ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(4)

Do wniosku dołączono uzasadnione i poparte dowodami stanowiska przyjęte przez dwa niezależne organy krajowe, które są właściwe do spraw rodzajów działalności, których dotyczy wniosek – Szwedzką Agencję Transportu i szwedzki organ ochrony konkurencji. Stanowiska te zawierają dokładną analizę warunku stosowalności art. 34 ust. 1 dyrektywy 2014/25/UE do rodzajów działalności, których dotyczy wniosek, zgodnie z ust. 2 i 3 wspomnianego artykułu. Zgodnie z pkt 1 lit. b) załącznika IV do dyrektywy 2014/25/UE, biorąc pod uwagę, że na podstawie art. 34 ust. 3 akapit pierwszy tej dyrektywy nie można założyć, że dostęp do przedmiotowego rynku jest swobodny, Komisja ma przyjąć decyzję wykonawczą w sprawie wniosku w terminie 130 dni roboczych. Pierwotny termin upływa z dniem 3 lipca 2020 r. (5).
(4)

„Ustawą o zatrudnieniu nr XII-2470”, o której mowa we wniosku Litwy z dnia 7 sierpnia 2020 r., wprowadzono mechanizm dofinansowania dla pracodawców w celu pokrycia szacunkowych wynagrodzeń każdej zatrudnionej osoby, która nie może wykonywać swojej pracy. Pracodawca mógł wybrać, czy woli skorzystać z dofinansowania pokrywającego 70 % wynagrodzenia, do maksymalnej kwoty równej 1,5-krotności minimalnego wynagrodzenia, czy też z dofinansowania pokrywającego 90 % wynagrodzenia (100 % w przypadku pracowników w wieku co najmniej 60 lat), do maksymalnej kwoty równej minimalnemu wynagrodzeniu. Pracodawcy korzystający z tego mechanizmu muszą utrzymać zatrudnienie co najmniej 50 % pracowników przez co najmniej trzy miesiące po zakończeniu okresu dofinansowania.
(5)

„Dekret z mocą ustawy nr 10-G/2020 z dnia 26 marca” i „dekret z mocą ustawy nr 27-B/2020 z dnia 19 czerwca”, o których mowa we wniosku Portugalii z dnia 11 sierpnia 2020 r., stanowiły podstawę wprowadzenia szeregu środków mających na celu złagodzenie skutków pandemii COVID-19. Środki te obejmują nowe i uproszczone wsparcie specjalne na utrzymanie umów o pracę przez okres tymczasowego przerwania pracy lub skrócenia normalnego czasu pracy. Środek ten jest podobny do środka, o którym mowa w motywie 4, lecz ma uproszczone procedury umożliwiające szybszy dostęp do środków pieniężnych. W ramach tego środka kwalifikujące się przedsiębiorstwa otrzymują świadczenie w wysokości 70 % wynagrodzenia pracowników, przy czym wynagrodzenie pracowników wynosi dwie trzecie ich normalnego wynagrodzenia brutto, a także zwolnienie z opłacania przez pracodawcę składek na ubezpieczenie społeczne. Ta korekta wysokości wynagrodzenia do dwóch trzecich podlega dolnej granicy równej krajowej płacy minimalnej oraz górnej granicy równej trzykrotności krajowej płacy minimalnej. Kwalifikującymi się przedsiębiorstwami są przedsiębiorstwa, które musiały zawiesić działalność gospodarczą lub które odnotowują spadek przychodów w wysokości co najmniej 40 % w okresie 30 dni poprzedzających wniosek o wsparcie w porównaniu z tym samym miesiącem poprzedniego roku lub ze średnią miesięczną z dwóch miesięcy poprzedzających ten okres. Środek ten wielokrotnie rozszerzano, w tym poprzez zmianę sposobu obliczania wynagrodzeń pracowników na cztery piąte ich normalnego wynagrodzenia brutto oraz wprowadzenie stopniowego znoszenia ulg dotyczących składek na ubezpieczenie społeczne opłacanych przez przedsiębiorstwa korzystające z tego środka. Ponieważ ulgi dotyczące składek na ubezpieczenie społeczne stanowią utratę dochodów przez rząd, na potrzeby rozporządzenia (UE) 2020/672 można je uznać za równoważne z wydatkami publicznymi.
(7)

Władze wprowadziły również dwa środki dotyczące skutków zamknięcia placówek wczesnej edukacji i szkół; jednym z nich są świadczenia z tytułu urlopu rodzicielskiego trwającego maksymalnie 30 dni w okresie od dnia 5 marca 2020 r. do dnia 31 sierpnia 2020 r., które to świadczenia przysługują pracownikom lub osobom samozatrudnionym mającym dzieci w wieku do 12. roku życia (oraz powyżej 12. roku życia w przypadku dzieci niepełnosprawnych nadal uczęszczających do szkoły) i pokrywają 50 % dochodów takich osób; drugi środek stanowią bony na opiekę nad dzieckiem na kwotę maksymalnie 2 000 EUR, które stanowią rozwiązanie alternatywne wobec świadczeń z tytułu urlopu rodzicielskiego i są ważne w tym samym okresie. Środki te można uznać za środki podobne do mechanizmów zmniejszonego wymiaru czasu pracy, o których mowa w rozporządzeniu (UE) 2020/672, ponieważ w ramach tych środków zapewnia się wsparcie dochodu dla pracowników i osób samozatrudnionych, które ułatwi im pokrycie kosztów opieki nad dziećmi w okresie zamknięcia szkół, a tym samym umożliwi rodzicom kontynuowanie pracy, pozwalając uniknąć narażenia ich stosunku pracy na ryzyko rozwiązania.
(7)

Mechanizm zmniejszonego wymiaru czasu pracy mający zastosowanie od dnia 15 czerwca 2020 r. do dnia 15 października 2020 r. we wszystkich przedsiębiorstwach, z wyjątkiem przemysłu lotniczego, w przypadku którego możliwe jest przedłużenie tego mechanizmu do końca 2020 r., wprowadzono na podstawie „ustawy 4690/2020” (4), o której mowa we wniosku Grecji z dnia 6 sierpnia 2020 r. Kwalifikują się do niego przedsiębiorstwa, które odnotowały spadek obrotów o co najmniej 20 %, a środek ten umożliwia zmniejszenie o nawet 50 % tygodniowego wymiaru czasu pracy pracowników, pod warunkiem utrzymania ich stosunku pracy. Od dnia 15 czerwca 2020 r. do dnia 30 czerwca 2020 r. państwo pokryło 60 % wynagrodzeń netto pracowników oraz 60 % składek pracodawcy na ubezpieczenie społeczne w odniesieniu do nieprzepracowanych godzin. Od dnia 1 lipca 2020 r. państwo pokrywa 100 % składek pracodawcy i pracownika na ubezpieczenie społeczne w odniesieniu do nieprzepracowanych godzin, a oprócz tego pokrywa 60 % wynagrodzeń netto pracowników w odniesieniu do nieprzepracowanych godzin.
(5)

Na podstawie „ustawy o rynku pracy” chorwacka Służba Zatrudnienia zdecydowała również (4) wprowadzić środek zapewniający wsparcie ze względu na tymczasowe skrócenie czasu pracy w okresie od czerwca do grudnia 2020 r. dla przedsiębiorstw zatrudniających co najmniej 10 pracowników, które prowadzą działalność w dowolnym sektorze, pod warunkiem że nie rozwiązano stosunku pracy. W ramach tego środka można udzielić wsparcia w wysokości do 2 000 HRK miesięcznie na pracownika.
(11)

Ponadto na mocy aktu pt. „Budżet uzupełniający – tymczasowe ramy dotyczące środków pomocy państwa na wsparcie gospodarki za pomocą dotacji w związku z trwającą pandemią COVID-19”, o którym mowa we wniosku Cypru z dnia 6 sierpnia 2020 r., wprowadzono subsydia dla bardzo małych i małych przedsiębiorstw oraz osób samozatrudnionych, które zatrudniają do 50 pracowników. Wniosek dotyczy jedynie tej części wydatków, która jest związana ze wsparciem dla osób samozatrudnionych oraz przedsiębiorstw jednoosobowych. W ramach tych subsydiów zapewnia się dotację ryczałtową, by wspierać małe przedsiębiorstwa i osoby samozatrudnione w zakresie kosztów operacyjnych. Program dofinansowania można uznać za środek podobny do mechanizmów zmniejszonego wymiaru czasu pracy, o których mowa w rozporządzeniu (UE) 2020/672, ponieważ jego celem jest ochrona osób samozatrudnionych lub podobnych kategorii pracowników przed spadkiem lub utratą dochodów.
(5)

Ponadto władze wprowadziły wariant C programu „Antivirus” na mocy „ustawy nr 300/2020 Zz.” i „ustawy nr 187/2006 Zz.” (3), o których mowa we wniosku Republiki Czeskiej z dnia 7 sierpnia 2020 r. Ogranicza on pozapłacowe koszty pracy (na przykład składki na ubezpieczenie społeczne płacone przez pracodawcę) małych przedsiębiorstw (do 50 pracowników), które utrzymują zatrudnienie i których koszty wynagrodzeń pozostają na poziomie co najmniej 90 % stanu odpowiednio z końca marca 2020 r i marca 2020 r. Wniosek dotyczy jedynie 90 % całkowitych wydatków z tytułu tego środka w celu zapewnienia, aby pomoc odpowiadała wydatkom, które pozwoliły utrzymać zatrudnienie. Podstawę obliczeń ograniczono do wysokości 150 % średniego wynagrodzenia brutto w Republice Czeskiej. Wsparcie może zostać udzielone w odniesieniu do części lub całości okresu od czerwca do sierpnia 2020 r.
(12)

Rumunia spełnia warunki dotyczące zwrócenia się z wnioskiem o pomoc finansową, które określono w art. 3 rozporządzenia (UE) 2020/672. Rumunia przedstawiła Komisji odpowiednie dowody potwierdzające, że faktyczne i planowane wydatki publiczne wzrosły o 4 370 779 006 EUR od dnia 1 lutego 2020 r. w związku ze zwiększonymi kwotami bezpośrednio wynikającymi ze świadczeń z tytułu „bezrobocia technicznego” dla pracowników oraz dla osób należących do innych kategorii niż pracownicy, świadczenia dla przywróconych do pracy pracowników oraz dla osób należących do innych kategorii niż pracownicy, przyszłego mechanizmu zmniejszonego wymiaru czasu pracy, zasiłku dochodowego dla pracowników dniówkowych oraz zasiłku opiekuńczego na dziecko dla określonych pracowników. Stanowi to nagły i znaczny wzrost, ponieważ wydatki dotyczą nowych środków obejmujących znaczną część przedsiębiorstw i ludności aktywnej zawodowo w Rumunii. Rumunia zamierza sfinansować 271 534 419 EUR zwiększonej kwoty wydatków ze środków unijnych.
(3)

Pandemia COVID-19 wyłączyła znaczną część ludności Hiszpanii z aktywności zawodowej. Jak zostało to przedstawione w motywach 4–9, sytuacja ta doprowadziła do nagłego i znacznego wzrostu wydatków publicznych Hiszpanii w związku z mechanizmem zmniejszonego wymiaru czasu pracy, podobnymi mechanizmami skierowanymi do osób samozatrudnionych i pracowników w sektorze turystycznym, a także ze wsparciem środków z zakresu zdrowia publicznego.
(4)

Na mocy „ustawy określającej środki interwencyjne dotyczące wynagrodzeń i składek (ZIUPPP)” (2) oraz „ustawy określającej środki interwencyjne mające na celu opanowanie epidemii COVID-19 i złagodzenie jej skutków dla obywateli i gospodarki (ZIUZEOP)” (3), o których mowa we wniosku Słowenii z dnia 7 sierpnia 2020 r., wprowadzono program rekompensat wynagrodzeń dla pracowników, którzy nie pracowali (lub pozostawali w gotowości) ze względu na tymczasowy brak możliwości zapewnienia im przez pracodawców pracy z przyczyn natury gospodarczej, siły wyższej lub kwarantanny. Zasiłek wypłacany w ramach programu wynosi maksymalnie 80 % średniego wynagrodzenia pracownika z ostatnich trzech miesięcy, ale nie mniej niż minimalne wynagrodzenie w Słowenii, a warunkiem jego otrzymania jest utrzymanie zatrudnienia danego pracownika przez okres udziału pracodawcy w programie. Program obowiązywał od dnia 13 marca 2020 r. do dnia 31 maja 2020 r. Na mocy „ustawy określającej środki interwencyjne mające na celu łagodzenie i rekompensowanie skutków epidemii COVID-19 (ZIUOOPE)” (4) program przedłużono, z pewnymi zmianami, na okres od dnia 1 czerwca 2020 r. do dnia 31 sierpnia 2020 r. oraz planowano dalsze jego przedłużenie do końca września 2020 r.
(5)

Ustawą „Loi du 23 mars 2020/Wet van 23 maart 2020” (3), o której mowa we wniosku Belgii z dnia 7 sierpnia 2020 r., rozszerzono istniejący dochód zastępczy dla osób samozatrudnionych, tj. „uprawnienia pomostowe” („droit passerelle/overbruggingsrecht”), przez wprowadzenie „uprawnień pomostowych w związku z COVID-19”. Jest to świadczenie udzielane w przypadku, gdy wprowadzone przez rząd ograniczenia kontaktów personalnych doprowadziły do całkowitego lub częściowego przerwania działalności na własny rachunek lub do dobrowolnego przerwania działalności trwającego co najmniej siedem kolejnych dni kalendarzowych w miesiącu. Począwszy od czerwca 2020 r., świadczenie ukierunkowane jest na osoby samozatrudnione, które ponownie podjęły działalność, lecz nadal doświadczają spadku obrotów w porównaniu z 2019 r. Osoby samozatrudnione, które nie mogą jeszcze wznowić działalności, mogą nadal korzystać z tego świadczenia, lecz muszą udowodnić, że wynika to z ograniczeń związanych z COVID-19.
(2)

Art. 2 dyrektywy 2009/103/WE uzależnia stosowanie art. 8 tej dyrektywy w odniesieniu do pojazdów normalnie przebywających w państwie trzecim od zawarcia porozumienia pomiędzy krajowymi biurami ubezpieczeniowymi państw członkowskich a krajowym biurem ubezpieczeniowym danego państwa trzeciego. Ponadto, aby art. 8 tej dyrektywy miał zastosowanie do takich pojazdów, Komisja musi ustalić datę rozpoczęcia stosowania tego przepisu w odniesieniu do tych pojazdów oraz rodzaje pojazdów, do których przepis ten ma mieć zastosowanie, po upewnieniu się w bliskiej współpracy z państwami członkowskimi, że takie porozumienie zostało zawarte.
(4)

Na mocy „Malta Enterprise Act (Cap. 463 of the Laws of Malta)”/„L-Att dwar il-Korporazzjoni għall-Intrapriża ta’ Malta (Kap. 463 tal-Liġijiet ta’ Malta)” oraz „Government Notice No. 389 of 13 April 2020”/„Notifikazzjoni tal-Gvern Nru 389 tat-13 ta’ April 2020, o których mowa we wniosku Malty z dnia 7 sierpnia 2020 r., wprowadzono dodatek do wynagrodzenia w związku z COVID-19 obejmujący pracowników i osoby samozatrudnione, którego celem jest ograniczenie zakłóceń wywołanych przez pandemię. Osoby zatrudnione w pełnym wymiarze czasu pracy w sektorach najbardziej dotkniętych przez kryzys, wymienionych w załączniku A, o którym mowa w Government Notice (np. w sektorze hotelarsko-gastronomicznym), kwalifikują się do otrzymania dopłaty do wynagrodzenia w wysokości 800 EUR miesięcznie. Osoby zatrudnione w pełnym wymiarze czasu pracy w sektorach w mniejszym stopniu dotkniętych przez kryzys, wymienionych w załączniku B, o którym mowa w Government Notice, mogą otrzymać 160 EUR miesięcznie. W lipcu 2020 r. mechanizm przedłużono do września 2020 r. oraz dokonano przeglądu wykazu sektorów zamieszczonych w obu załącznikach. Sektory, które wcześniej były objęte wsparciem w ramach mechanizmu, ale których nie uwzględniono w zaktualizowanym załączniku A lub B, otrzymają wsparcie w postaci dodatku do wynagrodzenia dla osób zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy w wysokości 600 EUR miesięcznie.
(12)

Art. 63 ust. 2 konwencji UNCLOS i art. 8 porozumienia UNFSA stanowią, że w przypadku gdy te same stada gatunków powiązanych występują zarówno w wyłącznej strefie ekonomicznej, jak i poza nią na obszarze przyległym do niej, państwo nadbrzeżne i państwa prowadzące połowy tych stad na obszarze przyległym mają współpracować ze sobą z myślą o uzgodnieniu środków niezbędnych do ochrony tych stad na obszarze przyległym. Taką współpracę można nawiązać w ramach regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem. Przystąpienie Zjednoczonego Królestwa do konwencji NEAFC umożliwi temu państwu współpracę w zakresie niezbędnych środków zarządzania rybołówstwem, co pozwoli zapewnić, aby działalność połowowa nie powodowała niezrównoważonej eksploatacji odnośnego stada lub stad.
(5)

Zjednoczone Królestwo jest dużym producentem zbóż, w szczególności jęczmienia i pszenicy. Jeżeli wniosek Zjednoczonego Królestwa o przystąpienie do konwencji i w związku z tym o uczestnictwo w Międzynarodowej Radzie Zbożowej zostanie przyjęty, Zjednoczone Królestwo będzie członkiem importującym zgodnie z art. 12 konwencji. Ponieważ Unia jest członkiem eksportującym, przystąpienie Zjednoczonego Królestwa nie będzie miało wpływu na liczbę głosów przydzielonych Unii do celów głosowania na mocy art. 12 konwencji. Przystąpienie Zjednoczonego Królestwa zmniejszy jednak, począwszy od roku budżetowego 2021/22, liczbę głosów przyznanych Unii na mocy art. 11 konwencji, która to liczba określa wkład finansowy członków.
(6)

Należy ustalić stanowisko, jakie powinno zostać zajęte w imieniu Unii w odniesieniu do tych zmian do ADR i ADN, gdyż akty te będą mogły wywierać decydujący wpływ na treść prawa Unii, a mianowicie na dyrektywę 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (1). Dyrektywa ta określa wymagania dotyczące drogowego, kolejowego i wodnego śródlądowego transportu towarów niebezpiecznych w obrębie państw członkowskich lub między nimi, poprzez odniesienie do ADR i ADN. Zgodnie z art. 4 dyrektywy 2008/68/WE transport towarów niebezpiecznych pomiędzy państwami członkowskimi a krajami trzecimi jest dozwolony pod warunkiem zgodności z wymogami ADR, Regulaminu międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych (RID), stanowiącego załącznik C do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF), oraz ADN, o ile nie zastrzeżono inaczej w załącznikach do tej dyrektywy. Ponadto zgodnie z art. 8 dyrektywy 2008/68/WE Komisja jest uprawniona do dostosowania sekcji I.1 załącznika I i sekcji III.1 załącznika III do wspomnianej dyrektywy do postępu naukowo-technicznego, w szczególności w celu uwzględnienia zmian w ADR, RID i ADN.
(5)

Należy zatem podpisać protokół w imieniu Unii i jej państw członkowskich i tymczasowo stosować go do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia,
(10)

Odpowiadając na udzielenie mandatu, w dniu 11 marca 2019 r. CEPT opublikowała sprawozdanie (sprawozdanie CEPT nr 71 – ITS w paśmie 5,9 GHz), w którym dokonała przeglądu warunków technicznych i rozszerzenia pasma 5,9 GHz. Propozycje zawarte w sprawozdaniu obejmują rozszerzenie definicji ITS, harmonizację zakresu częstotliwości 5 875–5 925 MHz na potrzeby związanych z bezpieczeństwem zastosowań ITS oraz harmonizację zakresu częstotliwości 5 925–5 935 MHz na potrzeby związanych z bezpieczeństwem zastosowań ITS kolei miejskiej, pod warunkiem koordynacji krajowej ze służbą stałą lub badań w celu określenia warunków wspólnego użytkowania. W sprawozdaniu tym proponuje się również priorytetowe traktowanie zastosowań ITS transportu drogowego poniżej 5 915 MHz oraz zastosowań ITS kolei miejskiej powyżej 5 915 MHz. Proponuje się, aby zastosowania ITS transportu drogowego w zakresie częstotliwości 5 915–5 925 MHz były ograniczone do zastosowań infrastruktura-pojazd (I2 V) do czasu, gdy zastosowania ITS transportu drogowego będą w stanie chronić zastosowania ITS kolei miejskiej. Proponuje się, aby korzystanie z zakresu częstotliwości 5 915– 5 935 MHz przez ITS kolei miejskiej opierało się na zasadzie wspólnego użytkowania oraz by zależało od warunków krajowych i popytu zainteresowanych stron na ITS kolei miejskiej. Indywidualne zezwolenia dla ITS kolei miejskiej (5 915–5 935 MHz), infrastruktury ITS transportu drogowego (5 915–5 925 MHz) oraz dla służby stałej (powyżej 5 925 MHz) powinny w stosownych przypadkach umożliwić koordynację krajową.
(1)

Bieżące zaangażowanie Unii w pokój i bezpieczeństwo na kontynencie afrykańskim w ramach Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce należy utrzymać do końca czerwca 2021 r. lub do upływu okresu obowiązywania Umowy o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony (2) z późniejszymi zmianami (zwanej dalej „Umową o partnerstwie AKP–UE”), w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.
(9)

Zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 88/97, począwszy od daty otrzymania przez Komisję wniosku o zwolnienie do czasu wydania decyzji co do zasadności wniosku, płatność rozszerzonego cła w odniesieniu do wszelkiego przywozu podstawowych części rowerowych zgłaszanych do swobodnego obrotu przez Kenstone została zawieszona.
(5)

Zgodnie z tym przepisem rejestracja w charakterze europejskiej partii politycznej jest uzależniona od wykazania przez wnioskodawcę, że jego partie członkowskie są reprezentowane w co najmniej jednej czwartej państw członkowskich przez posłów do Parlamentu Europejskiego, parlamentów narodowych, parlamentów regionalnych lub zgromadzeń regionalnych, lub że on sam jako taki – lub jego partie członkowskie – otrzymał w co najmniej jednej czwartej państw członkowskich co najmniej trzy procent głosów oddanych w każdym z tych państw członkowskich podczas ostatnich wyborów do Parlamentu Europejskiego.
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2020/1401

z dnia 2 października 2020 r.

przewidująca tymczasowe odstępstwo od dyrektywy Rady 66/401/EWG w odniesieniu do wymogów dotyczących obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym

(notyfikowana jako dokument nr C(2020) 6651)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 66/401/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych (1), w szczególności jej art. 17 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Z informacji przekazanych Komisji przez Słowenię wynika, że z powodu niekorzystnych warunków pogodowych w sezonie wegetacyjnym 2018/2019 poważnie ucierpiały uprawy nasienne gatunku koniczyny krwistoczerwonej (Trifolium incarnatum L.) przeznaczone do produkcji materiału siewnego bazowego. W rezultacie w Słowenii nie było wystarczającej ilości materiału siewnego bazowego do produkcji kwalifikowanego materiału siewnego pierwszego pokolenia na potrzeby zbiorów w 2020 r.

Odstępstwo nie stanowi przeszkody do stosowania innych warunków wprowadzania do obrotu kwalifikowanego materiału siewnego koniczyny krwistoczerwonej, ustanowionych w dyrektywie 66/401/EWG.

Państwa członkowskie zobowiązane są niezwłocznie powiadamiać Komisję i inne państwa członkowskie o ilościach, w odniesieniu do których wydały pozwolenie na wprowadzenie do obrotu zgodnie z niniejszą decyzją, aby zapewnić jej skoordynowane wdrażanie.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Państwa członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję i inne państwa członkowskie o ilościach, w odniesieniu do których wydały pozwolenie na wprowadzenie do obrotu zgodnie z niniejszą decyzją.

Artykuł 3

Każdy dostawca materiału siewnego, chcący wprowadzić do obrotu materiał siewny określony w art. 1, występuje o zezwolenie do państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę lub do którego dokonuje przywozu. Zainteresowane państwo członkowskie upoważnia dostawcę do wprowadzenia do obrotu materiału siewnego, chyba że:

1) istnieją dostateczne przesłanki, by wątpić, czy dostawca jest w stanie wprowadzić do obrotu ilość materiału siewnego objętą jego wnioskiem o zezwolenie; lub
—

Martijn VAN GRUIJTHUIJSEN, Representative of a regional body with political accountability to an elected Assembly: Provinciale Staten van de provincie Noord-Brabant;
(4)

W szczególności w „ustawie z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych” (2), o której mowa we wniosku Polski z dnia 6 sierpnia 2020 r., wprowadzono tymczasowe obniżenie składek na ubezpieczenia społeczne osób samozatrudnionych, wszystkich spółdzielni socjalnych (niezależnie od liczby pracowników) oraz przedsiębiorstw zatrudniających do 50 osób, aby chronić miejsca pracy w odpowiedzi na pandemię COVID-19. Środek ten obowiązywał w okresie od marca do maja 2020 r. Podmioty zatrudniające do 10 osób oraz, w większości przypadków, osoby samozatrudnione i wszystkie spółdzielnie socjalne (niezależnie od liczby pracowników) mogły skorzystać ze zwolnienia ze składek, natomiast w przypadku podmiotów zatrudniających 10–50 osób obniżka składek wyniosła 50 %. Tymczasowe obniżenie składek na ubezpieczenia społeczne można uznać za środek podobny do mechanizmu zmniejszonego wymiaru czasu pracy, o którym mowa w rozporządzeniu (UE) 2020/672, ponieważ ma ono na celu ochronę osób samozatrudnionych przed spadkiem lub utratą dochodu, a w przypadku przedsiębiorstw zatrudniających do 50 osób i wszystkich spółdzielni socjalnych stanowi wsparcie dla osób zatrudnionych przez przedsiębiorstwa, pod warunkiem że pozostaną one zatrudnione do czasu zakończenia stosowania środka. Tymczasowe obniżenie składek na ubezpieczenia społeczne skutkuje utratą dochodów przez rząd, co do celów wykonania rozporządzenia 2020/672 można uznać za równoważne z wydatkami publicznymi.