ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/46

z dnia 13 stycznia 2022 r.

w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1139 ustanawiającego Europejski Fundusz Morski, Rybacki i Akwakultury oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) 2017/1004 w odniesieniu do określenia energooszczędnych technologii oraz doprecyzowania elementów metodyki ustalania zwykłego nakładu połowowego statków rybackich

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1139 ustanawiające Europejski Fundusz Morski, Rybacki i Akwakultury oraz zmieniające rozporządzenie (UE) 2017/1004 (1), w szczególności jego art. 18 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

Art. 18 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/1139 umożliwia Europejskiemu Funduszowi Morskiemu, Rybackiemu i Akwakultury przydzielanie wsparcia na wymianę lub modernizację głównego lub dodatkowego silnika statku rybackiego o długości całkowitej do 24 metrów.

Wsparcie, o którym mowa w art. 18 rozporządzenia (UE) 2021/1139, przyczynia się do realizacji celu szczegółowego polegającego na zwiększeniu efektywności energetycznej i zmniejszeniu emisji CO2 poprzez wymianę lub modernizację silników statków rybackich, o czym mowa w art. 14 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2021/1139.

Art. 18 ust. 5 akapit drugi lit. a) rozporządzenia (UE) 2021/1139 odnosi się do energooszczędnych technologii wykorzystanych w nowych silnikach; należy wskazać, jakie energooszczędne technologie powodują zmniejszenie emisji CO2.

Art. 18 ust. 5 akapit drugi lit. c) rozporządzenia (UE) 2021/1139 stanowi, że państwo członkowskie ocenia, czy nowy silnik emituje 20 % mniej CO2 lub zużywa 20 % mniej paliwa w ramach zwykłego nakładu połowowego danego statku niż silnik wymieniany.

Do celów oceny dokonywanej przez państwo członkowskie konieczne jest określenie, co należy uznać za „zwykły nakład połowowy danego statku”, biorąc pod uwagę dużą różnorodność statków rybackich, ich technik połowowych, pokonywanych odległości i współczynników obciążenia, które zmieniają się w czasie i mają wpływ na emisję CO2 i zużycie paliwa.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

c)

wykorzystują one:

Do celów art. 18 ust. 5 akapit drugi lit. a) rozporządzenia (UE) 2021/1139 uznaje się, że w nowych silnikach statków rybackich zastosowano energooszczędne technologie, jeżeli:

Artykuł 2

Zwykły nakład połowowy statków rybackich

Do celów art. 18 ust. 5 akapit drugi lit. c) rozporządzenia (UE) 2021/1139 podstawą decyzji państw członkowskich odnośnie do rozumienia zwykłego nakładu połowowego statku rybackiego, którego dotyczy wniosek o wsparcie, są:

1) cechy charakterystyczne i model połowów danego statku rybackiego;

2) średnia z dziesięciu reprezentatywnych rejsów połowowych przeprowadzonych w ciągu trzech lat kalendarzowych poprzedzających złożenie wniosku o wsparcie; oraz
(9)

Ponieważ wymogi kapitałowe dla firm inwestycyjnych określone w rozporządzeniu (UE) 2019/2033 opierają się na współczynnikach K obejmujących wszystkie usługi i rodzaje działalności wymienione w załączniku I do dyrektywy 2014/65/UE, konieczne jest ustanowienie przepisów dotyczących dostosowania tych metod w przypadkach, w których w przeciwnym razie mogłoby dojść do podwójnego liczenia. Dotyczy to w szczególności niektórych usług pomocniczych, które mogą być świadczone wyłącznie w powiązaniu z usługami i rodzajami działalności wymienionymi w sekcji A załącznika I do tej dyrektywy. W związku z tym zlecenia związane z usługą pomocniczą, o której mowa w sekcji B pkt 3 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE (doradztwo dla przedsiębiorstw odnoszące się do struktury kapitałowej, strategii i odnośnych kwestii, jak również doradztwo i usługi dotyczące łączenia się oraz nabywania przedsiębiorstw) i która odnosi się do doradztwa dotyczącego transakcji między inwestorami, w przypadku transakcji finansowania przedsiębiorstw lub transakcji na niepublicznym rynku kapitałowym, nie powinny być uwzględniane w pomiarze AUM ani COH, ponieważ te współczynniki K już je uwzględniają.
(1)

Wyodrębnione rachunki zostały zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 49 rozporządzenia (UE) 2019/2033 do celów tabeli 1 w art. 15 ust. 2 tego rozporządzenia. Aby umożliwić firmom inwestycyjnym stosowanie niższych współczynników przy obliczaniu wymogu w zakresie funduszy własnych „przechowywane środki pieniężne klientów”, w przypadku gdy środki pieniężne klientów są przechowywane na wyodrębnionych rachunkach, należy rozszerzyć pojęcie wyodrębnionych rachunków o warunki zapewniające ochronę środków pieniężnych klientów w przypadku upadłości firmy inwestycyjnej. Ponieważ warunki te określono w art. 2 ust. 1 dyrektywy delegowanej Komisji (UE) 2017/593 (2), należy zawrzeć odniesienie do tych warunków w celu doprecyzowania pojęcia wyodrębnionych rachunków w niniejszym rozporządzeniu. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem ustanowić zestaw wymogów podobnych do wymogów określonych w art. 2 ust. 1 dyrektywy delegowanej (UE) 2017/593.
(10)

Państwa członkowskie przeprowadzające ocenę bezpieczeństwa powinny poddawać ocenie informacje przedłożone jako podejrzewane niespodziewane poważne działania niepożądane oraz informacje przedstawione w rocznych sprawozdaniach dotyczących bezpieczeństwa, o których mowa w art. 42 i 43 rozporządzenia (UE) nr 536/2014. Jeżeli w wyniku tych ocen pojawią się zastrzeżenia co do bezpieczeństwa, państwo członkowskie przeprowadzające ocenę bezpieczeństwa powinno przygotować ogólne zalecenia dotyczące bezpieczeństwa substancji czynnej skierowane do państw członkowskich pełniących rolę sprawozdawców oraz do zainteresowanych państw członkowskich zaangażowanych w badania kliniczne obejmujące badane produkty lecznicze zawierające tę substancję czynną. Umożliwi to odpowiednim państwom członkowskim pełniącym rolę sprawozdawców oraz zainteresowanym państwom członkowskim wprowadzenie w stosownych przypadkach właściwych i proporcjonalnych środków naprawczych i podjęcie innych działań w zakresie nadzoru nad bezpieczeństwem w odniesieniu do danej substancji czynnej.
(4)

Urząd spełnił warunki określone w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Zgodnie z art. 12 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 zwrócił się on do wnioskodawcy o przedłożenie dodatkowych informacji państwom członkowskim, Komisji i Urzędowi. Ocenę dodatkowych informacji dokonaną przez państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przedłożono Urzędowi w formie zaktualizowanego projektu sprawozdania z oceny w dniu 27 listopada 2020 r.
(11)

We wspólnej rekomendacji zaproponowano przedłużenie stosowania szczególnych warunków na Morzu Celtyckim, gdy połowy obejmują w ponad 30 % homarca. STECF stwierdził (5), że ogólnie rzecz biorąc, proponowane warianty są bardziej selektywne lub co najmniej równoważne narzędziom określonym w odstępstwach dotyczących połowów ukierunkowanych w rozporządzeniu (UE) 2019/1241. Należy zatem przedłużyć stosowanie powyższych obowiązujących środków do 31 grudnia 2023 r. W odniesieniu do specyfikacji podwójnego worka włoka we wspólnej rekomendacji zaproponowano zwiększenie rozmiaru oczek sieci górnego worka włoka z podwójnym workiem z 90 mm do 100 mm w odniesieniu do statków prowadzących połowy homarca przy użyciu włoków dennych lub niewodów w rejonach ICES 7b-e i 7 g-k (Morze Celtyckie). STECF ocenił nowe specyfikacje techniczne i stwierdził, że mogą one ograniczyć przyłowy niepożądanych gatunków przy jednoczesnym utrzymaniu połowów gatunków docelowych. Należy zatem odpowiednio zmienić specyfikację techniczną.
(3)

Zwolnienie z obowiązku uzyskania zezwolenia na nasadzenia winorośli zostaje rozszerzone na nasadzenia lub ponowne nasadzenia na obszarach przeznaczonych do zakładania zbiorów odmian winorośli przeznaczonych do zachowania zasobów genetycznych. Zwolnienie to należy dodać do przepisów dotyczących obszarów przeznaczonych do celów doświadczalnych lub na szkółki szczepów. Aby uniknąć nadużywania tego zwolnienia, należy określić warunki, które muszą spełniać takie zbiory odmian winorośli. Ponadto należy zaktualizować definicje „plantatora winorośli” i „działki winnicy” określone w art. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/273 oraz w załączniku IV do tego rozporządzenia, aby odzwierciedlić to zwolnienie. Dla większej jasności do tego artykułu należy również dodać nową definicję terminu „zbiór odmian winorośli”.
(9)

Art. 68 ust. 2a rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 daje państwom członkowskim możliwość udzielania zezwoleń na nasadzenia w odniesieniu do obszaru objętego prawami do sadzenia, które kwalifikowały się do przekształcenia w zezwolenia na nasadzenia, ale nie zostały przekształcone w zezwolenia do dnia 31 grudnia 2022 r. Przedmiotowe obszary należy zgłaszać Komisji, a państwa członkowskie powinny mieć możliwość dodawania ich w części lub w całości do zezwoleń na nowe nasadzenia w latach 2023, 2024 i 2025. Rozłożenie udzielania tych zezwoleń na okres trzech lat umożliwia państwom członkowskim uwzględnienie sytuacji rynkowej i rozłożenie wzrostu powierzchni na kilka lat. Może to zapobiec nagłemu wzrostowi nowych nasadzeń, co mogłoby prowadzić do tarć rynkowych w związku z nakładami niezbędnymi na zakładanie nowych winnic oraz w związku z wprowadzaniem nowych winorośli do produkcji.
1.7.

Instytucja zarządzająca zapewnia, aby materiały związane z komunikacją i widocznością, również na poziomie beneficjentów, były udostępniane na wniosek unijnych instytucji, organów lub jednostek organizacyjnych i aby Unii udzielono nieodpłatnej, niewyłącznej i nieodwołalnej licencji na korzystanie z takich materiałów oraz wszelkich wcześniej istniejących praw wynikających z takiej licencji zgodnie z akapitem drugim. Nie powinno to pociągać za sobą znacznych dodatkowych kosztów ani znacznych obciążeń administracyjnych dla beneficjentów, ani dla instytucji zarządzającej. Licencja na prawa własności intelektualnej, o których mowa w akapicie pierwszym, przyznaje Unii co najmniej następujące prawa: a) użytek wewnętrzny, tj. prawo do powielania, kopiowania i udostępniania instytucjom i agencjom Unii, organom państw członkowskich oraz ich pracownikom materiałów związanych z komunikacją i widocznością; b) odtwarzanie materiałów związanych z komunikacją i widocznością za pomocą wszelkich środków i we wszelkich formach, w całości lub w części; c) publiczne udostępnianie materiałów związanych z komunikacją i widocznością przy wykorzystaniu wszystkich środków komunikacji; d) publiczna dystrybucja materiałów związanych z komunikacją i widocznością (lub ich kopii) we wszelkich formach; e) przechowywanie i archiwizowanie materiałów związanych z komunikacją i widocznością; f) udzielanie osobom trzecim sublicencji na prawa do materiałów związanych z komunikacją i widocznością.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/115

z dnia 26 stycznia 2022 r. r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do ustalania cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 183 lit. b),

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające zasady handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 1216/2009 i (WE) nr 614/2009 (2), w szczególności jego art. 5 ust. 6 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1484/95 (3) ustanowiono szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalono ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj.

(2) Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj, wynika, że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów, uwzględniając wahania cen w zależności od pochodzenia tych produktów.

(3) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1484/95.

(4) Ze względu na konieczność zagwarantowania, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 26 stycznia 2022 r. r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącą, Wolfgang BURTSCHER Dyrektor Generalny Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2) Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 1.

(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/95 z dnia 28 czerwca 1995 r. określające szczegółowe zasady wdrażania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalające ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj i uchylające rozporządzenie nr 163/67/EWG (Dz.U. L 145 z 29.6.1995, s. 47).
(1)

W dniu 24 marca 2017 r. przedsiębiorstwo Sumitomo Chemical Agro Europe SAS przedłożyło Europejskiej Agencji Chemikaliów („Agencja”), zgodnie z art. 43 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 oraz art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 414/2013 (2), wniosek o udzielenie pozwolenia na taki sam pojedynczy produkt biobójczy, o którym mowa w art. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 414/2013, o nazwie „SchwabEX-Guard”, należący do grupy produktowej 18 opisanej w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Wniosek został zarejestrowany w rejestrze produktów biobójczych („rejestr”) pod numerem BC-PP031247-26. We wniosku wskazano również numer wniosku dotyczącego powiązanego pojedynczego produktu referencyjnego „Pesguard® Gel”, zarejestrowanego w rejestrze pod numerem BC-HS027052-37.
(163)

Komisja nie zgadza się z tymi stwierdzeniami. Celem dołączenia do akt pierwszej i drugiej noty jest poinformowanie stron o odpowiednich źródłach, które Komisja zamierza wykorzystać do określenia wartości normalnej, zgodnie z art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego. Noty nie zawierają oceny stosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego. Ponadto szczególną cechą przedmiotowej sprawy jest fakt, że – jak wyjaśniono w motywie 129 – produkcja Ace-K odbywała się tylko w Unii i w ChRL. W związku z tym proces wyboru reprezentatywnego kraju był bardziej złożony niż zwykle, ponieważ Komisja musiała zbadać, czy produkowano produkt należący do tej samej ogólnej kategorii lub sektora co produkt objęty postępowaniem. Co więcej, dochodzenie prowadzone na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, a więc takie jak przedmiotowe dochodzenie, musi zakończyć się w terminie 12 miesięcy, a w każdym razie nie później niż w terminie 15 miesięcy od daty opublikowania zawiadomienia o wszczęciu (jak wskazano w sekcji 6 zawiadomienia o wszczęciu), w porównaniu z dochodzeniem prowadzonym na podstawie art. 5 rozporządzenia podstawowego, w przypadku którego środki tymczasowe powinny zostać wprowadzone nie później niż w terminie 8 miesięcy od wszczęcia dochodzenia. Anhui Jinhe miało ponadto wystarczająco dużo czasu na przedstawienie uwag do not. Nie przedstawiło jednak żadnych uwag do pierwszej noty, w której wskazano trzy potencjalne reprezentatywne kraje. Anhui Jinhe nie przedstawiło też uwag do drugiej noty. W związku z tym Komisja odrzuciła twierdzenie, jakoby doszło do naruszenia prawa Anhui Jinhe do obrony.
(78)

Cenę importową w reprezentatywnym kraju obliczono jako średnią ważoną cen jednostkowych towarów przywożonych ze wszystkich państw trzecich z wyjątkiem ChRL i państw, które nie są członkami WTO, wymienionych w załączniku 1 do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/755 (59). Komisja postanowiła wykluczyć przywóz z ChRL do reprezentatywnego kraju, ponieważ w motywie 59 uznała, że oparcie się na cenach i kosztach krajowych w ChRL nie jest odpowiednim rozwiązaniem z uwagi na występowanie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego. Biorąc pod uwagę, że nie ma dowodów wskazujących na to, że te same zakłócenia nie mają w równym stopniu wpływu na produkty przeznaczone na wywóz, Komisja uznała, że te same zakłócenia miały wpływ na ceny eksportowe. Komisja ustaliła, że przywóz do Tajlandii z innych państw trzecich pozostał reprezentatywny i wynosił od 14,01 % w przypadku rur wzorcowych do 99,9 % w przypadku złomu stali, łącznej wielkości przywozu.
Powiązany załącznik do konwencji MARPOL

Wykorzystanie paliw alternatywnych (3) i innych źródeł energii podczas rejsu do portu zawinięcia lub podczas postoju w porcie (np. energia elektryczna pobierana z lądu, wiatr, energia słoneczna)

Statek nie wykorzystuje do zrzutów urządzeń filtrujących olej, lecz oddziela całą wodę zęzową i osady, a następnie odprowadza je do portowych urządzeń do odbioru odpadów.

Eksploatacja

Załącznik I
(3)

Metody obliczeniowej nie należy stosować do unieszkodliwiania odpadów zgodnie z załącznikiem II do Międzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki („konwencja MARPOL”). Jak określono w załączniku II do konwencji MARPOL, unieszkodliwianie odpadów jest regulowane konwencją MARPOL, a odprowadzanie takich odpadów jest obowiązkowe w porcie, w którym ładunek jest rozładowywany przed załadunkiem nowego ładunku albo pod pewnymi warunkami dozwolony jest zrzut do morza. W zależności od substancji odprowadzanie pozostałości ładunku uregulowane w załączniku II do konwencji MARPOL jest obowiązkowe przed wypłynięciem, z zastrzeżeniem procedur i kontroli ustanowionych na mocy prawideł 13 i 16 tego załącznika. Pozostałości ładunku zgodnie z załącznikiem II do konwencji MARPOL, zawierające substancje kategorii X, trwałe substancje pływające o wysokiej lepkości Y oraz substancje Y o wysokiej lepkości lub zestalające, są regulowane obowiązkowym myciem wstępnym oraz wymogami dotyczącymi odprowadzania takich odpadów do portowych urządzeń do odbioru odpadów, określonymi w prawidłach 13 i 16 załącznika II do konwencji MARPOL.
(1)

Skuteczne egzekwowanie obowiązku odprowadzania odpadów ze statków do portowych urządzeń do odbioru odpadów ma zasadnicze znaczenie dla skutecznego rozwiązania problemu odpadów morskich oraz innych odpadów pochodzących ze statków wprowadzanych do środowiska morskiego.
Artykuły gotowe w kształcie pętli o średnicy w przybliżeniu 4,5 cm i szerokości w przybliżeniu 2 cm (po rozwinięciu), składające się z uelastycznionej dzianiny cylindrycznej (włókna syntetyczne połączone z nitką gumową). Artykuły są dziane cylindrycznie i cięte w określonej (zaprogramowanej) szerokości (2 cm). Brzegi artykułu zwijają się dzięki nitce gumowej zawartej w uelastycznionej dzianinie, co nadaje artykułowi formę gumki do włosów, gotowej do użytku. (Zob. ilustracje) (*1)

6117 80 10
(1)

Dzienne przepływy transakcyjne (DTF) oblicza się na podstawie wolumenu transakcji. Okoliczności prowadzące do zwiększenia wolumenu obrotu mogą zatem zmusić firmy inwestycyjne prowadzące transakcje na własny rachunek, w tym animatorów rynku, do ograniczenia swojej działalności handlowej. Może to powodować ryzyko obniżenia płynności rynku, co może mieć negatywny wpływ na stabilność finansową. W związku z tym w wyniku zaistnienia tych okoliczności współczynniki procentowe mające zastosowanie do współczynnika K-DTF należy dostosować w taki sposób, aby nie zniechęcać do prowadzenia obrotu. W przypadku gdy zaistniałe okoliczności prowadzą do spadku wolumenu obrotu, względy te nie mają zastosowania i dostosowania współczynników procentowych mających zastosowanie do współczynnika K-DTF należy dokonywać wyłącznie w oparciu o wolumeny transakcji mających miejsce w okresach dużej zmienności.
(8)

W dniu 28 kwietnia 2021 r. Urząd przyjął opinię naukową „Safety of extended uses of UV-treated baker’s yeast as a novel food pursuant to Regulation (EU) 2015/2283” (Bezpieczeństwo rozszerzonego zastosowania drożdży piekarskich poddanych promieniowaniu UV jako nowej żywności zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2015/2283) (8). Ta opinia naukowa jest zgodna z wymogami określonymi w art. 11 rozporządzenia (UE) 2015/2283.
(6)

W dniu 7 lipca 2021 r., zgodnie z art. 11 rozporządzenia (UE) 2015/2283, Urząd przyjął opinię naukową dotyczącą bezpieczeństwa mrożonej i suszonej postaci całego świerszcza domowego (Acheta domesticus) jako nowej żywności zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2015/2283 („Safety of frozen and dried formulations from whole crickets (Acheta domesticus) as a novel food pursuant to Regulation (EU) 2015/2283”) (12).
(8)

W opinii tej oraz opinii Urzędu „Scientific Opinion on the safety of dried yellow mealworm (Tenebrio molitor larva) as a novel food pursuant to Regulation (EU) 2015/2283” (Opinia naukowa dotycząca bezpieczeństwa suszonej postaci mącznika młynarka (larw Tenebrio molitor) jako nowej żywności zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2015/2283) (11) Urząd stwierdził również na podstawie ograniczonych opublikowanych dowodów dotyczących alergii pokarmowej związanej z owadami, że spożycie tej nowej żywności może wywołać uczulenia pierwotne i reakcje alergiczne na białka mącznika młynarka. Zgodnie z zaleceniem Urzędu dotyczącym prowadzenia badań nad alergennością larw Tenebrio molitor Komisja bada obecnie sposoby przeprowadzenia niezbędnych badań. Do czasu uzyskania danych w wyniku badań i ich oceny przez Urząd oraz ze względu na to, że do tej pory zgłoszono tylko kilka przypadków alergii na larwy Tenebrio molitor zgodnie z danymi dostępnymi dla sektora owadów (12), Komisja uważa, że w unijnym wykazie nowej żywności, która uzyskała zezwolenie, nie należy uwzględniać żadnych szczególnych wymogów dotyczących etykietowania dotyczących potencjału larw Tenebrio molitor w zakresie wywoływania uczulenia pierwotnego.
(5)

Urząd w swoich przekazanych wnioskodawcom, państwom członkowskim i Komisji wnioskach, wynikających z wzajemnej weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, na podstawie art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 stwierdził, że można oczekiwać, iż substancja czynna Bacillus amyloliquefaciens szczep IT-45 spełnia kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Urząd podał swoje wnioski do wiadomości publicznej (2).
(17)

Ponadto Komisja uważa, że rejestracja „Ceylon cinnamon” jako chronionego oznaczenia geograficznego nie uniemożliwiłaby stosowania w ramach etykietowania nazwy botanicznej Cinnamomum zeylanicum lub Cinnamomum ceylanicum lub innych synonimów nazwy botanicznej produktów cynamonowych uzyskanych z roślin o tych nazwach botanicznych i uprawianych poza obszarem geograficznym, pod warunkiem że spełnione są warunki wymienione w art. 42 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, a także że etykieta wyraźnie wskazuje państwo pochodzenia i nie zawiera dodatkowych odniesień do Sri Lanki. Pozwoli to ponadto zapewnić prawidłowe informowanie konsumentów o różnicy w stosunku do produktu wprowadzonego do obrotu pod zarejestrowaną ChOG.
(2)

Ponadto art. 47 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429 uprawnia Komisję do przyjmowania aktów delegowanych ustanawiających przepisy dotyczące stosowania weterynaryjnych produktów leczniczych, w tym szczepionek, do celów zapobiegania chorobom umieszczonym w wykazie u zwierząt lądowych i zwalczania tych chorób. Jeżeli państwa członkowskie zezwalają na stosowanie szczepionek przeciwko chorobom kategorii A u utrzymywanych i dzikich zwierząt lądowych, biorąc pod uwagę kryteria określone w art. 46 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429, są one również zobowiązane do uwzględniania przepisów ustanowionych we wspomnianych aktach delegowanych.