ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 318/12

DECYZJA RADY (UE, Euratom) 2016/2049

z dnia 21 listopada 2016 r.

w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Królestwo Niderlandów

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,

uwzględniając wniosek rządu Niderlandów,

uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniach 18 września 2015 r. i 1 października 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE, Euratom) 2015/1600 (1) i (UE, Euratom) 2015/1790 (2) w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r.

(2) Jedno stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z upływem kadencji Melanie Irmgard BOUWKNEGT,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Członkiem Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 20 września 2020 r., zostaje niniejszym mianowana Hester HOUWING, Policy Adviser at the Christian Trade Union Federation (CNV).

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 listopada 2016 r. W imieniu Rady P. PLAVČAN Przewodniczący

(1) Decyzja Rady (UE, Euratom) 2015/1600 z dnia 18 września 2015 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. (Dz.U. L 248 z 24.9.2015, s. 53).

(2) Decyzja Rady (UE, Euratom) 2015/1790 z dnia 1 października 2015 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. (Dz.U. L 260 z 7.10.2015, s. 23).
(4)

Niderlandy wyraźnie wniosły o to, by obniżona stawka opodatkowania była stosowana wobec energii elektrycznej dostarczanej do pojazdów elektrycznych do zastosowań gospodarczych i innych niż gospodarcze oraz by stacje ładowania, które nie są dostępne publicznie, również były objęte taką obniżoną stawką.
(1)

Na mocy decyzji 2007/884/WE (2) Zjednoczone Królestwo zostało upoważnione, do dnia 31 grudnia 2010 r., do ograniczenia do 50 % prawa najemcy lub leasingobiorcy do odliczenia podatku od wartości dodanej (VAT) naliczonego od opłat z tytułu najmu lub leasingu samochodu, w przypadku gdy nie jest on wykorzystywany wyłącznie do celów związanych z działalnością przedsiębiorstwa. Zjednoczone Królestwo upoważniono również do tego, by użytkowania samochodu służbowego podatnika będącego przedmiotem najmu lub leasingu do celów prywatnych nie traktowano jako odpłatnego świadczenia usług. Te środki (zwane dalej „środkami stanowiącymi odstępstwo”) zlikwidowały konieczność prowadzenia przez najemcę lub leasingobiorcę ewidencji kilometrów przejechanych samochodem służbowym w celach prywatnych oraz rozliczania dla tego rodzaju samochodów podatku od faktycznej liczby kilometrów przejechanych w celach prywatnych.
(7)

Aby dodatkowo wspomóc usuwanie przedmiotowego materiału zmodyfikowanego genetycznie, przedsiębiorstwo Bayer CropScience AG powinno w dalszym ciągu realizować wewnątrzzakładowy plan działania wymagany zgodnie z decyzjami 2007/305/WE, 2007/306/WE i 2007/307/WE oraz gromadzić dane, jak już to czyniło to na zasadzie dobrowolności, dotyczące obecności przedmiotowego materiału w towarach rzepakowych przywożonych do Unii z Kanady – jedynego państwa, w którym rzepak ten był uprawiany w celach handlowych. Przedsiębiorstwo Bayer CropScience AG powinno przedstawić Komisji sprawozdanie dotyczące obu aspektów do dnia 1 stycznia 2019 r.
(5)

Kwota odniesienia przewidziana na okres do dnia 12 grudnia 2016 r. jest wystarczająca, by pokryć zapotrzebowanie misji do dnia 28 lutego 2017 r., kiedy to szczegółowe informacje na temat potrzeb finansowych dotyczących nowego podejścia powinny być dostępne w celu ustalenia kwoty odniesienia na kolejny okres,
(4)

Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie obronne. Dania nie uczestniczy we wprowadzaniu w życie niniejszej decyzji i w związku z tym nie uczestniczy w finansowaniu niniejszej misji.
1)

w art. 5 dodaje się akapity w brzmieniu: „3. Zakazy ustanowione w ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do zakupu ani transportu w Syrii produktów ropopochodnych ani do związanego z tymi zakupami lub transportem finansowania lub pomocy finansowej przez organy publiczne lub przez osoby prawne, podmioty lub organy, które otrzymują finansowanie z funduszy publicznych Unii lub państw członkowskich do celów udzielania pomocy humanitarnej w Syrii lub dla udzielania pomocy dla cywilnej ludności Syrii, w sytuacji gdy produkty takie są kupowane lub transportowane wyłącznie w celu udzielenia pomocy humanitarnej w Syrii lub udzielenia pomocy ludności cywilnej w Syrii. 4. Zakazy ustanowione w ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do zakupu ani transportu produktów ropopochodnych przez misje dyplomatyczne lub konsularne, o ile takie produkty są nabywane lub transportowane na oficjalne potrzeby misji.”;
1)

art. 6 ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Dyrektor SATCEN-u lub jego przedstawiciel uczestniczy, co do zasady, w posiedzeniach zarządu. Przewodniczący Komitetu Wojskowego Unii Europejskiej, dyrektor generalny Sztabu Wojskowego Unii Europejskiej i dowódca operacji cywilnych Unii Europejskiej również mogą uczestniczyć w posiedzeniach zarządu. W posiedzeniach zarządu mogą również uczestniczyć, na zaproszenie zarządu, przedstawiciele stosownych unijnych instytucji, agencji, organów i podmiotów, a także przedstawiciele państw trzecich oraz organizacji i podmiotów międzynarodowych, w celu przedstawiania informacji odnoszących się do konkretnych punktów porządku obrad.”;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 327/76

DECYZJA RADY (UE, Euratom) 2016/2110

z dnia 28 listopada 2016 r.

w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Republikę Grecką

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,

uwzględniając propozycję rządu Grecji,

uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniach 18 września 2015 r. i 1 października 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE, Euratom) 2015/1600 (1) i (UE, Euratom) 2015/1790 (2) w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r.

(2) Jedno stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z upływem kadencji Aikateriny PEPPY,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Członkiem Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 20 września 2020 r., zostaje niniejszym mianowany Constantine CATSAMBIS, Ambassador ad. h., Union of Greek Shipowners (UGS) external advisor on European Affairs.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 listopada 2016 r. W imieniu Rady P. ŽIGA Przewodniczący

(1) Decyzja Rady (UE, Euratom) 2015/1600 z dnia 18 września 2015 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. (Dz.U. L 248 z 24.9.2015, s. 53).

(2) Decyzja Rady (UE, Euratom) 2015/1790 z dnia 1 października 2015 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. (Dz.U. L 260 z 7.10.2015, s. 23).
Przedsiębiorstwo Abcr GmbH (DE) ARKEMA FRANCE (FR) ATELIERS BIGATA (FR) BASF Agri-Production S.A.S. (FR) EAF protect s.r.o. (CZ) Fire Fighting Enterprises Ltd (UK) GIELLE DI LUIGI GALANTUCCI (IT) Halon & Refrigerant Services Ltd (UK) INTERGEO LTD (EL) Meridian Technical Services Limited (UK) P.U. POŻ-PLISZKA Sp. z o.o. (PL) Safety Hi-Tech srl (IT) Savi Technologie Sp. z o.o. (PL) VALVITALIA SPA – EUSEBI DIVISION (IT)
(3)

Rada stwierdziła, że kolejne trzy osoby uczestniczyły w aktach terrorystycznych w rozumieniu art. 1 ust. 2 i 3 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB, że właściwy organ podjął w stosunku do tych osób decyzję w rozumieniu art. 1 ust. 4 tego wspólnego stanowiska i że powinny one zostać włączone do wykazu osób, grup i podmiotów, wobec których zastosowanie mają art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB.
(2)

Decyzja 97/245/WE, Euratom ma jedną podstawę prawną, tj. rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 (3). Po wejściu w życie decyzji Rady 2014/335/UE, Euratom (4) przekazywanie informacji Komisji przez państwa członkowskie jest regulowane dwoma rozporządzeniami Rady: rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 608/2014 (5) i rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 609/2014. Należy zatem przyjąć odrębne decyzje wykonawcze Komisji w odniesieniu do każdego rozporządzenia. Przepisy dotyczące formularzy i wzoru zgłoszenia nadużyć i nieprawidłowości mających wpływ na należności z tytułu zasobów własnych oraz sprawozdania z kontroli w odniesieniu do tradycyjnych zasobów własnych określone w decyzji 97/245/WE zostały włączone do decyzji wykonawczej (UE, Euratom) 2016/2365 (6). Przepisy dotyczące wzorów sprawozdań dotyczących rachunków należności z tytułu zasobów własnych oraz formularz zgłaszania wartości nieodzyskiwalnych odpowiadających należnościom z tytułu zasobów własnych określone w decyzji 97/245/WE, Euratom powinny zostać włączone do niniejszej decyzji.
(2)

Decyzja 97/245/WE, Euratom ma jedną podstawę prawną, tj. rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 (3). Po wejściu w życie decyzji Rady 2014/335/UE (4) przekazywanie informacji Komisji przez państwa członkowskie jest regulowane dwoma rozporządzeniami Rady: rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 608/2014 i rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 609/2014 (5). Należy zatem przyjąć odrębne decyzje wykonawcze Komisji w odniesieniu do każdego rozporządzenia. Przepisy dotyczące wzorów sprawozdań dotyczących rachunków należności z tytułu zasobów własnych oraz formularz zgłaszania wartości nieodzyskiwalnych odpowiadających należnościom z tytułu zasobów własnych określone w decyzji 97/245/WE, Euratom zostały włączone do decyzji wykonawczej Komisji (UE, Euratom) 2016/2366 (6). Przepisy dotyczące formularzy i wzoru zgłoszenia nadużyć i nieprawidłowości mających wpływ na należności z tytułu zasobów własnych oraz sprawozdania z kontroli w odniesieniu do tradycyjnych zasobów własnych zgodnie z decyzją 97/245/WE powinny zostać włączone do niniejszej decyzji.
(5)

Komisja doszła do wniosku, że Turcja, Nowa Zelandia, Wyspy Owcze i Grenlandia dysponują środkami nadzorczymi i regulacyjnymi, które spełniają szereg standardów operacyjnych, organizacyjnych i nadzorczych odzwierciedlających istotne elementy środków nadzorczych i regulacyjnych Unii, mających zastosowanie do instytucji kredytowych. W związku z tym właściwe jest uznanie wymogów nadzorczych i regulacyjnych mających zastosowanie do instytucji kredytowych zlokalizowanych w tych państwach trzecich i na tych terytoriach trzecich za co najmniej równoważne z wymogami mającymi zastosowanie w Unii do celów art. 107 ust. 4, art. 114 ust. 7, art. 115 ust. 4, art. 116 ust. 5 i art. 142 ust. 1 pkt 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.
(2)

Zakaz ten jest ograniczony w czasie. Ma on zastosowanie do końca roku 2016. Audyt przeprowadzony w Ghanie we wrześniu 2016 r. wykazał, że nadal występują niedociągnięcia w systemie fitosanitarnej certyfikacji wywozu stosowanym przez to państwo trzecie. W związku z tym należy przedłużyć ten zakaz do dnia 31 grudnia 2017 r.
5)

art. 12 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 12 Udostępnianie informacji 1. WP jest upoważniony do udostępniania wyznaczonym państwom trzecim, organizacjom międzynarodowym i agencjom międzynarodowym, stosownie do przypadku i zgodnie z potrzebami operacji EUNAVFOR MED SOPHIA, wszelkich dokumentów jawnych UE związanych z treścią obrad Rady dotyczących operacji i objętych tajemnicą służbową na podstawie art. 6 ust. 1 regulaminu wewnętrznego Rady (*2). KPiB wyznacza w odniesieniu do każdego przypadku państwa trzecie, organizacje międzynarodowe i agencje międzynarodowe, których to dotyczy. 2. WP jest upoważniony do udostępniania wyznaczonym państwom trzecim, organizacjom międzynarodowym i agencjom międzynarodowym w stosownych przypadkach i zgodnie z potrzebami operacji EUNAVFOR MED SOPHIA, z pełnym poszanowaniem zasad wzajemności i pluralizmu, informacji niejawnych UE sporządzonych do celów operacji, zgodnie z decyzją 2013/488/UE: a) opatrzonych klauzulą tajności o poziomie nie wyższym niż przewidziany w mających zastosowanie umowach o bezpieczeństwie informacji zawartych między Unią a odnośnym państwem trzecim; lub b) opatrzonych klauzulą tajności o poziomie nie wyższym niż „CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL” w pozostałych przypadkach. KPiB wyznacza w odniesieniu do każdego przypadku państwa trzecie, organizacje międzynarodowe i agencje międzynarodowe, których to dotyczy. 3. Otrzymane informacje niejawne wykorzystywane są przez operację EUNAVFOR MED SOPHIA bez rozróżnienia pomiędzy członkami swojego personelu i wyłącznie na podstawie wymogów operacyjnych. 4. WP jest również upoważniony do udostępniania ONZ, stosownie do potrzeb operacyjnych operacji EUNAVFOR MED SOPHIA, informacji niejawnych UE sporządzonych do celów operacji EUNAVFOR MED SOPHIA, opatrzonych klauzulą tajności o poziomie nie wyższym niż „RESTREINT UE/EU RESTRICTED”, zgodnie z decyzją 2013/488/UE. 5. WP zostaje upoważniony do przekazywania Interpolowi odnośnych informacji, w tym danych osobowych, zgodnie z potrzebami operacyjnymi operacji EUNAVFOR MED SOPHIA. 6. Do czasu zawarcia umowy między Unią a Interpolem operacja EUNAVFOR MED SOPHIA może wymieniać takie informacje z krajowymi biurami Interpolu w państwach członkowskich, wedle uzgodnień, które mają zostać poczynione między dowódcą operacji UE a szefem odpowiedniego krajowego biura Interpolu. 7. W przypadku szczególnej potrzeby operacyjnej WP jest upoważniony do udostępnienia prawowitym władzom Libii wszelkich informacji niejawnych UE do poziomu „RESTREINT UE/EU RESTRICTED” wytworzonych do celów operacji EUNAVFOR MED SOPHIA, zgodnie z decyzją 2013/488/UE. 8. WP zostaje upoważniony do zawarcia uzgodnień niezbędnych do wykonywania zawartych w niniejszej decyzji przepisów o wymianie informacji. 9. WP może przekazać upoważnienia do przekazywania informacji, jak również uprawnienie do zawierania uzgodnień, o których mowa w niniejszej decyzji, urzędnikom ESDZ, dowódcy operacji UE lub dowódcy sił UE zgodnie z sekcją VII załącznika VI do decyzji 2013/488/UE. (*2) Decyzja Rady 2009/937/UE z dnia 1 grudnia 2009 r. dotycząca przyjęcia regulaminu wewnętrznego Rady (Dz.U. L 325 z 11.12.2009, s. 35).”."
(5)

Mutatis mutandis, decyzja w sprawie odpowiedniej ochrony danych osobowych przyjęta przez Komisję na podstawie art. 26 ust. 4 dyrektywy 95/46/WE jest wiążąca dla wszystkich organów państw członkowskich, do których jest skierowana, w tym ich niezależnych organów nadzorczych, w zakresie, w jakim skutkuje ona uznaniem, że przekazywanie danych odbywające się na podstawie standardowych klauzul umownych ustanowionych w tej decyzji zapewnia wystarczające środki zabezpieczające wymagane przepisem art. 26 ust. 2 tej dyrektywy. Nie uniemożliwia to krajowemu organowi nadzorczemu wykonywania swoich uprawnień w zakresie kontroli przepływów danych, w tym uprawnienia do zawieszenia lub zakazu przekazywania danych osobowych, jeżeli stwierdzi on, że przekazywanie danych odbywa się z naruszeniem unijnych lub krajowych przepisów o ochronie danych, jak na przykład w przypadku, gdy importer danych nie przestrzega standardowych klauzul umownych.
(5)

Aby specyfikacje techniczne ICT kwalifikowały się do celów dokonywania odniesień w zamówieniach publicznych, muszą one spełniać wymagania określone w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1025/2012. Zgodność z tymi wymaganiami stanowi dla organów publicznych gwarancję, że specyfikacje techniczne ICT są ustalane zgodnie z zasadami otwartości, uczciwości, obiektywności i niedyskryminacji uznawanymi przez Światową Organizację Handlu w dziedzinie normalizacji.
(3)

W dniu 9 października 2015 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) przyjęła rezolucję 2240 (2015). Rezolucja ta wzmacnia upoważnienie do podejmowania środków przeciwko przemytowi migrantów i handlowi ludźmi prowadzonych z terytorium Libii i z jej wybrzeża. W szczególności w jej pkt 7, 8 i 10 upoważnia się państwa członkowskie, działające na szczeblu krajowym lub poprzez organizacje regionalne uczestniczące w walce z przemytem migrantów i handlem ludźmi, przez okres jednego roku, „do dokonywania – na pełnym morzu u wybrzeży Libii – inspekcji statków, co do których mają uzasadnione powody, by podejrzewać, że są one używane do przemytu migrantów lub handlu ludźmi z Libii, pod warunkiem że takie państwa członkowskie i organizacje regionalne w dobrej wierze podejmują starania, by – przed zastosowaniem upoważnienia nakreślonego w niniejszym punkcie – ubiegać się o uzyskanie zgody państwa bandery tego statku”. Upoważnia się także państwa członkowskie „do zajęcia statków poddanych inspekcji na mocy pkt 7, co do których potwierdzono, że są one używane do przemytu migrantów lub handlu ludźmi z Libii, oraz podkreśla się, że dalsze działania dotyczące takich statków poddanych inspekcji na mocy pkt 7, łącznie z ich usunięciem, będą prowadzone zgodnie z mającym zastosowanie prawem międzynarodowym, z należytym uwzględnieniem interesów wszystkich stron trzecich, które działały w dobrej wierze” oraz „do zastosowania wszelkich środków proporcjonalnych do konkretnej sytuacji w zakresie konfrontacji z osobami zajmującymi się przemytem migrantów lub handlem ludźmi, przy wykonywaniu działań na podstawie pkt 7 i 8 i w pełnej zgodności z międzynarodowym prawem dotyczącym praw człowieka, stosownie do okoliczności”.
(2)

Cybutryna została oceniona zgodnie z art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) pod kątem stosowania w produktach typu 21 (produkty przeciwporostowe) określonych w załączniku V do tej dyrektywy, co odpowiada grupie produktowej 21 określonej w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 21/83

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2016/108

z dnia 27 stycznia 2016 r.

niezatwierdzająca nadtlenku 2-butanonu jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 1 i 2

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (1), w szczególności jego art. 89 ust. 1 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1062/2014 (2) ustanowiono wykaz istniejących substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego zatwierdzenia do stosowania w produktach biobójczych. Wykaz ten obejmuje nadtlenek 2-butanonu.

(2) Zgodnie z art. 12 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 Europejska Agencja Chemikaliów poinformowała Komisję, że wszyscy uczestnicy wycofali się z programu przeglądu dotyczącego nadtlenku 2-butanonu do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 1 i 2.

(3) Nie należy zatem zatwierdzać nadtlenku 2-butanonu jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 1 i 2.

(4) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Nie zatwierdza się nadtlenku 2-butanonu (nr WE 215-661-2, nr CAS 1338-23-4) jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 1 i 2.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 stycznia 2016 r. W imieniu Komisji Jean-Claude JUNCKER Przewodniczący

(1) Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1.

(2) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1062/2014 z dnia 4 sierpnia 2014 r. w sprawie programu pracy, którego celem jest systematyczne badanie wszystkich istniejących substancji czynnych zawartych w produktach biobójczych, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (Dz.U. L 294 z 10.10.2014, s. 1).
(2)

PHMB (1600; 1.8) został oceniony pod kątem stosowania w produktach z grup produktowych: 1 (higiena ludzi), 6 (środki do konserwacji produktów podczas przechowywania) i 9 (produkty stosowane do konserwacji włókien, skóry, gumy i materiałów polimerowych) określonych w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012.
(2)

Triklosan oceniono zgodnie z art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) pod kątem stosowania w produktach typu 1 (produkty biobójcze przeznaczone do utrzymywania higieny przez człowieka) określonych załączniku V do tej dyrektywy, co odpowiada grupie produktowej 1 określonej w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012.
(4)

W dniu 13 kwietnia 2007 r. przedsiębiorstwo Monsanto Europe SA, zgodnie z art. 8 ust. 4, art. 11, art. 20 ust. 4 i art. 23 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, złożyło w Komisji wniosek o odnowienie zezwolenia na kontynuowanie obrotu bieżącymi dodatkami do żywności oraz materiałami paszowymi i dodatkami paszowymi wyprodukowanymi z kukurydzy MON 863, które zostały wcześniej zgłoszone zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 20 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia („wniosek”). W dniu 30 marca 2010 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („EFSA”) wydał pozytywną opinię zgodnie z art. 6 i 18 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 oraz uznał, że nie ma potrzeby zmiany tych opinii w związku z nowymi informacjami przedstawionymi we wniosku o odnowienie i z przeglądem literatury naukowej opublikowanej od czasu wydania przez EFSA poprzednich opinii naukowych dotyczących kukurydzy MON 863. W związku z tym EFSA powtórzyła swoje poprzednie wnioski, że nie jest prawdopodobne, by kukurydza MON 863 miała negatywny wpływ na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko w kontekście zamierzonych zastosowań. W swojej opinii EFSA rozpatrzyła wszystkie szczegółowe pytania i wątpliwości zgłaszane przez państwa członkowskie w ramach konsultacji z właściwymi organami krajowymi, przewidzianych w art. 6 ust. 4 i art. 18 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003.
(2)

Art. 3 ust. 4 Aktu przystąpienia Chorwacji (zwany dalej „Aktem przystąpienia”) przewiduje, że Chorwacja przystępuje do konwencji i protokołów zawartych pomiędzy państwami członkowskimi, wyszczególnionych w załączniku I do Aktu przystąpienia, w tym między innymi do Konwencji przeciwko korupcji urzędników. Mają one wejść w życie w odniesieniu do Chorwacji w dniu określonym przez Radę.