ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(36)

W niniejszym przypadku nie mają zastosowania wyłączenia przewidziane w art. 87 ust. 2 Traktatu WE. Jeśli chodzi o wyłączenia na mocy art. 87 ust. 3 Traktatu WE, z uwagi na to, że podstawowy cel pomocy dotyczy przywrócenia znajdującemu się w trudnej sytuacji przedsiębiorstwu długoterminowej rentowności, można zastosować jedynie wyłączenie zapisane w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu WE, które zezwala na pomoc państwa przeznaczoną na wspieranie rozwoju niektórych rodzajów działalności gospodarczej, o ile pomoc ta nie wpływa niekorzystnie na warunki wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. Z tego względu pomoc można uznać za zgodną ze wspólnym rynkiem na podstawie art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu WE jedynie w przypadku spełnienia warunków zawartych w wytycznych wspólnotowych w sprawie pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji.
(94)

W następstwie ostatecznego ujawnienia faktów przemysł wspólnotowy dowodził, że skupiając się na roku 2003 i 2004, nie przeprowadzono wystarczającej analizy związku przyczynowego dla lat 2004–2006. W tym zakresie należy po pierwsze odnotować, że 2003 i 2004 są dwoma pierwszymi latami badanego okresu i jako takie na pewno nie mogą być uznane za „przedawnione”. Ponadto jak to podsumowano w motywie 91 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, grupa wskaźników pokazujących szkodę to grupa wskaźników finansowych, podczas gdy większość pozostałych wskaźników pokazywała zmiany na korzyść. W obliczu takiej sytuacji jedynym rozsądnym podejściem ze strony organu prowadzącego dochodzenie jest skupienie większej uwagi na okresie, w którym wskaźniki finansowe pogorszyły się w największym stopniu, co miało miejsce w 2004 r., kiedy to rentowność przemysłu wspólnotowego spadła o 62 %, jego zwrot z inwestycji zmniejszył się o 83 %, a przepływy finansowe spadły o 45 %. W końcu, jak to opisano w motywach 70–93 powyżej, uważa się, że analiza związku przyczynowego nie jest ograniczona do lat 2003–2004 i obejmuje cały badany okres, tj. od roku 2003 do końca OD (wrzesień 2006 r.). W związku z powyższym wniosek zostaje odrzucony.
(2)

Decyzja Komisji 2007/609/WE z dnia 10 września 2007 r. w sprawie określenia środków kwalifikujących się do finansowania przez Wspólnotę w ramach programów zwalczania organizmów szkodliwych dla roślin i produktów roślinnych we francuskich departamentach zamorskich oraz na Azorach i Maderze (2) określa środki kwalifikujące się do wspólnotowego finansowania w ramach programów zwalczania organizmów szkodliwych dla roślin i produktów roślinnych we francuskich departamentach zamorskich oraz na Azorach i Maderze.
(41)

Zboża, buraki cukrowe i melasa, a także wino, stosowane do produkcji biopaliw w ramach przedmiotowego programu, wchodzą w zakres zastosowania odpowiednio rozdz. 10, rozdz. 17.03 i rozdz. 22.05 załącznika I do Traktatu, w którym wyszczególnione są produkty objęte przepisami tytułu II Traktatu (rolnictwo). Pomoc na wytwarzanie tych produktów wchodzi w zakres zastosowania wspólnotowych wytycznych w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i jest wyłączona z zakresu zastosowania wytycznych wspólnotowych na rzecz ochrony środowiska naturalnego, zgodnie z pkt 7 tych wytycznych. Na podstawie pkt 194 wytycznych Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2007–2013 (21), zgłoszenia będące w trakcie rozpatrywania na dzień 1 stycznia 2007 r. winny być oceniane według wytycznych wspólnotowych w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym z 2000 r. (22). Zgodnie z pkt 5.5.3 tych ostatnich wytycznych, w uzasadnionych przypadkach, takich jak pomoc na rozwój biopaliw, Komisja może również zatwierdzić pomoc operacyjną, jeśli okaż się to niezbędne, by zrekompensować dodatkowe koszty wynikające z zastosowania ekologicznych środków produkcji zamiast tradycyjnych procesów produkcyjnych. Pomoc musi ograniczać się do rekompensaty dodatkowych kosztów i musi być przedmiotem okresowej analizy co najmniej raz na pięć lat. Analizowany program pomocy spełnia te warunki, ponieważ pomoc dotyczy tylko biopaliw, które w przypadku braku ulg nie byłyby konkurencyjne na rynku, oraz dlatego, że poziom pomocy będzie co roku poddawany analizie i ewentualnej korekcie, aby uniknąć zjawiska nadmiernej rekompensaty kosztów produkcji.
(5)

Ramy prac powinny zawierać przepisy zapewniające komplementarność kompetencji agencji oraz innych organów, biur i agencji Wspólnoty i Unii, jak również Rady Europy i innych organizacji międzynarodowych działających w dziedzinie praw podstawowych. Wśród agencji i organów działających w dziedzinach objętych niniejszymi wieloletnimi ramami prac, do najważniejszych należą: Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn powołany rozporządzeniem (WE) nr 1922/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiającym Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (2), Europejski Inspektor Ochrony Danych ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (3) oraz Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich; cele wyżej wymienionych agencji i organów powinny w związku z tym zostać uwzględnione.
(3)

Artykuł 149 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską wymaga, aby Wspólnota przyczyniała się do rozwoju edukacji o wysokiej jakości, poprzez zachęcanie do współpracy między państwami członkowskimi oraz, jeśli jest to niezbędne, poprzez wspieranie i uzupełnianie ich działalności, w pełni szanując odpowiedzialność państw członkowskich za treść nauczania i organizację systemów edukacyjnych, jak również ich różnorodność kulturową i językową.
(100)

Środek pomocy mógł mieć potencjalnie negatywny wpływ na wymianę handlową, wskazany przez GAME, poprzez fakt, że koszty podwykonawstwa nie były uwzględnione w początkowym projekcie Francji. Mogło to skłonić przedsiębiorstwa będące beneficjentami ulgi do samodzielnego ponoszenia kosztów, a nie do korzystania z podwykonawstwa, co jest powszechną praktyką w tym sektorze. Mogło odbyć się to w szczególności ze szkodą dla przedsiębiorstw mających siedzibę w innych państwach członkowskich, a więc również ze szkodą dla wymiany wewnątrzwspólnotowej. Niemniej jednak ten negatywny skutek został wyeliminowany, w zakresie w jakim władze francuskie zgodziły się włączyć koszty podwykonawstwa do kosztów objętych ulgą w granicach 1 mln EUR na projekt.
„zapalniczka” oznacza urządzenie przeznaczone do obsługi ręcznej, wydzielające ogień, zasilane benzyną, służące do rozważnego zapalania papierosów, cygar, fajek, które może być używane do rozpalania materiałów takich jak papier, knot, świece, lampiony, wyprodukowane łącznie z zasilaczem benzyną, z możliwością jej uzupełnienia.
(2)

Zjednoczone Królestwo zgłosiło jedynie ust. 17 pkt 1), 18 pkt 1), 38, 39 pkt 1) i 2), 43, 45 pkt 1) i 2), 47A pkt 2) oraz 48A pkt 2) projektu przepisów z 2006 r. dotyczących zwolnień odnośnie do gospodarowania odpadami (zmiana i związane przepisy) (Anglia i Walia), które odnoszą się do niebezpiecznych odpadów. Dla Irlandii Północnej zgłoszono ust. 49–51 aneksu A do załącznika A do załącznika 2 (zwolnienia z obowiązku uzyskiwania licencji na gospodarowanie odpadami) do przepisów z 2003 r. dotyczących uzyskiwania licencji na gospodarowanie odpadami (Irlandia Północna). Natomiast Szkocja zgłosiła zwolnienia z wymogu uzyskiwania zezwolenia regulujące wspólnie odpady niebezpieczne i nieniebezpieczne (ust. 3 lit. a) (ii), 3 lit. c), 6 pkt 1) i 2), 17 pkt 1), 18 pkt 2) lit a) i b), 28, 36 pkt 1)–3), 38, 39 pkt 1) i 2), 43 pkt 1)–3), 45 pkt 1) i 2), 47 pkt 2) oraz 48 pkt 2) projektu zmiany przepisów z 2006 r. dotyczących uzyskiwania licencji na gospodarowanie odpadami (Szkocja)).
(1)

Na mocy decyzji Komisji 2006/923/WE (2) zatwierdzono wkład finansowy Wspólnoty dotyczący programu środków wprowadzonych przez Portugalię w 2006 r. i 2007 r. w celu kontroli rozprzestrzeniania się Bursaphelenchus xylophilus (Steiner et Buhrer) Nickle et al. (węgorka sosnowca) do innych państw członkowskich. Środki te polegały na utworzeniu obszaru buforowego wolnego od drzew, na których występują wektory węgorka sosnowca, zwanego dalej „pasem ochronnym”.
Jeżeli właściwy organ w państwie członkowskim (lub państwach członkowskich) tranzytu (o ile ma zastosowanie) lub w państwie członkowskim przeznaczenia uzna, że wniosek jest niepoprawnie wypełniony, organ taki musi wypełnić pozycję 17a), skreślić pozycję 17b) i powiadomić właściwy organ odpowiedzialny za wydanie zezwolenia (określony w pozycji 15) o swoim wezwaniu do uzupełnienia informacji. Organ ten musi jasno stwierdzić, jakich informacji brakuje (wpisać lub załączyć dokument). Właściwy organ wzywający do uzupełnienia informacji musi przesłać egzemplarze sekcji 2 do wszystkich innych właściwych organów zaangażowanych państw członkowskich określonych w pozycji 13 w terminie 20 dni od daty odbioru wniosku. Odpowiednie dane kontaktowe można pobrać z elektronicznej platformy komunikacyjnej ustanowionej i utrzymywanej przez Komisję lub z wykazu opublikowanego przez właściwe organy. Jeżeli jedno zaangażowane państwo członkowskie uzna, że wniosek nie jest poprawnie wypełniony, procedura zostaje wstrzymana. W tym przypadku nawet jeżeli właściwy organ państwa członkowskiego przeznaczenia uzna, że wniosek jest poprawnie wypełniony, nie może przesłać potwierdzenia odbioru do chwili otrzymania żądanych informacji i przez 10 dni od otrzymania brakujących informacji, jeżeli w tym okresie nie wpłynęły żadne wezwania do uzupełnienia informacji. Procedura ta może być powtarzana do czasu uzyskania wszystkich brakujących informacji, aż przestaną wpływać dalsze wezwania do uzupełnienia informacji.

Najpóźniej 10 dni po upływie 20 dni od otrzymania wniosku, jeżeli w ciągu 20-dniowego okresu nie otrzymano żadnego wezwania do uzupełnienia informacji i jeżeli właściwy organ danego państwa członkowskiego uznał, że wniosek jest poprawnie wypełniony, organ ten musi przesłać sekcję 2 do właściwego organu odpowiedzialnego za wydanie zezwolenia określonego w pozycji 15 i jej kopię do wszystkich innych właściwych organów zaangażowanych państw członkowskich określonych w pozycji 13. Odpowiednie dane kontaktowe można pobrać z elektronicznej platformy komunikacyjnej ustanowionej i utrzymywanej przez Komisję lub z wykazu opublikowanego przez właściwe organy.

Właściwe organy zaangażowanych państw członkowskich mogą uzgodnić krótsze terminy.
(4)

Jedyni powiadamiający w odniesieniu do rotenonu, wyciągu z Equisetum i chlorowodorku chininy poinformowali Komisję w dniach odpowiednio 5 stycznia 2007 r., 15 lutego 2007 r. i 20 czerwca 2007 r. o tym, że nie zamierzają w dalszym ciągu uczestniczyć w programie prac w odniesieniu do tych substancji czynnych i dlatego nie będą przedkładane dalsze informacje. Nie należy zatem włączać tych substancji czynnych do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG.
(25)

Jak już podkreślono w decyzji o wszczęciu postępowania wyjaśniającego, Portugalia przedstawiła kopię pisma od armatora, w którym wykazano, że w przypadku sześciu przedmiotowych umów (statki C 228 do C 233) armator otrzymał oferty niższych cen ze strony stoczni koreańskich. Jednakże wspomniane pismo jest opatrzone datą 9 marca 2005 r., co oznacza, że wysłano je do ENVC dopiero po podpisaniu przez stocznię umów dotyczących przedmiotowych ofert. Wydaje się tym samym, że stocznia, podpisując pierwsze sześć umów, nie mogła mieć pewności, że umowy spełniają wszystkie warunki kwalifikowalności. Co się tyczy siódmej umowy (statek C 210), sytuacja również wydaje się wątpliwa, gdyż informacja, że otrzymano ze strony Korei oferty niższych cen, także została przesłana do ENVC dopiero w dniu 31 marca 2005 r., czyli tego samego dnia, w którym ENVC podpisało umowę.
(2)

Artykuł 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 980/2005 przewiduje czasowe wycofanie szczególnego rozwiązania motywacyjnego, o którym mowa w rozdziale 2 sekcja II tego rozporządzenia, w szczególności, gdy ustawodawstwo krajowe nie zawiera już konwencji, o których mowa w załączniku III do tego rozporządzenia, ratyfikowanych w celu spełnienia wymogów art. 9 ust. 1 i 2 lub gdy ustawodawstwo to nie jest skutecznie wdrażane.
(4)

Jedyni powiadamiający w odniesieniu do azocyklotyny, cyheksatyny i tidiazuronu poinformowali Komisję w dniach, odpowiednio, 25 stycznia 2007 r., 24 stycznia 2007 r. i 7 lutego 2007 r. o tym, że nie zamierzają w dalszym ciągu uczestniczyć w programie prac w odniesieniu do tych substancji czynnych i dlatego nie będą przedkładać dalszych informacji. Nie należy zatem włączać tych substancji czynnych do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG.
(6)

Jest mało prawdopodobne, aby znacząca liczba węgorzy wprowadzonych do systemów rzecznych połączonych z Morzem Czarnym osiągnęła wiek dojrzały i z powodzeniem dotarła do Morza Sargassowego, aby złożyć ikrę. Ponadto jest mało prawdopodobne, aby znacząca liczba młodych węgorzy mogła zostać wprowadzona do systemów rzecznych połączonych z Morzem Czarnym, osiągnąć wiek dojrzały i udać się na tarlisko.
(11)

Usługi MCA mogą być świadczone wyłącznie pod warunkiem, że spełniają one wymogi bezpieczeństwa lotniczego, potwierdzone odpowiednimi certyfikatami zdatności do lotu oraz stosownymi przepisami lotniczymi, a także wymogi w zakresie łączności elektronicznej. Certyfikaty zdatności do lotu ważne w całej Wspólnocie wydaje Europejska Agencja Bezpieczeństwa Transportu Lotniczego (EASA) na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1702/2003 z dnia 24 września 2003 r. ustanawiającego zasady wykonawcze dla certyfikacji statków powietrznych i związanych z nimi wyrobów, części i wyposażenia w zakresie zdatności do lotu i ochrony środowiska oraz dla certyfikacji organizacji projektujących i produkujących (8).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 146/16

DECYZJA KOMISJI

z dnia 26 maja 2008 r.

w sprawie wkładu finansowego Wspólnoty przeznaczonego na środki służące zwalczaniu pryszczycy na Cyprze w 2007 r.

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 1974)

(Jedynie tekst w języku greckim jest autentyczny)

(2008/414/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając decyzję Rady 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (1), w szczególności jej art. 3 ust. 3 oraz art. 11 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W 2007 r. na Cyprze wystąpiły ogniska pryszczycy. Pojawienie się tej choroby jest poważnym zagrożeniem dla zwierząt gospodarskich we Wspólnocie.

(2) W celu zapobieżenia rozprzestrzenianiu się tej choroby i jej możliwie najszybszego zwalczenia Wspólnota powinna wnieść wkład finansowy w kwalifikowalne wydatki poniesione przez państwo członkowskie w ramach środków służących zwalczaniu choroby, zgodnie z decyzją 90/424/EWG.

(3) Wypłata wkładu finansowego Wspólnoty w ramach środków zwalczania pryszczycy podlega zasadom zawartym w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 349/2005 z dnia 28 lutego 2005 r. ustanawiającym zasady dotyczące finansowania przez Wspólnotę środków stosowanych w stanach zagrożenia oraz zwalczania niektórych chorób zwierzęcych określonych w decyzji Rady 90/424/EWG (2).

(4) Ostateczne szacunkowe podsumowanie kosztów poniesionych w celu zwalczania choroby zostało przedstawione przez Cypr w dniu 7 stycznia 2008 r.

(5) Władze Cypru całkowicie wypełniły zobowiązania techniczne i administracyjne przewidziane w art. 11 ust. 2 decyzji Rady 90/424/EWG i art. 6 rozporządzenia (WE) nr 349/2005.

(6) Wypłatę wkładu finansowego Wspólnoty należy uzależnić od rzeczywistego przeprowadzenia zaplanowanych działań i dostarczenia przez władze w ustalonym terminie wszelkich niezbędnych informacji.

(7) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Wkład finansowy Wspólnoty

1. Można przyznać Cyprowi wkład finansowy Wspólnoty na pokrycie wydatków poniesionych przez to państwo członkowskie na środki, o których mowa w art. 11 ust. 4 lit. a) ppkt (i)–(iv) i lit. b) decyzji 90/424/EWG, podjętych w 2007 r. w celu zwalczania pryszczycy.

2. Wkład finansowy Wspólnoty stanowi 60 % wydatków kwalifikujących się do finansowania wspólnotowego, jak określono w ust. 1. Jest on wypłacany zgodnie z wymogami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 349/2005.

Artykuł 2

Zasady wypłaty wkładu finansowego

Wypłaca się pierwszą transzę w wysokości 185 000 EUR jako część wkładu finansowego Wspólnoty, o którym mowa w art. 1.

Artykuł 3

Adresat

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Cypryjskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 26 maja 2008 r. W imieniu Komisji Androulla VASSILIOU Członek Komisji

(1) Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 19. Decyzja ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1791/2006 (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, s. 1).

(2) Dz.U. L 55 z 1.3.2005, s. 12.
(117)

Prowadzi to do następującego wyliczenia, biorąc pod uwagę odsetki złożone od uzyskanej korzyści naliczone za okres od dnia 24 sierpnia 2004 r. do spłaty według stopy zwrotu równej 7,62 % rocznie: (EUR) Łączna kwota sfinansowana 31 245 684,00 Odpowiednie odsetki wymagane od 24.8.2004 r. do 16.9.2005 r. 2 807 206 Odsetki faktycznie zapłacone przez HLW od gwarantowanej pożyczki 1 061 050 Prowizja przygotowawcza za gwarancję, proporcjonalnie do łącznej gwarancji i okresu pożyczki 31 792 Opłata dla Skarbu Państwa, proporcjonalnie do łącznej gwarancji i okresu pożyczk 68 683 Łączne koszty gwarantowanej pożyczki faktycznie poniesione 1 161 525 Różnica odsetek (= korzyść) 1 645 682 Plus odsetki złożone naliczone wg stopy zwrotu za okres od 24.8.2004 r. do 20.11.2007 r. 444 086 Należne na 20.11.2007 r. 2 089 768
(3)

Na mocy art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 w przypadku gdy instytucja lub organ Wspólnoty otrzymuje wniosek o uzyskanie dostępu do informacji dotyczących środowiska i w przypadku gdy informacje te nie znajdują się w posiadaniu tej instytucji lub organu Wspólnoty, informuje ona wnioskodawcę, najszybciej jak jest to możliwe, ale nie później niż w ciągu 15 dni roboczych, o instytucji lub organie Wspólnoty lub o organie władzy publicznej, do których, zgodnie z jej wiedzą, można się zwrócić o udzielenie wnioskowanych informacji, lub przekazuje wniosek odpowiedniej instytucji lub organowi Wspólnoty lub odpowiedniemu organowi władzy publicznej i informuje o tym wnioskodawcę. Nie ma takiego przepisu w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (2) ani w szczegółowych zasadach stosowania wspomnianego rozporządzenia określonych w regulaminie wewnętrznym Komisji (3) zmienionym decyzją Komisji 2001/937/WE, EWWiS, Euratom (4). W związku z tym do regulaminu wewnętrznego należy dodać przepis szczegółowy dotyczący wniosków o udzielenie dostępu do informacji dotyczących środowiska, niebędących w posiadaniu Komisji.
(4)

W odniesieniu do wydatków na rozwój obszarów wiejskich objętych art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 27/2004 z dnia 5 stycznia 2004 r. ustanawiającego przejściowe szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 w odniesieniu do finansowania przez Sekcję Gwarancji EFOGR rozwoju obszarów wiejskich na terytorium Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji (3) wynik decyzji w sprawie rozliczenia należy odjąć od lub dodać do następnych płatności dokonywanych przez Komisję.
(4)

Zgodnie z art. 32 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, 50 % konsekwencji finansowych nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości ponosi państwo członkowskie, którego to dotyczy, a 50 % budżet Wspólnoty, jeżeli odzyskanie nie nastąpiło w terminie czterech lat od daty pierwszego ustalenia administracyjnego lub sądowego, lub w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy odzyskanie jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi. Artykuł 32 ust. 3 powyższego rozporządzenia zobowiązuje państwa członkowskie do przesłania Komisji razem z rocznym sprawozdaniem finansowym skróconego zestawienia procedur windykacji wszczętych w wyniku nieprawidłowości. Szczegółowe przepisy dotyczące stosowania obowiązku sprawozdawczego państw członkowskich w odniesieniu do kwot, które podlegają zwrotowi, są określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 885/2006 z dnia 21 czerwca 2006 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 w zakresie akredytacji agencji płatniczych i innych jednostek, jak również rozliczenia rachunków EFGR i EFRROW (5). Załącznik III do wymienionego rozporządzenia zawiera wzór tabel 1 i 2, zgodnie z którymi państwa członkowskie muszą dostarczyć informacji w roku 2007. Na podstawie wypełnionych przez państwa członkowskie tabel Komisja powinna podjąć decyzję na temat konsekwencji finansowych nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości starszych niż odpowiednio cztery lata lub osiem lat. Decyzja ta pozostaje bez wpływu na przyszłe decyzje w sprawie rozliczenia zgodności na mocy art. 32 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005.
(9)

Zgodnie z art. 33 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 50 % konsekwencji finansowych nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości ponosi państwo członkowskie, którego to dotyczy, a 50 % budżet Wspólnoty, jeżeli odzyskanie nie nastąpiło przed zamknięciem programu rozwoju obszarów wiejskich w terminie czterech lat od daty pierwszego ustalenia administracyjnego lub sądowego, lub w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy odzyskanie jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi albo w chwili zamknięcia programu, jeżeli powyższe terminy wygasają przed jego zamknięciem. Artykuł 33 ust. 4 powyższego rozporządzenia zobowiązuje państwa członkowskie do przesłania Komisji razem z rocznym sprawozdaniem finansowym skróconego zestawienia procedur windykacji wszczętych w wyniku nieprawidłowości. Szczegółowe przepisy dotyczące stosowania obowiązku sprawozdawczego państw członkowskich w odniesieniu do kwot, które podlegają zwrotowi, są określone w rozporządzeniu (WE) nr 885/2006. W załączniku III do powyższego rozporządzenia przedstawione są modele tabel 3 i 4, które państwa członkowskie muszą dostarczyć w 2008 r. Na podstawie wypełnionych przez państwa członkowskie tabel Komisja powinna podjąć decyzję na temat konsekwencji finansowych nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości starszych niż odpowiednio cztery lata lub osiem lat. Decyzja ta pozostaje bez wpływu na przyszłe decyzje w sprawie rozliczenia zgodności na mocy art. 33 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005.
(8)

Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 883/2006 stanowi, że płatności miesięczne są redukowane w przypadku wydatków dokonanych przez państwa członkowskie po upływie ustalonych w nim terminów, zgodnie z art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 2040/2000 z dnia 26 września 2000 r. w sprawie dyscypliny budżetowej (5) oraz art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005. Jednakże zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 883/2006 wszelkie przekroczenia terminów w sierpniu, wrześniu i październiku są brane pod uwagę w decyzji w sprawie rozliczenia rachunków, o ile nie zostaną zgłoszone przed ostatnią decyzją roku budżetowego odnoszącą się do płatności miesięcznych. Część wydatków zadeklarowanych przez niektóre państwa członkowskie we wspomnianym wyżej okresie została dokonana po przekroczeniu ustanowionych terminów i w odniesieniu do niektórych środków Komisja nie uznała żadnych okoliczności łagodzących. Niniejsza decyzja powinna zatem ustanowić odpowiednie redukcje. Zgodnie z art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 decyzja ostatecznie ustalająca wydatki wykluczone z finansowania wspólnotowego, uwzględniająca te redukcje oraz wszystkie inne wydatki, które mogą zostać uznane za dokonane po przekroczeniu ustanowionych terminów, zostanie podjęta w późniejszym terminie.