ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
DECYZJA RADY (UE) 2019/1193

z dnia 8 lipca 2019 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w odniesieniu do zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (Linia budżetowa 33 02 03 01 – Prawo spółek)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwane dalej „Porozumieniem EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

(2) Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, protokołu 31 do Porozumienia EOG.

(3) Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera postanowienia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

(4) Należy kontynuować współpracę pomiędzy umawiającymi się stronami Porozumienia EOG w ramach działań Unii finansowanych z budżetu ogólnego Unii Europejskiej dotyczących prawa spółek.

(5) Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić realizację tej rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2019 r.

(6) Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem opierać się na dołączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1 Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie EOG w odniesieniu do proponowanej zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 lipca 2019 r. W imieniu Rady A.-K. PEKONEN Przewodnicząca

(1) Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

(2) Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.
DECYZJA RADY (UE) 2019/1192

z dnia 8 lipca 2019 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w odniesieniu do zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (Linia budżetowa 02 03 01 – Funkcjonowanie i rozwój rynku wewnętrznego towarów i usług oraz linia budżetowa 02 03 04 – Narzędzia zarządzania rynkiem wewnętrznym)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwane dalej „Porozumieniem EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

(2) Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, protokołu 31 do Porozumienia EOG.

(3) Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera postanowienia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

(4) Należy kontynuować współpracę pomiędzy umawiającymi się stronami Porozumienia EOG w ramach działań Unii finansowanych z budżetu ogólnego Unii Europejskiej dotyczących funkcjonowania i rozwoju rynku wewnętrznego towarów i usług oraz w zakresie narzędzi zarządzania rynkiem wewnętrznym.

(5) Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić realizację tej rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2019 r.

(6) Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem opierać się na dołączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1 Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie EOG w odniesieniu do zaproponowanej zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, oparte jest na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 lipca 2019 r. W imieniu Rady A.-K. PEKONEN Przewodnicząca

(1) Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

(2) Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.
DECYZJA RADY (UE) 2019/1191

z dnia 8 lipca 2019 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w odniesieniu do zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (Linia budżetowa 04 03 01 03 – Swobodny przepływ pracowników, koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego i działań na rzecz migrantów, w tym migrantów z państw trzecich)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 46 i 48 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwane dalej „Porozumieniem EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

(2) Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, protokołu 31 do Porozumienia EOG.

(3) Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera postanowienia szczegółowe dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

(4) Należy kontynuować współpracę pomiędzy umawiającymi się stronami Porozumienia EOG w ramach działań Unii finansowanych z budżetu ogólnego Unii Europejskiej w zakresie swobodnego przepływu pracowników, koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego i działań na rzecz migrantów, w tym migrantów z państw trzecich.

(5) Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić kontynuowanie tej rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2019 r.

(6) Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1 Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie EOG w odniesieniu do proponowanej zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 lipca 2019 r. W imieniu Rady A.-K. PEKONEN Przewodnicząca

(1) Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

(2) Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.
DECYZJA RADY (UE) 2019/1180

z dnia 8 lipca 2019 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG odnośnie do zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (linia budżetowa 12 02 01 – Wdrażanie i rozwój jednolitego rynku usług finansowych)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, protokołu 31 do Porozumienia EOG.

Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera postanowienia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić realizację tej rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2019 r.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczące proponowanej zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.
(2)

Zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) Unia opracowała i wdrożyła instrumenty koordynacji polityki w dziedzinie polityki budżetowej, makroekonomicznej i strukturalnej. Do instrumentów tych należą przedstawiane tutaj wytyczne dotyczące polityk zatrudnienia państw członkowskich określone w załączniku do decyzji Rady (UE) 2018/1215 (4) (zwane dalej „wytycznymi dotyczącymi zatrudnienia”) wraz z określonymi w zaleceniu Rady (UE) 2015/1184 ogólnymi wytycznymi dotyczącymi polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii (5), które to wytyczne stanowią razem zintegrowane wytyczne dotyczące wdrażania strategii „Europa 2020” (zwanej dalej „zintegrowanymi wytycznymi”). Założeniem wytycznych jest pokierowanie realizacją polityki w państwach członkowskich i Unii. Odzwierciedlają one współzależność między państwami członkowskimi. Otrzymany w ten sposób zestaw skoordynowanych polityk i reform na szczeblu unijnym i krajowym ma zapewnić odpowiednie połączenie ogólnych polityk gospodarczych i społecznych w celu zwiększenia ich wzajemnego pozytywnego oddziaływania.
(1)

Przedmiotem proponowanej inicjatywy obywatelskiej pod nazwą „EU law, minority rights and democratisation of Spanish institutions” („Prawo Unii, prawa mniejszości i demokratyzacja instytucji hiszpańskich”) są następujące kwestie: „systemowe czynniki ryzyka w Hiszpanii, traktowanie grup mniejszościowych oraz pilna potrzeba zachęcenia do działań zmierzających do demokratyzacji kraju i dostosowania go do podstawowych zasad prawa UE”.
DECYZJA RADY (UE) 2019/1179

z dnia 8 lipca 2019 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w odniesieniu do zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (Linia budżetowa 02 04 77 03 – Działanie przygotowawcze – Badania nad obronnością)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013 (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (2), w szczególności jego art. 58 ust. 2 lit. b), art. 110 ust. 1 oraz art. 181,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (3) (zwane dalej „Porozumieniem EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

(2) Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, protokołu 31 do Porozumienia EOG.

(3) Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera postanowienia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

(4) Należy kontynuować współpracę pomiędzy umawiającymi się stronami Porozumienia EOG w ramach działań Unii finansowanych z budżetu ogólnego Unii Europejskiej dotyczących działań przygotowawczych – badań nad obronnością.

(5) Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić realizację tej rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2019 r.

(6) Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem opierać się na dołączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1 Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie EOG w odniesieniu do zaproponowanej zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, oparte jest na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 lipca 2019 r. W imieniu Rady A.-K. PEKONEN Przewodnicząca

(1) Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

(2) Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.

(3) Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.
(5)

W związku z tym konieczne jest doprecyzowanie mających zastosowanie przepisów prawodawstwa Unii dotyczących produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych, w tym: rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 (3) oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008 (4) i (WE) nr 1235/2008 (5). Ponadto należy dokonać niezbędnych ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych, a także procedurę, której należy przestrzegać w sytuacji, gdy Unia przyjmuje nowe przepisy dotyczące produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych, które mają wpływ na odniesienia do mających zastosowanie przepisów i uzgodnionych ustaleń.
(1)

Przedmiotem proponowanej inicjatywy obywatelskiej pod nazwą „A price for carbon to fight climate change” („Opłata za emisje CO2 – walka ze zmianą klimatu”) są następujące kwestie: „Zwracamy się do Komisji Europejskiej o przedłożenie wniosku ustawodawczego UE w celu zniechęcenia do korzystania z paliw kopalnych oraz zachęcania do oszczędzania energii i do stosowania odnawialnych źródeł energii w celu walki z globalnym ociepleniem i ograniczeniem wzrostu temperatury do 1,5 C.
(5)

Na podstawie tej oceny i biorąc pod uwagę potrzebę spójności docelowych parametrów skuteczności działania funkcjonalnego bloku przestrzeni powietrznej Europa Centralna (FABEC) zgodnie z art. 11 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 549/2004, Komisja stwierdziła, zgodnie z art. 17 ust. 1 lit. d) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 391/2013 i bez uszczerbku dla art. 16 rozporządzenia (WE) nr 550/2004, że przedłożona przez Szwajcarię stawka jednostkowa w strefach pobierania opłat trasowych na rok 2019 jest zgodna z przepisami rozporządzeń wykonawczych (UE) nr 390/2013 i (UE) nr 391/2013.
(4)

W dniu 21 listopada 2018 r. na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1176/2011 (4) Komisja przyjęła sprawozdanie przedkładane w ramach mechanizmu ostrzegania, w którym wskazała Grecję jako jedno z państw członkowskich, w przypadku których przeprowadzona zostanie szczegółowa ocena sytuacji. Szczegółowa ocena sytuacji została uwzględniona w sprawozdaniu krajowym na 2019 r. dotyczącym Grecji (5) opublikowanym w dniu 27 lutego 2019 r. Komisja doszła do wniosku, że – mimo iż udało jej się przywrócić równowagę budżetową i znacząco zmniejszyć deficyt obrotów bieżących – Grecja wciąż boryka się z nadmiernymi zakłóceniami równowagi makroekonomicznej będącymi skutkami kryzysu (6). Dotyczą one w szczególności wysokiego długu publicznego, ujemnej międzynarodowej pozycji inwestycyjnej netto, dużego udziału kredytów zagrożonych w bilansach banków oraz nadal wysokiej stopy bezrobocia. W szczególności pod koniec 2018 r. dług publiczny wynosił 181,1 % produktu krajowego brutto, co stanowi najwyższy poziom w Unii. Międzynarodowa pozycja inwestycyjna netto Grecji utrzymuje się na bardzo wysokim poziomie i w 2018 r. stanowiła – 137,9 % produktu krajowego brutto. Co więcej, mimo znacznego zmniejszenia deficytu obrotów bieżących, postęp ten nadal jest niewystarczający, aby Grecja mogła w zadowalającym tempie obniżyć bardzo znaczną międzynarodową pozycję inwestycyjną netto, tak by osiągnęła ona poziom uznawany za rozsądny. Mimo że bezrobocie w dalszym ciągu spadało, ze szczytowej wartości 27,8 % w 2013 r., w marcu 2019 r. nadal wynosiło 18,1 %. Bezrobocie długotrwałe (11,9 % w pierwszym kwartale 2019 r.) i bezrobocie młodzieży (40,4 % w marcu 2019 r.) utrzymują się na bardzo wysokim poziomie.
(7)

Zgodnie z definicją w sekcji 2 SFA finansowym wskaźnikiem referencyjnym jest dowolna(-y) cena, stopa, indeks lub wartość, która(-y) (i) jest określana(-y) cyklicznie poprzez zastosowanie (bezpośrednio lub pośrednio) wzoru lub jakiejkolwiek innej metody obliczania do informacji lub opinii dotyczących transakcji na rynku lub stanu rynku w ujęciu co najmniej jednego instrumentu bazowego; (ii) jest udostępniona(-y) publicznie (bezpłatnie lub odpłatnie); oraz (iii) jest stosowana(-y) jako odniesienie do określania przypadających do zapłaty odsetek lub innych kwot należnych z tytułu depozytów lub instrumentów kredytowych; do określania ceny lub wartości różnych produktów inwestycyjnych; lub do pomiaru wyników różnych produktów oferowanych przez osobę przewidzianą przepisami.
(6)

Zgodnie z drugim warunkiem określonym w art. 5 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 agencje ratingowe w państwie trzecim muszą podlegać prawnie wiążącym przepisom, które są równoważne z przepisami określonymi w art. 6–12 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 i w załączniku I do tego rozporządzenia. Ramy prawne i nadzorcze Japonii opierają się na obowiązku działania w dobrej wierze. Agencja ratingowa jest zobowiązana do utworzenia systemu kontroli operacyjnej na potrzeby uczciwego i odpowiedniego wykonywania działalności ratingowej, czemu służą liczne szczegółowe i nakazowe wymogi, szczegółowe przepisy dotyczące unikania konfliktów interesów, zarządzania nimi i ujawniania ich oraz obowiązek ewidencjonowania i ujawniania informacji JFSA oraz podawania ich do wiadomości publicznej. Ramy prawne i nadzorcze Japonii uznaje się za równoważne z wymogami rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 w odniesieniu do zarządzania konfliktami interesów, wymogów organizacyjnych, gwarancji zapewniających jakość ratingów i metod ratingowych, obowiązku ujawniania ratingów kredytowych oraz obowiązku powszechnego i okresowego ujawniania informacji na temat działalności w zakresie ratingu kredytowego. Ramy prawne i nadzorcze Japonii przewidują zatem równoważną ochronę, jeśli chodzi o rzetelność i przejrzystość agencji ratingowych, prawidłowe zarządzanie agencjami ratingowymi oraz wiarygodność ich działalności w zakresie ratingu kredytowego.
(19)

Przepisy przymuszające dają ASIC możliwość – jeżeli uzna ona, że leży to w interesie publicznym – narzucenia licencjobiorcy obowiązku kontynuowania generowania istotnego wskaźnika referencyjnego lub administrowania takim wskaźnikiem, lub też generowania istotnego wskaźnika referencyjnego lub administrowania nim w określony sposób, w tym poprzez zmianę metody stosowanej do generowania istotnego wskaźnika referencyjnego lub do administrowania tym wskaźnikiem. Przepisy przymuszające umożliwiają również ASIC nałożenie na podmiot przekazujący dane obowiązku przekazania licencjobiorcy danych lub informacji potrzebnych do wygenerowania istotnego wskaźnika referencyjnego lub do administrowania tym wskaźnikiem, lub też przekazania ich ASIC do celów związanych z generowaniem istotnego wskaźnika referencyjnego lub z administrowaniem tym wskaźnikiem.
(6)

Zgodnie z drugim warunkiem określonym w art. 5 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 agencje ratingowe w państwie trzecim muszą podlegać prawnie wiążącym przepisom, które są równoważne z przepisami określonymi w art. 6–12 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 i w załączniku I do tego rozporządzenia. Ramy prawne i nadzorcze Meksyku dotyczące ładu korporacyjnego zobowiązują agencje ratingowe do posiadania rady dyrektorów składającej się z maksymalnie 21 członków, spośród których co najmniej 25 % musi spełniać wymogi niezależności. Niezależni dyrektorzy są między innymi odpowiedzialni za opracowanie polityki ratingowej oraz metod, skuteczność systemu kontroli wewnętrznej oraz monitorowanie procesów służących zapewnieniu zgodności z przepisami i ładu korporacyjnego. Konflikty interesów muszą być wykrywane i eliminowane, a o wszelkich potencjalnych konfliktach interesów, które mogłyby wpłynąć na ratingi, należy, w stosownych przypadkach, informować pracownika odpowiedzialnego za kwestie zgodności z przepisami. W przypadku wykrycia przez agencję ratingową konfliktów interesów, które mogłyby mieć wpływ na wystawiane przez nią ratingi, musi ona powstrzymać się od świadczenia usług. Ramy prawne i nadzorcze Meksyku zawierają obszerne wymogi organizacyjne dotyczące prowadzenia rejestrów i poufności oraz stanowią, że agencje ratingowe ponoszą pełną odpowiedzialność za wszelkie czynności zlecane na zasadzie outsourcingu. Podmioty świadczące na rzecz agencji ratingowych usługi na zasadzie outsourcingu również podlegają nadzorowi CNBV. Agencje ratingowe są zobowiązane do ustanowienia formalnej komórki ds. przeglądu metod i modeli ratingowych, ponadto meksykańskie ramy zawierają szeroki zakres wymogów dotyczących ujawniania informacji w odniesieniu do ratingów i działalności w zakresie ratingu. Ramy prawne i nadzorcze Meksyku uznaje się zatem za równoważne z wymogami rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 w odniesieniu do zarządzania konfliktami interesów, wymogów organizacyjnych, jakości ratingów i metod ratingowych, wymogu ujawniania ratingów kredytowych oraz obowiązku powszechnego i okresowego ujawniania informacji na temat działalności w zakresie ratingu kredytowego. Zapewniają one zatem równoważną ochronę, jeśli chodzi o rzetelność i przejrzystość agencji ratingowych, prawidłowe zarządzanie nimi oraz wiarygodność ich działalności w zakresie ratingu kredytowego.
(5)

Zgodnie z pierwszym warunkiem określonym w art. 5 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 agencje ratingowe w państwie trzecim muszą podlegać wymogowi uzyskania zezwolenia lub rejestracji oraz muszą również podlegać skutecznemu bieżącemu nadzorowi i egzekwowaniu wymogów. Ramy prawne i nadzorcze Stanów Zjednoczonych zobowiązują agencje ratingowe do zarejestrowania się jako organizacje ratingowe uznane w skali kraju (NRSRO) w Komisji Papierów Wartościowych i Giełd (Securities and Exchange Commission, SEC), aby wystawiane przez nie ratingi można było wykorzystywać do celów regulacyjnych. Agencje ratingowe są następnie na bieżąco nadzorowane przez SEC. SEC posiada szeroki i kompleksowy wachlarz uprawnień nadzorczych umożliwiających jej prowadzenie dochodzeń dotyczących wywiązywania się przez agencje ratingowe z ich obowiązków prawnych. Uprawnienia te obejmują prawo dostępu do dokumentów, uprawnienia do prowadzenia dochodzeń i przeprowadzania kontroli na miejscu, jak również do żądania dostępu do rejestrów połączeń telefonicznych i łączności elektronicznej. SEC może wykonywać te uprawnienia nie tylko w odniesieniu do agencji ratingowych, ale także w odniesieniu do innych osób biorących udział w działalności w zakresie ratingu kredytowego. Ramy prawne i nadzorcze Stanów Zjednoczonych zobowiązują SEC do przeprowadzenia badania każdej NRSRO co najmniej raz w roku oraz przedstawienia sprawozdania z wyników tych badań. W przypadku stwierdzenia przez SEC, że NRSRO naruszyła obowiązki wynikające z odpowiednich przepisów, SEC może przyjąć różnego rodzaju środki nadzorcze, aby powstrzymać to naruszenie. Środki te obejmują prawo do: cofnięcia rejestracji, zawieszenia stosowania ratingów do celów regulacyjnych oraz nakazania agencjom ratingowym zaprzestania naruszenia. SEC może również nakładać dotkliwe kary na agencje ratingowe dopuszczające się naruszenia odnośnych wymogów. NRSRO podlegają zatem skutecznemu bieżącemu nadzorowi i egzekwowaniu wymogów. Umowa o współpracy zawarta pomiędzy ESMA a SEC przewiduje wymianę informacji w zakresie środków egzekwowania prawa i środków nadzorczych zastosowanych wobec agencji ratingowych prowadzących działalność transgraniczną.