ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 333/114

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/2411

z dnia 18 grudnia 2015 r.

określające ilości, jakie należy dodać do ilości ustalonej dla podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2016 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 1384/2007 na mięso drobiowe pochodzące z Izraela

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188 ust. 2 i 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1384/2007 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów z sektora mięsa drobiowego pochodzących z Izraela.

(2) Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz, złożonymi w okresie od dnia 1 grudnia do dnia 7 grudnia 2015 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2016 r. są mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonej dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu,

(3) W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1384/2007 i które dodaje się do podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2016 r., są wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2015 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Jerzy PLEWA Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1384/2007 z dnia 26 listopada 2007 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2398/96 w odniesieniu do otwarcia i zarządzania niektórymi kontyngentami na przywóz do Wspólnoty produktów z sektora mięsa drobiowego pochodzących z Izraela (Dz.U. L 309 z 27.11.2007, s. 40).
139P

Na podstawie dokumentu Disclosure Initiative (Amendments to IAS 1), opublikowanego w grudniu 2014 r., zmieniono paragrafy 10, 31, 54–55, 82 A, 85, 113–114, 117, 119 i 122, dodano paragrafy 30 A, 55 A i 85 A–85B oraz usunięto paragrafy 115 i 120. Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do okresów rocznych rozpoczynających się 1 stycznia 2016 r. i później. Wcześniejsze zastosowanie jest dozwolone. Jednostki nie są zobowiązane do ujawniania informacji wymaganych zgodnie z paragrafami 28–30 MSR 8 w odniesieniu do tych zmian.
(2)

Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz, złożonymi w okresie od dnia 1 grudnia do 7 grudnia 2015 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2016 r. są mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonych dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 333/116

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/2412

z dnia 18 grudnia 2015 r.

określające ilości, jakie należy dodać do ilości ustalonej dla podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2016 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 442/2009 w sektorze wieprzowiny

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188 ust. 2 i 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 442/2009 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów w sektorze wieprzowiny. Kontyngenty określone w części B załącznika I do wspomnianego rozporządzenia są administrowane zgodnie z metodą równoczesnego analizowania wniosków.

(2) Ilości objęte wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz złożonymi w okresie od dnia 1 grudnia do dnia 7 grudnia 2015 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2016 r., są mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonej dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu.

(3) W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków o pozwolenie na przywóz na podstawie rozporządzenia (WE) nr 442/2009 i które należy dodać do podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2016 r., określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2015 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Jerzy PLEWA Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 442/2009 z dnia 27 maja 2009 r. w sprawie otwarcia kontyngentów taryfowych w sektorze wieprzowiny oraz administrowania nimi (Dz.U. L 129 z 28.5.2009, s. 13).
(1)

Decyzją Rady 2014/668/UE (2) wydano zgodę na podpisanie, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowe stosowanie Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony (3) („układ”) w odniesieniu do niektórych postanowień tego układu. W art. 29 ust. 1 układu postanowiono, że cła na przywóz towarów pochodzących z Ukrainy muszą zostać obniżone lub zniesione zgodnie z załącznikiem I-A do tytułu IV rozdział 1 tego układu. W dodatku do wspomnianego załącznika wymieniono kontyngenty taryfowe na przywóz niektórych towarów pochodzących z Ukrainy, w tym produktów rolnych objętych zakresem rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
(4)

Rozporządzenie (WE) nr 1215/2009 przewiduje utworzenie globalnego kontyngentu na przywóz do Unii wina zgodnie z kodami Nomenklatury scalonej (CN) 2204 21 93 do 2204 21 98 i 2204 29 93 do 2204 29 98. Kontyngent ten jest dostępny dla wszystkich krajów i terytoriów Bałkanów Zachodnich po wyczerpaniu ich indywidualnych kontyngentów na wino, określonych w ich dwustronnych układach o stabilizacji i stowarzyszeniu, z wyjątkiem Czarnogóry. Protokół w sprawie wina uzgodniony z Czarnogórą zawiera kontyngent na wino wyłącznie dla produktów objętych kodami CN ex 2204 10 i ex 2204 21, którego Czarnogóra nie była w stanie wypełnić. Uniemożliwia to Czarnogórze korzystanie z kontyngentu bezcłowego na wina w odniesieniu do produktów nieobjętych jej układem o stabilizacji i stowarzyszeniu. W celu zapewnienia, aby wszystkie zainteresowane kraje i terytoria Bałkanów Zachodnich korzystały z równego traktowania, należy zapewnić również Czarnogórze możliwość korzystania z globalnego kontyngentu na wino na produkty objęte kodem CN 2204 29 bez konieczności wyczerpania jej indywidualnego kontyngentu.
Artykuł ze stali w kształcie litery „T”. Średnica zewnętrzna ramion wynosi 23 mm, zaś największa średnica środkowej części artykułu wynosi 40 mm. Jego boczne końce są zakończone skośnie i nadają się do spawania doczołowego, a jego trzeci koniec jest gwintowany od wewnątrz. Boczne końce mają być wspawane między panele grzejnika. Trzeci koniec jest używany do zainstalowania albo zaworu odpowietrzającego, albo zaworu regulacyjnego, albo do połączenia grzejnika z rurą, która łączy go na przykład z kotłem. Zob. ilustracja. (1)

7307 93 19
Używany, kompaktowy sportowo-użytkowy pojazd silnikowy (SUV) z napędem na cztery koła, z silnikiem wysokoprężnym o pojemności skokowej 2 000 cm3, pięciobiegową ręczną skrzynię biegów oraz jednym biegiem wstecznym. Jego całkowita masa brutto wynosi w przybliżeniu 2 330 kg; jego całkowita ładowność wynosi w przybliżeniu 700 kg. Ma on jedną, zintegrowaną przestrzeń do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Kabina ma jeden rząd z dwoma siedzeniami (włącznie z siedzeniem kierowcy) oraz pięcioro drzwi z panelami okiennymi (drzwi tylne są drzwiami typu uchylnego). Podłoga przestrzeni ładunkowej jest wyposażona w wykładzinę podłogową; całe wnętrze pojazdu ma tapicerkę na bokach i dachu. Jest on wyposażony w mechanizm podnoszenia i opuszczania zarówno przednich, jak i tylnych szyb bocznych. Pojazd jest przystosowany do przewozu towarów poprzez usunięcie drugiego rzędu siedzeń, zakrycie punktów kotwiących do mocowania tylnych siedzeń i pasów bezpieczeństwa oraz oddzielenie kabiny barierą siatkową. Punkty kotwiące do mocowania tylnych siedzeń i pasów bezpieczeństwa nie zostały usunięte lub na trwałe stały się bezużyteczne.

8703 32 90
(7)

Jeżeli chodzi o domniemany brak zgodności z przepisami art. 2 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 510/2006, zastąpionego przez art. 5 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, w odniesieniu do wyznaczenia obszaru geograficznego, tj. zarzutu, że produkt nie pochodzi z określonego miejsca, regionu lub kraju lub że wprowadzono konsumenta w błąd, nie stwierdzono żadnego oczywistego błędu. Jeśli chodzi o zarzucane uchybienie dotyczące stosowania nazwy państwa, które zostało dopuszczone w wyjątkowych przypadkach, „Kranjska” nie jest nazwą państwa, ale (dawnego) regionu. Ponadto w rozporządzeniu (UE) nr 1151/2012 w odniesieniu do chronionych oznaczeń geograficznych nie przewiduje się stosowania nazwy kraju wyłącznie w wyjątkowych przypadkach. Jeśli chodzi o zarzut, że obszar geograficzny nie ma naturalnych cech odróżniających go od obszarów sąsiadujących, nie ma potrzeby oceny zasadności tego zarzutu, gdyż nie jest to wymagane rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.
(5)

Wspomniane gwarancje finansowe są odpowiednie jedynie wówczas, gdy są konieczne do osiągnięcia celu, jakim jest upewnienie zarządcy infrastruktury co do przyszłych przychodów i wykorzystania infrastruktury. Potrzebę gwarancji finansowych dodatkowo ogranicza fakt, że zarządcy infrastruktury mogą opierać się na wynikach monitorowania i kontroli kondycji finansowej przedsiębiorstw kolejowych, które to monitorowanie i kontrole prowadzone są w ramach procedury przyznawania licencji tym przedsiębiorstwom zgodnie z przepisami rozdziału III dyrektywy 2012/34/UE, a w szczególności art. 20 tej dyrektywy.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 i art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 oświadczenia zdrowotne muszą się opierać na ogólnie przyjętych dowodach naukowych. Zezwolenie może również zgodnie z prawem zostać wstrzymane, jeśli oświadczenia zdrowotne nie spełniają innych ogólnych i szczegółowych wymagań rozporządzenia (WE) nr 1924/2006, nawet w przypadku pozytywnej oceny naukowej dokonanej przez Urząd. Nie należy stosować oświadczeń zdrowotnych niezgodnych z ogólnie przyjętymi zasadami żywieniowymi i zdrowotnymi. Urząd stwierdził, że wykazano związek przyczynowo-skutkowy między spożywaniem glukozy a wpływem na metabolizm energetyczny. Stosowanie takiego oświadczenia zdrowotnego mogłoby jednak nieść ze sobą sprzeczne i niejasne przesłanie dla konsumentów, ponieważ zachęcałoby do spożywania cukrów, w odniesieniu do których na podstawie powszechnie przyjętych zaleceń naukowych organy krajowe i międzynarodowe informują konsumentów, że ich spożycie powinno zostać zmniejszone. W związku z powyższym oświadczenie to nie jest zgodne z art. 3 akapit drugi lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1924/2006, który przewiduje, że stosowanie oświadczeń nie może być niejednoznaczne lub wprowadzające w błąd. Ponadto nawet gdyby to oświadczenie zdrowotne miało być dopuszczone tylko w szczególnych warunkach użycia lub uzupełnione dodatkowymi stwierdzeniami lub ostrzeżeniami, nie byłoby to wystarczające, by zmniejszyć dezorientację konsumentów, i w związku z tym nie należy udzielić zezwolenia na stosowanie przedmiotowych oświadczeń.
(1)

Przepisy rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 przewidują, że zabronione jest stosowanie oświadczeń zdrowotnych dotyczących żywności, chyba że Komisja udzieliła zezwolenia na takie oświadczenia zgodnie z tym rozporządzeniem i zostały one włączone do wykazu dozwolonych oświadczeń.
(1)

Art. 11 ust. 3 oraz sekcja E część II pkt 2 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 wymagają, aby agencja ratingowa ujawniała ESMA raz do roku wykaz opłat pobieranych od każdego klienta za poszczególne ratingi kredytowe oraz wszelkie usługi pomocnicze, a także politykę cenową, w tym strukturę opłat i kryteria ustalania cen w odniesieniu do ratingów kredytowych różnych klas aktywów. Zasadnicze znaczenie ma określenie szczegółów technicznych dotyczących zgłaszanych treści oraz formatu wykorzystywanego przez agencje ratingowe w celu spełnienia przez nie obowiązków i umożliwienia ESMA wykonywania uprawnień w zakresie bieżącego nadzoru.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 16/27

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/99

z dnia 20 stycznia 2015 r.

zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [„Arroz de Valencia”/„Arròs de València” (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje,

(1) Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Hiszpanii o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Arroz de Valencia”/„Arròs de València” zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1971/2001 (2).

(2) Ponieważ proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3).

(3) Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Arroz de Valencia”/„Arròs de València” (ChNP).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 20 stycznia 2015 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Phil HOGAN Członek Komisji

(1) Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1971/2001 z dnia 9 października 2001 r. uzupełniające Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2400/96 w sprawie wpisu niektórych nazw do „Rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych” przewidzianego w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2081/92 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia dla produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 269 z 10.10.2001, s. 5).

(3) Dz.U. C 277 z 22.8.2014, s. 6.
(14)

Sytuacja, w której, z jednej strony, na mocy rozporządzenia (UE) nr 806/2014 składki są obliczane na podstawie jednolitego poziomu docelowego, i w której, z drugiej strony, na mocy Umowy pokrycie pewnych ryzyk, które są ze sobą powiązane w ramach krajowego sektora bankowego w okresie przejściowym, do którego ona się odnosi, będzie uwspólniane jedynie stopniowo, może mieć skutki dla tego, jak postrzegane są na rynku pewne instytucje, a co za tym idzie dla ich sytuacji finansowej w rozumieniu art. 103 ust. 7 lit. c) dyrektywy 2014/59/UE, co może mieć wpływ na ich profil ryzyka. Ponadto system tymczasowo oparty na pulach może globalnie wpłynąć na relatywne znaczenie instytucji dla stabilności systemu finansowego lub gospodarki, o czym mowa w art. 103 ust. 7 lit. g) dyrektywy 2014/59/UE. Znaczenie instytucji dla stabilności systemu finansowego lub gospodarki należy określać w odniesieniu do, odpowiednio, państwa członkowskiego, w którym dana instytucja jest zlokalizowana (tj. oczekiwana strata w odniesieniu do części puli, która nie została jeszcze uwspólniona) oraz unii bankowej jako całości (tj. oczekiwana strata w odniesieniu do części puli, która została już uwspólniona). Sprawiłoby to, że składka skorygowana o ryzyko będzie współmierna do oczekiwanego wykorzystania nieuwspólnionych środków finansowych z odnośnej puli w okresie przejściowym.
(9)

Do celów obliczania podstawowej składki rocznej podmiotu należącego do grupy, zobowiązania ogółem, które należy uwzględnić, nie powinny obejmować zobowiązań wynikających z jakichkolwiek umów, które dany podmiot należący do grupy zawarł z jakimkolwiek innym podmiotem należącym do tej samej grupy. Wyłączenie to powinno jednak być możliwe wyłącznie w przypadku, gdy każdy z podmiotów należących do grupy ma siedzibę w Unii, jest w pełni objęty tym samym nadzorem skonsolidowanym, podlega odpowiednim scentralizowanym procedurom oceny, pomiaru i kontroli ryzyka oraz jeżeli nie istnieją obecnie i nie są przewidywane w przyszłości istotne przeszkody praktyczne lub prawne w odniesieniu do szybkiej spłaty stosownych zobowiązań w terminie ich wymagalności. Powinno to zapobiec nieuwzględnianiu zobowiązań w podstawie obliczania składek w przypadku, gdy nie ma gwarancji, że ekspozycje z tytułu pożyczek wewnątrzgrupowych zostaną pokryte w sytuacji pogorszenia sytuacji finansowej grupy. Ponadto, aby uniknąć sytuacji, w której wyłączenie zobowiązań wewnątrzgrupowych prowadzi do przyznania korzyści podmiotom należącym do grupy, które korzystają z takiego wyłączenia, wyłączenie to nie powinno umożliwiać zainteresowanym instytucjom korzystania z uproszczonego systemu składek dostępnego dla małych instytucji, jeżeli — po wyłączeniu zobowiązań wewnątrzgrupowych — instytucja kwalifikowałaby się do systemu uproszczonego. Aby zapewnić równe warunki działania między podmiotami wchodzącymi w skład grupy a instytucjami, które są członkami tego samego instytucjonalnego systemu ochrony lub są trwale powiązane z tym samym organem centralnym, instytucje te powinny podlegać takiemu samemu traktowaniu.
(3)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 Włochy zgłosiły sprzeciw wobec tej rejestracji. Komisja przeanalizowała oświadczenie o sprzeciwie i uznała je za dopuszczalne w rozumieniu art. 10 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. Oświadczenie o sprzeciwie dotyczy możliwego zagrożenia dla istnienia produktu, który był zgodnie z prawem wprowadzany do obrotu przez okres co najmniej pięciu lat przed datą publikacji lub produktów objętych chronionym oznaczeniem geograficznym „Aceto Balsamico di Modena”; oświadczenie dotyczy również nieprzestrzegania przepisów w zakresie etykietowania dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji oraz reklamy środków spożywczych (4) oraz nieprzestrzegania przepisów szczegółowych mających zastosowanie do obrotu produktami winiarskimi ustanowionych rozporządzeniem (WE) nr Rady 1234/2007 (5) (zastąpionym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającym wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającym rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (6)).
(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie preparatu alfa-amylazy wytwarzanej przez Bacillus licheniformis (DSM 21564). Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie preparatu diklazurilu. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(8)

Sprzeciwiające się strony powoływały się również na przyczynę sprzeciwu przewidzianą w art. 10 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012: rejestracja proponowanej nazwy zagrażałaby istnieniu produktów, które były zgodnie z prawem wprowadzane do obrotu przez okres co najmniej pięciu lat przed datą publikacji przewidzianą w art. 50 ust. 2 lit. a) wspomnianego rozporządzenia. Zakaz wstępnego obgotowania, mrożenia i innych technik konserwacji przewidziany w specyfikacji i ujęty w pkt 3.6 jednolitego dokumentu miałby uniemożliwiać sprzeciwiającym się stronom wwozić i wprowadzać do obrotu „Focaccia di Recco col formaggio” w formie mrożonej.
(4)

W swojej opinii z dnia 1 lipca 2014 r. (4) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził, że w proponowanych warunkach stosowania preparat Lactobacillus acidophilus CECT 4529 nie ma szkodliwego wpływu na zdrowie zwierząt i ludzi ani na środowisko. Ponadto Urząd uznał, że stosowanie preparatu może przyczynić się do wzrostu nieśności oraz poprawy stosunku masy podawanej paszy do masy jaj. Uznał on, że wyniki te nie zależą od sposobu podania, pod warunkiem że ekspozycja na preparat w wodzie do pojenia jest taka sama dla równoważnej porcji paszy. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.
Urządzenie elektroniczne (tzw. serwer medialny) zawierające wbudowaną pamięć flash o pojemności 2 TB, dysk twardy o pojemności 4 TB oraz procesor MPEG dla różnych formatów wideo, zdjęć i audio. Urządzenie jest wyposażone między innymi w następujące interfejsy: — dwa miedziane porty przyjmujące 1Gbe (ang. Gigabit Ethernet) używane do odbioru, — dwa porty typu 10Gbe SFP (ang. Small Form-factor Pluggable) do strumieniowania, używane do transmisji, — dwa miedziane porty zarządzające 1Gbe pokryte miedzią, używane do zarządzania urządzeniem, — dwa porty USB. Urządzenie wykorzystuje następujące formaty mediów: — MPEG-2 TS i MPEG-4 (H.264), — Variable Bitrate (VBR) i Constant Bitrate (CBR), — High-Definition (HD) i Standard-Definiton (SD). Urządzenie jest w stanie dostarczać do 2 500 strumieni z prędkością 3,75 Mb/s. Urządzenie jest używane przez operatorów telewizji kablowych i internetowych do dystrybucji na żądanie multimedialnych produktów konsumentom. Produkty multimedialne, takie jak sekwencje wideo, zdjęcia, dane i dźwięk są wymieniane (odbierane i transmitowane) między serwerami medialnymi zainstalowanymi w sieciach dostawców. Urządzenie rejestruje odebraną zawartość i transmituje ją na żądanie przez strumienie OTT (ang. Over The Top Technology) do urządzeń końcowych klientów, na przykład do odbiorników telewizyjnych, maszyn do automatycznego przetwarzania danych, konsoli do gier lub telefonów komórkowych.

8525 60 00
(2)

Zgodnie z art. 15 ust. 2 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1177/2003 co roku przyjmuje się środki wykonawcze w celu określenia docelowych wtórnych obszarów i zmiennych, które mają być w danym roku uwzględnione w części przekrojowej EU-SILC. Należy zatem przyjąć środki wykonawcze określające docelowe wtórne zmienne i ich numery identyfikacyjne dla modułu za 2016 r. dotyczącego dostępu do usług.