ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(2)

Światowa Organizacja Zdrowia Zwierząt (OIE) wystąpiła z inicjatywą zorganizowania wielkiej konferencji pt. „Jak zwalczyć wściekliznę w Eurazji?”, która odbędzie się w maju 2007 r. w Paryżu (dalej jako „konferencja OIE”). Ponieważ celem konferencji OIE jest rozwinięcie zaleceń konferencji OIE, która odbyła się w 2005 r. w Kijowie, OIE posiada faktycznie monopol, w rozumieniu art. 168 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w związku z czym nie jest wymagane zaproszenie do składania wniosków.
(2)

Rozporządzenia Komisji (WE) nr 451/2000 (2) oraz (WE) nr 703/2001 (3) określają szczegółowe zasady realizacji drugiego etapu programu prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG, i ustanawiają wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmuje kadusafos.
(5)

W stosunku do niektórych innych sunstancji czynnych wszystkie podmioty zgłaszające wycofały się z udziału w programie pracy. W dniu 4 kwietnia 2006 r. Komisja dostarczyła państwom członkowskim odpowiednie informacje. W odniesieniu do trzech z nich państwa członkowskie zdecydowały się na działanie w drodze powiadomienia, zmierzając do dalszego uczestnictwa w programie prac zgodnie z art. 14 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2229/2004.
(2)

Rozporządzenia Komisji (WE) nr 451/2000 (2) i (WE) nr 703/2001 (3) określają szczegółowe zasady realizacji drugiego etapu programu pracy, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, i ustanawiają wykaz substancji czynnych, które mają zostać zbadane pod kątem ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmuje karbosulfan.
(17)

Jednakże Komisja wyraziła wątpliwości co do wpływu środka pomocy na ogólną konkurencyjność w omawianej branży przemysłu UE. Komisja odnotowała, że część produktów wytwarzanych w Brazylii prawdopodobnie konkurowałaby z produktami na rynku UE i że nie dysponuje żadnymi informacjami na temat względnego znaczenia beneficjenta ani rynku, ani też informacjami na temat wpływu środka pomocy w regionie, w którym znajduje się siedziba CORDEX. W związku z powyższym Komisja nie była w stanie na tym etapie stwierdzić, czy środek pomocy kwalifikuje się do objęcia odstępstwem określonym w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu.
(2)

Rozporządzenia Komisji (WE) nr 451/2000 (2) i (WE) nr 703/2001 (3) określają szczegółowe zasady realizacji drugiego etapu programu pracy, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, i ustanawiają wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie, w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmuje karbofuran.
(2)

Rozporządzenia Komisji (WE) nr 451/2000 (2) i (WE) nr 703/2001 (3) określają szczegółowe zasady realizacji drugiego etapu programu pracy, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, i ustanawiają wykaz substancji czynnych, które mają zostać zbadane pod kątem ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmuje diuron.
(16)

Analiza przeprowadzona przez Komisję wykazała, że w segmencie rynku materiałów włóknistych typu „wet laid” do separatorów do akumulatorów istnieje pewna substytucyjność po stronie podaży. Ponieważ wobec materiału włóknistego typu „wet laid” do separatorów do akumulatorów nie stosuje się standardów wymaganych dla materiałów mających kontakt z żywnością, liczba maszyn papierniczych z sitem ukośnym mogących produkować materiał włóknisty typu „wet laid” do separatorów do akumulatorów nie ogranicza się do maszyn używanych w filtracji herbaty i kawy lub w kiełbaśnicach. Większość maszyn mogących produkować materiał włóknisty typu „wet laid” do filtracji herbaty i kawy może natomiast wytwarzać separatory do akumulatorów. Analiza rynku wykazuje, że materiał włóknisty typu „wet laid” do separatorów do akumulatorów jest ponadto produkowany przez maszyny, które, poza innymi zastosowaniami, wytwarzają materiał włóknisty typu „wet laid” do worków do odkurzaczy, taśm klejących i kiełbaśnic.
(23)

Aby produkcja kontenerowców typu „panamax” była zasadna z ekonomicznego punktu widzenia, konieczne jest przeprowadzenie w stoczni zmian technicznych. Dotychczas stocznia VWS budowała statki o pojemności od 2 100 TEU do 3 000 TEU i długości od 197 m do 237 m. Statki te budowano z 95 do 111 sekcji stalowych o długości do 16 m. Wielkość tych sekcji jest ograniczona wielkością dostępnego pomieszczenia w warsztatach i w miejscach konserwacji. Długość kontenerowców typu „panamax” wynosi 295 m. Bez zmiany instalacji technicznych jeden statek trzeba by budować ze 170 sekcji, co przy niezmienionej wielkości sekcji spowodowałoby wzrost nakładu pracy o 60 do 70 %. Ponieważ jednak cena rynkowa tych statków jest wyższa jedynie o 20 do 23 %, stocznia VWS musi zwiększyć swoją zdolność produkcyjną, aby móc je produkować w sposób ekonomiczny. W związku z tym niezbędne są inwestycje w celu powiększenia dwóch z istniejących kabin w instalacjach do konserwacji i rozbudowy produkcji paneli i sekcji, aby możliwa była budowa i obróbka sekcji o długości do 32 m.
(53)

Zgodnie z konwencją sztokholmską i Protokołem dotyczącym trwałych zanieczyszczeń organicznych Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych prowadzony jest stały przegląd SCCP, który może doprowadzić do ich włączenia do powyższych dokumentów międzynarodowych. Spowodowałoby to zastosowanie środków wspólnotowych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 850/2004.
(4)

Należy zapewnić zachowanie komplementarności i dążyć do uniknięcia podwojenia zadań w stosunku do działań innych grup i komitetów europejskich zajmujących się sprawami demograficznymi, w szczególności Komitetu ds. Zatrudnienia, Komitetu Ochrony Socjalnej, Komitetu Polityki Gospodarczej, Komitetu Ekonomiczno-Finansowego oraz Komitetu Doradczego ds. Równości Szans dla Kobiet i Mężczyzn, a także grupy wysokiego szczebla ds. włączania równouprawnienia płci do głównego nurtu polityki. Komisja będzie informowała wymienione organy o postępach prac grupy ekspertów ds. demograficznych.
(2)

Rozporządzenia Komisji (WE) nr 451/2000 (2) i (WE) nr 703/2001 (3) określają szczegółowe zasady realizacji drugiego etapu programu pracy, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, i ustanawiają wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie, w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmuje oksydemeton metylowy.
(2)

Rozporządzenia Komisji (WE) nr 451/2000 (2) I (WE) nr 703/2001 (3) określają szczegółowe zasady realizacji drugiego etapu programu pracy, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, i ustanawiają wykaz substancji czynnych, które mają zostać zbadane pod kątem ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmuje diazynon.
(50)

Od dnia 1 stycznia 2004 r. opodatkowanie olejów mineralnych podwójnego zastosowania, niewykorzystywanych jako paliwo i stosowanych w procesach mineralogicznych nie jest objęte zakresem zharmonizowanych środków wspólnotowych. Z tego względu, począwszy od tej daty, zwolnienia odnoszą się do krajowych podatków nakładanych w przypadku braku podatku wspólnotowego w rozumieniu pkt 51.1 lit. b) tiret drugie wytycznych w sprawie pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska. Przepis ten zawiera wymóg zapłaty „znaczącej części” podatku krajowego przez firmy korzystające ze zwolnienia. Ma to na celu stworzenie zachęty dla przedsiębiorstw do poprawy działań w zakresie ochrony środowiska. Wymóg ten wynika ze sformułowania pkt 51.1 lit. b) tiret pierwsze wytycznych, który zezwala na przyznawanie ulg podatkowych od zharmonizowanego podatku, jeśli beneficjenci wnoszą opłaty większe od minimalnych stawek wspólnotowych, „celem stworzenia zachęty dla przedsiębiorstw do poprawy działań w zakresie ochrony środowiska”. Wspomniany przepis ma zastosowanie także w przypadku, gdy podatek krajowy jest znacznie wyższy od porównywalnych podatków w (niektórych) innych państwach członkowskich, co miało miejsce we Włoszech. Zgodnie z utrwaloną praktyką Komisji (21) przyjmuje się, że 20 % stawki krajowego podatku lub minimalną stawkę wspólnotową odnoszącą się do innych zastosowań produktów energetycznych objętych zakresem dyrektywy 2003/96/WE (15 EUR za tonę), można uznać za znaczącą część podatku, mimo iż minimalna wspólnotowa stawka podatkowa nie stosuje się do rozważanego wykorzystania energii. Ze względu na to Komisja uważa, że jedynie zwolnienie stanowiące ponad 20 % stawki podatku krajowego lub wynoszące ponad 15 EUR za tonę, w zależności od tego, która z wartości jest niższa, można uznać za zgodne ze wspólnym rynkiem; zwolnienie nieprzekraczające poziomu 20 % stawki podatku krajowego lub 15 EUR za tonę stanowi pomoc niezgodną ze wspólnym rynkiem.
(2)

Rozporządzenia Komisji (WE) nr 451/2000 (2) i (WE) nr 703/2001 (3) określają szczegółowe zasady realizacji drugiego etapu programu prac, określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG, i ustanawiają wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmuje dichlorfos.
(4)

Niniejsza decyzja jest równoważna z decyzją o finansowaniu w rozumieniu art. 75 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), oraz art. 90 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6).
(56)

Jak wyjaśniono w motywie 30, przedsiębiorstwa eksploatujące rurociągi, które mają być przyłączone do planowanego rurociągu, w związku z oceną tego przypadku w świetle prawa konkurencji oraz z przepisami wynikającymi z niemieckiego prawa konkurencji, zobowiązały się do zapewnienia otwartego i niedyskryminującego dostępu. Te obietnice przyczyniają się do realizacji celu Wspólnoty, jakim jest uczciwa konkurencja. Zwiększają one przejrzystość rynku, wzmacniają konkurencję i przyczyniają się do zapobiegania zakłóceniom konkurencji, które miałyby miejsce w innym przypadku. Komisja przywiązuje duże znaczenie do faktu, że do tych rurociągów będzie stosowana zasada wspólnego przewoźnika („common carrier”) oraz zasada otwartego dostępu i jest zdania, że te zasady również będą miały duże znaczenie dla rurociągów budowanych w przyszłości. Komisja stwierdza, że te zasady stosuje się już do innych rurociągów, w szczególności należących do systemu ARG, a tam, gdzie rurociągi nie są eksploatowane według wymienionych zasad, reguły konkurencji pozwolą na ograniczenie przypadków zakłócenia konkurencji w danych państwach członkowskich.
(12)

Środki przyjęte przez Finlandię są zgodne z zasadami WE dotyczącymi konkurencji w tym sensie, że definicja nadawców wyłonionych do transmisji wymienionych wydarzeń jest oparta na obiektywnych kryteriach, które pozwalają na rzeczywistą i potencjalną konkurencję w zakresie zdobycia praw do transmisji tych wydarzeń. Ponadto liczba wymienionych wydarzeń nie jest nieproporcjonalna w stopniu, który mógłby zakłócić konkurencję na rynku odbiorców końcowych telewizji ogólnodostępnej i telewizji płatnej.
(21)

Zgodnie z pkt 4.15 wytycznych pomoc operacyjna może być udzielona, jeżeli przyczynia się do rozwoju regionalnego oraz jest to uzasadnione ze względu na charakter takiej pomocy, której poziom musi być proporcjonalny do niedogodności, które ma niwelować. Komisja wyraziła w tym kontekście wątpliwość co do uzasadnienia władz włoskich dotyczącego przyznania pomocy operacyjnej, w którym przywołują one potencjalne niedogodności oraz ich znaczenie.
(105)

Kwota i natężenie pomocy powinny być ograniczone do ścisłego minimum niezbędnego do umożliwienia restrukturyzacji w zależności od środków finansowych będących w dyspozycji przedsiębiorstwa i jego akcjonariuszy. Ponadto korzystający z pomocy powinien przyczynić się znacząco do planu restrukturyzacji na zasadzie wyłożenia własnych środków lub poprzez finansowanie zewnętrzne. Ponieważ pomoc nie została przyznana na podstawie planu restrukturyzacji, Komisja nie posiada żadnych informacji na temat wkładu korzystającego z pomocy, ani o tym, czy pomoc była ograniczona do niezbędnego minimum.
(33)

Władze portugalskie uznały, że pomoc była konieczna ze względu na fakt, iż chodziło o pierwszy projekt bezpośredniej inwestycji zagranicznej spółki ORFAMA. Jednakże Komisja zwraca w tym kontekście uwagę na fakt, że stosunki handlowe pomiędzy ORFAMA a Archimode oraz Wartatex miały swój początek w latach 90, kiedy to ORFAMA rozpoczęła produkcję odzieży w systemie zlecania podwykonawstwa wspomnianym firmom. W 1995 r. dwa wspomniane przedsiębiorstwa polskie zapewniały już 30 % obrotów spółki ORFAMA. Można zatem stwierdzić, że ORFAMA dobrze zapoznała się z funkcjonowaniem tych przedsiębiorstw, zanim przystąpiła do realizacji projektu i miała już, w związku z powyższym, doświadczenie zarówno na rynku polskim, jak i międzynarodowym. W ten sposób beneficjent pomocy już wcześniej częściowo osiągnął założony cel, jakim było zwiększenie produkcji i uzyskanie dostępu do rynku polskiego oraz rynków w krajach sąsiadujących, zanim dokonał zakupu wspomnianych przedsiębiorstw i zanim złożył wniosek o pomoc. Portugalia wydaje się potwierdzać to ustalenie, stwierdzając w powiadomieniu, że decyzja firmy ORFAMA dotycząca inwestycji w Polsce częściowo związana była z posiadaną przez firmę wiedzą na temat rynku polskiego oraz nabywanych przedsiębiorstw, co ograniczało ryzyko związane z inwestycją. W związku z tym Komisja uznaje, że przedmiotowa inwestycja stanowiła przede wszystkim operację finansową związaną z nabyciem wspomnianych przedsiębiorstw polskich w ramach istniejących stosunków handlowych, nie zaś w ramach pierwszej istotnej inwestycji zagranicznej (6).
(1)

Punkt 7 załącznika IIC do rozporządzenia (WE) nr 41/2007 określa maksymalną liczbę dni (192), podczas których wspólnotowe statki o długości całkowitej równej lub większej niż 10 metrów, posiadające włoki ramowe o rozmiarze oczek sieci równym lub większym niż 80 mm lub sieci statyczne łącznie z pławnicami, drygawicami i sieciami oplątującymi o rozmiarze oczek sieci mniejszym niż 220 mm, mogą przebywać w strefie ICES VIIe od dnia 1 lutego 2007 r. do dnia 31 stycznia 2008 r.
(4)

Umowa będzie zawierać postanowienia w sprawie podatku od wartości dodanej (VAT) stanowiące odstępstwo od art. 2 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2006/112/WE w odniesieniu do przywozu towarów do Austrii na potrzeby elektrowni nadgranicznej. Wymieniony przywóz towarów ze Szwajcarii do Austrii przez osoby podlegające opodatkowaniu z pełnym prawem do odliczeń nie będzie podlegał podatkowi VAT w celu osiągnięcia podobnego porozumienia ze Szwajcarią w zakresie towarów przywożonych z Austrii do Szwajcarii.
2.

Inne przepisy dotyczące SIS: a) w odniesieniu do przepisów następujących decyzji komitetu wykonawczego ustanowionego na mocy Konwencji z Schengen: decyzja komitetu wykonawczego z dnia 15 grudnia 1997 r. zmieniająca rozporządzenie finansowe w sprawie systemu C.SIS (SCH/Com-ex (97)35) (1); b) w odniesieniu do przepisów następujących deklaracji komitetu wykonawczego ustanowionego na mocy Konwencji z Schengen: (i) decyzja komitetu wykonawczego z dnia 18 kwietnia 1996 r. w sprawie definicji cudzoziemca (SCH/Com-ex (96) decl. 5) (2); (ii) decyzja komitetu wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie struktury SIS (SCH/Com-ex (99) decl. 2 rev) (3); c) inne instrumenty: (i) decyzja Rady 2000/265/WE z dnia 27 marca 2000 r. w sprawie ustanowienia rozporządzenia finansowego regulującego aspekty budżetowe zarządzania, przez zastępcę sekretarza generalnego Rady, umowami zawartymi przez niego, w imieniu niektórych państw członkowskich, dotyczącymi zainstalowania i funkcjonowania infrastruktury łączności dla środowiska Schengen, „Sisnet” (4); (ii) części podręcznika SIRENE (5); (iii) rozporządzenie Rady (WE) nr 871/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. dotyczące wprowadzenia niektórych nowych funkcji systemu informacyjnego Schengen, włączając walkę z terroryzmem (6), oraz wszelkie decyzje w sprawie daty zastosowania tych funkcji; (iv) decyzja Rady 2005/211/WSiSW z dnia 24 lutego 2005 r. dotycząca wprowadzenia kilku nowych funkcji do systemu informacyjnego Schengen, w tym związanych z walką z terroryzmem (7), oraz wszelkie decyzje w sprawie daty zastosowania tych funkcji; (v) rozporządzenie (WE) nr 1160/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 lipca 2005 r. zmieniające Konwencję wykonawczą do układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach, w zakresie dostępu służb odpowiedzialnych w państwach członkowskich za wydawanie świadectw rejestracji pojazdów do systemu informacyjnego Schengen (8); (vi) artykuł 5 ust. 4 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (9) oraz przepisy jego tytułu II i załączniki do niego, dotyczące systemu informacyjnego Schengen.
(1)

W piśmie z dnia 9 października 2006 r., które wpłynęło do Sekretariatu Generalnego Komisji w dniu 11 października 2006 r., Włochy wniosły o upoważnienie do wprowadzenia środków stanowiących odstępstwo od przepisów dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (2), regulujących prawo podatnika do odliczenia VAT płaconego od zakupionych towarów i usług oraz przepisów nakładających wymóg opodatkowania składników majątku przedsiębiorstwa używanych do celów prywatnych.
(5)

Podczas dokonywania oceny tej substancji czynnej wskazano na kilka zagrożeń. Dokonanie oceny ryzyka zanieczyszczenia wód gruntowych nie było możliwe. W szczególności stwierdzono, że stosowanie haloksyfopu-R zgodne ze scenariuszami przedłożonymi przez powiadamiającego prowadzi do powstania pewnej liczby trwałych metabolitów, które mogą zostać wymyte i przedostać się do zwierciadła wód gruntowych, co może mieć niekorzystny wpływ na wodę pitną. Związanych z powyższymi problemami wątpliwości nie udało się rozwiać na podstawie danych dostarczonych przez powiadamiającego w urzędowym terminie. Ponadto problematyczną sprawą pozostaje ocena ryzyka dla ssaków na podstawie dostępnych danych. Na podstawie dostępnych informacji nie było zatem możliwe stwierdzenie, że haloksyfop-R spełnia kryteria włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG.
(18)

Użytkownicy wspólnotowi twierdzili także, że trudno jest przestawić się na inne źródła zaopatrzenia, w szczególności w krajach trzecich niepodlegających środkom antydumpingowym. Argumentowano, że producenci eksportujący PSF potrzebują czasu, by wznowić wywóz do Wspólnoty, zwłaszcza że istnieje ryzyko ponownego wprowadzenia ceł po osiągnięciu przez przywóz określonego pułapu ilościowego. Ponadto, nawet jeśli użytkownicy byliby w stanie zakupić PSF od nowych dostawców mających siedziby w innych krajach, muszą sprawdzić, czy rodzaje PSF wytwarzane przez tych producentów nadają się do potrzeb ich produkcji. W każdym razie, użytkownicy stwierdzili, że ani we Wspólnocie, ani w krajach trzecich nie ma producentów niepodlegających środkom antydumpingowym i posiadających wystarczające moce produkcyjne, by dostarczyć odpowiednie ilości specyficznych włókien produkowanych na Tajwanie.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 176/3

DECYZJA RADY

z dnia 23 lipca 2007 r.

w sprawie mianowania do Komitetu Doradczego ds. Zabezpieczenia Społecznego Pracowników Migrujących członków i zastępców członków z Malty

(2007/C 176/03)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek oraz do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (1), w szczególności jego art. 82,

uwzględniając listę kandydatów przedstawioną Radzie przez rządy państw członkowskich,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniu 22 marca 2004 r. Rada przyjęła decyzję (2) w sprawie mianowania członków oraz zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Zabezpieczenia Społecznego Pracowników Migrujących na okres od 22 marca 2007 r. do 21 marca 2009 r., z wyjątkiem członków oraz zastępców członków z Malty.

(2) Należy mianować członków i zastępców członków z Malty na nieobsadzone stanowiska,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł

Członkami oraz zastępcami członków Komitetu Doradczego ds. Zabezpieczenia Społecznego Pracowników Migrujących na okres do 21 marca 2009 r. zostają niniejszym mianowani:

I. PRZEDSTAWICIELE RZĄDU

Członkowie Zastępcy członków pan Frank MICALLEF pan Mark MUSU' pani Shirley SULTANA

II. PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACOWNIKÓW

Członkowie Zastępcy członków pani Margaret MAGRIN pan Kevin BONELLO pan John BENCINI

III. PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW

Członkowie Zastępcy członków pan Tonio FARRUGIA pan Emanuel SAID pan Lawrence MIZZI

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 lipca 2007 r. W imieniu Rady L. AMADO Przewodniczący

(1) Dz.U. L 149 z 5.7.1971, str. 2. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1992/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 392 z 30.12.2006, str. 1).

(2) Dz.U. C 92 z 27.4.2007, str. 7.
(52)

Wobec powyższego Komisja musi zdecydować, czy owo zwiększenie mocy jest proporcjonalne do zwiększenia wydajności. W związku z tym Komisja zauważa, że projekt inwestycyjny stanowi znaczną korzyść z punktu widzenia produktywności. Cykl produkcyjny ulegnie skróceniu średnio o 30 %. Wszystkie wskaźniki wydajności wykazują poprawę: zwiększenie całkowitej produktywności stoczni wyrażone w osobogodzinach/CGT o 15 % (z 67 do 58), jak również zwiększenie produktywności urządzenia obróbki wstępnej materiału hutniczego wyrażone ilością stali poddanej obróbce (t) na jednego robotnika – o 14 % (z 13,65 do 15,60) i wyrażone w osobogodzinach na tonę stali poddanej obróbce – o 31 % (z 127 do 97). Komisja stwierdza następnie, że nawet jeśli w ramach stoczni powstanie bezpośrednio 140 nowych miejsc pracy, co odpowiada wzrostowi o 15 %, łączna liczba dyspozycyjnych osobogodzin podniesie się w ciągu roku o 3,9 % (z 1 590 300 do 1 653 200). Oznacza to, że stworzenie nowych bezpośrednich miejsc pracy jest w znacznej mierze konsekwencją przejścia na insourcing w dziedzinie spawania (PCZ 09). Wzrost mocy nie jest konsekwencją stworzenia kolejnych miejsc pracy, ale modernizacji urządzeń i uproszczenia całkowitego procesu produkcyjnego.
(5)

Grupa Wysokiego Szczebla powinna regularnie przekazywać informacje Europejskiemu Forum Energii Jądrowej, które stanowi platformę dla wszechstronnej dyskusji skupiającą wszystkie istotne zainteresowane strony w dziedzinie energii jądrowej. Grupa powinna przyczynić się do spójnego stosowania istniejących właściwych przepisów we wszystkich państwach członkowskich, których to dotyczy.