Rozporządzenie Komisji (WE) nr 327/2002

z dnia 21 lutego 2002 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2316/1999 ustanawiające szczegółowe zasady w celu stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1251/1999 ustanawiającego system wsparcia dla producentów niektórych roślin uprawnych

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1251/1999 z dnia 17 maja 1999 r. ustanawiające system wsparcia dla producentów niektórych roślin uprawnych [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1038/2001 [2], w szczególności jego art. 9,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2316/1999 [3], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1157/2001 [4], ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1251/1999 w odniesieniu do warunków przyznawania płatności obszarowych z tytułu niektórych roślin uprawnych.

(2) Artykuł 5a ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999 ustanawia obowiązek Państw Członkowskich w zakresie przeprowadzenia kontroli, co najmniej 30 % obszarów przeznaczonych pod konopie uprawiane na włókno, w stosunku do których złożono wnioski o przyznanie płatności obszarowych i przynajmniej 20 % obszaru, jeżeli Państwo Członkowskie wprowadza system wcześniejszej zgody na tego typu uprawy; doświadczenie zdobyte w roku gospodarczym 2001/02 pokazuje, że należy dokładniej sprecyzować wymagania dla takich kontroli, ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 2316/1999.

(3) W celu spójności i uproszczenia powinny zostać skreślone przepisy szczególne odnoszące się do wykorzystania nasion rzepiku uzyskanych z nasion wyprodukowanych w tym samym gospodarstwie.

(4) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3887/92 z dnia 23 grudnia 1992 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy [5], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2721/2000 [6], zostało ujednolicone i zastąpione rozporządzeniem (WE) nr 2419/2001 [7], zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 2550/2001 [8]. W czasie stosowania tego systemu zdecydowano o przeniesieniu przepisów szczególnych określających ustalone obszary do przepisów wykonawczych dla danych systemów.

(5) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1/2002 z dnia 28 grudnia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1259/1999 r. w odniesieniu do uproszczonego systemu płatności dla rolników w ramach niektórych systemów wsparcia [9], wprowadzającego system uproszczony dla niektórych producentów. Rozporządzenie to przewiduje, że szczególne wnioski, złożone w ramach systemu uproszczonego, uwzględnia się zarówno do obliczania jakiegokolwiek przekroczenia obszaru bazowego, jak i do obliczania przekroczenia plonu referencyjnego określonego w art. 3 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999.

(6) W celu zakwalifikowania się do płatności obszarowych producenci są zobowiązani do odłogowania części obszaru ich gospodarstw rolnych. W celu zapewnienia skuteczności tego systemu, producentom nie powinno się zezwalać na odłogowanie gruntu w celu jakiegokolwiek rolniczego wykorzystania.

(7) Austria zgłosiła nowe nazwy niektórych regionów kwalifikujących się do dodatkowych płatności obszarowych w odniesieniu do pszenicy durum.

(8) W odpowiedzi na wnioski Włoch, Niderlandów i Zjednoczonego Królestwa, należy ustalić, zgodnie z planami regionalizacji tych Państw Członkowskich, nowe obszary bazowe bez zmiany ogólnego obszaru bazowego.

(9) W ramach rozporządzenia Rady (WE) nr 1017/94 z dnia 26 kwietnia 1994 r. dotyczącego zmiany przeznaczenia gruntów z ornych na ekstensywny chów zwierząt gospodarskich w Portugalii [10], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 2582/2001 [11], złożono wnioski o konwersję obszaru równoważnego 16185 hektarom. Dlatego obszar bazowy powinien zostać odpowiednio skorygowany.

(10) Państwa Członkowskie powiadomiły o wynikach badań na określenie poziomów tetrahydrocannabinolu w odmianach konopi zasianych w 2001 r. Wyniki te należy uwzględnić przy sporządzaniu wykazu odmian konopi kwalifikujących się w nadchodzących latach gospodarczych do płatności obszarowych oraz wykazu odmian czasowo zatwierdzonych na 2002/03 r., które będą wymagały dalszych badań w ciągu roku gospodarczego.

(11) Rozporządzenie (WE) nr 2316/1999 należy odpowiednio zmienić.

(12) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 2316/1999 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 3 ust. 1 lit. c) otrzymuje brzmienie:

"c) na których uprawa utrzymywana jest przynajmniej do początku kwitnienia w warunkach normalnego wzrostu, zgodnie z lokalną praktyką.

Uprawy nasion oleistych, roślin o wysokiej zawartości białka, siemienia lnianego, lnu włóknistego i pszenicy durum muszą być uprawiane w warunkach normalnego wzrostu, zgodnie z lokalną praktyką co najmniej do dnia 30 czerwca roku poprzedzającego dany rok gospodarczy, chyba że zostaną zebrane w fazie pełnej dojrzałości przed tą datą. Rośliny o wysokiej zawartości białka nie mogą być zebrane przed osiągnięciem etapu dojrzałości mlecznej.

W przypadku konopi uprawianych na włókno, celem umożliwienia przeprowadzenia kontroli przewidzianych w art. 5a ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999, rośliny uprawne muszą być uprawiane w warunkach normalnego wzrostu zgodnie z lokalną praktyką przynajmniej do 10 dni po zakończeniu kwitnienia.. Jednakże Państwo Członkowskie może zezwolić na zbiór konopi uprawianych na włókno po rozpoczęciu kwitnienia, ale przed końcem dziesięciodniowego okresu po kwitnieniu pod warunkiem że inspektorzy wskażą, które reprezentatywne części każdej danej działki muszą być nadal uprawiane do dziesięciu dni po kwitnieniu, do celów inspekcji zgodnie z procedurą przewidzianą w załączniku XIII.";

2) w art. 4 ust. 2 lit. b) otrzymuje brzmienie:

"b) nasiona zebrane z kwalifikowanego materiału siewnego odmian "00"; uprawianych w tym samym gospodarstwie rolnym";

3) w art. 4 skreśla się ust. 3;

4) na końcu art. 6 ust. 5 dodaje się akapit w brzmieniu:

"W przypadku gdy stwierdzono rozbieżność między minimalną ilością kwalifikowanego materiału siewnego ustaloną przez Państwo Członkowskie a ilością rzeczywiście wykorzystaną, obszar jest obliczany przez podzielenie całkowitej ilości kwalifikowanego materiału siewnego, na które producent dostarczył dowód wykorzystania, przez minimalną ilość na hektar ustanowioną przez Państwo Członkowskie dla regionu danego producenta. Obszar tak ustalony, wykorzystywany jest, po dokonaniu wyżej wymienionych obniżek do obliczania uprawnień do dodatkowej lub specjalnej pomocy.";

5) w art. 7b ust. 1 akapit ostatni otrzymuje brzmienie:

"Odmiany konopi uprawiane na włókno, wymienione w załączniku XII pkt 2 lit. b) do niniejszego rozporządzenia, z zastrzeżeniem procedury B w roku gospodarczym 2002/03 we wszystkich Państwach Członkowskich uprawiających te odmiany.";

6) w art. 19 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

"3. Obszary odłogowane nie mogą być wykorzystywane do żadnej innej produkcji rolnej, niż ta przewidziana w art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999, ani też oddane w jakiekolwiek rolne lub dochodowe wykorzystanie, które mogłoby nie być zgodne z uprawą roślin uprawnych.";

7) załącznik IV zastępuje się załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia;

8) w załączniku VI szczegóły podane pod pozycjami "Włochy", "Niderlandy", "Portugalia" i "Zjednoczone Królestwo" zastępuje się szczegółami podanymi w załączniku II do niniejszego rozporządzenia;

9) załącznik VII zastępuje się załącznikiem III do niniejszego rozporządzenia;

10) załącznik XII zastępuje się załącznikiem IV do niniejszego rozporządzenia;

11) załącznik XIII zastępuje się załącznikiem V do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się w latach 2002/03 i kolejnych latach gospodarczych.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 21 lutego 2002 r.

W imieniu Komisji

Franz Fischler

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 1.

[2] Dz.U. L 145 z 31.5.2001, str. 16.

[3] Dz.U. L 280 z 30.10.1999, str. 43.

[4] Dz.U. L 157 z 14.6.2001, str. 8.

[5] Dz.U. L 391 z 31.12.1992, str. 36.

[6] Dz.U. L 314 z 14.12.2000, str. 8.

[7] Dz.U. L 327 z 12.12.2001, str. 11.

[8] Dz.U. L 341 z 22.12.2001, str. 105.

[9] Dz.U. L 1 z 3.1.2002, str. 1.

[10] Dz.U. L 112 z 3.5.1994, str. 2.

[11] Dz.U. L 345 z 29.12.2001, str. 5.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK I

ZAŁĄCZNIK IV

(Artykuł 6 ust. 1 akapit drugi)

STREFY KWALIFIKUJĄCE SIĘ DO UZYSKANIA WSPARCIA DLA PSZENICY DURUM W AUSTRII

PANNONIA:

1. Gebiete der Bezirksbauernkammern

2046 Tullnerfeld-Klosterneuburg

2054 Baden

2062 Bruck/Leitha-Schwechat

2089 Baden

2101 Gänserndorf

2241 Hollabrunn

2275 Tullnerfeld-Klosterneuburg

2305 Korneuburg

2321 Mistelbach

2330 Krems/Donau

2364 Gänserndorf

2399 Mistelbach

2402 Mödling

2470 Mistelbach

2500 Hollabrunn

2518 Hollabrunn

2551 Bruck/Leitha-Schwechat

2577 Korneuburg

2585 Tullnerfeld-Klosterneuburg

2623 Wr. Neustadt

2631 Mistelbach

2658 Gänserndorf

2. Gebiete der Bezirksreferate

3018 Neusiedl/See

3026 Eisenstadt

3034 Mattersburg

3042 Oberpullendorf

3. Gebiete der Landwirtschaftskammer

1007 Wien

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK II

"(1000 ha) |

Region | Wszystkie rośliny uprawne | z czego kukurydza |

WŁOCHY | 5 801,2 | 400,8 |

NIDERLANDY | 441,7 | 208,3 |

PORTUGALIA

Azory | 9,7 | |

Madera

Nawadniany | 0,31 | 0,29 |

Pozostałe | 0,30 | |

Ląd stały

Nawadniany | 293,4 | 221,4 |

Pozostały | 687,9 | |

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

Anglia | 3 794,6 | 33,2 (1) |

Szkocja | 551,6 | |

Irlandia Północna | 52,9 | |

Walia | 61,4 | 1,2 (1)" |

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK III

„ZAŁĄCZNIK VII

(Artykuł 10 ust. 4)

+++++ TIFF +++++

+++++ TIFF +++++

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK IV

ZAŁĄCZNIK XII

(Artykuł 7a ust. 1)

Odmiany lnu i konopi uprawiane na włókno, kwalifikujące się do systemu wsparcia

1. Len uprawiany na włókno

Adélie

Agatha

Angelin

Argos

Ariane

Aurore

Belinka

Cesar Augustus

Diane

Diva

Electra

Elise

Escalina

Evelin

Exel

Hermes

Ilona

Laura

Liflax

Liviola

Marina

Marylin

Nike

Opaline

Rosalin

Venus

Veralin

Viking

Viola

2a Konopie uprawiane na włókno

Carmagnola

Beniko

Cs

Delta-Ilosa

Delta 405

Dioica 88

Epsilon 68

Fedora 17

Fédrina 74

Felina 32

Felina 34 – Félina 34

Ferimon-Férimon

Fibranova

Fibrimon 24

Fibrimon 56

Futura

Futura 75

Juso 14

Santhica 23

Uso 31

2b Konopie uprawiane na włókno zatwierdzone na rok gospodarczy 2002/03

Białobrzeskie

Fasamo

Fedora 19

Santhica 27

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK V

ZAŁĄCZNIK XIII

(art. 7b ust. 1)

WSPÓLNOTOWA METODA ILOŚCIOWEGO OZNACZANIA ZAWARTOŚCI Δ9-THC (TETRAHYDROKANABINOLU) W ODMIANACH KONOPI

1. Przedmiot i zakres

Niniejsza metoda dąży do oznaczenia zawartość Δ9-tetrahydrokanabinolu (THC) w odmianach konopi (Cannabis sativa L). Odpowiednio, metoda ta wykorzystuje opisaną tutaj procedurę A lub B.

Niniejsza metoda oparta jest na ilościowym oznaczaniu Δ9-THC z wykorzystaniem chromatografii gazowej (GC) po ekstrakcji odpowiednim rozpuszczalnikiem.

1.1 Procedura A

Procedurę A stosuje się w kontroli produkcji przewidzianej w art. 5a ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999.

1.2 Procedura B

Procedurę B stosuje się w przypadkach określonych w art. 7b ust. 1 akapit trzeci niniejszego rozporządzenia i dla sprawdzenia czy warunki ustanowione w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1251/1999 są spełnione w celu włączenia do wykazu odmian konopi kwalifikujących się do pomocy od roku gospodarczego 2001/02.

2. Pobieranie próbek

W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 3 ust. 1 lit. c) akapit trzeci, zgodnie z dyspozycjami inspektora należy pozostawić w polu, przez co najmniej dziesięć dni po zakończeniu kwitnienia, przynajmniej trzy odrębne części działki zawierającej, co najmniej 4000 roślin, tak by można było pobrać próbki.

2.1 Próbki

- Procedura A: przy plonie na pniu danej odmiany konopi, pobrać 30 centymetrową cześć zawierającą, co najmniej jeden kwiatostan żeński każdej wybranej rośliny. Pobieranie próbek przeprowadza się w okresie od 20 dnia po rozpoczęciu kwitnienia do 10 dnia po zakończeniu kwitnienia, w ciągu dnia, zgodnie z wzorcem systematycznym, w celu zapewnienia, że próbka reprezentatywna dla danego pola, ale przy wyłączeniu roślin rosnących na obrzeżach pola.

Państwa Członkowskie mogą zezwolić na pobieranie próbek w okresie od początku kwitnienia do 20 dni po rozpoczęciu kwitnienia, pod warunkiem że dla każdej uprawianej odmiany pozostałe reprezentatywne próbki są pobrane zgodnie z powyższymi zasadami w okresie od 20 dni po rozpoczęciu kwitnienia do 10 dni po zakończeniu kwitnienia.

- Procedura B: przy plonie na pniu danej odmiany konopi, pobrać górną trzecią część każdej wybranej rośliny. Pobieranie próbek przeprowadza się w okresie 10 dni następujących po zakończeniu kwitnienia, w ciągu dnia, zgodnie ze wzorcem systematycznym, w celu zapewnienia, że próbka jest reprezentatywna dla danego pola, ale przy wyłączeniu roślin rosnących na obrzeżach pola. W wypadku odmian dwupiennych, należy pobrać tylko rośliny żeńskie.

2.2 Liczebność próbki

- Procedura A: próbka musi zawierać części 50 roślin/pole,

- Procedura B: próbka musi zawierać części 200 roślin/pole.

Każdą próbkę należy umieścić w torebce płóciennej lub papierowej, bez zgniatania jej, i przesłać do analizy laboratoryjnej.

Państwo Członkowskie może przewidzieć konieczność pobrania drugiej próbki w celu dokonania kontranalizy, jeżeli jest to wymagane, która będzie przechowywana albo przez producenta, albo przez organ odpowiadający za analizy.

2.3 Suszenie i przechowywanie próbki

Suszenie próbek musi się rozpocząć możliwie najszybciej, a w każdym przypadku w ciągu 48 godzin, z wykorzystaniem dowolnej metody poniżej 70 °C. Próbki powinny być suszone do momentu osiągnięcia stałej masy i zawartości wilgoci między 8 a 13 %.

Po suszeniu próbki przechowywać, bez zgniatania ich, w ciemnym miejscu i w temperaturze poniżej 25 °C.

3. Oznaczanie zawartości THC

3.1 Przygotowanie próbki do badań

Z wysuszonych próbek usunąć łodygi i nasiona wielkości powyżej 2 mm.

Wysuszone próbki zmielić w celu uzyskania na pół miałkiego proszku (przechodzącego przez 1 mm wielkości oczek).

Proszek można przechowywać przez 10 tygodni w ciemnym i suchym miejscu, w temperaturze poniżej 25 °C.

3.2 Odczynniki i roztwór ekstrahujący

Odczynniki

- Δ9-tetrahydrokanabinol, czysty do celów chromatografii,

- skwalen, czysty do celów chromatografii, jako wzorzec wewnętrzny.

Roztwór ekstrahujący

- 35 mg skwalenu na 100 ml heksanu.

3.3 Ekstrakcja Δ9-THC

Odważyć 100 mg sproszkowanej próbki do badań, umieścić w tubie wirówki i dodać 5 ml roztworu ekstrahującego zawierającego wzorzec wewnętrzny.

Umieścić w łaźni ultradźwiękowej i pozostawić na 20 minut. Przez pięć minut odwirowywać przy 3000 obr/min, a następnie usunąć sklarowany roztwór THC. Wstrzyknąć roztwór do chromatografu i przeprowadzić analizę ilościową.

3.4 Chromatografia gazowa

a) Aparatura

- chromatograf gazowy z jonizacyjnym detektorem płomienia i iniektorem rozdzielnym/nierozdzielnym,

- kolumna pozwalająca na dobre rozdzielanie kanabinoidów, na przykład: szklana kolumna kapilarna o długości 25 m i średnicy 0,22 mm, nasączona 5 % fazą niepolarnego siloksanu fenylometylowego.

b) Zakresy kalibracji

Przynajmniej trzy punkty dla procedury A i pięć punktów dla procedury B, uwzględniając punkty 0,04 i 0,50 mg/ml Δ9-THC w roztworze ekstrahującym.

c) Warunki przeprowadzania doświadczeń

Następujące warunki są podane jako przykład dla kolumny określonej w lit. a):

temperatura pieca: | 260 °C |

temperatura iniektora: | 300 °C |

temperatura detektora: | 300 °C |

d) Objętość iniekcji: 1 μl

4. Wyniki

Wyniki badań muszą być wyrażone z dokładnością do drugiego miejsca po przecinku, w gramach Δ9-THC na 100 gram próbki analitycznej wysuszonej do stałej masy. Stosuje się tolerancję 0,03 g na 100 g.

- Procedura A: jedno oznaczenie na próbkę do badań.

Jednakże, w przypadku gdy otrzymany wynik przekracza granicę ustanowioną w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1251/1999, musi zostać wykonane drugie oznaczenie dla próbki analitycznej, a średnia z obydwóch oznaczeń zostanie przyjęta jako wynik,

- Procedura B: wynik odpowiada średniej wartości z dwóch oznaczeń na próbkę badaną.

--------------------------------------------------