1)

dodaje się artykuły w brzmieniu: „Artykuł 4b 1. Zgodnie z pkt 5–9 rezolucji RB ONZ nr 2146 (2014) państwa członkowskie mogą dokonywać inspekcji wyznaczonych statków na pełnym morzu, stosując wszelki środki odpowiadające danej sytuacji, z pełnym poszanowaniem międzynarodowego prawa humanitarnego i międzynarodowego prawa dotyczącego praw człowieka, w zależności od przypadku, w celu przeprowadzenia takich inspekcji oraz nakazać danemu statkowi podjęcie stosownych działań służących zwróceniu Libii ropy naftowej, za zgodą rządu Libii i w porozumieniu z nim. 2. Przed dokonaniem inspekcji, jak przewidziano w ust. 1, państwa członkowskie powinny najpierw uzyskać zgodę państwa bandery danego statku. 3. Państwa członkowskie dokonujące inspekcji, jak przewidziano w ust. 1, bezzwłocznie przedstawiają Komitetowi sprawozdanie z tej inspekcji zawierające istotne informacje szczegółowe, m.in. na temat działań podjętych w celu uzyskania zgody państwa bandery danego statku. 4. Państwa członkowskie dokonujące inspekcji, jak przewidziano w ust. 1, zapewniają, aby takie inspekcje były przeprowadzane przez okręty wojenne i statki stanowiące własność państwa lub eksploatowane przez państwo i wykorzystywane wyłącznie w rządowej służbie niehandlowej. 5. Ust. 1 nie ma wpływu na prawa, obowiązki lub zobowiązania państw członkowskich wynikające z prawa międzynarodowego, w tym na prawa lub obowiązki na mocy Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, m.in. na ogólną zasadę wyłącznej jurysdykcji państwa bandery nad jego statkami na pełnym morzu, w odniesieniu do niewyznaczonych statków i w każdej sytuacji innej niż określona w tym ustępie. 6. W załączniku V wymieniono statki, o których mowa w ust. 1, wyznaczone przez Komitet, zgodnie z pkt 11 rezolucji RB ONZ nr 2146 (2014). Artykuł 4c 1. Państwo członkowskie, pod którego banderą pływa wyznaczony statek, o ile Komitet postanowił tak, dokonując wyznaczenia, nakazuje temu statkowi, by nie dokonywał załadunku, transportu lub wyładunku ropy naftowej nielegalnie wywiezionej z Libii na jego pokładzie, przy braku wskazówek ze strony punktu centralnego rządu Libii, o którym mowa w pkt 3 rezolucji RB ONZ nr 2146 (2014). 2. Państwa członkowskie, o ile Komitet postanowił tak, dokonując wyznaczenia, odmawiają wyznaczonym statkom wejścia do swoich portów, chyba że takie wejście do portu jest konieczne do celów inspekcji lub w sytuacji nagłej, lub w przypadku powrotu takiego statku do Libii. 3. Zakazuje się świadczenia przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich usług bunkrowania, takich jak dostarczanie paliwa lub dostawy, lub innego rodzaju usług dla statków na rzecz wyznaczonych statków, o ile Komitet postanowił tak, dokonując wyznaczenia. 4. Ust. 3 nie ma zastosowania w przypadku, gdy właściwy organ w stosownym państwie członkowskim stwierdzi, że świadczenie takich usług jest konieczne do celów humanitarnych lub że dany statek wraca do Libii. Dane państwo członkowskie powiadamia Komitet o każdym takim zezwoleniu. 5. Zakazuje się dokonywania przez obywateli państw członkowskich lub podmioty będące pod ich jurysdykcją lub z terytoriów państw członkowskich transakcji finansowych dotyczących nielegalnie wywiezionej z Libii ropy naftowej znajdującej się na pokładach wyznaczonych statków, o ile Komitet postanowił tak, dokonując wyznaczenia. 6. W załączniku V wymieniono statki, o których mowa w ust. 1, 2, 3 i 5, wyznaczone przez Komitet, zgodnie z pkt 11 rezolucji RB ONZ nr 2146 (2014).”;