PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 115/37

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/670

z dnia 28 kwietnia 2016 r.

wprowadzające uprzedni nadzór unijny nad przywozem niektórych wyrobów z żelaza i stali pochodzących z niektórych państw trzecich

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/478 z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (1), w szczególności jego art. 10,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/755 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich (2), w szczególności jego art. 7,

po konsultacji z Komitetem ds. Środków Ochronnych i Wspólnych Reguł Wywozu,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) zgodnie z art. 10 rozporządzenia (UE) 2015/478 uprzedni nadzór unijny może zostać wprowadzony w przypadku, gdy tendencje przywozu danego wyrobu grożą wyrządzeniem szkody producentom unijnym oraz gdy wymaga tego interes Unii. W art. 7 rozporządzenia (UE) 2015/755 również umożliwiono wprowadzenie uprzedniego nadzoru, jeżeli wymaga tego interes Unii.

(2) Komisja Europejska opublikowała komunikat w dniu 16 marca 2016 r. określający możliwe sposoby sprostania ostatnim wyzwaniom, przed którymi stoją europejscy producenci stali (3).

(3) Przywóz wyrobów z żelaza i stali do Unii wzrósł w ujęciu ogólnym o 32 % w latach 2012–2015 z 41,8 mln ton do 55,0 mln ton. W tym samym okresie ceny łącznego przywozu stali spadły o 17 %. Z drugiej strony unijny wywóz wyrobów ze stali zmniejszył się o prawie 20 % w ujęciu średnim, z 62,3 mln ton w 2012 r. do 50,7 mln ton w 2015 r. (4).

(4) Tendencje te są jeszcze bardziej wyraźne w przypadku wyrobów ze stali, które były wcześniej objęte uprzednim nadzorem unijnym do 2012 r. (5). W odniesieniu do tych wyrobów przywóz zmniejszył się o 53 % w tym samym okresie, z 13,3 mln ton w 2012 r. do 20,2 mln ton w 2015 r., a odpowiednie ceny importowe spadły o 22 % w ujęciu średnim (6).

(5) Na początku pierwszej dekady XXI w. moce produkcyjne dotyczące stali na poziomie globalnym szybko rosły, a największy wzrost tych mocy odnotowano w Chińskiej Republice Ludowej („ChRL”). Zgodnie z szacunkami Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju („OECD”) światowe nominalne moce produkcyjne dotyczące stali miały osiągnąć 2 243 mln ton w 2014 r. – poziom ten jest dwukrotnie wyższy od poziomu wynoszącego 1 060 mln ton odnotowanego w 2000 r.

(6) Jednocześnie łączny wywóz, pochodzący głównie z Chin, znacząco wzrósł z uwagi na ogólne pogorszenie koniunktury gospodarczej oraz zmniejszający się popyt krajowy. Zaniżyło to ceny stali na całym świecie. Obecnie Chiny są pierwszym producentem światowym wyrobów ze stali z produkcją wynosząca 822,7 mln ton stali surowej w 2014 r. (7), co stanowi prawie połowę globalnej produkcji stali. Nadwyżki chińskich mocy produkcyjnych są szacowane na około 350 mln ton (8). Reprezentują one około 40 % chińskiej produkcji i prawie dwukrotnie przewyższają łączną roczną produkcję stali w Unii.

(7) Już w 2015 r. 10 % chińskiego wywozu było skierowane do Unii, reprezentując ponad 30 % łącznego przywozu unijnego. W konsekwencji niewielki wzrost unijnego wewnętrznego popytu został w pełni zaspokojony przez przywóz. Mając na uwadze, że Unia jest ważnym rynkiem dla stali pod względem wielkości i cen, jest bardziej niż prawdopodobne, że jakiekolwiek nadwyżki produkcji stali będą nadal kierowane do Unii.

(8) Jednocześnie dostęp do rynków państw trzecich został ostatnio ograniczony w istotnym zakresie. Rządy w coraz większym stopniu odwołują się do środków polityki handlowej, aby sprostać kryzysowi, z którym zmaga się globalny przemysł stalowy, a wiele gospodarek, które wcześniej nie wprowadzały takich środków, obecnie korzysta z nich. Środki te przyjęły różne formy ograniczeń w handlu, włącznie ze wzrostem ceł, środkami antydumpingowymi i antysubsydyjnymi oraz dotyczą rynków o znaczącym udziale w globalnej konsumpcji (9). Zwiększa to dodatkowo możliwości przekierowania handlu stalą do Unii.

(9) Unijny przemysł stalowy pozostaje światowym liderem w segmencie wyrobów wysoko wyspecjalizowanych technologicznie. Pozycja konkurencyjna unijnych producentów stali na globalnym rynku tego produktu pogorszyła się jednak w ostatnich kilku latach. Znajduje to odzwierciedlenie w wynikach finansowych unijnego przemysłu stalowego, które również w szybkim tempie uległy pogorszeniu w ostatnich latach. Poziom średniej rentowności operacyjnej jest niższy od zrównoważonego poziomu, tempo inwestycji uległo spowolnieniu, zatrudnienie zmniejszyło się, a możliwości rozwoju są znikome. Przemysł unijny musi sprostać wysokim kosztom energii i uzależnieniu od przywozu surowców.

(10) Ponadto, nawet jeżeli produkcja stali surowej w Unii utrzymywała się na względnie stałym poziomie w okresie 2013–2015 (około 166–169 mln ton rocznie), w drugiej połowie roku 2015 nastąpił znaczący spadek o około 10 % w porównaniu z pierwszym półroczem.

(11) Na podstawie ostatnich tendencji w przywozie wyrobów ze stali, obecnej niestabilnej sytuacji przemysłu unijnego, słabego popytu na rynku unijnym i prawdopodobieństwa, że w przypadku zwiększenia popytu obecna i przyszła nadwyżka produkcji zostanie skierowana do Unii, uznaje się, że istnieje zagrożenie wyrządzeniem szkody producentom unijnym.

(12) Z tego względu interes Unii wymaga, aby przywóz niektórych wyrobów ze stali podlegał uprzedniemu nadzorowi unijnemu w celu dostarczania z wyprzedzeniem danych statystycznych pozwalających na szybką analizę tendencji przywozowych ze wszystkich państw niebędących członkami UE. Szybko dostępne i przewidywalne dane dotyczące handlu są konieczne, aby móc skutecznie reagować na problem dużej wrażliwości unijnego rynku stali na nagłe zmiany na światowych rynkach stali. Jest to szczególnie ważne w kontekście obecnego kryzysu charakteryzującego się niepewnością, czy nastąpi trwały wzrost popytu i czy przemysł UE skorzysta z tego wzrostu.

(13) W świetle zmian na rynku niektórych wyrobów ze stali, właściwe jest, by zakres uprzedniego nadzoru obejmował wyroby wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

(14) Zakończenie tworzenia rynku wewnętrznego wymaga, aby formalności, których musi dopełnić każdy importer dokonujący przywozu do Unii, były identyczne wszędzie, gdzie można zgłaszać towary do odprawy celnej.

(15) W celu ułatwienia gromadzenia danych dopuszczenie do swobodnego obrotu wyrobów objętych niniejszym rozporządzeniem powinno nastąpić pod warunkiem przedłożenia dokumentu nadzoru spełniającego jednolite kryteria. Obowiązywanie tego wymogu rozpoczyna się 21 dni roboczych po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, aby nie stanowić przeszkody dla dopuszczenia do swobodnego obrotu wyrobów wysłanych do Unii oraz by zapewnić wystarczającą ilość czasu importerom na wystąpienie z wnioskiem o niezbędne dokumenty.

(16) Dokument ten, na wniosek importera, powinien być zatwierdzony przez władze państwa członkowskiego w określonym terminie, nie udzielając jednak tym samym importerowi prawa do przywozu. Dokument powinien zatem zachować ważność, tylko o ile zasady przywozu pozostawać będą bez zmian.

(17) Dokumenty nadzoru wystawiane do celów uprzedniego nadzoru unijnego powinny być ważne w całej Unii, bez względu na państwo członkowskie wystawienia.

(18) Państwa członkowskie i Komisja powinny dokonywać, w możliwie najpełniejszym zakresie, wymiany informacji wynikających z uprzedniego nadzoru unijnego.

(19) Wystawienie dokumentów nadzoru, podlegające warunkom normalnym na poziomie unijnym, ma stanowić obowiązek władz krajowych.

(20) W celu zminimalizowania zbędnych ograniczeń oraz aby nie utrudniać nadmiernie działalności przedsiębiorstw zlokalizowanych w pobliżu stref przygranicznych, przywóz o wadze netto nieprzekraczającej 2 500 kg powinien zostać wyłączony ze stosowania niniejszego rozporządzenia,

(21) Unia jest bardzo mocno zintegrowana gospodarczo z Norwegią, Islandią i Liechtensteinem w ramach Europejskiego Obszaru Gospodarczego („EOG”). Ponadto, zgodnie z Porozumieniem EOG, członkowie EOG zasadniczo nie stosują środków ochrony handlu we wzajemnych stosunkach. Z tych powodów wyroby pochodzące z Norwegii, Islandii i Liechtensteinu powinny być wyłączone ze stosowania niniejszego rozporządzenia.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1. Dopuszczenie do swobodnego obrotu w Unii niektórych wyrobów z żelaza i stali wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia podlega uprzedniemu nadzorowi unijnemu zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2015/478 i rozporządzeniem (UE) 2015/755. Ma to zastosowanie do przywozu, którego waga netto przekracza 2 500 kg.

2. Klasyfikacja wyrobów objętych niniejszym rozporządzeniem jest oparta na unijnej nomenklaturze celnej i statystycznej („TARIC”). Pochodzenie wyrobów objętych niniejszym rozporządzeniem ustala się zgodnie z art. 60 unijnego kodeksu celnego (10).

3. Wyroby pochodzące z Norwegii, Islandii i Liechtensteinu są zwolnione.

Artykuł 2

1. Dopuszczenie do swobodnego obrotu na terenie Unii wyrobów, o których mowa w art. 1, uwarunkowane jest przedłożeniem dokumentu nadzoru wydanego przez właściwe władze państwa członkowskiego.

2. Obowiązywanie ust. 1 rozpoczyna się 21 dni roboczych po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

3. Dokument nadzoru, o którym mowa w ust. 1, wystawiany jest automatycznie przez właściwe organy państw członkowskich, bezpłatnie, dla dowolnej żądanej ilości, w ciągu pięciu dni od złożenia wniosku przez każdego importera dokonującego przywozu do Unii, niezależnie od miejsca jego siedziby na terytorium Unii. Przyjmuje się, że właściwe władze krajowe otrzymały wspomniany wniosek nie później niż trzy dni od jego złożenia, o ile nie dowiedziono inaczej.

4. Dokument nadzoru wydany przez jeden z urzędów wymienionych w załączniku II jest ważny na terenie całej Unii.

5. Dokument nadzoru jest sporządzany na formularzu odpowiadającym modelowi w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2015/478 lub załączniku II do rozporządzenia (UE) 2015/755 w przypadku przywozu z państw trzecich wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia.

6. Wniosek importera zawiera następujące elementy:

a) pełną nazwę (nazwisko) i adres wnioskodawcy (włącznie z e-mailem, numerami telefonu lub faksu oraz numerem umożliwiającym identyfikację wnioskodawcy przez właściwy organ krajowy) oraz numer identyfikacyjny VAT, jeżeli importer jest płatnikiem VAT;

b) tam gdzie stosowne, pełną nazwę (nazwisko) i adres zgłaszającego lub przedstawiciela wyznaczonego przez wnioskodawcę (włącznie z e-mailem oraz numerami telefonu lub faksu);

c) opis towarów z podaniem: 1) ich nazwy handlowej; 2) kodu TARIC; 3) ich miejsca pochodzenia i miejsca nadania;

d) deklarowane ilości w kilogramach i, tam gdzie stosowne, w innych dodatkowych jednostkach miary (pary, sztuki itd.);

e) wartość towarów, CIF na granicy Unii, w euro;

f) następujące oświadczenie, z datą i podpisem wnioskodawcy oraz jego nazwą (nazwiskiem) wypisaną(-ym) drukowanymi literami: „Ja, niżej podpisany oświadczam, że informacje zawarte w niniejszym wniosku są prawdziwe i podane w dobrej wierze oraz że moje przedsiębiorstwo ma siedzibę w Unii.”.

Importer przedkłada również handlowy dowód zamiaru dokonania przywozu, taki jak kopia umowy sprzedaży lub kupna lub faktury pro forma. Na żądanie, na przykład w przypadku, gdy towary nie zostały zakupione bezpośrednio w kraju produkcji, importer przedstawia także certyfikat produkcji wystawiony przez hutę, która wyroby wyprodukowała.

7. Bez uszczerbku dla ewentualnych zmian w obowiązujących regulacjach dotyczących przywozu lub decyzjach podjętych w ramach porozumienia lub zarządzania kontyngentem:

a) okres ważności dokumentu nadzoru ustala się niniejszym na cztery miesiące,

b) niewykorzystane lub częściowo niewykorzystane dokumenty nadzoru mogą być odnowione na taki sam okres.

8. Właściwe władze mogą zezwolić na przekazanie lub wydrukowanie oświadczeń lub wniosków za pomocą środków elektronicznych, na ustalonych przez siebie warunkach. Jednakże wszelkie dokumenty i dowody muszą być udostępnione dla właściwych władz na żądanie.

9. Dokument nadzoru może być wystawiany metodami elektronicznymi, jeżeli odpowiednie organy celne mają dostęp do tego dokumentu poprzez sieć komputerową.

Artykuł 3

1. Stwierdzenie, że cena jednostkowa, po której realizowana jest transakcja, jest wyższa lub niższa o mniej niż 5 % od ceny wskazanej w dokumencie nadzoru lub że całkowita liczba wyrobów przedstawionych do przywozu przekracza liczbę podaną w dokumencie nadzoru o mniej niż 5 %, nie wyklucza dopuszczenia do swobodnego obrotu tych wyrobów.

2. Wnioski o wydanie dokumentów nadzoru oraz same dokumenty są poufne. Dostęp do nich jest ograniczony do właściwych organów i wnioskodawców.

Artykuł 4

1. Państwa członkowskie przekazują Komisji, możliwie jak najbardziej aktualne i dostarczane regularnie oraz najpóźniej do ostatniego dnia każdego miesiąca, informacje dotyczące ilości i wartości (obliczone w euro), odnośnie do których wydano dokumenty nadzoru.

Informacje przekazane przez państwa członkowskie przedstawiane są w podziale na wyrób, kod CN i kraj.

2. Państwa członkowskie powiadamiają o wszelkich anomaliach lub przypadkach nadużyć, które wykryją, oraz, w stosownych przypadkach, o podstawach odmowy przyznania dokumentu nadzoru.

Artykuł 5

Wszelkie zgłoszenia dokonywane na mocy niniejszego rozporządzenia należy przekazywać do Komisji w formie elektronicznej w ramach zintegrowanej sieci utworzonej w tym celu, z wyjątkiem sytuacji, w których z ważnych przyczyn technicznych konieczne jest czasowe użycie innych środków łączności.

Artykuł 6

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie od dnia jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej do dnia 15 maja 2020 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 28 kwietnia 2016 r. W imieniu Komisji Jean-Claude JUNCKER Przewodniczący

(1) Dz.U. L 83 z 27.3.2015, s. 16.

(2) Dz.U. L 123 z 19.5.2015, s. 33.

(3) Stal: utrzymanie zrównoważonych miejsc pracy i wzrostu w Europie (s. 2) http://ec.europa.eu/DocsRoom/documents/15947

(4) Źródło: Eurostat.

(5) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1241/2009 z dnia 16 grudnia 2009 r. utrzymujące i aktualizujące zakres uprzedniego nadzoru nad przywozem niektórych wyrobów z żelaza i stali pochodzących z niektórych państw trzecich (Dz.U. L 332 z 17.12.2009, s. 54).

(6) Źródło: Eurostat.

(7) Źródło: Światowe Stowarzyszenie Producentów Stali (World Steel Association) https://www.worldsteel.org/media-centre/press-releases/2015/World-crude-steel-output-increases-by-1.2--in-2014.html.

(8) Źródło: Stal: utrzymanie zrównoważonych miejsc pracy i wzrostu w Europie (s. 2) http://ec.europa.eu/DocsRoom/documents/15947.

(9) Źródło: WTO: Przegląd wydarzeń w handlu międzynarodowym https://www.wto.org/english/news_e/news15_e/trdev_09dec15_e.htm.

(10) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).

ZAŁĄCZNIK I Wykaz produktów objętych uprzednim nadzorem unijnym 7207 11 14 7304 7208 7305 7209 7306 7210 7307 19 10 7211 7307 23 7212 7307 91 00 7213 7307 93 11 7214 7307 93 19 7215 7307 99 80 7216 7318 12 90 7217 7318 14 91 7219 7318 14 99 7220 7318 15 41 7221 7318 15 59 7222 7318 15 69 7223 7318 15 81 7225 7318 15 89 7226 7318 15 90 7227 7318 16 91 7228 7318 16 99 7301 7318 19 00 7302 7318 21 00 7303 7318 22 00