1)

art. 4 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 4 1. Państwa członkowskie przedsiębiorą niezbędne środki, aby uniemożliwić wjazd na swoje terytorium lub przejazd przez nie: a) osobom wymienionym w załączniku I – wskazanym przez Komitet Sankcji – stanowiącym zagrożenie dla procesu pokojowego i pojednania narodowego w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej, w szczególności osobom, które blokują realizację porozumień z Linas-Marcoussis i Accra III, oraz innym osobom wskazanym na podstawie stosownych informacji jako osoby odpowiedzialne za poważne naruszenia praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej, a także wszystkim innym osobom, które publicznie nawołują do nienawiści i przemocy, oraz wszelkim innym osobom wskazanym przez Komitet Sankcji jako osoby naruszające środki nałożone na mocy pkt 7 rezolucji RB ONZ nr 1572 (2004); b) osobom wymienionym w załączniku II, a nie wymienionym w załączniku I, które utrudniają proces pokojowy i pojednanie narodowe, a zwłaszcza które zagrażają prawidłowemu przebiegowi wyborów. 2. Ust. 1 nie zobowiązuje państwa członkowskiego do odmowy swoim obywatelom pozwolenia na wjazd na swoje terytorium. 3. Ust. 1 lit. a) nie ma zastosowania, jeżeli Komitet Sankcji stwierdzi, że: a) podróż jest uzasadniona nagłą potrzebą humanitarną, w tym powinnościami religijnymi; b) odstępstwo sprzyja realizacji celów wyznaczonych w rezolucjach RB ONZ, czyli sprzyja pokojowi i pojednaniu narodowemu w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej oraz stabilności w regionie. 4. Ust. 1 stosuje się bez uszczerbku dla obowiązków, które wiążą państwo członkowskie na mocy prawa międzynarodowego, w przypadkach gdy: (i) na terytorium tego państwa ma swoją siedzibę międzynarodowa organizacja międzyrządowa; (ii) państwo to gości międzynarodową konferencję zwołaną przez Organizację Narodów Zjednoczonych lub odbywającą się pod jej auspicjami; (iii) zastosowanie ma umowa wielostronna przyznająca przywileje i immunitety; (iv) zastosowanie ma traktat pojednawczy z 1929 roku (traktat laterański) zawarty między Stolicą Apostolską (Państwem Watykańskim) a Włochami. 5. Uznaje się, że ust. 4 ma zastosowanie również w przypadku, gdy w danym państwie członkowskim swoją siedzibę ma Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE). 6. Rada jest odpowiednio informowana o każdym przypadku przyznania przez państwo członkowskie odstępstwa na mocy ust. 4 lub 5. 7. Państwa członkowskie mogą odstąpić od stosowania środków nałożonych na podstawie ust.1 lit. b), gdy podróż danej osoby jest uzasadniona pilną potrzebą humanitarną lub jej uczestnictwem w posiedzeniach międzyrządowych, w tym w posiedzeniach, które odbywają się z inicjatywy Unii Europejskiej lub których gospodarzem jest państwo członkowskie sprawujące właśnie przewodnictwo OBWE, jeżeli toczy się podczas nich dialog polityczny bezpośrednio wspierający demokrację, prawa człowieka i praworządność w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej. 8. Państwo członkowskie zamierzające zastosować odstępstwa, o których mowa w ust. 7, powiadamia o tym Radę na piśmie. Uznaje się, że odstępstwo zostało przyznane, jeżeli w ciągu dwóch dni roboczych od otrzymania powiadomienia o proponowanym odstępstwie żaden członek Rady nie wniesie pisemnego sprzeciwu. Jeżeli co najmniej jeden członek Rady wniesie sprzeciw, Rada może postanowić o przyznaniu proponowanego odstępstwa, stanowiąc większością kwalifikowaną. 9. Jeżeli zgodnie z ust. 4, 5 i 7 państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub na przejazd przez nie osobom wymienionym w załączniku I lub II, zezwolenie takie ma zastosowanie wyłącznie w celu, w którym zostało udzielone, i do osób, których dotyczy.“;