ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
2)

artykuł 5 otrzymuje następujące brzmienie: „Artykuł 5 Dodatkowe warunki związane z przywozem żywych mięczaków przeznaczonych do spożycia przez ludzi 1. Przesyłki gatunków mięczaków podatnych na jedną lub więcej chorób, o których mowa w załączniku D do dyrektywy 95/70/WE, muszą, oprócz spełnienia wymogów określonych w art. 4: a) pochodzić ze źródła, w którym nie występuje żadna nierozwiązana kwestia anormalnej śmiertelności i jest uznane za wolne od wyżej wspomnianych chorób zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym lub własciwą normą OIE (Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt) przez właściwy organ państwa trzeciego pochodzenia; lub b) być przywożone jako produkty przetworzone lub nieprzetworzone, jak określono w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) NR 852/2004; lub c) być przesłane bezpośrednio do zatwierdzonego ośrodka przywozu, gdzie mięczaki podlegają dalszemu przetwarzaniu bez uszczerbku dla załącznika III, sekcji VII rozporządzenia (WE) NR 853/2004 i art. 6 rozporządzenia (WE) NR 854/2004. 2. Przesyłki gatunków mięczaków podatnych na zakażenie Bonamia ostrea i/lub Marteilia refringens, przywożone do państw członkowskich lub stref uznanych za wolne od tych chorób lub objętych programem mającym na celu uzyskanie takiego statusu zgodnie z art. 5 lub 10 dyrektywy 91/67/EWG, muszą spełniać następujące wymogi, oprócz wymogów określonych w art. 4: a) ich źródło pochodzenia musi być uznane za wolne od danej choroby zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym lub właściwą normą OIE przez właściwy organ państwa trzeciego pochodzenia; lub b) przesyłka musi być przywieziona jako zawierająca produkty przetworzone lub nieprzetworzone, jak określono w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) NR 852/2004; c) przesyłka musi być przesłana bezpośrednio do zatwierdzonego ośrodka przywozu, gdzie mięczaki podlegają dalszemu przetwarzaniu bez uszczerbku dla załącznika III, sekcji VII rozporządzenia (WE) NR 853/2004 i art. 6 rozporządzenia (WE) NR 854/2004. 3. Artykuł ten nie ma zastosowania, jeśli mięczaki są pakowane i etykietowane w celu sprzedaży konsumentowi końcowemu zgodnie z rozporządzeniem (WE) NR 853/2004.”;
(1)

W związku z wprowadzeniem zmian do dyrektywy 88/407/EWG dyrektywą Rady 2003/43/WE (2) konieczne było przekształcenie decyzji Komisji odnoszących się do warunków zdrowotnych zwierząt w przywozie nasienia bydła domowego do Wspólnoty.
(1)

Artykuł 9 ust. 1 wspólnego działania 2005/190/WPZiB stanowi, że Rada upoważnia Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa do podejmowania stosownych decyzji zgodnie z art. 25 traktatu; upoważnienie to obejmuje prawo do mianowania szefa misji na wniosek Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela.
(6)

Na podstawie art. 3 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1258/1999 (3) środki weterynaryjne oraz środki w zakresie ochrony zdrowia roślin podejmowane zgodnie z zasadami wspólnotowymi finansowane są z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej; do celów kontroli finansowej zastosowanie mają art. 8 i 9 rozporządzenia (WE) nr 1258/1999.
(2)

Na mocy decyzji 2005/139/WE (4) zastosowanie środków, o których mowa w art. 2 decyzji 2002/148/WE, przedłużone do dnia 20 lutego 2004 r. na mocy decyzji 2003/112/WE (5), a do dnia 20 lutego 2005 r. na mocy decyzji 2004/157/WE (6), zostało przedłużone do dnia 20 lutego 2006 r.
5.

W oparciu o ocenę ryzyka oraz konkretną sytuację w danym państwie członkowskim, system pobierania próbek uwzględnia również: a) rodzaje produkcji i specyficzne dla nich zagrożenia są ukierunkowane na chów na wolnym wybiegu, hodowlę przyzagrodową i stada domowe z uwzględnieniem innych czynników, takich jak warstwy wielowiekowe, wykorzystanie wód powierzchniowych, stosunkowo dłuższy okres życia, obecność więcej niż jednego gatunku w gospodarstwie lub inne ważne czynniki; b) liczba gospodarstw zajmujących się hodowlą indyków, kaczek i gęsi, z których zostaną pobrane próbki, jest określona tak, by zapewnić wyłonienie co najmniej jednego zakażonego gospodarstwa, jeżeli odsetek ich występowania wynosi co najmniej 5 % przy 99 % przedziale pewności (patrz tabela 2); c) jeżeli w państwie członkowskim znajduje się znaczna liczba gospodarstw zajmujących się hodowlą zwierzyny łownej, ptaków bezgrzebieniowych i przepiórek, są one włączone do programu. W odniesieniu do przepiórek badaniu poddawane są jedynie dorosłe zwierzęta reprodukcyjne (lub nioski); d) okres pobierania próbek jest zgodny z produkcją sezonową. Jednakże w stosownych przypadkach pobieranie próbek może być dostosowane do innych określonych na poziomie lokalnym okresów, w których obecność innych żywicieli drobiowych w danym gospodarstwie mogłaby stwarzać wyższe ryzyko wprowadzenia choroby; e) państwa członkowskie, które muszą pobierać próbki do badań pod kątem rzekomego pomoru drobiu celem utrzymania statusu kraju nieobjętego szczepieniem przeciwko rzekomemu pomorowi drobiu zgodnie z decyzją 94/327/WE (1), mogą wykorzystać te próbki pobrane ze stad hodowlanych dla potrzeb nadzoru pod kątem przeciwciał H5/H7.
(1)

W dniu 24 września 2001 r. Pharmaconsult Oy Ltd. (dawniej MultiBene Health Oy Ltd.) skierował wniosek do właściwych władz Finlandii o wprowadzenie na rynek żywności z dodatkiem fitosteroli.
(60)

Należy również zauważyć, że wdrożenie programu mogłoby zakłócać wymianę handlową, gdyby w jego ramach jedno przedsiębiorstwo mogło otrzymać kilka dotacji na budowę kilku stacji tankowania gazu ziemnego. W tej kwestii przypomina się, że – z uwagi na planowany budżet – przewiduje się budowę wyłącznie 33 nowych stacji. Dotacje będą przyznawane w trybie konkursowym. W praktyce tylko istniejące stacje paliw otrzymają dofinansowanie, ponieważ żadna stacja nie zdoła osiągnąć rentowności, jeżeli będzie ograniczała się wyłącznie do sprzedaży gazu ziemnego. Z 1 974 stacji paliw istniejących na terenie regionu Piemont tylko 10 zarządzanych jest bezpośrednio przez właścicieli (Co/Co), a więc przez przedsiębiorstwa petrochemiczne. Z pozostałych 1 964 stacji część zarządzana jest przez dystrybutorów, którzy są ich właścicielami Do/Do (około 35 %), a reszta, to jest około 65 %, stanowi własność przedsiębiorstw petrochemicznych, ale zarządzana jest przez podmioty trzecie (Co/Do). W rozpatrywanym przypadku nie chodzi więc o mechanizm podobny do klauzuli dotyczącej systemu zarządzania cenami (PMS), na podstawie której, w modelach Do/Do i Co/Do, dopłata miała wyrównywać straty przedsiębiorstwa petrochemicznego, jak miało to miejsce w przypadku będącym przedmiotem decyzji 1999/705/WE (20). Dlatego też jedna spółka może otrzymać kilka dotacji wyłącznie w modelu Co/Co. Zakładając, że 33 dotacje zostaną rozdzielone proporcjonalnie do istniejących udziałów poszczególnych kategorii stacji, a więc Co/Co, Do/Do i Co/Do, nie jest możliwe, by jedno przedsiębiorstwo petrochemiczne otrzymało więcej niż jedną dotację. Poza tym należy zauważyć, że obecnie żadna z 14 stacji prowadzących sprzedaż gazu nie należy do kategorii Co/Co. Dodatkowo władze włoskie zobowiązały się do nieudzielania żadnej pomocy stacjom paliw tego typu. Na podstawie powyższych stwierdzeń jest więc niemożliwe, by jedno przedsiębiorstwo petrochemiczne mogło otrzymać kilka dotacji i aby ten fakt mógł wpłynąć na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi w rozumieniu art. 87 ust. Traktatu WE.
(3)

Na piętnastym szczycie UE–Rosja, który odbył się dnia 10 maja 2005 r., UE i Rosja przyjęły „mapy drogowe” dotyczące stworzenia czterech wspólnych obszarów, określające podobne do ENP cele, to znaczy wzmocnienie współpracy i dążenie do zbliżenia przepisów i ustawodawstw do wyższych standardów.
e)

o ile produkt nie został zatwierdzony do wprowadzenia do obrotu do celów uprawy, na etykiecie lub w dokumencie dołączonym do produktu zamieszczany jest zwrot „nieprzeznaczony do uprawy”.
(2)

Rząd cypryjski podejmował intensywne wysiłki zmierzające do przywrócenia do zawodu dziesiątków tysięcy rolników i mieszkańców obszarów wiejskich, którzy zostali zmuszeni do opuszczenia swoich gospodarstw i domów po inwazji tureckiej w 1974 r.
(2)

Niemcy sprzeciwiły się rejestracji zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92. Oświadczenie o sprzeciwie odnosi się do niespełnienia warunków określonych w art. 2, ewentualnego zagrożenia związanego z legalną obecnością produktu na rynku od co najmniej pięciu lat poprzedzających datę publikacji przewidzianą w art. 6 ust. 2 oraz charakteru rodzajowego nazwy, w odniesieniu do której złożono wniosek o rejestrację.
(6)

Artykuł 18 dyrektywy 2002/53/WE przewiduje, iż w przypadku stwierdzenia, że uprawa jakiejś odmiany włączonej do wspólnego katalogu odmian może w którymś Państwie Członkowskim być szkodliwa z punktu widzenia zdrowotności roślin dla innych odmian lub gatunków lub stwarzać zagrożenie dla środowiska lub zdrowia ludzkiego, to Państwo Członkowskie może po zgłoszeniu wniosku zostać upoważnione, w odniesieniu do genetycznie zmodyfikowanej odmiany, do zakazu sprzedaży materiału siewnego lub materiału rozmnożeniowego tej odmiany na całym swoim terytorium lub na jego części. Jeżeli istnieje bezpośrednie niebezpieczeństwo rozprzestrzeniania się szkodliwych organizmów lub bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia ludzkiego lub dla środowiska, dane Państwo Członkowskie może od razu po złożeniu wniosku nałożyć taki zakaz, który będzie obowiązywał do czasu podjęcia ostatecznej decyzji.
(1)

W 1994 r. Komisja zatwierdziła dotację kapitałową państwa francuskiego na rzecz przedsiębiorstwa Entreprise Minière et Chimique (zwanego dalej „EMC”) w wysokości 76 mln EUR, którą EMC miało przekazać przedsiębiorstwu Mines de Potasses d’Alsace (zwanemu dalej „MDPA”) w postaci zwiększenia kapitału. W swojej decyzji (2) Komisja uznała wspomniany środek za zgodny ze wspólnym rynkiem, ponieważ miał on zrównoważyć dodatkowe koszty utrzymania emerytów (dopłaty do ogrzewania, czynszu, emerytura pomostowa i odprawa), ponoszone przez MDPA z uwagi na szczególny status prawny górników (3).
(103)

Porównując przewidywane ilości odpadów OPB i wydajność obu pieców OPB, należy odnotować co następuje: Kiedy między końcem 2001 r. i połową 2002 r. przygotowywano umowę koncesyjną, przewidywana podaż odpadów OPB szacowana była na około 38 500 ton rocznie. Szacunki te opierały się na doświadczeniach z przeszłości. Do przerobu odpadów OPB potrzebna jest co najmniej taka sama ilość wysokokalorycznych odpadów. Jeden OPB nie wystarczyłby z pewnością do przetworzenia w sposób należyty takiej ilości odpadów. Przy podawaniu tych liczb należy jednak dokonać trzech małych krytycznych uwag. Po pierwsze, część przewidywanych dostaw odpadów OPB do AVR Nuts była prawdopodobnie skutkiem ścisłego zastosowania przez Niderlandy definicji „odpadów do usuwania” na początku 2003r. Po drugie, zainteresowane strony wskazały na alternatywne krajowe moce przerobowe do przetworzenia odpadów OPB. Po trzecie, w szacunkach przypuszczalnie nie uwzględniono możliwości przetwarzania przez AVR części odpadów w piecach rusztowych do odpadów z gospodarstw domowych (21). Przeciwwagą dla tego twierdzenia jest fakt, że w szacunkach wyraźnie uwzględniono możliwości rozwoju charakterystyczne dla tego okresu. Ponadto podaż odpadów OPB na import zmienia się z roku na rok i zależy od sytuacji na rynku międzynarodowym, a sytuacja ta jest odmienna dla różnych kategorii odpadów. Oprócz tego na początku 2002 r. dostępny był jeszcze dość pokaźny zapas odpadów OPB, co gwarantowało wystarczającą podaż na początku omawianego okresu. Szacunki dotyczące strumienia odpadów OPB byłyby być może niższe, gdyby władze holenderskie w 2002 r. oparły je na przyjęciu prawidłowego zastosowania definicji odpadów do odzysku. Wydaje się jednak mało prawdopodobne, by w oparciu o wówczas dostępne dane, sporządzono tak niskie szacunki, że władze holenderskie mogłyby z całym spokojem zadecydować, że jeden piec OPB w zupełności wystarczy. Jedno i drugie zostało potwierdzone przez fakt, że w 2003r., kiedy to Trybunał Sprawiedliwości uściślił definicję „odpadów do usuwania”, Niderlandy, kierując się problemami z mocami przerobowymi w AVR, w dalszym ciągu zmuszone były zezwalać na rzeczywisty wywóz odpadów OPB. Sytuację, w której strumień odpadów OPB napływających do AVR rzeczywiście zmalał, wyjaśnić można w znacznym stopniu innymi czynnikami niż wzrost ich eksportu. Jeśli chodzi o pozostałe moce przerobowe w Niderlandach, Komisja zaznacza, że znaczna część tych mocy została uwolniona dopiero pod koniec 2003 r. po wydaniu wymaganych zezwoleń najważniejszemu ośrodkowi konkurencyjnemu zajmującemu się pirolizą. Zainteresowanym stronom nie udało się dowieść, że władze holenderskie już w 2002 r. powinny były uwzględnić wystarczające alternatywne krajowe moce przerobowe do przetwarzania wszystkich rodzajów odpadów OPB produkowanych w Niderlandach i przekazywanych do usunięcia.
(52)

Ze względu na treść projektu dekretu przedstawionego przez władze Włoch możliwość zastosowania odstępstwa przewidzianego w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, rozpatrzona zostanie w świetle następujących zasad: — w odniesieniu do pomocy przewidzianej w art. 2, 4, 5, 6 oraz 8 projektu dekretu (jeżeli chodzi o promocję w szerokim tego słowa znaczeniu), wytyczne Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnictwa, dalej zwane „wytycznymi” (35)(w rozpatrywanym przypadku oceny nie można dokonać w oparciu o przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1/2004 z dnia 23 grudnia 2003 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z produkcją, przetwarzaniem i obrotem produktami rolnymi (36), z uwagi na fakt, że jego art. 20 ust. 3 wskazuje na to, że w razie nieprzestrzegania tych warunków Komisja bada zgłoszenia, które w chwili wejścia w życie rozporządzenia są jeszcze rozpatrywane, w świetle wytycznych, oraz że w rozpatrywanym przypadku projekt dekretu nie wyklucza korzystania z pomocy przez przedsiębiorstwa niebędące małymi lub średnimi przedsiębiorstwami), — w odniesieniu do pomocy, o której mowa w art. 3 projektu dekretu, wytyczne w sprawie pomocy państwa na rzecz regionów (37) oraz rozporządzenie (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (38), którego art. 9a ust. 1 (39) stosuje się do rozpatrywanych zgłoszeń innych niż zgłoszenia dotyczące pomocy na badania i rozwój, — w odniesieniu do pomocy, o której mowa w art. 7 projektu dekretu, ramy wspólnotowe w sprawie pomocy państwa na rzecz badań naukowych i rozwoju (40), oraz komunikat Komisji z 1998 r. zmieniający ramy wspólnotowe w sprawie pomocy państwa na rzecz badań naukowych i rozwoju (41), — w odniesieniu do pomocy na promocję i reklamę, o której mowa w art. 8 projektu dekretu: — wytyczne Wspólnoty mające zastosowanie do pomocy państwa na reklamę produktów objętych załącznikiem I do Traktatu WE oraz niektórych produktów nieobjętych załącznikiem I (42), w przypadku środków reklamowych dotyczących bergamot jako owoców, oraz wytyczne w sprawie pomocy państwa na rzecz regionów w przypadku środków reklamowych dotyczących esencji z bergamoty, — wytyczne, w odniesieniu do działań promocyjnych/działań w zakresie pomocy technicznej na rzecz producentów bergamot oraz wytyczne w sprawie pomocy państwa na rzecz regionów, jak również rozporządzenie (WE) nr 70/2001.
(17)

Spółka akcyjna European Corporate Partners (ECP), będąca współwłaścicielem statku R3, przekazała swoje uwagi pismem z dnia 16 lipca 2003 r. Zdaniem ECP pomimo zmian w użytkowaniu statków wymogi dotyczące ich użytkowania pozostają spełnione. Przedsiębiorstwo Princess Cruises zobowiązało się do inwestycji lokalnych w wysokości 4 mln USD na rzecz rozwoju turystyki oraz zatrudnienia, na ile to możliwe, miejscowych pracowników. Łączne korzyści dla Polinezji Francuskiej wyniosłyby według ECP 30 mln EUR rocznie. ECP zadeklarowało również, że usługi Princess Cruises są kierowane do wyższego sektora rynku aniżeli w przypadku Renaissance Financial, co powinno się przyczynić do zwiększenia wydatków lokalnych. ECP utrzymuje ponadto, iż konieczne jest zastosowanie współczynnika 2,5 przy określaniu łącznych pozytywnych wpływów dla gospodarki Polinezji Francuskiej. Wreszcie, jeśli chodzi o rozwojowy charakter pomocy, ECP zwraca uwagę na fakt, iż również wydatki ponoszone poza terytorium Polinezji Francuskiej, w innych regionach objętych pomocą rozwojową, powinny być również uwzględnione w ocenie ogólnego wpływu statków na rozwój.
(14)

W ramach pomocy N 354/2000 Komisja zgodziła się, aby Włochy – w celu oceny trudnej sytuacji, w jakiej znajduje się 5 przedsiębiorstw korzystających z pomocy na ratowanie przedsiębiorstw – wykorzystały kryteria przytoczone poniżej. Przedsiębiorstwa dopuszczone do korzystania z pomocy musiały spełniać wymagania co najmniej dwóch wskaźników rentowności oraz dwóch wskaźników finansowych/strukturalnych. Kategorie wskaźników Wskaźnik Wartość Wskaźniki rentowności Straty z działalności Straty poniesione w okresie ostatnich trzech lat Dochód z działalności/kapitał z działalności Niższa niż 3 % w ciągu ostatnich 5 lat obrotowych lub spadek, w ciągu ostatnich 5 lat obrotowych, do wartości niższej niż 3 % w ostatnim roku obrotowym (1,5 % dla spółdzielni) Dochód z działalności/wartość produkcji Spadek o 50 % w ciągu ostatnich 5 lat obrotowych, przy rocznej stawce spadku wynoszącej co najmniej 5 %, nie wyższy niż 20 % w ostatnim roku obrotowym Obroty/rezerwy Spadek od 20 do 40 % w ciągu ostatnich 5 lat obrotowych, przy stawce spadku nie wyższej niż 15 % w ostatnim roku obrotowym Obciążenia finansowe/obroty Od 4 do 15 % w ciągu ostatnich 5 lat obrotowych Wskaźniki finansowe i strukturalne Okres odroczenia płatności na rzecz dostawców Wzrost o 70 % w ciągu ostatnich 5 lat obrotowych, przy stawce wzrostu równej co najmniej 10 %, nie wyższy niż 30 % w ostatnim roku obrotowym Dochód z działalności/obciążenia finansowe Spadek o 25–30 % w ciągu ostatnich 5 lat obrotowych, przy rocznej stawce spadku wynoszącej co najmniej 3–4 %, nie wyższy niż 15 % w ostatnim roku obrotowym (Środki obrotowe – magazyn)/ pasywa Niższa niż 0,6 w ciągu ostatnich 3 lat obrotowych lub spadek, w ciągu ostatnich 5 lat obrotowych, do wartości niższej niż 0,6 w ostatnim roku obrotowym Środki obrotowe/pasywa Niższa niż 0,8 w ciągu ostatnich 3 lat obrotowych lub spadek, w ciągu ostatnich 5 lat obrotowych, do wartości niższej niż 0,8 w ostatnim roku obrotowym Kapitał stały/środki trwałe Niższa niż 0,6 w ciągu ostatnich 3 lat obrotowych lub spadek, w ciągu ostatnich 5 lat obrotowych, do wartości niższej niż 0,6 w ostatnim roku obrotowym Krótkoterminowy dług bankowy/pasywa Nie niższa niż 0,35 i nie wyższa niż 0,6 w ciągu ostatnich 5 lat obrotowych, przy wzroście bezwzględnym w ostatnim roku obrotowym nie wyższym niż 0,2 W tym przypadku, spółdzielnia „Moderna” spełniła taki warunek. Trudną sytuację stwierdzono na podstawie następujących zależności: obciążenia finansowe/obroty, obroty/rezerwy, (środki obrotowe-magazyn)/pasywa, krótkoterminowy dług bankowy/pasywa.
(91)

Niniejsza decyzja odnosząca się do rozpatrywanego programu pomocy wchodzi w życie ze skutkiem natychmiastowym. Zgodnie z przyjętą praktyką na mocy art. 87 Traktatu Komisja żąda od beneficjenta zwrotu uzyskanej pomocy, która zgodnie z przepisami art. 88 Traktatu została udzielona w sposób nieuprawniony i jest niezgodna. Praktyka taka została potwierdzona w art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (35).
(58)

Ponadto Komisja uznała w swej decyzji, iż w Europejskim Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) w ramach programu dotyczącego obszarów Highlands and Islands, Cel I na lata 1994-1996, finansowanie z SLAP uznawano za wkład prywatny. Co więcej, uwzględniając bliskie związki pomiędzy Wyspami Szetlandzkimi i Orkney, władze Wysp Szetlandzkich prawdopodobnie miały świadomość tego, że równoległy fundusz Orkney Reserve Fund (Sprawa C 87/2001 (10)) był w praktyce uznany przez władze Zjednoczonego Królestwa oraz Komisję za fundusz mający charakter prywatny, co umożliwiało wniesienie prywatnego wkładu na zasadzie współfinansowania w kontekście finansowania z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR).
(2)

Zgodnie z art. 5 dyrektywy 89/686/EWG środki ochrony indywidualnej posiadające oznakowanie CE, dla których producent jest w stanie przedstawić deklarację zgodności oraz świadectwo badania typu WE wydane przez jednostkę notyfikowaną potwierdzające zgodność wyrobu z właściwymi normami krajowymi transponującymi normy zharmonizowane, do których odniesienia opublikowała Komisja w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, należy uznać za spełniające podstawowe wymagania zdrowia i bezpieczeństwa, określone w art. 3 dyrektywy 89/686/EWG i wyszczególnione w załączniku II do tej dyrektywy. Państwa członkowskie są zobowiązane opublikować odniesienia do norm krajowych stanowiących transpozycję norm zharmonizowanych.
(10)

Z uwzględnieniem tych wskaźników oraz ogólnej sytuacji w sektorze w Anglii, Szkocji i Walii – zwłaszcza dotyczącej stopnia oddzielenia sieci od wytwarzania/podaży oraz skutecznej regulacji dostępu do sieci – której obraz uzyskać można na podstawie informacji przedłożonych przez Zjednoczone Królestwo, sprawozdania z 2005 r. oraz załącznika technicznego do tego sprawozdania, należy uznać, że w odniesieniu do wytwarzania energii elektrycznej w Anglii, Szkocji i Walii spełniony został warunek bezpośredniego poddania konkurencji określony w art. 30 ust. 1 dyrektywy 2004/17/WE. Jak wskazano powyżej w motywie 5, za spełniony należy uznać także dalszy warunek swobodnego dostępu do działalności. W związku z tym nie należy stosować dyrektywy 2004/17/WE w odniesieniu do udzielania przez podmioty zamawiające zamówień mających umożliwić wytwarzanie energii elektrycznej na wymienionych obszarach geograficznych; dyrektywy tej nie należy stosować także w odniesieniu do organizowania przez podmioty zamawiające konkursów na prowadzenie takiej działalności na tych obszarach.
(3)

Załącznik II do umowy stanowi, że urzędami regulacyjnymi do celów kontroli warunków zdrowia publicznego w odniesieniu do ryb i produktów rybołówstwa w USA są Food and Drug Administration (FDA) [Agencja ds. Żywności i Leków] oraz National Marine Fisheries Service – National Oceanic & Atmospheric Administration (NMFS-NOAA) [Krajowa Służba Rybołówstwa Morskiego – Krajowa Agencja ds. Oceanu i Atmosfery]. W zakresie umowy FDA oraz NMFS-NOAA są odpowiedzialne w szczególności za skuteczną weryfikację i kontrolę wdrażania obowiązujących w USA przepisów sanitarnych związanych z produkcją i przetwarzaniem produktów rybołówstwa oraz za dostarczanie informacji i dodatkowych gwarancji odnoszących się do produktów rybołówstwa wywożonych do WE.
(6)

Zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1258/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (4) środki weterynaryjne oraz środki w zakresie ochrony zdrowia roślin, podejmowane zgodnie z zasadami wspólnotowymi, są finansowane przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej. Do celów kontroli finansowej art. 8 i 9 rozporządzenia (WE) nr 1258/1999 stosuje się w odniesieniu do niniejszej decyzji.
(3)

Odstępstwo ma na celu zapobieganie unikaniu opodatkowania podatkiem od wartości dodanej (VAT) poprzez zaniżanie wartości świadczeń przez powiązane osoby, gdy odbiorca nie jest uprawniony do odliczenia podatku VAT w całości lub w części. Odstępstwo ma za zadanie udaremnić nadużycia w dziedzinie dostaw dóbr inwestycyjnych oraz usług związanych z dobrami inwestycyjnymi, takich jak dzierżawienie lub wynajmowanie lub inne sposoby przekazywania towarów do dyspozycji odbiorcy. Ze względu na związek pomiędzy stronami wartość wzajemnego świadczenia jest często ustalana na poziomie niezgodnym z wartością rynkową, co powoduje znaczne obniżenie dochodów z podatku VAT.