Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1970/2002

z dnia 4 listopada 2002 r.

zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 3051/95 w sprawie zarządzania zapewniającego bezpieczeństwo na promach pasażerskich (typu ro-ro)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3051/95 z dnia 8 grudnia 1995 r. w sprawie zarządzania zapewniającego bezpieczeństwo na promach pasażerskich (typu ro-ro) [1], zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 179/98 [2], w szczególności jego art. 9,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie (WE) nr 3051/95 stanowi, że przedsiębiorstwa i Państwa Członkowskie spełniają, w odniesieniu do promów typu ro-ro pływających do lub z portów Państw Członkowskich Wspólnoty, przepisy Międzynarodowego Kodeksu Zarządzania Bezpieczeństwem, przyjętego przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO) rezolucją Zgromadzenia A.741 (18) z dnia 4 listopada 1993 r.

(2) W celu zapewnienia jednolitego stosowania Międzynarodowego Kodeksu Zarządzania Bezpieczeństwem, rozporządzenie (WE) nr 3051/95 zawiera przepisy dla administracji oparte na wytycznych w sprawie stosowania przez administracje Międzynarodowego Kodeksu Zarządzania Bezpieczeństwem, przyjętego przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO) poprzez rezolucję Zgromadzenia A.788 (19) z dnia 23 listopada 1995 r.

(3) Powyższe rezolucje IMO zostały zmienione przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO) rezolucją MSC.104 (73), przyjętą dnia 5 grudnia 2000 r. i rezolucją A.913 (22), przyjętą dnia 29 listopada 2001 r.

(4) Niezbędne jest uwzględnienie rozwoju sytuacji na poziomie międzynarodowym poprzez wprowadzenie szczegółowych zasad dotyczących certyfikacji i sprawdzania.

(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu przewidzianą w art. 12 dyrektywy Rady 93/75/EWG [3], ostatnio zmienionej dyrektywą Komisji 98/74/WE [4],

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 3051/95 wprowadza się następujące zmiany:

1. W art. 2 lit. e) otrzymuje brzmienie:

"e) "Kodeks ISM". oznacza Międzynarodowy Kodeks Zarządzania Bezpieczną Eksploatacją Statków i Zapobiegania Zanieczyszczeniom, przyjęty przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO) poprzez rezolucję Zgromadzenia A.741(18) z dnia 4 listopada 1993 r., zmienioną rezolucją IMO MSC.104 (73) z dnia 5 grudnia 2000 r. i załączonej do niniejszego rozporządzenia.".

2. W art. 2 lit. h) otrzymuje brzmienie:

"h) "certyfikat zarządzania bezpieczeństwem". oznacza certyfikat wystawiony dla promów typu ro-ro zgodnie z ppkt 13.7 Kodeksu ISM.".

3. W art. 4 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Wszystkie przedsiębiorstwa spełniają wszystkie przepisy ppkt 1.2-13.1 i ppkt 13.6 Kodeksu ISM tak, jakby jego przepisy były obowiązkowe, jako wymóg dla ich statków mających świadczyć regularne usługi do i z portu Państwa Członkowskiego Wspólnoty.".

4. W art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Państwa Członkowskie dostosują się do przepisów ppkt 13.2, 13.3, 13.4, 13.5, 13.7-13.11, pkt 14 i 16 Kodeksu ISM tak, jakby jego przepisy były obowiązkowe, w odniesieniu do przedsiębiorstw i promów typu ro-ro.".

5. Załącznik zastępuje się Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 4 listopada 2002 r.

W imieniu Komisji

Loyola De Palacio

Wiceprzewodniczący

[1] Dz.U. L 320 z 30.12.1995, str. 14.

[2] Dz.U. L 19 z 24.1.1998, str. 35.

[3] Dz.U. L 247 z 5.10.1993, str. 19.

[4] Dz.U. L 276 z 13.10.1998, str. 7.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

"

ZAŁĄCZNIK

SPIS TREŚCI

CZĘŚĆ A — STOSOWANIE

1. Ogólne …

1.1. Definicje …

1.2. Cele …

1.3. Stosowanie …

1.4. Wymogi funkcjonalne dotyczące systemu zarządzania bezpieczeństwem (SMS) …

2. Polityka bezpieczeństwa i ochrony środowiska …

3. Obowiązki i uprawnienia przedsiębiorstwa …

4. Wyznaczona(-e) osoba(-y) …

5. Obowiązki i uprawnienia kapitana …

6. Środki i personel …

7. Opracowanie planów dla operacji pokładowych …

8. Gotowość awaryjna …

9. Sprawozdania i analiza niezgodności, wypadków i zdarzeń niebezpiecznych …

10. Konserwacja statku i wyposażenia …

11. Dokumentacja …

12. Sprawdzanie, przegląd i ocena przedsiębiorstwa …

CZĘŚĆ B — CERTYFIKACJA, SPRAWDZANIE

13. Certyfikacja i sprawdzanie okresowe …

14. Tymczasowa certyfikacja …

15. Sprawdzanie …

16. Formularze certyfikatów …

CZĘŚĆ A —PRZEPISY OGÓLNE

CZĘŚĆ B — CERTYFIKACJA I NORMY

1.Akceptacja i uznanie tymczasowego dokumentu zgodności i tymczasowego certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem…

2. Proces certyfikacji …

3. Norma zarządzania …

4. Normy kwalifikacji …

5. Formularze dokumentu zgodności i certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem …

TYTUŁ I

Międzynarodowy Kodeks Zarządzania Bezpieczną Eksploatacją Statków i Zapobiegania Zanieczyszczeniom (Międzynarodowy Kodeks Zarządzania Bezpieczeństwem (ISM))

CZĘŚĆ A — STOSOWANIE

1. Ogólne

1.1. Definicje

Stosuje się następujące definicje do części A i B niniejszego Kodeksu:

1.1.1. "Międzynarodowy Kodeks Zarządzania Bezpieczeństwem" oznacza Międzynarodowy Kodeks Zarządzania Bezpieczną Eksploatacją Statków i Zapobiegania Zanieczyszczeniom przyjęty przez Zgromadzenie, i który może być zmieniony przez Organizację.

1.1.2. "Przedsiębiorstwo" oznacza właściciela statku lub jakąkolwiek inną organizację lub osobę taką jak zarządzający lub czarterującego statek bez załogi, która przejęła odpowiedzialność za eksploatację statku od armatora, i która przyjmując taką odpowiedzialność zgodziła się przejąć wszystkie obowiązki i odpowiedzialność nałożone przez Kodeks.

1.1.3. "Administracja" oznacza rząd państwa, pod banderą którego statek jest uprawniony do pływania.

1.1.4. "System zarządzania bezpieczeństwem" oznacza uporządkowany i udokumentowany system, umożliwiający personelowi przedsiębiorstwa skuteczne wprowadzanie w życie polityki przedsiębiorstwa bezpieczeństwa i ochrony środowiska.

1.1.5. "Dokument zgodności" oznacza dokument wystawiony przedsiębiorstwu, które spełnia wymogi niniejszego Kodeksu.

1.1.6. "Certyfikat zarządzania bezpieczeństwem" oznacza dokument wystawiony dla statku, który zaświadcza, że przedsiębiorstwo i dowództwo pokładowe działają zgodnie z przyjętym systemem zarządzania bezpieczeństwem.

1.1.7. "Obiektywny dowód" oznacza ilościową lub jakościową informację, zapisy lub stwierdzenie faktów mających związek z bezpieczeństwem lub istnieniem i zastosowaniem jakiegokolwiek elementu systemu zarządzania bezpieczeństwem, który jest oparty na obserwacji, pomiarach lub badaniach, i który może zostać sprawdzony.

1.1.8. "Obserwacja" oznacza stwierdzenie faktu poczynione w trakcie audytu dotyczącego zarządzania bezpieczeństwem i poparte obiektywnym dowodem.

1.1.9. "Niezgodność" oznacza zaobserwowaną sytuację, gdzie obiektywny dowód wskazuje na niespełnienie określonych wymogów.

1.1.10. "Poważna niezgodność" oznacza wyraźne odchylenie, które stwarza poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa personelu lub statku, lub poważne zagrożenie dla środowiska, które wymaga natychmiastowego działania naprawczego i obejmuje brak skutecznego i systematycznego stosowania wymogu niniejszego Kodeksu.

1.1.11. "Data rocznicy" oznacza dzień i miesiąc każdego roku, który odpowiada dacie wygaśnięcia odpowiedniego dokumentu lub certyfikatu.

1.1.12. "Konwencja" oznacza zmienioną Międzynarodową konwencję o bezpieczeństwie życia na morzu z 1974 r.

1.2. Cele

1.2.1. Cele Kodeksu mają zapewnić bezpieczeństwo na morzu, zapobieganiu obrażeniom lub utracie życia przez ludzi oraz unikaniu zniszczenia środowiska, w szczególności środowiska morskiego i własności.

1.2.2. Cele zarządzania bezpieczeństwem przedsiębiorstwa powinny, między innymi:

1.2.2.1. zapewniać bezpieczną eksploatację statku i bezpieczne środowiska pracy;

1.2.2.2. ustanawiać zabezpieczenia przeciwko wszystkim zidentyfikowanym zagrożeniem; oraz

1.2.2.3. stale podnosić umiejętności personelu związane z zarządzaniem bezpieczeństwem na lądzie i na pokładzie statków, łącznie z przygotowaniem do sytuacji krytycznych związanych, zarówno z bezpieczeństwem, jak i ochroną środowiska.

1.2.3. System zarządzania bezpieczeństwem powinien zapewniać:

1.2.3.1. zgodność z obowiązującymi zasadami i przepisami; i

1.2.3.2. że stosowane kodeksy, wytyczne i normy zalecone przez organizację, administracje i towarzystwa klasyfikacyjne oraz morskie organizacje branżowe są uwzględniane.

1.3. Stosowanie

Wymogi niniejszego Kodeksu mogą być stosowane do wszystkich statków.

1.4. Wymogi funkcjonalne dotyczące systemu zarządzania bezpieczeństwem (SMS)

Każde przedsiębiorstwo powinno opracować, zastosować i utrzymywać system zarządzania bezpieczeństwem (SMS), który obejmuje następujące wymogi funkcjonalne:

1.4.1. polityka bezpieczeństwa i ochrony środowiska;

1.4.2. instrukcje i procedury zapewniające bezpieczną eksploatację statków i ochronę środowiska zgodnie z odpowiednim ustawodawstwem państwa bandery i prawodawstwem międzynarodowym;

1.4.3. określone poziomy uprawnień i kanały wymiany informacji między personelem na lądzie i na statku i w ramach tych grup;

1.4.4. procedury składania sprawozdań o wypadkach i niezgodnościach z przepisami niniejszego Kodeksu;

1.4.5. procedury przygotowania i reakcji na sytuacje krytyczne; oraz

1.4.6. procedury audytów wewnętrznych i przeglądów zarządzania.

2. Polityka bezpieczeństwa i ochrony środowiska

2.1. Przedsiębiorstwo powinno ustalić politykę bezpieczeństwa i ochrony środowiska, która określa, jak będą osiągane cele zawarte w ppkt 1.2.

2.2. Przedsiębiorstwo powinno zapewnić, że polityka jest stosowana i przestrzegana na wszystkich poziomach organizacji zarówno na statku jak i na lądzie.

3. Obowiązki i uprawnienia przedsiębiorstwa

3.1. Jeśli podmiot, który jest odpowiedzialny za eksploatację statku jest inny niż właściciel, właściciel musi przekazać administracji pełną nazwę i szczegóły dotyczące tego podmiotu.

3.2. Przedsiębiorstwo powinno określić i udokumentować odpowiedzialność, uprawnienia i wzajemne powiązania personelu, który zarządza, wykonuje i sprawdza pracę dotyczącą i mającą wpływ na bezpieczeństwo i zapobieganie zanieczyszczeniom.

3.3. Przedsiębiorstwo jest odpowiedzialne za zapewnienie, że istnieją odpowiednie środki i wsparcie z lądu pozwalające wyznaczonej osobie lub osobom na sprawowanie swoich funkcji.

4. Wyznaczona(-e) osoba(-y)

W celu zapewnienia bezpiecznej eksploatacji każdego statku i ustanowienia kontaktu między przedsiębiorstwem i personelem na pokładzie, każde przedsiębiorstwo, jeśli właściwe, powinno wyznaczyć osobę lub osoby na lądzie mające bezpośredni dostęp do najwyższego szczebla zarządu. Odpowiedzialność i uprawnienia wyznaczonej osoby lub osób powinny obejmować monitorowanie bezpieczeństwa i aspekty zapobiegania zanieczyszczeniom w eksploatacji każdego statku oraz zapewnienie, że są stosowane, zgodnie z wymogami, odpowiednie środki i wsparcie z lądu.

5. Odpowiedzialność i uprawnienia kapitana

5.1. Przedsiębiorstwo powinno jasno określić i udokumentować odpowiedzialność kapitana w odniesieniu do:

5.1.1. stosowania polityki przedsiębiorstwa w zakresie bezpieczeństwa i ochrony środowiska;

5.1.2. motywowania załogi do przestrzegania tej polityki;

5.1.3. wydawania właściwych rozkazów i instrukcji w sposób jasny i prosty;

5.1.4. sprawdzania, czy określone wymogi są przestrzegane; oraz

5.1.5. przeglądu systemu SMS i składanie sprawozdań o brakach w tym systemie zarządowi na lądzie.

5.2. Przedsiębiorstwo powinno zapewnić, że system zarządzania bezpieczeństwem działający na statku zawiera jasne oświadczenie podkreślające uprawnienia kapitana. Przedsiębiorstwo powinno ustanowić w tym systemie, że kapitan ma nadrzędne uprawnienia i odpowiedzialność do podejmowania decyzji odnoszących się do bezpieczeństwa i zapobiegania zanieczyszczeniom oraz żądania, jeśli może być to konieczne, pomocy od przedsiębiorstwa.

6. Środki i personel

6.1. Przedsiębiorstwo powinno zapewnić, że kapitan:

6.1.1. posiada właściwe kwalifikacje do dowodzenia;

6.1.2. biegle zna systemem SMS przedsiębiorstwa; oraz

6.1.3. posiada niezbędne wsparcie, aby móc bezpiecznie wykonywać obowiązki kapitana.

6.2. Przedsiębiorstwo powinno zapewnić, że każdy statek jest obsadzony przez wykwalifikowany personel pływający, posiadający świadectwa i spełniający wymogi zdrowotne, zgodnie z krajowymi i międzynarodowymi wymogami.

6.3. Przedsiębiorstwo powinno uchwalić procedury zapewniające, że nowy personel i personel przeniesiony do nowych zadań związanych z bezpieczeństwem i ochroną środowiska jest odpowiednio zaznajomiony ze swoimi obowiązkami.

Instrukcje niezbędne do żeglugi powinny być określone, udokumentowane i udostępnione.

6.4. Przedsiębiorstwo powinno zapewnić, aby cały personel, który zajmuje się systemem zarządzania bezpieczeństwem w przedsiębiorstwie właściwie rozumiał odpowiednie zasady, przepisy i wytyczne i kodeksy.

6.5. Przedsiębiorstwo powinno uchwalać i przestrzegać procedur określających wszelkie szkolenia, które mogą być wymagane w celu wsparcia systemu zarządzania bezpieczeństwem i zapewnia, że całemu personelowi, którego to dotyczy, zapewni się takie szkolenie.

6.6. Przedsiębiorstwo powinno uchwalić procedury, zgodnie z którymi załoga statku otrzymuje istotne informacje w sprawie systemu zarządzania bezpieczeństwem w języku roboczym lub językach, które rozumie.

6.7. Przedsiębiorstwo powinno zapewnić, że personel statku ma możliwość skutecznego porozumiewania się w wypełnianiu swoich obowiązków dotyczących systemu zarządzania bezpieczeństwem.

7. Opracowanie planów dla operacji pokładowych

Przedsiębiorstwo powinno uchwalić procedury w celu przygotowania planów i instrukcji, łącznie z listami kontrolnymi, jeśli właściwe, w odniesieniu do kluczowych operacji pokładowych dotyczących bezpieczeństwa statku i zapobiegania zanieczyszczeniom. Związane z tym różne zadania powinny być określone i powierzone wykwalifikowanemu personelowi.

8. Gotowość awaryjna

8.1. Przedsiębiorstwo powinno uchwalić procedury dla zidentyfikowania, określenia i reakcji na potencjalne sytuacje krytyczne, które mogą wystąpić na pokładzie statku.

8.2. Przedsiębiorstwo powinno uchwalić programy musztry i ćwiczeń w celu przygotowania się do działań w sytuacjach krytycznych.

8.3. System zarządzania bezpieczeństwem powinien przewidywać środki zapewniające, że organizacja przedsiębiorstwa może zareagować w każdej chwili na niebezpieczeństwa, wypadki i sytuacje krytyczne dotyczące jej statków.

9. Sprawozdania i analiza niezgodności, wypadków i zdarzeń niebezpiecznych

9.1. System zarządzania bezpieczeństwem powinien zawierać procedury zapewniające, że sprawozdania o niezgodności, wypadkach i zdarzeniach niebezpiecznych są składane do przedsiębiorstwa, badane i analizowane w celu poprawy bezpieczeństwa i zapobiegania zanieczyszczeniom.

9.2. Przedsiębiorstwo powinno ustanowić procedury w celu zastosowania działań naprawczych.

10. Konserwacja statku i wyposażenia

10.1. Przedsiębiorstwo powinno ustanowić procedury zapewniające, że statek jest konserwowany zgodnie z przepisami odpowiednich zasad i regulacji i wszelkimi innymi dodatkowymi wymogami, które mogą być ustanowione przez przedsiębiorstwo.

10.2. W celu spełnienia tych wymogów przedsiębiorstwo powinno zapewnić, że:

10.2.1. w odpowiednich odstępach czasu są przeprowadzane inspekcje;

10.2.2. powiadamia się o każdej niezgodności wraz z prawdopodobną przyczyną, jeśli jest ona znana;

10.2.3. podejmuje się odpowiednie działania naprawcze; oraz

10.2.4. przechowuje się dokumentację dotyczącą tych działań.

10.3. Przedsiębiorstwo powinno uchwalić procedury w systemie zarządzania bezpieczeństwem określające sprzęt i systemy techniczne, których nagły błąd w działaniu może spowodować niebezpieczne sytuacje. System zarządzania bezpieczeństwem powinien przewidywać szczególne środki mające na celu wspieranie wiarygodności tego sprzętu lub systemów. Środki te powinny obejmować regularne sprawdzanie gotowości sprzętu i systemów technicznych, które nie są w stałym użyciu.

10.4. Inspekcje wspomniane w ppkt 10.2, jak też środki określone w ppkt10.3 powinny być zintegrowane z eksploatacyjną konserwacją/ustalonym porządkiem na statku.

11. Dokumentacja

11.1. Przedsiębiorstwo powinno ustanowić i przestrzegać procedur kontroli wszystkich dokumentów i danych, istotnych dla systemu zarządzania bezpieczeństwem.

11.2. Przedsiębiorstwo powinno zapewnić, że:

11.2.1. ważne dokumenty są dostępne we wszystkich właściwych miejscach;

11.2.2. zmiany w dokumentach są przeglądane i przyjęte przez upoważnione osoby; i

11.2.3. nieaktualne dokumenty są szybko usuwane.

11.3. Dokumenty wykorzystane do opisu i zastosowania systemu zarządzania bezpieczeństwem mogą być określone jako "instrukcja zarządzania bezpieczeństwem". Dokumentacja powinna być przechowywana w formie, którą przedsiębiorstwo uzna za najlepszą. Każdy statek powinien mieć na pokładzie całą dokumentację istotną dla tego statku.

12. Sprawdzanie, przegląd i ocena przedsiębiorstwa

12.1. Przedsiębiorstwo powinno przeprowadzać wewnętrzne audyty bezpieczeństwa w celu sprawdzenia, czy działania dotyczące bezpieczeństwa i zapobiegania zanieczyszczeniom są zgodne z systemem zarządzania bezpieczeństwem.

12.2. Przedsiębiorstwo powinno okresowo oceniać skuteczność i gdy potrzebne, dokonywać przeglądu systemu zarządzania bezpieczeństwem zgodnie z procedurami uchwalonymi przez przedsiębiorstwo.

12.3. Kontrole i ewentualne działania naprawcze powinny być przeprowadzane zgodnie z udokumentowanymi procedurami.

12.4. Osoby przeprowadzające audyty powinny być niezależne od obszarów objętych audytem, o ile nie jest to niewykonalne z powodu wielkości i charakteru przedsiębiorstwa.

12.5. Na wyniki audytów i przeglądów powinno się zwrócić uwagę całego personelu pełniącego obowiązki związane z danym obszarem.

12.6. Personel zarządzający odpowiedzialny za dany obszar powinien podjąć szybkie działania naprawcze w sprawie wykrytych uchybień w systemie.

CZĘŚĆ B — CERTYFIKACJA I SPRAWDZANIE

13. Certyfikacja i okresowe sprawdzanie

13.1. Statek powinien być eksploatowany przez przedsiębiorstwo, któremu został wystawiony dokument zgodności lub tymczasowy dokument zgodności zgodnie z ppkt 14.1, właściwy dla tego statku.

13.2. Dokument zgodności powinien być wystawiony przez administrację, organizację uznaną przez administrację lub, na żądanie administracji, przez inny Umawiający się Rząd — Stronę Konwencji, każdemu przedsiębiorstwu spełniającemu wymogi niniejszego Kodeksu na okres wyznaczony przez administrację, który nie powinien przekraczać pięciu lat. Taki dokument powinien być przyjęty jako dowód, że przedsiębiorstwo posiada zdolność do spełnienia wymogów niniejszego Kodeksu.

13.3. Dokument zgodności jest ważny tylko dla rodzaju statku wskazanego konkretnie w dokumencie. Takie wskazanie powinno opierać się na rodzajach statków, które stanowiły podstawę dla wstępnego sprawdzania. Inne rodzaje statku powinny być dodane tylko po sprawdzeniu zdolności przedsiębiorstwa do spełnienia wymogów niniejszego Kodeksu stosowanych do takiego rodzaju statku. W tym kontekście rodzaje statku stanowią rodzaje określone w regulacji IX/1 Konwencji.

13.4. Ważność dokumentu zgodności powinna podlegać corocznemu sprawdzeniu przez administrację lub organizację uznaną przez administrację lub, na żądanie administracji, przez inny Umawiający się Rząd — Stronę Konwencji w terminie trzech miesięcy przed lub po dacie rocznicy.

13.5. Dokument zgodności powinien zostać cofnięty przez administrację lub, na jej żądanie, przez inny Umawiający się Rząd, który wystawił dokument, gdy nie jest wymagane coroczne sprawdzanie, wymagane w ppkt 13.4, lub gdy istnieją dowody poważnej niezgodności z niniejszym Kodeksem.

13.5.1. Jeśli dokument zgodności jest cofnięty, wszystkie związane z nim certyfikaty zarządzania bezpieczeństwem i/lub tymczasowe certyfikaty zarządzania bezpieczeństwem powinny także zostać cofnięte.

13.6. Kopia dokumentu zgodności powinna znajdować się na statku, aby kapitan, na żądanie, mógł ją przedstawić do sprawdzenia przez administrację lub uznaną przez nią organizację, lub w celach kontroli określonej w regulacji IX/6.2 Konwencji. Nie wymaga się, aby kopia dokumentu była poświadczona lub uwierzytelniona.

13.7. Certyfikat zarządzania bezpieczeństwem powinien zostać wystawiony statkowi na okres nieprzekraczający pięciu lat przez administrację lub organizację uznaną przez administrację lub, na żądanie administracji, przez inny Umawiający się Rząd. Certyfikat zarządzania bezpieczeństwem powinien zostać wystawiony po sprawdzeniu, że przedsiębiorstwo i jego dowództwo pokładowe działają zgodnie z przyjętym systemem zarządzania bezpieczeństwem. Taki certyfikat powinien zostać przyjęty jako dowód, że statek spełnia wymogi niniejszego Kodeksu.

13.8. Ważność certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem powinna podlegać co najmniej jednemu międzyokresowemu sprawdzeniu przez administrację lub organizację uznaną przez administrację lub, na żądanie administracji, przez inny Umawiający się Rząd. Jeśli ma być przeprowadzone tylko jedno międzyokresowe sprawdzenie i okres ważności certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem wynosi pięć lat, to powinno ono mieć miejsce między drugą i trzecią datą rocznicy wydania certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem.

13.9. Dodatkowo do wymogów ppkt 13.5.1, certyfikat zarządzania bezpieczeństwem powinien zostać cofnięty przez administrację lub organizację uznaną przez administrację lub, na żądanie administracji, przez inny Umawiający się Rząd, który je wystawił, gdy nie żąda się sprawdzenia międzyokresowego wymaganego w ppkt 13.8 lub gdy istnieją dowody zasadniczej niezgodności z niniejszym Kodeksem.

13.10. Bez uszczerbku dla wymogów ppkt 13.2 i 13.7, gdy sprawdzenie dotyczące odnowienia jest zakończona w ciągu trzech miesięcy przed wygaśnięciem istniejącego dokumentu zgodności lub certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem, nowy dokument zgodności lub nowy certyfikat zarządzania bezpieczeństwem powinny być ważne od dnia zakończenia sprawdzania dotyczącego odnowienia przez okres nie przekraczający pięciu lat od dnia wygaśnięcia istniejącego dokumentu zgodności i certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem.

13.11. Gdy sprawdzanie dotyczące odnowienia jest zakończone wcześniej niż trzy miesiące przed dniem wygaśnięciem istniejącego dokumentu zgodności lub certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem, nowy dokument zgodności lub nowy certyfikat zarządzania bezpieczeństwem powinien być ważny od dnia zakończenia sprawdzania dotyczącego odnowienia przez okres nieprzekraczający pięciu lat od dnia zakończenia sprawdzania dotyczącego odnowienia.

14. Tymczasowa certyfikacja

14.1. W celu ułatwienia początkowego stosowania niniejszego Kodeksu, tymczasowy dokument zgodności może być wystawiony, gdy:

1) zakłada się nowe przedsiębiorstwo; lub

2) mają zostać dodane nowe rodzaje statku do istniejącego dokumentu zgodności,

po sprawdzeniu stwierdzającemu, że przedsiębiorstwo posiada system zarządzania bezpieczeństwem, który spełnia cele ppkt 1.2.3 niniejszego Kodeksu, pod warunkiem że przedsiębiorstwo przedstawi plany zastosowania systemu zarządzania bezpieczeństwem spełniające w pełni wymogi niniejszego Kodeksu w okresie ważności tymczasowego dokumentu zgodności. Taki dokument powinien być wystawiony na okres nieprzekraczający dwunastu miesięcy przez administrację lub organizację uznaną przez administrację lub, na żądanie administracji, przez inny Umawiający się Rząd. Kopia dokumentu zgodności powinna znajdować się na statku, aby kapitan, na żądanie, mógł przedstawić dokument do sprawdzenia przez administrację lub organizację uznaną przez administrację, lub do celów kontroli określonej w regulacji IX/6.2 Konwencji. Nie wymaga się, aby kopia dokumentu była poświadczona lub uwierzytelniana.

14.2. Tymczasowy certyfikat zarządzania bezpieczeństwem może być wystawiony:

1) nowym statkom przy ich odbiorze;

2) w przypadku gdy przedsiębiorstwo bierze odpowiedzialność za eksploatację nowego statku przedsiębiorstwa; lub

3) w przypadku gdy statek zmienia banderę.

Taki tymczasowy certyfikat zarządzania bezpieczeństwem powinien zostać wystawiony na okres nieprzekraczający sześciu miesięcy przez administrację lub organizację uznaną przez administrację lub, na żądanie administracji, przez inny Umawiający się Rząd.

14.3. Administracja lub, na żądanie administracji, inny Umawiający się Rząd może, w szczególnych przypadkach, przedłużyć ważność tymczasowego certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem na dalszy okres, który nie powinien przekraczać sześciu miesięcy od dnia wygaśnięcia.

14.4. Tymczasowy certyfikat zarządzania bezpieczeństwem może być wystawiony po sprawdzeniu czy:

1) dokument zgodności lub tymczasowy dokument zgodności jest właściwy dla danego statku;

2) system zarządzania bezpieczeństwem zapewniony przez przedsiębiorstwo dla danego statku zawiera kluczowe elementy niniejszego Kodeksu i został oceniony podczas audytu w celu wydania dokumentu zgodności lub przedstawiony w celu wydania tymczasowego dokumentu zgodności;

3) przedsiębiorstwo planowało audyt statku w ciągu trzech miesięcy;

4) kapitan i oficerowie są zaznajomieni z systemem zarządzania bezpieczeństwem i planowali uzgodnienia dotyczące jego stosowania;

5) instrukcje, określone jako niezbędne, przekazuje się przed rozpoczęciem rejsu; oraz

6) istotne informacje w sprawie systemu zarządzania bezpieczeństwem zostały udostępnione w języku roboczym lub językach zrozumiałych dla personelu statku.

15. Sprawdzanie

15.1. Wszystkie sprawdzenia wymagane na mocy przepisów niniejszego Kodeksu powinny być przeprowadzone zgodnie z procedurami, które są do przyjęcia dla administracji, uwzględniając wytyczne opracowane przez organizację [1].

16. Formularze certyfikatów

16.1. Dokument zgodności, certyfikat zarządzania bezpieczeństwem, tymczasowy dokument zgodności i tymczasowy certyfikat zarządzania bezpieczeństwem powinny zostać opracowane w formie odpowiadającej wzorom podanym w dodatku do niniejszego Kodeksu. Jeśli język użyty w tych dokumentach nie jest ani językiem angielskim ani francuskim, tekst powinien zawierać tłumaczenie na jeden z tych języków.

16.2. Dodatkowo do wymogów ppkt 13.3, rodzaje statku wskazane w dokumencie zgodności i tymczasowym dokumencie zgodności mogą być zatwierdzone w celu odzwierciedlenia wszelkich ograniczeń w eksploatacji statków opisanych w systemie zarządzania bezpieczeństwem.

Dodatek

Formularze dokumentu zgodności, certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem, tymczasowego dokumentu zgodności i tymczasowego certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem

+++++ TIFF +++++

+++++ TIFF +++++

+++++ TIFF +++++

+++++ TIFF +++++

+++++ TIFF +++++

+++++ TIFF +++++

+++++ TIFF +++++

TYTUŁ II

Przepisy dla administracji dotyczące zastosowania Międzynarodowego Kodeksu Zarządzania Bezpieczeństwem (ISM)

CZĘŚĆ A — PRZEPISY OGÓLNE

1.1. Podczas wypełnienia zadań związanych ze sprawdzaniem i certyfikacją, wymaganych na mocy przepisów Kodeksu ISM dla promów typu ro-ro, Państwa Członkowskie spełniają wymogi i normy ustanowione w część B niniejszego tytułu.

1.2. Dodatkowo, Państwa Członkowskie uwzględniają odpowiednio przepisy sprawdzonych wytycznych w sprawie zastosowania przez administracje Międzynarodowego Kodeksu Zarządzania Bezpieczeństwem (ISM), przyjętych przez IMO rezolucją A.913 (22) z dnia 29 listopada 2001 r., o ile nie są one objęte częścią B niniejszego tytułu.

CZĘŚĆ B — CERTYFIKACJA I NORMY

1. Akceptacja i uznawanie tymczasowego dokumentu zgodności i tymczasowego certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem

1.1. Tymczasowy dokument zgodności i tymczasowy certyfikat zarządzania bezpieczeństwem, odpowiadający przepisom niniejszego rozporządzenia i wydany przez administrację któregokolwiek Państwa Członkowskiego lub przez uznaną organizację działającą w jego imieniu, jest akceptowany przez każde Państwo Członkowskie.

1.2. Tymczasowy dokument zgodności i tymczasowy certyfikat zarządzania bezpieczeństwem, wydany przez lub w imieniu administracji państwa trzeciego, jest uznany przez Państwo Członkowskie, jeśli jest ono usatysfakcjonowane stwierdzeniem zgodności z przepisami niniejszego rozporządzenia.

2. Proces certyfikacji

2.1. Proces certyfikacji związany z wydaniem dokumentu zgodności dla przedsiębiorstwa i certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem dla promu typu ro-ro jest przeprowadzany z uwzględnieniem przepisów określonych poniżej.

2.2. Proces certyfikacji obejmuje zwykle następujące czynności:

1) sprawdzenie wstępne;

2) sprawdzenie roczne lub międzyokresowe;

3) sprawdzenie dotyczące odnowienia; oraz

4) sprawdzenie dodatkowe.

Wymienione sprawdzenia przeprowadza się na wniosek przedsiębiorstwa skierowanego do administracji lub do uznanej organizacji, gdy działa ona w imieniu administracji.

2.3. Sprawdzenia zawierają audyt zarządzania bezpieczeństwem.

2.4. Do przeprowadzenia sprawdzenia zostaje powołany biegły rewident i, jeśli właściwe, zespół audytorów.

2.5. Powołany biegły rewident nawiązuje kontakt z przedsiębiorstwem i przedstawia plan audytu.

2.6. Sprawozdanie z audytu zostaje przygotowane pod kierunkiem biegłego rewidenta, który jest odpowiedzialny za jego dokładność i kompletność.

2.7. Sprawozdanie z audytu zawiera plan audytu, określenie członków zespołu audytorów, daty i określenie przedsiębiorstwa, dokumentacje zawierające wszelkie wystawione uwagi i niezgodności oraz uwagi w sprawie skuteczności systemu zarządzania bezpieczeństwem w realizacji określonych celów.

3. Norma zarządzania

3.1. Rewidenci lub zespół audytorów przeprowadzający sprawdzenie zgodności z Kodeksem ISM posiadają kompetencje w odniesieniu do:

1) zapewnienia zgodności z zasadami i przepisami, łącznie z wydawaniem certyfikatów dla personelu pływającego promów typu ro-ro eksploatowanych przez przedsiębiorstwa;

2) działania związane z uznawaniem, przeglądami i certyfikacją, stosowne dla certyfikatów morskich;

3) zakresu uprawnień, które muszą być uwzględnione w systemie zarządzania bezpieczeństwem, wymaganych przez Kodeks ISM; i

4) praktycznego doświadczenia w eksploatacji statku.

3.2. Przy sprawdzaniu zgodności z przepisami Kodeksu ISM zapewnia się niezależność między personelem świadczącym usługi doradcze a tym zajmującym się procedurą certyfikacyjną.

4. Normy kwalifikacji

4.1. Podstawowe kwalifikacje potrzebne do przeprowadzania sprawdzenia

4.1.1. Personel, który ma uczestniczyć w sprawdzaniu zgodności z wymogami Kodeksu ISM spełnia kryteria minimalne dla inspektorów ustanowione w ust. 2 załącznika VII do dyrektywy Rady 95/21/WE [1].

4.1.2. Osoby te przejdą szkolenie w celu zapewnienia odpowiednich kwalifikacji i umiejętności w sprawdzaniu zgodności z wymogami Kodeksu ISM, w szczególności w odniesieniu do:

1) znajomości i zrozumienia Kodeksu ISM;

2) obowiązujących zasad i przepisów;

3) zakresu uprawnień, które, zgodnie z wymogami Kodeksu ISM; muszą być wzięte pod uwagę przez przedsiębiorstwa;

4) technik oceny sprawdzania, stawiania pytań, oceny i sprawozdawczości;

5) technicznych lub operacyjnych aspektów zarządzania bezpieczeństwem;

6) podstawowej znajomości żeglugi morskiej i czynności pokładowych; i

7) udział w co najmniej jednym audycie, dotyczącym morskiego systemu zarządzania.

4.2. Kwalifikacje potrzebne do sprawdzenia wstępnego i sprawdzenia dotyczącego odnowienia

4.2.1. W celu dokonania pełnej oceny, czy przedsiębiorstwo lub prom typu ro-ro spełniają wymogi Kodeksu ISM, oprócz podstawowych kwalifikacji określonych powyżej personel, który ma przeprowadzić sprawdzenia wstępne lub sprawdzenia dotyczące odnowienia dokumentów zgodności i certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem, musi posiadać kwalifikacje do:

1) ustalenia, czy elementy systemu SMS spełniają wymogi Kodeksu ISM czy ich nie spełniają;

2) ustalenia skuteczności systemu SMS w przedsiębiorstwie lub na promie typu ro-ro, w celu zapewnienia zgodności z zasadami i przepisami potwierdzonymi przez dokumenty ustawowe i dokumentację związaną z przeglądami klasyfikacyjnymi;

3) oceny skuteczności systemu SMS w zapewnianiu zgodności z innymi zasadami i przepisami nie objętymi ustawowymi i klasyfikacyjnymi przeglądami oraz w umożliwianiu sprawdzenia zgodności z tymi zasadami i przepisami; oraz

4) oceny, czy zostały uwzględnione bezpieczne praktyki zalecane przez IMO, administracje, towarzystwa klasyfikacyjne i organizacje żeglugowe.

4.2.2. Kwalifikacje te mogą być uzyskane przez zespoły, których członkowie razem posiadają wymagane kompetencje.

5. Formularze dokumentów zgodności i świadectw zarządzania bezpieczeństwem

W przypadku gdy promy typu ro-ro działają tylko w Państwie Członkowskim, Państwa Członkowskie używają albo formularzy załączonych do Kodeksu ISM albo dokumentu zgodności, certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem, tymczasowego dokumentu zgodności i tymczasowego certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem sporządzonych w formie określonej poniżej.

+++++ TIFF +++++

+++++ TIFF +++++

+++++ TIFF +++++

+++++ TIFF +++++

+++++ TIFF +++++

+++++ TIFF +++++

+++++ TIFF +++++

"

[1] Odnosi się do wytycznych w sprawie stosowania przez administracje Międzynarodowego Kodeksu Zarządzania Bezpieczeństwem, przyjętych przez Organizację poprzez rezolucję A. 913 (22).

[1] Dz.U. L 157 z 7.7.1995, str. 1.

--------------------------------------------------