ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Decyzja Rady

z dnia 6 grudnia 2001 r.

dotycząca zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską i Rumunią ustanawiającej pewne warunki dla transportu drogowego rzeczy i wspieranie transportu kombinowanego

(2002/409/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności art. 71 i 93, w powiązaniu z jego art. 300 ust. 3 akapit drugi,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego [2],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Zawarcie Umowy między Wspólnotą Europejską i Rumunią ustanawiającej pewne warunki dla transportu drogowego rzeczy oraz wspierania transportu kombinowanego (dalej zwanej "Umową") stanowi właściwy instrument dalszego rozwoju stosunków transportowych między umawiającymi się stronami.

(2) Zawarcie Umowy przyczynia się do sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego, ze względu na fakt, że będzie wspierać ruch tranzytowy przez Rumunię w ruchu wewnętrznym między Grecją i innymi Państwami Członkowskimi, umożliwiając tym samym prowadzenie handlu wewnątrzwspólnotowego po najniższych możliwych kosztach dla wszystkich zainteresowanych i zmniejszając do minimum przeszkody natury administracyjnej i technicznej.

(3) Zawarcie Umowy wspiera transport kombinowany z punktu widzenia ochrony środowiska naturalnego.

(4) Umowa powinna być przyjęta w imieniu Wspólnoty,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Umowa między Wspólnotą Europejską i Rumunią ustanawiająca pewne warunki drogowego transportu rzeczy i wspierania transportu kombinowanego zostaje niniejszym przyjęta w imieniu Wspólnoty.

Tekst umowy jest załączony do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza Umowa zostanie podana do wiadomości przez przewodniczącego Rady zgodnie z art. 19 Umowy.

Artykuł 3

Komisja, wspomagana przez przedstawicieli członków Rady, reprezentuje Wspólnotę w Komitecie Transportu Wspólnota/Rumunia (dalej zwanym ("Komitetem") ustanowionym zgodnie z art. 13 Umowy.

O stanowisku Wspólnoty w Komitecie decyduje Rada większością kwalifikowaną, działając na wniosek Komisji. Rada rozstrzyga zwykłą większością, jeśli decyzja zgłoszona przez Komitet dotyczy regulaminu Komitetu.

Decyzje podjęte przez Komitet są publikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 6 grudnia 2001 r.

W imieniu Rady

R. Daems

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 154 E z 29.3.2001, str. 227.

[2] Dz.U. C 72 E z 21.3.2002, str. 141.

--------------------------------------------------
Decyzja Rady

z dnia 13 czerwca 2002 r.

zmieniająca decyzję Rady z dnia 27 marca 2000 r. upoważniającą dyrektora Europolu do rozpoczęcia rokowań w sprawie umów z państwami trzecimi oraz instytucjami niepowiązanymi z UE

(2002/C 150/01)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając art. 42 ust. 2, art. 10 ust. 4 oraz art. 18 Konwencji w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji (Konwencja o Europolu) [1],

uwzględniając Akt Rady z dnia 3 listopada 1998 r. ustanawiający zasady regulujące stosunki zewnętrzne Europolu z państwami trzecimi i instytucjami niepowiązanymi z Unią Europejską [2], w szczególności jego art. 2,

uwzględniając Akt Rady z dnia 3 listopada 1998 r. ustanawiający zasady regulujące przyjmowanie przez Europol informacji od stron trzecich [3], w szczególności jego art. 2,

uwzględniając Akt Rady z dnia 12 marca 1999 r. przyjmujący zasady regulujące przekazywanie przez Europol danych osobowych państwom i instytucjom trzecim [4], w szczególności jego art. 2 i 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Wymogi operacyjne i potrzeba efektywnego zwalczania przestępczości zorganizowanej poprzez Europol, w szczególności ochrona euro przed fałszerstwami, wymagają dodania Albanii, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Federalnej Republiki Jugosławii i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii (BJRM) do wykazu państw trzecich, z którymi dyrektor Europolu jest upoważniony rozpocząć rokowania.

(2) W związku z tym decyzja Rady z dnia 27 marca 2000 r. [5] powinna zostać zmieniona,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji Rady z dnia 27 marca 2000 r. wprowadza się następujące zmiany:

W art. 2 ust. 1:

a) w pozycji

"państwa trzecie"

przed Boliwią dodaje się tiret w brzmieniu:

"— Albania";

b) w pozycji

"państwa trzecie"

między Boliwią a Bułgarią dodaje się tiret w brzmieniu:

"— Bośnia i Hercegowina";

c) w pozycji

"państwa trzecie"

między Kolumbią a Cyprem dodaje się tiret w brzmieniu:

"— Chorwacja";

d) w pozycji

"państwa trzecie"

między Estonią a Węgrami dodaje się tiret w brzmieniu:

"— Federalna Republika Jugosławii"

"— Była Jugosłowiańska Republika Macedonii (BJRM)".

Artykuł 2

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 13 czerwca 2002 r.

W imieniu Rady

M. Rajoy Brey

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 316 z 27.11.1995, str. 2.

[2] Dz.U. C 26 z 30.1.1999, str. 19.

[3] Dz.U. C 26 z 30.1.1999, str. 17.

[4] Dz.U. C 88 z 30.3.1999, str. 1.

[5] Dz.U. C 106 z 13.4.2000, str. 1.

--------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 21 czerwca 2002 r.

zmieniająca decyzję 93/52/EWG stwierdzającą stosowanie się niektórych Państw Członkowskich lub regionów do wymagań odnoszących się do brucelozy (B. melitensis) i przyznającą im status oficjalnie wolnych od choroby

(decyzja notyfikowana jako dokument nr C(2002) 2213)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2002/482/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 91/68/EWG z dnia 28 stycznia 1991 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt regulujących handel wewnątrzwspólnotowy owcami i kozami [1], ostatnio zmienioną decyzją Komisji 2002/261/WE [2] w szczególności jej załącznik A rozdział 1.II,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) We włoskiej prowincji Bolzano, bruceloza jest chorobą podlegająca obowiązkowi zgłoszenia od co najmniej pięciu lat i co najmniej 99,8 % gospodarstw trzymających owce i kozy są oficjalnie wolne od brucelozy.

(2) Ponadto, prowincja Bolzano podjęła się stosować załącznik A rozdział 1.II(2) do dyrektywy 91/68/EWG.

(3) W rezultacie prowincja Bolzano powinna zostać uznana za oficjalnie wolną od brucelozy (B. melitensis).

(4) Dlatego, decyzja Komisji 93/52/EWG [3] ostatnio zmieniona decyzją 2001/292/WE [4] powinna zostać odpowiednio zmieniona.

(5) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik II do decyzji 93/52/EWG zastępuje się tekstem znajdującym się w Załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 21 czerwca 2002 r.

W imieniu Komisji

David Byrne

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 46 z 19.2.1991, str. 19.

[2] Dz.U. L 91 z 6.4.2002, str. 31.

[3] Dz.U. L 13 z 21.1.1993, str. 14.

[4] Dz.U. L 100 z 11.4.2001, str. 28.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

ZAŁĄCZNIK II

We Francji:

Ain, Aisne, Allier, Ardèche, Ardennes, Aube, Aveyron, Cantal, Charente, Charente - Maritime, Cher, Corrèze, Côte d’Or, Côtes – d’Armor, Creuse, Deux - Sèvres, Dordogne, Doubs, Essonne, Eure, Eure – et - Loire, Finistère, Gers, Gironde, Hauts – de - Seine, Haute - Loire, Haute - Vienne, Ille – et - Vilaine, Indre, Indre - et - Loire, Jura, Loir – et - Cher, Loire, Loire - Atlantique, Loiret, Lot – et - Garonne, Lot, Lozère, Maine – et -Loire, Manche, Marne, Mayenne, Morbihan, Nièvre, Nord, Oise, Orne, Pas - de - Calais, Puy – de - Dôme, Rhône, Haute - Saône, Saône – et - Loire, Sarthe, Seine - Maritime, Seine - Saint - Denis, Territoire de Belfort, Val – de - Marne, Val – d’Oise, Vendée, Vienne, Yonne, Yvelines, Ville de Paris, Vosges.

We Włoszech:

Bolzano.

W Hiszpanii:

Santa Cruz de Tenerife, Las Palmas.

--------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 4 lipca 2002 r.

uznająca system kontroli gospodarstw rolnych hodujących bydło wprowadzony w Belgii zgodnie z dyrektywą Rady 64/432/EWG

(notyfikowana jako dokument nr C(2002) 2495)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2002/544/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 64/432/EWG [1] z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych zwierząt, wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy bydłem i trzodą chlewną, ostatnio zmienioną rozporządzeniem Komisji (WE) nr 535/2002 [2], w szczególności jej art. 14 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Właściwe władze Belgii złożyły wniosek dnia 18 października 2000 r., wraz z odpowiednią dokumentacją, która została później uaktualniona, o uznanie systemu kontroli gospodarstw rolnych hodujących bydło wprowadzonego w tym Państwie Członkowskim.

(2) Stosując się do misji przeprowadzonej przez Komisję inspekcji weterynaryjnej w Belgii oraz w świetle sytuacji dotyczącej zdrowia zwierząt w tym kraju, system kontroli gospodarstw rolnych hodujących bydło wprowadzony w Belgii został sprawdzony i uznany przez biegłych Komisji za w pełni funkcjonujący, proponuje się zatem jego formalne zatwierdzenie.

(3) W celu zezwolenia Państwu Członkowskiemu na przyjęcie zasad stosowanych w odniesieniu do handlu bydłem wydaje się odpowiednie określenie daty, od której to uznanie będzie obowiązywać.

(4) Środki, o których mowa w niniejszej decyzji, są zgodnie z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

System kontroli gospodarstw rolnych hodujących bydło, przewidziany na podstawie art. 14 dyrektywy 64/432/EWG, wprowadzony w Belgii zostaje niniejszym uznany za w pełni funkcjonujący od dnia 1 lipca 2002 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja jest bezpośrednio skierowana do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 4 lipca 2002 r.

W imieniu Komisji

David Byrne

Członek Komisji

[1] Dz.U. 121 z 29.7.1964, str. 1977.

[2] Dz.U. L 80 z 23.3.2002, str. 22.

--------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 11 lipca 2002 r.

zmieniająca decyzję 1999/466/WE przyznającą oficjalnie stadom bydła w niektórych Państwach Członkowskich lub regionach Państw Członkowskich status stad wolnych od brucelozy

(notyfikowana jako dokument nr C(2002) 2576)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2002/588/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 64/432/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych zwierząt wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy bydłem i trzodą chlewną [1], ostatnio zmienioną rozporządzeniem Komisji 535/2002/WE [2], w szczególności jej załącznik A część II ust. 7,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Portugalia przedstawiła Komisji dokumentację spełniającą wszystkie warunki wymagane w załączniku A część II ust. 7 dyrektywy 64/432/EWG, a w szczególności wykazując, że zgodnie z obliczeniami przeprowadzanymi w dniu 31 grudnia każdego roku ponad 99,8 % stad bydła na wyspach Pico, Graciosa, Flores i Corvo (Autonomiczny Rejon Azorów, Portugalia) było oficjalnie wolnych od brucelozy bydła w ciągu co najmniej pięciu kolejnych lat i że każde zwierzę z gatunku bydła posiada swoją identyfikację zgodnie z przepisami wspólnotowymi.

(2) Odnośne wyspy powinny zatem zostać oficjalnie uznane za wolne od brucelozy zgodnie z dyrektywą 64/432/EWG.

(3) Decyzja Komisji 1999/466/WE [3], z ostatnimi zmianami wprowadzonymi przez decyzję 2000/694/WE [4], powinna zostać w związku z tym zmieniona.

(4) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik II decyzji 1999/466/WE otrzymuje brzmienie tekstu Załącznika do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja jest skierowana do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 11 lipca 2002 r.

W imieniu Komisji

David Byrne

Członek Komisji

[1] Dz.U. 121 z 29.7.1964, str. 1977/64.

[2] Dz.U. L 80 z 23.3.2002, str. 22.

[3] Dz.U. L 181 z 16.7.1999, str. 34.

[4] Dz.U. L 286 z 11.11.2000, str. 41.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

ZAŁĄCZNIK II

REGIONY PAŃSTW CZŁONKOWSKICH OFICJALNIE UZNANE ZA WOLNE OD BRUCELOZY BYDŁA

Wielka Brytania (Zjednoczone Królestwo)

Prowincja Bolzano (Włochy)

Wyspy Pico, Graciosa, Flores i Corvo (Autonomiczny Rejon Azorów, Portugalia).

--------------------------------------------------
Decyzja Rady

z dnia 18 czerwca 2002 r.

zmieniająca decyzję 97/788/WE w zakresie okresu ważności

(2002/580/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 70/457/WE z dnia 29 września 1970 r. w sprawie wspólnego katalogu odmian gatunków roślin uprawnych [1], w szczególności jej art. 21 ust. 1 lit. b),

uwzględniając dyrektywę Rady 70/458/EWG z dnia 29 września 1970 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym warzyw [2], w szczególności jej art. 32 ust. 1 lit. b),

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Decyzja Rady 97/788/WE z dnia 17 listopada 1997 r. w sprawie równoważności kontroli dotyczących zachowania odmian stosowanych w państwach trzecich [3] ustaliła, że urzędowe kontrole dotyczące praktyk mających na celu zachowanie odmian przeprowadzane w niektórych państwach trzecich dają takie same gwarancje jak te, które przeprowadza się w Państwach Członkowskich. Ważność tej decyzji wygasa w przypadku niektórych państw trzecich w dniu 30 czerwca 1999 r., a w przypadku pozostałych państw trzecich wygaśnie ona w dniu 30 czerwca 2002 r.

(2) Wydaje się, że kontrole przeprowadzane w państwach trzecich zgodnie z decyzją 97/788/WE nadal stwarzają te same gwarancje jak te, które przeprowadza się w Państwach Członkowskich.

(3) Dlatego też należy odpowiednio zmienić decyzję 97/788/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Artykuł 3 decyzji 97/788/WE otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 3

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 1997 r. do dnia 30 czerwca 1999 r. a od dnia 18 czerwca 2002 r. do dnia 30 czerwca 2005 r. w przypadku Republiki Korei i Federacyjnej Republiki Jugosławii oraz od dnia 1 lipca 1997 r. do dnia 30 czerwca 2005 r. w przypadku innych państw trzecich wymienionych w Załączniku."

.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 18 czerwca 2002 r.

W imieniu Rady

F. Álvarez-Cascos Fernández

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 225 z 12.10.1970, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2002/8/WE (Dz.U. L 37 z 7.2.2002, str. 7).

[2] Dz.U. L 225 z 12.10.1970, str. 7. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2002/8/WE.

[3] Dz.U. L 322 z 25.11.1997, str. 39.

--------------------------------------------------
Decyzja rady

z dnia 12 lipca 2002 r.

zmieniająca Protokół w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich

(2002/653/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wsp¾lnotę Europejską, w szczególności jego art. 245 akapit drugi,

uwzględniając wniosek Trybunału Sprawiedliwości z dnia 17 października 2001,

uwzględniając opinię Komisji [1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],

a także mając na uwadze, co następuje:

państwom trzecim należy zapewnić udział w postępowaniach prejudycjalnych przed Trybunałem Sprawiedliwości w przypadku gdy umowa odnosząca się do określonego przedmiotu, zawarta przez Radę i jedno lub większą liczbą państw trzecich przewiduje, iż państwa te powinny być uprawnione do przedkładania Trybunałowi memoriałów lub uwag na piśmie, jeśli sąd Państwa Członkowskiego przedkłada Trybunałowi Sprawiedliwości pytanie prejudycjalne, dotyczące kwestii objętej zakresem takiej umowy,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W artykule 20 Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich dodaje się następujący akapit:

"W przypadku gdy umowa odnosząca się do określonego przedmiotu, zawarta przez Radę i jedno lub większą liczbę państw trzecich przewiduje, iż państwa te powinny być uprawnione do przedkładania Trybunałowi memoriałów lub uwag na piśmie, jeśli sąd Państwa Członkowskiego przedkłada Trybunałowi Sprawiedliwości pytanie prejudycjalne dotyczące kwestii objętej zakresem takiej umowy, to wówczas decyzja sądu zawierająca takie pytanie jest notyfikowana również zainteresowanym państwom trzecim. W terminie dwóch miesięcy od notyfikacji, państwa te mogą wnosić do Trybunału memoriały lub uwagi na piśmie."

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Sporządzono w Brukseli, 12 lipca 2002 r.

W imieniu Rady

T. Pedersen

Przewodniczący

[1] Opinia wydana dnia 22 lutego 2002 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

[2] Opinia wydana 14 maja 2002 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

--------------------------------------------------
Decyzja Rady

z dnia 25 czerwca 2002 r.

dotycząca zawarcia Umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Rządem Republiki Indii

(2002/648/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 170, w związku z art. 300 ustęp 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz artykuł 300 ustęp 3 akapit pierwszy,

uwzględniając wniosek Komisji [1];

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Umowa o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Indii w sprawie partnerstwa i rozwoju została podpisana dnia 20 grudnia 1993 r. [3].

(2) Wspólnota Europejska oraz Republika Indii realizują szczegółowe programy BRT w dziedzinach ich wspólnego zainteresowania.

(3) W oparciu o wcześniejsze doświadczenia, obie strony wyraziły chęć ustanowienia głębszych i szerszych ram prowadzenia współpracy w dziedzinie nauki i technologii.

(4) Umowa w sprawie współpracy w dziedzinie nauki i technologii jest elementem całokształtu współpracy między Wspólnotą Europejską a Republiką Indii.

(5) Zgodnie ze swoją decyzją z dnia 12 lutego 2001, Rada upoważniła Komisję do negocjowania Umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Republiką Indii.

(6) Decyzją Rady z dnia 15 listopada 2001 r., Umowa zostanie podpisana w imieniu Wspólnoty.

(7) Umowa została podpisana dnia 23 listopada 1998 r.;

(8) Umowa powinna zostać zatwierdzona,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Umowa w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a rządem Republiki Indii zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.

Tekst Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Na podstawie artykułu 11 Umowy, Przewodniczący Rady notyfikuje Republice Indii fakt zakończenia ze strony Wspólnoty procedur niezbędnych do wejścia w życie Umowy.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 25 czerwca 2002.

W imieniu Rady

J. Matas i Palou

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 304 E z 30.10.2001, str. 241.

[2] Opinia wydana dnia 14 maja 2002 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

[3] Dz.U. L 223 z 27.8.1994, str. 23.

--------------------------------------------------
Decyzja Rady

z dnia 22 lipca 2002 r.

w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Konwencji w sprawie ochrony i zarządzania zasobami połowowymi w południowo-wschodnim Oceanie Atlantyckim

(2002/738/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 wraz z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],

a także mając na uwadze co następuje:

(1) Wspólnota jest właściwa do podejmowania środków w zakresie ochrony i zarządzania zasobami połowowymi oraz zawierania porozumień z innymi krajami i organizacjami międzynarodowymi.

(2) Wspólnota jest Umawiającą się Stroną w Konwencji Narodów Zjednoczonych o Prawie Morza, która wymaga od wszystkich członków wspólnoty międzynarodowej współpracy w zakresie ochrony i zarządzania biologicznymi zasobami morskimi.

(3) Wspólnota podpisała Umowę w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o Prawie Morza z dnia 10 grudnia 1982 r., odnoszących się do ochrony i zarządzania międzystrefowymi zasobami rybnymi i zasobami rybnymi masowo migrującymi [3], lecz jeszcze nie zakończyła procesu ratyfikacyjnego.

(4) Wspólnota brała aktywny udział w zainicjowanym w 1997 r. procesie przygotowania Konwencji w sprawie ochrony i zarządzania zasobami połowowymi w południowo-wschodnim Oceanie Atlantyckim, wraz z państwami nadbrzeżnymi i innymi zainteresowanymi stronami. Wspólnota podpisała tę Konwencję na konferencji dyplomatycznej w Windhoek, Namibia, dnia 20 kwietnia 2001 r., zgodnie z decyzją Rady w tej sprawie [4].

(5) Rybacy wspólnotowi prowadzą działalność w obszarze objętym Konwencją. Stąd leży w interesie Wspólnoty, aby stać się pełnym członkiem regionalnych organizacji rybołówstwa, założonych na mocy tej Konwencji. Z tego względu Wspólnota powinna zatwierdzić Konwencję,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Konwencja w sprawie ochrony i zarządzania zasobami połowowymi w południowo-wschodnim Oceanie Atlantyckim zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty Europejskiej.

Tekst Konwencji jest załączony do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osób umocowanych do złożenia dokumentu zatwierdzenia Dyrektorowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa, zgodnie z art. 25 ust. 2 Konwencji.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 lipca 2002 r.

W imieniu Rady

P. S. Møller

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 75 E z 26.3.2002, str. 113.

[2] Opinia wydana dnia 4 lipca 2002 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

[3] Dz.U. L 189 z 3.7.1998, str. 14.

[4] Dz.U. L 111 z 20.4.2001, str. 15.

--------------------------------------------------