ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 162/1

DECYZJA RADY (UE) 2015/1010

z dnia 18 listopada 2014 r.

w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217 w związku z art. 218 ust. 5,

uwzględniając Akt przystąpienia z 2005 r., w szczególności jego art. 6 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniu 23 października 2006 r. Rada upoważniła Komisję, w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich, do prowadzenia negocjacji w sprawie protokołów zmieniających umowy zawarte pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi a krajami trzecimi, takie jak Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony a Republiką Libańską, z drugiej strony (1), w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej.

(2) Negocjacje z Republiką Libańską zostały zakończone.

(3) Art. 8 ust. 2 Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej (zwanego dalej „protokołem”) przewiduje jego tymczasowe stosowanie przed wejściem w życie.

(4) Protokół powinien zatem zostać podpisany i powinien być tymczasowo stosowany do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym upoważnia się w imieniu Unii i jej państw członkowskich do podpisania Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem jego zawarcia.

Tekst protokołu dołącza się do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania protokołu w imieniu Unii i jej państw członkowskich.

Artykuł 3

Protokół stosuje się tymczasowo od dnia w nim przewidzianego do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia, z zastrzeżeniem wzajemności.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 listopada 2014 r. W imieniu Rady S. GOZI Przewodniczący

(1) Dz.U. L 143 z 30.5.2006, s. 2.
(5)

Upoważnienie Danii do stosowania obniżonej stawki opodatkowania energii elektrycznej pobieranej z lądu nie wykracza poza to, co jest konieczne do zwiększenia wykorzystania energii elektrycznej pobieranej z lądu, ponieważ w większości przypadków wytwarzanie energii elektrycznej na pokładzie statku pozostanie bardziej konkurencyjną alternatywą. Z tego samego powodu oraz z uwagi na fakt, że technologia ta nie jest obecnie dostępna w Danii, środek ten nie spowoduje prawdopodobnie, w okresie jego obowiązywania, istotnych zakłóceń konkurencji, a zatem nie będzie miał negatywnego wpływu na prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego.
PROJEKT

DECYZJA NR 1/2015 PODKOMITETU DS. HANDLU I ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU UE-REPUBLIKA MOŁDAWII

z dnia … 2015 r.

w sprawie przyjęcia regulaminu wewnętrznego Podkomitetu ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju

PODKOMITET DS. HANDLU I ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU UE-REPUBLIKA MOŁDAWII,

uwzględniając Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony (1) (zwany dalej „Układem”), w szczególności jego art. 376,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym przyjmuje się regulamin wewnętrzny Podkomitetu ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju zamieszczony w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

(1) Dz.U. L 260 z 30.8.2014, s. 4.

ZAŁĄCZNIK

REGULAMIN WEWNĘTRZNY PODKOMITETU DS. HANDLU I ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU UE-REPUBLIKA MOŁDAWII

Artykuł 1

Przepisy ogólne

1. Podkomitet ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju, utworzony na podstawie art. 376 Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony (zwanego dalej „Układem”), wspiera Komitet Stowarzyszenia w wykonywaniu jego zadań, gdy Komitet Stowarzyszenia zbiera się w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu, jak przewidziano w art. 438 ust. 4 Układu.

2. Podkomitet ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju wykonuje swoje zadania określone w tytule V (Handel i zagadnienia związane z handlem) rozdział 13 (Handel i zrównoważony rozwój) Układu.

3. Podkomitet ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju składa się z przedstawicieli Komisji Europejskiej i Republiki Mołdawii, odpowiedzialnych za kwestie dotyczące handlu i zrównoważonego rozwoju.

4. Funkcję przewodniczącego Podkomitetu ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju, zgodnie z art. 2, pełni przedstawiciel Komisji Europejskiej lub Republiki Mołdawii odpowiedzialny za handel i sprawy związane ze zrównoważonym rozwojem.

5. Pojęcie „stron” w niniejszym regulaminie wewnętrznym jest rozumiane zgodnie z definicją zawartą w art. 461 Układu.

Artykuł 2

Przepisy szczegółowe

1. Zastosowanie mają art. 2–14 regulaminu wewnętrznego Komitetu Stowarzyszenia UE-Republika Mołdawii, o ile przepisy niniejszego regulaminu wewnętrznego nie stanowią inaczej.

2. Odniesienia do Komitetu Stowarzyszenia rozumie się jako odniesienia do Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu. Odniesienia do Komitetu Stowarzyszenia lub Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu rozumie się jako odniesienia do Podkomitetu ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju.

Artykuł 3

Posiedzenia

Posiedzenia Podkomitetu ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju są zwoływany w miarę potrzeb. Strony dążą do zwołania posiedzenia raz w roku.

Artykuł 4

Zmiany w regulaminie wewnętrznym

Niniejszy regulamin wewnętrzny może zostać zmieniony decyzją Podkomitetu ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju UE-Republika Mołdawii zgodnie z art. 376 Układu.
(3)

Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2007/46/WE (3) zastąpiono systemy homologacji państw członkowskich unijną procedurą homologacji oraz ustanowiono zharmonizowane ramy obejmujące przepisy administracyjne i ogólne wymagania techniczne odnoszące się do wszystkich nowych pojazdów, układów, części i oddzielnych zespołów technicznych. Dyrektywą tą włączono regulaminy ONZ do unijnego systemu homologacji typu, bądź jako wymagania dotyczące homologacji typu, bądź jako przepisy alternatywne wobec przepisów Unii. Od czasu przyjęcia tej dyrektywy regulaminy ONZ w coraz większym stopniu są włączane do przepisów Unii w ramach unijnego systemu homologacji typu.
(3)

Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne. W związku z tym Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani nie ma ona do niej zastosowania oraz nie uczestniczy w finansowaniu przedmiotowej operacji,
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 156/19

DECYZJA RADY (UE) 2015/954

z dnia 16 czerwca 2015 r.

w sprawie upoważnienia Jeppego Tranholma-Mikkelsena do dostępu do informacji niejawnych do poziomu „TRÈS SECRET UE/EU TOP SECRET”

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając decyzję Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (1), w szczególności pkt 18 lit. a) jej załącznika I,

uwzględniając decyzję Rady 2013/811/UE z dnia 17 grudnia 2013 r. określającą dla Sekretariatu Generalnego Rady organ powołujący i organ właściwy do zawierania umów o pracę oraz uchylającą decyzję 2011/444/UE (2),

uwzględniając decyzję Rady (UE) 2015/654 z dnia 21 kwietnia 2015 r. w sprawie mianowania Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej na okres od dnia 1 lipca 2015 r. do dnia 30 czerwca 2020 r. (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Dnia 26 marca 2015 r. właściwy duński krajowy organ bezpieczeństwa wydał pozytywną opinię w sprawie dostępu Jeppego TRANHOLMA-MIKKELSENA do informacji niejawnych do poziomu „TRÈS SECRET UE/EU TOP SECRET”.

(2) Należy upoważnić Jeppego TRANHOLMA-MIKKELSENA – z uwagi na obowiązki i wymogi służbowe – do dostępu do posiadanych przez Radę i Radę Europejską informacji niejawnych do poziomu „TRÈS SECRET UE/EU TOP SECRET”,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Jeppe TRANHOLM-MIKKELSEN zostaje niniejszym upoważniony do dostępu do posiadanych przez Radę i Radę Europejską informacji niejawnych do poziomu „TRÈS SECRET UE/EU TOP SECRET”.

2. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, jest ważne przez okres pełnienia obowiązków, na potrzeby których upoważnienie to zostało wydane; jego okres ważności nie przekracza pięciu lat, poczynając od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem 1 lipca 2015 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Jeppego TRANHOLMA-MIKKELSENA.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 16 czerwca 2015 r. W imieniu Rady J. DŪKLAVS Przewodniczący

(1) Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1.

(2) Dz.U. L 355 z 31.12.2013, s. 91.

(3) Dz.U. L 107 z 25.4.2015, s. 74.
(4)

Do momentu uchylenia dyrektywa 2004/17/WE ma zastosowanie do zamówień udzielanych w celu poszukiwania ropy naftowej i gazu, chyba że działalność ta jest wyłączona na podstawie art. 30 tej dyrektywy. Z proceduralnego punktu widzenia przepisy dyrektywy 2014/25/UE mają jednak zastosowanie do wniosków o zwolnienie, ponieważ istotne warunki udzielenia zwolnienia pozostają bez zmian co do treści.
(2)

Komisja rozpatrzyła wniosek zgodnie z art. 5 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 913/2010 i uznała go za zgodny z art. 5 tegoż rozporządzenia. W szczególności wyniki przeprowadzonej przez radę zarządzającą korytarza analizy rynku transportowego dotyczącej kolejowego korytarza towarowego Morze Północne–Morze Bałtyckie wskazują, iż w korytarzu tym istnieje znaczny potencjał dalszego wzrostu natężenia ruchu między głównymi portami Morza Północnego a Republiką Czeską oraz południową Polską, zwłaszcza w przypadku transportu kombinowanego. Ponadto proponowane przedłużenia przyniosłyby dodatkową korzyść w postaci utworzenia punktu kompleksowej obsługi (określonego w art. 13 rozporządzenia (UE) nr 913/2010) do celów zarządzania zdolnością przepustową infrastruktury w korytarzach transportu towarowego między portami Morza Północnego a, odpowiednio, Republiką Czeską oraz południową Polską. Wnioski w sprawie przedmiotowych przedłużeń są zgodne z projektem korytarza F, zawartym w europejskim planie wdrożenia europejskiego systemu zarządzania ruchem kolejowym (ERTMS), określonym w decyzji Komisji 2012/88/UE (2). Proponowane przedłużenia przyniosą również poprawę w zakresie połączeń między kolejowymi korytarzami towarowymi zrealizowanymi w celu stworzenia europejskiej sieci kolejowej ukierunkowanej na konkurencyjny transport towarowy, w szczególności poprzez zapewnienie bezpośredniego połączenia między kolejowym korytarzem towarowym Morze Północne–Morze Bałtyckie a korytarzem Ren–Dunaj w Republice Czeskiej. Ponadto wnioskowane przedłużenia mogłyby przyczynić się do poprawy komunikacji kolejowej przez wschodnią granicę UE i na połączeniach lądowych Europa–Azja.
(336)

Chociaż, według dostępnych informacji, w odniesieniu do tabeli opłat z 2007 r. nie przeprowadzono żadnych badań rentowności ex ante, zdaniem Niemiec port lotniczy Saarbrücken oczekiwał, że praktycznie żadne dodatkowe inwestycje nie będą konieczne, aby świadczyć dodatkowe usługi portu lotniczego na rzecz przedsiębiorstw lotniczych, oraz że nie powstaną żadne dodatkowe koszty operacyjne. Dlatego też, zdaniem Niemiec, badanie rentowności ex ante nie było konieczne. Koszty przyrostowe ograniczały się zatem do oferowanych zachęt. W tym kontekście Komisja zauważa, że w tabeli opłat z 2007 r. istotnie przewidziano rabaty tylko dla nowych przedsiębiorstw lotniczych, nowych połączeń lub z tytułu zwiększonej liczby pasażerów, co w konsekwencji nie miało niekorzystnego wpływu na status quo w porcie lotniczym. Komisja zauważa, że przed wprowadzeniem tabeli opłat z 2007 r. przepustowość portu lotniczego Saarbrücken była wykorzystywana jedynie w 50 %. Liczba pasażerów spadła z 4 87 000 w 2005 r. do 3 50 000 w 2007 r., podczas gdy potencjalna roczna przepustowość portu lotniczego wynosiła 7 00 000 pasażerów. Komisja zauważa, że po odejściu TUIFly port lotniczy Saarbrücken dysponował niewykorzystaną przepustowością, co w konsekwencji oznaczało, że dodatkowy ruch mógł być obsługiwany bez konieczności modernizacji infrastruktury lub nabycia dodatkowych urządzeń czy zatrudnienia nowych pracowników. Niemcy potwierdziły, że nie było konieczności zatrudnienia nowych pracowników, rozbudowy istniejącej infrastruktury czy nabycia innych urządzeń w celu zapewnienia obsługi nowych przedsiębiorstw lotniczych lub połączeń (przykładowo istniejące taśmociągi bagażowe i personel były wystarczające).
(99)

Po trzecie art. 6 ust. 1 stanowi, że w przypadku bezpośrednio przyznanych umów o usługi publiczne rekompensata musi być zgodna z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 oraz z przepisami określonymi w załączniku w celu zapewnienia, aby rekompensata nie wykraczała poza to, co jest konieczne do wypełnienia zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych. Zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 kwota rekompensaty nie może przekraczać kwoty odpowiadającej wynikowi finansowemu, na który składają się następujące elementy: koszty poniesione z tytułu wypełniania zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych pomniejszone o wszelkie korzyści finansowe uzyskane w ramach sieci obsługiwanej na mocy zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych oraz powiększone o rozsądny zysk. Ponadto zgodnie z powyższym załącznikiem koszty i przychody należy obliczać zgodnie z obowiązującymi zasadami rachunkowości i przepisami podatkowymi. Co więcej, ze względów przejrzystości należy dokonać rozdziału rachunkowości (pkt 5 załącznika do rozporządzenia (WE) nr 1370/2007).
(92)

Po trzecie art. 6 ust. 1 stanowi, że w przypadku bezpośrednio przyznanych umów o usługi publiczne rekompensata musi być zgodna z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 oraz z przepisami określonymi w załączniku w celu zapewnienia, aby rekompensata nie wykraczała poza to, co jest konieczne do wypełnienia zobowiązania z tytułu świadczenia usługi publicznej. Zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 kwota rekompensaty nie może przekraczać kwoty odpowiadającej wynikowi finansowemu, na który składają się następujące elementy: koszty poniesione z tytułu wypełniania zobowiązania pomniejszone o wszelkie korzyści finansowe uzyskane w ramach sieci obsługiwanej na mocy tego zobowiązania oraz powiększone o rozsądny zysk. Ponadto zgodnie z załącznikiem koszty i przychody należy obliczać zgodnie z obowiązującymi zasadami rachunkowości i przepisami podatkowymi. Co więcej, ze względów przejrzystości należy dokonać rozdziału rachunkowości (pkt 5 załącznika do rozporządzenia (WE) nr 1370/2007).
Sekcja 5.

(1) Nadawcy telewizyjni, którzy nie są w stanie wykorzystać wyłącznych praw do transmisji wydarzeń o doniosłym znaczeniu dla społeczeństwa zgodnie z ograniczeniem korzystania tego prawa określonym w sekcji 1 ust. 2 (w zestawieniu z sekcją 4), a którzy nabyli wyłączne prawa do transmisji takiego wydarzenia (w zestawieniu z sekcją 3), mogą korzystać z tych praw wyłącznie pod warunkiem że mogą zapewnić w drodze umowy z nadawcą, by istotna część widzów mogła oglądać te wydarzenia w bezpłatnej telewizji na żywo lub z opóźnieniem. (2) Nadawcy telewizyjni, którzy nie są w stanie wykorzystać wyłącznych praw do transmisji wydarzeń o doniosłym znaczeniu dla społeczeństwa zgodnie z ograniczeniem tego prawa określonym w sekcji 1 ust. 2 (w zestawieniu z sekcją 4), a którzy nabyli wyłączne prawa do transmisji takiego wydarzenia (w zestawieniu z sekcją 3), w odpowiednim czasie, a jeśli data nabycia praw to umożliwia – nie później niż sześć miesięcy przed wydarzeniem, oferują prawa nadawcom telewizyjnym lub grupom nadawców telewizyjnych, którzy lub które są w stanie wykorzystać wyłączne prawa do transmisji takiego wydarzenia zgodnie z ograniczeniem korzystania z tego prawa określonym w sekcji 1 ust. 2 (w zestawieniu z sekcją 4), aby ustalić, czy nadawcy ci (lub ich grupy) chcą zawrzeć na uczciwych warunkach umowę w sprawie transmisji tego wydarzenia (w zestawieniu z ust. 3 i 4 oraz sekcją 8). Jeżeli możliwa jest opóźniona transmisja wydarzenia zgodnie z sekcją 6 ust. 1 pkt 1, umowa zaproponowana przez nadawcę lub dostawcę usług, który nie jest w stanie wykorzystać wyłącznych praw do transmisji tego wydarzenia zgodnie z ograniczeniem korzystania z tego prawa określonym w sekcji 1 ust. 2 (w zestawieniu z sekcją 4), obejmuje prawo do transmisji na żywo i z opóźnieniem. (3) Nadawcy telewizyjni, którym zaoferowano zgodnie z ust. 1 zawarcie umowy w sprawie transmisji wydarzenia o doniosłym znaczeniu dla społeczeństwa (w zestawieniu z sekcją 3), zgłaszają na piśmie zainteresowanie zawarciem takiej umowy w terminie 14 dni od otrzymania na piśmie oferty zawierającej, oprócz proponowanej ceny i innych warunków umowy, szczegółowe informacje o wydarzeniu, w tym jego miejsce i datę. (4) Przepisów ust. 1 nie stosuje się do przypadków, w których nadawca telewizyjny lub dostawca usług może wykazać, że żaden nadawca ani grupa nadawców, którzy są w stanie wykorzystać prawa wyłączne do wydarzenia o doniosłym znaczeniu dla społeczeństwa zgodnie z ograniczeniem korzystania z tego prawa określonym w sekcji 1 ust. 2 (w zestawieniu z sekcją 4), nie chce zawrzeć na uczciwych warunkach umowy w sprawie transmisji tego wydarzenia.
(4)

Komisja wezwała przedsiębiorstwo Hammars Verkstad AB do przedstawienia uwag co do środków wprowadzonych przez Szwecję.
(1)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 (1) przeniosło odniesienie do Saint Vincent i Grenadynów z załącznika I do załącznika II do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 (2).
(1)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 (1) przeniosło odniesienie do Wspólnoty Dominiki z załącznika I do załącznika II do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 (2).
(1)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 (1) przeniosło odniesienie do Grenady z załącznika I do załącznika II do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 (2).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 174/28

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2015/1067

z dnia 1 lipca 2015 r.

w sprawie środka wprowadzonego przez Hiszpanię zgodnie z dyrektywą 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu zakazania wprowadzania do obrotu wyrzynarki produkowanej przez Yongkang Hengfa Electrical Appliance Co. Ltd., Chiny

(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 4360)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie maszyn, zmieniającą dyrektywę 95/16/WE (1), w szczególności jej art. 11 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Hiszpania powiadomiła Komisję o środku mającym na celu zakazanie wprowadzania do obrotu wyrzynarki typu Practyl/JS-HF-55-1 produkowanej przez Yongkang Hengfa Electrical Appliance Co. Ltd., Chiny, przywożonej przez Adeo Services, Francja i dystrybuowanej w Hiszpanii przez Leroy Merlin, Hiszpania.

(2) Wspomniana wyrzynarka opatrzona była oznakowaniem CE zgodnie z dyrektywą 2006/42/WE.

(3) Przyczyną wprowadzenia środka była niezgodność wyrzynarki z zasadniczymi wymaganiami w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa określonymi w załączniku I do dyrektywy 2006/42/WE w pkt 1.3.2 – Ryzyko uszkodzenia podczas pracy, pkt 1.3.4 – Ryzyko powodowane przez powierzchnie, krawędzie lub naroża, pkt 1.4.1 – Wymagania ogólne dotyczące osłon i urządzeń ochronnych i pkt 1.4.2 – Wymagania szczególne dotyczące osłon, ponieważ urządzenie nie przeszło badania wytrzymałości i stwarza ryzyko przecięcia oraz dostępu do części czynnych.

(4) Hiszpania poinformowała dystrybutora i importera o nieprawidłowościach. Importer dobrowolnie zastosował niezbędne środki w celu wycofania z rynku produktów niezgodnych z wymogami.

(5) Z dostępnej dokumentacji, zgłoszonych uwag oraz działań podjętych przez zainteresowane strony wynika, że wyrzynarka typu Practyl/JS-HF-55-1 nie spełnia zasadniczych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa określonych w dyrektywie 2006/42/WE. Należy zatem uznać środek wprowadzony przez Hiszpanię za uzasadniony,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Środek wprowadzony przez Hiszpanię w celu zakazania wprowadzania do obrotu wyrzynarki typu Practyl/JS-HF-55-1 produkowanej przez Yongkang Hengfa Electrical Appliance Co. Ltd. jest uzasadniony.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 1 lipca 2015 r. W imieniu Komisji Elżbieta BIEŃKOWSKA Członek Komisji

(1) Dz.U. L 157 z 9.6.2006, s. 24.
(1)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 (1) przeniosło odniesienie do Demokratycznej Republiki Timoru Wschodniego z załącznika I do załącznika II do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 (2).
(1)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 (1) przeniosło odniesienie do Niezależnego Państwa Samoa z załącznika I do załącznika II do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 (2).
(1)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 (1) przeniosło odniesienie do Republiki Trynidadu i Tobago z załącznika I do załącznika II do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 (2).