PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 160/76

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2015/941

z dnia 9 czerwca 2015 r.

w sprawie niektórych procedur stosowania Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony

(tekst jednolity)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 153/2002 (2) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (3). Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy je ujednolicić.

(2) Układ o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii z drugiej strony (4) („USiS”) został podpisany w Luksemburgu, dnia 9 kwietnia 2001 r. i wszedł w życie dnia 1 kwietnia 2004 r.

(3) Niezbędne jest ustanowienie procedur dotyczących stosowania niektórych postanowień USiS.

(4) USiS stanowi, że niektóre produkty pochodzące z byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii mogą być przywożone do Unii z zastosowaniem obniżonej stawki celnej, w granicach kontyngentów taryfowych. Dlatego niezbędne jest ustanowienie przepisów w celu obliczania obniżonych stawek celnych.

(5) USiS określa produkty, które kwalifikują się do objęcia tymi środkami taryfowymi, odpowiednie wielkości (i ich zwiększenie), cła, które mają zastosowanie, okresy zastosowania i kryteria kwalifikujące.

(6) W celu uproszczenia oraz terminowej publikacji rozporządzeń wprowadzających w życie unijne kontyngenty taryfowe, należy upoważnić Komisję, wspomaganą przez Komitet ustanowiony na mocy art. 229 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (5), do przyjęcia rozporządzeń otwierających kontyngenty taryfowe na „młodą wołowinę” i przewidujących zarządzanie tymi kontyngentami.

(7) Należy upoważnić Komisję, wspomaganą przez Komitet ustanowiony na mocy art. 285 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (6), do przyjęcia rozporządzeń otwierających kontyngenty taryfowe i przewidujących zarządzanie kontyngentami taryfowymi, które mogą zostać przyznane w wyniku negocjacji w sprawie dalszych koncesji celnych, na mocy art. 29 USiS.

(8) Cła powinny zostać całkowicie zawieszone, jeżeli traktowanie preferencyjne skutkuje cłami ad valorem w wysokości 1 % lub mniej albo cłami specyficznymi w wysokości 1 EUR lub mniej.

(9) Wykonywanie dwustronnych klauzul ochronnych USiS wymaga jednolitych warunków przyjmowania środków ochronnych i innych środków. Środki te powinny być przyjmowane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (7).

(10) Komisja powinna przyjąć akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, gdy w odpowiednio uzasadnionych przypadkach odnoszących się do pojawienia się okoliczności wyjątkowych i krytycznych w rozumieniu art. 37 ust. 4 lit. b) i art. 38 ust. 4 USiS, jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie określa niektóre procedury w celu przyjęcia szczegółowych zasad dla wykonania niektórych postanowień Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony („USiS”).

Artykuł 2

Koncesje na „młodą wołowinę”

Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy wykonawcze do art. 27 ust. 2 USiS, dotyczące kontyngentów taryfowych na „młodą wołowinę”, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 12 ust. 4 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Dalsze koncesje

Jeżeli w ramach kontyngentów taryfowych przyznane zostaną dodatkowe koncesje na produkty rybołówstwa na podstawie art. 29 USiS, Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy wykonawcze w odniesieniu do tych kontyngentów taryfowych, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 12 ust. 4 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 4

Obniżenie ceł

1. Z zastrzeżeniem ust. 2, preferencyjne stawki celne zaokrągla się w dół, do pierwszego miejsca po przecinku.

2. Jeśli wynik obliczenia preferencyjnej stawki celnej na podstawie ust. 1 jest równy wartościom podanym poniżej, stawkę preferencyjną uznaje się za całkowite zwolnienie:

a) 1 % lub mniej, w przypadku ceł ad valorem; lub

b) 1 EUR lub mniej dla poszczególnych kwot w przypadku ceł specyficznych.

Artykuł 5

Dostosowania techniczne

Zmiany i dostosowania techniczne do szczegółowych przepisów wykonawczych, przyjętych na mocy niniejszego rozporządzenia, które są niezbędne w następstwie zmian kodów Nomenklatury scalonej oraz podpodziałów TARIC lub wynikające z zawarcia nowych umów, protokołów, wymiany listów lub innych aktów między Unią i byłą jugosłowiańską republiką Macedonii, przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 12 ust. 4.

Artykuł 6

Ogólna klauzula ochronna i klauzula niedoboru

1. W przypadku gdy państwo członkowskie wnioskuje do Komisji o przyjęcie środków przewidzianych w art. 37 i 38 USiS, do wniosku takiego dołącza informacje niezbędne do jego uzasadnienia.

2. W przypadku gdy Komisja stwierdza na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy, że spełnione zostały warunki ustanowione w art. 37 i 38 USiS:

a) niezwłocznie informuje o tym państwa członkowskie, jeżeli działa z własnej inicjatywy lub w terminie pięciu dni roboczych od otrzymania wniosku, jeżeli odpowiada na wniosek państwa członkowskiego;

b) zasięga opinii Komitetu, o którym mowa w art. 12 ust. 3 niniejszego rozporzadzenia, w sprawie proponowanych środków;

c) jednocześnie informuje o tym byłą jugosłowiańską republikę Macedonii oraz powiadamia ją o rozpoczęciu konsultacji w ramach Komitetu ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia, zgodnie z art. 37 ust. 4 i art. 38 ust. 3 USiS;

d) jednocześnie dostarcza Komitetowi ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia wszystkie informacje niezbędne do celów konsultacji, o których mowa w lit. c).

3. Po zakończeniu konsultacji, o których mowa w ust. 2 lit. c) oraz, w przypadku niemożliwości dokonania innych uzgodnień, Komisja może, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 12 ust. 4 niniejszego rozporządzenia, podjąć decyzję o zaniechaniu działania albo o przyjęciu właściwych środków przewidzianych w art. 37 i 38 USiS.

Decyzja ta jest niezwłocznie przekazywana Radzie oraz Komitetowi ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia.

Decyzja stosowana jest niezwłocznie.

4. Konsultacje w ramach Komitetu ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia, o którym mowa w ust. 2 lit. c) uważa się za zakończone 30 dni po notyfikacji, o której również mowa w tej literze.

Artykuł 7

Okoliczności wyjątkowe i krytyczne

W przypadku pojawienia się okoliczności wyjątkowych i krytycznych w rozumieniu art. 37 ust. 4 lit. b) i art. 38 ust. 4 USiS, Komisja może podjąć natychmiastowe środki przewidziane w art. 37 i 38 USiS, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 12 ust. 4 niniejszego rozporządzenia lub, w przypadkach pilnych, zgodnie z art. 12 ust. 5 niniejszego rozporządzenia.

W przypadku gdy Komisja otrzyma wniosek od państwa członkowskiego, podejmuje ona decyzję w przedmiotowej sprawie w terminie pięciu dni roboczych od otrzymania danego wniosku.

Artykuł 8

Klauzula ochronna dla produktów rolnych i produktów rybołówstwa

Niezależnie od procedur określonych w art. 6 i 7, w odniesieniu do produktów rolnych i produktów rybołówstwa mogą zostać przyjęte niezbędne środki na podstawie art. 30 lub 37 USiS lub na podstawie przepisów załączników do USiS, obejmujących te produkty, oraz jego protokołu 3, zgodnie z procedurami przewidzianymi na mocy odpowiednich przepisów ustanawiających wspólną organizację rynków rolnych lub rynków produktów rybołówstwa i akwakultury lub przewidzianymi w przepisach szczególnych przyjętych na mocy art. 352 Traktatu i obowiązujących w odniesieniu do produktów powstałych wskutek przetwarzania produktów rolnych i produktów rybołówstwa, z zastrzeżeniem, że spełnione zostaną warunki ustanowione na mocy art. 30 USiS lub art. 37 ust. 3, 4 i 5 USiS.

Artykuł 9

Dumping

W przypadku praktyki, która podlega uzasadnionemu stosowaniu przez Unię środków przewidzianych w art. 36 ust. 1 USiS, decyzję o wprowadzeniu środków antydumpingowych podejmuje się zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (8) oraz z procedurą przewidzianą w art. 36 ust. 2 USiS.

Artykuł 10

Konkurencja

1. W przypadku praktyki, która może uzasadniać zastosowanie przez Unię środków przewidzianych w art. 69 USiS, Komisja po przeanalizowaniu sprawy, z własnej inicjatywy lub na wniosek państwa członkowskiego, podejmuje decyzję co do zgodności takiej praktyki z USiS. W miarę potrzeby przyjmuje środki ochronne zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 12 ust. 4 niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem przypadków pomocy, do której stosuje się rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 (9), kiedy środki przyjmuje się zgodnie z procedurami ustanowionymi w tym rozporządzeniu. Środki przyjmuje się wyłącznie zgodnie z warunkami określonymi w art. 69 ust. 5 USiS.

2. W przypadku praktyki, która może skutkować stosowaniem środków przez byłą jugosłowiańską republikę Macedonii wobec Unii na podstawie art. 69 USiS, Komisja po przeanalizowaniu sprawy podejmuje decyzję co do zgodności takiej praktyki z zasadą określoną w USiS. W miarę potrzeby, podejmuje właściwe decyzje na podstawie kryteriów wynikających ze stosowania art. 101, 102 i 107 Traktatu.

Artykuł 11

Nadużycia finansowe i zaniechanie współpracy administracyjnej

1. Do celów wykładni art. 42 USiS, zaniechanie współpracy administracyjnej wymaganej w celu sprawdzania dowodów pochodzenia oznacza między innymi:

a) brak współpracy administracyjnej, polegającej na niedostarczeniu nazw i adresów organów celnych lub rządowych odpowiedzialnych za wystawianie i sprawdzanie świadectw pochodzenia lub na niedostarczeniu wzorów pieczęci używanych do poświadczania świadectw czy zaniechaniu uaktualnienia tych informacji, jeżeli sytuacja tego wymaga;

b) powtarzające się zaniechanie lub nieodpowiednie sprawdzanie statusu pochodzenia produktów oraz niespełnienie pozostałych wymogów protokołu 4 do USiS, a także zaniechanie lub nieodpowiednie dokonywanie identyfikacji czy czynności zapobiegających naruszeniu reguł pochodzenia;

c) powtarzające się odmowy przeprowadzenia lub nadmierne opóźnienia w przeprowadzeniu na wniosek Komisji ponownego sprawdzenia dowodów pochodzenia oraz w terminowym przekazaniu wyników takiej kontroli;

d) powtarzające się odmowy uzyskania lub nadmierne opóźnienia w uzyskaniu zezwoleń na przeprowadzenie czynności administracyjnych lub dochodzeniowych w ramach współpracy w byłej jugosłowiańskiej republice Macedonii, w celu sprawdzenia autentyczności dokumentów lub prawidłowości informacji związanych z przyznaniem preferencyjnego traktowania zgodnie z USiS lub w przeprowadzeniu lub zorganizowaniu właściwego dochodzenia, celem rozpoznania bądź zapobieżenia naruszeniu reguł pochodzenia;

e) powtarzające się niezgodności z postanowieniami protokołu 5 do USiS w sprawie wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych, w zakresie dotyczącym zastosowania postanowień handlowych USiS.

2. W przypadku gdy Komisja na podstawie informacji dostarczonych przez państwo członkowskie lub z własnej inicjatywy stwierdzi, że spełnione zostały warunki ustanowione w art. 42 USiS:

a) informuje o tym Radę;

b) niezwłocznie przystępuje do konsultacji z byłą jugosłowiańską republiką Macedonii, celem znalezienia odpowiedniego rozwiązania, zgodnie z art. 42 USiS.

Ponadto Komisja może:

a) wezwać państwa członkowskie do przyjęcia środków ostrożności koniecznych do ochrony interesów finansowych Unii;

b) opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej obwieszczenie, że istnieją uzasadnione wątpliwości co do stosowania postanowień związanych ze stosowaniem art. 42 USiS.

3. Do czasu znalezienia wzajemnie korzystnego rozwiązania, w drodze konsultacji, o których mowa w ust. 2 akapit pierwszy lit. b), Komisja może podjąć decyzję o stosowaniu innych właściwych środków, jakie uzna za niezbędne, zgodnie z art. 42 USiS, oraz z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 12 ust. 4 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 12

Procedura komitetowa

1. Do celów art. 2 niniejszego rozporzadzenia Komisję wspomaga Komitet ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych ustanowiony na mocy art. 229 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2. Do celów art. 4 niniejszego rozporzadzenia Komisję wspomaga Komitet Kodeksu Celnego ustanowiony na mocy art. 285 rozporządzenia (UE) nr 952/2013. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3. Do celów art. 6, 7, 10 i 11 niniejszego rozporządzenia Komisję wspomaga Komitet ds. Środków Ochronnych ustanowiony na mocy art. 3 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/478 (10). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

4. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

5. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.

Artykuł 13

Notyfikacja

Notyfikacja Radzie ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz odpowiednio Komitetowi ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia, wymagana na mocy USiS, należy do zadań Komisji, która występuje w imieniu Unii.

Artykuł 14

Uchylenie

Rozporządzenie (WE) nr 153/2002 traci moc.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku II.

Artykuł 15

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Strasburgu dnia 9 czerwca 2015 r. W imieniu Parlamentu Europejskiego M. SCHULZ Przewodniczący W imieniu Rady Z. KALNIŅA-LUKAŠEVICA Przewodniczący

(1) Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 29 kwietnia 2015 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 28 maja 2015 r.

(2) Rozporządzenie Rady (WE) nr 153/2002 z dnia 21 stycznia 2002 r. w sprawie niektórych procedur stosowania Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony, oraz stosowania Umowy przejściowej między Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii (Dz.U. L 25 z 29.1.2002, s. 16).

(3) Zob. załącznik I.

(4) Dz.U. L 84 z 20.3.2004, s. 13.

(5) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671).

(6) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).

(7) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

(8) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51).

(9) Rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 93).

(10) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/478 z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 83 z 27.3.2015, s. 16).