ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(4)

Na podstawie wniosku określonego w decyzji wykonawczej C(2015) 8736 CEN przeprowadził przegląd następujących norm zharmonizowanych: EN ISO 8849:2018 dotyczącej elektrycznych pomp zęzowych, do której odniesienie opublikowano decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2019/919 (6), oraz EN ISO 14946:2001/AC:2005 dotyczącej nośności maksymalnej, do których odniesienie opublikowano w komunikacie Komisji 2018/C 209/05 (7). Doprowadziło to do przyjęcia następujących norm zharmonizowanych: EN ISO 8849:2021 oraz EN ISO 14946:2021.
(17)

W ocenie komitet ekspertów WHO tetrahydrokannabinol (izomery delta-9-tetrahydrokannabinolu), który został umieszczony w wykazie I załączonym do konwencji o substancjach psychotropowych, nie powoduje nadużywania ani nie wywołuje negatywnych skutków w sposób podobny do delta-9-tetrahydrokannabinolu, lecz – ze względu na fakt, że wszystkie sześć izomerów ma podobny skład chemiczny co delta-9-tetrahydrokannabinol – bardzo trudno jest odróżnić jeden z tych sześciu izomerów od delta-9-tetrahydrokannabinolu przy zastosowaniu standardowych metod analizy chemicznej. Ponadto umieszczenie tych sześciu izomerów w ramach tej samej konwencji i w tym samym wykazie co delta-9-tetrahydrokannabinol, tj. w wykazie I załączonym do konwencji o środkach odurzających, ułatwiłoby prowadzenie międzynarodowej kontroli delta-9-tetrahydrokannabinolu i byłoby wsparciem dla państw członkowskich we wdrażaniu środków kontroli na poziomie krajowym. W związku z tym WHO zaleciła dodanie tetrahydrokannabinolu (izomery delta-9-tetrahydrokannabinolu) do wykazu I załączonego do konwencji o środkach odurzających pod warunkiem przyjęcia przez CND zalecenia, aby dodać dronabinol i jego stereoizomery (delta-9-tetrahydrokannabinol) do wykazu I załączonego do konwencji o środkach odurzających i – o ile zalecenie to zostanie przyjęte – aby skreślić dronabinol i jego stereoizomery z wykazu I załączonego do konwencji o substancjach psychotropowych.
(3)

Biobor JF zawiera 2,2’-(1-metylotrimetylenodioksy)bis-(4-metylo-1,3,2-dioksaborinan) (numer CAS 2665-13-6) i 2,2’-oksybis (4,4,6-trimetylo-1,3,2-dioksaborinan) (numer CAS 14697-50-8), substancje czynne do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 6 jako środki do konserwacji produktów podczas przechowywania, jak określono w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Ponieważ te substancje czynne nie są objęte programem prac ustanowionym w załączniku II do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1062/2014 (2), polegających na systematycznej ocenie wszystkich istniejących substancji czynnych zawartych w produktach biobójczych, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 528/2012, muszą one zostać poddane ocenie i zatwierdzone przed wydaniem pozwolenia na produkty biobójcze zawierające te substancje na poziomie krajowym lub unijnym.
8)

w pkt „4. Ogólne aspekty związane z handlem” po pozycji „Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 z dnia 25 października 2012 r. wprowadzające ogólny system preferencji taryfowych i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 732/2008” dodaje się uwagę w brzmieniu: „Bez uszczerbku dla faktu, że preferencje taryfowe dla kwalifikujących się państw zgodnie z unijnym ogólnym systemem preferencji taryfowych mają zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do Irlandii Północnej: — odniesień do »państwa członkowskiego« w art. 9 ust. 1 lit. c) ppkt (ii) oraz w rozdziale VI [przepisy dotyczące środków ochronnych i nadzoru] rozporządzenia (UE) nr 978/2012 nie należy rozumieć jako obejmujących Zjednoczone Królestwo w odniesieniu do Irlandii Północnej; — odniesień do »rynku Unii« w art. 2 lit. k) i w rozdziale VI [przepisy dotyczące środków ochronnych i nadzoru] rozporządzenia (UE) nr 978/2012 nie należy rozmieć jako obejmujących rynek Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do Irlandii Północnej; oraz — odniesień do »unijnych producentów« i »przemysłu Unii« w rozporządzeniu (UE) nr 978/2012 nie należy rozumieć jako obejmujących producentów lub przemysł Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do Irlandii Północnej.”,
(6)

Do celów ustalenia minimalnego odsetka wsparcia uwzględniono średnią stopę wsparcia Unii, która jest zgodna z przepisami załącznika 2 do Porozumienia WTO w sprawie rolnictwa, według łącznych notyfikacji Unii o wsparciu kierowanych do WTO w ciągu ostatnich pięciu lat, czyli w okresie, w odniesieniu do którego przesyłano do WTO notyfikacje w ramach WRF na lata 2014–2020.
(1)

Zgodnie z art. 69 ust. 1 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (2) (zwanych dalej „przepisami wykonawczymi”) Prezydium może dokonać corocznie waloryzacji kwoty dodatku z tytułu kosztów podróży, diety dziennej i dodatku z tytułu kosztów ogólnych do maksymalnej wysokości rocznej stopy inflacji w Unii Europejskiej obowiązującej w październiku poprzedniego roku i ogłoszonej przez Eurostat.
(4)

Jak określono w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2021/2288 (4), standardowy okres uznawania wynoszący 270 dni ma mieć zastosowanie do zaświadczeń wskazujących na zakończenie serii szczepień pierwotnych, niezależnie od tego, czy jest to szczepienie pierwotne szczepionką jednodawkową, dwudawkowy cykl szczepień pierwotnych, czy też, zgodnie ze strategią szczepień danego państwa członkowskiego, szczepienie pierwotne obejmujące jedną dawkę szczepionki dwudawkowej podanej osobie po wcześniejszym zakażeniu SARS-CoV-2. Jednocześnie nie określa się okresu uznawania w odniesieniu do zaświadczeń wskazujących na podanie dawek przypominających ani dodatkowych dawek podanych w celu lepszej ochrony osób, które po zakończeniu serii szczepień pierwotnych wykazują nieodpowiednie reakcje immunologiczne. Zawarte w przedmiotowym rozporządzeniu odniesienia do dawek przypominających należy rozumieć jako obejmujące również takie dodatkowe dawki.
(6)

Na podstawie wniosku M/511 CEN i CENELEC zmieniły następujące normy zharmonizowane, do których odniesienia znajdują się w załączniku I do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2020/1146 (4): EN 60335-2-5:2015 dotyczącą zmywarek do naczyń, zmienioną normą EN 60335-2-5:2015/A11:2019; EN 60335-1:2012 dotyczącą elektrycznego sprzętu do użytku domowego i podobnego, zmienioną normami EN 60335-1:2012/A11:2014, EN 60335-1:2012/A13:2017, EN 60335-1:2012/A1:2019, EN 60335-1:2012/A14:2019 i EN 60335-1:2012/A2:2019. Doprowadziło to do przyjęcia następujących zmieniających norm zharmonizowanych: EN 60335-2-5:2015/A1:2020, EN 60335-1:2012/A15:2021. CEN i CENELEC zmieniły ponadto następujące normy zharmonizowane, do których odniesienia znajdują się w załączniku I do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2021/1015 (5): EN 60335-2-17:2013 dotyczącą koców, poduszek, odzieży i podobnego giętkiego sprzętu grzejnego, zmienioną normami EN 60335-2-17:2013/A11:2019 i EN 60335-2-17:2013/A1:2020. Doprowadziło to do przyjęcia zmieniającej normy zharmonizowanej EN 60335-2-17:2013/A2:2021.
(6)

Ponadto na podstawie wniosku M/071 CEN zmienił następujące normy, do których odniesienia znajdują się w załączniku I do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2019/1616 (6): EN 13445-2:2014, EN 13445-2:2014/A1:2016, EN 13445-2:2014/A2:2018, EN 13445-2:2014/A3:2018 odnośnie do materiałów do nieogrzewanych płomieniem zbiorników ciśnieniowych; EN 13445-3:2014, EN 13445-3:2014/A1:2015, EN 13445-3:2014/A2:2016, EN 13445-3:2014/A3:2017, EN 13445-3:2014/A4:2018, EN 13445-3:2014/A5:2018, EN 13445-3:2014/A6:2019, EN 13445-3:2014/A7:2019 oraz EN 13445-3:2014/A8:2019 odnośnie do projektowania nieogrzewanych płomieniem zbiorników ciśnieniowych; EN 13445-5:2014, EN 13445-5:2014/A1:2018 odnośnie do kontroli i badań nieogrzewanych płomieniem zbiorników ciśnieniowych oraz EN 13445-6:2014, EN 13445-6:2014/A2:2018 odnośnie do projektowania i wytwarzania nieogrzewanych płomieniem zbiorników ciśnieniowych zbudowanych z żeliwa sferoidalnego. Doprowadziło to do przyjęcia norm zharmonizowanych EN 13445-2:2021, EN 13445-3:2021, EN 13445-5:2021 oraz EN 13445-6:2021.
3)

art. 4 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 4 Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 grudnia 2024 r. W przypadku gdy Włochy uznają, że przedłużenie okresu obowiązywania odstępstw, o których mowa w art. 1 i 2, jest konieczne, przedłożą Komisji wniosek o przedłużenie, wraz ze sprawozdaniem oceniającym skuteczność środków krajowych, o których mowa w art. 3, w zakresie zwalczania oszustw związanych z VAT i uchylania się od opodatkowania oraz uproszczenia poboru podatku. Sprawozdanie to musi również zawierać ocenę wpływu tych środków na podatników, w szczególności tych, którzy korzystają ze zwolnienia dla małych przedsiębiorstw, o którym mowa w art. 282 dyrektywy 2006/112/WE, a zwłaszcza ocenę w odniesieniu do kwestii, czy środki te zwiększają ich obciążenia administracyjne oraz koszty.”.
(1)

W dniu 24 maja 2017 r. przedsiębiorstwo Monsanto Europe N.V. zwróciło się, w imieniu Monsanto Company, Stany Zjednoczone, do właściwego organu Niderlandów z wnioskiem („wniosek”) dotyczącym wprowadzenia do obrotu żywności, składników żywności i paszy zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę MON 87427 × MON 89034 × MIR162 × MON 87411, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, zgodnie z art. 5 i 17 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003. Wniosek dotyczył również wprowadzenia do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę MON 87427 × MON 89034 × MIR162 × MON 87411 lub z niej się składających, do zastosowań innych niż w żywności i paszy, z wyjątkiem uprawy.
(3)

W piśmie z dnia 2 kwietnia 2019 r. Włochy zwróciły się do Komisji o upoważnienie do dalszego wykorzystywania pewnych przybliżonych danych szacunkowych przy obliczaniu podstawy zasobów własnych opartych na VAT. W szczególności Włochy nie są w stanie dokładnie obliczyć podstawy zasobów własnych opartych na VAT w przypadku transakcji, o których mowa w załączniku X część B pkt 10 dyrektywy 2006/112/WE, w odniesieniu do przewozu osób oraz innych transakcji wspomnianych w tym punkcie. Przeprowadzenie takich obliczeń prawdopodobnie pociągnęłoby za sobą obciążenia administracyjne niewspółmierne do skutków tych transakcji dla łącznej podstawy zasobów własnych Włoch opartych na VAT. Włochy są w stanie dokonać obliczeń w oparciu o przybliżone dane szacunkowe dotyczące przedmiotowej kategorii transakcji. Należy zatem upoważnić Włochy do dalszego obliczania podstawy zasobów własnych opartych na VAT z wykorzystaniem przybliżonych danych szacunkowych w odniesieniu do przewozu osób i innych transakcji, o których mowa w załączniku X część B pkt 10 dyrektywy 2006/112/WE.
(3)

BIOBOR JF zawiera 2,2’-(1-metylotrimetylenodioksy)bis-(4-metylo-1,3,2-dioksaborinan) (numer CAS 2665-13-6) i 2,2’-oksybis-(4,4,6-trimetylo-1,3,2-dioksaborinan) (numer CAS 14697-50-8), substancje czynne do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 6 jako środki do konserwacji produktów podczas przechowywania, jak określono w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Ponieważ te substancje Komisjczynne nie są objęte programem prac ustanowionym w załączniku II do rozporządzenia delegowanego i (UE) nr 1062/2014 (2), celem którego to programu jest systematyczne badanie wszystkich istniejących substancji czynnych zawartych w produktach biobójczych, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 528/2012, muszą one zostać poddane ocenie i zatwierdzone przed wydaniem pozwolenia na poziomie krajowym lub unijnym na produkty biobójcze zawierające te substancje.
(7)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczyła w przyjęciu rozporządzenia (UE) 2018/1862 i nie jest nim związana ani go nie stosuje. Jednak ze względu na to, że rozporządzenie (UE) 2018/1862 opiera się na dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego protokołu Dania powiadomiła w dniu 26 kwietnia 2019 r. o swojej decyzji w sprawie wdrożenia rozporządzenia (UE) 2018/1862 do swojego prawa krajowego. W związku z powyższym na mocy prawa międzynarodowego Dania ma obowiązek wprowadzenia w życie przepisów niniejszej decyzji.
b)

dane użytkownika końcowego (w tym imię i nazwisko lub nazwa, adres, nazwa firmy oraz numer rejestracyjny przedsiębiorstwa, jeżeli jest dostępny). W przypadku wywozu do prywatnego przedsiębiorstwa, które odsprzedaje towary na rynku lokalnym, przedsiębiorstwo to będzie traktowane jako użytkownik końcowy do celów niniejszej decyzji. Nie uniemożliwia to państwom członkowskim oceniania wniosków o udzielenie zezwolenia dotyczących wywozu do odsprzedawców w inny sposób niż wniosków o udzielenie zezwolenia dotyczących wywozu do użytkowników końcowych;
(3)

W piśmie z dnia 19 lutego 2019 r. Hiszpania zwróciła się do Komisji o upoważnienie do dalszego nieuwzględniania określonych kategorii transakcji przy obliczaniu podstawy zasobów własnych opartych na VAT. W szczególności Hiszpania nie jest w stanie dokładnie obliczyć podstawy zasobów własnych opartych na VAT w przypadku transakcji, o których mowa w załączniku X część B pkt 2 dyrektywy 2006/112/WE, w odniesieniu do usług świadczonych przez twórców. Przeprowadzenie takich obliczeń prawdopodobnie pociągnęłoby za sobą obciążenia administracyjne niewspółmierne do skutków tych transakcji dla łącznej podstawy zasobów własnych Hiszpanii opartych na VAT. Należy zatem upoważnić Hiszpanię do nieuwzględniania usług świadczonych przez twórców przy obliczaniu podstawy zasobów własnych opartych na VAT.
(3)

Cele zmienionej inicjatywy określono w następujący sposób: „Wzywamy Komisję Europejską do ścisłego uregulowania kwestii wykorzystania technologii biometrycznych, aby uniknąć niepotrzebnej ingerencji w prawa podstawowe. W szczególności zwracamy się do Komisji o zakazanie, w prawie i w praktyce, zbiorowego lub arbitralnie ukierunkowanego wykorzystywania danych biometrycznych, co może prowadzić do bezprawnej masowej inwigilacji. Należy zakazać opracowywania, wdrażania (nawet eksperymentalnie) i wykorzystywania przez podmioty publiczne lub prywatne takich inwazyjnych systemów, o ile mogą one prowadzić do niepotrzebnej lub nieproporcjonalnej ingerencji w podstawowe prawa człowieka. Dowody wskazują, że stosowanie masowej inwigilacji biometrycznej w państwach członkowskich i przez agencje UE spowodowało naruszenia unijnych przepisów o ochronie danych i nadmiernie ograniczało prawa człowieka, w tym prawo do prywatności, prawo do wolności słowa, prawo do protestu i do niedyskryminacji. Powszechne stosowanie nadzoru biometrycznego, profilowania i prognozowania stanowi zagrożenie dla praworządności i naszych najbardziej podstawowych wolności. W związku z tym apelujemy do Komisji o przedłożenie wniosku dotyczącego aktu prawnego, który będzie opierał się na ogólnych zakazach zawartych w ogólnym rozporządzeniu o ochronie danych (3) i w dyrektywie o ochronie danych w sprawach karnych (4), i w pełni tych zakazów przestrzegał, w celu zagwarantowania, że prawo UE wyraźnie i konkretnie zakazuje masowej inwigilacji biometrycznej”.
(3)

W art. 5 ust. 1 Protokołu przewidziano stosowanie ceł obowiązujących w prawie Unii w odniesieniu do towarów przywiezionych do Irlandii Północnej, co do których uznaje się, że istnieje ryzyko ich późniejszego przemieszczenia do Unii. Towary, w przypadku których nie istnieje ryzyko ich przemieszczenia do Unii, nie podlegają żadnym cłom albo podlegają cłom obowiązującym w Zjednoczonym Królestwie.
(4)

W związku z tym państwa członkowskie obliczyły liczbę uprawnień do emisji lotniczych przydzielonych każdemu operatorowi statków powietrznych na lata 2017–2020 i powiadomiły o niej Komisję, zaś Komisja – decyzją C(2017)2301 (5) – zwróciła się do centralnego administratora dziennika transakcji Unii Europejskiej o zamieszczenie odpowiednich tabel krajowego rozdziału uprawnień do emisji w dzienniku transakcji Unii Europejskiej. Funkcja rejestru Unii nie pozwoliła wtedy na zamieszczenie tabel krajowego rozdziału uprawnień do emisji na lata po roku 2020.
Artykuł 7

Tryb pracy

3. Program prac EGE, obejmujący analizy kwestii etycznych zaproponowane przez EGE w ramach jej prawa do własnej inicjatywy, podlega zatwierdzeniu przez właściwy departament Komisji. W każdym wniosku o przeprowadzenie analizy kwestii etycznej określa się zakres wnioskowanej analizy. Zwracając się do EGE o poradę, Komisja wyznacza termin, w którym ma zostać przeprowadzona analiza.

5. EGE działa w sposób kolegialny. Ustala się procedury pracy, oparte na regulaminie wewnętrznym, zapewniające aktywny udział wszystkich członków w działalności grupy. Co do zasady grupa przyjmuje swoje opinie i oświadczenia w drodze konsensusu. Jeżeli ma miejsce głosowanie, jego wynik rozstrzygany jest zwykłą większością głosów członków. Członkowie, którzy głosowali przeciwko lub wstrzymali się od głosu, mają prawo do tego, by do opinii lub oświadczenia został dołączony dokument uzasadniający ich stanowiska (jako „opinia mniejszości”) wraz z ich imionami i nazwiskami.
(5)

W szczególności główne miejsce prowadzenia działalności instytucji zapewniającej ATM/ANS znajduje się poza terytorium, za które odpowiedzialna jest Irlandia. Ponadto, podchodząc do lądowania w porcie lotniczym „City of Derry”, statki powietrzne są zmuszone wlecieć na krótko do segmentu w FIR Shannon, w związku z czym, w świetle tak niewielkiego natężenia ruchu lotniczego, ubieganie się o certyfikat instytucji zapewniającej ATM/ANS byłoby nieproporcjonalne. Instytucja zapewniająca ATM/ANS w porcie lotniczym „City of Derry” jest obecnie certyfikowana przez organ lotnictwa cywilnego Zjednoczonego Królestwa zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1139, a w odniesieniu do nadzoru i egzekwowania przepisów poczyniono formalne uzgodnienia z irlandzkim organem lotnictwa cywilnego – jako organem właściwym dla Irlandii – w celu zapewnienia zgodności z obowiązującymi przepisami, w szczególności z zasadniczymi wymogami, o których mowa w art. 40 rozporządzenia (UE) 2018/1139. Zakres zwolnienia jest wyraźnie określony i jest ograniczony do tego, co jest absolutnie niezbędne, a w przypadku gdy okres jego obowiązywania przekracza pięć lat, zwolnienie podlega regularnemu przeglądowi przeprowadzanemu w stosownych odstępach czasu, tj. dorocznie, przez irlandzki organ lotnictwa cywilnego, który powiadomi o tym przeglądzie Komisję. Zwolnienie jest stosowane w sposób niedyskryminujący.
(7)

Air Nostrum to przewoźnik lotniczy z siedzibą w Walencji, zatrudniający ok. 1 400 osób z regionu Walencji. Jego roczne obroty wynoszą ponad 400 mln EUR. Air Nostrum to czwarte największe przedsiębiorstwo w Walencji, a także wiodąca spółka regionalna lotnictwa cywilnego w Hiszpanii, działająca pod nazwą „Iberia Regional Air Nostrum”.
(2)

Efektywny wskaźnik zasilenia rezerw należy ustalić na podstawie wstępnych wskaźników zasilenia rezerw określonych oddzielnie dla każdej gwarancji budżetowej lub pomocy finansowej na rzecz państw trzecich zgodnie z art. 211 ust. 2. Zgodnie z art. 213 ust. 2 rozporządzenia finansowego wskaźnik ma zastosowanie wyłącznie do kwoty zasobów we wspólnym funduszu rezerw przewidzianej na płatności związane z uruchomieniami gwarancji w okresie jednego roku. Efektywny wskaźnik zasilenia rezerw będzie miał zastosowanie do wszystkich modułów wspólnego funduszu rezerw, które mogą tworzyć zobowiązanie warunkowe dla budżetu unijnego.
(7)

W dniu 23 czerwca 2020 r. Rada ICAO przyjęła poprawkę 28 do załącznika 9 rozdziału 9 sekcji D do konwencji chicagowskiej określającą nowy zbiór norm i zalecanych metod postępowania dla umawiających się państw w celu rozwijania ich zdolności gromadzenia, wykorzystywania, przetwarzania i ochrony danych PNR w odniesieniu do lotów na ich terytorium i z niego (zwaną dalej „poprawką 28”), popartych odpowiednimi ramami prawnymi i administracyjnymi.
(2)

Właściwym jest odesłanie do ustaleń proceduralnych w odniesieniu do uczestnictwa Unii we wspólnych organach ustanowionych na mocy Umowy, przyjęcia środków ochronnych, wniosków o konsultacje oraz środków służących zawieszeniu obowiązków akceptacji, a także przyjmowania decyzji dotyczących wprowadzania zmian w załącznikach do Umowy, które zostały określone w decyzji (UE) 2020/1026.
(4)

Od wybuchu pandemii COVID-19 popyt na płyny do dezynfekcji rąk we Francji jest niezwykle wysoki, co doprowadziło do bezprecedensowego niedoboru takich produktów. Przed podjęciem działania nie było we Francji żadnych zatwierdzonych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 528/2012 płynów do dezynfekcji rąk. COVID-19 stanowi poważne zagrożenie zdrowia publicznego we Francji, a dodatkowe produkty do dezynfekcji mają kluczowe znaczenie dla zapobiegania rozprzestrzenianiu się tej choroby, jeśli wziąć pod uwagę, że mycie rąk mydłem i wodą nie zawsze jest możliwe.
(143)

Komisja może zaakceptować ten argument w odniesieniu do części rocznych inwestycji w system odwadniania (motywy 36, 60 i 79). Zgodnie z sekcją 16 ust. 1 obowiązującej w tamtym czasie ustawy o melioracji gruntów (Maaparandusseadus) utrzymanie systemu melioracji gruntów było obowiązkiem właściciela gruntów. Wspomniana wyżej podstawa prawna odnosi się jednak do utrzymania systemu melioracji gruntów ogółem i nie określono w niej np. minimalnych wymogów dotyczących systemów melioracji gruntów ani nie reguluje ona inwestycji w nowe systemy odwadniania. W przedmiotowej sprawie przedsiębiorstwo AS Tartu Agro dokonało zdaniem ministerstwa inwestycji w kwocie ustalonej w umowie bez zwrotu kosztów przez państwo. Jeżeli chodzi jednak o kwotę tych inwestycji, wydaje się, że została ona zaproponowana przez przedsiębiorstwo AS Tartu Agro, a nie nałożona na to przedsiębiorstwo (por. motywy 77–79). Zgodnie z protokołem z posiedzenia panelu oceniającego początkowa oferta przedsiębiorstwa AS Tartu Agro w odniesieniu do opłaty za dzierżawę wynosiła 10 000 EEK (ok. 639 EUR) rocznie, odpowiednio 3,24 EEK/ha (0,20 EUR/ha) plus zapłata podatku od nieruchomości w wysokości 85 000 EEK (ok. 5 432 EUR) oraz dokonywanie inwestycji w wysokości do 5 mln EEK (ok. 320 000 EUR) rocznie (por. motyw 20). Po ograniczonych negocjacjach opłata za dzierżawę została ustalona na takim samym poziomie jak w początkowej ofercie (por. motyw 25), a pozostałe zobowiązania na poziomie (i) rocznych inwestycji w systemy odwadniania w wysokości 400 000 EEK (ok. 25 565 EUR, odpowiednio 8,28 EUR/ha); (ii) wydatków na utrzymanie gruntów oraz na poprawę jakości gleby w łącznej wysokości 3 981 100 EEK (ok. 254 444 EUR) oraz (iii) płatności wszystkich podatków (por. motyw 26). Ponadto przedsiębiorstwo AS Tartu Agro twierdzi, że zainwestowało jeszcze więcej w system odwadniania, mianowicie 3,57 raza więcej niż było wymagane zgodnie z umową o dzierżawę (por. motyw 78). Zdaje się to zatem sugerować, że kwota inwestycji w system odwadniania pochodziła od przedsiębiorstwa AS Tartu Agro i definitywnie nie była wymagana przez prawo ani nie została nałożona wyłącznie przez państwo, szczególnie biorąc pod uwagę, że procedura przetargowa była nieprzejrzysta, dyskryminacyjna i warunkowa (por. motyw 130).
(3)

Biobor JF zawiera 2,2’-(1-metylotrimetylenodioksy)bis-(4-metylo-1,3,2-dioksaborinan) (numer CAS 2665-13-6) i 2,2’-oksybis (4,4,6-trimetylo-1,3,2-dioksaborinan) (numer CAS 14697-50-8), substancje czynne do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 6 jako środki do konserwacji produktów podczas przechowywania, jak określono w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Ponieważ te substancje czynne nie są wymienione w załączniku II do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1062/2014 (2), nie są one uwzględnione w programie pracy, którego celem jest systematyczne badanie wszystkich istniejących substancji czynnych zawartych w produktach biobójczych, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 528/2012. W związku z tym art. 89 tego rozporządzenia nie ma do nich zastosowania i muszą one zostać poddane ocenie i zatwierdzeniu przed dopuszczeniem do obrotu produktów biobójczych zawierających te substancje również na poziomie krajowym.