Rozporządzenie Rady (EWG) nr 234/79

z dnia 5 lutego 1979 r.

w sprawie procedury dostosowania nomenklatury Wspólnej Taryfy Celnej używanej dla produktów rolnych

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 43,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 827/68 z dnia 28 czerwca 1968 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku niektórych produktów wymienionych w załączniku II do Traktatu [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1117/78 [2], w szczególności jego art. 6,

uwzględniając wniosek Komisji [3],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [4],

a także mając na uwadze, co następuje:

produkty objęte różnymi opłatami przywozowymi powinny posiadać odrębny opis w nomenklaturze Wspólnej Taryfy Celnej w celu zapewnienia prawidłowego stosowania opłat przywozowych; dlatego większość podstawowych rozporządzeń rolnych ustanawia szczególne zasady stosowania opłat przywozowych innych niż opłaty celne;

w związku z brakiem takich przepisów, należy uzupełnić odpowiednio rozporządzenie Rady (EWG) nr 2358/71 z dnia 26 października 1971 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku nasion [5], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1346/78 [6] i rozporządzenie Rady (EWG) nr 1035/72 z dnia 18 maja 1972 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [7], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1766/78 [8];

nomenklatura Wspólnej Taryfy Celnej jest oparta na nomenklaturze Rady Współpracy Celnej; nomenklatura Wspólnej Taryfy Celnej musi być dostosowana nie tylko do zmian nomenklatury Rady Współpracy Celnej, ale także w celu zapewnienia zgodności tekstu w poszczególnych wersjach językowych; pomimo tego, że dostosowania takie są zmianami o charakterze technicznym i nie mają wpływu na opłaty celne, w określonych przypadkach muszą być wprowadzone w drodze rozporządzeń na podstawie art. 43 Traktatu;

w wielu rozporządzeniach Rady nomenklatura Wspólnej Taryfy Celnej jest stosowana jako metoda rozróżniania różnych kategorii towarów i opisywania produktów;

zmiany nomenklatury Wspólnej Taryfy Celnej mogą wymagać dostosowań do tych rozporządzeń;

istniejące procedury nie zawsze pozwalają na zmianę omawianych rozporządzeń dostatecznie szybko; ze względu na techniczny charakter tych dostosowań, wydaje się wskazane zapewnienie możliwości dokonywania tych zmian po konsultacji z Komitetem ds. Nomenklatury Wspólnej Taryfy Celnej, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 38 rozporządzenia Rady nr 136/66/EWG z dnia 22 września 1966 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku olejów i tłuszczów [9], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 1562/78 [10] lub w odpowiednich przepisach innych rozporządzeń dotyczących wspólnej organizacji rynku produktów rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (EWG) nr 2358/71 i rozporządzenia (EWG) nr 1035/72 dodaje się odpowiednio art. 8a i art. 22a w brzmieniu:

"Ogólne zasady dotyczące wykładni nomenklatury Wspólnej Taryfy Celnej, jak również szczegółowe zasady jej stosowania znajdują zastosowanie w odniesieniu do klasyfikacji celnej produktów objętych niniejszym rozporządzeniem; nomenklaturę taryfową wynikającą ze stosowania niniejszego rozporządzenia włącza się do Wspólnej Taryfy Celnej."

Artykuł 2

1. Nomenklaturę Wspólnej Taryfy Celnej stosowaną w odniesieniu do produktów objętych wspólną organizacją rynku można dostosowywać, po konsultacji z Komitetem ds. Nomenklatury Wspólnej Taryfy Celnej, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 38 rozporządzenia nr 136/66/EWG i odpowiednich artykułach innych rozporządzeń w sprawie wspólnej organizacji rynków, o ile takie dostosowania:

- są skutkiem zmian nomenklatury wprowadzonych przez Radę Współpracy Celnej, lub

- są konieczne dla zapewnienia zgodności tekstu w poszczególnych wersjach językowych.

2. Opis produktów i odniesienia do pozycji i podpozycji Wspólnej Taryfy Celnej występujące w rozporządzeniach Rady można dostosowywać zgodnie z taką samą procedurą, o ile dostosowania te są skutkiem dostosowań nomenklatury Wspólnej Taryfy Celnej określonych w ust. 1 lub dostosowań aktu prawnego przyjętego przez Radę.

3. Dla celów niniejszego rozporządzenia, wyznacza się Komitet ustanowiony na mocy art. 37 rozporządzenia nr 136/66/EWG, jako właściwy w odniesieniu do produktów objętych rozporządzeniem (EWG) nr 827/68.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 5 lutego 1979 r.

W imieniu Rady

P. Mehaignerie

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 151 z 30.6.1968, str. 16.

[2] Dz.U. L 142 z 30.5.1978, str. 1.

[3] Dz.U. C 160 z 6.7.1978, str. 10.

[4] Dz.U. C 239 z 9.10.1978, str. 50.

[5] Dz.U. L 246 z 5.11.1971, str. 1.

[6] Dz.U. L 165 z 22.6.1978, str. 1.

[7] Dz.U. L 118 z 20.5.1972, str. 1.

[8] Dz.U. L 204 z 28.7.1978, str. 12.

[9] Dz.U. 172 z 30.9.1966, str. 3025/66.

[10] Dz.U. L 185 z 7.7.1978, str. 1.

--------------------------------------------------