10)

w tytule III dodaje się rozdziały w brzmieniu: „ROZDZIAŁ III Kontrola połowów korala Artykuł 22a Upoważnienia do połowów korala czerwonego 1. Statki lub rybacy posiadający upoważnienie do pozyskiwania korala czerwonego w Morzu Śródziemnym muszą posiadać ważne upoważnienie do połowów, określające warunki techniczne, których należy przestrzegać przy prowadzeniu połowów. 2. W przypadku braku upoważnienia, o którym mowa w ust. 1, zakazuje się pozyskiwania, zatrzymywania na statku, przeładunku, wyładunku, przekazywania, przechowywania, sprzedaży bądź eksponowania lub oferowania do sprzedaży korala czerwonego. 3. Państwa członkowskie prowadzą aktualny rejestr upoważnień do połowów, o których mowa w ust. 1, i przesyłają Komisji do dnia 31 marca każdego roku wykaz statków, dla których wydano upoważnienia określone w ust. 1. Komisja przekazuje ten wykaz Sekretariatowi GFCM nie później niż dnia 30 kwietnia każdego roku. W odniesieniu do każdego statku wykaz zawiera następujące informacje: a) nazwę statku; b) numer statku w rejestrze (kod przypisany przez umawiającą się stronę); c) niepowtarzalny identyfikator GFCM (kod kraju ISO alfa-3 + 9 cyfr, np. xxx000000001); d) port rejestracji (pełna nazwa portu); e) poprzednią nazwę (jeżeli dotyczy); f) poprzednią banderę (jeżeli dotyczy); g) wcześniejsze informacje o usunięciu z innych rejestrów (jeżeli dotyczy); h) międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy (jeżeli dotyczy); i) VMS statku lub inne urządzenia do jego geolokalizacji (należy wskazać TAK lub NIE); j) rodzaj statku, długość całkowitą (LOA) i pojemność brutto (GT) lub pojemność rejestrową brutto (GRT) oraz moc silnika wyrażoną w kW; k) wyposażenie bezpieczeństwa i środki ochrony na potrzeby przyjęcia obserwatora (obserwatorów) (należy wskazać TAK lub NIE); l) okres, w którym dozwolony jest połów korala czerwonego; m) obszar, na którym dozwolony jest połów korala czerwonego; podobszary geograficzne GFCM i komórki siatki statystycznej GFCM; n) uczestnictwo w programach badawczych prowadzonych przez krajowe/międzynarodowe instytucje naukowe (należy wskazać TAK lub NIE; podać krótki opis). 4. Państwa członkowskie nie zwiększają liczby upoważnień do połowów do czasu wykazania przez opinie naukowe korzystnego stanu populacji korala czerwonego. Artykuł 22b Raportowanie połowów korala czerwonego 1. Upoważnieni rybacy lub kapitanowie statków posiadających upoważnienie do pozyskiwania korala czerwonego rejestrują połowy w kg masy w relacji pełnej oraz w miarę możliwości liczbę kolonii po zakończeniu operacji połowowych lub najpóźniej w momencie wyładunku w porcie w przypadku jednodniowych rejsów połowowych. 2. Statki rybackie posiadające upoważnienie do pozyskiwania korala czerwonego mają na statku dziennik połowowy, w którym rejestrowane są dzienne połowy korala czerwonego, niezależnie od masy zbioru w relacji pełnej, oraz działalność połowowa w rozbiciu na obszary i głębokości, w tym – w miarę możliwości – liczba dni połowowych i nurkowań. Informacje te są przekazywane właściwym organom krajowym w terminie określonym w art. 14 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. Artykuł 22c Wcześniejsze powiadomienie o połowach korala czerwonego Z wyprzedzeniem wynoszącym od dwóch do czterech godzin przed przewidywaną godziną przybycia do portu kapitanowie statków rybackich lub ich przedstawiciele przekazują właściwym organom następujące informacje: a) przewidywany czas przybycia; b) oznakę rybacką i nazwę statku rybackiego; c) szacowaną wielkość połowu w kg masy w relacji pełnej oraz w miarę możliwości liczbę kolonii korala czerwonego zatrzymanych na statku; d) informacje dotyczące obszaru geograficznego, z którego pochodzi połów. Artykuł 22d Wyznaczone porty w odniesieniu do połowów korala czerwonego Upoważnieni rybacy lub statki rybackie posiadające upoważnienie wyładowują połowy korala czerwonego wyłącznie w wyznaczonych portach. W tym celu każde państwo członkowskie wyznacza porty, w których dozwolony jest wyładunek korala czerwonego, i przekazuje wykaz tych portów Sekretariatowi GFCM i Komisji do dnia 30 kwietnia każdego roku, chyba że nie nastąpiła żadna zmiana wyznaczonych portów w stosunku do już przekazanego wykazu. Artykuł 22e Kontrola wyładunków korala czerwonego Każde państwo członkowskie opracowuje program kontroli w oparciu o analizę ryzyka, w szczególności w celu weryfikacji wyładunków i walidacji dzienników połowowych. Artykuł 22f Przeładunek korala czerwonego Zakazuje się dokonywania przeładunku korala czerwonego na morzu. Artykuł 22g Informacje naukowe dotyczące korala czerwonego Państwa członkowskie posiadające floty rybackie do ukierunkowanych połowów korala czerwonego zapewniają wprowadzenie mechanizmu odpowiedniego naukowego monitorowania połowów i rezultatów połowów w celu umożliwienia Naukowemu Komitetowi Doradczemu GFCM przedstawienia informacji opisowych i doradztwa w zakresie co najmniej: a) zastosowanego nakładu połowowego (np. liczba nurkowań w tygodniu) oraz ogólnych poziomów połowów w rozbiciu na ławice na poziomie lokalnym, krajowym lub ponadkrajowym; b) punktów odniesienia do celów ochrony i zarządzania, w celu dalszego doskonalenia regionalnego planu zarządzania zgodnie z celem maksymalnego podtrzymywalnego połowu oraz niskiego poziomu ryzyka wyniszczenia zasobu; c) biologicznych i społeczno-ekonomicznych skutków alternatywnych scenariuszy zarządzania, obejmujących kontrolę relacji między nakładem połowowym a rezultatem połowu i środki techniczne, zgodnie z propozycją umawiających się stron GFCM; d) ewentualnego przestrzennego/czasowego zamykania obszarów połowowych w celu zachowania zrównoważonego charakteru połowów. ROZDZIAŁ IV Środki kontroli dotyczące określonych podobszarów geograficznych GFCM SEKCJA 1 Kontrola połowów morlesza bogara w Morzu Alborańskim Artykuł 22h Raportowanie dziennych połowów i przyłowów morlesza bogara Bez uszczerbku dla art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, państwa członkowskie ustanawiają mechanizm zapewniający raportowanie wszystkich dziennych połowów komercyjnych i przyłowów morlesza bogara w Morzu Alborańskim (podobszary geograficzne GFCM 1, 2, 3, jak określono w załączniku I), niezależnie od masy połowu w relacji pełnej. W odniesieniu do połowów rekreacyjnych państwa członkowskie dokładają starań, by rejestrować połowy tego gatunku lub oceniać je szacunkowo. Artykuł 22i Upoważnienia do połowów i działalności połowowej 1. Państwa członkowskie ustanawiają rejestr statków rybackich upoważnionych do przewozu lub wyładunku ilości morlesza bogara złowionych w Morzu Alborańskim, które stanowią więcej niż 20 % masy połowu w relacji pełnej po posortowaniu na czas trwania pływu. Rejestr ten jest prowadzony i aktualizowany. 2. Statkom rybackim prowadzącym ukierunkowane połowy morlesza bogara zezwala się na prowadzenia działalności połowowej jedynie jeżeli ta działalność połowowa została wskazana w ważnym upoważnieniu do połowów wydanym przez właściwe organy oraz określającym warunki techniczne, na jakich taka działalność może być prowadzona. Upoważnienie obejmuje dane określone w załączniku VIII. 3. Państwa członkowskie: a) przekazują Komisji do dnia 31 stycznia każdego roku wykaz statków prowadzących działalność, którym wydano upoważnienie na rok bieżący, następny lub na następne lata; Komisja przekazuje ten wykaz Sekretariatowi GFCM do końca lutego każdego roku. Wykaz ten obejmuje dane określone w załączniku VIII; b) przekazują Komisji i Sekretariatowi GFCM, do końca listopada każdego roku, począwszy od dnia 30 listopada 2018 r., a najpóźniej od dnia 30 listopada 2020 r., sprawozdanie z działalności połowowej prowadzonej przez statki, o których mowa w ust. 1, w formacie zbiorczym, które zawiera co najmniej następujące informacje: (i) liczbę dni połowowych; (ii) obszar eksploatacji oraz (iii) wielkość połowów morlesza bogara. 4. Wszystkie statki o długości całkowitej powyżej 12 metrów upoważnione do ukierunkowanych połowów morlesza bogara muszą być wyposażone w VMS lub dowolny inny system geolokalizacji, umożliwiający organom kontrolnym śledzenie ich działalności. Artykuł 22j Monitorowanie naukowe Państwa członkowskie posiadające floty rybackie do ukierunkowanych połowów morlesza bogara zapewniają należyte wprowadzenie mechanizmu odpowiedniego monitorowania połowów i rezultatów połowów w celu umożliwienia SAC przedstawienia informacji opisowych i doradztwa dotyczącego przynajmniej: a) charakterystyki narzędzi połowowych, między innymi maksymalnej długości takli i sieci stawnych oraz liczby, rodzaju i rozmiaru haczyków; b) zastosowanego nakładu połowowego (na przykład liczby dni połowowych na tydzień) oraz ogólnych poziomów połowów w rozbiciu na floty rybackie prowadzące komercyjną działalność połowową; należy też przedłożyć szacunkowe wielkości połowów w ramach połowów rekreacyjnych; c) punktów odniesienia do celów ochrony i zarządzania, w celu ustanowienia wieloletnich planów zarządzania na potrzeby zrównoważonego rybołówstwa zgodnie z celem maksymalnego podtrzymywalnego połowu oraz niskiego poziomu ryzyka wyniszczenia stada; d) społeczno-ekonomicznych skutków alternatywnych scenariuszy zarządzania, obejmujących kontrolę relacji między nakładem połowowym a rezultatem połowu oraz środki techniczne, zgodnie z propozycją GFCM lub umawiających się stron; e) ewentualnego przestrzennego/czasowego zamykania obszarów połowowych w celu zachowania zrównoważonego charakteru połowów; f) potencjalnego wpływu rybołówstwa rekreacyjnego na stan stada lub stad morlesza bogara. Sekcja 2 Cieśnina Sycylijska Artykuł 22k Upoważnienia do połowów stad gatunków dennych w Cieśninie Sycylijskiej przy użyciu włoków dennych 1. Statkom prowadzącym przy użyciu włoków dennych ukierunkowane połowy stad gatunków dennych w Cieśninie Sycylijskiej (podobszary geograficzne GFCM 12, 13, 14, 15 i 16, jak określono w załączniku I) zezwala się jedynie na prowadzenie określonych form działalności połowowej wskazanych w ważnym upoważnieniu do połowów wydanym przez właściwe organy oraz określającym warunki techniczne, na jakich taka działalność może być wykonywana. 2. Upoważnienie do połowów, o których mowa w ust. 1, oprócz danych określonych w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/218 (*3), zawiera następujące dane: a) numer rejestracyjny GFCM; b) poprzednią nazwę (jeżeli dotyczy); c) poprzednią banderę (jeśli dotyczy); d) wcześniejsze informacje o usunięciu z innych rejestrów (jeżeli dotyczy). 3. Państwa członkowskie przesyłają Komisji do dnia 31 października każdego roku wykaz statków, dla których wydały upoważnienie określone w ust. 1. Komisja przekazuje ten wykaz wyznaczonemu przez siebie organowi oraz Sekretariatowi GFCM nie później niż dnia 30 listopada każdego roku. 4. Państwa członkowskie przekazują Komisji i Sekretariatowi GFCM, nie później niż dnia 31 sierpnia każdego roku, sprawozdanie w formacie zbiorczym z działalności połowowej prowadzonej przez statki określone w ust. 1, które zawiera co najmniej następujące informacje: (i) liczbę dni połowowych; (ii) obszar eksploatacji; i (iii) połowy morszczuka europejskiego i krewetki głębokowodnej różowej. Artykuł 22l Wyznaczone porty 1. Każde państwo członkowskie wyznacza porty wyładunku, w których może mieć miejsce wyładunek morszczuka europejskiego i krewetki głębokowodnej różowej złowionych w Cieśninie Sycylijskiej, zgodnie z art. 43 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. Państwa członkowskie przekazują Sekretariatowi GFCM i Komisji wykaz wyznaczonych portów wyładunku nie później niż dnia 30 listopada 2018 r. Wszelkie późniejsze zmiany w tym wykazie są niezwłocznie zgłaszane Sekretariatowi GFCM i Komisji. 2. Zabrania się wyładunku lub przeładunku ze statków rybackich wszelkich ilości morszczuka europejskiego i krewetki głębokowodnej różowej, które złowiono w Cieśninie Sycylijskiej, w miejscu innym niż porty wyładunku wyznaczone przez państwa członkowskie. Artykuł 22m Międzynarodowy wspólny program inspekcji i nadzoru w Cieśninie Sycylijskiej 1. Państwa członkowskie mogą przeprowadzać działania inspekcyjne i nadzorcze w ramach międzynarodowego wspólnego programu inspekcji i nadzoru (zwanego dalej „programem”), obejmującego wody poza jurysdykcją krajową w podobszarach geograficznych GFCM 12, 13, 14, 15 i 16, jak określono w załączniku I (zwane dalej „obszarem inspekcji i nadzoru”). 2. Państwa członkowskie mogą wyznaczyć inspektorów i środki inspekcji i przeprowadzać inspekcje w ramach programu. Komisja lub wyznaczony przez nią organ mogą również wyznaczać inspektorów unijnych na potrzeby programu. 3. Komisja lub wyznaczony przez nią organ koordynują w imieniu Unii działalność w zakresie nadzoru i inspekcji oraz mogą opracować w koordynacji z zainteresowanymi państwami członkowskimi wspólny plan rozmieszczenia umożliwiający Unii wypełnienie zobowiązań wynikających z programu. Państwa członkowskie przyjmują niezbędne środki mające na celu ułatwienie wykonywania tych planów, w szczególności w odniesieniu do wymaganych zasobów ludzkich i materialnych oraz do okresów i obszarów geograficznych, w których zasoby te mają być wykorzystane. 4. Każde państwo członkowskie przekazuje Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi, nie później niż dnia 31 października każdego roku, wykaz imion i nazwisk inspektorów uprawnionych do przeprowadzania inspekcji i nadzoru w obszarze, o którym mowa w ust. 1, jak również nazwy statków i samolotów wykorzystywanych do inspekcji i nadzoru, które zamierzają przydzielić do programu na następny rok. Komisja lub wyznaczony przez nią organ przesyła te informacje Sekretariatowi GFCM do dnia 1 grudnia każdego roku lub jak najszybciej przed rozpoczęciem inspekcji. 5. Inspektorzy wyznaczeni do programu posiadają legitymację inspektora GFCM wydaną przez właściwe organy, która jest zgodna z wzorem określonym w załączniku IV. 6. Statki wykonujące zadania w zakresie międzynarodowych wejść na statek i inspekcji zgodnie z programem podnoszą specjalną banderę lub proporzec, zgodnie z opisem w załączniku V. 7. Każde państwo członkowskie zapewnia, aby każda platforma inspekcyjna uprawniona do działania pod jego banderą, prowadząca działalność w obszarze, o którym mowa w ust. 1, utrzymywała bezpieczny kontakt, w miarę możliwości codziennie, ze wszystkimi pozostałymi platformami inspekcyjnymi działającymi w tym obszarze w celu wymiany informacji koniecznych do koordynacji działań. 8. Każde państwo członkowskie prowadzące działania inspekcyjne lub nadzorcze w obszarze, o którym mowa w ust. 1, dostarcza na każdą platformę inspekcyjną w momencie jej wejścia w ten obszar sporządzony zgodnie z załącznikiem VII wykaz obserwacji wejść na pokład i inspekcji, które zostały z niej wykonane w ciągu 10 poprzednich dni, z podaniem dat, współrzędnych geograficznych i innych istotnych informacji. Artykuł 22n Przeprowadzanie inspekcji 1. Inspektorzy wyznaczeni do programu: a) przed wejściem na pokład powiadamiają statek rybacki o nazwie statku inspekcyjnego; b) podnoszą na statku inspekcyjnym oraz na statku pomocniczym proporzec opisany w załączniku V; c) ograniczają skład każdego zespołu inspekcyjnego do najwyżej trzech inspektorów. 2. Po wejściu na pokład inspektorzy przedstawiają kapitanowi statku rybackiego legitymacje opisane w załączniku IV. Inspekcje przeprowadza się w jednym z urzędowych języków GFCM oraz, w miarę możliwości, w języku używanym przez kapitana statku rybackiego. 3. Inspektorzy sporządzają sprawozdanie z inspekcji w formacie określonym w załączniku VI. 4. Inspektorzy podpisują sprawozdanie w obecności kapitana statku, który ma prawo dodać do sprawozdania wszelkie uwagi, jakie uzna za odpowiednie, lub zwrócić się o ich dodanie i który również musi sprawozdanie podpisać. 5. Kopie sprawozdania przekazuje się kapitanowi statku oraz organom, którym podlega zespół przeprowadzający inspekcję; organ ten przekazuje kopie organom państwa bandery statku poddawanego inspekcji oraz Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi. Komisja przekazuje kopię sprawozdania do Sekretariatu GFCM. 6. Skład zespołu przeprowadzającego inspekcję i czas jej trwania określa dowódca statku inspekcyjnego po uwzględnieniu wszystkich istotnych okoliczności. Artykuł 22o Naruszenia 1. Do celów niniejszego artykułu za naruszenia uznaje się następujące czynności: a) czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. a), b), c), e), f), g) i h) rozporządzenia (WE) nr 1005/2008; b) zakłócanie satelitarnego systemu monitorowania; oraz c) prowadzenie działalności bez VMS. 2. W odniesieniu do każdego wejścia na pokład i inspekcji statku rybackiego, podczas których inspektorzy wykryją naruszenie, organy państwa członkowskiego bandery statku inspekcyjnego niezwłocznie informują Komisję lub wyznaczony przez nią organ, które powiadamiają państwo bandery poddanego inspekcji statku rybackiego zarówno bezpośrednio, jak i za pośrednictwem Sekretariatu GFCM. Informują one również każdy statek inspekcyjny państwa bandery o statku rybackim, o którym wiadomo, że znajduje się w pobliżu. 3. Państwo członkowskie bandery statku zapewnia, aby po inspekcji, podczas której wykryto naruszenie, zaprzestał on wszelkiej działalności połowowej. Państwo członkowskie bandery żąda od statku rybackiego, aby skierował się on w ciągu 72 godzin do portu wyznaczonego przez to państwo, gdzie zostanie wszczęte postępowanie. 4. W przypadku gdy podczas inspekcji stwierdzone zostanie naruszenie, o działaniach i działaniach następczych podjętych przez państwo członkowskie bandery powiadamia się Komisję lub wyznaczony przez nią organ. Komisja lub wyznaczony przez nią organ przekazuje informacje o podjętych działaniach i działaniach następczych do Sekretariatu GFCM. 5. Organy państw członkowskich traktują sprawozdania z inspekcji, o których mowa w art. 22n ust. 3, oraz wnioski wynikające z inspekcji dokumentów dokonanych przez inspektorów, w podobny sposób jak sprawozdania i wnioski inspektorów krajowych. Sekcja 3 Morze Czarne Artykuł 22p Środki służące zapobieganiu połowom NNN turbota w Morzu Czarnym oraz ich powstrzymywaniu i eliminowaniu 1. Do dnia 20 stycznia każdego roku każde państwo członkowskie przesyła Komisji za pośrednictwem zwyczajowego narzędzia przetwarzania danych wykaz statków używających dennych sieci skrzelowych stawnych upoważnionych do połowów turbota w Morzu Czarnym (podobszar geograficzny GFCM 29, jak określono w załączniku I). Do dnia 31 stycznia każdego roku Komisja przesyła ten wykaz Sekretariatowi GFCM. 2. Wykaz, o którym mowa w ust. 1, oprócz danych określonych w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/218 zawiera następujące dane: a) numer rejestracyjny GFCM; b) poprzednią nazwę (jeżeli dotyczy); c) poprzednią banderę (jeżeli dotyczy); d) wcześniejsze informacje o usunięciu z innych rejestrów (jeżeli dotyczy); e) główne gatunki docelowe; f) główne narzędzie lub narzędzia połowowe stosowane w odniesieniu do turbota, segment floty i jednostkę operacyjną zgodnie z określeniem w matrycy statystycznej zadania 1 ustanowionej w sekcji C załącznika III; g) okres ważności upoważnienia do połowów z użyciem sieci skrzelowych lub wszelkich innych narzędzi używanych ewentualnie do połowu turbota (jeśli takie upoważnienie wydano). 3. Na żądanie GFCM państwa członkowskie przekazują informacje dotyczące statków rybackich upoważnionych do prowadzenia działalności połowowej w danym okresie. W szczególności państwa członkowskie zgłaszają nazwy odnośnych statków rybackich, ich oznaki rybackie oraz przyznane każdemu z nich uprawnienia do połowów. 4. Nieoznaczone porzucone sieci skrzelowe stosowane w połowach turbota i znalezione na morzu są zbierane przez właściwe organy nadbrzeżnego państwa członkowskiego. Sieci te pozostają zajęte do czasu należytego ustalenia właściciela bądź zostają zniszczone, jeżeli właściciela nie można ustalić. 5. Każde zainteresowane państwo członkowskie wyznacza punkty wyładunkowe, w których następuje wyładunek i przeładunek turbota złowionego w Morzu Czarnym, zgodnie z art. 43 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. Wykaz tych punktów należy przekazać Sekretariatowi GFCM i Komisji nie później niż dnia 30 listopada każdego roku. 6. Zakazuje się wyładunku lub przeładunku ze statków rybackich wszelkich ilości turbota złowionego w Morzu Czarnym w każdym innym miejscu poza punktami wyładunkowymi, o których mowa w ust. 5. Artykuł 22q Krajowe plany monitorowania i kontroli połowów turbota w Morzu Czarnym oraz nadzoru nad tymi połowami 1. Państwa członkowskie ustanawiają krajowe plany monitorowania, kontroli i nadzoru (zwane dalej „planami krajowymi”) w celu wykonywania przepisów art. 22p poprzez zapewnienie, między innymi, właściwego i dokładnego monitorowania i rejestrowania miesięcznych połowów lub wykorzystanego nakładu połowowego. 2. Plany krajowe zawierają następujące elementy: a) jasne określenie środków kontrolnych z opisem zasobów ludzkich oraz środków technicznych i finansowych dostępnych konkretnie na realizację przedmiotowych planów krajowych; b) jasne określenie strategii inspekcji (w tym protokołów z inspekcji), ukierunkowanej na statki rybackie, co do których istnieje prawdopodobieństwo, że prowadzą połowy turbota i gatunków pokrewnych; c) plany działania w zakresie kontroli rynku i transportu; d) określenie zadań inspekcyjnych i procedur, w tym strategii pobierania próbek stosowanej w celu weryfikacji ważenia złowionych ryb przy pierwszej sprzedaży oraz strategii pobierania próbek w odniesieniu do statków, które nie podlegają przepisom związanym z dziennikiem połowowym / deklaracją wyładunkową; e) wskazówki wyjaśniające dla inspektorów, organizacji producentów i rybaków w odniesieniu do zestawu przepisów obowiązujących w przypadku połowów, w których istnieje prawdopodobieństwo złowienia turbota, w tym: (i) zasady wypełniania dokumentów, w tym sprawozdań z inspekcji, dzienników połowowych, deklaracji przeładunkowych i wyładunkowych oraz deklaracji przejęcia, dokumentów transportowych i dokumentów sprzedaży; (ii) obowiązujące środki techniczne, w tym wielkość lub wymiary oczek sieci, minimalny rozmiar poławianych osobników, czasowe ograniczenia połowów; (iii) strategie pobierania próbek; (iv) mechanizmy kontroli krzyżowych; f) szkolenia inspektorów krajowych w celu prowadzenia działań, o których mowa w załączniku II. 3. Do dnia 20 stycznia każdego roku państwa członkowskie przekazują Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi plany krajowe. Komisja lub wyznaczony przez nią organ przekazują te plany Sekretariatowi GFCM do dnia 31 stycznia każdego roku. Artykuł 22r Monitorowanie naukowe połowów turbota w Morzu Czarnym Państwa członkowskie przekazują SAC i Komisji, nie później niż dnia 30 listopada każdego roku, wszelkie dodatkowe informacje wspomagające naukowe monitorowanie połowów turbota w Morzu Czarnym. (*3) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/218 z dnia 6 lutego 2017 r. w sprawie rejestru floty rybackiej UE (Dz.U. L 34 z 9.2.2017, s. 9).”;"