12)

w rozdziale 1 tytułu III części czwartej dodaje się sekcję w brzmieniu: „Sekcja 4 Kryteria kwalifikacji instrumentów DECC Artykuł 107a Kwalifikowany rodzaj aktywów 1. Kwalifikowanym rodzajem aktywów są instrumenty dłużne w rozumieniu definicji DECC zawartej w art. 2 pkt 70a. 2. Instrumenty DECC muszą mieć określoną, bezwarunkową kwotę główną oraz strukturę kuponu, która spełnia kryteria określone w art. 63. Pula zabezpieczeń może obejmować wyłącznie należności kredytowe, dla których dostępny jest: a) określony wzór sprawozdawczy dotyczący instrumentów DECC na poziomie danych o poszczególnych kredytach; lub b) wzór sprawozdawczy dotyczący papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami na poziomie danych o poszczególnych kredytach zgodnie z art. 73. 3. Zabezpieczającymi należnościami kredytowymi są należności kredytowe przyznane dłużnikom z siedzibą w państwie członkowskim, którego walutą jest euro. Inicjatorem jest kontrahent Eurosystemu z siedzibą w państwie członkowskim, którego walutą jest euro; emitent nabywa należności kredytowe od inicjatora. 4. Emitent instrumentów DECC jest podmiotem specjalnego przeznaczenia z siedzibą w państwie członkowskim, którego walutą jest euro. Strony transakcji inne niż emitent, dłużnicy zabezpieczających należności kredytowych i inicjator muszą mieć siedzibę w EOG. 5. Aktywami kwalifikowanymi są instrumenty DECC, które są denominowane w euro lub jednej z byłych walut państw członkowskich, których walutą jest euro. 6. Po dokonaniu pozytywnej oceny Eurosystem zatwierdza strukturę DECC jako kwalifikowane zabezpieczenie Eurosystemu. 7. Prawem właściwym dla instrumentów DECC, inicjatora, dłużników oraz – w odpowiednich przypadkach – gwarantów zabezpieczających należności kredytowych, umów dotyczących zabezpieczających należności kredytowych oraz wszelkich umów zapewniających bezpośrednie lub pośrednie przekazanie zabezpieczających należności kredytowych przez inicjatora emitentowi jest prawo państwa siedziby emitenta. 8. Instrumenty DECC muszą spełniać wymogi co do miejsca emisji i procedur rozrachunku, określone w art. 66 i 67. Artykuł 107b Wymóg braku podporządkowania w odniesieniu do instrumentów DECC Instrumenty DECC nie mogą rodzić praw do kwoty głównej lub odsetek podporządkowanych względem praw posiadaczy innych instrumentów dłużnych tego samego emitenta. Artykuł 107c Wymogi jakości kredytowej Instrumenty DECC muszą być zgodne z wymogami jakości kredytowej Eurosystemu określonymi w sekcji 3 rozdziału 2 tytułu III części czwartej. Artykuł 107d Nabycie zabezpieczających należności kredytowych przez emitenta Pula zabezpieczających należności kredytowych musi zostać nabyta przez emitenta od inicjatora w sposób uznawany przez Eurosystem za prawdziwą sprzedaż (»true sale«) lub inny sposób stanowiący odpowiednik prawdziwej sprzedaży, skuteczny w stosunku do wszystkich osób trzecich, oraz musi być niedostępna dla inicjatora i jego wierzycieli, w tym także w przypadku niewypłacalności inicjatora. Artykuł 107e Wymogi przejrzystości dotyczące instrumentów DECC 1. Instrumenty DECC muszą spełniać wymogi dotyczące przejrzystości na poziomie struktury DECC oraz na poziomie poszczególnych zabezpieczających należności kredytowych. 2. Na poziomie struktury DECC udostępnia się do wiadomości publicznej szczegółowe informacje dotyczące kluczowych danych transakcyjnych instrumentów DECC, takich jak dane identyfikujące strony transakcji, podsumowanie podstawowych cech strukturalnych instrumentów DECC, opis zabezpieczenia oraz warunki instrumentów DECC. Dokonując oceny, Eurosystem może żądać przedstawienia przez osoby trzecie uznane przez Eurosystem za właściwe, w tym w szczególności przez emitenta lub inicjatora, dokumentów transakcji i opinii prawnych. 3. Na poziomie poszczególnych zabezpieczających należności kredytowych udostępniać należy, zgodnie z procedurami określonymi w załączniku VIII, wyczerpujące i ujednolicone dane o poszczególnych kredytach dotyczące puli zabezpieczających należności kredytowych, z wyłączeniem danych dotyczących częstotliwości przekazywania sprawozdawczości i okresów przejściowych. Instrumenty DECC są aktywami kwalifikowanymi, jeżeli wszystkie zabezpieczające należności kredytowe są jednorodne, tzn. możliwe jest przekazanie sprawozdawczości o nich na jednym formularzu sprawozdawczym danych o poszczególnych kredytach. Po dokonaniu oceny przekazanych danych Eurosystem może uznać dany instrument DECC za niejednorodny. 4. Dane o poszczególnych kredytach przekazuje się co najmniej z częstotliwością miesięczną, najpóźniej miesiąc po dacie granicznej. Datą graniczną, w odniesieniu do której przekazuje się dane o poszczególnych kredytach, jest ostatni kalendarzowy dzień miesiąca. W przypadku nieprzekazania lub braku aktualizacji danych o poszczególnych kredytach w terminie miesiąca od daty granicznej dany instrument DECC przestaje być kwalifikowanym zabezpieczeniem. 5. Do instrumentów DECC, w tym szczegółowych wzorów sprawozdawczych dotyczących instrumentów DECC na poziomie danych o poszczególnych kredytach, stosuje się wymogi w zakresie jakości danych dotyczące papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami. W odniesieniu do osiągnięcia przez instrumenty DECC minimalnej dopuszczalnej jakości danych o poszczególnych kredytach nie stosuje się okresów przejściowych. 6. Przy ocenie kwalifikacji Eurosystem bierze pod uwagę: a) każdy przypadek nieprzekazania danych obowiązkowych; oraz b) częstotliwość występowania pól przeznaczonych na dane o poszczególnych kredytach, które nie zawierają treści. Artykuł 107f Rodzaje kwalifikowanych zabezpieczających należności kredytowych 1. Zabezpieczające należności kredytowe muszą spełniać kryteria kwalifikacji należności kredytowych określone w sekcji 1 rozdziału 1 tytułu III części czwartej, z zastrzeżeniem modyfikacji wynikających z niniejszego artykułu. 2. Ustanowienie ważnego tytułu zabezpieczającego do zabezpieczających należności kredytowych, umożliwiające emitentowi i posiadaczom instrumentów DECC szybką realizację należności kredytowych w przypadku niewykonania zobowiązania przez inicjatora, wymaga spełnienia następujących dodatkowych wymogów prawnych określonych w ust. 3–9: a) weryfikacji istnienia zabezpieczającej należności kredytowej; b) ważności umowy o przekazanie należności kredytowych na zabezpieczenie; c) pełnej skuteczności przekazania na zabezpieczenie wobec osób trzecich; d) braku ograniczeń dotyczących przeniesienia danej zabezpieczającej należności kredytowej; e) braku ograniczeń dotyczących realizacji danej zabezpieczającej należności kredytowej; f) braku ograniczeń związanych z tajemnicą bankową i poufnością. Dalsze szczegóły dotyczące konkretnych aspektów krajowych systemów prawnych znajdują się we właściwej dokumentacji krajowej KBC. 3. KBC państwa siedziby inicjatora albo organ nadzoru lub zewnętrzni biegli rewidenci przeprowadzają jednorazową weryfikację procedur stosowanych przez inicjatora przy przekazywaniu Eurosystemowi informacji dotyczących zabezpieczających należności kredytowych. 4. KBC państwa siedziby inicjatora podejmuje co najmniej wszystkie poniższe kroki w celu weryfikacji istnienia zabezpieczających należności kredytowych: a) KBC państwa siedziby inicjatora uzyskuje od inicjatora, co najmniej raz na kwartał, pisemną deklarację potwierdzającą: (i) istnienie zabezpieczających należności kredytowych, przy czym deklaracja taka może być zastąpiona sprawdzeniem informacji zawartych w centralnym rejestrze kredytowym, jeżeli taki istnieje; (ii) zgodność zabezpieczających należności kredytowych z kryteriami kwalifikacji stosowanymi przez Eurosystem; (iii) że dana zabezpieczająca należność kredytowa nie stanowi jednocześnie zabezpieczenia na rzecz osób trzecich oraz że inicjator nie przekaże takiej należności kredytowej jako zabezpieczenia na rzecz Eurosystemu lub osoby trzeciej; (iv) że najpóźniej w ciągu następnego dnia operacyjnego inicjator powiadomi właściwy KBC o wszelkich zdarzeniach mogących w istotny sposób wpłynąć na wartość należności kredytowych jako zabezpieczenia, w tym w szczególności o wcześniejszej, częściowej lub całkowitej spłacie, obniżeniu klasyfikacji oraz istotnych zmianach stanu danej należności kredytowej; b) KBC państwa lokalizacji inicjatora lub odpowiednie centralne rejestry kredytowe, właściwe organy nadzoru bankowego lub zewnętrzni biegli rewidenci dokonują wyrywkowych kontroli jakości i dokładności pisemnych deklaracji inicjatorów – poprzez dostarczenie fizycznej dokumentacji lub poprzez przeprowadzenie inspekcji. Informacje, które sprawdza się w odniesieniu do każdej zabezpieczającej należności kredytowej, obejmują co najmniej cechy warunkujące istnienie i kwalifikację tych należności. W przypadku inicjatorów posiadających system ratingów wewnętrznych zaakceptowany zgodnie z zasadami oceny kredytowej Eurosystemu przeprowadza się dodatkowe kontrole ocen jakości kredytowej zabezpieczających należności kredytowych polegające na sprawdzaniu prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania przez dłużników należności kredytowych wykorzystywanych jako zabezpieczenie instrumentów DECC, które są przekazywane na zabezpieczenie operacji kredytowych Eurosystemu; c) w przypadku kontroli przeprowadzanych na podstawie art. 107f ust. 3, ust. 4 lit. a) lub ust. 4 lit. b) przez KBC państwa siedziby inicjatora, organy nadzoru, zewnętrznych biegłych rewidentów lub centralne rejestry kredytowe, osoby przeprowadzające te kontrole muszą być do tego upoważnione, jeśli konieczność taka wynika z postanowień umownych lub właściwych wymogów krajowych. 5. Umowa dotycząca przeniesienia zabezpieczających należności kredytowych na emitenta lub ich przekazania na zabezpieczenie w drodze przeniesienia własności, cesji lub zastawu musi być ważna pomiędzy emitentem a inicjatorem lub, odpowiednio, przejmującym/cesjonariuszem/zastawnikiem, zgodnie z właściwym prawem krajowym. Wszystkie wymogi prawne konieczne do ważności umowy i pozwalające na pośrednie lub bezpośrednie przekazanie należności kredytowej jako zabezpieczenia muszą zostać spełnione przez lub inicjatora lub – w odpowiednich wypadkach – cesjonariusza. W zależności od właściwego prawa krajowego w odniesieniu do zawiadomienia dłużnika zastosowanie mają poniższe zasady. a) W niektórych sytuacjach niezbędne może być powiadomienie dłużnika lub rejestracja w ogólnodostępnym wykazie: (i) przeniesienia (bezpośredniego lub pośredniego) zabezpieczających należności kredytowych na emitenta; lub (ii) momentu przekazania przez kontrahenta na rzecz rodzimego KBC instrumentów DECC jako zabezpieczenia w celu zapewnienia pełnej skuteczności takiego przeniesienia lub przekazania na zabezpieczenie względem osób trzecich; oraz, w szczególności (iii) w celu zapewnienia pierwszeństwa zaspokojenia emitenta (w odniesieniu do zabezpieczających należności kredytowych) lub rodzimego KBC (w odniesieniu do instrumentów DECC jako zabezpieczenia) przed innymi wierzycielami. W takich przypadkach wymogi powiadomienia lub rejestracji należy spełnić: (i) z wyprzedzeniem lub w momencie właściwego przeniesienia zabezpieczających należności kredytowych (bezpośredniego lub pośredniego) na emitenta; lub (ii) w momencie przekazania przez kontrahentów instrumentów DECC na zabezpieczenie na rzecz ich rodzimego KBC. b) Jeżeli natomiast nie wymaga się uprzedniego powiadomienia dłużnika ani rejestracji tego faktu w ogólnodostępnym wykazie zgodnie z lit. a), istnieje obowiązek powiadomienia dłużnika ex post. Powiadomienie dłużnika ex post polega na powiadomieniu dłużnika, zgodnie z postanowieniami dokumentacji krajowej, o przekazaniu należności kredytowej na zabezpieczenie lub jej przeniesieniu niezwłocznie po nastąpieniu niewykonania zobowiązania lub innego zdarzenia kredytowego, zgodnie ze szczegółowymi zasadami określonymi w mającej zastosowanie dokumentacji krajowej. c) Wymogi określone w lit. a) i b) są wymogami minimum. Eurosystem może wymagać powiadomienia ex ante lub rejestracji w sytuacjach innych niż określone powyżej, w tym w odniesieniu do instrumentów na okaziciela. 6. Zabezpieczające należności kredytowe muszą być w pełni przenoszalne i możliwe do przeniesienia na emitenta bez żadnych ograniczeń. Umowy dotyczące zabezpieczających należności kredytowych oraz inne umowy pomiędzy inicjatorem a dłużnikiem nie mogą zawierać postanowień ograniczających przeniesienie zabezpieczenia. Umowy dotyczące zabezpieczających należności kredytowych oraz inne umowy pomiędzy inicjatorem a dłużnikiem nie mogą zawierać postanowień ograniczających realizację zabezpieczających należności kredytowych, w tym ograniczeń co do formy, czasu lub innych wymogów dotyczących ich realizacji – tak, aby Eurosystem miał pełną możliwość realizacji zabezpieczenia w formie instrumentów DECC. 7. Z zastrzeżeniem ust. 6 ograniczeniem realizacji należności kredytowych nie są postanowienia ograniczające możliwość przeniesienia udziału w kredycie konsorcjalnym na banki, instytucje finansowe i podmioty, które regularnie zajmują się udzielaniem, nabywaniem lub inwestowaniem w kredyty, papiery wartościowe i inne aktywa finansowe, lub które zostały w tym celu utworzone. 8. Z zastrzeżeniem ust. 6 i 7 ograniczeniem możliwości przekazania na zabezpieczenie i realizacji udziału w kredycie konsorcjalnym nie jest agent kredytu zajmujący się zbieraniem i dystrybucją spłat oraz zarządzaniem kredytem, o ile: a) agent kredytu jest instytucją kredytową zlokalizowaną w państwie członkowskim; oraz b) stosunek pomiędzy danym członkiem konsorcjum a agentem kredytu może zostać przeniesiony wraz z udziałem w kredycie konsorcjalnym albo w ramach tego udziału. 9. Inicjator i dłużnik mają obowiązek umownego ustalenia, że dłużnik bezwarunkowo zgadza się na ujawnienie Eurosystemowi przez inicjatora, emitenta i dowolnego kontrahenta dokonującego przekazania instrumentów DECC na zabezpieczenie informacji o zabezpieczającej należności kredytowej i dłużniku, niezbędnych rodzimemu KBC do zapewnienia ustanowienia na należnościach kredytowych ważnego zabezpieczenia i możliwości szybkiego zrealizowania tych należności w przypadku niewykonania zobowiązania przez inicjatora/emitenta.”;