PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 169/108

ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 559/2014

z dnia 6 maja 2014 r.

w sprawie ustanowienia Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Technologii Ogniw Paliwowych i Technologii Wodorowych 2

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 187 i art. 188 akapit pierwszy,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Partnerstwa publiczno-prywatne w formie wspólnych inicjatyw technologicznych przewidziano pierwotnie w decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1982/2006/WE (2).

(2) W decyzji Rady 2006/971/WE (3) wskazano konkretne partnerstwa publiczno-prywatne, które mają być wspierane, w tym partnerstwa publiczno-prywatne w szczegółowym obszarze wspólnej inicjatywy technologicznej w zakresie technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych.

(3) W komunikacie Komisji zatytułowanym „ »Europa 2020« – strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (zwanym dalej „strategią »Europa 2020« ”) podkreślono konieczność stworzenia warunków sprzyjających inwestowaniu w wiedzę i innowacje, tak aby osiągnąć inteligentny, trwały wzrost gospodarczy sprzyjający włączeniu społecznemu w Unii. Zarówno Parlament Europejski, jak i Rada zatwierdziły strategię „Europa 2020”.

(4) Celem rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1291/2013 (4) („program »Horyzont 2020« ”) jest zwiększenie wpływu na badania naukowe i innowacje dzięki połączeniu programu „Horyzont 2020” z funduszami sektora prywatnego w ramach partnerstw publiczno-prywatnych w kluczowych obszarach, w których badania naukowe i innowacje mogą przyczynić się do realizacji ogólniejszych celów Unii w zakresie konkurencyjności, zmobilizować inwestycje prywatne oraz ułatwić rozwiązywanie problemów społecznych. Partnerstwa te powinny opierać się na długoterminowym zobowiązaniu, w tym na zrównoważonym wkładzie wszystkich partnerów, być rozliczane z realizacji swoich celów i dostosowane do strategicznych celów Unii w dziedzinie badań naukowych, rozwoju i innowacji. Zarządzanie tymi partnerstwami i ich funkcjonowanie powinno przebiegać w sposób otwarty, przejrzysty, skuteczny i wydajny, a także powinno stwarzać szanse udziału wszystkim stronom aktywnym w poszczególnych obszarach tych partnerstw. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1291/2013 zaangażowanie Unii w partnerstwa publiczno-prywatne może przyjąć formę wkładów finansowych we wspólne przedsięwzięcia ustanowione na podstawie art. 187 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej zgodnie z decyzją nr 1982/2006/WE.

(5) Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1291/2013 i decyzją Rady 2013/743/UE (5) należy przyznać dalsze wsparcie wspólnym przedsięwzięciom ustanowionym na mocy decyzji (UE) nr 1982/2006/WE na warunkach określonych w decyzji 2013/743/UE.

(6) Wspólne przedsiębiorstwo na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych, ustanowione na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 521/2008 (6), udowodniło potencjał wodoru jako nośnika energii oraz ogniw paliwowych jako przemienników energii, pokazując, że mogą one stanowić sposób na uzyskanie czystych systemów obniżających ilość emisji, zwiększających bezpieczeństwo energetyczne oraz stymulujących gospodarkę. Ocena śródokresowa wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych, zawarta w komunikacie Komisji z 2011 r. dla Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów zatytułowanym „Partnerstwo na rzecz badań naukowych i innowacji”, wykazała, że to wspólne przedsiębiorstwo pełni funkcję platformy umożliwiającej tworzenie silnych partnerstw, pozyskiwanie środków publicznych i prywatnych oraz silnego zaangażowania przemysłu, a zwłaszcza MŚP. W ocenie tej zalecono także intensyfikację działań związanych z produkcją, składowaniem i dystrybucją wodoru, co zostało uwzględnione przy określaniu nowych celów. Należy zatem w dalszym ciągu wspierać obszar badań naukowych wspólnego przedsiębiorstwa w celu opracowania portfela czystych, efektywnych i niedrogich rozwiązań, wraz z ich wprowadzeniem na rynek.

(7) W tym celu należy ustanowić wspólne przedsięwzięcie dla realizacji wspólnej inicjatywy technologicznej w zakresie technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych (zwane dalej „Wspólnym Przedsięwzięciem FCH 2”); to wspólne przedsięwzięcie powinno zastąpić wspólne przedsiębiorstwo na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych i stać się jego następcą prawnym.

(8) Dalsze wsparcie programów naukowych w dziedzinie technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych powinno uwzględniać także doświadczenia zdobyte w ramach działań wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych, w tym wnioski z pierwszej oceny śródokresowej przeprowadzonej przez Komisję i wyniki zaleceń od zainteresowanych stron. Wsparcie to należy realizować przy wykorzystaniu struktury i zasad w większym stopniu odpowiadających jego celom, aby zwiększyć efektywność i zapewnić uproszczenie. W tym celu Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 powinno przyjąć przepisy finansowe dopasowane do jego potrzeb zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (7).

(9) Członkowie wspólnego przedsiębiorstwa FCH 2 inni niż Unia wyrazili pisemną zgodę na prowadzenie działań badawczych w obszarze wspólnego przedsiębiorstwa FCH 2 w ramach struktury lepiej dostosowanej do charakteru partnerstwa publiczno-prywatnego. Właściwe jest, aby członkowie Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 inni niż Unia wyrazili za pośrednictwem pisma zatwierdzającego zgodę na statut znajdujący się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(10) Aby osiągnięte zostały cele Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2, należy w jego ramach udzielać wsparcia finansowego, głównie w formie dotacji dla uczestników, przyznawanych na podstawie otwartych i konkurencyjnych zaproszeń do składania wniosków.

(11) Wkłady od członków innych niż Unia i ich jednostek składowych lub ich podmiotów powiązanych nie powinny ograniczać się wyłącznie do kosztów administracyjnych Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 oraz do współfinansowania koniecznego do prowadzenia działań w zakresie badań naukowych i innowacji wspieranych w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2. Wkłady te powinny dotyczyć również działań dodatkowych, jakie powinni podjąć członkowie inni niż Unia lub ich jednostki składowe lub ich podmioty powiązane, określonych w planie działań dodatkowych. W celu uzyskania odpowiedniego obrazu efektu dźwigni tych działań dodatkowych, powinny one przyczyniać się do realizacji szerszej wspólnej inicjatywy technologicznej w zakresie technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych.

(12) Każda kwalifikująca się instytucja może stać się uczestnikiem lub koordynatorem w wybranych projektach. W zależności od szczególnych wymogów polityki lub charakteru i celu działania określonego w planie prac może być wymagane, aby uczestnikami były jednostki składowe członka innego niż Unia, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1290/2013 (8).

(13) Specyficzne cechy sektora ogniw paliwowych i technologii wodorowych, w szczególności fakt, iż jest to wciąż sektor niedojrzały, niezapewniający wyraźnych zwrotów z inwestycji, a główne płynące z niego korzyści mają charakter społeczny, uzasadniają to, że wkład Unii jest wyższy niż wkłady członków innych niż Unia. Aby zachęcić do większej reprezentacji zrzeszeń będących członkami Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 i wspierać uczestnictwo nowych jednostek składowych we wspólnej inicjatywie technologicznej, wkład Unii powinien zostać podzielony na dwie transze, z których druga powinna być uwarunkowana dodatkowymi zobowiązaniami, szczególnie ze strony nowych jednostek składowych.

(14) Podczas oceny ogólnego wpływu wspólnej inicjatywy technologicznej w zakresie technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych zostaną wzięte pod uwagę inwestycje wszystkich podmiotów prawnych innych niż Unia przyczyniające się do osiągnięcia celów tej wspólnej inicjatywy technologicznej. Koszty poniesione przez wszystkie podmioty prawne na działania dodatkowe spoza planu prac Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 przyczyniające się do realizacji celów Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2powinny zostać zadeklarowane po podpisaniu umów o udzielenie dotacji. Oczekuje się, że wartość takich łącznych inwestycji we wspólną inicjatywę technologiczną w zakresie technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych wyniesie co najmniej 665 000 000 EUR.

(15) Udział w działaniach pośrednich finansowanych przez Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 powinien być zgodny z rozporządzeniem (UE) nr 1290/2013. Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 powinno ponadto zapewniać spójne stosowanie tych zasad w oparciu o odpowiednie środki przyjęte przez Komisję.

(16) Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 powinno również korzystać z elektronicznych środków zarządzanych przez Komisję, aby zapewnić otwartość i przejrzystość oraz ułatwić uczestnictwo. Zaproszenia do składania wniosków ogłaszane przez Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 powinny być zatem publikowane również w jednym portalu dla uczestników, a także za pośrednictwem pozostałych elektronicznych środków upowszechniania w ramach programu „Horyzont 2020” zarządzanych przez Komisję. Ponadto odnośne dane dotyczące między innymi wniosków, wnioskodawców, dotacji i uczestników powinny być udostępniane przez Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 do umieszczenia – w odpowiednim formacie i z częstotliwością odpowiadającą obowiązkom Komisji w zakresie sprawozdawczości – w elektronicznych środkach sprawozdawczości i upowszechniania w ramach programu „Horyzont 2020” zarządzanych przez Komisję.

(17) Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 powinno uwzględniać definicje OECD dotyczące poziomu gotowości technologicznej w klasyfikacji działań z zakresu technologicznych badań naukowych, opracowywania produktu i demonstracji.

(18) Wkładem finansowym Unii należy zarządzać zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami i z odpowiednimi zasadami zarządzania pośredniego określonymi w rozporządzeniu (UE, Euratom) nr 966/2012 oraz w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1268/2012 (9).

(19) W celu uproszczenia należy zmniejszyć obciążenia administracyjne dla wszystkich stron. Należy unikać podwójnych audytów i nieproporcjonalnej ilości dokumentacji oraz sprawozdań. Audyty beneficjentów środków finansowych Unii przekazywanych na mocy niniejszego rozporządzenia należy przeprowadzać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1291/2013.

(20) Interesy finansowe Unii i pozostałych członków Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 należy chronić przez zastosowanie proporcjonalnych środków w całym cyklu wydatkowania, w tym poprzez zapobieganie nieprawidłowościom, ich wykrywanie i analizę, odzyskiwanie utraconych, nienależnie wypłaconych lub nieprawidłowo wykorzystanych środków finansowych oraz, w stosownych przypadkach, nakładanie kar administracyjnych i finansowych zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 966/2012.

(21) Audytor wewnętrzny Komisji powinien mieć takie same uprawnienia w stosunku do Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 co w stosunku do Komisji.

(22) Ze względu na specyficzny charakter oraz obecny status wspólnych przedsięwzięć, a także by zapewnić ciągłość z siódmym programem ramowym, wspólne przedsięwzięcia w dalszym ciągu powinny podlegać odrębnej procedurze udzielania absolutorium. W drodze odstępstwa od art. 60 ust. 7 i art. 209 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 absolutorium z wykonania budżetu Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 powinno być zatem udzielane przez Parlament Europejski na zalecenie Rady. Stąd też wymogi w zakresie sprawozdawczości określone w art. 60 ust. 5 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 nie powinny dotyczyć wkładu finansowego Unii we Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2, ale w możliwie najszerszym zakresie powinny zostać dostosowane do wymogów przewidzianych dla organów na mocy art. 208 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012. Kontrola rachunków oraz legalności i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw powinna być przeprowadzana przez Trybunał Obrachunkowy.

(23) Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 powinno działać w otwarty i przejrzysty sposób pozwalający mu na czas udostępniać wszelkie stosowne informacje jego odpowiednim organom, jak również promować jego działania, w tym działania informacyjne i upowszechnianie wśród społeczeństwa. Regulamin wewnętrzny organów Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 powinien być dostępny publicznie.

(24) Program „Horyzont 2020” powinien przyczyniać się także do zniwelowania różnic w badaniach naukowych i innowacjach w obrębie Unii poprzez promowanie synergii z europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi (EFSI). Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2powinno zatem dążyć do wejścia w bliskie interakcje z EFSI, co może w szczególności pomóc we wzmocnieniu lokalnych, regionalnych i krajowych zdolności w zakresie badań naukowych i innowacji w obszarze zainteresowań Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 oraz podkreślać wysiłki na rzecz inteligentnej specjalizacji.

(25) Wspólne przedsiębiorstwo na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych ustanowiono na okres do dnia 31 grudnia 2017 r. Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 powinno zapewniać stałe wsparcie na rzecz programu badawczego dotyczącego technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych poprzez wdrożenie pozostałych działań zainicjowanych na mocy rozporządzenia (WE) nr 521/2008 oraz zgodnie z tym rozporządzeniem. Aby zapewnić optymalne wykorzystanie dostępnych środków na badania, przejście od wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych do Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 powinno zostać dostosowane do przejścia od siódmego programu ramowego do programu „Horyzont 2020” i zsynchronizowane z tym przejściem. Ze względu na pewność prawa i jasność należy zatem uchylić rozporządzenie (WE) nr 521/2008 i ustanowić przepisy przejściowe.

(26) Mając na uwadze ogólny cel programu „Horyzont 2020”, jakim jest osiągnięcie większego uproszczenia i spójności, wszystkie zaproszenia do składania wniosków w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 powinny uwzględniać czas trwania programu „Horyzont 2020”.

(27) Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie ustanowienie Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 w celu wspierania badań naukowych i innowacji w przemyśle w całej Unii, nie może być osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na konieczność zapobieżenia powielaniu działań, zachowania masy krytycznej oraz zapewnienia optymalnego wykorzystania środków publicznego, możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ustanowienie

1. W celu realizacji wspólnej inicjatywy technologicznej w zakresie technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych niniejszym ustanawia się wspólne przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 187 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwane dalej „Wspólnym Przedsięwzięciem FCH 2”), na okres do dnia 31 grudnia 2024 r. Aby uwzględnić czas trwania programu „Horyzont 2020”, zaproszenia do składania wniosków zostaną ogłoszone przez Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 najpóźniej do dnia 31 grudnia 2020 r. W należycie uzasadnionych przypadkach zaproszenia do składania wniosków można ogłaszać do dnia 31 grudnia 2021 r.

2. Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 zastępuje wspólne przedsiębiorstwo na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych ustanowione rozporządzeniem Rady (WE) nr 521/2008 i jest jego następcą prawnym.

3. Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 jest organem, któremu powierzono realizację partnerstwa publiczno-prywatnego, o którym mowa w art. 209 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012.

4. Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 ma osobowość prawną. W każdym państwie członkowskim ma ono zdolność prawną o najszerszym zakresie przyznawanym osobom prawnym na mocy prawa tych państw członkowskich. Może ono w szczególności nabywać lub zbywać majątek ruchomy i nieruchomy oraz być stroną w postępowaniach sądowych.

5. Siedziba Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 mieści się w Brukseli (Belgia).

6. Statut Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 znajduje się w załączniku.

Artykuł 2

Cele

1. Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 ma następujące cele:

a) przyczynianie się do wdrożenia rozporządzenia (UE) nr 1291/2013 oraz w szczególności celów dotyczących bezpiecznej, czystej i efektywnej energii oraz inteligentnego, zielonego i zintegrowanego transportu w ramach części III załącznika I do decyzji 2013/743/EU;

b) przyczynianie się do realizacji celów wspólnej inicjatywy technologicznej w zakresie technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych, poprzez stworzenie silnego, zrównoważonego i konkurencyjnego na rynku globalnym sektora technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych w Unii.

2. W szczególności ma ono na celu:

a) obniżanie kosztów produkcji układów ogniw paliwowych przeznaczonych do wykorzystania w transporcie przy jednoczesnym wydłużeniu ich żywotności do poziomu, który będzie konkurencyjny wobec tradycyjnych technologii;

b) zwiększanie sprawności elektrycznej oraz trwałości różnych ogniw paliwowych wykorzystywanych do wytwarzania energii do poziomu, który będzie konkurencyjny wobec tradycyjnych technologii, przy jednoczesnym obniżeniu ich kosztów;

c) zwiększanie efektywności energetycznej produkcji wodoru głównie na drodze elektrolizy wody i z wykorzystaniem źródeł odnawialnych przy jednoczesnym obniżeniu kosztów operacyjnych i inwestycji, tak aby połączony system produkcji wodoru i konwersji wykorzystującej technologie ogniw paliwowych był konkurencyjny wobec alternatywnych metod produkcji elektryczności dostępnych na rynku;

d) wykazanie na dużą skalę możliwości stosowania wodoru do wspierania włączania źródeł energii odnawialnej do systemów energetycznych, również w drodze jego wykorzystania jako konkurencyjnego środka magazynowania energii dla elektryczności wytworzonej z odnawialnych źródeł energii;

e) redukowanie wykorzystywania określonych przez UE surowców krytycznych, np. za pomocą zasobów o niskiej lub zerowej zawartości platynowców i za pośrednictwem recyklingu lub redukowania lub unikania wykorzystywania metali ziem rzadkich.

Artykuł 3

Wkład finansowy Unii

1. Wkład finansowy Unii na rzecz Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2, włącznie ze środkami EFTA, przeznaczony na pokrycie kosztów administracyjnych i kosztów operacyjnych, wynosi maksymalnie 665 000 000 EUR, na co składa się:

a) maksymalnie 570 000 000 EUR jako wkład, do którego wniesienia zobowiązali się członkowie Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 inni niż Unia lub ich jednostki składowe lub ich podmioty powiązane, zgodnie z art. 4 ust. 1;

b) maksymalnie 95 000 000 EUR jako pokrycie wszelkich dodatkowych wkładów, do których wniesienia zobowiązali się członkowie Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 inni niż Unia lub ich jednostki składowe lub ich podmioty powiązane, powyżej kwoty minimalnej określonej w art. 4 ust. 1.

Wkład finansowy Unii wnoszony jest ze środków z budżetu ogólnego Unii przeznaczonych na program szczegółowy „Horyzont 2020” wdrażający program „Horyzont 2020” zgodnie z art. 58 ust. 1 lit. c) ppkt (iv) oraz art. 60 i 61 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 w odniesieniu do organów, o których mowa w art. 209 tego rozporządzenia.

2. Ustalenia dotyczące wkładu finansowego Unii uzgadnia się w ramach umowy o delegowaniu zadań i corocznych umów w sprawie transferu środków zawieranych między Komisją, działającą w imieniu Unii, a Wspólnym Przedsięwzięciem FCH 2.

3. Umowa o delegowaniu zadań, o której mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, zawiera elementy określone w art. 58 ust. 3 oraz art. 60 i 61 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 oraz w art. 40 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012 oraz obejmuje między innymi:

a) wymogi dotyczące wysokości wkładu Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 w kontekście odpowiednich wskaźników efektywności, o których mowa w załączniku II do decyzji 2013/743/UE;

b) wymogi dotyczące wysokości wkładu Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 w odniesieniu do monitorowania, o którym mowa w załączniku III do decyzji 2013/743/UE;

c) określone wskaźniki efektywności dotyczące funkcjonowania Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2;

d) ustalenia dotyczące przekazywania danych niezbędnych do zapewnienia Komisji możliwości wywiązania się z jej obowiązków w zakresie upowszechniania i sprawozdawczości, w tym w jednym portalu dla uczestników, a także za pośrednictwem pozostałych elektronicznych środków upowszechniania w ramach programu „Horyzont 2020” zarządzanych przez Komisję;

e) przepisy dotyczące publikacji przez Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 zaproszeń do składania wniosków, w tym ogłaszania tych zaproszeń w jednym portalu dla uczestników, a także za pośrednictwem pozostałych elektronicznych środków upowszechniania w ramach programu „Horyzont 2020” zarządzanych przez Komisję;

f) wykorzystywanie i zmiany zasobów ludzkich, w szczególności nabór według grupy funkcyjnej, grupy zaszeregowania i kategorii, zmiany zaszeregowania oraz wszelkie zmiany liczby członków personelu.

Artykuł 4

Wkłady członków innych niż Unia

1. Członkowie Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 inni niż Unia wnoszą wkład wynoszący łącznie co najmniej 380 000 000 EUR w ciągu okresu ustalonego w art. 1 lub też sprawiają, by taki wkład wniosły ich jednostki składowe lub ich podmioty powiązane.

2. Wkład, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, składa się z:

a) wkładów na rzecz Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 określonych w art. 13 ust. 2 i art. 13 ust. 3 lit. b) statutu;

b) wkładów niepieniężnych o wartości co najmniej 285 000 000 EUR w okresie ustalonym w art. 1, członków innych niż Unia lub ich jednostek składowych lub ich podmiotów powiązanych, obejmujących koszty poniesione przez nie w trakcie realizacji działań dodatkowych wykraczających poza plan prac Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 przyczyniających się do realizacji celów wspólnej inicjatywy technologicznej w zakresie technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych. Koszty te mogą być pokrywane z innych unijnych programów finansowania zgodnie z obowiązującymi zasadami i procedurami. W takich przypadkach finansowanie unijne nie może zastępować wkładów niepieniężnych wnoszonych przez członków innych niż Unia lub ich jednostki składowe lub ich podmioty powiązane.

Koszty, o których mowa w akapicie pierwszym lit. b), nie kwalifikują się do wsparcia finansowego udzielanego przez Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2. Odpowiednie działania określa się w rocznym planie działań dodatkowych, w którym podawana jest wartość szacunkowa takich wkładów.

3. Do dnia 31 stycznia każdego roku członkowie Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 inni niż Unia przedkładają Radzie Zarządzającej Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 sprawozdanie dotyczące wartości wkładów, o których mowa w ust. 2, wniesionych w poprzednim roku budżetowym.

4. Na potrzeby wyceny wkładów, o których mowa w ust. 2 lit. b) niniejszego artykułu i w art. 13 ust. 3 lit. b) statutu, koszty ustala się zgodnie ze zwyczajową praktyką księgowania kosztów stosowaną przez dany podmiot lub z obowiązującymi standardami rachunkowości obowiązującymi w państwie siedziby danego podmiotu lub z obowiązującymi międzynarodowymi standardami rachunkowości oraz międzynarodowymi standardami sprawozdawczości finansowej. Koszty są poświadczane przez niezależnego audytora zewnętrznego wyznaczonego przez dany podmiot. Metoda wyceny może zostać zweryfikowana przez Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2, jeżeli poświadczenie budziłoby jakiekolwiek wątpliwości. Do celów niniejszego rozporządzenia koszty poniesione w ramach działań dodatkowych nie są poddawane audytowi przez Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 ani żaden organ unijny.

5. Komisja może zakończyć, proporcjonalnie zmniejszyć lub zawiesić wkład finansowy Unii na rzecz Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 lub zainicjować procedurę likwidacji, o której mowa w art. 21 ust. 2 statutu, jeśli członkowie Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 inni niż Unia lub ich jednostki składowe lub ich podmioty powiązane nie wniosą wkładów, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, wniosą je tylko częściowo lub z opóźnieniem. Decyzja Komisji nie uniemożliwia zwrotu kwalifikowalnych kosztów już poniesionych przez członków Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 innych niż Unia do czasu powiadomienia Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 o decyzji w sprawie zakończenia, proporcjonalnego zmniejszenia lub zawieszenia wkładu finansowego Unii.

Artykuł 5

Przepisy finansowe

Bez uszczerbku dla art. 12 niniejszego rozporządzenia Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 przyjmuje szczegółowe przepisy finansowe zgodnie z art. 209 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 i zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 110/2014 (10).

Artykuł 6

Personel

1. Do personelu Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 zastosowanie mają regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, ustanowione w rozporządzeniu Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (11) (zwane dalej „regulaminem pracowniczym” i „warunkami zatrudnienia”) oraz przepisy przyjęte wspólnie przez instytucje Unii do celów stosowania regulaminu pracowniczego i warunków zatrudnienia.

2. W odniesieniu do personelu Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 Rada Zarządzająca wykonuje uprawnienia przyznane na mocy regulaminu pracowniczego organowi powołującemu oraz na mocy warunków zatrudnienia organowi właściwemu do zawierania umów (zwane dalej „uprawnieniami organu powołującego”).

Zgodnie z art. 110 regulaminu pracowniczego Rada Zarządzająca przyjmuje – na podstawie art. 2 ust. 1 regulaminu pracowniczego i art. 6 warunków zatrudnienia – decyzję przekazującą odpowiednie uprawnienia organu powołującego Dyrektorowi Wykonawczemu i określającą warunki, zgodnie z którymi możliwe jest zawieszenie przekazania tych uprawnień. Dyrektor Wykonawczy jest uprawniony do dalszego przekazywania tych uprawnień.

Jeśli wymagają tego wyjątkowe okoliczności, Rada Zarządzająca może zadecydować o tymczasowym zawieszeniu przekazywania uprawnień organu powołującego Dyrektorowi Wykonawczemu i każdego dalszego przekazania przez niego tych uprawnień. W takich przypadkach Rada Zarządzająca samodzielnie wykonuje uprawnienia organu powołującego lub przekazuje je jednemu ze swoich członków lub członkowi personelu Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 innemu niż Dyrektor Wykonawczy.

3. Rada Zarządzająca przyjmuje odpowiednie przepisy wykonawcze do regulaminu pracowniczego i do warunków zatrudnienia zgodnie z art. 110 regulaminu pracowniczego.

4. Zasoby kadrowe określa się w planie zatrudnienia Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2, w którym wskazuje się liczbę stanowisk czasowych w podziale na grupy funkcyjne i grupy zaszeregowania oraz liczbę pracowników kontraktowych wyrażoną w ekwiwalentach pełnego czasu pracy, zgodnie z rocznym budżetem Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2.

5. Personel Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 składa się z personelu zatrudnionego na czas określony i personelu kontraktowego.

6. Wszystkie koszty związane z personelem ponosi Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2.

Artykuł 7

Oddelegowani eksperci krajowi i stażyści

1. Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 może korzystać z usług oddelegowanych ekspertów krajowych i stażystów niezatrudnionych przez Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2. Liczbę oddelegowanych ekspertów krajowych wyrażoną w ekwiwalentach pełnego czasu pracy dodaje się do informacji o zasobach kadrowych, o których mowa w art. 6 ust. 4, zgodnie z rocznym budżetem.

2. Rada Zarządzająca przyjmuje decyzję ustanawiającą przepisy dotyczące delegowania ekspertów krajowych do Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 oraz przyjmowania stażystów.

Artykuł 8

Przywileje i immunitety

Do Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 oraz jego personelu stosuje się postanowienia Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Artykuł 9

Odpowiedzialność Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2

1. Odpowiedzialność kontraktową Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 regulują właściwe postanowienia umowne oraz prawo właściwe dla danej umowy, decyzji lub kontraktu.

2. W zakresie odpowiedzialności pozaumownej Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 naprawia szkody wyrządzone przez swój personel podczas wykonywania przez niego obowiązków służbowych, zgodnie z ogólnymi zasadami wspólnymi dla systemów prawnych państw członkowskich.

3. Wszelkie wypłaty dokonywane przez Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 z tytułu odpowiedzialności, o której mowa w ust. 1 lub 2, oraz poniesione w związku z tym koszty i wydatki uważa się za wydatki Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 i pokrywa się je z zasobów Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2.

4. Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 ponosi wyłączną odpowiedzialność za wypełnianie swoich obowiązków.

Artykuł 10

Właściwość Trybunału Sprawiedliwości i prawo właściwe

1. Trybunał Sprawiedliwości jest właściwy:

a) na podstawie każdej klauzuli arbitrażowej przewidzianej w umowach lub kontraktach zawartych przez Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 lub w wydanych przez nie decyzjach;

b) w sporach dotyczących odszkodowań za szkody wyrządzone przez personel Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 podczas wykonywania przez niego obowiązków służbowych;

c) we wszelkich sporach między Wspólnym Przedsięwzięciem FCH 2 a członkami jego personelu, w zakresie i na warunkach określonych w regulaminie pracowniczym i warunkach zatrudnienia.

2. W odniesieniu do wszelkich spraw nieobjętych niniejszym rozporządzeniem lub innymi aktami prawa Unii zastosowanie ma prawo państwa, w którym znajduje się siedziba Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2.

Artykuł 11

Ocena

1. Do dnia 30 czerwca 2017 r. Komisja, z pomocą niezależnych ekspertów, przeprowadzi ocenę śródokresową Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2, w ramach której oceniony zostanie w szczególności poziom uczestnictwa jednostek składowych członków innych niż Unia lub ich podmiotów powiązanych, jak również innych podmiotów prawnych, w działaniach pośrednich oraz ich wkład w te działania. Komisja sporządzi sprawozdanie z tej oceny zawierające wnioski z oceny i uwagi Komisji. Do dnia 31 grudnia 2017 r. Komisja przekaże to sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Wyniki oceny śródokresowej Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 uwzględnia się w dogłębnej ocenie oraz w ocenie śródokresowej, o których mowa w art. 32 rozporządzenia (UE) nr 1291/2013.

2. Na podstawie wniosków z oceny śródokresowej, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, Komisja może podjąć działania zgodne z art. 4 ust. 5 lub wszelkie inne odpowiednie działania.

3. W terminie sześciu miesięcy od likwidacji Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2, ale nie później niż dwa lata po rozpoczęciu procedury likwidacji, o której mowa w art. 21 statutu, Komisja przeprowadza ocenę końcową Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2. Wyniki tej oceny końcowej zostają przedstawione Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

Artykuł 12

Absolutorium

W drodze odstępstwa od art. 60 ust. 7 i art. 209 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 absolutorium z wykonania budżetu Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 udziela Parlament Europejski na zalecenie Rady, zgodnie z procedurą przewidzianą w przepisach finansowych Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2.

Artykuł 13

Audyty ex post

1. Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 przeprowadza audyty ex post wydatków na działania pośrednie zgodnie z art. 29 rozporządzenia (UE) nr 1291/2013 jako część działań pośrednich programu „Horyzont 2020”.

2. Komisja może podjąć decyzję o samodzielnym prowadzeniu audytów, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. W takim przypadku Komisja dokonuje tego zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami, w szczególności z przepisami rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, rozporządzenia (UE) nr 1290/2013 i rozporządzenia (UE) nr 1291/2013.

Artykuł 14

Ochrona interesów finansowych członków

1. Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 umożliwia pracownikom Komisji i innym osobom upoważnionym przez Komisję lub Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2, a także Trybunałowi Obrachunkowemu dostęp do należących do tego przedsięwzięcia miejsc i pomieszczeń oraz do wszelkich informacji, w tym informacji w formie elektronicznej, niezbędnych do przeprowadzenia ich kontroli.

2. Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) może przeprowadzać dochodzenia, w tym kontrole i inspekcje na miejscu, zgodnie z przepisami i procedurami określonymi w rozporządzeniu Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 (12) i w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 (13), w celu ustalenia, czy miały miejsce nadużycie finansowe, korupcja lub jakiekolwiek inne nielegalne działania, które wywierają wpływ na interesy finansowe Unii w związku z umową, decyzją lub kontraktem finansowanymi na mocy niniejszego rozporządzenia.

3. Bez uszczerbku dla ust. 1 i 2 umowy, decyzje i kontrakty wynikające z wdrażania niniejszego rozporządzenia zawierają przepisy wyraźnie uprawniające Komisję, Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2, Trybunał Obrachunkowy i OLAF do przeprowadzania tego rodzaju audytów i dochodzeń zgodnie z ich odpowiednimi kompetencjami.

4. Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 zapewnia należytą ochronę interesów finansowych swoich członków przez przeprowadzanie lub zlecanie odpowiednich kontroli wewnętrznych i zewnętrznych.

5. Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 przystępuje do porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją dotyczącego dochodzeń wewnętrznych prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (14). Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 przyjmuje środki niezbędne do ułatwienia dochodzeń wewnętrznych prowadzonych przez OLAF.

Artykuł 15

Poufność

Bez uszczerbku dla art. 16, Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 zapewnia ochronę informacji szczególnie chronionych, których ujawnienie mogłoby narazić na szkodę interesy jego członków lub podmiotów uczestniczących w działaniach Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2.

Artykuł 16

Przejrzystość

1. Do dokumentów będących w posiadaniu Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 stosuje się rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1049/2001 (15).

2. Rada Zarządzająca Wspólnego Przedsięwzięcia FCH 2 może przyjmować praktyczne ustalenia dotyczące wdrażania rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

3. Bez uszczerbku dla art. 10 niniejszego rozporządzenia decyzje podjęte przez Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 na podstawie art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 mogą być przedmiotem skargi do Rzecznika Praw Obywatelskich na warunkach określonych w art. 228 TFUE.

Artykuł 17

Zasady uczestnictwa i upowszechniania

Do działań finansowanych przez Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 stosuje się przepisy rozporządzenia (UE) nr 1290/2013. Zgodnie z tym rozporządzeniem Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 uznaje się za organ finansujący i zapewnia ono wsparcie finansowe na rzecz działań pośrednich określonych w art. 1 statutu.

W myśl art. 9 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1290/2013 plany prac mogą zawierać uzasadnione dodatkowe warunki zgodnie ze szczególnymi wymogami polityki lub charakterem i celem działania.

Artykuł 18

Wsparcie ze strony państwa przyjmującego

Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2 i państwo, w którym znajduje się jego siedziba, mogą zawrzeć umowę administracyjną dotyczącą przywilejów i immunitetów oraz innego wsparcia, którego państwo to ma udzielać Wspólnemu Przedsięwzięciu FCH 2.

Artykuł 19

Uchylenie i przepisy przejściowe

1. Rozporządzenie (WE) nr 521/2008 traci moc.

2. Bez uszczerbku dla ust. 1 działania rozpoczęte na mocy rozporządzenia (WE) nr 521/2008 oraz zobowiązania finansowe związane z takimi działaniami podlegają w dalszym ciągu przepisom tego rozporządzenia do czasu ich zakończenia.

Ocena śródokresowa, o której mowa w art. 11 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, obejmuje ocenę końcową wspólnego przedsiębiorstwa FCH na mocy rozporządzenia (WE) nr 521/2008.

3. Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na prawa i obowiązki członków personelu zatrudnionych na mocy rozporządzenia (WE) nr 521/2008.

Umowy o pracę zawarte z członkami personelu, o których mowa w akapicie pierwszym, mogą zostać przedłużone na mocy niniejszego rozporządzenia zgodnie z regulaminem pracowniczym i warunkami zatrudnienia.

W szczególności Dyrektor Wykonawczy mianowany na mocy rozporządzenia (WE) nr 521/2008 przez pozostały okres swojej kadencji pełni obowiązki Dyrektora Wykonawczego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, ze skutkiem od dnia 27 czerwca 2014 r. Pozostałe warunki umowy pozostają bez zmian.

4. O ile członkowie nie ustalą inaczej zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 521/2008, wszystkie prawa i obowiązki, w tym aktywa, długi lub zobowiązania członków, wynikające z rozporządzenia (WE) nr 71/2008, przenosi się na członków zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

5. Wszelkie niewykorzystane środki przydzielone na mocy rozporządzenia (WE) nr 521/2008 przenosi się na Wspólne Przedsięwzięcie FCH 2.

Artykuł 20

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 6 maja 2014 r. W imieniu Rady G. STOURNARAS Przewodniczący

(1) Opinia z dnia 10 grudnia 2013 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

(2) Decyzja nr 1982/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. dotycząca siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013) (Dz.U. L 412 z 30.12.2006, s. 1).

(3) Decyzja Rady 2006/971/WE z dnia 19 grudnia 2006 r. dotycząca programu szczegółowego „Współpraca”, wdrażającego siódmy program ramowy Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013) (Dz.U. L 400 z 30.12.2006, s. 86).

(4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1291/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające „Horyzont 2020” – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020) oraz uchylające decyzję nr 1982/2006/WE (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 104).

(5) Decyzja Rady 2013/743/UE z dnia 3 grudnia 2013 r. ustanawiająca program szczegółowy wdrażający program „Horyzont 2020” – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020) i uchylająca decyzje 2006/971/WE, 2006/972/WE, 2006/973/WE, 2006/974/WE i 2006/975/WE (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 965).

(6) Rozporządzenie Rady (WE) nr 521/2008 z dnia 30 maja 2008 r. ustanawiające wspólne przedsiębiorstwo na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych (Dz.U. L 153 z 12.6.2008, s. 1).

(7) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1).

(8) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1290/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające zasady uczestnictwa i upowszechniania dla programu „Horyzont 2020” – programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1906/2006 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 81).

(9) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. L 362 z 31.12.2012, s. 1).

(10) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 110/2014 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie modelowego rozporządzenia finansowego dla organów realizujących partnerstwa publiczno-prywatne, o których mowa w art. 209 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (Dz.U. L 38 z 7.2.2014, s. 2).

(11) Rozporządzenie Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiające regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich oraz wprowadzające środki mające czasowe zastosowanie do urzędników Komisji (Dz.U. 56 z 4.3.1968, s. 1).

(12) Rozporządzenie Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2).

(13) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. L 248 z 18.9.2013, s. 1).

(14) Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 15.

(15) Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).