ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(2)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 979/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie sędziów ad interim Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej, przewiduje, że na wniosek prezesa Trybunału Sprawiedliwości Rada, stanowiąc jednomyślnie, sporządza listę trzech osób mianowanych jako sędziowie ad interim. Sędziowie ci są wybierani spośród byłych członków Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, którzy mogą podjąć obowiązki w Sądzie do spraw Służby Publicznej. Sędziowie ci są mianowani na okres czterech lat; ich mandat jest odnawialny. Lista ta określa również porządek, zgodnie z którym sędziowie ad interim mają być wzywani do wykonywania ich obowiązków.
(3)

Zintegrowane wytyczne są zgodne z konkluzjami Rady Europejskiej z dnia 17 czerwca 2010 r. Dostarczają państwom członkowskim dokładnych wskazówek dotyczących określania ich krajowych programów reform oraz wprowadzania w życie reform. Wytyczne dotyczące zatrudnienia powinny stanowić podstawę dla wszelkich zaleceń, jakie Rada może kierować do poszczególnych państw członkowskich na mocy art. 148 ust. 4 TFUE, równolegle z indywidualnymi zaleceniami kierowanymi do państw członkowskich na podstawie art. 121 ust. 2 TFUE. Wytyczne dotyczące zatrudnienia powinny stanowić również podstawę opracowania wspólnego sprawozdania o zatrudnieniu, przesyłanego co roku przez Radę i Komisję do Rady Europejskiej.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 118/3

DECYZJA RADY

z dnia 22 kwietnia 2013 r.

dotycząca stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

(2013/207/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 46 i 48, w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

(2) Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie – między innymi – Protokołu 31 do Porozumienia EOG.

(3) Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera przepisy i ustalenia szczegółowe dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

(4) Należy rozszerzyć współpracę Umawiających się Stron Porozumienia EOG w celu włączenia działań finansowanych z pozycji budżetowych 04 01 04 08 i 04 03 05 na rok budżetowy 2013.

(5) Należy zatem odpowiednio zmienić Protokół 31 do Porozumienia EOG.

(6) Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno być oparte na załączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie proponowanej zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 22 kwietnia 2013 r. W imieniu Rady E. GILMORE Przewodniczący

(1) Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

(2) Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.
II 
(Akty o charakterze nieustawodawczym)  
UMOWY MI ĘDZYNARODOWE  
DECYZJA RADY 2013/178/WPZiB  
z dnia 25 lutego 2013 r.  
w sprawie podpisania i zawarcia umowy mi ędzy Uni ą Europejsk ą a Republik ą Mali w sprawie 
statusu misji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Mali maj ącej na celu przyczynienie si ę do 
szkolenia malijskich si ł zbrojnych (EUTM Mali)  
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,  
uwzgl ędniaj ąc Traktat o Unii Europejskiej, w szczególno ści jego 
art. 37 w zwi ązku z art. 218 ust. 5 i 6 Traktatu o funkcjono ­
waniu Unii Europejskiej,  
uwzgl ędniaj ąc wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do 
Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpiecze ństwa,  
a tak że maj ąc na uwadze, co nast ępuje:  
(1) W pi śmie z dnia 24 grudnia 2012 r. prezydent Republiki 
Mali zwróci ł si ę do Wysokiego Przedstawiciela Unii do 
Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpiecze ństwa (WP) 
z pro śbą o wsparcie i z zadowoleniem przyj ął rozmiesz ­
czenie w Mali szkoleniowej misji wojskowej UE.  
(2) W dniu 17 stycznia 2013 r. Rada przyj ęła decyzj ę 
2013/34/WPZiB w sprawie misji wojskowej Unii Euro ­
pejskiej maj ącej na celu przyczynienie si ę do szkolenia 
malijskich si ł zbrojnych (EUTM Mali) (  1 ). 
(3) Zgodnie z art. 9 decyzji 2013/34/WPZiB status jednostek 
dowodzonych przez UE i personelu EUTM Mali, w tym 
przywileje, immunitety i inne gwarancje niezb ędne do 
wykonania ich misji i jej sprawnego przebiegu, ma by ć 
przedmiotem umowy zawartej na mocy art. 37 Traktatu 
o Unii Europejskiej (TUE) oraz zgodnie z procedur ą usta ­
nowion ą w art. 218 TFUE Traktatu o Funkcjonowaniu 
Unii Europejskiej (TFUE).  
(4) Po przyj ęciu przez Rad ę decyzji z dnia 17 stycznia 
2013 r. upowa żniaj ącej do otwarcia negocjacji, WP, 
zgodnie z art. 37 TUE, wynegocjowa ł umow ę mi ędzy 
Uni ą Europejsk ą a Republik ą Mali w sprawie statusu 
misji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Mali 
maj ącej na celu przyczynienie si ę do szkolenia malijskich 
sił zbrojnych (EUTM Mali) („umowa”).  (5) Zgodnie z art. 5 Protoko łu nr 22 w sprawie stanowiska 
Danii, za łączonego do TUE i TFUE, Dania nie uczestniczy 
w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji 
i dzia łań Unii Europejskiej, które maj ą wp ływ na kwestie 
polityczno-obronne. Dania nie uczestniczy w przyj ęciu 
niniejszej decyzji i w zwi ązku z tym nie uczestniczy 
w finansowaniu niniejszej misji.  
(6) Umow ę nale ży zatwierdzi ć, 
PRZYJMUJE NINIEJSZ Ą DECYZJ Ę: 
Artyku ł 1 
Umowa mi ędzy Uni ą Europejsk ą a Republik ą Mali w sprawie 
statusu misji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Mali 
maj ącej na celu przyczynienie si ę do szkolenia malijskich si ł 
zbrojnych (EUTM Mali) zostaje niniejszym zatwierdzona 
w imieniu Unii.  
Tekst umowy do łącza si ę do niniejszej decyzji.  
Artyku ł 2 
Przewodnicz ący Rady jest niniejszym uprawniony do wyzna ­
czenia osoby lub osób umocowanych do podpisania tej umowy, 
tak aby sta ła si ę ona wi ążąca dla Unii.  
Artyku ł 3 
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyj ęcia. 
Sporz ądzono w Brukseli dnia 25 lutego 2013 r.  
W imieniu Rady  
S. COVENEY  
Przewodnicz ącyPL 16.4.2013 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej L 106/1  
( 1 ) Dz.U. L 14 z 18.1.2013, s. 19.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 102/19

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 9 kwietnia 2013 r.

w sprawie sprostowania niderlandzkiej wersji załącznika IV do dyrektywy Rady 2000/29/WE w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie

(notyfikowana jako dokument nr C(2013) 1962)

(2013/176/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzeniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (1), w szczególności jej art. 14 akapit drugi lit. d),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Niderlandzka wersja językowa dyrektywy 2000/29/WE zmienionej dyrektywą Komisji 2002/36/WE (2) zawiera błąd. W załączniku IV część A sekcja I pkt 32.1 wstawiono błędnie wyrazy „met uitzondering van Europese en mediterrane landen”, które muszą w związku z tym zostać usunięte. Sprostowanie nie ma wpływu na inne wersje językowe.

(2) Należy zatem odpowiednio sprostować dyrektywę 2000/29/WE.

(3) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Dotyczy jedynie niderlandzkiej wersji językowej.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 9 kwietnia 2013 r. W imieniu Komisji Androulla VASSILIOU Członek Komisji

(1) Dz.U. L 169 z 10.7.2000, s. 1.

(2) Dz.U. L 116 z 3.5.2002, s. 16.
(6)

Zgodnie z art. 75 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4) oraz art. 90 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5) zaciągnięcie zobowiązań dotyczących wydatków z budżetu Unii jest poprzedzane decyzją w sprawie finansowania przyjętą przez instytucję lub organy, którym przekazano uprawnienia, i określającą istotne składniki działania powodujące wydatki.
(1)

Zgodnie z procedurą określoną w art. 11 ust. 2 dyrektywy 2006/42/WE duńskie władze poinformowały Komisję i pozostałe państwa członkowskie o środku odnoszącym się do maszyn typu Multione S630 produkowanych przez C.S.F. Srl., via Palù 6/8, 36040 Grumolo delle Abbadesse (Vicenza), Włochy. Maszyna opatrzona była znakiem CE, dołączono do niej deklarację zgodności WE zgodnie z dyrektywą 2006/42/WE w sprawie maszyn, dyrektywą Komisji 2004/108/WE (2) w sprawie kompatybilności elektromagnetycznej i dyrektywą 2000/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) w sprawie emisji hałasu do środowiska przez urządzenia używane na zewnątrz pomieszczeń.
(5)

W dniu 31 marca 2009 r. Dania złożyła oficjalny wniosek o zwrot, jak określono w art. 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 349/2005. Wniosek o zwrot kosztów został przekazany do audytu ex ante, który odbył się w lipcu 2010 r. Zalecenie zostało ostatecznie wykonane przez władze duńskie na początku 2013 r. Sposób obliczenia przez Komisję wydatków kwalifikowalnych oraz końcowe wnioski zostały przekazane Danii pismem z dnia 21 lutego 2013 r. Dania wyraziła zgodę w dniu 22 lutego 2013 r.
(2)

W dniu 2 kwietnia 2013 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło tekst Traktatu o handlu bronią. Ponadto Zgromadzenie Ogólne zwróciło się do sekretarza generalnego jako depozytariusza traktatu o otwarcie go do podpisu w dniu 3 czerwca 2013 r. oraz wezwało wszystkie państwa, by wzięły pod uwagę podpisanie traktatu, a następnie przystąpienie do niego w najwcześniejszym możliwym terminie, zgodnie z ich odnośnymi procesami konstytucyjnymi.
2.

Kwota 29 089 mln EUR w ramach 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) jest udostępniana z dniem wejścia w życie wieloletnich ram finansowych. Zostaje ona rozdzielona pomiędzy instrumenty współpracy w następujący sposób: a) 24 365 mln EUR na finansowanie krajowych i regionalnych programów orientacyjnych. Ten przydział środków zostanie wykorzystany na finansowanie: (i) krajowych programów orientacyjnych poszczególnych państw AKP; (ii) regionalnych programów orientacyjnych wsparcia na rzecz współpracy regionalnej i międzyregionalnej oraz integracji grup państw AKP; b) 3 590 mln EUR na finansowanie współpracy wewnątrz AKP oraz współpracy międzyregionalnej z udziałem wielu lub wszystkich państw AKP. Powyższa pula środków finansowych może obejmować wsparcie strukturalne dla instytucji i organów utworzonych na mocy nieniejszej umowy. Obejmuje ona także pomoc na pokrycie wydatków operacyjnych Sekretariatu AKP, o których mowa w pkt 1 i 2 Protokołu nr 1 w sprawie wydatków operacyjnych instytucji wspólnych; c) 1 134 mln EUR na finansowanie Instrumentu Inwestycyjnego zgodnie z warunkami określonymi w załączniku II (Zasady i warunki finansowania) do niniejszej umowy, zawierające dodatkowy wkład 500 mln EUR dla zasobów Instrumentu Inwestycyjnego, zarządzany jako fundusz odnawialny, oraz 634 mln EUR w postaci dotacji na finansowanie dopłat do oprocentowania oraz pomocy technicznej związanej z projektem, o której mowa w art. 1, 2 i 4 tego załącznika w okresie obowiązywania 11. EFR.
(3)

Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (rozporządzenia podstawowego w sprawie środków antydumpingowych) środki wygasają po pewnym okresie, chyba że podczas przeglądu stwierdzono, że wygaśnięcie danego środka doprowadzi do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody. Artykuł 11 ust. 2 przewiduje też, że prawdopodobieństwo podobnego wystąpienia dumpingu można wykazać, dowodząc: a) kontynuacji dumpingu i szkody; lub b) że wyeliminowanie szkody w całości lub części wynika z istnienia środków; lub c) że sytuacja eksporterów lub warunki rynkowe mogą wskazywać na prawdopodobieństwo dalszego występowania szkodliwego dumpingu. Ponadto art. 11 ust. 2 stanowi, że wnioski mają być formułowane z uwzględnieniem wszystkich istotnych i należycie udokumentowanych dowodów na to, czy wyeliminowanie środków doprowadzi do kontynuacji bądź ponownego wystąpienia dumpingu i szkody.
(3)

Przyjmując decyzję wykonawczą Komisji 2012/304/UE z dnia 11 czerwca 2012 r. upoważniającą laboratoria w Chorwacji i w Meksyku do prowadzenia testów serologicznych w monitorowaniu skuteczności szczepionek przeciwko wściekliźnie (2), Komisja upoważniła laboratorium ds. wścieklizny i wirusologii ogólnej Chorwackiego Instytutu Weterynarii (Laboratory for rabies and general virology of the Croatian Veterinary Institute) do przeprowadzania testów serologicznych w celu monitorowania skuteczności szczepionek przeciwko wściekliźnie u psów, kotów i fretek.
(5)

Komitet Bezpieczeństwa na Morzu IMO zatwierdził na swoim 91. posiedzeniu zmiany do Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu z 1974 r. (zwanej dalej „konwencją SOLAS”) oraz do jej protokołu z 1988 r., a także do protokołu z 1988 r. odnoszącego się do konwencji o liniach ładunkowych w celu nadania kodeksowi III mocy obowiązującej wraz z powiązanym programem audytów państw bandery. Oczekuje się, że na swoim 92. posiedzeniu zaplanowanym na czerwiec 2013 r. komitet ten przyjmie w tym samym celu zmiany do Międzynarodowej konwencji o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht z 1978 r. (zwanej dalej „konwencją STCW”). Oczekuje się, że komitet ten przyjmie te zmiany do konwencji SOLAS i konwencji STCW na swoim 93. posiedzeniu w 2014 r.
(5)

Zmiany w kodeksie ISM spowodują wprowadzenie szczególnych wyjaśnień w tym kodeksie w kwestiach stosownych rozwiązań obsadzenia załogą i odpowiedzialności za delegowane zadania związane z międzynarodowym zarządzaniem bezpieczeństwem, a także wprowadzenie odpowiednich przypisów. Chociaż kodeks ISM zawarty jest w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 336/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. w sprawie wdrożenia we Wspólnocie Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczeństwem (2), w rozporządzeniu tym określa się także, że jest on „w uaktualnionej wersji”. W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 336/2006 nakłada się obowiązek, by statki objęte tym rozporządzeniem spełniały wymogi zawarte w części A kodeksu ISM. Stąd zmiany, które mają być przyjęte na 92. posiedzeniu Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu IMO, będą miały bezpośredni skutek prawny w odniesieniu do tego rozporządzenia.
(3)

Celem negocjacji jest przedstawienie Komitetowi Ministrów Rady Europy projektu konwencji, który – zależnie od decyzji Komitetu Ministrów – otrzyma ostatecznie formę konwencji i zostanie przedłożony Zgromadzeniu Parlamentarnemu Rady Europy do zaopiniowania lub zostanie skierowany do Rozszerzonego Porozumienia Częściowego ws. Sportu, by otrzymać formę niewiążącego instrumentu prawnego.
3.3.

[Zmniejszenie sumy bilansowej — segment podstawowy] Całkowite aktywa bilansowe w segmencie podstawowym należy zmniejszyć do kwoty [15 000–17 000] mln EUR do dnia 31 grudnia 2013 r., do kwoty [15 000–17 000] mln EUR do dnia 31 grudnia 2014 r., do kwoty [14 000–16 000] mln EUR do dnia 31 grudnia 2015 r., do kwoty [13 000–15 000] mln EUR do dnia 31 grudnia 2016 r. i do kwoty [13 000–15 000] mln EUR do dnia 31 grudnia 2017 r. Kwoty te można przekroczyć o 2 %, o ile jest to wynik wzmożonych działań konsorcjalnych z poziomem głównym, większych wymogów regulacyjnych w odniesieniu do utrzymania płynności lub większej potrzeby refinansowania instytucji głównych niż pierwotnie planowano. W przypadkach przekroczenia wymienionych kwot konieczne jest przedstawienie szczegółowego uzasadnienia powiernikowi monitorującemu.
(40)

Polska powiadomiła Komisję, że zobowiązania PZL Dębica wobec ZUS, tak jak wszystkie inne zobowiązania przedsiębiorstwa wobec organów publicznych, były oprocentowane odsetkami za zwłokę obliczanymi za pomocą wzoru opisanego w art. 56 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (13). Stawka odsetek za zwłokę jest równa sumie 200% podstawowej stopy oprocentowania, ogłaszanej przez Narodowy Bank Polski, i 2% (200 punktów bazowych) (zob. tabela 3). Stawka ta nie może być niższa niż 8% i w niniejszej sprawie wynosiła od 10% do 46%. Tabela 3 Zmiany stawek odsetek za zwłokę w latach 2000-2012 Oprocentowanie Okres stosowania Oprocentowanie Okres stosowania Oprocentowanie Okres stosowania Oprocentowanie Okres stosowania 41% od 18.11.1999 do 23.02.2000 20% od 26.09.2002 do 23.10.2002 13% od 30.06.2005 do 27.07.2005 13% od 24.12.2008 do 28.01.2009 43% od 24.02.2000 do 30.08.2000 18% od 24.10.2002 do 27.11.2002 12,5% od 28.07.2005 do 31.08.2005 11,5% od 28.01.2009 do 26.02.2009 46% od 31.08.2000 do 28.02.2001 17,5% od 28.11.2002 do 29.01.2003 12% od 01.09.2005 do 31.01.2006 11% od 26.02.2009 do 26.03.2009 44% od 01.03.2001 do 28.03.2001 17% od 30.01.2003 do 26.02.2003 11,5% od 01.02.2006 do 28.02.2006 10,5% od 26.03.2009 do 25.06.2009 42% od 29.03.2001 do 27.06.2001 16% od 27.02.2003 do 26.03.2003 11% od 01.03.2006 do 25.04.2007 10% od 25.06.2009 do 09.11.2010 39% od 28.06.2001 do 22.08.2001 15,5% od 27.03.2003 do 24.04.2003 11,5% od 27.04.2007 do 26.06.2007 12% od 09.11.2010 do 20.01.2011 37% od 23.08.2001 do 25.10.2001 14,5% od 25.04.2003 do 28.05.2003 12% od 28.06.2007 do 29.08.2007 12,5% od 20.01.2011 do 06.04.2011 34% od 26.10.2001 do 28.11.2001 14% od 29.05.2003 do 25.06.2003 12,5% od 30.08.2007 do 28.11.2007 13% od 06.04.2011 do 12.05.2011 31% od 29.11.2001 do 30.01.2002 13,5% od 26.06.2003 do 30.06.2004 13% od 29.01.2007 do 31.01.2008 13,5% od 12.05.2011 do 09.06.2011 27% od 31.01.2002 do 25.04.2002 14,5% od 01.07.2004 do 28.07.2004 13,5% od 31.01.2008 do 28.02.2008 14% od 09.06.2011 do 10.05.2012 25% od 26.04.2002 do 29.05.2002 15% od 29.07.2004 do 25.08.2004 14% od 28.02.2008 do 27.03.2008 14,5% od 10.05.2012 24% od 30.05.2002 do 26.06.2002 16% od 26.08.2004 do 30.03.2005 14,5% od 27.03.2008 do 26.06.2008 23% od 27.06.2002 do 28.08.2002 15% od 31.03.2005 do 27.04.2005 15% od 26.06.2008 do 27.11.2008 21% od 29.08.2002 do 25.09.2002 14% od 28.04.2005 do 29.06.2005 14,5% od 27.11.2008 do 24.12.2008
(142)

Również w odniesieniu do przywrócenia długoterminowej rentowności Komisja musi sprawdzić, zgodnie z ostatnim zdaniem pkt 38 wytycznych dotyczących pomocy restrukturyzacyjnej, czy środki wyrównawcze nie zagrażają rentowności przedsiębiorstwa. Zgodnie z powyższą analizą władze francuskie zaproponowały środki wyrównawcze, które nie zostały włączone do prognoz finansowych dołączonych do zgłoszenia. Ponieważ Komisja uznała te środki za niezbędne, będą one musiały zostać wdrożone. W odniesieniu do tych środków – wstrzymania wprowadzania do obrotu produktów do chłodzenia, gotowania i zmywarek do naczyń pod marką Vedette przez pięć lat – powodujących pogorszenie wyników finansowych przedsiębiorstwa, należy upewnić się, że przedsiębiorstwo jest w stanie im sprostać.
(1)

Chorwacja ma przystąpić do Unii w dniu 1 lipca 2013 r. Produkty pochodzenia zwierzęcego będą objęte wymogami rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (1). Niektóre produkty pochodzenia zwierzęcego wprowadzane do Chorwacji przed tym dniem nie są jednak zgodne z odpowiednimi przepisami zawartymi we wspomnianym rozporządzeniu.
(1)

W rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 ustanowiono ogólne zasady wykonywania kontroli urzędowych mających na celu sprawdzenie zgodności z przepisami mającymi w szczególności na celu zapobieganie zagrożeniu ludzi i zwierząt, eliminowanie go lub ograniczanie do dopuszczalnych poziomów oraz gwarantowanie uczciwych praktyk w handlu paszą i żywnością oraz na ochronę interesów konsumenta. W art. 51 tego rozporządzenia przewidziano, że Komisja może organizować kursy szkoleniowe dla personelu właściwych organów państw członkowskich odpowiedzialnych za urzędowe kontrole określone w tym rozporządzeniu, przy czym w kursach tych mogą uczestniczyć osoby z państw trzecich, w szczególności z państw rozwijających się. Kursy te mogą w szczególności obejmować szkolenia w zakresie wspólnotowego prawa paszowego i żywnościowego oraz przepisów dotyczących zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt.
(1)

W dniu 7 listopada 2000 r. Rada upoważniła Komisję do prowadzenia negocjacji w ramach Światowej Organizacji Własności Intelektualnej (WIPO) w celu zapewnienia udziału Wspólnoty Europejskiej w konferencji dyplomatycznej, która odbyła się w Genewie w dniach od 7 do 20 grudnia 2000 r. w celu opracowania instrumentu ochrony praw artystów wykonawców do ich artystycznych wykonań audiowizualnych.
Artykuł 1

1. Sprzedaż, dostawa, przekazywanie lub eksport do Syrii niektórych rodzajów sprzętu, towarów i technologii, które mogłyby zostać wykorzystane do stosowania wewnętrznych represji lub do produkcji i konserwacji produktów, które mogłyby zostać wykorzystane do stosowania wewnętrznych represji, przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich lub z użyciem statków pływających pod ich banderą lub ich statków powietrznych, są zabronione niezależnie od tego, czy pochodzą z terytoriów państw członkowskich.

3. Ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do sprzedaży, dostawy, przekazywania lub eksportu niektórych rodzajów sprzętu, towarów i technologii, które mogłyby zostać wykorzystane do stosowania wewnętrznych represji lub do produkcji i konserwacji produktów, które mogłyby zostać wykorzystane do stosowania wewnętrznych represji, ani do zapewniania związanej z tym pomocy technicznej lub finansowej, w przypadku gdy państwo członkowskie stwierdzi indywidualnie w każdym przypadku, że są one przeznaczone do celów związanych z żywnością, rolnictwem, zastosowań medycznych lub innych celów humanitarnych, lub na potrzeby personelu ONZ lub personelu Unii Europejskiej lub jej państw członkowskich.
(1)

W decyzji 2000/258/WE wyznaczono laboratorium Agence française de sécurité sanitaire des aliments (AFSSA) w Nancy we Francji (od 1 lipca 2010 r. włączone do Agence nationale de sécurité sanitaire de l’alimentation, de l’environnement et du travail, ANSES) jako specjalny instytut odpowiedzialny za ustanawianie kryteriów niezbędnych do standaryzacji testów serologicznych w celu monitorowania skuteczności szczepionek przeciwko wściekliźnie.
(1)

Zgodnie z art. 11 ust. 2 dyrektywy 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (1) władze niemieckie powiadomiły Komisję i pozostałe państwa członkowskie o środku zakazującym wprowadzania do obrotu pilarki łańcuchowej typu HV 0003 produkowanej przez Regal Tools Co. Ltd., Technology Industrial Park, Chengxin Road 223, Yongkang, Chiny i przywożonej do UE przez Bergner Europe GmbH, Am Seestern 18, 40547 Düsseldorf, Niemcy.