PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 57/7

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 184/2014

z dnia 25 lutego 2014 r.

ustanawiające, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 ustanawiającym wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, warunki mające zastosowanie do systemu elektronicznej wymiany danych między państwami członkowskimi a Komisją oraz przyjmujące, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013 w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna”, klasyfikację kategorii interwencji dla wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna”

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (1), w szczególności jego art. 74 ust. 4,

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” (2), w szczególności jego art. 8 ust. 2 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Przepisy ustanowione w niniejszym rozporządzeniu są ze sobą ściśle powiązane, ponieważ wszystkie dotyczą aspektów, jakie należy uwzględnić przy przygotowywaniu programów operacyjnych w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia” i celu „Europejska współpraca terytorialna”. W celu zapewnienia spójności między tymi przepisami, które powinny wejść w życie jednocześnie, oraz ułatwienia uzyskania ich kompleksowego obrazu oraz zapewnienia sprawnego dostępu do nich wszystkim mieszkańcom Unii, pożądane jest włączenie do niniejszego aktu wykonawczego przepisów dotyczących kategorii interwencji w odniesieniu do celu „Europejska współpraca terytorialna”, jako że procedura dotycząca konsultacji z komitetem koordynującym EFSI, ustanowionym w art. 150 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, jest taka sama, jak w przypadku innych przepisów objętych niniejszym aktem wykonawczym, podczas gdy kategorie interwencji w odniesieniu do celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia” podlegają odrębnej procedurze.

(2) Zgodnie z art. 74 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 każda oficjalna wymiana informacji między państwem członkowskim a Komisją odbywa się z wykorzystaniem systemu elektronicznej wymiany danych. Należy w związku z tym ustanowić warunki, jakie taki system elektronicznej wymiany danych powinien spełniać.

(3) Zasady wymiany informacji między państwem członkowskim a Komisją powinny być uważane za odrębne od zasad dotyczących wymiany informacji między beneficjentami a właściwymi instytucjami, które to zasady ustanawiane są na podstawie art. 122 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 i są przedmiotem innego aktu wykonawczego. Aby zapewnić jak najwyższą jakość informacji na temat wdrażania programów operacyjnych, zwiększyć przydatność systemu i uprościć go, konieczne jest określenie podstawowych wymogów co do formy i zakresu wymienianych informacji.

(4) Konieczne jest określenie zasad oraz odpowiednich przepisów dotyczących działania systemu jeśli chodzi o wskazywanie strony odpowiedzialnej za zamieszczanie dokumentów i wszelką ich aktualizację.

(5) Aby zagwarantować zmniejszenie obciążeń administracyjnych dla państw członkowskich i Komisji, zapewniając przy tym sprawną i skuteczną elektroniczną wymianę informacji, konieczne jest określenie charakterystyki technicznej systemu.

(6) Państwa członkowskie i Komisja powinny mieć także możliwość wprowadzania i przesyłania danych na dwa różne sposoby, które należy określić. Należy także przewidzieć przepisy na wypadek działania siły wyższej, uniemożliwiającej korzystanie z systemu elektronicznej wymiany danych, aby zagwarantować, że zarówno państwa członkowskie, jak i Komisja, będą mogły nadal wymieniać informacje za pomocą alternatywnych środków.

(7) Państwa członkowskie i Komisja powinny zapewnić, aby przekazywanie danych za pośrednictwem systemu elektronicznej wymiany danych odbywało się w sposób zabezpieczony, gwarantujący dostępność, integralność, wiarygodność, poufność i niezaprzeczalność informacji. Należy w związku z tym określić zasady bezpieczeństwa.

(8) Niniejsze rozporządzenie nie powinno naruszać praw podstawowych i powinno być zgodne z zasadami uznanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a w szczególności prawem do ochrony danych osobowych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem być stosowane zgodnie z tymi prawami i zasadami. W odniesieniu do danych osobowych przetwarzanych przez państwa członkowskie zastosowanie ma dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 95/46/WE (3). W odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez instytucje i podmioty unijne i swobodnego przepływu takich danych zastosowanie ma rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 45/2001 (4).

(9) Zgodnie z art. 8 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1299/2013 należy określić wspólne kategorie interwencji w odniesieniu do programów w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna”, aby umożliwić państwom członkowskim przedkładanie Komisji spójnych informacji na temat planowanego wykorzystania środków z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) oraz informacji na temat skumulowanych wkładów i wydatków EFRR z podziałem na kategorie, a także liczby operacji przez okres obowiązywania programu. Ma to umożliwić Komisji powiadomienie we właściwy sposób innych instytucji unijnych i obywateli Unii o wykorzystaniu środków z EFRR.

(10) Aby umożliwić szybkie zastosowanie środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, powinno ono wejść w życie w dniu następującym po dniu jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(11) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z art. 150 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, jako że komitet koordynujący EFSI, ustanowiony w art. 150 ust. 1 tego rozporządzenia, wydał swoją opinię,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

Przepisy wykonawcze do rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 w odniesieniu do EFSI

SYSTEM ELEKTRONICZNEJ WYMIANY DANYCH

(Uprawnienie na mocy art. 74 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)

Artykuł 1

Ustanowienie systemu elektronicznej wymiany danych

Komisja ustanawia system elektronicznej wymiany danych stosowany do każdej oficjalnej wymiany informacji między państwem członkowskim a Komisją.

Artykuł 2

Zawartość systemu elektronicznej wymiany danych

1. System elektronicznej wymiany danych (zwany dalej „systemem SFC2014”) zawiera co najmniej informacje wyszczególnione w modelach, formatach i wzorach ustanowionych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1303/2013, rozporządzeniem (UE) nr 1299/2013, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 (5) oraz przyszłym aktem prawnym Unii ustanawiającym warunki dla wsparcia finansowego dla polityki morskiej i rybołówstwa na okres programowania 2014-2020 („rozporządzenie w sprawie EFMR”).

2. Informacji podanych w formularzach elektronicznych należących do systemu SFC2014 (zwanych dalej „danymi ustrukturyzowanymi”) nie można zastępować danymi nieustrukturyzowanymi, w tym wykorzystując hiperłącza lub inne rodzaje nieustrukturyzowanych danych, takich jak załączone dokumenty lub obrazy. Jeśli państwo członkowskie przekazuje te same informacje w postaci danych ustrukturyzowanych i nieustrukturyzowanych, w przypadku rozbieżności wykorzystuje się dane ustrukturyzowane.

Artykuł 3

Działanie systemu SFC2014

1. Komisja, instytucje wyznaczone przez państwo członkowskie na mocy art. 59 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), art. 123 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 i art. 65 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 oraz podmioty, którym powierzono wykonanie zadań tych instytucji, wprowadzają do systemu SFC2014 informacje, za których przekazywanie odpowiadają, a także wszelkie ich aktualizacje.

2. Przekazywanie informacji Komisji jest zawsze weryfikowane i dokonywane przez inną osobę niż osoba, która wprowadziła przekazywane dane. Taki podział zadań jest obsługiwany przez system SFC2014 lub systemy informatyczne zarządzania i kontroli państwa członkowskiego automatycznie połączone z systemem SFC2014.

3. Państwa członkowskie wyznaczają – na szczeblu krajowym lub regionalnym bądź zarówno na szczeblu krajowym, jak i regionalnym – osobę lub osoby odpowiedzialne za zarządzanie prawami dostępu do systemu SFC2014, które to osoby wykonują następujące zadania:

a) sprawdzanie tożsamości użytkowników wnioskujących o prawa dostępu w celu upewnienia się, czy są oni rzeczywiście pracownikami danej organizacji;

b) informowanie użytkowników o spoczywających na nich obowiązkach w zakresie zachowania bezpieczeństwa systemu;

c) weryfikowanie uprawnień użytkowników do wymaganego poziomu uprzywilejowania w stosunku do wykonywanych przez nich zadań i zajmowanych przez nich pozycji w hierarchii;

d) występowanie o odebranie praw dostępu, gdy nie są już one potrzebne lub uzasadnione;

e) szybkie zgłaszanie podejrzanych zdarzeń, które mogą naruszyć bezpieczeństwo systemu;

f) zapewnianie stałej aktualności danych identyfikacyjnych użytkowników poprzez zgłaszanie wszelkich zmian;

g) podejmowanie niezbędnych środków ostrożności w zakresie ochrony danych i tajemnicy handlowej zgodnie z przepisami unijnymi i krajowymi;

h) powiadamianie Komisji o wszystkich zmianach wpływających na zdolność instytucji państwa członkowskiego lub użytkowników systemu SFC 2014 do wypełniania obowiązków, o których mowa w ust. 1, lub na ich osobistą zdolność do wypełniania zadań, o których mowa w lit. a) do g).

4. Wymiana danych oraz transakcje opatrzone są obowiązkowym podpisem elektronicznym w rozumieniu dyrektywy 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (7). Państwa członkowskie i Komisja uznają skuteczność prawną i dopuszczalność podpisów elektronicznych używanych w systemie SFC2014 jako dowodów w postępowaniu sądowym.

Informacje przetwarzane w systemie SFC2014 są zgodne z zasadami ochrony prywatności i danych osobowych w przypadku osób fizycznych i tajemnicy handlowej w przypadku osób prawnych, zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/58/WE (8), dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/136/WE (9), dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 1995/46/WE (10) oraz rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.

Artykuł 4

Charakterystyka systemu SFC2014

Aby zapewnić sprawną i skuteczną elektroniczną wymianę informacji, system SFC2014 obejmuje następujące elementy:

a) formularze interaktywne lub formularze uprzednio wypełnione przez system na podstawie danych już zapisanych w systemie;

b) automatyczne wyliczenia, jeśli ułatwiają one użytkownikom wprowadzanie danych;

c) automatyczne zintegrowane kontrole służące weryfikacji wewnętrznej spójności przekazywanych danych i spójności tych danych z obowiązującymi przepisami;

d) generowane przez system ostrzeżenia, informujące użytkowników systemu SFC2014, że niektóre działania mogą lub nie mogą zostać wykonane;

e) elektroniczny system śledzenia statusu przetwarzania informacji wprowadzonych do systemu;

f) dostępność danych historycznych w odniesieniu do wszystkich informacji wprowadzonych w zakresie danego programu operacyjnego.

Artykuł 5

Przekazywanie danych w systemie SFC2014

1. System SFC2014 dostępny jest dla państw członkowskich i Komisji bądź bezpośrednio przez interaktywny interfejs użytkownika (tj. stronę internetową), bądź przez interfejs techniczny wykorzystujący predefiniowane protokoły (tj. usługi sieciowe), które umożliwiają automatyczną synchronizację i przekazywanie danych między systemami informatycznymi państw członkowskich a systemem SFC2014.

2. Data elektronicznego przekazania informacji Komisji przez państwo członkowskie oraz państwu członkowskiemu przez Komisję uznawana jest za datę przedłożenia danego dokumentu.

3. W przypadku działania siły wyższej, wadliwego działania systemu SFC2014 lub braku łączności z systemem SFC2014 przez okres dłuższy niż jeden dzień roboczy w tygodniu poprzedzającym ustawowy termin przedkładania informacji bądź w okresie od 23 do 31 grudnia, lub pięć dni roboczych w innych okresach, wymiana informacji między państwem członkowskim a Komisją może odbywać się w formie papierowej, przy wykorzystaniu modeli, formatów i wzorów, o których mowa w art. 2 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.

Zainteresowana strona wprowadza informacje przesłane już w formie papierowej także do systemu SFC2014 niezwłocznie po tym, jak ustaje wadliwe działanie systemu elektronicznej wymiany, odnowione zostaje połączenie z systemem lub przestaje działać siła wyższa.

4. W przypadkach, o których mowa w ust. 3, datę stempla pocztowego uznaje się za datę przedłożenia danego dokumentu.

Artykuł 6

Bezpieczeństwo danych przekazywanych w systemie SFC2014

1. Komisja ustanawia politykę bezpieczeństwa technologii informacyjnych (zwaną dalej „polityką bezpieczeństwa IT dla SFC”) dla systemu SFC2014, obowiązującą pracowników korzystających z systemu SFC2014, zgodnie z odnośnymi przepisami unijnymi, zwłaszcza decyzją Komisji C(2006) 3602 (11) i przepisami wykonawczymi do tej decyzji. Komisja wyznacza osobę lub osoby odpowiedzialne za określanie, aktualizację i zapewnienie odpowiedniego stosowania polityki bezpieczeństwa w odniesieniu do systemu SFC2014.

2. Państwa członkowskie i instytucje europejskie inne niż Komisja, które otrzymały prawa dostępu do systemu SFC2014, przestrzegają zasad i warunków bezpieczeństwa IT, opublikowanych na portalu SFC2014 oraz środków, jakie Komisja wdrożyła w systemie SFC2014 w celu zabezpieczenia przekazywania danych, w szczególności zasad dotyczących wykorzystywania interfejsu technicznego, o którym mowa w art. 5 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.

3. Państwa członkowskie i Komisja wprowadzają w życie i zapewniają skuteczne stosowanie środków bezpieczeństwa przyjętych w celu ochrony danych, które przechowują i przekazują w systemie SFC2014.

4. Państwa członkowskie przyjmują krajowe, regionalne lub lokalne polityki bezpieczeństwa informacji, obejmujące kwestie dostępu do systemu SFC2014 i automatycznego wprowadzania do niego danych, zapewniając zestaw minimalnych wymogów w zakresie bezpieczeństwa. Te krajowe, regionalne lub lokalne polityki bezpieczeństwa IT mogą zawierać odniesienia do innych dokumentów dotyczących bezpieczeństwa. Każde państwo członkowskie zapewnia, aby wspomniane polityki bezpieczeństwa IT miały zastosowanie do wszystkich instytucji korzystających z systemu SFC2014.

5. Wspomniane krajowe, regionalne lub lokalne polityki bezpieczeństwa IT obejmują:

a) aspekty bezpieczeństwa IT w pracy osoby lub osób odpowiedzialnych za zarządzanie prawami dostępu, o których mowa w art. 3 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, w przypadku korzystania bezpośredniego;

b) w przypadku krajowych, regionalnych lub lokalnych systemów komputerowych podłączonych do systemu SFC2014 za pomocą interfejsu technicznego, o którym mowa w art. 5 ust. 1 niniejszego rozporządzenia – środki bezpieczeństwa umożliwiające tym systemom dostosowanie się do wymogów bezpieczeństwa systemu SFC2014.

Do celów pierwszego akapitu lit. b) uwzględnia się odpowiednio następujące aspekty:

a) bezpieczeństwo fizyczne;

b) kontrolę nośników danych i dostępu;

c) kontrolę przechowywania danych;

d) kontrolę dostępu i haseł;

e) monitorowanie;

f) połączenie z systemem SFC2014;

g) infrastrukturę łączności;

h) zarządzanie zasobami ludzkimi przed zatrudnieniem, w jego trakcie i po jego zakończeniu;

i) zarządzanie zdarzeniami.

6. Krajowe, regionalne lub lokalne polityki bezpieczeństwa IT opierają się na analizie ryzyka, a wyszczególnione środki są proporcjonalne do zidentyfikowanych zagrożeń.

7. Dokumenty, w których określono krajowe, regionalne lub lokalne polityki bezpieczeństwa IT, udostępniane są Komisji na jej wniosek.

8. Państwa członkowskie wyznaczają – na poziomie krajowym lub regionalnym – osobę lub osoby odpowiedzialne za utrzymanie i zapewnianie stosowania krajowych, regionalnych lub lokalnych polityk bezpieczeństwa IT. Ta osoba lub te osoby pełnią funkcję punktu kontaktowego dla osoby lub osób wyznaczonych przez Komisję, o których mowa w art. 6 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.

9. Zarówno polityki bezpieczeństwa IT dla SFC, jak i odnośne krajowe, regionalne i lokalne polityki bezpieczeństwa IT uaktualniane są w przypadku zmian technologicznych, identyfikacji nowych zagrożeń lub innych istotnych zmian. Niezależnie od tego są one poddawane co roku przeglądowi, aby zapewnić, że nadal są odpowiednim środkiem.

ROZDZIAŁ II

Przepisy wykonawcze do rozporządzenia (UE) nr 1299/2013

KLASYFIKACJA KATEGORII INTERWENCJI

(Uprawnienie na mocy art. 8 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1299/2013)

Artykuł 7

Kategorie interwencji w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna”

Klasyfikację kategorii interwencji, o której mowa w art. 8 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1299/2013, określa się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

ROZDZIAŁ III

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 8

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 25 lutego 2014 r. W imieniu Komisji José Manuel BARROSO Przewodniczący

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 320.

(2) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 259.

(3) Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31).

(4) Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

(5) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013 r. s. 487).

(6) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1).

(7) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 1999/93/WE z dnia 13 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnotowych ram w zakresie podpisów elektronicznych (Dz.U. L 13 z 19.1.2000, s. 12).

(8) Dyrektywa 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotycząca przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (dyrektywa o prywatności i łączności elektronicznej) (Dz.U. L 201 z 31.7.2002, s. 37).

(9) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/136/WE z dnia 25 listopada 2009 r. zmieniająca dyrektywę 2002/22/WE w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników, dyrektywę 2002/58/WE dotyczącą przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów (Dz.U. L 337 z 18.12.2009, s. 11).

(10) Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31).

(11) Decyzja Komisji Europejskiej z dnia 16 sierpnia 2006 r. C(2006) 3602 dotycząca bezpieczeństwa systemów informacyjnych wykorzystywanych przez Komisję Europejską.