ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
— Od skrzyżowania N207 i N11, wzdłuż N11 w kierunku wschodnio-południowym do N458. — Wzdłuż N458 w kierunku wschodnim do Buitenkerk. — Wzdłuż Buitenkerk w kierunku północnym do Kerkweg. — Wzdłuż Kerkweg w kierunku wschodnim do Meije. — Wzdłuż Meije w kierunku północno-wschodnim do Middenweg. — Wzdłuż Middenweg w kierunku południowym przez Hoofdweg, a następnie Zegveldse Uitweg do N458. — Wzdłuż N458 w kierunku wschodnim przez Rembrandtlaan do Westdam. — Wzdłuż Westdam w kierunku południowym przez Rijnstraat, a następnie Oostdam do Oudelandseweg. — Wzdłuż Oudelandseweg w kierunku północnym do Geestdorp. — Wzdłuż Geestdorp w kierunku wschodnim do N198. — Wzdłuż N198 w kierunku wschodnim, a następnie południowym, wschodnim i południowym do Strijkviertel. — Wzdłuż Strijkviertel w kierunku południowym do A12. — Wzdłuż A12 w kierunku wschodnim do A2. — Wzdłuż A2 w kierunku południowym do N210. — Wzdłuż N210 w kierunku południowym, a następnie zachodnim i południowym do S.L. van Alterenstraat. — Wzdłuż S.L. van Alterenstraat w kierunku południowym do rzeki De Lek. — Wzdłuż rzeki De Lek w kierunku zachodnim do Bonevlietweg. — Wzdłuż Bonevlietweg w kierunku południowym do Melkweg. — Wzdłuż Melkweg w kierunku południowym przez Peppelweg do Essenweg. — Wzdłuż Essenweg w kierunku północnym przez Graafland do Irenestraat. — Wzdłuż Irenestraat w kierunku zachodnim do Beatrixstraat. — Wzdłuż Beatrixstraat w kierunku północnym do Voorstraat. — Wzdłuż Voorstraat w kierunku zachodnim przez Sluis, Opperstok, Bergstoep do promu Bergambacht-Groot Ammers. — Wzdłuż trasy promu w kierunku północnym do Veerweg. — Wzdłuż Veerweg w kierunku północnym do N210. — Wzdłuż N210 w kierunku zachodnim do Zuidbroekse Opweg. — Wzdłuż Zuidbroekse Opweg w kierunku północnym do Oosteinde. — Wzdłuż Oosteinde w kierunku zachodnim do Kerkweg. — Wzdłuż Kerkweg w kierunku zachodnim do Graafkade. — Wzdłuż Graafkade w kierunku wschodnim do Wellepoort. — Wzdłuż Wellepoort w kierunku północno-wschodnim do przez Schaapjeshaven do Kattendijk. — Wzdłuż Kattendijk w kierunku wschodnim do promu przez Hollandsche IJssel. — Wzdłuż trasy promu w kierunku północnym do Veerpad. — Wzdłuż Veerpad w kierunku północnym przez Kerklaan, a następnie Middelweg do N456. — Wzdłuż N456 w kierunku północnym do N207. — Wzdłuż 207 w kierunku północnym do N11.
(4)

W świetle nowych dowodów naukowych rozporządzenie (WE) nr 999/2001 zostało zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 630/2013 (5). Zmiany te, dotyczące trzęsawki, odzwierciedlono decyzją wykonawczą Komisji 2013/470/UE (6) we wzorze świadectwa zdrowia na potrzeby wewnątrzunijnego handlu przesyłkami komórek jajowych i zarodków owiec i kóz, ustanowionym w części A załącznika IV do decyzji 2010/470/UE, oraz we wzorze świadectwa zdrowia na potrzeby przywozu do Unii przesyłek komórek jajowych i zarodków owiec i kóz, ustanowionym w części 2 załącznika IV do decyzji 2010/472/UE, z okresem przejściowym do dnia 31 grudnia 2014 r.
(4)

Decyzją wykonawczą Rady 2011/335/UE (2) upoważniono Litwę, w drodze odstępstwa, do przyznania do dnia 31 grudnia 2014 r. zwolnienia podatnikom, których roczny obrót nie przekracza 45 000 EUR. Zważywszy, że próg ten wynikał z ograniczenia zobowiązań w zakresie podatku VAT w odniesieniu do mniejszych przedsiębiorstw, Litwa powinna zostać upoważniona do przedłużenia stosowania środka przez określony czas. Podatnicy mają wciąż prawo do korzystania z systemu VAT na zasadach ogólnych.
(4)

Często bardzo trudne jest dokładne określenie zakresu wykorzystywania do celów niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, a nawet jeśli jest to możliwe, procedura jest zwykle skomplikowana. W ramach upoważnienia, którego dotyczy wniosek, kwota podatku VAT od wydatków podlegających odliczeniu w przypadku samochodów osobowych, które nie są używane wyłącznie do celów działalności gospodarczej, powinna, z pewnymi wyjątkami, stanowić zryczałtowaną stawkę procentową. W oparciu o obecnie dostępne informacje władze Estonii uznają, że właściwa jest stawka 50 %. Jednocześnie w celu uniknięcia podwójnego opodatkowania należy zawiesić wymóg rozliczania się z VAT w przypadku wykorzystywania samochodów osobowych do celów niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, jeśli zostały one objęte ograniczeniem dopuszczonym w niniejszej decyzji. Ten środek upraszczający eliminuje konieczność prowadzenia ewidencji dotyczącej wykorzystywania samochodów firmowych do celów niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, a jednocześnie uniemożliwia uchylanie się od opodatkowania wynikające z niewłaściwego prowadzenia dokumentacji.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 327/4

DECYZJA RADY

z dnia 7 listopada 2014 r.

w sprawie mianowania do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego członka z Belgii

(2014/779/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,

uwzględniając wniosek rządu Belgii,

uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniu 13 września 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/570/UE, Euratom w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2010 r. do dnia 20 września 2015 r. (1).

(2) Stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu André MORDANTA,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Anne DEMELENNE, Secrétaire générale de la Fédération Générale du Travail de Belgique (FGTB) et Présidente de l'Interrégionale wallonne de la FGTB zostaje niniejszym mianowana członkiem Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres pozostały do końca obecnej kadencji, to znaczy do dnia 20 września 2015 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 listopada 2014 r. W imieniu Rady P. C. PADOAN Przewodniczący

(1) Dz.U. L 251 z 25.9.2010, s. 8.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 325/24

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 5 listopada 2014 r.

w sprawie przeniesienia uprawnień do połowów z kategorii 8 do kategorii 7 i ich ponownego przydziału na rzecz państw członkowskich w wyłącznej strefie ekonomicznej Mauretanii

(2014/777/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1006/2008 z dnia 29 września 2008 r. dotyczące upoważnień do prowadzenia działalności połowowej przez wspólnotowe statki rybackie poza wodami terytorialnymi Wspólnoty oraz wstępu statków państw trzecich na wody terytorialne Wspólnoty (1), w szczególności jego art. 10 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Rady (UE) nr 1259/2012 (2) ustala podział pomiędzy państwa członkowskie uprawnień do połowów uzyskanych w ramach umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Unią Europejską a Islamską Republiką Mauretańską.

(2) Art. 1 ust. 1 lit. h) stanowi, że uprawnienia do połowów w kategorii 8 „statki do połowów pelagicznych ryb świeżych” mogą w przypadku niewykorzystania zostać przeniesione do kategorii 7 „trawlery zamrażalnie do połowów pelagicznych” zgodnie z kluczem podziału dla tej kategorii.

(3) Dnia 28 sierpnia 2014 r. Irlandia potwierdziła Komisji, że nie wykorzysta w pełni przydzielonych jej uprawnień do połowów w kategorii 8.

(4) Wszystkie warunki dotyczące ponownego przydziału niewykorzystanych uprawnień do połowów określone w art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1006/2008 w połączeniu z przepisami art. 1 ust. 1 lit. h) rozporządzenia (UE) nr 1259/2012 zostały spełnione,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł

Uprawnienia do połowów kategorii 8, a zwłaszcza 15 000 ton limitów połowowych, przenosi się i ponownie przydziela zgodnie z kluczem podziału określonym w art. 1 ust. 1 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 1259/2012 w odniesieniu do kategorii 7 na okres od dnia 1 października 2014 r. do dnia 15 grudnia 2014 r., kiedy to przestaje obowiązywać obecny Protokół, wymienionym poniżej państwom członkowskim.

Niemcy 810 ton Francja 169 ton Łotwa 3 478 ton Litwa 3 719 ton Niderlandy 4 038 ton Polska 1 685 ton Zjednoczone Królestwo 550 ton Irlandia 551 ton

Sporządzono w Brukseli dnia 5 listopada 2014 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Lowri EVANS Dyrektor Generalny ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa

(1) Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 33.

(2) Rozporządzenie Rady (UE) nr 1259/2012 z dnia 3 grudnia 2012 r. w sprawie podziału uprawnień do połowów w ramach Protokołu ustalającego na okres dwóch lat uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie partnerskiej w sprawie połowów między Unią Europejską a Islamską Republiką Mauretańską oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1801/2006 (Dz.U. L 361 z 31.12.2012, s. 87).
2)

art. 10 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Finansowa kwota odniesienia dla kosztów wspólnych EUFOR RCA na okres do 15 grudnia 2014 r. wynosi 25,9 mln EUR. Finansowa kwota odniesienia dla kosztów wspólnych EUFOR RCA na okres od 16 grudnia 2014 r. do 15 marca 2015 r. wynosi 5,7 mln EUR. Odsetek kwoty odniesienia, o którym mowa w art. 25 ust. 1 decyzji 2011/871/WPZiB, na okres do 15 grudnia 2014 r. wynosi 50 %. Odsetek kwoty odniesienia, o którym mowa w art. 25 ust. 1 decyzji 2011/871/WPZiB, na okres od 16 grudnia 2014 r. do 15 marca 2015 r. wynosi 0 %.” ;
(2)

W odpowiedzi z dnia 27 sierpnia 2014 r. na pismo Komisji z dnia 14 lutego 2014 r. dotyczące uproszczenia kontroli zasobów własnych opartych na VAT, Słowacja wystąpiła do Komisji o udzielenie upoważnienia do stosowania pośredniej podstawy obliczeniowej wyrażonej w postaci stałej wartości procentowej przy obliczaniu podstawy zasobów własnych opartych na VAT, w odniesieniu do transakcji, o których mowa w części B pkt 10 w załączniku X do dyrektywy 2006/112/WE za lata budżetowe 2014–2020. Słowacja wykazała, że od dłuższego czasu wartość procentowa utrzymuje się na stałym poziomie. Zgodnie z pismem przesłanym przez Komisję należy upoważnić Słowację do obliczania podstawy zasobów własnych opartych na VAT w oparciu o stałą wartość procentową.
(3)

Bułgaria złożyła wniosek do Komisji o upoważnienie do wykorzystywania określonych przybliżonych danych szacunkowych w celu obliczania podstawy zasobów własnych opartych na VAT, ponieważ w odniesieniu do transakcji, o których mowa w części B pkt 10 w załączniku X do dyrektywy 2006/112/WE, nie jest w stanie obliczyć dokładnej podstawy zasobów własnych opartych na VAT. Przeprowadzenie dokładnych obliczeń prawdopodobnie pociągnęłoby za sobą obciążenia administracyjne niewspółmierne do skutków tych transakcji dla łącznej podstawy zasobów własnych Bułgarii opartych na VAT. Bułgaria jest w stanie dokonać obliczeń w oparciu o przybliżone dane szacunkowe dotyczące przedmiotowej kategorii transakcji. Należy zatem upoważnić Bułgarię do obliczania podstawy zasobów własnych opartych na VAT z wykorzystaniem przybliżonych danych szacunkowych.
(2)

W swojej odpowiedzi z dnia 29 kwietnia 2014 r. na pismo Komisji z dnia 14 lutego 2014 r. dotyczące uproszczenia kontroli zasobów własnych opartych na VAT (3) Litwa zwróciła się do Komisji o upoważnienie do zastosowania stałej stopy procentowej do określenia podstawy pośredniej przy obliczaniu podstawy zasobów własnych opartych na VAT w odniesieniu do transakcji, o których mowa w części B pkt 10 w załączniku X do dyrektywy 2006/112/WE za lata budżetowe 2014–2020. Litwa wykazała, że stopa procentowa w przeszłości utrzymywała się na stabilnym poziomie. Należy zatem upoważnić Litwę do obliczania podstawy zasobów własnych opartych na VAT z wykorzystaniem stałej stopy procentowej, zgodnie z pismem Komisji.
(2)

W swojej odpowiedzi z dnia 29 kwietnia 2014 r. na pismo Komisji z dnia 14 lutego 2014 r. dotyczące uproszczenia kontroli zasobów własnych opartych na VAT (3) Węgry zwróciły się do Komisji o upoważnienie do zastosowania stałej stopy procentowej do określenia podstawy pośredniej przy obliczaniu podstawy zasobów własnych opartych na VAT w odniesieniu do transakcji, o których mowa w części B pkt 10 w załączniku X do dyrektywy 2006/112/WE za lata budżetowe 2014–2020. Węgry wykazały, że stopa procentowa w przeszłości utrzymywała się na stabilnym poziomie. Należy zatem upoważnić Węgry do obliczania podstawy zasobów własnych opartych na VAT z wykorzystaniem stałej stopy procentowej, zgodnie z pismem Komisji.
(2)

W swojej odpowiedzi z dnia 29 kwietnia 2014 r. na pismo Komisji z dnia 14 lutego 2014 r. dotyczące uproszczenia kontroli zasobów własnych opartych na VAT (3) Belgia zwróciła się do Komisji o upoważnienie do zastosowania stałej stopy procentowej do określenia podstawy pośredniej przy obliczaniu podstawy zasobów własnych opartych na VAT w odniesieniu do transakcji, o których mowa w części B pkt 9 w załączniku X do dyrektywy 2006/112/WE za lata budżetowe 2014–2020. Belgia wykazała, że stopa procentowa w przeszłości utrzymywała się na stabilnym poziomie. Należy zatem upoważnić Belgię do obliczania podstawy zasobów własnych opartych na VAT z wykorzystaniem stałej stopy procentowej, zgodnie z pismem Komisji.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 343/43

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 26 listopada 2014 r.

zmieniająca decyzję 90/179/Euratom, EWG upoważniającą Republikę Federalną Niemiec do wykorzystywania danych statystycznych za lata poprzedzające rok przedostatni oraz do nieuwzględniania określonych kategorii transakcji lub do wykorzystywania określonych przybliżonych danych szacunkowych do obliczenia podstawy zasobów własnych opartych na VAT

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 8931)

(Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)

(2014/849/UE, Euratom)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG, Euratom) nr 1553/89 z dnia 29 maja 1989 r. w sprawie ostatecznych jednolitych warunków poboru środków własnych pochodzących z podatku od wartości dodanej (1), w szczególności jego art. 6 ust. 3 tiret drugie,

po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Zasobów Własnych,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Na mocy z art. 284 dyrektywy Rady 2006/112/WE (2) Niemcy mogą kontynuować stopniowe obniżanie podatku, jeśli skorzystały z możliwości przewidzianej w art. 14 dyrektywy Rady 67/228/EWG (3); transakcje te należy uwzględniać przy określaniu podstawy zasobów własnych opartych na VAT.

(2) W piśmie z dnia 29 kwietnia 2014 r. (4) Niemcy zwróciły się o anulowanie upoważnienia dotyczącego stopniowego obniżania podatku, ponieważ ulga ta nie jest już przyznawana małym przedsiębiorstwom.

(3) Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję Komisji 90/179/Euratom, EWG (5),

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W art. 3 akapit pierwszy decyzji 90/179/Euratom, EWG skreśla się słowa: „do obliczenia podatku niepobranego ze względu na stopniowe obniżanie podatku przyznane na mocy art. 24 ust. 2 szóstej dyrektywy i”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Federalnej Niemiec.

Sporządzono w Brukseli dnia 26 listopada 2014 r. W imieniu Komisji Kristalina GEORGIEVA Wiceprzewodniczący

(1) Dz.U. L 155 z 7.6.1989, s. 9.

(2) Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1).

(3) Druga dyrektywa Rady 67/228/EWG z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — Struktura i procedury dotyczące stosowania wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. 71 z 14.4.1967, s. 1303/67).

(4) Ares(2014)1340946.

(5) Decyzja Komisji 90/179/Euratom, EWG z dnia 20 maja 1990 r. upoważniająca Republikę Federalną Niemiec do wykorzystywania danych statystycznych za lata poprzedzające rok przedostatni oraz do nieuwzględniania określonych kategorii transakcji lub do wykorzystywania określonych przybliżonych danych szacunkowych do obliczenia podstawy zasobów własnych opartych na VAT (Dz.U. L 99 z 19.4.1990, s. 28).
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 26 listopada 2014 r.

zmieniająca decyzję 2005/817/WE, Euratom upoważniającą Republikę Łotewską do wykorzystywania pewnych przybliżonych danych szacunkowych przy obliczaniu podstawy zasobów własnych pochodzących z VAT

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 8926)

(Jedynie tekst w języku łotewskim jest autentyczny)

(2014/845/UE, Euratom)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG, Euratom) nr 1553/89 z dnia 29 maja 1989 r. w sprawie ostatecznych jednolitych warunków poboru środków własnych pochodzących z podatku od wartości dodanej (1), w szczególności jego art. 6 ust. 3 tiret drugie,

po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Zasobów Własnych,

a także mając na uwadze, co następuje:

Na mocy art. 384 dyrektywy Rady 2006/112/WE (2) Łotwa może, na warunkach obowiązujących w tym państwie członkowskim w dniu jego przystąpienia, utrzymać zwolnienia w odniesieniu do transakcji, o których mowa w części B pkt 2 i 10 w załączniku X do dyrektywy, tak długo, jak takie samo zwolnienie będzie stosowane w jednym z państw członkowskich należących do Wspólnoty w dniu 30 kwietnia 2004 r.; transakcje te muszą być uwzględniane przy obliczaniu podstawy zasobów własnych opartych na VAT.

W swojej odpowiedzi z dnia 30 kwietnia 2014 r. na pismo Komisji z dnia 14 lutego 2014 r. dotyczące uproszczenia kontroli zasobów własnych opartych na VAT (3) Łotwa zwróciła się do Komisji o upoważnienie do zastosowania stałej stopy procentowej do określenia podstawy pośredniej przy obliczaniu podstawy zasobów własnych opartych na VAT w odniesieniu do transakcji, o których mowa w części B pkt 2 i 10 w załączniku X do dyrektywy 2006/112/WE za lata budżetowe 2014–2020. Łotwa wykazała, że stopa procentowa w przeszłości utrzymywała się na stabilnym poziomie. Należy zatem upoważnić Łotwę do obliczania podstawy zasobów własnych opartych na VAT z wykorzystaniem stałych stóp procentowych, zgodnie z pismem Komisji.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji 2005/817/WE, Euratom dodaje się art. 1a i 1b w brzmieniu:

„Artykuł 1a

Tytułem odstępstwa od art. 1 ust. 1 niniejszej decyzji do celów obliczenia podstawy zasobów własnych opartych na VAT w okresie od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. upoważnia się Łotwę do stosowania podstawy pośredniej w wysokości 0,04 % w odniesieniu do transakcji, o których mowa w części B pkt 2 w załączniku X (przedstawiciele wolnych zawodów) do dyrektywy Rady 2006/112/WE (5).

Artykuł 1b

Tytułem odstępstwa od art. 1 ust. 2 niniejszej decyzji do celów obliczenia podstawy zasobów własnych opartych na VAT w okresie od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. upoważnia się Łotwę do stosowania podstawy pośredniej w wysokości 0,30 % w odniesieniu do transakcji, o których mowa w części B pkt 10 w załączniku X (przewóz osób) do dyrektywy 2006/112/WE.
(2)

W swojej odpowiedzi z dnia 10 kwietnia 2014 r. na pismo Komisji z dnia 19 lutego 2014 r. dotyczące uproszczenia kontroli zasobów własnych opartych na VAT (3) Portugalia zwróciła się do Komisji o upoważnienie do zastosowania stałej stopy procentowej do określenia podstawy pośredniej przy obliczaniu podstawy zasobów własnych opartych na VAT w odniesieniu do transakcji, o których mowa w części B pkt 10 w załączniku X do dyrektywy 2006/112/WE w latach budżetowych 2014–2020. Portugalia wykazała, że stopa procentowa w przeszłości utrzymywała się na stabilnym poziomie. Należy zatem upoważnić Portugalię do obliczania podstawy zasobów własnych VAT za pomocą stałej stopy procentowej, zgodnie z pismem Komisji.
(2)

W piśmie z dnia 28 kwietnia 2014 r. (3) Irlandia zwróciła się o przedłużenie ważności upoważnienia Komisji do wykorzystywania określonych przybliżonych danych szacunkowych w celu obliczania podstawy zasobów własnych opartych na VAT w przypadku transakcji, o których mowa w części B pkt 10 w załączniku X do dyrektywy 2006/112/WE aż do roku budżetowego 2018 włącznie. Należy zatem upoważnić Irlandię do dalszego obliczania podstawy zasobów własnych opartych na VAT z wykorzystaniem określonych przybliżonych danych szacunkowych.
—

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6),
(3)

Pierwszy okres sprawozdawczy powinien objąć okres od dnia 1 czerwca 2015 r., w którym dyrektywa zacznie w pełni obowiązywać w państwach członkowskich, do dnia 31 grudnia 2018 r., aby pozostawić państwom członkowskim wystarczającą ilość czasu na ocenę zebranych informacji i przedłożenie ich Komisji do dnia 30 września 2019 r. Następne czteroletnie okresy sprawozdawcze będą obejmowały okres od dnia 1 stycznia pierwszego roku okresu sprawozdawczego do dnia 31 grudnia czwartego roku okresu sprawozdawczego.
(1)

W dyrektywie 96/23/WE określono środki monitorowania substancji i grup pozostałości wymienionych w wykazie w załączniku I do tej dyrektywy. Dyrektywa ta zawiera wymóg, aby państwa trzecie, z których państwom członkowskim zezwala się na przywóz zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego objętych tą dyrektywą, przedkładały plan monitorowania pozostałości zawierający wymagane gwarancje. Plan taki powinien obejmować co najmniej grupy pozostałości oraz substancje wymienione w załączniku I do tej dyrektywy.