ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
3.

Do celów pkt 2 materiał roślinny jest indeksowany pod kątem organizmów szkodliwych (na których obecność przeprowadzono testy i które zidentyfikowano) zgodnie z następującymi procedurami: 3.1. W przypadku Fragaria L., bez względu na kraj pochodzenia materiału roślinnego, do badania wykorzystuje się właściwe metody laboratoryjne i, w miarę potrzeby, rośliny wskaźnikowe, włączając Fragaria vesca, F. virginiana i Chenopodium spp., do wykrywania co najmniej następujących organizmów szkodliwych: a) Arabis mosaic virus; b) Raspberry ringspot virus; c) Strawberry crinkle virus; d) Strawberry latent „C” virus; e) Strawberry latent ringspot virus; f) Strawberry mild yellow edge virus; g) Strawberry vein banding virus; h) Strawberry witches’ broom mycoplasm; i) Tomato black ring virus; j) Tomato ringspot virus; k) Colletotrichum acutatum Simmonds; l) Phytophthora fragariae Hickman var fragariae Wilcox & Duncan; m) Xanthomonas fragariae Kennedy & King. 3.2. W przypadku Malus Mill: (i) gdy materiał roślinny pochodzi z kraju, który nie jest uznany za wolny od jakiegokolwiek z następujących organizmów szkodliwych: a) Apple proliferation mycoplasm; lub b) Cherry rasp leaf virus (amerykański); do badania wykorzystuje się właściwe metody laboratoryjne i, w miarę potrzeby, rośliny wskaźnikowe do wykrywania co najmniej odpowiednich organizmów szkodliwych; oraz (ii) bez względu na kraj pochodzenia materiału roślinnego do badania wykorzystuje się właściwe metody laboratoryjne i, w miarę potrzeby, rośliny wskaźnikowe do wykrywania co najmniej następujących organizmów szkodliwych: a) Tobacco ringspot virus; b) Tomato ringspot virus; c) Erwninia amylovora (Burr.) Winsl. et al. 3.3. W przypadku Prunus L., jak w przypadku wszystkich gatunków Prunus: (i) gdy materiał roślinny pochodzi z kraju, który nie jest uznany za wolny od jakiegokolwiek z następujących organizmów szkodliwych: a) Apricot chlorotic leafroll mycoplasm; b) Cherry rasp leaf virus (amerykański); lub c) Pseudomonas syringae pv. persicae (Prunier et al.) Young et al.; do badania wykorzystuje się właściwe metody laboratoryjne i, w miarę potrzeby, rośliny wskaźnikowe do wykrywania co najmniej odpowiednich organizmów szkodliwych; oraz (ii) bez względu na kraj pochodzenia materiału roślinnego do badania wykorzystuje się właściwe metody laboratoryjne i, w miarę potrzeby, rośliny wskaźnikowe do wykrywania co najmniej następujących organizmów szkodliwych: a) Little cherry pathogen (izolaty nieeuropejskie); b) Peach mosaic virus (amerykański); c) Peach phony rickettsia; d) Peach rosette mosaic virus; e) Peach rosette mycoplasm; f) Peach X-disease mycoplasm; g) Peach yellows mycoplasm; h) Plum line pattern virus (amerykański); i) Plum pox virus; j) Tomato ringspot virus; k) Xanthomonas campestris pv. pruni (Smith) Dye. 3.4. W przypadku Cydonia Mill. i Pyrus L., bez względu na kraj pochodzenia materiału roślinnego, do badania wykorzystuje się właściwe metody laboratoryjne i, w miarę potrzeby, rośliny wskaźnikowe do wykrywania co najmniej następujących organizmów szkodliwych: a) Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al.; b) Pear decline mycoplasm.
(6)

Ponadto należy rozpatrzyć, czy chorobę można zwalczyć na poziomie państw członkowskich oraz czy jest to korzystne ekonomicznie. Ze względu na właściwości i strukturę akwakultury karpia państw członkowskich – głównych producentów karpi koszty związane z eliminowaniem choroby byłyby nieproporcjonalne do strat gospodarczych spowodowanych chorobą. Z otrzymanych niedawno informacji wynika, że wiosenna wiremia karpi nie spełnia wszystkich kryteriów niezbędnych do włączenia jej do wykazu chorób nieegzotycznych w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE.
(6)

Ze względu na przekazanie programu SAFA Wspólnocie i rosnące znaczenie przypisywane przez Komisję wynikom kontroli na ziemi przeprowadzanych w ramach programu SAFA w procesie podejmowania przez Komisję decyzji odnośnie do wpisania przewoźników do wykazu przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów, ustanowionej na mocy rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 grudnia 2005 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowego wykazu przewoźników lotniczych, podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Wspólnoty i informowania pasażerów korzystających z transportu lotniczego o tożsamości przewoźnika lotniczego wykonującego przewóz oraz uchylającego art. 9 dyrektywy 2004/36/WE, uznaje się za konieczne określenie kluczowych elementów podręcznika dotyczącego przeprowadzania kontroli na ziemi.
(4)

Belgia dokonała oceny informacji i danych przedłożonych przez zgłaszającego. Następnie poinformowała Komisję w październiku 2007 r. o swoich wnioskach, w których stwierdziła, że rozszerzenie zastosowania, o które wystąpiono, nie stwarza żadnego dodatkowego ryzyka ponad to, które jest już uwzględnione w szczególnych przepisach dla metkonazolu w załączniku I do dyrektywy 91/414/EWG oraz w opracowanym przez Komisję sprawozdaniu z przeglądu tej substancji. Jest to tym bardziej uzasadnione, że rozszerzenie obejmuje wyłącznie zastosowania w dawkach niższych niż te o działaniu grzybobójczym, podczas gdy parametry stosowania określone w przepisach szczególnych załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG pozostają bez zmian.
3)

artykuł 16 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Po przyjęciu niniejszej dyrektywy Komisja rozpocznie dziesięcioletni program pracy, którego celem jest systematyczne badanie wszystkich substancji czynnych, które w dniu, o którym mowa w art. 34 ust. 1, znajdowały się na rynku jako substancje czynne produktu biobójczego przeznaczone do innych celów niż określone w art. 2 ust. 2 lit. c) i d). Środki wykonawcze określają opracowanie i wprowadzenie w życie programu, włącznie z wyznaczeniem priorytetów oceny różnych substancji czynnych i określeniem harmonogramu. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, przyjmowane są zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 28 ust. 4. Nie później niż dwa lata przed zakończeniem programu pracy, Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat postępu w realizacji programu. W okresie tego dziesięcioletniego okresu i od daty, o której mowa w art. 34 ust. 1, może zostać podjęta decyzja o wpisaniu substancji czynnej do załącznika I, IA lub IB oraz określająca warunki dokonania takiego wpisu lub, jeżeli wymogi art. 10 nie są spełnione lub gdy we właściwym terminie nie dostarczono wymaganych informacji i danych, decyzja o niewpisywaniu tej substancji do załącznika I, IA lub IB. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie przyjmowane są zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 28 ust. 4.”;
(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1451/2007 z dnia 4 grudnia 2007 r. w sprawie drugiej fazy 10-letniego programu pracy określonego w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (2) ustanawia wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I, IA lub IB do dyrektywy 98/8/WE. Wykaz ten obejmuje tebukonazol.
„13

Tiabendazol

2-tiazol-4-ylo-1H-benzimidazol Nr WE: 205-725-8 Nr CAS: 148-79-8

985 g/kg

1 lipca 2010 r.

30 czerwca 2012 r.

30 czerwca 2020 r.

8
1)

artykuł 3 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 3 1. Na podstawie pozytywnej i poświadczonej przez Laboratorium AFSSA w Nancy oceny udzielonej laboratorium w państwie członkowskim ubiegającemu się o zgodę na przeprowadzanie testów serologicznych w monitorowaniu skuteczności szczepionek przeciwko wściekliźnie, właściwy organ państwa członkowskiego może udzielić temu laboratorium stosownego upoważnienia do przeprowadzenia powyższych testów. Państwa członkowskie sporządzają i aktualizują wykazy upoważnionych laboratoriów i udostępniają je innym państwom członkowskim oraz opinii publicznej. 2. Na podstawie pozytywnej i poświadczonej przez Laboratorium AFSSA w Nancy oceny udzielonej laboratorium w kraju trzecim ubiegającemu się o zgodę na przeprowadzanie testów serologicznych w monitorowaniu skuteczności szczepionek przeciwko wściekliźnie, i po złożeniu przez właściwy organ kraju trzeciego, w którym znajduje się to laboratorium, wniosku o zatwierdzenie, laboratorium to zostaje upoważnione, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 5 ust. 2, do przeprowadzania takich testów. 3. Szczegółowe zasady jednolitego stosowania niniejszego artykułu mogą być przyjęte zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 5 ust. 2.”;
(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1451/2007 z dnia 4 grudnia 2007 r. w sprawie drugiej fazy 10-letniego programu prac określonego w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (2) ustanawia wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I, IA lub IB do dyrektywy 98/8/WE. Wykaz ten obejmuje difenakum.
Minimalna czystość substancji czynnej w produkcie biobójczym wprowadzonym do obrotu

„11

IPBC

3-jodo-2-propynylo butylokarbaminian Nr WE: 259-627-5 Nr CAS: 55406-53-6

980 g/kg

1 lipca 2010 r.

30 czerwca 2012 r.

30 czerwca 2020 r.

8
(5)

Pomimo że ocena ryzyka ograniczała się do bardzo specyficznych systemów stosowania, to jednak na podstawie przeprowadzonych badań można oczekiwać, iż produkty biobójcze zawierające K-HDO stosowane jako środki do konserwacji drewna spełniają wymogi ustanowione w art. 5 dyrektywy 98/8/WE. Należy zatem włączyć K-HDO do załącznika I, tak aby zapewnić we wszystkich państwach członkowskich możliwość udzielania, zmieniania lub cofania zezwoleń na produkty biobójcze zawierające K-HDO, stosowane jako środki do konserwacji drewna, zgodnie z art. 16 ust. 3 dyrektywy 98/8/WE.
Minimalna czystość substancji czynnej w produkcie biobójczym wprowadzonym do obrotu

„8

propokonazol

1-[[2-(2,4-dichlorofenylo)-4-propylo-1,3-dioksolan-2-ylo]metylo]-lH-1,2,4-triazol Nr WE: 262-104-4 Nr CAS: 60207-90-1

930 g/kg

1 kwietnia 2010 r.

31 marca 2012 r.

31 marca 2020 r.

8
(6)

Camelina sativa cieszy się odnowionym zainteresowaniem w charakterze uprawy nasion oleistych z uwagi na rosnący popyt na alternatywne uprawy nasion oleistych, których produkty uboczne potencjalnie nadawałyby się do użytku w postaci paszy dla zwierząt. Z opinii EFSA z dnia 27 listopada 2007 r. (6) wynika, że wymóg nieobecności wymiernych ilości Camelina sativa i jego pochodnych nie jest konieczny ze względów ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt, pod warunkiem że całkowita ilość glukozynolanów w diecie nie wywoła zagrożenia dla zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt. Ochrona zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt przed toksycznymi skutkami glukozynolanów została zapewniona poprzez uregulowanie dotyczące zawartości lotnego olejku gorczycznego w mieszankach paszowych pełnoporcjowych, którego najwyższy dopuszczalny poziom określa się w postaci izotiocyjanianów allilu, jako że według EFSA to właśnie (izo-)tiocyjanianom przypisuje się powszechnie toksyczne właściwości glukozynolanów. Właściwym byłoby zatem usunięcie wymogu nieobecności Camelina sativa w wymiernych ilościach z załącznika I do dyrektywy 2002/32/WE.
Minimalna czystość substancji czynnej w produkcie biobójczym wprowadzonym do obrotu

„14

Tiametoksam

Tiametoksam Nr WE: 428-650-4 Nr CAS: 153719-23-4

980 g/kg

1 lipca 2010 r.

30 czerwca 2012 r.

30 czerwca 2020 r.

8
(4)

Sprawozdanie właściwego organu zostało poddane przeglądowi przez państwa członkowskie i Komisję. Zgodnie z art. 15 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1451/2007 w dniu 21 czerwca 2007 r. wyniki przeglądu zostały włączone przez Stały Komitet ds. Produktów Biobójczych do sprawozdania z oceny, wraz z wnioskiem o włączenie ditlenku węgla do załącznika IA do dyrektywy 98/8/WE wyłącznie do użytku w gotowych do użycia kanistrach gazowych z mechanizmem zatrzymującym.
ZAŁĄCZNIK VI

Pomiar zadymienia spalin

1. WPROWADZENIE

1.1. Niniejszy załącznik opisuje wymogi dotyczące pomiaru zadymienia spalin pochodzących z silników z zapłonem samoczynnym.

2. SYMBOL SKORYGOWANEGO WSPÓŁCZYNNIKA POCHŁANIANIA

2.1. Symbol skorygowanego współczynnika pochłaniania umieszcza się na każdym pojeździe zgodnym z typem pojazdu, do którego stosuje się niniejsze badanie. Symbol ten ma postać prostokąta, wewnątrz którego znajduje się liczba wyrażająca w m–1 skorygowany współczynnik pochłaniania, otrzymany w czasie homologacji w wyniku badania przy swobodnym przyspieszaniu. Metodę badania opisano w pkt 4.

2.2. Symbol musi być czytelny i nieusuwalny. Ma być umieszczony w widocznym i łatwo dostępnym miejscu, którego lokalizacja określona jest w uzupełnieniu do świadectwa homologacji typu przedstawionego w załączniku VI do dyrektywy 2005/55/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (1).

2.3. Na rysunku 1 podano przykład tego symbolu.

Rysunek 1

Minimalne wymiary b = 5,6 mm

Niniejszy symbol wskazuje, że skorygowana wartość współczynnika pochłaniania wynosi 1,30 m±1.

3. SPECYFIKACJE I BADANIA

3.1. Specyfikacje i badania są określone w części III, pkt 24 regulaminu nr 24 EKG ONZ (2), z uwzględnieniem wyjątku opisanego w ppkt 3.2.

3.2. Odniesienie do załącznika 2 w ppkt 24.1 regulaminu nr 24 EKG ONZ należy rozumieć jako odniesienie do załącznika VI do dyrektywy 2005/55/WE.

4. WYMAGANIA TECHNICZNE

4.1. Wymagania techniczne są określone w załącznikach 4, 5, 7, 8, 9 i 10 regulaminu nr 24 EKG ONZ, z uwzględnieniem wyjątków opisanych w ppkt 4.2, 4.3 i 4.4.

4.2. Badanie przy stałych prędkościach obrotowych i przy pełnym obciążeniu.

4.2.1. Odniesienia do załącznika 1 w ppkt 3.1 załącznika 4 regulaminu nr 24 EKG ONZ należy rozumieć jako odniesienia do załącznika II do dyrektywy 2005/55/WE.

4.2.2. Odniesienie do paliwa wzorcowego określonego w ppkt 3.2 załącznika 4 regulaminu nr 24 EKG ONZ należy rozumieć jako odniesienie do paliwa wzorcowego w załączniku IV do dyrektywy 2005/55/WE, odpowiadającego wartościom granicznym emisji, w odniesieniu do których udziela się homologacji typu dla danego pojazdu lub silnika.

4.3. Badanie przy swobodnym przyspieszaniu.

4.3.1. Odniesienia do tabeli 2, załącznik 2 w ppkt 2.2 załącznika 5 regulaminu nr 24 EKG ONZ należy rozumieć jako odniesienia do tabeli w ppkt 1.7.2.1 załącznika VI do dyrektywy 2005/55/WE.

4.3.2. Odniesienia do ppkt 7.3 załącznika 1 w ppkt 2.3 załącznika 5 regulaminu nr 24 EKG ONZ należy rozumieć jako odniesienia do dodatku 6 pkt 4 do załącznika II dyrektywy 2005/55/WE.

4.4. Metoda ECE pomiaru mocy netto silników z zapłonem samoczynnym.

4.4.1. Odniesienia do dodatku do niniejszego załącznika w pkt 7 załącznika 10 regulaminu nr 24 EKG ONZ należy rozumieć jako odniesienia do załącznika II do dyrektywy 2005/55/WE.

4.4.2. Odniesienia do załącznika 1 w pkt 7 i 8 załącznika 10 regulaminu nr 24 EKG ONZ należy rozumieć jako odniesienia do załącznika II do dyrektywy 2005/55/WE.
(2)

Rozporządzeniem (WE) nr 1095/2007 dodano do rozporządzenia (WE) nr 1490/2002 nowy art. 11b w celu umożliwienia włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG substancji czynnych, co do których istnieją wyraźne dowody, że można oczekiwać, iż nie mają one szkodliwych skutków dla zdrowia ludzi lub zwierząt lub dla wód gruntowych ani żadnego niedopuszczalnego wpływu na środowisko naturalne, bez uprzedniego zwracania się o szczegółową opinię naukową do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA).
3)

w załączniku II wprowadza się następujące zmiany: a) w pkt 2.1.3 dodaje się tiret w brzmieniu: „— bezpieczna jazda w tunelach drogowych”; b) w pkt 5.1 akapit drugi i trzeci otrzymują brzmienie: „Jeżeli osoba ubiegająca się o prawo jazdy zdaje egzamin umiejętności i zachowań w pojeździe bez pedału sprzęgła (albo dźwigni ręcznej dla kategorii A i A1), odnotowuje się to w każdym prawie jazdy wydanym na podstawie takiego egzaminu. Prawa jazdy posiadające taką adnotację uprawniają jedynie do prowadzenia pojazdów bez pedału sprzęgła (albo dźwigni ręcznej dla kategorii A albo A1). »Pojazd z automatyczną skrzynią biegów« oznacza pojazd, w którym nie ma pedału sprzęgła (albo dźwigni ręcznej dla kategorii A i A1).”; c) w pkt 5.2 ostatni akapit otrzymuje brzmienie: „Pojazdy egzaminacyjne kategorii B+E, C, C+E, C1, C1+E, D, D+E, D1 oraz D1+E, które nie spełniają minimalnych kryteriów podanych powyżej, ale których używano do dnia wskazanego w art. 3 dyrektywy Komisji 2008/65/WE (2), mogą być w dalszym ciągu używane do dnia 30 września 2013 r. Wymagania dotyczące obciążenia tych pojazdów mogą być wdrożone przez państwa członkowskie do dnia 30 września 2013 r. d) w pkt 6.2.5 akapit drugi wyrażenie „5 lat po wejściu w życie niniejszej dyrektywy” zastępuje się wyrażeniem „do dnia 30 września 2008 r.”; e) w pkt 6.3.8, 7.4.8 oraz 8.3.8 do listy obejmującej specjalne cechy drogi dodaje się słowo „tunele”.
(3)

Bez właściwej oceny ryzyka kwas 4-aminobenzoesowy nie może być uważany za bezpieczny do stosowania jako filtr UV w kosmetykach i dlatego powinien zostać skreślony z załącznika VII i dołączony do wykazu w załączniku II do dyrektywy 76/768/EWG.
(3)

Z wejściem w życie w dniu 1 lipca 2006 r. Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF) z roku 1999 zaczęły obowiązywać nowe przepisy regulujące umowy użytkowania pojazdów. Zgodnie z załącznikiem do tej konwencji dotyczącym umów użytkowania pojazdów CUV (Uniform Rules concerning Contracts of Use of Vehicles in International Rail Traffic) posiadacze wagonów nie mają już obowiązku rejestrowania swoich wagonów w przedsiębiorstwie kolejowym. Poprzednia umowa Regolamento Internazionale Veicoli (RIV) między przedsiębiorstwami kolejowymi przestała obowiązywać i została częściowo zastąpiona nową prywatną i dobrowolną umową (General Contract of Use for Wagons, GCU) między przedsiębiorstwami kolejowymi i posiadaczami wagonów; na jej mocy ci ostatni są odpowiedzialni za utrzymanie swoich wagonów. W celu odzwierciedlenia tych zmian i ułatwienia wykonywania dyrektywy 2004/49/WE w zakresie dotyczącym certyfikacji przedsiębiorstw kolejowych w zakresie bezpieczeństwa, należy zdefiniować pojęcie „posiadacza” i pojęcie „podmiotu odpowiedzialnego za utrzymanie”, a także określić stosunek między tymi podmiotami a przedsiębiorstwami kolejowymi.
(2)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1095/2007 (4) dodano do rozporządzenia (WE) nr 2229/2004 nowy art. 24b w celu umożliwienia włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG substancji czynnych, co do których istnieją wyraźne dowody, że można oczekiwać, iż nie mają one szkodliwych skutków dla zdrowia ludzi lub zwierząt, lub dla wód gruntowych, ani żadnego niedopuszczalnego wpływu na środowisko naturalne, bez uprzedniego zwracania się o szczegółową opinię naukową do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA).
(1)

Artykuł 6 ust. 2 dyrektywy 2006/66/WE (3) powinien zostać wyjaśniony, aby baterie i akumulatory wprowadzone do obrotu zgodnie z prawem, w jakimkolwiek miejscu we Wspólnocie, przed dniem 26 września 2008 r., które nie spełniają wymagań dyrektywy, mogły pozostać w obrocie we Wspólnocie po tej dacie. Wyjaśnienie to zapewniłoby pewność prawną w odniesieniu do baterii wprowadzanych do obrotu we Wspólnocie oraz sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego. Wyjaśnienie jest zgodne z zasadą minimalizacji wytwarzania odpadów i przyczyniłoby się do zmniejszenia obciążenia administracyjnego.
(4)

Komisja powinna zostać w szczególności upoważniona do zmiany niektórych załączników do dyrektywy 79/409/EWG w kontekście postępu naukowo-technicznego. Ponieważ środki te mają zasięg ogólny i mają na celu zmianę elementów innych niż istotne dyrektywy 79/409/EWG, między innymi poprzez jej uzupełnienie nowymi elementami innymi niż istotne, muszą one zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 5a decyzji 1999/468/WE.
(1)

Specjalne wymogi dotyczące drewnianych materiałów opakowaniowych i drewna służącego do unieruchomienia lub zabezpieczenia ładunków niedrewnianych wprowadzanych do Wspólnoty określone są w załączniku IV do dyrektywy 2000/29/WE. Podstawą ich jest Międzynarodowy Standard FAO dla Środków Fitosanitarnych (ISPM) nr 15 (Wytyczne regulujące drewniane materiały opakowaniowe w handlu międzynarodowym) (2).
(8)

Artykuł 11a dyrektywy 96/22/WE wymagał, aby Komisja przedstawiła do dnia 14 października 2005 r. sprawozdanie dotyczące dostępności weterynaryjnych produktów leczniczych alternatywnych wobec tych zawierających estradiol 17β dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, w celach terapeutycznych. Komisja odwoływała się do ekspertyz biegłych i sporządziła w tym zakresie odpowiednie sprawozdanie naukowe, które zostało przekazane do Parlamentu Europejskiego i Rady w dniu 11 października 2005 r. Sprawozdanie to stwierdza, że estradiol 17β nie jest niezbędny w hodowli zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, ponieważ zastosowanie dostępnych środków alternatywnych (w szczególności prostaglandyn) przez praktykujących lekarzy weterynarii jest już dość rozpowszechnione w państwach członkowskich i że całkowity zakaz stosowania estradiolu 17β u zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, nie miałby wpływu lub miałby jedynie znikomy wpływ na rolnictwo i dobrostan zwierząt.
m)

Raz do roku wraz ze styczniowym sprawozdaniem dotyczącym cen należy również przekazać informacje dotyczące stawek i metody obliczania, jak również opis podatków nakładanych na sprzedaż energii elektrycznej końcowym odbiorcom przemysłowym. Opis musi zawierać wszelkie opłaty niebędące podatkami, obejmujące koszty systemu, oraz zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych. Opis podatków zawiera trzy wyraźnie oddzielone sekcje: — podatki, opłaty, opłaty niebędące podatkami i inne opłaty, w tym opłaty skarbowe, niewyszczególnione w fakturach wystawionych końcowemu odbiorcy przemysłowemu. Pozycje opisane w tym punkcie zostaną zawarte w zebranych danych w ramach poziomu cen: „Ceny bez podatków i opłat”, — podatki i opłaty wyszczególnione w fakturach wystawionych końcowym odbiorcom przemysłowym i uznane za niepodlegające zwrotowi. Pozycje opisane w tym punkcie zostaną zawarte w zebranych danych w ramach poziomu cen: „Ceny bez VAT i innych podatków podlegających zwrotowi”, — podatek od wartości dodanej (VAT) i inne podatki podlegające zwrotowi wyszczególnione w fakturach wystawionych końcowym odbiorcom przemysłowym. Pozycje opisane w tym punkcie zostaną zawarte w zebranych danych w ramach poziomu cen: „Ceny zawierające wszystkie podatki, opłaty i VAT”. Stosowne podatki, opłaty, opłaty niebędące podatkami i inne opłaty, w tym opłaty skarbowe, obejmują: — podatek od wartości dodanej, — opłaty koncesyjne. Są to zazwyczaj licencje i opłaty za wykorzystanie terenu i własności prywatnej lub państwowej na potrzeby sieci lub innych instalacji elektroenergetycznych, — podatki lub opłaty ekologiczne. Pozycja ta dotyczy zazwyczaj wspierania odnawialnych źródeł energii lub kogeneracji albo opłat za emisje CO2, SO2 lub innych substancji przyczyniających się do zmian klimatu, — podatki związane z energią jądrową i inne podatki związane z czynnościami kontrolnymi: opłaty związane z likwidacją obiektów jądrowych, opłaty z tytułu kontroli, opłaty związane z instalacjami jądrowymi itd., — inne podatki lub opłaty związane z sektorem energetycznym: zobowiązania lub opłaty z tytułu świadczenia usług publicznych, opłaty służące finansowaniu organów regulacyjnych sektora energetycznego itd., — inne podatki lub opłaty niezwiązane z sektorem energetycznym: krajowe, lokalne lub regionalne podatki z tytułu zużycia energii, podatki z tytułu dystrybucji gazu itd. Podatki dochodowe, podatki od nieruchomości, akcyza na produkty ropopochodne i paliwa inne niż wykorzystywane do produkcji energii elektrycznej, olej napędowy, podatki drogowe, podatki z tytułu licencji tele- i radiokomunikacyjnych i reklam, opłaty licencyjne, podatki związane z odpadami nie są uwzględniane i nie są ujmowane w opisie, ponieważ stanowią one niewątpliwie część kosztów ponoszonych przez operatorów i mają zastosowanie także do innych branż lub rodzajów działalności.