DECYZJA KOMISJI

z dnia 6 marca 2006 r.

ustanawiająca klasy reakcji na ogień niektórych wyrobów budowlanych w odniesieniu do drewnianych pokryć podłogowych, paneli z litego drewna oraz płyt okładzinowych

(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 655)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2006/213/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych (1), w szczególności jej art. 20 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

Jednym z takich środków określonych w dokumencie interpretacyjnym nr 2 jest ograniczenie powstawania i rozprzestrzeniania się ognia i dymu na danym obszarze poprzez ograniczenie potencjału wyrobów budowlanych do przyczyniania się do pełnego rozniecenia ognia.

Dążąc do zharmonizowanego rozwiązania, przyjęto system klas na mocy decyzji Komisji 2000/147/WE z dnia 8 lutego 2000 r. wykonującej dyrektywę Rady 89/106/EWG w odniesieniu do klasyfikacji w zakresie reakcji na ogień wyrobów budowlanych (3) .

Odporność wielu wyrobów i/lub materiałów budowlanych na działanie ognia, podana w klasyfikacji zawartej w decyzji 2000/147/WE, jest dostatecznie ustalona i wystarczająco dobrze znana organom regulującym zagadnienia pożarowe w państwach członkowskich, co oznacza, że nie wymagają one badań tej właściwości użytkowej.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W Załączniku określa się wyroby i/lub materiały budowlane, które spełniają wszystkie wymagania w zakresie właściwości użytkowej „reakcja na ogień”, bez konieczności dalszego badania.

Artykuł 2

W Załączniku do niniejszej decyzji określa się konkretne klasy mające zastosowanie do różnych wyrobów i/lub materiałów budowlanych w ramach klasyfikacji dotyczącej reakcji na działanie ognia, przyjętej w decyzji 2000/147/WE.

Artykuł 3

W stosownych przypadkach wyroby powinny być rozpatrywane pod kątem ich docelowego zastosowania.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

(1) Dz.U. L 40 z 11.2.1989, str. 12. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

(2) Dz.U. C 62 z 28.2.1994, str. 1.

(3) Dz.U. L 50 z 23.2.2000, str. 14. Decyzja zmieniona decyzją 2003/632/WE (Dz.U. L 220 z 3.9.2003, str. 5).

ZAŁĄCZNIK

Tabele zawarte w niniejszym załączniku wymieniają wyroby i/lub materiały budowlane, które spełniają wszystkie wymagania właściwości użytkowej w zakresie reakcji na ogień

Tabela 1

KLASY REAKCJI NA OGIEŃ DREWNIANYCH WYROBÓW PODŁOGOWYCH

Materiał (1), (7) Szczegółowy opis wyrobu (4) Minimalna gęstość średnia (5) (kg/m3) Minimalna grubość całkowita (mm) Warunek zastosowania końcowego Klasa (3) dla pokryć podłogowych Drewniane pokrycia podłogowe i parkiet Lite pokrycie podłogowe z dębu lub buku z powłoką powierzchniową Buk: 680 Dąb: 650 8 Przyklejone do podłoża (6) Cfl - s1 Lite pokrycie podłogowe z dębu, buku lub świerku z powłoką powierzchniową Buk: 680 Dąb: 650 Świerk: 450 20 Ze szczeliną powietrzną pod spodem lub bez niej Lite pokrycia podłogowe z drewna z powłoką powierzchniową inne niż uwzględnione powyżej 390 8 Bez szczeliny powietrznej pod spodem Dfl - s1 20 Ze szczeliną powietrzną pod spodem lub bez niej Parkiet drewniany Parkiet wielowarstwowy z górną warstwą dębową grubości co najmniej 5 mm z powłoką powierzchniową 650 (górna warstwa) 10 Przyklejony do podłoża (6) Cfl - s1 14 (2) Ze szczeliną powietrzną pod spodem lub bez niej Parkiet wielowarstwowy z powłoką powierzchniową, inny niż uwzględniony powyżej 500 8 Przyklejony do podłoża Dfl - s1 10 Bez szczeliny powietrznej pod spodem 14 (2) Ze szczeliną powietrzną pod spodem lub bez niej Fornirowane pokrycie podłogowe Fornirowane pokrycie podłogowe 800 6 (2) Bez szczeliny powietrznej pod spodem Dfl - s1





Tabela 2

KLASY REAKCJI NA OGIEŃ PANELI Z LITEGO DREWNA ORAZ PŁYT OKŁADZINOWYCH

Materiał (18) Szczegółowy opis wyrobu (12) Minimalna gęstość średnia (13) (kg/m3) Minimalna grubość całkowita/minimalna (14) (mm) Warunek zastosowania końcowego (11) Klasa (10) Panele i płyty okładzinowe (8) Elementy drewniane z wpustem i piórem lub nieprofilowane 390 9/6 Bez szczeliny powietrznej lub z zamkniętą szczeliną powietrzną z tyłu D - s2, d2 12/8 D - s2, d0 Panele i płyty okładzinowe (9) Elementy drewniane z wpustem i piórem lub nieprofilowane 390 9/6 Z otwartą szczeliną powietrzną ≤ 20 mm z tyłu D - s2, d0 18/12 Bez szczeliny powietrznej lub z otwartą szczeliną powietrzną z tyłu Szczebelkowe elementy drewniane (15) Elementy drewniane zamocowane do ramy nośnej (16) 390 18 Otoczone przez powietrze ze wszystkich stron (17) D - s2, d0

Rysunek a)

Profile paneli z litego drewna i płyt okładzinowych

Rysunek b)

Maksymalny eksponowany obszar drewnianego elementu taśmowego 2n (t + w) + a ≤ 1,10

(1) Zamontowany zgodnie z normą EN ISO 9239-1 na podłożu co najmniej klasy D - s2, d0 oraz posiadający minimalną gęstość 400 kg/m3 lub szczelinę powietrzną pod spodem.

(2) Warstwa pośrednia co najmniej klasy E o maksymalnej grubości 3 mm może występować, w przypadku zastosowań bez szczeliny powietrznej, dla wyrobów parkietowych o grubości 14 mm lub większej oraz dla fornirowanych pokryć podłogowych.

(3) Klasa przewidziana w tabeli 2 Załącznika do decyzji 2000/147/WE.

(4) Rodzaj i ilość zastosowanych powłok powierzchniowych to odpowiednio: akryl, poliuretan lub mydło, 50–100 g/m2, oraz olej, 20–60 g/m2.

(5) Sezonowanie zgodnie z normą EN 13238 (50 % RH, 23 °C).

(6) Substrat co najmniej klasy A2 - s1, d0.

(7) Dotyczy również stopni schodowych.

(8) Zamontowane mechanicznie na ramie nośnej z drewnianej listwy ze szczeliną zamkniętą lub wypełnioną podłożem co najmniej klasy A2 - s1, d0 o minimalnej gęstości równej 10 kg/m3 lub wypełnioną podłożem z celulozowego materiału izolacyjnego co najmniej klasy E, ew. zawierającym materiał paroszczelny. Projekt wyrobu z drzewa powinien i umożliwiać jego montaż bez otwartych połączeń.

(9) Zamontowane mechanicznie na ramie nośnej z drewnianej listwy z otwartą szczeliną powietrzną z tyłu lub bez niej. Projekt wyrobu z drzewa powinien i umożliwiać jego montaż bez otwartych połączeń.

(10) Klasa przewidziana w tabeli 1 Załącznika do decyzji 2000/147/WE.

(11) Otwarta szczelina powietrzna może umożliwiać wentylację z tyłu wyrobu, natomiast zamknięta szczelina powietrzna wyklucza taką możliwość. Podłoże umieszczone za szczeliną powietrzną powinno być co najmniej klasy A2 - s1, d0, a jego gęstość powinna wynosić co najmniej 10 kg/m3. Podłoże umieszczone za zamkniętą szczeliną powietrzną o maksymalnej grubości 20 mm w przypadku pionowych elementów drewnianych a powinno być co najmniej klasy D - s2, d0.

(12) Połączenia obejmują wszelkie typy połączeń, np. połączenia doczołowe, z wpustem i piórem.

(13) Uzyskana zgodnie z EN 13238.

(14) Zgodnie z zamieszczonym poniżej rysunkiem. Obszar profilowany eksponowanej strony panela nie powinien stanowić więcej niż 20 % obszaru płaskiego lub 25 %, jeżeli zmierzony został zarówno na eksponowanej, jak i na tylniej stronie panela. W przypadku połączeń doczołowych najgrubsze miejsce występuje w punkcie połączenia.

(15) Prostokątne elementy drewniane z zaokrąglonymi narożami lub bez, zamontowane poziomo lub pionowo na ramie nośnej i otoczone ze wszystkich stron powietrzem, głównie stosowane na na innych elementach budowlanych w zastosowaniach przeznaczonych do wnętrz i na zewnątrz.

(16) Maksymalny eksponowany obszar (wszystkie strony prostokątnych elementów drewnianych i drewnianej ramy nośnej) nie może przekraczać 110 % całkowitej powierzchni płaskiej, patrz: rysunek b) poniżej.

(17) Inne elementy budowlane położone bliżej niż 100 mm od elementów drewnianych (nie licząc ramy nośnej) powinny być co najmniej klasy A2 - s1, d0, umieszczone w odległości od 100 do 300 mm, co najmniej klasy B - s1, d0, a umieszczone dalej niż 300 mm, co najmniej klasy D - s2, d0.

(18) Dotyczy również schodów.