ZAŁĄCZNIK I

WARUNKI INDYWIDUALNE, WARUNKI ZBIOROWE I ORGANIZACJA UCZESTNICTWA PAŃSTW CZŁONKOWSKICH, O KTÓRYCH MOWA W ART. 4 I 5

1. WARUNKI INDYWIDUALNE

1.1. Własność lub dostęp do odpowiedniego czujnika SST dostępnego do celów podkomponentu SST oraz posiadanie zasobów ludzkich do jego obsługi:

1.1.1. Własność lub dostęp do czujnika SST

1.1.1.1. Do celów art. 57 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/696 ( 1 ) uznaje się, że dane państwo członkowskie posiada na własność czujnik SST, jeżeli – w odniesieniu do czujnika oraz pochodzących z niego danych – ma odpowiedni tytuł prawny i jest w ich posiadaniu zgodnie z prawem krajowym.

1.1.1.2. Do celów art. 57 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2021/696 uznaje się, że dane państwo członkowskie ma dostęp do czujnika SST, jeżeli strona trzecia nie może odmówić dostępu do niezbędnych danych wytwarzanych przez ten czujnik, a w przypadku czujnika śledzącego państwo członkowskie lub krajowy podmiot założycielski może zlecić wykonanie zadania.

1.1.2. Odpowiedni czujnik SST

1.1.2.1. Do celów art. 57 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2021/696 czujnik SST uznaje się za odpowiedni pod względem operacyjnym, jeśli należy do kategorii A (zgodnie z definicją zawartą w pkt 2.2.1.1).

1.1.2.2. Do celów art. 57 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2021/696 czujnik SST uznaje się za odpowiedni pod względem nieoperacyjnym, jeśli należy do kategorii B lub C (zgodnie z definicją zawartą w pkt 2.2.1.1).

1.1.3. Czujniki dostępne do celów SST

Do celów art. 57 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2021/696:

1.1.3.1. Czujnik SST uznaje się za dostępny do celów SST pod względem operacyjnym, jeżeli czujnik ten należy do kategorii A, zgodnie z definicją zawartą w pkt 2.2.1.1, i spełniony jest co najmniej jeden z następujących warunków: a) czujnik musi być w co najmniej 20 % przeznaczony do zadań partnerstwa ds. SST, ale można zaakceptować niższy procent w przypadku czujników śledzących, jeśli jest to uzasadnione analizami architektury; b) zastosowanie czujnika do celów SST ma pierwszeństwo przed wszelkimi innymi jego zadaniami.

1.1.3.2. Czujnik SST uznaje się za dostępny do celów SST pod względem nieoperacyjnym, jeżeli spełnione są następujące warunki: a) czujnik wymieniono w kategorii B lub C (zgodnie z definicją zawartą w pkt 2.2.1.1); b) państwo członkowskie może udowodnić, że ryzyko technologiczne i ryzyko operacyjne zostało opanowane.

1.1.4. Zasoby techniczne i ludzkie niezbędne do obsługi czujnika

Część wniosku stanowią informacje mające na celu wykazanie, że zasoby techniczne i ludzkie niezbędne do obsługi czujnika są i będą dostępne.

1.1.5. Bezpieczeństwo czujników SST

1.1.5.1. Państwo członkowskie odpowiada za aspekty bezpieczeństwa dotyczące proponowanego czujnika SST.

1.1.5.2. Państwo członkowskie przeprowadza i przedstawia wstępną ocenę ryzyka dotyczącą proponowanego czujnika SST. Ta ocena ryzyka obejmuje: — zdolność czujnika do obsługi informacji niejawnych, — środki techniczne, umowne i operacyjne stosowane w celu zapewnienia, aby dane wytworzone przez ten czujnik nie mogły zostać odrzucone przez stronę trzecią, a w przypadku czujnika śledzącego – aby był on w stanie odebrać polecenie wykonania zadania, wykonać je i rozpowszechnić wyniki, — związane z tym ryzyko szczątkowe.

1.2. Własność lub dostęp do odpowiednich zdolności operacyjnych w zakresie analizy i przetwarzania danych, zaprojektowanych specjalnie do celów SST i dostępnych do celów SST:

1.2.1. Własność lub dostęp do zdolności operacyjnych w zakresie analizy i przetwarzania danych w odniesieniu do SST

1.2.1.1. Do celów art. 57 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2021/696 uznaje się, że dane państwo członkowskie posiada na własność zdolności operacyjne w zakresie analizy i przetwarzania danych w odniesieniu do SST, jeżeli – w odniesieniu do zdolności oraz pochodzących z nich danych i informacji – ma odpowiedni tytuł prawny i jest w ich posiadaniu zgodnie z prawem krajowym.

1.2.1.2. Do celów art. 57 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2021/696 uznaje się, że dane państwo członkowskie ma dostęp do zdolności w zakresie SST, jeżeli strona trzecia nie może odmówić dostępu do danych i informacji wytwarzanych w ramach tych zdolności.

1.2.1.3. Uznaje się, że zdolności SST są w fazie rozwoju w kontekście wnoszenia wkładu na rzecz partnerstwa ds. SST, jeżeli spełnione są następujące warunki: — data uruchomienia zdolności jest znana i przypada przed rozpoczęciem świadczenia usług SST w ramach partnerstwa ds. SST i nie później niż 30 czerwca 2023 r., — państwo członkowskie może udowodnić, że ryzyko technologiczne zostało opanowane i że na poziomie krajowym dokonano inwestycji w celu rozwinięcia tych zdolności.

1.2.2. Odpowiednie zdolności operacyjne w zakresie analizy i przetwarzania danych w odniesieniu do SST

1.2.2.1. Zdolności przetwarzania danych uznaje się za „odpowiednie”, jeżeli obejmują one rozwiązania sprzętowe i programowe niezbędne do przetwarzania danych SST i wytwarzania odpowiednich informacji SST lub świadczenia usług SST. Posiadają one cechy, które pozwalają na gotowość do pracy w dowolnym momencie.

1.2.2.2. Zdolności operacyjne w zakresie analizy uznaje się za „odpowiednie”, jeżeli obejmują one zarówno rozwiązania sprzętowe i programowe, jak i przeszkolonych analityków do celu generowania informacji SST i świadczenia usług SST.

1.2.3. Bezpieczeństwo zdolności

Aby spełnić obowiązek związany z art. 57 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2021/696, we wniosku należy uzasadnić następujące elementy.

1.2.3.1. Państwo członkowskie składające wniosek odpowiada za aspekty bezpieczeństwa dotyczące proponowanych zdolności w zakresie SST.

1.2.3.2. Państwo członkowskie składające wniosek przeprowadza i przedstawia wstępną ocenę ryzyka dotyczącą proponowanych zdolności w zakresie SST. Ta wstępna ocena ryzyka obejmuje w szczególności: — możliwość obsługi informacji niejawnych w ramach zdolności, — środki techniczne, umowne i operacyjne stosowane w celu zapewnienia, aby zdolności te nie zostały utracone przez krajowe podmioty założycielskie państwa członkowskiego, — związane z tym ryzyko szczątkowe.

2. WARUNKI ZBIOROWE I SZCZEGÓŁOWE PRZEPISY DOTYCZĄCE FUNKCJONOWANIA RAM ORGANIZACYJNYCH UCZESTNICTWA PAŃSTW CZŁONKOWSKICH W SST

Aby spełnić obowiązek związany z planem działania określony w art. 57 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2021/696, we wniosku należy przedstawić następujące elementy.

2.1. Architektura unijnego systemu

2.1.1. Zapewnienie architektury technicznej i funkcjonalnej

Partnerstwo ds. SST przedstawi propozycję zawierającą architekturę techniczną i funkcjonalną systemu SST.

Podstawę i uzasadnienie proponowanej architektury technicznej powinny stanowić analizy architektury.

2.1.1.1. Analizy architektury

Partnerstwo ds. SST przedstawi propozycję systemu SST, którego podstawę i uzasadnienie stanowią analizy architektury.

W przypadku architektury operacyjnego systemu SST należy dostarczyć analizę architektury obejmującą czujniki wymienione w kategorii A (zgodnie z definicją zawartą w pkt 2.2.1.1).

W odniesieniu do architektury „planowanej ewolucji systemu SST” należy dostarczyć analizę architektury obejmującą czujniki wymienione w kategorii A oraz w kategoriach B lub C (zgodnie z definicją zawartą w pkt 2.2.1.1), o ile dostępne są niezbędne dane dotyczące planowanych czujników.

Analizę architektury przeprowadza się co najmniej raz na trzy lata, aby uwzględnić potencjalny rozwój systemu SST, potrzeby użytkowników, ewolucję techniczną, dodanie nowych czujników (biorąc pod uwagę pulę środków budżetowych SST) oraz rezygnację z czujników.

2.1.1.2. Ogólna architektura techniczna

W ogólnej architekturze technicznej przedstawia się szczegółowe elementy składające się na system SST:

— funkcję czujników,

— funkcję przetwarzania, w tym: danych i informacji, bazy danych oraz katalogu,

— funkcję usługową, w celu zapewnienia świadczenia usług SST wymienionych w art. 55 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/696.

Ogólna architektura techniczna obejmuje aspekty bezpieczeństwa, w tym co najmniej następujące elementy:

— ochronę infrastruktury i świadczenia usług,

— ochronę niejawnych danych i informacji,

— zarządzanie aktywami i identyfikację słabych punktów,

— ochronę przed atakami fizycznymi, cyberatakami oraz manipulowaniem strumieniami danych,

— wykrywanie włamań, zarządzanie i ciągłość działania,

— stosowanie się do instrukcji wydanych zgodnie z decyzją Rady (WPZiB) 2021/698 (2).

2.1.1.3. Ogólna architektura funkcjonalna

Architektura funkcjonalna opiera się na analizie funkcjonalnej (określonej w załączniku IV) i opisie funkcjonalnym.

Ogólna architektura funkcjonalna obejmuje również podział działań między poszczególne zespoły ekspertów, mający na celu zapewnienie podziału działań między poszczególnych członków partnerstwa ds. SST, aby zagwarantować realizację usług SST wymienionych w art. 55 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/696 oraz mechanizmów podejmowania decyzji.

Ogólna architektura funkcjonalna obejmuje następujące aspekty bezpieczeństwa:

— określenie obowiązków w zakresie bezpieczeństwa, w tym procesu decyzyjnego dotyczącego ustanawiania polityk, oraz kontroli,

— organizację operacyjną obsługi incydentów, w tym komunikację ze społecznościami użytkowników w przypadku incydentów mających wpływ na świadczenie usług.

Architektura techniczna i funkcjonalna podlega przeglądowi co najmniej raz na trzy lata w celu uwzględnienia potencjalnego rozwoju systemu SST, potrzeb użytkowników, ewolucji technicznej nowych czujników oraz rezygnacji z czujników.

2.1.2. Zasada dotycząca zbędnego powielania

Proponowany system SST opiera się na zasadzie unikania zbędnego powielania. Unikanie zbędnego powielania należy rozumieć jako uwzględnienie wszystkich niezbędnych elementów w celu zapewnienia i zwiększenia efektywności i autonomii zdolności w zakresie SST na poziomie Unii przy jednoczesnym powstrzymaniu się od dodawania aktywów, które skutkują nadmiarowością systemu powyżej poziomu niezbędnego do terminowego i niezawodnego świadczenia usług SST.

2.1.3. Wykazanie skutecznego działania systemu SST

Skuteczne działanie systemu SST wykazuje się zbiorczo według następujących kryteriów/dziedzin:

— liczby obiektów, które sieć czujników jest w stanie wykryć w każdym systemie orbitalnym,

— katalogowania obiektów kosmicznych,

— usługi w zakresie zapobiegania kolizjom,

— usługi w zakresie wchodzenia w atmosferę,

— usługi w zakresie fragmentacji, oraz

— zdolności do opracowywania nowych usług (unieszkodliwianie i remediacja).

Wykaz unijnych czujników SST należących do poszczególnych bardzo dużych obszarów oraz związaną z nimi wartość dodaną przedstawia się za pomocą analiz architektury i zapewnia w ramach architektury technicznej.

Wykazuje się jakość kompromisu między efektywnością (jakość usług, wielkość katalogu Unii itd.) a kosztami uzyskanymi w ramach powstałego systemu SST.

2.2. Ogólne zasady dotyczące wyboru czujników wchodzących w skład systemu SST

2.2.1. Wykazy i kategorie czujników

Przedstawia się wykaz krajowych czujników wybranych przez partnerstwo ds. SST w celu świadczenia usług SST wymienionych w art. 55 rozporządzenia (UE) 2021/696.

Czujniki przypisuje się do kategorii A, B lub C.

Można aktualizować procedurę kategoryzacji czujników, aby była zgodna z najnowszymi potrzebami w ramach sieci czujników SST. W przypadku zmian muszą one być:

— uzasadnione na podstawie analiz architektury,

— zatwierdzone w głosowaniu partnerstwa ds. SST,

— zaakceptowane przez Komisję.

2.2.1.1. Czujniki przedstawia się w następujących kategoriach:

— Kategoria A: Czujniki operacyjne dostarczające dane operacyjne: Odpowiednie pod względem operacyjnym czujniki (zgodnie z definicją zawartą w pkt 1.1.2.1) państw członkowskich odgrywające rolę w realizacji usług SST, zarówno częściowo finansowane przez Komisję, jak i niefinansowane przez Komisję. W przypadku czujników operacyjnych wymienionych w kategorii A państwo członkowskie zobowiązane jest do określenia dla każdego czujnika procentu, jaki zostanie przeznaczony na działania w dziedzinie SST. W przypadku gdy dokładny udział nie jest znany ze względu na trwające negocjacje budżetowe, należy wskazać przewidywany udział. Należy jednak określić dokładny udział we wniosku o udzielenie dotacji. Zadeklarowany udział wyraża się w minimalnej liczbie dni w miesiącu lub liczbie godzin dziennie lub liczbie dostępnych wniosków o wykonanie zadania i jest on ważny w odniesieniu do dowolnego miesiąca przez cały okres obowiązywania dotacji przyznanych na podstawie rozporządzenia (UE) 2021/696 ustanawiającego unijny program kosmiczny.

— Kategoria B: Czujniki przedoperacyjne dostarczające dane testowe: Odpowiednie pod względem nieoperacyjnym (zgodnie z definicją zawartą w pkt 1.1.2.2) czujniki państw członkowskich, które nie odgrywają jeszcze roli w świadczeniu usług SST i które muszą pomyślnie przejść kampanie na rzecz oceny (opisane w pkt 2.3), zanim będą mogły odegrać rolę w świadczeniu usług SST. Czujniki zaliczone do kategorii B nie otrzymają finansowania na działania operacyjne, ale mogą otrzymać finansowanie na przygotowanie kampanii na rzecz oceny.

— Kategoria C: Czujniki słabo rozwinięte: Odpowiednie pod względem nieoperacyjnym (zgodnie z definicją zawartą w pkt 1.1.2.2) czujniki państw członkowskich, które mogą być wykorzystywane do świadczenia usług SST w przyszłości, po ich ukończeniu, uruchomieniu i przejściu kampanii na rzecz oceny. Czujniki zaliczone do kategorii C nie otrzymają finansowania na działania operacyjne, ale mogą otrzymać finansowanie na działania badawczo-rozwojowe na podstawie uzasadnień przedstawionych w analizach architektury.

2.2.1.2. Zmiana kategorii

Przejście z kategorii A do B następuje w wyniku niepowodzenia w przejściu:

— kampanii kalibracyjnej, lub

— dwóch kampanii operacyjnych z rzędu.

Musi mu towarzyszyć:

— zatwierdzenie w głosowaniu partnerstwa ds. SST,

— powiadomienie Komisji.

Przejście z kategorii B do A następuje w wyniku:

— powodzenia kampanii na rzecz oceny (kampania kalibracyjna i kampania operacyjna).

Musi mu towarzyszyć:

— zatwierdzenie w głosowaniu partnerstwa ds. SST,

— zatwierdzenie przez Komisję,

— przeanalizowanie wartości dodanej czujnika zgodnie z analizami architektury.

Przejście z kategorii B do C następuje w wyniku niepowodzenia w przejściu:

— kampanii kalibracyjnej, lub

— dwóch kampanii operacyjnych z rzędu, z wyjątkiem sytuacji, gdy nastąpiło obniżenie klasy czujnika z kategorii A do kategorii B z powodu niepowodzenia w przejściu dwóch kampanii operacyjnych z rzędu, w którym to przypadku niepowodzenie w przejściu jednej kampanii operacyjnej powoduje obniżenie klasy czujnika z kategorii B do C.

Musi mu towarzyszyć:

— zatwierdzenie przez partnerstwo ds. SST,

— powiadomienie Komisji.

Przejście z kategorii C do B musi być:

— uzasadnione na podstawie analiz architektury wartością dodaną dla całego systemu SST,

— zatwierdzone w głosowaniu partnerstwa ds. SST,

— zaakceptowane przez Komisję.

2.2.2. Wybór czujników

Czujniki wybrane na potrzeby świadczenia usług SST (kategoria A) wybiera się na podstawie obiektywnych kryteriów, takich jak: parametry techniczne, efektywność, lokalizacja oraz udane, regularne uczestnictwo w kampaniach na rzecz oceny zgodnie z częstotliwością wymaganą w pkt 2.3.

Żadne państwo członkowskie nie może uzyskać prawa do uwzględnienia w SST swoich istniejących aktywów lub zasobów opracowywanych na poziomie krajowym, z wyjątkiem wyjątkowych przypadków, które muszą być odpowiednio:

— uzasadnione na podstawie analiz architektury wartością dodaną dla całego systemu SST,

— zatwierdzone w głosowaniu partnerstwa ds. SST,

— zaakceptowane przez Komisję.

Czujników unijnych eksploatowanych na poziomie krajowym nie będzie można uznać za czujniki wnoszące wkład w partnerstwo SST, jeśli nie będą one:

— uzasadnione na podstawie analiz architektury wartością dodaną dla całego systemu SST,

— zatwierdzone w głosowaniu partnerstwa ds. SST,

— zaakceptowane przez Komisję.

2.3. Regularne kontrole czujników wybranych w ramach kampanii na rzecz oceny

Kampania na rzecz oceny składa się z dwóch elementów:

— oceny parametrów technicznych („kampania kalibracji”);

— oceny efektywności operacyjnej („analiza efektywności operacyjnej”).

2.3.1. Ocena parametrów technicznych: kampanie kalibracji

2.3.1.1. Kampanie kalibracji: zasady ogólne

Każdy czujnik wybrany jako część systemu SST podlega obowiązkowi udziału w kampaniach kalibracji prowadzonych przez partnerstwo ds. SST w celu zapewnienia jakości uzyskiwanych danych.

Częstotliwość kampanii kalibracji może się różnić w zależności od typu czujnika, jak poniżej:

— radary wybrane jako część systemu SST przechodzą co najmniej kampanię kalibracji co 12 miesięcy,

— teleskopy wybrane jako część systemu SST przechodzą kampanię kalibracji co najmniej co 6 miesięcy,

— lasery wybrane jako część systemu SST przechodzą kampanię kalibracji co najmniej co 12 miesięcy.

2.3.1.2. Kryteria prowadzenia kampanii kalibracji

Kampanie kalibracji są prowadzone zgodnie z określonymi obiektywnymi kryteriami w celu zapewnienia uczciwości wyników i ogólnej skuteczności systemu SST.

Kryteria te są następujące:

Parametry techniczne [N] – szum Radary pomiarowe Zasięg ≤ 100 m Wskaźnik zasięgu ≤ 4 m/s Radary śledzące Zasięg ≤ 50 m Wskaźnik zasięgu ≤ 2 m/s Teleskopy pomiarowe (średnia orbita okołoziemska/orbita geostacjonarna) Dokładność kątowa ≤ 2 sekundy kątowe Teleskopy śledzące (średnia orbita okołoziemska/orbita geostacjonarna) Dokładność kątowa ≤ 2 sekundy kątowe Teleskopy śledzące niska orbita okołoziemska Dokładność kątowa ≤7,2 sekundy kątowej Lasery Dokładność zasięgu ≤ 5 m

Progi, które mają być stosowane w odniesieniu do udziału czujników, podlegają zmianom na podstawie procesu monitorowania efektywności, a wartości podane w niniejszym załączniku mogą być aktualizowane w celu dostosowania ich do najnowszych potrzeb sieci czujników SST. Ewentualne zmiany należy przedstawić i uzasadnić podczas rocznego przeglądu operacyjnego.

2.3.2. Ocena efektywności operacyjnej: Analiza efektywności operacyjnej

2.3.2.1. Analiza efektywności operacyjnej: zasady ogólne

Każdy czujnik wybrany jako część systemu SST podlega obowiązkowi współdzielenia danych w celu umożliwienia partnerstwu ds. SST przeprowadzenia analizy efektywności operacyjnej, aby zapewnić efektywność operacyjną uzyskiwanych danych.

Czujniki zaliczone do kategorii A przekazują dane do swojego krajowego podmiotu założycielskiego lub do krajowego podmiotu założycielskiego innych państw członkowskich, z którymi dane państwo zawarło specjalne porozumienie. Krajowy podmiot założycielski przesyła dane do bazy danych w odpowiednim czasie i z odpowiednią regularnością, drogą elektroniczną, zachowując odpowiednie środki bezpieczeństwa.

Częstotliwość analizy efektywności operacyjnej może się różnić w zależności od rodzaju aktywów, jak poniżej:

— radary wybrane jako część systemu SST przechodzą analizę efektywności operacyjnej co najmniej co 12 miesięcy,

— teleskopy wybrane jako część systemu SST przechodzą analizę efektywności operacyjnej co najmniej co 6 miesięcy,

— lasery wybrane jako część systemu SST przechodzą analizę efektywności operacyjnej co najmniej co 12 miesięcy.

Czujnik, który nie przeszedł pomyślnie analizy efektywności operacyjnej, może zachować kategorię A w oczekiwaniu na kolejną analizę efektywności operacyjnej.

Czujnik, który uzyskał negatywny wynik dwóch analiz efektywności operacyjnej z rzędu, traci kategorię A i otrzymuje kategorię B, z wyjątkiem szczególnych przypadków, które muszą być odpowiednio:

— uzasadnione na podstawie analiz architektury wartością dodaną dla całego systemu SST,

— zatwierdzone w głosowaniu partnerstwa ds. SST,

— zaakceptowane przez Komisję.

2.3.2.2. Kryteria analizy efektywności operacyjnej

Efektywność operacyjna Obiekty/godzina operacyjna Liczba pomiarów/godzina efektywna Terminowość (udostępniania danych) Radary pomiarowe ≥ 65 ≥ 250 pomiarów/godz. > 90 % ścieżek w mniej niż 48 godz. ORAZ > 75 % ścieżek w mniej niż 24 godz. (*1) Radary śledzące Nd. ≥ 12 pomiarów/godz. Teleskopy pomiarowe ≥ 7 ≥ 24 pomiary/godz. Teleskopy śledzące Nd. ≥ 21 pomiarów/godz. Lasery Nd. ≥ 19 pomiarów/godz.

Progi, które mają być stosowane w odniesieniu do udziału czujników, podlegają zmianom na podstawie procesu monitorowania efektywności, a wartości podane w niniejszym załączniku mogą być aktualizowane w celu dostosowania ich do najnowszych potrzeb sieci czujników SST. Ewentualne zmiany należy przedstawić i uzasadnić podczas rocznego przeglądu operacyjnego.

Czas efektywny oznacza zadeklarowaną wartość podawaną co miesiąc przez państwo członkowskie odpowiedzialne za dany czujnik. Stosuje się go do obliczania wskaźnika pomiaru.

Czas operacyjny oznacza czas, w którym pomiary udostępniane przez czujnik są obliczane jako całkowity czas trwania ścieżek udostępnianych w ramach bazy danych SST.

2.4. Przepisy szczegółowe dotyczące teleskopów, radarów, laserów i innych typów czujników

2.4.1. Teleskopy

Partnerstwo ds. SST zapewnia, w miarę możliwości, idealne rozmieszczenie geograficzne teleskopów, kierując się potrzebami związanymi z zapewnieniem zasięgu, katalogowaniem i usługami SST, przy jednoczesnym poszanowaniu zasady unikania niepotrzebnego powielania.

Podział geograficzny teleskopów oraz najlepszy stosunek jakości do ceny muszą być uzasadnione i potwierdzone analizami architektury.

Ogólną liczbę teleskopów (obserwacyjnych i śledzących) poddaje się ocenie zgodnie z potrzebami wykazanymi w analizach architektury oraz potrzebami dotyczącymi każdego bardzo dużego obszaru. W analizie architektury należy wykazać wartość dodaną każdego aktywu oraz wskazać, w jaki sposób przestrzegana jest zasada niepowielania.

2.4.1.1. Teleskopy obserwacyjne

Liczba optycznych czujników obserwacyjnych na bardzo dużym obszarze Europy jest ograniczona do jednego ekwiwalentu pełnego czasu pracy (EPC) (3) na państwo członkowskie.

Liczba optycznych czujników obserwacyjnych na całym świecie (w tym na bardzo dużym obszarze Europy) jest ograniczona do dwóch EPC na państwo członkowskie.

W przypadku konieczności posiadania większej liczby teleskopów w jednym państwie członkowskim, konieczność ta musi być:

— uzasadniona na podstawie analiz architektury,

— zatwierdzona w głosowaniu partnerstwa ds. SST,

— zaakceptowana przez Komisję.

2.4.1.2. Teleskopy śledzące

Liczba optycznych czujników śledzących na bardzo dużym obszarze Europy jest ograniczona do jednego ekwiwalentu pełnego czasu pracy (EPC) na państwo członkowskie.

Liczba optycznych czujników śledzących na całym świecie (w tym na bardzo dużym obszarze Europy) jest ograniczona do dwóch EPC na państwo członkowskie.

W przypadku konieczności posiadania większej liczby teleskopów w jednym państwie członkowskim, konieczność ta musi być:

— uzasadniona na podstawie analiz architektury,

— zatwierdzona przez partnerstwo ds. SST,

— zaakceptowana przez Komisję.

2.4.1.3. Teleskopy umożliwiające obserwację i śledzenie

W przypadku czujników zdolnych pracować zarówno w trybie obserwacji, jak i śledzenia, w momencie wprowadzania danych do SST deklaruje się, który z tych trybów jest ich głównym trybem pracy. Ocenę czujnika przeprowadza się w odniesieniu do głównego trybu pracy; niezależnie od tego czujnik będzie działał również w drugim trybie, jeśli zajdzie taka potrzeba.

W zakresie parametrów technicznych i operacyjnych czujnik spełnia najbardziej restrykcyjne wymagania, aby zapewnić jego zgodność w najbardziej niekorzystnym przypadku. Na przykład teleskop, który może pracować jako czujnik pomiarowy i śledzący oraz w odniesieniu do którego zadeklarowano, że jego głównym przeznaczeniem jest pomiar, musi być w stanie obserwować co najmniej siedem obiektów na godzinę i wykazywać dokładność kątową lepszą niż dwie sekundy kątowe RMS (średnia kwadratowa).

2.4.2. Radary

Partnerstwo ds. SST zapewnia, w miarę możliwości, idealne rozmieszczenie geograficzne radarów, kierując się potrzebami związanymi z zapewnieniem zasięgu, katalogowaniem i usługami SST, przy jednoczesnym poszanowaniu zasady unikania niepotrzebnego powielania.

Liczba radarów uczestniczących w świadczeniu usług SST (kategoria A) jest ograniczona.

Objęcie dodatkowego radaru kategorią A musi być:

— uzasadnione na podstawie analiz architektury,

— zatwierdzone przez partnerstwo ds. SST,

— zaakceptowane przez Komisję.

Podział geograficzny radarów oraz najlepszy stosunek jakości do ceny muszą być uzasadnione i potwierdzone analizami architektury.

2.4.3. Lasery

Laser uczestniczący w świadczeniu usług SST musi być zdolny do wykrywania i śledzenia celów niewspółpracujących, aby mógł zostać objęty kategorią A.

Liczba laserów jest ograniczona do pięciu czujników na całym świecie.

W przypadku konieczności posiadania większej liczby laserów lub laserów zdolnych do śledzenia tylko obiektów współpracujących, konieczność ta musi być:

— uzasadniona na podstawie analiz architektury,

— zatwierdzona w głosowaniu partnerstwa ds. SST,

— zaakceptowana przez Komisję.

2.4.4. Inne typy czujników

Partnerstwo ds. SST może dodać inne typy czujników (takie jak czujniki kosmiczne, czujniki wykorzystujące techniki pasywnego pomiaru odległości ...).

Dodanie kolejnego czujnika innego typu musi być:

— uzasadnione na podstawie analiz architektury,

— zatwierdzone w głosowaniu partnerstwa ds. SST,

— zaakceptowane przez Komisję.

2.5. Zasady finansowania modernizacji i obsługi aktywów

Każda modernizacja i zmiany pokrywane z finansowania unijnego muszą być uzasadnione w ramach architektur SST opracowanych przez partnerstwo ds. SST. W uzasadnieniu należy podkreślić początkowe osiągi aktywu, zamierzone końcowe osiągi oraz wartość dodaną odpowiadającą osiągom systemu SST.

Podkomponent SST musi koncentrować się na modernizacji istniejących aktywów krajowych.

2.5.1. Nakłady inwestycyjne

Ze względu na charakter działań Unii w SST poziom finansowania przez Unię modernizacji każdego składnika aktywów opiera się na uzasadnieniu w kontekście całkowitych nakładów inwestycyjnych sumy środków przeznaczonych na wszystkie modernizacje tego składnika aktywów w okresie przyznawania każdej dotacji w ramach partnerstwa ds. SST, i jest ograniczony do 45 % całkowitych nakładów inwestycyjnych. Państwa członkowskie przesyłają Komisji dowody finansowe dotyczące inwestycji krajowych.

Wyższy procentowy udział finansowania można zaakceptować, jeżeli zostanie on:

— uzasadniony na podstawie analiz architektury wartością dodaną dla całego systemu SST,

— zatwierdzony w głosowaniu partnerstwa ds. SST,

— zaakceptowany przez Komisję.

Inwestycje o wartości poniżej 75 000 EUR mogą otrzymać wyższy procentowy udział finansowania.

2.5.2. Koszty operacyjne

Udział procentowy finansowany przez Unię musi być zgodny z przeznaczeniem dla podkomponentu SST oraz z całkowitymi kosztami operacyjnymi danego składnika aktywów. Na przykład koszty operacyjne dotyczące czujnika w X % przeznaczonego dla SST nie mogą być większe niż X % całkowitych (100 %) kosztów operacyjnych, które należy zadeklarować Komisji.

(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/696 z dnia 28 kwietnia 2021 r. ustanawiające Unijny program kosmiczny i Agencję Unii Europejskiej ds. Programu Kosmicznego oraz uchylające rozporządzenia (UE) nr 912/2010, (UE) nr 1285/2013 i (UE) nr 377/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE (Dz.U. L 170 z 12.5.2021, s. 69).

(2) Decyzja Rady (WPZiB) 2021/698 z dnia 30 kwietnia 2021 r. w sprawie bezpieczeństwa systemów i usług wdrażanych, udostępnianych i użytkowanych w ramach Unijnego programu kosmicznego, które mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo Unii, oraz uchylenia decyzji 2014/496/WPZiB (Dz.U. L 170 z 12.5.2021, s. 178).

(*1) (*) Dodatkowe kryteria efektywności w zakresie terminowości mogą zostać opracowane na wniosek Komisji przez partnerstwo UE ds. SST.

(3) Jeden teleskop EPC oznacza jeden teleskop o 100 % przeznaczeniu lub N teleskopów, których suma przeznaczeń = 100 %.