ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(6)

Na podstawie danych dostarczonych przez Komisję (Eurostat) zgodnie z art. 8g ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 3605/93 po przekazaniu przez Polskę powiadomienia w terminie do dnia 1 kwietnia 2008 r. oraz w oparciu o prognozę służb Komisji z wiosny 2008 r., uzasadnione są następujące wnioski: — deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych zmniejszył się z 3,8 % PKB w 2006 r. do 2,0 % PKB w 2007 r., tj. poniżej wartości odniesienia dla deficytu wynoszącej 3 % PKB. Dla porównania, w zaktualizowanej wersji programu konwergencji z listopada 2006 r. przyjęto wartość docelową wynoszącą 3,4 % PKB; — do osiągnięcia w roku 2007 deficytu na poziomie dużo niższym od wartości docelowej przyczynił się wzrost realnego PKB, który był dużo wyższy niż zakładano w programie konwergencji z listopada 2006 r. Ponadto w stosunku do PKB niższe były wydatki władz publicznych na świadczenia socjalne (ze względu na brak indeksacji w 2007 r.), dotacje, inwestycje oraz wynagrodzenia pracowników. Ogółem łączne wydatki były o 1,5 punktu procentowego niższe niż prognozowano w programie konwergencji z listopada 2006 r. Poprawa salda strukturalnego (tj. salda dostosowanego cyklicznie bez środków jednorazowych i innych środków tymczasowych) szacowana jest na 1 punktu procentowego PKB w 2007 r.; — w obliczu niższego tempa wzrostu PKB w porównaniu z 2007 r. prognoza Komisji z wiosny 2008 r. przewiduje, że deficyt w 2008 r. wzrośnie do 2,5 % PKB, ale utrzyma się poniżej wartości odniesienia, przede wszystkim na skutek obniżenia składek na zabezpieczenia społeczne, wprowadzenia ulg w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zwiększenia świadczeń socjalnych i inwestycji. Poziom ten odpowiada oficjalnej wartości docelowej deficytu określonej w aktualizacji programu konwergencji z marca 2008 r. Prognoza z wiosny 2008 r. przewiduje, że przy założeniu kontynuacji obecnej polityki w roku 2009 deficyt utrzyma się zasadniczo na tym samym poziomie. Oznacza to, że wskaźnik deficytu obniżono do poziomu poniżej wartości odniesienia wynoszącej 3 % PKB w sposób wiarygodny i trwały; — zgodnie z prognozami saldo strukturalne ma jednak ulec niewielkiemu pogorszeniu o punktu procentowego PKB w 2008 r. i, przy założeniu kontynuacji obecnej polityki, o około punktu procentowego w 2009 r. W tym kontekście należy wspomnieć o konieczności dokonania postępów w realizacji średniookresowego celu budżetowego, jakim w przypadku Polski jest deficyt strukturalny na poziomie 1 % PKB; — zadłużenie sektora instytucji rządowych i samorządowych obniżyło się z 47,6 % PKB w 2006 r. do 45,2 % w 2007 r. Prognoza z wiosny 2008 r. przewiduje utrzymanie się wskaźnika zadłużenia na poziomie znacznie poniżej progu 60 % PKB i jego dalszy spadek do około 44 % PKB do końca 2009 r.
1)

skreśla się następujące pozycje dotyczące zakładów przetwórstwa mięsnego: Nr Nr weterynaryjny Nazwa zakładu Miasto/ulica lub wieś/region „24. BG 0701001 "Cheh — Yosif Novosad" OOD s. Sokolovo obsht. Drianovo 33. BG 0901007 EOOD "Bayka-1" gr. Kardzhali Zadbolnichen kvartal 29 47. BG 1501013 ET "Velichko Ivanov-Venetsiya" s. Malchika obsht. Levski 48. BG 1501019 "Intermes" OOD s. Tarnene 62. BG 1901005 "Dulo-Alfa" OOD gr. Dulovo ul. "Dobrudzha" 18 97. BG 0402003 ET "M.M-Miroslav Hristov" s. Parvomaytsi obl. V. Tarnovo 172. BG 1505018 ET "Anko Petrov-Anda" s. Komarevo obsht. D. Mitropolia 177. BG 1605015 ET "D. Kalkanov" gr. Asenovgrad ul. "Oton Ivanov" 70 241. BG 0704009 "Ayvi" OOD gr. Gabrovo ul. "Industrialna" 1 280. BG 1604011 "Milena-Boris Kikyuov" ET gr. Plovdiv ul. "Slava" 3 302. BG 1804017 AD "Boroimpeks" gr. Borovo, bul. "Patriarh Evtimiy" 3A 375. BG 2804010 ET "Tagara — Diana Kurteva" gr. Yambol Industrialna zona 378. BG 1518008 "Anona" OOD gr. Pleven Zapadna ind. Zona ul. "Georgi Kochev"”
(6)

Porozumienie parlamentu duńskiego w sprawie trzeciego duńskiego planu działania dotyczącego środowiska wodnego na lata 2005–2015 miało na celu ograniczenie o kolejne 13 % wypłukiwania azotanów oraz zredukowanie o 50 % nadwyżki fosforanów w okresie od 2005 r. do 2015 r. W 2007 r. platforma rządowa uzgodniła opracowanie do 2009 r. czwartego planu działania dotyczącego środowiska wodnego, który służyć będzie ocenie funkcjonowania trzeciego planu działania oraz obejmie dostosowanie krajowego ustawodawstwa, aby zapewnić realizację celów do 2015 r.
(1)

W decyzji Komisji 2007/27/WE z dnia 22 grudnia 2006 r. przyjmującej niektóre środki przejściowe dotyczące dostaw surowego mleka do zakładów przetwórczych oraz przetwórstwa tego surowego mleka w Rumunii w odniesieniu do wymagań rozporządzeń (WE) nr 852/2004 i (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (1) ustanowiono wykaz zakładów mleczarskich w Rumunii spełniających wspólnotowe wymagania strukturalne określone w rozporządzeniu (WE) nr 852/2004 („zakłady spełniające wymagania”) i upoważnionych do odbioru i przetwarzania mleka surowego niezgodnego z rozporządzeniem (WE) nr 853/2004 („mleko niespełniające wymagań UE”). Decyzja ta traci moc z dniem 30 czerwca 2008 r.
(5)

W art. 2 decyzji 2006/236/WE znalazło się odniesienie do rozporządzenia Komisji (WE) nr 466/2001 z dnia 8 marca 2001 r. ustalającego najwyższe dopuszczalne poziomy dla niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych (4). Rozporządzenie to uchylono i zastąpiono rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1881/2006 z 19 grudnia 2006 r. ustalającym najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych (5). Należy zatem poprawić wspomniane odniesienie.
(1)

W decyzji Komisji 2007/27/WE (1) ustalono wykazy zakładów mleczarskich w Rumunii spełniających wymagania strukturalne określone w rozporządzeniu (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (2) („zakłady spełniające wymagania”) i upoważnionych do odbioru i przetwarzania mleka surowego niezgodnego z rozporządzeniem (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (3) („mleko niespełniające wymagań UE”).
(3)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1266/2007 z dnia 26 października 2007 r. w sprawie przepisów wykonawczych dotyczących dyrektywy Rady 2000/75/WE w odniesieniu do kontroli, monitorowania, nadzoru i ograniczeń przemieszczeń niektórych zwierząt należących do gatunków podatnych na zarażenie chorobą niebieskiego języka (3) zostało przyjęte przez Komisję w celu wyznaczenia stref zamkniętych, w tym stref ochrony i nadzoru, oraz ustalenia warunków dotyczących przemieszczeń zwierząt z tych stref.
(6)

Należy zatem dodać te choroby do załącznika I do dyrektywy 82/894/EWG oraz tak dostosować załącznik II do tej dyrektywy Rady, aby uwzględnić niektóre szczegółowe dane odnoszące się do zwierząt akwakultury.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 240/5

DECYZJA KOMISJI

z dnia 6 sierpnia 2008 r.

zmieniająca dodatek B do załącznika VII do Aktu Przystąpienia Bułgarii i Rumunii w odniesieniu do niektórych zakładów w sektorach mięsnym, drobiowym, rybnym i mleczarskim w Rumunii

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 4144)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2008/720/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając Akt Przystąpienia Bułgarii i Rumunii, w szczególności jego załącznik VII, rozdział 5, sekcja B, podsekcja I, lit. e),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (1) oraz rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (2) określają niektóre wymagania strukturalne dotyczące zakładów objętych zakresem tych rozporządzeń.

(2) Załącznik VII, rozdział 5, sekcja B, podsekcja I, lit. a) Aktu Przystąpienia Bułgarii i Rumunii stanowi, że niektóre wymagania strukturalne określone w tych rozporządzeniach nie mają zastosowania do zakładów w Rumunii wymienionych w dodatku B do załącznika VII do Aktu Przystąpienia do dnia 31 grudnia 2009 r., z zastrzeżeniem spełnienia pewnych warunków.

(3) Dopóki zakłady te znajdują się w okresie transformacji, produkty pochodzące z tych zakładów mogą być wprowadzane wyłącznie na rynek krajowy lub dalej przetwarzane w rumuńskich zakładach znajdujących się w okresie transformacji.

(4) Dodatek B do załącznika VII do Aktu Przystąpienia Bułgarii i Rumunii został zmieniony decyzjami Komisji 2007/23/WE (3), 2007/710/WE (4) i 2008/465/WE (5).

(5) Niektóre zakłady przetwórstwa w sektorach mięsnym, drobiowym, rybnym i mleczarskim w Rumunii zakończyły proces modernizacji i obecnie całkowicie spełniają wymogi prawodawstwa wspólnotowego. Ponadto niektóre zakłady zakończyły swoją działalność. Zakłady te powinny zatem zostać skreślone z wykazu zakładów znajdujących się w okresie transformacji.

(6) W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić dodatek B do załącznika VII do Aktu Przystąpienia Bułgarii i Rumunii.

(7) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zakłady wymienione w załączniku do niniejszej decyzji skreśla się z dodatku B do załącznika VII do Aktu Przystąpienia Bułgarii i Rumunii.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 6 sierpnia 2008 r. W imieniu Komisji Androulla VASSILIOU Członek Komisji

(1) Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 1. Sprostowanie w Dz.U. L 226 z 25.6.2004, s. 3.

(2) Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55. Sprostowanie w Dz.U. L 226 z 25.6.2004, s. 22.

(3) Dz.U. L 8 z 13.1.2007, s. 9.

(4) Dz.U. L 288 z 6.11.2007, s. 35.

(5) Dz.U. L 161 z 20.6.2008, s. 36.
(16)

Podsumowując, Komisja uważa, że zmiana decyzji 2002/610/WE jest konieczna. Proponowana zmiana umożliwi Francji dostosowanie jej programu do przepisów przewidzianych w nowych wytycznych wspólnotowych w zakresie połączeń morskich między portem francuskim a portem w innym państwie członkowskim oraz umożliwi realizację projektów pomocy na rzecz połączeń morskich między dwoma portami francuskimi na warunkach przewidzianych w nowych wytycznych wspólnotowych. W ogólniejszym zakresie zmiana ta doprowadzi do tego, że Francja będzie realizowała swoje programy na warunkach identycznych w stosunku do tych obowiązujących na mocy wyżej wymienionych wytycznych we wszystkich innych państwach członkowskich,
(2)

Zgodnie z pkt 5 Protokołu w sprawie niektórych przepisów odnoszących się do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, określony w art. 104 ust. 1 Traktatu obowiązek unikania nadmiernego deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych nie stosuje się do Zjednoczonego Królestwa, chyba że państwo to przystąpi do trzeciego etapu unii gospodarczej i walutowej. Znajdując się na drugim etapie unii gospodarczej i walutowej, Zjednoczone Królestwo dokłada starań w celu uniknięcia nadmiernego deficytu budżetowego zgodnie z art. 116 ust. 4 Traktatu.
(25)

W sprawie decyzji Komisji o wszczęciu postępowania nie otrzymano uwag od osób trzecich. Uwagi przesłane przez władze węgierskie można podsumować w sposób następujący: a) Węgry przyznają, iż choć ubezpieczenie zawsze obejmuje ryzyko związane z kupującym, to gwarancja, jakiej ma udzielać Eximbank eksporterom z sektora MŚP o ograniczonych obrotach eksportowych, obejmuje ryzyko niespłacenia kredytu przez samego eksportera. W opinii Węgier jednak nawet w tym przypadku ryzyko związane jest przede wszystkim z kupującym, ponieważ spłata kredytu zaciągniętego przez eksportera z sektora MŚP uzależniona jest przede wszystkim od zapłaty kupującego za zakupiony towar; b) Węgry przyznają, iż ryzyko objęte ubezpieczeniem kredytów eksportowych różni się od ryzyka objętego gwarancją Eximbanku udzielaną zagranicznemu kupcowi. Ponadto Węgry odwołują się do praktyki banków komercyjnych, zgodnie z którą gwarancje uznawane są za lepsze zabezpieczenie kredytu niż ubezpieczenie, z uwagi na fakt, że ubezpieczyciele często odmawiają wypłaty środków, określając sprawę jako spór handlowy; c) Węgry wskazują na fakt, iż dostarczyły oświadczenia złożone przez ubezpieczycieli, które zostały już zatwierdzone przez Komisję na potrzeby środka pomocy N 488/2006. Ponadto Węgry przyznają, że gwarancja udzielana przez Eximbank zmniejszyłaby ryzyko, jakie banki komercyjne ponosiłyby w przypadku jej braku, dlatego banki złożyły oświadczenia jako zainteresowane strony; d) Węgry wskazują, iż program nie mógłby być stosowany w odniesieniu do tej samej transakcji równolegle do już istniejącego programu ubezpieczeń kredytów eksportowych N 488/2006. Węgry podkreślają również, że jedna agencja udzielająca kredytów eksportowych nie jest w stanie obsłużyć wszystkich MŚP o ograniczonych obrotach eksportowych, co może prowadzić do ich krzywdzącej selekcji. Węgry stwierdzają również, że program gwarancyjny Eximbanku pozwoliłby bankom komercyjnym na gromadzenie doświadczeń w zakresie ryzyka związanego z tworzeniem rynku gwarancji komercyjnych kredytów eksportowych przez okres 2–3 lat; e) zdaniem Węgier zasady dotyczące średnio- i długoterminowych kredytów eksportowych (5) odnoszą się również do ubezpieczeń, gwarancji i refinansowania kredytów eksportowych. Z tego względu niewłaściwa jest taka interpretacja komunikatu w sprawie krótkoterminowego ubezpieczenia kredytów eksportowych, zgodnie z którą dotyczy on wyłącznie ubezpieczeń, a pomija inne transakcje krótkoterminowe, ponieważ dyskryminowałaby ona instytucje udzielające gwarancji kredytów eksportowych.
(30)

Jedynymi wymienionymi przez Francję elementami, które mogłyby prowadzić do przeciwnych wniosków, są kredyty udzielone AFR (kredyt w rachunku bieżącym i zaliczki), jak i fakt, że AFR korzystała z gwarancji udzielonych jej przez […] (5). Komisja ocenia, że wymienione wskaźniki powinny być wzięte pod uwagę w ramach wymaganej w pkt 11 wytycznych analizy zdolności przedsiębiorstwa do odzyskania płynności dzięki środkom, jakie mogłoby ono uzyskać na rynku finansowym. Odnośnie do tego Komisja stwierdza, co następuje: — z faktu, że AFR miała ujemny kapitał własny, wynika, że nie była w stanie uporać się ze swoimi trudnościami przy użyciu środków własnych, — władze francuskie zaznaczyły, że akcjonariusz AFR, Arbel SA, pomimo wkładów wniesionych dla wsparcia AFR, nie był w stanie zagwarantować sam odzyskania płynności finansowej swojej filii, — na koniec, odnośnie do rynkowych źródeł finansowych, należy stwierdzić, że kredyty i gwarancje wymienione przez Francję świadczą co najwyżej o tym, że AFR zachowała zdolność uzyskania kredytów w ograniczonej wysokości i krótkoterminowych. Jednakże biorąc pod uwagę skalę trudności, jakie przeżywała AFR, w szczególności jej zapotrzebowanie na kapitał własny, wymienione kredyty nie pozwalają stwierdzić, że AFR mogła zaradzić przeżywanym trudnościom dzięki finansowaniu ze źródeł rynkowych.
(4)

Obecnie Komisja stwierdza jednak, że kwota 800 000 EUR pomocy regionalnej przyznanej w 2003 r. w ramach programu „Górnictwo 2” stanowi część zatwierdzonego programu pomocy (3). Ponadto inaczej niż w swojej pierwszej ocenie na początku postępowania, Komisja stwierdza, że Chupa Chups spełniało wymogi wspomnianej pomocy, gdyż w chwili jej przyznania przedsiębiorstwo to nie było zagrożone (4). W szczególności: a) pomimo znacznych strat na kwotę 22 078 000 EUR poniesionych w 2002 r., na koniec tamtego roku budżetowego na rachunkach Chupa Chups wciąż była rezerwa w wysokości około 59 930 000 EUR. Rezerwy te wystarczyły na pokrycie całości strat, a zatem ujemne wyniki nie miały żadnego wpływu na kapitał zakładowy przedsiębiorstwa w wysokości 12 mln EUR. Po odliczeniu strat z 2002 r. kapitał własny Chupa Chups wynosił 49 850 000 EUR; b) Komisja uważa, że wiele ze zwykłych wyznaczników zagrożonego przedsiębiorstwa, opisanych w pkt 6 wytycznych, nie występowało w okresie 2002–2003. W szczególności ujemne wyniki wykazywały tendencję spadkową (5), podobnie było w przypadku zadłużenia (zarówno długo-, jak i krótkoterminowego) oraz stanu zapasów (6), podczas gdy koszty finansowe pozostawały na stałym poziomie; c) wreszcie poprawa sytuacji Chupa Chups od 2002–2003 r. wskazuje na to, że nie można zastosować ogólnego kryterium zawartego w pkt 4 wytycznych, według którego przedsiębiorstwo uważa się za zagrożone, gdy „ani przy pomocy własnych środków finansowych, ani takich, które mogłoby uzyskać od swoich właścicieli/akcjonariuszy lub wierzycieli, nie jest w stanie wyrównać strat, które, w przypadku braku interwencji władz publicznych, prawie na pewno w krótko- lub średnioterminowej perspektywie doprowadzą to przedsiębiorstwo do zniknięcia z rynku”. W związku z tym dotacja w wysokości 800 000 EUR przyznana Chupa Chups w ramach wspomnianego regionalnego programu pomocy jest pomocą zgodną z prawem.
(5)

Załącznik II do dyrektywy 2000/53/WE, zmieniony decyzją Komisji 2005/438/WE z dnia 10 czerwca 2005 r. zmieniającą załącznik II do dyrektywy 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji (2), stanowi w tiret trzecim „Uwag”, że części zamienne wprowadzone na rynek po dniu 1 lipca 2003 r., wykorzystywane w pojazdach wprowadzonych na rynek przed dniem 1 lipca 2003 r., są wyłączone z postanowień art. 4 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2000/53/WE. Zwolnienie to umożliwia naprawę pojazdów wprowadzonych na rynek przed wejściem w życie zakazu metali ciężkich, o którym mowa w art. 4 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2000/53/WE, z wykorzystaniem części zamiennych spełniających takie same wymogi jakościowe i bezpieczeństwa jak części fabrycznie zamontowane w tych pojazdach.
(3)

W przypadku zwierząt wodnych państwa członkowskie powinny się kwalifikować do otrzymania wkładu finansowego Wspólnoty przeznaczonego na krajowe programy zwalczania jedynie w odniesieniu do chorób nieegzotycznych, które są wymienione w części II załącznika IV do dyrektywy Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (3). Dyrektywa ta ma być stosowana od 1 sierpnia 2008 r.
„1.

Bez uszczerbku dla przepisów określonych w pkt 2, w przypadku przemieszczania z wyznaczonych obszarów na inne niż wyznaczone obszary w Portugalii, do pozostałych państw członkowskich lub krajów trzecich: a) podatnym roślinom o miejscu przeznaczenia na terytorium Wspólnoty towarzyszy paszport roślin przygotowany i wydany zgodnie z przepisami dyrektywy Komisji 92/105/EWG (1), po: — poddaniu roślin urzędowej kontroli i stwierdzeniu, że są one wolne od oznak i objawów porażenia przez węgorka sosnowca, oraz — stwierdzeniu braku objawów występowania węgorka sosnowca w miejscu produkcji lub jego bezpośrednim sąsiedztwie od rozpoczęcia ostatniego pełnego cyklu wegetacji; b) podatne drewno i oddzielona kora, inne niż drewno w postaci: — wiórów, kawałków, odpadów lub ścinków drewnianych uzyskanych w całości lub w części z tych drzew iglastych, — skrzyń, klatek lub bębnów, — palet, palet skrzyniowych lub innych platform załadunkowych, — drewna sztauerskiego, przekładek drewnianych i wsporników, ale łącznie z drewnem o miejscu przeznaczenia na terytorium Wspólnoty, które nie zachowało swojej naturalnie krągłej powierzchni, opatrzone jest paszportem roślin, o którym mowa w lit. a), po poddaniu drewna lub oddzielonej kory właściwej obróbce termicznej przy minimalnej temperaturze rdzenia drewna wynoszącej 56 °C przez 30 minut w celu zagwarantowania, że jest ono wolne od żywych osobników węgorka sosnowca; c) podatne drewno o miejscu przeznaczenia na terytorium Wspólnoty w formie wiórów, kawałków, odpadów lub ścinków drewnianych uzyskanych w całości lub w części z tych drzew iglastych opatrzone jest paszportem roślin, o którym mowa w pkt a), po poddaniu go właściwemu zabiegowi fumigacji w celu zagwarantowania, że jest ono wolne od żywych osobników węgorka sosnowca; d) podatne drewno pochodzące z wyznaczonych obszarów, w postaci nowo wytworzonego drewna sztauerskiego, przekładek drewnianych i wsporników, łącznie z drewnem, które nie zachowało swojej naturalnie krągłej powierzchni oraz drewno w postaci nowo wytworzonych skrzyń, klatek, bębnów oraz podobnych opakowań, palet, palet skrzyniowych i innych platform załadunkowych, nadstawek do palet płaskich bez względu na to, czy są w danej chwili używane do transportu wszelkiego rodzaju przedmiotów, jest poddawane jednemu z zatwierdzonych środków wyszczególnionych w załączniku I do międzynarodowej normy środków fitosanitarnych FAO (ISPM nr 15): Wytyczne do przepisów dotyczących drzewnych materiałów opakowaniowych w handlu międzynarodowym oraz oznakowane zgodnie z załącznikiem II do wymienionej normy. Portugalia zapewnia dołączanie paszportu roślin, o którym mowa w pkt 1 lit. a), lub umieszczanie oznakowania zgodnego z międzynarodową normą środków fitosanitarnych FAO (ISPM nr 15) były załączane do każdej przemieszczanej jednostki podatnego drewna, kory czy też roślin.
e)

nie umożliwia dostępu do takich informacji niejawnych osobom fizycznym, o ile nie są one zobowiązane do posiadania takiej wiedzy, oraz – w razie konieczności – nie otrzymały poświadczenia bezpieczeństwa osobowego do niezbędnego poziomu.
(2)

Dodatek do załącznika VI do Aktu przystąpienia został zmieniony decyzjami Komisji 2007/26/WE (2), 2007/689/WE (3), 2008/209/WE (4), 2008/331/WE (5) i 2008/547/WE (6). Bułgaria przedstawiła gwarancje, że pięć zakładów mleczarskich zakończyło proces modernizacji i obecnie spełnia wymogi prawa wspólnotowego. Zakłady te są upoważnione do odbioru i przetwarzania mleka surowego niespełniającego wymagań UE. Należy je zatem dodać do wykazu w rozdziale I dodatku do załącznika VI.
(7)

CEPT stwierdziła w swoim raporcie z dnia 21 grudnia 2007 r. (raport CEPT nr 20), że pasmo 5 GHz, a w szczególności zakres 5 875–5 905 MHz, jest odpowiednie dla zastosowań ITS związanych z bezpieczeństwem, które podnoszą bezpieczeństwo na drogach poprzez zwiększenie liczby dostępnych dla kierowcy i dla pojazdu informacji dotyczących otoczenia, innych pojazdów i pozostałych użytkowników dróg. Ponadto ITS są kompatybilne ze wszystkimi przeanalizowanymi służbami wykorzystującymi to pasmo i ze wszystkimi innymi przeanalizowanymi istniejącymi służbami wykorzystującymi częstotliwości poniżej 5 850 MHz i powyżej 5 925 MHz, o ile ITS nie będą naruszały limitów dotyczących emisji zdefiniowanych w raporcie CEPT. Wybór tego pasma byłby zgodny z wykorzystaniem widma radiowego w innych regionach świata i w ten sposób jego wybór przyczyniłby się do harmonizacji na poziomie światowym. Ponadto ITS nie mogłyby żądać ochrony przed naziemnymi stacjami nadawczymi pracującymi w służbie stałej satelitarnej (FSS), a niepożądane emisje z urządzeń ITS należy ograniczać w celu ochrony FSS.
(1)

Na mocy decyzji 1999/870/WE (1) i decyzji 2007/149/WE (2) zastępca Sekretarza Generalnego Rady został upoważniony do tego, by w związku z włączaniem prawnego dorobku Schengen w ramy Unii Europejskiej, reprezentować niektóre państwa członkowskie podczas zawierania umów w sprawie instalowania i eksploatacji infrastruktury łączności dla środowiska Schengen, „Sisnet”, oraz realizować te umowy, dopóki nie zakończy się migracja do infrastruktury łączności utrzymywanej przez Unię Europejską.
(10)

Niniejsza decyzja nie wyklucza możliwości złożenia wniosku dla dichlobenilu zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG i rozporządzeniem Komisji (WE) nr 33/2008 z dnia 17 stycznia 2008 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady 91/414/EWG w odniesieniu do zwykłej i przyspieszonej procedury oceny substancji czynnych objętych programem prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 tej dyrektywy, ale niewłączonych do załącznika I do tej dyrektywy (4), mając na uwadze ewentualne włączenie tej substancji do załącznika I do wspomnianej dyrektywy.