ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
2)

w art. 2 wprowadza się następujące zmiany: a) w ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu: „h) osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów ułatwiających naruszenia zakazu obchodzenia lub uchylania się od stosowania przepisów niniejszej decyzji, rozporządzeń (UE) nr 269/2014, (UE) nr 692/2014, (UE) nr 833/2014 lub (UE) 2022/263 lub decyzji Rady 2014/386/WPZiB, 2014/512/WPZiB lub (WPZiB) 2022/266,”; b) ust. 7 otrzymuje brzmienie: „7. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na dokonywanie płatności na rzecz krymskich portów morskich za usługi świadczone w portach: kerczeńskim porcie rybackim, jałtańskim porcie handlowym i eupatorskim porcie handlowym, a także za usługi świadczone przez Gosgidrografiya oraz przez oddziały terminalu portowego przedsiębiorstwa Crimean Sea Ports (Krymskie Porty Morskie). Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie niniejszego ustępu w terminie dwóch tygodni od udzielenia tego zezwolenia.”; c) dodaje się ustępy w brzmieniu: „18. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2 właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych należących do podmiotu wskazanego w pozycji nr 91 pod nagłówkiem „Podmioty” w załączniku lub na udostępnienie temu podmiotowi niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie właściwe organy uznają za stosowne, i po ustaleniu, że takie środki finansowe lub zasoby gospodarcze są niezbędne do ukończenia transakcji, w tym transakcji sprzedaży, które są absolutnie niezbędne do zlikwidowania, do dnia 31 grudnia 2022 r., spółki joint-venture lub podobnego porozumienia prawnego zawartego przed dniem 16 marca 2022 r., z udziałem osoby prawnej, podmiotu lub organu, o których mowa w załączniku X do decyzji 2014/512/WPZiB. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie niniejszego ustępu w terminie dwóch tygodni od udzielenia tego zezwolenia. 19. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2 właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych należących do podmiotu wskazanego w pozycji 101 pod nagłówkiem „Podmioty” w załączniku, lub na udostępnienie temu podmiotowi niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, na warunkach, jakie właściwe organy uznają za stosowne, oraz po ustaleniu, że takie środki finansowe lub zasoby gospodarcze są niezbędne do zakończenia do dnia 7 stycznia 2023 r. operacji, umów lub innych porozumień zawartych z tym podmiotem lub w inny sposób z nim związanych przed dniem 3 czerwca 2022 r. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie niniejszego ustępu w terminie 2 tygodni od udzielenia tego zezwolenia.”;
(1)

Pismem z 6 maja 2022 r. Szwecja zwróciła się z wnioskiem o upoważnienie do stosowania obniżonych stawek podatku akcyzowego na benzynę, nieoznakowany olej napędowy i równoważne paliwa wykorzystywane jako paliwa silnikowe, zgodnie z art. 19 dyrektywy 20f03/96/WE. W dniach 19 i 24 maja 2022 r. władze szwedzkie przedstawiły na poparcie wniosku dodatkowe informacje i wyjaśnienia. Szwecja zwróciła się o to, by upoważnienie dotyczyło okresu trzech miesięcy.
(6)

Na podstawie wniosku M/071 CEN zmienił również następujące normy dotyczące rurociągów przemysłowych metalowych, do których odniesienia znajdują się w załączniku I do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2019/1616 (5): EN 13480-2:2017, EN 13480-5:2017 oraz EN 13480-3:2017. Doprowadziło to do przyjęcia, odpowiednio, następujących zmian norm zharmonizowanych: EN 13480-2:2017/A8:2021, EN 13480-5:2017/A2:2021 oraz EN 13480-3:2017/A4:2021. Ponadto CEN zmienił normę zharmonizowaną EN 12516-2:2014, do której odniesienie opublikowano w komunikacie 2016/C 293/01. Doprowadziło to do przyjęcia normy zharmonizowanej EN 12516-2:2014+A1:2021.
1)

art. 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Finansowa kwota odniesienia na realizację projektu, o którym mowa w art. 1, wynosi: — 2 059 838 EUR na okres od dnia 1 października 2020 r. do dnia 28 lutego 2022 r., — 2 200 000 EUR na okres od dnia 1 marca 2022 r. do dnia 30 września 2022 r., — 2 200 000 EUR na okres od dnia 1 października 2022 r. do dnia 30 września 2023 r., Rada dokonuje przeglądu finansowej kwoty odniesienia do dnia 1 marca 2023 r. w oparciu o, między innymi, wskaźnik absorpcji oraz ocenę potrzeb sporządzoną przez ESDZ i Komisję.”;
(1)

Pismem z dnia 2 maja 2022 r. Portugalia zwróciła się o upoważnienie do stosowania obniżonych stawek podatku akcyzowego na olej napędowy i benzynę bezołowiową wykorzystywane jako paliwa silnikowe zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE, które mogą spaść poniżej minimalnych poziomów opodatkowania, o których mowa w art. 7 tej dyrektywy. W dniach 11 i 23 maja 2022 r. oraz dnia 8 czerwca 2022 r. władze portugalskie przedstawiły dodatkowe informacje i wyjaśnienia na poparcie wniosku. Portugalia zwróciła się o to, by upoważnienie miało zastosowanie do dnia 31 grudnia 2022 r.
(3)

Decyzja wykonawcza 2013/677/UE została najpierw zmieniona decyzją wykonawczą Rady (UE) 2017/319 (4), która upoważniła Luksemburg do dnia 31 grudnia 2019 r. do zwolnienia z VAT podatników, których roczny obrót nie przekracza 30 000 EUR. Następnie została ona zmieniona decyzją wykonawczą Rady (UE) 2019/2210 (5) upoważniającą Luksemburg do podwyższenia progu do 35 000 EUR i przedłużenia stosowania środka szczególnego do dnia 31 grudnia 2022 r.
3)

art. 4 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 4 1. Bułgaria przekazuje Komisji do dnia 30 marca 2021 r., a następnie co sześć miesięcy, informacje dotyczące realizacji planowanych wydatków publicznych do czasu całkowitego zrealizowania tych wydatków. 2. Jeżeli środki, o których mowa w art. 3, opierają się na planowanych wydatkach publicznych i podlegają decyzji wykonawczej zmieniającej niniejszą, Bułgaria informuje Komisję w terminie sześciu miesięcy od daty przyjęcia takiej zmieniającej decyzji wykonawczej, a następnie co sześć miesięcy o realizacji planowanych wydatków publicznych do czasu całkowitego zrealizowania takich planowanych wydatków publicznych.”.
2)

w art. 2 wprowadza się następujące zmiany: a) ust. 1 lit. c) otrzymuje brzmienie: „c) sprzedaży, dostawy, transferu lub eksportu uzbrojenia i materiałów z nim związanych wwiezionych do Republiki Środkowoafrykańskiej przez siły czadyjskie lub sudańskie wyłącznie do użytku międzynarodowych patroli sił trójstronnych ustanowionych w dniu 23 maja 2011 r. w Chartumie przez Republikę Środkowoafrykańską, Czad i Sudan, w celu zwiększenia bezpieczeństwa we wspólnych obszarach przygranicznych, we współpracy z MINUSCA, zgodnie z powiadomieniem przekazanym z wyprzedzeniem komitetowi;”; b) ust. 1 lit. g) otrzymuje brzmienie: „g) „sprzedaży, dostawy, transferu lub eksportu broni i amunicji, pojazdów wojskowych i sprzętu wojskowego oraz dostarczania związanej z nimi pomocy, dla sił bezpieczeństwa Republiki Środkowoafrykańskiej – w tym również dla państwowych cywilnych organów egzekwowania prawa – w przypadku gdy taka broń, amunicja, pojazdy lub sprzęt przeznaczone są wyłącznie do celów wsparcia procesu reformy sektora bezpieczeństwa w Republice Środkowoafrykańskiej lub do wykorzystania w tym procesie, zgodnie z powiadomieniem przekazanym z wyprzedzeniem komitetowi; lub”; c) uchyla się ust. 1 lit. h); d) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Państwa członkowskie powiadamiają komitet z wyprzedzeniem przed dokonaniem każdej sprzedaży, dostawy, każdego transferu lub eksportu, które są dopuszczone na podstawie ust. 1 lit. a), b), c), d), f) i g).”.
(3)

Zgodnie z art. 127 ust. 1 i art. 282 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), odzwierciedlonym w art. 2 Statutu ESBC, bez uszczerbku dla celu, jakim jest utrzymanie stabilności cen, Eurosystem jest zobowiązany do wspierania ogólnych polityk gospodarczych w Unii, mając na względzie przyczynianie się do osiągnięcia celów Unii przedstawionych w artykule 3 Traktatu o Unii Europejskiej. Cele te obejmują wysoki poziom ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego. W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 (2) (Europejskie prawo o klimacie) określono wiążący cel neutralności klimatycznej w Unii do 2050 r. w dążeniu do osiągnięcia długoterminowego celu dotyczącego temperatury określonego w porozumieniu paryskim (3). Ponieważ Europejskie prawo o klimacie wpływa na każdy aspekt polityki gospodarczej w Unii, stanowi ono część ogólnej polityki gospodarczej Unii, którą EBC ma obowiązek wspierać. W związku z powyższym Rada Prezesów, dostosowując swoje instrumenty polityki pieniężnej, wybierze konfigurację najlepiej wspierającą ogólną politykę gospodarczą w Unii, pod warunkiem że obie konfiguracje zestawu instrumentów będą w równym stopniu korzystne i nie będą zagrażać stabilności cen. Zakłada się, że uwzględnienie kwestii związanych ze zmianą klimatu w przydziale referencyjnym doprowadzi do zmniejszenia ryzyka finansowego związanego z klimatem w bilansie Eurosystemu poprzez zmniejszenie intensywności emisji dwutlenku węgla w przypadku posiadanych przez Eurosystem udziałów przedsiębiorstw. Środek ten ma mieć neutralny wpływ na nastawienie polityki pieniężnej w odniesieniu do ogólnych warunków finansowania. Biorąc pod uwagę, że środek ten w równym stopniu sprzyja stabilności cen i nie szkodzi jej, jego wprowadzenie służy również wspieraniu ogólnej polityki gospodarczej w Unii.
art. 2 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Zgodnie z art. 29 ust. 5 decyzji (WPZiB) 2021/509 administrator do spraw środków pomocy może, po przyjęciu niniejszej decyzji, wezwać do wniesienia wkładów maksymalnie do kwoty 180 000 000 EUR. Środki finansowe, do których wniesienia wezwał administrator do spraw środków pomocy, mogą być wykorzystane jedynie do pokrycia wydatków w granicach zatwierdzonych przez Komitet ustanowiony decyzją (WPZiB) 2021/509 w budżecie korygującym na 2022 r. oraz w budżetach na kolejne lata odpowiadających danemu środkowi pomocy.”;
art. 2 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Zgodnie z art. 29 ust. 5 decyzji (WPZiB) 2021/509 administrator do spraw środków pomocy może, po przyjęciu niniejszej decyzji, wezwać do wniesienia wkładów w wysokości do 2 820 000 000 EUR. Środki finansowe, do których wniesienia wezwał administrator do spraw środków pomocy, mogą być wykorzystane jedynie do pokrycia wydatków w granicach zatwierdzonych przez Komitet ustanowiony decyzją (WPZiB) 2021/509 w budżecie korygującym na 2022 r. oraz w budżetach na kolejne lata odpowiadających danemu środkowi pomocy.”;
(3)

W dniu 6 października 2022 r. przy okazji posiedzenia Europejskiej Wspólnoty Politycznej, które odbyło się w Pradze, Republika Armenii i Republika Azerbejdżanu potwierdziły swoje zaangażowanie na rzecz Karty Narodów Zjednoczonych i deklaracji z Ałma-Aty z dnia 21 grudnia 1991 r., w której oba państwa uznają integralność terytorialną i suwerenność drugiej strony. Ponadto oba państwa zgodziły się co do zasady na rozmieszczenie cywilnej misji UE w dziedzinie WPBiO wzdłuż dzielącej je granicy z myślą o przyczynieniu się do przywrócenia pokoju i bezpieczeństwa na tym obszarze, do budowy zaufania i do wytyczenia granicy międzynarodowej między obydwoma państwami.
(4)

W następstwie całościowego przeglądu strategicznego EUTM Mali i EUCAP Sahel Mali Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) zalecił, by mandat misji EUTM Mali, który trwa do dnia 18 maja 2024 r., został dostosowany do sytuacji politycznej i sytuacji w zakresie bezpieczeństwa w Mali.
(2)

Decyzję (WPZiB) 2019/1720 stosuje się do dnia 15 października 2022 r. Jak wynika z przeglądu tej decyzji, obowiązywanie określonych w niej środków ograniczających należy przedłużyć do dnia 15 października 2023 r., a uzasadnienie dotyczące dwóch osób fizycznych wymienionych w załączniku do tej decyzji zaktualizować.
Sergei Menyailo jest szefem Osetii Północnej-Alanii. Był pełnomocnikiem prezydenta Federacji Rosyjskiej na Dystrykt Federalny Syberia w okresie od 2016 r. do kwietnia 2021 r. Z racji swojej funkcji był odpowiedzialny za wykonywanie konstytucyjnych uprawnień prezydenta, również za wdrażanie krajowej i zagranicznej polityki państwa. Siergiej Menyailo był członkiem Rady Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej do sierpnia 2021 r.

Działania Aleksieja Nawalnego podczas jego podróży na Syberię w sierpniu 2020 r. były przedmiotem bacznej obserwacji ze strony władz Federacji Rosyjskiej. 20 sierpnia 2020 r. Nawalny poważnie zaniemógł i został przyjęty do szpitala w Omsku (Federacja Rosyjska). 22 sierpnia 2020 został przetransportowany do szpitala w Berlinie. Następnie w specjalistycznym laboratorium w Niemczech w sposób niezbity udowodniono, co potwierdziły też laboratoria we Francji i w Szwecji, że Nawalny został otruty bojowym środkiem paralityczno-drgawkowym z grupy nowiczoków. Ten środek trujący jest dostępny wyłącznie władzom państwowym Federacji Rosyjskiej. W związku z tym można wnioskować, że do otrucia Aleksieja Nawalnego mogło dojść jedynie za zgodą Biura Wykonawczego Prezydenta.
(12)

Po przeanalizowaniu norm zharmonizowanych EN ISO 12402-2:2020, EN ISO 12402-3:2020 i EN ISO 12402-4:2020 wraz z przedstawicielami państw członkowskich i zainteresowanymi stronami w grupie ekspertów ds. środków ochrony indywidualnej Komisja stwierdziła, że klauzule przedmiotowych norm zharmonizowanych mające na celu uwzględnienie podstawowych wymagań w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa określonych w pkt 1.1.1 dotyczącym zasad projektowania – ergonomia, w pkt 1.2.1 dotyczącym nieszkodliwości ŚOI – brak występowania nieodłącznych zagrożeń i innych niedogodności oraz w pkt 3.4 dotyczącym ochrony przed cieczami w załączniku II do rozporządzenia (UE) 2016/425 nie uwzględniają w odpowiedni sposób powiązanych zagrożeń, w szczególności ryzyka utonięcia w przypadku nadmuchiwanych kamizelek ratunkowych. Normy zharmonizowane, o których mowa, faktycznie nie zawierają szczegółowych wymagań mających na celu zapewnienie prawidłowego działania urządzenia do nadmuchiwania we wszystkich dających się racjonalnie przewidzieć okolicznościach używania i w związku z wszelkimi przewidywalnymi zachowaniami użytkownika, aby zapewnić odpowiednią ochronę przed ryzykiem utonięcia. W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że produkty zaprojektowane i wytworzone zgodnie z tymi normami mimo to mogły powodować wypadki i incydenty z udziałem użytkowników profesjonalnych i konsumentów.
(5)

Ponadto Hiszpania poinformowała Komisję i Stały Komitet ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, że wobec braku środków zmniejszających ryzyko ukierunkowanych szczególnie na ospę owiec i ospę kóz w załączniku VII do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 i w oczekiwaniu na zmianę tego załącznika będzie stosować środki zmniejszające ryzyko określone w tym załączniku dla choroby guzowatej skóry bydła w odniesieniu do mięsa i mleka kóz i owiec pochodzących z obszarów zapowietrzonych i zagrożonych ustanowionych zgodnie z tym rozporządzeniem delegowanym. Hiszpania stwierdziła, że musi wprowadzić te środki zmniejszające ryzyko, które uwzględniają podobieństwo między wirusem ospy owiec i ospy kóz a wirusem choroby guzowatej skóry bydła, zarówno należących do rodziny Poxviridae, jak i rodzaju Capripoxvirus.
(5)

Pandemia COVID-19 wyłączyła znaczną część ludności Grecji z aktywności zawodowej. Wciąż prowadzi to do powtarzających się nagłych i poważnych wzrostów wydatków publicznych w Grecji w odniesieniu do środków, o których mowa w art. 3 lit. a) i b) decyzji wykonawczej (UE) 2020/1346.
(12)

Ponadto w „programie dofinansowania” ustanowionym aktem pt. „Budżet uzupełniający – tymczasowe ramy środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki w kontekście trwającej epidemii COVID-19”, o którym mowa w art. 3 lit. h) decyzji wykonawczej (UE) 2020/1344, wprowadzono subsydia dla bardzo małych i małych przedsiębiorstw, które zatrudniają do 50 pracowników, oraz osób samozatrudnionych. Wniosek dotyczy jedynie tej części wydatków, która jest związana ze wsparciem dla osób samozatrudnionych oraz przedsiębiorstw jednoosobowych. W ramach tych subsydiów zapewnia się dotację ryczałtową, by wspierać małe przedsiębiorstwa i osoby samozatrudnione w zakresie kosztów operacyjnych. Kwoty ryczałtowe wsparcia dostosowano pod kątem różnych kategorii przedsiębiorstw na podstawie liczby zatrudnionych. Ponadto uzgodniono wsparcie dla przedsiębiorstw, które zawiesiły swoją działalność gospodarczą w marcu 2020 r., w kwocie 10 000 EUR dla przedsiębiorstw zatrudniających do 9 pracowników oraz 15 000 EUR dla przedsiębiorstw zatrudniających powyżej 9 pracowników. Program dofinansowania można uznać za środek podobny do mechanizmów zmniejszonego wymiaru czasu pracy, o których mowa w rozporządzeniu (UE) 2020/672, ponieważ jego celem jest ochrona osób samozatrudnionych lub podobnych kategorii pracowników przed spadkiem lub utratą dochodów. Środek, pierwotnie obowiązujący od kwietnia 2020 r. do maja 2020 r., przedłużono ze zmianami na listopad 2020 r w listopadzie 2020 r. Program został ponownie przedłużony w marcu 2021 r. i kwietniu 2021 r. i obejmował przedsiębiorstwa, które musiały całkowicie zawiesić działalność zgodnie z dekretami Ministra Zdrowia, bez względu na liczbę zatrudnianych przez nie pracowników.
(7)

Na mocy „ustawy o rynku pracy” Chorwacja wprowadziła ponadto środek zapewniający wsparcie ze względu na tymczasowe zmniejszenie czasu pracy w okresie od czerwca 2020 r. do grudnia 2022 r. dla przedsiębiorstw zatrudniających co najmniej 10 pracowników, które prowadzą działalność w dowolnym sektorze. Warunkiem skorzystania z tego środka jest oczekiwany spadek zagregowanego miesięcznego czasu pracy wszystkich zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracowników o co najmniej 10 % na poziomie pracodawcy lub 20 % na poziomie jednostki gospodarczej, w miesiącu, w odniesieniu do którego wnosi się o wsparcie. Pracodawca wnoszący o wsparcie jest ponadto zobowiązany wykazać związek pomiędzy wpływem pandemii COVID-19 na swoją działalność a oczekiwanym spadkiem poprzez, w szczególności, przedstawienie dowodu spadku przychodów w miesiącu, w odniesieniu do którego występuje o wsparcie, o co najmniej 20 % w porównaniu z analogicznym miesiącem w 2019 r. lub wyjątkowo, w odniesieniu do stycznia i lutego 2022 r., w porównaniu z analogicznym miesiącem w 2020 r. Wniosek o wsparcie jest składany w miesiącu poprzedzającym miesiąc, którego dotyczy wniosek. W ramach tego środka można udzielić wsparcia w wysokości do 2 000 HRK miesięcznie na pracownika. Środek ten stanowi przedłużenie środka, o którym mowa w art. 3 lit. b) decyzji wykonawczej (UE) 2020/1348, zgodnie z decyzją rady administracyjnej chorwackiej Służby Zatrudnienia przyjętą 29 czerwca 2020 r. i zmienioną 10 lipca i 22 października 2020 r., do której dalsze zmiany wprowadzono 8 stycznia 2021 r. i 27 stycznia 2022 r.. Środek ten podlega wykonaniu do końca grudnia 2022 r.
(8)

W „ustawie o zatrudnieniu nr XII-2470” z dnia 21 czerwca 2016 r. zmienionej „ustawą nr XIII-2822” z dnia 17 marca 2020 r., „ustawą nr XIII-2846” z dnia 7 kwietnia 2020 r., „ustawą nr XIII-3005” z dnia 4 czerwca 2020 r., i „ustawą nr XIV-131” z dnia 23 grudnia 2020 r., o której mowa w art. 3 lit. a) decyzji wykonawczej (UE) 2020/1350 i „ustawą nr XIV-351” z dnia 27 maja 2021 r. oraz „ustawą nr XIV-911” z dnia 20 stycznia 2022 r., Litwa wprowadziła mechanizm dofinansowania dla pracodawców do szacunkowego wynagrodzenia każdej zatrudnionej osoby, która pozostaje bez pracy, jako środek wsparcia w czasie stanu wyjątkowego lub podczas kwarantanny. Przed dniem 1 stycznia 2021 r. pracodawca mógł wybrać, czy woli skorzystać z dofinansowania pokrywającego 70 % wynagrodzenia, do maksymalnej kwoty równej 1,5-krotności minimalnego wynagrodzenia, czy też z dofinansowania pokrywającego 90 % wynagrodzenia (100 % w przypadku pracowników w wieku co najmniej 60 lat), do maksymalnej kwoty równej minimalnemu wynagrodzeniu. Od 1 stycznia 2021 r. pracodawca może otrzymywać dofinansowanie pokrywające 100 % wynagrodzenia, do maksymalnej kwoty równej 1,5-krotności minimalnego wynagrodzenia. Pracodawcy korzystający z tego mechanizmu muszą utrzymać zatrudnienie co najmniej 50 % pracowników przez co najmniej trzy miesiące po zakończeniu okresu dofinansowania.
(20)

Na mocy art. 156 „ustawy nr 75-B/2020 z dnia 31 grudnia” i z zastrzeżeniem warunków określonych w pkt 2 lit. c)–f) tej ustawy, wprowadzono system nadzwyczajnego wsparcia dla pracowników samozatrudnionych, pracowników niemających dostępu do innych mechanizmów ochrony socjalnej oraz osób zarządzających, które doznały szczególnie dużej utraty dochodów wskutek pandemii COVID-19, który to system określono szczegółowo w „rozporządzeniu rządu nr 19-A/2021 z dnia 25 stycznia” i rozszerzono na mocy art. 12 „dekretu z mocą ustawy nr 104/2021 z dnia 27 listopada”. Środek ten opisano w art. 3 lit. r) decyzji wykonawczej (UE) 2020/1354. W przypadku pracowników samozatrudnionych w ramach środka zapewniano świadczenie równe dwóm trzecim kwoty, o którą spadł dochód miesięczny tych pracowników, przy czym górny pułap wynosił 501,16 EUR. Kwalifikowali się pracownicy samozatrudnieni, których dochody spadły o co najmniej 40 % w okresie od marca do grudnia 2020 r. w porównaniu z 2019 r. Pracownikom niemającym dostępu do innych mechanizmów ochrony socjalnej zapewniano w ramach środka: (i) w przypadku pracowników – świadczenie równe kwocie różnicy między miesięczną wartością referencyjną wynoszącą 501,16 EUR a średnim wynagrodzeniem miesięcznym na każdą osobę dorosłą w danym gospodarstwie domowym oraz (ii) w przypadku pracowników samozatrudnionych – świadczenie równe dwóm trzecim kwoty, o którą spadł dochód miesięczny tych pracowników, przy czym górny pułap wynosił 501,16 EUR. Osobom zarządzającym zapewniano w ramach tego środka świadczenie równe albo ich referencyjnemu średniemu dochodowi miesięcznemu, gdy był on niższy niż półtorakrotność portugalskiego minimum socjalnego (Indexante dos Apoios Sociais, które w 2021 r. wynosiło 438,81 EUR), albo dwóm trzecim ich referencyjnego średniego dochodu miesięcznego, jeżeli był on co najmniej równy minimum socjalnemu. Kwalifikowały się osoby zarządzające, których działalność gospodarcza została przejściowo zawieszona ze względu na pandemię COVID-19 lub które odnotowały spadek dochodów wynoszący co najmniej 40 % w okresie 30 dni poprzedzających wniosek o wsparcie w porównaniu z tym samym miesiącem poprzedniego roku lub ze średnią miesięczną z dwóch miesięcy poprzedzających ten okres. We wszystkich tych przypadkach obowiązywał dolny pułap świadczenia wynoszący 50 EUR, który wzrastał do 50 % odnotowanego spadku dochodu miesięcznego, gdy spadek ten wynosił od 50 % do 100 % portugalskiego minimum socjalnego, albo do 50 % portugalskiego minimum socjalnego, gdy spadek dochodów był większy niż minimum socjalne.