ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Decyzja Rady

z dnia 21 lutego 1994 r.

w sprawie zawarcia, w imieniu Wspólnoty, Konwencji o ochronie środowiska morskiego obszaru Morza Bałtyckiego (Konwencji z Helsinek, zmienionej w 1992 r.)

(94/157/WE)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 130s, wraz z art. 228 ust. 3 akapit pierwszy,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],

a także mając na uwadze, co następuje:

Komisja w imieniu Wspólnoty wzięła udział w negocjacjach dotyczących projektu Konwencji z Helsinek zmienionej w 1992 r.;

Konwencja ta została podpisana w imieniu Wspólnoty 24 września 1992 r.;

Konwencja ustanawia ramy dla współpracy regionalnej zapewniającej ekologiczną odnowę Morza Bałtyckiego ukierunkowaną na samoregenerację jego środowiska morskiego i zachowanie jego równowagi ekologicznej;

Wspólnota przyjęła środki w obszarze objętym Konwencją i powinna działać w tych obszarach na poziomie międzynarodowym;

polityka Wspólnoty w dziedzinie środowiska naturalnego przyczynia się do dążenia do zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego, ochrony zdrowia ludzkiego oraz rozważnego i racjonalnego użytkowania zasobów naturalnych;

polityka Wspólnoty w dziedzinie środowiska naturalnego ma na celu wysoki poziom ochrony; jest ona oparta na zasadzie ostrożności oraz na zasadach działania zapobiegawczego, usuwania szkód wyrządzonych środowisku naturalnemu oraz zasady, że zanieczyszczający płaci;

w zakresie swoich odpowiednich kompetencji Wspólnota i Państwa Członkowskie współpracują z państwami trzecimi i z właściwymi organizacjami międzynarodowymi;

zawarcie Konwencji przez Wspólnotę pomoże osiągnąć cele wymienione w art. 130r Traktatu,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Konwencja o ochronie środowiska morskiego obszaru Morza Bałtyckiego (Konwencja z Helsinek, zmieniona w 1992 r.), podpisana w Helsinkach (Finlandia) 24 września 1992 r., zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty Europejskiej.

Tekst Konwencji załączony jest do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady składa rządowi fińskiemu dokument zatwierdzenia zgodnie z art. 38 Konwencji.

Sporządzono w Brukseli, dnia 21 lutego 1994 r.

W imieniu Rady

Th. Pangalos

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 226 z 21.8.1993, str. 8.

[2] Dz.U. C 315 z 22.11.1993.

[3] Dz.U. C 34 z 2.2.1994, str. 5.

--------------------------------------------------
Decyzja Rady

z dnia 21 lutego 1994 r.

w sprawie przystąpienia Wspólnoty do Konwencji o ochronie Środowiska Morskiego obszaru morza bałtyckiego z 1974 r. (Konwencja Helsińska)

(94/156/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 130s, wraz z art. 228 ust. 3 akapit pierwszy,

uwzględniając wniosek Komisji [1]

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],

a także mając na uwadze, co następuje:

zgodnie z art. 130r Traktatu polityką Wspólnoty w dziedzinie środowiska naturalnego jest wspieranie następujących celów: zachowanie, ochrona oraz poprawa jakości środowiska naturalnego, ochrona zdrowia ludzkiego, jak również rozważne i racjonalne użytkowanie zasobów naturalnych; co więcej, Wspólnota i Państwa Członkowskie współdziałają w ramach swoich odpowiednich kompetencji z państwami trzecimi oraz stosownymi organizacjami międzynarodowymi;

Wspólnota przyjęła środki, na obszarze objętym Konwencją, o ochronie środowiska morskiego obszaru Morza Bałtyckiego z 1974 r. (Konwencja Helsińska) i powinna podjąć działania na poziomie międzynarodowym na tym obszarze;

Komisja uczestniczyła w charakterze obserwatora w spotkaniach Komisji ds. ochrony Środowiska Morskiego Morza Bałtyckiego od dnia 19 lutego 1991 r.;

Komisja uczestniczyła również w spotkaniach grupy ad hoc w celu rewidowania Konwencji o Ochronie Środowiska Morskiego Obszaru Morza Bałtyckiego;

Konwencja o Ochronie Środowiska Morskiego Obszaru Morza Bałtyckiego została zmieniona w taki sposób, aby umożliwić przystąpienie Wspólnoty,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Wspólnota Europejska przystępuje do Konwencji o Ochronie Środowiska Morskiego Obszaru Morza Bałtyckiego z 1974 r. (Konwencja Helsińska).

Tekst Konwencji dołączony jest do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady upoważniony jest do wyznaczenia osoby lub osób upoważnionych do złożenia dokumentu przystąpienia, zgodnie z art. 26 Konwencji.

Sporządzono w Brukseli, dnia 21 lutego 1994 r.

W imieniu Rady

Th. Pangalos

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 222 z 18.8.1993, str. 13.

[2] Dz.U. C 315 z 22.11.1993.

[3] Dz.U. C 34 z 2.2.1994, str. 5.

--------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 18 marca 1994 r.

ustanawiająca wymagania dotyczące zdrowia zwierząt i świadectwo weterynaryjne dla przywozu osłonek zwierzęcych z państw trzecich

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(94/187/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 92/118/EWG z dnia 17 grudnia 1992 r. ustanawiającą warunki zdrowotne zwierząt i zdrowia publicznego regulujące handel i przywóz do Wspólnoty produktów nieobjętych wyżej wymienionymi warunkami ustanowionymi w szczególnych zasadach wspólnotowych, określonych w załączniku A (1) do dyrektywy 89/662/EWG oraz, w zakresie czynników chorobotwórczych, do dyrektywy 90/425/EWG [1], w szczególności jej art. 10 ust. 2 lit. a) i c),

a także mając na uwadze, co następuje:

rozdział 2 załącznika I wyżej wspomnianej dyrektywy dopuszcza przywóz osłonek zwierzęcych, które zostały poddane wymaganej obróbce, ze wszystkich państw trzecich;

należy ustanowić wymagania dotyczące zdrowia zwierząt i świadectwo weterynaryjne w celu zagwarantowania, że taka wymagana obróbka osłonek jest wykonywana;

uwzględniając ustanowienie nowych regulacji dotyczących świadectwa, należy przewidzieć pewien okres na ich wykonanie;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Państwa Członkowskie zezwalają na przywóz z każdego państwa trzeciego osłonek zwierzęcych, którym towarzyszy świadectwo zdrowia ustanowione w Załączniku; składające się z pojedynczego arkusza i wypełniane co najmniej w jednym języku urzędowym Państwa Członkowskiego przeprowadzającego kontrolę przywozową.

Artykuł 2

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 1994 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 marca 1994 r.

W imieniu Komisji

René Steichen

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 62 z 15.3.1993, str. 49.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

ŚWIADECTWO ZDROWIA ZWIERZĄT

dla osłonek zwierzęcych przeznaczonych do wysyłki do Wspólnoty Europejskiej

+++++ TIFF +++++

+++++ TIFF +++++

--------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 18 kwietnia 1994 r.

dotycząca świadectw weterynaryjnych dla wprowadzania do obrotu w Zjednoczonym Królestwie oraz Irlandii psów i kotów niepochodzących z tych krajów

(94/273/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiającą warunki zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych warunkami zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG [1], w szczególności jej art. 10 ust. 3 lit. a) pkt vii),

a także mając na uwadze, co następuje:

należy ustanowić świadectwo weterynaryjne dla psów i kotów, które są wprowadzane do obrotu w Zjednoczonym Królestwie i Irlandii i które nie pochodzą z tych krajów;

zwierzęta te muszą spełniać odpowiednie, niezbędne warunki w zdrowia, odzwierciedlone w świadectwie i należycie poświadczone przez zatwierdzonego lekarza weterynarii;

zgodnie z art. 10 ust. 3 lit. a) pkt vii), psom i kotom musi towarzyszyć indywidualne zaświadczenie o szczepieniu;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Wzór świadectwa przewidziany w art. 10 ust. 3 lit. a) vii) dyrektywy 92/65/EWG zostaje ustanowiony w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 kwietnia 1994 r.

W imieniu Komisji

René Steichen

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 268 z 14.9.1992, str. 54.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

+++++ TIFF +++++

+++++ TIFF +++++

--------------------------------------------------
DECYZJA KOMISJI

z dnia 16 maja 1994 r.

zmieniająca decyzję 93/13/EWG ustanawiającą procedurę kontroli weterynaryjnej we wspólnotowych posterunkach kontroli granicznej, dotyczącej produktów pochodzących z państw trzecich

(94/305/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/675/EWG z dnia 10 grudnia 1990 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnych produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich1, ostatnio zmienioną dyrektywą 92/118/EWG2, w szczególności jej art. 18 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

zezwala się na przywóz siana i słomy do Wspólnoty z tych krajów, które są wymienione w załączniku F do decyzji Komisji 93/13/EWG3;

uwzględniając udzielone gwarancje, konieczna jest zmiana tego wykazu w celu włączenia niektórych części Republiki Południowej Afryki; obszar, z którego pochodzą siano i słoma, jest położony poza obszarem zwalczania pryszczycy, gdzie w okresie ostatnich sześciu miesięcy nie pasły się żadne zwierzęta;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku F do decyzji Komisji 93/13/EWG między wyrazami "Słowenia" i "Szwecja" dodaje się wyrażenie:

"Afryka Południowa (z wyłączeniem części obszaru zwalczania pryszczycy położonego w regionie weterynaryjnym Północny i Wschodni Transwal, w okręgu Ingwavuma regionu weterynaryjnego Natal i w obszarze granicznym z Botswaną, na wschód od 28° długości geograficznej)".

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 maja 1994 r.

W imieniu Komisji

René STEICHEN

Członek Komisji

1 Dz.U. L 373 z 31.12.1990, str. 1.

2 Dz.U. L 62 z 15.3.1993, str. 49.

3 Dz.U. L 9 z 15.1.1993, str. 33.
Decyzja Rady

z dnia 17 maja 1994 r.

dotycząca zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Chile w sprawie przywozu jabłek i gruszek do Wspólnoty

(94/294/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113 w powiązaniu z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze i art. 28 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1035/72 z dnia 18 maja 1972 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1],

uwzględniając zalecenie Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

Republika Chile podjęła w ramach GATT działania w następstwie wprowadzenia przez Wspólnotę Europejską środków taryfowych w formie opłat wyrównawczych od przywozu jabłek, z racji stosowania art. 24, 25 i 26 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1035/72;

Wspólnota Europejska i Chile podjęły rozmowy w celu rozwiązania tej i innych kwestii w związku z zakończeniem Rundy Urugwajskiej GATT;

rozmowy te zakończone zostały podpisaniem Porozumienia w formie wymiany listów; zatwierdzenie tego Porozumienia leży w interesie Wspólnoty,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Porozumienie w formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą a Chile w sprawie przywozu jabłek i gruszek do Wspólnoty zostaje niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty.

Tekst Porozumienia załączony jest do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczania osoby umocowanej do podpisania Porozumienia, aby stało się wiążące we Wspólnocie.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 maja 1994 r.

W imieniu Rady

Th. Pangalos

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 118 z 20 5.1972, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 3669/93 (Dz.U. L 338 z 31.12.1993, str. 26).

--------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 25 maja 1994 r.

zmieniająca art. 5 ust. 9 dyrektywy Rady 92/46/EWG w odniesieniu do punktu zamarzania

(94/330/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 92/46/EWG z dnia 16 czerwca 1992 r. ustanawiającą przepisy zdrowotne dla produkcji i wprowadzania do obrotu surowego mleka, mleka poddanego obróbce cieplnej i produktów na bazie mleka [1], w szczególności jej art. 5 ust. 9 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

stosownie do art. 5 ust. 9 akapit drugi dyrektywy 92/46/EWG Państwo Członkowskie zażądało, aby wymogi wymienione w art. 5 ust. 9 akapit pierwszy zostały ponownie zbadane, w szczególności w odniesieniu do punktu zamarzania mleka spożywczego poddanego obróbce cieplnej;

zgodnie z dostępnymi badaniami statystycznymi wartość punktu zamarzania mleka krowiego mierzona bezpośrednio po dojeniu może różnić się między Państwami Członkowskimi z uwagi na następujące czynniki: porę roku, paszę lub rasę krowy mlecznej, okres laktacji lub reprodukcji, czynniki geograficzne lub klimatyczne;

należy uwzględnić dopuszczenie wprowadzania do obrotu mleka krowiego poddanego obróbce cieplnej, którego punkt zamarzania w pewnych okolicznościach przekracza wartość ustaloną w art. 5 ust. 9 akapit pierwszy dyrektywy 92/46/EWG; możliwość ta powinna zostać ograniczona, aby zapewnić wszelkie niezbędne gwarancje wobec przypadków, gdy wyniki testów przewidzianych w załączniku C rozdział 1. A.3 lit. b) wykazują, iż nie jest tam obecna obca woda;

pozostałe wymogi art. 5 ust. 9 akapit pierwszy dyrektywy 92/46/EWG są wciąż przedmiotem badań naukowych i statystycznych;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W art. 5 ust. 9 akapit pierwszy dyrektywy 92/46/EWG dodaje się zdanie w brzmieniu:

"Jednakże punkt zamarzania wyższy niż –0,52 °C jest możliwy do zaakceptowania, pod warunkiem kontroli przewidzianych w załączniku C rozdział 1. A.3 lit. b), wykazujących, iż nie jest tam obecna obca woda"

.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 25 maja 1994 r.

W imieniu Komisji

René Steichen

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 268 z 14.9.1992, str. 1.

--------------------------------------------------
Decyzja Rady

z dnia 27 czerwca 1994 r.

dotycząca zawarcia Umowy odnoszącej się do współpracy naukowo-technicznej między Wspólnotą Europejską a Australią

(94/457/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 130 m, w powiązaniu z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze i art. 228 ust. 3 akapit pierwszy,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],

a także mając na uwadze, co następuje:

Wspólnota Europejska i Australia prowadzą specjalne programy badawcze w obszarach wspólnego zainteresowania;

na podstawie wcześniejszych doświadczeń w ramach Porozumienia w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Rządem Australii a Komisją Wspólnot Europejskich, podpisanego dnia 12 października 1986 r., obie strony wyraziły chęć ustanowienia bardziej formalnych ram dla współpracy naukowej i technologicznej;

na mocy decyzji z dnia 21 maja 1992 r. Rada upoważniła Komisję do negocjowania Umowy dotyczącej współpracy naukowo-technicznej między Wspólnotą Europejską a Australią;

Wspólnota Europejska i Australia oczekują wzajemnych korzyści ze współpracy;

bez uszczerbku dla odpowiednich postanowień Traktatu Umowa i wszelkie działania podjęte na mocy tej Umowy w żaden sposób nie wpłyną na kompetencje Państw Członkowskich dotyczące podejmowania działań dwustronnych z Australią w dziedzinie nauki, technologii, badań i rozwoju oraz zawierania, gdzie to stosowne, umów w tym celu;

Umowa ta została podpisana w imieniu Wspólnoty w Canberze dnia 23 lutego 1994 r.;

Umowa odnosząca się do współpracy naukowo-technicznej między Wspólnotą Europejską a Australią powinna zostać zatwierdzona,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Umowę odnoszącą się do współpracy naukowo-technicznej między Wspólnotą Europejską a Australią.

Tekst Umowy załącza się do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji przewidzianych w art. 11 Umowy.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 czerwca 1994 r.

W imieniu Rady

C. Simitis

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 181 z 3.7.1993, str. 9.

[2] Dz.U. C 315 z 22.11.1993.

[3] Dz.U. C 304 z 10.11.1993, str. 3.

--------------------------------------------------
Decyzja Rady

z dnia 17 czerwca 1994 r.

upoważniająca Wspólnotę Europejską i Europejską Wspólnotę Energii Atomowej do podpisania i zawarcia Konwencji określającej Statut Szkół Europejskich

(94/557/WE, Euratom)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 235,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 203,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],

a także mając na uwadze, co następuje:

Wspólnotom Europejskim zależy na udostępnieniu dzieciom swoich pracowników wspólnej edukacji w Szkołach Europejskich, co jest jednym ze sposobów zapewnienia prawidłowego działania instytucji wspólnotowych i ułatwiających wykonywanie zadań przez te instytucje; w tym celu, dnia 12 kwietnia 1957 r. założycielskie Państwa Członkowskie podpisały Konwencję określającą Statut Szkół Europejskich;

dnia 31 maja 1990 r. Rada i ministrowie edukacji zebrani w Radzie, wezwali do przygotowania projektu nowej Konwencji dotyczącej Szkół Europejskich, ze zwróceniem uwagi na poprawienie sprawności działania tych Szkół oraz przyznanie większej wagi roli Wspólnot w Szkołach;

udział Wspólnot w wykonywaniu wspomnianej Konwencji jest konieczny, aby zapewnić osiągnięcie celów Wspólnoty Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej;

Wspólnota Europejska i Europejska Wspólnota Energii Atomowej będą uczestniczyć w wykonywaniu Konwencji realizując swe kompetencje wynikające z przepisów przewidzianych w tej Konwencji oraz innych aktów, które Wspólnota może przyjąć w przyszłości, zgodnie z warunkami Konwencji;

konieczne jest odpowiednio, aby Wspólnoty Europejskie zawarły wspomnianą Konwencję;

jedyne kompetencje umożliwiające podjęcie niniejszej decyzji ustanowione są w art. 235 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz art. 203 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Konwencja określająca Statut Szkół Europejskich zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

Tekst Konwencji załączony jest do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady jest niniejszym umocowany do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Konwencji, ze skutkiem wiążącym dla Wspólnoty Europejskiej i dla Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, oraz do wyznaczenia osoby umocowanej do złożenia do depozytu dokumentu zatwierdzenia, zgodnie z art. 33 Konwencji.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 17 czerwca 1994 r.

W imieniu Rady

Th. Mikroutsikos

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 93 z 2.4.1993, str. 1.

[2] Dz.U. C 128 z 9.5.1994.

--------------------------------------------------
Decyzja Rady

z dnia 18 lipca 1994 r.

dotycząca zawarcia Umowy o współpracy między Wspólnotą Europejską a Republiką Indii w sprawie partnerstwa i rozwoju

(94/578/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113 i 130y, w powiązaniu z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze i art. 228 ust. 3 akapit pierwszy,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],

a także mając na uwadze, co następuje:

na mocy art. 130 Traktatu, polityka wspólnotowa w zakresie współpracy na rzecz rozwoju powinna sprzyjać stałemu rozwojowi gospodarczemu i społecznemu krajów rozwijających się, ich harmonijnemu i stopniowemu włączaniu się do gospodarki światowej oraz walce z ubóstwem w tych krajach;

Wspólnota powinna przyjąć, w celu osiągnięcia celów w sferze stosunków zewnętrznych, Umowę, określoną w niniejszej decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Umowa o współpracy między Wspólnotą Europejską a Republiką Indii w sprawie partnerstwa i rozwoju zostaje niniejszym przyjęta w imieniu Wspólnoty.

Tekst Umowy załącza się do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 29 Umowy [3] w imieniu Wspólnoty.

Artykuł 3

Komisja, wraz z przedstawicielami Państw Członkowskich, reprezentuje Wspólnotę we Wspólnej Komisji przewidzianej w art. 22 Umowy.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 lipca 1994 r.

W imieniu Rady

K. Kinkel

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 103 z 14.4.1993, str. 8.

[2] Dz.U. C 128 z 9.5.1994.

[3] Dz.U. L 223 z 27.8.1994, str. 35.

--------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 17 czerwca 1994 r.

w sprawie zawarcia Konwencji określającej Statut Szkół Europejskich

(94/558/EWWiS)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, w szczególności jego art. 95,

za zgodą Rady,

uwzględniając konsultacje z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

Europejska Wspólnota Węgla i Stali pragnie zapewnić wspólną edukację dzieci pracowników swoich instytucji w szkołach europejskich, w celu zapewnienia właściwego działania instytucji Wspólnoty i ułatwienia spełniania jej zadań; w tym celu dnia 12 kwietnia 1957 r. założycielskie Państwa Członkowskie podpisały Konwencję określającą Statut Szkół Europejskich;

dnia 31 maja 1990 r. Rada i Ministrowie Edukacji zebrani w Radzie wezwali do sporządzenia nowej konwencji w sprawie Szkół Europejskich, którą należy zaprojektować w celu zwiększenia wydajności działania szkół i uznania roli Wspólnoty w tej dziedzinie;

konieczny jest udział Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali w wykonywaniu powyższej Konwencji, aby zapewnić osiągnięcie celów Wspólnoty;

Europejska Wspólnota Węgla i Stali uczestniczy w wykonywaniu Konwencji, wykorzystując swoje uprawnienia wynikające z przepisów tej Konwencji i przyszłe akty prawne, które może przyjąć zgodnie z jej warunkami;

w związku z powyższym niezbędne jest, aby Europejska Wspólnota Węgla i Stali zawarła powyższą Konwencję;

wyłączne uprawnienia potrzebne do przyjęcia niniejszej decyzji zostały przewidziane w art. 95 Traktatu EWWiS,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali Konwencję określającą Statut Szkół Europejskich. Tekst Konwencji stanowi załącznik do niniejszej decyzji [1].

Artykuł 2

Przewodniczący Komisji złoży dokument zatwierdzenia zgodnie z art. 33 Konwencji.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 17 czerwca 1994 r.

W imieniu Komisji

Jacques Delors

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 212 z 17.8.1994, str. 3.

--------------------------------------------------