Rozporządzenie Rady (WE) nr 871/2004

z dnia 29 kwietnia 2004 r.

dotyczące wprowadzenia niektórych nowych funkcji Systemu Informacyjnego Schengen, włączając walkę z terroryzmem

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 66,

uwzględniając inicjatywę Królestwa Hiszpanii [1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) System Informacyjny Schengen, zwany dalej "SIS", ustanowiony na mocy postanowień tytułu IV Konwencji z 1990 r. wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach [3], zwanej dalej "Konwencją z Schengen z 1990 r.", stanowi zasadniczy instrument stosowania postanowień dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej.

(2) Uznano potrzebę utworzenia nowego systemu SIS drugiej generacji, zwanego dalej "SIS II", w związku z rozszerzeniem Unii Europejskiej oraz w celu umożliwienia wprowadzenia nowych funkcji, korzystając z najnowszych osiągnięć w dziedzinie technologii informacyjnej, jak również podjęto pierwsze działania w celu utworzenia takiego systemu.

(3) Niektóre dostosowania istniejących przepisów oraz wprowadzenie niektórych nowych funkcji mogą zostać zrealizowane w odniesieniu do aktualnej wersji SIS, w szczególności jeżeli chodzi o zapewnianie dostępu do niektórych rodzajów danych wprowadzanych do SIS w celu wykorzystania ich przez organy, których właściwa realizacja zadań byłaby ułatwiona, jeżeli miałyby one możliwość dotarcia do tych danych, włączając Europol oraz krajowych członków Eurojust, jak również jeżeli chodzi o rozszerzenie kategorii obiektów zaginionych, co do których wpisy mogą być wprowadzane oraz o przesyłanie danych osobowych. Urządzenia techniczne wymagane do tego celu muszą najpierw zostać umieszczone w każdym z Państw Członkowskich.

(4) Konkluzje Rady Europejskiej z Laeken z 14 i 15 grudnia 2001 r., w szczególności konkluzja 17 (współpraca między wyspecjalizowanymi służbami antyterrorystycznymi), konkluzja 43 (Eurojust i współpraca policyjna w odniesieniu do Europolu) oraz plan działań z dnia 21 września 2001 r. przeciwko terroryzmowi odnoszą się do konieczności wzmocnienia SIS oraz poprawy możliwości systemu.

(5) Ponadto korzystne jest wprowadzenie postanowień, odnoszących się do wymiany wszelkich dodatkowych informacji za pośrednictwem organów wyznaczonych w tym celu we wszystkich Państwach Członkowskich (Dodatkowy wniosek o informacje do wpisu krajowego), zapewniając tym organom wspólną podstawę prawną w ramach postanowień Konwencji z Schengen z 1990 r. oraz ustanowienie zasad dotyczących usuwania danych, przechowywanych przez te organy.

(6) Zmiany, jakie należy wprowadzić w tym celu do postanowień dorobku Schengen, odnoszących się do SIS, dzielą się na dwie części: niniejsze rozporządzenie oraz decyzję Rady na podstawie art. 30 ust. 1 lit. a) i b), art. 31 lit. a) i b) oraz art. 34 ust. 2 lit. c) Traktatu o Unii Europejskiej. Powodem tego, zgodnie z art. 93 Konwencji z Schengen z 1990 r., jest cel SIS ukierunkowany na utrzymanie porządku publicznego i bezpieczeństwa publicznego, włączając bezpieczeństwo narodowe, na terytorium Państw Członkowskich oraz na stosowanie postanowień wspomnianej Konwencji, odnoszących się do przepływu osób na tych terytoriach poprzez zastosowanie informacji przekazywanych za pośrednictwem SIS, zgodnie z postanowieniami Konwencji. Jako że niektóre z postanowień Konwencji z Schengen z 1990 r. mają być stosowane w obu tych celach jednocześnie, właściwym jest zmiana takich postanowień na identycznych warunkach poprzez akty równoległe, oparte na każdym z Traktatów.

(7) Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla przyszłego przyjęcia niezbędnych przepisów szczegółowo opisujących strukturę prawną, cele, działanie i wykorzystanie SIS II, takich jak, ale nie wykluczając innych: zasady dalszego określania kategorii danych wprowadzanych do systemu, cele, dla których dane te są wprowadzane i kryteriów ich wprowadzania, zasady dotyczące zawartości wpisów SIS, powiązania między wpisami, kompatybilność wpisów, dalsze zasady dostępu do danych SIS oraz zasady ochrony danych osobowych i ich kontroli.

(8) W odniesieniu do Islandii i Norwegii, niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie postanowień dorobku Schengen w rozumieniu Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które jest zgodne z obszarem określonym w art. 1 pkt G decyzji 1999/437/WE w sprawie niektórych warunków stosowania tego Układu [4].

(9) Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i w związku z tym nie jest nim związana ani mu nie podlega. Biorąc pod uwagę, że niniejsze rozporządzenie rozbudowuje dorobek Schengen w rozumieniu przepisów tytułu IV części trzeciej Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, zgodnie z art. 5 wspomnianego Protokołu, Dania zadecyduje o wdrożeniu niniejszego instrumentu do własnego prawa krajowego w okresie sześciu miesięcy po przyjęciu niniejszego rozporządzenia przez Radę.

(10) Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie SIS do celów jego stosowania w odniesieniu do postanowień dorobku Schengen dotyczącego przepływu osób; Zjednoczone Królestwo nie zgłosiło swojej kandydatury i nie uczestniczy w Systemie Informacyjnym Schengen w tym celu, zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen [5]; dlatego też Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w jego przyjęciu i nie jest nim związane ani mu nie podlega.

(11) Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie SIS do celów jego stosowania w odniesieniu do postanowień dorobku Schengen dotyczącego przepływu osób; Irlandia nie zgłosiła swojej kandydatury i nie uczestniczy w Systemie Informacyjnym Schengen w tym celu, zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen [6]; dlatego też Irlandia nie uczestniczy w jego przyjęciu i nie jest nim związane ani mu nie podlega.

(12) Niniejsze rozporządzenie stanowi dokument rozbudowujący dorobek Schengen lub w inny sposób związany z tym dorobkiem w rozumieniu art. 3 ust. 2 Aktu Przystąpienia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Do postanowień Konwencji z Schengen z 1990 r. wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 92 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

"4. Państwa Członkowskie zgodnie z ustawodawstwem krajowym wymieniają za pośrednictwem organów wyznaczonych w tym celu (Sirene) wszystkie dodatkowe informacje konieczne w związku z wprowadzaniem wpisów oraz umożliwianiem podejmowania właściwych działań w przypadku gdy osoby i obiekty, w odniesieniu do których wprowadzono dane do Systemu Informacyjnego Schengen, zostały zidentyfikowane na skutek przeszukania Systemu. Informacje takie są wykorzystywane wyłącznie do celu, w jakim zostały one przekazane.";

2) w art. 94 ust. 3 akapit pierwszy lit. a)–i) otrzymują brzmienie:

"a) nazwisko i imiona, wszelkie fałszywe nazwiska lub pseudonimy, które mogą być wpisane oddzielnie;

b) wszelkie obiektywne szczególne cechy fizyczne, nie podlegające zmianom;

c) (…);

d) datę i miejsce urodzenia;

e) płeć;

f) obywatelstwo;

g) informacje, czy dana osoba jest uzbrojona, niebezpieczna lub czy jest ona zbiegiem;

h) powody wpisu do systemu;

i) działania, jakie należy podjąć";

3) w art. 101 ust. 1 na końcu dodaje się zdanie w brzmieniu:

"Jednakże dostęp do danych wprowadzonych do SIS oraz prawo do bezpośredniego przeszukania tych danych może być wykonywane również przez krajowe organy sądownicze, między innymi, odpowiedzialne za wszczęcie dochodzenia w ramach sądowego postępowania karnego i dochodzenia sądowego przed wniesieniem aktu oskarżenia, przy realizacji zadań, określonych przez ustawodawstwo krajowe.";

4) w art. 101 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

"2. Ponadto, dostęp do danych wprowadzonych zgodnie z artykułem 96 i danych dotyczących dokumentów odnoszących się do osób wprowadzonych do systemu zgodnie z art. 100 ust. 3 lit. d) i e) oraz prawo dokonywania bezpośredniego przeszukania tych danych może być wykonywane przez organy odpowiedzialne za wydawanie wiz, władze centralne odpowiedzialne za rozpatrywanie wniosków wizowych oraz organy odpowiedzialne za wydawanie pozwoleń na pobyt stały oraz za administrację przepisów prawnych dotyczących cudzoziemców w kontekście stosowania postanowień niniejszej Konwencji w odniesieniu do przepływu osób. Dostęp tych organów do tych danych jest regulowany w przepisach krajowych każdego Państwa Członkowskiego.";

5) w art. 102 ust. 4 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

"W drodze odstępstwa, dane wprowadzone na mocy art. 96 oraz dane dotyczące dokumentów odnoszących się do osób wprowadzonych do systemu na mocy art. 100 ust. 3 lit. d) i e) mogą być wykorzystywane zgodnie z prawem krajowym każdego z Państw Członkowskich wyłącznie do celów art. 101 ust. 2."

6) art. 103 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 103

Każde Państwo Członkowskie zapewnia, że każde przekazanie danych osobowych jest rejestrowane w krajowym module Systemu Informacji Schengen poprzez organ zajmujący się zarządzaniem danymi do celów sprawdzenia, czy przeszukanie jest dopuszczalne, czy też nie. Rejestracja ta może być stosowana wyłącznie w tym celu i zostaje skreślona niezwłocznie po upływie jednego roku i najpóźniej po upływie trzech lat."

7) dodaje się art. 112 A w brzmieniu:

"Artykuł 112 A

1. Dane osobowe przechowywane w aktach przez organy określone w art. 92 ust. 4 na skutek wymiany informacji w zastosowaniu tego ustępu, przechowywane są wyłącznie przez okres, jaki może być wymagany do osiągnięcia celów, do których zostały one dostarczone. W każdym przypadku, są one usuwane najpóźniej rok po tym, jak wpis lub wpisy dotyczące osób lub obiektów, których to dotyczy, zostaną usunięte z Systemu Informacyjnego Schengen.

2. Ustęp 1 nie narusza prawa Państwa Członkowskiego do zachowania w aktach krajowych danych odnoszących się do konkretnego wpisu, którego dokonało to Państwo Członkowskie lub do wpisu, w związku z którym podjęto działania na jego terytorium. Okres, w którym dane te mogą być przechowywane w takich aktach jest określony w przepisach krajowych."

8) dodaje się art. 113 A w brzmieniu:

"Artykuł 113 A

1. Dane inne niż dane osobowe przechowywane w aktach przez organy określone w art. 92 ust. 4 na skutek wymiany informacji w zastosowaniu tego ustępu, przechowywane są wyłącznie przez czas, wymagany w celu osiągnięcia celów, dla których zostały one przekazane. W każdym przypadku są one usuwane najpóźniej rok po usunięciu wpisu lub wpisów dotyczących osoby lub obiektów, których to dotyczy z Systemu Informacyjnego Schengen.

2. Ustęp 1 nie narusza prawa Państwa Członkowskiego do przechowywania akt krajowych odnoszących się do konkretnych wpisów, wprowadzonych przez to Państwo Członkowskie lub do wpisów związanych z działaniami podejmowanymi na jego terytorium. Okres, w którym dane takie mogą być przechowywane w aktach jest określony w przepisach krajowych."

Artykuł 2

1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od daty ustalonej przez Radę, stanowiącą jednomyślnie, bezzwłocznie po spełnieniu niezbędnych warunków wstępnych. Rada może podjąć decyzję o ustaleniu innych terminów w celu zastosowania różnych postanowień.

3. Wszelkie decyzje Rady podejmowane zgodnie z ust. 2 publikuje się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 29 kwietnia 2004 r.

W imieniu Rady

M. McDowell

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 160 z 4.7.2002, str. 5.

[2] Dz.U. C 31 E z 5.2.2004, str. 122.

[3] Dz.U. L 239 z 22.9.2000, str. 19.

[4] Dz.U. L 176 z 10.7.1999, str. 31.

[5] Dz.U. L 131 z 1.6.2000, str. 43.

[6] Dz.U. L 64 z 7.3.2002, str. 20.

--------------------------------------------------