ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(4)

Rząd Austrii zaproponował, by Hannes WENINGER, przedstawiciel społeczności lokalnej posiadający mandat wyborczy samorządu terytorialnego, Gemeinderat, Gemeinde Gießhübl (radny w radzie gminy Gießhübl), objął stanowisko członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do 25 stycznia 2025 r.
DECYZJA RADY (UE) 2022/982

z dnia 16 czerwca 2022 r.

w sprawie przedłożenia w imieniu Unii Europejskiej wniosków dotyczących zmiany załączników I i II do Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES) w związku z 19. Konferencją Stron CITES, oraz dotyczących gatunków, które mają zostać włączone do załącznika III do CITES

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Konwencja o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (zwana dalej „CITES”) weszła w życie w dniu 1 lipca 1975 r. i została zawarta przez Unię na mocy decyzji Rady (UE) 2015/451 (1).

(2) Zgodnie z art. XI ust. 3 CITES Konferencja Stron CITES (zwana dalej „Konferencją Stron”) może, między innymi, przyjmować decyzje w sprawie poprawek do załączników I i II do CITES.

(3) Ponadto, zgodnie z art. XVI CITES, każda ze Stron CITES może przedłożyć Sekretariatowi CITES wykaz gatunków, które określa jako podlegające reglamentacji w granicach jurysdykcji danej Strony, do włączenia do załącznika III do CITES w celu zapobieżenia lub ograniczenia eksploatacji oraz jako wymagające współpracy innych Stron w zakresie kontroli handlu.

(4) Na 19. sesji, która ma się odbyć w dniach 14–25 listopada 2022 r., Konferencja Stron podejmie decyzję w sprawie poprawek do załączników I i II do CITES. Strony muszą przedłożyć takie wnioski Sekretariatowi CITES do dnia 17 czerwca 2022 r. Unia jako strona CITES może przedłożyć takie wnioski.

(5) Przedkładanie wniosków do rozpatrzenia przez Konferencję Stron opiera się na specjalistycznej analizie tych wniosków, zgodnie z kryteriami określonymi w CITES oraz w świetle najlepszych dostępnych dowodów naukowych. Dowody takie potwierdzają wnioski określone w niniejszej decyzji, których celem jest zapewnienie, aby handel gatunkami, których dotyczą te wnioski, nie zagrażał ich przetrwaniu w środowisku naturalnym,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1 W związku z 19. sesją Konferencji Stron Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES) Unia: — przedkłada wnioski w sprawie poprawek do załączników I i II do CITES przedstawionych w załączniku I do niniejszej decyzji, — wspólnie przedkłada wnioski w sprawie poprawek do załącznika II do CITES przedstawionych w załączniku II do niniejszej decyzji.

Artykuł 2 Unia przedkłada wykaz gatunków zawarty w załączniku III do niniejszej decyzji, które mają zostać włączone do załącznika III do CITES.

Artykuł 3 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 16 czerwca 2022 r. W imieniu Rady Przewodniczący O. DUSSOPT

(1) Decyzja Rady (UE) 2015/451 z dnia 6 marca 2015 r. w sprawie przystąpienia Unii Europejskiej do Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES) (Dz.U. L 75 z 19.3.2015, s. 1).
(16)

Ludowy Bank Chin jest odpowiedzialny za nadzór nad CCP posiadającymi zezwolenie na działalność na rynku międzybankowym i jest zaangażowany w bieżące zarządzanie CCP, nad którymi sprawuje nadzór. Ludowy Bank Chin posiada kompleksowe uprawnienia w zakresie kontroli i karania CCP posiadającego zezwolenie, w tym uprawnienia do przeprowadzania kontroli na miejscu i kontroli poza siedzibą, do zwracania się do CCP posiadającego zezwolenie o dokonanie korekt, do wydawania ostrzeżeń, do konfiskaty nielegalnych zysków, do nakładania kar na CCP oraz do kierowania ostrzeżeń do dyrektorów, kadry kierowniczej wyższego szczebla CCP i innych bezpośrednio odpowiedzialnych pracowników oraz do nakładania na nich grzywien.
(2)

N-(3-aminopropylo)-N-dodecylopropano-1,3-diaminę oceniono pod kątem stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 8 „Środki konserwacji drewna”, opisanej w załączniku V do dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3), co odpowiada grupie produktowej 8 opisanej w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012.
(3)

Ocena, czy rozwiązania prawne i nadzorcze Izraela są równoważne rozwiązaniom unijnym, powinna opierać się nie tylko na analizie porównawczej prawnie wiążących wymogów mających zastosowanie do CCP w Izraelu, ale również na ocenie skutków tych wymogów. Komisja powinna również ocenić adekwatność tych wymogów w stosunku do celu, jakim jest ograniczenie ryzyka, na które mogą być narażeni członkowie rozliczający i systemy obrotu z siedzibą w Unii, biorąc pod uwagę wielkość rynku finansowego, na którym działają CCP w Izraelu. Aby zapewnić równoważne skutki w zakresie ograniczania ryzyka, wymogi w tym zakresie w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na większych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest wyższy, muszą być bardziej surowe niż wymogi w odniesieniu do CCP prowadzących działalność na mniejszych rynkach finansowych, gdzie poziom ryzyka jest niższy.
Powiadomień skierowanych do Sekretarza Generalnego dotyczących przekazania jakiejkolwiek sprawy Radzie lub Komitetowi w celu ponownego jej rozpatrzenia zgodnie z art. 8 ust. 2 Konwencji i decyzją Rady nr 298 nie można dokonywać przed dniem następującym po zamknięciu posiedzenia Komitetu, lecz należy ich dokonywać do końca drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w którym posiedzenie to zostało zamknięte. Powiadomienie uznaje się za dokonane w terminie, jeżeli Sekretarz Generalny otrzymał je przed godziną 24.00 (czasu obowiązującego w Brukseli) ostatniego dnia danego terminu. Zgodnie z decyzją Rady nr 298 Sekretarz Generalny może przekazać sprawy wynikające z art. 8 ust. 2 Konwencji bezpośrednio z powrotem Komitetowi na wniosek Umawiającej się Strony, o ile wniosek zostanie złożony w terminie określonym w poprzednim akapicie. Następnie Sekretarz Generalny wprowadza sprawę do porządku obrad następnego posiedzenia Komitetu w celu ponownego jej rozpatrzenia. Jeżeli wnioski odnoszące się do tej samej sprawy wpłynęły od różnych Umawiających się Stron w celu przekazania ich zarówno Radzie, jak i Komitetowi, lub jeżeli Umawiająca się Strona nie określi, czy sprawa powinna zostać przekazana Radzie czy bezpośrednio Komitetowi, sprawa zostaje przekazana Radzie. Sekretarz Generalny informuje wszystkie Umawiające się Strony o otrzymaniu wniosku o przekazanie sprawy Radzie lub Komitetowi. Umawiająca się Strona składająca wniosek o przekazanie sprawy Radzie lub Komitetowi może wycofać swój wniosek w każdej chwili, zanim sprawa zostanie rozpatrzona przez Radę lub ponownie rozpatrzona przez Komitet. Komitet rozpatrzy jednak sprawę, jeżeli została ona przekazana przez Radę. W przypadku gdy Umawiająca się Strona wycofa wniosek, pierwotną decyzję Komitetu uznaje się za zatwierdzoną, chyba że jest rozpatrywany wniosek innej Umawiającej się Strony dotyczący tej samej sprawy. Sekretarz Generalny powiadamia Umawiające się Strony o każdym wycofaniu wniosku. Jeżeli zgodnie z postanowieniami art. 8 ust. 3 Konwencji i decyzją Rady nr 298 sprawa zostaje przekazana w całości lub w części Komitetowi do ponownego rozpatrzenia, Umawiająca się Strona, która wystąpiła z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie tej sprawy, przedkłada Sekretarzowi Generalnemu, najpóźniej 60 dni przed datą otwarcia następnego posiedzenia Komitetu, notę zawierającą powody złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wraz z propozycjami rozwiązania sprawy. Sekretarz Generalny przekazuje tę notę pozostałym Umawiającym się Stronom.
(2)

W dniu 3 czerwca 2022 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2022/884 (2), którą zmieniono decyzję 2014/512/WPZiB i wprowadzono dalsze środki ograniczające w celu zawieszenia prowadzonej w Unii lub skierowanej do Unii działalności nadawczej niektórych mediów, o których mowa w pkt 4 załącznika do decyzji (WPZiB) 2022/884. Zgodnie z art. 1 pkt 14 decyzji (WPZiB) 2022/884 stosowanie takich środków w odniesieniu do jednego lub kilku z tych mediów podlega kolejnej decyzji Rady.
Artykuł 1

1. Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu Ambasadorów AKP-UE, zgodnie z art. 95 ust. 4 Umowy o partnerstwie AKP–UE, polega na zmianie decyzji nr 3/2019 Komitetu Ambasadorów AKP–UE w celu przedłużenia obowiązywania postanowień Umowy o partnerstwie AKP–UE do dnia 30 czerwca 2023 r. lub do dnia wejścia w życie nowej umowy o partnerstwie lub rozpoczęcia jej tymczasowego stosowania między Unią a państwami AKP, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.
(5)

Z przedmiotu i celu postanowień układu o stowarzyszeniu i dodatku XVII-3 do tego układu jasno wynika, że Unia i Ukraina zobowiązują się do współpracy regulacyjnej w celu zbliżenia ukraińskich przepisów dotyczących łączności elektronicznej do dorobku prawnego Unii, w przypadku której to współpracy BEREC odgrywa ważną rolę. Oczywiste jest również, że udział ukraińskiego krajowego organu regulacyjnego w pracach BEREC i Urzędu BEREC jeszcze bardziej ułatwiłby ten proces.
(3)

Zgodnie z art. 20 § 1 lit. b) COTIF oraz zgodnie z art. 6 załącznika F do COTIF dotyczącego przepisów ujednoliconych o zatwierdzaniu norm technicznych oraz przyjmowaniu ujednoliconych przepisów technicznych stosowanych do urządzeń kolejowych przeznaczonych do ruchu międzynarodowego, CTE jest uprawniona do przyjmowania lub zmiany, między innymi, ujednoliconych przepisów technicznych (UTP) dotyczących aplikacji telematycznych dla przewozów towarowych (UTP TAF).
DECYZJA RADY (UE) 2022/1042

z dnia 21 czerwca 2022 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany Protokołu 31 w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, załączonego do Porozumienia EOG (linia budżetowa 07 20 03 01 – Zabezpieczenie społeczne)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 46 i 48, w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

Na podstawie art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG ustanowiony Porozumieniem EOG (zwany dalej „Wspólnym Komitetem EOG”) może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, Protokołu 31 w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, załączonego do Porozumienia EOG (zwanego dalej „protokołem 31”).

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG odnośnie do zmiany Protokołu 31 w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, załączonego do Porozumienia EOG, oparte jest na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.
Oświadczenie na podstawie art. XXIV ust. 2 dotyczące kompetencji Unii Europejskiej w sprawach uregulowanych w Protokole do Konwencji o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym dotyczącym zagadnień właściwych dla wyposażenia górniczego, rolniczego i budowlanego (protokół MAC), przyjętym w Pretorii w dniu 22 listopada 2019 r., w odniesieniu do których państwa członkowskie przekazały swoje kompetencje Unii Europejskiej

Art. XXIV ust. 1 protokołu MAC stanowi, że regionalne organizacje integracji gospodarczej złożone z suwerennych państw i posiadające kompetencje w zakresie określonych spraw uregulowanych w protokole MAC mogą go podpisać pod warunkiem złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. XXIV ust. 2. Unia Europejska podjęła decyzję o podpisaniu protokołu MAC i niniejszym składa takie oświadczenie.

Do Unii Europejskiej należą obecnie Królestwo Belgii, Republika Bułgarii, Republika Czeska, Królestwo Danii, Republika Federalna Niemiec, Republika Estońska, Irlandia, Republika Grecka, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Republika Chorwacji, Republika Włoska, Republika Cypryjska, Republika Łotewska, Republika Litewska, Wielkie Księstwo Luksemburga, Węgry, Republika Malty, Królestwo Niderlandów, Republika Austrii, Rzeczpospolita Polska, Republika Portugalska, Rumunia, Republika Słowenii, Republika Słowacka, Republika Finlandii oraz Królestwo Szwecji.

3.

Niniejsze oświadczenie nie ma jednak zastosowania do Królestwa Danii zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
(5)

Unia nie powinna poprzeć propozycji Federacji Rosyjskiej dotyczącej poprawek do art. 6 ust. 2 Konwencji. Wymagałoby to długiego i uciążliwego procesu negocjacyjnego i zajęłoby dużo czasu, zanim taka poprawka weszłaby w życie. Nieproporcjonalnym wydaje się uruchamianie takiego procesu w odniesieniu do poprawki, w sytuacji gdy cele propozycji można osiągnąć za pomocą innych środków. Unia powinna raczej być otwarta i przedstawiać lub angażować się w inicjatywy służące poprawie funkcjonowania procedury „zgody po uprzednim poinformowaniu” określonej w art. 6 Konwencji, pod warunkiem że takie inicjatywy będą miały szerszy zakres niż propozycja przedłożona przez Federację Rosyjską na piętnastym posiedzeniu Konferencji Stron, będą zgodne z szeroko pojętą polityką i celami Unii i nie będą wymagały poprawek do Konwencji,
DECYZJA RADY (UE) 2022/1026

z dnia 21 czerwca 2022 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG odnośnie do zmiany Protokołu 31 w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami oraz Protokołu 32 w sprawie zasad finansowych dla wykonania art. 82, załączonych do Porozumienia EOG (InvestEU)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 173 oraz art. 175 akapit trzeci, w związku z jego art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

Na podstawie art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG ustanowiony na mocy Porozumienia EGO (zwany dalej „Wspólnym Komitetem EOG”) może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, Protokołu 31 w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (zwanego dalej „protokołem 31”) oraz Protokołu 32 w sprawie zasad finansowych dla wykonania art. 82 (zwanego dalej „protokołem 32”), załączonych do Porozumienia EOG.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG odnośnie do zmiany Protokołu 31 w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami oraz Protokołu 32 w sprawie zasad finansowych dla wykonania art. 82, załączonych do Porozumienia EOG, oparte jest na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.
(4)

Na mocy decyzji 2008/615/WSiSW do systemu uregulowań prawnych Unii przeniesiono podstawowe elementy konwencji z dnia 27 maja 2005 r. zawartej między Królestwem Belgii, Republiką Federalną Niemiec, Królestwem Hiszpanii, Republiką Francuską, Wielkim Księstwem Luksemburga, Królestwem Niderlandów i Republiką Austrii w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w walce z terroryzmem, przestępczością transgraniczną i nielegalną migracją. Decyzja 2008/616/WSiSW wdraża decyzję 2008/615/WSiSW i określa przepisy administracyjne i techniczne niezbędne do wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW, w szczególności w odniesieniu do zautomatyzowanej wymiany danych DNA, danych daktyloskopijnych i danych rejestracyjnych pojazdów. Decyzje te stanowią dorobek Prüm i są wiążące zgodnie z Traktatami i z tymi decyzjami.
(4)

Rząd estoński zaproponował, by Jevgeni OSSINOVSKI, przedstawiciel wspólnoty lokalnej posiadający mandat wyborczy społeczności lokalnej, Tallinna Linnavolikogu liige (członek rady miasta Tallina), objął stanowisko członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2025 r.
(1)

W dniu 26 marca 2013 r. produkty biobójcze Black Pearl Grain i Souricide Foudroyant zostały dopuszczone do obrotu we Francji i Szwecji zgodnie z dyrektywą 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2). W dniu 26 marca 2018 r. Francja i Szwecja wydały pozwolenie na rodzinę produktów biobójczych Alphachloralose Grain, która obejmuje produkt Black Pearl Grain i produkt Souricide Foudroyant. Rodzina produktów biobójczych Alphachloralose Grain obejmuje produkty będące rodentycydami należącym do grupy produktowej 14 zgodnie z załącznikiem V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012 do stosowania w celu zwalczania myszy wewnątrz pomieszczeń w odpornych na manipulację karmnikach deratyzacyjnych lub stacjach deratyzacyjnych z pokrywą obsługiwanych przez przeszkolonych użytkowników profesjonalnych oraz w odpornych na manipulację karmnikach deratyzacyjnych obsługiwanych przez użytkowników nieprofesjonalnych, które to produkty zawierają alfachloralozę jako substancję czynną („rodzina produktów biobójczych”). Posiadaczem pozwolenia na rodzinę produktów biobójczych jest LODI S.A.S.
(3)

Upoważnienie Finlandii do stosowania obniżonej stawki opodatkowania w odniesieniu do energii elektrycznej dostarczanej do pomp ciepła i kotłów elektrycznych wytwarzających ciepło dla sieci ciepłowniczej, do pomp ciepła o nominalnej mocy cieplnej wynoszącej co najmniej 0,5 MW, które nie są podłączone do sieci ciepłowniczej, oraz do cyrkulacyjnych pomp wody w ciepłowniach geotermalnych, nie wykracza poza to, co jest konieczne do zwiększenia elektryfikacji sektora odbiorców końcowych energii cieplnej. Takie instalacje ciepłownicze promują zieloną transformację i ograniczają wykorzystanie produkcji ciepła opartej na spalaniu paliw. Instalacje te nie są jeszcze konkurencyjne na rynku, a stosowanie obniżonej stawki opodatkowania zgodnie z wnioskiem Finlandii ogranicza obciążenia administracyjne. W związku z tym jest mało prawdopodobne, że środek ten spowoduje, w okresie jego obowiązywania, istotne zakłócenia konkurencji, a zatem nie będzie miał negatywnego wpływu na prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego.
(1)

W piśmie, które wpłynęło do Komisji w dniu 5 sierpnia 2021 r., Polska wystąpiła z wnioskiem o upoważnienie dotyczące szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 218, 226 i 232 dyrektywy 2006/112/WE i wprowadzenia obowiązkowego fakturowania elektronicznego w odniesieniu do wszystkich transakcji dokonywanych przez podatników, które wymagają wystawienia faktury (zwanego dalej „szczególnym środkiem”). Polska wystąpiła o upoważnienie do stosowania szczególnego środka w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
(1)

W dniu 19 marca 2013 r. produkt biobójczy Black Pearl Pasta i w dniu 27 sierpnia 2013 r. produkt biobójczy Le Foudrayant Souris Pate Rouge zostały dopuszczone do obrotu we Francji i Szwecji zgodnie z dyrektywą 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2). W dniu 9 października 2013 r. Szwecja uznała na zasadzie wzajemnego uznawania sekwencyjnego pozwolenie na produkt biobójczy Black Pearl Pasta zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012. W dniach 21 października 2019 r. i 5 marca 2018 r. Francja i Szwecja udzieliły pozwolenia odpowiednio na rodzinę produktów biobójczych Alphachloralose Pasta, która obejmuje produkt Black Pearl Pasta i produkt Le Foudroyant Souris Pate Rouge („rodzina produktów biobójczych”). Rodzina produktów biobójczych obejmuje produkty biobójcze będące rodentycydami należącymi do grupy produktowej 14 zgodnie z załącznikiem V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Produkty biobójcze są wprowadzane do obrotu w opatrzonych pokrywą karmnikach deratyzacyjnych do wielokrotnego napełniania obsługiwanych przez przeszkolonych użytkowników profesjonalnych oraz w napełnionych fabrycznie, odpornych na manipulację karmnikach deratyzacyjnych obsługiwanych przez użytkowników nieprofesjonalnych. Produkty biobójcze zawierają zatwierdzoną substancję czynną alfachloraloza. Posiadaczem pozwolenia na produkty biobójcze jest LODI S.A.S.
(3)

Zgodnie z art. 8 Konwencji Konferencja Stron Konwencji może umieścić substancje chemiczne w wykazach zamieszczonych w załącznikach A, B lub C do Konwencji oraz określić środki kontroli odnoszące się do tych substancji chemicznych.
(1)

w art. 10 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przewiduje się, że unijne skale klasyfikacji tusz wieprzowych mają zastosowanie zgodnie z pkt B załącznika IV do tego rozporządzenia. W sekcji B.IV pkt 1 załącznika IV do wspomnianego rozporządzenia przewiduje się, że klasyfikacja tusz wieprzowych ma być dokonywana poprzez ocenianie zawartości chudego mięsa za pomocą metod klasyfikowania zatwierdzonych przez Komisję, zatwierdzać można jedynie statystycznie udowodnione metody szacowania oparte na pomiarach fizycznych jednej lub większej liczby części anatomicznych tuszy wieprzowej, a zatwierdzenie metod klasyfikacji zależy od zgodności z maksymalną tolerancją błędu statystycznego przy dokonywaniu oceny. Tolerancja ta jest określona w części A pkt 1 akapit 2 załącznika V do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/1182 (2).
5.

Przedmiotem działalności MIRRI-ERIC jest: a) promowanie chronionego prawem i zgodnego z przepisami dostępu do autentycznych zasobów mikrobiologicznych i powiązanych danych gromadzonych w mBRC, tak aby utrzymać dostawy pełnego asortymentu materiału biologicznego na potrzeby środowiska naukowego; b) budowa środowiska pracy opartego na współpracy (CWE) i opracowanie systemu informacyjnego MIRRI (MIRRI–IS), aby zapewnić pojedynczy punkt dostępu do zasobów mikrobiologicznych i powiązanych danych, najnowocześniejszych usług w zakresie tych zasobów, w tym usług cyfrowych, oraz platform eksperckich i technicznych; c) zapewnianie komplementarności mBRC oraz interoperacyjności oferowanych przez nie danych na potrzeby funkcjonowania MIRRI–IS; d) ustanowienie i wdrożenie systemu zarządzania jakością, w tym znormalizowanych procedur, najlepszych praktyk i odpowiednich narzędzi, w celu poprawy jakości zasobów, związanych z nimi danych i świadczonych usług; e) nawiązywanie kontaktów z innymi europejskimi infrastrukturami badawczymi i odpowiednimi organizacjami w celu poprawy charakterystyki zasobów genetycznych, jakimi dysponuje MIRRI-ERIC, oraz zwiększenia ilości i jakości informacji związanych z infrastrukturami badawczymi; f) świadczenie usług dopasowywania badań i wspólnego prowadzenia badań dla instytucji publicznych i prywatnych oraz inicjowanie wspólnych działań; g) zapewnianie użytkownikom zewnętrznym w sposób skoordynowany dostępu do materiałów, wiedzy fachowej i zaplecza naukowego partnerów MIRRI-ERIC, aby umożliwić naukowcom prowadzenie wewnętrznych badań nad mikrobiologicznymi zasobami genetycznymi; h) zapewnianie kształcenia i szkoleń personelowi, studentom i użytkownikom mBRC w dziedzinie mikrobiologii dotyczących np. taksonomii, technik identyfikacji i konserwacji oraz w dziedzinie biotechnologii dotyczących np. poszukiwań biologicznych do zastosowań przemysłowych, wykorzystywania, optymalizacji szczepów i fermentacji i) oraz podejmowanie wszelkich innych powiązanych działań niezbędnych do realizacji jego misji.