PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 101/1

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2017/693

z dnia 7 kwietnia 2017 r.

zmieniające załączniki II, III i V do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości bitertanolu, chlormekwatu i tebufenpiradu w określonych produktach lub na ich powierzchni

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 14 ust. 1 lit. a), art. 16 ust. 1 lit. a), art. 17, art. 18 ust. 1 lit. b) oraz art. 49 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) bitertanolu i chlormekwatu zostały określone w załączniku II i wczęści B załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005. NDP tebufenpiradu określono w części A załącznika III do tego rozporządzenia.

(2) W odniesieniu do bitertanolu Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) przedłożył uzasadnioną opinię w sprawie obecnych NDP zgodnie z art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 w związku z jego art. 12 ust. 1 (2). Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 767/2013 (3) przewiduje wycofanie zatwierdzenia bitertanolu, ponieważ nie przedstawiono wymaganych dodatkowych informacji potwierdzających w odniesieniu do tej substancji czynnej zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1278/2011 (4). Wycofano wszystkie istniejące zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające bitertanol i nie zgłoszono zastosowań dotyczących tej substancji dozwolonych w państwach trzecich. Zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 w związku z jego art. 14 ust. 1 lit. a) NDP określone w odniesieniu do bitertanolu w załączniku II i części B załącznika III do tego rozporządzenia należy skreślić. Urząd zaproponował zmianę definicji pozostałości na sumę izomerów bitertanolu i zalecił obniżenie NDP dla towarów pochodzenia roślinnego i zwierzęcego do poziomu odpowiedniej granicy oznaczalności. Te różne wartości wzorcowe powinno się ustanowić w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 zgodnie z art. 18 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 396/2005.

(3) W odniesieniu do chlormekwatu Urząd przedłożył uzasadnioną opinię w sprawie obecnych NDP zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 (5). Zaproponował zmianę definicji pozostałości na sumę chlormekwatu i jego soli wyrażoną jako chlorek chlormekwatu. Najnowsze dane pochodzące z monitorowania wskazują, że poziom pozostałości na nieoczyszczonych grzybach uprawnych i nieoczyszczonych gruszkach przekracza granicę oznaczalności. Takie pozostałości mogą być skutkiem zanieczyszczenia krzyżowego grzybów uprawnych pochodzącego ze słomy poddanej w sposób zgodny z przepisami działaniu chlormekwatu, a także nieumyślnego przeniesienia z poprzednich zastosowań chlormekwatu w gruszkach. Urząd zaproponował, by NDP w odniesieniu do gruszek opierał się na 95. percentylu wyników uzyskanych z danych pochodzących z monitorowania oraz zaproponował, by osoby zarządzające ryzykiem przeanalizowały pięć różnych NDP dla grzybów uprawnych, które to NDP opierają się na metodach zalecanych przez Organizację Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa odpowiednio dla określania NDP w przypadku przypraw i określania NDP pochodzących ze źródeł zewnętrznych (6). Ponieważ konsumenci nie są narażeni na ryzyko, NDP w odniesieniu do grzybów uprawnych należy określić na poziomie odpowiadającym 99. percentylowi wszystkich wyników pobierania próbek. Wspomniane NDP poddane zostaną przeglądowi, w którym uwzględnione zostaną informacje dostępne w ciągu czterech lat od opublikowania niniejszego rozporządzenia.

(4) W odniesieniu do tebufenpiradu Urząd przedłożył uzasadnioną opinię w sprawie obecnych NDP zgodnie z art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 w związku z art. 12 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia (7). Stwierdził on ryzyko dla konsumentów dotyczące NDP w odniesieniu do papryki rocznej. Należy zatem obniżyć te NDP. Urząd stwierdził, że w przypadku NDP dotyczących moreli, brzoskwiń, jeżyn, jeżyn popielic, fasoli (świeżej, w strąkach), nasion bawełny i towarów pochodzenia zwierzęcego brak jest pewnych informacji i że osoby zarządzające ryzykiem powinny przeprowadzić dalszą analizę. Ponieważ konsumenci nie są narażeni na ryzyko, NDP w odniesieniu do tych produktów należy określić w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 na obecnym poziomie lub na poziomie wskazanym przez Urząd. Wspomniane NDP poddane zostaną przeglądowi, w którym uwzględnione zostaną informacje dostępne w ciągu dwóch lat od opublikowania niniejszego rozporządzenia.

(5) W odniesieniu do produktów, w przypadku których nie zezwala się na stosowanie danego środka ochrony roślin i dla których nie istnieją tolerancje importowe ani kodeksowe najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (CXL), NDP należy ustalić na poziomie określonej granicy oznaczalności lub stosować wartość wzorcową NDP, jak określono w art. 18 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 396/2005.

(6) Komisja skonsultowała się z laboratoriami referencyjnymi Unii Europejskiej ds. pozostałości pestycydów w związku z potrzebą dostosowania niektórych granic oznaczalności. W odniesieniu do kilku substancji laboratoria te stwierdziły, że w przypadku niektórych towarów w wyniku rozwoju technicznego konieczne jest ustalenie określonych granic oznaczalności.

(7) Na podstawie uzasadnionych opinii Urzędu oraz po uwzględnieniu czynników istotnych dla rozpatrywanej kwestii stwierdzono, że odnośne zmiany NDP spełniają wymogi art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005.

(8) Za pośrednictwem Światowej Organizacji Handlu przeprowadzono konsultacje na temat nowych NDP z partnerami handlowymi Unii, a ich uwagi zostały uwzględnione.

(9) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 396/2005.

(10) Aby umożliwić normalny obrót produktami, ich przetwarzanie i konsumpcję, w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć przepisy przejściowe dla produktów, które zostały wyprodukowane przed zmianą NDP i w przypadku których informacje wskazują, że utrzymany jest wysoki poziom ochrony konsumentów. Ze względu na fakt, iż przy obecnych NDP nie można wykluczyć ryzyka dla konsumentów, wartość odnosząca się do tebufenpiradu i wynosząca „0,01* mg/kg” dla papryki rocznej powinna być stosowana od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

(11) Należy przewidzieć rozsądnie długi termin przed rozpoczęciem stosowania zmienionych NDP, aby umożliwić państwom członkowskim, państwom trzecim i podmiotom prowadzącym przedsiębiorstwa spożywcze przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających ze zmiany NDP.

(12) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załącznikach II, III i V do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

W odniesieniu do substancji czynnych bitertanol i chlormekwat we wszystkich produktach oraz na ich powierzchni rozporządzenie (WE) nr 396/2005 w brzmieniu przed zmianami wprowadzonymi niniejszym rozporządzeniem ma nadal zastosowanie do produktów, które zostały wyprodukowane przed dniem 3 listopada 2017 r.

W odniesieniu do substancji czynnej tebufenpirad we wszystkich produktach oraz na ich powierzchni, z wyjątkiem papryki rocznej, rozporządzenie (WE) nr 396/2005 w brzmieniu przed zmianami wprowadzonymi niniejszym rozporządzeniem ma nadal zastosowanie do produktów, które zostały wyprodukowane przed dniem 3 listopada 2017 r.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 3 listopada 2017 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 7 kwietnia 2017 r. W imieniu Komisji Jean-Claude JUNCKER Przewodniczący

(1) Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1.

(2) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności; „Review of the existing maximum residue levels for bitertanol according to Article 12 of Regulation (EC) No 396/2005” (Przegląd obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości bitertanolu zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 396/2005). Dziennik EFSA 2016;14(2):4386.

(3) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 767/2013 z dnia 8 sierpnia 2013 r. w sprawie wycofania zatwierdzenia substancji czynnej bitertanol, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (Dz.U. L 215 z 9.8.2013, s. 5).

(4) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1278/2011 z dnia 8 grudnia 2011 r. w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej bitertanol, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 i decyzji Komisji 2008/934/WE (Dz.U. L 327 z 9.12.2011, s. 49).

(5) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności; „Review of the existing maximum residue levels (MRLs) for chlormequat according to Article 12 of Regulation (EC) No 396/2005” (Przegląd obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości (NDP) chlormekwatu zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 396/2005). Dziennik EFSA 2016;14(3):4422.

(6) FAO, 2009 r. „Submission and evaluation of pesticide residues data for the estimation of Maximum Residue Levels in food and feed. Pesticide Residues” (Przedkładanie i ocena danych dotyczących pozostałości pestycydów na potrzeby szacowania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości w żywności i paszy. Pozostałości pestycydów). „2nd Ed. FAO Plant Production and Protection Paper 197” (Opracowanie FAO dotyczące produkcji i ochrony roślin nr 197, wyd. drugie), 264 s.

(7) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności; „Review of the existing maximum residue levels for tebufenpyrad according to Article 12 of Regulation (EC) No 396/2005” (Przegląd obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości tebufenpiradu zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 396/2005). Dziennik EFSA 2016;14(4):4469.