ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(214)

Zaburzenie działalności TRAINOSE spowodowałoby znaczące obciążenie dla sieci transportu publicznego ogółem, a w szczególności dla miejskiej sieci w Atenach (z której rocznie korzysta 8 mln pasażerów), Salonikach i w Patras. Znaczenie TRAINOSE jako jedynego dostawcy usług kolejowego przewozu pasażerskiego i towarowego w Grecji uwidoczniło się w szczytowym momencie kryzysu uchodźczego, gdy na niektórych trasach przejazdu pociągów częściowo zamknięto lub zmniejszono ruch pociągów. Po otwarciu granicy Idomeni wracało z Europy Środkowej lub wyjeżdżało do niej około ośmiu pociągów towarowych dziennie. Po zamknięciu granicy liczbę tę ograniczono do zaledwie czterech pociągów kursujących na dłuższej trasie przez teren Bułgarii, co oznaczało wyższe koszty transportu dla greckich importerów i eksporterów. Pociąg składający się z 34 wagonów przewożący ładunek do Europy Środkowej w ciągu dwóch do trzech dni wiąże się zwykle z kosztami wynoszącymi maksymalnie 50 000 EUR. Dłuższa droga jest przyczyną opóźnień aż do 12 dni, co zwiększa koszty niemal o 20 %. Bezpośrednie dodatkowe koszty ponoszone przez stowarzyszenie eksporterów w północnej Grecji, w którego skład wchodzi około 500 małych przedsiębiorstw, wyniosły w przybliżeniu 5 mln EUR i zahamowały wysiłki zmierzające do ożywienia gospodarki po sześciu latach recesji. W ramach tego dążenia zasadnicze znaczenie ma zapewnienie płynnego przejścia do osiągnięcia strategicznego celu, którym jest nadchodząca sprzedaż 100 % kapitału podstawowego TRAINOSE inwestorom, co należy postrzegać jako ważny etap w realizowaniu programu uzgodnionego z Eurogrupą (70).
(6)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje. Ponieważ niniejsza decyzja ma na celu rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego protokołu Dania w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszej decyzji podejmuje decyzję, czy dokona jej transpozycji do swego prawa krajowego.
(11)

Art. 33 decyzji 2008/615/WSiSW przyznaje Radzie uprawnienia wykonawcze w celu przyjęcia środków niezbędnych do wykonania wspomnianej decyzji, w szczególności w odniesieniu do otrzymywania i dostarczania danych osobowych, co przewidziano we wspomnianej decyzji.
(4)

Komisja przesłała kwestionariusze do jedynego unijnego producenta żelazochromu niskowęglowego, do dziesięciu użytkowników oraz do ośmiu importerów, którzy zgłosili się po wszczęciu postępowania.
a)

„tabele powiązań” oznaczają tabele korelacji nadające się do przetwarzania automatycznego, które pokazują, w jaki sposób pojęcia w jednej klasyfikacji odnoszą się do jednego lub kilku pojęć w innej klasyfikacji. Tabele powiązań używane są do automatycznego przekodowania informacji do celów automatycznego dopasowywania ofert zatrudnienia i osób poszukujących pracy za pośrednictwem wspólnej platformy informatycznej;
c)

art. 1, 2, 3, 4, art. 5 ust. 1 w zakresie, w jakim obejmują one sprawy należące do kompetencji Unii do określania i realizacji wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa;
(6)

Aby nie opóźniać nadmiernie korzyści płynących z protokołu oraz analogicznie do postanowień umowy INTERBUS, w protokole przewidziano jego wejście w życie, w odniesieniu do Umawiających się Stron, które go zatwierdziły lub ratyfikowały, gdy został on zatwierdzony lub ratyfikowany przez co najmniej cztery Umawiające się Strony, w tym Unię.
(1)

Od 2010 r. Grecja otrzymuje pomoc finansową od państw członkowskich należących do strefy euro. W szczególności, w ramach wsparcia z pierwszego programu dostosowań makroekonomicznych, w okresie od maja 2010 r. do grudnia 2011 r. Grecja otrzymała pożyczki dwustronne w wysokości 52 900 mln EUR od państw członkowskich należących do strefy euro, których walutą jest euro; kwota ta została zgromadzona przez Komisję w Instrumencie pożyczkowym na rzecz Grecji; w ramach wsparcia z drugiego programu dostosowań makroekonomicznych w okresie od marca 2012 r. do lutego 2015 r. Grecja otrzymała dodatkowe pożyczki finansowane z Europejskiego Instrumentu Stabilności Finansowej w wysokości 130 900 mln EUR (2); natomiast w okresie od sierpnia 2015 r. do czerwca 2018 r. Grecja otrzymała dodatkową kwotę w wysokości 59 900 mln EUR (3) w formie pożyczek z Europejskiego Mechanizmu Stabilności. Zobowiązania Grecji pozostające do spłaty na rzecz państw członkowskich należących do strefy euro, Europejskiego Instrumentu Stabilności Finansowej i Europejskiego Mechanizmu Stabilności wynoszą w sumie 243 700 mln EUR. Ponadto, w celu wsparcia pierwszego i drugiego programu dostosowań gospodarczych, Grecja otrzymała pomoc finansową z Międzynarodowego Funduszu Walutowego w kwocie 32 100 mln EUR.
(4)

Rada Sterująca powinna umożliwiać państwom członkowskim doradzanie Komisji w kwestiach strategicznych, co zapewni dostosowanie unijnych inicjatyw i instrumentów w zakresie zapobiegania i przeciwdziałania wszystkim formom brutalnego ekstremizmu i terroryzmu do potrzeb i wymogów zainteresowanych stron w państwach członkowskich oraz do priorytetów na poziomie Unii.
(8)

Zgodnie z art. 120 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) 2017/1939 Prokuratura Europejska wykonuje swoją właściwość w odniesieniu do wszystkich przestępstw objętych zakresem jej właściwości, które popełniono po dniu wejścia w życie rozporządzenia (UE) 2017/1939. W przypadku przestępstw, o których mowa w art. 22 i 23 rozporządzenia (UE) 2017/1939 i które nie należą jeszcze do obszaru właściwości EPPO od pierwotnego wejścia w życie tego rozporządzenia, EPPO powinna zatem wykonywać swoją właściwość w odniesieniu do terytorium lub obywateli Malty po wejściu w życie tego rozporządzenia na Malcie,
DECYZJA RADY (UE) 2018/1279

z dnia 18 września 2018 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie powiązania ich systemów handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w odniesieniu do przyjęcia jego regulaminu wewnętrznego

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2017/2240 (1) w dniu 23 listopada 2017 r. podpisana została Umowa między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie powiązania ich systemów handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (2) (zwana dalej „Umową”).

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie powiązania ich systemów handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w odniesieniu do przyjęcia jego regulaminu wewnętrznego, polega na poparciu przyjęcia przez Wspólny Komitet regulaminu wewnętrznego, określonego w projekcie decyzji Wspólnego Komitetu dołączonym do niniejszej decyzji.

Przedstawiciele Unii we Wspólnym Komitecie mogą, bez konieczności przyjmowania przez Radę kolejnej decyzji, uzgodnić niewielkie zmiany w projekcie decyzji.
Skutkiem obecnego konfliktu w Jemenie jest kryzys humanitarny o bardzo dużym zasięgu, który sprawia, że pomocy potrzebuje ok. 75 % ludności (22,2 mln osób). Przeszkody w zakresie przywozu komercyjnego do Jemenu prowadzą do poważnych braków w artykułach pierwszej potrzeby, podwyżek cen dostępnych towarów oraz rozwoju czarnego rynku i sieci przemytniczych.

Aby zaradzić tragicznej sytuacji humanitarnej w Jemenie, należy bezwzględnie kontynuować regularne przepływy ładunków komercyjnych do tego kraju. Rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2216 (2015) upoważnia państwa członkowskie ONZ do podjęcia niezbędnych kroków w celu zapobieżenia bezpośredniemu lub pośredniemu dostarczaniu, sprzedaży lub przekazywaniu przez obywateli państw członkowskich lub poprzez terytoria państw członkowskich lub z ich terytoriów – lub przy użyciu statków pływających pod banderą państw członkowskich lub ich statków powietrznych – broni oraz materiałów pokrewnych wszelkiego rodzaju, łącznie z bronią i amunicją, pojazdami wojskowymi i sprzętem wojskowym, sprzętem paramilitarnym oraz częściami zamiennymi do nich niektórym osobom i podmiotom, które mają zostać wyznaczone przez komitet ustanowiony na mocy tej rezolucji. Aby ułatwić niezakłócony przepływ towarów komercyjnych do Jemenu, rząd Jemenu zwrócił się do ONZ o świadczenie usługi monitorowania i inspekcji zapewniającej, by ładunki komercyjne wwożone na jemeńskie wody terytorialne spełniały warunki rezolucji RB ONZ nr 2216 (2015).

W grudniu 2015 r. zwrócono się do Biura Narodów Zjednoczonych ds. Obsługi Projektów („UNOPS”) o to, by w imieniu Biura ONZ ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej („UN OCHA”), rządu Jemenu i zainteresowanych państw członkowskich ONZ zapewniło działanie mechanizmu nadzorowania usług monitorowania i inspekcji („UNVIM”) oraz zarządzało nim w celu ułatwienia niezakłóconego przepływu towarów komercyjnych do obszarów Jemenu niebędących pod kontrolą rządu Jemenu. UNVIM rozpoczął działanie w dniu 5 maja 2016 r.

W następstwie ograniczeń nałożonych w listopadzie 2017 r. przez koalicję na żeglugę do północnego Jemenu, UNVIM przeprowadził rozmowy z darczyńcami oraz partnerami zewnętrznymi, a także z koalicją. Propozycja przedłużenia działania UNVIM na okres od kwietnia 2018 r. do marca 2019 r. stanowiła odzwierciedlenie treści tych rozmów, które dotyczyły wzmocnienia jego zdolności, oraz służyła rozwianiu obaw co do przemytu broni na pokładzie statków handlowych i zmniejszeniu opóźnień w żegludze handlowej.

UNVIM działa obecnie w Dżibuti, gdzie dysponuje 4 osobami zajmującymi się monitorowaniem, 4 inspektorami, 4 zespołami psów wykrywających materiały wybuchowe, 13 osobami do obsługi zarządczo-technicznej i maksymalnie 7 osobami oddelegowanymi ze Zjednoczonego Królestwa, a także w Dżuddzie (Królestwo Arabii Saudyjskiej), gdzie 2 osoby zajmują się monitorowaniem. Trwają rozmowy dotyczące rozszerzenia działań monitorujących UNVIM w Porcie Króla Abdullaha (Królestwo Arabii Saudyjskiej), w portach w Salali i Suharze (Oman) oraz w porcie w Dubaju (Zjednoczone Emiraty Arabskie).
(2)

Cele proponowanej inicjatywy obywatelskiej dotyczą następujących kwestii: „Klatki są co roku przyczyną cierpienia ogromnej liczby zwierząt gospodarskich. Są one niepotrzebnym okrucieństwem. Możliwe jest prowadzenie chowu w systemie bezklatkowym, który chroni dobrostan zwierząt. Wzywamy zatem Komisję do zaproponowania przepisów zakazujących stosowania: klatek dla kur niosek, królików, młodych kur, brojlerów hodowlanych, kur niosek hodowlanych, przepiórek, kaczek i gęsi; legowisk dla loch karmiących; klatek dla macior, o ile nie są jeszcze zakazane; indywidualnych zagród dla cieląt, o ile nie są jeszcze zakazane.”.
Artykuł 23

Przekazywanie spraw do zespołu

2. W przypadku gdy zespół jest bezpośrednio informowany przez członka personelu, przesyła on akta właściwemu organowi powołującemu lub, w zależności od przypadku, organowi upoważnionemu do zawierania umów o pracę oraz informuje o tym zgłaszającego członka personelu. Jeżeli decyzję o wniesieniu sprawy do zespołu podejmuje właściwy organ powołujący, informuje on o tym tego członka personelu. Jeżeli organ powołujący postanowi nie wnosić sprawy do zespołu, informuje o tym zespół i zgłaszającego członka personelu.

W celu zapewnienia skutecznej ochrony osób zgłaszających przypadki naruszenia, jak przewidziano w art. 22a ust. 3 regulaminu pracowniczego, zespół może, na zasadzie odstępstwa od powyższego akapitu, powiadomić właściwy organ powołujący i poinformować OLAF.
(3)

Ewentualne przystąpienie Królestwa Marokańskiego do umowy Interbus powinno się przyczynić do rozwoju stosunków w zakresie międzynarodowych przewozów pasażerskich, turystyki i wymiany kulturalnej poza państwami, które są obecnie Umawiającymi się Stronami umowy Interbus. Królestwu Marokańskiemu, które nie jest członkiem Europejskiej Konferencji Ministrów Transportu, ale posiada status obserwatora, który nie jest wystarczający do przystąpienia, należy zapewnić możliwość przystąpienia do umowy Interbus.
3.

Klimat: Monzingen jest jedną z zimniejszych gmin położonych nad rzeką Nahe, w których uprawia się winorośl. Co ważniejsze, obszar „Monzinger Niederberg” jest optymalnie zlokalizowany względem słońca. Dlatego w ciągu dnia szybko się nagrzewa. Silnie wpływają na niego prądy termiczne tj. ciepłe prądy powietrza, które wznoszą się nad dolinę w słoneczne dni i dodatkowo ogrzewają glebę. Kilka kilometrów dalej na północ leży las Soonwald. Nocą jest on naturalnym źródłem chłodzenia. Ponieważ najlepsze części wyznaczonego obszaru nie są bezpośrednio narażone na te nocne strumienie zimnego powietrza, chłodzenie odbywa się powoli. Średnie roczne nasłonecznienie na wyznaczonym obszarze wynosi około 1 900 godzin. Średnia temperatura w ciągu dnia to 10 °C. Różnica między temperaturą dzienną i nocną jest znacznie większa niż we wschodnich częściach regionu uprawy winorośli nad rzeką Nahe. Ze względu na stosunkowo chłodny klimat uprawy winorośli wina „Monzginger Niederberg” są z reguły nieco delikatniejsze niż wina z cieplejszych obszarów produkcji wina, zwłaszcza tych, które znajdują się w dole biegu rzeki Nahe. Średnie roczne opady wynoszą 570 mm, z czego 60 % przypada na sezon wegetacyjny. Stosunkowo niskie roczne opady w połączeniu ze skalistą glebą, która ma bardzo ograniczoną zdolność magazynowania wody, sprawiają, że winogrona „Monzginger Niederberg” zwykle mają drobne owoce. Dzięki temu są one bogatsze w aromaty, co znajduje odzwierciedlenie w winach.
(3)

Europejska i Śródziemnomorska Organizacja Ochrony Roślin (EPPO) przyjęła w 2014 r. sprawozdanie dotyczące analizy zagrożenia organizmem szkodliwym w odniesieniu do określonego organizmu (2). W sprawozdaniu tym jako możliwe drogi wprowadzania określonego organizmu wskazano drewno lub produkty wytworzone z drewna gatunku Prunus, których rozmiar pozwala na utrzymanie cyklu rozwojowego agrofagów do momentu pojawienia się osobników dorosłych oraz których nie poddano obróbce mającej na celu eliminację określonego agrofaga. Dlatego też należy ustanowić środki szczegółowe dotyczące wprowadzania do Unii i przemieszczania w Unii roślin przeznaczonych do sadzenia – z wyłączeniem nasion – z gatunku Prunus spp., których średnica łodygi lub szyi korzeniowej w najgrubszym miejscu wynosi co najmniej 1 cm („określone rośliny”). Środki te należy także stosować w przypadku drewna w rozumieniu art. 2 ust. 2 dyrektywy 2000/29/WE („określone drewno”) oraz drewnianego materiału opakowaniowego, jeżeli uzyskano go częściowo lub w całości z drewna gatunku Prunus spp. („określony drewniany materiał opakowaniowy”).
(7)

Ograniczenie prawa do odliczenia na mocy wnioskowanego upoważnienia powinno mieć zastosowanie do podatku VAT zapłaconego od leasingu samochodów osobowych, które są przeznaczone do przewozu maksymalnie dziewięciu osób, jeżeli masa całkowita pojazdu nie przekracza pięciu ton. Pojazdy przeznaczone do transportu towarów, pojazdy służące do celów specjalnych (tj. żuraw samochodowy, wóz strażacki, betoniarka), pojazdy przeznaczone do transportu dziesięciu lub więcej niż dziesięciu osób, ciągniki i przyczepy są wyłączone z ograniczenia prawa do odliczenia podatku VAT.
(4)

Upoważnienie Hiszpanii do stosowania obniżonej stawki podatku akcyzowego w odniesieniu do energii elektrycznej pobieranej z lądu nie wykracza poza to, co jest konieczne do zwiększenia wykorzystania energii elektrycznej pobieranej z lądu, ponieważ w większości przypadków wytwarzanie energii elektrycznej na pokładzie statku pozostanie bardziej konkurencyjną alternatywą. Z tego samego powodu oraz z uwagi na fakt, że technologia ta nie jest obecnie dostępna w Hiszpanii, środek ten nie spowoduje prawdopodobnie, w okresie jego obowiązywania, istotnych zakłóceń konkurencji, a zatem nie będzie miał negatywnego wpływu na prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego.
(5)

Proponowane poprawki mogą mieć decydujący wpływ na treść prawa Unii, a mianowicie na dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/68/WE (1). Dyrektywa ta ustanawia wymagania dotyczące drogowego, kolejowego lub śródlądowego transportu towarów niebezpiecznych w obrębie państw członkowskich lub między nimi, poprzez odniesienie do ADR, do Regulaminu międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych (RID), stanowiącego załącznik C do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF) i do ADN. Zgodnie z art. 4 dyrektywy 2008/68/WE transport towarów niebezpiecznych pomiędzy państwami członkowskimi a krajami trzecimi jest dozwolony pod warunkiem zgodności z przepisami ADR, RID lub ADN, o ile nie zastrzeżono inaczej w załącznikach do tej dyrektywy. Zgodnie z art. 8 dyrektywy 2008/68/WE Komisja jest uprawniona do dostosowania załączników do tej dyrektywy do postępu naukowego i technicznego, w szczególności w celu uwzględnienia zmian w ADR, RID i ADN.
(1)

W dniu 16 grudnia 2014 r. przedsiębiorstwo Merck KGaA („wnioskodawca”) złożyło wniosek o wzajemne uznanie równolegle dwóch środków odstraszających owady stosowanych u ludzi przeciwko komarom i kleszczom, zawierających substancję czynną butyloacetyloaminopropionian etylu w formie odpowiednio urządzenia rozpylającego i aerozolu („kwestionowane produkty”) do właściwego organu Belgii („referencyjne państwo członkowskie”) zgodnie z art. 34 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Jednocześnie wnioskodawca złożył wnioski o wzajemne uznanie kwestionowanych produktów do szeregu państw członkowskich, w tym do Zjednoczonego Królestwa, zgodnie z art. 34 ust. 2 tego rozporządzenia.
(5)

W rezultacie, z przyczyn pozostających poza kontrolą wnioskodawcy, zatwierdzenie fluorku sulfurylu do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 8 prawdopodobnie wygaśnie, zanim zostanie podjęta decyzja w sprawie jego odnowienia. Należy zatem przedłużyć ważność zatwierdzenia fluorku sulfurylu do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 8 na okres wystarczający do rozpatrzenia wniosku. Biorąc pod uwagę terminy przewidziane na dokonanie oceny przez właściwy organ oceniający oraz na przygotowanie i przedstawienie opinii przez Agencję, należy przedłużyć ważność zatwierdzenia fluorku sulfurylu do dnia 30 czerwca 2021 r.
(1)

Przedmiotem proponowanej inicjatywy obywatelskiej zatytułowanej „STOP OSZUSTWOM i nadużyciom FUNDUSZY UE – przez poprawę kontroli decyzji, wdrożenia i przez kary” (STOP FRAUD and abuse of EU FUNDS - by better control of decisions, implementation and penalties) są następujące kwestie: „Instytucje europejskie powinny być uprawnione do stosowania wzmocnionej kontroli (w tym ex ante) i bardziej rygorystycznych kar w tych państwach członkowskich UE, które nie są członkami Prokuratury Europejskiej”.
(6)

Wydaje się, że cyklopropylofentanyl sprzedawany jest w internecie w niewielkich lub hurtowych ilościach jako „substancja do badań” lub „legalny” zamiennik nielegalnych opioidów, głównie w postaci proszku lub roztworu w gotowych do użycia aerozolach do nosa. Z informacji dotyczących konfiskat wynika ponadto, że cyklopropylofentanyl był także wykorzystywany do produkcji sfałszowanych tabletek popularnych leków przeciwbólowych i benzodiazepiny. Informacje z konfiskat sugerują, że cyklopropylofentanyl mógł też być sprzedawany na nielegalnym rynku opioidów jako metoksyacetylofentanyl, heroina i w mieszaninach z innymi opioidami, takimi jak heroina. Z tego powodu użytkownicy mogą być nieświadomi, że zażywają fentanyl.
(4)

Zgodnie z art. 23.10 ust. 6 i art. 24.15 ust. 6 każdy wykaz powinien obejmować co najmniej trzy osoby wskazane przez każdą Stronę i co najmniej trzy osoby wskazane przez Strony i niebędące obywatelami żadnej ze Stron, które to osoby są chętne i zdolne do pełnienia funkcji przewodniczącego zespołu ekspertów,
(3)

Niemcy uważają, że oznaczenie ilości substancji czynnej w kwestionowanej rodzinie produktów dokonane przez referencyjne państwo członkowskie i wskazane w projekcie charakterystyki produktu biobójczego sporządzonym na podstawie art. 22 ust. 2 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 528/2012, nie jest prawidłowe. Niemcy twierdzą, że wyłączenie zanieczyszczeń substancji czynnej przy wyrażaniu składu ilościowego w odniesieniu do głównego składnika tej substancji jest niespójne z definicją substancji czynnej określoną w art. 3 ust. 1 lit. c) tego rozporządzenia, które z kolei odsyła do definicji substancji określonej w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (2). Ponieważ definicja substancji w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 odnosi się do pierwiastka chemicznego lub jego związków w stanie, w jakim występują w przyrodzie lub zostają uzyskane za pomocą procesu produkcyjnego, z wszelkimi dodatkami wymaganymi do zachowania ich trwałości oraz wszelkimi zanieczyszczeniami powstałymi w wyniku zastosowanego procesu, skład ilościowy nie powinien, jak twierdzą Niemcy w swoim sprzeciwie, odnosić się wyłącznie do substancji czynnej bez zanieczyszczeń.
(7)

Dlatego należy określić stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu w odniesieniu do planowanego przyjęcia decyzji dotyczących aktualizacji załącznika III (Zbliżenie przepisów) dotyczącego zasad mających zastosowanie do normalizacji, akredytacji, oceny zgodności, regulacji technicznych i metrologii oraz załącznika XVI (Zamówienia publiczne) do Układu.
(1)

Przedmiotem proponowanej inicjatywy obywatelskiej zatytułowanej „Eat ORIGINal! Unmask your food” („Wiem, co jem! Cała prawda na talerzu”) są następujące kwestie: „Zwracamy się do Komisji Europejskiej o nałożenie na wszystkie produkty spożywcze obowiązkowych deklaracji pochodzenia w celu zapobiegania oszustwom, ochrony zdrowia publicznego i zagwarantowania konsumentom prawa do informacji”.
(36)

W pkt 135–140 wyroku Sąd stwierdził, że instytucje Unii nie przedstawiły żadnego wyjaśnienia, dlaczego koszt produkcji został określony bez uwzględnienia kosztów pakowania, zamiast wzięcia pod uwagę kosztów podanych przez przedsiębiorstwo Viraj. W odniesieniu do wartości procentowych dodanych do kosztów produkcji Sąd stwierdził w pkt 141 swojego wyroku, że samo odniesienie do danych liczbowych bez dodatkowych wyjaśnień nie było wystarczające, aby umożliwić zrozumienie, jakie wartości procentowe rzeczywiście wykorzystano w odniesieniu do innych kosztów i kosztów finansowych.
(2)

Kreozot został, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 (2), zaklasyfikowany jako substancja rakotwórcza kategorii 1B. Kreozot spełnia również kryteria pozwalające uznać go za substancję trwałą, wykazującą zdolność do bioakumulacji i toksyczną (PBT) lub substancję bardzo trwałą i wykazującą bardzo dużą zdolność do bioakumulacji (vPvB) zgodnie z załącznikiem XIII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (3). Spełnia zatem kryteria wyłączenia przewidziane w art. 5 ust. 1 lit. a) i e) rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Zgodnie z art. 5 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 528/2012 stosowanie produktów biobójczych zawierających kreozot jest ograniczone do państw członkowskich, w których spełniony jest co najmniej jeden z warunków określonych w tym ustępie.