ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(3)

Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 w związku z art. 7 tego rozporządzenia złożony został wniosek o ponowną ocenę chlorku amonu jako dodatku paszowego do stosowania w karmie dla kotów i psów oraz, zgodnie z art. 7 tego rozporządzenia, o nowe zastosowanie u przeżuwaczy celem sklasyfikowania dodatku w kategorii „dodatki zootechniczne”. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(2)

Zgodnie z art. 9 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 Komisja przeanalizowała wniosek Włoch w sprawie zatwierdzenia zmian specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Nocciola del Piemonte/Nocciola Piemonte”, zarejestrowanego na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 (3), zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 464/2004 (4).
(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie L-cystyny jako dodatku paszowego w grupie funkcjonalnej „aminokwasy, ich sole i podobne produkty”. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(5)

W następstwie wniosku złożonego przez przedsiębiorstwo Béres Pharmaceuticals Ltd. na podstawie art. 13 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 zwrócono się do Urzędu o wydanie opinii dotyczącej oświadczenia zdrowotnego związanego z wpływem glukozaminy na utrzymywanie stawów (pytanie nr EFSA-Q-2011-00907) (2). Oświadczenie zaproponowane przez wnioskodawcę brzmiało następująco: „Glukozamina przyczynia się do ochrony chrząstek stawowych narażonych na nadmierny ruch lub nadmierne obciążenie oraz zwiększa zasięg stawów”.
(3)

Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 w związku z jego art. 7 złożony został wniosek o ponowną ocenę preparatu Enterococcus faecium DSM 7134 i Lactobacillus rhamnosus DSM 7133 jako dodatku paszowego dla cieląt przeznaczonych do dalszego chowu, celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki zootechniczne”. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
—

Mleko wykorzystywane w produkcji: Mleko należy odbierać codziennie i szybko wykorzystywać do produkcji zgodnie z terminami uznawanymi w tradycji lokalnej. Mleko takie należy oddzielić od pozostałych rodzajów mleka w celu umożliwienia kontroli. „Do pomieszczeń, w których produkuje się ser »Morbier«, można wprowadzić jedynie mleko zgodne z niniejszą specyfikacją lub mleko przeznaczone do wytwarzania innych produktów objętych nazwami pochodzenia z regionu, o ile jego identyfikowalność jest wystarczająca w celu umożliwienia kontroli zgodności z niniejszą specyfikacją mleka faktycznie wykorzystanego do produkcji »Morbier«”. Flora bakteryjna mleka zgodnego ze specyfikacjami innych ChNP z regionu jest zgodna z florą bakteryjną Morbier. Określono producentów mleka służącego do produkcji wspomnianych innych ChNP, a mleko pochodzące z produkujących je gospodarstw spełnia te same podstawowe zasady co w przypadku ChNP Morbier: pasza dla krów mlecznych na bazie zielonki i siana z obszaru, wypas, ograniczony okres przechowywania mleka itd. Pozwala to zachować dostosowane środowisko bakteryjne w zakładzie produkcyjnym. Inne rodzaje mleka niezgodne ani ze specyfikacją Morbier, ani ze specyfikacją innych ChNP nie dają tych samych gwarancji. Ponadto różne sery produkuje się oczywiście w niezależny sposób, w odniesieniu do przestrzeni (inny łańcuch produkcji) lub czasu (następujące po sobie rodzaje produkcji).
(3)

Stowarzyszenia Dairy Australia, Dairy Companies Association of New Zealand, oraz Consortium for Common Food Names zgłosiły sprzeciwy wobec tej rejestracji zgodnie z art. 7 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 510/2006. Sprzeciwy te zostały uznane za dopuszczalne na podstawie art. 7 ust. 3 wymienionego rozporządzenia.
(8)

Aby zapewnić sprawne zarządzanie, okres ważności zezwoleń na przywóz powinien wynosić dziewięć miesięcy od daty wystawienia, jednak nie dłużej niż do końca roku. Państwa członkowskie powinny wydawać zezwolenia dopiero po powiadomieniu przez Komisję, że ilości są dostępne, i wyłącznie w przypadku, gdy podmiot gospodarczy jest w stanie udowodnić zawarcie umowy i może zaświadczyć, w przypadku braku szczegółowych przepisów stanowiących inaczej, że nie przyznano mu dotychczas wspólnotowego zezwolenia na przywóz na mocy niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do danych kategorii i krajów. Właściwe organy krajowe powinny być jednak upoważnione do przedłużenia, na wniosek importerów, o trzy miesiące i nie dłużej niż do dnia 31 marca 2015 r. okresu ważności zezwoleń, na podstawie których do dnia złożenia wniosku dokonano przywozu przynajmniej połowy przyznanych ilości.
—

:

W języku angielskim:

:
(42)

Wspomniana strona argumentowała, że w omawianym przypadku wielkość eksportu przemysłu unijnego do Federacji Rosyjskiej nie ma znaczenia, i wskazywała raczej na zwiększony przywóz do Federacji Rosyjskiej z Chińskiej Republiki Ludowej oraz konieczność uwzględnienia go w analizie z uwagi na fakt, iż stanowi on zagrożenie konkurencyjne dla obecności producentów rosyjskich na rynkach rosyjskim i WNP. W tym zakresie znaczenie ma fakt, iż producenci unijni pozostają liderami wywozu na rynku rosyjskim, ponieważ potwierdza on między innymi to, że producenci rosyjscy nie są w stanie produkować wszystkich rodzajów SWR, na jakie istnieje zapotrzebowanie na rynku rosyjskim. Jeżeli chodzi o chiński wywóz do Federacji Rosyjskiej, należy zauważyć, że w jego przypadku odnotowywany wzrost miał miejsce równolegle do gwałtownego wzrostu zapotrzebowania na rynku rosyjskim. Nie przedstawiono jakichkolwiek informacji na temat np. poziomów chińskich cen eksportowych do Federacji Rosyjskiej lub państw WNP lub cech charakterystycznych przywożonego produktu objętego dochodzeniem, które to informacje uzasadniałyby przeprowadzenie dalszej analizy. Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z rosyjskimi statystykami celnymi w ODP rosyjscy producenci produktu objętego postępowaniem pozostali liderami na krajowym rynku SWR, a całkowita wielkość przywozu na ten rynek stanowiła jedynie ok. 15 % rosyjskiego rynku SWR. Powyższy argument został zatem odrzucony.
(1)

Zgodnie z art. 13 załącznika XII do regulaminu pracowniczego Eurostat przedstawił sprawozdanie w sprawie odbywającego się co pięć lat aktuarialnego oszacowania systemu emerytalno-rentowego na 2013 r., w którym zaktualizowane zostały parametry określone w tym załączniku. Z oszacowania tego wynika, że stawka składki niezbędna do utrzymania równowagi aktuarialnej systemu emerytalno-rentowego wynosi 10,3 % wynagrodzenia podstawowego.
(1)

Art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 552/97 z dnia 24 marca 1997 r. tymczasowo wycofującego dostęp do ogólnych preferencji taryfowych w odniesieniu do Związku Myanmar (2), zmieniony na mocy art. 28 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 732/2008 z dnia 22 lipca 2008 r. wprowadzającego ogólny system preferencji taryfowych od dnia 1 stycznia 2009 r. (3), przewiduje, że dostęp Mjanmy/Birmy do preferencji taryfowych przyznanych rozporządzeniem (WE) nr 732/2008 zostaje tymczasowo wycofany.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 140/177

Sprostowanie do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 421/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. zmieniającego dyrektywę 2003/87/WE ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie, w celu wprowadzenia w życie do 2020 r. porozumienia międzynarodowego w sprawie stosowania jednego międzynarodowego środka rynkowego do emisji z międzynarodowego lotnictwa

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 129 z dnia 30 kwietnia 2014 r. )

Strona 3, pkt 1, dodany art. 28a ust. 2 akapit trzeci:

zamiast:

„1 sierpnia 2014 r.”,

powinno być:

„1 września 2014 r.”.
5)

po art. 7 dodaje się nowy art. 7a w brzmieniu: „Artykuł 7a Przedłożenie propozycji Zarządowi 1. Jeżeli po przeprowadzeniu postępowania w sprawie naruszenia jednostka dochodzeniowa lub, w odpowiednich przypadkach, właściwy krajowy bank centralny stwierdzi, że na przedsiębiorstwo należy nałożyć sankcję, przedkłada Zarządowi odpowiednią propozycję stwierdzającą, że przedsiębiorstwo to popełniło naruszenie, i określającą wysokość sankcji, jaka ma zostać nałożona. 2. Jednostka dochodzeniowa lub, w odpowiednich przypadkach, właściwy krajowy bank centralny opiera swoją propozycję jedynie na faktach i zarzutach, co do których przedsiębiorstwo miało możliwość wypowiedzenia się. 3. Jeżeli Zarząd stwierdzi, że dokumentacja przedłożona przez jednostkę dochodzeniową lub, w odpowiednich przypadkach, właściwy krajowy bank centralny jest niekompletna, może zwrócić akta jednostce dochodzeniowej lub właściwemu krajowemu bankowi centralnemu wraz z uzasadnionym wnioskiem o dodatkowe informacje. 4. Jeżeli Zarząd na podstawie kompletnej dokumentacji zgadza się z propozycją jednostki dochodzeniowej lub, w odpowiednich przypadkach, właściwego krajowego banku centralnego co do nałożenia sankcji na przedsiębiorstwo, przyjmuje decyzję zgodną z propozycją jednostki dochodzeniowej lub właściwego krajowego banku centralnego. 5. Jeżeli Zarząd na podstawie kompletnej dokumentacji stwierdzi, że fakty opisane w propozycji jednostki dochodzeniowej lub, w odpowiednich przypadkach, właściwego krajowego banku centralnego nie stanowią dostatecznych dowodów popełnienia naruszenia, może przyjąć decyzję zamykającą sprawę. 6. Jeżeli Zarząd na podstawie kompletnej dokumentacji zgadza się z ustaleniem zawartym w propozycji jednostki dochodzeniowej lub, w odpowiednich przypadkach, właściwego krajowego banku centralnego co do tego, że dany podmiot popełnił naruszenie, lecz nie zgadza się z propozycją sankcji, przyjmuje decyzję określającą sankcję, jaką uważa za właściwą. 7. Jeżeli Zarząd na podstawie kompletnej dokumentacji nie zgadza się z propozycją jednostki dochodzeniowej lub, w odpowiednich przypadkach, właściwego krajowego banku centralnego, lecz stwierdza popełnienie przez przedsiębiorstwo innego naruszenia lub inną podstawę faktyczną propozycji jednostki dochodzeniowej lub, w odpowiednich przypadkach, właściwego krajowego banku centralnego, informuje przedsiębiorstwo na piśmie o swoich ustaleniach i zarzutach zgłoszonych przeciwko temu przedsiębiorstwu. 8. Zarząd przyjmuje decyzję określającą, czy przedsiębiorstwo popełniło naruszenie, i określającą ewentualną sankcję. Decyzje przyjmowane przez Zarząd mogą być oparte jedynie na faktach i zarzutach, co do których przedsiębiorstwo miało możliwość wypowiedzenia się.” .
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 37/25

Sprostowanie do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1382/2014 z dnia 22 października 2014 r. zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 428/2009 ustanawiające wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 371 z dnia 30 grudnia 2014 r. )

Załącznik – załącznik I, kategoria 6 „Czujniki i lasery”, pozycja 6A003 lit. b, pkt 4, uwaga 3, lit. a:

zamiast:

„a. szybkość analizy obrazów równa lub wyższa niż 9 Hz;”

,

powinno być:

„a. szybkość analizy obrazów równa lub mniejsza niż 9 Hz”

.
c)

do odpowiedniej sekcji załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 269/2014 dodaje się osoby i podmioty wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia.”
Sprostowanie do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie nadużyć na rynku (rozporządzenie w sprawie nadużyć na rynku) oraz uchylającego dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i dyrektywy Komisji 2003/124/WE, 2003/125/WE i 2004/72/WE

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 173 z dnia 12 czerwca 2014 r. )

zamiast:

„Niniejszy artykuł ma zastosowanie do emitentów ubiegających się o dopuszczenie swoich instrumentów finansowych do obrotu na rynku regulowanym w państwie członkowskim lub których instrumenty finansowe zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub – w przypadku instrumentów będących w obrocie jedynie na MTF lub OTF – emitentów, których instrumenty finansowe zostały dopuszczone do obrotu na MTF lub OTF lub są przedmiotem ubiegania się o dopuszczenie do obrotu na MTF w państwie członkowskim.”,
(5)

Kanada wystąpiła z wnioskiem o wpisanie prowincji Quebec do wykazu ustanowionego w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1251/2008. Zgodnie z wnioskami z audytu dotyczącego zdrowia zwierząt wodnych, przeprowadzonego przez Biuro ds. Żywności i Weterynarii w Kanadzie w czerwcu 2012 r., właściwe władze tego państwa trzeciego mogą zapewnić odpowiednie gwarancje związane z nadzorem nad chorobami ryb i monitorowaniem tych chorób, a wywóz ryb i produktów pochodnych do Unii podlega sprawdzonemu systemowi certyfikacji. Ponadto właściwe organy Kanady przedstawiły Komisji szczegółowe informacje dotyczące opartego na analizie ryzyka programu nadzoru wirusowej posocznicy krwotocznej, który prowadzono w latach 2007–2012 w odniesieniu do ryb dziko żyjących pochodzących z powierzchniowych działów wodnych wysokiego ryzyka w prowincji Quebec. Z analizy projektu i wdrożenia programu nadzoru wynika, że występowanie wirusowej posocznicy krwotocznej w tym okresie w Quebecu w populacji dziko żyjących ryb podatnych na tę chorobę jest wysoce nieprawdopodobne. Fakt ten stanowi kolejną gwarancję w odniesieniu do statusu zdrowotnego gatunków ryb podatnych na wirusową posocznicę krwotoczną lub produktów pochodnych, które mogą być wywożone z Quebecu do Unii.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 23/9

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 68/2014

z dnia 27 stycznia 2014 r.

zmieniające rozporządzenie (UE) nr 141/2013 w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1338/2008 w sprawie statystyk Wspólnoty w zakresie zdrowia publicznego oraz zdrowia i bezpieczeństwa w pracy w odniesieniu do statystyk na podstawie europejskiego ankietowego badania zdrowia (EHIS) ze względu na przystąpienie Chorwacji do Unii Europejskiej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1338/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie statystyk Wspólnoty w zakresie zdrowia publicznego oraz zdrowia i bezpieczeństwa w pracy (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W załączniku II do rozporządzenia Komisji (UE) nr 141/2013 (2) przedstawiono minimalną efektywną wielkość próby wyliczoną przy założeniu prostej próby losowej.

(2) Należy dostosować załącznik II do rozporządzenia (UE) nr 141/2013 w celu uwzględnienia przystąpienia Chorwacji.

(3) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 141/2013.

(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Europejskiego Systemu Statystycznego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 141/2013 zastępuje się tekstem załącznika do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 27 stycznia 2014 r. W imieniu Komisji José Manuel BARROSO Przewodniczący

(1) Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 70.

(2) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 141/2013 z dnia 19 lutego 2013 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1338/2008 w sprawie statystyk Wspólnoty w zakresie zdrowia publicznego oraz zdrowia i bezpieczeństwa w pracy w odniesieniu do statystyk na podstawie europejskiego ankietowego badania zdrowia (EHIS) (Dz.U. L 47 z 20.2.2013, s. 20).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 34/4

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 102/2014

z dnia 4 lutego 2014 r.

zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 872/2004 dotyczące dalszych środków ograniczających w odniesieniu do Liberii

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 872/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. dotyczące dalszych środków ograniczających w odniesieniu do Liberii (1), w szczególności jego art. 11 lit a)

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 872/2004 wymieniono osoby fizyczne i prawne, organy i podmioty objęte zamrożeniem funduszy i zasobów gospodarczych na mocy tego rozporządzenia.

(2) W dniu 23 grudnia 2013 r. Komitet Sankcji przy Radzie Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych ustanowiony na mocy rezolucji 1521 (2003) w sprawie Liberii postanowił usunąć jedną osobę z listy osób, grup i podmiotów, w odniesieniu do których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych.

(3) Należy zatem wprowadzić odpowiednie zmiany do załącznika I,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Niniejszym zmienia się załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 872/2004 zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami. Sporządzono w Brukseli dnia 4 lutego 2014 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Szef Służby ds. Instrumentów Polityki Zagranicznej

(1) Dz.U. L 162 z 30.4.2004, str. 32.
2.

Nasiruddin Haqqani (alias a) Dr. Alim Ghair, b) Naseer Haqqani, c) Dr Naseer Haqqani, d) Nassir Haqqani, e) Nashir Haqqani, f) Naseruddin) Adres: Pakistan. Data urodzenia: ook. 1970–1973 r. Miejsce urodzenia: dystrykt Neka, prowincja Paktika, Afganistan. Obywatelstwo: afgańskie. Inne informacje: a) przywódca Sieci Haqqani, która działa z Północnego Waziristanu na pakistańskich Terytoriach Plemiennych Administrowanych Federalnie; b) syn Jalaluddina Haqqaniego; c) podróżował do Arabii Saudyjskiej i Zjednoczonych Emiratów Arabskich, by zbierać fundusze dla talibów. Data umieszczenia w wykazie ONZ:20.7.2010 r. Dodatkowe informacje pochodzące ze streszczonego uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji: Sieć Haqqani jest stowarzyszoną z talibami bojówką, która działa z Agencji Północnego Waziristanu na pakistańskich Terytoriach Plemiennych Administrowanych Federalnie. Sieć ta należy do najaktywniejszych grup rebelianckich w Afganistanie i jest odpowiedzialna za wiele głośnych zamachów. Siecią dowodzą trzej najstarsi synowie Jalaluddina Haqqaniego, wśród nich jest Nasiruddin Haqqani. Nasiruddin Haqqani sprawuje funkcję emisariusza Sieci Haqqani i większość czasu spędza, gromadząc fundusze. W 2004 r. wybrał się z talibskim wspólnikiem do Arabii Saudyjskiej, by zebrać fundusze dla talibów. W tym samym roku dostarczył też bojownikom w Afganistanie środków, by zakłócić wybory prezydenckie. Co najmniej od 2005 do 2008 r. gromadził środki dla Sieci Haqqani, odbywając liczne podróże, w tym regularnie udając się w 2007 r. do Zjednoczonych Emiratów Arabskich, a w 2008 r. do innego państwa Zatoki. Od połowy 2007 r. środki Haqqaniego prawdopodobnie pochodzą z trzech głównych źródeł: darowizn z rejonu Zatoki, handlu narkotykami oraz wypłat od Al-Kaidy. Pod koniec 2009 r. Nasiruddin Haqqani otrzymał kilkaset tysięcy dolarów – do wykorzystania przez Sieć Haqqani – od osób związanych z Al-Kaidą na Półwyspie Arabskim.
(2)

Ilości, w odniesieniu do których w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca marca 2014 r. złożono wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz w podokresie od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2014 r., przewyższają w przypadku niektórych kontyngentów ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości pozwolenia na przywóz mogą być wydawane, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski,
(3)

Uprawnienia do połowów dla statków Unii na wodach Norwegii i Wysp Owczych oraz dla statków Norwegii i Wysp Owczych na wodach Unii, a także warunki wzajemnego dostępu do zasobów połowowych są ustalane corocznie w wyniku konsultacji w sprawie praw połowowych przeprowadzanych zgodnie z dwustronnymi umowami w sprawie rybołówstwa z, odpowiednio, Norwegią (2) i Wyspami Owczymi (3). Do czasu zakończenia tych konsultacji w sprawie ustaleń na 2014 r. rozporządzenie (UE) nr 40/2013 ustaliło tymczasowe uprawnienia do połowów dla niektórych stad błękitka. W dniu 12 marca 2014 r. zakończono konsultacje z Norwegią i Wyspami Owczymi, w tym konsultacje dotyczące błękitka.
(3)

Z powiadomień przesłanych zgodnie z art. 8 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1273/2011 wynika, że w odniesieniu do kontyngentu o numerze porządkowym 09.4130 wnioski złożone w ciągu pierwszych dziesięciu dni roboczych kwietnia 2014 r., na mocy art. 4 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia wykonawczego, odnoszą się do ilości większej niż ilość dostępna. Należy zatem określić ilość, na jaką pozwolenia mogą być wydawane, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do której złożono wnioski dla danego kontyngentu.
5)

po art. 7 dodaje się nowy art. 7a w brzmieniu: „Artykuł 7a Przedłożenie propozycji Zarządowi 1. Jeżeli po przeprowadzeniu postępowania w sprawie naruszenia jednostka dochodzeniowa lub, w odpowiednich przypadkach, właściwy krajowy bank centralny stwierdzi, że na przedsiębiorstwo należy nałożyć sankcję, przedkłada Zarządowi odpowiednią propozycję stwierdzającą, że przedsiębiorstwo to popełniło naruszenie, i określającą wysokość sankcji, jaka ma zostać nałożona. 2. Jednostka dochodzeniowa lub, w odpowiednich przypadkach, właściwy krajowy bank centralny opiera swoją propozycję jedynie na faktach i zarzutach, co do których przedsiębiorstwo miało możliwość wypowiedzenia się. 3. Jeżeli Zarząd stwierdzi, że dokumentacja przedłożona przez jednostkę dochodzeniową lub, w odpowiednich przypadkach, właściwy krajowy bank centralny jest niekompletna, może zwrócić akta jednostce dochodzeniowej lub właściwemu krajowemu bankowi centralnemu wraz z uzasadnionym wnioskiem o dodatkowe informacje. 4. Jeżeli Zarząd na podstawie kompletnej dokumentacji zgadza się z propozycją jednostki dochodzeniowej lub, w odpowiednich przypadkach, właściwego krajowego banku centralnego co do nałożenia sankcji na przedsiębiorstwo, przyjmuje decyzję zgodną z propozycją jednostki dochodzeniowej lub właściwego krajowego banku centralnego. 5. Jeżeli Zarząd na podstawie kompletnej dokumentacji stwierdzi, że fakty opisane w propozycji jednostki dochodzeniowej lub, w odpowiednich przypadkach, właściwego krajowego banku centralnego nie stanowią dostatecznych dowodów popełnienia naruszenia, może przyjąć decyzję zamykającą sprawę. 6. Jeżeli Zarząd na podstawie kompletnej dokumentacji zgadza się z ustaleniem zawartym w propozycji jednostki dochodzeniowej lub, w odpowiednich przypadkach, właściwego krajowego banku centralnego co do tego, że dany podmiot popełnił naruszenie, lecz nie zgadza się z propozycją sankcji, przyjmuje decyzję określającą sankcję, jaką uważa za właściwą. 7. Jeżeli Zarząd na podstawie kompletnej dokumentacji nie zgadza się z propozycją jednostki dochodzeniowej lub, w odpowiednich przypadkach, właściwego krajowego banku centralnego, lecz stwierdza popełnienie przez przedsiębiorstwo innego naruszenia lub inną podstawę faktyczną propozycji jednostki dochodzeniowej lub, w odpowiednich przypadkach, właściwego krajowego banku centralnego, informuje przedsiębiorstwo na piśmie o swoich ustaleniach i zarzutach zgłoszonych przeciwko temu przedsiębiorstwu. 8. Zarząd przyjmuje decyzję określającą, czy przedsiębiorstwo popełniło naruszenie, i określającą ewentualną sankcję. Decyzje przyjmowane przez Zarząd mogą być oparte jedynie na faktach i zarzutach, co do których przedsiębiorstwo miało możliwość wypowiedzenia się.”.