ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(10)

Problemem pozostaje wysokie zadłużenie sektora prywatnego, a zwłaszcza szwedzkich gospodarstw domowych. Ponadto wpływ sektora finansowego na gospodarstwa domowe, w przeciwieństwie do sektora przedsiębiorstw, rósł proporcjonalnie do zadłużenia sektora gospodarstw domowych wynoszącego obecnie 83 % PKB, czyli około 160 % dochodu do dyspozycji. Zadłużenie jest powodowane stałym wzrostem akcji kredytowej i wolnym tempem spłaty kredytów hipotecznych. W przypadku wzrostu stóp procentowych, spadku cen domów lub niekorzystnego rozwoju sytuacji makroekonomicznej wysokie zadłużenie sektora gospodarstw domowych byłoby czynnikiem ryzyka. Miałoby to wpływ na sytuację gospodarstw domowych i strukturę ich konsumpcji. Mogłoby to także mieć niekorzystny wtórny wpływ na sektor bankowy poprzez wzrost liczby kredytów zagrożonych i kosztu finansowania przez rynek. Szwecja nie zapowiedziała ani nie przyjęła żadnych środków służących zajęciu się problemem preferencyjnego traktowania zadłużenia w systemie opodatkowania związanym z sektorem mieszkaniowym, co można by zrobić w ramach przesunięcia obciążeń podatkowych bez zwiększania całkowitego obciążenia podatkowego. Szwecja podjęła jednak pewne działania zachęcające do ostrożnego udzielania pożyczek, wprowadzając w maju 2013 r. 15 % pułap ważenia ryzyka dla ekspozycji hipotecznych; zapowiedziano też dalsze jego zwiększenie. Jednak praktyki w zakresie spłaty są nadal rozluźnione, z bardzo długimi okresami spłat charakteryzującymi się współczynnikami pokrycia należności zabezpieczeniem w wysokości poniżej 75 %, nie podjęto też zdecydowanych środków w tym zakresie, zważywszy na dobrowolny charakter zalecenia z października 2013 r. w sprawie indywidualnych planów spłat. Szwedzkie Stowarzyszenie Bankowców w swoim zaleceniu z marca 2014 r. wprowadziło zaostrzenie, wzywając do obniżenia spłaty do 70 % współczynnika pokrycia należności zabezpieczeniem. Szwecja zajęła się także problemem preferencyjnego traktowania zadłużenia w systemie opodatkowania przedsiębiorstw poprzez dalsze wzmocnienie ograniczeń w zakresie możliwości odliczania odsetek, obejmując tymi ograniczeniami od stycznia 2013 r. wszelkie rodzaje pożyczek wewnątrz grup kapitałowych i wprowadzając tak zwaną możliwość odliczania dla inwestorów, która może ograniczyć rozwiązania sprzyjające zadłużeniu w zakresie opodatkowania. Z początkiem 2013 r. obniżono także podatek od przedsiębiorstw z 26,3 % do 22 %.
(10)

Średnio- i długookresowe wydatki na emerytury i opiekę zdrowotną, a w mniejszym stopniu także na opiekę długoterminową, stanowią zagrożenie dla stabilności finansów publicznych. W 2014 r. weszły w życie pewne środki ograniczające dostęp do systemu wczesnych emerytur oraz zwiększające zachęty do dłuższego utrzymywania aktywności zawodowej. Rzeczywisty wiek przejścia na emeryturę, który w 2012 r. wynosił 58,4 lat, jest wciąż znacznie niższy od unijnej średniej. Utrzymuje się on znacznie poniżej ustawowego wieku emerytalnego (o 5,6 roku w przypadku mężczyzn i o 2,6 roku w przypadku kobiet w 2012 r.). Krajowy program reform zawiera stosunkowo ambitne cele krótkoterminowe dotyczące podniesienia rzeczywistego wieku przejścia na emeryturę o 1,6 roku w latach 2012–2018, a wdrożenie tych celów będzie wymagało ścisłego monitorowania. Niedawne reformy systemu emerytalnego mają szanse zmniejszyć do pewnego stopnia to zagrożenie stabilności, o ile towarzyszyć im będzie poprawa warunków na rynku pracy, które pozwolą pracownikom w starszym wieku dłużej utrzymać aktywność zawodową. Nie ma jednak planów wprowadzenia środków, które przyniosłyby skutki strukturalne i długoterminowe, takich jak przyspieszenie harmonizacji ustawowego wieku przejścia na emeryturę mężczyzn i kobiet oraz dostosowanie wieku przejścia na emeryturę do zmian w średnim trwaniu życia, co dodatkowo przyczyniłoby się do wydłużenia życia zawodowego oraz zapewnienia finansowej stabilności systemu emerytalnego.
(10)

Co się tyczy rynku pracy, odnotowano znaczne postępy w dziedzinie redukcji bezrobocia wśród młodzieży oraz bezrobocia długotrwałego. Szczególną uwagę należy zwrócić na środki, które zachęcają do pracy osoby o niskich dochodach. Konieczne są dalsze wysiłki, by wyeliminować problem rosnącego deficytu siły roboczej, spowodowanego między innymi starzeniem się społeczeństwa oraz opuszczaniem rynku pracy z powodu stanu zdrowia i niepełnosprawności. Dlatego też istotne znaczenie ma terminowe przyjęcie i realizacja reformy w zakresie zdolności do pracy i jednoczesne zapewnienie dostępności usług wspierających. Dalszej poprawy wymagałaby opłacalność wydatków na politykę rodzinną, między innymi poprzez zwiększenie dostępu do opieki nad dziećmi. Zakłada się, że przyczyni się to do wczesnego powrotu kobiet na rynek pracy oraz do zmniejszenia stale utrzymującego się dużego zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć. Należy zwiększyć działania w dziedzinie promowania przedsiębiorczości i tworzenia miejsc pracy w regionach leżących poza Tallinem i Tartu, aby zapobiec pogłębianiu się różnic w rozwoju gospodarczym oraz zmniejszyć wskaźnik bezrobocia, zwłaszcza wśród osób nisko wykwalifikowanych.
(6)

Przepływ kredytowy do gospodarki realnej w strefie euro jest wciąż zduszony, a rozdrobnienie rynku finansowego – nadal wysokie pomimo niższej presji na dług publiczny. Dostęp do finansowania, szczególnie dla MŚP, wciąż jest utrudniony w wielu państwach członkowskich, co może być zagrożeniem dla ożywienia koniunktury. Konieczne są zatem inicjatywy zmierzające do przywrócenia przepływu kredytowego, pogłębienia rynków kapitałowych i wzmocnienia finansowania gospodarki w perspektywie długoterminowej. Takie działania jak ukończenie naprawy bilansów banków, dalsze wzmacnianie buforów kapitałowych, tam gdzie to jest nadal potrzebne, oceny jakości aktywów i testy warunków skrajnych pomagają we wskazaniu istniejących nadal słabych punktów i zwiększeniu zaufania do całego sektora. W tworzeniu unii bankowej dokonano znacznych postępów, w szczególności takich jak ustanowienie jednolitego mechanizmu nadzorczego oraz porozumienie w sprawie jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.
(8)

Celem strategii budżetowej nakreślonej w programie konwergencji na 2014 r. jest zmniejszenie deficytu do poziomu niższego niż określona w Traktacie wartość odniesienia 3 % PKB w terminie do 2015 r. oraz osiągnięcie średniookresowego celu budżetowego do 2018 r. Średniookresowy cel budżetowy (- 1 % PKB w kategoriach strukturalnych) jest bardziej rygorystyczny od wymogów paktu stabilności i wzrostu. Przedstawione w programie konwergencji na 2014 r. cele dotyczące deficytu nominalnego są spójne z terminową korektą nadmiernego deficytu. Ponadto, chociaż (ponownie obliczona) korekta strukturalna w 2014 r. jest zgodna z zaleceniem Rady w ramach procedury nadmiernego deficytu, jest ona niższa od poziomu wymaganego w 2015 r. W latach następujących po planowanej korekcie nadmiernego deficytu planowana (ponownie obliczona) roczna korekta zmierzająca do osiągnięcia średniookresowego celu budżetowego jest niższa od poziomu wymaganego w pakcie stabilności i wzrostu. Cele programu są zatem częściowo zgodne z wymogami paktu stabilności i wzrostu. Przewiduje się, że dług sektora instytucji rządowych i samorządowych w okresie objętym programem nie przekroczy 60 % PKB. Polskie władze przewidują gwałtowny spadek długu z 57,1 % PKB w 2013 r. do 49,5 % PKB w 2014 r., głównie dzięki znacznemu jednorazowemu transferowi aktywów funduszy emerytalnych, oraz utrzymanie go na tym poziomie w 2015 r. Scenariusz makroekonomiczny będący podstawą prognoz budżetowych przedstawionych w programie konwergencji jest realistyczny w odniesieniu do 2014 r., lecz optymistyczny na 2015 r., w którym przewiduje się szybsze tempo wzrostu realnego PKB (3,8 %), niż to przewidziano w prognozie służb Komisji z wiosny 2014 r. (3,4 %). Rada – na podstawie własnej oceny programu konwergencji i prognozy Komisji oraz zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1466/97 – jest zdania, że chociaż oczekuje się, iż Polska nie przekroczy pułapu deficytu nominalnego zaleconego przez Radę na 2014 r., to trwała korekta nadmiernego deficytu w 2015 r., a następnie odpowiednia ścieżka korekty zmierzająca do osiągnięcia średniookresowego celu budżetowego są obarczone ryzykiem.
(13)

Sytuacja na rynku pracy pogorszyła się jeszcze w 2013 r., przy czym stopa bezrobocia wzrosła do 12,2 %, a bezrobocie osób młodych sięgnęło we Włoszech 40 %. Zapewnienie właściwej realizacji przyjętych reform rynku pracy i systemu ustalania wynagrodzeń oraz uważne monitorowanie ich wyników stanowią klucz do zagwarantowania, że pojawią się oczekiwane korzyści w postaci zwiększonej elastyczności zwolnień, lepiej uregulowanej elastyczności zatrudniania, bardziej kompleksowego systemu świadczeń dla bezrobotnych i lepszego dostosowania wynagrodzeń do wydajności. Realizacja planów dotyczących poprawy skuteczności agencji pośrednictwa pracy poprzez wzmocnienie publicznych służb zatrudnienia opóźnia się i konieczne jest jej przyśpieszenie. Środki, których celem jest wsparcie tworzenia miejsc pracy w perspektywie krótkoterminowej, muszą zostać uzupełnione środkami służącymi walce z segmentacją. W ujęciu globalnym rynek pracy we Włoszech w dalszym ciągu charakteryzuje się segmentacją i niskim współczynnikiem aktywności zawodowej, co w szczególności dotyka kobiety i młodzież. Należy zatem rozszerzyć podjęte dotąd w ograniczonym stopniu kroki, uwzględniając jednocześnie cele gwarancji dla młodzieży. Dochód pozostający do dyspozycji gospodarstw domowych we Włoszech zmniejsza się, co łączy się z rosnącym ubóstwem i wykluczeniem społecznym. Zjawiska te mają negatywny wpływ w szczególności na rodziny z dziećmi. Wydatki socjalne we Włoszech pozostają w dużej mierze zorientowane na osoby starsze, a w niewielkim stopniu służą aktywizacji, co ogranicza możliwość wykorzystania ich do walki z wykluczeniem społecznym i ubóstwem. Wprowadzony ostatnio pilotażowy program pomocy społecznej ma na celu stworzenie siatki bezpieczeństwa socjalnego. Planowane rozszerzenie go na teren całego kraju będzie wymagało poprawy efektywności wydatków socjalnych i usług społecznych na całym obszarze Włoch.
(10)

Dania poczyniła pewne postępy w zakresie zajęcia się sytuacją grup znajdujących się na marginesie rynku pracy, jak i w zakresie poprawy efektywności kosztowej systemu kształcenia. Reforma rent inwalidzkich i subsydiowanych programów zatrudnienia (flex-jobs) zaczyna przynosić owoce; w życie weszła reforma świadczeń pieniężnych, uzgodniono reformę świadczeń chorobowych, a w kwietniu rząd przedstawił wniosek w sprawie reform w dziedzinie aktywnych polityk rynku pracy. Wyzwania, którymi należy się zająć, to: zapewnienie wystarczającej liczby miejsc przyuczania do zawodu oraz poprawa jakości i wizerunku tego rodzaju uczenia się; podniesienie poziomu systemów kształcenia i szkolenia zawodowego oraz rozwiązanie problemu wysokich wskaźników przedwczesnego zakończenia nauki. Pełnych skutków reform jeszcze nie widać, gdyż są one wciąż na wczesnym etapie realizacji. Odnośnie do kształcenia i szkolenia zawodowego – w lutym 2014 r. osiągnięto porozumienie w sprawie reform, które ma wejść w życie w połowie 2015 r., z myślą o poprawie jakości kształcenia i szkolenia zawodowego za pomocą szerokiego spektrum inicjatyw.
(12)

Zjednoczone Królestwo podjęło środki zarówno po stronie popytu, jak i podaży na rynku nieruchomości mieszkaniowych. Chociaż podaż nowych nieruchomości wzrosła, to nadal utrzymuje się na niskim poziomie i znacznie odbiega od popytu. W połączeniu z niskimi stopami procentowymi i mniej restrykcyjnymi warunkami uzyskania kredytu hipotecznego (np. podwyższeniem odsetka dochodów, jaki można przeznaczać na spłatę kredytu) doprowadziło to do wzrostu cen nieruchomości mieszkaniowych w niektórych częściach Zjednoczonego Królestwa, w szczególności w Londynie. Niewystarczająca podaż od dawna jest zjawiskiem strukturalnym i prawdopodobnie będzie nadal występować w perspektywie średniookresowej. Należy podjąć działania, aby jeszcze bardziej zwiększyć podaż nieruchomości mieszkaniowych – tworząc odpowiednie zachęty do zwiększania podaży na poziomie lokalnym. Władze powinny nadal monitorować ceny nieruchomości mieszkaniowych i poziom zadłużenia hipotecznego; powinny też być przygotowane do zastosowania odpowiednich środków, w tym do dostosowania w razie konieczności programu gwarancji kredytowych Help to Buy 2. Istnieje konieczność zwiększenia przejrzystości wykorzystania i wpływu makroostrożnościowych regulacji sektora nieruchomości mieszkaniowych, które mógłby wprowadzić Komitet Polityki Finansowej w odpowiedzi na nadmierny wzrost cen nieruchomości mieszkaniowych i zadłużenia hipotecznego. Należy rozważyć reformę opodatkowania gruntów i nieruchomości, aby złagodzić zakłócenia na rynku nieruchomości mieszkaniowych.
(1)

Zgodnie z sekcją 7.3.4 załącznika do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1299/2014 (2) (INF TSI) i zgodnie z sekcją 7.3.4 załącznika do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1301/2014 (3) (ENE TSI), w przypadku istniejących linii kolejowych, które nie są przedmiotem żadnego projektu dotyczącego odnowienia lub modernizacji, wykazanie poziomu zgodności tych linii z podstawowymi parametrami przyjętymi w technicznych specyfikacjach interoperacyjności (TSI) jest dobrowolne. Podobnie w przypadku istniejących linii kolejowych, które są przedmiotem projektów nie podlegających procedurze weryfikacji WE, wykazanie poziomu zgodności tych linii z podstawowymi parametrami przyjętymi w TSI również powinno być dobrowolne.
(3)

Najważniejsze zasady, na których opiera się prawodawstwo unijne w zakresie wewnętrznego rynku gazu i energii elektrycznej, określono w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej (2), dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego (3), rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 714/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elektrycznej (4) oraz rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego (5), mających zastosowanie w państwach członkowskich od dnia 3 marca 2011 r. Istotne przepisy unijnego prawodawstwa dotyczącego rynku wewnętrznego gazu i energii elektrycznej są również ujęte w prawnie wiążących kodeksach sieci i wytycznych przyjętych na podstawie wyżej wymienionych aktów prawnych, a częściowo będących w opracowaniu.
2.

Państwa członkowskie są proszone o uwzględnienie następujących definicji: a) „inteligentna sieć” (15) oznacza udoskonaloną sieć energetyczną, którą uzupełniono o dwustronną łączność cyfrową pomiędzy dostawcą i konsumentem, inteligentne systemy pomiarowe, monitoringu i sterowania; b) „inteligentny system pomiarowy” oznacza system elektroniczny dający możliwość pomiaru zużycia i produkcji energii, dostarczający więcej informacji niż tradycyjny licznik i zdolny do przesyłania i odbierania danych przy użyciu formy łączności elektronicznej (16); c) „ocena skutków w zakresie ochrony danych” oznacza uporządkowany proces oceny ewentualnych skutków zagrożeń, w przypadku gdy operacje przetwarzania mogą powodować określone zagrożenia dla praw i wolności osób, których dotyczą dane, ze względu na ich charakter, zakres lub cel, przeprowadzaną przez administratora danych lub przetwarzającego, bądź przetwarzającego działającego w imieniu administratora; d) „ochrona danych już w fazie projektowania” wymaga wdrożenia, z uwzględnieniem najnowszych osiągnięć technicznych oraz kosztów wdrożenia, zarówno w momencie ustalania środków niezbędnych do przetwarzania, jak i w momencie samego przetwarzania, odpowiednich środków i procedur technicznych i organizacyjnych, tak by przetwarzanie odpowiadało wymogom dyrektywy 95/46/WE oraz gwarantowało ochronę praw osoby, której dotyczą dane; e) „domyślna ochrona danych” wymaga wdrożenia mechanizmów służących zapewnieniu, by domyślnie przetwarzane były jedynie te dane osobowe, które są niezbędne dla każdorazowej realizacji określonego celu przetwarzania oraz by w szczególności nie były one zbierane lub zatrzymywane dłużej niż przez minimalny okres niezbędny do realizacji tych celów, zarówno jeśli chodzi o ilość danych, jak i okres ich przechowywania; f) „najlepsze dostępne techniki” oznaczają najbardziej efektywną i zaawansowaną fazę rozwoju działań i metod ich wykonywania, które wskazują praktyczną przydatność danych technik z punktu widzenia zasadniczego zapewnienia podstawy do osiągnięcia zgodności z unijnymi ramami dotyczącymi ochrony danych. Służą one zapobieganiu zagrożeniom dla ochrony prywatności, danych osobowych i bezpieczeństwa oraz łagodzenia ich skutków. g) Grupa Robocza art. 29 została powołana na mocy dyrektywy 95/46/WE.
(3)

W swojej rezolucji z dnia 10 września 2013 r. w sprawie gier hazardowych oferowanych w internecie w obrębie rynku wewnętrznego Parlament Europejski (3) wezwał Komisję do zbadania możliwości interoperacyjności krajowych rejestrów samowykluczenia, do zwiększenia świadomości zagrożeń związanych z uzależnieniem od gier hazardowych oraz do uwzględnienia obowiązkowych kontroli tożsamości stron trzecich. W rezolucji tej wzywa się również podmioty oferujące gry hazardowe online do obowiązkowego umieszczania na stronach internetowych oferujących gry hazardowe informacji o organach regulacyjnych oraz ostrzeżeń dla nieletnich i informacji o korzystaniu z samowykluczania. Ponadto Parlament Europejski wezwał do opracowania wspólnych zasad formułowania odpowiedzialnych informacji handlowych. Zalecił, aby informacje handlowe zawierały wyraźne ostrzeżenia o konsekwencjach uzależnienia od hazardu i zagrożeniach z tym związanych. Informacje handlowe nie powinny być nadmierne ani eksponowane w treściach skierowanych konkretnie do nieletnich lub tam, gdzie istnieje wyższe ryzyko dotarcia do nieletnich.
8.

Do celów pkt 7 spółki powinny jednoznacznie określić, których szczegółowych zaleceń dotyczą odstępstwa, oraz w odniesieniu do każdego odstępstwa od danego zalecenia: a) wyjaśniają, w jaki sposób spółka dokonała odstępstwa od zalecenia; b) opisują przyczyny odstępstwa; c) opisują, w jaki sposób podjęto w spółce decyzję o odstępstwie od zalecenia; d) w przypadku gdy odstępstwo jest ograniczone w czasie, wyjaśniają, kiedy spółka przewiduje, że zacznie przestrzegać konkretnego zalecenia; e) w stosownym przypadku opisują środek podjęty zamiast przestrzegania zgodności i wyjaśniają, w jaki sposób środek ten służy do osiągania podstawowego celu danego zalecenia lub kodeksu jako całości, lub wyjaśniają, w jaki sposób środek ten przyczynia się do dobrego ładu korporacyjnego spółki.
(8)

Istnieją już metody ograniczania obecności kadmu w żywności, ale ich pełne wdrożenie przez rolników i podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze wymaga czasu. W niektórych przypadkach istniejące metody muszą być dostosowane do określonych upraw i obszarów geograficznych, w odniesieniu do których mają być stosowane, konieczne jest również lepsze informowanie o tych metodach rolników i zachęcanie do ich stosowania w celu ograniczenia zawartości kadmu w żywności w perspektywie średnio- lub długoterminowej. Jest zatem właściwe, aby państwa członkowskie podjęły niezbędne kroki w celu zapewnienia rolnikom informacji o dostępnych już metodach ograniczania zawartości kadmu i zachęcania do ich stosowania oraz w celu rozpoczęcia lub kontynuacji wdrażania tych metod w celu ograniczenia zawartości kadmu w żywności. W razie potrzeby należy prowadzić dalsze badania i analizy, aby uzupełnić ewentualne luki w wiedzy na temat tych metod.
(5)

W rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (3) ustanowiono dodatkowe wymogi dotyczące etykietowania w odniesieniu do określonych środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego. W szczególności stanowi ono, że na opakowaniach przeznaczonych do dostarczenia do konsumenta końcowego, zawierających mielone mięso m.in. ze zwierząt nieparzystokopytnych, musi znajdować się informacja o konieczności ugotowania produktu przed konsumpcją, o ile jest to wymagane w przepisach krajowych w państwie członkowskim, na którego terytorium dany produkt jest wprowadzany do obrotu, i w takim zakresie, w jakim przepisy te tego wymagają.
(9)

W dniu 9 stycznia 2013 r. Komisja przyjęła plan działania w dziedzinie przedsiębiorczości do 2020 r. (6), w ramach którego zachęca się państwa członkowskie między innymi do tego, by do roku 2013 skróciły, tam, gdzie jest to możliwe, okres umarzania i spłaty zadłużenia następujący po ogłoszeniu upadłości do maksymalnie trzech lat dla uczciwych przedsiębiorców oraz by oferowały usługi wsparcia skierowane do przedsiębiorstw na wczesnym etapie restrukturyzacji, porady mające na celu zapobieganie upadłości oraz wsparcie dla małych i średnich przedsiębiorstw w zakresie restrukturyzacji i ponownego rozpoczynania działalności.
(15)

Niniejsze zalecenie powinno koncentrować się na przejrzystości kategorii płacowych, która ma podstawowe znaczenie w kontekście skutecznego stosowania zasady równości wynagrodzeń. Większa przejrzystość może ujawnić nierówne traktowanie i dyskryminację ze względu na płeć w strukturze wynagrodzeń przedsiębiorstwa lub organizacji. Umożliwia ona pracownikom, pracodawcom i partnerom społecznym podjęcie odpowiednich działań mających na celu zapewnienie wdrożenia zasady równości wynagrodzeń. W ramach niniejszego zalecenia powinien zostać przedstawiony zestaw środków, których celem jest wsparcie państw członkowskich w przyjęciu indywidualnie dostosowanego podejścia zmierzającego do poprawy przejrzystości płac. Należy zachęcać państwa członkowskie do wdrażania środków, które będą najbardziej odpowiadały właściwym im warunkom, oraz do wdrożenia co najmniej jednego z podstawowych środków na rzecz poprawy przejrzystości określonych w niniejszym zaleceniu (upoważnienie do zwracania się z wnioskiem o udzielenie informacji na temat wynagrodzenia, udzielanie informacji przez przedsiębiorstwo, kontrola wynagrodzeń, rokowania zbiorowe dotyczące równości wynagrodzeń).
(7)

Profesjonalni użytkownicy środków ochrony roślin powinni mieć dostęp do informacji i narzędzi niezbędnych w celu monitorowania Diabrotica, a także do usług doradczych w zakresie integrowanej ochrony roślin, w tym do określonych metod zapobiegania i zwalczania Diabrotica. Wyniki monitorowania powinny pomóc rolnikom zdecydować, czy i kiedy należy w dalszym ciągu stosować środki ochrony roślin. Należy określić szczegółowe i poparte badaniami naukowymi wartości graniczne dla populacji Diabrotica w danym regionie, ponieważ stanowią one zasadniczy element przy podejmowaniu takich decyzji.
(12)

Przepisy stosowane obecnie w niektórych państwach członkowskich mogą doprowadzić do sytuacji, w której obywatele Unii mający miejsce zamieszkania w innych państwach członkowskich tracą prawo do głosowania tylko dlatego, że przez określony czas mieszkają za granicą. Opiera się to na założeniu, że pobyt za granicą określonej długości oznacza, że powiązania z procesem politycznym w kraju rodzimym zostały utracone. Założenie to nie jest jednak prawidłowe we wszystkich poszczególnych przypadkach. W związku z tym stosowne byłoby umożliwienie obywatelom, w przypadku których powstaje ryzyko utraty praw wyborczych, wykazania, że w dalszym ciągu są zainteresowani życiem politycznym w państwie członkowskim, którego są obywatelami.