ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(3)

Rozporządzenie (UE) 2021/1148 opiera się na dorobku Schengen, a Dania – zgodnie z art. 4 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej – podjęła decyzję o wdrożeniu tego rozporządzenia do swojego prawa krajowego. Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana, ani jej nie stosuje.
(16)

Dostęp do rynku uznaje się za nieograniczony, jeżeli dane państwo członkowskie wdrożyło i stosuje odpowiednie przepisy Unii otwierające dany sektor lub jego część. Rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 ma zastosowanie do usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego. Na podstawie art. 5 ust. 1 tego rozporządzenia udzielanie zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych w zakresie autobusowego transportu pasażerskiego w formie koncesji na usługi musi odbywać się zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007 (6). Zasady te, ustanowione w art. 4 rozporządzenia, obejmują między innymi jednoznaczne określenie zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, które musi wypełniać podmiot świadczący usługi publiczne, jak również obszar geograficzny, którego zobowiązania te dotyczą lub okres obowiązywania umowy. Rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 nie zostało jednak wymienione w załączniku III do dyrektywy 2014/25/UE. W związku z tym wnioskodawca musi wykazać, że dostęp do rynku świadczenia niekomercyjnych usług transportu autobusowego jest swobodny de facto i de iure.
(17)

Niniejszy przegląd dotyczy pstrągów tęczowych (Oncorhynchus mykiss): — żywych, o masie nieprzekraczającej 1,2 kg każdy, lub — świeżych, schłodzonych, zamrożonych lub wędzonych: — w postaci całych ryb (z głowami), nawet bez skrzeli, nawet patroszonych, o masie nieprzekraczającej 1,2 kg każdy, lub — pozbawionych głowy, nawet bez skrzeli, nawet patroszonych, o masie nieprzekraczającej 1 kg każdy, lub — w postaci filetów, o masie nieprzekraczającej 400 g każdy, pochodzących z Republiki Turcji i obecnie objętych kodami CN ex 0301 91 90, ex 0302 11 80, ex 0303 14 90, ex 0304 42 90, ex 0304 82 90 i ex 0305 43 00 (kody TARIC 0301919011, 0302118011, 0303149011, 0304429010, 0304829010 i 0305430011) („produkt objęty przeglądem”).
(10)

Zgodnie z oceną komitetu ekspertów brorfina (nazwa chemiczna: 1-{1-[1-(4-bromofenylo)etylo]piperydyn-4-ylo)}-1,3-dihydro-2H-benzimidazol-2-on) jest syntetycznym opioidem podobnym do innych opioidów syntetycznych, takich jak morfina czy fentanyl. Brorfina może zostać przekształcona w bezytramid, który jest opioidem wymienionym w wykazie I załączonym do konwencji o środkach odurzających. Brorfina nie ma zastosowań terapeutycznych ani nie otrzymała pozwolenia na dopuszczenie do obrotu jako produkt leczniczy. Istnieją wystarczające dowody na to, że brorfina jest lub może być nadużywana i może w związku z tym stanowić problem w zakresie zdrowia publicznego i problem społeczny, co uzasadnia objęcie jej międzynarodową kontrolą. W związku z tym WHO zaleca umieszczenie brorfiny w wykazie I załączonym do konwencji o środkach odurzających.
(4)

Zgodnie z oceną Międzynarodowego Organu Kontroli Środków Odurzających, trzy substancje, a mianowicie 4-AP, 1-boc-4-AP i norfentanyl, są często wykorzystywane w nielegalnej produkcji fentanylu i bardzo dobrze nadają się do nielegalnej produkcji fentanylu i różnych analogów fentanylu, które są bardzo silnymi syntetycznymi opioidami. Istnieją dowody na to, że wielkość i zakres nielegalnej produkcji fentanylu i jego analogów stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego i stwarza problemy społeczne. Uzasadnia to zatem objęcie 4-AP, 1-boc-4-AP i norfentanylu kontrolą międzynarodową.
(16)

Tymczasowa ochrona jest najwłaściwszym instrumentem w obecnej sytuacji. Ze względu na nadzwyczajną i wyjątkową sytuację, w tym inwazję wojskową Federacji Rosyjskiej na Ukrainę oraz skalę masowego napływu wysiedleńców, tymczasowa ochrona powinna umożliwić im korzystanie w całej Unii ze zharmonizowanych praw, które zapewniają odpowiedni poziom ochrony. Oczekuje się, że wprowadzenie tymczasowej ochrony będzie również korzystne dla państw członkowskich, ponieważ prawa towarzyszące tymczasowej ochronie ograniczają konieczność natychmiastowego ubiegania się przez wysiedleńców o ochronę międzynarodową, a tym samym zmniejszają ryzyko przeciążenia systemów azylowych w tych państwach, ponieważ ograniczają one formalności do minimum ze względu na pilność sytuacji. Ponadto obywatele Ukrainy, jako podróżni zwolnieni z obowiązku wizowego, po wjeździe na terytorium Unii mają prawo przemieszczać się swobodnie w obrębie tego terytorium przez okres 90 dni. Dzięki temu mają oni możliwość wyboru państwa członkowskiego, w którym chcą korzystać z praw związanych z tymczasową ochroną, oraz dołączenia do rodziny i przyjaciół należących do sieci licznej diaspory istniejącej obecnie w całej Unii. W praktyce ułatwi to równy podział wysiłków między państwami członkowskimi, a tym samym zmniejszy presję wywieraną na krajowe systemy przyjmowania. Po wydaniu przez państwo członkowskie dokumentu pobytowego zgodnie z dyrektywą 2001/55/WE osoba korzystająca z tymczasowej ochrony, mając prawo do podróżowania w obrębie terytorium Unii przez 90 dni w okresie 180 dni, powinna mieć możliwość korzystania z praw wynikających z tymczasowej ochrony wyłącznie w państwie członkowskim, które wydało jej dokument pobytowy. Powinno to pozostawać bez uszczerbku dla możliwości, by państwo członkowskie podjęło w dowolnym momencie decyzję o wydaniu dokumentu pobytowego osobom korzystającym z tymczasowej ochrony na mocy niniejszej decyzji.
(2)

Rozporządzenie (UE) 2021/953 umożliwia uznawanie zaświadczeń COVID-19 wydawanych obywatelom Unii i członkom ich rodzin przez państwa trzecie, jeżeli Komisja stwierdzi, że takie zaświadczenia COVID-19 są wydawane zgodnie z normami, które należy uznać za równoważne normom ustanowionym na podstawie tego rozporządzenia. Ponadto zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/954 (2) państwa członkowskie mają stosować przepisy określone w rozporządzeniu (UE) 2021/953 do obywateli państw trzecich, którzy nie są objęci zakresem stosowania tego rozporządzenia, ale którzy legalnie przebywają lub zamieszkują na ich terytorium i są uprawnieni do podróżowania do innych państw członkowskich zgodnie z prawem Unii. W związku z tym wszelkie ustalenia dotyczące równoważności określone w niniejszej decyzji powinny mieć zastosowanie do zaświadczeń o szczepieniu i o wyniku testu w związku z COVID-19 wydawanych obywatelom Unii i członkom ich rodzin przez Malezję. Podobnie na podstawie rozporządzenia (UE) 2021/954 takie ustalenia dotyczące równoważności powinny mieć również zastosowanie do zaświadczeń o szczepieniu i o wyniku testu w związku z COVID-19 wydawanych przez Malezję obywatelom państw trzecich legalnie przebywającym lub zamieszkującym na terytorium państw członkowskich UE na warunkach określonych w tym rozporządzeniu.
(2)

Rozporządzenie (UE) 2021/953 umożliwia uznawanie zaświadczeń COVID-19 wydawanych obywatelom Unii i członkom ich rodzin przez państwa trzecie, jeżeli Komisja stwierdzi, że takie zaświadczenia COVID-19 są wydawane zgodnie z normami, które należy uznać za równoważne normom ustanowionym na podstawie tego rozporządzenia. Ponadto zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/954 (2) państwa członkowskie mają stosować przepisy określone w rozporządzeniu (UE) 2021/953 do obywateli państw trzecich, którzy nie są objęci zakresem stosowania tego rozporządzenia, ale którzy legalnie przebywają lub zamieszkują na ich terytorium i są uprawnieni do podróżowania do innych państw członkowskich zgodnie z prawem Unii. W związku z tym wszelkie ustalenia dotyczące równoważności określone w niniejszej decyzji powinny mieć zastosowanie do zaświadczeń o szczepieniu w związku z COVID-19 wydawanych obywatelom Unii i członkom ich rodzin przez Republikę Kolumbii. Podobnie na podstawie rozporządzenia (UE) 2021/954 takie ustalenia dotyczące równoważności powinny mieć również zastosowanie do zaświadczeń o szczepieniu w związku z COVID-19 wydawanych przez Republikę Kolumbii obywatelom państw trzecich legalnie przebywającym lub zamieszkującym na terytorium państw członkowskich UE na warunkach określonych w tym rozporządzeniu.
(10)

Zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia zwalniającego od daty otrzymania przez Komisję odpowiednich wniosków stron wnioskujących o zwolnienie do czasu wydania decyzji co do ich treści płatność rozszerzonego cła w stosunku do wszelkiego przywozu podstawowych części rowerowych zgłaszanych do swobodnego obrotu przez te strony wymienione w tabelach 1 i 2 została zawieszona.
DECYZJA KOMISJI (UE) 2022/507

z dnia 29 marca 2022 r.

potwierdzająca uczestnictwo Irlandii w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1147 ustanawiającym Fundusz Azylu, Migracji i Integracji

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając Protokół 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 4,

uwzględniając powiadomienie przez Irlandię o zamiarze przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1147 z dnia 7 lipca 2021 r. ustanawiającego Fundusz Azylu, Migracji i Integracji (1) i związania się przepisami tego rozporządzenia,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Pismem z 7 lutego 2022 r. Irlandia oficjalnie powiadomiła o swoim zamiarze, zgodnie z art. 4 protokołu nr 21, przyjęcia rozporządzenia (UE) 2021/1147 i związania się przepisami tego rozporządzenia.

(2) Uczestnictwo Irlandii w rozporządzeniu (UE) 2021/1147 nie podlega żadnym warunkom.

(3) Zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 331 ust. 1 Traktatu Komisja powinna zatem potwierdzić udział Irlandii w rozporządzeniu (UE) 2021/1147,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1 1. Potwierdza się uczestnictwo Irlandii w rozporządzeniu (UE) 2021/1147. 2. Rozporządzenie (UE) 2021/1147 ma zastosowanie do Irlandii zgodnie z niniejszą decyzją od 7 lutego 2022 r.

Artykuł 2 Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 marca 2022 r. W imieniu Komisji Przewodnicząca Ursula VON DER LEYEN

(1) Dz.U. L 251 z 15.7.2021, s. 1.
(1)

Od dnia 24 lutego 2022 r. na operatorów w sektorze rybołówstwa i akwakultury w Unii ma wpływ agresja wojskowa Rosji wobec Ukrainy. Zakłócenia przepływów handlowych towarów z Rosji i Ukrainy, które mają istotne znaczenie dla sektora rybołówstwa i akwakultury, spowodowały nagłe przyspieszenie wzrostu cen kluczowych czynników produkcji, takich jak energia i surowce. Poważny wpływ na wymianę handlową między Ukrainą a Unią ma również kwestia niedostępności transportu, ponieważ w wyniku rosyjskiego ataku ucierpiały ukraińskie porty lotnicze, a wszystkie operacje żeglugi handlowej w portach ukraińskich zostały zawieszone. Kryzys ten prawdopodobnie będzie miał poważny wpływ na dostawy do Unii zbóż, olejów roślinnych i ryb białych z Ukrainy i Rosji, co może doprowadzić do znacznego wzrostu cen paszy dla ryb i pogłębienia problemów wynikających z gwałtownego wzrostu cen energii lub do niedoboru kluczowych surowców. Część floty unijnej zaprzestała połowów ze względu na spadek rentowności tej działalności i brak możliwości zrekompensowania wzrostu kosztów nakładów. Statki rybackie prowadzące działalność na Morzu Czarnym są również zagrożone ewentualnymi działaniami wojskowymi, dlatego zapobiegawczo zawieszają one swoją działalność. Łączny wpływ tych wzrostów kosztów i niedoborów odczuwany jest również w sektorze produkcji i przetwarzania żywności pochodzenia morskiego. W związku z tym występują poważne zakłócenia rynku, spowodowane znacznym wzrostem kosztów i zakłóceniami w handlu i wymagające podjęcia skutecznych i efektywnych działań.
DECYZJA KOMISJI (UE) 2022/494

z dnia 25 marca 2022 r.

potwierdzająca uczestnictwo Irlandii w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/693 ustanawiającym program „Sprawiedliwość”

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Protokół nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 4,

uwzględniając powiadomienie przesłane przez Irlandię o zamiarze przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/693 z dnia 28 kwietnia 2021 r. ustanawiającego program „Sprawiedliwość” oraz uchylającego rozporządzenie (UE) nr 1382/2013 (1) i związania się przepisami tego rozporządzenia,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Pismem z dnia 22 listopada 2021 r. Irlandia powiadomiła o zamiarze przyjęcia rozporządzenia (UE) 2021/693 oraz związania się jego przepisami.

(2) Uczestnictwo Irlandii w rozporządzeniu (UE) 2021/693 nie jest obwarowane żadnymi warunkami.

(3) Zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 331 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej należy zatem potwierdzić uczestnictwo Irlandii w rozporządzeniu (UE) 2021/693,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1 Potwierdza się uczestnictwo Irlandii w rozporządzeniu (UE) 2021/693.

Artykuł 2 Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 25 marca 2022 r. W imieniu Komisji Przewodnicząca Ursula VON DER LEYEN

(1) Dz.U. L 156 z 5.5.2021, s. 21.
(1)

Zgodnie z art. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/39 (2) państwa członkowskie, które chcą uczestniczyć w unijnym programie pomocy na dostarczanie owoców i warzyw, bananów oraz mleka do placówek oświatowych („program dla szkół”) muszą przedłożyć Komisji do dnia 31 stycznia każdego roku wniosek o pomoc unijną odnoszący się do następnego roku szkolnego i, w stosownych przypadkach, zaktualizowany wniosek o pomoc unijną dotyczący trwającego roku szkolnego.
(4)

W odniesieniu do celów inicjatywy zmierzających do wprowadzenia ogólnounijnego zakazu zarówno hodowli zwierząt futerkowych, jak i wprowadzania do obrotu futer w Unii, o ile mają one na celu poprawę funkcjonowania rynku wewnętrznego, Komisja jest uprawniona do przedstawiania wniosków dotyczących aktów prawnych na podstawie art. 114 TFUE. Ponadto jeśli chodzi o cel, jakim jest wprowadzenie ogólnounijnego zakazu hodowli zwierząt futerkowych, na podstawie art. 43 ust. 2 TFUE można przyjąć akt prawny Unii do celów wprowadzenia w życie traktatów w odniesieniu do przepisów niezbędnych do osiągnięcia celów wspólnej polityki rolnej.
(5)

Grunty ugorowane pozostają gruntami ornymi nadającymi się do produkcji roślinnej, które – choć w różnym stopniu w zależności od ich warunków, takich jak jakość gleby – mogą być natychmiast wykorzystywane do produkcji żywności i paszy. W związku z tym, aby umożliwić rolnikom wykorzystywanie w jak największym stopniu dostępnych im obszarów do celów produkcji żywności i paszy dla zwierząt, należy zezwolić państwom członkowskim na odstępstwo od warunków dotyczących płatności z tytułu zazieleniania, w tym stosowania środków ochrony roślin, na rok składania wniosków 2022 w odniesieniu do gruntów ugorowanych, które zostały zgłoszone jako spełniające wymogi dotyczące dywersyfikacji upraw lub obszaru proekologicznego zgodnie, odpowiednio, z art. 44 ust. 4 i art. 46 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.
1.3.

Zalecenia nawiązują również do możliwej fragmentacji decyzji poprzez nadanie niektórym członkom, wymienionym w załączniku B do decyzji, prawa do zaprzestania stosowania ust. 4 w przypadku braku porozumienia między członkami co do przyszłego funkcjonowania tego ustępu. Aby uniknąć wprowadzania wyjątku dla niektórych członków, co mogłoby potencjalnie nastąpić w przypadku nieosiągnięcia porozumienia w sprawie przyszłego funkcjonowania ust. 4 w uzgodnionym terminie, kilku członków było nadal zmotywowanych do znalezienia możliwego do zaakceptowania rozwiązania w odniesieniu do tego ustępu podczas dyskusji, jakie toczyły się na ten temat w Komitecie ds. Rolnictwa po 2019 r.
(3)

W celu sprawdzenia, czy przestrzegane są przepisy dotyczące biopaliw, biopłynów, paliw z biomasy, odnawialnych paliw ciekłych i gazowych pochodzenia niebiologicznego oraz pochodzących z recyklingu paliw węglowych, państwa członkowskie mogą stosować systemy dobrowolne. Systemy dobrowolne odegrały ważną rolę w dostarczaniu dowodów na zgodność z kryteriami zrównoważonego rozwoju i ograniczaniu emisji gazów cieplarnianych w odniesieniu do biopaliw i biopłynów zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE (3). Na mocy dyrektywy (UE) 2018/2001 rozszerzono rolę systemów dobrowolnych. Po pierwsze, mogą one obecnie służyć do poświadczania zgodności wszystkich paliw wyprodukowanych z biomasy, w tym paliw gazowych i stałych, z kryteriami zrównoważonego rozwoju określonymi w dyrektywie (UE) 2018/2001 oraz do dostarczania dokładnych danych na temat ograniczenia emisji gazów cieplarnianych. Po drugie, mogą one służyć do poświadczania zgodności odnawialnych ciekłych i gazowych paliw transportowych pochodzenia niebiologicznego oraz pochodzących z recyklingu paliw węglowych z odpowiadającymi im kryteriami ograniczania emisji gazów cieplarnianych. Po trzecie, mogą one służyć do wykazania zgodności z przepisami ustanowionymi w art. 27 ust. 3 dyrektywy (UE) 2018/2001 w celu obliczania odnawialnej energii elektrycznej w transporcie. Po czwarte, mogą one służyć do wykazania, że podmioty gospodarcze wprowadzają dokładne informacje do unijnej lub krajowej bazy danych na temat niektórych paliw odnawialnych i pochodzących z recyklingu paliw węglowych stosowanych w transporcie zgodnie z art. 28 ust. 4 dyrektywy (UE) 2018/2001. Po piąte, mogą one być wykorzystywane do certyfikacji biopaliw, biopłynów i paliw z biomasy o niskim ryzyku spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów. Komisja może zdecydować, że dobrowolne systemy krajowe lub międzynarodowe mogą służyć wszystkim lub niektórym z tych celów.
(3)

Dostęp do usług energetycznych ma zasadnicze znaczenie dla włączenia społecznego. W Europejskim filarze praw socjalnych, ogłoszonym wspólnie przez Parlament Europejski, Radę i Komisję w dniu 17 listopada 2017 r., ujęto energię jako jedną z niezbędnych usług (3), do których każda osoba ma prawo dostępu. Wsparcie w zakresie dostępu do tych usług musi zostać zapewnione dla osób potrzebujących (4). W Planie działania na rzecz Europejskiego filaru praw socjalnych (5) określono konkretne działania mające na celu urzeczywistnienie 20 zasad filaru, w tym konkretne inicjatywy na 2022 r., które przyczynią się również do podjęcia problemu ubóstwa energetycznego.
(4)

Należy zatem ustanowić w niniejszej decyzji wykaz państw trzecich lub terytoriów, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii przesyłek siana i słomy. W takim wykazie należy uwzględnić wykaz znajdujący się w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 136/2004 oraz zawarty w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/404 (5) wykaz państw trzecich, terytoriów lub ich stref, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii przesyłek zwierząt kopytnych ze względu na ich korzystną sytuację w zakresie zdrowia zwierząt, między innymi w odniesieniu do pryszczycy. Aby nie powodować żadnych zakłóceń w handlu oraz w celu zapewnienia jasności, należy również sporządzić odrębny wykaz państw trzecich lub terytoriów, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii przesyłek słomy granulowanej przeznaczonej do spalania w odpowiednich instalacjach.
(8)

Unia powinna również poprzeć zmiany w załączniku A do Konwencji dotyczące produktów z dodatkiem rtęci w stopniu, w jakim dotyczą one wycofywania produktów z dodatkiem rtęci, które nie są ani regulowane prawem Unii, ani produkowane w Unii. W zakresie, w jakim są one objęte przedłożeniem dokonanym przez region Afryki, Unia powinna również poprzeć zmiany w załączniku A do Konwencji, w zakresie, w jakim dotyczą one kompaktowych lamp fluorescencyjnych, liniowych lamp fluorescencyjnych z luminoforem trójpasmowym, lamp fluorescencyjnych z zimną katodą oraz lamp fluorescencyjnych z zewnętrzną elektrodą stosowanych w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, w odniesieniu do których wnioski o przedłużenie wyłączeń dotyczących stosowania rtęci zostały odrzucone zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE (3).
(6)

Unia w znacznym stopniu przyczyniła się do opracowania postanowień Konwencji dotyczących odpadów oraz wniosła wkład w prace ekspertów w okresie między sesjami, rozpoczęte decyzją MC-3/5, co doprowadziło do proponowanej decyzji.
(4)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje. Ponieważ niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego protokołu Dania – w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszej decyzji – podejmuje decyzję, czy dokona jej transpozycji do swego prawa krajowego.
(5)

Przyjęcie zmian do rezolucji MSC w sprawie standardów eksploatacyjnych oznaczałoby ulepszenie uprzednio przyjętych standardów eksploatacyjnych w stosunku do sprzętu zastosowanego w celu odzwierciedlenia modernizacji GMDSS. Unia powinna w związku z tym poprzeć przyjęcie zmian do rezolucji MSC.
c)

do strefy bezpieczeństwa nie można wnosić – bez uzyskania wcześniejszej zgody organu ds. bezpieczeństwa Komisji – urządzeń do nagrywania i komunikacji, takich jak telefony komórkowe, komputery, kamery lub inne inteligentne urządzenia; o przyznanie wszelkich odstępstw należy zwracać się z wyprzedzeniem do organu ds. bezpieczeństwa Komisji; lokalny pełnomocnik ochrony pełni rolę punktu kontaktowego;
(6)

W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja wezwała przedsiębiorstwo Severstal i powiązane z nim przedsiębiorstwa do przedłożenia odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu w określonym terminie. W szczególności poinformowała wnioskodawcę i władze państwa wywozu o wszczęciu dochodzenia i zaprosiła je do wzięcia w nim udziału. Komisja wezwała również inne strony do zgłoszenia się i przedstawienia swoich opinii, pod warunkiem że istnieje obiektywny związek między ich działalnością a produktem objętym przeglądem.
(4)

Rząd Niemic zaproponował Uwe BECKERA, przedstawiciela organu regionalnego odpowiedzialnego politycznie przed wybranym zgromadzeniem, Staatssekretär für Europaangelegenheiten, politische Verantwortung gegenüber dem Hessischen Landtag, (sekretarz stanu do spraw europejskich, odpowiedzialny politycznie przed parlamentem landu Hesji), jako członka Komitetu Regionów do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2025 r.,