ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(10)

Wniosek ten został oficjalnie wycofany przez Niderlandy w dniu 17 kwietnia 2013 r., ponieważ działalność związana z przetwarzaniem opisana we wniosku nie była już prowadzona w Antylach Niderlandzkich. Przedsiębiorstwo z Curaçao przeniosło część swojej działalności przetwórstwa cukru (w szczególności produkcję kostek cukru wytwarzanych z surowego cukru trzcinowego i pakowanych do sprzedaży detalicznej) do Belgii, skąd zaopatruje obecnie supermarkety w Niderlandach. Przedsiębiorstwo to dostosowało pozostałą linię produkcyjną do operacji przesiewania, czyszczenia, mielenia, a także zwykłego mieszania ekologicznego cukru oraz pakowanie go do transportu w worki o wadze 1 000 kg.
(1)

W dniu 1 czerwca 2012 r. premier Republiki Nigru skierował do Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP) zaproszenie upoważniające do rozmieszczenia misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP Sahel Niger) i przyznające przywileje i immunitety, by zapewnić skuteczną realizację celów misji, jednostronnie i w oczekiwaniu na zawarcie szczegółowej umowy między Unią Europejską a Republiką Nigru dotyczącej statusu prawnego misji i jej personelu.
2.

Rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiające wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiające Europejską Agencję Leków, zmienione: — rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1027/2012 z dnia 25 października 2012 r. w zakresie nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii (Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 38), — rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1235/2010 z dnia 15 grudnia 2010 r. zmieniającym – w zakresie nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii w odniesieniu do produktów leczniczych stosowanych u ludzi – rozporządzenie (WE) nr 726/2004 ustanawiające wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiające Europejską Agencję Leków i rozporządzenie (WE) nr 1394/2007 w sprawie produktów leczniczych terapii zaawansowanej (Dz.U. L 348 z 31.12.2010, s. 1), — rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiającym wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniającym dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11), — rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 219/2009 z dnia 11 marca 2009 r. dostosowującym do decyzji Rady 1999/468/WE niektóre akty podlegające procedurze, o której mowa w art. 251 Traktatu, w zakresie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą – Dostosowanie do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą – Część druga (Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 109), — rozporządzeniem (WE) nr 1394/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie produktów leczniczych terapii zaawansowanej i zmieniającym dyrektywę 2001/83/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 726/2004 (Dz.U. L 324 z 10.12.2007, s. 121) oraz — rozporządzeniem (WE) nr 1901/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii oraz zmieniającym rozporządzenie (EWG) nr 1768/92, dyrektywę 2001/20/WE, dyrektywę 2001/83/WE i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 (Dz.U. L 378 z 27.12.2006, s. 1).
(47)

Władze szwedzkie argumentowały, że nawet gdyby okazało się, że przedmiotowy środek jest środkiem pomocy państwa, należałoby uznać go za zgodny z postanowieniami art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu. Aby proponowany środek mógł zostać uznany za zgodny z rynkiem wewnętrznym na mocy przedmiotowego odstępstwa, Komisja bada, czy służy on realizacji celu strategicznego leżącego we wspólnym interesie, a także czy jego zastosowanie jest konieczne i proporcjonalne, oraz czy nie powoduje on nadmiernego zakłócenia konkurencji.
(9)

Z przepisów art. 2 ust. 1 notyfikowanego rozporządzenia wynikałoby, że artykuły spożywcze, których dotyczą te przepisy, są zawsze przedstawiane w taki sposób, iż powoduje to dezorientację włoskiego konsumenta co do ich rzeczywistego źródła lub miejsca pochodzenia. W tej kwestii Komisja zauważa, że zakres notyfikowanego rozporządzenia nie obejmuje mleka o (bardzo) ograniczonym okresie przydatności do spożycia (mleka surowego, mleka pasteryzowanego). Tak więc to właśnie w przypadku tych ostatnich produktów jest prawdopodobne, że konsument będzie przekonany, że ma do czynienia z mlekiem pochodzenia włoskiego.
Wywóz z Kanady do WE

Wywóz z WE do Kanady

Normy WE

Normy WE

Zdrowie publiczne

Rozporządzenia (WE) nr 852/2004, (WE) nr 853/2004, (WE) nr 854/2004

Ustawa o kontroli mięsa i rozporządzenia Ustawa o żywności i lekach i rozporządzenia Rozporządzenia dot. opakowań i etykietowaniu dla konsumenta (w przypadku opakowań dla sprzedaży detalicznej)

Tak 2

Zakaz handlu mięsem mielonym ze zwierząt łownych

Ustawa o kontroli mięsa i rozporządzenia Ustawa o żywności i lekach i rozporządzenia Rozporządzenia dot. opakowań i etykietowaniu dla konsumenta (w przypadku opakowań dla sprzedaży detalicznej)

Rozporządzenia (WE) nr 852/2004, (WE) nr 853/2004, (WE) nr 854/2004 Decyzja 79/542/EWG

Tak 3
(7)

Poniżej przedstawiono najważniejsze uwagi na temat rocznego wykazu priorytetów na 2014 r. dotyczących zasad dla sieci gazowych, które przedstawiono w trakcie konsultacji społecznych: a) Większość zainteresowanych stron przyjmuje z zadowoleniem włączenie kwestii przyrostu zdolności do rocznego wykazu priorytetów na 2014 r. i podkreśla, że zasady te muszą być poddane szczegółowym konsultacjom z zainteresowanymi stronami na etapie ich przygotowywania oraz muszą być spójne z kodeksem sieci w zakresie zasad alokacji zdolności. Kilku interesariuszy, w tym ENTSO gazu, wskazuje na silne powiązanie pomiędzy zasadami dotyczącymi taryf a przyrostem zdolności i na konieczność zachowania spójności pomiędzy nimi. b) Pewna liczba interesariuszy, w tym ENTSO gazu, popiera przeprowadzenie w 2014 r. działań rozpoznawczych w zakresie zasad dotyczących wymiany handlowej, aby określić, czy potrzebne są zharmonizowane europejskie przepisy dotyczące struktury produktów i umów z zakresu zdolności w odniesieniu do ciągłości zdolności, ograniczeń dotyczących alokacji oraz rynków wtórnych. Działanie to uwzględni doświadczenie zgromadzone podczas wdrażania kodeksów sieci w zakresie zasad alokacji zdolności i w zakresie bilansowania, a także ewentualne skutki rosnącego udziału rynkowego energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych. Jedna z zainteresowanych stron proponuje przeprowadzenie dokładnej analizy różnic pomiędzy warunkami umownymi i procedurami mającymi zastosowanie do operatorów systemów przesyłowych w każdym punkcie połączenia międzysystemowego. ENTSO gazu wzywa do uznania faktu, że niedopasowanie zdolności i różne poziomy ciągłości zdolności stanowią nieuniknione konsekwencje wprowadzania systemów wejścia-wyjścia. Jeden z interesariuszy zaprotestował stanowczo przeciwko dalszej harmonizacji struktury produktów i umów z zakresu zdolności, twierdząc, że nie jest ona konieczna i że doprowadzi do niedostatecznej oferty zdolności ciągłej, a ostatecznie do nieefektywnych inwestycji. Ponadto stwierdzono, że zasady dotyczące wymiany handlowej nie powinny dodatkowo komplikować procesu wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1227/2011 (5) w sprawie integralności i przejrzystości rynku energii. c) Jedna z zainteresowanych stron wzywa do ustanowienia kodeksu sieci w zakresie jakości gazu oraz kodeksu sieci w zakresie wydajności związanych z analizami porównawczymi, w tym analizą porównawczą taryf, aby osiągnąć cel polegający na utworzeniu wewnętrznego rynku w sprawny i skuteczny sposób; jako pierwszy krok sugeruje ona zlecenie ACER przeprowadzenia porównania wszystkich europejskich operatorów systemów przesyłowych, w tym wszystkich świadczonych usług. d) Jedna z zainteresowanych stron sugeruje włączenie do wykazu priorytetów opracowywania wytycznych, aby rozwiązać problem umów zawartych w przeszłości, zgodnie z art. 23 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 715/2009.
(1)

W dniu 28 września 2012 r. Komisja Europejska otrzymała skargę dotyczącą domniemanego dumpingu wyrządzającego szkodę w odniesieniu do przywozu niektórych spawanych doczołowo łączników rur i przewodów rurowych, ze stali nierdzewnej, nawet obrobionych, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”) i Tajwanu, złożoną zgodnie z art. 5 rozporządzenia podstawowego przez Komitet Obrony Przemysłu Łączników Spawanych Doczołowo ze Stali Nierdzewnej Unii Europejskiej (Defence Committee of the Stainless Steel Butt-welding Fittings Industry of the European Union) („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących większą część, w tym przypadku ponad 25 % całkowitej unijnej produkcji spawanych doczołowo łączników rur i przewodów rurowych, ze stali nierdzewnej.
(10)

W świetle dostępnej dokumentacji i uwag zainteresowanych stron Komisja uznaje, że lampa fluorescencyjna marki i typu „GW 80 455”, w konfiguracji przeanalizowanej przez władze szwedzkie, które odniosły się do normy zharmonizowanej EN 60079-0: 2006, nie spełniała istotnych wymogów w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa, wymienionych w art. 3 dyrektywy 94/9/WE i określonych w załączniku II, w szczególności w zakresie pkt 1.0.5 (Oznakowanie) i 1.0.6 (Instrukcje). Wspomniane uchybienia i związane z nimi nieprawidłowości techniczne stwarzają poważne zagrożenie dla użytkowników, ponieważ dotyczą zasadniczych wymagań w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa, określonych w załączniku II do dyrektywy 94/9/WE, które nie zostały spełnione przez produkt, zważywszy że: — odnośnie do „poważnych zastrzeżeń”, przez odniesienie do „instrukcji” należy rozumieć „załączaną instrukcję”, zgodnie z pkt 1.0.6 lit. a) załącznika II, a nie ogólnie instrukcję w dowolnej postaci, — odnośnie do „zastrzeżeń” stwierdzono brak elementów oznakowania i instrukcji nie w odniesieniu do różnych interpretacji normy, lecz bezpośrednio w odniesieniu do konkretnych zaleceń zwartych w pkt 1.0.5 oraz pkt 1.0.6 lit. a) i b) załącznika II,
(6)

Dwanaście państw członkowskich Unii Europejskiej, a mianowicie: Belgia, Niemcy, Grecja, Hiszpania, Francja, Włochy, Niderlandy, Portugalia, Słowenia, Finlandia, Szwecja i Zjednoczone Królestwo są umawiającymi się stronami Konwencji paryskiej o odpowiedzialności wobec osób trzecich w dziedzinie energii jądrowej z dnia 29 lipca 1960 r., zmienionej Protokołem dodatkowym z dnia 28 stycznia 1964 r. oraz Protokołem z dnia 16 listopada 1982 r. (zwanej dalej „konwencją paryską”). Konwencja paryska ustanawia system odszkodowań dla poszkodowanych w wypadkach jądrowych, oparty na zasadach podobnych do zasad konwencji wiedeńskiej. Protokół z dnia 12 lutego 2004 r. (zwany dalej „protokołem z 2004 r.”) zmieniający konwencję paryską zapewnia lepsze odszkodowania za szkodę spowodowaną przez wypadki jądrowe. Na mocy decyzji Rady 2004/294/WE (3) oraz 2007/727/WE (4) państwa członkowskie będące umawiającymi się stronami konwencji paryskiej zostały upoważnione do ratyfikowania tego protokołu lub do przystąpienia do niego w interesie – wówczas – Wspólnoty. Istnieje zatem obiektywne uzasadnienie, aby niniejsza decyzja nie była skierowana do tych państw członkowskich, które są umawiającymi się stronami konwencji paryskiej, a nie są umawiającymi się stronami konwencji wiedeńskiej.
(2)

W decyzji wykonawczej Komisji 2011/874/UE z dnia 15 grudnia 2011 r. ustanawiającej wykaz państw trzecich i terytoriów, z których dozwolony jest przywóz psów, kotów i fretek oraz przemieszczanie o charakterze niehandlowym więcej niż pięciu psów, kotów lub fretek do Unii, jak również wzory świadectw stosowanych w przywozie oraz przemieszczaniu o charakterze niehandlowym tych zwierząt do Unii (4) ustanowiono wykaz państw trzecich i terytoriów, z których dozwolony jest przywóz psów, kotów i fretek oraz przemieszczanie o charakterze niehandlowym więcej niż pięciu psów, kotów lub fretek do Unii, zgodnie z dyrektywą 92/65/EWG, oraz świadectwa zdrowia stosowane w takim przywozie oraz przemieszczaniu o charakterze niehandlowym, a także świadectwa zdrowia stosowane w przemieszczaniu o charakterze niehandlowym pięciu lub mniej psów, kotów lub fretek do Unii, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 998/2003.
(6)

W ramach tego rodzaju badań ważne jest, by dysponować porównywalnymi danymi o stratach, uzyskanymi w różnych latach. Jest to szczególnie istotne w przypadku badań w zakresie nadzoru nad stratami rodzin pszczoły miodnej, ponieważ zmiany warunków klimatycznych mają znaczący wpływ na wyniki. Z tego powodu badania takie – jeśli przeprowadza się je tylko w jednym roku – mogą jedynie dostarczyć niekompletne dane, które nie stanowią wystarczającej podstawy, by w odniesieniu do wspomnianych strat wyciągać wnioski lub stwierdzić istnienie tendencji.
(5)

Irlandia przedłożyła zmiany do swojego programu krajowego w odniesieniu do roku 2013 zgodnie z art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 199/2008. Zmiany te zostały zatwierdzone przez Komisję w 2013 r. zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 199/2008.
(1)

Załącznik I do dyrektywy 98/8/WE zawiera wykaz substancji czynnych zatwierdzonych na szczeblu unijnym do stosowania w produktach biobójczych. Dyrektywą Komisji 2008/81/WE z dnia 29 lipca 2008 r. zmieniającą dyrektywę 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu włączenia difenakum jako substancji czynnej do załącznika I do tej dyrektywy (2), dodano substancję czynną difenakum do stosowania w produktach typu 14 – rodentycydach, zgodnie z definicją w załączniku V do dyrektywy 98/8/WE.
(2)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 55/2008 (1) zostało zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 581/2011 (2), aby przedłużyć do dnia 31 grudnia 2015 r. obowiązywanie autonomicznych preferencji handlowych przyznanych Republice Mołdawii (zwanej dalej „Mołdawią”) i dostosować kontyngenty taryfowe w przypadku pewnych produktów rolnych. Na mocy rozporządzenia (WE) nr 55/2008 wprowadzono wolny dostęp do rynku unijnego dla wszystkich produktów pochodzących z Mołdawii, z wyjątkiem niektórych produktów rolnych wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia. W odniesieniu do produktów wymienionych w tym załączniku wprowadzono ograniczone ulgi w postaci zwolnienia z ceł w granicach kontyngentów taryfowych albo w postaci obniżonych ceł. Możliwe jest dalsze rozszerzenie zakresu preferencji określonych w rozporządzeniu (WE) nr 55/2008, by zliberalizować import wina z Mołdawii.
(7)

Jednym ze środków ostrożności w celu zapobieżenia wprowadzeniu afrykańskiego pomoru świń na terytorium Unii jest czyszczenie i odkażanie pojazdów, które potencjalnie zetknęły się z wirusem afrykańskiego pomoru świń. Dlatego też w decyzji wykonawczej Komisji 2013/426/UE (4) ustanowiono pewne środki mające na celu zapobieżenie wprowadzeniu afrykańskiego pomoru świń z Białorusi i Federacji Rosyjskiej do Unii, a także przewidziano, by pojazdy, którymi przewożono żywe zwierzęta i paszę, a które są wprowadzane na terytorium Unii z obszarów zakażonych, były odpowiednio czyszczone i odkażane oraz by fakt dokonania czyszczenia i odkażenia był odpowiednio udokumentowany.
(4)

Komisja zwróciła się do producenta z prośbą o przedstawienie uwag na temat środka podjętego przez Finlandię. W odpowiedzi producent zaznaczył, że po wprowadzeniu środka dostosował projekt maszyny do wymogów, począwszy od jesieni 2010 r., a także zaproponował działania naprawcze odnośnie do urządzeń wprowadzonych do obrotu przed tym terminem. Od lata 2011 r. łuparka klinowa jest sprzedawana pod nazwą Hakki Pilke HH100.
(4)

Zgodnie z art. 11 ust. 3 dyrektywy 2006/42/WE Komisja zwróciła się do producenta Cabinplant A/S z prośbą o przedstawienie uwag w sprawie środka. W odpowiedzi producent stwierdził, że przenośnik śrubowy typu TSF 350 został zaprojektowany i wyprodukowany przez innego dostawcę, natomiast przedsiębiorstwo Cabinplant A/S zakupiło go w celu montażu w zintegrowanym systemie. Producent stwierdził, że w przypadku ewentualnego zakupu przenośników śrubowych w przyszłości dopilnuje, aby były one zgodne z wymogami dyrektywy 2006/42/WE.
(1)

Artykuł 48 rozporządzenia (WE) nr 767/2008 przewiduje stopniowe uruchamianie systemu VIS. W decyzji 2010/49/WE (2) oraz decyzji wykonawczej 2012/274/UE (3) Komisja określiła odpowiednio pierwszą i drugą grupę regionów, w których uruchomiony zostanie system VIS. Konieczne jest obecnie określenie trzeciej i ostatniej grupy regionów, w których gromadzi się dane przeznaczone do przetwarzania w VIS, w tym zdjęcia i dane daktyloskopijne, a następnie przekazuje je do VIS w odniesieniu do wszystkich wniosków wizowych w danym regionie.
(26)

Badanie to wskazuje, że w pełni załadowany pojazd ciężarowy o długości 14 metrów pokonujący drogą odległość 100 km generuje koszty zewnętrzne w wysokości około 212,58 EUR, podczas gdy szacowane koszty zewnętrzne pokonania tej samej odległości drogą morską wynoszą 79,37 EUR. W odniesieniu do odcinka 100 km różnica wynosi 133,21 EUR. Średnia ta będzie stanowiła podstawę do obliczania odliczeń mających zastosowanie do przedsiębiorstw transportu drogowego w przypadku korzystania przez nie z wybranych tras morskich. Kwota będzie dostosowana do szczególnych warunków rynkowych na zidentyfikowanych trasach.
(1)

W maju 2003 r. Komisja przyjęła komunikat do Parlamentu Europejskiego i Rady zatytułowany: „Egzekwowanie prawa, zarządzanie i handel w dziedzinie leśnictwa (Forest Law Enforcement, Governance and Trade – FLEGT): wniosek w sprawie planu działań UE”, w którym wezwała do podjęcia środków mających na celu rozwiązanie problemu nielegalnego pozyskiwania drewna poprzez opracowanie dobrowolnych umów o partnerstwie z państwami produkującymi drewno (zwany dalej „planem działań UE”). Rada przyjęła konkluzje dotyczące planu działań w październiku 2003 r. (1), a w dniu 11 lipca 2005 r. Parlament Europejski przyjął w tej sprawie rezolucję (2).
(2)

Państwa członkowskie powiadomiły Komisję o zakończeniu prawnych i technicznych przygotowań do gromadzenia i przekazywania do VIS danych, o których mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie VIS, w odniesieniu do wszystkich wniosków wizowych w tych regionach, w tym przygotowań do gromadzenia lub przekazywania danych w imieniu innego państwa członkowskiego.
(1)

W celu wdrożenia art. 10 decyzji nr 406/2009/WE roczne limity emisji państw członkowskich na lata 2013–2020, określone zgodnie z decyzją Komisji 2013/162/UE (2), należy dostosować z uwzględnieniem ilości: — uprawnień, które mają zostać wydane w odniesieniu do instalacji prowadzących działania wymienione w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3), które są objęte unijnym systemem handlu uprawnieniami do emisji (EU ETS) dopiero począwszy od 2013 r., — uprawnień wydanych zgodnie z decyzjami Komisji zatwierdzającymi jednostronne włączenie przez niektóre państwa członkowskie dodatkowych działań oraz gazów do systemu handlu uprawnieniami do emisji na mocy art. 24 ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE w latach 2008–2012, oraz — uprawnień odpowiadających instalacjom wyłączonym z EU ETS zgodnie z art. 27 dyrektywy 2003/87/WE, począwszy od 2013 r. na okres, na jaki zostały one wyłączone.
(4)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, te dwa państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej decyzji i nie są nią związane ani jej nie stosują.
(1)

Załącznik I do dyrektywy 98/8/WE zawiera wykaz substancji czynnych zatwierdzonych na szczeblu unijnym do stosowania w produktach biobójczych. Dyrektywą Komisji 2009/92/WE (2), dodano substancję czynną bromadiolon do stosowania w produktach typu 14, „rodentycydy”, zgodnie z definicją w załączniku V do dyrektywy 98/8/WE.
(4)

Uzasadnione jest udzielenie Rumunii wsparcia Unii o charakterze zapobiegawczym w maksymalnej wysokości 2 mld EUR w ramach instrumentu średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich, który został ustanowiony w rozporządzeniu (WE) nr 332/2002. Pomocy tej należy udzielić w powiązaniu ze wsparciem Międzynarodowego Funduszu Walutowego (IMF) na podstawie promesy kredytowej na kwotę 1 751,34 mln SDR (około 2 mld EUR, 170 % udziału Rumunii w kapitale zakładowym MFW), zatwierdzonym w dniu 27 września 2013 r., który władze mają traktować również jako zapobiegawczą średnioterminową pomoc finansową. Bank Światowy (BŚ) udostępnił kwotę 1 mld EUR jako pożyczkę w ramach polityki rozwoju z odroczeniem wykorzystania środków obowiązującym do czerwca 2015 r. Ponadto Bank Światowy, zgodnie z wcześniejszym zobowiązaniem, ma nadal udzielać wsparcia w wysokości 891 mln EUR, z czego pozostaje jeszcze do wypłaty 514 mln EUR.
(86)

Ponadto, w odniesieniu do metody obliczania rekompensaty, Komisja wezwała władze belgijskie do przedstawienia zwalidowanych badań w celu wykazania dokładności założeń poczynionych do celów obliczeń. Władze belgijskie wezwano w szczególności do przedstawienia wyników badań wykazujących, że zmniejszenie całkowitego zużycia nawozów z 450 kg N/ha do 350 kg N/ha rzeczywiście prowadzi do zmniejszenia plonów o 15 % oraz że zmniejszenie z 450 kg N/ha do 400 kg N/ha prowadzi do zmniejszenia plonów o 7 %. Władze belgijskie wykazały dokładność leżących u podstaw założeń poczynionych do celów obliczeń w swojej odpowiedzi z dnia 14 stycznia 2013 r.
(33)

W odpowiedzi na obawy Komisji dotyczące założeń co do wartości aktywów Nauty wykorzystanych do zabezpieczenia transakcji, władze polskie podkreśliły, że: (i) ARP oparła się na poprzedzającej transakcję wycenie gruntów przeprowadzonej przez niezależnego rzeczoznawcę majątkowego, (ii) wyceny nieruchomości sporządzone po dokonaniu transakcji, w roku 2011, opierały się na innych założeniach w zakresie wykorzystania gruntu (na cele przemysłowe lub komercyjne) i w związku z tym w ich wyniku uzyskano inne wartości, (iii) w odniesieniu do sąsiednich działek o podobnym przeznaczeniu przeprowadzono już podobne transakcje, a uzyskane wartości były zbliżone do kwot wskazanych w wycenie dokonanej przed transakcją, przy czym kwoty te były znane rzeczoznawcy.
(4)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związane ani nie jest przedmiotem jej stosowania.
Członkowie Podmiot reprezentujący (np. ministerstwo, rada ds. badań naukowych)

Królestwo Belgii Federal Public Planning Service Science Policy (BELSPO)

Republika Czeska Ministry of Education (MŠMT)

Republika Federalna Niemiec German Federal Ministry of Education and Research (BMBF)

Republika Estońska Ministry of Education and Research of the Republic of Estonia (MER EE)

Republika Grecka Biomedical Research Foundation of the Academy of Athens (BRFAA

Republika Francuska Institute of Health and Medical Research (INSERM)

Republika Włoska National Institute of Health (ISS)

Republika Malty University of Malta (UoM)

Królestwo Niderlandów The Netherlands Organisation for Health Research and Development (ZonMW)

Republika Austrii Austrian Federal Ministry of Science and Research (BMWF)

Republika Finlandii Ministry of Education and Culture of the Republic of Finland (OKM)