(2)

w załączniku IV rozdział IV wprowadza się następujące zmiany: a) w sekcji 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1. Materiały będące wynikiem przetwarzania materiałów kategorii 1 i 2 muszą być trwale oznakowane zgodnie z wymogami dotyczącymi znakowania niektórych produktów pochodnych, ustanowionymi w załączniku VIII rozdział V. Znakowanie to nie jest jednak wymagane w przypadku następujących materiałów, o których mowa w sekcji 2: a) biodiesel wyprodukowany zgodnie z pkt D; b) materiały zhydrolizowane, o których mowa w pkt H; c) mieszanki obornika pochodzącego od świń i drobiu oraz wapna palonego wytworzone zgodnie z pkt I; d) paliwa odnawialne wytworzone z tłuszczów wytopionych, uzyskanych z materiałów kategorii 2, zgodnie z pkt J.”; b) w sekcji 2 dodaje się następujące punkty: „H. Hydroliza przed usunięciem materiału 1. Zainteresowane państwa członkowskie Proces hydrolizy przed usunięciem materiału może być stosowany w Hiszpanii, Irlandii, na Łotwie, w Portugalii i w Zjednoczonym Królestwie. Właściwy organ zatwierdzający musi dopilnować, aby po przeprowadzeniu hydrolizy materiały zostały zebrane i usunięte w tym samym państwie członkowskim spośród wymienionych wyżej. 2. Materiały wyjściowe W procesie tym można stosować wyłącznie poniższe materiały: a) materiały kategorii 2, o których mowa w art. 9 lit. f) ppkt (i), (ii) i (iii) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, pochodzące od świń; b) materiały kategorii 3, o których mowa w art. 10 lit. h) tego rozporządzenia, pochodzące od świń. Nie można jednak stosować ciał ani części ciał zwierząt, które padły w wyniku choroby epizootycznej lub zostały uśmiercone w celu zwalczania takiej choroby. 3. Metoda Hydroliza przed usunięciem materiału jest sposobem czasowego przechowywania na miejscu. Przeprowadza się ją zgodnie z następującymi normami przetwarzania: a) Produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego należy – po ich zgromadzeniu w gospodarstwie, w którym właściwy organ zezwolił na stosowanie przedmiotowej metody przetwarzania na podstawie oceny zagęszczenia pogłowia w tym gospodarstwie, prawdopodobnego współczynnika upadkowości i potencjalnych zagrożeń dla zdrowia ludzi i zwierząt – umieścić w pojemniku skonstruowanym zgodnie z lit. b) – dalej zwanym »pojemnikiem«) – i umieszczonym w specjalnie do tego przeznaczonym miejscu zgodnie z lit. c) i d) – dalej zwanym »miejscem przetwarzania«. b) Pojemnik (i) musi być wyposażony w zamknięcie; (ii) nie może przypuszczać wody, musi być szczelny i hermetycznie zaplombowany; (iii) musi mieć powłokę zabezpieczającą przed korozją; (iv) musi być w wyposażony w urządzenie kontrolujące emisję gazów zgodnie z lit. e); c) Pojemnik należy umieścić w specjalnie do tego przeznaczonym miejscu, które jest fizycznie oddzielone od gospodarstwa. Do miejsca tego muszą prowadzić specjalne drogi dostępu przeznaczone do transportu materiałów i przejazdu pojazdów odbierających. d) Pojemnik i miejsce przetwarzania muszą być zaprojektowane i skonstruowane zgodnie z przepisami unijnymi dotyczącymi ochrony środowiska, w celu zapobiegania powstawania zapachów i zagrożeń dla gleby i wód gruntowych; e) Do pojemnika musi być podłączona rura odprowadzająca gazy, wyposażona w odpowiednie filtry w celu zapobiegania przenoszeniu chorób zakaźnych ludzi i zwierząt; f) Pojemnik musi być zamknięty podczas hydrolizy na okres co najmniej trzech miesięcy w sposób uniemożliwiający nieuprawnione otwarcie; g) Podmiot musi wprowadzić procedury mające na celu zapobieżenie przenoszeniu chorób zakaźnych ludzi lub zwierząt przez personel; h) Podmiot musi: (i) podjąć środki zapobiegawcze przeciwko ptakom, gryzoniom, owadom i innym szkodnikom; (ii) wprowadzić program zwalczania szkodników poparty dokumentacją. i) Podmiot musi prowadzić dokumentację dotyczącą: (i) każdego przypadku umieszczenia materiału w pojemniku; (ii) każdego przypadku wybrania zhydrolizowanego materiału z pojemnika; j) Podmiot musi opróżniać pojemnik w regularnych odstępach czasu: (i) w celu stwierdzenia braku korozji; (ii) w celu zapobiegania wyciekom materiałów płynnych do gleby i wykrycia ewentualnych wycieków; k) po zakończonej hydrolizie materiały należy zgromadzić, stosować i usuwać zgodnie z art. 13 lit. a), b) i c) lub art. 13 lit. e) ppkt (i) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009. l) Proces musi być prowadzony systemem wsadowym. m) Jakiekolwiek inny sposób przetwarzania lub stosowania zhydrolizowanych materiałów, w tym ich stosowanie w glebie, jest niedozwolony. I. Traktowanie wapnem obornika od świń i drobiu 1. Materiały wyjściowe W procesie tym można stosować obornik, o którym mowa w art. 9 lit. a) rozporządzenia nr 1069/2009, pochodzący od świń i drobiu. 2. Metoda przetwarzania a) Zawartość suchej masy w oborniku należy określić metodą zawartą w normie CEN EN 12880:2000 (1) dotyczącej charakterystyki osadu i określania zawartości suchej masy i wody. Dla celów tego procesu zawartość suchej masy musi wynosić między 15 % a 70 %. b) Należy dodać taką ilość wapna, żeby osiągnąć jedno z połączeń czasu i temperatury, o których mowa w lit. f). c) Wielkość cząstek przetwarzanych produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nie może przekraczać 12 mm. W razie potrzeby należy zmniejszyć wielkość cząstek, aby osiągnąć wymaganą maksymalną wielkość. d) Obornik należy zmieszać z wapnem palonym (CaO) o reaktywności średniej do wysokiej w ciągu maksymalnie sześciu minut, tak aby zgodnie z kryteriami badania reaktywności nr 5.10 metodą określoną w normie CEN EN 459-2:2002 (2) osiągnąć wzrost temperatury o 40 °C. Mieszanie musi być wykonane przez dwa mieszalniki ustawione w linii, każdy wyposażony w dwie śruby. Oba mieszalniki muszą: (i) mieć śrubę o średnicy 0,55 m i długości 3,5 m; (ii) silnik o mocy 30 kW i prędkość obrotową śruby wynoszącą 156 rpm; (iii) zapewniać przerób 10 t/godz. Średni czas mieszania powinien wynosić około dwóch minut. e) Mieszaninę należy mieszać przez co najmniej sześć godzin aż do uzyskania co najmniej dwutonowej pryzmy. f) W wyznaczonych w pryzmie punktach monitorowania należy dokonywać ciągłych pomiarów, aby stwierdzić, że wartość pH mieszaniny w pryzmie wyniosła co najmniej 12 w ciągu jednego z poniższych przedziałów czasu, podczas którego należy osiągnąć jedną z odpowiednich poniższych temperatur: (i) 60 °C przez 60 minut; lub (ii) 70 °C przez 30 minut. g) Proces musi być prowadzony systemem wsadowym. h) Należy wprowadzić procedurę pisemną w oparciu o zasady Analizy Zagrożeń i Krytycznych Punktów Kontroli (HACCP). i) Drogą walidacji zgodnej z wymogami przedstawionymi poniżej podmioty mogą wykazać przed właściwym organem, że proces, w którym użyto mieszalnika innego niż ten określony w lit. d), lub z użyciem wapna tlenkowo-magnezowego (CaOMgO) zamiast wapna palonego, jest skuteczny co najmniej w tym samym stopniu, co proces opisany w lit. a)–h). Walidacja ta musi: — wykazać, że używając innego urządzenia mieszającego niż to, o którym mowa w lit. d), lub wapna tlenkowo-magnezowego, zależnie od przypadku, wytworzyć można mieszaninę z obornikiem o parametrach pod względem pH, czasu i temperatury określonych w lit. f); — opierać się na monitorowaniu czasu i temperatury u podstawy, w połowie wysokości i u wierzchołka pryzmy, w reprezentatywnej liczbie punktów monitorowania (co najmniej cztery punkty w obszarze podstawy znajdujące się maksymalnie 10 cm ponad podstawą i maksymalnie 10 cm pod wierzchołkiem obszaru podstawy, jeden punkt w środku w połowie odległości od podstawy do wierzchołka pryzmy i cztery punkty w skrajnym obszarze wierzchołka pryzmy znajdujące się maksymalnie 10 cm pod powierzchnią i maksymalnie 10 cm pod wierzchołkiem pryzmy); — być przeprowadzona podczas dwóch co najmniej 30-dniowych okresów, z których jeden musi przypadać na zimną porę roku obszaru geograficznego, w którym używa się mieszalnika. J. Wieloetapowy proces katalityczny służący produkcji paliw odnawialnych 1. Materiały wyjściowe a) W tym procesie można stosować następujące materiały: (i) tłuszcze wytopione uzyskane z materiału kategorii 2, które zostały przetworzone metodą przetwarzania nr 1 (sterylizacja ciśnieniowa); (ii) olej z ryb lub tłuszcze wytopione uzyskane z materiału kategorii 3, które zostały przetworzone z zastosowaniem: — którejkolwiek z metod przetwarzania nr 1–5 lub nr 7; lub — w przypadku materiału uzyskanego z oleju z ryb, którejkolwiek z metod przetwarzania nr 1–7; (iii) olej z ryb lub tłuszcze wytopione wytworzone zgodnie z załącznikiem III, odpowiednio sekcja VIII lub XII, do rozporządzenia (WE) nr 853/2004. b) Stosowanie w tym procesie tłuszczów wytopionych uzyskanych z materiału kategorii 1 jest niedozwolone. 2. Metoda przetwarzania a) Dany tłuszcz wytopiony należy poddać wstępnej obróbce polegającej na: (i) bieleniu odwirowanych materiałów za pomocą filtra ceramicznego; (ii) usunięcia pozostałych nierozpuszczalnych zanieczyszczeń przez filtrację. b) Wstępnie obrobione materiały należy poddać wieloetapowemu procesowi katalitycznemu, który składa się z hydrodeoksygenacji, po którym następuje izomeryzacja. Materiały te należy poddać ciśnieniu co najmniej 20 barów w temperaturze co najmniej 250 °C przez co najmniej 20 minut.” c) W sekcji 3 pkt 2 wprowadza się następujące zmiany: (i) lit. b) ppkt (iii) tiret drugie otrzymuje brzmienie: „— »uzyskanej z materiału kategorii 3 innego niż materiały, o których mowa w art. 10 lit. p) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 – stosowane jako pasza.«;” (ii) dodaje się następujące litery: „c) wieloetapowy proces katalityczny służący produkcji paliw odnawialnych – mogą być: (i) w przypadku benzyny i innych paliw powstałych w wyniku tego procesu – stosowane jako paliwo bez ograniczeń przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu (punkt końcowy); (ii) w przypadku gliny zużytej w procesie bielenia i osadu powstałego w wyniku wstępnej obróbki, o której mowa w sekcji 2 pkt J.2 lit. a): — usunięte w drodze spalania lub współspalania, — przekształcone w biogaz, — kompostowane lub stosowane do produkcji produktów pochodnych, o których mowa w art. 36 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009; d) potraktowana wapnem mieszanina obornika pochodzącego od świń i drobiu może być stosowana w glebie jako przetworzony obornik.”;