WSPÓLNE DZIAŁANIE

z dnia 29 czerwca 1998 r.

przyjęte przez Radę na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej, w sprawie stosowania dobrej praktyki we wzajemnej pomocy prawnej w sprawach karnych

(98/427/WSiSW)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. K.3 ust. 2 lit. b),

uwzględniając sprawozdanie grupy wysokiego szczebla w sprawie przestępczości zorganizowanej[1], zatwierdzone przez Radę Europejską zebraną w Amsterdamie w dniach 16 i 17 czerwca 1997 r., w szczególności zalecenie nr 16 sprawozdania,

uwzględniając wnioski z seminarium na temat: "Polepszenie współpracy sądowej i ochrona praw człowieka", które odbyło się w Luksemburgu w dniach 1 i 2 października 1997 r.,

uwzględniając wspólne działanie 98/428/WSiSW z dnia 29 czerwca 1998 r., przyjęte przez Radę na podstawie art. K.3 Traktatu o Unii Europejskiej, w sprawie utworzenia Europejskiej Sieci Sądowej[2], w szczególności art. 4 i 5,

uwzględniając Europejską Konwencję o wzajemnej pomocy w sprawach karnych z dnia 20 kwietnia 1959 r., inne obowiązujące konwencje w tym zakresie oraz projektowaną konwencję o wzajemnej pomocy w sprawach karnych między Państwami Członkowskimi,

a także mając na uwadze, co następuje:

niezbędne jest poczynienie dalszych praktycznych ulepszeń dotyczących stosowania wzajemnej pomocy prawnej między Państwami Członkowskimi, szczególnie do celów zwalczania poważnej przestępczości,

analizując poglądy Parlamentu Europejskiego[3], w następstwie konsultacji przeprowadzonych przez przewodniczącego zgodnie z art. K.6 Traktatu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE DZIAŁANIE:

Artykuł 1

Deklaracje dobrej praktyki

1. Każde Państwo Członkowskie, w okresie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego wspólnego działania, składa w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej deklarację postępowania zgodnie z dobrą praktyką w wykonywaniu wniosków, z uwzględnieniem przekazywania wyników otrzymanych z innych Państw Członkowskich i wysyłania wniosków do innych Państw Członkowskich w pomocy prawnej w sprawach karnych.

2. Sekretariat Generalny Rady tłumaczy deklaracje określone w ust. 1 na języki urzędowe Wspólnoty i przekazuje tłumaczenia Państwom Członkowskim.

3. Bez uszczerbku dla projektowanej konwencji o wzajemnej pomocy w sprawach karnych między Państwami Członkowskimi oraz zgodnie z deklaracją załączoną do niniejszego wspólnego działania, deklaracje każdego Państwa Członkowskiego, określone w ust. 1, zgodnie z jego prawem krajowym i procedurami prawnymi, zawierają zobowiązania w celu popierania następujących praktyk:

a) potwierdzania wszystkich wniosków o pomoc prawną i pisemnych zapytań związanych z wykonywaniem wniosków o pomoc prawną, w przypadku gdy wnioskujące Państwo Członkowskie występuje z wnioskiem o potwierdzenie, o ile odpowiedź merytoryczna nie jest wysłana niezwłocznie; wnioskujące Państwo Członkowskie może nie wymagać potwierdzenia, o ile wniosek nie jest przez Państwo Członkowskie oznaczony jako "pilne" lub, zgodnie z zamiarem Państwa Członkowskiego, potwierdzenie nie jest konieczne w świetle okoliczności danej sprawy;

b) przy potwierdzaniu wniosków i zapytań określonych w niniejszym ustępie, dostarczania występującej z wnioskiem władzy informacji o nazwisku i szczegółach kontaktu z władzami oraz, jeżeli to możliwe, osobami odpowiedzialnymi za wykonanie wniosku, łącznie z numerami telefonu i faksu;

c) przyznawania pierwszeństwa, o ile nie jest to sprzeczne z prawem Państwa Członkowskiego, do którego wystąpiono z wnioskiem o pomoc prawną, wnioskom wyraźnie oznaczonym przez władzę wnioskującą jako "pilne"; w Państwie Członkowskim, do którego wystąpiono z wnioskiem o pomoc prawną, postępowania z wnioskami oznaczonymi albo nieoznaczonymi jako "pilne", nie mniej korzystnie, niż z porównywalnymi zapytaniami, z którymi występuje się w tym Państwie Członkowskim w imieniu władz tego Państwa;

d) w przypadku gdy wniosek o pomoc prawną nie może być w całości lub w części wykonany, przedkładania władzom wnioskującego Państwa Członkowskiego pisemnego lub ustnego sprawozdania zawierającego wyjaśnienie w sprawie przeszkód oraz, w miarę możliwości, przedstawiania władzom wnioskującym propozycji wspólnego rozpatrzenia z władzą wnioskującą możliwości zlikwidowania przeszkód;

e) w przypadku gdy można przewidzieć, że wniosek o pomoc prawną nie może być wykonany albo nie może być w całości wykonany w nieprzekraczalnym terminie, ustalonym przez wnioskujące Państwo Członkowskie oraz gdy utrudni to procedurę sądową we wnioskującym Państwie Członkowskim, niezwłocznego przedstawiania władzom Państwa Członkowskiego pisemnego lub ustnego sprawozdania, i wszelkich dalszych sprawozdań, o które występują władze Państwa Członkowskiego, zawierających wyjaśnienia, kiedy wnioskowana pomoc prawna będzie najprawdopodobniej udzielona;

f) przedkładania wniosków o pomoc prawną niezwłocznie po ustaleniu potrzeby niezbędnej konkretnej pomocy prawnej oraz, gdy wniosek jest oznaczony jako "pilne" lub ustalono nieprzekraczalny termin, wyjaśniania powodów pilności lub nieprzekraczalności terminu; deklaracja zawiera zobowiązanie do nieoznaczania jako "pilne" wniosków mniejszej ważności;

g) zapewniania, aby wnioski o pomoc prawną były przedkładane zgodnie z odpowiednim Traktatem lub innymi uzgodnieniami międzynarodowymi;

h) przy przedkładaniu wniosków o pomoc prawną, dostarczania władzom, do których występuje się z wnioskiem, informacji o nazwisku i szczegółach kontaktu łącznie z numerami telefonu i faksu, władz wnioskujących oraz, jeżeli to możliwe, osobie odpowiedzialnej za wystąpienie z wnioskiem.

4. Każde Państwo Członkowskie przedstawia swoją deklarację sądowym lub innym właściwym władzom, zwracając się do nich o poparcie, w granicach ich kompetencji, środków pomocy prawnej niezbędnych w celu jej wdrożenia.

5. Każda deklaracja złożona zgodnie z niniejszym artykułem, z zastrzeżeniem dla ust. 3, może być w każdym terminie zmieniona przez Państwo Członkowskie, które ją złożyło, w drodze przedłożenia w Sekretariacie Generalnym Rady. Każda kolejna deklaracja będzie służyć celom dalszej poprawy postępowania zgodnie z dobrą praktyką wykonywania wniosków o pomoc prawną w sprawach karnych.

Artykuł 2

Przegląd dokonań

Z zastrzeżeniem mechanizmu oceniania stosowania i wdrażania na poziomie krajowym zobowiązań międzynarodowych w zakresie zwalczania zorganizowanej przestępczości, ustanowionego we wspólnym działaniu 97/827/WSiSW[4], każde Państwo Członkowskie okresowo dokonuje przeglądu zgodności postępowania z deklaracjami złożonymi zgodnie z art. 1. Każde Państwo Członkowskie ustala mechanizm przeglądu z uwzględnieniem krajowej praktyki w postępowaniu o udzielanie pomocy prawnej w sprawach karnych.

Artykuł 3

Europejska Sieć Sądowa

Sekretariat Generalny Rady udostępnia Europejskiej Sieci Sądowej deklaracje, określone w art. 1 ust. 1, niezwłocznie po ich złożeniu. Europejska Sieć Sądowa oszacowuje deklaracje w świetle własnych kompetencji i doświadczeń oraz może wystąpić z propozycjami, które uważa za stosowne, w celu polepszenia postępowania w zakresie stosowania pomocy prawnej w sprawach karnych, łącznie z ustalaniem wspólnych metod oceny dokonań.

Artykuł 4

Przegląd

Rada dokonuje przeglądu niniejszego wspólnego działania w świetle wyników zastosowania mechanizmu oceny stosowania i wdrażania na poziomie krajowym zobowiązań międzynarodowych w zakresie zwalczania zorganizowanej przestępczości, ustanowionych we wspólnym działaniu 97/827/WSiSW.

Artykuł 5

Wejście w życie

Niniejsze wspólne działanie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania.

Artykuł 6

Opublikowanie

Niniejsze wspólne działanie zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 29 czerwca 1998 r.

W imieniu Rady

R. COOK

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

DEKLARACJA REPUBLIKI FEDERALNEJ NIEMIEC

Republika Federalna Niemiec oświadcza, że władze niemieckie będą wydawać potwierdzenia zgodnie z art. 1 ust. 3 lit. a) i b) wspólnego działania w sprawie postępowania zgodnie z dobrą praktyką we wzajemnej pomocy prawnej w sprawach karnych, jeżeli będą zdania, iż wydawanie potwierdzeń jest właściwe dla przyspieszenia wykonywania odpowiednich wniosków o pomoc prawną lub pisemnych zapytań.

[1] Dz.U. C 251 z 15.8.1997, str. 1.

[2] Dz.U. L 191 z 7.7.1998, str. 4.

[3] Opinia wydana dnia 3 kwietnia 1998 r. (Dz.U. C 138 z 4.5.1998).

[4] Dz.U. L 344 z 15.12.1997, str. 7.