ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(9)

Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, doboru próby dokonano na podstawie największej reprezentatywnej wielkości wywozu do Unii produktu objętego postępowaniem jaką można było rozsądnie zbadać w dostępnym okresie. Na podstawie informacji otrzymanych od producentów eksportujących Komisja dobrała próbę złożoną z trzech producentów eksportujących o największej wielkości wywozu do Unii. W oparciu o informacje zebrane podczas doboru próby stwierdzono, że udział wybranych przedsiębiorstw lub grup stanowił w OD 99 % całkowitej wielkości wywozu do Unii produktu objętego postępowaniem, zgłoszonego przez współpracujących producentów eksportujących. Dlatego uznano, że taki dobór próby pozwoli ograniczyć dochodzenie do rozsądnej liczby producentów eksportujących, którzy mogą być zbadani w dostępnym czasie przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiego poziomu reprezentacji.
(92)

Komisja jest zdania, że w odniesieniu do przedmiotowej niezgłoszonej pomocy, którą przyznano w roku 2009, nie można stosować bezpośrednio art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu, ponieważ Komisja przyjęła komunikat dotyczący tymczasowych wspólnotowych ram prawnych, który ma zastosowanie od dnia 17 grudnia 2008 r. na podstawie tego przepisu. Komunikat wykluczał wyraźnie w pkt 4.2.2 lit. h) ze swojego zakresu stosowania przedsiębiorstwa specjalizujące się w produkcji pierwotnej produktów rolnych. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem w specyficznej dziedzinie pomocy państwa Komisja jest związana wytycznymi oraz komunikatami, które wydaje w dziedzinie kontroli pomocy państwa w zakresie, w jakim nie odbiegają one od norm traktatowych (33). Jednak uznając wtedy w pkt 4.2.2 lit. h) ram prawnych, że program pomocy jako taki (dla przypomnienia, ułatwiający dostęp do finansowania w dobie kryzysu finansowego i gospodarczego) nie ma zastosowania do produkcji pierwotnej produktów rolnych, Komisja uznała, że wobec znacznych zakłóceń konkurencji, które mogą wystąpić w sektorze, taka pomoc nie byłaby konieczna lub proporcjonalna w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu do wejścia w życie specjalnych reguł i progów przyjętych dla tego sektora (34). Zgodnie z opinią Komisji komunikat w obowiązującym wtedy brzmieniu ma w przedmiotowym przypadku zastosowanie do pomocy przyznawanej od dnia 17 grudnia 2008 r. do dnia 27 października 2009 r. Gdy przyznawano przedmiotową pomoc, zastosowanie miały wytyczne Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2007–2013. Jak wynika jednak z motywu 91, niekorzystne warunki atmosferyczne, które występowały w przedmiotowym przypadku, zniszczyły mniej niż 30 % normalnej produkcji zainteresowanych rolników. Wynika z tego, że odpowiednich przepisów wytycznych nie można uznać za zgodne w odniesieniu do przedmiotowej pomocy z tytułu rekompensaty.
(6)

W Protokole (nr 28) w sprawie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej, załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej i do TFUE, państwa członkowskie postanowiły, że Fundusz Spójności zapewni wkłady finansowe Unii do projektów z zakresu środowiska i sieci transeuropejskich w państwach członkowskich, których produkt narodowy brutto na mieszkańca jest niższy niż 90 % średniej Unii i które mają program prowadzący do spełnienia warunków konwergencji gospodarczej, ustanowionych w art. 126 TFUE.
(7)

W dniu 17 lipca 2007 r., w sprawie T-257/07, Francja wniosła skargę przeciwko Komisji Europejskiej do Sądu, zwracając się o stwierdzenie częściowej nieważności niektórych przepisów rozporządzenia (WE) nr 999/2001, zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 727/2007, w szczególności pkt 2.3 lit. d) w rozdziale A załącznika VII do tego rozporządzenia.
(186)

Wartość tych środków pomocy wynosi 503 mln EUR. Do tych środków należą różne środki pomocy na ratowanie o wartości 2 938 mln franków, tj. 448 mln EUR. Pomoc tę przedstawiono w tabeli 3 w decyzji z dnia 30 kwietnia 2003 r., której zasadnicze elementy ujęto w tabeli poniżej: (FRF million) Initial capital 44 Financing of losses 2000 698 Financing of losses 2001 252 Financing of restructuring: SNCF contribution 1 300 Financing of restructuring: equity loan from SNCF 250 Additional costs for railwaymen 394 Total restructuring aid 2 938
(2)

W dniu przystąpienia do Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. Unia przystąpiła do ograniczonej liczby regulaminów EKG ONZ wymienionych w wykazie w załączniku II do decyzji 97/836/WE; regulamin nr 29 EKG ONZ nie został ujęty w tym wykazie.
I.

Techniki pierwotne, takie jak: Technika (38) Możliwość zastosowania i. zmiany w procesie spalania; (a) zmniejszenie stosunku powietrza do paliwa; Technika ta może być stosowana w przypadku konwencjonalnych pieców opalanych mieszanką powietrzno-paliwową. Pełne korzyści można uzyskać po przeprowadzeniu normalnej lub całkowitej przebudowy pieca przy jednoczesnej optymalizacji jego konstrukcji i geometrii. (b) obniżona temperatura powietrza spalania; Możliwość zastosowania tej techniki ogranicza się do pieców o małej pojemności do produkcji specjalistycznego szkła płaskiego oraz warunków charakterystycznych dla danej instalacji z uwagi na niższą wydajność pieca i zwiększone zapotrzebowanie na paliwo (tj. wykorzystanie pieców rekuperacyjnych zamiast pieców regeneracyjnych). (c) spalanie etapowe: — stopniowanie powietrza, — stopniowanie paliwa; Stopniowanie paliwa można zastosować w przypadku większości konwencjonalnych pieców opalanych mieszanką powietrzno-paliwową. Możliwość stopniowania powietrza jest bardzo ograniczona ze względu na techniczną złożoność tej metody. (d) recyrkulacja spalin; Możliwość zastosowania tej techniki ogranicza się do korzystania ze specjalnych palników wyposażonych w system automatycznej recyrkulacji gazu odlotowego. (e) palniki niskoemisyjne (Low-NOX); Technika ma ogólne zastosowanie. Uzyskane korzyści dla środowiska są z reguły mniejsze w przypadku zastosowań odnoszących się do pieców poprzecznopłomiennych opalanych gazem z uwagi na ograniczenia techniczne oraz mniejszą elastyczność tego rodzaju pieców. Pełne korzyści można uzyskać po przeprowadzeniu normalnej lub całkowitej przebudowy pieca przy jednoczesnej optymalizacji jego konstrukcji i geometrii. (f) dobór paliwa; Możliwość zastosowania tej techniki może być ograniczona względami związanymi z dostępnością różnych rodzajów paliwa, na którą może mieć wpływ polityka energetyczna danego państwa członkowskiego. ii. proces Fenix. Technika ta opiera się na połączeniu pewnej liczby technik pierwotnych w celu zoptymalizowania procesu spalania w regeneracyjnych piecach poprzecznopłomiennych do produkcji szkła „float”. Jej główne cechy to: — ograniczenie nadmiaru powietrza; — likwidacja stref maksimum temperatury oraz ujednorodnienie temperatur płomienia; — kontrola mieszania paliwa i powietrza spalania; Możliwość zastosowania tej techniki ogranicza się do regeneracyjnych pieców poprzecznopłomiennych. Technika ta może być stosowana w odniesieniu do nowych pieców. W przypadku istniejących pieców technika ta musi zostać bezpośrednio zintegrowana na etapie projektowania i budowy pieca przy jego całkowitej przebudowie. iii. topienie tlenowo-paliwowe. Maksymalne korzyści dla środowiska w odniesieniu do zastosowań tej techniki można osiągnąć po całkowitej przebudowie pieca.
(5)

Grecja poinformowała Komisję, że w jej krajowym laboratorium referencyjnym ds. wścieklizny brakuje personelu do wykonania zwiększonej liczby badań wymaganych do wdrożenia planu. Z uwagi na obecną niekorzystną sytuację finansową i pilną potrzebę przygotowania i wdrożenia planu właściwe jest włączenie kosztów personelu laboratoryjnego zatrudnionego specjalnie do wykonania badań laboratoryjnych przewidzianych w planie do kosztów kwalifikujących się do wkładu finansowego Unii.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 117/1

DECYZJA RADY

z dnia 23 kwietnia 2012 r.

w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Brazylią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r. oraz Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Tajlandią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r.

(2012/231/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 5,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniu 25 maja 2009 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji na mocy art. XXVIII GATT z 1994 r. w celu renegocjowania koncesji w odniesieniu do linii taryfowych dotyczących mięsa drobiowego zgodnie z rozdziałem 16 Nomenklatury scalonej przewidzianej w art. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1) („CN”).

(2) Negocjacje te zakończyły się zawarciem porozumień w formie wymiany listów parafowanych z Tajlandią w dniu 22 listopada 2011 r. i z Brazylią w dniu 7 grudnia 2011 r. (zwanych dalej „porozumieniami”).

(3) Należy podpisać porozumienia,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania w imieniu Unii Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Brazylią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r. oraz Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Tajlandią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r. (2).

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 23 kwietnia 2012 r. W imieniu Rady C. ASHTON Przewodniczący

(1) Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.

(2) Teksty porozumień zostaną opublikowane wraz z decyzjami w sprawie ich zawarcia.
1)

pkt 12 otrzymuje brzmienie: „12. 32009 R 0470: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11). Do celów niniejszego Porozumienia przepisy tego rozporządzenia odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań: a) zawarte w tym rozporządzeniu odesłania do innych aktów uznaje się za istotne w takim zakresie i w takiej formie, w jakich akty te zostały uwzględnione w Porozumieniu; b) państwo EFTA może zwrócić się do Agencji o wydanie opinii zgodnie z art. 9 ust. 1, art. 11 akapit pierwszy, art. 15 ust. 1 i art. 27 ust. 2. Wniosek taki jest kierowany w pierwszej kolejności do Komisji, która – w przypadku uznania wniosku za przedmiot wspólnego zainteresowania – przekazuje go Agencji w celu przeprowadzenia dalszego postępowania.”;
„27c.

32011 R 0691: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 691/2011 z dnia 6 lipca 2011 r. w sprawie europejskich rachunków ekonomicznych środowiska (Dz.U. L 192 z 22.7.2011, s. 1). Do celów niniejszego Porozumienia przepisy rozporządzenia (UE) nr 691/2011 odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań: a) W odniesieniu do Islandii załączniki I, II i III do rozporządzenia (UE) nr 691/2011 są wdrażane w ciągu dwóch lat od pierwszego terminu przekazania danych. b) Rozporządzenia (UE) nr 691/2011 nie stosuje się do Liechtensteinu.”.
2)

dodaje się punkt w brzmieniu: „9. 32008 R 0110: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych (Dz.U. L 39 z 13.2.2008, s. 18), zmienione: — 32008 R 1334: rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 z dnia 16 lutego 2008 r. w sprawie środków aromatyzujących i niektórych składników żywności o właściwościach aromatyzujących do użycia w oraz na środkach spożywczych (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 34). Do celów niniejszego Porozumienia przepisy rozporządzenia (WE) nr 110/2008 odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań: a) przepisy rozporządzenia (WE) nr 110/2008 nie naruszają prawa państw EFTA do zakazu, na niedyskryminujących zasadach, wprowadzania na ich rynek krajowy napojów spirytusowych do bezpośredniego spożycia, w których zawartość alkoholu przekracza 60 %; b) państwa EFTA są zaproszone do wysłania obserwatorów na posiedzenia Komitetu ds. Napojów Spirytusowych, o którym mowa w art. 25, zajmującego się kwestiami wchodzącymi w zakres aktów, o których mowa w Porozumieniu EOG. Przedstawiciele Państw EFTA w pełni uczestniczą w pracach tego komitetu, nie mają jednak prawa do udziału w głosowaniu; c) ust. 4 lit. d) protokołu 1 do Porozumienia EOG nie ma zastosowania do rozdziału III rozporządzenia (WE) nr 110/2008; d) w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 110/2008 dodaje się tekst w brzmieniu: Kategoria wyrobu Oznaczenie geograficzne Kraj pochodzenia (dokładny opis pochodzenia geograficznego znajduje się w dokumentacji technicznej) 15. Wódka Íslenskt Vodka/Icelandic Vodka Islandia Norsk Vodka/Norwegian Vodka Norwegia 24. Akvavit/aquavit ÍslensktBrennivín/Icelandic Aquavit Islandia Norsk akevitt/Norsk Aquavit/Norsk Akvavit/Norwegian Aquavit Norwegia Pozostałe napoje spirytusowe Oznaczenia geograficzne wymienione w tym punkcie dotyczą produktów, które nie zostały zdefiniowane w rozporządzeniu (WE) nr 110/2008. Dlatego muszą one zostać uzupełnione nazwą handlową „napój spirytusowy”. Państwa EFTA produkujące te napoje spirytusowe informują inne Umawiające się Strony o krajowych definicjach tych produktów. 10. 32010 H 0133: zalecenie Komisji 2010/133/UE z dnia 2 marca 2010 r. w sprawie zapobiegania zanieczyszczeniu okowit z owoców pestkowych i okowit z wytłoków z owoców pestkowych karbaminianem etylu i ograniczania tego zanieczyszczenia oraz monitorowania poziomu karbaminianu etylu w tych napojach (Dz.U. L 52 z 3.3.2010, s. 53).”.
(4)

W dyrektywie 2004/49/WE przewidziano drugi pakiet wspólnych wymagań bezpieczeństwa, które mają opierać się na doświadczeniu uzyskanym przy opracowywaniu i wdrażaniu pierwszego pakietu CST. Powinien on odzwierciedlać te obszary priorytetowe, w których należy jeszcze podnieść poziom bezpieczeństwa. Wartości w ramach drugiego pakietu CST obliczono na podstawie danych za lata 2004–2009, które zostały dostarczone Eurostatowi przez państwa członkowskie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 91/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie statystyki transportu kolejowego (4). Do obliczeń użyto metodyki określonej w pkt 2.1.1 i 2.3.1 załącznika do decyzji 2009/460/WE.
IV 
(Akty przyj ęte przed dniem 1 grudnia 2009 r. na mocy Traktatu WE, Traktatu UE i Traktatu Euratom)  
DECYZJA RADY  
z dnia 13 lipca 2009 r.  
w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Umowy przej ściowej ustanawiaj ącej ramy 
Umowy o partnerstwie gospodarczym mi ędzy pa ństwami Afryki Wschodniej i Po łudniowej, 
z jednej strony, a Wspólnot ą Europejsk ą i jej pa ństwami cz łonkowskimi, z drugiej strony  
(2012/196/WE)  
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,  
uwzgl ędniaj ąc Traktat ustanawiaj ący Wspólnot ę Europejsk ą, 
w szczególno ści jego art. 133 i 181 w zwi ązku z art. 300 
ust. 2 akapit pierwszy,  
uwzgl ędniaj ąc wniosek Komisji,  
a tak że maj ąc na uwadze, co nast ępuje:  
(1) W dniu 12 czerwca 2002 r. Rada upowa żni ła Komisj ę 
do otwarcia negocjacji w sprawie zawarcia umów o part ­
nerstwie gospodarczym z pa ństwami Afryki, Karaibów 
i Pacyfiku (AKP).  
(2) W dniu 28 listopada 2007 r. zako ńczono negocjacje 
w sprawie Umowy przej ściowej ustanawiaj ącej ramy 
Umowy o partnerstwie gospodarczym (zwanej dalej 
„przej ściow ą EPA”) z Seszelami, Zambi ą i Zimbabwe. 
W dniu 4 grudnia 2007 r. przej ściow ą EPA parafowa ł 
Mauritius, a w dniu 11 grudnia 2007 r. – Komory 
i Madagaskar.  
(3) W art. 62 ust. 4 przej ściowej EPA przewidziano tymcza ­
sowe stosowanie umowy przej ściowej do czasu jej 
wej ścia w życie.  
(4) Przej ściow ą EPA nale ży podpisa ć w imieniu Wspólnoty 
i tymczasowo stosowa ć, w odniesieniu do dziedzin 
podlegaj ących kompetencji Wspólnoty, z zastrze żeniem 
jej zawarcia w pó źniejszym terminie,  
STANOWI, CO NAST ĘPUJE:  
Artyku ł 1 
Niniejszym zatwierdza si ę w imieniu Wspólnoty podpisanie 
Umowy przej ściowej ustanawiaj ącej ramy Umowy o partnerstwie 
gospodarczym mi ędzy pa ństwami Afryki Wschodniej i Po łudnio ­wej, z jednej strony, a Wspólnot ą Europejsk ą i jej pa ństwami 
cz łonkowskimi, z drugiej strony, z zastrze żeniem decyzji Rady 
dotycz ącej zawarcia wymienionej umowy o partnerstwie gospo ­
darczym.  
Tekst przej ściowej EPA do łączony jest do niniejszej decyzji.  
Artyku ł 2 
1. Do celów art. 64 ust. 3 przej ściowej EPA delegacja Strony 
WE w Komitecie EPA sk łada si ę z cz łonków Rady i przedstawi ­
cieli Komisji. Przewodnicz ą jej wspólnie Komisja i prezydencja 
Rady.  
2. Stanowisko, które ma zosta ć przyj ęte przez Wspólnot ę na 
forum Komitetu EPA, ustala Rada na podstawie wniosku 
Komisji zgodnie z odpowiednimi postanowieniami Traktatu.  
Artyku ł 3 
Niniejszym upowa żnia si ę Przewodnicz ącego Rady do wyzna ­
czenia osoby lub osób umocowanych do podpisania przej ­ 
ściowej EPA w imieniu Wspólnoty, z zastrze żeniem jej zawar ­
cia. 
Artyku ł 4 
W odniesieniu do dziedzin podlegaj ących kompetencji Wspól ­
noty przej ściow ą EPA stosuje si ę tymczasowo, jak przewidziano 
w jej art. 62 ust. 4, do czasu zako ńczenia procedury jej zawar ­
cia. Komisja publikuje zawiadomienie informuj ące o terminie 
tymczasowego stosowania.  
Sporz ądzono w Brukseli dnia 13 lipca 2009 r.  
W imieniu Rady  
E. ERLANDSSON  
Przewodnicz ącyPL 24.4.2012 Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej L 111/1
(12)

W odniesieniu do wprowadzania do obrotu, w 2010 r. łącznie 531,2 TWh było przekazywanych do systemów TSO (367,5 TWh) oraz DSO (163,7 TWh). Ilość wprowadzanej do obrotu energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych wynosiła 93,7 TWh, z czego opłaty za 80,7 TWh były zgodne z EEG. Oznacza to, że poziom wprowadzanej do obrotu energii ze źródeł odnawialnych stanowi w przybliżeniu 18 % całkowitej energii prowadzanej do obrotu, a tym samym udział ten wynosi poniżej 34 % łącznych mocy wytwórczych przypadających na te źródła (11). Różnica wynika z tego, że okres wykorzystania źródeł odnawialnych w roku jest krótszy niż okres dla źródeł konwencjonalnych.
(277)

Nie może być mowy o zwolnieniu z obowiązku zgłoszenia na mocy decyzji Komisji 2005/842/WE z dnia 28 listopada 2005 r. w sprawie stosowania art. 86 ust. 2 Traktatu WE do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, przyznawanej przedsiębiorstwom zobowiązanym do zarządzania usługami świadczonymi w ogólnym interesie gospodarczym (62) („decyzji w sprawie usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym z 2005 r.”) oraz decyzji Komisji 2012/21/UE z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie stosowania art. 106 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, przyznawanej przedsiębiorstwom zobowiązanym do wykonywania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (63) („decyzji w sprawie usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym z 2011 r.”), ponieważ, jak wykazano w sekcji 9, ZT nie jest zobowiązane do wykonywania usługi świadczonej w ogólnym interesie gospodarczym, gdyż usuwanie materiału kategorii 1 i 2, utrzymywanie rezerw na wypadek epidemii i usuwanie materiału kategorii 3 nie są usługami świadczonymi w ogólnym interesie gospodarczym. Ponadto drugie kryterium Altmark nie jest spełnione w odniesieniu do lat 1979–2010, a trzecie kryterium Altmark nie jest spełnione w odniesieniu do całego okresu, począwszy od 1979 r. W związku z tym przepisy art. 4 i 5 obu decyzji w sprawie usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym z 2005 r. i z 2012 r. w sprawie zwolnienia nie są spełnione.
(2)

W dniu 14 listopada 2005 r. Rada upoważniła Komisję do przeprowadzenia negocjacji prowadzących do dalszej liberalizacji handlu produktami rolnymi, przetworzonymi produktami rolnymi oraz rybami i produktami rybołówstwa z niektórymi państwami śródziemnomorskimi. Negocjacje z Izraelem zakończono pomyślnie w dniu 18 lipca 2008 r. Wyniki tych negocjacji zawarto w Porozumieniu w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Państwem Izrael dotyczącym wzajemnych środków liberalizacji w odniesieniu do produktów rolnych, przetworzonych produktów rolnych oraz ryb i produktów rybołówstwa, zastąpienia protokołów 1 i 2 oraz załączników do nich, jak również zmian do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony (2) (zwanym dalej „Porozumieniem z 2010 r.”), które weszło w życie w dniu 1 stycznia 2010 r.
(6)

Zgodnie z art. 75 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4) oraz art. 90 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5) zaciągnięcie zobowiązań z budżetu Unii jest poprzedzane decyzją w sprawie finansowania przyjętą przez instytucję lub organy, którym przekazano uprawnienia, i określającą istotne składniki działania powodujące wydatki.
(2)

Postanowienia Umowy wchodzące w zakres części trzeciej tytułu V Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wiążą Zjednoczone Królestwo i Irlandię jako odrębne Umawiające się Strony, nie zaś jako część Unii Europejskiej, chyba że Unia Europejska wraz ze Zjednoczonym Królestwem lub Irlandią wspólnie powiadomią Mongolię, że Zjednoczone Królestwo lub Irlandia są nimi związane jako część Unii Europejskiej zgodnie z Protokołem (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Jeżeli Zjednoczone Królestwo lub Irlandia przestaną być związane Umową jako część Unii Europejskiej zgodnie z art. 4a protokołu (nr 21), Unia Europejska wraz ze Zjednoczonym Królestwem lub Irlandią natychmiast mają poinformować Mongolię o wszelkich zmianach w swoim stanowisku, w którym to przypadku mają nadal pozostać związane postanowieniami Umowy indywidualnie. To samo stosuje się do Danii zgodnie z Protokołem (nr 22) w sprawie stanowiska Danii załączonym do tych traktatów.