DYREKTYWA KOMISJI 2005/43/WE

z dnia 23 czerwca 2005 r.

zmieniająca załączniki do dyrektywy 68/193/EWG w sprawie obrotu materiałem do wegetatywnego rozmnażania winorośli

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 68/193/EWG z dnia 9 kwietnia 1968 r. w sprawie obrotu materiałem do wegetatywnego rozmnażania winorośli (1), w szczególności jej art. 2 ust. 1(DA) lit. c), art. 8 ust. 2, art. 10 ust. 3 i art. 17a,

a także, mając na uwadze, co następuje:

Dyrektywa 68/193/EWG ustanawia przepisy wspólnotowe dotyczące obrotu materiałem do wegetatywnego rozmnażania winorośli w obrębie Wspólnoty. Dyrektywa określa warunki, jakie muszą być spełnione przez uprawy, materiał rozmnożeniowy, opakowanie i etykiety.

Jeśli Państwa Członkowskie wymagają, aby każdej dostawie materiału wytworzonego na ich terytoriach towarzyszył również jednolity dokument, należy określić warunki odnoszące się do tego towarzyszącego dokumentu.

Niektóre warunki odnoszące się do materiału rozmnożeniowego i składu opakowania nie powinny odnosić się do materiału rozmnożeniowego wytworzonego zgodnie z nowymi metodami produkcji.

Warunki, jakie muszą być spełnione przez uprawy, zostały wyszczególnione w załączniku I do dyrektywy 68/193/EWG. Załącznik ten powinien zawierać odniesienie do kategorii i rodzaju materiału rozmnożeniowego, nowy pozytywny wykaz szkodliwych organizmów, jakie należy skontrolować, oraz metodologię inspekcji i badania upraw.

Warunki, jakie muszą być spełnione przez materiał rozmnożeniowy określono w załączniku II do dyrektywy 68/193/EWG. Załącznik ten powinien zawierać odniesienie do odmiany oraz tam, gdzie jest to konieczne, klonu dla każdej kategorii i rodzaju materiału rozmnożeniowego w odniesieniu do jego tożsamości i czystości, metodologii przeprowadzania inspekcji materiału rozmnożeniowego i klasyfikacji różnych rodzajów materiału rozmnożeniowego.

Warunki, jakie muszą być spełnione przez opakowanie, określono w załączniku III do dyrektywy 68/193/EWG. Załącznik ten powinien zawierać odniesienie do rodzaju materiału rozmnożeniowego, jeśli chodzi o liczbę sztuk na jednostkę opakowania.

Warunki dotyczące etykiety i dokumentu towarzyszącego określono w załączniku IV do dyrektywy 68/193/EWG. Załącznik ten powinien zawierać wszelkie informacje odnoszące się do materiału rozmnożeniowego, wymagane na mocy art. 10 dyrektywy 68/193/EWG.

Cykl hodowli materiału rozmnożeniowego winorośli trwa kilka lat, a wskutek tego czas niezbędny do przeprowadzenia inspekcji i badania jest długi. Szybkie wprowadzenie nowych warunków mogłoby spowodować niedobory w produkcji materiału rozmnożeniowego spełniającego nowe wymagania. Jest zatem wskazane wprowadzenie okresu przejściowego celem dostosowania się do nowych warunków określonych w załącznikach I, II i IV dla już istniejącego materiału rozmnożeniowego.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Załączniki I–IV do dyrektywy 68/193/EWG zastępuje się odpowiednio załącznikami I–IV do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1. Państwa Członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 31 lipca 2006 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Państwa Członkowskie niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę współzależności między tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Państwa Członkowskie stosują wspomniane przepisy od dnia 1 sierpnia 2006 r.

Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.

2. Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

(1) Dz.U. L 93 z 17.4.1968, str. 15. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 268 z 18.10.2003, str. 1).

ZAŁĄCZNIK I

WARUNKI DOTYCZĄCE UPRAWY

1. Uprawa posiada tożsamość i czystość odmianową oraz, jeśli to konieczne, klonalną.

2. Warunki uprawy plantacji i stadium rozwojowe roślin są takie, aby możliwe było wystarczające sprawdzenie tożsamości i czystości odmianowej oraz, jeśli to konieczne, klonu i stanu zdrowia.

3. Należy zagwarantować, aby gleba, lub, jeśli to konieczne, podłoże uprawne, była wolna od organizmów szkodliwych czy ich nosicieli, w szczególności nicieni przenoszących choroby wirusowe. Mateczniki podkładek i szkółki sadzonek winny być zakładane w odpowiednich warunkach w celu uniknięcia ryzyka skażenia szkodliwymi organizmami.

4. Dopuszcza się obecność organizmów szkodliwych, obniżających przydatność materiału rozmnożeniowego jedynie na najniższym możliwym poziomie.

5. Warunki określone w pkt 5.1–5.5, z zastrzeżeniem pkt 5.6, stosuje się w szczególności w przypadku organizmów szkodliwych wymienionych w lit. a), b) i c):

a) kompleks degeneracji zakaźnej: wirus wachlarzowatości liści winorośli (GFLV), wirus mozaiki gęsiówki (ArMV);

b) wirus liściozwoju winorośli: wirus liściozwoju winorośli 1 (GLRaV-1) i wirus liściozwoju winorośli 3 (GLRaV-3);

c) wirus plamistości winorośli (GFkV) (tylko dla podkładek).

5.1. Mateczniki podkładek, których celem jest produkcja wstępnego materiału rozmnożeniowego, uznaje się za wolne od organizmów szkodliwych wymienionych w pkt 5 lit. a), b) i c) w drodze oficjalnej inspekcji. Inspekcja ta opiera się na wynikach testów zdrowia roślin przeprowadzonych metodą indeksowania lub inną równoważną metodą testowania odnoszącą się do wszystkich roślin, uznaną na skalę międzynarodową. Testy te potwierdza się wynikami testów zdrowia roślin przeprowadzanymi co 5 lat, dla organizmów wymienionych w pkt 5 lit. a) i b).

Rośliny zainfekowane należy usunąć. Przyczyny wypadania przypisywane wyżej wymienionym organizmom szkodliwym umieszcza się w archiwum, w którym przechowywane są dane dotyczące mateczników podkładek.

5.2. Mateczniki podkładek przeznaczone do produkcji podstawowego materiału rozmnożeniowego uznaje się za wolne od organizmów szkodliwych wymienionych w pkt 5 lit. a) i b) w drodze oficjalnej inspekcji. Inspekcja ta opiera się na wynikach testów zdrowia roślin odnoszących się do wszystkich roślin. Testy te przeprowadza się przynajmniej co 6 lat, począwszy od mateczników podkładek liczących 3 lata.

W przypadkach, w których przeprowadzono coroczne inspekcje upraw dla wszystkich roślin, testy zdrowia roślin przeprowadza się przynajmniej co 6 lat, począwszy od mateczników podkładek liczących 6 lat.

Rośliny zainfekowane należy usunąć. Przyczyny wypadania przypisywane wyżej wymienionym organizmom szkodliwym umieszcza się w archiwum, w którym przechowywane są dane dotyczące mateczników podkładek.

5.3. Mateczniki podkładek przeznaczone do produkcji kwalifikowanego materiału rozmnożeniowego uznaje się za wolne od organizmów szkodliwych wymienionych w pkt 5 lit. a) i b) w drodze oficjalnej inspekcji. Inspekcja ta opiera się na wynikach testów zdrowia roślin przeprowadzonych w formie badania zgodnego z metodami procedur analizy/kontroli zgodnymi z ogólnie przyjętymi i standaryzowanymi normami. Testy te przeprowadza się przynajmniej co 10 lat, począwszy od mateczników podkładek liczących 5 lat.

W przypadkach, w których przeprowadzono coroczne inspekcje upraw dla wszystkich roślin, testy zdrowia roślin przeprowadza się przynajmniej co 10 lat, począwszy od mateczników podkładek liczących 10 lat.

Wskaźnik wypadania przypisywanego organizmom szkodliwym wymienionym w pkt 5 lit. a) i b) nie może przekroczyć 5 %. Rośliny zainfekowane należy usunąć. Przyczyny wypadania przypisywane wyżej wymienionym organizmom szkodliwym umieszcza się w archiwum, w którym przechowywane są dane dotyczące mateczników podkładek.

5.4. W przypadkach mateczników podkładek przeznaczonych do produkcji standardowego materiału wskaźnik wypadania przypisywanego organizmom szkodliwym wymienionym w pkt 5 lit. a) i b) nie powinien przekraczać 10 %. Roślin zainfekowanych nie należy rozmnażać. Przyczyny wypadania przypisywane wyżej wymienionym organizmom szkodliwym umieszcza się w archiwum, w którym przechowywane są dane dotyczące mateczników podkładek.

5.5. Szkółki sadzonek uznaje się za wolne od organizmów szkodliwych wymienionych w pkt 5 lit. a) i b) w drodze corocznej oficjalnej inspekcji upraw opartej na metodach wizualnych oraz, jeśli to konieczne, wspartej odpowiednimi testami i/lub drugą inspekcją upraw.

a) Państwa Członkowskie mogą zdecydować o niestosowaniu pkt 5.1 i 5.2 do dnia 31 lipca 2011 r. w odniesieniu do mateczników podkładek, które wytwarzają już wstępny materiał rozmnożeniowy lub podstawowy materiał rozmnożeniowy w dniu wejścia w życie dyrektywy Komisji 2005/43/WE (1).

b) Państwa Członkowskie mogą zdecydować o niestosowaniu pkt 5.3 do dnia 31 lipca 2012 r. w odniesieniu do mateczników podkładek, które wytwarzają już kwalifikowany materiał rozmnożeniowy w dniu wejścia w życie dyrektywy 2005/43/WE.

c) W przypadku gdy Państwa Członkowskie zadecydują o niestosowaniu pkt 5.1 do 5.2 lub pkt 5.3, jak określono w lit. a) i b) powyżej, w ich miejsce powinny stosować następujące zasady. W uprawach przeznaczonych do produkcji wstępnego i podstawowego materiału rozmnożeniowego należy wyeliminować szkodliwe choroby wirusowe, zwłaszcza takie, jak wachlarzowatość liści winorośli oraz liściozwój winorośli. Uprawy przeznaczone do produkcji materiału rozmnożeniowego innych kategorii powinny być oddzielone od roślin mających objawy szkodliwych chorób wirusowych.

6. Nie należy zakładać szkółek w obrębie winnic ani mateczników podkładek. Minimalna odległość od winnicy czy matecznika podkładek wynosi trzy metry.

7. Materiał rozmnożeniowy wykorzystany do produkcji sadzonek podkładkowych do szczepienia, sadzonek wierzchołkowych do szczepienia (zrazów), sadzonek szkółkarskich, sadzonek ukorzenionych oraz ukorzenionych szczepów pochodzi z mateczników podkładek, w których przeprowadzono inspekcję i które zostały zatwierdzone.

8. Niezależnie od oficjalnej inspekcji przewidzianej w pkt 5 powyżej, odbędzie się co najmniej jedna oficjalna inspekcja upraw. Dodatkowe inspekcje upraw przeprowadza się w przypadkach sporów dotyczących spraw, jakie można rozstrzygnąć bez uszczerbku dla jakości materiału rozmnożeniowego.

(1) Dz.U. L 164 z 24.6.2005, str. 37.