ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
2)

w art. 17 dodaje się ustępy w brzmieniu: „3. Środki, o których mowa w art. 8 ust. 2, mają zastosowanie do wpisów nr 16, 17 i 18 w załączniku II do dnia 2 października 2016 r. 4. Środki, o których mowa w art. 9 ust. 2, mają zastosowanie do wpisów nr 21, 22 i 23 w załączniku IV do dnia 2 października 2016 r.”.
dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 4a

1. Zakazuje się nabywania od KRLD przez obywateli państw członkowskich lub przy użyciu statków pływających pod banderą państw członkowskich lub ich statków powietrznych, węgla, żelaza i rudy żelaza, bez względu na to, czy pochodzą one z terytorium KRLD czy nie. Unia podejmuje działania niezbędne do określenia odpowiednich produktów, które mają być objęte niniejszym przepisem.

2. Ustęp 1 nie ma zastosowania w odniesieniu do węgla, co do którego państwo członkowskie potwierdzi na podstawie wiarygodnych informacji, że pochodzi spoza KRLD i był transportowany przez KRLD wyłącznie w celu wywozu z portu Rason, pod warunkiem że dane państwo członkowskie powiadomi wcześniej Komitet Sankcji, a transakcje takie nie mają związku z generowaniem dochodów na rzecz programów jądrowych lub balistycznych KRLD lub innych działań zakazanych na mocy rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013) lub 2270 (2016), lub niniejszej decyzji.

3. Ustęp 1 nie ma zastosowania w odniesieniu do transakcji, co do których stwierdzono, że są przeprowadzane wyłącznie w celu zapewnienia środków utrzymania i nie mają związku z generowaniem dochodów na rzecz programów jądrowych lub balistycznych KRLD lub innych działań zakazanych na mocy rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013) lub 2270 (2016), lub niniejszej decyzji.

Artykuł 4b

1. Zakazuje się sprzedaży lub dostarczania do KRLD paliwa lotniczego, w tym benzyny lotniczej, paliwa typu benzynowego do silników odrzutowych, paliwa typu nafty do silników odrzutowych oraz paliwa typu nafty do silników rakietowych, przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich lub przy użyciu statków pływających pod banderą państw członkowskich lub ich statków powietrznych, bez względu na to, czy pochodzą one z terytorium państw członkowskich czy nie.

2. Ustęp 1 nie ma zastosowania, jeżeli Komitet Sankcji zatwierdził wcześniej w poszczególnych przypadkach i na zasadzie wyjątku przekazywanie do KRLD takich produktów w celu zaspokojenia zweryfikowanych podstawowych potrzeb humanitarnych oraz z zastrzeżeniem szczegółowych ustaleń w zakresie skutecznego monitorowania dostawy i wykorzystania.

3. Ustęp 1 nie ma zastosowania w odniesieniu do sprzedaży lub dostarczania paliwa lotniczego dla cywilnych pasażerskich statków powietrznych poza KRLD wyłącznie do wykorzystania podczas ich lotu do KRLD i lotu powrotnego.”;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 78/76

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2016/447

z dnia 22 marca 2016 r.

zmieniająca decyzję wykonawczą (UE) 2015/2460 dotyczącą niektórych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5 we Francji

(notyfikowana jako dokument nr C(2016) 1608)

(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspólnotowym w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (1), w szczególności jej art. 9 ust. 4,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (2), w szczególności jej art. 10 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W następstwie rozprzestrzeniania się we Francji wysoce zjadliwej grypy ptaków (HPAI) oraz ustanowienia przez właściwy organ tego państwa członkowskiego dużego obszaru buforowego wokół obszarów zapowietrzonych i zagrożonych przyjęto decyzję wykonawczą Komisji (UE) 2015/2460 (3). Wspomniany obszar buforowy obejmuje kilka departamentów lub części departamentów w południowo-zachodnim regionie Francji.

(2) Decyzję wykonawczą (UE) 2015/2460 ostatnio zmienioną decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2016/237 (4) stosuje się do dnia 31 marca 2016 r.

(3) Liczba ognisk HPAI spadła, ale wciąż wykrywa się ogniska w obszarze już poddanym ograniczeniom. Ze względu na sytuację epidemiologiczną oraz w celu wprowadzenia w życie przyjętej strategii zwalczania choroby we Francji należy przedłużyć okres stosowania decyzji wykonawczej (UE) 2015/2460 do dnia 15 września 2016 r. Komisja dokona jednak przeglądu okresu stosowania w przypadku wcześniejszej poprawy sytuacji epidemiologicznej.

(4) Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję wykonawczą (UE) 2015/2460.

(5) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W art. 5 decyzji wykonawczej (UE) 2015/2460 datę „31 marca 2016 r.” zastępuje się datą „15 września 2016 r.”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Francuskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 22 marca 2016 r. W imieniu Komisji Vytenis ANDRIUKAITIS Członek Komisji

(1) Dz.U. L 395 z 30.12.1989, s. 13.

(2) Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29.

(3) Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/2460 z dnia 23 grudnia 2015 r. dotycząca niektórych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5 we Francji (Dz.U. L 339 z 24.12.2015, s. 52).

(4) Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/237 z dnia 17 lutego 2016 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2015/2460 dotyczącej niektórych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5 we Francji (Dz.U. L 44 z 19.2.2016, s. 12).
1)

artykuł 1 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie: „1. Unia prowadzi wojskową misję szkoleniową w Mali (EUTM Mali), w celu świadczenia doradztwa wojskowego oraz doradztwa szkoleniowego na rzecz malijskich sił zbrojnych działających pod kontrolą prawowitych władz cywilnych, w celu przyczynienia się do odzyskania przez nie zdolności wojskowej z myślą o umożliwieniu im przeprowadzania operacji wojskowych mających na celu przywrócenie integralności terytorialnej Mali oraz ograniczenie zagrożenia ze strony ugrupowań terrorystycznych. EUTM Mali nie uczestniczy w operacjach bojowych. EUTM Mali prowadzi działania do wysokości zakola rzeki Niger, wraz z miejscowościami Gao i Timbuktu. 2. Celem EUTM Mali jest reagowanie na potrzeby operacyjne malijskich sił zbrojnych przez zapewnienie: a) wsparcia szkoleniowego na rzecz zdolności malijskich sił zbrojnych; b) szkolenia i doradztwa w zakresie dowodzenia i kontroli, łańcucha logistycznego i zasobów ludzkich, jak również szkolenia w zakresie międzynarodowego prawa humanitarnego, ochrony ludności cywilnej oraz praw człowieka; c) wkładu, na wniosek Mali i w koordynacji z MINUSMA, w proces rozbrojenia, demobilizacji i reintegracji określony w porozumieniu pokojowym, poprzez zapewnianie szkoleń w celu ułatwienia odbudowy integracyjnych malijskich sił zbrojnych; d) poparcia dla działań Grupy Pięciu na rzecz Sahelu w ramach działalności EUTM Mali na rzecz wsparcia malijskich sił zbrojnych, poprzez działanie na rzecz poprawy koordynacji i interoperacyjności z krajowymi siłami zbrojnymi państw Grupy Pięciu na rzecz Sahelu.”;
(3)

Malta przedłożyła Komisji dokumentację wykazującą, że całe terytorium tego państwa członkowskiego spełnia określone w dyrektywie 64/432/EWG warunki uzyskania statusu państwa oficjalnie wolnego od gruźlicy i oficjalnie wolnego od brucelozy w odniesieniu do stad bydła. W związku z powyższym Maltę należy wymienić w załącznikach I i II do decyzji 2003/467/WE jako państwo członkowskie oficjalnie wolne od gruźlicy i oficjalnie wolne od brucelozy w odniesieniu do stad bydła.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 74/39

DECYZJA RADY (UE) 2016/410

z dnia 14 marca 2016 r.

w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Królestwo Hiszpanii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając wniosek rządu Hiszpanii,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniu 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. W dniu 5 października 2015 r. decyzją Rady (UE) 2015/1792 (4) Juan Luís SÁNCHEZ DE MUNIÁIN LACASA został zastąpiony na stanowisku zastępcy członka przez Anę OLLO HUALDE.

(2) Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Any OLLO HUALDE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następująca osoba zostaje mianowana do Komitetu Regionów na stanowisko zastępcy członka na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r.:

— Sr. D. Mikel IRUJO AMEZAGA, Delegado del Gobierno de Navarra en Bruselas.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 marca 2016 r. W imieniu Rady M.H.P. VAN DAM Przewodniczący

(1) Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

(2) Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

(3) Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).

(4) Decyzja Rady (UE) 2015/1792 z dnia 5 października 2015 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów pięciu członków i pięciu zastępców członków z Hiszpanii (Dz.U. L 260 z 7.10.2015, s. 28).
(5)

Procedury takie należy zatem uznać za wariant alternatywny w stosunku do przepisów pkt 2.3 w części A sekcja I załącznika IV do dyrektywy 2000/29/WE w odniesieniu do przywozu z Kanady.
(10)

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 206/2010 (3) upoważnia Singapur do wprowadzania do Unii przesyłek świeżego mięsa pochodzących z Nowej Zelandii, kwalifikujących się do wprowadzenia do Unii i przeznaczonych do Unii. W celu dopuszczenia tych działań wpis w wykazie dotyczący Singapuru powinien obejmować zwierzęta z rodziny koniowatych, zwierzęta łowne i zwierzęta dzikie utrzymywane w warunkach fermowych, ale powinien ograniczać się do towarów ze świeżego mięsa pochodzących z Nowej Zelandii, przeznaczonych do Unii i rozładowywanych, ponownie załadowywanych i będących w tranzycie, ze składowaniem lub bez, przez Singapur. Singapur i Nowa Zelandia zostały o tym poinformowane. Przypis określający wymienione ograniczenie powinien zostać ujęty w wykazie w odniesieniu do Singapuru.
(4)

W maju 2014 r. zgromadzenie ogólne OIE postanowiło nadać Rumunii status „nieznacznego ryzyka występowania BSE” w rezolucji nr 18 – Recognition of the Bovine Spongiform Encephalopathy Risk Status of Member Countries (3). W dniu 27 czerwca 2014 r. komisja naukowa OIE ds. chorób zwierząt zawiesiła tenże status nieznacznego ryzyka występowania BSE ze względu na zgłoszenie przez Rumunię w dniu 20 czerwca 2014 r. przypadku atypowego BSE.
(3)

Decyzjami wykonawczymi 2014/128/UE (3), (UE) 2015/206 (4) i (UE) 2016/160 (5) Komisja zatwierdziła trzy wnioski dotyczące technologii, które przyczyniają się do poprawy energooszczędności systemów oświetlenia zewnętrznego. W oparciu o doświadczenia zdobyte w trakcie oceny tych wniosków, jak również na podstawie wniosków Mazda i Honda, wykazano zadowalająco i niezbicie, że energooszczędne oświetlenie zewnętrzne LED, składające się z jednego lub więcej zestawu energooszczędnych świateł zewnętrznych LED, np. w światłach mijania, światłach drogowych, przednich światłach pozycyjnych, przednich światłach przeciwmgielnych, tylnych światłach przeciwmgielnych, przednim kierunkowskazie, tylnym kierunkowskazie, tablicy rejestracyjnej i światłach cofania, spełnia kryteria kwalifikowalności, o których mowa w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 443/2009 i rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 725/2011, oraz przyczynia się do zmniejszenia emisji CO2 o co najmniej 1 g CO2/km w porównaniu z referencyjnym systemem oświetlenia zewnętrznego zawierającym taki sam zestaw świateł pojazdu.
(7)

Terminy wdrożenia systemów krajowych i migracji powinny zostać ustalone zgodnie z krajowymi planami projektów i migracji państw członkowskich z uwagi na fakt, że systemami tymi rządzą specyficzne okoliczności krajowego środowiska IT. Datę końcową określoną przez każde państwo członkowskie powinna stanowić data zakończenia okresu przejściowego odnoszącego się do odpowiednich systemów teleinformatycznych określonych w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2015/2446, rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/341 i rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/2447. W celu zapewnienia przejrzystości i zgodnie z art. 56 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/341 państwa członkowskie powinny przedstawić Komisji swoje krajowe plany, a Komisja powinna je opublikować na stronie internetowej „Europa”. Ponadto państwa członkowskie powinny zapewnić terminowe przekazywanie przedsiębiorcom informacji technicznych niezbędnych do umożliwienia im, w razie potrzeby, aktualizacji ich własnych systemów i podłączenia się do nowych lub ulepszonych systemów, a także stosowania nowych wymogów dotyczących procedur i danych, przy zastosowaniu zaleceń przedstawianych przez państwa członkowskie w ich krajowych wytycznych dotyczących dobrych praktyk IT.
(3)

Obowiązywanie decyzji 2006/502/WE przedłużano o okresy roczne na mocy (w porządku chronologicznym): decyzji Komisji 2007/231/WE (3) do dnia 11 maja 2008 r., decyzji Komisji 2008/322/WE (4) do dnia 11 maja 2009 r., decyzji Komisji 2009/298/WE (5) do dnia 11 maja 2010 r., decyzji Komisji 2010/157/UE (6) do dnia 11 maja 2011 r., decyzji Komisji 2011/176/UE (7) do dnia 11 maja 2012 r., decyzji wykonawczej Komisji 2012/53/UE (8) do dnia 11 maja 2013 r., decyzji wykonawczej Komisji 2013/113/UE (9) do dnia 11 maja 2014 r., decyzji wykonawczej Komisji 2014/61/UE (10) do dnia 11 maja 2015 r. oraz decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2015/249 (11) do dnia 11 maja 2016 r.
1)

w art. 2 wprowadza się następujące zmiany: a) ust. 1 lit. c) otrzymuje brzmienie: „c) sprzedaży, dostawy, transferu lub eksportu broni strzeleckiej i lekkiej oraz sprzętu z nią związanego, przeznaczonych wyłącznie do użytku międzynarodowych patroli zapewniających bezpieczeństwo w obszarze chronionym nad rzeką Sangha obejmującym terytoria wchodzące w skład trzech państw w celu obrony przed kłusownictwem, przemytem kości słoniowej i uzbrojenia oraz innymi działaniami sprzecznymi z prawem krajowym Republiki Środkowoafrykańskiej lub międzynarodowymi zobowiązaniami prawnymi tego państwa, zgodnie z powiadomieniem przekazanym wcześniej komitetowi;”; b) dodaje się ust. 1 lit. d) w brzmieniu: „d) sprzedaży, dostawy, transferu lub eksportu nieśmiercionośnego sprzętu oraz zapewnienia pomocy, w tym operacyjnego i nieoperacyjnego szkolenia przeznaczonego dla sił bezpieczeństwa Republiki Środkowoafrykańskiej wyłącznie do celów wsparcia w Republice Środkowoafrykańskiej procesu reformy sektora bezpieczeństwa, we współpracy z MINUSCA, zgodnie z powiadomieniem przekazanym wcześniej komitetowi.”; c) ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie: „a) sprzedaży, dostawy, transferu lub eksportu nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego, przeznaczonego wyłącznie do użytku w celach humanitarnych lub ochronnych oraz powiązanej pomocy technicznej lub szkoleń;”;
1)

Gminy położone w prowincji Brindisi: Brindisi Carovigno Ceglie Messapica Tylko działki ewidencyjne (fogli) 11, od 20 do 24, od 32 do 43, od 47 do 62, od 66 do 135 Cellino San Marco Erchie Francavilla Fontana Latiano Mesagne Oria Ostuni Tylko działki ewidencyjne (fogli) od 34 do 38, od 48 do 52, od 60 do 67, 74, od 87 do 99, od 111 do 118, od 141 do 154, od 175 do 222 San Donaci San Michele Salentino San Pancrazio Salentino San Pietro Vernotico San Vito dei Normanni Torchiarolo Torre Santa Susanna Villa Castelli;
(5)

Rezolucją Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 2244 (2015) przedłużono mandat Grupy Monitorującej ds. Somalii i Erytrei (SEMG), w szczególności w odniesieniu do embarga na broń nałożonego na Somalię oraz do przywozu i wywozu somalijskiego węgla drzewnego, oraz przyjęto z zadowoleniem starania Koalicji Sił Morskich (CMF) mające na celu zakłócenie wywozu i przywozu węgla drzewnego z i do Somalii, wyrażając jednocześnie obawę, że handel węglem drzewnym stanowi źródło finansowania Al-Szabab.
DECYZJA RADY (WPZiB) 2016/712

z dnia 12 maja 2016 r.

zmieniająca decyzję 2014/486/WPZiB w sprawie misji doradczej Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

Decyzja 2014/486/WPZiB zmieniona decyzją (WPZiB) 2015/2249 (2) zapewniła EUAM Ukraine finansową kwotę odniesienia do dnia 30 listopada 2016 r. i mandat do dnia 30 listopada 2017 r.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Art. 14 ust. 1 decyzji 2014/486/WPZiB otrzymuje brzmienie:

„1. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUAM Ukraine do dnia 30 listopada 2014 r. wynosi 2 680 000 EUR. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUAM Ukraine w okresie od dnia 1 grudnia 2014 r. do dnia 30 listopada 2015 r. wynosi 13 100 000 EUR. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUAM Ukraine w okresie od dnia 1 grudnia 2015 r. do dnia 30 listopada 2016 r. wynosi 17 670 000 EUR. Decyzje w sprawie finansowej kwoty odniesienia na kolejne okresy podejmuje Rada.”.
2.

art. 5 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 5 Limity zakupu 1. Z zastrzeżeniem art. 3 do rynkowych instrumentów dłużnych spełniających kryteria, o których mowa w art. 3, w ramach programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych stosuje się limit udziału emisji oparty na międzynarodowym numerze identyfikacyjnym papierów wartościowych (ISIN), po konsolidacji zasobów we wszystkich portfoliach banków centralnych Eurosystemu. Stosuje się następujący limit udziału emisji: a) 50 % dla danego numeru ISIN w odniesieniu do kwalifikowanych rynkowych dłużnych papierów wartościowych wyemitowanych przez kwalifikowane organizacje międzynarodowe i wielostronne banki rozwoju; b) 33 % dla danego numeru ISIN w odniesieniu do pozostałych kwalifikowanych rynkowych dłużnych papierów wartościowych, przy czym w drodze wyjątku limit dotyczący kwalifikowanych rynkowych dłużnych papierów wartościowych zawierających klauzulę wspólnego działania (CAC) różniącą się od wzorca CAC dla strefy euro wypracowanego przez Komitet Ekonomiczno-Finansowy i wdrożonego przez państwa członkowskie zgodnie z art. 12 ust. 3 Porozumienia ustanawiającego Europejski Mechanizm Stabilności (EMS), wynosi 25 % dla numeru ISIN; limit ten podwyższa się do 33 % z zastrzeżeniem obowiązku sprawdzenia w każdym przypadku, czy posiadanie 33 % dla numeru ISIN takich papierów wartościowych nie prowadzi do osiągnięcia przez banki centralne Eurosystemu blokujących udziałów mniejszościowych w ramach uporządkowanej restrukturyzacji zadłużenia. 2. Wszystkie rynkowe dłużne papiery wartościowe kwalifikowane do zakupów w ramach programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych, które mają minimalny okres pozostały do zapadalności określony w art. 3, podlegają zagregowanemu limitowi po konsolidacji zasobów we wszystkich portfoliach banków centralnych Eurosystemu, wynoszącemu: a) 50 % pozostałych do wykupu papierów wartościowych emitenta będącego kwalifikowaną organizacją międzynarodową lub wielostronnym bankiem rozwoju; lub b) 33 % pozostałych do wykupu papierów wartościowych emitenta innego niż kwalifikowana organizacja międzynarodowa lub wielostronny bank rozwoju. 3. W przypadku dłużnych papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. d), zastosowanie znajdują inne limity dotyczące emitenta i udziału emisji. Limity te zostaną ustanowione przez Radę Prezesów przy należytym uwzględnieniu kwestii związanych z funkcjonowaniem rynku oraz zarządzaniem ryzykiem.”;
(I)

Wymieniony poniżej statek dodaje się do wykazu statków objętych środkami ograniczającymi, zamieszczonego w załączniku V do decyzji (WPZiB) 2015/1333. B. Podmioty 1. Nazwa: DISTYA AMEYA alias KASSOS uprzednio znany jako brak danych Adres: brak danych Data umieszczenia w wykazie:27 kwietnia 2016 r. Informacje dodatkowe Międzynarodowa Organizacja Morska: 9077343. Umieszczony w wykazie na podstawie pkt 10 lit. a) i b) rezolucji nr 2146 (zakaz załadunku, transportu lub wyładunku; zakaz wejścia do portów). Zgodnie z pkt 11 rezolucji nr 2146 (2014), wpis ten jest ważny od dnia 27 kwietnia do dnia 26 lipca 2016 r., chyba że zostanie anulowany wcześniej przez komitet na podstawie pkt 12 rezolucji nr 2146 (2014). Nośność: 95 420. Państwo bandery: Indie. Statek mógł niedawno zostać sprzedany nieznanemu nabywcy, a nazwa statku mogła zostać zmieniona na Kassos. W dniu 26 kwietnia 2016 r. statek znajdował się na północ od Al-Bajdy w Libii i płynął w kierunku Malty.
(3)

W następstwie wykreślenia z wykazu kategorii O dla punktu kontroli granicznej w porcie lotniczym Marseille Aéroport władze francuskie zmodernizowały ten punkt kontroli granicznej i zgłosiły, że modernizacja została zakończona i że punkt kontroli granicznej jest odpowiedni dla kategorii O z przypisem 14, w szczególności w odniesieniu do bezkręgowców, ozdobnych zwierząt wodnych, płazów i gryzoni. Można zatem dodać kategorię O z przypisem 14 w odniesieniu do tego punktu kontroli granicznej w załączniku I do decyzji 2009/821/WE.
DECYZJA RADY (WPZiB) 2016/890

z dnia 6 czerwca 2016 r.

zmieniająca decyzję 2014/219/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Mali (EUCAP Sahel Mali)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

W dniu 18 stycznia 2016 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/50 (2) , w której ustaliła finansową kwotę odniesienia dla misji EUCAP Sahel Mali do dnia 14 stycznia 2017 r.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Artykuł 14 ust. 1 decyzji 2014/219/WPZiB otrzymuje brzmienie:

„Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUCAP Sahel Mali w okresie od dnia 15 kwietnia 2014 r. do dnia 14 stycznia 2015 r. wynosi 5 500 000 EUR. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUCAP Sahel Mali w okresie od dnia 15 stycznia 2015 r. do dnia 14 stycznia 2016 r. wynosi 11 400 000 EUR. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUCAP Sahel Mali w okresie od dnia 15 stycznia 2016 r. do dnia 14 stycznia 2017 r. wynosi 19 775 000 EUR. Decyzje w sprawie finansowej kwoty odniesienia na kolejne okresy podejmuje Rada.”.
(5)

Zważywszy, że towary, które mają być wprowadzone do Unii muszą zostać poddane obróbce określonej w części 4 załącznika II do decyzji 2007/777/WE, należy zmienić opis regionów w Argentynie i Brazylii odnoszących się do towarów i oznaczonych AR-1, AR-2 i BR-2 w części 1 załącznika II do decyzji 2007/777/WE, tak aby opis ten był zgodny z regionalizacją Argentyny i Brazylii w odniesieniu do wprowadzania do Unii świeżego mięsa bydła domowego określoną w części 1 załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 206/2010.