Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2342/92

z dnia 7 sierpnia 1992 r.

w sprawie przywozu bydła hodowlanego czystorasowego z państw trzecich i przyznawania z tego tytułu refundacji wywozowych oraz uchylające rozporządzenie (EWG) nr 1544/79

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 805/68 z dnia 27 czerwca 1968 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 2066/92 [2]; w szczególności jego art. 10 ust. 5 i art. 18 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

nie uiszcza się opłaty przywozowej od bydła hodowlanego czystorasowego, objętego kodem CN 01021000 w przywozie do Wspólnoty; w przypadku wywozu samic w wieku do 60 miesięcy płacona jest wyższa refundacja niż w przypadku bydła żywego objętego kodami CN 01029031 i 01029033;

w celu umożliwienia właściwego stosowania w tej dziedzinie zasad wspólnotowych, należy wyjaśnić pojęcie zwierząt hodowlanych czystorasowych; w tym celu należy stosować definicję podaną w art. 1 dyrektywy Rady 77/504/EWG z dnia 25 lipca 1977 r. w sprawie zwierząt hodowlanych czystorasowych z gatunku bydła [3], ostatnio zmienionej dyrektywą 91/174/EWG [4];

w celu zapewnienia, że przywożone zwierzęta są rzeczywiście przeznaczone do hodowli, muszą być one zaopatrzone w świadectwa rodowodowe i hodowlane oraz świadectwa zdrowia zwyczajowo wymagane dla takich zwierząt, a importerzy muszą zobowiązać się do utrzymywania tych zwierząt przy życiu przez pewien czas;

ze względu na brak przepisu zabezpieczającego utrzymywanie tych zwierząt przy życiu w danym okresie, należy ustanowić przepis dotyczący stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1697/79 z dnia 24 lipca 1979 r. w sprawie odzyskiwania po odprawie celnej należności przywozowych bądź wywozowych, które nie były wymagane od płatnika za towary objęte obowiązkiem zapłaty takich należności [5], w przypadku, gdy wymóg dotyczący wymienionego okresu nie jest przestrzegany;

Wspólnota zawarła dwustronne umowy o wolnym handlu z EFTA; zgodnie z tymi umowami należy uchylić niektóre przepisy lub zobowiązania odnoszące się do zainteresowanych państw trzecich, lecz musi być wymagane okazywanie świadectw rodowodowych i hodowlanych oraz świadectw zdrowia odnoszących się do zwierząt hodowlanych czystorasowych, w momencie dopuszczania do swobodnego obrotu we Wspólnocie;

należy określić dokumenty weterynaryjne wymagane przy wywozie samic zwierząt hodowlanych czystorasowych w wieku do 60 miesięcy, w celu zapewnienia, że są one rzeczywiście przeznaczone do hodowli oraz że wyniki oceny wartości genetycznej, które muszą widnieć na świadectwie rodowodowym lub być do niego dołączone są rzeczywiście podane;

zwierzęta hodowlane czystorasowe przywożone do Wspólnoty muszą być kontrolowane, by stwierdzić, czy nie były poprzednio wywiezione ze Wspólnoty i czy z tego tytułu nie zostały wypłacone refundacje wywozowe; w przypadku wypłacenia refundacji wywozowych za takie zwierzęta, kwoty te muszą zostać zwrócone przed powrotnym przywozem zwierząt do Wspólnoty;

rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1544/79 [6], zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 3988/87 [7], obejmuje jedynie wymagania odnoszące się do przyznawania refundacji wywozowych zwierząt hodowlanych czystorasowych; aby zapewnić przejrzystość, rozporządzenie powinno zostać uchylone, a jego przepisy włączone do niniejszego rozporządzenia;

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wołowiny i Cielęciny,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Do celów pobierania opłat przywozowych i przyznawania refundacji wywozowych, żywe bydło uważa się za zwierzęta hodowlane czystorasowe objęte kodem CN 01021000, o ile odpowiadają one definicji ustanowionej w art. 1 dyrektywy 77/504/EWG. Ponadto, za samice hodowlane czystorasowe uważa się tylko samice w wieku do sześciu lat.

Artykuł 2

1. W razie dopuszczenia do swobodnego obrotu bydła hodowlanego czystorasowego, objętego kodem CN 01021000, importerzy okazują władzom celnym Państwa Członkowskiego następujące dokumenty w odniesieniu do każdego zwierzęcia:

a) świadectwo rodowodowe i hodowlane;

b) świadectwo zdrowia rodzaju wymaganego dla bydła hodowlanego czystorasowego.

2. Dodatkowo importerzy przedstawiają władzom celnym pisemne oświadczenie, że zwierzę, za wyjątkiem przypadków siły wyższej, nie zostanie ubite w ciągu 12 miesięcy od daty przywozu.

3. Nie później niż na koniec 15 miesiąca następującego po dopuszczeniu do swobodnego obrotu, importerzy przedstawiają władzom celnym Państwa Członkowskiego przywozu, dowód, że zwierzę:

a) nie zostało ubite przed upływem terminu ustanowionego w ust. 2 i zostało zarejestrowane bądź wpisane do księgi hodowlanej, lub

b) zostało ubite przed upływem terminu ze względów sanitarnych lub padło w wyniku choroby bądź wypadku.

Dowód, o którym mowa w lit. a) oznacza świadectwo sporządzone przez stowarzyszenie, organizację lub właściwy organ Państwa Członkowskiego, prowadzące księgę hodowlaną. Dowód, o którym mowa w lit. b) oznacza świadectwo sporządzone przez właściwy organ wyznaczony przez Państwo Członkowskie.

4. Nieprzestrzeganie wymogu dotyczącego okresu 12 miesięcy, z wyjątkiem przypadków gdy zastosowanie ma ust. 3 lit. b), prowadzi do zaklasyfikowania danego zwierzęcia jako objętego kodem CN 010290 i wszczęcia postępowania w celu odzyskania niepobranych należności przywozowych, zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 1697/79.

5. Przepisy dotyczące:

- limitu wiekowego ustanowionego w art. 1,

- zobowiązań określonych w ust. 2–4

nie mają zastosowania do przywozu zwierząt hodowlanych czystorasowych pochodzących z Austrii, Finlandii, Islandii, Norwegii, Szwecji i Szwajcarii.

Artykuł 3

Przyznanie refundacji za samice zwierząt hodowlanych czystorasowych wymaga okazania, w momencie załatwiania formalności celnych, oryginału i kopii poniższych dokumentów w odniesieniu do każdego zwierzęcia:

a) świadectwa rodowodowego wydanego przez stowarzyszenie, organizację lub właściwy organ Państwa Członkowskiego, prowadzące księgę hodowlaną, ukazującego w szczególności wyniki badań użytkowości oraz wyniki (z danymi szczegółowymi dotyczącymi pochodzenia) oceny wartości genetycznej danego zwierzęcia oraz jego rodziców i dziadków. Wyniki te mogą również towarzyszyć świadectwu;

b) świadectwa zdrowia bydła hodowlanego czystorasowego, wymaganego przez państwo trzecie przeznaczenia.

Jednakże na zasadzie odstępstwa od lit. b) Państwa Członkowskie mogą zezwolić na okazanie jednego świadectwa dla partii zwierząt.

Oryginały obydwu świadectw zwracane są eksporterowi, a odpisy poświadczone za zgodność z oryginałem przez urzędy celne dołącza się do wniosku o wypłatę refundacji.

Artykuł 4

1. Przed dopuszczeniem do swobodnego obrotu zwierząt hodowlanych czystorasowych powtórnie przywożonych do Wspólnoty, wszelkie przyznane refundacje wywozowe muszą zostać zwrócone, a w przypadku, gdy jeszcze nie zostały wypłacone, niezbędne środki muszą zostać podjęte przez właściwe władze w celu wstrzymania wypłaty takich sum.

2. Jeśli w czasie załatwiania formalności celnych w odniesieniu do zwierząt objętych kodem CN 01021000, świadectwo rodowodowe wskazuje, że hodowca prowadzi działalność gospodarczą na terytorium Wspólnoty, importer musi również udowodnić, że nie przyznano mu refundacji bądź że przyznaną refundację oddał. Jeżeli nie można dostarczyć takiego dowodu, refundację wywozową, równą najwyższej opłacie przywozowej stosowanej w odniesieniu do zwierząt z gatunku bydła objętych kodem CN 010290 w dniu powtórnego przywozu do Wspólnoty, uznaje się za wypłaconą.

Artykuł 5

Rozporządzenie (EWG) nr 1544/79 traci moc.

Artykuł 6

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 sierpnia 1992 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 7 sierpnia 1992 r.

W imieniu Komisji

Ray Mac Sharry

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 148 z 28.6.1968, str. 24.

[2] Dz.U. L 215 z 30.7.1992, str. 49.

[3] Dz.U. L 206 z 12.8.1977, str. 8.

[4] Dz.U. L 85 z 5.4.1991, str. 37.

[5] Dz.U. L 197 z 3.8.1979, str. 1.

[6] Dz.U. L 187 z 25.7.1979, str. 8.

[7] Dz.U. L 376 z 31.12.1987, str. 31.

--------------------------------------------------