Wspólne działanie Rady 2003/92/WPZiB

z dnia 27 stycznia 2003 r.

w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 14, art. 25 akapit trzeci, art. 26 i art. 28 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rada Europejska zapowiedziała gotowość Unii Europejskiej do przeprowadzenia operacji wojskowej kontynuującej operację NATO w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii w celu dalszego przyczyniania się do stabilnego, bezpiecznego środowiska, by umożliwić rządowi BJR Macedonii wykonanie Umowy ramowej Ohrid.

(2) W zastosowaniu Umowy ramowej Ohrid wkład Unii jest oparty na szerokim podejściudo działań w odniesieniu do całego zakresu zasad państwa prawnego, włączając w to programy rozwoju instytucjonalnego oraz działania policji, które powinny być obustronnie wspierające i wzmacniające. Działania Unii, wspierane między innymi przez wspólnotowe programy rozwoju instytucjonalnego na mocy rozporządzenia CARDS, przyczyni się do ogólnego zaprowadzenia pokoju w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii, jak również do osiągnięć ogólnej polityki Unii w regionie, szczególnie procesu stabilizacji i stowarzyszania.

(3) Unia powołała specjalnego przedstawiciela UE w celu przyczynienia się do konsolidacji pokojowego procesu politycznego i pełnego wykonania Umowy ramowej Ohrid, pomocy w zapewnieniu spójności zewnętrznych działań UE i zapewnieniu koordynacji wysiłków Wspólnoty międzynarodowej zmierzających do pomocy w wykonaniu i utrwaleniu przepisów tej Umowy ramowej.

(4) Rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ 1371 (2001), uchwalona dnia 26 września 2001 r., z zadowoleniem przyjmuje Umowę ramową i wspiera jej pełne wykonanie poprzez wysiłki, między innymi, Unii Europejskiej.

(5) Dnia 17 stycznia 2003 r. władze Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii zaprosiły Unię do wzięcia na siebie odpowiedzialności za kontynuację operacji NATO "Allied Harmony"; w tym celu nastąpi wymiana listów między władzami Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii i Unii. UE wzmacnia proces konsultacji z NATO, jak przewidziano w ustaleniach z Nicei.

(6) W celu zaplanowania i przygotowania rozmieszczenia sił UE w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii, przewiduje się powołanie dowódcy operacji.

(7) Unia Europejska jest zobowiązana do osiągnięcia całościowego porozumienia z NATO w sprawie wszystkich stosownych, zaległych, stałych ustaleń między UE i NATO, w pełnej zgodności z zasadami uzgodnionymi w Radzie Europejskiej, w szczególności podczas jej posiedzenia w Nicei w dniach 7–9 grudnia 2000 r. oraz w Kopenhadze w dniach 12 i 13 grudnia 2002 r.

(8) Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa powinien sprawować kontrolę polityczną oraz dostarczyć kierownictwo strategiczne operacji prowadzonej przez UE i podejmować odpowiednie decyzje zgodnie z art. 25 akapit trzeci Traktatu o Unii Europejskiej.

(9) Zgodnie z wytycznymi posiedzenia Rady Europejskiej w Nicei w dniach 7–9 grudnia 2000 r. niniejsze wspólne działanie powinno ustalać rolę sekretarza generalnego/wysokiego przedstawiciela zgodnie z art. 18 i 26 Traktatu o Unii Europejskiej we wdrożeniu środków, które podlegają kontroli politycznej i kierownictwu strategicznemu sprawowanych przez Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (PSC), zgodnie z art. 25 Traktatu o Unii Europejskiej.

(10) Państwa trzecie powinny uczestniczyć w operacji zgodnie z wytycznymi przewidzianymi przez Radę Europejską.

(11) Zgodnie z art. 28 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej wydatki operacyjne wynikające z niniejszego wspólnego działania mającego wojskowe implikacje są pokrywane przez Państwa Członkowskie zgodnie z ogólnymi ramami ustanowionymi w decyzji Rady z dnia 17 czerwca 2002 r.

(12) Artykuł 14 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej wzywa do wskazania środków dostępnych Unii na cały okres wykonania wspólnego działania; w tym kontekście powinna być wskazana finansowa kwota referencyjna.

(13) Finansowa kwota referencyjna dla wspólnych kosztów operacji, których parametry zostały określone w ogólnej koncepcji przyjętej przez Radę w dniu 23 stycznia 2003 r., stanowi najlepszą bieżącą prognozę i jest bez uszczerbku dla ostatecznych liczb, które będą włączone do budżetu do przyjęcia zgodnie z zasadami ustanowionymi w ogólnej decyzji ramowej wspomnianej w akapicie 11.

(14) Zgodnie z art. 6 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wykonywaniu decyzji i działań Unii Europejskiej, które mają wpływy na kwestie obronne, Dania nie uczestniczy w finansowaniu operacji,

PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE DZIAŁANIE:

Artykuł 1

Misja

1. Na podstawie ustaleń z NATO i podlegając dalszej decyzji Rady, w sposób określony w art. 3, Unia Europejska prowadzi operację wojskową Unii Europejskiej w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii, na prośbę rządu BJR Macedonii, w celu zapewnienia kontynuacji operacji NATO "Allied Harmony".

2. Siły rozmieszczone w tym celu działają zgodnie z celami wymienionymi w ogólnej koncepcji przyjętej przez Radę.

3. Operacja jest przeprowadzana z wykorzystaniem środków i zasobów NATO na podstawie uzgodnionej z NATO.

Artykuł 2

Wyznaczenie dowódcy operacji

1. Rada wyznacza dowódcę operacji UE.

2. NATO jest proszone o wyrażenie zgody, aby Admirał R. FEIST, Zastępca Naczelnego Dowódcy Połączonych Sił Zbrojnych NATO w Europie (D-SACEUR), został wyznaczony dowódcą operacji UE.

3. NATO jest proszone o wyrażenie zgody, żeby Kwatera Główna Operacji UE znajdowała się w Kwaterze Głównej Połączonych Sił Zbrojnych w Europie (SHAPE).

Artykuł 3

Planowanie i rozpoczęcie operacji

Gdy tylko Rada podejmie niezbędne decyzje przewidziane w procedurach zarządzania kryzysami UE, włącznie z decyzjami w sprawie dowódcy operacji (Op Cdr), planu operacji (OPLAN), zasad zaangażowania (RoE), kwatery głównej operacji (OHQ) oraz dowódcy sił UE (F Cdr), Rada decyduje o rozpoczęciu operacji.

Artykuł 4

Kontrola polityczna i kierownictwo strategiczne

1. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa sprawuje w ramach odpowiedzialności Rady kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne operacji. Niniejszym Rada upoważnia Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa do podjęcia stosownych decyzji zgodnie z art. 25 Traktatu o Unii Europejskiej. To upoważnienie zawiera kompetencje do zmiany planu operacji, szeregu rozkazów oraz zasad zaangażowania. Moc decyzji odnoszących się do celów i zakończenia operacji nadal będzie spoczywało na Radzie, wspieranej przez sekretarza generalnego/wysokiego przedstawiciela.

2. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa składa raporty Radzie w regularnych odstępach czasu.

3. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa otrzymuje sprawozdania przewodniczącego Komitetu Wojskowego Unii Europejskiej (CEUMC) dotyczące prowadzenia operacji wojskowej w regularnych odstępach czasu. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa może wezwać dowódcę operacji na swoje posiedzenia, jeśli uzna to za właściwe.

Artykuł 5

Kierownictwo wojskowe

1. Komitet Wojskowy UE (EUMC) kontroluje właściwą realizację operacji wojskowej prowadzonej w zakresie odpowiedzialności dowódcy operacji.

2. EUMC otrzymuje raporty od dowódcy operacji w regularnych odstępach czasu. Może on wezwać dowódcę operacji na swoje posiedzenia, jeśli uzna to za niezbędne.

3. EUMC działa jako zasadniczy punkt kontaktowy z dowódcą operacji.

Artykuł 6

Stosunki z BJR Macedonii

Sekretarz generalny/wysoki przedstawiciel oraz specjalny przedstawiciel UE w BJR Macedonii w ramach ich odnośnych upoważnień działają jako zasadnicze punkty kontaktowe z władzami BJR Macedonii w sprawach odnoszących się do wykonania niniejszego wspólnego działania. Prezydencja będzie informowana regularnie i niezwłocznie o tych kontaktach. Dowódca sił utrzymuje kontakt z władzami lokalnymi w sprawach odnoszących się do jego misji.

Artykuł 7

Współpraca i łączność

Bez uszczerbku dla szeregu rozkazów dowódcy UE blisko współpracują ze specjalnym przedstawicielem UE w BJR Macedonii w celu zapewnienia spójności operacji wojskowej z szerszym kontekstem działań UE w BJR Macedonii. W tym zakresie dowódcy UE nawiążą łączność z innymi międzynarodowymi uczestnikami w tym obszarze, jeśli zostanie to uznane za właściwe.

Artykuł 8

Udział państw trzecich

1. Bez uszczerbku dla autonomii podejmowania decyzji przez Unię Europejską oraz dla jednolitych ram instytucjonalnych, oraz zgodnie z odpowiednimi wytycznymi Rady Europejskiej, w szczególności wydanymi na jej posiedzeniu w Nicei w dniach 7–9 grudnia 2000 r.:

- Europejscy członkowie NATO nienależący do UE biorą udział w operacji, jeśli wyrażą takie życzenie,

- kraje, które zostały zaproszone do grona Państw Członkowskich przez Radę Europejską z Kopenhagi, są zaproszone do wzięcia udziału w operacji, zgodnie z uzgodnionymi procedurami,

- potencjalni partnerzy mogą również być zaproszeni do wzięcia udziału w operacji.

2. Niniejszym Rada upoważnia Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa do podjęcia, na mocy zalecenia dowódcy operacji i EUMC, stosownych decyzji w sprawie akceptacji proponowanych wkładów.

3. Szczegółowe regulacje dotyczące udziału państw trzecich są przedmiotem porozumienia, zgodnie z art. 24 Traktatu o Unii Europejskiej. Sekretarz generalny/wysoki przedstawiciel pomagający Prezydencji mogą negocjować takie regulacje w ich imieniu.

4. Państwa trzecie wnoszące znaczne wkłady wojskowe do operacji, której przewodzi UE, mają takie same prawa i obowiązki w warunkach codziennego zarządzania operacją, jak Państwa Członkowskie UE biorące udział w operacji.

5. Niniejszym Rada upoważnia Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa do podjęcia stosownych decyzji w sprawie ustanowienia Komitetu Uczestników, w przypadku gdy państwa trzecie wnoszą znaczne wkłady wojskowe.

Artykuł 9

Ustalenia finansowe

1. Rada ustala mechanizm finansowy dla pokrycia kosztów ogólnych operacji określonej w art. 1.

2. Do celów niniejszej operacji:

- koszary i zakwaterowanie dla sił jako całości kwalifikują się do zapłaty jako wspólne,

- koszty,

- wydatki związane z transportem sił w ogóle nie kwalifikują się do zapłaty jako wspólne koszty.

3. Ustala się finansową kwotę referencyjną w wysokości 4700000 EUR.

Artykuł 10

Stosunki z NATO

1. Kontakty i spotkania między UE a NATO powinny być wzmocnione podczas przygotowań i prowadzenia operacji w interesie przejrzystości, konsultacji i współpracy między obiema organizacjami. Powinny się w tym zawierać spotkania na szczeblu PSC/Rady Północnoatlantyckiej (NCA) i Komitetu Wojskowego oraz regularne kontakty między UE i dowódcami NATO w regionie. Podczas operacji NATO jest informowane o korzystaniu ze środków i zasobów NATO. PSC informuje Radę Północnoatlantycką (NAC) przed zaproponowaniem Radzie zakończenia operacji.

2. Cały szereg rozkazów pozostanie pod kontrolą polityczną i kierownictwem strategicznym UE podczas operacji, po konsultacji między obiema organizacjami. W tym zakresie dowódca operacji złoży sprawozdanie o prowadzeniu operacji wyłącznie organom UE. NATO będzie informowane o rozwoju sytuacji przez właściwe organy, w szczególności przez PSC oraz przez przewodniczącego Komitetu Wojskowego.

Artykuł 11

Ujawnienie informacji niejawnych NATO i państwom trzecim

Sekretarz generalny/wysoki przedstawiciel jest upoważniony do ujawnienia NATO i stronom trzecim związanym z niniejszym wspólnym działaniem UE informacji niejawnych i dokumentów stworzonych do celów operacji zgodnie z przepisami bezpieczeństwa Rady.

Artykuł 12

Status sił pod przewodnictwem UE

Status sił pod przewodnictwem UE w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii jest przedmiotem porozumienia z rządem Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, które zostanie zawarte na podstawie art. 24 Traktatu o Unii Europejskiej.

Artykuł 13

Wejście w życie

Niniejsze wspólne działanie wchodzi w życie z dniem 1 lutego 2003 r.

Artykuł 14

Publikacja

Niniejsze wspólne działanie zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 stycznia 2003 r.

W imieniu Rady

G. Papandreou

Przewodniczący

--------------------------------------------------