ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(4)

W celu zapewnienia poziomu ochrony danych osobowych, który jest równoważny poziomowi przewidzianemu w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (2), każde przekazanie danych osobowych do państw trzecich powinno odbywać się w pełnej zgodności z tym rozporządzeniem. Jednym z takich mechanizmów wymiany danych osobowych między właściwymi organami a organami nadzoru państw trzecich są uzgodnienia administracyjne zapewniające odpowiednie zabezpieczenia na podstawie art. 46 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/679, które obejmują egzekwowalne i skuteczne prawa przysługujące osobom fizycznym w odniesieniu do ich danych osobowych. Jeżeli chodzi o przekazywanie danych osobowych między organami nadzoru finansowego z Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) a organami nadzoru finansowego spoza EOG, takie uzgodnienie administracyjne zostało opracowane przez Międzynarodową Organizację Komisji Papierów Wartościowych (IOSCO) i Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) (3) i otrzymało pozytywną opinię Europejskiej Rady Ochrony Danych (EROD) (4). Wszystkie organy nadzoru finansowego z EOG oraz szereg organów nadzoru finansowego spoza EOG podpisały uzgodnienie administracyjne ESMA-IOSCO. W świetle szerokiego konsensusu instytucjonalnego co do zabezpieczeń dotyczących danych osobowych przewidzianych w uzgodnieniu administracyjnym ESMA-IOSCO stanowi ono wzór dla przyszłych podobnych uzgodnień regulujących przekazywanie danych osobowych między właściwymi organami a organami nadzoru państw trzecich, które nie są stronami uzgodnienia administracyjnego ESMA-IOSCO. Organy państw członkowskich stosujące jako wzór uzgodnienie administracyjne ESMA-IOSCO nadal musiałyby jednak uzyskać zezwolenie organu ochrony danych, jak przewidziano w art. 46 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/679.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/1762

z dnia 30 września 2021 r.

zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych „Σητεία Λασιθίου Κρήτης” (Sitia Lasithiou Kritis) (ChNP)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Grecji o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Σητεία Λασιθίου Κρήτης” (Sitia Lasithiou Kritis) zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 134/98 (2).

(2) Proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała zatem wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3).

(3) Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatem zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Σητεία Λασιθίου Κρήτης” (Sitia Lasithiou Kritis) (ChNP).

Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 30 września 2021 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącą, Janusz WOJCIECHOWSKI Członek Komisji

(1) Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 134/98 z dnia 20 stycznia 1998 r. uzupełniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 1107/96 w sprawie rejestracji oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia zgodnie z procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 (Dz.U. L 15 z 21.1.1998, s. 6).

(3) Dz.U. C 226 z 14.6.2021, s. 12.
(7)

Zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. a) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/110/WE (3) instytucje pieniądza elektronicznego są uprawnione nie tylko do emisji pieniądza elektronicznego, ale również do świadczenia usług płatniczych. Ponadto zgodnie z art. 3 ust. 1 tej dyrektywy procedury nadzoru nad instytucjami płatniczymi korzystającymi ze swobody przedsiębiorczości oraz ze swobody świadczenia usług, w tym wymóg przedkładania przez instytucje płatnicze okresowych sprawozdań, stosują się odpowiednio do instytucji pieniądza elektronicznego. Art. 3 ust. 4 dyrektywy 2009/110/WE stanowi również, że przepisy dotyczące nadzoru nad instytucjami płatniczymi korzystającymi ze swobody przedsiębiorczości oraz ze swobody świadczenia usług stosują się odpowiednio do instytucji pieniądza elektronicznego prowadzących dystrybucję pieniądza elektronicznego w innym państwie członkowskim za pośrednictwem osób fizycznych lub prawnych działających w ich imieniu, z wyjątkiem wymogu wyznaczania centralnych punktów kontaktowych zgodnie z art. 29 ust. 4 dyrektywy (UE) 2015/2366. Art. 3 ust. 5 dyrektywy 2009/110/WE stanowi, że instytucje pieniądza elektronicznego nie mogą emitować pieniądza elektronicznego za pośrednictwem agentów, natomiast zezwala się im na świadczenie usług płatniczych za pośrednictwem agentów, o ile spełnione są warunki określone w art. 19 dyrektywy (UE) 2015/2366. Należy ułatwić transgraniczną współpracę właściwych organów w odniesieniu do instytucji pieniądza elektronicznego, które posiadają oddziały, agentów lub podmioty prowadzące dystrybucję na terytorium przyjmującego państwa członkowskiego, w odniesieniu do treści i formatu sprawozdań, które mają być składane. Niemniej informacje na potrzeby monitorowania przestrzegania przepisów prawa krajowego transponujących przepisy tytułów III i IV dyrektywy (UE) 2015/2366 powinny być przekazywane wyłącznie przez instytucje pieniądza elektronicznego świadczące usługi płatnicze za pośrednictwem oddziałów lub agentów mających siedzibę lub miejsce zamieszkania w przyjmujących państwach członkowskich.
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2021/1704

z dnia 14 lipca 2021 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2152 doprecyzowujące szczegóły dotyczące informacji statystycznych, które mają być przekazywane przez organy podatkowe i celne, oraz zmieniające załączniki V i VI do tego rozporządzenia

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2152 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie europejskiej statystyki gospodarczej uchylające 10 aktów prawnych w dziedzinie statystyki gospodarczej (1), w szczególności jego art. 5 ust. 2 i 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

Załączniki V i VI do rozporządzenia (UE) 2019/2152 określają informacje do celów statystycznych dotyczące wywozu i przywozu towarów, które organy podatkowe i celne w każdym państwie członkowskim przekazują właściwym krajowym organom statystycznym.

W celu zapewnienia, aby informacje przekazywane do celów statystycznych przez organy podatkowe krajowym organom statystycznym zawierały informacje na temat wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, konieczna jest zmiana załącznika V do rozporządzenia (UE) 2019/2152.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Informacje zawarte w deklaracjach VAT dotyczące podatników lub osób prawnych niebędących podatnikami, o których mowa w lit. a) załącznika V do rozporządzenia (UE) 2019/2152, obejmują co najmniej:

2. Informacje na temat wewnątrzunijnych nabyć przekazane przez wszystkie pozostałe państwa członkowskie, o których mowa w lit. c) załącznika V do rozporządzenia (UE) 2019/2152, obejmują co najmniej:

1. Informacje na temat wewnątrzunijnych dostaw pobrane z podsumowujących informacji VAT, o których mowa w lit. b) załącznika V do rozporządzenia (UE) 2019/2152, obejmują co najmniej:

Artykuł 4

Informacje dotyczące zgłoszeń celnych

Informacje, o których mowa w lit. c) załącznika VI do rozporządzenia (UE) 2019/2152, obejmują wszelkie informacje wymagane przez krajowy organ statystyczny do tworzenia europejskich statystyk dotyczących międzynarodowego handlu towarami i obejmują co najmniej informacje określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
(8)

W swojej opinii Urząd, stosując metodykę opartą na wadze dowodów na podstawie analiz in silico podobieństwa sekwencji białek mirakuliny i białek orzeszków ziemnych oraz na podstawie wyników wstępnego eksperymentu selekcjonującego na potrzeby testów immunoenzymatycznych („ELISA”), stwierdził, że istnieje możliwość reakcji krzyżowej między suszonymi owocami Synsepalum dulcificum i orzeszkami ziemnymi. Brakuje jednak dodatkowych doświadczalnych lub epidemiologicznych dowodów z badań in vivo, które zwykle są potrzebne do potwierdzenia lub wykluczenia prawdopodobieństwa, że potencjalna reakcja krzyżowa może wystąpić w rzeczywistości. Ze względu na brak takich dowodów oraz dostępne dane z badań in vitro wskazujące na to, że mirakulina zostanie szybko i całkowicie rozłożona po spożyciu, Komisja uważa, że obecnie potencjał suszonych owoców Synsepalum dulcificum w zakresie reakcji krzyżowej z orzeszkami ziemnymi prawdopodobnie się nie urzeczywistni, w związku z czym w unijnym wykazie nowej żywności, na którą wydano zezwolenie, nie należy wprowadzać żadnych szczególnych wymogów dotyczących etykietowania.
(4)

Chociaż – zgodnie z art. 6 ust. 3 i art. 7 ust. 1 umowy o wystąpieniu oraz art. 5 ust. 4 i art. 13 ust. 1 Protokołu w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej do tej umowy w związku z załącznikiem 2 do tego protokołu – rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 ma zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa oraz w Zjednoczonym Królestwie w odniesieniu do Irlandii Północnej, art. 7 ust. 3 akapit pierwszy tego protokołu stanowi, że w zakresie uznawania w jednym państwie członkowskim przepisów technicznych, ocen, rejestracji, świadectw, homologacji lub zezwoleń wydanych lub przeprowadzonych przez organy innego państwa członkowskiego albo przez jednostkę mającą siedzibę w innym państwie członkowskim, odniesień do państwa członkowskich w przepisach prawa Unii mających zastosowanie na mocy tego protokołu nie odczytuje się jako obejmujących Zjednoczone Królestwo w odniesieniu do Irlandii Północnej, jeżeli chodzi o przepisy techniczne, oceny, rejestracje, świadectwa, homologacje lub zezwolenia wydane lub przeprowadzone przez organy Zjednoczonego Królestwa albo jednostki mające siedzibę w Zjednoczonym Królestwie. W związku z tym kontrole zgodności z normami handlowymi przeprowadzane przez organ kontrolny w odniesieniu do Irlandii Północnej należy uznać za przeprowadzane przez państwo trzecie, bez uszczerbku dla art. 7 ust. 3 akapit czwarty tego protokołu.
(1)

Osoby uprawnione do dostarczania weterynaryjnych produktów leczniczych zgodnie z art. 103 rozporządzenia (UE) 2019/6 mogą oferować takie produkty w sprzedaży na odległość pod pewnymi warunkami. Należy przyjąć wspólne logo, które zawiera hiperłącze do wykazu sprzedawców detalicznych uprawnionych do oferowania weterynaryjnych produktów leczniczych w sprzedaży na odległość sporządzonego przez właściwy organ danego państwa członkowskiego, aby pomóc opinii publicznej w ustaleniu, czy dana strona internetowa oferująca takie produkty w sprzedaży na odległość jest do tego uprawniona na mocy przepisów.
Korzystanie z internetu w ciągu ostatnich 3 miesięcy w celu prywatnym do uzyskania dostępu do własnych danych medycznych

Korzystanie z internetu w ciągu ostatnich 3 miesięcy w celach prywatnych do korzystania z innych usług zdrowotnych za pośrednictwem strony internetowej lub aplikacji zamiast konieczności udania się do szpitala lub odbycia wizyty u lekarza (np. w celu pobrania recepty lub konsultacji przez internet)

Działalność za pośrednictwem strony internetowej lub aplikacji organów publicznych lub służb publicznych, prowadzona w ciągu ostatnich 12 miesięcy w celach prywatnych, polegająca na dostępie respondenta do informacji pochodzących z publicznych baz danych lub rejestrów (takich jak informacje o dostępności książek w bibliotekach publicznych, do rejestrów katastralnych, rejestrów przedsiębiorstw)

Powody, dla których w ciągu ostatnich 12 miesięcy respondent nie składał wniosku o wydanie jakichkolwiek dokumentów urzędowych ani nie zgłaszał żadnych roszczeń za pośrednictwem strony internetowej lub aplikacji organów publicznych/służb publicznych – brak podpisu elektronicznego, aktywowanej identyfikacji elektronicznej lub innego instrumentu do identyfikacji elektronicznej (wymaganych do skorzystania z usług) [przykłady krajowe] (opcjonalnie)

Korzystanie w ciągu ostatnich 3 miesięcy z internetu za pośrednictwem strony internetowej lub aplikacji do zakupu na użytek prywatny komputerów, tabletów, telefonów komórkowych lub akcesoriów do nich od przedsiębiorstw lub osób prywatnych (w tym artykułów używanych)

Korzystanie w ciągu ostatnich 3 miesięcy z internetu za pośrednictwem strony internetowej lub aplikacji do zakupu na użytek prywatny żywności lub napojów ze sklepów lub od dostawców zestawów gotowych składników do samodzielnego przygotowywania posiłków od przedsiębiorstw lub osób prywatnych

Korzystanie w ciągu ostatnich 3 miesięcy z internetu za pośrednictwem strony internetowej lub aplikacji do zakupu na użytek prywatny kosmetyków, produktów do makijażu lub pielęgnacji ciała od przedsiębiorstw lub osób prywatnych (w tym artykułów używanych)

Handel elektroniczny

BCPH
(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożono wniosek o zezwolenie na stosowanie preparatu Bacillus velezensis CECT 5940. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(4)

Co więcej, pandemia COVID-19 wstrzymała działalność turystyczną na Wyspach Kanaryjskich, co w 2020 r. doprowadziło do szacunkowego spadku PKB o około 20 %. Nastąpiła ponadto recesja w zakresie działalności budowlanej i przemysłowej, której spadek szacuje się na 13 % w porównaniu z 2019 r.
(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożono wniosek o zezwolenie na stosowanie preparatu Bacillus velezensis PTA-6507, Bacillus velezensis NRRL B-50013 i Bacillus velezensis NRRL B-50104. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(4)

W opiniach z dnia 13 czerwca 2018 r. (2) i z dnia 27 stycznia 2021 r. (3) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził, że w proponowanych warunkach stosowania chlorowodorek amprolium (COXAM) nie ma szkodliwych skutków dla zdrowia zwierząt, bezpieczeństwa konsumentów ani środowiska. Urząd stwierdził również, że dodatek ten należy traktować jako substancję, która może działać uczulająco na drogi oddechowe i skórę. W związku z tym Komisja uważa, że należy zastosować odpowiednie środki ochronne, aby zapobiec szkodliwym skutkom dla zdrowia ludzi, w szczególności w odniesieniu do użytkowników dodatku. Urząd stwierdził również, że ze względu na braki w przekazanych danych nie może on niezależnie ocenić wszystkich danych związanych z przedmiotowym wnioskiem i w związku z tym nie może sformułować wniosków dotyczących bezpieczeństwa dodatku dla konsumentów. Urząd stwierdził także, że dodatek jest skuteczny w zwalczaniu kokcydiozy u kurcząt rzeźnych, a wniosek ten można odnieść również do kurcząt odchowywanych na kury nioski. Urząd stwierdził ponadto, że należy wprowadzić w życie plan monitorowania po wprowadzeniu do obrotu w celu monitorowania odporności na Eimeria spp. Urząd zweryfikował również sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.
a)

zakłady akwakultury, które są obiektami zamkniętymi lub które nie odprowadzają ścieków bezpośrednio do wód naturalnych i nie przemieszczają zwierząt akwakultury do innych zakładów akwakultury ani nie uwalniają ich do środowiska naturalnego, i należą do jednego z następujących rodzajów zakładów akwakultury: (i) obiekty, w których zwierzęta ozdobne są utrzymywane jako ekspozycja w akwariach lub w stawach jako zwierzęta domowe; (ii) restauracje, w których zwierzęta akwakultury są utrzymywane w akwariach lub w stawach jako ekspozycja w oczekiwaniu na spożycie przez ludzi; (iii) zakłady, w których zwierzęta akwakultury są utrzymywane w celach opieki zdrowotnej do innych podobnych zastosowań; (iv) sklepy detaliczne utrzymujące zwierzęta akwakultury przeznaczone do celów ozdobnych, które są dostarczane bezpośrednio przez zakład akwakultury lub grupę zakładów akwakultury zatwierdzone zgodnie z art. 176 lub 177 rozporządzenia (UE) 2016/429 („zatwierdzony zakład akwakultury”) i które są sprzedawane bezpośrednio ostatecznemu posiadaczowi zwierząt domowych; (v) obiekty rekreacyjne na wolnym powietrzu, w których zwierzęta akwakultury są utrzymywane w stawach w celach estetycznych lub w celu zapewnienia jakości wody, i są dostarczane bezpośrednio przez zatwierdzony zakład akwakultury; (vi) gospodarstwa domowe, w których zwierzęta akwakultury są utrzymywane na wolnym powietrzu w stawach lub zbiornikach wyłącznie w celach konsumpcji własnej i są dostarczane bezpośrednio przez zatwierdzony zakład akwakultury;
(185)

Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/159 (17) Komisja nałożyła na trzy lata środek ochronny w odniesieniu do przywozu niektórych wyrobów ze stali. Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/1029 (18) przedłużono obowiązywanie środka ochronnego do dnia 30 czerwca 2024 r. Produkt objęty przeglądem należy do jednej z kategorii produktów objętych środkiem ochronnym. W związku z tym po przekroczeniu kontyngentów taryfowych określonych w ramach środka ochronnego zarówno cło za ilości powyżej kontyngentu, jak i cło antydumpingowe stałyby się należne za ten sam przywóz. Ponieważ taka kumulacja środków antydumpingowych ze środkami ochronnymi może mieć większe niż pożądane skutki dla handlu, Komisja postanowiła zapobiec jednoczesnemu stosowaniu cła antydumpingowego z cłem za ilości powyżej kontyngentu w odniesieniu do produktu objętego przeglądem w okresie obowiązywania cła ochronnego.
4.5.3.4.2.

Przedmiotowy pojazd należy prowadzić z aktywowaną SCF w początkowym zakresie prędkości wskazywanej przez prędkościomierz. Postrzegane ograniczenie prędkości ustawia się do wartości ograniczenia prędkości na potrzeby badania. Następnie pojazd należy przyspieszyć bez zastosowania działania celem neutralizacji aż do rozpoczęcia interwencji SCF. Podczas gdy interwencja jest aktywna stosuje się działanie celem neutralizacji określone przez producenta w celu przyspieszenia pojazdu do końcowego zakresu prędkości wskazywanych przez prędkościomierz. Następnie prędkość pojazdu należy zmniejszyć do prędkości wskazywanej przez prędkościomierz mniejszej niż ograniczenie prędkości na potrzeby badania i ponownie przyspieszyć, bez zastosowania działania celem neutralizacji aż do rozpoczęcia interwencji SCF.
1.

W odniesieniu do uprzedniego powiadomienia lub aktualizacji powiadomienia, o których mowa w art. 284 ust. 3 lub 4 dyrektywy 2006/112/WE, w celu poinformowania państwa członkowskiego siedziby o tym, że podatnik kwalifikuje się do zwolnienia w tym państwie członkowskim: a) Indywidualny numer identyfikacyjny podatnika, który został nadany przez państwo członkowskie siedziby i o którym mowa w art. 21 ust. 2b lit. a) rozporządzenia (UE) nr 904/2010, lub, jeżeli jeszcze nie jest dostępny, inny dowolny numer otrzymany od państwa członkowskiego siedziby służący do identyfikacji tego podatnika. b) Informacja o tym, czy próg rocznego obrotu, o którym mowa w art. 284 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, został przekroczony w bieżącym roku kalendarzowym. c) Informacja o tym, czy spełnione są warunki, o których mowa w art. 288a ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE. d) Wniosek o dodatkowe wyjaśnienia niezbędne w związku z informacjami, które należy przekazać na podstawie lit. b) i c). Informacje nieobowiązkowe
1)

„transfer statystyczny” oznacza transfer wartości statystycznej, bez konieczności fizycznego transferu, określonej ilości energii ze źródeł odnawialnych, zgłoszonej zgodnie z pkt 5 załącznika B do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1099/2008 w sprawie statystyki energii (5), z jednego państwa członkowskiego do drugiego, która to ilość jest odliczana od ilości energii ze źródeł odnawialnych uwzględnianej przy obliczaniu udziału energii ze źródeł odnawialnych państwa członkowskiego dokonującego transferu i dodawana do ilości energii ze źródeł odnawialnych, która jest brana pod uwagę przy obliczaniu udziału energii ze źródeł odnawialnych państwa członkowskiego przyjmującego transfer;
(4)

W opinii z dnia 5 maja 2021 r. (2) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził, że w proponowanych warunkach stosowania dimrówczan potasu nie ma szkodliwych skutków dla zdrowia zwierząt, bezpieczeństwa konsumentów ani środowiska. Urząd stwierdził również, że substancja ta nie budzi obaw co do wpływu na układ oddechowy i skórę, lecz działa drażniąco na oczy. W związku z tym Komisja uważa, że należy zastosować odpowiednie środki ochronne, aby zapobiec szkodliwym skutkom dla zdrowia ludzi, w szczególności w odniesieniu do użytkowników dodatku. Urząd stwierdził również, że ta substancja może mieć skuteczne działanie jako dodatek technologiczny w paszach. Urząd zweryfikował również sprawozdanie dotyczące metod analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.
(4)

W opinii z dnia 17 marca 2021 r. (2) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził, że w proponowanych warunkach stosowania preparat kwasu benzoesowego, mrówczanu wapnia i kwasu fumarowego nie ma szkodliwych skutków dla zdrowia zwierząt, bezpieczeństwa konsumentów ani środowiska. Urząd stwierdził, że dodatek stwarza niskie zagrożenie związane z wdychaniem dla użytkowników. W związku z tym Komisja uważa, że należy zastosować odpowiednie środki ochronne, aby zapobiec szkodliwym skutkom dla zdrowia ludzi, w szczególności w odniesieniu do użytkowników dodatku. Urząd stwierdził ponadto, że dodatek ten może korzystnie wpływać na użytkowość indyków rzeźnych, a wniosek ten można odnieść również do indyków utrzymywanych w celach hodowlanych. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd zweryfikował również sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.
(4)

Zgodnie z art. 1 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/1801 (5) dyscyplina finansowa jest stosowana do płatności bezpośrednich w odniesieniu do roku kalendarzowego 2020, aby stworzyć rezerwę na wypadek kryzysów i przestrzegać rocznych pułapów, o których mowa w art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. W roku budżetowym 2021 nie skorzystano z rezerwy na wypadek kryzysów. Ponadto na podstawie wykonania środków EFRG z 2021 r. w ramach zarządzania dzielonego za okres od dnia 16 października 2020 r. do dnia 15 października 2021 r. oraz szacunkowego wykonania w ramach zarządzania bezpośredniego za okres od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia 2021 r. dodatkowe środki, na które nie zaciągnięto zobowiązań, pozostaną w budżecie EFRG na 2021 r.
(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożono wniosek o zezwolenie na stosowanie preparatu endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Trichoderma reesei CBS 143953. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(4)

Wnioskodawca wystąpił o zezwolenie na stosowanie 5’-guanylanu disodowego również w wodzie do pojenia. Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 nie przewiduje jednak zezwolenia na stosowanie „substancji aromatyzujących” w wodzie do pojenia. W związku z tym stosowanie 5’-guanylanu disodowego w wodzie do pojenia nie powinno być dozwolone.