PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 315/35

DECYZJA RADY 2009/877/WPZiB

z dnia 23 października 2009 r.

w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania wymiany listów między Unią Europejską a Republiką Seszeli w sprawie warunków i trybu przekazywania podejrzanych o akty piractwa i rozboju przez EUNAVFOR Republice Seszeli i w sprawie traktowania takich osób po ich przekazaniu

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24,

uwzględniając zalecenie prezydencji,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniu 2 czerwca 2008 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) przyjęła rezolucję 1816 (2008) wzywającą wszystkie państwa do współpracy przy określaniu jurysdykcji oraz prowadzeniu dochodzeń i osądzaniu osób odpowiedzialnych za akty piractwa i rozboju dokonane u wybrzeży Somalii. Postanowienia te potwierdzono w rezolucji RB ONZ 1846 (2008) przyjętej w dniu 2 grudnia 2008 r.

(2) W dniu 10 listopada 2008 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/851/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (1) (operacja „Atalanta”).

(3) Artykuł 12 wspólnego działania 2008/851/WPZiB przewiduje, że osoby, które popełniły akty piractwa lub rozboju na wodach terytorialnych Somalii lub są podejrzane o popełnienie takich aktów, ujęte i przetrzymywane w celu osądzenia, jak również mienie wykorzystane do popełnienia tych aktów, mogą zostać przekazane państwu trzeciemu, które chce wykonywać jurysdykcję w odniesieniu do wyżej wymienionych osób lub mienia, o ile warunki tego przekazania zostały uzgodnione z tym państwem trzecim w sposób zgodny z odpowiednimi postanowieniami prawa międzynarodowego – w szczególności prawa międzynarodowego praw człowieka – w celu zagwarantowania w szczególności, że nikt nie zostanie poddany karze śmierci, torturom lub jakiemukolwiek innemu okrutnemu, nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu.

(4) Zgodnie z art. 24 Traktatu prezydencja, wspierana przez Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela („SG/WP”), wynegocjowała wymianę listów między Unią Europejską a rządem Republiki Seszeli w sprawie warunków i trybu przekazywania podejrzanych o akty piractwa i rozboju przez EUNAVFOR Republice Seszeli i w sprawie traktowania takich osób po ich przekazaniu.

(5) Wymiana listów powinna zostać podpisana i być tymczasowo stosowana, z zastrzeżeniem jej przyjęcia w późniejszym terminie,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej podpisanie wymiany listów między Unią Europejską a Republiką Seszeli w sprawie warunków i trybu przekazywania podejrzanych o akty piractwa i rozboju przez EUNAVFOR Republice Seszeli i w sprawie traktowania takich osób po ich przekazaniu, z zastrzeżeniem zawarcia wspomnianego porozumienia.

Tekst wymiany listów dołączony jest do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania stosownego listu w imieniu Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem jej zawarcia.

Artykuł 3

Wymiana listów jest tymczasowo stosowana od dnia jej podpisania, w oczekiwaniu na jej wejście w życie.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 23 października 2009 r. W imieniu Rady T. BILLSTRÖM Przewodniczący

(1) Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 33.

PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 315/37

TŁUMACZENIE

Wymiana listów między Unią Europejską a Republiką Seszeli w sprawie warunków i trybu przekazywania podejrzanych o akty piractwa i rozboju przez EUNAVFOR Republice Seszeli i w sprawie traktowania takich osób po ich przekazaniu

Ekscelencjo!

Nawiązujemy do posiedzenia roboczego zorganizowanego na Seszelach w dniach 18 i 19 sierpnia 2009 r. w celu omówienia porozumień z UE w sprawie aktów piractwa i rozboju, w którym to posiedzeniu wzięli udział przedstawiciele UE, członkowie Komitetu Wysokiego Szczebla Seszeli i inne odnośne instytucje, oraz do wystosowanego po posiedzeniu pisma z dnia 21 sierpnia 2009 r.

W czasie posiedzenia roboczego omówiono obawy różnych zaangażowanych instytucji dotyczące przekazywania podejrzanych o akty piractwa i rozboju. Co do zasady zatwierdzono „Wskazówki dotyczące przekazywania Republice Seszeli podejrzanych o akty piractwa i rozboju oraz zajętego mienia” przygotowane przez Prokuratora Generalnego Republiki Seszeli, które mają zapewnić, aby każde przekazywanie podejrzanych o akty piractwa i rozboju odbywało się zgodnie z prawem Seszeli. Ustalono również, że uzgodnienia wykonawcze (wyjaśniające art. 10 proponowanego porozumienia w sprawie przekazywania) mogłyby zostać przyjęte po sfinalizowaniu proponowanego porozumienia o przekazywaniu oraz że przygotowane zostaną wspólne wskazówki dotyczące przekazywania podejrzanych o akty piractwa i rozboju oraz zajętego mienia. Ponadto Republika Seszeli otrzyma pomoc niezbędną do zatrzymywania, utrzymywania, sądzenia i repatriowania podejrzanych o akty piractwa i rozboju oraz do prowadzenia dochodzeń w ich sprawach.

W następstwie posiedzenia roboczego i wystosowanego przez nas pisma odbyły się dalsze rozmowy w ramach Komitetu Wysokiego Szczebla w sprawie przekazywania podejrzanych o akty piractwa i rozboju na terytorium Republiki Seszeli.

Rząd Republiki Seszeli chciałby przy okazji ponownie zapewnić UE o swoim zaangażowaniu w jak najszerszą współpracę – z uwzględnieniem dostępnych w tym państwie zasobów i możliwości oferowanych przez jego infrastrukturę – na rzecz zwalczania aktów piractwa i przyjmowania przekazywanych podejrzanych o akty piractwa i rozboju.

Jednocześnie rząd Seszeli chciałby wyrazić pragnienie, aby doszło do podpisania porozumienia EU SOFA, podczas gdy dyskusje na temat proponowanego porozumienia UE w sprawie przekazywania kontynuują.

Z uwagi na trwające negocjacje i w oczekiwaniu na zawarcie odpowiadającego obu stronom porozumienia między UE a rządem Republiki Seszeli w sprawie przekazywania podejrzanych o akty piractwa i rozboju na jej terytorium, rząd Republiki Seszeli może upoważnić EUNAVFOR do przekazywania podejrzanych o akty piractwa i rozboju zatrzymanych podczas jego działań w wyłącznej strefie ekonomicznej, na wodach terytorialnych, wodach archipelagu i na wodach śródlądowych Republiki Seszeli. Takie upoważnienie rozciąga się na ochronę statków pod banderą Seszeli i obywateli Seszeli na statkach, które pływają pod inną banderą, poza powyższym limitem i, w innych sytuacjach, na pełnym morzu według uznania Republiki Seszeli.

Zawsze pod warunkiem że:

— UE, świadoma ograniczonych możliwości Republiki Seszeli w zakresie przyjmowania, sądzenia, przetrzymywania i więzienia podejrzanych o akty piractwa i rozboju, oraz uwzględniając zgodę Republiki Seszeli na przyjmowanie na swoim terytorium podejrzanych o akty piractwa i rozboju, zapewnia Republice Seszeli pełne wsparcie finansowe, w zakresie zasobów ludzkich, materialne, logistyczne i infrastrukturalne potrzebne do zatrzymywania, więzienia, utrzymywania, sądzenia i repatriowania podejrzanych o akty piractwa i rozboju lub skazanych za takie przestępstwa, a także potrzebne do prowadzenia dochodzeń w ich sprawach,

— Prokurator Generalny ma przynajmniej dziesięć (10) dni od daty przekazania podejrzanych o akty piractwa lub rozboju na podjęcie decyzji, czy dostępne dowody są wystarczające do osądzenia podejrzanych,

— w przypadku gdy Prokurator Generalny zdecyduje, że dowody nie są wystarczające do osądzenia podejrzanych, EUNAVFOR przejmuje pełną odpowiedzialność za przekazanie podejrzanych o akty piractwa i rozboju z powrotem do ich krajów pochodzenia w terminie 10 dni od powiadomienia EUNAVFOR-u o takiej decyzji, w tym za związane z tym koszty,

— jakiekolwiek przekazanie podejrzanych o akty piractwa i rozboju jest w jak największym stopniu zgodne ze „Wskazówkami dotyczącymi przekazywania Republice Seszeli podejrzanych o akty piractwa i rozboju oraz zajętego mienia”,

— rząd Republiki Seszeli potwierdza także, że: — każda przekazywana osoba będzie traktowana w sposób ludzki i nie będzie poddawana torturom ani okrutnemu, nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu lub karaniu, otrzyma odpowiednie zakwaterowanie i wyżywienie, dostęp do opieki medycznej oraz będzie mogła przestrzegać praktyk religijnych, — każda przekazana osoba zostanie niezwłocznie postawiona przed sędzią lub innym urzędnikiem uprawnionym przez ustawę do sprawowania wymiaru sprawiedliwości, który niezwłocznie podejmie decyzję o legalności zatrzymania tej osoby, a jeżeli zatrzymanie okaże się bezprawne – zarządzi jej zwolnienie, — każda przekazana osoba będzie miała prawo do osądzenia w rozsądnym terminie lub do zwolnienia, — przy orzekaniu co do zasadności oskarżenia przeciwko niej każda przekazana osoba będzie miała prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia jej sprawy przez właściwy, niezawisły i bezstronny sąd ustanowiony na mocy ustawy, — każdą przekazaną osobę oskarżoną o popełnienie przestępstwa uważa się za niewinną do czasu udowodnienia jej winy zgodnie z ustawą, — przy orzekaniu co do zasadności oskarżenia przeciwko niej każda przekazana osoba będzie miała prawo, na zasadach pełnej równości, do następujących gwarancji minimalnych: 1) otrzymania niezwłocznie w języku dla niej zrozumiałym szczegółowej informacji o rodzaju oskarżenia; 2) dysponowania odpowiednim czasem i możliwościami w celu przygotowania obrony i porozumienia się z wybranym przez siebie obrońcą; 3) samodzielnej obrony lub obrony przez obrońcę, którego wybierze; otrzymania informacji, jeżeli nie posiada obrońcy, o istnieniu powyższego prawa; oraz posiadania obrońcy wyznaczonego dla niej w każdym przypadku, kiedy interes wymiaru sprawiedliwości tego wymaga, bez ponoszenia kosztów obrony w przypadkach, jeżeli oskarżony nie ma dostatecznych środków na ich pokrycie; 4) zapoznania się ze wszystkimi dowodami przeciwko niej, w tym ze złożonymi pod przysięgą oświadczeniami świadków, którzy dokonali zatrzymania, oraz zapewnienia obecności i przesłuchania świadków obrony na tych samych warunkach co świadków oskarżenia; 5) korzystania z bezpłatnej pomocy tłumacza, jeżeli dana osoba nie rozumie języka używanego w sądzie lub nie mówi tym językiem; 6) nieprzymuszania do zeznawania przeciwko sobie lub do przyznania się do winy, — każda przekazana osoba skazana za przestępstwo będzie miała prawo odwołania się do sądu wyższej instancji w celu ponownego rozpatrzenia orzeczenia o winie i karze zgodnie z prawem Seszeli, — Seszele nie przekażą żadnej przekazanej osoby innemu państwu bez uprzedniej pisemnej zgody EUNAVFOR-u.

Niniejsze porozumienie zostało omówione i uzgodnione przez władze Seszeli. Proponowane porozumienia mogą wejść w życie, gdy Unia Europejska potwierdzi pisemnie swoją zgodę. Pozostaje to bez uszczerbku dla stanowisk prawnych lub politycznych przyjętych przez delegacje obu stron podczas trwających negocjacji.

Z wyrazami szacunku, J. Morgan MINISTER Przewodniczący Komitetu Wysokiego Szczebla ds. Piractwa

Ekscelencjo!

Mam zaszczyt potwierdzić otrzymanie Pańskiego pisma z dnia 29 września 2009 r. dotyczącego warunków i trybu przekazywania podejrzanych o akty piractwa i rozboju przez EUNAVFOR Republice Seszeli i w sprawie traktowania takich osób po ich przekazaniu, o następującej treści:

„Nawiązujemy do posiedzenia roboczego zorganizowanego na Seszelach w dniach 18 i 19 sierpnia 2009 r. w celu omówienia porozumień z UE w sprawie aktów piractwa i rozboju, w którym to posiedzeniu wzięli udział przedstawiciele UE, członkowie Komitetu Wysokiego Szczebla Seszeli i inne odnośne instytucje, oraz do wystosowanego po posiedzeniu pisma z dnia 21 sierpnia 2009 r.

W czasie posiedzenia roboczego omówiono obawy różnych zaangażowanych instytucji dotyczące przekazywania podejrzanych o akty piractwa i rozboju. Co do zasady zatwierdzono »Wskazówki dotyczące przekazywania Republice Seszeli podejrzanych o akty piractwa i rozboju oraz zajętego mienia« przygotowane przez Prokuratora Generalnego Republiki Seszeli, które mają zapewnić, aby każde przekazywanie podejrzanych o akty piractwa i rozboju odbywało się zgodnie z prawem Seszeli. Ustalono również, że uzgodnienia wykonawcze (wyjaśniające art. 10 proponowanego porozumienia w sprawie przekazywania) mogłyby zostać przyjęte po sfinalizowaniu proponowanego porozumienia o przekazywaniu oraz że przygotowane zostaną wspólne wskazówki dotyczące przekazywania podejrzanych o akty piractwa i rozboju oraz zajętego mienia. Ponadto Republika Seszeli otrzyma pomoc niezbędną do zatrzymywania, utrzymywania, sądzenia i repatriowania podejrzanych o akty piractwa i rozboju oraz do prowadzenia dochodzeń w ich sprawach.

W następstwie posiedzenia roboczego i wystosowanego przez nas pisma odbyły się dalsze rozmowy w ramach Komitetu Wysokiego Szczebla w sprawie przekazywania podejrzanych o akty piractwa i rozboju na terytorium Republiki Seszeli.

Rząd Republiki Seszeli chciałby przy okazji ponownie zapewnić UE o swoim zaangażowaniu w jak najszerszą współpracę – z uwzględnieniem dostępnych w tym państwie zasobów i możliwości oferowanych przez jego infrastrukturę – na rzecz zwalczania aktów piractwa i przyjmowania przekazywanych podejrzanych o akty piractwa i rozboju.

Jednocześnie rząd Seszeli chciałby wyrazić pragnienie, aby doszło do podpisania porozumienia EU SOFA, podczas gdy dyskusje na temat proponowanego porozumienia UE w sprawie przekazywania kontynuują.

Z uwagi na trwające negocjacje i w oczekiwaniu na zawarcie odpowiadającego obu stronom porozumienia między UE a rządem Republiki Seszeli w sprawie przekazywania podejrzanych o akty piractwa i rozboju na jej terytorium, rząd Republiki Seszeli może upoważnić EUNAVFOR do przekazywania podejrzanych o akty piractwa i rozboju zatrzymanych podczas jego działań w wyłącznej strefie ekonomicznej, na wodach terytorialnych, wodach archipelagu i na wodach śródlądowych Republiki Seszeli. Takie upoważnienie rozciąga się na ochronę statków pod banderą Seszeli i obywateli Seszeli na statkach, które pływają pod inną banderą, poza powyższym limitem i, w innych sytuacjach, na pełnym morzu według uznania Republiki Seszeli.

Zawsze pod warunkiem że:

— UE, świadoma ograniczonych możliwości Republiki Seszeli w zakresie przyjmowania, sądzenia, przetrzymywania i więzienia podejrzanych o akty piractwa i rozboju, oraz uwzględniając zgodę Republiki Seszeli na przyjmowanie na swoim terytorium podejrzanych o akty piractwa i rozboju, zapewnia Republice Seszeli pełne wsparcie finansowe, w zakresie zasobów ludzkich, materialne, logistyczne i infrastrukturalne potrzebne do zatrzymywania, więzienia, utrzymywania, sądzenia i repatriowania podejrzanych o akty piractwa i rozboju lub skazanych za takie przestępstwa, a także potrzebne do prowadzenia dochodzeń w ich sprawach,

— Prokurator Generalny ma przynajmniej dziesięć (10) dni od daty przekazania podejrzanych o akty piractwa lub rozboju na podjęcie decyzji, czy dostępne dowody są wystarczające do osądzenia podejrzanych,

— w przypadku gdy Prokurator Generalny zdecyduje, że dowody nie są wystarczające do osądzenia podejrzanych, EUNAVFOR przejmuje pełną odpowiedzialność za przekazanie podejrzanych o akty piractwa i rozboju z powrotem do ich krajów pochodzenia w terminie 10 dni od powiadomienia EUNAVFOR-u o takiej decyzji, w tym za związane z tym koszty,

— jakiekolwiek przekazanie podejrzanych o akty piractwa i rozboju jest w jak największym stopniu zgodne ze »Wskazówkami dotyczącymi przekazywania Republice Seszeli podejrzanych o akty piractwa i rozboju oraz zajętego mienia«,

— rząd Republiki Seszeli potwierdza także, że: — każda przekazywana osoba będzie traktowana w sposób ludzki i nie będzie poddawana torturom ani okrutnemu, nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu lub karaniu, otrzyma odpowiednie zakwaterowanie i wyżywienie, dostęp do opieki medycznej oraz będzie mogła przestrzegać praktyk religijnych, — każda przekazana osoba zostanie niezwłocznie postawiona przed sędzią lub innym urzędnikiem uprawnionym przez ustawę do sprawowania wymiaru sprawiedliwości, który niezwłocznie podejmie decyzję o legalności zatrzymania tej osoby, a jeżeli zatrzymanie okaże się bezprawne – zarządzi jej zwolnienie, — każda przekazana osoba będzie miała prawo do osądzenia w rozsądnym terminie lub do zwolnienia, — przy orzekaniu co do zasadności oskarżenia przeciwko niej każda przekazana osoba będzie miała prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia jej sprawy przez właściwy, niezawisły i bezstronny sąd ustanowiony na mocy ustawy, — każdą przekazaną osobę oskarżoną o popełnienie przestępstwa uważa się za niewinną do czasu udowodnienia jej winy zgodnie z ustawą, — przy orzekaniu co do zasadności oskarżenia przeciwko niej każda przekazana osoba będzie miała prawo, na zasadach pełnej równości, do następujących gwarancji minimalnych: 1) otrzymania niezwłocznie w języku dla niej zrozumiałym szczegółowej informacji o rodzaju oskarżenia; 2) dysponowania odpowiednim czasem i możliwościami w celu przygotowania obrony i porozumienia się z wybranym przez siebie obrońcą; 3) samodzielnej obrony lub obrony przez obrońcę, którego wybierze; otrzymania informacji, jeżeli nie posiada obrońcy, o istnieniu powyższego prawa; oraz posiadania obrońcy wyznaczonego dla niej w każdym przypadku, kiedy interes wymiaru sprawiedliwości tego wymaga, bez ponoszenia kosztów obrony w przypadkach, jeżeli oskarżony nie ma dostatecznych środków na ich pokrycie; 4) zapoznania się ze wszystkimi dowodami przeciwko niej, w tym ze złożonymi pod przysięgą oświadczeniami świadków, którzy dokonali zatrzymania, oraz zapewnienia obecności i przesłuchania świadków obrony na tych samych warunkach, co świadków oskarżenia; 5) korzystania z bezpłatnej pomocy tłumacza, jeżeli dana osoba nie rozumie języka używanego w sądzie lub nie mówi tym językiem; 6) nieprzymuszania do zeznawania przeciwko sobie lub do przyznania się do winy, — każda przekazana osoba skazana za przestępstwo będzie miała prawo odwołania się do sądu wyższej instancji w celu ponownego rozpatrzenia orzeczenia o winie i karze zgodnie z prawem Seszeli, — Seszele nie przekażą żadnej przekazanej osoby innemu państwu bez uprzedniej pisemnej zgody EUNAVFOR-u.

Niniejsze porozumienie zostało omówione i uzgodnione przez władze Seszeli. Proponowane porozumienia mogą wejść w życie, gdy Unia Europejska potwierdzi pisemnie swoją zgodę. Pozostaje to bez uszczerbku dla stanowisk prawnych lub politycznych przyjętych przez delegacje obu stron podczas trwających negocjacji.”.

Mam zaszczyt potwierdzić, w imieniu Unii Europejskiej, że treść Pańskiego listu może zostać przyjęta przez Unię Europejską. Niniejszy instrument będzie tymczasowo stosowany przez Unię Europejską od daty podpisania niniejszego listu i ostatecznie wejdzie w życie, gdy Unia Europejska zakończy wewnętrzne procedury jego zawarcia.

W odniesieniu do odwołania się w Pańskim piśmie do uprawnienia Prokuratora Generalnego Seszeli w zakresie podejmowania decyzji czy dostępne dowody są wystarczające do osądzenia, Unia Europejska rozumie, że zgodził się Pan – biorąc pod uwagę, że EUNAFVOR przekaże w każdej sprawie wszystkie dostępne dowody, jakimi dysponuje w danej chwili, takie jak dzienniki pokładowe, zdjęcia i nagrania – że umożliwi to Prokuratorowi Generalnemu Seszeli podjęcie decyzji co do wystarczającego charakteru takich dowodów przed przyjęciem przekazania podejrzanych o akty piractwa i rozboju.

Przypominam również, że – jak wspomniał Pan w Pańskim liście – niniejszy instrument będzie stosowany tymczasowo, w oczekiwaniu na zawarcie odpowiadającego obu stronom porozumienia między UE a Republiką Seszeli o przekazywaniu osób dokonujących aktów piractwa i rozboju na terytorium Republiki Seszeli.

Z wyrazami szacunku.

W imieniu Unii Europejskiej J. SOLANA MADARIAGA

OŚWIADCZENIE UNII EUROPEJSKIEJ PRZY OKAZJI PODPISANIA WYMIANY LISTÓW MIĘDZY UNIĄ EUROPEJSKĄ A REPUBLIKĄ SESZELI W SPRAWIE WARUNKÓW I TRYBU PRZEKAZYWANIA PODEJRZANYCH O AKTY PIRACTWA I ROZBOJU PRZEZ EUNAVFOR REPUBLICE SESZELI I W SPRAWIE TRAKTOWANIA TAKICH OSÓB PO ICH PRZEKAZANIU

1. Unia Europejska („UE”) odnotowuje, że żadne z postanowień wymiany listów między Unią Europejską a Republiką Seszeli w sprawie warunków i trybu przekazywania podejrzanych o akty piractwa i rozboju nie stanowi odstępstwa ani nie może być rozumiane jako odstępstwo od jakichkolwiek praw przysługujących przekazanej osobie na mocy mającego zastosowanie prawa krajowego lub międzynarodowego.