Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3906/89

z dnia 18 grudnia 1989 r.

w sprawie pomocy gospodarczej dla Republiki Węgierskiej i Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 235,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],

a także mając na uwadze, co następuje:

Wspólnota i jej Państwa Członkowskie zdecydowały o podjęciu zgodnych wysiłków, wraz z niektórymi państwami trzecimi, w celu wprowadzenia środków zmierzających do wspierania procesu reform gospodarczo – społecznych zachodzącego na Węgrzech i w Polsce;

Wspólnota zawarła z Republiką Węgierską i Polską Rzeczpospolitą Ludową umowy w sprawie wymiany handlowej i współpracy gospodarczej oraz w zakresie handlu;

Wspólnota musi dysponować środkami niezbędnymi do podjęcia takich środków;

należy ustalić dziedziny, w których należy podjąć takie środki;

konieczne jest oszacowanie kwoty wspólnotowych środków finansowych niezbędnych do podjęcia tych środków w 1990 r.;

podjęcie tych środków pomaga w osiąganiu wspólnotowych celów, a w przypadku omawianych środków, Traktat nie przewiduje uprawnień innych, niż te wynikające z art. 235,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wspólnota wprowadza w życie akcję pomocy gospodarczej na rzecz Republiki Węgierskiej i Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, zgodnie z kryteriami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 2

Kwota wspólnotowych zasobów finansowych niezbędnych do podjęcia działańwprowadzonych niniejszym rozporządzeniem, wynosi 300 milionów ECU na okres dobiegający końca w dniu 31 grudnia 1990 r.

Artykuł 3

1. Pomoc wykorzystuje się przede wszystkim na wsparcie procesu reform w Polsce i na Węgrzech, w szczególności w drodze finansowania lub udziału w finansowaniu projektów mających na celu przebudowę gospodarczą.

Projekty te lub akcje współpracy należy podjąć w szczególności w dziedzinach rolnictwa, przemysłu, inwestycji, energii, szkolenia, ochrony środowiska naturalnego, handlu i usług; powinny być skierowane w szczególności do sektora prywatnego Węgier i Polski.

2. Przy wyborze środków finansowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia uwzględnia się preferencje i oczekiwania wyrażone przez państwa otrzymujące pomoc.

Artykuł 4

Wspólnota przyznaje pomoc samodzielnie, albo w formie współfinansowania z Państwami Członkowskimi, Europejskim Bankiem Inwestycyjnym, państwami trzecimi albo instytucjami wielostronnymi, lub państwami otrzymującymi pomoc.

Artykuł 5

Pomoc wspólnotowa przybiera na ogół formę dotacji. Mogą one generować fundusze, które można wykorzystywane na finansowanie projektów lub akcji współpracy.

Artykuł 6

1. Pomoc może obejmować wydatki dotyczące przywozu oraz wydatki lokalne niezbędne do przeprowadzenia projektów i programów.

Z finansowania wspólnotowego wyłącza się podatki, cła i opłaty, oraz ceny zakupu ziemi.

2. Wydatki na naprawy bieżące oraz koszty eksploatacyjne można uwzględnić w odniesieniu do programów szkoleniowych i badawczych oraz innych projektów; jednakże w przypadku tych ostatnich, koszty te można uwzględnić jedynie w fazie rozruchu i w sposób malejący.

3. Jednakże w przypadku współfinansowania, w każdym przypadku odrębnie, uwzględnia się procedury stosowane inne podmioty zapewniające kapitał.

Artykuł 7

1. W przypadku pomocy przekraczającej 50000 ECU, jeżeli Wspólnota jest jedynym źródłem pomocy zewnętrznej, udział w przetargach, licytacjach publicznych, zamówieniach publicznych oraz kontraktach jest otwarty na równych warunkach dla wszystkich osób fizycznych i prawnych z Państw Członkowskich oraz z Polski i Węgier.

2. Ustęp 1 ma zastosowanie również, do współfinansowania.

3. Jednakże w przypadku współfinansowania Komisja może zezwolić na udział państw trzecich w przetargach, licytacjach publicznych, zamówiniach publicznych oraz kontraktach, ale jedynie w jednostkowych przypadkach, po zbadaniu sprawy.

Artykuł 8

Komisja zarządza pomocą uwzględniając procedurę przewidzianą w art. 9. Ogólne wytyczne mające zastosowanie do pomocy oraz do programów sektorowych są przyjmowane zgodnie z tą procedurą.

Artykuł 9

1. Ustanawia się, przy Komisji, Komitet ds. Pomocy w Przebudowie Gospodarczej Polski i Węgier, składający się z przedstawicieli Państw Członkowskich, któremu przewodniczy przedstawiciel Komisji. W działaniach Komitetu, w odniesieniu do zagadnień dotyczących Baku, uczestniczy obserwator Europejskiego Banku Inwestycyjnego.

2. Przedstawiciel Komisji przedkłada Komitetowi projekt środków, jakie należy podjąć. Komitet wydaje swą opinię w sprawie projektu w terminie, który przewodniczący może ustanowić w zależności od pilności sprawy. W przypadku decyzji, które Rada podejmuje na wniosek Komisji, opinię wydaje się większością przewidzianą w art. 148 ust. 2 Traktatu. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich uczestniczących w są ważone w sposób określony w tym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.

3. Komisja przyjmuje decyzje, które stosuje się bezzwłocznie. Jednakże jeśli decyzje te nie są zgodne z opinią Komitetu, Komisja niezwłocznie powiadamia o nich Radę. W takim przypadku Komisja odracza stosowanie środków, których dotyczy decyzja o sześć tygodni.

Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może podjąć odmienną decyzję w terminie przewidzianym w akapicie pierwszym.

Artykuł 10

Od 1990 r., Komisja corocznie sporządza sprawozdanie z wykonywania akcji współpracy. Sprawozdanie przesyła się do Parlamentu Europejskiego, Rady i Komitetu Ekonomiczno-Społecznego.

Artykuł 11

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 grudnia 1989 r.

W imieniu Rady

R. Dumas

Przewodniczący

[1] Opinia wydana dnia 14 grudnia 1989 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

--------------------------------------------------