ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
b)

umieszczenia w wykazie znajdującym się w załączniku A do konwencji kwasu perfluorooktanowego (PFOA), jego soli oraz związków pochodnych, w tym umieszczenia w załączniku A do konwencji nowej części [X], ze szczególnymi wyłączeniami dla: (i) produkcji półprzewodników lub powiązanych urządzeń elektronicznych, w tym w ciągu 10 lat od daty wejścia w życie tych zmian z wyłączeniem w odniesieniu do części służących do odnowienia sprzętu służącego do produkcji półprzewodników lub powiązanych urządzeń elektronicznych; (ii) powłok fotograficznych nakładanych na filmy; (iii) olejoodpornych i wodoodpornych materiałów włókienniczych służących do ochrony pracowników przed niebezpiecznymi płynami, które stanowią zagrożenie dla ich zdrowia i bezpieczeństwa; (iv) inwazyjnych i przeznaczonych do implantacji wyrobów medycznych; (v) pian gaśniczych służących do eliminowania par paliw płynnych i gaszenia pożarów paliw płynnych, jeśli piany te znajdują się już w zainstalowanych systemach, zarówno przenośnych, jak i nieprzenośnych; (vi) zastosowania jodku perfluorooktylu do produkcji bromku perfluorooktylu do wyrobu produktów farmaceutycznych do 2036 r., z zastrzeżeniem regularnych przeglądów;
(3)

Niemcy twierdzą, że dane dotyczące skuteczności przedłożone przez wnioskodawcę i ocenione przez referencyjne państwo członkowskie są nie do zaakceptowania. Niemcy podają w wątpliwość, czy badania laboratoryjne pozwoliły w dostatecznym stopniu określić właściwości smakowe produktów w postaci przynęty. Podają także w wątpliwość wiarygodność badania terenowego z uwagi na fakt, że nie przeprowadzono go wiosną, oraz wiarygodność analizy statystycznej przeprowadzonej przez wnioskodawcę. Niemcy nie zgadzają się ponadto z opinią referencyjnego państwa członkowskiego opartą na zaleceniach ekspertów, o których mowa w pkt 12 załącznika VI do rozporządzenia (UE) nr 528/2012.
(6)

Unia powinna poprzeć cele zaproponowanych zmian załączników do konwencji, ponieważ przyczynią się one do: poprawy kontroli wywozu odpadów tworzyw sztucznych; zapobiegania wywozowi odpadów tworzyw sztucznych do państw nieposiadających odpowiedniej infrastruktury do skutecznego zbierania i bezpiecznego dla środowiska gospodarowania odpadami; wspierania bezpiecznego dla środowiska gospodarowania odpadami tworzyw sztucznych; ograniczania ryzyka przedostania się odpadów tworzyw sztucznych do środowiska; oraz zapobiegania globalnemu problemowi środowiskowemu, jakim są odpady morskie. Unia powinna jednak przedłożyć i poprzeć zaproponowane zmiany do zaproponowanych przez Norwegię zmian załączników do konwencji, aby wyjaśnić zakres tych zmian oraz poprawić brzmienie tekstu, a także określić odpowiedni termin rozpoczęcia stosowania tych poprawek, późniejszy niż przewidziano w art. 18 konwencji, a tym samym ułatwić ich wdrażanie i egzekwowanie.
(1)

Zgodnie z art. 54 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1624 (1), jeżeli przewiduje się rozmieszczenie zespołów Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej w państwach trzecich do działań, w ramach których członkom mają zostać przyznane uprawnienia wykonawcze lub jeżeli jest to wymagane w ramach innych działań w państwach trzecich, Unia ma zwrzeć z danym państwem trzecim umowę o statusie. Taka umowa o statusie powinna objąć wszelkie aspekty niezbędne do przeprowadzenia działań.
(10)

Nie można dopuścić do tego, aby to dalsze przedłużenie naraziło na szwank bieżące funkcjonowanie Unii i jej instytucji. Ponadto w konsekwencji tego przedłużenia Zjednoczone Królestwo pozostanie do nowej daty wystąpienia państwem członkowskim z pełnią praw i obowiązków zgodnie z art. 50 TUE oraz zachowa prawo do cofnięcia w każdym momencie swojej notyfikacji. Jeżeli Zjednoczone Królestwo nadal będzie państwem członkowskim w dniach 23–26 maja 2019 r. i jeżeli nie ratyfikuje umowy o wystąpieniu do dnia 22 maja 2019 r., będzie miało obowiązek przeprowadzenia wyborów do Parlamentu Europejskiego zgodnie z prawem Unii. W przypadku gdy te wybory w Zjednoczonym Królestwie nie odbędą się, przedłużenie powinno wygasnąć z dniem 31 maja 2019 r. Rada Europejska odnotowuje zobowiązanie Zjednoczonego Królestwa do działania w sposób konstruktywny i odpowiedzialny przez cały okres przedłużenia zgodnie z obowiązkiem lojalnej współpracy oraz oczekuje, że Zjednoczone Królestwo wypełni to zobowiązanie oraz obowiązek traktatowy w sposób odzwierciedlający jego status jako występującego państwa członkowskiego. W tym celu Zjednoczone Królestwo musi ułatwiać realizację zadań Unii i powstrzymywać się od wszelkich działań, które mogłyby zaszkodzić osiągnięciu celów Unii, w szczególności podczas uczestnictwa w procesach decyzyjnych Unii.
(3)

W dniu 14 września 2012 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia rokowań z Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi Trzeciego Protokołu dodatkowego do Umowy ogólnej w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (zwanego dalej „Protokołem”). Negocjacje zakończyły się pomyślnie i Protokół został podpisany w dniu 27 listopada 2018 r. zgodnie z decyzją Rady (UE) 2018/2024 (3).
(12)

W art. 10b ust. 2 i 3 dyrektywy 2003/87/WE zawarto szczegółowe zasady kwalifikowalności dla poszczególnych sektorów i podsektorów na potrzeby wnioskowania o drugą ocenę, w przypadku gdy nie spełnią one głównego kryterium ucieczki emisji kwalifikującego do umieszczenia w wykazie sektorów i podsektorów narażonych na znaczące ryzyko ucieczki emisji. W przypadkach gdy wskaźnik ucieczki emisji wynosił 0,15–0,2, sektor mógł wnioskować o przeprowadzenie oceny jakościowej zgodnie z kryteriami określonymi w art. 10b ust. 2 wspominanej dyrektywy. Zgodnie z art. 10b ust. 3 sektory i podsektory, w których intensywność emisji przekracza 1,5, kwalifikują się do wnioskowania o przeprowadzenie oceny jakościowej albo oceny ilościowej na poziomie zdezagregowanym (poziom 6- lub 8-cyfrowy PRODCOM). Sektory i podsektory, w odniesieniu do których przydział bezpłatnych uprawnień oblicza się na podstawie wskaźników dotyczących rafinerii, również kwalifikowały się do wnioskowania o przeprowadzanie obu rodzajów ocen. Sektory i podsektory wymienione w pkt 1.2 załącznika do decyzji 2014/746/UE kwalifikowały się do składania wniosków o ocenę ilościową na poziomie zdezagregowanym.
(2)

Decyzją C(2011) 4130 final z dnia 7 lipca 2011 r. Komisja wyznaczyła Eurocontrol jako menedżera sieci do wykonywania od lipca 2011 r. do grudnia 2019 r. zadań niezbędnych do realizacji funkcji sieciowych ATM w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej.
(2)

Rozporządzenie (WE) nr 1223/2009 uchyliło i zastąpiło dyrektywę Rady 76/768/EWG (2). Wykaz składników stosowanych w produktach kosmetycznych i wspólnej nomenklaturze składników, o której mowa w art. 5a i art. 7 ust. 2 tej dyrektywy, został ustanowiony decyzją Komisji 96/335/WE (3) i zaktualizowany w 2006 r. decyzją Komisji 2006/257/WE (4). W związku z dużą liczbą nowych składników wprowadzanych co roku na rynek, wykaz i nazewnictwo stały się przestarzałe. Ponadto wymogi określone w art. 5a dyrektywy 76/768/EWG dotyczące treści wykazu wykraczają poza wymogi określone w art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 dotyczące treści słownika wspólnych nazw składników. W związku z tym wykaz składników zawarty w decyzji 96/335/WE należy zastąpić i zmodyfikować tak, aby obejmował nowe składniki wprowadzone na rynek, oraz ograniczyć jego treść do wymogów art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1223/2009.
(1)

Szwecja wprowadziła środek zakazujący wprowadzania do obrotu modelu turbiny wiatrowej SWT-2.3-101 i wycofujący ten model z rynku, ponieważ nie był on zgodny z zasadniczymi wymaganiami w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa określonymi w sekcjach 1.3.8.1 i 1.4.2.1 załącznika I do dyrektywy 2006/42/WE. Sekcja 1.3.8.1 dotycząca ruchomych części przenoszenia napędu zawiera wymóg, zgodnie z którym osłony zaprojektowane w celu ochrony osób przed zagrożeniami powodowanymi przez ruchome części przenoszenia napędu muszą być osłonami stałymi, o których mowa w sekcji 1.4.2.1. Zgodnie z sekcją 1.4.2.1 osłony stałe muszą być mocowane za pomocą systemów, które umożliwiają otwarcie lub demontaż wyłącznie przy użyciu narzędzi. W tym względzie Szwecja wykazała, że stałą osłonę chroniąca przed ruchomymi częściami wirnika modelu SWT-2.3-101 można otworzyć bez odrębnego narzędzia, co stanowi niezgodność z wymogami określonymi w sekcjach 1.3.8.1 i 1.4.2.1 załącznika I do dyrektywy 2006/42/WE.
(5)

W odniesieniu do informacji i dokumentów zawierających dane osobowe przekazywane lub przesyłane w ramach projektu pilotażowego należy wyraźnie określić datę uznawaną za datę formalnego zamknięcia procedury współpracy administracyjnej, tak aby zapewnić, by dane osobowe były blokowane i usuwane z chwilą, gdy nie są już potrzebne do celów, do których zostały zgromadzone. Datą uznawaną za datę formalnego zamknięcia procedury współpracy administracyjnej powinna być data wygaśnięcia ważności odpowiedniego dokumentu zawierającego uprzednią zgodę, zezwolenia na transfer danych lub dokumentu towarzyszącego, przekazanych przez właściwy organ.
DECYZJA RADY (UE) 2019/683

z dnia 9 kwietnia 2019 r.

upoważniająca państwa członkowskie do stania się, w interesie Unii Europejskiej, stronami Konwencji Rady Europy w sprawie zintegrowanego podejścia do bezpieczeństwa, zabezpieczenia i obsługi podczas meczów piłki nożnej i innych imprez sportowych (CETS nr 218)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 87 ust. 1, w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) oraz art. 218 ust. 8,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

Konwencja Rady Europy w sprawie zintegrowanego podejścia do bezpieczeństwa, zabezpieczenia i obsługi podczas meczów piłki nożnej i innych imprez sportowych (zwana dalej „Konwencją”) została sporządzona w Saint-Denis 3 lipca 2016 r. i została wówczas otwarta do podpisu i ratyfikacji.

Państwa członkowskie powinny zatem być upoważnione do podpisania i ratyfikowania Konwencji, działając wspólnie w interesie Unii, w odniesieniu do części Konwencji, które wchodzą w zakres wyłącznej kompetencji Unii.

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do TFUE, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana, ani jej nie stosuje,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym upoważnia się państwa członkowskie do stania się stronami Konwencji Rady Europy w sprawie zintegrowanego podejścia do bezpieczeństwa, zabezpieczenia i obsługi podczas meczów piłki nożnej i innych imprez sportowych (CETS nr 218) w odniesieniu do art. 11 ust. 2, 3 i 4 tej Konwencji.
(5)

Postanowienia zmienionej konwencji nr 108, w zakresie, w jakim mają one zastosowanie do przetwarzania danych osobowych w kontekście działań wchodzących w zakres prawa Unii, mogą wpływać na wspólne zasady lub zmieniać ich zakres w rozumieniu art. 3 ust. 2 Traktatu, gdyż postanowienia te są oparte na tych samych zasadch co zasady ustanowione w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (1) oraz w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 (2).
(17)

Niniejsza decyzja opiera się na prawnie wiążących wymogach dotyczących kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym mających zastosowanie w momencie przyjęcia niniejszej decyzji. Komisja powinna, we współpracy z ESMA, w dalszym ciągu regularnie monitorować zmiany oraz skuteczne wdrażanie rozwiązań prawnych, nadzorczych i wykonawczych w odniesieniu do wspomnianych kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, z uwzględnieniem wymogów w zakresie terminowego potwierdzania, kompresji i uzgadniania portfela, wyceny, rozstrzygania sporów i wymogów dotyczących depozytu zabezpieczającego mających zastosowanie do tych kontraktów, nierozliczanych przez CCP, na podstawie których podjęto niniejszą decyzję. Powinno to pozostawać bez uszczerbku dla możliwości dokonania przez Komisję szczegółowego przeglądu w dowolnym momencie, w przypadku gdy na skutek istotnych zmian konieczne będzie przeprowadzenie przez Komisję ponownej oceny równoważności stwierdzonej niniejszą decyzją. Taka ponowna ocena może prowadzić do uchylenia niniejszej decyzji, co spowoduje, że automatycznie kontrahenci ponownie będą podlegać wszystkim wymogom określonym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012.
(6)

Należy ustalić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na dziewiątym posiedzeniu Konferencji Stron w odniesieniu do włączenia niektórych chemikaliów do załącznika III do konwencji, ponieważ to włączenie będzie wiążące dla Unii,
Artykuł 1

Skład i przewodnictwo

4. Każdy współprzewodniczący może delegować wszystkie lub niektóre funkcje współprzewodniczącego na wyznaczonego zastępcę, w którym to przypadku wszystkie poniższe odniesienia do współprzewodniczącego mają również zastosowanie do wyznaczonego zastępcy.
(1)

W myśl zasady VI.1 zawartej w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2018/1696 („zasady działalności komisji selekcyjnej”) kandydaci, którzy zostali wykluczeni z procedury wyboru do celów powołania Europejskiego Prokuratora Generalnego, mogą złożyć do Rady zażalenie w rozumieniu art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego.
(6)

Jak wskazano w motywie 51 rozporządzenia (UE) 2018/1726, Dania nie uczestniczy w przyjęciu tego rozporządzenia i nie jest nim związana. Dania nie uczestniczy zatem w niniejszej decyzji. Biorąc pod uwagę, że niniejsza decyzja w zakresie, w jakim odnosi się do systemu informacyjnego Schengen (SIS II) ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (5) oraz decyzją Rady 2007/533/WSiSW (6), do wizowego systemu informacyjnego (VIS) ustanowionego decyzją Rady 2004/512/WE (7), do systemu wjazdu/wyjazdu (EES) ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2226 (8) oraz do europejskiego systemu informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS) ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240 (9), stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, Dania – w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszej decyzji – podejmuje decyzję zgodnie z art. 4 protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do TUE i do TFUE, czy dokona jej transpozycji do prawa krajowego. Zgodnie z art. 3 umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską i Królestwem Danii w sprawie kryteriów i mechanizmów określania Państwa Członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w Danii lub innym Państwie Członkowskim Unii Europejskiej, i systemu „Eurodac” do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania Konwencji Dublińskiej (10) Dania ma powiadomić Komisję o tym, czy wprowadzi niniejszą decyzję w zakresie, w jakim odnosi się ona do systemu Eurodac i DubliNet.
(1)

Zgodnie z art. 19 ust. 1 dyrektywy 2003/96/WE Włochy zostały upoważnione do stosowania na niektórych „szczególnie upośledzonych obszarach geograficznych” obniżonych stawek podatku akcyzowego na olej gazowy oraz gaz płynny używane do celów grzewczych. Ostatnie pozwolenie zostało udzielone do dnia 31 grudnia 2018 r. decyzją wykonawczą Rady 2014/695/UE (2).
Artykuł 12

Przejrzystość

1. Grupę ekspertów ds. DNB wpisuje się do Rejestru grup ekspertów Komisji i innych podobnych zespołów („rejestr grup ekspertów”). W rejestrze grup ekspertów publikowane są nazwy organów państw członkowskich oraz nazwiska obserwatorów.

2. Wszystkie stosowne dokumenty, takie jak porządki obrad, protokoły i opinie uczestników, są udostępniane po posiedzeniach za pośrednictwem linku z rejestru grup ekspertów do specjalnej strony internetowej. Dostęp do stron internetowych poświęconych tej tematyce nie wymaga rejestrowania się przez użytkowników ani nie podlega innym ograniczeniom. Porządek obrad publikuje się w odpowiednim czasie przed posiedzeniem, a protokoły – terminowo po posiedzeniu. Wyjątki od zasady publikowania przewiduje się tylko w przypadkach, gdy ujawnienie dokumentu naruszyłoby ochronę interesu publicznego lub prywatnego w rozumieniu art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (9).
(4)

W konkluzjach Rady z dnia 16 kwietnia 2018 r. w sprawie szkodliwych działań w cyberprzestrzeni stanowczo potępiono szkodliwe użycie technologii informacyjno-komunikacyjnej (ICT) i podkreślono, że użycie ICT do szkodliwych celów jest nie do zaakceptowania, ponieważ podważa stabilność, bezpieczeństwo i korzyści, jakie zapewnia internet i używanie ICT. Rada przypomniała, że zestaw narzędzi dla dyplomacji cyfrowej przyczynia się do zapobiegania konfliktom, do współpracy i stabilności w cyberprzestrzeni przez określanie środków w ramach WPZiB, w tym środków ograniczających, które mogą być stosowane do zapobiegania szkodliwym działaniom w cyberprzestrzeni i reagowania na nie. Stwierdziła, że Unia będzie nadal zdecydowanie stać na straży tego, aby istniejące prawo międzynarodowe miało zastosowanie do cyberprzestrzeni, oraz podkreśliła, że poszanowanie prawa międzynarodowego, w szczególności Karty Narodów Zjednoczonych, ma podstawowe znaczenie dla utrzymania pokoju i stabilności. Rada podkreśliła również, że państwa mają nie używać serwerów proxy do popełniania czynów, które są niezgodne z prawem międzynarodowym, przy stosowaniu ICT i że państwa powinny dążyć do zapewnienia, aby ich terytorium nie było wykorzystywane przez podmioty niepaństwowe do popełniania takich czynów, zgodnie z treścią sprawozdania z 2015 r. sporządzonego przez ONZ-owskie grupy ekspertów rządowych dotyczące rozwoju w dziedzinie informacji i telekomunikacji w kontekście bezpieczeństwa międzynarodowego.
(4)

W początkowym okresie przejściowym po transferze do systemu Sysper organ powołujący Rady i jej organ właściwy do zawierania umów o pracę powinny móc wykonywać te uprawnienia w stosunku do pracowników SGR w przypadkach, w których ewentualna różnica w interpretacji przez PMO przepisów dotyczących należności indywidualnych w stosunku do ich interpretacji stosowanej w SGR przed transferem do systemu Sysper mogłaby mieć niekorzystne skutki dla pracowników SGR,
Działanie zsynchronizowane oznacza działanie dwóch lub większej liczby różnych sieci pracujących w trybie dupleksu z podziałem czasu (TDD), gdzie nie dochodzi do jednoczesnej transmisji w górę (UL) i w dół (DL), co oznacza, że w dowolnym momencie wszystkie sieci nadają za pośrednictwem łącza w dół albo wszystkie sieci nadają za pośrednictwem łącza w górę. Wymaga to zestrojenia wszystkich transmisji DL i UL dla wszystkich rozważanych sieci TDD, a także synchronizacji początku ramki we wszystkich sieciach.
(326)

W szczególności jeżeli chodzi o część CSPE, która służy finansowaniu produkcji energii ze spalania odpadów nieulegających biodegradacji bez udziału wysokosprawnej kogeneracji, Komisja zauważa, że co do zasady zezwala na wsparcie produkcji energii elektrycznej ze spalania odpadów wyłącznie wówczas, gdy odpady te są biodegradowalne lub gdy wykorzystywany jest proces wysokosprawnej kogeneracji. Produkcja energii elektrycznej ze spalania odpadów, które pochodzą z zasobów kopalnych, zasadniczo nie wymaga bowiem żadnego wsparcia, aby była rentowna, i może sprawiać problemy w związku z hierarchią postępowania z odpadami. W szczególności zachęcanie do produkcji energii elektrycznej z odpadów z zasobów kopalnych powoduje emisje CO2 i może doprowadzić do zmniejszenia zachęt do recyklingu lub ponownego wykorzystania tych odpadów; ponadto może ograniczyć zachęty do bezpośredniego wykorzystania ciepła zamiast jego konwersji na energię elektryczną, chociaż z perspektywy ochrony środowiska wykorzystywanie ciepła jest właściwsze, ponieważ zwiększa sprawność energetyczną. Francja nie wykazała, że wsparcie na rzecz produkcji energii elektrycznej ze spalania odpadów z zasobów kopalnych (i innych odpadów, które nie ulegają biodegradacji) nie stanowi żadnej zachęty do unikania stosowania hierarchii postępowania z odpadami, a w szczególności do unikania ich recyklingu. W każdym razie nie wykazała, że środki wsparcia, które miały być finansowane z CSPE, były niezbędne do zachęcenia podmiotów spalających odpady z zasobów kopalnych do produkcji energii elektrycznej, biorąc pod uwagę warunki rynkowe.
(5)

Komisja jest uprawniona do przedstawiania wniosków dotyczących unijnych aktów prawnych w celu wprowadzenia w życie Traktatów w następujących kwestiach: — w zakresie przepisów dotyczących harmonizacji ustawodawstw odnoszących się do podatków obrotowych, akcyzy i innych podatków pośrednich w zakresie, w jakim harmonizacja ta jest niezbędna do zapewnienia ustanowienia i funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz uniknięcia zakłóceń konkurencji, na podstawie art. 113 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), — w zakresie działań, które należy podjąć, by osiągnąć cele zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska i promowania na płaszczyźnie międzynarodowej środków zmierzających do rozwiązywania regionalnych lub światowych problemów w dziedzinie środowiska, w szczególności zwalczania zmian klimatu, na podstawie art. 192 ust. 1 i 2 TFUE w związku z art. 191 ust. 1 tiret pierwsze i czwarte TFUE, — w zakresie realizacji wspólnej polityki handlowej, na podstawie art. 207 TFUE.
(9)

Na podstawie art. 54 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 państwa członkowskie mogą w należycie uzasadnionych przypadkach zdecydować o zaprzestaniu odzyskiwania. Taka decyzja może zostać podjęta jedynie w przypadku, gdy łączna kwota poniesionych i prawdopodobnych kosztów odzyskiwania przewyższa kwotę do odzyskania lub gdy odzyskanie okazuje się niemożliwe w związku z niewypłacalnością dłużnika lub osób odpowiedzialnych prawnie za nieprawidłowości, stwierdzoną i uznaną zgodnie z prawem krajowym. Jeżeli decyzję podjęto w terminie czterech lat od daty wniosku o odzyskanie kwot, bądź w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy odzyskanie jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi, 100 % konsekwencji finansowych nieodzyskania powinno zostać pokryte z budżetu Unii. Kwoty, w odniesieniu do których konkretne państwo członkowskie podjęło decyzję o zaprzestaniu odzyskiwania, oraz powody tej decyzji należy zawrzeć w rocznym podsumowaniu, o którym mowa w art. 54 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 w związku z jego art. 102 ust. 1 akapit pierwszy lit. c) ppkt (iv). Kwotami takimi nie należy zatem obciążać państw członkowskich, których to dotyczy, i zostają one w związku z powyższym pokryte z budżetu Unii.
(8)

W celu zagwarantowania dostępu do wiedzy fachowej państw członkowskich i w celu zapewnienia, by zatwierdzenie przez Komisję proponowanych zmian do załączników B i C umowy było zgodne z warunkami określonymi w niniejszej decyzji, Komisja powinna przedłożyć te proponowane zmiany z wystarczającym wyprzedzeniem przed posiedzeniem stosownej grupy roboczej Rady.
(1)

Zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2018 r. w sprawie ograniczenia stosowania i wprowadzania do obrotu określonego drewna impregnowanego („zarządzenie”), które opublikowano w Dzienniku Urzędowym Republiki Francuskiej w dniu 11 stycznia 2019 r., Francja przyjęła środek tymczasowy zgodnie z art. 129 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 („środek tymczasowy”), ponieważ uznała, że uzasadnione jest pilne działanie w celu ochrony środowiska przed zagrożeniem, jakie dla środowiska wodnego lub lądowego stanowi drewno impregnowane przy pomocy następujących substancji: kreozot (nr CAS 8001-58-9 i nr WE 232-287-5); olej kreozotowy (nr CAS 61789-28-4; nr WE 263-047-8); destylaty smoły węglowej, oleje naftalenowe (nr CAS 84650-04-4; nr WE 283-484-8); olej kreozotowy, frakcja acenaftenu (nr CAS 90640-84-9; nr WE 292-605-3); destylaty wyższe smoły węglowej (nr CAS 65996-91-0; nr WE 266-026-1); olej antracenowy (nr CAS 90640-80-5; nr WE 292-602-7); kwasy smołowe, węgiel, surowe (nr CAS 65996-85-2; nr WE 266-019-3); kreozot drzewny (nr CAS 8021-39-4; nr WE 232-419-1); oraz pozostałości po ekstrakcji (węgiel), niskotemperaturowa alkaliczna smoła węglowa (nr CAS 122384-78-5; nr WE 310-191-5), samodzielnie lub w mieszaninie z co najmniej jedną inną substancją („drewno impregnowane”).