedłużenie harmonogramu spłaty rat powinni udostępnić organom podatkowym wszystkie swoje sprawozdania finansowe; m) ustawa ramowa, wraz z gruntowną zmianą zasad funkcjonowania dodatkowych/uzupełniających publicznych funduszy emerytalnych, w celu ustabilizowania wydatków na emerytury, zagwarantowania neutralności budżetowej tych systemów oraz zapewnienia średnio- i długoterminowej stabilności systemu.”;
(3)

Decyzją 2010/431/WPZiB (4), w następstwie wniosku Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP), KPiB mianował Xaviera BOUT DE MARNHACA szefem misji EULEX KOSOVO ze skutkiem od dnia 15 października 2010 r., decyzją 2011/688/WPZiB (5) KPiB przedłużył mandat Xaviera BOUT DE MARNHACA jako szefa misji EULEX KOSOVO do dnia 14 grudnia 2011 r., a decyzją 2011/849/WPZiB (6) przedłużył ten mandat do dnia 14 czerwca 2012 r.
6)

art. 18 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 18 Udostępnianie informacji i dokumentów 1. WP jest upoważniony do udostępniania Organizacji Narodów Zjednoczonych, NATO/KFOR oraz innym stronom trzecim związanym z niniejszym wspólnym działaniem informacji i dokumentów niejawnych UE powstałych do celów EULEX KOSOWO do odpowiedniej dla każdego z tych podmiotów klauzuli tajności oraz zgodnie z decyzją 2011/292/UE. W tym celu dokonuje się uzgodnień technicznych na szczeblu lokalnym. 2. W przypadku szczególnej i natychmiastowej potrzeby operacyjnej WP jest również upoważniony do udostępnienia właściwym organom miejscowym informacji i dokumentów niejawnych UE powstałych do celów EULEX KOSOWO, objętych klauzulą tajności do poziomu »RESTREINT UE/UE RESTRICTED«, zgodnie z decyzją 2001/292/UE. We wszelkich innych przypadkach takie informacje i dokumenty są udostępniane władzom Kosowa zgodnie z procedurami odpowiadającymi ich poziomowi współpracy z UE. 3. WP jest upoważniony do udostępniania Organizacji Narodów Zjednoczonych, NATO/KFOR i innym stronom trzecim związanym z niniejszym wspólnym działaniem oraz właściwym władzom lokalnym dokumentów jawnych UE związanych z obradami Rady dotyczącymi EULEX KOSOWO, objętymi tajemnicą służbową zgodnie z art. 6 ust. 1 regulaminu wewnętrznego Rady (5). 4. WP może delegować takie uprawnienia, a także możliwość dokonywania uzgodnień, o których mowa powyżej, osobom pod jego zwierzchnictwem, dowódcy operacji cywilnej lub szefowi misji.
1.1. Szybkie testy

Szybkie testy wykonywane w celu spełnienia wymogów określonych w art. 12 ust. 2 i w załączniku III rozdział A część I do rozporządzenia (WE) nr 999/2001 lub stosowane jako badania potwierdzające zgodnie z załącznikiem X rozdział C do tego rozporządzenia
(2)

Zgłoszenie odsyła do ostatecznej regulacji przyjętej przez Biuro Podatków i Handlu Alkoholem i Tytoniem (Alcohol and Tobacco Tax and Trade Bureau) i opublikowanej w rejestrze federalnym z dnia 27 października 2011 r. (3), zmieniającej przepisy Biura Podatków i Handlu Alkoholem i Tytoniem poprzez dodanie nowych nazw do wykazu nazw odmian winorośli przyjętych dla nazw win amerykańskich.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 131/6

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 21 maja 2012 r.

zmieniająca decyzję 2008/620/WE ustanawiającą indywidualny program kontroli i inspekcji dotyczący zasobów dorsza w cieśninie Kattegat, Morzu Północnym, cieśninie Skagerrak, wschodniej części kanału La Manche, wodach na zachód od Szkocji oraz Morzu Irlandzkim

(2012/264/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (1), w szczególności jego art. 95,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Decyzją Komisji 2008/620/WE (2) ustanowiono indywidualny program kontroli i inspekcji, obowiązujący przez okres czterech lat w celu zapewnienia spójnej realizacji środków odbudowy stad dorsza w cieśninie Kattegat, Morzu Północnym, cieśninie Skagerrak, wschodniej części kanału La Manche, wodach na zachód od Szkocji oraz Morzu Irlandzkim, ustanowionych rozporządzeniem Rady (WE) nr 423/2004 (3).

(2) Indywidualny program kontroli i inspekcji jest niezbędny, aby zorganizować współpracę operacyjną między zainteresowanymi państwami członkowskimi oraz aby umożliwić Wspólnotowej Agencji Kontroli Rybołówstwa opracowanie wspólnych planów rozmieszczenia zgodnie z art. 9 rozporządzenia Rady (WE) nr 768/2005 (4).

(3) W celu zapewnienia nieprzerwanej spójnej realizacji ustanowionych środków odbudowy stad dorsza indywidualny program kontroli i inspekcji należy przedłużyć o rok.

(4) Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2008/620/WE.

(5) Środki przewidziane w niniejszej decyzji ustalono w porozumieniu z zainteresowanymi państwami członkowskimi.

(6) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W art. 2 decyzji 2008/620/WE zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„Indywidualny program kontroli i inspekcji, o którym mowa w art. 1, obowiązuje przez pięć lat i obejmuje:”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 maja 2012 r. W imieniu Komisji José Manuel BARROSO Przewodniczący

(1) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(2) Dz.U. L 198 z 26.7.2008, s. 66.

(3) Dz.U. L 70 z 9.3.2004, s. 8.

(4) Dz.U. L 128 z 21.5.2005, s. 1.
(7)

W wyniku zmieniającej się sytuacji epidemiologicznej w zakresie choroby niebieskiego języka i w celu zapewnienia zgodności z normami Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE) rozporządzenie Komisji (WE) nr 1266/2007 z dnia 26 października 2007 r. w sprawie przepisów wykonawczych dotyczących dyrektywy Rady 2000/75/WE w odniesieniu do kontroli, monitorowania, nadzoru i ograniczeń przemieszczeń niektórych zwierząt należących do gatunków podatnych na zarażenie chorobą niebieskiego języka (4) zostało niedawno zmienione. W rezultacie, aby uznać terytorium za wolne od choroby niebieskiego języka, normy UE wymagają braku występowania wirusa przez okres co najmniej dwóch lat. Należy zatem odpowiednio zmienić okres dwunastu miesięcy, o którym mowa w załączniku II do dyrektywy 2004/68/WE.
(1)

W decyzji Komisji 2008/855/WE z dnia 3 listopada 2008 r. w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do klasycznego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich (3) określono niektóre środki kontroli w odniesieniu do klasycznego pomoru świń w państwach członkowskich lub ich regionach, wymienionych w załączniku do tej decyzji. Wykaz ten obejmuje części terytorium krajów związkowych Nadrenia-Palatynat i Nadrenia Północna-Westfalia w Niemczech.
(3)

We wrześniu 2011 r., zgodnie z programem, władze Irlandii przedłożyły parlamentowi przepisy prawne mające na celu poprawę długoterminowej stabilności finansów publicznych. Niektóre elementy przewidzianej reformy nie zostały przyjęte przez parlament przed zakończeniem wspomnianego wyżej szóstego przeglądu kwartalnego, w szczególności w odniesieniu do uprawnień emerytalnych dla nowych pracowników sektora publicznego, w tym przeglądu wcześniejszego przechodzenia na emeryturę niektórych kategorii urzędników państwowych i indeksacji emerytur do cen konsumpcyjnych, a także uzależnienia świadczeń emerytalnych od średniego wynagrodzenia w ciągu całego okresu aktywności zawodowej oraz powiązania wieku emerytalnego z ustawowym wiekiem emerytalnym. Władze zobowiązały się do zapewnienia przyjęcia tych przepisów do końca 2012 r.
(5)

Na podstawie danych dostarczonych przez Komisję (Eurostat) zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 479/2009 po przekazaniu przez Niemcy zgłoszenia przed dniem 1 kwietnia 2012 r. oraz w oparciu o prognozę służb Komisji z wiosny 2012 r. uzasadnione są następujące wnioski: — Deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w Niemczech, który wyniósł 3,2 % PKB w 2009 r. i 4,3 % PKB w 2010 r., został obniżony do 1 % PKB w 2011 r., czyli poniżej wartości referencyjnej wynoszącej 3 %, dwa lata przed terminem wyznaczonym przez Radę. Poprawa ta opierała się na korzystnych warunkach koniunkturalnych, zdrowym rynku pracy, stopniowym wycofywaniu środków stymulacyjnych, działaniach na rzecz konsolidacji fiskalnej oraz stopniowym ustępowaniu skutków jednorazowych środków na rzecz stabilizacji sektora finansowego, które wpłynęły w poprzednim roku na wysokość deficytu. — W niemieckim programie stabilności na 2012 r. zaplanowano, że deficyt utrzyma się w 2012 r. na niezmienionym poziomie wynoszącym 1 % PKB, a w 2013 r. spadnie do ½ % PKB, co jest zasadniczo zgodne z prognozą służb Komisji przewidującą deficyt w wysokości 0,9 % PKB w 2012 r. i 0,7 % PKB w 2013 r. Tym samym deficyt pozostanie znacznie poniżej wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB. Ponadto według prognozy służb Komisji deficyt budżetowy w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe, wyniesie 0,4 % PKB w 2012 r. i 0,3 % PKB w 2013 r. Tymczasem przewiduje się, że tempo wzrostu wydatków publicznych, po skorygowaniu o działania dyskrecjonalne po stronie dochodów, przekroczy w 2012 r. wartość odniesienia dotyczącą wydatków określoną w art. 5 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (6), a w 2013 r. utrzyma się w granicach tej wartości. — Relacja długu do PKB wzrosła gwałtownie w 2010 r. o 8,6 punktów procentowych do poziomu 83,0 %, przede wszystkim z powodu transferu aktywów o obniżonej jakości do banków likwidujących złe aktywa w ramach stabilizacji sektora finansowego. Po spadku do poziomu 81,2 % PKB w 2011 r. dług brutto ma ponownie wzrosnąć w 2012 r. do 82,0 % PKB na skutek działań stabilizujących strefę euro, zgodnie z programem stabilności, a następnie spadnie do 80 % PKB w 2013 r. i utrzyma w późniejszym czasie tendencję spadkową. Jest to zasadniczo zgodne z prognozą służb Komisji dotyczącą relacji długu do PKB w wysokości 82,2 % w 2012 r. i 80,7 % w 2013 r., która nie uwzględnia potencjalnych zysków z rozwiązania banków likwidujących złe aktywa.