ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(15)

Komisja oceniła wszystkie informacje dostarczone przez wnioskodawcę i uznała, że należycie uzasadniają one spełnienie wymogów określonych w art. 26 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2015/2283. W związku z tym należy chronić dane naukowe dotyczące składu nowej żywności, badania stabilności nowej żywności, badanie strawności białka in vitro oraz 90-dniowe badanie toksyczności podprzewlekłej zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2015/2283. Co za tym idzie, jedynie wnioskodawca powinien być upoważniony do wprowadzania na rynek Unii larw Alphitobius diaperinus w postaci mrożonej, pasty, suszonej i sproszkowanej w okresie pięciu lat od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
(2)

Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie preparatu Pediococcus acidilactici CNCM I-4622. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(4)

W opiniach z dnia 5 maja 2021 r. (5), 26 stycznia 2022 r. (6) i 23 marca 2022 r. (7) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził, że wnioskodawcy przedstawili dowody, że dodatki spełniają warunki udzielenia zezwolenia. Urząd stwierdził, że preparaty Lactiplantibacillus plantarum DSM 21762, Lactiplantibacillus plantarum NCIMB 30236 i Lactococcus lactis NCIMB 30117 nie mają szkodliwych skutków dla zdrowia zwierząt, bezpieczeństwa konsumentów ani środowiska. Urząd stwierdził również, że Lactococcus lactis NCIMB 30117 należy uznać za substancję działającą uczulająco na drogi oddechowe, ale nie można wyciągnąć wniosków na temat jego uczulającego działania na skórę i jego potencjalnego działania drażniącego na oczy i skórę, natomiast Lactiplantibacillus plantarum NCIMB 30236 należy uznać za substancję działającą uczulająco na skórę i drogi oddechowe, ale nie można wyciągnąć wniosków na temat jego potencjalnego działania drażniącego na skórę i oczy. Urząd stwierdził również, że Lactiplantibacillus plantarum DSM 21762 nie działa drażniąco na skórę i oczy, ale uznaje się go za substancję działającą uczulająco na skórę i drogi oddechowe. Laboratorium referencyjne Unii Europejskiej uznało, że wnioski i zalecenia zawarte w poprzedniej ocenie dotyczące metod analizy stosowanych do kontroli tych substancji w paszach są ważne i mają zastosowanie do obecnych wniosków.
„Częściowo odtłuszczony proszek z Acheta domesticus (świerszcza domowego)

Określona kategoria żywności

Maksymalne poziomy (g/100g) (wprowadzana do obrotu jako taka lub przygotowana do spożycia według instrukcji)

1. Nowa żywność jest oznaczana w ramach etykietowania zawierających ją środków spożywczych jako »częściowo odtłuszczony proszek z Acheta domesticus (świerszcza domowego)«. 2. W ramach etykietowania środków spożywczych zawierających częściowo odtłuszczony proszek z Acheta domesticus (świerszcza domowego) zamieszcza się informację, że składnik ten może powodować reakcje alergiczne u konsumentów, u których stwierdzono alergię na skorupiaki, mięczaki i produkty z nich uzyskane oraz na roztocza kurzu domowego. Informację tę zamieszcza się w pobliżu wykazu składników.
(3)

W dniu 12 grudnia 2019 r. przedsiębiorstwo MycoTechnology, Inc. („wnioskodawca”) przedłożyło Komisji, zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2015/2283, wniosek o wprowadzenie na rynek w Unii białka grochu i białka ryżowego fermentowanych przy użyciu grzybni Lentinula edodes (grzyba shiitake) jako nowej żywności. Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o stosowanie sfermentowanego białka grochu i białka ryżowego w wyrobach piekarniczych, chlebach, bułkach, grzankach, pizzy, śniadaniowych przetworach zbożowych, batonach zbożowych, napojach na bazie owoców i warzyw, gotowych do mieszania napojach w proszku, kakaowych i czekoladowych wyrobach cukierniczych, analogach przetworów mlecznych i bezmlecznych środkach spożywczych zastępujących posiłek, do kontroli masy ciała, sfermentowanych produktach na bazie mleka, produktach na bazie makaronu, surowych wyrobach mięsnych i produktach mięsnych, zupach (gotowych do spożycia) oraz koncentratach zup lub zupach w proszku, sałatkach, analogach mięsa, napojach na bazie mleka oraz środkach spożywczych zastępujących jeden posiłek, do kontroli masy ciała przeznaczonych dla ogółu społeczeństwa.
(3)

21 lutego 2020 r. przedsiębiorstwo Monterey Mushrooms Inc. („wnioskodawca”) złożyło do Komisji wniosek zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2015/2283 dotyczący wprowadzenia na rynek w Unii proszku z pieczarek z witaminą D2 jako nowej żywności. Wnioskodawca wystąpił o stosowanie proszku z pieczarek z witaminą D2 w określonej żywności przeznaczonej dla ogółu populacji. Wnioskodawca wystąpił również o stosowanie nowej żywności w suplementach żywnościowych dla niemowląt w wieku od 7 do 11 miesięcy oraz w suplementach żywnościowych zgodnie z definicją w dyrektywie 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3), z wyłączeniem suplementów żywnościowych dla niemowląt i małych dzieci, w żywności specjalnego przeznaczenia medycznego zdefiniowanej w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013 (4), z wyłączeniem żywności specjalnego przeznaczenia medycznego przeznaczonej dla niemowląt oraz środków spożywczych zastępujących całodzienną dietę, do kontroli masy ciała, w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 609/2013. W trakcie rozpatrywania wniosku wnioskodawca wycofał wniosek o zezwolenie na nową żywność w suplementach żywnościowych dla niemowląt w wieku od 7 do 11 miesięcy.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2023/1

z dnia 21 grudnia 2022 r.

zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwy [„Salers” (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Francji o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Salers” zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 (2) zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 828/2003 (3).

(2) Proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała zatem w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (4) wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia.

(3) Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę w specyfikacji należy zatem zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Zatwierdza się zmianę w specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Salers” (ChNP).

Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 21 grudnia 2022 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącą, Janusz WOJCIECHOWSKI Członek Komisji

(1) Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1107/96 z dnia 12 czerwca 1996 r. w sprawie rejestracji oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia zgodnie z procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 (Dz.U. L 148 z 21.6.1996, s. 1).

(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 828/2003 z dnia 14 maja 2003 r. zmieniające specyfikację 16 nazw znajdujących się w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1107/96 w sprawie rejestracji oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia, zgodnie z procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia dla produktów rolnych i środków spożywczych (Danablu, Monti Iblei, Lesbos, Beaufort, Salers, Reblochon lub Reblochon de Savoie, Laguiole, Mont d’Or lub Vacherin du Haut-Doubs, Comté, Roquefort, Époisses de Bourgogne, Brocciu corse lub Brocciu, Sainte-Maure de Touraine, Ossau-Iraty, Dinde de Bresse, Huile essentielle de lavande de Haute-Provence) (Dz.U. L 120 z 15.5.2003, s. 3).

(4) Dz.U. C 349 z 12.9.2022, s. 11.
41.

Każdy uczestnik lub kraj niebędący uczestnikiem udzielający oficjalnego wsparcia w odniesieniu do statków powietrznych może złożyć wniosek do Sekretariatu o dodanie państwa do listy kapsztadzkiej. W odniesieniu do takiego państwa taki wniosek zawiera: a) wszystkie istotne informacje w odniesieniu do daty złożenia instrumentów ratyfikacyjnych lub akcesyjnych dotyczących konwencji kapsztadzkiej depozytariuszowi; b) kopię oświadczeń sporządzonych przez państwo, którego dotyczy wniosek o dodanie do listy kapsztadzkiej; c) wszystkie istotne informacje na temat daty wejścia w życie konwencji kapsztadzkiej i oświadczeń kwalifikujących; d) analizę kroków podjętych przez państwo, którego dotyczy wniosek o dodanie do listy kapsztadzkiej, w celu wdrożenia konwencji kapsztadzkiej, w tym oświadczeń kwalifikujących, do swoich przepisów ustawowych i wykonawczych zgodnie z wymogami dotyczącymi odpowiedniego przeniesienia zobowiązań konwencji kapsztadzkiej do prawa krajowego; oraz e) należycie wypełniony kwestionariusz, którego wzór znajduje się w załączniku 2 do niniejszego dodatku (»kwestionariusz dotyczący konwencji kapsztadzkiej«), wypełniony przez co najmniej jedną firmę prawniczą uprawnioną do świadczenia usług doradztwa prawnego w odniesieniu do właściwej jurysdykcji państwa, którego dotyczy wniosek o dodanie do listy kapsztadzkiej. Wypełniony kwestionariusz dotyczący konwencji kapsztadzkiej określa: (i) nazwę i adres siedziby odpowiadającej firmy prawniczej lub odpowiadających firm prawniczych; (ii) odpowiednie doświadczenie firmy prawniczej, które może obejmować doświadczenie w zakresie procesów legislacyjnych i konstytucyjnych, ponieważ odnoszą się one do wdrażania traktatów międzynarodowych w państwie, oraz szczególne doświadczenie w kwestiach związanych z konwencją kapsztadzką, w tym ewentualne doświadczenie w świadczeniu usług doradczych w zakresie wdrażania i egzekwowania konwencji kapsztadzkiej rządowi albo sektorowi prywatnemu, bądź też doświadczenie w egzekwowaniu praw wierzyciela w państwie, którego dotyczy wniosek o dodanie do listy kapsztadzkiej; (iii) czy firma prawnicza jest lub zamierza być stroną jakichkolwiek transakcji, w ramach których można skorzystać z obniżenia minimalnych stawek ubezpieczenia, jeżeli państwo, którego dotyczy wniosek, zostanie dodane do listy kapsztadzkiej (24); oraz (iv) datę wypełnienia kwestionariusza dotyczącego konwencji kapsztadzkiej.
(2)

Substancja glinka sepiolitowa, należąca do grupy funkcjonalnej „spoiwa, środki przeciwzbrylające i koagulanty”, została dopuszczona bez ograniczeń czasowych zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG jako dodatek paszowy dla wszystkich gatunków zwierząt. Substancja ta została następnie wpisana do rejestru dodatków paszowych jako istniejący produkt zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(5)

Zgodnie z art. 5 ust. 4 lit. c) rozporządzenia Komisji (WE) nr 378/2005 (4) laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003 uznało, że wnioski i zalecenia zawarte w poprzedniej ocenie mają zastosowanie do bieżącego wniosku.
3)

art. 12 ust. 1 lit. e) otrzymuje brzmienie: „e) sekcja 24 pozwolenia na przywóz lub sekcja 22 pozwolenia na wywóz zawierają oświadczenie, że »art. 3 ust. 4 rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1182/71 nie ma zastosowania« (*1). ( *1 ) — w języku bułgarskim: Член 3, параграф 4 от Регламент (ЕИО, Евратом) № 1182/71 не се прилага — w języku hiszpańskim: No es de aplicación el artículo 3, apartado 4, del Reglamento (CEE, Euratom) n o 1182/71 — w języku czeskim: Ustanovení čl. 3 odst. 4 nařízení (EHS, Euratom) č. 1182/71 se nepoužije — w języku duńskim: Artikel 3, stk. 4, i forordning (EØF, Euratom) nr. 1182/71 finder ikke anvendelse — w języku niemieckim: Artikel 3 Absatz 4 der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 1182/71 kommt nicht zur Anwendung — w języku estońskim: Määruse (EMÜ, Euratom) nr 1182/71 artikli 3 lõiget 4 ei kohaldata — w języku greckim: Το άρθρο 3 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1182/71 δεν εφαρμόζεται — w języku angielskim: Article 3(4) of Regulation (EEC, Euratom) No 1182/71 shall not apply — w języku francuskim: L’article 3, paragraphe 4, du règlement (CEE, Euratom) n o 1182/71 ne s’applique pas — w języku chorwackim: Članak 3. stavak 4. Uredbe (EEZ, Euratom) br. 1182/71 se ne primjenjuje — w języku włoskim: L’articolo 3, paragrafo 4, del regolamento (CEE, Euratom) n. 1182/71 non si applica — w języku łotewskim: Regulas (EEK, Euratom) Nr. 1182/71 3. panta 4. punktu nepiemēro — w języku litewskim: Reglamento (EEB, Euratomas) Nr. 1182/71 3 straipsnio 4 dalis netaikoma — w języku węgierskim: Az 1182/71/EGK, Euratom rendelet 3. cikkének (4) bekezdését nem kell alkalmazni — w języku maltańskim: L-Artikolu 3(4) tar-Regolament (KEE, Euratom) Nru 1182/71 ma għandux japplika — w języku niderlandzkim: Artikel 3, lid 4, van Verordening (EEG, Euratom) nr. 1182/71 is niet van toepassing — w języku polskim: Artykuł 3 ust. 4 rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1182/71 nie ma zastosowania — w języku portugalskim: O artigo 3. o, n. o 4, do Regulamento (CEE, Euratom) n. o 1182/71 não é aplicável — w języku rumuńskim: Articolul 3 alineatul 4 din Regulamentul (CEE, Euratom) nr. 1182/71 nu se aplică — w języku słowackim: Článok 3 ods. 4 nariadenia (EHS, Euratom) č. 1182/71 sa neuplatňuje — w języku słoweńskim: Člen 3(4) Uredbe (EGS, Euratom) št. 1182/71 se ne uporablja — w języku fińskim: Asetuksen (ETY, Euratom) N:o 1182/71 3 artiklan 4 kohtaa ei sovelleta — w języku szwedzkim: Artikel 3.4 i förordning (EEG, Euartom) nr 1182/71 skall inte tillämpas.”; "
(4)

W opiniach z dnia 27 listopada 2018 r. (2) (3) i 29 czerwca 2022 r. (4) (5) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził, że w proponowanych warunkach stosowania preparaty Limosilactobacillus reuteri DSM 32203 i Limosilactobacillus reuteri DSM 32264 nie mają negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt, bezpieczeństwo konsumentów ani na środowisko. Urząd stwierdził również, że preparaty te należy uznać za potencjalnie działające uczulająco na drogi oddechowe oraz że w związku z brakiem danych nie może stwierdzić, czy dodatki te mogą działać drażniąco na skórę i oczy lub uczulająco na skórę. Urząd stwierdził również, że preparaty Limosilactobacillus reuteri DSM 32203 i Limosilactobacillus reuteri DSM 32264 mogą skutecznie poprawić konsystencję kału. Urząd wyraził jednak pewne zastrzeżenia co do liniowego spadku zawartości wilgoci w kale, który to spadek, jeśli zostanie utrzymany przez dłuższy czas, może podważyć korzyści płynące z długoterminowego stosowania dodatków, ponieważ jego skutkiem mogą być zaparcia. Urząd zweryfikował również sprawozdanie dotyczące metod analizy dodatków paszowych w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.
(3)

Art. 19 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 389/2012 zobowiązuje państwa członkowskie do przechowywania w elektronicznych rejestrach kategorii wyrobu akcyzowego (KAT) lub kodu wyrobu akcyzowego (KWA) dla wyrobów objętych zezwoleniem, o których mowa w wykazie kodów w pkt 11 załącznika II do rozporządzenia Komisji (WE) nr 684/2009 (6). Od 13 lutego 2023 r. rozporządzenie (WE) nr 684/2009 zostanie jednak zastąpione rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2022/1636 (7). Należy zatem odzwierciedlić to zastąpienie w art. 19 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 389/2012.
(1)

Morskie krajowe pojedyncze punkty kontaktowe powinny zapewniać graficznym interfejsom użytkownika podmiotów zgłaszających dostęp do wszystkich funkcjonalności niezbędnych do wywiązania się z obowiązków sprawozdawczych wyszczególnionych w załączniku do rozporządzenia (UE) 2019/1239. Aby zapewnić zbliżone doświadczenia użytkowników, należy ustanowić wspólną listę funkcjonalności oraz udostępnić te funkcjonalności podmiotom zgłaszającym we wszystkich państwach członkowskich. W celu ograniczenia kosztów do minimum i zapewnienia kompatybilności z istniejącymi interfejsami, państwa członkowskie mogą jednak oferować dodatkowe funkcjonalności w swoim graficznym interfejsie użytkownika.
(1)

W dniu 16 grudnia 2022 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) 2022/2474 zmieniające rozporządzenie Rady (UE) nr 833/2014 (2) i wprowadzające dalsze środki ograniczające w celu zawieszenia prowadzonej w Unii lub skierowanej do Unii działalności nadawczej niektórych mediów, o których mowa w załączniku V do rozporządzenia (UE) 2022/2474. Zgodnie z art. 1 pkt 19 rozporządzenia (UE) 2022/2474 stosowanie takich środków w odniesieniu do jednego lub kilku z tych mediów podlega przyjęciu przez Radę aktów wykonawczych.
(4)

Zgodnie z Protokołem nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Irlandia nie uczestniczyła w przyjęciu rozporządzenia (UE) 2021/1148. W związku z tym Irlandia nie jest związana niniejszym rozporządzeniem.
(10)

Art. 310 ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej nakazuje wykonywanie budżetu zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami i zobowiązuje państwa członkowskie do współpracy z Unią w celu zagwarantowania wykorzystania środków wpisanych do budżetu zgodnie z tą zasadą. Mając to na względzie, krajowe organy celne powinny do czasu uzyskania wyniku ponownego badania wstrzymać się z rozpatrzeniem wszelkich ewentualnych wniosków o zwrot ceł unieważnionych przez Sąd. Organom celnym nakazuje się zatem wstrzymanie rozpatrywania wszelkich wniosków o zwrot unieważnionych ceł do momentu opublikowania wyniku ponownego badania w Dzienniku Urzędowym,
(8)

Art. 137 rozporządzenia (UE) 2021/2115 stanowi, że do 15 lutego 2025 r. i do 15 lutego każdego kolejnego roku do 2030 r. państwa członkowskie, które przyznają płatność specyficzną w odniesieniu do bawełny określonej w tytule III rozdział II sekcja 3 podsekcja 2 tego rozporządzenia, przedstawiają Komisji informacje dotyczące realizacji tej płatności w poprzednim roku budżetowym.
(57)

O ile 14. plany pięcioletnie na szczeblu centralnym zawierają raczej ogólne wytyczne dotyczące rozwoju przemysłu aluminiowego, plany na szczeblu lokalnym są znacznie bardziej szczegółowe i konkretne, zawierają w znacznym stopniu doprecyzowane cele i wartości docelowe z naciskiem na poszczególne aspekty rozwoju przemysłu. W wytycznych na szczeblu lokalnym wyraźnie widać zakres ingerencji Chin w przemysł aluminiowy. Widać to na przykładzie 14. planu pięcioletniego prowincji Szantung na rzecz rozwoju przemysłu aluminiowego. W pierwszej części planu wymieniono osiągnięcia w zakresie rozwoju przemysłu aluminiowego dokonane w ramach realizacji 13. planu pięcioletniego, w tym utworzenie wiodących przedsiębiorstw w sektorze aluminium: „Utworzono grupę najważniejszych przedsiębiorstw zajmujących się przetwarzaniem aluminium, w tym Shandong Weiqiao Pioneering Group Co. Ltd (»Weiqiao«), Shandong Xin Fa Group Co. Ltd. (»Xinfa«), Shandong Nanshan Aluminium Co. Ltd. (»Nanshan«), Shandong Innovation Metal Co. Ltd. (»Chuangxin«), Longkou Conglin Aluminium Material Co. Ltd. (»Conglin«), Huajian Aluminium Industry (»Huajian«) i Shandong Sanxing Group (»Sanxing«)”. Ponadto w planie określono ogólne cele w zakresie rozwoju przemysłu aluminiowego na szczeblu lokalnym, w tym: „[…] pełne wykorzystanie korzyści skali w przemyśle aluminiowym w prowincji oraz ukierunkowanie na spójność przemysłu intensywnego przetwarzania aluminium, skuteczne zwiększenie zdolności przemysłu w zakresie innowacji, intensywne propagowanie rozszerzenia łańcuchów przemysłowych, dążenie do stworzenia odpowiedniej struktury przemysłu aluminiowego, optymalizacja układu i poprawa jakości i wydajności oraz przyspieszenie osiągnięcia przez prowincję Szantung pozycji światowej, wysokiej klasy bazy przemysłowej w zakresie aluminium”.
(295)

Komisja zauważyła, że Grupa Greven wykorzystała do porównania okres od 2018 r. do 2020 r. Przyjmując za punkt wyjścia rzeczywistą rentowność przemysłu Unii wynoszącą 1,9 % w 2018 r., spadek o 33,9 % oznaczałby spadek do 1,26 % w 2020 r. Zamiast tego w 2020 r. rentowność przemysłu Unii spadła do poziomu ujemnego (– 2,1 %). Takiego spadku nie można uznać za nieistotny ani nawet za zbliżony do tendencji w (szerzej rozumianym) europejskim przemyśle chemicznym. Co ważniejsze, twierdzenia Grupy Greven opierają się na tendencjach w zakresie względnych zmian rentowności, przy czym całkowicie zignorowano w nich rzeczywiste, bezwzględne poziomy rentowności przemysłu chemicznego. Ponadto spadek pod względem punktów procentowych z 10,4 % do 7,0 % nie ma takiego samego wpływu na działalność firmy, której zyski spadają z 1,9 % do – 1,5 %. W pierwszym scenariuszu firma po prostu odnotowała mniejsze zyski, natomiast w drugim scenariuszu firma zaczęła przynosić straty, co zagraża jej przyszłości. Nie ulega wątpliwości, że te ujemne lub niskie bezwzględne poziomy rentowności przemysłu kwasów tłuszczowych są poniżej normalnych średnich zysków europejskiego przemysłu chemicznego. Jak wyjaśniono w motywach 266 i 269, ujemny lub bardzo niski poziom rentowności w całym okresie badanym był niewystarczający, aby przemysł Unii mógł kontynuować działalność gospodarczą w normalnych warunkach, ponieważ nie mógł podnieść cen do poziomu niezbędnego do wchłonięcia wzrostu kosztów surowców i osiągnięcia regularnego zysku. Przemysł Unii nie mógł też dokonać niezbędnych inwestycji, aby wprowadzić innowacje i nadążyć za zapotrzebowaniem klientów na określone produkty (zob. motywy 253, 254 i 269). Grupa Greven nie wykazała, w jaki sposób takie ujemne lub niskie poziomy rentowności przemysłu kwasów tłuszczowych w ujęciu bezwzględnym mogłyby być uzasadnione w normalnych warunkach konkurencji ani nie uzasadniła, jakie konkretne czynniki inne niż przywóz towarów po cenach dumpingowych z Indonezji wpłynęły na rentowność przemysłu Unii, poza ogólnym odniesieniem do tendencji w zakresie rentowności przemysłu chemicznego. Opierając się na tych wszystkich elementach, Komisja doszła do wniosku, że twierdzenie, iż niską rentowność można było przypisać innym czynnikom niezwiązanym z przywozem kwasu tłuszczowego po cenach dumpingowych z Indonezji, jest nie tylko nieuzasadniony, ale także bezpodstawny pod względem merytorycznym, jak wynika z powyższych argumentów, i w związku z tym musi zostać odrzucony.