PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 105/1

REGULAMIN POSTĘPOWANIA PRZED SĄDEM

Spis treści

PRZEPISY WSTĘPNE 10

Artykuł 1 Definicje 10

Artykuł 2 Przedmiot niniejszego regulaminu 11

TYTUŁ I – ORGANIZACJA SĄDU 11

ROZDZIAŁ 1 – CZŁONKOWIE SĄDU 11

Artykuł 3 Funkcje sędziego i rzecznika generalnego 11

Artykuł 4 Rozpoczęcie kadencji sędziów 11

Artykuł 5 Złożenie ślubowania 12

Artykuł 6 Uroczyste zobowiązanie 12

Artykuł 7 Zwolnienie z funkcji sędziego 12

Artykuł 8 Porządek pierwszeństwa wynikający ze starszeństwa sędziów 12

ROZDZIAŁ 2 – PREZES SĄDU 12

Artykuł 9 Wybór prezesa i wiceprezesa Sądu 12

Artykuł 10 Zakres uprawnień i obowiązków prezesa Sądu 13

Artykuł 11 Zakres uprawnień i obowiązków wiceprezesa Sądu 13

Artykuł 12 Przeszkoda w wykonywaniu obowiązków odnosząca się do prezesa i wiceprezesa Sądu 13

ROZDZIAŁ 3 – IZBY I SKŁADY ORZEKAJĄCE 13

Sekcja 1. Tworzenie izb i ustalanie składów orzekających 13

Artykuł 13 Tworzenie izb 13

Artykuł 14 Właściwy skład orzekający 14

Artykuł 15 Skład wielkiej izby 14

Artykuł 16 Wyłączenie sędziego z udziału w rozpoznawaniu sprawy na jego żądanie i z inicjatywy prezesa Sądu 14

Artykuł 17 Przeszkoda w wykonywaniu obowiązków odnosząca się do członka składu orzekającego 14

Sekcja 2. Prezesi izb 15

Artykuł 18 Wybór prezesów izb 15

Artykuł 19 Kompetencje prezesa izby 15

Artykuł 20 Przeszkoda w wykonywaniu obowiązków odnosząca się do prezesa izby 15

Sekcja 3. Narady 15

Artykuł 21 Zasady dotyczące narad 15

Artykuł 22 Liczba sędziów uczestniczących w naradzie 15

Artykuł 23 Kworum w odniesieniu do wielkiej izby 16

Artykuł 24 Kworum w odniesieniu do izb rozpoznających sprawy w składzie trzech sędziów lub w składzie pięciu sędziów 16

ROZDZIAŁ 4 – PRZYDZIELANIE I PONOWNE PRZYDZIELANIE SPRAW, WYZNACZANIE SĘDZIÓW SPRAWOZDAWCÓW, PRZEKAZYWANIE SPRAW SKŁADOM ORZEKAJĄCYM I PRZEKAZYWANIE SPRAW SĄDOWI W SKŁADZIE JEDNEGO SĘDZIEGO 16

Artykuł 25 Kryteria przydzielania spraw 16

Artykuł 26 Pierwsze przydzielenie sprawy i wyznaczenie sędziego sprawozdawcy 16

Artykuł 27 Wyznaczenie nowego sędziego sprawozdawcy i ponowne przydzielenie sprawy 17

Artykuł 28 Przekazanie sprawy izbie rozpoznającej sprawy w składzie złożonym z innej liczby sędziów 17

Artykuł 29 Przekazanie sprawy Sądowi w składzie jednego sędziego 17

ROZDZIAŁ 5 – WYZNACZANIE RZECZNIKÓW GENERALNYCH 18

Artykuł 30 Wyznaczenie rzecznika generalnego 18

Artykuł 31 Zasady dotyczące wyznaczania rzecznika generalnego 18

ROZDZIAŁ 6 – SEKRETARIAT 18

Sekcja 1. Sekretarz 18

Artykuł 32 Mianowanie sekretarza 18

Artykuł 33 Zastępca sekretarza 19

Artykuł 34 Przeszkoda w wykonywaniu obowiązków odnosząca się do sekretarza i zastępcy sekretarza 19

Artykuł 35 Zakres uprawnień i obowiązków sekretarza 19

Artykuł 36 Prowadzenie rejestru 19

Artykuł 37 Dostęp do rejestru 20

Artykuł 38 Dostęp do akt sprawy 20

Sekcja 2. Pozostałe służby 20

Artykuł 39 Urzędnicy i inni pracownicy 20

ROZDZIAŁ 7 – FUNKCJONOWANIE SĄDU 20

Artykuł 40 Miejsce posiedzeń Sądu 20

Artykuł 41 Kalendarz prac Sądu 20

Artykuł 42 Zgromadzenie plenarne 21

Artykuł 43 Sporządzanie protokołów 21

TYTUŁ II – SYSTEM JĘZYKOWY 21

Artykuł 44 Języki postępowania 21

Artykuł 45 Ustalenie języka postępowania 21

Artykuł 46 Stosowanie języka postępowania 22

Artykuł 47 Zadania sekretarza w dziedzinie tłumaczeń 22

Artykuł 48 System językowy odnoszący się do publikacji Sądu 23

Artykuł 49 Teksty autentyczne 23

TYTUŁ III – SKARGI BEZPOŚREDNIE 23

Artykuł 50 Zakres stosowania 23

ROZDZIAŁ 1 – PRZEPISY OGÓLNE 23

Sekcja 1. Reprezentacja stron 23

Artykuł 51 Obowiązkowe zastępstwo procesowe 23

Sekcja 2. Prawa i obowiązki przedstawicieli stron 23

Artykuł 52 Przywileje, immunitety i ułatwienia 23

Artykuł 53 Status przedstawicieli stron 24

Artykuł 54 Uchylenie immunitetu 24

Artykuł 55 Wykluczenie z postępowania 24

Artykuł 56 Nauczyciele akademiccy 24

Sekcja 3. Doręczenia 24

Artykuł 57 Sposoby doręczeń 24

Sekcja 4. Terminy 25

Artykuł 58 Obliczanie terminów 25

Artykuł 59 Skarga, której przedmiotem jest akt wydany przez instytucję, opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 25

Artykuł 60 Termin uwzględniający odległość 25

Artykuł 61 Wyznaczanie i przedłużanie terminów 26

Artykuł 62 Pisma procesowe złożone po terminie 26

Sekcja 5. Przebieg postępowania i rozpoznawanie spraw 26

Artykuł 63 Przebieg postępowania 26

Artykuł 64 Kontradyktoryjność postępowania 26

Artykuł 65 Doręczanie pism procesowych i decyzji podjętych w toku postępowania 26

Artykuł 66 Utajnienie tożsamości i pominięcie pewnych danych wobec opinii publicznej 26

Artykuł 67 Kolejność rozpoznawania spraw 26

Artykuł 68 Połączenie spraw 27

Artykuł 69 Przypadki zawieszenia postępowania 27

Artykuł 70 Decyzja o zawieszeniu postępowania i decyzja o podjęciu postępowania 27

Artykuł 71 Czas trwania i skutki zawieszenia postępowania 27

ROZDZIAŁ 2 – PISMA PROCESOWE 28

Artykuł 72 Przepisy wspólne w zakresie składania pism procesowych 28

Artykuł 73 Składanie w sekretariacie pisma procesowego w wersji papierowej 28

Artykuł 74 Składanie drogą elektroniczną 28

Artykuł 75 Objętość pism procesowych 28

ROZDZIAŁ 3 – PISEMNY ETAP POSTĘPOWANIA 29

Artykuł 76 Zawartość skargi 29

Artykuł 77 Informacje do celów doręczeń 29

Artykuł 78 Załączniki do skargi 29

Artykuł 79 Komunikat w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 29

Artykuł 80 Doręczenie skargi 30

Artykuł 81 Odpowiedź na skargę 30

Artykuł 82 Przekazanie dokumentów 30

Artykuł 83 Replika i duplika 30

ROZDZIAŁ 4 – ZARZUTY, DOWODY I DOSTOSOWANIE SKARGI 30

Artykuł 84 Nowe zarzuty 30

Artykuł 85 Dowody i wnioski dowodowe 31

Artykuł 86 Dostosowanie skargi 31

ROZDZIAŁ 5 – SPRAWOZDANIE WSTĘPNE 32

Artykuł 87 Sprawozdanie wstępne 32

ROZDZIAŁ 6 – ŚRODKI ORGANIZACJI POSTĘPOWANIA I ŚRODKI DOWODOWE 32

Artykuł 88 Przepis ogólny 32

Sekcja 1. Środki organizacji postępowania 32

Artykuł 89 Przedmiot 32

Artykuł 90 Procedura 33

Sekcja 2. Środki dowodowe 33

Artykuł 91 Przedmiot 33

Artykuł 92 Procedura 33

Artykuł 93 Wzywanie świadków 34

Artykuł 94 Przesłuchiwanie świadków 34

Artykuł 95 Obowiązki świadków 34

Artykuł 96 Opinia biegłego 34

Artykuł 97 Przysięga składana przez świadków i biegłych 35

Artykuł 98 Złamanie przysięgi przez świadków i biegłych 35

Artykuł 99 Sprzeciw wobec wezwania świadka lub wyznaczenia biegłego 35

Artykuł 100 Koszty wezwania świadków i wyznaczenia biegłych 35

Artykuł 101 Pomoc sądowa 35

Artykuł 102 Protokół posiedzeń wyznaczanych w celu przeprowadzenia dowodu 36

Sekcja 3. Przetwarzanie poufnych informacji, materiałów i dokumentów przedstawionych w ramach postępowania dowodowego 36

Artykuł 103 Przetwarzanie poufnych informacji i materiałów 36

Artykuł 104 Dokumenty, których udostępnienia odmówiła instytucja 37

ROZDZIAŁ 7 – INFORMACJE LUB MATERIAŁY MAJĄCE WPŁYW NA BEZPIECZEŃSTWO UNII, JEJ PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO LUB PAŃSTW CZŁONKOWSKICH LUB TEŻ NA UTRZYMYWANIE PRZEZ NIE STOSUNKÓW MIĘDZYNARODOWYCH 37

Artykuł 105 Przetwarzanie informacji lub materiałów mających wpływ na bezpieczeństwo Unii, jej państwa członkowskiego lub państw członkowskich lub też na utrzymywanie przez nie stosunków międzynarodowych 37

ROZDZIAŁ 8 – USTNY ETAP POSTĘPOWANIA 38

Artykuł 106 Ustny etap postępowania 38

Artykuł 107 Data rozprawy 38

Artykuł 108 Nieobecność stron na rozprawie 38

Artykuł 109 Rozprawa przy drzwiach zamkniętych 39

Artykuł 110 Przebieg rozprawy 39

Artykuł 111 Zamknięcie ustnego etapu postępowania 39

Artykuł 112 Przedstawienie opinii przez rzecznika generalnego 39

Artykuł 113 Otwarcie ustnego etapu postępowania na nowo 39

Artykuł 114 Protokół rozprawy 39

Artykuł 115 Zapis dźwiękowy rozprawy 40

ROZDZIAŁ 9 – WYROKI I POSTANOWIENIA 40

Artykuł 116 Data ogłoszenia wyroku 40

Artykuł 117 Zawartość wyroku 40

Artykuł 118 Ogłoszenie i doręczenie wyroku 40

Artykuł 119 Zawartość postanowienia 40

Artykuł 120 Podpisanie i doręczenie postanowienia 41

Artykuł 121 Moc wiążąca wyroków i postanowień 41

Artykuł 122 Publikacja w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 41

ROZDZIAŁ 10 – WYROKI ZAOCZNE 41

Artykuł 123 Wyroki zaoczne 41

ROZDZIAŁ 11 – UGODA I COFNIĘCIE SKARGI 42

Artykuł 124 Ugoda 42

Artykuł 125 Cofnięcie skargi 42

ROZDZIAŁ 12 – SKARGI I KWESTIE INCYDENTALNE ROZSTRZYGANE W DRODZE POSTANOWIENIA 42

Artykuł 126 Skarga, która oczywiście nie może zostać uwzględniona 42

Artykuł 127 Przekazanie sprawy do Trybunału Sprawiedliwości lub do Sądu do spraw Służby Publicznej 42

Artykuł 128 Wyłączenie przez Sąd jego właściwości 42

Artykuł 129 Bezwzględne przeszkody procesowe 43

Artykuł 130 Kwestie formalne i incydentalne 43

Artykuł 131 Umorzenie postępowania z urzędu 43

Artykuł 132 Skarga oczywiście zasadna 43

ROZDZIAŁ 13 – KOSZTY POSTĘPOWANIA I KOSZTY SĄDOWE 44

Artykuł 133 Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów 44

Artykuł 134 Ogólne zasady podziału kosztów 44

Artykuł 135 Względy słuszności oraz koszty nieuzasadnione lub wynikające ze złej wiary 44

Artykuł 136 Koszty w przypadku cofnięcia skargi 44

Artykuł 137 Koszty w przypadku umorzenia postępowania 44

Artykuł 138 Koszty interwenientów 44

Artykuł 139 Koszty sądowe 45

Artykuł 140 Koszty podlegające zwrotowi 45

Artykuł 141 Zasady płatności 45

ROZDZIAŁ 14 – INTERWENCJA 45

Artykuł 142 Cel i skutki interwencji 45

Artykuł 143 Wniosek o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta 45

Artykuł 144 Rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta 46

Artykuł 145 Przedstawienie uwag interwenienta 46

ROZDZIAŁ 15 – POMOC PRAWNA 47

Artykuł 146 Przepisy ogólne 47

Artykuł 147 Wniosek o przyznanie pomocy prawnej 47

Artykuł 148 Rozstrzygnięcie w przedmiocie przyznania pomocy prawnej 47

Artykuł 149 Zaliczki i pokrycie kosztów 48

Artykuł 150 Cofnięcie pomocy prawnej 48

ROZDZIAŁ 16 – TRYBY PILNE 49

Sekcja 1. Tryb przyspieszony 49

Artykuł 151 Decyzja w przedmiocie trybu przyspieszonego 49

Artykuł 152 Wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie przyspieszonym 49

Artykuł 153 Rozpoznanie w pierwszej kolejności 49

Artykuł 154 Pisemny etap postępowania 49

Artykuł 155 Ustny etap postępowania 50

Sekcja 2. Zawieszenie wykonania aktu i inne środki tymczasowe 50

Artykuł 156 Wniosek o zawieszenie wykonania aktu lub o zastosowanie innych środków tymczasowych 50

Artykuł 157 Procedura 50

Artykuł 158 Rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku 50

Artykuł 159 Zmiana okoliczności 51

Artykuł 160 Ponowny wniosek 51

Artykuł 161 Wniosek na podstawie art. 280 TFUE, art. 299 TFUE lub art. 164 TEWEA 51

ROZDZIAŁ 17 – WNIOSKI DOTYCZĄCE WYROKÓW I POSTANOWIEŃ 51

Artykuł 162 Przydzielenie wniosku 51

Artykuł 163 Zawieszenie postępowania 51

Artykuł 164 Sprostowanie wyroków i postanowień 52

Artykuł 165 Brak rozstrzygnięcia 52

Artykuł 166 Sprzeciw od wyroku zaocznego 52

Artykuł 167 Powództwo osoby trzeciej przeciwko prawomocnemu orzeczeniu 52

Artykuł 168 Wykładnia wyroków i postanowień 53

Artykuł 169 Wznowienie postępowania 53

Artykuł 170 Spory w zakresie kosztów podlegających zwrotowi 54

TYTUŁ IV – POSTĘPOWANIE W SPRAWACH Z ZAKRESU WŁASNOŚCI INTELEKTUALNEJ 54

Artykuł 171 Zakres stosowania 54

ROZDZIAŁ 1 – STRONY POSTĘPOWANIA 54

Artykuł 172 Pozwany 54

Artykuł 173 Status przed Sądem pozostałych stron postępowania przed izbą odwoławczą 54

Artykuł 174 Wstąpienie w miejsce strony 55

Artykuł 175 Wniosek o wstąpienie w miejsce strony 55

Artykuł 176 Rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku o wstąpienie w miejsce strony 55

ROZDZIAŁ 2 – SKARGA I ODPOWIEDZI NA SKARGĘ 56

Artykuł 177 Skarga 56

Artykuł 178 Doręczenie skargi 56

Artykuł 179 Strony uprawnione do złożenia odpowiedzi na skargę 57

Artykuł 180 Odpowiedź na skargę 57

Artykuł 181 Zamknięcie pisemnego etapu postępowania 57

ROZDZIAŁ 3 – SKARGA WZAJEMNA 57

Artykuł 182 Skarga wzajemna 57

Artykuł 183 Zawartość skargi wzajemnej 57

Artykuł 184 Żądania, zarzuty i argumenty skargi wzajemnej 58

Artykuł 185 Odpowiedź na skargę wzajemną 58

Artykuł 186 Zamknięcie pisemnego etapu postępowania 58

Artykuł 187 Związek między skargą główną a skargą wzajemną 58

ROZDZIAŁ 4 – INNE ASPEKTY POSTĘPOWANIA 58

Artykuł 188 Przedmiot sporu przed Sądem 58

Artykuł 189 Objętość pism procesowych 58

Artykuł 190 Rozstrzygnięcie o kosztach 58

Artykuł 191 Inne przepisy mające zastosowanie 59

TYTUŁ V – ODWOŁANIA OD ORZECZEŃ SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ 59

Artykuł 192 Zakres stosowania 59

ROZDZIAŁ 1 – ODWOŁANIE 59

Artykuł 193 Wniesienie odwołania 59

Artykuł 194 Zawartość odwołania 59

Artykuł 195 Żądania, zarzuty i argumenty odwołania 60

Artykuł 196 Żądania na wypadek uwzględnienia odwołania 60

ROZDZIAŁ 2 – ODPOWIEDŹ NA ODWOŁANIE, REPLIKA I DUPLIKA 60

Artykuł 197 Doręczenie odwołania 60

Artykuł 198 Strony uprawnione do złożenia odpowiedzi na odwołanie 60

Artykuł 199 Zawartość odpowiedzi na odwołanie 60

Artykuł 200 Żądania odpowiedzi na odwołanie 61

Artykuł 201 Replika i duplika 61

ROZDZIAŁ 3 – ODWOŁANIE WZAJEMNE 61

Artykuł 202 Odwołanie wzajemne 61

Artykuł 203 Zawartość odwołania wzajemnego 61

Artykuł 204 Żądania, zarzuty i argumenty odwołania wzajemnego 61

ROZDZIAŁ 4 – WYMIANA PISM PO WNIESIENIU ODWOŁANIA WZAJEMNEGO 62

Artykuł 205 Odpowiedź na odwołanie wzajemne 62

Artykuł 206 Replika i duplika po wniesieniu odwołania wzajemnego 62

ROZDZIAŁ 5 – USTNY ETAP POSTĘPOWANIA 62

Artykuł 207 Ustny etap postępowania 62

ROZDZIAŁ 6 – ODWOŁANIA, W PRZEDMIOCIE KTÓRYCH ORZEKA SIĘ W DRODZE POSTANOWIENIA 62

Artykuł 208 Odwołanie oczywiście niedopuszczalne lub oczywiście bezzasadne 62

Artykuł 209 Odwołanie oczywiście zasadne 62

ROZDZIAŁ 7 – SKUTKI WYKREŚLENIA ODWOŁANIA GŁÓWNEGO DLA ODWOŁANIA WZAJEMNEGO 63

Artykuł 210 Skutki cofnięcia lub oczywistej niedopuszczalności odwołania głównego dla odwołania wzajemnego 63

ROZDZIAŁ 8 – KOSZTY POSTĘPOWANIA I KOSZTY SĄDOWE W POSTĘPOWANIU ODWOŁAWCZYM 63

Artykuł 211 Koszty w postępowaniu odwoławczym 63

ROZDZIAŁ 9 – INNE PRZEPISY MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO POSTĘPOWAŃ ODWOŁAWCZYCH 63

Artykuł 212 Objętość pism procesowych 63

Artykuł 213 Inne przepisy mające zastosowanie do postępowań odwoławczych 63

ROZDZIAŁ 10 – ODWOŁANIA OD ORZECZEŃ O ODMOWIE DOPUSZCZENIA DO UDZIAŁU W SPRAWIE W CHARAKTERZE INTERWENIENTA ORAZ OD ORZECZEŃ W PRZEDMIOCIE ŚRODKÓW TYMCZASOWYCH 64

Artykuł 214 Odwołania od orzeczeń o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze interwenienta oraz od orzeczeń w przedmiocie środków tymczasowych 64

TYTUŁ VI – POSTĘPOWANIE PO PRZEKAZANIU SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA 64

ROZDZIAŁ 1 – ORZECZENIA SĄDU WYDANE PO UCHYLENIU JEGO ORZECZENIA I PRZEKAZANIU SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA 64

Artykuł 215 Uchylenie orzeczenia przez Trybunał Sprawiedliwości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania 64

Artykuł 216 Przydzielenie sprawy 64

Artykuł 217 Przebieg postępowania 64

Artykuł 218 Przepisy mające zastosowanie w postępowaniu 64

Artykuł 219 Koszty 65

ROZDZIAŁ 2 – ORZECZENIA SĄDU WYDANE PO PODDANIU JEGO ORZECZENIA SZCZEGÓLNEJ PROCEDURZE KONTROLI I PO PRZEKAZANIU SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA 65

Artykuł 220 Szczególna procedura kontroli i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania 65

Artykuł 221 Przydzielenie sprawy 65

Artykuł 222 Przebieg postępowania 65

Artykuł 223 Koszty 65

PRZEPISY KOŃCOWE 65

Artykuł 224 Przepisy wykonawcze 65

Artykuł 225 Postępowanie egzekucyjne 65

Artykuł 226 Uchylenie 66

Artykuł 227 Publikacja i wejście w życie niniejszego regulaminu 66

REGULAMIN POSTĘPOWANIA PRZED SĄDEM

SĄD,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 19,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 254 akapit piąty,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a ust. 1,

uwzględniając Protokół w sprawie statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 19 akapit szósty, art. 63 i art. 64 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Regulamin postępowania z dnia 2 maja 1991 r. był wielokrotnie zmieniany, tak aby wyposażyć stopniowo Sąd w przepisy umożliwiające mu rozpoznawanie w najlepszych warunkach różnego rodzaju spraw należących do coraz bardziej zróżnicowanych dziedzin.

(2) Całościowa rewizja tego zbioru przepisów jest konieczna w celu nadania mu nowej spójności, zapewnienia jednolitości przepisów proceduralnych regulujących spory wnoszone do sądów Unii Europejskiej, zachowania zdolności Sądu do orzekania w rozsądnym terminie, wyjaśnienia praw przyznanych stronom, sprecyzowania oczekiwań Sądu wobec przedstawicieli stron i dostosowania niektórych przepisów tak, aby uwzględnić pewne zmiany, w tym technologiczne, w odniesieniu do składania i doręczania pism procesowych, jak również trudności napotykane przy ich wprowadzaniu w życie.

(3) Skargi wnoszone w sprawach z zakresu własności intelektualnej i odwołania od orzeczeń Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej muszą, z racji ich specyfiki, zostać poddane szczególnym przepisom proceduralnym ujętym w odrębnych tytułach, przy czym w pozostałej części są one uregulowane przepisami proceduralnymi znajdującymi zastosowanie do skarg bezpośrednich. Przepisy dotyczące skarg bezpośrednich, skarg w sprawach z zakresu własności intelektualnej i odwołań stanowią zatem rdzeń tego regulaminu.

(4) W świetle nabytego doświadczenia niezbędne okazuje się ponadto uzupełnienie lub wyjaśnienie podmiotom prawa przepisów znajdujących zastosowanie do każdego z postępowań. Dotyczą one między innymi zakresu praw przyznanych stronom głównym i interwenientom lub, w sprawach z zakresu własności intelektualnej, kwestii nabycia statusu interwenienta i zakresu jego praw. Poszanowanie zasady kontradyktoryjności i konieczność zachowania w pewnych przypadkach poufności informacji wrażliwych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sporu, są przedmiotem przepisów szczególnych. Co się tyczy odwołań od orzeczeń Sądu do spraw Służby Publicznej, należy poza tym dokonać jednoznacznego rozróżnienia między odwołaniem głównym a odwołaniem wzajemnym, wniesionym w następstwie doręczenia odwołania głównego. Takiego samego rozróżnienia należy dokonać w odniesieniu do spraw z dziedziny własności intelektualnej między pierwotną skargą a skargą wzajemną wniesioną przez interwenienta w następstwie doręczenia skargi wszczynającej postępowanie.

(5) Wprowadzenie w życie niektórych procedur ujawniło ich nadmierną złożoność. Należy zatem doprowadzić do ich uproszczenia. I tak, przepisy dotyczące ustalania języka postępowania w sprawach z zakresu własności intelektualnej zapewniają lepszą przewidywalność sytuacji z korzyścią dla zainteresowanych i uproszczone zasady postępowania przez Sąd. Przepisy dotyczące postępowania zaocznego mają na celu umożliwienie szybszego rozstrzygnięcia sporu w interesie skarżącego narażonego w przypadku wygrania sprawy na ryzyko sprzeciwu wniesionego przez pozwanego, który nie złożył odpowiedzi na skargę.

(6) W trosce o polepszenie zrozumiałości aktu należy także zebrać w tytule dotyczącym skarg bezpośrednich wszystkie wnioski odnoszące się do wyroków i postanowień, obecnie rozproszone w wielu różnych tytułach i rozdziałach regulaminu postępowania. Podobnie, w celu zwiększenia czytelności tekstu, postępowania w sprawach skierowanych przez Trybunał Sprawiedliwości do ponownego rozpoznania – bądź po uchyleniu orzeczenia Sądu, bądź po poddaniu jego orzeczenia szczególnej procedurze kontroli – są przedstawione w jednym i tym samym tytule.

(7) Sąd, który stoi przed koniecznością rozpoznawania coraz większej liczby sporów, musi nadal wydawać swoje orzeczenia w rozsądnym terminie. Istotne jest zatem kontynuowanie wysiłków podjętych w celu ograniczenia długości toczących się przed nim postępowań, między innymi poprzez wprowadzenie zasady, że pisemny etap postępowania w sprawach z zakresu własności intelektualnej jest ograniczony do jednej wymiany pism procesowych, poprzez ustanowienie ram dla wniosków o dostosowanie żądań skargi, poprzez skrócenie niektórych terminów przepisanych prawem, poprzez uproszczenie reguł dotyczących interwencji w związku z usunięciem kategorii interwencji, które mogą być dopuszczone po upływie przepisanego prawem terminu po opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, poprzez wprowadzenie możliwości orzekania przez Sąd z pominięciem ustnego etapu postępowania w przypadku skarg bezpośrednich, jeżeli żadna ze stron głównych nie zażądała przeprowadzenia rozprawy i jeżeli uzna on, że akta sprawy wystarczająco wyjaśniają okoliczności zawisłej przed nim sprawy, jak również możliwości orzekania z pominięciem ustnego etapu postępowania w przypadku odwołań, poprzez zwiększenie kompetencji decyzyjnych prezesów izb oraz wreszcie poprzez zwiększenie liczby przypadków, w których rozstrzyga się w drodze zwykłej decyzji.

(8) W tym samym celu tytuł dotyczący organizacji Sądu zostaje wzbogacony o przepisy służące między innymi określeniu przypadków, w których sprawa może być przydzielona na nowo, oraz rozszerzenie kompetencji Sądu w składzie jednego sędziego, aby umożliwić mu rozpoznawanie spraw z zakresu własności intelektualnej.

(9) Prowadzenie postępowania w poszanowaniu zasady kontradyktoryjności zostaje potwierdzone poprzez wyrażenie tej zasady w odrębnym artykule, jak również poprzez ujęcie w ścisłe ramy prawne przypadków, w których zachowanie poufności pewnych informacji dostarczonych przez stronę główną niezbędnych do rozstrzygnięcia sporu uzasadnia wyjątkowo nieprzekazanie tych informacji przeciwnej stronie głównej. Nowe przepisy wyposażają także Sąd w formalne ramy w przypadkach wstrzymania się przez sędziego od udziału w rozpoznawaniu sprawy lub zwolnienia go od udziału w rozpoznawaniu sprawy. Reforma ma także na celu podniesienie do rangi przepisów regulaminowych przepisów, które istniały wcześniej w praktycznych instrukcjach dla stron, takich jak przepis dotyczący długości pism procesowych, lub w instrukcjach dla sekretarza Sądu, takich jak przepis dotyczący utajnienia tożsamości i przepis precyzujący warunki, w jakich osoba trzecia może uzyskać dostęp do akt sprawy.

(10) Wreszcie lektura tekstu zostaje ułatwiona poprzez usunięcie pewnych zdezaktualizowanych lub niestosowanych przepisów, ponumerowanie wszystkich akapitów w artykułach niniejszego regulaminu, dodanie do każdego artykułu właściwego mu tytułu oraz zharmonizowanie terminologii użytej w tym akcie,

za zgodą Trybunału Sprawiedliwości,

za zgodą Rady udzieloną w dniu 10 lutego 2015 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZY REGULAMIN POSTĘPOWANIA:

PRZEPISY WSTĘPNE

Artykuł 1

Definicje

§ 1. W niniejszym regulaminie:

a) postanowienia Traktatu o Unii Europejskiej wskazuje się przez podanie numeru danego artykułu tego traktatu i następującego po nim oznaczenia „TUE”;

b) postanowienia Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wskazuje się przez podanie numeru danego artykułu tego traktatu i następującego po nim oznaczenia „TFUE”;

c) postanowienia Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej wskazuje się przez podanie numeru danego artykułu tego traktatu i następującego po nim oznaczenia „TEWEA”;

d) przez „statut” rozumie się Protokół w sprawie statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej;

e) przez „porozumienie EOG” rozumie się Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1);

f) przez „rozporządzenie Rady nr 1” rozumie się rozporządzenie Rady nr 1 z dnia 15 kwietnia 1958 r. w sprawie określenia systemu językowego Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (2).

§ 2. Do celów niniejszego regulaminu:

a) przez „Sąd” rozumie się, w odniesieniu do spraw przydzielonych lub przekazanych izbie, tę izbę, a w odniesieniu do spraw przekazanych lub przydzielonych Sądowi w składzie jednego sędziego – tego sędziego;

b) przez „prezesa”, wyrażenie używane bez innego oznaczenia, rozumie się: — w odniesieniu do spraw, które nie zostały jeszcze przydzielone składowi orzekającemu – prezesa Sądu, — w odniesieniu do spraw przydzielonych izbom – prezesa izby, której przydzielono sprawę, — w odniesieniu do spraw przekazanych lub przydzielonych Sądowi w składzie jednego sędziego – tego sędziego;

c) przez „stronę” i „strony”, używane bez innego oznaczenia, rozumie się każdą stronę postępowania, w tym interwenientów;

d) przez „stronę główną” i „strony główne” rozumie się, stosownie do przypadku, skarżącego lub pozwanego albo obu;

e) przez „przedstawicieli stron” rozumie się adwokatów lub radców prawnych i pełnomocników, którzy reprezentują strony przed Sądem zgodnie z postanowieniami art. 19 statutu; pełnomocnicy ci mogą być wspierani w stosownym przypadku przez doradcę albo adwokata lub radcę prawnego;

f) przez „instytucję” i „instytucje” rozumie się instytucje Unii Europejskiej, o których mowa w art. 13 ust. 1 TUE, oraz organy lub jednostki organizacyjne ustanowione na mocy traktatów lub na mocy aktu przyjętego w celu ich wykonania, które mogą występować jako strony postępowania przed Sądem;

g) przez „Urząd” rozumie się, stosownie do przypadku, Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) lub Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin;

h) przez „Urząd Nadzoru EFTA” rozumie się Urząd Nadzoru Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu, o którym mowa w porozumieniu EOG;

i) przez „skargi bezpośrednie” rozumie się skargi wniesione na podstawie art. 263 TFUE, 265 TFUE, 268 TFUE i 272 TFUE.

Artykuł 2

Przedmiot niniejszego regulaminu

Przepisy niniejszego regulaminu wykonują i uzupełniają, w niezbędnym zakresie, odpowiednie postanowienia TUE, TFUE i TEWEA oraz statutu.

TYTUŁ I

ORGANIZACJA SĄDU

Rozdział 1

CZŁONKOWIE SĄDU

Artykuł 3

Funkcje sędziego i rzecznika generalnego

§ 1. Każdy członek Sądu wykonuje głównie funkcję sędziego.

§ 2. Członkowie Sądu są dalej zwani „sędziami”.

§ 3. Każdy sędzia, z wyjątkiem prezesa, wiceprezesa i prezesów izb Sądu, może w okolicznościach określonych w art. 30 i 31 pełnić w danej sprawie funkcję rzecznika generalnego.

§ 4. Przepisy niniejszego regulaminu dotyczące rzecznika generalnego mają zastosowanie tylko wówczas, gdy sędzia został wyznaczony do pełnienia funkcji rzecznika generalnego.

Artykuł 4

Rozpoczęcie kadencji sędziów

Kadencja sędziego rozpoczyna się w dniu wskazanym w akcie mianowania. Jeżeli akt mianowania nie zawiera postanowień dotyczących daty rozpoczęcia kadencji, kadencja rozpoczyna się w dniu opublikowania tego aktu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 5

Złożenie ślubowania

Przed objęciem obowiązków sędziowie składają przed Trybunałem Sprawiedliwości ślubowanie, przewidziane w art. 2 statutu, w następującym brzmieniu:

„Ślubuję swe obowiązki wykonywać bezstronnie i sumiennie; ślubuję utrzymać w tajemnicy treść narad Sądu”

Artykuł 6

Uroczyste zobowiązanie

Niezwłocznie po złożeniu ślubowania sędziowie podpisują oświadczenie, w którym podejmują uroczyste zobowiązanie przewidziane w art. 4 akapit trzeci statutu.

Artykuł 7

Zwolnienie z funkcji sędziego

§ 1. Jeżeli Trybunał Sprawiedliwości ma rozstrzygnąć, na mocy art. 6 statutu, po zasięgnięciu opinii Sądu, czy dany sędzia nie spełnia już wymaganych warunków lub nie czyni zadość obowiązkom wynikającym z jego urzędu, prezes Sądu wzywa zainteresowanego sędziego do przedstawienia wyjaśnień pod nieobecność sekretarza.

§ 2. Sąd uzasadnia swoją opinię.

§ 3. Opinia stwierdzająca, że dany sędzia nie spełnia już wymaganych warunków lub nie czyni zadość obowiązkom wynikającym z jego urzędu, przyjmowana jest głosami większości sędziów wchodzących w skład Sądu zgodnie z postanowieniami art. 48 statutu. W takim przypadku informacje na temat rozkładu głosów w czasie głosowania są podawane do wiadomości Trybunału Sprawiedliwości.

§ 4. Głosowanie jest tajne z wyłączeniem obecności sekretarza; zainteresowany sędzia nie uczestniczy w naradzie.

Artykuł 8

Porządek pierwszeństwa wynikający ze starszeństwa sędziów

§ 1. Starszeństwo wśród sędziów oblicza się od chwili objęcia przez nich obowiązków.

§ 2. W przypadku jednakowego starszeństwa służbowego o pierwszeństwie decyduje wiek.

§ 3. Sędziowie, których mandat został odnowiony, zachowują dotychczasowe miejsce w porządku pierwszeństwa.

Rozdział 2

PREZES SĄDU

Artykuł 9

Wybór prezesa i wiceprezesa Sądu

§ 1. Natychmiast po częściowym odnowieniu składu sędziowskiego, o którym mowa w art. 254 akapit drugi TFUE, sędziowie wybierają spośród siebie, na okres trzech lat, prezesa Sądu.

§ 2. Jeżeli stanowisko prezesa Sądu zostanie zwolnione przed upływem kadencji, wybiera się jego następcę na okres pozostający do zakończenia kadencji.

§ 3. Wyboru, o którym mowa w niniejszym artykule, dokonuje się w głosowaniu tajnym. Wybrany zostaje sędzia, który uzyska ponad połowę głosów sędziów wchodzących w skład Sądu zgodnie z postanowieniami art. 48 statutu. Jeżeli żaden sędzia nie uzyska takiej większości, przeprowadza się dalsze tury głosowania aż do uzyskania takiej większości.

§ 4. Następnie sędziowie wybierają spośród siebie, zgodnie z zasadami przewidzianymi w § 3, wiceprezesa Sądu na okres trzech lat. Jeżeli stanowisko wiceprezesa Sądu zostanie zwolnione przed upływem kadencji, stosuje się § 2.

§ 5. Nazwiska prezesa i wiceprezesa Sądu wybranych zgodnie z przepisami niniejszego artykułu podlegają opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 10

Zakres uprawnień i obowiązków prezesa Sądu

§ 1. Prezes Sądu reprezentuje Sąd.

§ 2. Prezes Sądu kieruje pracami i służbami Sądu.

§ 3. Prezes Sądu przewodniczy zgromadzeniu plenarnemu, o którym mowa w art. 42.

§ 4. Prezes Sądu przewodniczy wielkiej izbie. W takim przypadku stosuje się przepisy art. 19.

§ 5. Jeżeli prezes Sądu zostanie przydzielony do izby, przewodniczy on tej izbie. W takim przypadku stosuje się przepisy art. 19.

§ 6. W odniesieniu do spraw nieprzydzielonych jeszcze składowi orzekającemu prezes Sądu może podjąć środki organizacji postępowania określone w art. 89.

Artykuł 11

Zakres uprawnień i obowiązków wiceprezesa Sądu

§ 1. Wiceprezes Sądu wspiera prezesa Sądu w wykonywaniu obowiązków i zastępuje go, jeżeli w odniesieniu do prezesa wystąpi przeszkoda w wykonywaniu obowiązków.

§ 2. Wiceprezes zastępuje prezesa, na jego wniosek, w wykonywaniu obowiązków, o których mowa w art. 10 §§ 1 i 2.

§ 3. Sąd określa, w drodze decyzji, zasady, na jakich wiceprezes Sądu zastępuje prezesa Sądu w wykonywaniu obowiązków w zakresie orzekania. Decyzja ta podlega opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

§ 4. Z zastrzeżeniem art. 10 § 5, jeżeli wiceprezes Sądu zostanie przydzielony do izby, przewodniczy on tej izbie. W takim przypadku stosuje się przepisy art. 19.

Artykuł 12

Przeszkoda w wykonywaniu obowiązków odnosząca się do prezesa i wiceprezesa Sądu

Jeżeli w odniesieniu do prezesa i wiceprezesa Sądu istnieją jednocześnie przeszkody w wykonywaniu obowiązków, obowiązki prezesa wykonuje jeden z prezesów izb, a w przypadku gdy jest to niemożliwe – jeden z pozostałych sędziów, zgodnie z porządkiem pierwszeństwa ustanowionym w art. 8.

Rozdział 3

IZBY I SKŁADY ORZEKAJĄCE

Sekcja 1

Tworzenie izb i ustalanie składów orzekających

Artykuł 13

Tworzenie izb

§ 1. Sąd powołuje izby rozpoznające sprawy w składzie trzech sędziów i w składzie pięciu sędziów.

§ 2. Sąd decyduje, na wniosek prezesa Sądu, o przydzieleniu sędziów do poszczególnych izb.

§ 3. Decyzje podjęte zgodnie z niniejszym artykułem podlegają opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 14

Właściwy skład orzekający

§ 1. Sprawy wniesione do Sądu są rozpoznawane przez izby w składzie trzech sędziów lub w składzie pięciu sędziów zgodnie z przepisami art. 13.

§ 2. Sprawy mogą być rozpoznawane przez wielką izbę w przypadkach określonych w art. 28.

§ 3. Sprawy mogą być rozpoznawane przez Sąd w składzie jednego sędziego, jeżeli są mu przekazywane w przypadkach określonych w art. 29.

Artykuł 15

Skład wielkiej izby

§ 1. W skład wielkiej izby wchodzi piętnastu sędziów.

§ 2. Sąd decyduje o sposobie wyznaczania sędziów wchodzących w skład wielkiej izby. Decyzja ta podlega opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 16

Wyłączenie sędziego z udziału w rozpoznawaniu sprawy na jego żądanie i z inicjatywy prezesa Sądu

§ 1. Jeżeli sędzia uzna, zgodnie z postanowieniami art. 18 akapity pierwszy i drugi statutu, że nie może uczestniczyć w rozpoznawaniu sprawy, informuje o tym prezesa Sądu, który wyłącza go z udziału w rozpoznawaniu sprawy.

§ 2. Jeżeli prezes Sądu uzna, że sędzia nie może, zgodnie z postanowieniami art. 18 akapity pierwszy i drugi statutu, uczestniczyć w rozpoznawaniu sprawy, zawiadamia o tym zainteresowanego sędziego i zapoznaje się z jego wyjaśnieniami przed podjęciem decyzji.

§ 3. W razie trudności w stosowaniu niniejszego artykułu prezes Sądu przedkłada, zgodnie z postanowieniami art. 18 akapit trzeci statutu, kwestie, o których mowa w §§ 1 i 2, zgromadzeniu plenarnemu. W takim przypadku po przedstawieniu przez zainteresowanego sędziego wyjaśnień, odbywa się tajne głosowanie z wyłączeniem obecności sekretarza; zainteresowany sędzia nie uczestniczy w naradzie.

Artykuł 17

Przeszkoda w wykonywaniu obowiązków odnosząca się do członka składu orzekającego

§ 1. Jeżeli w wyniku przeszkody w wykonywaniu obowiązków odnoszącej się do sędziego, która wystąpiła przed rozpoczęciem narady lub przed przedstawieniem przez strony ich stanowisk na rozprawie, w wielkiej izbie brak jest liczby sędziów określonej w art. 15, izbę tę uzupełnia sędzia wyznaczony przez prezesa Sądu w celu przywrócenia przewidzianej liczby sędziów.

§ 2. Jeżeli w wyniku przeszkody w wykonywaniu obowiązków odnoszącej się do sędziego, która wystąpiła przed rozpoczęciem narady lub przed przedstawieniem przez strony ich stanowisk na rozprawie, w izbie rozpoznającej sprawę w składzie trzech sędziów lub w składzie pięciu sędziów brak jest przewidzianej liczby sędziów, prezes tej izby wyznacza innego sędziego wchodzącego w skład tej samej izby w celu zastąpienia sędziego, do którego odnosi się przeszkoda w wykonywaniu obowiązków. Jeżeli nie ma możliwości zastąpienia sędziego, do którego odnosi się przeszkoda w wykonywaniu obowiązków, przez sędziego wchodzącego w skład tej samej izby, prezes tej izby zawiadamia o tym prezesa Sądu, który wyznacza, zgodnie z ustalonymi przez Sąd kryteriami, innego sędziego w celu przywrócenia przewidzianej liczby sędziów. Decyzja ustalająca te kryteria podlega opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

§ 3. Jeżeli w odniesieniu do sędziego, któremu sprawa została przekazana lub przydzielona do rozpoznania w składzie jednego sędziego, istnieje przeszkoda w wykonywaniu obowiązków, prezes Sądu wyznacza na jego miejsce innego sędziego.

Sekcja 2

Prezesi izb

Artykuł 18

Wybór prezesów izb

§ 1. Sędziowie wybierają spośród siebie, na podstawie art. 9 § 3 prezesów izb, które rozpoznają sprawy w składzie trzech sędziów i w składzie pięciu sędziów.

§ 2. Prezesi izb rozpoznających sprawy w składzie pięciu sędziów wybierani są na okres trzech lat. Ich kadencja może być jednokrotnie odnowiona.

§ 3. Prezesi izb rozpoznających sprawy w składzie trzech sędziów wybierani są na czas określony.

§ 4. Wybór prezesów izb rozpoznających sprawy w składzie pięciu sędziów następuje natychmiast po dokonaniu wyboru prezesa i wiceprezesa Sądu, przewidzianego w art. 9.

§ 5. Jeżeli stanowisko prezesa izby zostanie zwolnione przed upływem kadencji, wybiera się jego następcę na okres pozostający do zakończenia kadencji.

§ 6. Nazwiska prezesów izb wybranych zgodnie z przepisami niniejszego artykułu podlegają opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 19

Kompetencje prezesa izby

§ 1. Prezes izby wykonuje kompetencje powierzone mu w niniejszym regulaminie po zapoznaniu się ze stanowiskiem sędziego sprawozdawcy.

§ 2. Prezes izby może przekazać izbie podjęcie każdej decyzji należącej do jego kompetencji.

Artykuł 20

Przeszkoda w wykonywaniu obowiązków odnosząca się do prezesa izby

Bez uszczerbku dla przepisów art. 10 § 5 i art. 11 § 4, jeżeli w odniesieniu do prezesa izby istnieje przeszkoda w wykonywaniu obowiązków, obowiązki prezesa izby wykonuje sędzia składu orzekającego, zgodnie z porządkiem pierwszeństwa ustanowionym w art. 8.

Sekcja 3

Narady

Artykuł 21

Zasady dotyczące narad

§ 1. Narady Sądu są i pozostają niejawne.

§ 2. Jeżeli w sprawie została przeprowadzona rozprawa, w naradzie uczestniczą jedynie sędziowie, którzy brali udział w rozprawie.

§ 3. Każdy z sędziów uczestniczących w naradzie przedstawia swoje stanowisko i uzasadnia je.

§ 4. Ustalenia przyjęte przez większość sędziów w wyniku ostatecznej dyskusji stanowią podstawę rozstrzygnięcia Sądu. Głosy oddaje się w porządku odwrotnym do porządku określonego w art. 8, z wyjątkiem sędziego sprawozdawcy, który głosuje pierwszy, i prezesa, który głosuje ostatni.

Artykuł 22

Liczba sędziów uczestniczących w naradzie

Jeżeli w wyniku przeszkody w wykonywaniu obowiązków sędziowie są obecni w liczbie parzystej, najmłodszy sędzia w rozumieniu zasad starszeństwa określonych w art. 8 nie uczestniczy w naradzie, chyba że jest on prezesem lub sędzią sprawozdawcą. W tym ostatnim przypadku w naradzie nie uczestniczy sędzia kolejno najmłodszy w rozumieniu zasad starszeństwa.

Artykuł 23

Kworum w odniesieniu do wielkiej izby

§ 1. Narady wielkiej izby są ważne jedynie wtedy, gdy obecnych jest jedenastu sędziów.

§ 2. Jeżeli w wyniku wystąpienia przeszkody w wykonywaniu obowiązków nie osiągnięto powyższego kworum, prezes Sądu wyznacza innego sędziego w celu osiągnięcia kworum wielkiej izby.

§ 3. Jeżeli brak kworum wystąpi po przeprowadzeniu rozprawy, wyznacza się zastępstwo na zasadach określonych w § 2 i na wniosek strony głównej wyznacza się nową rozprawę. Sąd może także wyznaczyć rozprawę z urzędu. Przeprowadzenie nowej rozprawy jest obowiązkowe, jeżeli zastosowano środki dowodowe zgodnie z art. 91 lit. a) i d) i art. 96 § 2. Jeżeli nie wyznacza się nowej rozprawy, nie stosuje się przepisów art. 21 § 2.

Artykuł 24

Kworum w odniesieniu do izb rozpoznających sprawy w składzie trzech sędziów lub w składzie pięciu sędziów

§ 1. Narady izb rozpoznających sprawy w składzie trzech sędziów lub w składzie pięciu sędziów są ważne jedynie wtedy, gdy obecnych jest trzech sędziów.

§ 2. Jeżeli w wyniku wystąpienia przeszkody w wykonywaniu obowiązków w jednej z izb rozpoznających sprawy w składzie trzech sędziów lub w składzie pięciu sędziów nie osiągnięto kworum, prezes tej izby wyznacza innego sędziego wchodzącego w skład tej samej izby w celu zastąpienia sędziego, do którego odnosi się przeszkoda w wykonywaniu obowiązków. Jeżeli nie ma możliwości zastąpienia sędziego, do którego odnosi się przeszkoda w wykonywaniu obowiązków, przez sędziego wchodzącego w skład tej samej izby, prezes tej izby zawiadamia o tym prezesa Sądu, który wyznacza, zgodnie z ustalonymi przez Sąd kryteriami, innego sędziego w celu osiągnięcia kworum izby. Decyzja ustalająca te kryteria podlega opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

§ 3. Jeżeli brak kworum wystąpi po przeprowadzeniu rozprawy, wyznacza się zastępstwo na zasadach określonych w § 2 i na wniosek strony głównej wyznacza się nową rozprawę. Sąd może także wyznaczyć rozprawę z urzędu. Przeprowadzenie nowej rozprawy jest obowiązkowe, jeżeli zastosowano środki dowodowe zgodnie z art. 91 lit. a) i d) i art. 96 § 2. Przeprowadzenie nowej rozprawy jest obowiązkowe, jeżeli zastąpieniu podlega co najmniej dwóch sędziów, którzy uczestniczyli w pierwotnej rozprawie. Jeżeli nie wyznacza się nowej rozprawy, nie stosuje się przepisy art. 21 § 2.

Rozdział 4

PRZYDZIELANIE I PONOWNE PRZYDZIELANIE SPRAW, WYZNACZANIE SĘDZIÓW SPRAWOZDAWCÓW, PRZEKAZYWANIE SPRAW SKŁADOM ORZEKAJĄCYM I PRZEKAZYWANIE SPRAW SĄDOWI W SKŁADZIE JEDNEGO SĘDZIEGO

Artykuł 25

Kryteria przydzielania spraw

§ 1. Sąd ustala kryteria, według których sprawy są rozdzielane między izby. Sąd może powierzyć jednej lub kilku izbom rozpoznawanie spraw w określonych dziedzinach.

§ 2. Decyzja ta podlega opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 26

Pierwsze przydzielenie sprawy i wyznaczenie sędziego sprawozdawcy

§ 1. W możliwie najkrótszym czasie po złożeniu pisma wszczynającego postępowanie w sprawie prezes Sądu przydziela sprawę jednej z izb według kryteriów ustalonych przez Sąd zgodnie z przepisami art. 25.

§ 2. Prezes izby proponuje prezesowi Sądu, w odniesieniu do każdej sprawy przydzielonej izbie, wyznaczenie sędziego sprawozdawcy. Decyzja należy do prezesa Sądu.

§ 3. Jeżeli w jednej z izb rozpoznających sprawy w składzie trzech sędziów lub w składzie pięciu sędziów liczba sędziów przydzielonych do danej izby jest wyższa niż odpowiednio trzech lub pięciu sędziów, prezes izby wyznacza sędziów, którzy biorą udział w rozstrzyganiu sprawy.

Artykuł 27

Wyznaczenie nowego sędziego sprawozdawcy i ponowne przydzielenie sprawy

§ 1. Jeżeli w odniesieniu do sędziego sprawozdawcy istnieje przeszkoda w wykonywaniu obowiązków, prezes właściwego składu orzekającego zawiadamia o tym prezesa Sądu, który wyznacza nowego sędziego sprawozdawcę. Jeżeli sędzia ten nie jest przydzielony do izby, której pierwotnie przydzielono sprawę, sprawę rozpoznaje izba, w której skład wchodzi nowy sędzia sprawozdawca.

§ 2. W celu uwzględnienia powiązania pewnych spraw ze względu na ich przedmiot i aby umożliwić przeprowadzenie czynności przygotowawczych przez tego samego sędziego sprawozdawcę we wszystkich odnośnych sprawach, prezes Sądu może, w drodze decyzji z uzasadnieniem i po zapoznaniu się ze stanowiskiem zainteresowanych sędziów sprawozdawców, ponownie przydzielić sprawy. Jeżeli sędzia sprawozdawca, któremu przydzielono sprawy w ramach ich ponownego przydziału, nie należy do izby, której pierwotnie przydzielono sprawy, sprawy te rozpoznaje izba, w której skład wchodzi nowy sędzia sprawozdawca.

§ 3. W trosce o zapewnienie prawidłowego przebiegu postępowania prezes Sądu może wyjątkowo, przed przedstawieniem sprawozdania wstępnego, o którym mowa w art. 87, w drodze decyzji z uzasadnieniem i po zapoznaniu się ze stanowiskiem zainteresowanych sędziów, wyznaczyć innego sędziego sprawozdawcę. Jeżeli sędzia ten nie jest przydzielony do izby, której pierwotnie przydzielono sprawę, sprawę rozpoznaje izba, w której skład wchodzi nowy sędzia sprawozdawca.

§ 4. Przed dokonaniem wyznaczenia, o którym mowa w §§ 1–3, prezes Sądu zwraca się do prezesów danych izb o przedstawienie uwag.

§ 5. W przypadku zmiany składu izb w związku z decyzją Sądu dotyczącą przydzielenia sędziów do izb, sprawę rozpoznaje izba, w której skład wchodzi sędzia sprawozdawca po przyjęciu tej decyzji, jeżeli w sprawie nie rozpoczęto jeszcze narady lub jeżeli nie otwarto jeszcze ustnego etapu postępowania.

Artykuł 28

Przekazanie sprawy izbie rozpoznającej sprawy w składzie złożonym z innej liczby sędziów

§ 1. Jeżeli jest to uzasadnione zawiłością prawną, znaczeniem sprawy lub szczególnymi okolicznościami, sprawa może zostać przekazana wielkiej izbie lub izbie rozpoznającej sprawy w składzie złożonym z innej liczby sędziów.

§ 2. Izba rozpatrująca daną sprawę lub prezes Sądu może, w każdym stadium postępowania, z urzędu lub na wniosek strony głównej, zaproponować zgromadzeniu plenarnemu przekazanie sprawy, o którym mowa w § 1.

§ 3. Decyzję o przekazaniu sprawy izbie rozpoznającej sprawy w składzie złożonym z większej liczby sędziów podejmuje zgromadzenie plenarne.

§ 4. Decyzję o przekazaniu sprawy izbie rozpoznającej sprawy w składzie złożonym z mniejszej liczby sędziów podejmuje zgromadzenie plenarne po zapoznaniu się ze stanowiskiem stron głównych.

§ 5. Sprawa rozstrzygana jest przez izbę rozpoznającą sprawy w składzie co najmniej pięciu sędziów, jeżeli zażąda tego państwo członkowskie lub instytucja Unii będące stroną postępowania.

Artykuł 29

Przekazanie sprawy Sądowi w składzie jednego sędziego

§ 1. Sprawy wymienione poniżej, przydzielone izbie rozpoznającej sprawy w składzie trzech sędziów, mogą być rozpoznane przez sędziego sprawozdawcę orzekającego w składzie jednego sędziego w braku zawiłości powołanych kwestii prawnych lub okoliczności faktycznych, w razie niewielkiego znaczenia sprawy i w braku innych szczególnych okoliczności oraz jeżeli sprawy te zostały przekazane na zasadach określonych w niniejszym artykule:

a) sprawy, o których mowa w art. 171 poniżej;

b) sprawy wniesione na podstawie art. 263 akapit czwarty TFUE, art. 265 akapit trzeci TFUE i art. 268 TFUE, w których podnoszone są jedynie kwestie już wyjaśnione w utrwalonym orzecznictwie lub które należą do serii spraw mających ten sam przedmiot, z których jedna została wcześniej prawomocnie rozstrzygnięta;

c) sprawy wniesione na podstawie art. 272 TFUE.

§ 2. Niedopuszczalne jest przekazanie Sądowi w składzie jednego sędziego:

a) skarg o stwierdzenie nieważności aktu o charakterze generalnym lub spraw, w których wyraźnie podniesiono zarzut nielegalności aktu o charakterze generalnym;

b) spraw dotyczących zastosowania przepisów: — z zakresu reguł konkurencji i kontroli koncentracji, — odnoszących się do pomocy udzielanej przez państwa, — odnoszących się do środków ochrony handlowej, — odnoszących się do wspólnej organizacji rynków rolnych, z wyjątkiem spraw należących do serii spraw mających ten sam przedmiot, z których jedna została wcześniej prawomocnie rozstrzygnięta.

§ 3. Decyzję o przekazaniu sprawy Sądowi w składzie jednego sędziego podejmuje, po zapoznaniu się ze stanowiskiem stron głównych, izba rozpoznająca sprawy w składzie trzech sędziów, przed którą sprawa zawisła. Jeżeli państwo członkowskie lub instytucja Unii, będące stroną postępowania, sprzeciwiają się rozpoznaniu sprawy przez Sąd w składzie jednego sędziego, sprawa pozostaje w izbie, w skład której wchodzi sędzia sprawozdawca.

§ 4. Sąd w składzie jednego sędziego zwraca sprawę izbie, jeżeli stwierdzi, że przesłanki uzasadniające przekazanie sprawy ustały.

Rozdział 5

WYZNACZANIE RZECZNIKÓW GENERALNYCH

Artykuł 30

Wyznaczenie rzecznika generalnego

Sąd może być wspierany przez rzecznika generalnego, jeżeli uzna, że wymaga tego zawiłość prawna lub skomplikowany stan faktyczny sprawy.

Artykuł 31

Zasady dotyczące wyznaczania rzecznika generalnego

§ 1. Decyzję o wyznaczeniu rzecznika generalnego w określonej sprawie podejmuje zgromadzenie plenarne, na wniosek izby, której ta sprawa została przydzielona lub przekazana.

§ 2. Prezes Sądu wyznacza sędziego, który będzie pełnił funkcję rzecznika generalnego w tej sprawie.

§ 3. Po wyznaczeniu, o którym mowa powyżej, rzecznik generalny przedstawia swoje stanowisko, zanim zostaną podjęte decyzje przewidziane w art. 16, 28, 45, 68, 70, 83, 87, 90, 92, 98, 103, 105, 106, 113, 126–132, 144, 151, 165, 168, 169 i 207–209.

Rozdział 6

SEKRETARIAT

Sekcja 1

Sekretarz

Artykuł 32

Mianowanie sekretarza

§ 1. Sąd mianuje sekretarza.

§ 2. Jeżeli stanowisko sekretarza pozostaje nieobsadzone, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej publikuje się ogłoszenie o wakacie. Kandydatury zainteresowanych osób powinny zostać złożone w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż trzy tygodnie, i zawierać pełne dane o obywatelstwie tych osób, ich tytułach i stopniach zawodowych i naukowych, znajomości języków, bieżącej i przeszłej działalności zawodowej oraz ewentualnym posiadanym doświadczeniu sądowym i międzynarodowym.

§ 3. Głosowanie przeprowadza się zgodnie z procedurą określoną w art. 9 § 3.

§ 4. Sekretarz zostaje mianowany na okres sześciu lat. Jego mandat jest odnawialny. Sąd może zdecydować o odnowieniu mandatu urzędującego sekretarza z pominięciem procedury przewidzianej w § 2. W takim przypadku stosuje się § 3.

§ 5. Sekretarz składa ślubowanie zgodnie z przepisami art. 5 i podpisuje oświadczenie, o którym mowa w art. 6.

§ 6. Sekretarz może być zwolniony z funkcji tylko wówczas, gdy nie spełnia już wymaganych warunków lub nie czyni zadość obowiązkom wynikającym z jego urzędu. Sąd podejmuje decyzję pod nieobecność sekretarza po uprzednim umożliwieniu mu złożenia wyjaśnień.

§ 7. Jeżeli stanowisko sekretarza zostanie zwolnione przed upływem kadencji, Sąd mianuje nowego sekretarza na okres sześciu lat.

§ 8. Nazwisko sekretarza wybranego zgodnie z przepisami niniejszego artykułu podlega opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 33

Zastępca sekretarza

Sąd może, zgodnie z procedurą przewidzianą w odniesieniu do sekretarza, mianować jednego lub więcej zastępców sekretarza, których zadaniem jest wspieranie sekretarza oraz zastępowanie go w razie wystąpienia przeszkody w wykonywaniu jego obowiązków.

Artykuł 34

Przeszkoda w wykonywaniu obowiązków odnosząca się do sekretarza i zastępcy sekretarza

Prezes Sądu wyznacza urzędników lub innych pracowników do wykonywania zadań sekretarza, jeżeli w odniesieniu do sekretarza i, w stosownym przypadku, zastępcy sekretarza istnieje przeszkoda w wykonywaniu obowiązków.

Artykuł 35

Zakres uprawnień i obowiązków sekretarza

§ 1. Z upoważnienia prezesa Sądu sekretarz przyjmuje i przekazuje wszelkie dokumenty, sprawuje nad nimi pieczę oraz dokonuje doręczeń przewidzianych w niniejszym regulaminie.

§ 2. Sekretarz wspiera członków Sądu we wszystkich czynnościach urzędowych.

§ 3. Sekretarz strzeże pieczęci i odpowiada za archiwum Sądu. Zapewnia przygotowanie publikacji Sądu, w szczególności Zbioru Orzeczeń, i rozpowszechnianie w Internecie dokumentów dotyczących Sądu.

§ 4. Z upoważnienia prezesa Sądu sekretarz odpowiada za administrację Sądu, prowadzenie jego spraw finansowych oraz księgowość, działając z pomocą służb Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

§ 5. Z zastrzeżeniem odmiennych przepisów niniejszego regulaminu sekretarz uczestniczy w posiedzeniach Sądu.

Artykuł 36

Prowadzenie rejestru

§ 1. Sekretariat, pod nadzorem sekretarza, prowadzi rejestr, do którego wpisuje się, w kolejności wpływu, wszystkie pisma procesowe.

§ 2. Wzmiankę o wpisie do rejestru sekretarz umieszcza na oryginale pism procesowych lub na wersjach uznanych za oryginał tych pism w rozumieniu decyzji wydanej na podstawie art. 74, a na wniosek stron, także na przedstawionych w tym celu odpisach.

§ 3. Wpisy do rejestru i wzmianki przewidziane w § 2 stanowią dokumenty urzędowe.

Artykuł 37

Dostęp do rejestru

Każdy może przeglądać rejestr w sekretariacie i otrzymywać odpisy lub wyciągi z rejestru, za opłatą w wysokości ustalonej przez Sąd na wniosek sekretarza.

Artykuł 38

Dostęp do akt sprawy

§ 1. Z zastrzeżeniem przepisów art. 68 § 4, art. 103–105 oraz art. 144 § 7 każda strona postępowania może mieć dostęp do akt sprawy i otrzymać, za ustaloną opłatą, o której mowa w art. 37, odpisy pism procesowych oraz uwierzytelnione odpisy postanowień i wyroków.

§ 2. Akta sprawy nie mogą być udostępnione osobom trzecim, prawa prywatnego ani publicznego, bez wyraźnej zgody prezesa Sądu udzielonej po zapoznaniu się ze stanowiskiem stron. Całkowita lub częściowa zgoda może być udzielona wyłącznie na podstawie złożonego na piśmie wniosku szczegółowo uzasadniającego istnienie interesu prawnego w dostępie do akt.

Sekcja 2

Pozostałe służby

Artykuł 39

Urzędnicy i inni pracownicy

§ 1. Urzędnicy i inni pracownicy, których zadaniem jest bezpośrednie wspieranie prezesa, sędziów i sekretarza, są powoływani zgodnie z rozporządzeniem ustanawiającym regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników. Odpowiadają oni przed sekretarzem, działającym z upoważnienia prezesa Sądu.

§ 2. Składają oni przed prezesem Sądu i w obecności sekretarza jedno z poniższych ślubowań:

„Ślubuję powierzone mi przez Sąd obowiązki wykonywać lojalnie, dyskretnie i sumiennie”

albo

„Uroczyście przyrzekam powierzone mi przez Sąd obowiązki wykonywać lojalnie, dyskretnie i sumiennie”

Rozdział 7

FUNKCJONOWANIE SĄDU

Artykuł 40

Miejsce posiedzeń Sądu

Sąd może zdecydować o odbyciu określonego posiedzenia lub określonych posiedzeń w miejscu innym niż to, w którym znajduje się jego siedziba.

Artykuł 41

Kalendarz prac Sądu

§ 1. Rok sądowy rozpoczyna się w dniu 1 września roku kalendarzowego i kończy się w dniu 31 sierpnia roku następnego.

§ 2. Sąd ustanawia wakacje sądowe.

§ 3. W nagłych wypadkach prezes Sądu i prezesi izb mogą zwołać sędziów i, w stosownym przypadku, rzecznika generalnego w czasie wakacji sądowych.

§ 4. Sąd przestrzega świąt urzędowych obowiązujących w miejscu, w którym ma on siedzibę.

§ 5. W uzasadnionych przypadkach Sąd może przyznać sędziom urlopy.

§ 6. Daty wakacji sądowych podlegają corocznie opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 42

Zgromadzenie plenarne

§ 1. Sąd podejmuje decyzje dotyczące kwestii administracyjnych i decyzje, o których mowa w art. 7, 9, 11, 13, 15, 16, 18, 25, 28, 31–33, 41, 74 i 224, na zgromadzeniu plenarnym, w którym biorą udział, z prawem głosu, wszyscy sędziowie, z zastrzeżeniem odmiennych przepisów niniejszego regulaminu. Przy podejmowaniu decyzji jest obecny sekretarz, o ile Sąd nie zdecyduje inaczej.

§ 2. Jeżeli po zwołaniu zgromadzenia plenarnego stwierdza się brak kworum, o którym mowa w art. 17 akapit czwarty statutu, prezes Sądu odracza posiedzenie do czasu osiągnięcia kworum.

Artykuł 43

Sporządzanie protokołów

§ 1. Jeżeli posiedzenie Sądu odbywa się z udziałem sekretarza, w razie potrzeby sekretarz sporządza protokół, który jest podpisywany, stosownie do przypadku, przez prezesa Sądu lub przez prezesa izby i sekretarza.

§ 2. Jeżeli posiedzenie Sądu odbywa się pod nieobecność sekretarza, Sąd poleca, w razie konieczności, sporządzenie protokołu najmłodszemu sędziemu w rozumieniu zasad starszeństwa określonych w art. 8; protokół podpisywany jest, stosownie do przypadku, przez prezesa Sądu lub przez prezesa izby i tego sędziego.

TYTUŁ II

SYSTEM JĘZYKOWY

Artykuł 44

Języki postępowania

Językami postępowania są angielski, bułgarski, chorwacki, czeski, duński, estoński, fiński, francuski, grecki, hiszpański, irlandzki, litewski, łotewski, maltański, niderlandzki, niemiecki, polski, portugalski, rumuński, słowacki, słoweński, szwedzki, węgierski oraz włoski.

Artykuł 45

Ustalenie języka postępowania

§ 1. W sprawach wszczętych na podstawie skarg bezpośrednich w rozumieniu art. 1 język postępowania wybiera skarżący, z zastrzeżeniem następujących przepisów:

a) jeżeli pozwanym jest państwo członkowskie albo osoba fizyczna lub prawna mająca przynależność państwa członkowskiego, językiem postępowania jest język urzędowy tego państwa; jeżeli dane państwo ma więcej niż jeden język urzędowy, skarżący może wybrać jeden z nich;

b) na wspólny wniosek stron głównych może być dopuszczony, w całym postępowaniu lub w jego części, jeden z innych języków wymienionych w art. 44;

c) na wniosek jednej ze stron i po zapoznaniu się ze stanowiskiem pozostałych stron może być dopuszczony, w drodze odstępstwa od przepisów lit. b), jako język postępowania, w całym postępowaniu lub w jego części, jeden z innych języków wymienionych w art. 44; wniosek taki nie może zostać złożony przez instytucję.

§ 2. Decyzję w przedmiocie wniosków, o których mowa powyżej, podejmuje prezes; jeżeli ma on zamiar przychylić się do wniosku bez zgody wszystkich stron, jest on zobowiązany przekazać wniosek do rozstrzygnięcia Sądowi.

§ 3. Bez uszczerbku dla przepisów § 1 lit. b) i c):

a) w przypadku odwołania od orzeczeń Sądu do spraw Służby Publicznej, o którym mowa w art. 9 i 10 załącznika I do statutu, językiem postępowania jest język, w którym zostało wydane orzeczenie Sądu do spraw Służby Publicznej, od którego wniesiono odwołanie;

b) w przypadku wniosków o sprostowanie, wniosków o uzupełnienie orzeczeń, sprzeciwów wobec wyroku zaocznego, powództwa osoby trzeciej przeciwko prawomocnemu orzeczeniu, wniosków o wykładnię, skarg o wznowienie postępowania lub w przypadku sporów w przedmiocie kosztów podlegających zwrotowi językiem postępowania jest język, w którym zostało wydane orzeczenie, do którego odnoszą się te pisma.

§ 4. Bez uszczerbku dla przepisów § 1 lit. b) i c), w sprawach wszczętych na podstawie skarg na decyzje izb odwoławczych Urzędu, o którym mowa w art. 1, i dotyczących stosowania przepisów odnoszących się do reżimu własności intelektualnej:

a) język postępowania wybiera skarżący, jeżeli był jedyną stroną postępowania przed izbą odwoławczą Urzędu;

b) język, w którym została sporządzona skarga, wybrany przez skarżącego spośród języków wymienionych w art. 44, staje się językiem postępowania, jeżeli pozostałe strony postępowania przed izbą odwoławczą Urzędu nie sprzeciwią się temu w terminie wyznaczonym w tym celu przez sekretarza po złożeniu skargi;

c) w przypadku sprzeciwu wobec języka, w którym została sporządzona skarga, zgłoszonego przez stronę postępowania przed izbą odwoławczą Urzędu inną niż skarżący, język decyzji zaskarżonej do Sądu staje się językiem postępowania; w takim przypadku sekretarz zapewnia przekład skargi na język postępowania.

Artykuł 46

Stosowanie języka postępowania

§ 1. Języka postępowania używa się w szczególności w pismach procesowych i wystąpieniach stron, włączając w to załączone materiały, w protokołach oraz w orzeczeniach Sądu.

§ 2. Do każdego przedstawionego lub załączonego materiału, sporządzonego w innym języku niż język postępowania, załącza się jego przekład na język postępowania.

§ 3. W przypadku obszernych materiałów wymagane przekłady mogą być ograniczone do wyciągów. Prezes może jednakże z urzędu lub na wniosek strony, w każdej chwili zażądać pełniejszego lub całościowego przekładu.

§ 4. W drodze odstępstwa od powyższych przepisów państwo członkowskie może używać swojego języka urzędowego w razie wstąpienia w charakterze interwenienta do sprawy zawisłej przed Sądem. Przepis niniejszy stosuje się zarówno do dokumentów pisemnych, jak i oświadczeń ustnych. Sekretarz zapewnia dokonanie ich przekładu na język postępowania.

§ 5. Państwom będącym stronami porozumienia EOG, innym niż państwa członkowskie, jak również Urzędowi Nadzoru EFTA, może zostać przyznane prawo do używania jednego z języków wymienionych w art. 44, innego niż język postępowania, w razie wstąpienia w charakterze interwenienta do sprawy zawisłej przed Sądem. Niniejszy przepis stosuje się zarówno do dokumentów pisemnych, jak i oświadczeń ustnych. Sekretarz zapewnia dokonanie ich przekładu na język postępowania.

§ 6. Jeżeli świadek lub biegły oświadczy, iż nie jest w stanie właściwie wyrazić się w jednym z języków wymienionych w art. 44, prezes zezwala mu na wypowiedź w innym języku. Sekretarz zapewnia dokonanie jej przekładu na język postępowania.

§ 7. Prezes przy prowadzeniu posiedzeń, sędziowie i, w stosownym przypadku, rzecznik generalny przy zadawaniu pytań oraz rzecznik generalny przy przedstawianiu opinii, mogą używać języków wymienionych w art. 44, innych niż język postępowania. Sekretarz zapewnia dokonanie przekładu tych wypowiedzi na język postępowania.

Artykuł 47

Zadania sekretarza w dziedzinie tłumaczeń

Sekretarz zapewnia, na wniosek sędziego, rzecznika generalnego lub strony, przekład stanowisk przedstawionych na piśmie lub ustnie w toku postępowania przed Sądem na język wybrany przez tego sędziego, rzecznika generalnego lub stronę spośród języków wymienionych w art. 44.

Artykuł 48

System językowy odnoszący się do publikacji Sądu

Publikacje Sądu są wydawane w językach określonych w art. 1 rozporządzenia Rady nr 1.

Artykuł 49

Teksty autentyczne

Teksty sporządzone w języku postępowania lub, w stosownym przypadku, w innym języku dopuszczonym na podstawie art. 45 i 46 stanowią teksty autentyczne.

TYTUŁ III

SKARGI BEZPOŚREDNIE

Artykuł 50

Zakres stosowania

Przepisy niniejszego tytułu stosuje się do skarg bezpośrednich w rozumieniu art. 1.

Rozdział 1

PRZEPISY OGÓLNE

Sekcja 1

Reprezentacja stron

Artykuł 51

Obowiązkowe zastępstwo procesowe

§ 1. Strony są reprezentowane przez pełnomocników, o których mowa w art. 19 akapity pierwszy i drugi statutu (pełnomocników), adwokatów lub radców prawnych zgodnie z postanowieniami art. 19 statutu.

§ 2. Adwokat lub radca prawny reprezentujący lub wspierający stronę jest zobowiązany złożyć w sekretariacie dokument poświadczający, że jest uprawniony do występowania przed sądami jednego z państw członkowskich lub innego państwa będącego stroną porozumienia EOG.

§ 3. Adwokaci lub radcowie prawni są zobowiązani złożyć w sekretariacie pełnomocnictwo udzielone przez stronę, którą reprezentują, jeżeli jest ona osobą prawną prawa prywatnego.

§ 4. Jeżeli dokumenty, o których mowa w §§ 2 i 3, nie zostały złożone, sekretarz wyznacza danej stronie rozsądny termin na ich złożenie. Jeżeli strona nie złoży dokumentów w wyznaczonym terminie, Sąd rozstrzyga, czy niedopełnienie tej formalności powoduje niedopuszczalność skargi lub innego pisma procesowego ze względów formalnych.

Sekcja 2

Prawa i obowiązki przedstawicieli stron

Artykuł 52

Przywileje, immunitety i ułatwienia

§ 1. Pełnomocnicy, doradcy i adwokaci lub radcowie prawni, występujący przed Sądem lub przed innym organem sądowym, do którego Sąd zwrócił się o pomoc sądową, korzystają z immunitetu obejmującego wypowiedzi ustne i pisemne odnoszące się do sprawy lub do stron.

§ 2. Pełnomocnicy, doradcy i adwokaci lub radcowie prawni korzystają ponadto z następujących przywilejów i ułatwień:

a) pisma i dokumenty dotyczące postępowania nie podlegają przeszukaniu ani zajęciu; w razie sporu funkcjonariusze służb celnych lub policji mogą takie pisma lub dokumenty zapieczętować; podlegają one natychmiastowemu przekazaniu do Sądu i zbadaniu w obecności sekretarza i osoby zainteresowanej;

b) pełnomocnicy, doradcy i adwokaci lub radcowie prawni korzystają ze swobody przemieszczania się przy wykonywaniu swoich obowiązków.

Artykuł 53

Status przedstawicieli stron

§ 1. Korzystanie z przywilejów, immunitetów i ułatwień określonych w art. 52 wymaga przedstawienia następujących dowodów umocowania:

a) w odniesieniu do pełnomocników – dokumentu urzędowego wystawionego przez ich mocodawcę, którego odpis niezwłocznie doręczany jest sekretarzowi;

b) w odniesieniu do adwokatów lub radców prawnych – dokumentu poświadczającego, iż są oni uprawnieni do występowania przed sądami jednego z państw członkowskich lub innego państwa będącego stroną porozumienia EOG, oraz pełnomocnictwa udzielonego przez stronę, którą reprezentują, jeżeli jest ona osobą prawną prawa prywatnego;

c) w odniesieniu do doradców – pełnomocnictwa udzielonego przez stronę, którą wspierają.

§ 2. W razie potrzeby sekretarz wystawia na ich rzecz odpowiednie zaświadczenie. Ważność tego zaświadczenia jest ograniczona do oznaczonego okresu. Może on być przedłużony lub skrócony w zależności od czasu trwania postępowania.

Artykuł 54

Uchylenie immunitetu

§ 1. Przywileje, immunitety i ułatwienia określone w art. 52 przyznaje się wyłącznie w celu zapewnienia właściwego przebiegu postępowania.

§ 2. Sąd może uchylić immunitet, jeżeli uzna, że nie przeszkodzi to we właściwym przeprowadzeniu postępowania.

Artykuł 55

Wykluczenie z postępowania

§ 1. Jeżeli Sąd uzna, że zachowanie pełnomocnika, doradcy, adwokata lub radcy prawnego przed Sądem lub w stosunku do prezesa, sędziego lub sekretarza godzi w powagę Sądu lub jest niezgodne z wymogami zapewnienia prawidłowego przebiegu postępowania, lub że pełnomocnik, doradca, adwokat lub radca prawny wykorzystuje swoje uprawnienia niezgodnie z ich celem, informuje o tym zainteresowanego. Sąd może poinformować o tym właściwe organy, którym podlega zainteresowany. Kopia pisma skierowanego do tych organów przekazywana jest zainteresowanemu.

§ 2. Z tych samych powodów Sąd może w każdej chwili, po zapoznaniu się ze stanowiskiem zainteresowanego, wydać postanowienie z uzasadnieniem o wykluczeniu z postępowania pełnomocnika, doradcy, adwokata lub radcy prawnego. Postanowienie to podlega natychmiastowemu wykonaniu.

§ 3. Jeżeli pełnomocnik, doradca, adwokat lub radca prawny zostaje wykluczony z postępowania, podlega ono zawieszeniu aż do upływu terminu wyznaczonego przez prezesa w celu umożliwienia stronie wyznaczenia innego pełnomocnika, doradcy, adwokata lub radcy prawnego.

§ 4. Decyzje podjęte na podstawie przepisów niniejszego artykułu mogą podlegać uchyleniu.

Artykuł 56

Nauczyciele akademiccy

Przepisy niniejszej sekcji stosuje się do nauczycieli akademickich, o których mowa w art. 19 akapit siódmy statutu.

Sekcja 3

Doręczenia

Artykuł 57

Sposoby doręczeń

§ 1. Bez uszczerbku dla art. 77 § 2 i art. 80 § 1 dokonywanie doręczeń przewidzianych w statucie i w niniejszym regulaminie zapewnia sekretarz w sposób, o którym mowa w § 4, lub za pośrednictwem faksu.

§ 2. Jeżeli z powodów technicznych lub z uwagi na charakter lub obszerność dokumentu doręczenie w sposób przewidziany w § 1 nie jest możliwe, dokonuje się go na adres przedstawiciela danej strony poprzez wysłanie odpisu dokumentu przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru albo przekazanie go za potwierdzeniem odbioru bezpośrednio adresatowi. Adresata powiadamia się o tym w sposób, o którym mowa w § 4, lub za pośrednictwem faksu. Doręczenie przesyłką poleconą uznaje się za skuteczne dziesiątego dnia następującego po dniu złożenia przesyłki poleconej na poczcie w miejscu, w którym znajduje się siedziba Sądu, chyba że potwierdzenie odbioru wykaże, że przesyłkę doręczono innego dnia albo adresat, w terminie trzech tygodni od zawiadomienia go w sposób, o którym mowa w § 4, lub za pośrednictwem faksu, poinformuje sekretarza, że nie otrzymał dokumentu, który miał mu zostać doręczony.

§ 3. Sekretarz przygotowuje i uwierzytelnia odpisy dokumentów podlegających doręczeniu na podstawie § 2, z wyjątkiem przypadków, gdy odpisy składane są przez strony zgodnie z przepisami art. 73 § 2.

§ 4. Sąd może, w drodze decyzji, określić zasady, na jakich dokument procesowy może zostać doręczony drogą elektroniczną. Decyzja ta podlega opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sekcja 4

Terminy

Artykuł 58

Obliczanie terminów

§ 1. Terminy procesowe przewidziane w traktatach, statucie oraz niniejszym regulaminie oblicza się w sposób następujący:

a) jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach, tygodniach, miesiącach lub latach jest pewne zdarzenie lub czynność, przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie to nastąpiło lub czynność została podjęta;

b) termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach upływa z końcem tego dnia w ostatnim tygodniu, miesiącu lub roku, który nazwą lub datą odpowiada dniowi, w którym stanowiące początek terminu zdarzenie nastąpiło lub czynność została podjęta; jeżeli w okresie oznaczonym w miesiącach lub latach dzień, w którym powinien upłynąć termin, w ostatnim miesiącu nie występuje, termin upływa z końcem ostatniego dnia tego miesiąca;

c) jeżeli termin oznaczony jest w miesiącach i dniach, oblicza się najpierw pełne miesiące, a następnie dni;

d) do biegu terminów wlicza się soboty, niedziele i święta urzędowe;

e) wakacje sądowe nie wstrzymują biegu terminów.

§ 2. Jeżeli koniec terminu przypada w sobotę, niedzielę albo w dniu święta urzędowego, termin upływa pierwszego dnia roboczego następującego po tych dniach.

§ 3. Wykaz świąt urzędowych sporządzony przez Trybunał Sprawiedliwości i opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ma zastosowanie również do Sądu.

Artykuł 59

Skarga, której przedmiotem jest akt wydany przez instytucję, opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Jeżeli termin na zaskarżenie aktu wydanego przez instytucję biegnie od dnia opublikowania tego aktu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, termin ten oblicza się, w sposób określony w art. 58 § 1 lit. a), począwszy od upływu czternastego dnia następującego po dniu opublikowania tego aktu.

Artykuł 60

Termin uwzględniający odległość

Terminy procesowe przedłuża się o dziesięciodniowy termin uwzględniający odległość.

Artykuł 61

Wyznaczanie i przedłużanie terminów

§ 1. Terminy wyznaczone na podstawie niniejszego regulaminu mogą być przedłużane przez tego, kto je wyznaczył.

§ 2. Prezes może upoważnić sekretarza do wyznaczania lub przedłużania określonych terminów, których wyznaczanie lub przedłużanie należy do prezesa zgodnie z niniejszym regulaminem.

Artykuł 62

Pisma procesowe złożone po terminie

Pismo procesowe złożone w sekretariacie po upływie terminu wyznaczonego przez prezesa lub przez sekretarza na podstawie niniejszego regulaminu może zostać dopuszczone tylko na podstawie odpowiedniej decyzji prezesa.

Sekcja 5

Przebieg postępowania i rozpoznawanie spraw

Artykuł 63

Przebieg postępowania

Bez uszczerbku dla przepisów szczególnych statutu lub niniejszego regulaminu postępowanie przed Sądem obejmuje etap pisemny i ustny.

Artykuł 64

Kontradyktoryjność postępowania

Z zastrzeżeniem przepisów art. 68 § 4, art. 104, art. 105 § 8 oraz art. 144 § 7 Sąd bierze pod uwagę tylko te pisma procesowe i materiały, z którymi przedstawiciele stron mogli się zapoznać i co do których mogli się wypowiedzieć.

Artykuł 65

Doręczanie pism procesowych i decyzji podjętych w toku postępowania

§ 1. Z zastrzeżeniem przepisów art. 68 § 4, art. 103–105 oraz art. 144 § 7 pisma procesowe i materiały włączone do akt sprawy doręcza się stronom.

§ 2. Sekretarz zapewnia podanie do wiadomości stron decyzji podjętych w toku postępowania i włączonych do akt sprawy.

Artykuł 66

Utajnienie tożsamości i pominięcie pewnych danych wobec opinii publicznej

Na uzasadniony wniosek strony złożony w odrębnym piśmie lub z urzędu Sąd może pominąć nazwisko lub nazwę strony sporu bądź nazwisko lub nazwę innych osób wymienionych w ramach postępowania, bądź też pewne dane w publicznie dostępnych dokumentach związanych ze sprawą, jeżeli uzasadnione powody przemawiają za zachowaniem poufności tożsamości osoby lub treści tych danych.

Artykuł 67

Kolejność rozpoznawania spraw

§ 1. Sąd rozstrzyga zawisłe przed nim sprawy w kolejności, w jakiej zostały przygotowane do rozpoznania.

§ 2. Ze względu na szczególne okoliczności prezes może zdecydować o rozpoznaniu sprawy w pierwszej kolejności.

Artykuł 68

Połączenie spraw

§ 1. Sprawy mające ten sam przedmiot mogą w każdej chwili, z urzędu lub na wniosek strony głównej, zostać ze względu na ich powiązanie połączone, alternatywnie lub kumulatywnie, do celów łącznego rozpoznania w ramach pisemnego lub ustnego etapu postępowania lub do wydania orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.

§ 2. O połączeniu spraw decyduje prezes. Przed podjęciem tej decyzji prezes wyznacza stronom głównym termin na przedstawienie uwag w przedmiocie ewentualnego połączenia spraw, jeżeli nie wypowiedziały się jeszcze w tej kwestii.

§ 3. Sprawy połączone mogą zostać rozłączone na zasadach ustanowionych w § 2.

§ 4. Wszystkie strony spraw połączonych mogą przeglądać w sekretariacie akta spraw, których dotyczy połączenie. Na wniosek strony prezes może jednak, w drodze postanowienia, wyłączyć prawo wglądu do niektórych poufnych danych zawartych w aktach sprawy.

§ 5. Bez uszczerbku dla przepisów § 4 pisma procesowe włączone do akt spraw, których dotyczy połączenie, doręcza się stronom spraw połączonych, jeżeli przedstawiciele tych stron o to wnoszą i jeżeli wyrazili oni zgodę na sposób doręczenia, o którym mowa w art. 57 § 4.

Artykuł 69

Przypadki zawieszenia postępowania

Bez uszczerbku dla art. 163 postępowanie może zostać zawieszone:

a) w przypadkach określonych w art. 54 akapit trzeci statutu;

b) w przypadku wniesienia do Trybunału Sprawiedliwości odwołania od orzeczenia Sądu, które rozstrzyga tylko częściowo o istocie sporu, rozstrzyga kwestie formalne związane z zarzutem niewłaściwości lub niedopuszczalności lub oddala wniosek o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta;

c) na wniosek strony głównej za zgodą przeciwnej strony głównej;

d) w innych szczególnych przypadkach, gdy wymaga tego prawidłowy przebieg postępowania.

Artykuł 70

Decyzja o zawieszeniu postępowania i decyzja o podjęciu postępowania

§ 1. Decyzję o zawieszeniu postępowania podejmuje prezes. Przed podjęciem tej decyzji prezes wyznacza stronom głównym termin na przedstawienie uwag w przedmiocie ewentualnego zawieszenia postępowania, jeżeli nie wypowiedziały się jeszcze w tej kwestii.

§ 2. Decyzję o podjęciu postępowania przed upływem okresu zawieszenia lub decyzję wskazaną w art. 71 § 3 podejmuje się zgodnie z zasadami określonymi w § 1.

Artykuł 71

Czas trwania i skutki zawieszenia postępowania

§ 1. Postępowanie zostaje zawieszone z dniem wskazanym w decyzji o zawieszeniu, a w braku takiego wskazania – z dniem wydania tej decyzji.

§ 2. Zawieszenie postępowania przerywa bieg wszystkich terminów procesowych, z wyjątkiem terminu określonego w art. 143 § 1 na złożenie wniosku o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.

§ 3. Jeżeli decyzja o zawieszeniu postępowania nie oznacza okresu, na jaki następuje zawieszenie, postępowanie podejmuje się z dniem wskazanym w decyzji o podjęciu postępowania albo, w braku takiego wskazania, z dniem wydania tej decyzji.

§ 4. Z chwilą podjęcia zawieszonego postępowania przerwane terminy procesowe zostają zastąpione nowymi terminami, których bieg rozpoczyna się z dniem podjęcia zawieszonego postępowania.

Rozdział 2

PISMA PROCESOWE

Artykuł 72

Przepisy wspólne w zakresie składania pism procesowych

§ 1. Pismo procesowe składa się w sekretariacie Sądu w wersji papierowej, w stosownym przypadku po przekazaniu za pośrednictwem faksu kopii oryginału tego pisma zgodnie z przepisami art. 73 § 3, albo w sposób określony w decyzji Sądu wydanej na podstawie art. 74.

§ 2. Każde pismo procesowe jest opatrzone datą. Przy obliczaniu terminów procesowych uwzględnia się wyłącznie datę i godzinę wpływu pisma do sekretariatu obowiązującą w Wielkim Księstwie Luksemburga.

§ 3. Do każdego pisma procesowego załącza się materiały wymienione w tym piśmie oraz ich spis.

§ 4. Jeżeli ze względu na obszerność materiału do pisma procesowego są załączone tylko jego próbka lub wyciąg z niego, cały materiał lub jego kompletny odpis składa się w sekretariacie.

§ 5. Instytucje przedkładają, w terminie wyznaczonym przez prezesa, przekłady wszystkich pism procesowych na inne języki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Rady nr 1.

Artykuł 73

Składanie w sekretariacie pisma procesowego w wersji papierowej

§ 1. Oryginał pisma procesowego w wersji papierowej jest opatrzony własnoręcznym podpisem pełnomocnika albo adwokata lub radcy prawnego strony.

§ 2. Pismo procesowe, wraz ze wszystkimi wymienionymi w nim załącznikami, wnosi się razem z trzema odpisami przeznaczonymi dla Sądu i dodatkowym odpisem dla każdej z pozostałych stron postępowania. Odpisy uwierzytelnia strona je składająca.

§ 3. W drodze odstępstwa od przepisów art. 72 § 2 zdanie drugie dzień i godzina wpływu do sekretariatu, za pośrednictwem faksu, kompletnej kopii podpisanego oryginału pisma procesowego wraz ze spisem materiałów, o którym mowa w art. 72 § 3, są, do celów zachowania terminów procesowych, datą wpływu, o ile podpisany oryginał pisma procesowego wraz z załącznikami i odpisami, o których mowa w § 2, zostanie złożony w sekretariacie nie później niż dziesięć dni po tej dacie. Do tego dziesięciodniowego terminu nie stosuje się przepisów art. 60.

Artykuł 74

Składanie drogą elektroniczną

Sąd może, w drodze decyzji, określić zasady, na jakich pismo procesowe przekazane do sekretariatu drogą elektroniczną zostaje uznane za oryginał tego pisma. Decyzja ta podlega opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 75

Objętość pism procesowych

§ 1. Sąd określa, zgodnie z przepisami art. 224, maksymalną objętość pism procesowych składanych na podstawie niniejszego tytułu.

§ 2. Przekroczenie maksymalnej objętości pism procesowych może zostać dopuszczone przez prezesa jedynie w sprawach szczególnie złożonych pod względem prawnym lub faktycznym.

Rozdział 3

PISEMNY ETAP POSTĘPOWANIA

Artykuł 76

Zawartość skargi

Skarga, o której mowa w art. 21 statutu, zawiera:

a) nazwisko lub nazwę oraz miejsce zamieszkania lub siedzibę skarżącego;

b) wskazanie statusu i adresu przedstawiciela skarżącego;

c) oznaczenie strony głównej, przeciwko której wnoszona jest skarga;

d) przedmiot sporu, podnoszone zarzuty i argumenty, a także zwięzłe omówienie tych zarzutów;

e) żądania skarżącego;

f) w stosownym przypadku dowody lub wnioski dowodowe.

Artykuł 77

Informacje do celów doręczeń

§ 1. Do celów postępowania skarga wskazuje, czy przedstawiciel skarżącego wybrał sposób doręczeń, o którym mowa w art. 57 § 4, czy doręczenia za pośrednictwem faksu.

§ 2. Jeżeli skarga nie spełnia wymogów określonych w § 1, wszelkie doręczenia dla strony związane z postępowaniem są dokonywane, do czasu usunięcia braków, przesyłką poleconą na adres przedstawiciela tej strony. Doręczenie uważa się za dokonane prawidłowo z chwilą złożenia przesyłki poleconej na poczcie w miejscu, w którym ma siedzibę Sąd.

Artykuł 78

Załączniki do skargi

§ 1. W razie potrzeby do skargi załącza się dokumenty, o których mowa w art. 21 akapit drugi statutu.

§ 2. Do skargi wniesionej zgodnie z postanowieniami art. 272 TFUE na podstawie klauzuli arbitrażowej umieszczonej w umowie prawa publicznego lub prywatnego zawartej przez Unię lub w jej imieniu załącza się egzemplarz umowy zawierającej taką klauzulę.

§ 3. Jeżeli skarżącym jest osoba prawna prawa prywatnego, do skargi dołącza on aktualny dowód posiadania osobowości prawnej (wyciąg z rejestru przedsiębiorstw, wyciąg z rejestru stowarzyszeń albo inny dokument urzędowy).

§ 4. Do skargi załącza się dokumenty, o których mowa w art. 51 §§ 2 i 3.

§ 5. Jeżeli skarga nie spełnia wymogów określonych w §§ 1–4, sekretarz wyznacza skarżącemu rozsądny termin na złożenie wyżej wymienionych dokumentów. Jeżeli skarżący nie usunie braków w wyznaczonym terminie, Sąd rozstrzyga, czy niespełnienie tych wymogów powoduje niedopuszczalność skargi ze względów formalnych.

Artykuł 79

Komunikat w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

W Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej publikuje się informację zawierającą datę złożenia skargi wszczynającej postępowanie, nazwiska lub nazwy stron głównych, żądania skargi oraz zwięzłe omówienie zarzutów i głównych argumentów na poparcie skargi.

Artykuł 80

Doręczenie skargi

§ 1. Skargę doręcza się pozwanemu poprzez wysłanie uwierzytelnionego odpisu skargi przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru albo przekazanie go za potwierdzeniem odbioru bezpośrednio adresatowi. Jeżeli adresat wyraził uprzednio zgodę na doręczanie mu skarg w sposób, o którym mowa w art. 57 § 4, albo za pośrednictwem faksu, skargi mogą być doręczane we wskazany sposób.

§ 2. W przypadkach określonych w art. 78 § 5 doręczenia dokonuje się niezwłocznie po usunięciu braków skargi lub po uznaniu przez Sąd skargi za dopuszczalną bez spełnienia wymogów określonych w tym artykule.

Artykuł 81

Odpowiedź na skargę

§ 1. W terminie dwóch miesięcy od doręczenia skargi pozwany składa odpowiedź na skargę. Odpowiedź ta zawiera:

a) nazwisko lub nazwę oraz miejsce zamieszkania lub siedzibę pozwanego;

b) wskazanie statusu i adresu przedstawiciela pozwanego;

c) podnoszone zarzuty i argumenty;

d) żądania pozwanego;

e) w stosownym przypadku dowody lub wnioski dowodowe.

§ 2. Do odpowiedzi na skargę stosuje się przepisy art. 77 i art. 78 §§ 3–5.

§ 3. W wyjątkowych okolicznościach termin przewidziany w § 1 może zostać przedłużony przez prezesa na uzasadniony wniosek pozwanego.

Artykuł 82

Przekazanie dokumentów

Jeżeli Parlament Europejski, Rada lub Komisja Europejska nie są stroną w sprawie, Sąd przekazuje im odpis skargi i odpowiedzi na skargę, bez załączników, w celu umożliwienia im stwierdzenia, czy w sprawie powołano się na niemożność stosowania jednego z ich aktów zgodnie z postanowieniami art. 277 TFUE.

Artykuł 83

Replika i duplika

§ 1. Skarga i odpowiedź na skargę mogą zostać uzupełnione repliką skarżącego i dupliką pozwanego, chyba że Sąd zdecyduje, iż druga wymiana pism procesowych nie jest konieczna ze względu na to, że akta sprawy są wystarczająco kompletne.

§ 2. Jeżeli Sąd zdecyduje, iż druga wymiana pism procesowych nie jest konieczna, może zezwolić stronom głównym na uzupełnienie akt sprawy, o ile skarżący wystąpi z uzasadnionym wnioskiem w tym zakresie w terminie dwóch tygodni od doręczenia tej decyzji.

§ 3. Prezes określa terminy na wniesienie tych pism procesowych. Może on określić kwestie, których replika lub duplika powinna dotyczyć.

Rozdział 4

ZARZUTY, DOWODY I DOSTOSOWANIE SKARGI

Artykuł 84

Nowe zarzuty

§ 1. Nie można podnosić nowych zarzutów w toku postępowania, chyba że opierają się one na okolicznościach prawnych lub faktycznych ujawnionych dopiero po jego wszczęciu.

§ 2. Nowe zarzuty podnosi się w razie potrzeby w ramach drugiej wymiany pism procesowych i oznacza jako takie. Jeżeli okoliczności prawne lub faktyczne uzasadniające podniesienie nowych zarzutów stały się znane po drugiej wymianie pism procesowych lub po podjęciu decyzji o niedopuszczeniu takiej wymiany, zainteresowana strona główna przedstawia nowe zarzuty niezwłocznie po powzięciu wiadomości o tych okolicznościach.

§ 3. Niezależnie od przyszłego rozstrzygnięcia Sądu w przedmiocie dopuszczalności nowych zarzutów prezes umożliwia pozostałym stronom ustosunkowanie się do tych zarzutów.

Artykuł 85

Dowody i wnioski dowodowe

§ 1. Dowody i wnioski dowodowe przedstawia się w ramach pierwszej wymiany pism procesowych.

§ 2. Strony główne mogą przedstawiać na poparcie swojej argumentacji nowe dowody lub wnioski dowodowe w replice i duplice, o ile opóźnienie w ich złożeniu jest uzasadnione.

§ 3. W wyjątkowych przypadkach strony główne mogą przedstawiać nowe dowody lub wnioski dowodowe przed zamknięciem ustnego etapu postępowania lub przed podjęciem przez Sąd decyzji o rozstrzygnięciu sprawy z pominięciem ustnego etapu postępowania, o ile opóźnienie w ich złożeniu jest uzasadnione.

§ 4. Niezależnie od przyszłego rozstrzygnięcia Sądu w przedmiocie dopuszczalności dowodów lub wniosków dowodowych przedstawionych na podstawie §§ 2 i 3 prezes umożliwia pozostałym stronom ustosunkowanie się do nich.

Artykuł 86

Dostosowanie skargi

§ 1. W przypadku gdy akt, o którego stwierdzenie nieważności się wnosi, został zastąpiony lub zmieniony przez inny akt mający ten sam przedmiot, skarżący może, przed zamknięciem ustnego etapu postępowania lub przed podjęciem przez Sąd decyzji o rozstrzygnięciu sprawy z pominięciem ustnego etapu postępowania, dostosować skargę w celu uwzględnienia tej nowej okoliczności.

§ 2. Dostosowania skargi dokonuje się w odrębnym piśmie w terminie przewidzianym w art. 263 akapit szósty TFUE, w którym można wystąpić z żądaniem stwierdzenia nieważności aktu uzasadniającego dostosowanie skargi.

§ 3. Pismo dostosowujące skargę zawiera:

a) dostosowane żądania;

b) w stosownym przypadku dostosowane zarzuty i argumenty;

c) w stosownym przypadku dowody i wnioski dowodowe związane z dostosowaniem żądań.

§ 4. Do pisma dostosowującego skargę załącza się akt uzasadniający dostosowanie skargi. Jeżeli akt ten nie został załączony, sekretarz wyznacza skarżącemu rozsądny termin na jego przedstawienie. Jeżeli skarżący nie usunie tego braku w wyznaczonym terminie, Sąd rozstrzyga, czy niespełnienie tego wymogu powoduje niedopuszczalność pisma dostosowującego skargę.

§ 5. Niezależnie od przyszłego rozstrzygnięcia Sądu w przedmiocie dopuszczalności pisma dostosowującego skargę prezes wyznacza pozwanemu termin na ustosunkowanie się do tego pisma.

§ 6. W stosownym przypadku prezes wyznacza interwenientom termin na uzupełnienie ich uwag w świetle pisma dostosowującego skargę i odpowiedzi pozwanego na to pismo. W tym celu pisma te są doręczane jednocześnie interwenientom.

Rozdział 5

SPRAWOZDANIE WSTĘPNE

Artykuł 87

Sprawozdanie wstępne

§ 1. Jeżeli pisemny etap postępowania został zamknięty, prezes wyznacza datę przedstawienia Sądowi przez sędziego sprawozdawcę sprawozdania wstępnego.

§ 2. Sprawozdanie wstępne zawiera analizę istotnych kwestii faktycznych i prawnych podniesionych w skardze oraz zalecenia w przedmiocie zasadności zastosowania środków organizacji postępowania lub środków dowodowych, w przedmiocie przeprowadzenia ustnego etapu postępowania, w przedmiocie ewentualnego przekazania sprawy wielkiej izbie lub izbie rozpoznającej sprawę w składzie złożonym z innej liczby sędziów, a także w przedmiocie ewentualnego przekazania sprawy Sądowi w składzie jednego sędziego.

§ 3. Sąd decyduje o zalecanych przez sędziego sprawozdawcę czynnościach oraz, w stosownym przypadku, o otwarciu ustnego etapu postępowania.

Rozdział 6

ŚRODKI ORGANIZACJI POSTĘPOWANIA I ŚRODKI DOWODOWE

Artykuł 88

Przepis ogólny

§ 1. Środki organizacji postępowania i środki dowodowe mogą być podejmowane lub zmieniane w każdym stadium postępowania, z urzędu albo na wniosek strony głównej.

§ 2. Wniosek, o którym mowa w § 1, wskazuje precyzyjnie przedmiot zamierzonych środków oraz powody mające uzasadnić ich podjęcie. Jeżeli wniosek ten został złożony po pierwszej wymianie pism procesowych, strona go składająca wskazuje powody, dla których nie mogła wystąpić z nim wcześniej.

§ 3. W razie wystąpienia z wnioskiem o zastosowanie środków organizacji postępowania lub środków dowodowych, prezes umożliwia pozostałym stronom ustosunkowanie się do tego wniosku.

Sekcja 1.

Środki organizacji postępowania

Artykuł 89

Przedmiot

§ 1. Celem środków organizacji postępowania jest zapewnienie, w jak najlepszy sposób, przygotowania spraw do rozpoznania, prawidłowego przebiegu postępowania oraz rozstrzygania sporów.

§ 2. Celem środków organizacji postępowania jest w szczególności:

a) zapewnienie prawidłowego przebiegu pisemnego lub ustnego etapu postępowania oraz ułatwienie przeprowadzania dowodów;

b) określenie kwestii, w odniesieniu do których argumentacja stron wymaga uzupełnienia lub które wymagają przeprowadzenia dowodu;

c) uściślenie zakresu żądań stron, ich zarzutów i argumentów oraz wyjaśnienie istniejących między nimi kwestii spornych;

d) ułatwienie przeprowadzenia postępowania ugodowego.

§ 3. Środki organizacji postępowania mogą w szczególności obejmować:

a) zadawanie pytań stronom;

b) wzywanie stron do przedstawienia na piśmie lub ustnie stanowisk w przedmiocie niektórych aspektów sporu;

c) wzywanie stron lub podmiotów trzecich określonych w art. 24 akapit drugi statutu do przedstawienia informacji;

d) wzywanie stron do przedstawienia wszelkich materiałów dotyczących sprawy;

e) wzywanie stron na posiedzenia.

§ 4. Jeżeli wyznacza się rozprawę, Sąd w miarę możliwości wzywa strony do skoncentrowania ich wystąpień na określonej kwestii lub określonych kwestiach.

Artykuł 90

Procedura

§ 1. O środkach organizacji postępowania decyduje Sąd.

§ 2. Jeżeli Sąd decyduje o podjęciu środków organizacji postępowania, a sam ich nie przeprowadza, powierza ich przeprowadzenie sędziemu sprawozdawcy.

Sekcja 2

Środki dowodowe

Artykuł 91

Przedmiot

Bez uszczerbku dla postanowień art. 24 i 25 statutu do środków dowodowych należą:

a) osobiste stawiennictwo stron;

b) wezwanie strony do udzielenia informacji lub przedstawienia wszelkich materiałów dotyczących sprawy;

c) wezwanie do przedstawienia dokumentów, których udostępnienia odmówiła instytucja w ramach postępowania w przedmiocie legalności tej odmowy;

d) zeznania świadków;

e) opinie biegłych;

f) oględziny.

Artykuł 92

Procedura

§ 1. Sąd wydaje postanowienie określające środki właściwe ze względu na fakty, które mają zostać udowodnione.

§ 2. Przed wydaniem postanowienia w przedmiocie środków dowodowych określonych w art. 91 lit. d)–f) Sąd zapoznaje się ze stanowiskiem stron.

§ 3. Środek dowodowy określony w art. 91 lit. b) może zostać zastosowany tylko pod warunkiem że strona, której dotyczy, nie zastosowała się do środka organizacji postępowania uprzednio podjętego w tym celu lub pod warunkiem że strona, której środek dotyczy, wnosi wyraźnie o jego zastosowanie, uzasadniając konieczność jego zastosowania w drodze postanowienia w przedmiocie zastosowania środków dowodowych. Postanowienie w przedmiocie zastosowania środków dowodowych może przewidywać, że przedstawiciele stron mogą zapoznać się z informacjami i materiałami uzyskanymi przez Sąd na podstawie tego postanowienia wyłącznie w sekretariacie, bez możliwości sporządzenia ich kopii.

§ 4. Jeżeli Sąd decyduje o przeprowadzeniu postępowania dowodowego, a sam go nie przeprowadza, powierza jego przeprowadzenie sędziemu sprawozdawcy.

§ 5. Rzecznik generalny bierze udział w przeprowadzaniu środków dowodowych.

§ 6. Strony mogą być obecne przy przeprowadzaniu środków dowodowych.

§ 7. Dopuszcza się przedstawienie dowodów przeciwnych oraz rozszerzenie wniosków dowodowych.

Artykuł 93

Wzywanie świadków

§ 1. Świadka, którego przesłuchanie uznano za konieczne, wzywa się na podstawie postanowienia, o którym mowa w art. 92 § 1; postanowienie to zawiera:

a) nazwisko, zawód lub stanowisko i miejsce zamieszkania świadka;

b) termin i miejsce przesłuchania;

c) wskazanie faktów, które mają zostać udowodnione, oraz świadków, których należy przesłuchać w odniesieniu do każdego z tych faktów.

§ 2. Świadkowie są wzywani przez Sąd, w stosownym przypadku po złożeniu zabezpieczenia, o którym mowa w art. 100 § 1.

Artykuł 94

Przesłuchiwanie świadków

§ 1. Po ustaleniu tożsamości świadka prezes informuje go, że ma on obowiązek potwierdzenia prawdziwości swoich oświadczeń w sposób określony w § 5 oraz w art. 97.

§ 2. Sąd przesłuchuje świadka po uprzednim wezwaniu stron. Po złożeniu przez świadka zeznań prezes może, na wniosek stron lub z urzędu, skierować do niego pytania.

§ 3. Takie samo uprawnienie przysługuje sędziom i rzecznikowi generalnemu.

§ 4. Prezes może zezwolić przedstawicielom stron na zadawanie świadkowi pytań.

§ 5. Z zastrzeżeniem przepisów art. 97 po złożeniu zeznań świadek składa przysięgę w następującym brzmieniu:

„Przysięgam, że powiedziałem prawdę, całą prawdę i tylko prawdę”

§ 6. Sąd może, po zapoznaniu się ze stanowiskiem stron głównych, zwolnić świadka od złożenia przysięgi.

Artykuł 95

Obowiązki świadków

§ 1. Świadkowie, którzy zostali prawidłowo wezwani, zobowiązani są zastosować się do wezwania i stawić na przesłuchanie.

§ 2. Jeżeli bez uzasadnionego powodu świadek, który został prawidłowo wezwany, nie stawi się przed Sądem, Sąd może nałożyć na niego karę pieniężną w wysokości nieprzekraczającej 5 000 EUR i postanowić o doręczeniu kolejnego wezwania na koszt świadka.

§ 3. Taka sama kara może zostać nałożona na świadka, który bez uzasadnionego powodu odmawia składania zeznań lub złożenia przysięgi.

Artykuł 96

Opinia biegłego

§ 1. Postanowienie wyznaczające biegłego określa jego zadanie i termin sporządzenia opinii.

§ 2. Po złożeniu opinii przez biegłego i jej doręczeniu stronom Sąd może postanowić o jego przesłuchaniu; na przesłuchanie wzywa się strony. Na wniosek strony lub z urzędu prezes może zadawać biegłemu pytania.

§ 3. Takie samo uprawnienie przysługuje sędziom i rzecznikowi generalnemu.

§ 4. Prezes może zezwolić przedstawicielom stron na zadawanie biegłemu pytań.

§ 5. Z zastrzeżeniem przepisów art. 97 po złożeniu opinii biegły składa przysięgę w następującym brzmieniu:

„Przysięgam, że wykonałem swoje zadanie sumiennie i bezstronnie”

§ 6. Sąd może, po zapoznaniu się ze stanowiskiem stron głównych, zwolnić biegłego od złożenia przysięgi.

Artykuł 97

Przysięga składana przez świadków i biegłych

§ 1. Prezes poucza każdą osobę wezwaną do złożenia przed Sądem przysięgi w charakterze świadka lub biegłego o obowiązku mówienia prawdy lub o obowiązku wykonywania powierzonego jej zadania sumiennie i bezstronnie oraz ostrzega o przewidzianej w jej prawie krajowym odpowiedzialności karnej za naruszenie tego obowiązku.

§ 2. Świadkowie i biegli składają przysięgę zgodnie z, odpowiednio, przepisami art. 94 § 5 i art. 96 § 5 albo w sposób przewidziany w ich prawie krajowym.

Artykuł 98

Złamanie przysięgi przez świadków i biegłych

§ 1. Sąd może zdecydować o zawiadomieniu wymienionego w regulaminie dodatkowym do regulaminu postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości właściwego organu państwa członkowskiego, którego sądy mają właściwość w sprawach karnych, o wszelkich przypadkach zeznania nieprawdy lub oświadczenia nieprawdy złożonego przez świadka lub biegłego przed Sądem pod przysięgą.

§ 2. Sekretarz zapewnia przekazanie decyzji Sądu. W decyzji podawane są fakty i okoliczności, na których zawiadomienie się opiera.

Artykuł 99

Sprzeciw wobec wezwania świadka lub wyznaczenia biegłego

§ 1. Jeżeli jedna ze stron sprzeciwia się wezwaniu świadka lub wyznaczeniu biegłego ze względu na to, że jest on osobą niekompetentną lub niegodną, lub z innego powodu albo jeżeli świadek lub biegły odmawiają składania zeznań lub złożenia przysięgi, kwestię tę rozstrzyga Sąd.

§ 2. Sprzeciw wobec wezwania świadka lub wyznaczenia biegłego wnosi się na piśmie w terminie dwóch tygodni od doręczenia postanowienia wzywającego świadka lub wyznaczającego biegłego, ze wskazaniem powodów sprzeciwu i wniosków dowodowych.

Artykuł 100

Koszty wezwania świadków i wyznaczenia biegłych

§ 1. Jeżeli Sąd postanowi o przesłuchaniu świadków lub o zasięgnięciu opinii biegłego, może zażądać od stron głównych lub jednej z nich złożenia zabezpieczenia wystarczającego na pokrycie kosztów wezwania świadków lub wyznaczenia biegłych.

§ 2. Świadkom i biegłym przysługuje zwrot kosztów podróży i pobytu. Kasa Sądu może im przyznać zaliczkę na poczet tych kosztów.

§ 3. Świadkom przysługuje wynagrodzenie za utratę zarobku, a biegłym wynagrodzenie za wykonaną pracę. Kasa Sądu wypłaca świadkom i biegłym odpowiednie kwoty po wypełnieniu przez nich obowiązków lub spełnieniu zadań.

Artykuł 101

Pomoc sądowa

§ 1. Sąd może, na wniosek strony głównej lub z urzędu, zwrócić się o pomoc sądową przy przesłuchaniu świadków lub biegłych.

§ 2. Wniosek o udzielenie pomocy sądowej ma formę postanowienia. W postanowieniu wymienia się nazwisko, zawód lub stanowisko i miejsce zamieszkania świadka lub biegłego, określa się fakty, na okoliczność których świadek lub biegły będzie przesłuchiwany, wskazuje strony, ich przedstawicieli, a także adresy stron i ich przedstawicieli oraz przedstawia w sposób zwięzły przedmiot sporu.

§ 3. Sekretarz przesyła postanowienie wymienionemu w regulaminie dodatkowym do regulaminu postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości właściwemu organowi państwa członkowskiego, na którego terytorium świadek lub biegły mają być przesłuchani. W stosownym przypadku do postanowienia załącza się jego przekład na język lub języki urzędowe państwa członkowskiego, do którego jest ono kierowane.

§ 4. Organ wyznaczony zgodnie z § 3 przekazuje postanowienie sądowi właściwemu według jego prawa krajowego.

§ 5. Właściwy sąd udziela pomocy sądowej zgodnie ze swoim prawem krajowym. Po udzieleniu pomocy właściwy sąd przekazuje organowi wyznaczonemu zgodnie z § 3 postanowienie zawierające wniosek o udzielenie pomocy sądowej, dokumenty związane z udzieloną pomocą sądową oraz zestawienie kosztów. Powyższe dokumenty są przesyłane do sekretarza.

§ 6. Sekretarz zapewnia dokonanie przekładu dokumentów na język postępowania.

§ 7. Sąd pokrywa koszty pomocy sądowej; w stosownym przypadku może obciążyć nimi strony główne.

Artykuł 102

Protokół posiedzeń wyznaczanych w celu przeprowadzenia dowodu

§ 1. Sekretarz sporządza protokół każdego posiedzenia wyznaczonego w celu przeprowadzenia dowodu. Protokół podpisywany jest przez prezesa oraz przez sekretarza. Stanowi on dokument urzędowy.

§ 2. Protokół posiedzenia wyznaczonego w celu przesłuchania świadków lub biegłych podpisywany jest przez prezesa lub sędziego sprawozdawcę odpowiedzialnego za przeprowadzenie przesłuchania oraz przez sekretarza. Przed podpisaniem protokołu przez wyżej wymienione osoby świadkowi lub biegłemu umożliwia się sprawdzenie jego treści i podpisanie go.

§ 3. Protokół doręcza się stronom.

Sekcja 3

Przetwarzanie poufnych informacji, materiałów i dokumentów przedstawionych w ramach postępowania dowodowego

Artykuł 103

Przetwarzanie poufnych informacji i materiałów

§ 1. Jeżeli Sąd ma zbadać, w oparciu o okoliczności prawne i faktyczne wskazane przez stronę główną, poufny charakter wobec przeciwnej strony głównej określonych informacji lub materiałów przedstawionych mu w wyniku zastosowania środka dowodowego przewidzianego w art. 91 lit. b), które mogą mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sporu, tych informacji lub materiałów nie podaje się do wiadomości tej strony przeciwnej na etapie takiego badania.

§ 2. Jeżeli w trakcie badania przewidzianego w § 1 Sąd uzna, że określone informacje lub materiały mu przedstawione mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sporu oraz mają wobec przeciwnej strony głównej poufny charakter, dokonuje on wyważenia tego poufnego charakteru i wymogów związanych z prawem do skutecznej ochrony sądowej, a w szczególności z poszanowaniem zasady kontradyktoryjności.

§ 3. Po dokonaniu wyważenia, o którym mowa w § 2, Sąd może zdecydować o podaniu poufnych informacji lub materiałów do wiadomości przeciwnej strony głównej, w stosownym przypadku uzależniając ich udostępnienie od złożenia szczególnych zobowiązań, albo zdecydować o ich nieprzekazaniu i określić w drodze postanowienia z uzasadnieniem sposób umożliwiający przeciwnej stronie głównej przedstawienie, w możliwie najszerszym zakresie, jej uwag, w szczególności nakazując przedstawienie niepoufnej wersji lub niepoufnego streszczenia informacji lub materiałów, zawierających ich zasadniczą treść.

§ 4. Trybu postępowania określonego w niniejszym artykule nie stosuje się do przypadków, o których mowa w art. 105.

Artykuł 104

Dokumenty, których udostępnienia odmówiła instytucja

Jeżeli w wyniku zastosowania środka dowodowego, o którym mowa w art. 91 lit. c), dokument, którego udostępnienia odmówiła instytucja, został przedłożony Sądowi w postępowaniu mającym za przedmiot ocenę legalności tej odmowy, dokument ten nie jest podawany do wiadomości innych stron.

Rozdział 7

INFORMACJE LUB MATERIAŁY MAJĄCE WPŁYW NA BEZPIECZEŃSTWO UNII, JEJ PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO LUB PAŃSTW CZŁONKOWSKICH LUB TEŻ NA UTRZYMYWANIE PRZEZ NIE STOSUNKÓW MIĘDZYNARODOWYCH

Artykuł 105

Przetwarzanie informacji lub materiałów mających wpływ na bezpieczeństwo Unii, jej państwa członkowskiego lub państw członkowskich lub też na utrzymywanie przez nie stosunków międzynarodowych

§ 1. Jeżeli strona główna zamierza, wbrew wyrażonej w art. 64 zasadzie kontradyktoryjności, z której wynika, że wszystkie informacje i materiały są w całości przekazywane między stronami, oprzeć swoje roszczenia na określonych informacjach lub materiałach, jednocześnie podnosząc, że ich przekazanie zaszkodziłoby bezpieczeństwu Unii, jej państwa członkowskiego lub państw członkowskich lub też utrzymywaniu przez nie stosunków międzynarodowych, przedstawia ona te informacje lub materiały w odrębnym piśmie. Do pisma tego załącza się wniosek o zachowanie poufności tych informacji lub materiałów, wskazujący nadrzędne względy, które w zakresie ściśle wymaganym sytuacją uzasadniają zachowanie ich poufnego charakteru i stoją na przeszkodzie ich przekazaniu przeciwnej stronie głównej. Wniosek o zachowanie poufności składa się również w odrębnym piśmie; nie zawiera on żadnych poufnych danych. Jeżeli informacje lub materiały, w odniesieniu do których wnosi się o zachowanie poufności, zostały przekazane stronie głównej przez państwo lub państwa członkowskie, nadrzędne względy przedstawione przez stronę główną celem uzasadnienia zachowania poufności tych informacji lub materiałów mogą obejmować te, które zostały podane przez dane państwo lub państwa członkowskie.

§ 2. Sąd może zwrócić się o przedstawienie informacji lub materiałów, których poufny charakter jest oparty na względach określonych w § 1, w ramach środka dowodowego. W razie odmowy Sąd formalnie stwierdza ten fakt. W drodze odstępstwa od przepisów art. 103 do tych informacji lub materiałów przedstawionych w wyniku zastosowania środka dowodowego stosuje się tryb postępowania ustanowiony w niniejszym artykule.

§ 3. Na etapie badania przez Sąd istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sporu informacji lub materiałów przedstawionych przez stronę główną zgodnie z § 1 lub § 2 oraz ich poufnego charakteru względem przeciwnej strony głównej, tych informacji lub materiałów nie przekazuje się przeciwnej stronie głównej.

§ 4. Jeżeli w wyniku badania określonego w § 3 Sąd zdec