3)

rozdział 8 otrzymuje brzmienie: „ROZDZIAŁ 8 DOPŁATY DO ROŚLIN ENERGETYCZNYCH SEKCJA 1 Definicje Artykuł 23 Definicje Do celów niniejszego rozdziału: a) termin »wnioskodawca« oznacza jakiegokolwiek rolnika uprawiającego areały wymienione w art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 z zamiarem uzyskania pomocy gwarantowanej na mocy tego artykułu; b) termin »pomoc« oznacza pomoc na uprawę roślin energetycznych przewidzianą w art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003; c) termin »produkt energetyczny« oznacza jeden z produktów energetycznych, o których mowa w art. 88 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003; d) termin »pierwszy przetwórca« oznacza jakiegokolwiek użytkownika surowców rolnych, z wyjątkiem wnioskodawców wykorzystujących surowce w gospodarstwie, który prowadzi pierwszy proces przetwórstwa tych surowców z zamiarem pozyskania jednego lub więcej produktów wymienionych w art. 88 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003; e) termin »odbiorca« oznacza każdą osobę podpisującą z wnioskodawcą umowę określoną w art. 25 i nabywającą na własny rachunek surowce, o których mowa w art. 24 ust. 1, przeznaczone do wykorzystania zgodnie z art. 88 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. SEKCJA 2 Wykorzystanie surowca Artykuł 24 Wykorzystanie surowca 1. Na areałach objętych pomocą można uprawiać wszelkie surowce rolne, pod warunkiem że są one przeznaczone przede wszystkim do wykorzystania w produkcji produktów energetycznych na warunkach określonych w ust. 2–8. 2. Burak cukrowy może być uprawiany na areałach, o których mowa w ust. 1, pod warunkiem że każdy produkt pośredni jest wykorzystywany do produkcji produktów energetycznych oraz każdy produkt podobny bądź uboczny zawierający cukier jest wykorzystywany zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 318/2006 (4). 3. W przypadku konopi zastosowanie mają postanowienia art. 29 rozporządzenia Komisji (WE) nr 795/2004 (5) oraz art. 33 rozporządzenia (WE) nr 796/2004. 4. Państwa członkowskie mogą wykluczyć z pomocy każdy surowiec rolny, jeżeli taki surowiec stwarza trudności z punktu widzenia kontroli, zdrowia publicznego, środowiska, prawa karnego lub niskiej zawartości energii w końcowych produktach energetycznych. 5. Państwa członkowskie mogą określić minimalny areał upraw każdego surowca. 6. Wartość gospodarcza produktów energetycznych uzyskanych w drodze przetwarzania surowców jest wyższa od wartości wszelkich innych produktów przeznaczonych do innych celów i uzyskanych w drodze takiego procesu przetwórczego, przy czym wartość tę określa się za pomocą metody wyceny określonej w art. 38 ust. 6 niniejszego rozporządzenia. 7. W drodze odstępstwa od ust. 6 ziarna soi mogą być uprawiane na areałach, o których mowa w ust. 1, pod warunkiem że każdy produkt pośredni oprócz mączki sojowej jest wykorzystywany do produkcji produktów energetycznych. 8. Produkty energetyczne są pozyskiwane najpóźniej przez trzeciego przetwórcę. SEKCJA 3 Umowa Artykuł 25 Umowa 1. Produkcja surowców, o których mowa w art. 24, jest przedmiotem umowy zgodnie z art. 90 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i na warunkach ustalonych w niniejszym rozdziale. 2. W drodze odstępstwa od ust. 1, na lata przed pierwszym zbiorem upraw innych niż uprawy jednoroczne wnioskodawcy mogą w drodze pisemnego oświadczenia zobowiązać się do zasadzenia w trakcie danego roku i wykorzystania zebranych surowców do produkcji produktów energetycznych. Oświadczenie zawiera co najmniej następujące informacje: a) gatunki wszystkich przedmiotowych surowców i areał obsadzony każdym gatunkiem; b) wskazanie roku, w którym przewidziane są pierwsze zbiory. 3. Na poparcie pojedynczego wniosku i do dnia określonego w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 wnioskodawcy przedstawiają właściwym organom kopię umowy zawartej z odbiorcami lub pierwszymi przetwórcami lub, w odpowiednich przypadkach, oświadczenie, o którym mowa w ust. 2. Państwo członkowskie może postanowić, by wspomniana umowa była zawierana wyłącznie przez wnioskodawcę i pierwszego przetwórcę. Państwa członkowskie mogą wymagać, by wnioskodawcy zawierali odrębne umowy dla każdego surowca. 4. Wnioskodawcy zapewniają, by w umowach znalazły się przynajmniej następujące dane: a) nazwiska i adresy stron umowy; b) okres obowiązywania umowy; c) gatunki wszystkich przedmiotowych surowców i areał obsadzony każdym gatunkiem; d) wszystkie warunki mające zastosowane do dostaw przewidywanych ilości surowców; e) zobowiązanie rolnika do przestrzegania swoich obowiązków zgodnie z art. 27 ust. 1; f) zobowiązanie odbiorców lub pierwszych przetwórców do wykorzystania surowców zgodnie z niniejszym rozdziałem. SEKCJA 4 Plony reprezentatywne, dostawa surowców i wielkości dostaw Artykuł 26 Plony reprezentatywne 1. Państwa członkowskie co roku i w odpowiednim czasie ustanawiają przy zastosowaniu odpowiednich procedur plony reprezentatywne, które muszą być osiągnięte dla każdego gatunku surowców, i informują o nich zainteresowanych wnioskodawców. 2. W drodze odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o nieustanawianiu plonów reprezentatywnych dla upraw innych niż uprawy jednoroczne. W takim przypadku, jeśli kontrole przewidziane w art. 27 ust. 1 akapit drugi wykazują ryzyko nieprzestrzegania obowiązku dostarczenia wszystkich zebranych surowców, państwa członkowskie przy zastosowaniu odpowiedniej procedury ustanawiają plony reprezentatywne dla zbiorów upraw, których dotyczy to ryzyko. Artykuł 27 Dostawa surowców i wielkości dostaw 1. Wnioskodawcy dostarczają odbiorcy lub pierwszemu przetwórcy: a) surowiec w ilości co najmniej równej plonom reprezentatywnym; b) całkowitą ilość surowca pochodzącego z upraw, w stosunku do których państwa członkowskie podjęły decyzję o zastosowaniu możliwości przewidzianej w art. 26 ust. 2. Państwa członkowskie ustanawiają odpowiednie środki kontroli w celu zapewnienia przestrzegania obowiązku dostarczania całkowitej ilości surowca przewidzianego w ust. 1 lit. b). 2. Wnioskodawcy lub odbiorcy lub pierwsi przetwórcy deklarują właściwym organom dostawę surowców, przedkładając pisemne oświadczenie podpisane przez odbiorcę lub pierwszego przetwórcę oraz przez wnioskodawcę. Oświadczenie zawiera co najmniej następujące informacje: a) datę dostawy; b) wielkości dostaw każdego z gatunków. 3. Odbiorcy lub pierwsi przetwórcy odbierają dostawę surowców określoną w ust. 1 i zapewniają wykorzystanie równoważnej ilości takich surowców do wytworzenia we Wspólnocie jednego lub więcej produktów energetycznych. 4. Odbiorcy dostarczają pierwszym przetwórcom tę samą ilość surowców, którą otrzymali od wnioskodawców. 5. Pierwszy przetwórca może wykorzystać równoważną ilość surowca, produktów pośrednich bądź produktów ubocznych do wytworzenia jednego lub więcej produktów energetycznych. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, lub jeśli odbiorca sprzedaje równoważną ilość zebranego surowca, pierwszy przetwórca lub odbiorca odpowiednio informuje właściwy organ, u którego złożono zabezpieczenie, o którym mowa w art. 31, lub, w przypadku zastosowania art. 37, właściwy organ odpowiedzialny za zatwierdzenie danego odbiorcy lub pierwszego przetwórcy. Jeżeli taka równoważna ilość jest wykorzystywana w państwie członkowskim innym niż to, w którym surowiec został zebrany, właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich informują się wzajemnie o szczegółach tych transakcji. 6. Zgodnie z przepisami krajowymi mającymi zastosowanie do stosunków umownych, pierwsi przetwórcy mogą zlecić osobie trzeciej odbiór surowca od rolnika składającego wniosek o pomoc. Pierwszy przetwórca jest jedyną stroną odpowiedzialną za zobowiązania przewidziane w niniejszym rozdziale. Artykuł 28 Okoliczności wyjątkowe W przypadku wystąpienia wyjątkowych okoliczności lub zdarzenia siły wyższej przewidzianych w art. 40 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wnioskodawca może poinformować właściwy organ zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 72 rozporządzenia (WE) nr 796/2004, że w związku z zaistniałą sytuacją nie jest on w stanie dostarczyć wszystkich lub części surowców określonych w umowie, o której mowa w art. 25. Właściwy organ może po otrzymaniu wystarczających dowodów na wystąpienie takich wyjątkowych okoliczności pozwolić na zmianę ilości, które mają być dostarczone odbiorcy lub pierwszemu przetwórcy. SEKCJA 5 Warunki płatności kwoty pomocy Artykuł 29 Płatność 1. Bez uszczerbku dla sankcji przewidzianych w art. 51 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 i art. 30 niniejszego rozporządzenia, wypłacenie kwoty pomocy dokonywane jest po spełnieniu następujących warunków: a) właściwemu organowi przedłożono kopię umowy zgodnie z art. 25; b) złożone zostało zabezpieczenie przewidziane w art. 31, z wyjątkiem sytuacji, w której stosuje się art. 37; c) oświadczenie przewidziane w art. 27 ust. 2 zostało przedłożone właściwemu organowi; d) właściwy organ sprawdził, że w odniesieniu do każdego wniosku spełniono warunki ustalone w art. 25 i 27. 2. W drodze odstępstwa od ust. 1 i nie naruszając obniżek i wyłączeń przewidzianych w art. 51 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 oraz sankcji przewidzianych w art. 30 niniejszego rozporządzenia, kwota pomocy dotycząca lat poprzedzających pierwsze zbiory upraw innych niż uprawy jednoroczne będzie wypłacana, pod warunkiem że oświadczenie, o którym mowa w art. 25 ust. 2, zostało przedłożone właściwemu organowi i właściwy organ sprawdził zgodność z art. 25 ust. 2. Artykuł 30 Sankcje w przypadku fałszywej deklaracji dostaw Jeśli w trakcie kontroli zostanie ujawnione, że deklaracja przewidziana w art. 27 ust. 2 została sfałszowana, wnioskodawca nie będzie już kwalifikować się do otrzymania pomocy. Jeżeli pomoc została już wypłacona, zostanie ona odzyskana zgodnie z przepisami art. 73 rozporządzenia (WE) nr 796/2004. W przypadku upraw innych niż uprawy jednoroczne, płatności już dokonane będą podlegały zwrotowi do ostatniej kwalifikującej się płatności. SEKCJA 6 Obowiązki odbiorców i pierwszych przetwórców Artykuł 31 Zabezpieczenia 1. Odbiorcy lub pierwsi przetwórcy składają u właściwych organów zabezpieczenie przewidziane w ust. 2 do dnia upływu terminu zmian wniosków o płatności na dany rok w zainteresowanym państwie członkowskim, jak przewidziano w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 796/2004. Państwa członkowskie mogą jednak odstąpić od wymogu złożenia zabezpieczenia na warunkach ustanowionych w art. 5 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2220/85 (6). 2. Zabezpieczenia, które należy wnieść w odniesieniu do każdego surowca, oblicza się poprzez pomnożenie sumy wszystkich areałów objętych umową podpisaną przez danego odbiorcę lub pierwszego przetwórcę i wykorzystywanych do produkcji tego surowca, przez kwotę 60 EUR na hektar. 3. Jednak w przypadku upraw innych niż uprawy jednoroczne zabezpieczenia wnosi się jedynie w odniesieniu do roku pierwszych zbiorów i są one ważne w kolejnych latach obowiązywania umowy. 4. Jeżeli w umowach wprowadzane są zmiany zgodnie z art. 28, złożone zabezpieczenia ulegają odpowiedniej korekcie. 5. Bez uszczerbku dla art. 20 do 24 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85, jeżeli zabezpieczenie zostało złożone przez odbiorcę, to zostanie ono zwolnione po dostarczeniu przedmiotowego surowca pierwszemu przetwórcy, pod warunkiem że właściwy organ, któremu podlega odbiorca, dysponuje dowodem na to, że pierwszy przetwórca złożył równoważne zabezpieczenie we właściwym organie, któremu podlega. W przypadku pierwszego przetwarzania w państwie członkowskim stosującym przepisy art. 37 zabezpieczenie złożone przez odbiorcę zostanie zwolnione po dostarczeniu przedmiotowego surowca zatwierdzonemu pierwszemu przetwórcy. Artykuł 32 Wymagania podstawowe, pochodne i podporządkowane wobec odbiorców i przetwórców 1. Następujące zobowiązania stanowią wymagania podstawowe w rozumieniu art. 20 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85: a) zobowiązanie odbiorców do dostarczenia całkowitych ilości surowców pierwszym przetwórcom przewidziane w art. 27 ust. 4; b) zobowiązanie pierwszych przetwórców do przetworzenia co najmniej ilości surowców określonej zgodnie z art. 27 ust. 1 na produkty końcowe określone w umowie; c) zobowiązanie pierwszych przetwórców odnoszące się do wartości gospodarczej produktów energetycznych uzyskanych w drodze przetwarzania surowców określonej w art. 24 ust. 6. 2. Zobowiązanie pierwszych przetwórców do przetworzenia surowców do dnia 31 lipca drugiego roku po roku zbiorów stanowi zobowiązanie pochodne w rozumieniu art. 20 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85. 3. Następujące zobowiązania stanowią wymagania podporządkowane w rozumieniu art. 20 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85: a) w stosunku do odbiorców lub pierwszych przetwórców: i) zobowiązanie przyjęcia dostaw odpowiednich ilości surowców dostarczanych przez wnioskodawców zgodnie z art. 27 ust. 3; ii) zobowiązanie podpisania oświadczenia dotyczącego dostaw, o którym mowa w art. 27 ust. 2; b) w stosunku do pierwszych przetwórców, w stosownych przypadkach, zobowiązanie złożenia zabezpieczenia w terminie określonym w art. 31 ust. 1. 4. W drodze odstępstwa od art. 20 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85, zobowiązanie odbiorcy lub pierwszego przetwórcy do zgody na przeprowadzane przez właściwe organy kontrole na miejscu lub do ich ułatwiania lub zobowiązanie dostarczania dokumentacji, o których mowa w art. 38 niniejszego rozporządzenia, stanowi wymaganie podstawowe. SEKCJA 7 Przepisy szczególne mające zastosowanie do używania surowców w gospodarstwie Artykuł 33 Używanie surowców w gospodarstwie 1. Bez uszczerbku dla art. 25 ust. 1 państwa członkowskie mogą zezwolić wnioskodawcom na: a) wykorzystywanie zebranych drzewostanów leśnych o krótkim okresie zalesienia, objętych kodem CN ex 0602 90 41, bądź wszelkich zbóż lub nasion oleistych objętych kodami CN 1201 00 90, 1205 10 90, 1205 90 00, 1206 00 91 i 1206 00 99: i) jako paliwa do ogrzewania gospodarstw rolnych wnioskodawców; ii) do produkcji w gospodarstwie rolnym wnioskodawcy energii bądź biopaliw; b) przetwarzanie wszystkich surowców zebranych w gospodarstwie wnioskodawcy na biogaz objęty kodem CN 2711 29 00. 2. Tam, gdzie ma zastosowanie ust. 1 niniejszego artykułu, nie stosuje się art. 25. Na poparcie pojedynczego wniosku i w terminie określonym w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 wnioskodawcy przedstawiają właściwym organom pisemną deklarację zawierającą co najmniej następujące informacje: a) gatunki wszystkich przedmiotowych surowców i areał obsadzony każdym gatunkiem; b) w stosownych przypadkach, wskazanie roku, w którym przewidziane są pierwsze zbiory; c) zobowiązanie wnioskodawcy do wykorzystania lub bezpośredniego przetworzenia surowca objętego deklaracją zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu i art. 24 ust. 1 oraz w terminie ustalonym przez państwa członkowskie, lecz nie później niż do dnia 31 lipca drugiego roku po roku zbiorów; d) zamierzone ostateczne przeznaczenie surowca i opis techniczny przewidywanego przetworzenia. 3. O ile przepisy niniejszej sekcji nie stanowią inaczej, przepisy niniejszego rozdziału mają zastosowanie do zainteresowanych rolników. Artykuł 34 Ilości surowców do wykorzystania w gospodarstwie 1. Wnioskodawcy używają w gospodarstwie: a) surowca w ilości co najmniej równej plonom reprezentatywnym, o których mowa w art. 26; lub b) w odniesieniu do surowca, dla którego nie ustanowiono plonów reprezentatywnych, całkowitej ilości zebranych surowców. Państwa członkowskie wprowadzają odpowiednie środki kontroli, aby zapewnić zgodność ze zobowiązaniem przewidzianym w ust. 1 lit. b). 2. W terminie, który zostanie ustalony przez państwa członkowskie, wnioskodawcy przedkładają właściwym organom deklarację zbiorów zawierającą co najmniej następujące informacje: a) datę zbiorów; b) ilości zebranych surowców. 3. W przypadku wystąpienia wyjątkowych okoliczności lub zdarzenia siły wyższej przewidzianych w art. 40 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wnioskodawca może, zgodnie art. 72 rozporządzenia (WE) nr 796/2004, poinformować właściwy organ, że nie będzie w stanie zebrać lub wykorzystać wszystkich lub części surowców, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. Właściwy organ może po otrzymaniu wystarczających dowodów na wystąpienie takich wyjątkowych okoliczności pozwolić na zmianę ilości, które mają być wykorzystane w gospodarstwie. Artykuł 35 Kontrole Bez uszczerbku dla kontroli przewidzianych w art. 24 i 26 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 i art. 37 ust. 4 do art. 37 ust. 6 niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie stosujące art. 33 ust. 1 niniejszego rozporządzenia wprowadzają odpowiednie środki kontroli w celu zapewnienia: a) zbiorów odpowiednich ilości surowców zgodnie z art. 34. Takie środki kontroli obejmują co najmniej następujące elementy: i) kontrolę administracyjną pod względem zgodności z art. 34 w odniesieniu do zebranych ilości; ii) kontrole na miejscu przynajmniej 10 % gospodarstw w celu sprawdzenia zebranej ilości zadeklarowanej przez wnioskodawcę zgodnie z art. 34 ust. 2; b) kontrolę bezpośredniego wykorzystania w gospodarstwie lub przetworzenia na biogaz objęty kodem CN 2711 29 00 surowców, o których mowa w lit. a). Artykuł 36 Płatności 1. Bez uszczerbku dla obniżek i wyłączeń ustanowionych w art. 51 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 i ust. 2 niniejszego artykułu, wypłacenie wnioskodawcom kwoty pomocy dokonywane jest po spełnieniu następujących warunków: a) zebrano wymaganą ilość surowców zgodnie z art. 34; b) przedłożono właściwym organom oświadczenie przewidziane w art. 33 ust. 2 i art. 34 ust. 2; c) właściwe organy przeprowadziły kontrole przewidziane w art. 35 lit. a). 2. Bez uszczerbku dla art. 40 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wnioskodawca nie będzie się kwalifikował do otrzymania pomocy, jeśli zostanie ujawnione, że celowo złożył fałszywą deklarację zbiorów, o której mowa w art. 34 ust. 2 niniejszego rozporządzenia. Jeżeli pomoc została już wypłacona, zostanie ona odzyskana zgodnie z art. 73 rozporządzenia (WE) nr 796/2004. Jeśli surowce nie zostaną przetworzone na produkty energetyczne w terminie, o którym mowa w art. 33 ust. 2 lit. c), pomoc wypłacona na przedmiotowe zbiory zostanie odzyskana zgodnie z art. 73 rozporządzenia (WE) nr 796/2004, a rolnik zostanie wykluczony z pomocy na rośliny energetyczne na następny rok. Artykuł 36a Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o stosowaniu niniejszej sekcji od dnia 1 stycznia 2008 r. SEKCJA 8 Fakultatywny system zatwierdzania Artykuł 37 Fakultatywny system zatwierdzania 1. W drodze odstępstwa od art. 31 państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o ustanowieniu systemu zatwierdzania odbiorców i pierwszych przetwórców (zwanych dalej »zatwierdzonymi podmiotami gospodarczymi«). Państwa członkowskie publikują decyzję, o której mowa w ust. 1, do dnia 1 listopada roku poprzedzającego jej stosowanie. Jednak w odniesieniu do roku 2007 państwa członkowskie publikują swoją decyzję do dnia 1 marca 2007 r. O ile przepisy niniejszej sekcji nie stanowią inaczej, przepisy niniejszego rozdziału mają zastosowanie do państw członkowskich, które podjęły decyzję o stosowaniu ust. 1. 2. Państwo członkowskie, które podjęło decyzję o stosowaniu ust. 1, przyjmuje niezbędne przepisy i podejmuje niezbędne działania, aby zapewnić zgodność z przepisami niniejszego rozdziału. W szczególności państwa członkowskie ustanawiają warunki zatwierdzania podmiotów gospodarczych, zapewniając spełnienie przynajmniej następujących kryteriów: a) w odniesieniu do odbiorców: i) posiadanie możliwości administracyjnych pozwalających na prowadzenie działalności odbiorcy i prowadzenie ewidencji, o której mowa w art. 38; ii) posiadanie stosunków umownych na dostawę surowców z przynajmniej jednym przetwórcą lub prowadzenie działalności handlowej przez wystarczająco długi czas; b) w odniesieniu do pierwszych przetwórców: i) posiadanie możliwości administracyjnych pozwalających na prowadzenie działalności pierwszego przetwórcy i prowadzenie ewidencji, o której mowa w art. 38; ii) posiadanie odpowiednich możliwości produkcyjnych pozwalających na wytwarzanie przynajmniej jednego z produktów energetycznych, o których mowa w art. 24 ust. 1. 3. Państwa członkowskie ustanawiają procedurę kontroli zatwierdzeń zatwierdzonych podmiotów gospodarczych przed opublikowaniem wykazu, o którym mowa w ust. 6. 4. Państwa członkowskie nakładają odpowiednie kary w przypadku stwierdzenia, że zatwierdzony podmiot gospodarczy nie spełnia zobowiązań ustanowionych w niniejszym rozdziale lub krajowych przepisów przyjętych na jego podstawie, lub jeśli odbiorca lub pierwszy przetwórca nie zgadza się na przeprowadzenie lub ułatwienie kontroli na miejscu przeprowadzanych przez właściwe organy i/lub nie dostarcza informacji, o których mowa w art. 38. Stawkę kar oblicza się w zależności od wagi naruszenia i proporcjonalnie do utraconego zabezpieczenia z tytułu niezgodności z wymogami ustanowionymi w art. 32. 5. Jeśli zatwierdzony podmiot gospodarczy w wyniku poważnego zaniedbania określonego przez państwo członkowskie narusza przepisy niniejszego rozdziału lub przepisy krajowe, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o wycofaniu zatwierdzenia na okres przez nie określony. 6. Przed dniem 15 grudnia roku poprzedzającego rok, w odniesieniu do którego przyznawana jest pomoc, państwa członkowskie publikują wykaz zatwierdzonych odbiorców i pierwszych przetwórców. Jednak w przypadku pomocy przyznawanej na rok 2007 wykaz zatwierdzonych odbiorców i pierwszych przetwórców zostanie opublikowany najpóźniej do dnia 15 kwietnia 2007 r. 7. Jeśli państwo członkowskie zdecydowało się na stosowanie ust. 1, pomoc będzie wypłacana jedynie wnioskodawcom, którzy zawarli umowy z zatwierdzonymi odbiorcami lub przetwórcami. SEKCJA 9 Kontrole Artykuł 38 Prowadzenie ewidencji 1. Właściwy organ państwa członkowskiego określa szczegółowo rejestry, które będą prowadzili odbiorcy, przetwórcy lub wnioskodawcy, o których mowa w art. 33 ust. 1, oraz określa – co najmniej miesięczną – częstotliwość wpisów. 2. W odniesieniu do przetwórców takie wpisy obejmują co najmniej następujące informacje: a) ilości różnych surowców zakupionych z zamiarem przetworzenia; b) ilości przetworzonych surowców oraz ilości i rodzaje produktów końcowych, podobnych i ubocznych uzyskanych z tych surowców; c) straty podczas procesu przetwarzania; d) zniszczone ilości oraz przyczyny takiego zniszczenia; e) ilości i rodzaje produktów sprzedanych bądź przekazanych przez przetwórcę oraz uzyskane ceny; f) o ile dotyczy, nazwy i adresy kolejnych przetwórców. 3. W odniesieniu do odbiorców takie wpisy obejmują co najmniej następujące informacje: a) ilości wszystkich surowców zakupionych oraz sprzedanych do przetwarzania w ramach tego systemu; b) nazwy i adresy pierwszych przetwórców. 4. W przypadku wnioskodawców, o których mowa w art. 33 ust. 1, ewidencja obejmuje przynajmniej ewidencję towarową pozwalającą na identyfikowalność zbiorów i przetwarzania w gospodarstwie. 5. Właściwy organ odbiorcy lub pierwszego przetwórcy sprawdza, czy przedstawiona umowa jest zgodna z warunkami ustanowionymi w art. 24 ust. 1. W przypadku gdy warunki te nie są spełnione, powiadamiane są właściwe organy wnioskodawcy. 6. Celem obliczenia wartości ekonomicznej produktów wymienionych w art. 24 ust. 6 zainteresowane właściwe organy na podstawie informacji wymienionych w art. 2 ust. 2 dokonują porównania sumy wartości wszystkich produktów energetycznych z sumą wartości wszystkich pozostałych produktów przeznaczonych do innego użytku, a uzyskanych w drodze tego samego procesu przetwarzania. Każda wartość równa się odpowiedniej ilości pomnożonej przez średnią cen loco fabryka zarejestrowanych w trakcie poprzedniego roku gospodarczego. W przypadku gdy te ceny nie są dostępne, właściwy organ określa właściwe ceny, w szczególności na podstawie informacji, o których mowa w art. 39 ust. 1. Artykuł 39 Kontrole przetwarzania 1. Pierwsi przetwórcy przekazują właściwym organom niezbędne informacje dotyczące przedmiotowych etapów przetwarzania, w szczególności w odniesieniu do cen i technicznych współczynników przetwarzania wykorzystywanych do określenia ilości produktów końcowych, które mogą zostać uzyskane. 2. Właściwe organy państw członkowskich, w których znajdują się odbiorcy, przeprowadzają kontrole na terenie przedsiębiorstw co najmniej 25 % odbiorców mających siedzibę na terytorium tych państw członkowskich, wybranych na podstawie analizy ryzyka. Takie kontrole obejmują fizyczną kontrolę zapasów i dokumentów handlowych celem sprawdzenia zgodności między zakupami surowców a odnośnymi dostawami oraz zgodności z wymaganiami podstawowymi, pochodnymi i podporządkowanymi ustanowionymi w art. 32. 3. Właściwe organy państw członkowskich, w których ma miejsce przetwarzanie, przeprowadzają kontrolę przestrzegania przepisów art. 24 ust. 1 oraz podstawowych, pochodnych i podporządkowanych wymagań ustanowionych w art. 32 ust. 2 na terenie przedsiębiorstw co najmniej 25 % przetwórców mających siedzibę na terytorium tych państw członkowskich, wybranych na podstawie analizy ryzyka. Kontrole te obejmują co najmniej następujące czynności: a) porównanie sumy wartości wszystkich produktów energetycznych z sumą wartości wszystkich pozostałych produktów przeznaczonych na inne cele i powstałych w wyniku tego samego procesu przetwarzania; b) analizę systemu produkcji przetwórcy, obejmującą kontrole fizyczne i badanie dokumentów handlowych celem sprawdzenia zgodności między dostawami surowców, produktami końcowymi, produktami podobnymi oraz produktami ubocznymi. Do celów kontroli opisanych w akapicie pierwszym lit. b) właściwe organy opierają się zwłaszcza na współczynnikach technicznych procesu przetwarzania przedmiotowych surowców. Jeżeli w prawodawstwie wspólnotowym istnieją takie współczynniki dla wywozu, to mają one zastosowanie. W przypadku gdy w prawodawstwie wspólnotowym nie występują takie współczynniki, ale istnieją inne, to należy je stosować. We wszystkich innych przypadkach kontrola opiera się głównie na współczynnikach ogólnie przyjętych przez przedmiotową branżę przetwórczą. 4. W przypadku procesów przetwórczych wymienionych w art. 33 ust. 1 kontrole będą przeprowadzane u 10 % wnioskodawców wybranych na podstawie analizy ryzyka z uwzględnieniem następujących czynników: a) kwot pomocy; b) rodzaju produkcji zadeklarowanej w odniesieniu do przetwarzania, w szczególności upraw innych niż uprawy jednoroczne; c) liczby działek rolnych; d) zmian odnotowanych w stosunku do roku poprzedniego; e) wyników kontroli przeprowadzonych w ciągu poprzednich lat; f) pozostałych parametrów, które zostaną zdefiniowane przez państwa członkowskie na podstawie reprezentatywności złożonych deklaracji. 5. Kontrole, o których mowa w ust. 4, obejmują co najmniej: a) porównanie sumy wartości wszystkich produktów energetycznych z sumą wartości wszystkich pozostałych produktów przeznaczonych na inne cele i otrzymanych w wyniku tego samego procesu przetwarzania; b) obecność urządzeń do wykorzystywania lub przetwarzania surowców w gospodarstwie. 6. Gdy kontrole, o których mowa w ust. 4, wykazują nieprawidłowości, właściwe organy przeprowadzają dodatkowe kontrole w trakcie roku i konsekwentnie zwiększają odsetek wnioskodawców poddanych kontroli na miejscu w następnym roku zgodnie z art. 26 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 796/2004. 7. Jeżeli postanowiono, że niektóre elementy kontroli opisanej w ust. 2, 3 i 4 mogą być realizowane na zasadzie kontroli próbki, to taka próbka musi gwarantować wiarygodny i reprezentatywny poziom kontroli. 8. Każda kontrola na miejscu będzie przedmiotem sprawozdania z kontroli, podpisanego przez inspektora, z podaniem szczegółów na temat przeprowadzonych kontroli. W sprawozdaniu należy w szczególności zamieścić następujące dane: a) datę kontroli; b) osoby obecne w trakcie kontroli; c) kontrolowany okres; d) zastosowane techniki kontroli, w tym, w stosownych przypadkach, odesłania do metod pobierania próbek; e) wyniki kontroli. Artykuł 40 Środki dodatkowe i pomoc wzajemna 1. Państwa członkowskie uruchamiają wszelkie inne środki wymagane do właściwego zastosowania niniejszego rozdziału i udzielają sobie nawzajem pomocy niezbędnej przy kontrolach prowadzonych na mocy niniejszego rozdziału. Jeżeli odpowiednie obniżki i wyłączenia nie są przewidziane w niniejszym rozdziale, to państwa członkowskie mogą nałożyć odpowiednie krajowe sankcje na podmioty związane z przyznawaniem pomocy. 2. W miarę potrzeb lub zależnie od wymagań określonych w niniejszym rozdziale, państwa członkowskie udzielają sobie wzajemnie pomocy celem zapewnienia skutecznych kontroli oraz autentyczności składanych dokumentów i dokładności wymienianych danych, które mają być poddawane weryfikacji.