ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(2)

Szereg państw członkowskich i osób zobowiązanych do przekazywania informacji właściwym organom państw członkowskich na podstawie dyrektywy 2011/16/UE zwróciło się o odroczenie niektórych terminów określonych w tej dyrektywie. Terminy te dotyczą automatycznej wymiany informacji o rachunkach finansowych, których beneficjenci są rezydentami do celów podatkowych w innym państwie członkowskim, a także o podlegających zgłoszeniu uzgodnieniach transgranicznych, które obejmują co najmniej jedną z cech rozpoznawczych określonych w załączniku IV do dyrektywy 2011/16/UE (zwanych dalej „podlegającymi zgłoszeniu uzgodnieniom transgranicznym”).
„1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 20 listopada 2021 r. Państwa członkowskie wprowadzają jednak w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do zapewnienia zgodności ze zmianami wprowadzonymi w załącznikach V i VI do dyrektywy 2000/54/WE, w zakresie w jakim dotyczą one czynnika biologicznego SARS-CoV-2, najpóźniej do dnia 24 listopada 2020 r.

Niezwłocznie przekazują Komisji tekst przepisów, o których mowa w akapicie pierwszym.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.”.
(1)

Zgodnie z art. 57 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/797 (2) oraz art. 33 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/798 (3) państwa członkowskie zobowiązane były do wprowadzenia w życie do dnia 16 czerwca 2019 r. przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania odpowiednich przepisów tych dyrektyw. Zgodnie z art. 57 ust. 2 dyrektywy (UE) 2016/797 i art. 33 ust. 2 dyrektywy (UE) 2016/798 państwa członkowskie miały jednak możliwość przedłużenia okresu transpozycji o rok.
a)

pkt 5.1.3 otrzymuje brzmienie: „5.1.3. Przepisy szczegółowe dotyczące pojazdów kategorii BE, C, CE, C1, C1E, D, DE, D1 i D1E Państwa członkowskie mogą zdecydować o nieodnotowywaniu w prawie jazdy upoważniającym do prowadzenia pojazdów kategorii BE, C, CE, C1, C1E, D, DE, D1 lub D1E ograniczenia dotyczącego pojazdów z przekładnią automatyczną, o którym mowa w pkt 5.1.2, gdy osoba ubiegająca się o prawo jazdy posiada już prawo jazdy uzyskane na pojeździe z ręczną przekładnią dla co najmniej jednej z następujących kategorii: B, BE, C, CE, C1, C1E, D, DE, D1 lub D1E, a także wykonała czynności opisane w pkt 8.4 podczas egzaminu umiejętności i zachowań.”;
(1)

Zgodnie z dyrektywą Rady 2006/112/WE (3) państwa członkowskie zwalniają z podatku od wartości dodanej (VAT) import towarów przez Unię, Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, Europejski Bank Centralny lub Europejski Bank Inwestycyjny lub przez organy utworzone przez Unię do których ma zastosowanie Protokół (nr 7) w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („protokół”), w granicach i na warunkach określonych w tym protokole i umowach dotyczących jego wykonania lub w porozumieniach dotyczących ich siedzib, w szczególności w zakresie, w jakim nie prowadzi to do zakłócenia konkurencji, oraz dostawy towarów i świadczenie usług na ich rzecz. Zwolnienie to jest jednak ściśle ograniczone do zakupów dokonywanych do użytku służbowego i nie obejmuje sytuacji, w których towary i usługi są nabywane przez organy Unii w celu reagowania na sytuację nadzwyczajną, jaką jest pandemia COVID-19, w szczególności gdy mają być udostępniane nieodpłatnie państwom członkowskim lub stronom trzecim, takim jak krajowe organy lub instytucje.
(9)

MDMB-4en-PINACA i 4F-MDMB-BICA nie mają w Unii – ani, jak się wydaje, nigdzie indziej – uznanego zastosowania medycznego u ludzi ani u zwierząt. Poza wykorzystywaniem tych substancji w analitycznych materiałach referencyjnych i w badaniach naukowych nic nie wskazuje na to, że mogą one być on stosowane do innych celów.
(5)

W przypadku niektórych odmian, które nie zostały dopuszczone do włączenia do Wspólnego Katalogu odmian gatunków roślin rolniczych lub roślin warzywnych, urzędowe badania rozpoczęły się przed dniem 1 stycznia 2022 r. zgodnie z zasadami protokołów CPVO lub wytycznych UPOV wymienionych w odpowiednim załączniku do dyrektywy 2003/90/WE lub dyrektywy 2003/91/WE w brzmieniu obowiązującym przed ich zmianą na mocy niniejszej dyrektywy. Aby nie zakłócać wspomnianych badań, państwa członkowskie powinny stosować w odniesieniu do nich przepisy krajowe transponujące dyrektywy 2003/90/WE i 2003/91/WE w brzmieniu obowiązującym przed ich zmianą na mocy niniejszej dyrektywy.
(1)

Dyrektywa 2011/65/UE nakłada na państwa członkowskie obowiązek zapewnienia, aby sprzęt elektryczny i elektroniczny wprowadzany do obrotu nie zawierał substancji niebezpiecznych wymienionych w załączniku II do tej dyrektywy. Ograniczenie to nie dotyczy określonych zastosowań objętych wyłączeniem wymienionych w załączniku III do tej dyrektywy.
„Artykuł 25

Ochrona danych

2. Do przetwarzania danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii na mocy niniejszej dyrektywy zastosowanie ma rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 (*3) . Jednak do celów prawidłowego stosowania niniejszej dyrektywy ogranicza się zakres obowiązków i praw przewidzianych w art. 15, art. 16 ust. 1 oraz w art. 17–21 rozporządzenia (UE) 2018/1725 w stopniu wymaganym w celu zabezpieczenia interesów, o których mowa w art. 25 ust. 1 lit. c) tego rozporządzenia.

5. Informacje przetwarzane zgodnie z niniejszą dyrektywą są zatrzymywane przez okres nie dłuższy niż jest to konieczne do osiągnięcia celów niniejszej dyrektywy, a w każdym razie zgodnie z krajowymi przepisami każdego administratora danych dotyczącymi przedawnienia.

6. Państwo członkowskie, w którym doszło do naruszenia ochrony danych, niezwłocznie zgłasza Komisji to naruszenie i wszelkie późniejsze działania naprawcze. Komisja niezwłocznie informuje wszystkie państwa członkowskie o naruszeniu ochrony danych, które zostało jej zgłoszone lub które jest jej znane, oraz o wszelkich działaniach naprawczych.

Każde państwo członkowskie może zawiesić wymianę informacji z państwem członkowskim (państwami członkowskimi), w którym doszło do naruszenia ochrony danych, powiadamiając o tym na piśmie Komisję i zainteresowane państwo (państwa) członkowskie. Takie zawieszenie ma skutek natychmiastowy.

Państwo (państwa) członkowskie, w którym doszło do naruszenia ochrony danych, bada, powstrzymuje naruszenie ochrony danych i podejmuje działania naprawcze oraz poprzez pisemne powiadomienie Komisji, występuje z wnioskiem o zawieszenie dostępu do CNN do celów niniejszej dyrektywy, jeżeli naruszenie ochrony danych nie może zostać niezwłocznie i odpowiednio powstrzymane. Na taki wniosek Komisja zawiesza dostęp do CCN tego państwa członkowskiego (tych państw członkowskich) do celów niniejszej dyrektywy.

Po zgłoszeniu przez państwo członkowskie, w którym doszło do naruszenia ochrony danych, o naprawieniu naruszenia ochrony danych, Komisja przywraca dostęp do CCN zainteresowanemu państwu członkowskiemu (zainteresowanym państwom członkowskim) do celów niniejszej dyrektywy. W przypadku gdy co najmniej jedno państwo członkowskie zwróci się do Komisji o wspólne sprawdzenie, czy działania naprawcze względem naruszenia ochrony danych były skuteczne, Komisja przywraca po sprawdzeniu dostęp do CCN takiemu zainteresowanemu państwu członkowskiemu (takim zainteresowanym państwom członkowskim) do celów niniejszej dyrektywy.

W przypadku gdy naruszenie ochrony danych dotyczy centralnej bazy danych lub CCN do celów niniejszej dyrektywy i gdy może to mieć potencjalnie wpływ na wymianę informacji między państwami członkowskimi za pośrednictwem CCN, Komisja bez zbędnej zwłoki informuje państwa członkowskie o naruszeniu ochrony danych i wszelkich podjętych działaniach naprawczych. Takie działania naprawcze mogą obejmować zawieszenie dostępu do centralnej bazy danych lub CCN do celów niniejszej dyrektywy do czasu naprawienia naruszenia ochrony danych.
1)

W załączniku I wprowadza się następujące zmiany: a) w pkt 2 przypis (*) do tabeli otrzymuje brzmienie: „(*) Na obszarach, gdzie obecność S. halepense lub S. bicolor subsp. drummondii stwarza szczególny problem w odniesieniu do zapylenia krzyżowego, zastosowanie mają następujące przepisy: a) uprawy służące do produkcji elitarnego materiału siewnego Sorghum bicolor subsp. bicolor lub jego mieszańców muszą być odizolowane nie mniej niż 800 m od wszelkich źródeł tych zanieczyszczających pyłków; b) uprawy służące do produkcji kwalifikowanego materiału siewnego Sorghum bicolor subsp. bicolor lub jego mieszańców muszą być odizolowane nie mniej niż 400 m od wszelkich źródeł tych zanieczyszczających pyłków.”; b) pkt 5 otrzymuje brzmienie: „5. Uprawy służące do produkcji kwalifikowanego materiału siewnego mieszańców Avena nuda, Avena sativa, Avena strigosa, Oryza sativa, Triticum aestivum subsp. aestivum, Triticum turgidum subsp. durum, Triticum aestivum subsp. spelta i samopylnego xTriticosecale oraz uprawy służące do produkcji kwalifikowanego materiału siewnego mieszańców Hordeum vulgare z zastosowaniem techniki innej niż cytoplazmatyczna męska sterylność (CMS). a) Uprawa odpowiada następującym normom dotyczącym odległości od sąsiednich źródeł pyłku, które mogą powodować niepożądane obce zapylenie: — minimalna odległość składnika żeńskiego wynosi 25 m od wszelkich innych odmian tego samego gatunku z wyjątkiem uprawy składnika męskiego, — odległość ta może nie być uwzględniana, jeśli istnieje wystarczające zabezpieczenie przed niepożądanym obcym zapyleniem; b) uprawa posiada wystarczającą tożsamość i czystość w zakresie cech składników. W przypadku gdy materiał siewny produkowany jest przy użyciu chemicznych czynników tworzenia mieszańców, uprawa spełnia następujące inne normy lub warunki: (i) minimalna czystość odmianowa każdego składnika wynosi: — dla Avena nuda, Avena sativa, Avena strigosa, Hordeum vulgare, Oryza sativa, Triticum aestivum subsp. aestivum, Triticum turgidum subsp. durum i Triticum aestivum subsp. spelta: 99,7 %, — dla samopylnego xTriticosecale: 99,0 %; (ii) minimalna cecha mieszańcowa musi wynosić 95 %. Procent cechy mieszańcowej określa się zgodnie z aktualnymi międzynarodowymi metodami, o ile takie istnieją. W przypadkach gdy cecha mieszańcowa jest ustalana podczas badania materiału siewnego przed kwalifikacją, nie jest konieczne określenie cechy mieszańcowej podczas inspekcji polowej.”; c) pkt 7 część B lit. a) otrzymuje brzmienie: „a) dla Avena nuda, Avena sativa, Avena strigosa, Hordeum vulgare, Oryza sativa, Phalaris canariensis, xTriticosecale, Triticum aestivum subsp. aestivum, Triticum turgidum subsp. durum, Triticum aestivum subsp. spelta, Secale cereale: jedną;”;
(23)

Unijne instytucje kredytowe podejmują działalność w zakresie obsługi kredytów w ramach swojej zwykłej działalności. Mają one takie same obowiązki zarówno w odniesieniu do umów o kredyt, które same sporządziły, jak i w odniesieniu do tych, które nabyły od innej instytucji kredytowej. Ponieważ podlegają one już regulacjom i nadzorowi, stosowanie niniejszej dyrektywy do ich działalności w zakresie obsługi kredytów lub nabywania kredytów oznaczałoby niepotrzebne powielanie kosztów zezwoleń i kosztów związanych z przestrzeganiem przepisów, a zatem nie są one objęte niniejszą dyrektywą. Niniejsza dyrektywa nie obejmuje też powierzania wykonywania czynności w zakresie obsługi kredytów stosowanego przez instytucje kredytowe na rzecz podmiotów obsługujących kredyty lub innych stron trzecich – zarówno w przypadku obsługiwanych, jak i nieobsługiwanych umów o kredyt – ponieważ instytucje kredytowe są już zobowiązane przestrzegać mających zastosowanie przepisów dotyczących powierzania wykonywania. Ponadto kredytodawcy, którzy nie są instytucjami kredytowymi, lecz mimo to podlegają nadzorowi ze strony właściwego organu państwa członkowskiego zgodnie z dyrektywą 2008/48/WE lub dyrektywą 2014/17/UE oraz podejmują działalność w zakresie obsługi kredytów udzielonych konsumentom w ramach swojej zwykłej działalności, nie są objęci niniejszą dyrektywą, gdy prowadzą w tym państwie członkowskim działalność w zakresie obsługi kredytów. Dodatkowo zakresem niniejszej dyrektywy nie powinni być też objęci zarządzający alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, spółki zarządzające i spółki inwestycyjne (pod warunkiem że spółka inwestycyjna nie wyznaczyła spółki zarządzającej), które uzyskały zezwolenie lub zostały zarejestrowane na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE (13) lub dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE (14). Istnieją ponadto zawody, które w ramach swojej działalności zawodowej podejmują działalność pomocniczą podobną do działalności w zakresie obsługi kredytu, a mianowicie notariusze, prawnicy i komornicy, którzy prowadzą swoją działalność zawodową zgodnie z prawem krajowym oraz zajmują się egzekwowaniem wiążących środków, a zatem państwa członkowskie powinny mieć możliwość wyłączenia tych zawodów ze stosowania niniejszej dyrektywy.
(18)

Aby ułatwić niezależną mobilność wewnątrz UE i działalność zawodową obywateli państw trzecich o wysokich kwalifikacjach, którzy korzystają z prawa do swobodnego przemieszczania się, należy zapewnić takim obywatelom państw trzecich dostęp do niebieskiej karty UE na takich samych zasadach jak każdemu innemu obywatelowi państwa trzeciego podlegającemu przepisom niniejszej dyrektywy. Uprawnienie to dotyczy osób korzystających z prawa do swobodnego przemieszczania się na podstawie powiązań rodzinnych z obywatelem Unii zgodnie z odpowiednim prawodawstwem i powinno mieć zastosowanie niezależnie od tego, czy dany obywatel Unii skorzystał z podstawowego prawa do swobodnego przemieszczania się i przebywania na terytorium państw członkowskich określonego w art. 21 TFUE oraz niezależnie od tego, czy dany obywatel państwa trzeciego był pierwotnie posiadaczem niebieskiej karty UE lub osobą korzystającą z prawa do swobodnego przemieszczania się. Tacy posiadacze niebieskiej karty UE powinni zatem być uprawnieni do podejmowania zatrudnienia w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji, do odbywania wyjazdów służbowych oraz do wyboru miejsca pobytu w różnych państwach członkowskich bez względu na to, czy obywatel państwa trzeciego towarzyszy danemu obywatelowi Unii. Prawa, jakie nabywają tacy obywatele państw trzecich jako posiadacze niebieskiej karty UE, powinny pozostawać bez uszczerbku dla praw, które mogą im przysługiwać na mocy dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (10). W zakresie łączenia rodzin oraz równego traktowania powinny mieć pierwszeństwo, dla zachowania jasności prawa i spójności, przepisy dyrektywy 2004/38/WE. Wszystkie przepisy dotyczące osób korzystających z prawa do swobodnego przemieszczania się zawarte w niniejszej dyrektywie należy również stosować do obywateli państw trzecich, którzy korzystają z prawa do swobodnego przemieszczania się przyznanego im na zasadzie równorzędności z prawem przysługującym obywatelom Unii na mocy umów między Unią i państwami członkowskimi z jednej strony a państwami trzecimi z drugiej strony albo między Unią a państwami trzecimi.
(13)

Z uwagi na potrzebę pilnego ukończenia sieci bazowej, uproszczeniu procedur udzielania pozwoleń powinien towarzyszyć termin zakończenia procedur prowadzących do przyjęcia decyzji zatwierdzającej budowę infrastruktury transportowej. Termin ten powinien zachęcać do sprawniejszego prowadzenia procedur, a w żadnym wypadku nie powinien powodować uszczerbku dla wysokich standardów Unii w zakresie ochrony środowiska i udziału społeczeństwa. Przedłużenie terminu zakończenia procedur udzielania pozwoleń powinno być możliwe w należycie uzasadnionych przypadkach, w tym wówczas, gdy wystąpią nieprzewidywalne okoliczności lub gdy jest to konieczne z uwagi na ochronę środowiska. Przedłużenie terminu mogłoby być wyrażone na przykład w formie okresu lub wskazane poprzez odniesienie do daty lub określonego zdarzenia w przyszłości. Przedłużony termin nie powinien obejmować w szczególności czasu niezbędnego do wszczęcia administracyjnych lub sądowych postępowań odwoławczych lub do wniesienia środków zaskarżenia do sądu lub trybunału. Państwa członkowskie nie powinny ponosić odpowiedzialności w przypadku nieprzestrzegania tego terminu, w przypadku gdy opóźnienie spowodowane jest przez promotora projektu, na przykład gdy promotor projektu nie przestrzegał terminów określonych w prawie krajowym lub orientacyjnych terminów określonych przez wyznaczony organ lub gdy promotor projektu działał z nieuzasadnionym opóźnieniem.
(1)

Dyrektywa 2011/65/UE nakłada na państwa członkowskie obowiązek zapewnienia, aby sprzęt elektryczny i elektroniczny wprowadzany do obrotu nie zawierał substancji niebezpiecznych wymienionych w załączniku II do tej dyrektywy. Ograniczenie to nie dotyczy określonych zastosowań objętych wyłączeniem wymienionych w załączniku IV do tej dyrektywy.
(5)

W dniu 7 września 2021 r. Komisja przyjęła rozporządzenie delegowane zmieniające regulacyjne standardy techniczne określone w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2017/653 w odniesieniu do podstawowej metodyki i prezentacji scenariuszy dotyczących wyników, prezentacji kosztów i metodyki obliczania ogólnych wskaźników kosztów, prezentacji i treści informacji na temat wyników osiągniętych w przeszłości oraz prezentacji kosztów w odniesieniu do PRIIP oferujących wiele wariantów inwestycyjnych, a także dostosowania przepisu przejściowego dla twórców PRIIP oferujących jednostki funduszy, o których mowa w art. 32 rozporządzenia (UE) nr 1286/2014, jako bazowe warianty inwestycyjne do przedłużonego obowiązywania przepisu przejściowego określonego w tym artykule. Datą rozpoczęcia stosowania tego rozporządzenia delegowanego jest dzień 1 lipca 2022 r., ale istotne jest uwzględnienie potrzeby zapewnienia spółkom zarządzającym, spółkom inwestycyjnym i osobom doradzającym w zakresie jednostek UCITS i jednostek funduszy innych niż UCITS lub je sprzedającym wystarczającej ilości czasu na przygotowanie się do wygaśnięcia przepisu przejściowego, a tym samym do spełnienia obowiązku sporządzania dokumentu zawierającego kluczowe informacje.
(4)

Dyrektywa delegowana (UE) 2015/863 przewiduje, że ograniczenie dotyczące DEHP, BBP, DBP i DIBP nie ma zastosowania do części zamiennych służących do naprawy, ponownego użycia, aktualizacji funkcjonalności lub zwiększenia możliwości wyrobów medycznych, w tym wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro, wprowadzonych do obrotu przed dniem 22 lipca 2021 r.
b)

między pkt 5a i pkt 6 dodaje się punkt w brzmieniu: „5b. Uprawy służące do produkcji elitarnego materiału siewnego mieszańców Triticum aestivum subsp. aestivum, Triticum aestivumsubsp. spelta, Triticum turgidum subsp. durum z zastosowaniem techniki CMS: a) uprawa spełnia następujące normy dotyczące odległości od sąsiednich źródeł pyłków, które mogą skutkować niepożądanym obcym zapyleniem: Uprawa Minimalna odległość Dla żeńskiego składnika CMS do produkcji elitarnego materiału siewnego 300 m Do produkcji kwalifikowanego materiału siewnego 25 m b) uprawa posiada wystarczającą tożsamość i czystość odmianową w zakresie cech składników. W szczególności uprawa spełnia następujące normy: (i) wyrażona procentowo liczba roślin wyraźnie niebędących danym typem nie przekracza: — w przypadku upraw służących do produkcji elitarnego materiału siewnego: 0,1 % dla linii podtrzymującej i przywracającej płodność oraz 0,3 % dla żeńskiego składnika CMS, — w przypadku upraw służących do produkcji kwalifikowanego materiału siewnego: 0,3 % dla linii przywracającej płodność i 0,6 % dla żeńskiego składnika CMS oraz 1 %, jeżeli żeński składnik CMS jest mieszańcem pojedynczym; (ii) sterylność męska składnika żeńskiego jest co najmniej na poziomie: — 99,7 % dla upraw służących do produkcji elitarnego materiału siewnego, — 99 % dla upraw służących do produkcji kwalifikowanego materiału siewnego; (iii) zgodność z wymogami określonymi w ppkt (i) oraz (ii) jest sprawdzana w urzędowym badaniu kontrolnym a posteriori; c) kwalifikowany materiał siewny może być produkowany w uprawie mieszanej żeńskiego składnika męskosterylnego ze składnikiem męskim, który przywraca płodność. Odpowiedzialny organ certyfikacyjny co roku, do dnia 28 lutego, przekazuje Komisji i pozostałym państwom członkowskim wyniki z poprzedniego roku dotyczące ilości produkowanego materiału siewnego mieszańców, zgodności inspekcji polowych z odpowiednimi wymogami, odsetka partii materiału siewnego, które zostały odrzucone ze względu na niewystarczające parametry jakościowe oraz wszelkie dodatkowe informacje uzasadniające to odrzucenie. Ten obowiązek sprawozdawczy ma zastosowanie do dnia 28 lutego 2030 r.”;
(i)

część wprowadzająca otrzymuje brzmienie: „1. Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do pojazdów o prędkości konstrukcyjnej przekraczającej 25 km/h należących do następujących kategorii, jak określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 167/2013 (*1) i rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/858 (*2): (*1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 167/2013 z dnia 5 lutego 2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów rolniczych i leśnych (Dz.U. L 60 z 2.3.2013, s. 1)." (*2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/858 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i (WE) nr 595/2009 oraz uchylające dyrektywę 2007/46/WE (Dz.U. L 151 z 14.6.2018, s. 1).”;"
2)

w art. 9 wprowadza się następujące zmiany: a) ust. 9 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie: „9. Państwa członkowskie zobowiązują firmy inwestycyjne do określenia na wystarczająco szczegółowym poziomie potencjalnego rynku docelowego w odniesieniu do każdego instrumentu finansowego oraz do określenia rodzaju lub rodzajów klientów, z których potrzebami, cechami i celami – w tym celami związanymi ze zrównoważonym rozwojem – jest zgodny dany instrument finansowy. W ramach tego procesu firma inwestycyjna określa wszystkie grupy klientów, z których potrzebami, cechami i celami instrument finansowy nie jest zgodny, z wyjątkiem instrumentów finansowych uwzględniających czynniki zrównoważonego rozwoju. W przypadku gdy firmy inwestycyjne współpracują ze sobą w celu stworzenia instrumentu finansowego, należy określić tylko jeden rynek docelowy.”; b) ust. 11 otrzymuje brzmienie: „11. Państwa członkowskie zobowiązują firmy inwestycyjne do określenia, czy instrument finansowy spełnia rozpoznane potrzeby, cechy i cele rynku docelowego, między innymi poprzez zbadanie następujących elementów: a) czy profil ryzyka i zysku instrumentu finansowego jest zgodny z rynkiem docelowym; b) czy czynniki zrównoważonego rozwoju uwzględnione – w stosownych przypadkach – w instrumencie finansowym są zgodne z rynkiem docelowym; c) czy projekt instrumentu finansowego jest zdeterminowany przez cechy przynoszące korzyści klientom, a nie przez model biznesowy, który, aby był opłacalny, opiera się na niskich wynikach dla klienta.”; c) w ust. 13 dodaje się akapit drugi w brzmieniu: „Czynniki zrównoważonego rozwoju uwzględnione w instrumencie finansowym są przedstawiane w sposób przejrzysty i zapewniają dystrybutorom odpowiednie informacje umożliwiające należyte uwzględnienie wszelkich celów klienta lub potencjalnego klienta związanych ze zrównoważonym rozwojem.”; d) ust. 14 otrzymuje brzmienie: „14. Państwa członkowskie zobowiązują firmy inwestycyjne do przeprowadzania regularnego przeglądu instrumentów finansowych, które tworzą, z uwzględnieniem wszystkich zdarzeń, które mogłyby w znaczący sposób wpłynąć na potencjalne ryzyko dla określonego rynku docelowego. Firmy inwestycyjne analizują, czy instrument finansowy pozostaje spójny z potrzebami, cechami i celami rynku docelowego, w tym z jego ewentualnymi celami związanymi ze zrównoważonym rozwojem, oraz czy jest rozprowadzany na rynku docelowym lub dociera do klientów, z których potrzebami, cechami i celami instrument finansowy nie jest zgodny.”;