ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Dyrektywa Komisji 93/2/EWG

z dnia 28 stycznia 1993 r.

zmieniająca załącznik II do dyrektywy Rady 66/402/EWG w sprawie obrotu materiałem siewnym zbóż

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 66/402/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym zbóż [1], ostatnio zmienioną dyrektywą 90/654/EWG [2], w szczególności jej art. 21 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

zgodnie z aktualną wiedzą naukową i techniczną wydaje się, że niektóre odmiany owsa (Avena sativa)"owies nagi" mają potencjalną wartość jako pasza;

trudno jest jednak wyprodukować materiał siewny tych odmian o zdolności kiełkowania równej tej, jaką normalnie osiągają nasiona odmian owsa;

w dyrektywie 88/506/EWG [3] Komisja zadeklarowała, że, w świetle rozwoju wiedzy naukowej i technicznej, dla odmian owsa "owies nagi" minimalna zdolność kiełkowania równa 85 % czystych nasion określona dla owsa w załączniku II do dyrektywy 66/402/EWG powinna być zredukowana do 75 %;

niniejsza redukcja obowiązywała jedynie do dnia 31 grudnia 1992 r., aby kolejne dane techniczne o tych odmianach mogły być zebrane i ocenione;

kolejne dane techniczne wykazały, że celowa jest kontynuacja redukcji na czas nieokreślony;

środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku II sekcja 2 część B lit. d) do dyrektywy 66/402/EWG wprowadza się następujące zmiany:

"d) w przypadku odmian Avena sativa, które są urzędowo klasyfikowane jako "owies nagi", minimalna zdolność kiełkowania jest zredukowana do 75 % czystego materiału siewnego. W takim przypadku oficjalna etykieta posiada adnotację "minimalna zdolność kiełkowania 75 %"."

Artykuł 2

1. Państwa Członkowskie wprowadzają w życie, najpóźniej do dnia 31 maja 1993 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.

Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.

2. Państwa Członkowskie przekazują Komisji przepisy prawa krajowego, które przyjmują w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa jest skierowana do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 28 stycznia 1993 r.

W imieniu Komisji

René Steichen

Członek Komisji

[1] Dz.U. 125 z 11.7.1966, str. 2309/66.

[2] Dz.U. L 353 z 17.12.1990, str. 48.

[3] Dz.U. L 274 z 6.10.1988, str. 44.

--------------------------------------------------
Dyrektywa Komisji 93/45/EWG

z dnia 17 czerwca 1993 r.

dotycząca produkcji nektarów bez dodatku cukrów lub miodu

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 75/726/EWG z dnia 17 listopada 1975 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących soków owocowych i niektórych podobnych produktów [1], ostatnio zmienioną dyrektywą 89/394/EWG [2], w szczególności jej art. 1 ust. 7 lit. b), który stanowi, że w przypadku niektórych owoców, których sok cechuje się wysoką naturalną zawartością cukru, dopuszcza się produkowanie z nich nektaru bez dodatku cukrów,

a także mając na uwadze, co następuje:

owoce wymienione w Załączniku do dyrektywy 75/726/EWG pkt II i III, a także morele, mogą posiadać wysoką naturalną zawartość cukru i przez to przynależeć do omawianej kategorii owoców;

w związku z powyższym, w przypadkach, w których spełniane są warunki, wskazane jest zatwierdzenie produkcji nektarów bez dodatku cukrów lub miodu;

ze względu na zakres i skutki przewidywanych działań w tym zakresie, środki wspólnotowe ustanowione w niniejszej dyrektywie są nie tylko konieczne, ale także nieodzowne dla osiągnięcia wyznaczonych celów; osiągnięcie niniejszych celów samodzielnie przez każde z poszczególnych Państw Członkowskich nie jest możliwe; ponadto takie cele na poziomie wspólnotowym zostały już określone w dyrektywie 75/726/EWG;

wykaz ustanowiony w niniejszej dyrektywie jest zgodny z opinią Stałego Komitetu ds. Środków Spożywczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Owoce określone w Załączniku do dyrektywy 75/726/EWG pkt II i III i morele, można wykorzystywać, osobno lub wymieszane, do produkcji nektarów bez dodatku cukrów lub miodu, jeżeli pozwala na to ich wysoka naturalna zawartość cukru.

Artykuł 2

1. Państwa Członkowskie przyjmują przepisy ustawodawcze, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 31 grudnia 1993 r.

Państwa Członkowskie niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.

2. Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 czerwca 1993 r.

W imieniu Komisji

Martin Bangemann

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 311 z 1.12.1975, str. 40.

[2] Dz.U. L 186 z 30.6.1989, str. 14.

--------------------------------------------------
Dyrektywa Komisji 93/50/EWG

z dnia 24 czerwca 1993 r.

określająca niektóre rośliny niewymienione w załączniku V część A do dyrektywy Rady 77/93/EWG, których producenci, magazyny lub centra wysyłkowe w strefach produkcji takich roślin, muszą być wpisani do rejestru urzędowego

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 77/93/EWG z dnia 21 grudnia 1976 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzeniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie [1], ostatnio zmieniona dyrektywą 93/19/EWG [2], w szczególności jej art. 6 ust. 5 i art. 6 ust. 7 tiret piąte,

a także mając na uwadze, co następuje:

ze względu na produkcję niektórych produktów niewymienionych w załączniku V, część A do niniejszej dyrektywy, takich jak ziemniaki z wyjątkiem sadzeniaków lub owoce Citrus L., Fortunella Swingle, Poncirus Raf. i ich mieszańców, które nie są zakażone lub zarażone przez organizmy szkodliwe, określone w dyrektywie 77/93/EWG, i w celu odpowiedniego monitorowania przez Państwa Członkowskie takiej produkcji konieczne jest sporządzenie wykazu producentów wyżej wymienionych produktów lub, o ile jest to bardziej wygodne, zbiorowych magazynów lub centrów wysyłkowych w strefach produkcji tych produktów w lokalnym, regionalnym lub krajowym rejestrze;

środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Państwa Członkowskie stanowią, że producenci lub zbiorowe magazyny lub centra wysyłkowe w strefach produkcji produktów wymienionych w Załączniku do niniejszej dyrektywy są wpisani do rejestru lokalnego, regionalnego lub krajowego.

Artykuł 2

1. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do niniejszej dyrektywy w terminie określonym w art. 3 ust. 1 dyrektywy Rady 91/683/EWG [3] i niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.

Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.

2. Państwa Członkowskie niezwłocznie przekażą Komisji przepisy prawa krajowego, przyjęte w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą. Komisja poinformuje o tym inne Państwa Członkowskie.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 24 czerwca 1993 r.

W imieniu Komisji

René Steichen

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 26 z 31.1.1977, str. 20.

[2] Dz.U. L 96 z 22.4.1993, str. 33.

[3] Dz.U. L 376 z 31.12.1991, str. 29.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

1. Bulwy Solanum tuberosum L., inne niż sadzeniaki.

2. Owoce Citrus L., Fortunella Swingle, Poncirus Raf. i ich mieszańce.

--------------------------------------------------
31994L0059R(01)
8.12.1994 L 315/18 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH
SPROSTOWANIE
do dyrektywy Komisji 94/59/WE z dnia 2 grudnia 1994 r. zmieniaj ącej po raz trzeci za łączniki do dyrektywy
Rady 77/96/EWG w sprawie bada ńświe żego mi ęsa wieprzowego na obecno śćwłosieni (Trichinella spiralis)
przed przywozem z pa ństw trzecich
(Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej, Wydanie Specjalne 2004, rozdzia ł3, tom 17, str. 12)
W tytule i w tek ście,
zamiast: „przed przywozem”,
powinno by ć:„przy przywozie”.03/t. 39 580 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej PL
31994L0065R(02)
31.12.1994 L 368/10 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH
SPROSTOWANIE
do dyrektywy Rady 94/65/WE z dnia 14 grudnia 1994 r. ustanawiaj ącej wymagania w odniesieniu do
produkcji i wprowadzania do obrotu mi ęsa mielonego i przetworów mi ęsnych
(Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej, Wydanie Specjalne 2004, rozdzia ł3, tom 17, str. 93)
1) W tytule i w tek ście,
zamiast: „przetwory mi ęsne”;
powinno by ć:„wyroby mi ęsne”.03/t. 39 587 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej PL
Dyrektywa Rady 94/31/WE

z dnia 27 czerwca 1994 r.

zmieniająca dyrektywę 91/689/EWG w sprawie odpadów niebezpiecznych

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 130s ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],

działając zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 189c Traktatu,

a także mając na uwadze, co następuje:

działania Komitetu, przewidziane w art. 18 dyrektywy Rady 75/442/EWG [3] pokazały, że w terminach wyznaczonych dyrektywą 91/689/EWG [4], sporządzenie obowiązującego wykazu odpadów niebezpiecznych nie jest możliwe, a wprowadzenie w życie dyrektywy 91/689/EWG jest uzależnione od ustalenia takiego wykazu przez Komisję;

konieczne jest zapewnienie wprowadzenia w życie dyrektywy 91/689/EWG w możliwie jak najkrótszym czasie;

konieczne jest jednak ustalenie wspólnotowego wykazu odpadów niebezpiecznych zgodnie z art. 1 ust. 4 dyrektywy 91/689/EWG;

dlatego, uchylenie dyrektywy Rady 78/319/EWG z dnia 20 marca 1978 r. w sprawie odpadów toksycznych i niebezpiecznych [5] musi zostać odroczone,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W dyrektywie 91/689/EWG wprowadza się następujące zmiany:

1). artykuł 10 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 10

1. Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy przed dniem 27 czerwca 1995 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.;"

2). artykuł 11 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 11

Dyrektywa 78/319/EWG traci moc z dniem 27 czerwca 1995 r.."

Artykuł 2

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 27 czerwca 1994 r.

W imieniu Rady

C. Simitis

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 271 z 7.10.1993, str. 16.

[2] Dz.U. C 34 z 2.2.1994, str. 7.

[3] Dz.U. L 194 z 25.7.1975, str. 39. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 91/156/EWG (Dz.U. L 78 z 26.3.1991, str. 32).

[4] Dz.U. L 377 z 31.12.1991, str. 20.

[5] Dz.U. L 84 z 31.3.1978, str. 43. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 91/692/EWG (Dz.U. L 377 z 31.12.1991, str. 48).

--------------------------------------------------
Dyrektywa Komisji 94/53/WE

z dnia 15 listopada 1994 r.

zmieniająca art. 2 dyrektywy Komisji 93/91/EWG dostosowującej do postępu technicznego dyrektywę Rady 78/316/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do wyposażenia wnętrza pojazdów silnikowych (oznaczania urządzeń do sterowania i kontroli, urządzeń ostrzegawczych oraz wskaźników)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 70/156/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep [1], ostatnio zmienioną dyrektywą Komisji 93/81/EWG [2], w szczególności jej art. 13 ust. 2,

uwzględniając dyrektywę Rady 78/316/EWG z dnia 21 grudnia 1997 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do wyposażenia wnętrza pojazdów silnikowych (oznaczania urządzeń do sterowania i kontroli, urządzeń ostrzegawczych oraz wskaźników) [3], ostatnio zmienioną dyrektywą Komisji 93/91/EWG [4], w szczególności jej art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

nie jest konieczne, aby pojazdy, którym udzielono już homologacji typu zgodnie z przepisami dyrektywy 78/316/EWG, miały być zmieniane w celu zapewnienia zgodności z przepisami dyrektywy 93/91/EWG;

jednakże należy zapewnić tego rodzaju zgodność w przypadku nowych typów pojazdów, dla których homologacja typu WE, dotycząca oznaczania urządzeń do sterowania i kontroli, urządzeń ostrzegawczych oraz wskaźników, wymagana jest od dnia 1 października 1995 r.;

przepisy niniejszej dyrektywy są zgodne z opinią Komitetu ds. Przystosowania do Postępu Technicznego ustanowionego dyrektywą 70/156/EWG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W art. 2 ust. 2 dyrektywy 93/91/EWG skreśla się tiret trzecie, jak również wyraz "oraz" na końcu tiret drugiego oraz przecinek na końcu tiret pierwszego zastępuje się wyrazem "oraz".

Artykuł 2

1. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy przed dniem 31 marca 1995 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.

2. Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.

3. Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w DziennikuUrzędowym Wspólnot Europejskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 15 listopada 1994 r.

W imieniu Komisji

Martin Bangemann

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 42 z 23.2.1970, str. 1.

[2] Dz.U. L 264 z 23.10.1993, str. 49.

[3] Dz.U. L 81 z 28.3.1978, str. 3.

[4] Dz.U. L 284 z 19.11.1993, str. 25.

--------------------------------------------------
Dyrektywa Rady 94/72/WE

z dnia 19 grudnia 1994 r.

zmieniająca dyrektywę 91/439/EWG w sprawie praw jazdy

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając akt dotyczący warunków przystąpienia Królestwa Norwegii, Republiki Austrii, Republiki Finlandii, Królestwa Szwecji oraz dostosowania w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej [1], zwany dalej "Aktem Przystąpienia z 1994 r.", w szczególności jego art. 169,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

prawa jazdy w Finlandii i Szwecji mają postać laminowanej karty; do czasu ustalenia innego wzoru wspólnotowego prawa jazdy Republika Finlandii i Królestwo Szwecji również powinny mieć możliwość dalszego wydawania praw jazdy opartych na ich obecnym wzorze do dnia 31 grudnia 1997 r.; w rezultacie dyrektywa 91/439/EWG [2] powinna być uzupełniona;

zgodnie z art. 2 ust. 3 Traktatu o Przystąpieniu z 1994 r. instytucje Wspólnoty Europejskiej mogą, przed przystąpieniem, przyjąć środki określone w art. 169 Aktu Przystąpienia; środki te wchodzą w życie z zastrzeżeniem i od dnia wejścia w życie wspomnianego Traktatu,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W art. 1 ust. 1 dyrektywy 91/439/EWG dodaje się zdanie w brzmieniu:"Jednakże Republika Finlandii oraz Królestwo Szwecji mogą w dalszym ciągu wydawać prawa jazdy oparte na ich obecnym wzorze do dnia 31 grudnia 1997 r.".

Artykuł 2

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z zastrzeżeniem i od dnia wejścia w życie Traktatu o Przystąpieniu z 1994 r.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 19 grudnia 1994 r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

K. Kinkel

[1] Dz.U. C 241 z 29.8.1994, str. 21.

[2] Dz.U. L 237 z 24.8.1991, str. 1.

--------------------------------------------------
Dyrektywa 94/52/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

z dnia 7 grudnia 1994 r.

zmieniająca po raz drugi dyrektywę 88/344/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących rozpuszczalników do ekstrakcji stosowanych w produkcji środków spożywczych i składników żywności

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 100a,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],

działając zgodnie z procedurą określoną w art. 189b Traktatu [3],

a także mając na uwadze, co następuje:

na mocy dyrektywy 88/344/EWG [4] rozpuszczalnik cykloheksan, stosowany w przygotowaniu środków aromatyzujących, miał zostać wykreślony z części III Załącznika do tej dyrektywy od dnia 1 stycznia 1994 r.;

na podstawie uzupełniających informacji, jakie otrzymano tymczasem, Komitet Naukowy ds. Żywności zadecydował o przywróceniu poprzedniej tymczasowej akceptacji dla tej substancji; dlatego rozpuszczalnik ten może być nadal stosowany do czasu wydania przez Komitet ostatecznej opinii,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W Załączniku do dyrektywy 88/344/EWG wprowadza się następujące zmiany:

w części III: Wprowadza się ponownie rozpuszczalnik cykloheksan z maksymalnym limitem pozostałości wynoszącym 1 mg/kg.

Artykuł 2

1. Państwa Członkowskie zmienią swoje przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne, tak aby zezwolić na handel produktami spełniającymi wymagania niniejszej dyrektywy, najpóźniej do dnia 7 grudnia 1995 r.

Państwa Członkowskie niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.

2. Gdy Państwa Członkowskie przyjmą środki określone w ust. 1, środki te zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie siódmego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 7 grudnia 1994 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

K. Hänsch

Przewodniczący

W imieniu Rady

G. Rexrodt

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 15 z 18.1.1994, str. 17.

[2] Dz.U. C 133 z 16.5.1994, str. 21.

[3] Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 9 lutego 1994 r. (Dz.U. C 61 z 28.2.1994, str. 101), wspólne stanowisko Rady z dnia 10 marca 1994 r. (Dz.U. C 172 z 24.6.1994, str. 1) oraz decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 września 1994 r. (Dz.U. C 276 z 3.10.1994, str. 13).

[4] Dz.U. L 157 z 24.6.1988, str. 28. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 92/115/EWG (Dz.U. L 409 z 31.12.1992, str. 31).

--------------------------------------------------
Dyrektywa Komisji 94/14/WE

z dnia 29 marca 1994 r.

zmieniająca siódmą dyrektywę Komisji 76/372/EWG z dnia 1 marca 1976 r. ustanawiającą wspólnotowe metody analizy do celów urzędowej kontroli pasz

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 70/373/EWG z dnia 20 lipca 1970 r. w sprawie wprowadzenia wspólnotowych metod pobierania próbek i analizy do celów urzędowej kontroli pasz [1], ostatnio zmienioną rozporządzeniem (EWG) nr 3768/85 [2], w szczególności jej art. 2,

a także mając na uwadze co następuje:

siódma dyrektywa Komisji 76/372/EWG [3], ostatnio zmieniona dyrektywą 92/95/EWG [4] określa metody stosowane w celu oznaczania aflatoksyny B1;

niezbędne jest ponowne sprawdzenie stosowanej obecnie metody dozowania w celu dokładnego określenia procedury postępowania w odniesieniu do przygotowywania próbki oraz w celu określania zasad wyrażania wyników;

środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W Załączniku do dyrektywy 76/372/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania przepisów niniejszej dyrektywy nie później niż w okresie roku po jej wejściu w życie i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję

Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 29 marca 1994 r.

W imieniu Komisji

René Steichen

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 170 z 3.8.1970, str. 2.

[2] Dz.U. L 362 z 31.12.1985, str. 8.

[3] Dz.U. L 102 z 15.4.1976, str. 8.

[4] Dz.U. L 327 z 13.11.1992, str. 54.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

Część C Załącznika do dyrektywy 76/372/EWG otrzymuje brzmienie:

"C. Uwagi dotyczące metod A i B:

1. Odtłuszczanie

Próbki zawierające więcej niż 5 % tłuszczów muszą zostać odtłuszczone lekką ropą naftową (temperatura wrzenia 40-60oC) po przygotowaniu wskazanym w ppkt 5.1.

W takich przypadkach uzyskane wyniki należy przedstawić w odniesieniu do masy nieodtłuszczonej próbki.

2. Odtwarzalność wyników w odniesieniu do metody A

Odtwarzalność wyników, tj. różnica między wynikami uzyskanymi na tej samej próbce przez dwa laboratoria lub ich większą liczbę została oszacowana przy:

± 50 % średniej wartości dla średnich wartości aflatoksyny B1 10-20 μg/kg;

± 10 μg/kg średniej wartości dla średnich wartości wyższych niż 20 oraz do 50 μg/kg;

± 20 % średniej wartości dla średnich wartości powyżej 50 μg/kg."

--------------------------------------------------