ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/776

z dnia 12 czerwca 2020 r.

nakładające ostateczne cła wyrównawcze na przywóz niektórych materiałów z włókna szklanego tkanych lub zszywanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Egiptu i zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/492 nakładające ostateczne cła antydumpingowe na przywóz niektórych materiałów z włókna szklanego tkanych lub zszywanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Egiptu

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1037 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej („rozporządzenie podstawowe”) (1), w szczególności jego art. 15 i art. 24 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. PROCEDURA

1.1. Wszczęcie postępowania

(1) W dniu 16 maja 2019 r. na podstawie art. 10 rozporządzenia podstawowego Komisja Europejska („Komisja”) wszczęła dochodzenie antysubsydyjne dotyczące przywozu do Unii niektórych materiałów z włókna szklanego tkanych lub zszywanych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”) i Egiptu (zwanych łącznie „państwami, których dotyczy postępowanie”). Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”) (2) w dniu 16 maja 2019 r.

(2) Komisja wszczęła dochodzenie w następstwie skargi złożonej w dniu 1 kwietnia 2019 r. przez Tech-Fab Europe („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących ponad 25 % ogólnej unijnej produkcji niektórych materiałów z włókna szklanego tkanych lub zszywanych. W skardze przedstawiono dowody na wystąpienie subsydiowania i wynikającej z niego szkody, które to dowody uznano za wystarczające, by uzasadnić wszczęcie dochodzenia.

(3) Przed wszczęciem dochodzenia antysubsydyjnego Komisja powiadomiła rząd Chin („rząd ChRL”) (3) i rząd Egiptu („rząd Egiptu”) (4) o wpłynięciu należycie udokumentowanej skargi oraz zaprosiła rząd ChRL i rząd Egiptu do udziału w konsultacjach zgodnie z art. 10 ust. 7 rozporządzenia podstawowego. W dniu 13 maja 2019 r. odbyły się konsultacje z rządem ChRL i rządem Egiptu. Nie osiągnięto jednak wspólnie uzgodnionego rozwiązania.

(4) W dniu 21 lutego 2019 r. Komisja wszczęła oddzielne dochodzenie antydumpingowe dotyczące tego samego produktu pochodzącego z ChRL i Egiptu (5) („oddzielne dochodzenie antydumpingowe”). W dniu 7 kwietnia 2020 r. Komisja nałożyła ostateczne cła antydumpingowe na przywóz produktu objętego postępowaniem pochodzącego z ChRL i Egiptu (6) („rozporządzenie w sprawie ostatecznych ceł antydumpingowych”). Analizy szkody, związku przyczynowego i interesu Unii przeprowadzone w ramach niniejszego dochodzenia antysubsydyjnego i w ramach oddzielnego dochodzenia antydumpingowego stosuje się odpowiednio, ponieważ definicje przemysłu unijnego, reprezentatywnych producentów unijnych, okresu badanego i okresu objętego dochodzeniem są takie same dla obu dochodzeń.

1.1.1. Uwagi rządu ChRL dotyczące wszczęcia dochodzenia

(5) Rząd ChRL stwierdził, że dochodzenia nie należy wszczynać, ponieważ skarga nie spełnia wymogów dotyczących dowodów zawartych w art. 11 ust. 2 i 3 Porozumienia WTO w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych („porozumienia SCM”) oraz w art. 10 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Zdaniem rządu ChRL dowody istnienia subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych, szkody i związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach subsydiowanych a szkodą były niewystarczające.

(6) Komisja odrzuciła ten argument. Informacje przedstawione w skardze jako dowody były odpowiednio dostępne skarżącemu na tamtym etapie. Jak przedstawiono w memorandum w sprawie wystarczających dowodów zawierającym dokonaną przez Komisję ocenę wszystkich dowodów dotyczących Chińskiej Republiki Ludowej i Egiptu, którymi dysponuje Komisja i na podstawie których wszczęła dochodzenie, na etapie wszczęcia postępowania istniały wystarczające dowody na to, że domniemane subsydia stanowiły podstawę środków wyrównawczych pod względem istnienia, kwoty i charakteru. W skardze przedstawiono również wystarczające dowody na występowanie szkody dla przemysłu Unii spowodowanej przez przywóz towarów po cenach subsydiowanych.

(7) W szczególności podczas konsultacji poprzedzających wszczęcie dochodzenia rząd ChRL wskazał, że odniesienia skarżącego do wszelkich chińskich planów, programów lub zaleceń były nieistotne, ponieważ nie są one wiążące oraz że przemysł materiałów z włókna szklanego nie został wymieniony ani w 13. chińskim planie pięcioletnim, ani w 13. planie pięcioletnim dotyczącym przemysłu materiałów budowlanych (2016–2020). Po wszczęciu postępowania rząd ChRL stwierdził również, że materiały z włókna szklanego nie są objęte dokumentem „Made in China 2025”. Komisja zauważyła, że rząd ChRL nie kwestionuje istnienia takich planów, programów lub zaleceń, a jedynie zakres, w jakim są one wiążące lub w jakim obejmują przemysł materiałów z włókna szklanego. Komisja zauważyła ponadto, że skarżący przedstawił dowody, z których wynika, że „nowe materiały” zostały wymienione w kilku dokumentach rządowych, natomiast „materiały na bazie szkła” zostały wymienione w 13. planie pięcioletnim dotyczącym przemysłu materiałów budowlanych (2016–2020). Rząd ChRL nie przedstawił żadnych dowodów na to, że twierdzenia te nie miałyby zastosowania w przypadku produktu objętego postępowaniem.

(8) Rząd ChRL stwierdził również, że ani Chinese Export & Credit Insurance Corporation („Sinosure”), ani banki komercyjne będące własnością państwa nie są organami publicznymi oraz że rząd ChRL nie powierzył im realizacji polityki ani kierowania bankami prywatnymi. Komisja zauważyła, że twierdzenie to jest związane z przywołanym już powyżej twierdzeniem oraz że w skardze wspomniano m.in. o prawie bankowym w Chinach, którego rząd ChRL nie kwestionuje jako należącego do chińskiego prawodawstwa. Komisja podkreśliła również, że w ramach ostatnich unijnych dochodzeń antysubsydyjnych wyciągnięto inne wnioski w tej sprawie (7).

(9) Ponadto rząd ChRL twierdził, że kredyty eksportowe dla nabywców są udzielane przedsiębiorstwom zagranicznym, a zatem nie przynoszą korzyści chińskim producentom materiałów z włókna szklanego. Komisja stwierdziła jednak, że korzyści przyznane przedsiębiorstwom zagranicznym będącym własnością chińskich producentów materiałów z włókna szklanego mogą być korzystne dla tych ostatnich.

(10) Rząd ChRL wskazał, że system podatkowy dotyczący przyspieszonej amortyzacji sprzętu używanego przez przedsiębiorstwa sektora zaawansowanych technologii do rozwoju i produkcji zaawansowanych technologii, jak również niektóre ze wspomnianych programów dotacji, zostały zakończone. Komisja przyjęła do wiadomości tę uwagę, ale podkreśliła, że nie ma ona zastosowania do wszystkich programów ani do poszczególnych szczebli organów rządowych (tj. krajowego, regionalnego lub lokalnego) wymienionych w skardze. Ponadto system podatkowy związany z przyspieszoną amortyzacją może nadal przynosić stałe korzyści, takie jak amortyzacja przez cały okres użytkowania odpowiedniego sprzętu, w tym prawdopodobnie w okresie objętym dochodzeniem.

(11) Po wszczęciu postępowania rząd ChRL stwierdził również, że skarżący nie określił warunków stosowania pozapaństwowego poziomu referencyjnego dla pożyczek i praw do użytkowania gruntów. Komisja ustaliła jednak, że zarzuty zawarte w skardze są poparte niedawnymi unijnymi dochodzeniami antysubsydyjnymi, w których stwierdzono potrzebę zastosowania zewnętrznych poziomów referencyjnych dostosowanych do warunków panujących w ChRL (8).

(12) Co więcej, rząd ChRL stwierdził, że skarga nie była poparta wystarczającymi dowodami, ponieważ opierała się głównie na poprzednich rozporządzeniach UE, które dotyczyły różnych zakresów produktów. Komisja zauważyła jednak, że ustalenia poczynione w ramach poprzednich i ostatnich dochodzeń antysubsydyjnych odnoszą się do tych samych programów subsydiowania, których dotyczyła skarga. Po wszczęciu postępowania rząd ChRL stwierdził ponadto, że w sektorze finansowym w latach 2016–2018 miały miejsce istotne zmiany i reformy, w związku z czym skarga nie mogła opierać się na żadnej istniejącej wcześniej sytuacji. Komisja zauważyła jednak, że skarżący przedstawił również dodatkowe dowody na to, że programy subsydiowania nadal istnieją i nie zostały znacząco zmienione. Komisja przypomniała ponadto, że rząd ChRL nie przedstawił dowodów podważających kontynuację odpowiednich programów. W związku z tym na etapie wszczęcia postępowania dostępne dowody wskazywały na to, że nie nastąpiły żadne istotne zmiany w przedmiotowych programach subsydiów. Ostatecznie zostało to również potwierdzone w toku niniejszego dochodzenia.

(13) Rząd ChRL stwierdził ponadto, w odniesieniu do różnych subsydiów, że wnioskodawca nie przedstawił dowodów na istnienie korzyści i szczególności. Komisja jest zdania, że skarżący przedstawił wystarczające dowody świadczące o korzyściach i szczególności, do jakich mógł uzyskać w rozsądny sposób dostęp. W każdym razie Komisja zbadała dowody zawarte w skardze i przedstawiła własną ocenę wszystkich istotnych elementów w memorandum w sprawie wystarczających dowodów, które przy wszczęciu postępowania włączono do dokumentacji udostępnionej do wglądu. Rząd ChRL powtórzył swoje uwagi po wszczęciu postępowania, ale nie przedstawił żadnych dalszych dowodów.

(14) Komisja uznała zatem, że w skardze przedstawiono dostateczne dowody wskazujące na istnienie domniemanego subsydiowania przez rząd ChRL.

(15) Ponadto szczególnym elementem niniejszej sprawy jest fakt, że domniemane subsydiowanie w Egipcie dotyczy dwóch przedsiębiorstw należących do Strefy Współpracy Gospodarczej i Handlowej Suez między Chinami i Egiptem („strefa SETC”), specjalnej strefy ekonomicznej utworzonej wspólnie przez ChRL i Egipt, które są dwoma krajami objętymi skargą. Komisja wyraziła zamiar przeprowadzenia dochodzenia w sprawie wszystkich subsydiów otrzymanych przez te przedsiębiorstwa w strefie SETC, bez względu na ich pochodzenie.

(16) W trakcie konsultacji poprzedzających wszczęcie postępowania rząd ChRL wskazał, że skarżący nie ma podstawy prawnej do zakwestionowania działań rządu ChRL za pośrednictwem produktu objętego postępowaniem pochodzącego lub wywożonego z Egiptu. Komisja odnotowała obawy rządu ChRL, ale nadal uważa, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie dochodzenia w sprawie domniemanych subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych przyznanych przedsiębiorstwom w strefie SETC, bez względu na ich pochodzenie.

(17) Po wszczęciu postępowania rząd ChRL stwierdził, że przy ustalaniu konsumpcji w Unii dostosowanie danych dotyczących przywozu z ChRL było niesprawiedliwe w porównaniu z dostosowaniem dokonanym w odniesieniu do danych dotyczących przywozu z innych państw trzecich, takich jak Rosja. Rząd ChRL stwierdził ponadto, że Komisja nie poddała tych dostosowań kontroli krzyżowej. Co więcej, rząd ChRL argumentował, że w dokumentacji nie ma żadnych informacji na temat tego, co stanowi informacje/badania rynkowe wykorzystywane w dostosowaniach dokonanych w odniesieniu do danych dotyczących przywozu.

(18) Jak wskazano również w motywie 937, w następstwie przeprowadzonej przez skarżącego analizy przywozu na podstawie kodów CN, przywóz oceniono również w oparciu o dane statystyczne dotyczące przywozu na poziomie TARIC, skontrolowano krzyżowo z innymi źródłami i w stosownych przypadkach skorygowano. W odniesieniu do Rosji dane dotyczące przywozu zostały poddane kontroli krzyżowej i dostosowane w oparciu o dane dotyczące przywozu pochodzące od producentów materiałów z włókna szklanego powiązanych z producentami unijnymi, którzy byli jedynymi znanymi producentami tych materiałów w Rosji. Metodykę tę uznano za rozsądną, prowadzącą do dokładnego oszacowania przywozu produktu objętego postępowaniem z Rosji. W ten sam sposób podczas dochodzenia, jak wyjaśniono w motywie 937 poniżej, Komisja dokonała kontroli krzyżowej danych Eurostatu na poziomie TARIC oraz danych przedstawionych przez znanych producentów w ChRL, którzy zgłosili się podczas kontroli wyrywkowej. Wielkość wywozu materiałów z włókna szklanego zgłoszona przez współpracujących chińskich producentów eksportujących stanowiła całość przywozu zarejestrowanego w Eurostacie w ramach odpowiednich kodów TARIC, a zatem cały wywóz uznano za produkt objęty postępowaniem. Ponadto, w przeciwieństwie do tego, co twierdził rząd ChRL, w skardze wyjaśniono, w jaki sposób wykorzystano informacje/badania rynkowe do dostosowania danych dotyczących przywozu. W związku z powyższym argument ten odrzucono.

(19) W swoich uwagach dotyczących wszczęcia postępowania rząd ChRL stwierdził, że rynek materiałów z włókna szklanego jest podzielony na segmenty i każdy z tych segmentów reprezentuje bardzo różne przedziały cenowe. Rząd ChRL argumentował, że trzy główne rodzaje produktów, tj. niedoprzędy tkane, tkaniny kierunkowe oraz materiały złożone, różnią się pod względem składu i etapów/procesów produkcji, a co za tym idzie – mają również różne koszty produkcji i ceny sprzedaży. Ponadto te trzy rodzaje produktów mają różne właściwości fizyczne i techniczne, które z kolei określają ich końcowe zastosowanie. Według rządu ChRL porównanie cen/ocena podcięcia cenowego, jak również ocena domniemanego szkodliwego wpływu przywozu z Chin, dokonana w skardze na poziomie zagregowanym, są mylące i niewystarczające bez faktycznej oceny zakresu obecności – tj. wielkości i udziału w rynku – producentów chińskich i unijnych w każdym z segmentów produktów.

(20) Komisja uznała, że rząd ChRL nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie tych twierdzeń. Na etapie wszczęcia postępowania skarżący przedstawił wystarczające dowody dotyczące kosztów i cen produktu objętego dochodzeniem. Istnienie różnych rodzajów produktów, które mogą różnić się pod względem procesów produkcyjnych, kosztów i cen sprzedaży, nie oznacza automatycznie, że ma miejsce segmentacja rynku. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia podstawowego skarżący musi dostarczyć informacje, które są dla niego odpowiednio dostępne. W związku z tym, że koszty i ceny rodzajów produktów wytwarzanych w Chinach są z natury rzeczy poufne i nie są dostępne dla skarżącego, Komisja uznała, że skarga zawierała wystarczające informacje, które były odpowiednio dostępne skarżącemu, aby wszcząć postępowanie.

(21) Ponadto zgodnie z informacjami zebranymi i otrzymanymi przez Komisję w toku dochodzenia unijny rynek materiałów z włókna szklanego nie dzieli się na segmenty. Twierdzenie, że te trzy rodzaje produktów – niedoprzędy tkane, tkaniny kierunkowe oraz materiały złożone – mają różne właściwości fizyczne i techniczne, które z kolei określają ich końcowe zastosowanie, jest niezgodne z prawdą. Jak wyjaśniono w skardze i w motywach 129–138 oraz jak bezsprzecznie twierdzi rząd ChRL, produkt objęty postępowaniem stosuje się do wzmacniania żywic termoplastycznych i termoutwardzalnych w przemyśle materiałów kompozytowych. Wiele elementów pokrywa się, jeśli chodzi o zastosowanie; wybrany typ materiału będzie zależał od wyglądu powierzchni, wypływu żywicy, naprężenia, któremu będzie podlegał produkt końcowy, oraz techniki aplikacji. Niektóre rodzaje produktów są szczególnie dobre do technik produkcji form zamkniętych lub do laminowania ręcznego.

(22) Te trzy rodzaje produktów mają następujące główne i nakładające się na siebie zastosowania: niedoprzędy tkane wykorzystuje się w zastosowaniach termoutwardzalnych, w szczególności w laminowaniu ręcznym, w wyrobach morskich (kadłubach i pokładach łodzi), elementach nadwozi pojazdów (np. ciężarówek, pociągów), skrzydłach wiatraków, rurach i zbiornikach. Tkaniny kierunkowe wykorzystuje się do budowy wyrobów morskich (kadłubów i pokładów łodzi), nadwozi i karoserii pojazdów (np. ciężarówek, pociągów), skrzydeł wiatraków i gondoli, nart i snowboardów, rur i zbiorników. Materiały złożone wykorzystuje się w zastosowaniach form zamkniętych do produkcji nadwozi i karoserii pojazdów, wyrobów morskich (kadłubów i pokładów łodzi), gondoli wiatraków i pojazdów rekreacyjnych.

(23) Ponadto Komisja zauważa, że nie jest niczym niezwykłym, iż w przypadku produktu objętego postępowaniem istnieją rodzaje produktów, które różnią się między sobą strukturą kosztów i ceną. To właśnie z tego powodu Komisja gromadzi dane na podstawie szczegółowej klasyfikacji rodzajów produktów. W klasyfikacji tej, oprócz form materiałów, rozróżnia się formaty sprzedaży, rodzaje używanego szkła, masę powierzchniową i gęstość niedoprzędów. Podcięcie cenowe obliczono, porównując poszczególne rodzaje produktów, a zatem wszystkie te cechy wzięto pod uwagę przy porównywaniu przywozu z ChRL z materiałami z włókna szklanego produkowanymi przez producentów unijnych. Argument ten został zatem odrzucony.

(24) W swoich uwagach dotyczących wszczęcia postępowania rząd ChRL stwierdził ponadto, że znaczne różnice między cenami importowymi materiałów z włókna szklanego pochodzących z różnych źródeł wyraźnie wskazują również, że rynek unijny w przypadku poszczególnych rodzajów produktów dzieli się na segmenty, a przywóz z różnych państw dotyczy różnych segmentów rynku.

(25) Jak zauważono powyżej, informacje zebrane przez Komisję w toku dochodzenia potwierdziły, że unijny rynek materiałów z włókna szklanego nie dzieli się na segmenty. Ponadto dochodzenie wykazało, że chińscy producenci eksportujący i egipscy producenci eksportujący nie dokonują wywozu zupełnie innych rodzajów materiałów z włókna szklanego. Podobieństwo między produktami sprzedawanymi przez producentów eksportujących w Chinach i Egipcie wynosiło około 90 %. Argument ten został zatem odrzucony.

(26) W swoich uwagach dotyczących wszczęcia postępowania rząd ChRL argumentował ponadto, że porównanie chińskich cen importowych i obliczenie podcięcia cenowego w skardze opierało się na nieporównywalnych i wybranych danych, które zostały nieprawidłowo dostosowane.

(27) Jak wspomniano powyżej, w art. 10 ust. 2 rozporządzenia podstawowego określono standardowe dowody, które skarżący ma przedstawić w skardze. W związku z tym, choć informacje te muszą być wystarczające, to muszą być również odpowiednio dostępne dla skarżącego. Ponieważ informacje dotyczące kosztów i cen są z natury rzeczy poufne, na etapie wszczęcia postępowania skarżący nie ma dostępu do dokładnych danych dotyczących kosztów i cen poszczególnych rodzajów produktów wywożonych przez przedsiębiorstwa w państwach trzecich. Dostarczone informacje uznano jednak za wystarczające do wszczęcia dochodzenia, ponieważ opierały się na danych statystycznych Eurostatu dotyczących chińskich cen importowych.

(28) Komisja zauważyła również, że – jak określono w motywie 965 – obliczenie podcięcia cenowego podczas dochodzenia opierało się głównie na rzeczywistych szczegółowych danych objętych próbą producentów unijnych i producentów eksportujących, które potwierdziły zarzuty dotyczące podcięcia cenowego zawarte w skardze w oparciu o dane statystyczne Eurostatu. W związku z tym argument ten uznano za nieuzasadniony również w odniesieniu do danych wykorzystanych w dochodzeniu.

(29) W swoich uwagach dotyczących wszczęcia postępowania rząd ChRL stwierdził, że przywóz z Chin materiałów z włókna szklanego nie spowodował presji cenowej. Stwierdzenie to nie zostało poparte żadnymi dowodami.

(30) W skardze przedstawiono natomiast informacje na temat wpływu przywozu towarów po cenach subsydiowanych na ceny produktu podobnego na rynku unijnym oraz wpływu tego przywozu na przemysł Unii, które uznano za wystarczające do wszczęcia dochodzenia. Z dowodów przedstawionych w skardze wynika, że ceny unijne zostały znacznie podcięte zarówno przez egipskie, jak i chińskie ceny importowe.

(31) Ponadto stwierdzenie to jest niezgodne ze stanem faktycznym. Jak stwierdziła Komisja w toku dochodzenia i jak wyjaśniono w motywie 966, objęci próbą chińscy producenci eksportujący znacząco podcięli ceny przemysłu Unii w okresie objętym dochodzeniem. Argument ten został zatem odrzucony.

(32) W swoich uwagach dotyczących wszczęcia postępowania rząd ChRL argumentował, że kumulacja przywozu z Chin i Egiptu do celów analizy szkody nie jest uzasadniona w przedmiotowej sprawie. Wynika to z faktu, że warunki konkurencji między przywozem z tych państw oraz między przywozem z tych państw a produktem podobnym wytwarzanym i sprzedawanym przez przemysł Unii na rynku unijnym różnią się znacząco. Rząd ChRL twierdził, że chińskie materiały z włókna szklanego nie konkurują z egipskimi materiałami z włókna szklanego, ponieważ (i) do 2017 r. przywóz egipskich materiałów z włókna szklanego praktycznie nie istniał; (ii) przywóz chińskich i egipskich materiałów z włókna szklanego charakteryzowały zupełnie sprzeczne tendencje; (iii) przywóz z Egiptu jest inaczej wyceniany; oraz (iv) zgodnie z własnymi obliczeniami skarżącego przywóz z Egiptu obejmuje wyłącznie tkaniny kierunkowe, a zatem nie konkuruje ze sprzedażą unijnych i chińskich materiałów z włókna szklanego na rynku unijnym.

(33) Komisja zauważyła najpierw, że skarga zawierała wystarczające dowody wskazujące na to, że przywóz produktu objętego postępowaniem był subsydiowany, a wielkość przywozu była znaczna i powodowała szkodę dla przemysłu Unii. Zawierała ona również szereg elementów dotyczących łącznej oceny przywozu z dwóch państw, których dotyczy postępowanie (w szczególności, że dla każdego państwa szacowane kwoty subsydiowania nie są de minimis (9), że dla każdego państwa wielkość przywozu jest znacząca (10) i że państwa, których dotyczy postępowanie, konkurują ze sobą, z produktem podobnym i państwami trzecimi oraz że produkty wywożone przez te państwa mają te same właściwości i zastosowania końcowe co produkt podobny (11)), co do których stwierdzono, że przezwyciężyły swoje obciążenie na etapie wszczęcia postępowania. Dowody te poddano dalszej analizie w toku dochodzenia, a Komisja potwierdziła, że warunki kumulacji zostały spełnione, jak opisano szczegółowo w motywach 947–950.

(34) Rząd ChRL twierdził ponadto, że wielkość przywozu z Chin zmniejszyła się w okresie badanym i nie mogła spowodować szkody dla producentów unijnych.

(35) Jak omówiono powyżej, skarga zawierała wystarczające dowody na to, że przywóz materiałów z włókna szklanego z Chin i Egiptu należy oceniać w sposób łączny. Zgodnie z dowodami zawartymi w skardze przywóz materiałów z włókna szklanego z obu państw konkuruje ze sobą i z produktem podobnym, jak również z przywozem z państw trzecich. Towary przywożone z ChRL i Egiptu mają te same cechy produktu i zastosowania oraz są sprzedawane klientom w całej Unii na zasadzie bezpośredniej konkurencji z materiałami z włókna szklanego produkowanymi przez przemysł Unii i państwa trzecie.

(36) W swoich uwagach dotyczących wszczęcia postępowania rząd ChRL stwierdził, że skarżący nie przedstawił wiarygodnych danych dotyczących całego przemysłu Unii, ponieważ dane dla podmiotów nieskarżących były niewiarygodne. Ponadto skarżący nie przedstawił informacji na temat kilku wskaźników szkody.

(37) Rząd ChRL nie wyjaśnił, pod jakim względem dane te były niewiarygodne. Ponadto skarżący nie miał dostępu do informacji poufnych na temat danych dotyczących sprzedaży i produkcji nieskarżących producentów unijnych. Skarżący przedstawił zatem dane szacunkowe, które uznano za rozsądne i wystarczająco dokładne oraz zgodne z art. 10 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Aby przedstawić wystarczające dowody szkody, nie ma obowiązku dostarczenia danych na temat wszystkich wskaźników szkody, o których mowa w art. 8 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, ani też wszystkie wskaźniki szkody nie muszą wykazywać tendencji spadkowej.

(38) Komisja zauważyła, że próba producentów unijnych wybranych w toku dochodzenia obejmowała największego nieskarżącego producenta, co dało Komisji możliwość przeprowadzenia kontroli krzyżowej dużych zbiorów danych dostarczonych przez skarżącego. Ponadto w ramach dochodzenia Komisja wzięła pod uwagę wszystkie istotne wskaźniki szkody. Argument ten został zatem odrzucony.

(39) W swoich uwagach dotyczących wszczęcia postępowania rząd ChRL stwierdził, że producenci unijni nie są poszkodowani, a w szczególności nie z powodu przywozu z Chin. Według rządu ChRL między 2015 r. a okresem objętym dochodzeniem, którego dotyczyła skarga, przemysł Unii radził sobie dobrze i zasadniczo wszystkie wskaźniki szkody kształtowały się dodatnio lub pozostawały stabilne.

(40) Dane zawarte w skardze wyraźnie wskazują, że przemysł Unii poniósł istotną szkodę w wyniku znacznego podcięcia cenowego przywozu materiałów z włókna szklanego po cenach subsydiowanych z państw, których dotyczy postępowanie. Produkcja, sprzedaż i udział w rynku przemysłu Unii znacznie spadły. Skarżący byli zmuszeni do zmniejszenia inwestycji i zatrudnienia. Zapasy producentów unijnych popierających skargę wzrosły, a ich rentowność spadła.

(41) Komisja zauważyła, że podczas dochodzenia na podstawie wskaźników szkody ustalonych w oparciu o rzeczywiste zweryfikowane dane dostarczone przez producentów unijnych objętych próbą stwierdzono istotną szkodę, spowodowaną przywozem z państw, których dotyczy postępowanie. Rząd ChRL przedstawił uwagi na temat tych wskaźników w swoich uwagach dotyczących ostatecznego ujawnienia (12). Uwagi te omówiono w sekcji 5.4. niniejszego rozporządzenia.

(42) W swoich uwagach dotyczących wszczęcia postępowania rząd ChRL stwierdził, że przemysł Unii poniósł szkodę z powodu powiązanego z nim przywozu z państw trzecich i spadku popytu na rynku unijnym.

(43) Komisja nie zgodziła się z tym twierdzeniem. W skardze wykazano, że ze względu na niską wielkość powiązanego przywozu z państw trzecich nie mógł on spowodować istotnej szkody. Z przeprowadzonej przez skarżącego analizy wskaźników szkody wynika ponadto, że szkody nie można wytłumaczyć spadkiem popytu na rynku unijnym, ponieważ straty w udziale w rynku świadczą o tym, że spadek sprzedaży wyraźnie wykraczał poza spadek konsumpcji.

(44) Skarżący przedstawił wystarczające dowody na istnienie związku przyczynowego między przywozem z państw, których dotyczy postępowanie, a szkodą. Ponadto skarżący przeanalizował inne potencjalne przyczyny szkody, takie jak wyniki producentów unijnych, wyniki wywozu producentów unijnych oraz przywóz z innych państw trzecich.

(45) W trakcie dochodzenia przywóz z państw trzecich oraz spadek popytu na rynku unijnym zbadano w sekcji 6.2 poniżej. Po ostatecznym ujawnieniu nie przedstawiono żadnych nowych argumentów w uwagach rządu ChRL dotyczących wszczęcia postępowania. Argument ten został zatem odrzucony.

(46) W swoich uwagach dotyczących wszczęcia postępowania rząd ChRL stwierdził, że zintegrowani pionowo producenci unijni ponieśli szkodę z powodu kosztów związanych ze „wsteczną integracją” i zmniejszonej zdolności do sprzedaży na otwartym rynku wynikającej z „integracji w dół”.

(47) W momencie wszczęcia postępowania przemysł Unii nie udostępnił żadnych informacji dotyczących widocznej niekorzystnej sytuacji konkurencyjnej. Co więcej, producenci unijni w przeważającej mierze nie są zintegrowani pionowo.

(48) Ponadto Komisja zauważyła, że w toku dochodzenia nie stwierdzono nadmiernych kosztów wynikających z integracji pionowej. Wszyscy objęci próbą producenci unijni prowadzili również sprzedaż głównie na rzecz niepowiązanych klientów. Argument ten został zatem odrzucony.

(49) W swoich uwagach dotyczących wszczęcia postępowania rząd ChRL argumentował, że różne tendencje w sprzedaży skarżącego i nieskarżących producentów między rokiem 2015 a okresem objętym dochodzeniem, którego dotyczyła skarga, wskazują, że te dwie grupy producentów konkurują ze sobą w kontekście sprzedaży i klientów. Utrata sprzedaży i udziału w rynku przez skarżących producentów na rzecz nieskarżących producentów była zatem również prawdopodobną przyczyną tego, że ci pierwsi ponieśli straty pod względem wielkości sprzedaży i nie mogli podnieść cen w okresie objętym dochodzeniem, którego dotyczyła skarga.

(50) Konkurencja między producentami unijnymi jest konsekwencją wolnego rynku i zazwyczaj stanowi raczej założenie (chyba że np. istnieją dowody na istnienie praktyk ograniczających konkurencję, co nie ma miejsca) niż czynnik wyjaśniający istnienie szkody. W związku z tym nie tylko skarżący i nieskarżący producenci unijni konkurują ze sobą na rynku unijnym, ale także sami skarżący producenci unijni konkurują ze sobą. Nie można tego uznać za osłabienie związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach subsydiowanych a istotną szkodą poniesioną przez cały przemysł Unii. Ustalenia dotyczące istotnej szkody bazujące na ważnej próbie opierają się na ocenie całego przemysłu, w tym na danych pochodzących od skarżących i nieskarżących podmiotów (dane mikro i makro).

(51) W trakcie dochodzenia, jak określono w Nocie do akt dotyczącej kontroli prowadzonej przez zainteresowaną stronę w sprawie ostatecznej próby producentów unijnych z dnia 21 czerwca 2019 r., próba producentów unijnych składała się zarówno ze skarżących, jak i nieskarżących producentów unijnych. Ponadto ustalenie szkody nie dotyczyło tylko skarżących producentów unijnych, lecz całego przemysłu Unii. W związku z powyższym argument ten odrzucono.

(52) Co więcej, w uwagach zgłoszonych po wszczęciu postępowania rząd ChRL stwierdził, że w odniesieniu do kluczowych informacji, takich jak informacje na temat popierających skargę i główne dane dotyczące szkody, przyznano nadmierną poufność. Rząd ChRL stwierdził, że uniemożliwiło mu to właściwe obalenie zarzutów dotyczących szkody przedstawionych przez skarżącego.

(53) Komisja uznała, że wersja skargi otwarta do wglądu zainteresowanych stron zawiera wszystkie istotne dowody oraz niepoufne streszczenia danych, które zostały objęte poufnym traktowaniem w celu umożliwienia zainteresowanym stronom skorzystania z prawa do obrony w trakcie całego postępowania. Przypomina się, że w art. 29 rozporządzenia podstawowego przewidziano ochronę informacji poufnych w okolicznościach, w których ujawnienie stworzyłoby znaczącą przewagę konkurencyjną konkurenta lub miałoby znacząco negatywne skutki dla osoby przekazującej informacje lub osoby, od której ta ostatnia otrzymała te informacje. Zarzuty rządu ChRL w tym zakresie zostały zatem odrzucone.

1.1.2. Uwagi rządu Egiptu dotyczące wszczęcia dochodzenia

(54) Rząd Egiptu stwierdził, że dochodzenia nie należy wszczynać, ponieważ skarga nie spełnia wymogów dotyczących dowodów zawartych w art. 11 ust. 2 Porozumienia WTO w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych oraz w art. 10 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Zdaniem rządu Egiptu dowody istnienia subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych, szkody i związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach subsydiowanych a szkodą były niewystarczające. Komisja odrzuciła ten argument z tych samych powodów, które wymieniono w motywie 6 powyżej.

(55) Podczas konsultacji poprzedzających wszczęcie dochodzenia rząd Egiptu poinformował, że skarżący nie przedstawił dowodów na to, że rząd egipski udzielił rzekomo preferencyjnych pożyczek. Mając jednak na uwadze dowody przedstawione w skardze, a w szczególności ustalenia między Chinami a Egiptem, jak również cele tych ustaleń, Komisja jest zdania, że skarżący przedstawił wystarczające dowody, do jakich mógł uzyskać w rozsądny sposób dostęp, wykazując, że rządowi Egiptu można przypisać przyznawanie subsydiów za pomocą kredytów preferencyjnych.

(56) Ponadto rząd Egiptu twierdził, że domniemane korzyści podatkowe zostały usunięte z prawodawstwa w 2015 r. oraz że skarżący nie przedstawił dowodów na to, że nadal ubiega się o istniejące projekty. Komisja ustaliła jednak, że skarżący przedstawił wystarczające dowody świadczące o istnieniu zasady praw nabytych w zakresie takich korzyści podatkowych, do jakich mógł uzyskać w rozsądny sposób dostęp.

(57) Rząd Egiptu stwierdził również, że umorzenie należności celnych przywozowych od surowców nie stanowi subsydium w zakresie, w jakim te przywożone produkty są ponownie wywożone jako takie lub jako przetworzone na produkt przetworzony. Komisja uznała, że jedynie nadmierne umorzenie należności celnych przywozowych od surowców jest subsydium stanowiącym podstawę środków wyrównawczych i zwróciła na to szczególną uwagę w trakcie dochodzenia. Komisja zauważyła również, że uwaga rządu Egiptu nie ma zastosowania do urządzeń produkcyjnych.

(58) Rząd Egiptu stwierdził, że skarżący nie dostarczył dowodów na istnienie korzyści z tytułu przyznania gruntów za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia. Komisja ustaliła jednak, że skarżący przedstawił wystarczające dowody świadczące o istnieniu korzyści, do których to dowodów mógł uzyskać w rozsądny sposób dostęp.

(59) Ponadto rząd Egiptu wskazał, że skarżący nie przedstawił dowodów na istnienie szczególności dotyczącej dostarczania energii elektrycznej za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia, ponieważ szczególność nie istnieje, gdy dostęp do subsydium jest uzależniony od obiektywnych warunków. Komisja zauważyła, że rząd Egiptu nie przedstawił żadnych dowodów w odniesieniu do takich obiektywnych warunków podczas konsultacji poprzedzających wszczęcie dochodzenia.

(60) Dlatego stwierdziła, że skarga zawierała wystarczające dowody, aby rozpocząć dochodzenie w sprawie domniemanych subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych, przyznanych bezpośrednio lub pośrednio przez rząd Egiptu.

1.1.3. Uwagi dotyczące oddzielnego dochodzenia antydumpingowego

(61) W następstwie ujawnienia ostatecznych ustaleń grupa Yuntianhua stwierdziła, że zastąpienie czynników produkcji przeprowadzone w ramach oddzielnego dochodzenia antydumpingowego jest niewłaściwe, i zwróciła się do Komisji o obliczenie marginesu dumpingu dla producentów eksportujących tej grupy bez odwoływania się do art. 2 ust. 6a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej („podstawowe rozporządzenie antydumpingowe”) (13). Według grupy Yuntianhua w toku dochodzenia antysubsydyjnego nie znaleziono żadnych dowodów na to, że materiały z włókna szklanego dostarczono za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia. Grupa twierdziła również, że w toku dochodzenia antysubsydyjnego przyjęto, iż materiały z włókna szklanego zakupiono po niezakłóconej wartości rynkowej, ponieważ do obliczenia korzyści z subsydiów wykorzystano obrót dostawców materiałów i surowców.

(62) Po pierwsze, Komisja zauważyła, że uwagi dotyczące obliczeń i metodyki zastosowanych w ramach oddzielnego dochodzenia antydumpingowego nie są objęte zakresem niniejszego postępowania. W związku z tym, w kontekście wspomnianego dochodzenia, należy przedstawić uwagi dotyczące metodyki stosowanej do określenia dumpingu.

(63) Po drugie, w toku dochodzenia – jak opisano w sekcji 3 – wykazano, że główni dostawcy producentów eksportujących w znacznym stopniu korzystali z subsydiów rządowych. Komisja przypomniała, że wykorzystanie obrotów przedsiębiorstw powiązanych dostarczających materiały i surowce nie oznacza akceptacji niezakłóconej wartości rynkowej tych dostaw. Wręcz przeciwnie, obrót stanowi klucz rozliczeniowy, który pozwala na prawidłowy podział ustalonych subsydiów, z których korzystali producenci eksportujący.

(64) Ponadto Komisja zauważyła, że ustalenia dokonane na mocy art. 2 ust. 6a podstawowego rozporządzenia antydumpingowego odnoszą się do znaczących zakłóceń, gdy na ceny lub koszty wpływa istotna interwencja rządowa. Różne elementy zostały zbadane w tym kontekście całościowo. W związku z powyższym fakt, że dochodzenie antydumpingowe na podstawie art. 2 ust. 6a nie opiera się na dowodach dotyczących subsydiowania surowców lub produktu objętego postępowaniem, nie stanowi przeszkody dla Komisji w prowadzeniu odrębnego dochodzenia w sprawie istnienia subsydiowania, zgodnie z obowiązującymi przepisami rozporządzenia podstawowego. Argumenty grupy Yuntianhua zostały zatem odrzucone.

(65) W następstwie ujawnienia dodatkowych ostatecznych ustaleń grupa Yuntianhua twierdziła, że ujawnienie to zawierało nowe ustalenia dotyczące: (i) braku segmentacji rynku materiałów z włókna szklanego; (ii) właściwości fizycznych i technicznych produktu; (iii) struktury kosztów i cen; (iv) podwójnego liczenia wynikającego z równoczesnego nałożenia ceł antydumpingowych i antysubsydyjnych, które wpłynęły na poziom ostatecznych ceł antydumpingowych nałożonych w dniu 7 kwietnia 2020 r.; oraz (v) faktu, że margines dumpingu ustalony w dochodzeniu antydumpingowym w odniesieniu do tej strony był nieprawidłowy i powinien zostać obniżony o całą kwotę subsydiowania ustaloną w ChRL, aby uniknąć podwójnego liczenia. Elementów tych nie zawarto w ostatecznym ujawnieniu równoległej procedury antydumpingowej, które tym samym nie zawierałoby tych istotnych ustaleń i twierdzeń. W rezultacie, zdaniem tej strony, rozporządzenie (UE) 2020/492 w sprawie ostatecznych ceł antydumpingowych byłoby w oczywisty sposób nieuzasadnione i niezgodne z prawem, a margines dumpingu w wysokości 64,7 % występujący w rozporządzeniu antydumpingowym (UE) 2020/492 byłby błędny.

(66) Komisja zauważyła w pierwszej kolejności, że wyjaśnienia zawarte w ujawnieniu dodatkowych ostatecznych ustaleń w ramach niniejszego postępowania są odpowiedzią na uwagi otrzymane przez strony w następstwie tego ujawnienia, a zatem zawierają więcej szczegółów dotyczących ustaleń dokonanych przez Komisję. W związku z tym nie stanowią one nowych ustaleń, a jedynie odnoszą się do uwag zainteresowanych stron.

(67) Ponadto – w odniesieniu do punktów (i)–(iii) podniesionych przez tę stronę, tj. braku segmentacji rynku materiałów z włókna szklanego, charakterystyki produktu oraz struktury kosztów i cen – Komisja zauważyła, że uwagi zawarte w dodatkowym ujawnieniu dotyczącym tych trzech punktów miały na celu ustosunkowanie się do nowych argumentów zgłoszonych przez strony. Te nowe argumenty przedstawiono wyłącznie w kontekście niniejszego postępowania antysubsydyjnego. Jedyny argument podniesiony w postępowaniu antydumpingowym w sprawie segmentacji dotyczył tego, że producenci unijni będą wytwarzać wyłącznie produkty przeznaczone dla klientów OEM, a na segment OEM nie należy nakładać żadnych środków. Argumenty te zostały dokładnie omówione w motywie 409 rozporządzenia antydumpingowego (14). Dlatego też Komisja nie mogła odnieść się do tych nowych uwag już w kontekście ujawnienia ustaleń antydumpingowych. Rozporządzenie w sprawie ostatecznych ceł antydumpingowych zawierało wszystkie istotne ustalenia i twierdzenia, na podstawie których Komisja podjęła decyzję w odniesieniu do tej procedury i w pełni odniosła się do wszystkich argumentów, które zostały podniesione w kontekście tego postępowania. Ustalenia w ramach postępowania antysubsydyjnego nie mają wpływu na argumentację przewidzianą w rozporządzeniu w sprawie ostatecznych ceł antydumpingowych.

(68) Ponadto, z merytorycznego punktu widzenia, punkty te nie mają wpływu na ustalenia dochodzenia ani nie zmieniają w żaden sposób jego wyników – ani w zakresie antydumpingu, ani antysubsydyjności. Dlatego też punkty te nie mają żadnego wpływu w sytuacji strony podnoszącej ten argument lub innych stron. Mimo to Komisja postanowiła dać stronom dodatkową możliwość przedstawienia uwag na temat tych kwestii. Chociaż strony same nie wprowadziły żadnych zmian (a zatem Komisja zasadniczo nie miała obowiązku odnieść się do nich w dodatkowym ujawnieniu, lecz w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych), zostały one uwzględnione w ujawnieniu dodatkowych ostatecznych ustaleń. Z tych wszystkich powodów powyższe argumenty zostały odrzucone.

(69) W każdym razie nie ma sprzeczności między wynikami obu dochodzeń. Jedyna różnica polega na tym, że strony miały możliwość przedstawienia uwag na późniejszym etapie i przedstawiły dodatkowe uwagi w ramach niniejszego postępowania. Komisja miała obowiązek odpowiedzieć na te uwagi i uczyniła to w niniejszym rozporządzeniu.

(70) W szczególności w odniesieniu do dwóch ostatnich kwestii, pkt (iv) i (v) w motywie 67 powyżej, dotyczących możliwego podwójnego liczenia i marginesu dumpingu, Komisja zauważyła, co następuje. Po pierwsze, jak już wyjaśniono w odpowiedzi na uwagi stron dotyczące ujawnienia ostatecznych ustaleń niniejszego postępowania, w szczególności w motywie 1137, Komisja w pełni zajęła się potencjalną kwestią podwójnego liczenia i zapewniła wszystkim stronom możliwość przedstawienia uwag w trakcie niniejszego postępowania. Nie mogła tego zrobić w kontekście trwającego wówczas postępowania antydumpingowego. Po drugie, Komisja zauważa, że w kontekście oddzielnych postępowań antydumpingowych i antysubsydyjnych dotyczących tego samego produktu pochodzącego z tego samego państwa, w którym nałożenie ceł wyrównawczych następuje później niż nałożenie ceł antydumpingowych, nie ma innej możliwości niż zmiana wcześniej nałożonych ceł antydumpingowych. Należy tego dokonać w celu uwzględnienia nowych ceł wyrównawczych, zapobiegając jednocześnie podwójnemu liczeniu i przestrzegając zasady niższego cła, jeżeli ma to zastosowanie i jest istotne. W tym celu, w tych przypadkach, technika legislacyjna polega na nałożeniu odpowiednich ceł wyrównawczych, a następnie jednoczesnej odpowiedniej zmianie obowiązujących ceł antydumpingowych w drodze tego samego rozporządzenia. Dlatego też, w przeciwieństwie do tego, co twierdzi ta strona, rozporządzenie antydumpingowe (UE) 2020/492 nie jest w sposób oczywisty błędne i nieuzasadnione. Odpowiednie oceny i argumenty zostały w pełni uwzględnione w niniejszym rozporządzeniu, które stanowi również podstawę do zmiany rozporządzenia w sprawie ostatecznych ceł antydumpingowych. W związku z tym, że odpowiednie cło antydumpingowe mające zastosowanie do grupy Yuntianhua jest również odpowiednio zmieniane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, jak wyjaśniono szczegółowo w sekcji 8, także twierdzenie tej strony, że poziom jej cła antydumpingowego w rozporządzeniu (UE) 2020/492 jest nieprawidłowy zarówno pod względem faktycznym, jak i prawnym, jest błędne. Ze wszystkich tych powodów argumenty grupy Yuntianhua zostają odrzucone.

1.2. Rejestracja przywozu

(71) Dnia 31 lipca 2019 r. skarżący złożył wniosek o rejestrację przywozu materiałów z włókna szklanego pochodzących z państw, których dotyczy postępowanie, na podstawie art. 24 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. Dnia 21 listopada 2019 r. skarżący ponownie złożył wniosek o rejestrację towarów na podstawie art. 24 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, zawierający zaktualizowane wartości liczbowe dotyczące przywozu.

(72) Na podstawie art. 24 ust. 5 rozporządzenia podstawowego przywóz produktu objętego postępowaniem zostaje poddany rejestracji, aby w przypadku dokonania ustaleń w ramach postępowania prowadzących do nałożenia ostatecznych ceł wyrównawczych zapewnić możliwość pobrania tych ceł od zarejestrowanego przywozu z mocą wsteczną, jeżeli spełnione są niezbędne warunki, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi.

(73) W odpowiedzi na wniosek o rejestrację zainteresowane strony przedstawiły uwagi, do których Komisja ustosunkowała się w rozporządzeniu w sprawie rejestracji. Komisja posiadała wystarczające dowody uzasadniające potrzebę rejestracji przywozu.

(74) W dniu 21 stycznia 2020 r. Komisja opublikowała rozporządzenie wykonawcze (UE) 2020/44 („rozporządzenie w sprawie rejestracji”) (15) dotyczące objęcia rejestracją przywozu materiałów z włókna szklanego pochodzących z ChRL i Egiptu od dnia 22 stycznia 2020 r.

1.3. Wyjaśnienie zakresu produktu

(75) W toku dochodzenia okazało się, że niektóre podmioty gospodarcze nie zgłosiły się z powodu niewłaściwego zrozumienia definicji produktu objętego dochodzeniem. Z tego względu 18 września 2019 r. Komisja sprecyzowała brzmienie opisu dotyczącego zakresu produktu zawartego w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania poprzez publikację zawiadomienia („zawiadomienie wyjaśniające”) (16). Zawiadomienie wyjaśniające umożliwiło również stronom zgłaszanie się w określonym terminie w celu ujawnienia się i zwrócenia o udostępnienie kwestionariusza, jeśli miały takie życzenie. Żadna zainteresowana strona nie przekazała jakichkolwiek uwag dotyczących zawiadomienia wyjaśniającego ani nie zwróciła się o udostępnienie kwestionariusza.

(76) Po publikacji zawiadomienia wyjaśniającego oraz w dalszym dochodzeniu potwierdzone zostało, że żaden z podmiotów gospodarczych nie zgłosił się z powodu możliwego niezrozumienia definicji produktu objętego postępowaniem zawartego w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

1.4. Okres objęty dochodzeniem i okres badany

(77) Dochodzenie dotyczące subsydiowania i powstałej szkody obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2015 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).

(78) Zarówno w przypadku obecnego dochodzenia antysubsydyjnego, jak i dochodzenia antydumpingowego, o którym mowa w motywie 4, okres objęty dochodzeniem i okres badany są te same.

1.5. Zainteresowane strony

(79) W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja wezwała zainteresowane strony do skontaktowania się z nią w celu wzięcia udziału w dochodzeniu. Ponadto Komisja w szczególności poinformowała skarżącego, rząd Egiptu, rząd ChRL, innych znanych producentów unijnych, znanych producentów eksportujących, znanych importerów i użytkowników o wszczęciu dochodzenia oraz zaprosiła ich do wzięcia udziału w tym dochodzeniu.

(80) Zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia uwag na temat wszczęcia dochodzenia oraz złożenia wniosku o przesłuchanie przed Komisją lub rzecznikiem praw stron w postępowaniach w sprawie handlu. Grupa Yuntianhua wystąpiła z wnioskiem o interwencję rzecznika praw stron, aby zgłosić zastrzeżenia co do terminu wyznaczonego na udzielenie odpowiedzi na pismo w sprawie uzupełnienia braków. Przedsiębiorstwo twierdziło, że nie zauważyło pisma w sprawie uzupełnienia braków, ponieważ jego serwer błędnie uznał wiadomość elektroniczną od Komisji za spam, i poprosiło o przedłużenie terminu o 18 dni. Rzecznik praw stron zwrócił się do Komisji o przedłużenie terminu o 6 dni.

(81) Jak wspomniano w sekcji 1.3, w toku dochodzenia Komisja wyjaśniła zakres definicji produktu i umożliwiła zainteresowanym stronom, których dotyczyło to wyjaśnienie lub które mogły się nie ujawnić, ponieważ ich zdaniem postępowanie ich nie dotyczyło, ujawnienie się i zwrócenie się o udostępnienie kwestionariusza w określonym terminie. Nie zgłosiły się żadne dodatkowe strony.

1.6. Kontrola wyrywkowa

(82) W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja oznajmiła, że może dokonać kontroli wyrywkowej zainteresowanych stron zgodnie z art. 27 rozporządzenia podstawowego.

1.6.1. Kontrola wyrywkowa producentów unijnych

(83) W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja stwierdziła, że podjęła decyzję o ograniczeniu dochodzenia do uzasadnionej liczby producentów unijnych, dokonując kontroli wyrywkowej. Dodała, że tymczasowo wybrała próbę producentów unijnych w oparciu o zgłoszoną wielkość produkcji produktu podobnego w Unii w okresie od października 2017 r. do września 2018 r., również z uwzględnieniem rozmieszczenia geograficznego. Próbą tą objętych zostało czterech producentów unijnych reprezentujących ponad 40 % szacunkowej całkowitej wielkości produkcji unijnej materiałów z włókna szklanego. Żadna z zainteresowanych stron nie przedstawiła uwag, w związku z czym próba tymczasowa została potwierdzona. Próba jest reprezentatywna dla przemysłu Unii.

1.6.2. Kontrola wyrywkowa importerów

(84) Aby podjąć decyzję co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby dokonać doboru próby, Komisja zwróciła się do importerów niepowiązanych o udzielenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

(85) Tylko jeden importer niepowiązany (Euroresins UK Ltd.) przedstawił wymagane informacje i zgodził się na włączenie do próby. Ze względu na niewielką liczbę importerów współpracujących Komisja uznała, że kontrola wyrywkowa nie jest konieczna.

1.6.3. Kontrola wyrywkowa producentów eksportujących w ChRL

(86) Aby podjąć decyzję co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby dokonać doboru próby, Komisja wezwała wszystkich znanych producentów eksportujących w ChRL do udzielenia informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu przeglądu. Ponadto Komisja zwróciła się do Misji Chińskiej Republiki Ludowej w Unii Europejskiej o wskazanie innych producentów eksportujących, którzy ewentualnie byliby zainteresowani udziałem w dochodzeniu, lub skontaktowanie się z nimi.

(87) Ośmiu producentów eksportujących lub grup producentów eksportujących w ChRL przedstawiło wymagane informacje i zgodziło się na włączenie do próby. Zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia podstawowego Komisja dobrała próbę dwóch grup producentów eksportujących, opierając się na największej reprezentatywnej wielkości wywozu do Unii, którą można było właściwie zbadać w dostępnym czasie. Objęte próbą grupy producentów eksportujących stanowiły ponad 79 % zgłoszonego wywozu materiałów z włókna szklanego z ChRL do Unii w okresie objętym dochodzeniem.

(88) Próba producentów eksportujących lub grup producentów eksportujących obejmuje następujące podmioty: — China National Building Materials Group („grupa CNBM”), w tym — Jushi Group Co. Ltd („Jushi” lub „Jushi China”), — Zhejiang Hengshi Fiberglass Fabrics Co. Ltd („Hengshi”), — Taishan Fiberglass Inc („Taishan”) — Yuntianhua Group („grupa Yuntianhua”), w tym: — PGTEX China Co. Ltd („PGTEX”), — Chongqing Tenways Material Corp. („CTM”).

(89) Zgodnie z art. 27 ust. 2 rozporządzenia podstawowego w kwestii doboru próby zasięgnięto opinii wszystkich znanych producentów eksportujących, których dotyczy postępowanie, oraz władz ChRL.

(90) Uwagi dotyczące doboru próby otrzymano od dwóch producentów eksportujących objętych próbą, Jushi i Hengshi, należących do grupy CNBM. Przedsiębiorstwa Jushi i Hengshi twierdziły, że nie są powiązane z przedsiębiorstwem Taishan, chociaż nie kwestionowały faktu, że są przedsiębiorstwami powiązanymi. Przedsiębiorstwo Jushi twierdziło, że Komisja nie może automatycznie opierać się na art. 127 ust. 1 lit. d) albo f) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. (17) („akt wykonawczy do unijnego kodeksu celnego”), aby traktować przedsiębiorstwa Hengshi, Jushi i Taishan jako jeden podmiot. Na poparcie tego twierdzenia przedsiębiorstwo Jushi powołało się na zespół orzekający WTO w Korei – Niektóre rodzaje papieru (18) oraz Wytyczne dotyczące transakcji powiązanych przedsiębiorstw notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych w Szanghaju.

(91) Przedsiębiorstwa podkreśliły, że nie posiadają wspólnych bezpośrednich udziałów w spółce; (ii) nie mają tych samych członków zarządów; (iii) między przedsiębiorstwami Hengshi/Jushi a Taishan nie miały miejsce transakcje powiązane; oraz (iv) są konkurentami na rynku.

(92) Po przeprowadzeniu kontroli wyrywkowej, w dniu 13 listopada 2019 r., odbyło się przesłuchanie z udziałem przedsiębiorstwa Taishan, podczas którego ponownie przedstawiono wyżej wymienione argumenty.

(93) W toku dochodzenia ujawniono, iż China National Building Material („CNBM”) jest chińskim przedsiębiorstwem państwowym należącym bezpośrednio i pośrednio w 41,27 % do przedsiębiorstwa dominującego CNBM, które z kolei w całości należy do państwowej Komisji ds. Administracji i Nadzoru nad Aktywami Państwowymi Rady Państwa Chińskiej Republiki Ludowej („SASAC”). Przedsiębiorstwo CNBM posiada 26,97 % udziałów w przedsiębiorstwie China Jushi Co., Ltd. („China Jushi”), które jest wyłącznym udziałowcem Jushi (19).

(94) We wrześniu 2017 r. przedsiębiorstwo CNBM zawarło z przedsiębiorstwem Sinoma umowę w sprawie połączenia (20), którą sfinalizowano w maju 2018 r. Poprzez swoją spółkę zależną Sinoma Science & Technology Co. przedsiębiorstwo Sinoma było właścicielem przedsiębiorstwa Taishan. Po połączeniu Sinoma zostało scalone z przedsiębiorstwem CNBM i przez nie wchłonięte. W rezultacie przedsiębiorstwo CNBM posiada 26,97 % udziałów w China Jushi (wyłączny udziałowiec Jushi) oraz 60,24 % w przedsiębiorstwie Sinoma Science & Technology Co., Ltd. (wyłączny udziałowiec Taishan).

(95) Art. 127 ust. 1 lit. d) aktu wykonawczego do kodeksu celnego stanowi, że dwie osoby są uznawane za powiązane, jeżeli: osoba trzecia bezpośrednio lub pośrednio dysponuje prawami głosu lub udziałem w kapitale zakładowym wynoszącym co najmniej 5 % wszystkich praw głosu lub co najmniej 5 % kapitału zakładowego obu osób. Przedsiębiorstwo CNBM posiada 26,97 % udziałów w China Jushi (wyłączny udziałowiec Jushi) oraz 60,24 % w przedsiębiorstwie Sinoma Science & Technology Co., Ltd. (wyłączny udziałowiec Taishan). W związku z tym stwierdzono, że przedsiębiorstwa te są powiązane.

(96) Ponadto według sprawozdania przedsiębiorstwa sporządzonego przez chińską firmę brokerską Guotai Junan Securities w 2019 r. (21), przedsiębiorstwo CNBM prowadziło reorganizację swoich podmiotów operacyjnych w celu wzmocnienia koordynacji regionalnej oraz wyeliminowania konkurencji horyzontalnej wśród notowanych spółek zależnych od 2017 r. Ponadto do 2020 r. przedsiębiorstwo CNBM zamierza rozwiązać kwestie związane z konkurencją horyzontalną. Zgodnie z informacjami zawartymi w publicznie dostępnym sprawozdaniu przedsiębiorstwo CNBM planowało rozpocząć ten proces poprzez konsolidację swojej działalności związanej z włóknem szklanym dzięki zastrzykom aktywów między China Jushi a Sinoma Science & Technology (wyłącznym udziałowcem Taishan). Dowody zgromadzone w toku dochodzenia nie potwierdzają argumentu wysuwanego przez przedsiębiorstwa, że wspólne powiązania kapitałowe nie pociągają za sobą praktycznych skutków i że przedsiębiorstwa prowadzą działalność niezależnie. Dowody te wskazują jednak, że poza zwykłymi powiązaniami kapitałowymi (które już same mogłyby wystarczyć do stwierdzenia, że przedsiębiorstwa są powiązane) te trzy przedsiębiorstwa mogą także w znacznym stopniu wpływać wzajemnie na swoje decyzje biznesowe oraz że ich spółka dominująca (CNBM) ma na celu co najmniej koordynację, jeżeli nie integrację ich działań („rozwiązywanie kwestii związanych z konkurencją horyzontalną”). Oznacza to, że subsydia otrzymane przez którekolwiek z tych przedsiębiorstw mogą być w sposób nieróżnicujący wykorzystane na korzyść produktu objętego postępowaniem. Z tego względu Komisja odrzuciła twierdzenie, że jej wniosek dotyczący uznawania trzech przedsiębiorstw za powiązane nie uwzględniał sytuacji rzeczywistej i realiów gospodarczych.

(97) W odniesieniu do argumentu, że Komisja nie może traktować przedsiębiorstw Hengshi, Jushi i Taishan jako jednej grupy na potrzeby obliczenia kwoty subsydiów przyznanych w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem, Komisja przypomniała, że w celu zapewnienia skutecznego wdrożenia środków, w szczególności aby uniknąć kierowania wywozu przez przedsiębiorstwo powiązane objęte najniższym poziomem cła, praktyką Komisji jest ustalenie relacji pomiędzy producentami eksportującymi na podstawie kryteriów przewidzianych w art. 127 aktu wykonawczego do unijnego kodeksu celnego. Jasno poinformowano o tym wszystkie strony w zawiadomieniu o wszczęciu na początku postępowania. Oprócz tego w art. 2 ust. 1 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego (22) znajduje się wyraźne odesłanie do art. 127 aktu wykonawczego do unijnego kodeksu celnego i Komisja powinna jednakowo traktować strony tak w postępowaniach antydumpingowych, jak i antysubsydyjnych (23). Ponadto zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia podstawowego kwotę subsydiów oblicza się na jednostkę subsydiowanego produktu wywożonego na teren Unii. Obliczenie kwoty subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych na podstawie produktu objętego postępowaniem wywożonego do Unii oznacza, że – w sytuacji gdy przedsiębiorstwa są powiązane, ponieważ środki pieniężne są zamienne – przedsiębiorstwa te mogą wykorzystać przedmiotowe korzyści w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem w sposób nieróżnicujący, a zatem niezależnie w szczególności od producenta eksportującego. W tym przypadku, z uwagi na fakt, że przedsiębiorstwa Hengshi, Jushi i Taishan wytwarzają i wywożą produkt objęty postępowaniem, w kwocie przyznanych im subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych należy uwzględnić fakt, że ze względu na łączące ich stosunki przedsiębiorstwa te są w stanie przekierowywać te korzyści w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem wywożonego do Unii według własnego uznania. W związku z tym korzyści przyznane tym producentom eksportującym w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem powinny przekładać się na jedną kwotę dla grupy.

(98) Ponadto, przykład WTO (24), na który powołuje się przedsiębiorstwo Jushi w motywie 90, nie przemawia za twierdzeniem przedsiębiorstwa. W rzeczywistości, w przeciwieństwie do tego, co Jushi próbuje wywnioskować, zespół orzekający WTO w tej sprawie potwierdził, że do celów ustalenia dumpingu w dochodzeniach antydumpingowych reguła zawarta w art. 6.10 Porozumienia antydumpingowego WTO (w przypadku gdy margines dumpingu powinien być obliczony dla każdego producenta eksportującego) niekoniecznie wyklucza traktowanie odrębnych podmiotów prawnych jako jednego eksportera lub producenta. Zespół zauważył, że takie traktowanie byłoby dozwolone „w przypadku, gdy powiązania strukturalne i handlowe między danymi przedsiębiorstwami są wystarczająco bliskie, by można je było uznać za jednego eksportera” (25). Stosując tę przesłankę, zespół orzekający nie ustanowił kryteriów, które organy prowadzące dochodzenie muszą stosować, aby ocenić, czy przedsiębiorstwa są powiązane. Zespół orzekający przyjrzał się jedynie określonym elementom (takim jak powiązania kapitałowe, zarząd, kanały sprzedaży), w które w tym przypadku organ prowadzący dochodzenie miał wgląd. Organ Apelacyjny w sprawie WE – Fasteners potwierdził możliwość traktowania pewnej liczby eksporterów jako jednego podmiotu, wymieniając również elementy, które mogą mieć znaczenie, takie jak istnienie powiązań korporacyjnych i strukturalnych między eksporterami, takich jak (i) wspólna kontrola, posiadanie udziałów i zarządzanie; (ii) istnienie powiązań korporacyjnych i strukturalnych między państwem a eksporterami, takich jak wspólna kontrola, posiadanie udziałów i zarządzanie; oraz (iii) kontrola lub znaczny wpływ ze strony państwa w odniesieniu do ustalania cen i produkcji (26). W tym kontekście, w oparciu o podstawy prawne i elementy stanu faktycznego w tym przypadku, istnienie powiązań korporacyjnych między przedsiębiorstwami Jushi, Hengshi i Taishan jest bezsporne.

(99) W oparciu o powyższe Komisja stwierdziła, że do celów tego dochodzenia są one przedsiębiorstwami powiązanymi, a zatem wszystkie twierdzenia w tym względzie zostają odrzucone.

(100) W następstwie ujawnienia ostatecznych ustaleń przedsiębiorstwo Taishan sprzeciwiło się zastosowaniu cła wyrównawczego razem z przedsiębiorstwami Hengshi/Jushi. Ta zainteresowana strona twierdziła, że wspólny akcjonariusz końcowy CNBM sprawował wyłącznie bardzo ograniczoną kontrolę nad działalnością przedsiębiorstw Jushi lub Hengshi oraz nad decyzjami operacyjnymi podejmowanymi przez te przedsiębiorstwa. Przedsiębiorstwo ponownie podkreśliło, że przedsiębiorstwa Taishan i Hengshi/Jushi konkurowały ze sobą na rynku, i zwróciło uwagę na fakt, że przekazały one wcześniej dowody na poparcie odnośnych twierdzeń. Przedsiębiorstwo Taishan zaproponowało, że zobowiąże się na piśmie do zerwania wszelkich powiązań handlowych między przedsiębiorstwami Taishan i Hengshi/Jushi, co uniemożliwiłoby wywożenie do Unii jakichkolwiek materiałów z włókna szklanego wyprodukowanych przez przedsiębiorstwa Hengshi/Jushi za pośrednictwem przedsiębiorstwa Taishan.

(101) Jak opisano w motywie 96, w toku dochodzenia ujawniono, że – działając za pośrednictwem swoich wspólnych udziałowców – trzy omawiane przedsiębiorstwa są w stanie w istotnym stopniu wpływać wzajemnie na swoje decyzje biznesowe. Z dowodów zebranych w aktach wynikało, że przedsiębiorstwa te zajmują się obecnie konsolidowaniem i koordynowaniem działań związanych z włóknem szklanym. Nie przedstawiono żadnych nowych informacji ani dowodów, które mogłyby posłużyć do zakwestionowania tych ustaleń. W istocie przedsiębiorstwo Taishan nie zakwestionowało planów swojego głównego udziałowca dotyczących konsolidacji działalności prowadzonej w sektorze włókna szklanego. Takie plany są wyraźnie sprzeczne z wszelkimi deklarowanymi zobowiązaniami do zerwania powiązań handlowych między przedsiębiorstwem Taishan a przedsiębiorstwami Hengshi/Jushi. Ponadto – niezależnie od tego, czy Komisja przyjęłaby takie zobowiązanie, czy też nie – przedsiębiorstwo ewidentnie nie byłoby w stanie podjąć jakiegokolwiek zobowiązania bez zgody organów, które w ostatecznym rozrachunku sprawują nad nim kontrolę. Dlatego też twierdzenia przedsiębiorstwa Taishan oraz złożony przez nie wniosek o zapewnienie mu możliwości podjęcia takiego zobowiązania zostały odrzucone.

(102) W następstwie ujawnienia ostatecznych ustaleń grupa CNBM stwierdziła, że subsydia otrzymane przez powiązane przedsiębiorstwo handlowe Jushi Hong Kong Co. Ltd. nie mogły stanowić podstawy środków wyrównawczych, ponieważ przedsiębiorstwo to miało siedzibę w Hongkongu, a nie w Chinach. Hongkong jest niezależnym członkiem WTO i w związku z tym jest uważany za niezależną jurysdykcję na mocy prawa WTO oraz do celów unijnych dochodzeń w sprawie ochrony handlu. Ponieważ obecne postępowanie antysubsydyjne nie zostało wszczęte przeciwko Hongkongowi, nie należy brać pod uwagę żadnych subsydiów rzekomo otrzymanych przez Jushi Hong Kong. Komisja zauważyła, że grupa CNBM nie zakwestionowała ustaleń Komisji dotyczących subsydiowania tego powiązanego przedsiębiorstwa handlowego. Niezależnie od statusu Hongkongu w niniejszym dochodzeniu rzeczywiste centrum działalności i kontroli przedsiębiorstwa Jushi Hong Kong było faktycznie zlokalizowane w Chinach kontynentalnych. Jak stwierdziło samo przedsiębiorstwo: „W rzeczywistości Jushi Hong Kong jest firmą przykrywką, nie ma dedykowanego pracownika, nie ma ziemi, nie ma fizycznego biura i świadczeń, programów podatkowych, ani dotacji”. Ewidencja księgowa znajdowała się w Jushi Group Co. Ltd., gdzie pracował również personel odpowiedzialny za weryfikację, a subsydia otrzymane i przynoszące korzyści w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem zostały przyznane przez podmioty chińskie. Ponadto, jak potwierdził Organ Apelacyjny w sprawie Stany Zjednoczone – środki antydumpingowe i wyrównawcze nałożone na duże pralki mieszkaniowe z Korei, subsydia przyznane odbiorcy w państwach innych niż państwo członkowskie udzielające subsydiów mogą być istotne dla obliczenia kwoty subsydiów ad valorem (27). Wobec tego wniosek przedsiębiorstwa został odrzucony.

(103) W następstwie ujawnienia ostatecznych ustaleń grupa Yuntianhua stwierdziła, że jej margines subsydiowania został zawyżony poprzez dodanie subsydiów przyznanych przedsiębiorstwom, które nie dostarczyły materiałów wykorzystywanych do produkcji produktu objętego postępowaniem, i w związku z tym wystąpiła z wnioskiem, aby subsydia tych przedsiębiorstw nie były brane pod uwagę przy obliczaniu cła wyrównawczego.

(104) Art. 1 rozporządzenia podstawowego stanowi, że cło wyrównawcze może zostać nałożone w celu skompensowania wszelkich przyznanych subsydiów, bezpośrednio bądź pośrednio, dla wytworzenia, produkcji, wywozu lub transportu dowolnego produktu, którego dopuszczenie do swobodnego obrotu w Unii powoduje szkodę. Komisja posiada dowody na to, że przedsiębiorstwa objęte dochodzeniem, których korzyści z subsydiów przyczyniły się do opłacenia cła grupy, uczestniczyły w nim bezpośrednio lub pośrednio, dostarczając surowców, usług, materiałów lub aktywów wykorzystywanych do produkcji produktu objętego postępowaniem, jak opisano w art. 1 rozporządzenia podstawowego. W tym względzie uwagi zgłoszone przez grupę Yuntianhua nie były poparte konkretnymi dowodami.

(105) Komisja zauważyła jednak, że jedno z powiązanych przedsiębiorstw, którego subsydia zostały objęte środkami wyrównawczymi, poproszono pierwotnie o udział w dochodzeniu, ponieważ wydzierżawiło maszyny jednemu z producentów eksportujących. W następstwie otrzymanych uwag Komisja zmieniła jednak klucz rozliczeniowy dotyczący działalności leasingowej przedsiębiorstwa, która była związana z produktem objętym postępowaniem. W związku z tym, że korzyści, które mogły zostać przyznane w ramach działalności leasingowej, uznano za nieznaczne, Komisja postanowiła nie brać ich pod uwagę.

1.7. Indywidualne badanie

(106) Pięciu chińskich producentów eksportujących, którzy zwrócili formularz dotyczący kontroli wyrywkowej, poinformowało Komisję o zamiarze wnioskowania o indywidualne badanie na mocy art. 27 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. W dniu wszczęcia postępowania Komisja udostępniła kwestionariusz online. Ponadto Komisja poinformowała producentów eksportujących nieobjętych próbą, iż jeśli chcą być objęci indywidualnym badaniem, muszą udzielić odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Żadne z przedsiębiorstw nie udzieliło jednak odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. W związku z tym przeprowadzenie jakichkolwiek indywidualnych badań było niemożliwe.

1.8. Współpracujący producenci eksportujący w Egipcie

(107) W zawiadomienia o wszczęciu postępowania Komisja wezwała wszystkich producentów eksportujących w Egipcie do skontaktowania się z nią. Zgłosili się dwaj powiązani producenci eksportujący reprezentujący 100 % wywozu do Unii i 100 % produkcji materiałów z włókna szklanego w Egipcie: — Jushi Egypt For Fiberglass Industry S.A.E („przedsiębiorstwo Jushi Egypt”), trzeci sektor północno-zachodniej strefy ekonomicznej Zatoki Sueskiej, Egipt, — Hengshi Egypt Fiberglass Fabrics S.A.E („Hengshi Egypt”), trzeci sektor północno-zachodniej strefy ekonomicznej Zatoki Sueskiej, Egipt.

1.9. Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i wizyty weryfikacyjne

(108) Kwestionariusze dla producentów unijnych, importerów, użytkowników i producentów eksportujących w ChRL i Egipcie udostępniono w internecie (28) w dniu wszczęcia postępowania.

(109) Komisja otrzymała odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu od dwóch objętych próbą chińskich grup producentów eksportujących, dwóch egipskich producentów eksportujących, od czterech objętych próbą producentów unijnych, pięciu użytkowników i jednego niepowiązanego importera. Żaden z nieobjętych próbą chińskich producentów eksportujących nie przesłał odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

(110) Komisja wysłała również kwestionariusz rządowi ChRL i rządowi Egiptu. Kwestionariusz dla rządu ChRL zawierał specjalne kwestionariusze skierowane do Chińskiego Banku Rozwoju („CDB”), Eksportowo-Importowego Banku Chińskiego („EXIM”) i Sinosure. Te instytucje finansowe zostały wyraźnie wymienione w skardze jako organy publiczne lub organy, którym wyznaczono lub powierzono zadanie udzielenia subsydiów. Do rządu ChRL zwrócono się ponadto o przekazanie tego specjalnego kwestionariusza przeznaczonego dla instytucji finansowych wszelkim innym instytucjom finansowym, które udzielają kredytów lub kredytów eksportowych przedsiębiorstwom objętym próbą lub klientom przedsiębiorstw objętych próbą. Do rządu ChRL zwrócono się również ze względów organizacyjnych o zebranie wszelkich odpowiedzi przekazanych przez te instytucje finansowe i o przesłanie ich bezpośrednio Komisji.

(111) Kwestionariusz dla rządu Egiptu zawierał specjalne kwestionariusze dla Narodowego Banku Egiptu, Ahli Bank i Bank Misr. Te instytucje finansowe zostały wyraźnie wymienione w skardze jako organy publiczne lub organy, którym wyznaczono lub powierzono zadanie udzielenia subsydiów. Do rządu Egiptu zwrócono się ponadto ze względów organizacyjnych o przekazanie tego specjalnego kwestionariusza przeznaczonego dla instytucji finansowych wszelkim innym instytucjom finansowym, które udzielają kredytów lub kredytów eksportowych przedsiębiorstwom objętym próbą. Ponadto kwestionariusz skierowany do rządu Egiptu zawierał specjalne kwestionariusze dla Egypt-TEDA Investment Company („Egypt TEDA”) oraz dla Egyptian Chinese JV Company for Investment („ECCI”), o których wspomniano w skardze jako podmiotach państwowych działających w strefie SETC. Do rządu Egiptu zwrócono się o zebranie wszelkich odpowiedzi przekazanych przez te instytucje finansowe i inne podmioty, oraz o przesłanie ich bezpośrednio Komisji.

(112) Komisja otrzymała od rządu ChRL odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu; zawierały one odpowiedzi na pytania zawarte w specjalnym kwestionariuszu, których udzieliły EXIM i Sinosure, oraz odpowiedzi od rządu Egiptu na pytania zawarte w specjalnym kwestionariuszu udzielone przez Narodowy Bank Egiptu, Bank Misr i Egypt TEDA.

(113) Bez uszczerbku dla stosowania art. 28 rozporządzenia podstawowego Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje uznane za niezbędne, które zostały terminowo udostępnione przez strony, do stwierdzenia subsydiowania oraz istnienia szkody i do oceny interesu Unii. Przeprowadzono wizytę weryfikacyjną w chińskim Ministerstwie Handlu, w której wzięli udział również urzędnicy z innych właściwych ministerstw. Ponadto w wizycie weryfikacyjnej uczestniczyli przedstawiciele EXIM, CDB i Sinosure.

(114) Wizyta weryfikacyjna odbyła się również na terenie przedsiębiorstwa Egypt TEDA, a także na terenie następujących egipskich organów rządowych: — Główny Urząd ds. Inwestycji („GAFI”), Kair, Egipt, — Główny Urząd ds. Strefy Ekonomicznej Kanału Sueskiego („Główny Urząd ds. Strefy Ekonomicznej”), Strefa Ekonomiczna Kanału Sueskiego, Egipt, — Egypt Gas Holding („EGAS”), Kair, Egipt, — Egipska agencja regulacyjna ds. energii elektrycznej i ochrony konsumentów („EgyptERA”), Kair, Egipt.

(115) Ponadto Komisja przeprowadziła wizyty weryfikacyjne na podstawie art. 26 rozporządzenia podstawowego w pomieszczeniach następujących przedsiębiorstw: Producenci unijni — European Owens Corning Fiberglas, Sprl („OC”), — Chomarat Textiles Industries S.A.S. („Chomarat”), — Saertex GmbH & Co. KG („Saertex”), — Ahlstrom-Munksjö Glassfibre Oy („Ahlstrom”); Producenci objęci próbą z ChRL (29) — China National Building Materials Group („grupa CNBM”), — Jushi Group Co., Ltd, Tongxiang, ChRL, — Zhejiang Hengshi Fiberglass Fabrics Co., Ltd, Tongxiang, ChRL, — China Jushi Co., Ltd., Tongxiang, ChRL, — Jushi Group Hong Kong Co., Limited, Tongxiang, ChRL, — Tongxiang Leishi Mineral Powder Co., Ltd., Tongxiang, ChRL, — Tongxiang Jinshi Precious Metal Equipment Co., Ltd., Tongxiang, ChRL, — Huajin Capital Limited, Hong Kong, ChRL, — Jushi Group (HK) Sinosia Composite Materials Co., Ltd., Hong Kong, ChRL, — Taishan Fiberglass Inc., Taian, ChRL, — China National Building Material Group finance Co., Ltd, Pekin, ChRL, — Sinoma Science & Technology Co., Ltd, Pekin i Nankin, ChRL, — Huatai Non-Metallic Powder Co., Ltd, Taian, ChRL, — Taian Antai Gas Co., Ltd, Taian, ChRL, — Taishan Fiberglass Zoucheng Co., Ltd, Zoucheng, ChRL, — Sinoma Jinjing Fiber Glass (Zibo) Co., Ltd, Zibo, ChRL, — Shandong Linyi Shanqi Mining Co., Ltd, stacja w miejscowości Sunzu, ChRL, — Yuntianhua Group („grupa Yuntianhua”): — PGTEX China Co., Ltd., Changzhou; ChRL, — Chongqing Tenways Material Corp.Ltd, Chongqing, ChRL, — Chongqing Polycomp International Corporation (CPIC), Chongqing, ChRL, — CPIC International Co., Limited (CPIC HK), Chongqing, ChRL, — Changzhou Diba Textile Machinery Co., Ltd., Changzhou; ChRL, — Changzhou Newtry Co., Ltd., Changzhou; ChRL, — Chongqing Tianze New Material Co., Ltd., Chongqing, ChRL, — Wenzhou Jinhui Nonmetallic Mining Co., Ltd., Chongqing, ChRL, — Chongqing Yuanjia Mining Co., Ltd. (Chongqing Wingreat), Chongqing, ChRL, — Yunnan Yuntianhua Group Co., Ltd., Kunming, ChRL, — Yunnan Yuntianhua Financial Co., Ltd., Kunming, ChRL; Producenci eksportujący w Egipcie — Jushi Egypt For Fiberglass Industry S.A.E, Suez, — Hengshi Egypt Fiberglass Fabrics S.A.E., Suez; Użytkownicy — Siemens Gamesa Renewable Energy GmbH&Co KG („SGRE”), — Vestas Wind Systems A/S („Vestas”).

(116) W związku z zagrożeniem przeniesienia wirusa COVID-19 i wynikającymi z tego środkami podjętymi w celu walki z pandemią (30) Komisja nie była w stanie zweryfikować danych przekazanych przez szereg przedsiębiorstw należących do grupy jednego z producentów eksportujących z siedzibą w ChRL. Z uwagi na fakt, że ta niespodziewana sytuacja miała miejsce na bardzo późnym etapie postępowania oraz że żadne inne rozwiązanie nie było możliwe, Komisja wyjątkowo wykorzystała informacje przedstawione przez te przedsiębiorstwa do celów obliczenia subsydium, które zweryfikowano na podstawie dostępnych informacji.

1.10. Niewprowadzanie środków tymczasowych i dalsze postępowanie

(117) Dnia 24 stycznia 2020 r., na podstawie art. 29a ust. 2 rozporządzenia podstawowego, Komisja poinformowała zainteresowane strony o swoim zamiarze nienakładania środków tymczasowych oraz kontynuacji dochodzenia.

(118) Komisja kontynuowała poszukiwanie i weryfikowanie wszelkich informacji uznanych za konieczne do sformułowania ostatecznych ustaleń.

1.11. Ujawnienie ostatecznych ustaleń

(119) W dniu 27 lutego 2020 r. Komisja poinformowała wszystkie strony o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzała nałożyć ostateczne cło antysubsydyjne na przywóz do Unii produktu objętego postępowaniem („ujawnienie ostatecznych ustaleń”).

(120) Wszystkim stronom wyznaczono okres 15 dni, w którym mogły zgłaszać uwagi na temat ujawnienia ostatecznych ustaleń. Kilka zainteresowanych stron wystąpiło o przedłużenie terminu. Komisja zgodziła się na przedłużenie tym stronom terminu na przedstawienie uwag do dnia 20 marca i 23 marca 2020 r. Zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia uwag na temat wszczęcia dochodzenia oraz złożenia wniosku o przesłuchanie przed Komisją lub rzecznikiem praw stron w postępowaniach w sprawie handlu.

(121) W dniu 19 grudnia 2019 r. w oddzielnym dochodzeniu antydumpingowym strony otrzymały ostateczne ujawnione informacje o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których Komisja zamierzała nałożyć ostateczne cło antydumpingowe na przywóz do Unii produktu objętego postępowaniem. W dniu 10 lutego 2020 r. zainteresowanym stronom przekazano ponadto dodatkowe ujawnienia ustaleń.

(122) Komisja odniosła się w niniejszym rozporządzeniu do uwag przedstawionych w trakcie postępowania antysubsydyjnego. Uwagi przedstawione w kontekście oddzielnego dochodzenia antydumpingowego nie zostały uwzględnione w niniejszym rozporządzeniu, chyba że strony wyraźnie wskazały, że przedstawione uwagi obejmowały obydwa postępowania.

(123) W następstwie ujawnienia ostatecznych ustaleń żadna ze stron nie złożyła wniosku o przesłuchanie przed rzecznikiem praw stron.

(124) Ponadto w dniu 17 kwietnia 2020 r. zainteresowane strony otrzymały ujawnienie dodatkowych ostatecznych ustaleń i otrzymały zgodę na przedstawienie uwag do dnia 22 kwietnia 2020 r. („ujawnienie dodatkowych ostatecznych ustaleń”).

(125) Ponadto w dniu 24 kwietnia 2020 r. zainteresowane strony otrzymały drugie ujawnienie dodatkowych ostatecznych ustaleń i otrzymały zgodę na przedstawienie uwag do dnia 27 kwietnia 2020 r. („drugie ujawnienie dodatkowych ostatecznych ustaleń”).

(126) Komisja przeprowadziła przesłuchania z udziałem przemysłu Unii, producentów eksportujących Jushi/Hengshi China oraz egipskich producentów eksportujących Jushi/Hengshi Egypt, jak również rządu Egiptu.

2. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

2.1. Produkt objęty postępowaniem

(127) Produkt objęty postępowaniem (31) stanowią materiały z tkanych lub zszywanych niedoprzędów z ciągłego włókna szklanego lub przędzy, z innymi elementami lub bez tych elementów, z wyłączeniem produktów impregnowanych lub preimpregnowanych (prepregów) oraz z wyłączeniem tkanin siatkowych o otwartych oczkach, o rozmiarze oczka powyżej 1,8 mm w wymiarze długości i szerokości oraz o masie powierzchniowej powyżej 35 g/m2 („materiały z włókna szklanego”) pochodzące z ChRL i Egiptu, obecnie objęte kodami CN ex 7019 39 00, ex 7019 40 00, ex 7019 59 00 i ex 7019 90 00 (kody TARIC 7019390080, 7019400080, 7019590080 i 7019900080) („produkt objęty postępowaniem”).

(128) Materiały z włókna szklanego mają szereg zastosowań, na przykład w produkcji łopat turbin wiatrowych, w produkcji łodzi, ciężarówek i sprzętu sportowego, a także w systemach renowacji rurociągów.

2.2. Produkt podobny

(129) W toku dochodzenia wykazano, że następujące produkty mają takie same podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne, a także te same podstawowe zastosowania: — produkt objęty postępowaniem, — produkt wytwarzany i sprzedawany na rynku krajowym państw, których dotyczy postępowanie, oraz — produkt wytwarzany i sprzedawany w Unii przez przemysł unijny.

(130) Komisja uznała zatem, że są to produkty podobne w rozumieniu art. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego.

2.3. Argumenty dotyczące zakresu definicji produktu

(131) Jeden producent eksportujący oraz Ministerstwo Transportu Arabskiej Republiki Egiptu twierdzili, że zestawy wstępnie pociętych materiałów z włókna szklanego nie powinny wchodzić w zakres dochodzenia. Twierdzili oni, że zestawy wstępnie pociętych materiałów z włókna szklanego będą stanowiły produkt przetworzony wymagający podjęcia dodatkowych czynności związanych z produkcją oraz różniący się pod względem właściwości fizycznych z powodu znacznie mniejszych wymiarów. Będzie on występował w różnych kształtach i opakowaniach składających się z mniejszych fragmentów materiałów. Stwierdzono również, że nie wystąpi ryzyko obejścia środków w wyniku wyłączenia zestawów, ponieważ proces cięcia będzie nieodwracalny, a produkt nie jest wymienny z niepociętymi materiałami z włókna szklanego.

(132) Skarżący utrzymywał, że wstępnie pocięte materiały z włókna szklanego i niepocięte materiały z włókna szklanego mają te same właściwości podstawowe oraz końcowe przeznaczenie. Jako że materiały z włókna szklanego to materiały wzmacniające, cięcie konturowe jest w ich przypadku konieczne, aby dopasować je do kształtu produktu, który należy wzmocnić, ale nie zmienia to ich podstawowych właściwości jako takich. Proces cięcia może być prowadzony przez producenta materiałów z włókna szklanego, niezależny przemysłowy podmiot wycinający lub samego klienta. Jest to prosta i niskonakładowa operacja. Skarżący twierdził ponadto, że użytkownicy nie postrzegają wstępnie pociętych materiałów z włókna szklanego w inny sposób niż pozostałe materiały z włókna szklanego, ponieważ materiały z włókna szklanego produkuje się zwykle zgodnie ze specyfikacjami użytkownika. Gdyby proces cięcia prowadził do zmiany właściwości materiałów z włókna szklanego, uniemożliwiłoby to ich wykorzystanie przez określonego klienta.

(133) Dochodzenie wykazało, że procesy wstępnego cięcia i tworzenia zestawów nie powodują zmiany podstawowych właściwości fizycznych, technicznych czy chemicznych materiałów z włókna szklanego lub ich podstawowych zastosowań końcowych. Oba produkty nabywają w dużej mierze ci sami klienci i oba sprzedaje się za pośrednictwem tych samych sieci dystrybucji.

(134) W toku dochodzenia potwierdzono również, że w przypadku większości zastosowań materiały z włókna szklanego produkuje się na zamówienie, zgodnie ze specyfikacjami klientów. Zestawy wstępnie pociętych materiałów z włókna szklanego odpowiadają tylko wymogom dodatkowej specyfikacji w zamówieniu klienta. Fakt, że te zestawy wstępnie pociętych materiałów z włókna szklanego umieszcza się w innym opakowaniu, również nie wpływa na zmianę ich właściwości. Ponieważ materiały z włókna szklanego zamawiane są coraz częściej w formie zestawów wstępnie pociętych materiałów z włókna szklanego i coraz częściej wykorzystuje się usługi zewnętrznych podmiotów kompletujących zestawy, istniałoby wysokie ryzyko obejścia środków, gdyby wstępnie pocięte materiały z włókna szklanego wyłączono z zakresu dochodzenia. Z tego powodu Komisja stwierdziła, że wyłączenie wstępnie pociętych materiałów z włókna szklanego z zakresu dochodzenia nie byłoby właściwe.

(135) Inny producent eksportujący utrzymywał, że przędzę z włókna szklanego powinno się uznać za wyłączoną z zakresu dochodzenia. Ten producent eksportujący twierdził, że o przędzy z włókna szklanego nie wspomniano wyraźnie w kwestionariuszu, skardze ani w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, co wskazywałoby na fakt, że nie jest ona objęta zakresem produktu. Ponadto twierdził on, że materiały z przędzy z włókna szklanego nie mogą być klasyfikowane na podstawie właściwości do numeru kontrolnego produktu („PCN”), że materiały z przędzy z włókna szklanego będą importowane pod innymi kodami CN niż kody, o których mowa w skardze oraz że przędza z włókna szklanego nie będzie również objęta środkami, które obejmują niedoprzędy z włókien szklanych w innych postępowaniach.

(136) Skarżący i inny producent unijny (niebędący stroną skargi) twierdzili, że tylko materiały z przędzy z nieskręconych włókien szklanych powinny być objęte dochodzeniem, natomiast przędza z włókien skręconych może być wyłączona z zakresu tego dochodzenia. Skarżący dowodził, że przędza z nieskręconych włókien szklanych ma właściwości niedoprzędów z włókien szklanych i składa się z wiązki nieskręconych włókien lub pasem oraz że jest również stosowana w tych samych celach co niedoprzędy i jej średnica wynosi zwykle 13–24 mikrometrów, a gęstość liniowa 300–4 800 teksów.

(137) W odniesieniu do włączenia materiałów z przędzy z włókna szklanego w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania określono produkt objęty dochodzeniem jako „materiały z tkanych lub zszywanych niedoprzędów z ciągłego włókna szklanego lub przędzy […]” (32). Dochodzenie wykazało, że przędza z nieskręconych włókien szklanych ma te same podstawowe właściwości, co niedoprzędy z włókien szklanych, tj. składa się z wiązki nieskręconych włókien lub pasm, oraz że jest również stosowana w tych samych celach. Zarówno przędza, jak i niedoprzędy mają zwykle średnicę 13–24 mikrometrów oraz gęstość liniową 300–4 800 teksów. Wyłączenie tych rodzajów produktu z zakresu dochodzenia nie byłoby zatem właściwe.

(138) W odniesieniu do materiałów z włókna szklanego wykonywanych głównie z przędzy ze skręconych włókien szklanych Komisja zauważa, że produkt ten, który ma inne właściwości podstawowe i ma również inne zastosowania końcowe, np. w obwodach drukowanych, nie stanowił nigdy części produktu objętego postępowaniem. Komisja wyraźnie uściśliła ten punkt w zawiadomieniu wyjaśniającym.

3. SUBSYDIOWANIE: CHIŃSKA REPUBLIKA LUDOWA

3.1. Wprowadzenie: Przedstawienie planów, projektów i innych dokumentów rządowych

(139) Przed przeprowadzeniem analizy domniemanego subsydiowania w postaci konkretnych subsydiów lub programów subsydiów Komisja poddała ocenie plany, projekty i inne dokumenty rządowe, które miały znaczenie dla co najmniej jednego subsydium lub programu subsydiowania. Komisja stwierdziła, że wszystkie subsydia lub programy subsydiów będące przedmiotem oceny są częścią wdrażania planów centralnego rządu ChRL mających na celu pobudzenie przemysłu materiałów z włókna szklanego z powodów wymienionych poniżej.

(140) W chińskim 12. planie pięcioletnim na rzecz krajowego rozwoju gospodarczego i społecznego („12. plan pięcioletni”) podkreślono znaczenie przemysłu nowych materiałów, który obejmuje materiały z włókna szklanego, jako „strategicznego rozwijającego się przemysłu” i stwierdzono, że należy go rozwinąć do poziomu „wiodącego filaru przemysłu” w drodze kompleksowego wspierania politycznego oraz programowego (33). Ponadto chiński 13. plan pięcioletni na rzecz krajowego rozwoju gospodarczego i społecznego („13. plan pięcioletni”), który obejmuje lata 2016–2020, ma na celu rozwój kolejnych gałęzi przemysłu nowych materiałów poprzez wzmocnienie badań i rozwoju oraz zwiększenie zdolności do innowacji w przemyśle wytwórczym (34).

(141) W 13. planie pięcioletnim podkreślono strategiczną wizję rządu ChRL dotyczącą poprawy funkcjonowania i promowania najważniejszych gałęzi przemysłu. Podkreślono rolę innowacji technologicznych w rozwoju gospodarczym ChRL oraz utrzymujące się znaczenie „zielonych” zasad rozwoju. Zgodnie z rozdziałem 5 jedną z głównych linii rozwoju jest wspieranie modernizacji tradycyjnej struktury przemysłowej, podobnie jak miało to miejsce w 12. planie pięcioletnim. Kwestię tę omówiono dokładniej w rozdziale 22, w którym objaśniono strategię modernizacji przemysłu tradycyjnego w ChRL poprzez promowanie konwersji technologicznej tego przemysłu. W tym względzie w 13. planie pięcioletnim stwierdzono, że przedsiębiorstwa zostaną objęte wsparciem, by „w kompleksowy sposób udoskonalić takie obszary, jak: technologia produktów, urządzenia przemysłowe, ochrona środowiska i efektywność energetyczna”.

(142) W 13. planie pięcioletnim wspomniano o nowych materiałach w kilku przypadkach: „Będziemy działać szybciej, aby dokonać przełomów w podstawowych technologiach w dziedzinach takich jak informacje i komunikacja nowej generacji, nowa energia, nowe materiały […]” (35). W planie przewidziano ponadto realizację projektów związanych z badaniem, rozwojem i zastosowaniem kluczowych nowych materiałów (36).

(143) W następstwie ujawnienia ostatecznych ustaleń rząd ChRL powtórzył swoje podstawowe stanowisko w sprawie chińskich planów pięcioletnich, twierdząc, że nie są one obowiązkowe ani prawnie wiążące, lecz stanowią jedynie wytyczne, ponieważ nie zawierają rzeczywistych przepisów prawnych, sankcji ani żadnych zasad dotyczących ich stosowania. Rząd ChRL stwierdził ponadto, że 12. plan pięcioletni nie ma już zastosowania i nawet jeśli 13. plan pięcioletni byłby prawnie wiążący, co nie jest prawdą, nie wspomina on o materiałach z włókna szklanego. Dodatkowo, chociaż plan odnosi się do „nowych materiałów”, nie definiuje tego terminu. Ponadto 13. plan pięcioletni nie dotyczy konkretnie przemysłu materiałów z włókna szklanego ani „przemysłu nowych materiałów”, ale obejmuje prawie całą gospodarkę.

(144) Komisja nie zgodziła się z tym stanowiskiem. W rozdziale 17 13. planu pięcioletniego stwierdzono, że: „krajowa strategia i plan rozwoju będą odgrywać rolę przewodnią i ograniczającą”. W związku z tym plan ten nie służy jedynie do wyrażenia ogólnych twierdzeń w celu zachęty – używa się w nim języka wskazującego na jego wiążący charakter.

(145) Nawet jeżeli 12. plan pięcioletni nie ma już zastosowania, to właśnie w poprzedzającym go planie podkreślono znaczenie przemysłu nowych materiałów jako „strategicznie rozwijającego się przemysłu”, który został rozwinięty w 13. planie pięcioletnim. Jak wykazano w motywach 148 i 149, przemysł nowych materiałów obejmuje przemysł materiałów z włókna szklanego. Jak wspomniano w motywie 141, w 13. planie pięcioletnim podkreślono strategiczną wizję rządu ChRL dotyczącą poprawy funkcjonowania i promowania najważniejszych gałęzi przemysłu; w związku z tym priorytetowo traktuje się w nim niektóre sektory i technologie, w tym materiały z włókna szklanego.

(146) Zarzuty rządu ChRL w tym zakresie zostały zatem odrzucone.

(147) Przemysł nowych materiałów jest również przemysłem promowanym w ramach inicjatywy „Made in China 2025” (37) i w związku z tym kwalifikuje się do korzystania ze znacznego finansowania ze strony państwa. Stworzono szereg funduszy w celu wspierania inicjatywy „Made in China 2025”, a w związku z tym pośrednio również przemysłu materiałów z włókna szklanego, takich jak narodowy fundusz przemysłu układów scalonych, fundusz na rzecz zaawansowanej produkcji oraz fundusz inwestycyjny na rzecz powstających gałęzi przemysłu (38).

(148) Ponadto materiały z włókna szklanego często uznaje się za należące do kategorii „nowych materiałów”. W planie działania „Made in China 2025” (39) wymieniono 10 sektorów strategicznych, które dla rządu ChRL stanowią kluczowe gałęzie przemysłu. Opisuje on w części dotyczącej sektora 9 „nowe materiały” i ich podkategorie, które obejmują zaawansowane materiały podstawowe (pkt 9.1), kluczowe materiały strategiczne (pkt 9.2), w tym wysokowydajne włókna i materiały kompozytowe oraz nowe materiały energetyczne (40). Sektor nowych materiałów korzysta zatem z wymienionych w dokumencie mechanizmów wsparcia, w tym między innymi z polityki wsparcia finansowego, polityki fiskalnej i podatkowej, nadzoru i wsparcia Rady Państwa (41).

(149) Ponadto oprócz planu działania inicjatywy „Made in China 2025”, w listopadzie 2016 r. wykaz 10 sektorów strategicznych został dopracowany do postaci Katalogu czterech niezbędnych elementów opublikowanego przez Komitet Doradczy ds. Krajowej Strategii Produkcyjnej (NMSAC), grupę doradczą przy Krajowej Wiodącej Małej Grupie ds. Budowy Krajowej Siły Wytwórczej. W katalogu tym każdy z 10 sektorów strategicznych rozdzielono na cztery rozdziały: (i) podstawowe niezbędne części zamienne, (ii) podstawowe niezbędne materiały, (iii) zaawansowane niezbędne procesy/technologie oraz (iv) przemysłowe platformy technologiczne. Włókno szklane znajduje się w sektorze 7: sprzęt elektryczny, pkt II kluczowy niezbędny materiał: ppkt 16. Płyty izolacyjne z włókna szklanego oraz w sektorze 9: nowe materiały, pkt II kluczowy niezbędny materiał, ppkt 10. Wysokowydajne włókna, monomery i materiały kompozytowe oraz 24. Materiały na bazie szkła.

(150) W następstwie ujawnienia ostatecznych ustaleń rząd ChRL stwierdził, że materiały z włókna szklanego nie zostały wymienione w inicjatywie „Made in China 2025”, która jest szeroko dostępna w całej gospodarce, oraz że inicjatywa ta nie jest obowiązkowa, lecz stanowi jedynie wytyczną.

(151) W tym względzie Komisja powtarza, że inicjatywa „Made in China 2025” jest wyraźnie ukierunkowana na gałęzie przemysłu nowych materiałów, w tym na przemysł materiałów z włókna szklanego, co zostało już wykazane. Przewiduje ona strategiczne wsparcie i gwarancję poprzez m.in. ulepszoną politykę wsparcia finansowego i zwiększone wsparcie polityki podatkowej. Na przykład w inicjatywie wyraźnie przewidziano „zwiększenie wsparcia dla nowej generacji technologii informacyjnej, sprzętu najwyższej klasy, nowych materiałów itp.”.

(152) W inicjatywie „Made in China 2025” stwierdza się, że jest to „program działań w pierwszych dziesięciu latach wdrażania strategii siły wytwórczej”, i określa się w nim jasne polityki i cele strategiczne. W inicjatywie „Made in China 2025” przewiduje się również, że „różne regiony opracują konkretny program wdrożeniowy i dopracują środki polityki w celu zapewnienia realizacji różnych zadań”, a następnie stwierdza, że „Ministerstwo Przemysłu i Technologii Informacyjnej wzmocni analizę śledzenia, nadzór i kierownictwo wspólnie z odpowiednimi departamentami, a także będzie terminowo informować Radę Państwa o najważniejszych wydarzeniach”. Ponadto inicjatywa „Made in China 2025” jest wspierana przez środki wykonawcze, takie jak plan działania „Made in China 2025” oraz „Zawiadomienie Urzędu Generalnego Ministerstwa Przemysłu i Technologii Informacyjnej w sprawie wydania przewodnika finansowania transformacji przemysłowej i modernizacji (»Made in China 2025«) na 2017 r.” (42), przewidujące środki finansowe, z których skorzystali niektórzy współpracujący producenci eksportujący materiały z włókna szklanego. Ponadto Plan rozwoju przemysłu materiałów budowlanych (2016–2020), o którym mowa w motywie 153, „przygotowano w oparciu o zarys 13. planu pięcioletniego na rzecz rozwoju gospodarki narodowej i rozwoju społecznego Chińskiej Republiki Ludowej oraz strategię Made in China 2025”. Biorąc pod uwagę powyższe, wydaje się, że inicjatywa „Made in China 2025” nie jest jedynie wytyczną; wręcz przeciwnie, wydaje się mieć faktycznie skutek obowiązkowy i jest w dużej mierze realizowana. W związku z powyższym argumenty rządu ChRL odrzucono.

(153) Ponadto w ramach Planu rozwoju przemysłu materiałów budowlanych (2016–2020) promuje się również przemysł materiałów z włókna szklanego. W planie tym wezwano do zoptymalizowania struktury przemysłowej, między innymi poprzez rozwijanie powstających sektorów, takich jak przemysł materiałów na bazie szkła, ceramiki przemysłowej, soczewek wewnątrzgałkowych, wysokosprawnych włókien i materiałów kompozytowych oraz grafenu i materiałów modyfikowanych. Ma to zostać osiągnięte dzięki rządowym środkom finansowym, polityce podatkowej, finansowej, cenowej, energetycznej i polityce ochrony środowiska oraz wspieraniu kapitału przeznaczonego na udział w fuzjach, przejęciach i restrukturyzacji przedsiębiorstw z branży materiałów budowlanych za pośrednictwem różnych środków, w tym udzielania kredytów (43).

(154) W następstwie ujawnienia ostatecznych ustaleń rząd ChRL stwierdził, że Plan rozwoju przemysłu materiałów budowlanych ma zastosowanie do wszystkich materiałów budowlanych, a zatem jest również szeroko dostępny w całej gospodarce. Co więcej, plan ten dotyczy jedynie ogólnych informacji na temat polityki rządu.

(155) W Planie rozwoju przemysłu materiałów budowlanych przewiduje się szczególne środki ukierunkowane na przemysł materiałów budowlanych, do którego należy przemysł materiałów z włókna szklanego, jak wyjaśniono w motywie 166. Komisja nie zgadza się zatem ze stwierdzeniem rządu ChRL, że jest on dostępny w całej gospodarce.

(156) Chociaż Plan rozwoju przemysłu materiałów budowlanych może wyglądać jedynie na wytyczne, jak wspomniano w motywie 152, jest on realizacją 13. planu pięcioletniego oraz strategii „Made in China 2025”. Ma on na celu „promowanie transformacji i modernizacji przemysłu materiałów budowlanych, ułatwienie przekształcenia przemysłu materiałów budowlanych z dużego przemysłu w potężny przemysł oraz osiągnięcie zrównoważonego rozwoju w okresie realizacji »13. planu pięcioletniego«” oraz określa jasne zadania i projekty w celu osiągnięcia ustalonych celów w określonym, konkretnym okresie pięcioletnim (44). Dlatego też traktowanie go czysto jako wytycznych jest dyskusyjne, a tym bardziej, gdy rozpatruje się go w szerszym kontekście.

(157) Przemysł materiałów z włókna szklanego jest również ujęty w planie rozwoju inteligentnej produkcji (2016–2020) opublikowanym przez chińskie Ministerstwo Przemysłu i Technologii Informacyjnej („MIIT”), w którym określono 10 kluczowych zadań mających na celu skrócenie cyklu rozwoju produktu, poprawę wydajności produkcji, jakości produktu, zmniejszenie kosztów operacyjnych, zasobów i zużycia energii oraz przyspieszenie rozwoju inteligentnej produkcji. W 2018 r. Rada Państwowa ogłosiła plany Chin dotyczące rozszerzenia programu inteligentnej produkcji poprzez dodanie około 100 projektów pilotażowych w tym samym roku, a zgodnie z publicznie dostępnymi informacjami jeden ze współpracujących producentów eksportujących, Taishan Fiberglass, Inc., został w 2015 r. zaliczony przez MIIT do „Inteligentnych zakładów produkcyjnych” (45).

(158) Według rządu ChRL plan rozwoju inteligentnej produkcji (2016–2020) nie ma znaczenia, ponieważ nie dotyczy on konkretnie przemysłu materiałów z włókna szklanego, ale całego przemysłu wytwórczego. Ponadto rząd ChRL stwierdził, że plan nie jest dokumentem obowiązkowym, lecz zwykłą wytyczną.

(159) Plan rozwoju inteligentnej produkcji (2016–2020) został „opracowany zgodnie z zarysem 13. planu pięcioletniego na rzecz rozwoju gospodarki narodowej i rozwoju społecznego Chińskiej Republiki Ludowej oraz strategią »Made in China 2025«” (46). W związku z tym realizuje on strategię określoną w tych dokumentach. Jak już wcześniej wyjaśniono, 13. plan pięcioletni i strategia „Made in China 2025” są ukierunkowane w szczególności na niektóre gałęzie przemysłu, wśród których można wymienić przemysł materiałów z włókna szklanego jako część przemysłu nowych materiałów. Ponadto w wielu przypadkach plan rozwoju inteligentnej produkcji odnosi się do dziesięciu kluczowych obszarów strategii „Made in China 2025”. W szczególności w „Kolumnie specjalnej 6 – nacisk na inteligentną transformację w kluczowej dziedzinie” przewiduje się, że „w odniesieniu do technologii informacyjnych nowej generacji, […] nowych materiałów, […] materiałów budowlanych […] promowane jest intensywne zastosowanie inteligentnych i cyfrowych technologii w badaniach i rozwoju oraz projektowaniu, produkcji, logistyce i magazynowaniu, obsłudze i zarządzaniu, usłudze posprzedażnej i innych kluczowych ogniwach przedsiębiorstw”. Plan rozwoju inteligentnej produkcji (2016–2020) dotyczy zatem kluczowych gałęzi przemysłu określonych w strategii „Made in China 2025” i obejmuje m.in. sektory nowych materiałów i materiałów budowlanych, do których należy przemysł materiałów z włókna szklanego.

(160) Komisja zauważa również, że język użyty w planie rozwoju inteligentnej produkcji (2016–2020) sugeruje obowiązkowy charakter tego dokumentu. W szczególności sekcja II (III) „Cele rozwojowe” stanowi, że „Przed 2025 r. wdrożona zostanie strategia »dwuetapowa« w celu promowania rozwoju inteligentnej produkcji: na pierwszym etapie, do 2020 r., wzmocnione zostaną oczywiście podstawy rozwoju inteligentnej produkcji i zdolności wspierające, produkcja cyfrowa będzie zasadniczo realizowana w kluczowej dziedzinie tradycyjnego przemysłu wytwórczego, a inteligentna transformacja kluczowych gałęzi przemysłu wraz z warunkami i podstawami poczyni oczywiste postępy; na drugim etapie, do 2025 r., system wsparcia inteligentnej produkcji jest w zasadzie ustanowiony, a inteligentna transformacja jest początkowo realizowana w kluczowych gałęziach przemysłu”. Ponadto sekcja V „Organizacja i wdrażanie” stanowi, że „Ministerstwo Przemysłu i Technologii Informacyjnej oraz Ministerstwo Finansów są odpowiedzialne za organizację i realizację planu, wzmocnienie przywództwa, staranne organizowanie, terminowe rozwiązywanie problemów napotkanych w trakcie procesu wdrażania planu, a także promowanie wdrażania różnych zadań i środków” oraz że „właściwe departamenty przemysłu i technologii informacyjnej oraz finansów w różnych regionach szybko sformułują schemat wdrażania związany z planem, wdrożą odpowiednie polityki wspierające oraz zakończą prace związane z przekazywaniem informacji zwrotnych zgodnie z podziałem odpowiedzialności”. W związku z tym Komisja stwierdziła, że w planie rozwoju inteligentnej produkcji jasno określono cele, które są obowiązkowe dla zaangażowanych przedsiębiorstw.

(161) W świetle powyższych ustaleń twierdzenia rządu ChRL zostały odrzucone.

(162) Ponadto chiński katalog zaawansowanych technologicznie produktów eksportowych wydany przez Ministerstwo Nauki i Technologii, Ministerstwo Handlu Zagranicznego i Główny Urząd Ceł zawiera wykaz 1900 zaawansowanych technologicznie produktów podzielonych na 8 kategorii, które są przedmiotem preferencyjnej polityki eksportowej rządu ChRL. Jedną z tych kategorii jest kategoria „Nowe materiały”, która obejmuje materiały z włókna szklanego (47). Ponadto chiński katalog zaawansowanych technologicznie produktów wydany przez Ministerstwo Nauki i Technologii, Ministerstwo Finansów oraz Państwowy Urząd Podatkowy odnosi się do 11 obszarów, w tym do „kategorii nowych materiałów”. Ponadto, zgodnie z ustawą ChRL o postępie naukowo-technologicznym, przedsiębiorstwa sektora zaawansowanych technologii utworzone w strefach rozwoju zaawansowanych technologii mogą korzystać z wykazu polityk preferencyjnych obejmujących: (i) stawkę podatku dochodowego od przedsiębiorstw w wysokości 15 %, zamiast normalnej stawki w wysokości 25 %; (ii) jeżeli wartość produkcji produktów przeznaczonych na wywóz osiągnie 70 % całkowitej wartości w danym roku, stawka podatku dochodowego od przedsiębiorstw jest dalej obniżana do 10 %; (iii) nowo utworzone przedsiębiorstwa sekt