PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 3/34

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2017/10

z dnia 5 stycznia 2017 r.

zmieniająca decyzję wykonawczą 2013/328/UE i decyzję wykonawczą 2012/807/UE oraz ustanawiająca indywidualne programy kontroli i inspekcji dla połowów niektórych gatunków dennych i pelagicznych w wodach Unii Morza Północnego i w wodach Unii rejonu ICES IIa

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (1), w szczególności jego art. 95,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Decyzja wykonawcza Komisji 2013/328/UE (2) ustanawia indywidualny program kontroli i inspekcji dla połowów dorsza, gładzicy i soli w cieśninie Kattegat, Morzu Północnym, cieśninie Skagerrak, wschodniej części kanału La Manche, wodach na zachód od Szkocji oraz Morzu Irlandzkim.

(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (3) ustanawia obowiązek wyładunku w odniesieniu do połowów gatunków pelagicznych i dennych w celu zmniejszenia obecnych wysokich poziomów przypadkowych połowów i stopniowego eliminowania odrzutów. Szczegóły dotyczące realizacji obowiązku wyładunku określono w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1395/2014 (4) i w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2015/2440 (5). Przestrzeganie obowiązku wyładunku powinno być kontrolowane i podlegać inspekcjom.

(3) Oprócz połowów soli, gładzicy i dorsza w Morzu Północnym objętych decyzją wykonawczą 2013/328/UE, które nadal powinny być objęte indywidualnym programem kontroli i inspekcji, połowy określone w załączniku do planów w zakresie odrzutów, o których mowa w rozporządzeniu delegowanym (UE) nr 1395/2014 i rozporządzeniu delegowanym (UE) 2015/2440, należy również objąć indywidualnym programem kontroli i inspekcji, aby umożliwić zainteresowanym państwom członkowskim podjęcie efektywnych i skutecznych wspólnych działań w zakresie inspekcji i nadzoru.

(4) Na podstawie wyników oceny ryzyka przeprowadzonej przez państwa członkowskie w odniesieniu do każdego rodzaju połowów objętych planami w zakresie odrzutów państwa członkowskie muszą wdrożyć określone w niniejszym indywidualnym programie kontroli i inspekcji ogólne wartości odniesienia dla działań inspekcyjnych.

(5) Aby uwzględnić specyfikę regionalną oraz potrzebę zharmonizowania i zwiększenia skuteczności procedur w zakresie kontroli i inspekcji, niniejszy indywidualny program kontroli i inspekcji obejmuje wody Unii Morza Północnego zgodnie z definicją w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013 (obszar ICES IIIa, tzn. łącznie z cieśniną Kattegat i Skagerrak oraz obszar ICES IV) oraz wody Unii rejonu ICES IIa.

(6) Niniejszy indywidualny program kontroli i inspekcji obejmuje niektóre gatunki denne i połowy w wodach Unii Morza Północnego i w wodach Unii rejonu ICES IIa oraz niektóre połowy pelagiczne w wodach Unii Morza Północnego (obszary ICES IIIa i IV) i w wodach Unii rejonu ICES IIa. Decyzja wykonawcza Komisji 2012/807/UE (6), zmieniona decyzją wykonawczą (UE) 2015/1944 (7), ustanawia indywidualny program kontroli i inspekcji dla połowów pelagicznych na wodach zachodnich północno-wschodniego Atlantyku oraz w północnej części Morza Północnego (obszar ICES IVa). Należy zatem dostosować zakres stosowania decyzji wykonawczej 2012/807/UE do zakresu niniejszej decyzji.

(7) Rozporządzenie Rady (WE) nr 850/98 (8), w szczególności jego tytuł IIIa, ustanawia środki mające na celu ograniczanie odrzutów. Indywidualny program kontroli i inspekcji powinien zapewnić przestrzeganie zakazu selekcji jakościowej, przepisów o przenoszeniu się i zakazu powodowania wyślizgiwania się.

(8) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zmiany w decyzji wykonawczej 2013/328/UE

W decyzji wykonawczej 2013/328/UE wprowadza się następujące zmiany:

1) tytuł otrzymuje brzmienie: „Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 25 czerwca 2013 r. ustanawiająca indywidualny program kontroli i inspekcji dla połowów niektórych gatunków dennych i pelagicznych w wodach Unii Morza Północnego i w wodach Unii rejonu ICES IIa”;

2) art. 1 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 1 Przedmiot Niniejsza decyzja ustanawia jednolity indywidualny program kontroli i inspekcji dotyczący połowów dorsza, soli, gładzicy w wodach Unii obszarów ICES IIIa i IV oraz niektórych połowów makreli, śledzia, ostroboka, błękitka północnego, argentyny smukłej, szprota, dobijakowatych, okowiela, dorsza, plamiaka, witlinka, czarniaka, homarca, soli, gładzicy, morszczuka, krewetki północnej w wodach Unii obszarów ICES IIIa i IV oraz w wodach Unii rejonu ICES IIa (»przedmiotowe obszary«).”;

3) w art. 2 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. Indywidualny program kontroli i inspekcji stosuje się do: a) połowów zdefiniowanych w załączniku do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1395/2014 (*1); b) połowów zdefiniowanych w załączniku do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2440 (*2); c) stad objętych rozporządzeniami (WE) nr 1342/2008 i (WE) nr 676/2007. (*1) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1395/2014 z dnia 20 października 2014 r. ustalające plan w zakresie odrzutów dla niektórych połowów małych gatunków pelagicznych i połowów do celów przemysłowych na Morzu Północnym (Dz.U. L 370 z 30.12.2014, s. 35)." (*2) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2440 z dnia 22 października 2015 r. ustanawiające plan w zakresie odrzutów dla niektórych połowów gatunków dennych w Morzu Północnym i w wodach Unii rejonu ICES IIa (Dz.U. L 336 z 23.12.2015, s. 42).”;"

4) w art. 3 wprowadza się następujące zmiany: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Indywidualny program kontroli i inspekcji zapewnia jednolite i skuteczne wdrożenie środków ochrony i kontroli mających zastosowanie do połowów i stad, o których mowa w art. 2 ust. 1a.”; b) ust. 2 lit. c) otrzymuje brzmienie: „c) obowiązku wyładunku wszystkich połowów gatunków podlegających obowiązkowi wyładunku zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (*3) oraz środków mających na celu ograniczenie odrzutów, przewidzianych w tytule IIIa rozporządzenia Rady (WE) nr 850/98 (*4); (*3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22)." (*4) Rozporządzenie Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich (Dz.U. L 125 z 27.4.1998, s. 1).”;"

5) art. 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Każdy statek rybacki, każda grupa statków rybackich, kategoria narzędzi połowowych, każdy podmiot lub każda działalność związana z połowami, w odniesieniu do każdego rodzaju połowów i stada, o których mowa w art. 2 ust. 1a, podlega kontroli i inspekcji stosownie do poziomu priorytetowości przypisanego zgodnie z ust. 3.”;

6) art. 5 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 5 Procedury oceny ryzyka 1. Zainteresowane państwa członkowskie oceniają ryzyko w odniesieniu do stad i obszaru(-ów) wymienionych w art. 1 zgodnie z metodą określoną we współpracy z Europejską Agencją Kontroli Rybołówstwa (EFCA). 2. Metoda oceny ryzyka, o której mowa w ust. 1, przewiduje, że zainteresowane państwo członkowskie: a) rozpatruje – na podstawie doświadczeń z przeszłości oraz wykorzystując wszelkie dostępne i istotne informacje – prawdopodobieństwo wystąpienia przypadku nieprzestrzegania przepisów oraz jego ewentualne potencjalne konsekwencje; b) określa poziom ryzyka – w odniesieniu do połowów i zasobów, objętej powierzchni, pory roku – na podstawie częstotliwości występowania (duża, średnia, niska, brak) oraz potencjalnych skutków (poważne, istotne, dopuszczalne lub marginalne). Przewidywany poziom ryzyka określa się jako »bardzo niski«, »niski«, »średni«, »wysoki« lub »bardzo wysoki«. 3. Zainteresowane państwa członkowskie sporządzają i regularnie aktualizują wykaz swoich statków, wskazując przynajmniej na statki wysokiego i bardzo wysokiego ryzyka. Aktualny wykaz statków sklasyfikowanych według ryzyka wykorzystuje się w odpowiednich kampaniach dotyczących wspólnego planu rozmieszczenia. 4. Jeżeli statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego, które nie jest zainteresowanym państwem członkowskim, lub statek rybacki państwa trzeciego prowadzi działalność w obszarze(-ach), o którym(-ych) mowa w art. 1, przypisuje mu się poziom ryzyka zgodnie z ust. 2. W przypadku braku informacji, oraz jeżeli organy państwa bandery nie dostarczą – w ramach art. 9 – wyników swoich własnych ocen ryzyka przeprowadzonych zgodnie z art. 4 ust. 2 i zgodnie z ust. 3 oraz wskazujących na inny poziom ryzyka, statek ten zostanie uznany za statek rybacki o »bardzo wysokim poziomie ryzyka«.”;

7) art. 7 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. W ramach wspólnego planu rozmieszczenia – w stosownych przypadkach – każde zainteresowane państwo członkowskie informuje EFCA o wynikach swoich ocen ryzyka przeprowadzonych zgodnie z art. 5 ust. 2, a w szczególności przekazuje wykaz przewidywanych poziomów ryzyka wraz z odpowiadającymi im wartościami docelowymi w zakresie inspekcji.”;

8) w art. 8 wprowadza się następujące zmiany: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Bez uszczerbku dla docelowych wartości odniesienia określonych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 oraz w art. 9 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 (*5) w przypadku stad, o których mowa w art. 2 ust. 1a lit. c), dla »wysokiego« i »bardzo wysokiego« poziomu ryzyka przypisanego statkom rybackim lub innym operatorom stosuje się docelowe wartości odniesienia określone w załączniku II.„; (*5) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1936/2001 i (WE) nr 601/2004 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1093/94 i (WE) nr 1447/1999 (Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 1).”;" b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. W przypadku połowów, o których mowa w art. 2 ust. 1a lit. a) i b), dla »wysokiego« i »bardzo wysokiego« poziomu ryzyka przypisanego statkom rybackim lub innym operatorom stosuje się docelowe wartości odniesienia określone w załączniku II.”;

9) skreśla się załącznik I;

10) załącznik II zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku I do niniejszej decyzji;

11) załącznik IV zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku II do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Zmiany w decyzji wykonawczej 2012/807/UE

W decyzji wykonawczej 2012/807/UE wprowadza się następujące zmiany:

1) tytuł otrzymuje brzmienie: „Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 19 grudnia 2012 r. ustanawiająca indywidualny program kontroli i inspekcji dla połowów pelagicznych na wodach zachodnich północno-wschodniego Atlantyku”;

2) art. 1 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 1 Przedmiot Niniejsza decyzja ustanawia indywidualny program kontroli i inspekcji dotyczący stad makreli, śledzia, ostroboka, błękitka, kaprosza, sardeli, srebrzyka smukłego, sardynki i szprota w wodach UE podobszarów ICES V, VI, VII, VIII i IX oraz w wodach UE rejonu CECAF 34.1.11 (zwanych dalej »wodami zachodnimi«).”;

3) art. 3 ust. 2 lit. b) otrzymuje brzmienie: „b) przepisów o obowiązku sprawozdawczym w odniesieniu do działalności połowowej na wodach zachodnich, w szczególności w zakresie wiarygodności odnotowanych i zgłaszanych informacji;”;

4) art. 5 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 5 Procedury oceny ryzyka 1. Zainteresowane państwa członkowskie oceniają ryzyko w odniesieniu do stad i obszaru(-ów) wymienionych w art. 1 zgodnie z metodą określoną we współpracy z Europejską Agencją Kontroli Rybołówstwa (EFCA). 2. Metoda oceny ryzyka, o której mowa w ust. 1, przewiduje, że zainteresowane państwo członkowskie: a) rozpatruje – na podstawie doświadczeń z przeszłości oraz wykorzystując wszelkie dostępne i istotne informacje – prawdopodobieństwo wystąpienia przypadku nieprzestrzegania przepisów oraz jego ewentualne potencjalne konsekwencje; b) określa poziom ryzyka – w odniesieniu do połowów i zasobów, objętej powierzchni, pory roku – na podstawie częstotliwości występowania (duża, średnia, niska, brak) oraz potencjalnych skutków (poważne, istotne, dopuszczalne lub marginalne). Przewidywany poziom ryzyka określa się jako »bardzo niski«, »niski«, »średni«, »wysoki« lub »bardzo wysoki«. 3. Zainteresowane państwa członkowskie sporządzają i regularnie aktualizują wykaz swoich statków, wskazując przynajmniej na statki wysokiego i bardzo wysokiego ryzyka. Aktualny wykaz statków sklasyfikowanych według ryzyka wykorzystuje się w odpowiednich kampaniach dotyczących wspólnego planu rozmieszczenia. 4. Jeżeli statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego, które nie jest zainteresowanym państwem członkowskim, lub statek rybacki państwa trzeciego prowadzi działalność w obszarze(-ach), o którym(-ych) mowa w art. 1, przypisuje mu się poziom ryzyka zgodnie z ust. 2. W przypadku braku informacji, oraz jeżeli organy państwa bandery nie dostarczą – w ramach art. 9 – wyników swoich własnych ocen ryzyka przeprowadzonych zgodnie z art. 4 ust. 2 i zgodnie z ust. 3 oraz wskazujących na inny poziom ryzyka, statek ten zostanie uznany za statek rybacki o »bardzo wysokim poziomie ryzyka«.”;

5) art. 7 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. W ramach wspólnego planu rozmieszczenia – w stosownych przypadkach – każde zainteresowane państwo członkowskie informuje EFCA o wynikach swoich ocen ryzyka przeprowadzonych zgodnie z art. 5 ust. 2, a w szczególności przekazuje wykaz przewidywanych poziomów ryzyka wraz z odpowiadającymi im wartościami docelowymi w zakresie inspekcji.”.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2017 r.

Sporządzono w Brukseli dnia 5 stycznia 2017 r. W imieniu Komisji Jean-Claude JUNCKER Przewodniczący

(1) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(2) Decyzja wykonawcza Komisji 2013/328/UE z dnia 25 czerwca 2013 r. ustanawiająca indywidualny program kontroli i inspekcji dla połowów dorsza, gładzicy i soli w cieśninie Kattegat, Morzu Północnym, cieśninie Skagerrak, wschodniej części kanału La Manche, wodach na zachód od Szkocji oraz Morzu Irlandzkim (Dz.U. L 175 z 27.6.2013, s. 61).

(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

(4) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1395/2014 z dnia 20 października 2014 r. ustalające plan w zakresie odrzutów dla niektórych połowów małych gatunków pelagicznych i połowów do celów przemysłowych na Morzu Północnym (Dz.U. L 370 z 30.12.2014, s. 35).

(5) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2440 z dnia 22 października 2015 r. ustanawiające plan w zakresie odrzutów dla niektórych połowów gatunków dennych w Morzu Północnym i w wodach Unii rejonu ICES IIa (Dz.U. L 336 z 23.12.2015, s. 42).

(6) Decyzja wykonawcza Komisji 2012/807/UE z dnia 19 grudnia 2012 r. ustanawiająca indywidualny program kontroli i inspekcji dla połowów pelagicznych na wodach zachodnich północno-wschodniego Atlantyku (Dz.U. L 350 z 20.12.2012, s. 99).

(7) Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/1944 z dnia 28 października 2015 r. zmieniająca decyzję wykonawczą 2012/807/UE ustanawiającą indywidualny program kontroli i inspekcji dla połowów pelagicznych na wodach zachodnich północno-wschodniego Atlantyku (Dz.U. L 283 z 29.10.2015, s. 13).

(8) Rozporządzenie Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich (Dz.U. L 125 z 27.4.1998, s. 1).

ZAŁĄCZNIK I „ZAŁĄCZNIK II WARTOŚCI DOCELOWE DLA GATUNKÓW DENNYCH 1. Poziom inspekcji na morzu (w tym – w stosownych przypadkach – nadzoru lotniczego) Jeżeli inspekcje na morzu są uwzględniane w ramach danego etapu w łańcuchu połowów i stanowią element strategii zarządzania ryzykiem, w odniesieniu do inspekcji na morzu dotyczących statków rybackich uczestniczących w połowach i stad, o których mowa w art. 2 ust. 1a lit. b) i c), każdego roku osiągane są następujące wartości odniesienia (1): Roczne wartości odniesienia (*1) Przewidywany poziom ryzyka w odniesieniu do statków rybackich zgodnie z art. 5 ust. 2 wysoki bardzo wysoki Połowy Inspekcja na morzu obejmuje co najmniej 2,5 % rejsów połowowych realizowanych przez statki rybackie »wysokiego poziomu ryzyka« na przedmiotowym łowisku Inspekcja na morzu obejmuje co najmniej 5 % rejsów połowowych realizowanych przez statki rybackie »bardzo wysokiego poziomu ryzyka« na przedmiotowym łowisku 2. Poziom inspekcji na lądzie (w tym kontrole dokumentacji oraz inspekcje w portach lub przy pierwszej sprzedaży) Jeżeli inspekcje na lądzie są uwzględniane w ramach danego etapu w łańcuchu połowów/wprowadzania do obrotu i stanowią element strategii zarządzania ryzykiem, w odniesieniu do inspekcji na lądzie (w tym kontroli dokumentacji i inspekcji w portach lub przy pierwszej sprzedaży) statków rybackich i innych operatorów uczestniczących w połowach oraz poławiających stada, o których mowa w art. 2 ust. 1a lit. b) i c), każdego roku osiągane są następujące docelowe wartości odniesienia (2): Roczne wartości odniesienia (*2) Poziom ryzyka w odniesieniu do statków rybackich lub innych operatorów (pierwszy nabywca) wysoki bardzo wysoki Połowy Inspekcje w porcie obejmują co najmniej 10 % całkowitej ilości wyładowanej przez statki rybackie »wysokiego poziomu ryzyka« Inspekcje w porcie obejmują co najmniej 15 % całkowitej ilości wyładowanej przez statki rybackie »bardzo wysokiego poziomu ryzyka« Inspekcje przeprowadzane po wyładunku lub przeładunku służą w szczególności jako uzupełniający mechanizm kontroli krzyżowej pozwalający ocenić wiarygodność odnotowanych i zgłaszanych informacji o połowach i wyładunkach.”. WARTOŚCI DOCELOWE DLA GATUNKÓW PELAGICZNYCH 1. Poziom inspekcji na morzu (w tym – w stosownych przypadkach – nadzoru lotniczego) Jeżeli inspekcje na morzu są uwzględniane w ramach danego etapu w łańcuchu połowów i stanowią element strategii zarządzania ryzykiem, w odniesieniu do inspekcji na morzu dotyczących statków rybackich uczestniczących w połowach śledzia, makreli, ostroboka, błękitka północnego, okowiela, szprota, dobijakowatych w połowach, o których mowa w art. 2 ust. 1a lit. a), każdego roku osiągane są następujące docelowe wartości odniesienia (3): Roczne wartości odniesienia (*3) Przewidywany poziom ryzyka w odniesieniu do statków rybackich zgodnie z art. 5 ust. 2 wysoki bardzo wysoki Śledź, makrela i ostrobok Inspekcja na morzu obejmuje co najmniej 5 % rejsów połowowych realizowanych przez statki rybackie »wysokiego poziomu ryzyka« na przedmiotowym łowisku Inspekcja na morzu obejmuje co najmniej 7,5 % rejsów połowowych realizowanych przez statki rybackie »bardzo wysokiego poziomu ryzyka« na przedmiotowym łowisku Okowiel, szprot i dobijakowate Inspekcja na morzu obejmuje co najmniej 2,5 % rejsów połowowych realizowanych przez statki rybackie »wysokiego poziomu ryzyka« na przedmiotowym łowisku Inspekcja na morzu obejmuje co najmniej 5 % rejsów połowowych realizowanych przez statki rybackie »bardzo wysokiego poziomu ryzyka« na przedmiotowym łowisku Błękitek północny Inspekcja na morzu obejmuje co najmniej 5 % rejsów połowowych realizowanych przez statki rybackie »wysokiego poziomu ryzyka« na przedmiotowym łowisku Inspekcja na morzu obejmuje co najmniej 7,5 % rejsów połowowych realizowanych przez statki rybackie »bardzo wysokiego poziomu ryzyka« na przedmiotowym łowisku 2. Poziom inspekcji na lądzie (w tym kontrole dokumentacji oraz inspekcje w portach lub przy pierwszej sprzedaży) Jeżeli inspekcje na lądzie są uwzględniane w ramach danego etapu w łańcuchu połowów/wprowadzania do obrotu i stanowią element strategii zarządzania ryzykiem, w odniesieniu do inspekcji na lądzie (w tym kontroli dokumentacji i inspekcji w portach lub przy pierwszej sprzedaży) statków rybackich i innych operatorów uczestniczących w połowach śledzia, makreli, ostroboka, błękitka północnego, okowiela, szprota, dobijakowatych w połowach, o których mowa w art. 2 ust. 1a lit. a), każdego roku osiągane są następujące docelowe wartości odniesienia (4): Roczne wartości odniesienia (*4) Poziom ryzyka w odniesieniu do statków rybackich lub innych operatorów (pierwszy nabywca) wysoki bardzo wysoki Śledź, makrela i ostrobok Inspekcje w porcie obejmują co najmniej 5 % całkowitej ilości wyładowanej przez statki rybackie »wysokiego poziomu ryzyka« Inspekcje w porcie obejmują co najmniej 7,5 % całkowitej ilości wyładowanej przez statki rybackie »bardzo wysokiego poziomu ryzyka« Okowiel, szprot i dobijakowate Inspekcje w porcie obejmują co najmniej 2,5 % całkowitej ilości wyładowanej przez statki rybackie »wysokiego poziomu ryzyka« Inspekcje w porcie obejmują co najmniej 5 % całkowitej ilości wyładowanej przez statki rybackie »bardzo wysokiego poziomu ryzyka« Błękitek północny Inspekcje w porcie obejmują co najmniej 5 % całkowitej ilości wyładowanej przez statki rybackie »wysokiego poziomu ryzyka« Inspekcje w porcie obejmują co najmniej 7,5 % całkowitej ilości wyładowanej przez statki rybackie »bardzo wysokiego poziomu ryzyka« Inspekcje przeprowadzane po wyładunku lub przeładunku służą w szczególności jako uzupełniający mechanizm kontroli krzyżowej pozwalający ocenić wiarygodność odnotowanych i zgłaszanych informacji o połowach i wyładunkach.”. (1) W przypadku statków spędzających na morzu mniej niż 24 godziny na rejs połowowy i zgodnie ze strategią zarządzania ryzykiem docelowe wartości odniesienia mogą zostać obniżone o połowę. (*1) Wyrażone jako wartość procentowa rejsów rybackich realizowanych w danym obszarze przez statki rybackie wysokiego/bardzo wysokiego poziomu ryzyka/na rok. (2) W przypadku statków wyładowujących mniej niż 10 ton na wyładunek i zgodnie ze strategią zarządzania ryzykiem docelowe wartości odniesienia mogą zostać obniżone o połowę. (*2) Wyrażone jako wartość procentowa ilości wyładowanych przez statki rybackie wysokiego/bardzo wysokiego poziomu ryzyka/na rok. (3) Zob. przypis 1. (*3) Wyrażone jako wartość procentowa rejsów rybackich realizowanych w danym obszarze (przy połowach narzędziami o rozmiarze oczka typowym dla połowów danego gatunku) przez statki rybackie wysokiego/bardzo wysokiego poziomu ryzyka/na rok. (4) Zob. przypis 2. (*4) Wyrażone jako wartość procentowa ilości wyładowanych przez statki rybackie wysokiego/bardzo wysokiego poziomu ryzyka/na rok.