PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 337/128

DECYZJA RADY (UE) 2015/2367

z dnia 30 listopada 2015 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, ustanowionego na mocy Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, w odniesieniu do decyzji nr 1/2015 dotyczącej zmiany dodatków 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 10 i 11 do załącznika 11 do umowy

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4, w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotycząca handlu produktami rolnymi (1) (zwana dalej „umową rolną”) weszła w życie z dniem 1 czerwca 2002 r.

(2) Zgodnie z art. 19 ust. 1 załącznika 11 do umowy rolnej Wspólny Komitet Weterynaryjny jest odpowiedzialny za badanie wszelkich spraw odnoszących się do wspomnianego załącznika i do jego wprowadzania w życie oraz za zadania, które ten załącznik przewiduje. Zgodnie z art. 19 ust. 3 tego załącznika Wspólny Komitet Weterynaryjny jest upoważniony do wprowadzania zmian w dodatkach do załącznika 11, w szczególności w celu ich dostosowania i aktualizacji.

(3) Art. 5 ust. 2 akapit pierwszy decyzji Rady i Komisji 2002/309/WE, Euratom (2) przewiduje, że stanowisko Wspólnoty w ramach Wspólnego Komitetu ds. Rolnictwa oraz Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego ma być przyjmowane przez Radę na wniosek Komisji.

(4) Unia powinna przyjąć stanowisko, które ma zająć w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego w odniesieniu do niezbędnych zmian.

(5) Decyzja nr 1/2015 Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego ustanowionego na mocy umowy rolnej (zwana dalej „decyzją nr 1/2015 Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego”) powinna wejść w życie z dniem jej przyjęcia.

(6) Aby nie dopuścić do zaprzestania istniejących i dobrze działających praktyk oraz aby zapewnić ciągłość prawną, która nie spowoduje jakichkolwiek przewidywalnych negatywnych skutków, decyzja nr 1/2015 Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego powinna przewidywać stosowanie niniejszej decyzji ze skutkiem wstecznym od dnia 1 stycznia 2015 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego ustanowionego na mocy art. 19 ust. 1 załącznika 11 do umowy rolnej, dotyczące zmiany dodatków 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 10 i 11 do załącznika 11, oparte jest na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego dołączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Bernie dnia 30 listopada 2015 r.. W imieniu Rady É. SCHNEIDER Przewodniczący

(1) Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 132.

(2) Decyzja 2002/309/WE, Euratom Rady i – w odniesieniu do umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej – Komisji z dnia 4 kwietnia 2002 r. w sprawie zawarcia siedmiu umów z Konfederacją Szwajcarską (Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 1).

PROJEKT DECYZJA NR 1/2015 WSPÓLNEGO KOMITETU WETERYNARYJNEGO USTANOWIONEGO NA MOCY UMOWY MIĘDZY WSPÓLNOTĄ EUROPEJSKĄ A KONFEDERACJĄ SZWAJCARSKĄ DOTYCZĄCEJ HANDLU PRODUKTAMI ROLNYMI z dnia … w sprawie zmiany dodatków 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 10 i 11 do załącznika 11 do Umowy WSPÓLNY KOMITET WETERYNARYJNY uwzględniając Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą handlu produktami rolnymi (1), w szczególności art. 19 ust. 3 jej załącznika 11, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotycząca handlu produktami rolnymi (zwana dalej „umową rolną”) weszła w życie z dniem 1 czerwca 2002 r. (2) Zgodnie z art. 19 ust. 1 załącznika 11 do umowy rolnej Wspólny Komitet Weterynaryjny ustanowiony na mocy umowy rolnej (zwany dalej „Wspólnym Komitetem Rolnym”) jest odpowiedzialny za badanie wszelkich spraw odnoszących się do wspomnianego załącznika i do jego wprowadzania w życie oraz za zadania, które ten załącznik przewiduje. Zgodnie z art. 19 ust. 3 tego załącznika Wspólny Komitet Weterynaryjny jest upoważniony do wprowadzania zmian w dodatkach do niego, w szczególności w celu ich dostosowania i aktualizacji. (3) Na mocy decyzji nr 2/2003 Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego (2) po raz pierwszy zmieniono dodatki 1, 2, 3, 4, 5, 6 i 11 do załącznika 11 do umowy rolnej. (4) Na mocy decyzji nr 1/2013 Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego (3) zmieniono ostatnio dodatki 1, 2, 3, 5, 6 i 10 do załącznika 11 do umowy rolnej. (5) Od ostatniej zmiany dodatków 1, 2, 3, 5, 6 i 10 do załącznika 11 do umowy rolnej na mocy decyzji Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego nr 1/2013 szereg przepisów ustawowych, szwajcarskich i unijnych, został zmieniony lub zaktualizowany. Ze względu na duży zakres wprowadzonych zmian, odesłania do aktów prawnych zostały zaktualizowane. (6) Z dniem 1 stycznia 2013 r. szwajcarski Federalny Urząd Weterynaryjny został przeniesiony do Federalnego Departamentu Spraw Wewnętrznych, a z dniem 1 stycznia 2014 r. został połączony z działem bezpieczeństwa żywności Federalnego Urzędu Zdrowia Publicznego w nowy urząd. Nowy urząd nosi nazwę Federalnego Urzędu Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii. Ze względu na to połączenie niezbędna była zmiana szeregu aktów prawnych. (7) Szwajcaria przedłożyła Wspólnemu Komitetowi Weterynaryjnemu plan precyzujący środki, jakie zamierza wprowadzić w życie w celu zatwierdzenia swoich zakładów do celów art. 3 dyrektywy Rady 2009/158/WE (4). Zgodnie z postanowieniami umowy rolnej Wspólny Komitet Weterynaryjny jest organem właściwym do zatwierdzenia tego planu. (8) Do dnia 31 grudnia 2014 r. Szwajcaria ma możliwość odstąpienia od badania mającego na celu wykrycie obecności włosieni (Trichinella) w tuszach i mięsie świń domowych przeznaczonych do tuczu i uboju w rzeźniach o niewielkich mocach produkcyjnych. Takie tusze i mięso, jak również otrzymane z nich produkty mięsne, muszą posiadać specjalny znak jakości zdrowotnej i nie mogą być przedmiotem handlu z państwami członkowskimi Unii Europejskiej, zgodnie z art. 9a rozporządzenia DFI z dnia 23 listopada 2005 r. o środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (RS 817.022.108). Rozporządzenie Komisji (UE) nr 216/2014 (5) zmienia szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włosieni (Trichinella) w mięsie oraz przewiduje zezwolenie na odroczenie stosowania niektórych przepisów. Aby ułatwić stopniowe dostosowanie obecnie stosowanych w Szwajcarii praktyk, należy przedłużyć do dnia 31 grudnia 2016 r. możliwość odstąpienia od badania mającego na celu wykrycie obecności włosieni (Trichinella). (9) Aby nie dopuścić do zaprzestania istniejących i dobrze działających praktyk oraz aby zapewnić ciągłość prawną, która nie spowoduje jakichkolwiek przewidywalnych negatywnych skutków, właściwe jest stosowanie niniejszej decyzji ze skutkiem wstecznym od dnia 1 stycznia 2015 r. (10) Niniejsza decyzja powinna wejść w życie z dniem jej przyjęcia. (11) Należy odpowiednio zmienić dodatki 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 10 i 11 do załącznika 11 do umowy rolnej, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Dodatki 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 10 i 11 do załącznika 11 do umowy rolnej zostają zmienione zgodnie z załącznikami I–IX do niniejszej decyzji. Artykuł 2 Plan przedłożony przez Szwajcarię w odniesieniu środków, jakie zamierza podjąć w celu zatwierdzenia swoich zakładów zgodnie z art. 3 dyrektywy Rady 2009/158/WE, uznaje się za zgodny z wymogami tej dyrektywy. Artykuł 3 Niniejszą decyzję, sporządzoną w dwóch egzemplarzach, podpisują współprzewodniczący lub inne osoby upoważnione do działania w imieniu Stron umowy rolnej. Artykuł 4 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Niniejszą decyzję stosuje się ze skutkiem wstecznym od dnia 1 stycznia 2015 r. Sporządzono w Bernie 30 listopada 2015 r. W imieniu Konfederacji Szwajcarskiej W imieniu Unii Europejskiej (1) Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 132. (2) Decyzja nr 2/2003 Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego ustanowionego na mocy Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie zmiany dodatków 1, 2, 3, 4, 5, 6 oraz 11 do załącznika 11 do umowy (2004/78/WE) (Dz.U. L 23 z 28.1.2004, s. 27). (3) Decyzja nr 1/2013 Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego ustanowionego na mocy Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi z dnia 22 lutego 2013 r. w sprawie zmiany dodatków 1, 2, 3, 5, 6 oraz 10 do załącznika 11 do umowy (2013/479/UE) (Dz.U. L 264 z 5.10.2013, s. 1). (4) Dyrektywa Rady 2009/158/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących handel wewnątrzwspólnotowy i przywóz z państw trzecich drobiu i jaj wylęgowych (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 74). (5) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 216/2014 z dnia 7 marca 2014 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2075/2005 ustanawiające szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włosieni (Trichinella) w mięsie (Dz.U. L 69 z 8.3.2014, s. 85).

ZAŁĄCZNIK VII Dodatek 7 do załącznika 11 do umowy rolnej otrzymuje brzmienie: „Dodatek 7 Właściwe organy CZĘŚĆ A Szwajcaria Kompetencje w zakresie kontroli sanitarnych i kontroli weterynaryjnych rozdzielone są pomiędzy służbami poszczególnych kantonów i służbami Federalnego Urzędu Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii. Zastosowanie mają następujące zasady: — w odniesieniu do wywozu do Unii Europejskiej, kantony są odpowiedzialne za kontrolę przestrzegania warunków i wymagań produkcyjnych, włącznie z inspekcjami ustawowymi, oraz za wystawianie świadectw zdrowia potwierdzających przestrzeganie uzgodnionych normy i wymogi, — Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii jest odpowiedzialny za całościową koordynację, audyty systemów inspekcyjnych oraz niezbędne działania legislacyjne w celu zapewnienia jednolitego stosowania norm i wymagań w ramach rynku szwajcarskiego. Jest również odpowiedzialny za przywóz środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego i innych produktów pochodzenia zwierzęcego pochodzących z państw trzecich. Ponadto wydaje on zezwolenia na wywóz produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego kategorii 1 i 2 do Unii Europejskiej. CZĘŚĆ B Unia Europejska Kompetencje w zakresie kontroli są rozdzielone między służbami krajowymi w poszczególnych państwach członkowskich Unii Europejskiej i Komisją Europejską. Zastosowanie mają następujące zasady: — w odniesieniu do wywozu do Szwajcarii, państwa członkowskie są odpowiedzialne za kontrolę przestrzegania warunków i wymagań produkcyjnych, włącznie z inspekcjami ustawowymi, oraz za wystawianie świadectw zdrowia potwierdzających przestrzeganie uzgodnionych normy i wymogi, — Komisja Europejska jest odpowiedzialna za całościową koordynację, audyty systemów inspekcyjnych oraz niezbędne działania prawodawcze w celu zapewnienia jednolitego stosowania norm i wymagań w ramach jednolitego rynku.”.