PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 319/37

DECYZJA RADY

z dnia 13 listopada 2006 r.

w sprawie procedur konsultacyjnych i informacyjnych w sprawach ubezpieczenia kredytów, gwarancji kredytowych i kredytów finansowych

(Wersja skodyfikowana)

(2006/789/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Decyzja Rady 73/391/EWG z dnia 3 grudnia 1973 r. w sprawie procedur konsultacyjnych i informacyjnych w sprawach ubezpieczenia kredytów, gwarancji kredytowych i kredytu finansowego (3) została znacząco zmieniona (4). Dla zapewnienia jasności i zrozumiałości powinna zostać ujednolicona.

(2) Decyzją z dnia 27 września 1960 r. (5) Rada utworzyła Grupę ds. Koordynacji Polityki w zakresie Ubezpieczenia Kredytów, Gwarancji Kredytowych i Kredytów Finansowych.

(3) Wskazane jest wprowadzenie procedur konsultacyjnych i informacyjnych w sprawach ubezpieczenia kredytów, gwarancji kredytowych i kredytów finansowych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejsza decyzja dotyczy procedur konsultacyjnych i informacyjnych w sprawach ubezpieczenia kredytu, gwarancji kredytowych i kredytów finansowych.

TYTUŁ I

PROCEDURA OGÓLNA

SEKCJA I

Zakres

Artykuł 2

1. Konsultacje, zgodnie z procedurą ustanowioną w sekcji II, przeprowadzane są w przypadku gdy został wysunięty wniosek – przez państwo, przez każdą inną organizację państwową lub jakikolwiek organ prowadzący działalność w zakresie ubezpieczeń kredytów lub finansów – o udzielenie lub o gwarancję, w całości lub częściowo, kredytów zagranicznych:

a) związanych z wywozem towarów i usług;

b) odbiegających od norm wymienionych w załączniku I lub każdej innej normy przyjętej przez państwa członkowskie.

2. Procedura konsultacyjna jest stosowana w przypadku, gdy:

a) dotyczy kredytów dostawcy lub kredytów finansowych;

b) kredyty te stanowią przedmiot indywidualnych umów lub ogólnych porozumień kredytowych, jak opisano w art. 3;

c) dotyczyć będzie kredytów czysto prywatnych albo w pełni lub częściowo finansowanych z funduszy publicznych.

3. Kredyty mieszane składające się z funduszy publicznych i prywatnych oraz prywatne ogólne porozumienia kredytowe składające się z dotacji na spłatę oprocentowania pochodzących z funduszy publicznych do celów procedury konsultacyjnej są uznawane za kredyty publiczne.

Artykuł 3

1. „Ogólne porozumienie kredytowe” oznacza każde ustalenie lub deklarację, w dowolnej formie, gdzie w odniesieniu do państwa trzeciego albo eksporterów lub instytucji finansowych wyrażony jest zamiar udzielenia gwarancji kredytu dostawcy lub kredytu finansowego lub przyznania kredytu finansowego do określonego lub dającego się ustalić pułapu oraz w odniesieniu do serii powiązanych ze sobą transakcji.

Procedura konsultacyjna jest stosowana w odniesieniu do powyżej wskazanych ogólnych porozumień, nawet w przypadku gdy charakter transakcji nie został określony oraz gdy nie podjęto żadnych formalnych zobowiązań, bez uszczerbku dla prawa podjęcia decyzji w zakresie każdej pojedynczej umowy.

2. Jeżeli w czasie konsultacji w sprawie przyznania ogólnego porozumienia – zarówno o charakterze publicznym, jak i prywatnym – państwo członkowskie lub Komisja występuje z wnioskiem o przeprowadzenie konsultacji ustnych oraz w przypadku gdy w czasie trwania ustnych konsultacji siedem państw członkowskich występuje z wnioskiem dotyczącym tego, że wszystkie lub kilka pojedynczych umów, które są pokrywane z powyższego ogólnego porozumienia, są przedmiotem uprzednich konsultacji, to w zakresie takich umów odbywają się konsultacje.

3. Każde państwo członkowskie, które przyznało ogólne porozumienie, powiadamia o sposobie wykorzystania tego porozumienia następnego dnia po dniu przyznania porozumienia oraz co sześć miesięcy od tej daty.

SEKCJA II

Procedura

Artykuł 4

W przypadku indywidualnej umowy państwo członkowskie rozpoczynające konsultacje dostarcza następujących informacji:

a) kraj przeznaczenia;

b) miejsce transakcji lub w przypadku braku tej informacji — nazwa siedziby zarządu Umawiającej się Strony w kraju przeznaczenia;

c) cechy transakcji: i) charakter transakcji: rodzaj materiału i przybliżona liczba jednostek będących przedmiotem dostawy; ii) ocena wartości zgodnie ze skalą zawartą w załączniku II; iii) czy kupujący lub poręczyciele są jednostkami prywatnymi czy publicznymi; iv) w przypadku gdy transakcja jest przedmiotem przetargu międzynarodowego – końcowy termin składania ofert przetargowych;

d) najważniejsze warunki kredytu, o które stara się zaproponowany odbiorca;

e) warunki kredytu, które oferują władze kraju wywozu: i) oprocentowanie kredytu; ii) okres spłaty kredytu i dzień rozpoczęcia tego okresu (np. dzień każdej dostawy, dzień ostatniej dostawy, dzień uruchomienia kredytu); iii) stopa spłaty; iv) jeżeli spłata nie następuje w równych ratach i w równych odstępach czasu między dniem rozpoczęcia spłaty a ostatnim dniem spłaty kredytu – dokładne szczegóły dotyczące realizacji spłaty (stawka procentowa każdej raty i dokładna data spłaty); v) kwota efektywnej dotacji na spłatę oprocentowania, w przypadku gdy różni się ona od należności normalnego systemu; stopa oprocentowania, w przypadku gdy kredyt jest przyznawany z funduszy publicznych; vi) opłaty związane z ubezpieczeniem kredytu, jeżeli różnią się od opłat normalnego systemu; vii) zakres i warunki każdego wsparcia dla wydatków lokalnych;

f) dokładne podstawy braku stosowania lub odstąpienia od norm określonych w art. 2 ust. 1. W przypadku uzyskania kredytu następujące okoliczności muszą zostać określone: i) kredyt pomocowy; ii) konkurencja z państwa trzeciego (ze wskazaniem, czy występuje zjawisko wspierania konkurencji, czy też nie); iii) transakcja pokrywana z ogólnego porozumienia, które było przedmiotem wcześniejszych konsultacji.

Artykuł 5

W przypadku ogólnych porozumień kredytowych państwo członkowskie rozpoczynające konsultacje dostarcza następujących informacji:

a) kraj przeznaczenia;

b) pułap ogólnego porozumienia kredytowego;

c) przeznaczenie kredytu: i) miejsce przeprowadzenia transakcji, jeśli jest znane; ii) rodzaj materiału, którego dostawa jest planowana; iii) określenie, czy kredytobiorcy lub każdy z poręczycieli są jednostkami prywatnymi czy publicznymi;

d) warunki kredytu analogicznie do informacji wymaganych na podstawie art. 4 lit. e) oraz wymagania kwalifikujące w odniesieniu do indywidualnych umów (np. końcowy termin włączenia do ogólnego porozumienia kredytowego, minimalne ceny umowne, jeśli jakiekolwiek mają być określone);

e) dokładne podstawy braku stosowania lub odstąpienia od norm określonych w art. 2 ust. 1. W przypadku uzyskania kredytu następujące okoliczności muszą zostać określone: i) kredyt pomocowy; ii) konkurencja z państwa trzeciego (ze wskazaniem, czy występuje zjawisko wspierania konkurencji czy też nie).

Artykuł 6

Przy przekazywaniu informacji przestrzegana jest następująca numeracja:

a) umowy indywidualne: litery odpowiadające państwu członkowskiemu biorącemu udział w konsultacjach, po których występuje numer seryjny za każdy rok; w przypadku gdy umowa jest pokrywana z ogólnego porozumienia, numeracja takiego ogólnego porozumienia jest także wskazana;

b) prywatne ogólne porozumienia kredytowe: litera „X”, po której występują litery odpowiadające państwu członkowskiemu biorącemu udział w konsultacjach oraz numer seryjny za każdy rok;

c) kredyty z funduszy publicznych lub mieszane: litera „A”, po której występują litery odpowiadające państwu członkowskiemu biorącemu udział w konsultacjach oraz numer seryjny za każdy rok.

Artykuł 7

W celu umożliwienia państwom członkowskim koordynowania swoich stanowisk we właściwym czasie informacje wymienione na podstawie art. 4 i 5 muszą być przekazane tak szybko, jak to możliwe, po rozpoczęciu kontroli albo gwarancji i proponowanych właściwych kredytów, albo każdej innej decyzji, która na podstawie przepisów krajowych lub krajowych praktyk administracyjnych stanowiłaby warunek wstępny dla kolejnych badań takich gwarancji i kredytów.

Artykuł 8

W przypadku gdy wprowadzane są zmiany w czynnikach uzasadniających odstąpienie od norm lub w przypadku zaproponowania nowych podstawowych warunków kredytu, które różnią się od warunków początkowo zaproponowanych przez państwo członkowskie biorące udział w konsultacjach, wznowione konsultacje odbywają się na podstawie skorygowanego numeru odniesienia.

Jeżeli jednak nowe zaproponowane warunki są bardziej restrykcyjne, dane państwo członkowskie jest jedynie zobowiązane do bezpośredniego przekazywania informacji na podstawie pierwotnego numeru odniesienia.

Artykuł 9

Informacje określone w art. 4 i 5, odpowiedzi określone w art. 10 i powiadomienia określone w art. 15 są przekazywane za pośrednictwem teleksu do adresatów wyznaczonych odpowiednio przez każde państwo członkowskie, Komisję i Sekretariat Generalny Rady.

Cała korespondencja odnosząca się do konsultacji oznaczona jest numerem listu oraz wskazuje kraj przeznaczenia.

Artykuł 10

1. Państwa członkowskie i Komisja mogą:

a) wskazać, że warunki proponowane przez państwo członkowskie biorące udział w konsultacjach nie wymagają żadnych komentarzy;

b) zażądać od państwa członkowskiego biorącego udział w konsultacjach przedstawienia dodatkowych szczegółów;

c) zgłosić swoje uwagi i zastrzeżenia lub wyrazić negatywną opinię; jedynie opinia wyraźnie opisana jako „opinia negatywna” jest za taką uważana;

d) zażądać spotkania konsultacyjnego.

2. W przypadku gdy transakcje będące przedmiotem konsultacji otrzymają opinię negatywną od siedmiu państw członkowskich, spotkania konsultacyjne odbywają się automatycznie.

3. Z wyjątkiem przypadku stosowania art. 13 państwo członkowskie biorące udział w konsultacjach zawiesza podjęcie decyzji do momentu wygaśnięcia okresów ustalonych w art. 11 lub w przypadku gdy spotkanie konsultacyjne ma się odbyć automatycznie na podstawie ust. 2 do czasu wstrzymania takiego spotkania.

Artykuł 11

Procedura przewidziana w art. 10 ust. 1 musi zostać rozpoczęta w ciągu okresu siedmiu dni kalendarzowych od daty otrzymania wstępnego zawiadomienia od państwa członkowskiego biorącego udział w konsultacjach.

W przypadku gdy żądanie dodatkowych szczegółów skierowane jest do państwa członkowskiego biorącego udział w konsultacjach przed datą wygaśnięcia terminu siedmiu dni kalendarzowych, państwo członkowskie musi udzielić odpowiedzi najpóźniej w ciągu pięciu dni kalendarzowych.

Uczestnicy powyżej wspomnianej procedury są uprawnieni do przedstawienia swojej opinii w ciągu maksymalnego okresu trzech dni roboczych następującego po otrzymaniu takich dodatkowych szczegółów.

Artykuł 12

Brak odpowiedzi w terminach ustanowionych w art. 11 ze strony państw członkowskich, do których wystąpiono o konsultacje, lub Komisji jest uważany za brak uwag w rozumieniu art. 10 ust. 1 lit. a).

Gdy tylko państwo członkowskie żądające przedstawienia dodatkowych szczegółowych informacji zawiadomi adresatów określonych w art. 9 o braku otrzymania odpowiedzi przed datą upływu terminu ustanowionego w art. 11 akapit drugi, spotkanie konsultacyjne odbywa się automatycznie, a przepisy art. 10 ust. 3 są stosowane.

Artykuł 13

Państwo członkowskie biorące udział w konsultacjach jako środek wyjątkowy może podjąć natychmiastową decyzję w sprawie zaproponowanej transakcji, jeżeli uważa, iż podjęcie takiej decyzji nie może być dłużej odkładane.

Jednakże z wyjątkiem kredytów z funduszy publicznych akapit pierwszy nie ma zastosowania:

a) w przypadku decyzji dotyczącej przyznania lub udzielenia gwarancji kredytu opartej jedynie na wewnątrzwspólnotowej konkurencji. Jednakże możliwość podjęcia natychmiastowej decyzji w sprawie transakcji jest dozwolona na warunkach, w odniesieniu do których inne państwo członkowskie podjęło już decyzję o ich poparciu;

b) w zakresie, w jakim jakakolwiek procedura ustalona w kontekście międzynarodowym, której stronami są wszystkie państwa członkowskie, daje wszystkim uczestnikom w nagłych przypadkach jedynie możliwość skrócenia normalnego okresu przewidywanego na udzielenie odpowiedzi.

Artykuł 14

Spotkania konsultacyjne odbywają przy każdym spotkaniu Grupy ds. Koordynacji Polityki w zakresie Ubezpieczenia Kredytów, Gwarancji Kredytowych i Kredytów Finansowych powołanej decyzją Rady z dnia 27 września 1960 r. lub jej grup roboczych. Ponadto spotkania nadzwyczajne zwoływane są między spotkaniami powyżej wskazanej grupy lub jej grup roboczych, jeżeli jakiekolwiek z państw członkowskich występuje z wnioskiem o takie spotkanie.

Państwa członkowskie i Komisja przekazują wszystkim adresatom określonym w art. 9, w miarę możliwości w terminie czterech dni kalendarzowych przed spotkaniami konsultacyjnymi, wykaz spraw, które zamierzają przedłożyć do przedyskutowania na spotkaniu.

Spotkania konsultacyjne odbywają się w siedzibie Sekretariatu Generalnego Rady.

Artykuł 15

We wszystkich przypadkach o ostatecznej decyzji podejmowanej w odniesieniu do poszczególnych transakcji powiadamiane są pozostałe państwa członkowskie. Powiadomienie o takiej decyzji zawiera uzasadnienie dotyczące przyczyn, ze względu na które państwo członkowskie biorące udział w konsultacjach nie było w stanie uwzględnić żadnych uwag, zastrzeżeń lub opinii negatywnych przedstawionych przez partnerów, z którymi przeprowadzono konsultacje.

TYTUŁ II

PROCEDURY SPECJALNE

Artykuł 16

Każde państwo członkowskie może wystąpić z pytaniem do innego państwa członkowskiego, czy posiada wiedzę o transakcji, która do chwili obecnej nie była przedmiotem konsultacji oraz, w szczególności, o warunkach kredytowania podnoszonych przez eksportera lub instytucję finansową. W przypadku braku odpowiedzi na powyższe zapytanie przez okres siedmiu dni kalendarzowych państwo członkowskie badające sprawę jest uprawnione uznać, że państwo członkowskie, do którego wystąpiono o konsultacje, posiada wiedzę na ten temat i że podnoszone warunki kredytowania uważa się za przyjęte. Zgodnie z procedurą przewidzianą w tytule I państwo członkowskie badające sprawę posiada prawo do przeprowadzenia konsultacji, wskazując bezpośrednio, iż powyższe działanie jest uzasadnione konkurencyjnym zachowaniem, które uważa się za ustalone.

Jeżeli konsultacje zostały już rozpoczęte przez państwo członkowskie oraz przez inne państwa członkowskie, które wezwano do odpowiedzi na te same pytania, początkowo przedstawione pierwszemu zapytanemu państwu członkowskiemu, dotyczące ostatecznego stanowiska, brak odpowiedzi na powyższe w dniu upływu terminu pięciu dni roboczych upoważnia państwo członkowskie badające sprawę do uznania, że państwo członkowskie, do którego zwrócono się z zapytaniem, udzieliło poparcia danej kwestii na warunkach wskazanych w czasie konsultacji.

Artykuł 17

Kredyty niewiązane, odbiegające od norm określonych w załączniku I lub od jakichkolwiek norm przyjętych przez państwa członkowskie w ramach polityki Grupy ds. Koordynacji Polityki w zakresie Ubezpieczenia Kredytów, Gwarancji Kredytowych i Kredytów Finansowych, powodują konieczność powiadomienia o:

a) podstawowych elementach przyznanych kredytów w czasie poprzedniego kwartału;

b) sposobie wykorzystania kredytów niewiązanych do momentu zamknięcia poprzedniego roku.

Artykuł 18

W przypadku zawarcia przez państwo członkowskie z państwem trzecim porozumienia, które odnosi się do przyznania możliwych kredytów bez określania ich dokładnych warunków:

a) w przypadku kredytów wiązanych w momencie podpisania porozumienia państwo członkowskie przekazuje główne postanowienia porozumienia adresatom określonym w art. 9;

b) w przypadku kredytów niewiązanych powiadomienia przewidziane w art. 17 stosują się jednakowo do takich kredytów.

TYTUŁ III

SPRAWOZDANIA OKRESOWE

Artykuł 19

Grupa ds. Koordynacji Polityki w zakresie Ubezpieczenia Kredytów, Gwarancji Kredytowych i Kredytów Finansowych przedkłada półroczne sprawozdania w sprawie stosowania procedur określonych w tytułach I i II.

Bez uszczerbku dla sprawozdań okresowych sporządza się także sprawozdania uzupełniające, w przypadku gdy charakter i znaczenia trudności napotkanych w czasie stosowania odpowiednich procedur tego wymagają.

TYTUŁ IV

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 20

Decyzja 73/391/EWG zostaje uchylona.

Odesłania do uchylonej decyzji należy odczytywać jako odesłania do niniejszej decyzji, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku IV.

Artykuł 21

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 13 listopada 2006 r. W imieniu Rady E. TUOMIOJA Przewodniczący

(1) Dz.U. C 226 E z 15.9.2005, str. 43.

(2) Dz.U. C 302 z 7.12.2004, str. 19.

(3) Dz.U. L 346 z 17.12.1973, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 1994 r.

(4) Patrz: załącznik III.

(5) Dz.U. 66 z 27.10.1960, str. 1339.

ZAŁĄCZNIK I NORMY WSPÓLNOTOWE, OD KTÓRYCH ODSTĘPSTWA SĄ NIEDOPUSZCZALNE BEZ PRZEPROWADZENIA UPRZEDNIEJ KONSULTACJI A. Okres kredytowania W przypadku wszelkich kredytów dostawcy lub kredytów finansowych okres kredytowania nie może przekroczyć pięciu lat liczonych od następujących dat początkowych: 1. Dobra kapitałowe, na które składają się pojedyncze produkty mogące być używane niezależnie (np. lokomotywy): — uśredniona data lub daty faktycznego wejścia odbiorcy w posiadanie towarów w jego kraju. 2. Dobra kapitałowe przeznaczone dla kompletnych linii urządzeń lub fabryk, jeżeli na dostawcy nie ciąży obowiązek uruchomienia urządzeń: — data faktycznego wejścia odbiorcy w posiadanie wszystkich towarów (z wyłączeniem części zapasowych), dostarczonych na podstawie umowy. 3. Umowy budowlane, gdy na wykonawcy nie ciąży obowiązek uruchomienia urządzeń: — dzień ukończenia budowy. 4. Umowy o wykonanie instalacji (lub budowy), gdy na dostawcy (lub wykonawcy) na mocy umowy ciąży obowiązek uruchomienia urządzeń: — dzień, w którym dostawca (lub wykonawca) ukończył instalację (lub budowę) i przeprowadził wstępne testy mające wykazać, czy jest ona gotowa do użytkowania, bez względu na to, czy instalacja (lub budowa) zostanie wtedy przekazana nabywcy, zgodnie z warunkami określonymi w umowie i niezależnie od wszelkich dalszych zobowiązań, jakie może zaciągnąć dostawca (lub wykonawca), dotyczących na przykład gwarancji skutecznej pracy urządzeń lub przeprowadzenia szkoleń dla miejscowego personelu. 5. W przypadku ust. 2, 3, i 4, gdy umowa dotyczy oddzielnego wykonania poszczególnych etapów projektu: — dzień rozpoczęcia każdego z oddzielnych etapów lub uśredniona data rozpoczęcia poszczególnych etapów, bądź – w przypadku gdy dostawca podpisał umowę niedotyczącą całego projektu, lecz jego istotnej części – data początkowa właściwa dla całego projektu. B. Udział procentowy wydatków lokalnych W przypadku gwarantowanych kredytów prywatnych saldo udziału lokalnych środków finansowanych z kredytu nie może przekroczyć 5 % ceny umownej. Jednakże konsultacje nie są rozpoczynane w przypadku umów, które przewidują spłatę lokalnego udziału najpóźniej w dniu wygaśnięcia trzymiesięcznego okresu liczonego od dnia ostatecznego ukończenia prac lub dostaw. Do celów właściwej interpretacji niniejszej zasady: a) „saldo finansowane z kredytu” oznacza saldo pozostające po odjęciu od lokalnych środków wszystkich wpłat na rachunek dokonanych w zawiązku z umową; b) „udział lokalnych środków” oznacza tę część ceny umowy, która przedstawia przewidywane przez eksportera wydatki do poniesienia w związku z wypłatami dla pracowników i innych osób lub płatnościami za towary i materiały; c) „umowa” oznacza każdego rodzaju umowę o dostawę towarów i materiałów, umowę dzieło, umowy mieszane (np. o dostawę i o dzieło); d) „wpłata na rachunek” oznacza każdą sumę płaconą w okresie między dniem złożenia zamówienia a ostatecznym zakończeniem prac i dostaw. C. Umowy leasingu Do celów stosowania zasad, które są przedmiotem niniejszej decyzji, umowy leasingu traktuje się jako kredyty. W przypadku gdy ich całkowity okres trwania nie jest wyraźnie ograniczony, okres umowy uznaje się za przekraczający pięć lat.

ZAŁĄCZNIK II SKALA UŻYWANYCH WARTOŚCI Kategoria I : do 750 000 specjalnych praw ciągnienia. Kategoria II : od 600 000 do 1 200 000 specjalnych praw ciągnienia. Kategoria III : od 1 000 000 do 2 200 000 specjalnych praw ciągnienia. Kategoria IV : od 2 000 000 do 3 200 000 specjalnych praw ciągnienia. Kategoria V : od 3 000 000 do 5 000 000 specjalnych praw ciągnienia. Kategoria VI : od 4 800 000 do 7 600 000 specjalnych praw ciągnienia. Kategoria VII : od 7 400 000 do 11 200 000 specjalnych praw ciągnienia. Kategoria VIII : od 10 000 000 do 22 000 000 specjalnych praw ciągnienia. Kategoria IX : od 20 000 000 do 44 000 000 specjalnych praw ciągnienia. Kategoria X : powyżej 40 000 000 specjalnych praw ciągnienia.