ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 74/15

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 234/2013

z dnia 15 marca 2013 r.

ustalające unijne ceny sprzedaży na produkty rybołówstwa wymienione w załączniku II do rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 na rok połowowy 2013

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (1), w szczególności jego art. 25 ust. 1 i 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Unijna cena sprzedaży jest ustalana przed rozpoczęciem roku połowowego dla każdego z produktów wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 104/2000, na poziomie równym co najmniej 70 % oraz nieprzekraczającym 90 % ceny orientacyjnej.

(2) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1242/2012 (2) ustala ceny orientacyjne na rok połowowy 2013 dla wszystkich odnośnych produktów.

(3) Ceny rynkowe różnią się znacznie w zależności od gatunków i postaci produktów, w szczególności w przypadku kalmara i morszczuka.

(4) Dlatego wskaźniki przeliczeniowe należy ustalić dla różnych gatunków i postaci produktów mrożonych wyładowanych na terenie Unii w celu ustalenia poziomu ceny, która uruchamia środek interwencyjny przewidziany w art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 104/2000.

(5) Niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane z mocą wsteczną od dnia 1 stycznia 2013 r., aby nie zakłócać działania systemu interwencji w roku 2013.

(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu powołanego rozporządzeniem (WE) nr 104/2000,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Unijne ceny sprzedaży określone w art. 25 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 104/2000, stosowane w ciągu roku połowowego 2013 do produktów wymienionych w załączniku II do tego rozporządzenia, oraz postaci produktów i wskaźniki przeliczeniowe, do których się one odnoszą, określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2013 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 15 marca 2013 r. W imieniu Komisji José Manuel BARROSO Przewodniczący

(1) Dz.U. L 17 z 21.1.2000, s. 22.

(2) Dz.U. L 352 z 21.12.2012, s. 6.
(4)

wpis „Hassan Abdullah Hersi Al-Turki (alias a) Hassan Turki, b) Hassen Abdelle Fihiye, c) Sheikh Hassan Abdullah Fahaih, d) Hassan Al- Turki, e) Hassan Abdillahi Hersi Turki, f) Sheikh Hassan Turki, g) Xasan Cabdilaahi Xirsi, h) Xasan Cabdulle Xirsi). Data urodzenia: około 1944 r. Miejsce urodzenia: Region V, Etiopia (region Ogaden we wschodniej Etiopii). Obywatelstwo: somalijskie. Dodatkowe informacje: a) podobno od listopada 2007 r. prowadzi działania w południowej Somalii, dolnym Jubalandzie w pobliżu Kismayo, głównie w miastach Dżilib i Burgabo; b) pochodzenie rodzinne: z klanu Ogaden, podklanu Reer-Abdille; c) należy do przywództwa Al-Itihaad Al-Islamiya (AIAI); d) objęty środkami, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 356/2010, dotyczącymi Somalii. Data wyznaczenia, o której mowa w art. 2a ust. 4 lit. b): 6.7.2004.”; w tytule „Osoby fizyczne” otrzymuje brzmienie: „Hassan Abdullah Hersi Al-Turki (alias a) Hassan Turki, b) Hassen Abdelle Fihiye, c) Sheikh Hassan Abdullah Fahaih, d) Hassan Al- Turki, e) Hassan Abdillahi Hersi Turki, f) Sheikh Hassan Turki, g) Xasan Cabdilaahi Xirsi, h) Xasan Cabdulle Xirsi). Data urodzenia: około 1944 r. Miejsce urodzenia: Region V, Etiopia (region Ogaden we wschodniej Etiopii). Obywatelstwo: somalijskie. Adres: podobno od listopada 2012 r. przebywa w południowej Somalii, dolnym Jubalandzie w pobliżu Kismayo, głównie w miastach Dżilib i Burgabo. Data wyznaczenia, o której mowa w art. 2a ust. 4 lit. b): 6.7.2004.”;
(3)

Informacje, które państwa członkowskie muszą przekazywać zgodnie z art. 188a ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, dotyczące obszarów wykarczowanych oraz zgodnie z art. 40 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 dotyczące średniej regionalnej wartości uprawnień przyznanych w odniesieniu do obszarów wykarczowanych, nie były jeszcze znane w chwili, gdy ustalono pułapy netto, o których mowa w art. 8 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, na 2013 r., w załączniku IV do wzmiankowanego rozporządzenia zmienionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 671/2012 (4). Kwoty tych pułapów były zatem oparte na szacunkach. W następstwie powiadomień przesłanych przez Niemcy, Grecję, Hiszpanię, Francję, Włochy, Luksemburg, Austrię, Portugalię i Słowenię na podstawie art. 188a ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 i art. 40 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 należy dokonać przeglądu kwoty pułapów na 2013 r. określonych w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 73/2009.
1)

artykuł 2a otrzymuje brzmienie: „Artykuł 2a 1. Do celów niniejszego artykułu »oliwa z oliwek wprowadzona do obrotu« oznacza całkowitą ilość oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn z oliwek odpowiedniego państwa członkowskiego konsumowanej w tym państwie członkowskim lub wywożonej z tego państwa członkowskiego. 2. Państwa członkowskie zapewniają selektywne przeprowadzanie opartych o analizę ryzyka i odpowiednio częstych kontroli zgodności, tak aby zagwarantować, że oliwa z oliwek wprowadzona do obrotu jest zgodna ze zgłoszoną kategorią. 3. Kryteria oceny ryzyka mogą obejmować: a) kategorię oliwy, okres produkcji, cenę oliwy w stosunku do innych olejów roślinnych, czynności związane z mieszaniem i pakowaniem, obiekty i warunki przechowywania, państwo pochodzenia, państwo przeznaczenia, środki transportu lub objętość partii; b) pozycję podmiotów gospodarczych w łańcuchu wprowadzania do obrotu, objętość lub wartość produktów wprowadzanych przez nie do obrotu, zakres kategorii oliwy, które wprowadzają do obrotu, rodzaj prowadzonej działalności, na przykład tłoczenie, przechowywanie, rafinowanie, mieszanie, pakowanie lub sprzedaż detaliczna; c) ustalenia poczynione podczas poprzednich kontroli, w tym liczbę i rodzaj stwierdzonych wad, typową jakość oliwy wprowadzanej do obrotu, efektywność wykorzystywanego wyposażenia technicznego; d) wiarygodność systemów zapewnienia jakości lub systemów samokontroli podmiotów gospodarczych w odniesieniu do zgodności z normami handlowymi; e) miejsce przeprowadzania kontroli, zwłaszcza jeśli jest to pierwszy punkt wprowadzenia produktów na teren Unii, ostatni punkt wyprowadzenia produktów z Unii lub miejsce, w którym oleje są produkowane, pakowane, ładowane lub sprzedawane konsumentowi finalnemu; f) wszelkie inne informacje, które mogą wskazywać na ryzyko niezgodności. 4. Państwa członkowskie z wyprzedzeniem ustanawiają: a) kryteria oceny ryzyka wystąpienia niezgodności poszczególnych partii; b) na podstawie analizy ryzyka dla każdej kategorii ryzyka – minimalną liczbę podmiotów gospodarczych, partii lub ilości podlegających kontroli zgodności. Rocznie przeprowadza się co najmniej jedną kontrolę zgodności na tysiąc ton oliwy z oliwek wprowadzonej do obrotu w państwie członkowskim. 5. Państwa członkowskie sprawdzają zgodność: a) przez przeprowadzenie, w dowolnej kolejności, analiz określonych w załączniku I; lub b) przez przeprowadzenie analiz w kolejności określonej w załączniku Ib w sprawie schematu decyzyjnego aż do osiągnięcia jednej z decyzji wymienionych w tym schemacie decyzyjnym.”;
(2)

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (WE) nr 326/2012 z dnia 17 kwietnia 2012 r. w sprawie podziału między „dostawy” i „sprzedaż bezpośrednią” krajowych kwot mlecznych ustalonych na rok 2011/2012 w załączniku IX do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (2) ustanawia podział między „dostawy” i „sprzedaż bezpośrednią” na okres od dnia 1 kwietnia 2011 r. do dnia 31 marca 2012 r. dla wszystkich państw członkowskich.
(1)

W art. 17 rozporządzenia Komisji (WE) nr 967/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do pozakwotowej produkcji cukru (2) ustanowiono terminy, w których państwa członkowskie mają obowiązek powiadomić Komisję o ilościach cukru przeniesionych na kolejny rok gospodarczy.
(4)

Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe i dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 oraz odpowiednie dane na poparcie zawartych we wniosku propozycji.
(2)

Preparat z endo-1,4-beta-ksylanazy, endo-1,3(4)-beta-glukanazy i endo-1,4-beta-glukanazy wytwarzanych przez Trichoderma longibrachiatum (ATCC 74252) został dopuszczony bez ograniczeń czasowych zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG jako dodatek paszowy stosowany u kurcząt rzeźnych rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1259/2004 (3), u indyków rzeźnych rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1206/2005 (4) oraz u kur niosek oraz prosiąt odsadzonych od maciory rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1876/2006 (5). Preparat ten został następnie wpisany do rejestru dodatków paszowych jako istniejący produkt zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
7.

Sirajuddin Jallaloudine Haqqani (alias a) Siraj Haqqani; b) Serajuddin Haqani; c) Siraj Haqani; d) Saraj Haqani; e) Khalifa) Uzasadnienie umieszczenia w wykazie: Na’ib Amir (zastępca dowódcy). Adres: a)Kela neighbourhood/Danda neighbourhood, Miramshah, North Waziristan, Pakistan; b)Manba’ul uloom Madrasa, Miramshah, North Waziristan, Pakistan; c)Dergey Manday Madrasa, Miramshah, North Waziristan, Pakistan. Data urodzenia: ok. 1977/1978 r. Miejsce urodzenia: a) Danda, Miramshah (Miran Śah), Północny Waziristan, Pakistan; b) miejscowość Srana, dystrykt Garda Saray, prowincja Paktia (Paktija), Afganistan; c) dystrykt Neka, prowincja Paktika, Afganistan; d) prowincja Khost (Chost), Afganistan. Obywatelstwo: afgańskie. Inne informacje: a) kierował siecią Haqqani od końca 2012 r.; b) syn Jallaloudine’a Haqaniego; c) należy do sekcji Sultan Khel, plemienia Zardan z Garda Saray w prowincji Paktia (Paktija), Afganistan; d) prawdopodobnie przebywa na pograniczu afgańsko-pakistańskim. Data umieszczenia w wykazie przez ONZ:13.9.2007 r. Dodatkowe informacje pochodzące ze streszczonego uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji: Sirajuddin Jallaloudine Haqqani jest jednym z najbardziej znaczących, wpływowych, charyzmatycznych i doświadczonych przywódców sieci Haqqani, bojówki ściśle związanej zarówno z talibami, jak i z Al-Kaidą, jest jednym z głównych dowódców operacyjnych tej sieci od 2004 r. Jednym z istotnych źródeł władzy i autorytetu Sirajuddina Haqqaniego jest jego ojciec, Jalaluddin Haqqani, były minister (reżim talibski), który był talibskim dowódcą wojskowym i łącznikiem między Al-Kaidą a talibami po obu stronach granicy afgańsko-pakistańskiej. W trakcie swojej kadencji ministra (reżim talibski) Jalaluddin Haqqani nawiązał bardzo bliskie kontakty z Al-Kaidą. Sirajuddin Haqqani jest silnie powiązany z talibami, którzy finansują jego operacje. Otrzymuje również fundusze od różnych innych grup i osób, w tym od baronów narkotykowych. Odgrywa kluczową rolę w operacjach terrorystycznych w Afganistanie i w działaniach wspierających na pakistańskich Terytoriach Plemiennych Administrowanych Federalnie. Jego powiązania z talibami zostały podane do wiadomości publicznej w maju 2006 r. przez mułłę Dadullaha, wówczas jednego z czołowych talibskich dowódców wojskowych, który oświadczył, że współpracował z Sirajuddinem Haqqanim i planował wspólnie z nim operacje. Ma on również powiązania z Jaish-i-Mohammedem. Sirajuddin Haqqani jest aktywnie zaangażowany w planowanie i przeprowadzanie ataków, których celem są Międzynarodowe Siły Wsparcia Bezpieczeństwa (ISAF), urzędnicy i cywile afgańscy, głównie we wschodnich i południowych regionach Afganistanu. Również regularnie rekrutuje i wysyła bojowników do prowincji Khost (Chost), Paktia (Paktija) i Paktika w Afganistanie. Sirajuddin Haqqani był zamieszany w samobójczy atak bombowy na autobus Akademii Policyjnej w Kabulu 18 czerwca 2007 r., w wyniku którego zginęło 35 policjantów.
(9)

Uznanie Szwajcarii zgodnie z art. 33 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 dotyczy obecnie nieprzetworzonych produktów rolnych oraz przetworzonych produktów rolnych przeznaczonych do wykorzystania jako żywność lub pasza. Organy Szwajcarii przekazały Komisji również wniosek o uznanie równoważności w odniesieniu do win ekologicznych. Analiza informacji przekazanych z tym wnioskiem oraz późniejsze wyjaśnienia przekazane przez organy Szwajcarii pozwoliły stwierdzić, że przepisy regulujące produkcję i kontrolę win ekologicznych w tym kraju są równoważne z przepisami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 834/2007 oraz w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli (4). W rezultacie uznanie równoważności Szwajcarii w odniesieniu do przetworzonych produktów przeznaczonych do wykorzystania jako żywność powinno również mieć zastosowanie do win ekologicznych.
(1)

Załącznik III do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1235/2008 (2) ustanawia wykaz krajów trzecich, których system produkcji i środki kontroli w odniesieniu do produkcji ekologicznej produktów rolnych uznane są za równoważne z zasadami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 834/2007. W odniesieniu do niektórych państw wymienionych w tym załączniku, zmienionym rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 508/2012 (3), adresy internetowe wskazane w odniesieniu do niektórych jednostek certyfikujących nie są poprawne lub przestały być aktualne.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 194/5

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 677/2013

z dnia 16 lipca 2013 r.

ustalające współczynnik przydziału w odniesieniu do dostępnych ilości cukru pozakwotowego do sprzedania na rynku Unii z zastosowaniem obniżonej opłaty za przekroczenie kwoty krajowej w roku gospodarczym 2012/2013

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 629/2013 z dnia 28 czerwca 2013 r. ustanawiające nadzwyczajne środki w odniesieniu do udostępniania cukru pozakwotowego i izoglukozy pozakwotowej na rynku Unii z zastosowaniem obniżonej opłaty z tytułu nadwyżek w roku gospodarczym 2012/2013 (2), w szczególności jego art. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Ilości objęte wnioskami o przyznanie świadectw dotyczącymi cukru pozakwotowego złożonymi od dnia 2 lipca 2013 r. do dnia 10 lipca 2013 r. i zgłoszonymi Komisji od dnia 10 lipca 2013 r. do dnia 12 lipca 2013 r. przekraczają limit określony w art. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 629/2013.

(2) W związku z tym zgodnie z art. 5 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 629/2013 należy ustalić współczynnik przydziału, który państwa członkowskie będą stosowały do ilości objętych każdym zgłoszonym wnioskiem o przyznanie świadectwa.

(3) W celu zapewnienia skutecznego zarządzania przedmiotowym środkiem niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski o wydanie świadectw dla cukru pozakwotowego zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 629/2013 od dnia 2 lipca 2013 r. do dnia 10 lipca 2013 r. i zgłoszone Komisji od dnia 10 lipca 2013 r. do dnia 12 lipca 2013 r., są mnożone przez współczynnik przydziału 53,134774 %.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 16 lipca 2013 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Jerzy PLEWA Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2) Dz.U. L 179 z 29.6.2013, s. 55.
Produkt (tak zwany „czujnik temperatury spalin”) składający się z: — termistora o mocy wyjściowej nieprzekraczającej 20 W, w obudowie, — śruby mocującej, — trzpienia ułatwiającego mocowanie wewnątrz układu wydechowego pojazdu, — przewodu elektrycznego z termoodporną powłoką, łączącego produkt z wtyczką, która z kolei umożliwia połączenie z układem sterowania silnika pojazdu. W zależności od temperatury zmienia się rezystancja termistora. Gdy produkt jest podłączony, zmiana rezystancji powoduje zmianę prądu elektrycznego, który przepływa do układu sterowania silnika. Produkt nie może przekształcać wyjściowego prądu elektrycznego na pomiar temperatury ani wyświetlać temperatury.

8533 21 00
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 252/23

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 915/2013

z dnia 23 września 2013 r.

zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 314/2004 dotyczące niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Zimbabwe

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 314/2004 z dnia 19 lutego 2004 r. dotyczące niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Zimbabwe (1), w szczególności jego art. 11 lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 314/2004 zawiera wykaz osób i podmiotów, których fundusze oraz zasoby ekonomiczne podlegają zamrożeniu na mocy tego rozporządzenia.

(2) W decyzji Rady 2011/101/WPZiB z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie środków ograniczających wobec Zimbabwe (2) określono osoby fizyczne i prawne, wobec których środki ograniczające mają być stosowane zgodnie z art. 5 tejże decyzji, a rozporządzenie (WE) nr 314/2004 nadaje skutek tej decyzji w takim zakresie, w jakim konieczne jest działanie na szczeblu Unii.

(3) W dniu 23 września 2013 r. Rada podjęła decyzję o wykreśleniu jednego wpisu z wykazu osób i podmiotów, wobec których powinny być stosowane środki ograniczające. W celu zapewnienia spójności ze wspomnianą decyzją Rady należy wprowadzić odpowiednie zmiany w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 314/2004.

(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 314/2004.

(5) W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu musi ono wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 314/2004 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 23 września 2013 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Szef Służby ds. Instrumentów Polityki Zagranicznej

(1) Dz.U. L 55 z 24.2.2004, s. 1.

(2) Dz.U. L 42 z 16.2.2011, s. 6-23.
(3)

W dniu 25 marca 2013 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustalenia współczynnika korygującego do płatności bezpośrednich przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do roku kalendarzowego 2013 (3). Parlament Europejski i Rada nie ustaliły dostosowania do dnia 30 czerwca, jak przewidziano w art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009. W związku z tym, zgodnie z art. 18 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, jeżeli do dnia 30 czerwca dostosowania te nie zostały ustalone, musi je ustalić Komisja.
(1)

Przedsiębiorstwo Pfizer Ltd. złożyło wniosek zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 dotyczący zmiany nazwy posiadacza zezwoleń w odniesieniu do rozporządzeń Komisji (WE) nr 2380/2001 (2), (WE) nr 1289/2004 (3), (WE) nr 1455/2004 (4), (WE) nr 1800/2004 (5), (WE) nr 600/2005 (6) i (UE) nr 874/2010 (7) oraz rozporządzeń wykonawczych Komisji (UE) nr 388/2011 (8), (UE) nr 532/2011 (9) i (UE) nr 900/2011 (10).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 277/9

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1000/2013

z dnia 17 października 2013 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albuminy jaj

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 143 w związku z jego art. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 614/2009 z dnia 7 lipca 2009 r. w sprawie wspólnego systemu handlu albuminami jaj i mleka (2), w szczególności jego art. 3 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/95 (3) ustanowiło szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności celnych przywozowych oraz ustaliło ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albuminy jaj.

(2) Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne dla produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj wynika, że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów, uwzględniając wahania cen w zależności od pochodzenia tych produktów.

(3) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1484/95.

(4) Ze względu na konieczność zagwarantowania, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania.

(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 zastępuje się tekstem załącznika do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 17 października 2013 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Jerzy PLEWA Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2) Dz.U. L 181 z 14.7.2009, s. 8.

(3) Dz.U. L 145 z 29.6.1995, s. 47.
(3)

Z powiadomień przesłanych zgodnie z art. 8 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1273/2011 wynika, że w odniesieniu do kontyngentu o numerze porządkowym 09.4138 wnioski złożone w ciągu pierwszych dziesięciu dni roboczych października 2013 r., na mocy art. 4 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia wykonawczego, odnoszą się do ilości większej niż ilość dostępna. Należy zatem określić ilości, na jakie pozwolenia mogą być wydawane, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski dla danego kontyngentu.
(1)

Substancja czynna diatomit (ziemia okrzemkowa) została włączona do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (2) dyrektywą Komisji 2008/127/WE (3) zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 24b rozporządzenia Komisji (WE) nr 2229/2004 (4). Od momentu zastąpienia dyrektywy 91/414/EWG rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 substancję tę uznaje się za zatwierdzoną na podstawie tego rozporządzenia i jest ona wymieniona w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (5).
(4)

Z uwagi na cel określony w art. 17 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, w odniesieniu do przypadków nieprzedłożenia dodatkowej dokumentacji zgodnej z przepisami rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 844/2012 nie później niż 30 miesięcy przed odpowiednią datą wygaśnięcia określoną w załączniku do niniejszego rozporządzenia, Komisja wyznaczy taką samą datę wygaśnięcia jak data obowiązująca przed niniejszym rozporządzeniem lub najwcześniejszą następną datę.