PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 18/1

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/109

z dnia 23 stycznia 2017 r.

nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych aluminiowych kół jezdnych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

A. PROCEDURA

1. Obowiązujące środki

(1) W wyniku dochodzenia antydumpingowego („pierwotnego dochodzenia”), Rada nałożyła, rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 964/2010 (2), ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych aluminiowych kół jezdnych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL” lub „Chiny” lub „państwo, którego dotyczy postepowanie”).

(2) Środki te przyjęły formę cła ad valorem ustalonego w wysokości 22,3 % w odniesieniu do przywozu z ChRL.

2. Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia

(3) W następstwie opublikowania zawiadomienia o zbliżającym się wygaśnięciu (3) obowiązujących środków antydumpingowych Komisja otrzymała wniosek o wszczęcie przeglądu wygaśnięcia środków obowiązujących w odniesieniu do ChRL zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (4).

(4) Wniosek został złożony przez Stowarzyszenie Europejskich Producentów Kół (EUWA) („wnioskodawca”) w imieniu producentów reprezentujących ponad 25 % łącznej unijnej produkcji niektórych kół aluminiowych.

(5) W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu i ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu unijnego.

3. Wszczęcie przeglądu wygaśnięcia

(6) Po ustaleniu, że istnieją wystarczające dowody, aby wszcząć przegląd wygaśnięcia, w dniu 27 października 2015 r. w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (5) („zawiadomienie o wszczęciu”) Komisja ogłosiła wszczęcie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009.

4. Dochodzenie

Okres objęty dochodzeniem przeglądowym i okres badany

(7) Dochodzenie w sprawie prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody objęło okres od dnia 1 października 2014 r. do dnia 30 września 2015 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2012 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym („okres badany”).

Strony objęte dochodzeniem

(8) Komisja oficjalnie zawiadomiła o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia wnioskodawców, innych znanych producentów unijnych, producentów eksportujących w ChRL, znanych importerów, użytkowników i zainteresowane przedsiębiorstwa handlowe, znane zrzeszenia reprezentujące producentów i użytkowników unijnych, jak również przedstawicieli państw wywozu.

(9) Zainteresowanym stronom, w tym producentom z Turcji, umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu. Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.

(10) Europejskie Stowarzyszenie Producentów Samochodów („ACEA”) wystąpiło z wnioskiem o przesłuchanie z udziałem rzecznika praw stron w postępowaniach w sprawie handlu („rzecznik praw stron”). Przesłuchanie odbyło się w dniu 5 grudnia 2016 r.

(11) Z obawy przed odwetem ze strony klientów lub konkurentów wnioskodawcy oraz współpracujący producenci tureccy w państwie analogicznym wystąpili o zachowanie poufności ich nazw. Zdaniem Komisji istnieje znaczne ryzyko odwetu, przyjęto więc, że nazwy wnioskodawców i współpracujących tureckich producentów nie powinny być ujawniane. W celu skutecznego zapewnienia anonimowości nazwy innych producentów unijnych również zostały potraktowane jako poufne, aby uniknąć identyfikacji nazw wnioskodawców przez dedukcję.

Kontrola wyrywkowa

(12) W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja oznajmiła, że może dokonać doboru próby zainteresowanych stron zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

Kontrola wyrywkowa producentów eksportujących w ChRL

(13) Aby zdecydować, czy kontrola wyrywkowa jest konieczna, a jeżeli tak, aby dokonać doboru próby, Komisja wezwała wszystkich znanych producentów eksportujących w ChRL do udzielenia informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Poza tym Komisja zwróciła się do stałego przedstawicielstwa ChRL przy UE z wnioskiem o zidentyfikowanie pozostałych producentów eksportujących, którzy mogliby być zainteresowani udziałem w dochodzeniu, lub skontaktowanie się z nimi, jeżeli tacy producenci istnieją.

(14) Dwudziestu jeden producentów eksportujących z państwa, którego dotyczy postępowanie, przedstawiło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego Komisja dobrała próbę złożoną z czterech grup producentów eksportujących, opierając się na największej zgłoszonej wielkości produkcji i sprzedaży, które można było właściwie zbadać w dostępnym czasie. Ustalono, że cztery objęte próbą grupy producentów eksportujących z Chin produkowały rocznie 80 mln kół reprezentujących około 70 % łącznej zgłoszonej produkcji i sprzedaży wszystkich współpracujących przedsiębiorstw/grup przedsiębiorstw. Cztery objęte próbą grupy reprezentowały według Eurostatu około 40 % łącznego wywozu z Chin do Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

(15) Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego dobór próby został skonsultowany ze wszystkimi znanymi producentami eksportującymi zainteresowanymi sprawą oraz z władzami państwa, którego dotyczy postępowanie. Dwóch producentów eksportujących przedstawiło uwagi i wniosło o włączenie ich do próby. Twierdzili, że proponowana próba nie jest dostatecznie reprezentatywna, gdyż eksportują oni do Unii większe ilości od dwóch grup objętych próbą oraz że różnice między kołami aluminiowymi dla producentów oryginalnego sprzętu („OEM”) (głównie producentów samochodów) oraz dla podmiotów na rynku wtórnym („AM”) (na przykład dystrybutorów, detalistów, warsztatów itp.) (zob. motyw 28) nie zostały uwzględnione przy doborze próby.

(16) Komisja uznała, że dobrana próba jest reprezentatywna ze względów wskazanych w motywie 14 powyżej. Sprzedaż OEM i AM nie należały do kryteriów doboru, lecz w każdym przypadku trzy spośród czterech grup sprzedawały zarówno koła AM, jak i OEM do Unii. Na podstawie powyższego, proponowana próba została utrzymana i wnioski przedstawione przez dwóch chińskich producentów eksportujących zostały odrzucone. Nie otrzymano żadnych dalszych uwag.

Kontrola wyrywkowa producentów unijnych

(17) Komisja ogłosiła w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, że wstępnie wybrała próbę producentów unijnych. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego przy doborze próby Komisja opierała się na kryterium największej reprezentatywnej wielkości sprzedaży i produkcji, uwzględniając również zasięg geograficzny. Próba obejmowała siedmiu producentów unijnych, którzy również byli wnioskodawcami. Produkcja producentów unijnych objętych próbą stanowiła ponad 30 % łącznej produkcji unijnej i obejmowała zarówno producentów na rynku OEM i AM. Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie opinii w sprawie wstępnie dobranej próby. W wyznaczonym terminie nie otrzymano żadnych uwag, w związku z czym próba tymczasowa została potwierdzona. Próbę uznaje się za reprezentatywną dla przemysłu unijnego.

(18) Jedna ze stron stwierdziła, że anonimowość producentów unijnych uniemożliwiłaby korzystanie z jej prawa proceduralnego do skutecznego przedstawienia uwag dotyczących próby dobranej na etapie tymczasowym. Jak wspomniano w motywie 11, ze względu na ryzyko odwetu ze strony klientów lub konkurentów wniosek o zachowanie anonimowości producentów unijnych uznano za uzasadniony. Strona ta nie przedstawiła żadnych dowodów lub informacji mogących podważyć dostępne informacje, a zatem argument ten został odrzucony.

(19) W dniu 27 stycznia 2016 r. jeden z producentów unijnych objętych próbą poinformował Komisję, że nie jest już w stanie udzielić odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. W związku z powyższym ostateczna próba producentów unijnych składała się z sześciu producentów unijnych. Ich produkcja stanowiła ponad 30 % łącznej produkcji unijnej. Ostateczną próbę uznano zatem za reprezentatywną dla przemysłu unijnego.

Kontrola wyrywkowa importerów niepowiązanych, kwestionariusze i współpraca

(20) Aby podjąć decyzję, czy dobór próby jest konieczny, i ewentualnie dokonać odpowiedniego wyboru, Komisja zwróciła się do wszystkich niepowiązanych importerów o udzielenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu.

(21) Na początkowym etapie skontaktowano się z osiemdziesięcioma znanymi importerami/użytkownikami i poproszono ich o opisanie ich działalności i, w stosownych przypadkach, wypełnienie formularza dotyczącego próby załączonego do zawiadomienia o wszczęciu.

(22) Jedenaście przedsiębiorstw wypełniło formularz dotyczący próby. Sześć z nich stwierdziło, że dokonuje przywozu kół aluminiowych z ChRL i odsprzedaje je w Unii. Zostały one zatem wstępnie uznane za importerów niepowiązanych. Ze względu na tę niewielką liczbę przedsiębiorstw uznano, że kontrola wyrywkowa nie jest uzasadniona.

Kwestionariusze i wizyty weryfikacyjne

(23) Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu, prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego zaistnienia szkody oraz interesu Unii.

(24) Komisja przesłała kwestionariusze do czterech objętych próbą chińskich producentów eksportujących/grup producentów eksportujących, dwóch producentów w państwie analogicznym, siedmiu objętych próbą producentów unijnych, sześciu niepowiązanych importerów, którzy zgłosili się do kontroli wyrywkowej, około 70 użytkowników w Unii oraz do 28 dostawców surowców/sprzętu dla przemysłu unijnego w Unii.

(25) Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od czterech objętych próbą producentów eksportujących/grup producentów eksportujących, dwóch producentów z państwa analogicznego, sześciu objętych próbą producentów unijnych, czterech niepowiązanych importerów, sześciu użytkowników oraz dwóch dostawców w Unii.

(26) Komisja przeprowadziła wizyty weryfikacyjne na terenie następujących przedsiębiorstw: a) producenci unijni: — wizyty weryfikacyjne przeprowadzono w siedzibach sześciu producentów unijnych objętych próbą (6) b) Importerzy/użytkownicy: — Inter Tyre Holland B.V., Moerdijk, Niderlandy — Bayerische Motoren Werke AG, Monachium, Niemcy — FCA ITALY S.p.A, Turyn, Włochy — Opel Group GmbH, Ruesselsheim, Niemcy c) Producenci eksportujący w państwie, którego dotyczy postępowanie: — Grupa Baoding Lizhong („Baoding”) obejmująca: — Baoding Lizhong Wheel Manufacturing Co., Ltd, Baoding, prowincja Hebei, ChRL, — Tianjin Dicastal Wheel Manufacturing Co., Ltd, Tianjin, ChRL, — Grupa Dicastal („Dicastal”) obejmująca: — CITIC Dicastal Co., Ltd, Qinhuangdao, prowincja Hebei, ChRL, — Dicastal Xinglong Wheel Co., Ltd, Qinhuangdao, prowincja Hebei, ChRL, — Wuxi Dicastal Wheel Manufacturing Co. Ltd, Wuxi, prowincja Jiangsu, ChRL, — Grupa Kunshan Lioho Liufeng („Lioho”) obejmująca: — Kunshan Liufeng Machinery Industry Co., Ltd, Kunshan, prowincja Jiangsu, ChRL, — Liufeng Precision Machinery Co., Ltd, Kunshan, prowincja Jiangsu, ChRL, — Grupa Zhejiang Wanfeng („Wanfeng”) obejmująca: — Zhejiang Wanfeng Auto Wheel Co. Ltd, Xinchang, prowincja Zhejiang, ChRL, — Ultra Wheel Ningbo Co. Ltd, Ningbo, prowincja Zhejiang, ChRL. d) Producenci w państwie o gospodarce rynkowej: — wizyty weryfikacyjne przeprowadzono w siedzibach dwóch współpracujących producentów z państwa analogicznego w Turcji.

B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

1. Produkt objęty postępowaniem

(27) Produktem objętym postępowaniem są aluminiowe koła jezdne do pojazdów silnikowych objętych pozycjami CN 8701 do 8705, nawet z akcesoriami lub z oponami i pochodzące z ChRL („produkt objęty postępowaniem” lub „koła aluminiowe” lub „ARW”), obecnie objęte kodami CN ex 8708 70 10 i ex 8708 70 50 (kody TARIC 8708701010 i 8708705010).

(28) Produkt objęty postępowaniem jest sprzedawany w Unii za pośrednictwem dwóch sieci dystrybucji: na rynku producentów oryginalnego sprzętu (OEM) i na rynku wtórnym (AM). Na rynku OEM producenci samochodów organizują przetargi na aluminiowe koła jezdne i są często zaangażowani w proces tworzenia nowego koła związanego z ich marką. Zarówno producenci unijni, jak i chińscy eksporterzy mogą konkurować w tych samych przetargach. W sektorze AM aluminiowe koła jezdne są zazwyczaj projektowane, wytwarzane i opatrywane znakiem towarowym przez producentów tych kół, a następnie sprzedawane hurtownikom, detalistom, przedsiębiorstwom zajmującym się tuningiem samochodów, warsztatom samochodowym itd.

(29) Podobnie jak w pierwotnym dochodzeniu ustalono, że chociaż koła aluminiowe OEM i AM mają różne sieci dystrybucji, to charakteryzują się takimi samymi cechami fizycznymi i technicznymi i mogą być stosowane zamiennie. Z tego względu są uznawane za jeden produkt.

2. Produkt podobny

(30) Stwierdzono, że produkt objęty postępowaniem i koła aluminiowe produkowane i sprzedawane na rynku krajowym w ChRL oraz na rynku krajowym w Turcji – państwie, które posłużyło jako państwo analogiczne – a także koła aluminiowe produkowane i sprzedawane w Unii przez przemysł unijny mają te same podstawowe cechy fizyczne, chemiczne i techniczne oraz zastosowania.

(31) Komisja uznała zatem, że produkty te są produktami podobnymi w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

C. PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI LUB PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY

(32) Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała najpierw, czy jest prawdopodobne, że wygaśnięcie obowiązujących środków doprowadzi do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu z ChRL.

1. Współpraca z ChRL

(33) Dwadzieścia jeden przedsiębiorstw/grup przedsiębiorstw przedstawiło odpowiedzi na formularz dotyczący kontroli wyrywkowej. Zgłoszony wywóz kół aluminiowych do Unii przez współpracujące przedsiębiorstwa wynosił 1 601 591 sztuk (17 473 ton) (7) w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, co stanowi 72 % łącznej wielkości przywozu produktu objętego postępowaniem z Chin odnotowanego przez Eurostat w tym samym okresie. Łączne deklarowane moce produkcyjne współpracujących przedsiębiorstw/grup przedsiębiorstw wynosiły 91,8 mln sztuk (1 001 538 ton), co reprezentuje około 43 % łącznych szacowanych chińskich mocy produkcyjnych (212 mln sztuk). Dodatkowe dane dotyczące mocy produkcyjnych w ChRL można znaleźć w sekcji 3.1 poniżej.

2. Dumping w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym

a) Państwo analogiczne

(34) Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego normalną wartość musiano określić w oparciu o ceny płacone lub należne na rynku krajowym lub wartość skonstruowaną w odpowiednim państwie trzecim o gospodarce rynkowej („państwo analogiczne”).

(35) W toku dochodzenia pierwotnego Turcja posłużyła jako państwo analogiczne do celów ustalenia wartości normalnej w odniesieniu do ChRL. W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja poinformowała zainteresowane strony, że zamierza wybrać Turcję jako państwo analogiczne i wezwała strony do przedstawienia uwag. W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania stwierdzono także, że inne państwa, w szczególności Tajlandia i Indonezja, również zostaną zbadane.

(36) Jedna z zainteresowanych stron wyraziła obawy dotyczące Turcji jako państwa analogicznego, ze względu na założenie, że Turcja zawarła umowy dwustronne z niektórymi krajami Bliskiego Wschodu, z których Turcja może dokonywać bezcłowego przywozu aluminium, podczas gdy przedsiębiorstwa europejskie muszą płacić 7 % cło nałożone na przywóz aluminium.

(37) Wartość normalna, ustalona na podstawie cen krajowych lub kosztów producentów z państwa analogicznego, musi zostać porównana z ceną eksportową chińskich producentów, a nie z kosztami przemysłu unijnego. Zatem potencjalne różnice między cłami nałożonymi na surowce oraz stosowanymi w państwie analogicznym i Unii Europejskiej nie są istotne. W każdym wypadku Komisja uznała, że nie istnieją znaczące różnice pod względem ceł przywozowych dotyczących aluminium między Turcją i ChRL. W konsekwencji wymieniony argument musiał zostać odrzucony.

(38) W celu zbadania wszystkich możliwości wyboru stosownego państwa analogicznego Komisja powiadomiła oficjalne przedstawicielstwa Turcji, Tajlandii, Indonezji, Tajwanu, Korei i Malezji (8) o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia i wezwała je do poinformowania Komisji o znanych producentach kół aluminiowych w ich państwach. Wnioski o współpracę wysłano do wszystkich znanych producentów w tych państwach. Z wyjątkiem dwóch tureckich producentów eksportujących, żaden producent nie zaoferował współpracy.

(39) Jak wynika z dostępnych informacji, Turcja jest drugim państwem co do wielkości produkcji kół aluminiowych wśród potencjalnych państw analogicznych oraz ma satysfakcjonujący poziom konkurencji na rynku krajowym (9). Dwaj tureccy współpracujący producenci posiadali podobną metodę produkcji do metody producentów eksportujących w ChRL. Ponadto ich asortyment produktów na tureckim rynku krajowym był porównywalny z asortymentem sprzedaży do Unii dokonywanej przez chińskich producentów eksportujących.

(40) W świetle powyższego i wobec braku innych uwag, Komisja stwierdziła, że Turcja jest odpowiednim państwem analogicznym zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego.

b) Wartość normalna

(41) Informacje otrzymane od współpracujących producentów z państwa analogicznego posłużyły jako podstawa do ustalenia wartości normalnej.

(42) Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała najpierw, czy łączna wielkość sprzedaży krajowej produktu podobnego niezależnym klientom, dokonywana przez współpracujących producentów z państwa analogicznego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym była reprezentatywna. W tym celu ich łączną wielkość sprzedaży porównano z łączną wielkością wywozu produktu objętego postępowaniem przez każdego z objętych próbą chińskich producentów eksportujących do Unii. Na tej podstawie Komisja uznała, że produkt podobny był sprzedawany w reprezentatywnych ilościach na tureckim rynku krajowym.

(43) Następnie Komisja określiła te rodzaje produktu sprzedawane na rynku krajowym przez producentów w państwie analogicznym, które były identyczne lub bezpośrednio porównywalne z rodzajami sprzedawanymi na wywóz do Unii przez objętych próbą chińskich producentów eksportujących. Komisja porównała, dla poszczególnych rodzajów produktu, wielkość sprzedaży na rynku tureckim z wielkością wywozu do Unii dokonywanego przez każdego chińskiego producenta eksportującego objętego próbą. Porównanie to wykazało, że przeważająca większość rodzajów produktu była sprzedawana w Turcji w reprezentatywnych ilościach (10).

(44) Komisja zbadała następnie w odniesieniu do producentów z państwa analogicznego, czy sprzedaż krajową każdego rodzaju produktu podobnego można uznać za sprzedaż dokonaną w zwykłym obrocie handlowym w rozumieniu art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Wartość normalna opiera się na rzeczywistej cenie krajowej każdego rodzaju produktu niezależnie od tego, czy sprzedaż ta jest dokonywana z zyskiem, jeżeli wielkość sprzedaży danego rodzaju produktu, sprzedawanego po cenie sprzedaży netto równej obliczonym kosztom produkcji lub od nich wyższej, przekracza 80 % łącznej wielkości sprzedaży tego rodzaju, a średnia ważona cena sprzedaży tego rodzaju produktu jest równa jednostkowym kosztom produkcji lub od nich wyższa. Badanie wykazało, że praktycznie cała sprzedaż przynosiła zysk z wyjątkiem sześciu rodzajów produktu stanowiących mniej niż 0,01 % łącznej wielkości sprzedaży tureckiej.

(45) Następnie Komisja określiła rodzaje produktu wywożone z ChRL do Unii, które nie są sprzedawane na rynku krajowym w Turcji, oraz skonstruowała wartość normalną na podstawie art. 2 ust. 3 i 6 rozporządzenia podstawowego. W celu skonstruowania wartości normalnej w odniesieniu do tych rodzajów produktu Komisja uwzględniła średni koszt produkcji najbardziej zbliżonych rodzajów produktu wytwarzanych przez producenta z kraju analogicznego i dodała rozsądną kwotę kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych („SG&A”) oraz zysk odpowiadający średniej ważonej kwocie osiągniętej przez producentów z państwa analogicznego z krajowej sprzedaży produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

c) Cena eksportowa

(46) Czterech producentów eksportujących objętych próbą prowadziło wywóz do Unii, bezpośrednio do niezależnych klientów albo za pośrednictwem przedsiębiorstw powiązanych działających w charakterze przedsiębiorstw handlowych.

(47) W przypadku gdy producenci eksportujący (11) wywozili produkt objęty postępowaniem bezpośrednio do niezależnych klientów w Unii, za cenę eksportową uważano cenę faktycznie zapłaconą lub należną za produkt objęty postępowaniem sprzedany na wywóz do Unii, zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.

(48) W przypadku gdy producenci eksportujący wywozili produkt objęty postępowaniem do Unii za pośrednictwem przedsiębiorstw powiązanych (12), cena eksportowa została skonstruowana na podstawie ceny, po której produkty przywożone po raz pierwszy odsprzedaje się niezależnemu nabywcy zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym dokonano korekty ceny poprzez odjęcie kosztów SG&A powiązanego przedsiębiorstwa handlowego oraz uzasadnionej marży zysku.

d) Porównanie

(49) Komisja porównała wartość normalną i cenę eksportową wybranych do próby producentów eksportujących na podstawie ceny ex-works. W przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia rzetelnego porównania Komisja dostosowała wartość normalną lub cenę eksportową, uwzględniając różnice mające wpływ na ceny i ich porównywalność, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.

(50) W przypadku cen krajowych stosowanych przez producentów z państwa analogicznego dokonano dostosowań w odniesieniu do kosztów transportu krajowego, kosztów kredytu, kosztów przeładunku, kosztów pakowania i prowizji. W przypadku cen eksportowych stosowanych przez objętych próbą producentów eksportujących dokonano dostosowań w odniesieniu do kosztów transportu, ubezpieczenia, przeładunku, kosztów kredytu, opłat bankowych, kosztów pakowania, opłat przywozowych, należności celnych i prowizji.

e) Margines dumpingu

(51) W odniesieniu do każdej współpracującej grupy objętej próbą Komisja porównała średnią ważoną wartość normalną każdego rodzaju produktu podobnego w państwie analogicznym ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiedniego rodzaju produktu objętego postępowaniem zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego.

(52) Na tej podstawie średnie ważone marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące: Przedsiębiorstwo Margines dumpingu Grupa Baoding 21,1 % Grupa Dicastal 8,9 % Grupa Lioho 25,9 % Grupa Wanfeng 23,2 %

f) Wnioski dotyczące dumpingu w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym

(53) Komisja stwierdziła, że chińscy producenci eksportujący kontynuowali (choć na niższym poziomie pod względem wielkości niż w dochodzeniu pierwotnym) wywóz kół aluminiowych do Unii po cenach dumpingowych w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

3. Dowody dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu

(54) Komisja przeanalizowała następnie prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu w przypadku wygaśnięcia środków. Dokonując tego, Komisja zbadała chińskie moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne, zachowanie chińskich eksporterów na innych rynkach, sytuację na rynku krajowym w Chinach i atrakcyjność rynku unijnego.

3.1. Produkcja i wolne moce produkcyjne w ChRL

(55) W raporcie Global China Automotive Wheel Industry 2012/2013 oszacowano łączne moce produkcyjne dotyczące kół aluminiowych dostępne w Chinach na 180 mln sztuk przy sprzedaży równej jedynie 120 mln sztuk; pod koniec 2012 r. wolne moce produkcyjne wyniosły zatem 60 mln kół (13).

(56) Łączne deklarowane moce produkcyjne 21 współpracujących chińskich producentów eksportujących wynoszą 91 804 845 sztuk, a ich średnia deklarowana stopa wykorzystania mocy produkcyjnych wynosi 87 %, pozostawiając tym samym wolne moce produkcyjne wynoszące około 12 mln sztuk.

(57) Liczby te stanowią jednak tylko część łącznej produkcji i wolnych mocy produkcyjnych w ChRL. Oprócz 21 współpracujących przedsiębiorstw podczas dochodzenia wskazano co najmniej 67 (14) – choć według niektórych źródeł najprawdopodobniej kilkuset (15) – dodatkowych producentów kół aluminiowych, którzy działają w Chinach. W przypadku 28 takich przedsiębiorstw Komisja dotarła do pewnych publicznie dostępnych informacji dotyczących ich mocy produkcyjnych (16). W odniesieniu do pozostałych 39 przedsiębiorstw nie istnieją publicznie dostępne informacje, ale wyniki dochodzenia sugerują, że ich moce produkcyjne wynoszą od 300 000 do 6 mln sztuk rocznie (17).

(58) Średnie moce produkcyjne 21 współpracujących przedsiębiorstw wynoszą rocznie ponad 4,3 mln sztuk. Średnie moce produkcyjne dodatkowych 28 przedsiębiorstw, w odniesieniu do których istnieją publicznie dostępne informacje, wynoszą 1,8 mln sztuk rocznie. Zakładając, że pozostałe 39 przedsiębiorstw dysponuje mocami produkcyjnymi na poziomie średnio 1,8 mln sztuk, Komisja uzyskała dodatkowe moce produkcyjne wynoszące 121 mln sztuk. Ponieważ przedsiębiorstwa te nie współpracowały w dochodzeniu ich moce produkcyjne nie są znane. Korzystając z najlepszych dostępnych faktów i przyjmując stopę wykorzystania mocy produkcyjnych wynoszącą 70 % podaną w raporcie Global and China Automotive Wheel Industry 2012/2013 (18), Komisja obliczyła dodatkowe wolne moce produkcyjne wynoszące 36 mln sztuk. Poprzez dodanie 12 mln i 36 mln sztuk, Komisja ustaliła, że ChRL posiada roczne wolne moce produkcyjne w zakresie kół aluminiowych wynoszące co najmniej 48 mln sztuk.

(59) Jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że chińskie moce produkcyjne są wykorzystywane w pełni. W swoich pismach strony odniosły się do odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielonych przez trzy grupy producentów eksportujących objętych próbą, jak również do prezentacji CCCME. Zdaniem zainteresowanych stron świadczą one o tym, że w ChRL nie ma wolnych mocy produkcyjnych.

(60) W odpowiedzi na ten zarzut odnotowano, że dane z odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu (zmienionych po weryfikacji) zostały należycie uwzględnione przy ustalaniu dostępnych wolnych mocy produkcyjnych. Dane grup objętych próbą, jak wyjaśniono już w motywie 57 powyżej, odzwierciedlają jednak jedynie część ogólnokrajowych mocy produkcyjnych. Łączne moce produkcyjne i poziom ich wykorzystania w całej ChRL ustalono zatem na podstawie dostępnych faktów, jak opisano w motywie 57 powyżej. Wartości zawarte w prezentacji CCCME nie są potwierdzone źródłem, ponieważ powołano się tam jedynie na „Chińskie Stowarzyszenie Producentów Samochodów”, nie wskazując konkretnie informacji dostępnych publicznie. W związku z powyższym argument ten został odrzucony.

(61) W następstwie ujawnienia tych informacji zainteresowana strona zarzuciła, że Komisja zdecydowanie przeszacowała chińskie moce produkcyjne dotyczące kół aluminiowych, jednocześnie nie doszacowując poziomu wykorzystania tych mocy. W szczególności zainteresowana strona argumentowała, że z uwagi na ścisłą współpracę z chińskim przemysłem i kontrole wyrywkowe zastosowane w odniesieniu do współpracujących producentów eksportujących Komisja, ustalając wielkość produkcji i wolne moce produkcyjne w ChRL, powinna polegać wyłącznie na danych przekazanych przez współpracujących producentów eksportujących i CCCME. Ponadto Komisja powinna była ekstrapolować ustalenia dotyczące przedsiębiorstw objętych próbą, a przez to przyjąć poziom wykorzystania mocy produkcyjnych wynoszący 99 % na rynku OEM i poziom wykorzystania mocy produkcyjnych wynoszący 90 % w przypadku chińskiego przemysłu kół aluminiowych ogółem. Ponadto inna z zainteresowanych stron zwróciła się do Komisji o doprecyzowanie, jak konkretnie oceniła ona wolne moce produkcyjne na rynku OEM.

(62) Co więcej, jedna z zainteresowanych stron utrzymywała, że w celu ustalenia ogólnokrajowego poziomu produkcji kół aluminiowych w Chinach Komisja powinna była polegać na informacjach dostarczonych przez CCCME (175 mln sztuk), co jest spójne z wielkością 180 mln sztuk szacowaną w raporcie branżowym, o którym mowa w motywie 55. Zainteresowana strona argumentowała, że Komisja nigdy nie zwróciła się do CCCME o udzielenie dalszych wyjaśnień w sprawie podanych informacji dotyczących mocy produkcyjnych i poziomu ich wykorzystania.

(63) Ta sama zainteresowana strona dowodziła, że publicznie dostępne informacje na temat mocy produkcyjnych odnoszące się do części niewspółpracujących przedsiębiorstw wskazanych przez Komisję nie są wiarygodne. Ponadto strona ta zakwestionowała również zasadność przyjęcia mocy produkcyjnych na poziomie 1,8 mln sztuk dla takich niewspółpracujących przedsiębiorstw, w odniesieniu do których nie ma dostępnych informacji. Zainteresowana strona utrzymywała również, że poziom wykorzystania mocy produkcyjnych wynoszący 70 % przyjęty do oszacowania wolnych mocy produkcyjnych jest nieuzasadniony i zbyt szeroki, aby mógł być istotny dla rynku unijnego.

(64) W odpowiedzi na te zarzuty Komisja zauważyła, że polegała na zweryfikowanych danych dotyczących producentów eksportujących objętych próbą, jak również na danych zadeklarowanych przez współpracujące przedsiębiorstwa. Jak wspomniano w motywie 56 powyżej, Komisja obliczyła wolne moce produkcyjne współpracujących przedsiębiorstw w oparciu o dostarczone przez nie dane i uzyskała wynik 12 mln sztuk wolnych mocy produkcyjnych oraz poziom wykorzystania mocy produkcyjnych wynoszący 87 % (19). Podobnie przyjęto też zadeklarowaną wielkość produkcji współpracujących przedsiębiorstw, tj. 91 804 845 sztuk.

(65) Jednocześnie w motywie 57 stwierdzono również, że wartości te stanowią jedynie część łącznej produkcji i wolnych mocy produkcyjnych w ChRL. Łączna wielkość produkcji czterech grup objętych próbą stanowi jedynie 33 % całkowitej szacowanej wielkości produkcji w ChRL (20). Z tego względu i w celu zapewnienia pełnego obrazu Komisja musiała przyjrzeć się dostępnym informacjom dotyczącym całej ChRL. W tej kwestii zauważono, że wbrew twierdzeniu zainteresowanej strony CCCME została poinformowana, iż dane dotyczące chińskich mocy produkcyjnych i poziomu ich wykorzystania nie mogły zostać uwzględnione, ponieważ nie zostały poparte dowodami. CCCME miała możliwość przedstawienia dowodów, jednak tego nie uczyniła. Z tego względu podtrzymano rozstrzygnięcie, iż nie można wykorzystać danych na temat chińskich mocy produkcyjnych oraz poziomów wykorzystania mocy produkcyjnych przedstawionych przez CCCME.

(66) Nie można też uznać argumentu o przyjęciu poziomów wykorzystania mocy produkcyjnych dotyczących czterech grup objętych próbą dla licznych niewspółpracujących przedsiębiorstw. Po pierwsze zasadnym jest założenie, że większe grupy producentów (z których składa się próba) działają ze zdecydowanie większym poziomem wykorzystania mocy produkcyjnych niż mali producenci, którzy stanowią większość niewspółpracujących przedsiębiorstw (21). Po drugie poziom wykorzystania mocy produkcyjnych w czterech grupach objętych próbą w 2012 r. (89 %) zdecydowanie przekroczył szacunki ogólnokrajowe podane w raporcie Global and China Automotive Wheel Industry 2012/2013 za ten sam okres (tj. 70 %). Rozbieżności między tymi dwiema wartościami pokazują, że dane dotyczące czterech grup objętych próbą – choć akceptowane i stosowane na potrzeby wniosków na szczeblu przedsiębiorstwa – nie mogą być uznane za reprezentatywne dla całej ChRL.

(67) W odpowiedzi na zarzut zawarty w motywie 61 doprecyzowano, że moce produkcyjne i poziomy ich wykorzystania nie mogą być określane odrębnie dla rynku OEM i AM. Koła OEM i AM są często produkowane przez tych samych producentów i mogą być produkowane przy użyciu tych samych maszyn, co sprawia, że wyodrębnienie istotnych wartości liczbowych jest niemożliwe. Potwierdzono to również w pierwotnym dochodzeniu, w którym zarówno moce produkcyjne, jak i ich wykorzystanie ustalono bez wyodrębniania dwóch rynków (22).

(68) Komisja uważnie przeanalizowała zarzuty i przedstawione dowody dotyczące publicznie dostępnych informacji w sprawie mocy produkcyjnych zidentyfikowanych niewspółpracujących przedsiębiorstw. W rezultacie w odniesieniu do 11 przedsiębiorstw przyjęto argumenty zainteresowanej strony (23). Średnie roczne moce produkcyjne przyjętej w konsekwencji liczby 31 przedsiębiorstw, w odniesieniu do których istnieją publicznie dostępne informacje, wynoszą 1,67 mln sztuk rocznie. Po ekstrapolowaniu tej średniej na pozostałe 28 przedsiębiorstw szacowane łączne moce produkcyjne zidentyfikowanych niewspółpracujących przedsiębiorstw wyniosły 98,4 mln sztuk. Po dodaniu tej wartości do mocy produkcyjnych współpracujących przedsiębiorstw (91,8 mln) roczna chińska produkcja to co najmniej 190 mln sztuk. Wyniki zamieszczono w poniższej tabeli: Tabela 1 Rodzaj przedsiębiorstwa Liczba przedsiębiorstw, których dotyczy postępowanie Moce produkcyjne (jednostki) Wolne moce produkcyjne (jednostki) Wszystkie podmioty współpracujące 21 91 804 845 12 355 052 (z czego objęte próbą) 4 62 589 289 Zidentyfikowane podmioty niewspółpracujące, w odniesieniu do których istnieją publicznie dostępne informacje na temat mocy 31 51 700 000 15 510 000 Zidentyfikowane podmioty niewspółpracujące, w odniesieniu do których brak jest publicznie dostępnych informacji na temat mocy 28 46 696 776 14 009 033 Ogółem 190 201 621 41 874 085

(69) Należy jednak zauważyć, że listy zidentyfikowanych niewspółpracujących przedsiębiorstw nie można uznać za wyczerpującą. Jak wspomniano w motywie 57, według publicznych źródeł istnieje około 110 MŚP produkujących koła i zorientowanych na wywóz, co oznacza, że istnieją też dodatkowe przedsiębiorstwa, które zapewniają dostawy jedynie na rynek krajowy. Niektóre z nich są małymi producentami działającymi na niewielką skalę, co czyni je trudnymi do zidentyfikowania. Niemniej jednak 190,2 mln sztuk jest ewidentnie wyłącznie najniższą szacunkową wartością określającą obecne roczne moce produkcyjne w ChRL.

(70) W odniesieniu do drugiego zarzutu podniesionego w motywie 63 Komisja zauważa, że w związku ze zmianą średniego poziomu produkcji w oparciu o informacje przekazane przez zainteresowaną stronę komentarz dotyczący wiarygodności źródła wykorzystanego poprzednio przez Komisję stał się nieaktualny. Należy również zaznaczyć, że Komisja zastosowała konserwatywne podejście, przyjmując średni poziom mocy produkcyjnych ustalony na grupie 31 przedsiębiorstw, aby oszacować prawdopodobne moce produkcyjne przedsiębiorstw, co do których nie ma publicznie dostępnych informacji, zamiast ekstrapolować średnie moce produkcyjne 21 współpracujących przedsiębiorstw (4,3 mln) lub średnie moce produkcyjne czterech grup objętych próbą (ponad 15 mln).

(71) Komentarz zainteresowanej strony dotyczący wiarygodności oszacowania wykorzystania mocy produkcyjnych na poziomie 70 % dla niewspółpracujących przedsiębiorstw został już z kolei omówiony w motywach 66 i 67 powyżej. Ponadto jeżeli chodzi o raport Global and China Automotive Wheel Industry 2012/2013, a więc źródło, z którego pochodzi informacja o wykorzystaniu na poziomie 70 %, zauważa się, że chociaż Komisja nie ma dostępu do pełnego raportu, jego streszczenie zawierające niezbędne informacje jest publicznie dostępne. Raport został opublikowany przez organizację badawczą „Research in China” (24). Zarzut strony zostaje odrzucony.

(72) Zgodnie z metodyką opisaną w motywie 58 powyżej wolne moce produkcyjne dostępne w Chinach szacuje się zatem na około 42 mln sztuk rocznie.

(73) Korzystając z innego podejścia uzyskano jeszcze wyższe szacunki dotyczące wolnych mocy produkcyjnych. Poprzez odjęcie od łącznej szacowanej chińskiej produkcji (190 mln (25)) w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym szacowanej wielkości sprzedaży krajowej w 2015 r. (około 57 mln sztuk (26)) oraz łącznego wywozu z ChRL (szacowanego na 73,5 mln sztuk (27)) w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym otrzymujemy około 60 mln sztuk łącznych wolnych mocy produkcyjnych i zapasów (28).

(74) W związku z brakiem dalszych uwag Komisja doszła do wniosku, że roczne wolne moce produkcyjne w ChRL mieszczą się w przedziale od 42 do 60 mln sztuk. Nawet niższa wartość szacunkowa odpowiada 84 % całej produkcji unijnej (50,5 mln sztuk w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym) i stanowi 60 % konsumpcji w Unii (70 mln w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym), co uznaje się za znaczną ilość.

3.2. Chińska sprzedaż do państw trzecich oraz atrakcyjność rynku unijnego

(75) ChRL dokonuje wywozu znacznych ilości kół aluminiowych do państw trzecich innych niż Unia, w szczególności do Stanów Zjednoczonych, Japonii, Meksyku, Kanady i Indii (29). To samo dotyczy czterech współpracujących grup. Ich wielkości wywozu na te rynki obejmują niemal 89 % ich łącznej sprzedaży eksportowej do państw trzecich w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

(76) Komisja porównała średnią cenę czterech współpracujących grup stosowaną na rynkach państw trzecich w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym z cenami eksportowymi naliczanymi w tym samym okresie na rynku unijnym dla poszczególnych rodzajów produktu, odliczając cła antydumpingowe, które byłyby należne. Porównanie wykazało niejednolity obraz, różniący się w zależności od rynku.

(77) Sytuacja na rynku USA (obejmującym prawie 51 % łącznej sprzedaży eksportowej do państw trzecich czterech grup objętych próbą w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym) wskazuje, że około połowa rodzajów produktu, stanowiąca około 25 % ich amerykańskiej sprzedaży, była droższa na rynku USA, a druga połowa na rynku unijnym (30). Pokazuje to, że przekierowanie do Unii pewnych wielkości wywozu obecnie przeznaczonych do Stanów Zjednoczonych (31) (tych, których ceny są niższe niż ceny dla rynku unijnego) jest prawdopodobne w przypadku dopuszczenia do wygaśnięcia środków.

(78) W przypadku cen eksportowych stosowanych w wywozie z ChRL do Kanady, Indii, Japonii i Meksyku (obejmujących łącznie około 40 % łącznego wywozu czterech chińskich grup objętych próbą w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym) średnie ceny sprzedaży były niższe od cen sprzedaży stosowanych wobec Unii w odniesieniu do rodzajów produktu stanowiących około 22 % łącznej ilości produktów wywożonych do tych państw (32). Wskazuje to także na prawdopodobne przekierowanie chińskiego wywozu do Unii w przypadku wygaśnięcia środków. Przekierowanie wywozu z Indii jest szczególnie prawdopodobne, ponieważ kraj ten w maju 2015 r., tj. w połowie okresu objętego dochodzeniem przeglądowym, wprowadził ostateczne środki antydumpingowe.

(79) Jedna z zainteresowanych stron utrzymywała, że ograniczona atrakcyjność rynku unijnego nie zwiększa prawdopodobieństwa przekierowania chińskiego przywozu, jeżeli dojdzie do uchylenia środków. Przedstawiła ona porównanie średnich cen sprzedaży eksportowej do Unii oraz średnich cen eksportowych do reszty świata dla dwóch grup objętych próbą i wykazała, że ceny w pozostałych częściach świata są wyższe. Ponadto dla jednej z grup objętych próbą zainteresowana strona przedstawiła porównanie cenowe między wywozem do Unii a cenami eksportowymi dla reszty świata odnośnie do 15 rodzajów produktu.

(80) W odpowiedzi na ten zarzut należy zauważyć, że porównanie średnich poziomów cen nie uwzględnia różnic w cenach między poszczególnymi rodzajami produktu. ChRL dokonuje wywozu większych kół do głównego miejsca przeznaczenia swojego wywozu – do Stanów Zjednoczonych. Ponadto łączenie sprzedaży reszty świata jest również problematyczne, ponieważ powoduje wymieszanie wyników dla różnych miejsc przeznaczenia wywozu. Dotyczy to również porównania konkretnych rodzajów produktu przeprowadzonego dla jednej z czterech grup producentów eksportujących objętych próbą.

(81) Z drugiej strony porównanie dokonane przez Komisję opiera się na zweryfikowanych danych wszystkich czterech grup producentów eksportujących objętych próbą. Porównania dokonano na poziomie rodzaju produktu, a także odrębnie – dla różnych rynków przeznaczenia. Z tych względów metodykę zastosowaną przez Komisję wyjaśnioną w motywach 76–78 uznaje się za bardziej wiarygodną i precyzyjną. W rezultacie zarzut zainteresowanych stron zostaje odrzucony.

(82) W następstwie ujawnienia tych informacji jedna z zainteresowanych stron utrzymywała, że Komisja bezzasadnie podkreślała atrakcyjność rynku unijnego w porównaniu do innych miejsc przeznaczenia wywozu. W szczególności utrzymywała ona, że porównanie poszczególnych rodzajów przeprowadzone przez Komisję prowadzi do ukrycia faktu, iż w zasadzie jedynie w przypadku około 25 % sprzedaży grup objętych próbą ceny sprzedaży do Stanów Zjednoczonych są niższe niż ceny sprzedaży tych samych rodzajów produktu do Unii. Zainteresowana strona argumentowała, że sprzedaż eksportową do Stanów Zjednoczonych (lub innego państwa w tym przypadku) należy analizować w całości, a mianowicie grupując wszystkie rodzaje produktu. Wynika to z faktu, że chińscy producenci oferują szereg rodzajów kół aluminiowych, aby zapewnić sobie lojalność klientów. Jeżeli iść tokiem rozumowania zainteresowanej strony, oznaczałoby to, że fakt, iż dany rodzaj koła aluminiowego jest wysyłany z Chin do Stanów Zjednoczonych za niższą cenę niż do Unii nie oznacza, że doszłoby do jego przekierowania, ponieważ chińscy dostawcy muszą zapewnić „pełną ofertę produktów dla wszystkich swoich miejsc przeznaczenia wywozu”, a zatem takie przekierowanie powodowałoby zakłócenie wiarygodnych łańcuchów dostaw.

(83) Ponadto zainteresowana strona przedstawiła porównanie cen, grupując sprzedaż według miejsca przeznaczenia. W porównaniu wykazano wartości ujemne (tj. ceny na rynki innych państw trzecich były wyższe niż ceny na rynek unijny) dla wszystkich rynków z wyjątkiem Japonii. Zainteresowana strona twierdziła również, że na potrzeby analizy rynków Kanady, Indii, Japonii i Meksyku Komisja przyjęła inne podejście i połączyła – bez wyjaśnienia – wielkości sprzedaży dla tych czterech miejsc przeznaczenia. W rezultacie zainteresowana strona utrzymywała, że ujawnienie faktów i rozważań, na podstawie których Komisja zamierzała nałożyć środki antydumpingowe, nie pozwala zainteresowanym stronom zrozumieć toku rozumowania Komisji w kwestii porównania ich cen eksportowych dla Unii i rynków innych państw trzecich, co stanowi naruszenie art. 20 rozporządzenia podstawowego.

(84) W odpowiedzi na te zarzuty Komisja zauważa, że zastosowane porównanie poszczególnych rodzajów nie powoduje zatajenia wielkości dokonanych transakcji. Ponadto ujawniono stronom odsetek wielkości sprzedaży do Stanów Zjednoczonych i wykorzystano go w celu obliczenia prawdopodobnej wielkości przekierowania chińskiego wywozu ogółem do Stanów Zjednoczonych. Odrzucono zatem zarzut zainteresowanej strony, iż porównanie poszczególnych rodzajów powoduje zatajenie efektu wielkości sprzedaży lub go nie uwzględnia. Kolejny zarzut zainteresowanej strony, a mianowicie zarzut, iż ogólny zysk ze wszystkich transakcji dokonywanych na rynek eksportowy ma decydujące znaczenie w przeciwieństwie do porównania cen poszczególnych rodzajów produktu, nie jest ani uzasadniony, ani potwierdzony ustaleniami dochodzenia. W toku dochodzenia Komisja stwierdziła zarówno w odniesieniu do chińskich producentów eksportujących, jak i producentów unijnych, że co do zasady przetargi są tworzone, a umowy zawierane dla konkretnych rodzajów produktu, a nie dla grupy produktów. W związku z powyższym Komisja podtrzymuje pogląd, iż porównanie poszczególnych rodzajów produktu przy porównywaniu chińskich cen sprzedaży na rynki eksportowe państw trzecich i chińskiej sprzedaży na rynek unijny stanowi wiarygodny wskaźnik atrakcyjności rynku unijnego.

(85) W przeciwieństwie do twierdzenia zainteresowanej strony Komisja nie połączyła analizy czterech miejsc przeznaczenia wywozu, a mianowicie Kanady, Indii, Japonii i Meksyku. Wszystkie miejsca przeznaczenia wywozu przeanalizowano oddzielnie, a zsumowano jedynie prawdopodobne wielkości dostępne do przekierowania z każdego kraju. (33) Z tego względu zarzut zainteresowanej strony zostaje odrzucony.

(86) Jedna z zainteresowanych stron utrzymywała, że koła OEM są zdecydowanie droższe niż koła AM, a zatem Komisja popełniła błąd, opierając się na cenach AM, aby wykazać, że chińscy producenci eksportujący przekierowaliby koła aluminiowe na rynek unijny.

(87) Doprecyzowano, że wbrew twierdzeniu strony Komisja, porównując ceny, nie polegała jedynie na danych dotyczących sprzedaży AM, ale na całości zgłoszonej sprzedaży, w ramach której rynek AM stanowił jedynie 20 %. Argument ten zostaje zatem odrzucony.

(88) W związku z brakiem dalszych uwag podtrzymuje się wnioski dotyczące analizy wywozu do państw trzecich dokonywanego przez cztery grupy objęte próbą wyjaśnione w motywach 75–78. W rezultacie potwierdza się prawdopodobne przekierowanie części wywozu chińskiego obecnie przeznaczonego na rynki Stanów Zjednoczonych, Kanady, Meksyku, Japonii i Indii na rynek unijny (szacowanej na 13,7 mln sztuk) (34).

3.3. Sprzedaż na rynku krajowym w Chinach i atrakcyjność rynku unijnego

(89) Ze względu na znaczną wielkość sprzedaży krajowej sytuacja na chińskim rynku krajowym została również zbadana. Dostępne informacje wskazują, że chiński rynek motoryzacyjny rośnie i według prognoz ma rosnąć średnio o 8 % rocznie do 2020 r. (35). Ze względu na bliskie powiązania między rynkami motoryzacyjnym i kół samochodowych można przyjąć, że ostatni z tych rynków odnotuje podobny wskaźnik wzrostu. Wzrost ten zwiększa zdolność absorpcyjną chińskiego rynku krajowego. Jednak ten wzrost popytu prawdopodobnie nie wchłonie dostępnych wolnych mocy produkcyjnych. W ostatnich latach dokonano ogromnych inwestycji w ChRL w produkcję kół. Tylko cztery objęte próbą grupy zwiększyły całkowite moce produkcyjne o około 16 mln sztuk w okresie badanym, równolegle ze wzrostem popytu.

(90) Średni poziom cen czterech objętych próbą grup na chińskim rynku krajowym (około 35 EUR) jest znacznie niższy od średniej ceny sprzedaży do Unii (46,2 EUR). Chociaż część tej różnicy cenowej można wytłumaczyć różnymi rodzajami produktów i wymogów, to taka znaczna różnica w cenach oznacza, że rynek unijny stałby się jeszcze bardziej atrakcyjny w porównaniu z chińskim rynkiem krajowym, gdyby środki zostały uchylone. Należy również zwrócić uwagę, że główni eksporterzy już nawiązali stosunki handlowe w Unii, co oznacza, że wielkość wywozu może zostać szybko zwiększona, jeżeli zmieni się obecny poziom stawek celnych.

(91) Wnioski płynące z analizy sprzedaży krajowej i warunków rynkowych w ChRL są zatem następujące: po pierwsze, rynek krajowy nie może wchłonąć wolnych mocy produkcyjnych, a po drugie, ze względu na znaczne różnice między cenami prawdopodobne jest przekierowanie sprzedaży krajowej do Unii.

(92) W oparciu o powyższe ustalenia Komisja doszła do wniosku, że w przypadku wygaśnięcia środków ryzyko przekierowania znacznych wielkości wywozu i sprzedaży krajowej do Unii po cenach dumpingowych jest realne.

(93) W następstwie ujawnienia tych informacji zainteresowana strona utrzymywała, że ponieważ szacowane moce produkcyjne i poziom ich wykorzystania są błędne, ustalenie, iż szacowany wzrost krajowego popytu na koła aluminiowe w Chinach nie pochłonie dostępnych wolnych mocy produkcyjnych jest nieprawidłowe. Zainteresowana strona zakwestionowała również wiarygodność porównania średnich cen, zwłaszcza że sama Komisja uznała, że porównanie średnich cen nie uwzględnia różnic w cenach między rodzajami produktu.

(94) Na uwagi dotyczące mocy produkcyjnych i poziomu ich wykorzystania odpowiedziano w części 3.1 i 3.2 powyżej. Wartości te, jak potwierdzono po przeanalizowaniu uwag, nie zostały zmienione w takim zakresie, aby wpłynąć na wniosek przedstawiony w motywie 89 powyżej.

(95) Fakt, iż porównanie średnich cen jest mniej wiarygodne niż porównanie na poziomie rodzajów produktu nie zmienia wniosku, iż luka między poziomami cen pozostaje istotna. W połączeniu ze znacznym rozmiarem rynku krajowego wskazuje to na prawdopodobieństwo, że w przypadku dopuszczenia do wygaśnięcia środków część sprzedaży zostanie przekierowana na rynek unijny, nawet jeżeli nie można precyzyjnie określić jej ilości w oparciu o dostępne informacje. W rezultacie uzyskane uwagi nie przeczą wyciągniętym wnioskom, które to wnioski są zatem potwierdzone.

4. Wnioski dotyczące dumpingu i prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu

(96) W odniesieniu do wszystkich czterech objętych próbą chińskich producentów eksportujących stwierdzono dumping w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Ponadto z uwagi na znaczne wolne moce produkcyjne w ChRL, a także atrakcyjność rynku unijnego w porównaniu z niektórymi rynkami państw trzecich i rynkiem krajowym, uznano za prawdopodobne, że chińscy producenci eksportujący (ponownie) wprowadzą na rynek unijny znaczące ilości kół aluminiowych po cenach dumpingowych w przypadku wygaśnięcia środków.

D. DEFINICJA PRZEMYSŁU UNIJNEGO

(97) W przemyśle unijnym nie nastąpiły żadne większe zmiany strukturalne w porównaniu z sytuacją opisaną w dochodzeniu pierwotnym. W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym produkt podobny był wytwarzany przez około 50 znanych producentów unijnych. Reprezentują oni przemysł unijny w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

(98) Całkowitą produkcję unijną w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym szacuje się na 50,5 mln ton. Przedsiębiorstwa, które poparły wniosek o przegląd, reprezentowały ponad 85 % łącznej produkcji unijnej w ODP. Jak wskazano w motywie 17, producenci unijni wybrani do próby reprezentowali ponad 30 % całkowitej unijnej produkcji produktu podobnego.

E. SYTUACJA NA RYNKU UNIJNYM

1. Uwagi wstępne

(99) Całkowita produkcja unijna została ustalona w oparciu o wszystkie dostępne informacje, w tym informacje zawarte we wniosku o przegląd i dane zebrane od wszystkich znanych producentów unijnych przed wszczęciem i po wszczęciu dochodzenia oraz w oparciu o informacje uzyskane od producentów objętych próbą. Informacje te pozwoliły na potwierdzenie występowania i poziomu produkcji także w odniesieniu do tych producentów, którzy nie współpracowali w dochodzeniu.

(100) Podobnie jak w pierwotnym dochodzeniu, jak wspomniano w motywie 28, produkt sprzedawano przez dwie sieci dystrybucji, a więc na rynek OEM i na rynek AM.

(101) Niektóre zainteresowane strony powtarzały zarzuty podniesione w pierwotnym dochodzeniu, że w analizie szkody należy odróżnić koła aluminiowe przeznaczone na rynek OEM od kół aluminiowych przeznaczonych na rynek AM. Zarzuty te opierały się na fakcie, iż w czasie prowadzenia pierwotnego dochodzenia chiński przywóz był przeznaczony głównie na rynek AM, natomiast przemysł unijny dominował głównie na rynku OEM.

(102) W dochodzeniu ustalono, jak wyjaśniono w motywach 113 i 114, że wydaje się, iż od czasu pierwotnego dochodzenia chińscy producenci eksportujący skierowali się z rynku AM w stronę rynku OEM. Z tego względu odrębna analiza oddziaływania chińskiego przywozu na sytuację przemysłu unijnego w rozbiciu na segmenty nie była już konieczna.

(103) Niemniej jednak zgodnie z pierwotnym dochodzeniem oraz w celu uzyskania możliwie najpełniejszego obrazu sytuacji przemysłu unijnego w ODP pewne wskaźniki szkody przeanalizowano również odrębnie w oparciu o dostępne informacje; w analizie prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkody wzięto pod uwagę różne segmenty.

(104) W nawiązaniu do zarzutu, o którym mowa w motywie 101, jedna z zainteresowanych stron dodała, że należy wprowadzić rozróżnienie pomiędzy rynkami w zależności od rodzaju klientów, wskazując, że klienci na rynku OEM nabywają inny rodzaj produktu, a mianowicie tzw. „koła posiadające znak towarowy producenta samochodu”, niż klienci na rynku AM, którzy nabywają tzw. „koła posiadające znak towarowy producenta kół”. Według tej strony, fakt, że koła są wykorzystywane do montażu w nowych pojazdach (OEM) lub sprzedawane oddzielnie do zastąpienia kół oryginalnych (AM) ma mniejsze znaczenie.

(105) Wniosek tej strony opierał się na nieprawidłowym założeniu, iż Komisja zaklasyfikowałaby „koła posiadające znak towarowy producenta samochodu” sprzedawane przez sieci dystrybucji producentów samochodów lub ich autoryzowanych sprzedawców jako sprzedaż na rynku AM. Komisja jednak uwzględniła wszystkie „koła posiadające znak towarowy producenta samochodu”, niezależnie od tego, czy były one stosowane do montażu w nowych pojazdach czy też sprzedawane oddzielnie w ramach sprzedaży na rynek OEM, co było zgodne z argumentem strony.

2. Konsumpcja w Unii

(106) W okresie badanym konsumpcja w Unii kształtowała się w następujący sposób: Tabela 2 Konsumpcja w Unii 2012 2013 2014 ODP Łączna konsumpcja (w tys. sztuk) 59 361 60 528 66 457 70 047 Indeks (2012 = 100) 100 102 112 118 Źródło: Wniosek o dokonanie przeglądu, Eurostat, zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

(107) Konsumpcja w Unii została ustalona przez dodanie przywozu z Chin i innych państw trzecich, w oparciu o dane Eurostatu, do wielkości sprzedaży producentów unijnych na rynku unijnym. Dane dotyczące sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym uzyskano z wniosku o dokonanie przeglądu i skorygowano je w oparciu o dane zawarte w odpowiedziach przesłanych przez producentów unijnych objętych próbą w ODP.

(108) Konsumpcja w Unii stale zwiększała się w okresie badanym i w ujęciu ogólnym wzrosła o 18 %, z 59,3 milionów sztuk w 2012 r. do 70,0 milionów sztuk w ODP. Ten wzrost konsumpcji odzwierciedla wzrost produkcji samochodów w Unii oraz rosnący udział kół aluminiowych w produkcji nowych samochodów. Tendencja wzrostowa konsumpcji odzwierciedla istotną zmianę w porównaniu do tendencji obserwowanej w pierwotnym dochodzeniu, kiedy to konsumpcja spadła o 16 % od 2006 r. i w okresie objętym dochodzeniem („OD”) w pierwotnym dochodzeniu, tj. z 58,6 mln sztuk do 49,5 mln sztuk.

(109) Konsumpcję w Unii przeanalizowano również w rozbiciu na rynek OEM i AM. Wielkość i udział w rynku oszacowano na podstawie informacji przekazanych przez producentów eksportujących objętych próbą, współpracujących producentów z państwa analogicznego, producentów unijnych objętych próbą oraz na podstawie wniosku. Poniższa tabela przedstawia zmianę konsumpcji w rozbiciu na rynki w ODP w porównaniu do OD w pierwotnym dochodzeniu. Tabela 3 Konsumpcja w rozbiciu na rynek AM i OEM Sztuki (w tys.) OD (pierwotne dochodzenie) ODP Konsumpcja OEM 34 915 65 168 Indeks (OD = 100) 100 188 Udział OEM w łącznej konsumpcji (%) 71 93 Konsumpcja AM 14 592 4 879 Indeks (OD = 100) 100 33 Udział AM w łącznej konsumpcji (%) 29 7 Łączna konsumpcja 49 508 70 047 Indeks (OD = 100) 100 141 Źródło: Wniosek, Eurostat, zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 964/2010.

(110) Od OD w pierwotnym dochodzeniu konsumpcja na rynku OEM wzrosła o 88 %, tj. z około 35 mln sztuk do około 65 mln sztuk, natomiast konsumpcja na rynku AM spadła o prawie 70 % z około 15 mln sztuk do około 5 mln sztuk w ODP. Pokazuje to, że ogólny wzrost konsumpcji od OD w pierwotnym dochodzeniu był spowodowany wyłącznie wzrostem konsumpcji na rynku OEM, natomiast konsumpcja na rynku AM spadła w znacznym stopniu od OD w pierwotnym dochodzeniu. Z tego względu chociaż rynek OEM już w OD w pierwotnym dochodzeniu był dominujący, w ODP zyskał jeszcze bardziej na znaczeniu i odpowiadał 93 % łącznej konsumpcji, natomiast rynek AM stanowił 7 % łącznej konsumpcji, podczas gdy w OD w pierwotnym dochodzeniu było to 29 %.

(111) Zauważono, że rynek OEM jest zasadniczo bardziej konkurencyjny, ponieważ sprzedaż dokonywana jest na większym rynku, z udziałem większej liczby podmiotów i większej liczby konkurujących ze sobą dostawców. Obecność na tym rynku jest również bardziej trwała. Dochodzenie pokazało, że podmioty, które zdołały przenieść się na rynek OEM pozostają na nim i nie przenoszą się chętnie na rynek AM. Wynika to z precyzyjnych i ścisłych wymagań klientów rynku OEM, nie tylko dotyczących jakości i projektu kół aluminiowych, ale również jakości procesów i kwalifikacji umożliwiających funkcjonowanie w roli wiarygodnych dostawców. Produkty zasadniczo są nabywane dopiero po etapie testów i kontroli procesu, a następnie relacje umowne między kupującym a sprzedającym mogą trwać wiele lat. Jednocześnie należy zauważyć, że zazwyczaj każdy użytkownik OEM ma kilku zatwierdzonych przez siebie dostawców i może w związku z tym zmieniać ich stosunkowo łatwo, jeżeli jeden z nich stanie się bardziej konkurencyjny cenowo.

3. Wielkość, ceny i udział przywozu z ChRL w rynku

3.1. Wielkość i udział przywozu z ChRL w rynku

Tabela 4

Wielkość i udział przywozu z ChRL w rynku

2012 2013 2014 ODP Wielkość przywozu (w tys. sztuk) 3 371 2 436 2 439 2 237 Indeks (2012 = 100) 100 72 72 66 Udział w rynku (%) 5,7 4,1 3,7 3,2 Źródło: Dane Eurostatu.

(112) W okresie badanym wielkość przywozu z ChRL spadła z 3,3 mln sztuk w 2012 r. do 2,2 mln sztuk w ODP, tj. o 34 %, czemu towarzyszył spadek udziału w rynku z 5,7 % do 3,2 %, tj. o 2,5 punktu procentowego. Chociaż wielkość przywozu z Chin i jego udział w rynku zmniejszały się, chińscy producenci eksportujący zdołali jednak utrzymać znaczny udział w rynku, pomimo obowiązujących środków. Komisja zauważa, iż część przywozu z Chin (pomiędzy 21 % i 28 % w okresie badanym) skorzystała z procedury uszlachetniania czynnego i nie podlegała cłom antydumpingowym.

(113) Ponadto zmianę wielkości przywozu i udziału Chin w rynku oszacowano w rozbiciu na rynek OEM i AM w ODP w porównaniu do OD w pierwotnym dochodzeniu, co przedstawia tabela poniżej: Tabela 5 Przywóz z Chin i udział rynku OEM i AM w rynku ogółem OD (pierwotne dochodzenie) ODP Rynek OEM Łączny przywóz z Chin – OEM (sztuki w tys.) 1 183 1 606 Indeks (OD = 100) 100 136 Udział w łącznym przywozie (%) 19 72 Udział w rynku w odniesieniu do konsumpcji OEM (%) 3,4 2,5 Udział w rynku w odniesieniu do łącznej konsumpcji (%) 2,3 2,3 Rynek AM Łączny przywóz z Chin – AM (sztuki w tys.) 4 954 631 Indeks (OD = 100) 100 13 Udział w łącznym przywozie (%) 81 28 Udział w rynku w odniesieniu do konsumpcji AM (%) 33,9 12,9 Udział w rynku w odniesieniu do łącznej konsumpcji (%) 10,0 0,9 Źródło: Wniosek, Eurostat, zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 964/2010.

(114) Zmiana w zakresie wielkości przywozu z Chin w rozbiciu na rynki odzwierciedlała ogólną tendencję znacznego wzrostu konsumpcji na rynku OEM, wspomnianą w motywach 109–111. Pomimo ogólnego spadku przywozu kół aluminiowych z Chin (zob. tabela 3) chińscy producenci eksportujący zwiększyli swoje wielkości przywozu na rynku OEM. Mówiąc konkretnie, wielkość przywozu na rynku OEM wzrosła z 1,183 mln sztuk w OD w pierwotnym dochodzeniu do 1,606 mln sztuk w ODP, tj. chińscy producenci eksportujący zdołali zwiększyć swój przywóz o 0,4 mln sztuk, co przekłada się na wzrost o 63 % w porównaniu do OD w pierwotnym dochodzeniu.

(115) Ogólnie rzecz biorąc, przywóz z Chin na rynek OEM stanowił 72 % całości przywozu w ODP, podczas gdy w OD w pierwotnym dochodzeniu sytuacja była odwrotna i chiński przywóz na rynek OEM stanowił jedynie 19 % całości przywozu do Unii.

(116) Pomimo wzrostu wielkości sprzedaży na rynku OEM jego udział rynkowy spadł o 0,9 punktów procentowych, co było spowodowane większym wzrostem konsumpcji na tym rynku. Udział chińskiego przywozu w rynku w odniesieniu do łącznej konsumpcji pozostał stabilny, co również było spowodowane większym wzrostem łącznej konsumpcji.

(117) Z powyższego wynika, iż ogólny spadek wielkości chińskiego przywozu jest spowodowany wyłącznie spadkiem przywozu na rynek AM. W przypadku tego rynku chiński przywóz zmniejszył się zdecydowanie, a mianowicie o prawie 90 %, co przekłada się na spadek udziału w rynku w odniesieniu do konsumpcji na rynku AM z 34 % w OD w dochodzeniu pierwotnym do 13 % w ODP obecnego przeglądu. Ogólnie rzecz biorąc, udział przywozu na rynek AM w łącznej konsumpcji spadł z 10,0 % w OD w dochodzeniu pierwotnym do 0,9 % w ODP obecnego przeglądu.

(118) Takie przejście chińskich producentów eksportujących z rynku AM na rynek OEM rozpoczęło się już w ostatnich dwóch latach pierwotnego dochodzenia (tj. w 2008 r. i OD, zob. motyw 89 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 964/2010). Pomimo spadku udziałów w rynku chińscy producenci eksportujący utrzymali od czasu pierwotnego dochodzenia wielkość sprzedaży i bazę klientów na rynku OEM.

3.2. Ceny przywozu i podcięcie cenowe

Tabela 6

Średnie ceny przywozu towarów z ChRL

2012 2013 2014 ODP Cena średnia (EUR/sztuka) 40,68 36,16 39,74 46,24 Indeks (2012 = 100) 100 89 98 114 Źródło: Dane Eurostatu.

(119) Średnie ceny przywozu z ChRL najpierw spadły z 40,68 EUR/sztukę w 2012 r. do 36,16 EUR/sztukę w 2013 r., ale w 2014 r. wzrosły do 39,74 EUR/sztukę. W ODP ceny te zwiększyły się i osiągnęły poziom 46,24 EUR/sztukę. Ogólnie rzecz biorąc, wzrost między 2012 r. a ODP wyniósł 14 %. Ten ogólny wzrost cen jest zgodny z globalnymi trendami cenowymi oraz ogólną tendencją ku większym i bardziej wyrafinowanym rodzajom kół.

(120) Przeprowadzono porównanie cen sprzedaży na rynku unijnym między cenami przemysłu unijnego objętego próbą a cenami importowymi z państwa, którego dotyczy postępowanie, stosowanymi w przywozie dokonywanym przez producentów eksportujących objętych próbą. Właściwe ceny sprzedaży przemysłu unijnego objętego próbą to ceny stosowane wobec niezależnych klientów, dostosowane w razie konieczności do poziomu ex-works, tzn. z wyłączeniem kosztów transportu w Unii i po odliczeniu obniżek i rabatów.

(121) Ceny te porównano z cenami stosowanymi przez chińskich producentów eksportujących objętych próbą po odliczeniu obniżek i dostosowaniu w stosownych przypadkach do cen CIF na granicy Wspólnoty, z uwzględnieniem korekt z tytułu kosztów ponoszonych po przywozie.

(122) Po dodaniu obowiązujących opłat celnych oraz ceł antydumpingowych do cen importowych CIF ceny producentów eksportujących objętych próbą były średnio wyższe niż ceny sprzedaży stosowane przez przemysł unijny na rynku unijnym. Taki sam wynik miał zastosowanie w odniesieniu do przywozu dokonywanego przez producentów eksportujących nieobjętych próbą.

(123) Jednakże gdyby przy analizie cen importowych chińskich producentów eksportujących objętych próbą nie uwzględniono ceł antydumpingowych, ceny te podcięłyby ceny sprzedaży przemysłu unijnego średnio o 8,0 %. Wynik ten jest jeszcze wyraźniejszy przy odrębnej analizie rynku OEM i AM, w której stwierdzone w odniesieniu do producentów eksportujących objętych próbą marginesy podcięcia wyniosły 8,7 % na rynku OEM i 12,4 % na rynku AM. Jeżeli chodzi o producentów eksportujących nieobjętych próbą, na podstawie danych Eurostatu można stwierdzić, że margines podcięcia wyniósłby średnio 7,5 %; porównania tego dokonano na podstawie średniej, ponieważ Eurostat nie wprowadza rozróżnienia na rodzaje produktu.

(124) Dokonano również porównania cen w stosunku do chińskiego przywozu prowadzonego w ramach procedury uszlachetniania czynnego, który stanowił 20,6 % całości przywozu chińskiego w ODP. Porównanie cen obejmowało porównanie średnich chińskich cen importowych w ramach uszlachetniania czynnego (na podstawie danych Eurostatu, ponieważ producenci eksportujący objęci próbą nie zgłosili żadnej sprzedaży do Unii dokonywanej w ramach uszlachetniania czynnego) oraz średnich cen sprzedaży stosowanych przez producentów unijnych objętych próbą w ODP. Obliczono, że średni margines podcięcia wynosił 7,6 %. Porównania tego dokonano na podstawie średniej, ponieważ dane Eurostatu nie zawierają rozróżnienia na rodzaje produktu, o czym wspomniano w motywie 123. Ponadto całkowita wielkość przywozu w ramach uszlachetniania czynnego była bardzo niska i stanowiła zaledwie 0,6 % łącznej konsumpcji w Unii w ODP.

(125) Jedna z zainteresowanych stron utrzymywała, że ceny kół aluminiowych sprzedawanych na rynek AM są zasadniczo znacznie niższe niż ceny naliczane za koła aluminiowe sprzedawane na rynek OEM. Ponadto strona ta argumentowała, że właściwego porównania cen na rynku OEM można dokonać jedynie na szczeblu przetargu, ponieważ – jak utrzymywała – nie dochodzi tam zasadniczo do podcięcia nawet po odliczeniu cła antydumpingowego.

(126) Wybór danych z poszczególnych przetargów nie może zastąpić przeprowadzonej przez Komisję analizy na podstawie kompletnych danych, a mianowicie na podstawie wykazu transakcji sprzedaży i porównań cen dla poszczególnych rodzajów. Takie porównanie odzwierciedla największą możliwą ilość danych o faktycznie zrealizowanych transakcjach. Jak wyjaśniono w motywie 123, analiza na podstawie kompletnych danych od producentów eksportujących objętych próbą i producentów unijnych wykazała podcięcie rzędu 8,7 % na rynku OEM i 12,4 % na rynku AM, potwierdzając podcięcie na obydwu rynkach w sytuacji nieuwzględnienia w cenach ceł antydumpingowych. W związku z powyższym argument ten zostaje odrzucony.

(127) Po ujawnieniu tych informacji ta sama strona wezwała Komisję do doprecyzowania, w jaki sposób Komisja zapewniła porównywalność cen chińskiej sprzedaży krajowej, wywozu do Unii i wywozu do państw trzecich. Metodykę tę wyjaśniono w motywach 123 i 126 powyżej.

4. Przywóz z innych państw trzecich

Tabela 7

Przywóz z innych państw trzecich

2012 2013 2014 ODP Turcja 6 189 6 879 8 316 9 218 Indeks (2012 = 100) 100 111 134 149 Udział w rynku (%) 10,4 11,4 12,5 13,2 Cena średnia (EUR/sztuka) 45,57 45,32 43,89 48,50 Indeks (2012 = 100) 100 99 96 106 Inne państwa trzecie (z wyłączeniem Turcji) 7 104 6 778 8 177 8 696 Indeks (2012 = 100) 100 95 115 122 Udział w rynku (%) 12,0 11,2 12,3 12,4 Cena średnia (EUR/sztuka) 51,27 51,23 52,66 58,88 Indeks (2012 = 100) 100 100 103 115 Pozostałe państwa trzecie ogółem 13 294 13 657 16 493 17 914 Indeks (2012 = 100) 100 103 124 135 Udział w rynku (%) 22,4 22,6 24,8 25,6 Cena średnia (EUR/sztuka) 48,62 48,25 48,24 53,54 Indeks (2012 = 100) 100 99 99 110 Źródło: Dane Eurostatu.

(128) W okresie badanym przywóz z innych państw trzecich do Unii zwiększył się z około 13,2 mln sztuk w 2012 r. do 17,9 mln sztuk w ODP, tj. o 35 %. Ponieważ konsumpcja w Unii wzrosła w tym samym okresie jedynie o 18 % (zob. motyw 107, tabela 1), udział innych państw trzecich w rynku wzrósł w mniejszym stopniu, tj. z 22,4 % w 2012 r. do 25,6 % w ODP, a zatem o 3,2 punktu procentowego.

(129) W ujęciu średnim ceny przywozu z państw trzecich innych niż Chiny były wyższe od chińskich cen importowych i wzrosły o 10 % w okresie badanym.

(130) Turcja jest największym importerem w Unii po ChRL. Wielkość przywozu z Turcji wzrosła z około 6,1 mln sztuk w 2012 r. do ok. 9,2 mln sztuk w ODP, tj. o 49 %. Ten wzrost przełożył się na wzrost jego udziału w rynku z 10,4 % w 2012 r. do 13,2 % w ODP, tj. o 2,8 punktu procentowego. Średnie ceny importowe z Turcji były wyższe niż średnie ceny przywozu z Chin w całym okresie badanym. Ceny te wzrosły z 45,57 EUR/sztukę w 2012 r. do 48,50 EUR/sztukę w ODP, co odpowiada wzrostowi o 6 %.

(131) Udział w rynku przywozu z państw trzecich, z wyłączeniem Turcji, wzrósł tylko nieznacznie, z 12,0 % w 2012 r. do 12,4 % w ODP. Ceny przywozu z państw trzecich były wyższe niż ceny przywozu z ChRL w całym okresie badanym.

5. Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego

5.1. Uwagi ogólne

(132) Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała wszystkie czynniki i wskaźniki ekonomiczne, które mogły wpłynąć na stan przemysłu unijnego.

(133) Jak wspomniano w motywie 17, w celu określenia potencjalnej szkody poniesionej przez przemysł unijny dokonano doboru próby.

(134) W celu określenia szkody Komisja wprowadziła rozróżnienie na makroekonomiczne i mikroekonomiczne wskaźniki szkody. Komisja oceniła wskaźniki makroekonomiczne dotyczące całego przemysłu unijnego na podstawie informacji dostarczonych przez wnioskodawcę we wniosku o dokonanie przeglądu i danych producentów unijnych objętych próbą, które zostały dostosowane w oparciu o dane zawarte w odpowiedziach przesłanych przez producentów unijnych objętych próbą w ODP. Komisja oceniła wskaźniki mikroekonomiczne dotyczące jedynie przedsiębiorstw objętych próbą na podstawie danych przedstawionych w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu, udzielonych przez objętych próbą producentów unijnych. Oba zestawy danych uznano za reprezentatywne dla sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego.

(135) Wskaźniki makroekonomiczne to: produkcja, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost, zatrudnienie, wydajność i wielkość marginesu dumpingu.

(136) Wskaźniki mikroekonomiczne to: średnie ceny jednostkowe, koszt jednostkowy, koszty pracy, zapasy, rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskiwania kapitału.

5.2. Wskaźniki makroekonomiczne

5.2.1. Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

Tabela 8

Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

2012 2013 2014 ODP Wielkość produkcji (w tys. sztuk) 44 124 45 516 49 638 50 571 Indeks (2012 = 100) 100 103 112 115 Moce produkcyjne (w tys. sztuk) 49 808 51 644 53 510 55 178 Indeks (2012 = 100) 100 104 107 111 Wykorzystanie mocy produkcyjnych (%) 89 88 93 92 Indeks (2012 = 100) 100 99 105 103 Źródło: Wniosek o dokonanie przeglądu, zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

(137) Całkowita produkcja unijna, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych w okresie badanym kształtowały się następująco:

(138) Poziom produkcji wzrósł w okresie badanym. Ogólnie rzecz biorąc, wielkość produkcji wzrosła z 44,1 mln sztuk w 2012 r. do 50,5 mln sztuk w ODP, tj. o 15 % w okresie badanym. Ten wzrost odzwierciedla wzrost produkcji samochodów w Unii oraz coraz częstsze montowanie kół aluminiowych w nowych samochodach.

(139) Moce produkcyjne wzrosły z około 49,8 mln sztuk w 2012 r. do prawie 55,1 mln sztuk w ODP, tj. o 11 % w okresie badanym.

(140) W związku z nieco wyższym wzrostem wielkości produkcji niż mocy produkcyjnych wykorzystanie mocy produkcyjnych wzrosło z 89 % w 2012 r. do 92 % w ODP, tj. o 3 punkty procentowe w okresie badanym.

5.2.2. Wielkość sprzedaży i udział w rynku

(141) Wielkość sprzedaży przemysłu unijnego i jego udział w rynku kształtowały się w okresie badanym następująco: Tabela 9 Wielkość sprzedaży i udział w rynku 2012 2013 2014 ODP Wielkość sprzedaży (w tys. sztuk) 42 697 44 435 47 525 49 895 Indeks (2012 = 100) 100 104 111 117 Udział w rynku (%) 71,9 73,4 71,5 71,2 Źródło: Wniosek o dokonanie przeglądu, Eurostat, zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

(142) Wielkość sprzedaży wzrosła w okresie badanym z 42,6 mln sztuk w 2012 r. do około 49,8 mln sztuk w ODP, tj. o 17 %, nieznacznie poniżej opisanego w motywie 107 wzrostu konsumpcji, który wyniósł 18 %. Wzrost wielkości sprzedaży, przy uwzględnieniu towarzyszącego mu wzrostu przywozu z innych państw trzecich opisanego w motywie 128, spowodował jednak, że udział przemysłu unijnego w rynku nieznacznie spadł z 71,9 % w 2012 r. do 71,2 % w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, co oznacza spadek o 0,7 punktu procentowego w okresie badanym.

(143) Ponadto zmianę wielkości sprzedaży i udziału w rynku oszacowano w rozbiciu na rynek OEM i AM w ODP w porównaniu do OD w pierwotnym dochodzeniu, co przedstawia tabela poniżej: Tabela 10 Wielkość sprzedaży i udział rynku OEM i AM w rynku ogółem Sztuki (w tys.) OD (pierwotne dochodzenie) ODP Rynek OEM Wielkość sprzedaży OEM 28 719 46 627 Indeks 100 162 Udział w rynku OEM (udział producentów UE w całkowitej konsumpcji OEM) (%) 82,3 71,6 Udział w rynku OEM w odniesieniu do łącznej konsumpcji (%) 58,0 66,6 Rynek AM Wielkość sprzedaży AM 7 075 3 268 Indeks 100 46 Udział w rynku AM (udział producentów UE w łącznej konsumpcji AM) 48,5 % 67,0 % Udział w rynku AM w odniesieniu do łącznej konsumpcji 14,3 % 4,7 % Źródło: Wniosek, Eurostat, zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 964/2010.

(144) Wielkość sprzedaży na rynek OEM wzrosła o 62 % w ODP w porównaniu do OD w pierwotnym dochodzeniu, podczas gdy sprzedaż na rynek AM zmniejszyła się o ponad połowę w porównaniu do OD w pierwotnym dochodzeniu. Udział w rynku producentów unijnych na rynku OEM zmniejszył się o 10,9 punktów procentowych, z 82,3 % do 71,6 % ze względu na wyższy wzrost konsumpcji na tym rynku. Na rynku AM udział w rynku wzrósł z 48,5 % do 67,0 % z powodu skurczenia się tego rynku. Ogólnie rzecz biorąc, udział w rynku przemysłu unijnego na rynku AM w odniesieniu do łącznej konsumpcji spadł z 14,3 % w OD w pierwotnym dochodzeniu do 4,7 % w ODP w obecnym przeglądzie, podczas gdy udział w rynku przemysłu unijnego na rynku OEM w odniesieniu do łącznej konsumpcji wzrósł w tym samym okresie z 58,0 % do 66,6 %. Zmiana na dwóch wspomnianych rynkach odpowiada ogólnej tendencji na rynku unijnym odzwierciedlającej wzrost produkcji samochodów w Unii oraz rosnący udział kół aluminiowych w produkcji nowych samochodów, jak wspomniano w motywie 108.

5.2.3. Wzrost

(145) Konsumpcja w Unii wzrosła o 18 % w okresie badanym, natomiast wielkość sprzedaży przemysłu unijnego zwiększyła się o 17 %, co przełożyło się na niewielki spadek udziału w rynku o 0,7 punktu procentowego.

5.2.4. Zatrudnienie i wydajność

(146) Zatrudnienie i wydajność w okresie badanym kształtowały się następująco: Tabela 11 Zatrudnienie i wydajność 2012 2013 2014 ODP Liczba pracowników 12 227 12 673 13 689 14 265 Indeks (2012 = 100) 100 104 112 117 Wydajność (w tys. sztuk/pracownika) 3 609 3 592 3 626 3 545 Indeks (2012 = 100) 100 100 100 98 Źródło: Wniosek o dokonanie przeglądu.

(147) W okresie badanym zatrudnienie w przemyśle unijnym wzrosło ogólnie o 17 %. Jest to zgodne ze wzrostem wielkości produkcji o 15 % w okresie badanym.

(148) W okresie badanym wydajność mierzona ilością wyprodukowanych sztuk na pracownika utrzymywała się na stałym poziomie, z niewielkim spadkiem o 2 % odnotowanym w ODP.

5.2.5. Wielkość marginesu dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu

(149) W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym poszczególne marginesy dumpingu określone dla współpracujących grup przedsiębiorstw objętych próbą wciąż były wysokie i wynosiły między 8,9 % a 25,9 % (zob. motyw 52). Niemniej jednak przywóz z Chin zmniejszył się o 44 %, co przełożyło się na spadek chińskiego udziału w rynku, który wyniósł 3,2 % w ODP. Jak ustalono w motywie 122, chińskie ceny importowe nie podcinały cen sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym w ODP i presja cenowa wywierana przez przywóz z Chin była zatem ograniczona. Obowiązujące środki antydumpingowe wykazywały zatem pozytywny wpływ na sytuację przemysłu unijnego.

5.3. Wskaźniki mikroekonomiczne

5.3.1. Ceny i czynniki oddziałujące na ceny

(150) Średnie ceny naliczane przez przemysł unijny przy sprzedaży klientom niepowiązanym w Unii w okresie badanym kształtowały się następująco: Tabela 12 Średnie ceny sprzedaży i koszty jednostkowe 2012 2013 2014 ODP Średnia jednostkowa cena sprzedaży na rynku unijnym (EUR/sztukę) 46,24 46,40 47,16 51,91 Indeks (2012 = 100) 100 100 102 112 Jednostkowy koszt produkcji (EUR/sztukę) 43,10 43,13 42,82 46,76 Indeks (2012 = 100) 100 100 99 109 Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

(151) Średnia jednostkowa cena sprzedaży naliczana przez przemysł unijny klientom niepowiązanym w Unii wzrosła o 12 % w okresie badanym. Wzrost ten odzwierciedla trend ku coraz większym i bardziej wyrafinowanym rodzajom kół opisany dokładniej w motywie 153.

(152) W okresie badanym jednostkowy koszt produkcji wzrósł o 9 %.

(153) Dochodzenie wykazało, iż wzrost kosztów wynikał przede wszystkim z rozwoju technicznego dotyczącego kół aluminiowych z rosnącą tendencję do produkcji dużych kół i tzw. „kół polerowanych”, które wymagają dodatkowych etapów produkcji. Dochodzenie wykazało również, że podczas gdy wahania cen głównego surowca (aluminium) mogą mieć wpływ na koszty jednostkowe, ich wpływ na rentowność jest umiarkowany, ponieważ ceny aluminium w przeważającej mierze były indeksowane w umowach z klientami na rynku OEM.

5.3.2. Koszty pracy

(154) Średnie koszty pracy przemysłu unijnego w okresie badanym kształtowały się następująco: Tabela 13 Koszty pracy 2012 2013 2014 ODP Średnie koszty pracy na pracownika (w EUR) 31 285 31 624 31 021 32 096 Indeks (2012 = 100) 100 101 99 103 Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

(155) Od 2012 r. do ODP średnie koszty pracy na pracownika ponoszone przez producentów unijnych objętych próbą nieznacznie wzrosły o 3 %.

5.3.3. Zapasy

(156) Stan zapasów przemysłu unijnego w okresie badanym kształtował się następująco: Tabela 14 Zapasy 2012 2013 2014 ODP Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego (w tys. sztuk) 851 842 986 866 Indeks (2012 = 100) 100 99 116 102 Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego jako wartość procentowa produkcji 4,5 4,2 4,6 3,9 Indeks (2012 = 100) 100 92 101 87 Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

(157) Zapasy nie mogą być uważane za istotny wskaźnik szkody, ponieważ produkcja kół aluminiowych odbywa się w dużej mierze na zamówienie. Zapasy w danym momencie oznaczają przeważnie to, że towary zostały sprzedane, ale jeszcze nie dostarczone. Tendencje dotyczące zapasów podane są więc jedynie w celach informacyjnych.

(158) Ogółem w okresie badanym stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego wzrósł o 2 %. Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego jako wartość procentowa produkcji zmniejszył się nieznacznie z 4,5 % w 2012 r. do 3,9 % w ODP, tj. o 0,6 %.

5.3.4. Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału

Tabela 15

Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje i zwrot z inwestycji

2012 2013 2014 ODP Rentowność sprzedaży klientom niepowiązanym w Unii (% obrotu ze sprzedaży) 6,8 7,0 9,2 9,9 Indeks (2012 = 100) 100 103 135 146 Przepływy środków pieniężnych (w tys. EUR) 102 147 111 918 129 833 155 044 Indeks (2012 = 100) 100 110 127 152 Inwestycje (w tys. EUR) 64 110 38 643 65 749 71 338 Indeks (2012 = 100) 100 60 103 111 Zwrot z inwestycji (%) 18,6 20,1 27,4 31,6 Indeks (2012 = 100) 100 108 147 170 Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

(159) Komisja określiła rentowność producentów unijnych objętych próbą, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego klientom niepowiązanym w Unii jako odsetek obrotów z tej sprzedaży. W okresie badanym rentowność przemysłu unijnego stale rosła, odzwierciedlając wyższy wzrost cen niż kosztów produkcji, jak przedstawiono w tabeli 12 w motywie 150. Wzrosła ona z 6,8 % w 2012 r. do 9,9 % w ODP, tj. o 3,1 punktu procentowego w okresie badanym.

(160) Ponadto rentowność przeanalizowano również w rozbiciu na rynek OEM i AM. Na tej podstawie oszacowano, iż rentowność sprzedaży na rynku AM wyniosła 13,6 %, a rentowność sprzedaży na rynku OEM – 9,6 %. Należy zauważyć, że w ODP wielkość sprzedaży na rynku AM była bardzo niska w porównaniu do wielkości sprzedaży na rynku OEM, a zatem miała jedynie niewielki wpływ na rentowność ogółem.

(161) Przepływy środków pieniężnych netto to zdolność przemysłu unijnego do samofinansowania swojej działalności. Przepływy środków pieniężnych wzrosły podczas całego okresu badanego. Ogółem w okresie badanym przepływy środków pieniężnych netto zwiększyły się o 52 % wraz ze wzrostem zysków.

(162) Inwestycje wzrosły w okresie badanym o 11 %. Doszło do spadku całkowitych inwestycji w latach 2012–2013 powiązanego z ukończeniem pewnych inwestycji dokonanych w 2012 r. Po tym okresie całkowite inwestycje wzrosły o 43 % od 2013 do 2014 r., a następnie o 8 % między 2014 r. i ODP. W niektórych przypadkach inwestycje polegały na częściowym zastąpieniu przestarzałych maszyn. Dokonano jednak również znacznych inwestycji w nowe moce produkcyjne wraz ze wzrostem popytu i prognozowanym wzrostem popytu w nadchodzących latach. Ponadto inwestycje zostały również dokonane w celu zaspokojenia rosnącego popytu na bardziej zaawansowane technicznie „koła polerowane”, wymagające dodatkowych zdolności w zakresie sprzętu i lakierowania.

(163) Zwrot z inwestycji to procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto aktywów stałych. Podobnie jak pozostałe wskaźniki finansowe zwrot z inwestycji w przypadku produkcji i sprzedaży produktu podobnego był dodatni i odzwierciedlał trend w rentowności. Ogółem zwrot z inwestycji wzrósł w okresie badanym o 13 punktów procentowych.

(164) Jeśli chodzi o zdolność do pozyskania kapitału, poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu wywarła pozytywny wpływ na zdolność producentów unijnych objętych próbą do generowania środków pieniężnych w przypadku produktu podobnego oraz na ich sytuację finansową poprzez zwiększenie środków generowanych wewnętrznie. W toku dochodzenia ustalono, że ogólnie zdolność do pozyskiwania kapitału poprawiła się w okresie badanym. To z kolei pozwoliło przedsiębiorstwom na dokonanie inwestycji odtworzeniowych i inwestycji w zwiększenie mocy produkcyjnych, jak wyjaśniono w motywie 162.

6. Wnioski dotyczące szkody

(165) W kontekście rosnącej konsumpcji sytuacja przemysłu unijnego mogła ulec poprawie po wcześniejszym dumpingu dzięki wprowadzonym środkom antydumpingowym, a w ODP odnotowano zdrową sytuację gospodarczą. Przypomina się, że w pierwotnym dochodzeniu przemysł unijny poniósł istotną szkodę w postaci spadku produkcji i wielkości sprzedaży spowodowaną presją cenową, jaką wywierał przywóz z Chin, co szczególnie odzwierciedlała spadająca rentowność.

(166) W okresie badanym w obecnym dochodzeniu nieomal wszystkie wskaźniki szkody pokazywały pozytywną tendencję. Wielkość sprzedaży i produkcji w przemyśle unijnym wzrosła. Wzrosły również ceny sprzedaży, co wpisywało się w ogólny wzrost cen na rynku unijnym, a wzrost ten przewyższał wzrost kosztów. Pozytywne zmiany dotyczące obydwu wielkości (sprzedaży i produkcji) oraz cen miały pozytywny wpływ na rentowność przemysłu unijnego. Miało to miejsce w kontekście nieomal stabilnych udziałów w rynku, ponieważ zwiększona konsumpcja przyniosła korzyści również w odniesieniu do przywozu innych państw trzecich, szczególnie Turcji, jednak po cenach wyższych niż chińskie ceny importowe. Ponadto zwiększyły się inwestycje przemysłu unijnego, między innymi inwestycje w nowe moce produkcyjne oraz inwestycje stanowiące odpowiedź na zwiększony popyt na „koła polerowane”.

(167) W szczególności rentowność zwiększyła się z 6,8 % w 2012 r. do 9,9 % w ODP. Ceny sprzedaży wzrosły o 12 % w okresie badanym, natomiast koszt jednostkowy wzrósł w mniejszym stopniu, tj. o 9 %, i był niższy od średniej ceny sprzedaży w całym okresie badanym. Wielkość produkcji wzrosła o 15 %, moce produkcyjne o 11 %, a wielkość sprzedaży o 17 %. Mimo że wzrost konsumpcji był wyższy, tj. wyniósł 18 % w okresie badanym, udział przemysłu unijnego w rynku obniżył się jednak nieznacznie w okresie badanym o 0,7 punktu procentowego. Udział w rynku zmniejszył się z 71,9 % w 2012 r. do 71,2 % w ODP. Inwestycje wzrosły w okresie badanym o 11 %, a zwrot z inwestycji wzrósł z 18,6 % w 2012 r. do 31,6 % w ODP. Chociaż wydajność utrzymywała się na stałym poziomie, zatrudnienie wzrosło wraz ze wzrostem wielkości produkcji i sprzedaży, tj. o 17 %, w okresie badanym.

(168) Niektóre wskaźniki szkody zostały przeanalizowane oddzielnie dla rynków OEM i AM. Badanie wykazało, że w przemyśle unijnym – analogicznie do ogólnego rozwoju sytuacji na rynku unijnym – doszło do znacznego zwiększenia sprzedaży na rynku OEM i zmniejszenia na rynku AM. Oszacowano, że rentowność jest dodatnia zarówno na rynku OEM, jak i AM, pomimo zmniejszenia wielkości sprzedaży na drugim z rynków.

(169) W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że przemysł unijny nie poniósł istotnej szkody w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

F. PRAWDOPODOBIEŃSTWO PONOWNEGO WYSTĄPIENIA LUB KONTYNUACJI SZKODY

(170) Dochodzenie wykazało, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym przywóz z Chin był dokonywany po cenach dumpingowych i że istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu w przypadku wygaśnięcia środków.

(171) Ponieważ przemysł unijny nie poniósł istotnej szkody, zbadano, czy istnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody w przypadku dopuszczenia do wygaśnięcia środków wprowadzonych wobec Chin, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

(172) Aby ustalić prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody, wzięto pod uwagę następujące elementy: moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w Chinach, atrakcyjność rynku unijnego, zachowanie eksportowe chińskich producentów eksportujących w innych państwach trzecich, w tym istnienie środków antydumpingowych i środków wyrównawczych dotyczących kół aluminiowych w innych państwach trzecich, sprzedaż na chińskim rynku krajowym, wielkość chińskiego przywozu i ceny na rynku unijnym, w tym w ramach procedury uszlachetniania czynnego. W analizie uwzględniono również wzrost konsumpcji w Unii oraz rentowną sytuację przemysłu unijnego w okresie badanym.

Moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w Chinach

(173) Analiza, o której mowa w motywach 55–74, pokazała, że w Chinach dostępne są znaczne wolne moce produkcyjne. Oszacowano, że wynoszą one od 42 do 60 mln sztuk. Już niższa wartość takich wolnych mocy produkcyjnych pokrywa ponad 80 % unijnej produkcji, która w ODP wynosiła 50,5 mln sztuk. Stanowi ona ponadto około 60 % łącznej konsumpcji w Unii w ODP, wynoszącej 70 mln sztuk.

Atrakcyjność rynku unijnego

(174) Jak przedstawiono w motywach 77–78, istotnej wielkości wywozu dokonuje się również z Chin do między innymi Stanów Zjednoczonych, Kanady, Indii, Japonii i Meksyku. Poziomy cen współpracujących producentów eksportujących na głównych rynkach eksportowych były częściowo niższe niż poziomy cen tych samych producentów eksportujących do Unii. Rynek unijny jest zatem atrakcyjny w porównaniu z innymi ze względu na możliwość uzyskania przez chińskich producentów eksportujących wyższych zysków. Na tej podstawie należy uznać, że zachęta do przekierowania tego wywozu na rynek unijny w sytuacji uchylenia środków była wysoka. Ilości, o których mowa, odpowiadały szacowanej ilości 14 mln sztuk w ODP (36), czyli 20 % konsumpcji unijnej i około 28 % wielkości produkcji i sprzedaży przemysłu unijnego.

(175) Ponadto, jak opisano w motywach 89–92 dotyczących sprzedaży na chińskim rynku krajowym, ustalono, że po pierwsze, chiński rynek krajowy nie może wchłonąć wolnych mocy produkcyjnych dostępnych w Chinach, a po drugie, ze względu na stwierdzone istotne różnice cen przekierowanie sprzedaży krajowej do Unii jest prawdopodobne.

(176) Unijny przemysł samochodowy zaopatrywał się już u chińskich producentów eksportujących w ODP i nawiązał z nimi bliskie stosunki handlowe. Jak wspomniano w motywie 111, chińscy dostawcy muszą dostosować swoją produkcję do konkretnych norm technicznych wymaganych przez klientów w Unii. Czterej chińscy producenci eksportujący objęci próbą dokonywali wywozu niemal wyłącznie na rynek OEM, a zatem byli już obecni na tym rynku jako w pełni certyfikowani dostawcy.

(177) Jak pokazano w motywie 113, całość przywozu dokonywanego przez chińskich producentów eksportujących na rynku OEM w ODP wynosiła około 1,6 mln sztuk. Biorąc pod uwagę, że, jak ustalono w motywie 14, chińscy producenci eksportujący objęci próbą odpowiadali za około 40 % całości przywozu z Chin w ODP (tj. około 880 000 sztuk), a także że eksporterzy ci byli eksporterami certyfikowanymi rynku OEM, można uznać, że jedynie około połowy całości przywozu na rynku OEM dokonali producenci eksportujący objęci próbą, podczas gdy druga połowa została dokonana przez producentów eksportujących nieobjętych próbą lub niewspółpracujących. Z tego względu duża część innych chińskich producentów eksportujących, co do których nie było dostępnych informacji, to producenci certyfikowani obecnie eksportujący na rynek OEM w Unii.

(178) Na tej podstawie można rozsądnie uznać, że co najmniej część chińskich wolnych mocy produkcyjnych będzie dostępna na potrzeby wywozu do Unii już w krótkim okresie.

Sytuacja cenowa na rynkach innych państw trzecich

(179) Przeanalizowano również poziom cen chińskiego wywozu na rynki innych państw trzecich, aby mieć obraz prawdopodobnych poziomów cen na rynku unijnym w przypadku uchylenia środków. Sytuację cenową na rynkach innych państw trzecich uznano za rozsądny wskaźnik przyszłej sytuacji cenowej w Unii z uwagi na duże i reprezentatywne ilości eksportowane na te rynki, do których dostęp był nieograniczony w okresie badanym właściwym dla niniejszego przeglądu. Ponadto współpracujący producenci eksportujący dostarczyli dostępne dane w rozbiciu na rodzaj produktu. Ceny eksportowe producentów eksportujących objętych próbą na rynki innych państw trzecich porównano z cenami sprzedaży przemysłu unijnego dla porównywalnych rodzajów produktu. To szczegółowe porównanie cen pokazało, że w ODP dla 7,4 mln sztuk ceny chińskie na rynki innych państw trzecich były średnio około 30 % niższe niż ceny przemysłu unijnego na rynku unijnym. Ta istotna różnica w cenach w połączeniu z wysokim poziomem dostępnych wolnych mocy produkcyjnych w Chinach stanowi dla chińskich producentów eksportujących mocną zachętę do szybkiego (prze)kierowania wywozu na rynek unijny w przypadku uchylenia środków.

(180) Środki ochrony handlu wymierzone przeciwko chińskiemu przywozowi kół aluminiowych zostały nałożone już na innych ważnych rynkach, a mianowicie w Australii (środki antydumpingowe i wyrównawcze), a ostatnio także w Indiach (środki antydumpingowe), co oznacza również, że dostęp do tych rynków dla chińskich producentów eksportujących jest ograniczony. Ponadto w toku obecnego dochodzenia ustalono, że w ODP poziom dumpingu był nadal istotny. Biorąc pod uwagę podobną sytuację cenową na rynkach innych państw trzecich, nie ma powodu, aby sądzić, że chińskie praktyki cenowe ulegną zmianie w przypadku uchylenia środków w Unii.

(181) Zgodnie z informacjami przekazanymi we wniosku o dokonanie przeglądu prawdopodobny rozwój sytuacji na rynku w Unii w przypadku uchylenia środków można przedstawić również odwołując się do rozwoju sytuacji w Stanach Zjednoczonych, gdzie nie ma żadnych środków antydumpingowych. W Stanach Zjednoczonych chińscy producenci eksportujący uzyskali ponad 50 % udziału w rynku, co spowodowało zamknięcie ponad 20 producentów krajowych. Zauważa się, że główni producenci samochodów mają swoje zakłady produkcyjne i organizacje zaopatrzeniowe w Stanach Zjednoczonych i w Unii, a mianowicie te same grupy spółek działają na obydwu rynkach i jest prawdopodobne, że zastosują te same strategie, jeżeli będą mieć do czynienia z dużymi wielkościami przywozu z Chin charakteryzującego się niskimi cenami.

(182) Jedna z zainteresowanych stron argumentowała, że dostępne wolne moce produkcyjne w Chinach dotyczą wyłącznie kół aluminiowych na rynek AM, natomiast w przypadku wzrostu popytu nie byłoby dostępnych wolnych mocy produkcyjnych dla kół OEM. Ilość chińskich kół OEM byłaby zatem ograniczona i nie jest prawdopodobne, aby można było sprzedać duże ich ilości na rynku unijnym, który jest ukierunkowany głównie na rynek OEM. Strona ta kwestionowała również sposób ustalenia chińskich wolnych mocy produkcyjnych dotyczących rynku OEM oraz tego, których producentów chińskich uznaje się za certyfikowanych.

(183) Jak wyjaśniono w motywie 177, około 50 % chińskiego wywozu na rynek OEM w Unii dokonali chińscy producenci eksportujący nieobjęci próbą lub niewspółpracujący. Z tego względu duża część chińskich producentów eksportujących, co do których nie było dostępnych informacji, to producenci certyfikowani obecnie eksportujący na rynek OEM w Unii. Na tej podstawie uznano, że co najmniej część chińskich wolnych mocy produkcyjnych będzie dostępna na potrzeby wywozu na unijny rynek OEM już w krótkim okresie.

(184) Kilku chińskich producentów eksportujących utrzymywało, że fakt, iż określone rodzaje produktu mają niższą cenę na innych rynkach eksportowych, nie może być postrzegany jako zachęta dla chińskich producentów eksportujących, aby (prze)kierować ten wywóz na rynek unijny w przypadku uchylenia środków. Argumentowali oni, że w analizie chińskiej sytuacji cenowej dokonanej przez Komisję w sposób nieprawidłowy pominięto kwestię rodzajów produktu, w przypadku których ceny chińskich eksporterów na rynki innych państw trzecich były wyższe niż ceny produktów tego samego rodzaju sprzedawanych przez przemysł unijny na rynku unijnym, co skutkowało znacznym przeszacowaniem potencjalnego podcięcia, które w rzeczywistości wyniosłoby jedynie 0,45 %. Ponadto strony te argumentowały, że inne rynki eksportowe przynosiłyby wyższe zyski niż wywóz na rynek unijny oraz że chińscy eksporterzy muszą utrzymać swoje relacje biznesowe na chińskim rynku krajowym i na rynkach eksportowych innych państw trzecich. Twierdziły również, że chińscy eksporterzy muszą być w stanie dostarczyć pełny asortyment produktów swoim klientom na tamtych rynkach, a zatem nie istniałaby zachęta do przekierowania wywozu pewnych rodzajów produktu do Unii jedynie z uwagi na to, że ceny na rynku unijnym są wyższe. W rezultacie argumentowały, że w przypadku dopuszczenia do wygaśnięcia środków nie byłoby żadnego ryzyka istotnego wzrostu przywozu z Chin.

(185) Po pierwsze celem analizy Komisji opisanej w motywie 179 było ustalenie różnic między cenami dla rynku unijnego z jednej strony i cenami dla rynków innych państw trzecich z drugiej strony w odniesieniu do porównywalnych rodzajów produktu w celu określenia prawdopodobnych poziomów cen przywozu z Chin na rynek unijny w przypadku uchylenia środków, a nie ustalenie marginesów podcięcia. Ta różnica w cenie pokazuje również, że chińscy producenci eksportujący mogą wejść na rynek unijny z cenami znacznie niższymi niż ceny przemysłu unijnego, przy czym są to nadal ceny wyższe niż ceny dla rynków innych państw trzecich. Stanowi to silną zachętę dla chińskich producentów eksportujących, aby dokonywać wywozu na rynek unijny, również jeżeli wziąć pod uwagę między innymi duże wolne moce produkcyjne w Chinach. Po drugie nie przedstawiono dowodów na poparcie twierdzenia, iż producenci eksportujący muszą dostarczać kompletny asortyment produktów klientom na innych rynkach. Dochodzenie wykazało, że – przeciwnie – zazwyczaj procedurę przetargową przeprowadza się odrębnie dla każdego rodzaju produktu, a klienci pozyskują produkty tego samego rodzaju od kilku dostawców, co nie potwierdza argumentu, że temu samemu klientowi trzeba zaoferować duży asortyment rodzajów produktu. Powyższe argumenty zostają zatem odrzucone.

(186) Te same strony twierdziły również, że istnienie środków ochrony handlu przeciwko przywozowi chińskich aluminiowych kół jezdnych w Australii i Indiach jest bez znaczenia, a istnienie środków ochrony handlu na konkretnych rynkach nie pozwala na wysuwanie wniosków co do praktyk cenowych na innych rynkach, które można by ustalić jedynie w następstwie dochodzenia prowadzonego przez odpowiednie organy dochodzeniowe. Strony te argumentowały również, że środki ochrony handlu są nakładane na podstawie danych odnoszących się do okresu dochodzenia z przeszłości, podczas gdy przegląd wygaśnięcia powinien opierać się na analizie przyszłej sytuacji. Co więcej, zdaniem tych stron Indie i Australia byłyby jedynie mniejszymi rynkami eksportowymi dla chińskich producentów eksportujących i pomimo nałożenia środków wywóz do tych miejsc przeznaczenia pozostałby stabilny ze względu na brak dostatecznych mocy produkcyjnych odpowiednich przemysłów krajowych. Strony te argumentowały zatem, że nałożenie środków antydumpingowych w tych państwach nie oznaczałoby żadnego potencjalnego przekierowania wywozu z tych rynków do Unii.

(187) Wbrew zarzutom Komisja nie wykorzystała dochodzenia australijskiego lub indyjskiego, aby wykazać prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu na rynku unijnym. Istnienie środków ochrony handlu na tych rynkach pokazuje jednak, że dostęp do nich jest ograniczony. Jeżeli chodzi o potencjalne przekierowanie wywozu do Unii, w szacowanych wielkościach nie uwzględniono Australii. Jeżeli chodzi o Indie, ponieważ środki antydumpingowe wprowadzono dopiero w 2015 r., było zbyt wcześnie, aby wyciągać wnioski co do konkretnych skutków. Jak jednak wspomniano, istnieje prawdopodobieństwo, że przynajmniej część tych ilości jest przekierowywana na rynek unijny. Ponadto Indie były jednym z największych rynków eksportowych dla chińskich producentów eksportujących w ODP, równym poziomem do całości chińskiego wywozu do Unii w tym samym okresie, a zatem nie można powiedzieć, aby były to wielkości nieistotne. W związku z powyższym argument ten zostaje odrzucony.

(188) Te same strony twierdziły także, że brak środków antydumpingowych w Stanach Zjednoczonych wskazuje, że chińscy producenci eksportujący nie stosują na tym rynku nieuczciwych praktyk handlowych. Ponadto strony te argumentowały, że wzrost chińskiego przywozu, jak również przywozu z innych państw trzecich, był w Stanach Zjednoczonych zaledwie związany z niedoborem podaży zapewnianej przez krajowy przemysł na rynku amerykańskim. Strony te twierdziły, że upadłość niektórych dużych producentów amerykańskich w 2009 r. była spowodowana światowym kryzysem finansowym, a nie przywozem z Chin. Strony te argumentowały też, że pomimo, iż główni producenci samochodów w Stanach Zjednoczonych mają zakłady produkcyjne i organizacje zaopatrzeniowe w Stanach Zjednoczonych i w Unii, a mianowicie te same grupy spółek działają na tych obydwu rynkach, nie jest prawdopodobne, że na obydwu rynkach będą stosowały te same strategie wobec chińskiego przywozu.

(189) Po pierwsze intencją Komisji nie było ustalenie, czy chińscy producenci eksportujący dopuszczają się nieuczciwych praktyk cenowych w odniesieniu do przywozu do Stanów Zjednoczonych. Sytuacja w Stanach Zjednoczonych pokazuje jednak, że w obliczu chińskiego przywozu charakteryzującego się niskimi cenami użytkownicy zmieniali dostawców, a przemysł krajowy wyraźnie znikał z rynku. Dochodzenie wykazało, że oczekiwany poziom cen chińskiego przywozu do Unii w przypadku wygaśnięcia środków wyniesie od 8 do 30 % mniej niż wynoszą obecne ceny przemysłu unijnego. Ustalono też, że z dużym prawdopodobieństwem ceny eksportowe na rynek unijny będą cenami w znacznym stopniu dumpingowymi. Twierdzenia, iż zamknięcie przedsiębiorstw producentów krajowych w Stanach Zjednoczonych i utrata udziału w rynku przez amerykański przemysł nie miały związku z napływem chińskiego przywozu, ale były powiązane z kryzysem finansowym, nie zostały poparte dowodami, a zatem zostają odrzucone. Nawet w sytuacji pogorszenia koniunktury gospodarczej chińscy producenci eksportujący zdołali zwiększyć swój udział w rynku w Stanach Zjednoczonych. Z tego względu nawet jeżeli kryzys finansowy i gospodarczy mógł mieć wpływ na sytuację amerykańskich producentów krajowych, wzrost charakt