(5)

Na podstawie danych dostarczonych przez Komisję (Eurostat) zgodnie z art. 8 g ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 3605/93 po przekazaniu przez Włochy powiadomienia w terminie do dnia 1 kwietnia 2008 r. oraz w oparciu o prognozę służb Komisji z wiosny 2008 r., uzasadnione są następujące wnioski: — po początkowym wzroście z 3,5 % PKB w 2004 r. do 4,2 % PKB w 2005 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych zmniejszył się następnie do 3,4 % PKB w 2006 r. i do 1,9 % PKB w 2007 r., tj. do poziomu poniżej wartości odniesienia wynoszącej 3 % PKB. Gdyby nie uwzględniać wpływu środków jednorazowych na budżet, deficyt wynosiłby 1,7 % PKB w 2007 r. Dla porównania w zaktualizowanej wersji programu stabilności z grudnia 2006 r. wyznaczono docelową wartość deficytu na poziomie 2,8 % PKB, — korekta wynikała ze wzrostu stałych dochodów z podatków w latach 2006–2007, który okazał się znacznie wyższy niż przewidywano. Przyczyniła się do tego większa niż się pierwotnie spodziewano skuteczność przyjętych środków oraz nieco wyższe od zakładanego tempo wzrostu gospodarczego. Według szacunków wynik strukturalny (tj. wynik w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe), który uległ pogorszeniu w 2005 r. o szacunkową wartość 0,25 punktu procentowego PKB, uległ poprawie o 1,75 i 1,25 punktu procentowego PKB odpowiednio w 2006 i 2007 r., — jeśli chodzi o 2008 r., prognoza z wiosny 2008 r. wskazuje, że deficyt wzrośnie do 2,3 % PKB z uwzględnieniem jednorazowych przychodów ze sprzedaży nieruchomości o wartości 0,1 % PKB. Przewidywane pogorszenie wyniku budżetowego będzie skutkiem zarówno wzrostu stosunku bieżących wydatków pierwotnych do PKB, jak i niższych obowiązujących obecnie stawek podatkowych. Efekt ten zostanie częściowo zrównoważony przez przewidywany spadek wydatków kapitałowych, który odzwierciedla znaczące wydatki jednorazowe poniesione w 2007 r. Wprawdzie przewidywany deficyt w wysokości 2,3 % PKB przekracza tylko nieznacznie oficjalną docelową wartość deficytu (2,2 % PKB) wyznaczoną w zaktualizowanej wersji programu stabilności z listopada 2007 r., należy jednak zauważyć, że docelową wartość deficytu wyznaczono, korzystając z prognozy deficytu w 2007 r. przewidującej deficyt znacznie wyższy od zgłoszonego. Na rok 2009 prognoza wiosenna przewiduje, przy założeniu kontynuacji obecnej polityki, deficyt w wysokości 2,4 % PKB. Świadczy to o tym, że deficyt zmniejszono do poziomu poniżej pułapu 3 % PKB w sposób wiarygodny i trwały, — niemniej jednak, zgodnie z przewidywaniami, wynik strukturalny ma ulec pogorszeniu w 2008 r. o ponad 0,25 punktu procentowego PKB i – przy założeniu kontynuacji obecnej polityki – ulec poprawie o 0,25 punktu procentowego w 2009 r. W tym kontekście należy też wspomnieć o konieczności dążenia do osiągnięcia celu średniookresowego dla pozycji budżetowej, który w przypadku Włoch oznacza zrównoważenie budżetu w kategoriach strukturalnych, — po okresie dziesięciu lat obniżania się wskaźnika długu sektora instytucji rządowych i samorządowych w relacji do PKB – z poziomu ponad 121 % PKB w 1994 r. do niespełna 104 % PKB w 2004 r. – wskaźnik ten wzrósł o 2 punkty procentowe PKB w 2005 r. i kolejne 0,6 punktu procentowego w 2006 r., osiągając poziom 106,5 % PKB. Następnie w 2007 r. wskaźnik długu zmniejszył się ponownie do poziomu 104 % PKB. Na zmiany wskaźnika długu istotny wpływ miała tymczasowa operacja finansowa zwiększająca dług w 2006 r. (akumulacja aktywów płynnych) oraz operacja odwrotna przeprowadzona w 2007 r. Bez tej operacji wskaźnik długu utrzymałby się w 2006 r. na zasadniczo niezmienionym poziomie, odzwierciedlając wzrost nadwyżki pierwotnej zgodny z zaleceniem Rady. Według prognozy służb Komisji z wiosny 2008 r. i przy założeniu kontynuacji dotychczasowej polityki wskaźnik długu ma się obniżyć do 2009 r. do ok. 102,5 %. Chociaż wskaźnik długu we Włoszech pozostaje wysoki oraz znacznie powyżej wartości odniesienia, można uważać, że zmniejszył się zgodnie z korektą nadmiernego deficytu w 2007 r.