Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1093/97

z dnia 16 czerwca 1997 r.

ustanawiające normy handlowe mające zastosowanie do melonów i arbuzów

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1], w szczególności jego art. 2 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 2200/96 zawiera wykaz produktów, w odniesieniu do których muszą zostać przyjęte normy; spośród produktów wymienionych w tym załączniku nie ustanowiono dotąd norm wspólnotowych w odniesieniu do melonów i arbuzów; dlatego konieczne jest ustanowienie norm handlowych dla tych produktów; w tym celu dla zachowania przejrzystości rynku światowego należy wziąć pod uwagę normy dla tych produktów zalecane przez Europejską Komisję Gospodarczą Narodów Zjednoczonych;

stosowanie wymienionych norm powinno spowodować pozostawienie produktów o niezadowalającej jakości poza rynkiem, ukierunkowanie produkcji na zaspokajanie wymogów konsumentów i ułatwienie handlu w warunkach uczciwej konkurencji, wspomagając w ten sposób poprawę rentowności produkcji;

wymienione normy stosuje się na wszystkich etapach obrotu; transport na duże odległości, składowanie dłużej niż przez pewien czas oraz ilość przeładunków, którym poddawane są produkty, mogą powodować pewien stopień pogorszenia się jakości ze względu na zachodzące w produkcie procesy biologiczne lub nietrwały jego charakter; tego rodzaju pogorszenie jakości powinno zostać uwzględnione w stosowaniu norm na etapach obrotu po wysyłce towaru;

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1. Normami handlowymi mającymi zastosowanie do:

- melonów objętych kodem CN 08071900,

- arbuzów objętych kodem CN 08071100,

są normy podane odpowiednio w załącznikach I i II.

2. Normy stosuje się na wszystkich etapach obrotu, zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 2200/96.

Jednakże na etapach następujących po wysyłce towaru dopuszcza się następujące tolerancje:

a) nieznaczny ubytek świeżości i jędrności;

b) w przypadku produktów innych niż klasa ekstra nieznaczne pogorszenie spowodowane procesem biologicznym i nietrwałością produktów.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1997 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 czerwca 1997 r.

W imieniu Komisji

Franz Fischler

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 297 z 21.11.1996, str. 1.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK I

NORMY W ODNIESIENIU DO MELONÓW

I. DEFINICJA PRODUKTU

Niniejszą normę stosuje się do odmian melonów uprawianych z Cucumis melo L. w stanie świeżym dostarczanych konsumentowi, z wyłączeniem melonów przeznaczonych do przetwórstwa przemysłowego.

II. PRZEPISY DOTYCZĄCE JAKOŚCI

Celem normy jest określenie wymagań jakości dla melonów po ich przygotowaniu i zapakowaniu.

A. Wymagania minimalne

We wszystkich klasach, z zastrzeżeniem szczególnych przepisów dla każdej klasy i dopuszczalnej tolerancji, melony muszą:

- być całe [1],

- być w dobrym stanie; wyłączając produkt zaczynający gnić lub psuć się w taki sposób, że nie nadaje się do spożycia,

- być czyste, praktycznie wolne od jakichkolwiek widocznych ciał obcych,

- mieć świeży wygląd,

- być praktycznie wolne od szkodników,

- być praktycznie wolne od szkód wyrządzonych przez szkodniki,

- być twarde,

- być wolne od nienormalnej wilgoci zewnętrznej,

- być wolne od obcego zapachu i/lub smaku.

Melony muszą być wystarczająco rozwinięte i zadowalająco dojrzałe [2]. Rozwój i stan melonów muszą być takie, aby umożliwiały im:

- wytrzymanie transportu i przeładunku oraz

- przybycie w zadowalającym stanie do miejsca przeznaczenia.

B. Klasyfikacja

Melony klasyfikuje się w dwóch niżej określonych klasach:

i) Klasa I

Melony tej klasy muszą być dobrej jakości. Muszą być charakterystyczne dla odmiany lub rodzaju handlowego.

Dopuszcza się jednakże następujące nieznaczne wady, pod warunkiem że nie wpływają na ogólny wygląd produktu, utrzymywanie jakości oraz prezentację w opakowaniu:

- nieznaczne wady kształtu,

- nieznaczne wady zabarwienia (nie uznaje się za wadę jasnego zabarwienia skórki tej części owocu, która dotykała ziemi w okresie wzrostu),

- nieznaczne skazy spowodowane wycieraniem produktu i przeładunkiem,

- nieznaczne zamknięte pęknięcia dookoła szypułki o długości mniejszej niż 2 cm, niesięgające miąższu.

Długość szypułki w przypadku owoców należących do odmian, którym szypułka nie odpada po osiągnięciu dojrzałości, nie może przekraczać 2 cm w przypadku odmian Charentais, Ogen i Galia i 5 cm przypadku pozostałych odmian melonów, lecz w każdym przypadku szypułka musi być obecna i nienaruszona.

ii) Klasa II

Do tej klasy zalicza się melony, które nie kwalifikują się do włączenia do klasy I, lecz spełniają minimalne wymogi określone powyżej.

Można dopuścić następujące nieznaczne wady, pod warunkiem że melony zachowują swoje zasadnicze cechy charakterystyczne co do jakości i trwałości oraz prezentacji:

- wady kształtu,

- wady zabarwienia (nie uznaje się za wadę jasnego zabarwienia skórki tej części owocu, która dotykała ziemi w okresie wzrostu),

- nieznaczne otarcia,

- nieznaczne pęknięcia lub głębokie zadrapania, które nie mają wpływu na miąższ i pozostają suche,

- otarcia skórki spowodowane wycieraniem produktu i przeładunkiem.

III. PRZEPISY DOTYCZĄCE WIELKOŚCI

Wielkość określona jest na podstawie masy jednej sztuki owocu lub na podstawie jego średnicy przekroju poprzecznego.

Wielkości minimalne są następujące:

Klasyfikacja według masy:

—odmiany Charentais, Ogen i Galia | 250 g, |

—pozostałe odmiany | 300 g. |

Klasyfikacja według średnicy:

—odmiany Charentais, Ogen i Galia | 7,5 cm, |

—pozostałe odmiany | 8 cm. |

W przypadku gdy wielkość jest wyrażona jako funkcja masy, największy melon w każdym opakowaniu nie może ważyć więcej niż 50 % owocu najmniejszego.

W przypadku gdy wielkość jest wyrażona jako funkcja średnicy, średnica największego melona nie może wynosić więcej niż 20 % powyżej średnicy owocu najmniejszego.

Klasyfikacja według wielkości obowiązkowa jest w obu klasach.

IV. PRZEPISY DOTYCZĄCE TOLERANCJI

Tolerancje w odniesieniu do jakości i wielkości dopuszczalne są w każdym opakowaniu dla produktów niespełniających wymogów klasy wykazanej.

A. Tolerancje dotyczące jakości

i) Klasa I

10 % liczby lub masy melonów niespełniających wymogów dla tej klasy, lecz spełniających wymogi klasy II lub wyjątkowo mieszczących się w przedziale tolerancji dla tej klasy.

ii) Klasa II

10 % liczby lub masy melonów niespełniających wymogów dla tej klasy ani też wymogów minimalnych, z wyjątkiem produktów zaczynających gnić lub z innym pogorszeniem jakości powodującym ich nieprzydatność do spożycia.

B. Tolerancje wielkości

Dla wszystkich klas: 10 % liczby lub masy melonów niespełniających wielkości, bezpośrednio poniżej lub powyżej wielkości wskazanej na opakowaniu.

V. PRZEPISY DOTYCZĄCE PREZENTACJI

A. Jednorodność

Zawartość każdego opakowania musi by jednorodna, a opakowanie takie powinno zawierać tylko melony tego samego pochodzenia, odmiany lub rodzaju handlowego, jakości i wielkości, które wyraźnie osiągnęły ten sam stopień rozwoju i dojrzałości oraz mają wyraźnie to samo zabarwienie.

Widoczna część zawartości opakowania musi być reprezentatywna dla całej zawartości.

B. Opakowanie

Melony muszą być pakowane w taki sposób, aby produkt był odpowiednio chroniony.

Materiały użyte wewnątrz opakowania muszą być nowe, czyste i takiej jakości, która pozwala na uniknięcie spowodowania jakiegokolwiek zewnętrznego lub wewnętrznego uszkodzenia produktu. Dopuszcza się stosowanie materiałów, w szczególności papieru lub pieczątek ze specyfikacją handlową, pod warunkiem że druki lub etykiety zostały wykonane przy użyciu nietoksycznego tuszu lub kleju.

Opakowania muszą być wolne od jakichkolwiek ciał obcych.

VI. PRZEPISY DOTYCZĄCE OZNAKOWANIA

Każde opakowanie musi nosić następujące dane szczegółowe wydrukowane po tej samej stronie, oznakowane w sposób czytelny i trwały oraz widoczny z zewnątrz:

A. Identyfikacja

Pakujący i/lub wysyłający: nazwa (nazwisko) i adres lub urzędowo wydane bądź zatwierdzone oznaczenie kodowe. Jednakże w przypadku gdy stosuje się oznaczenie kodowe, w bezpośredniej bliskości kodu powinno się znajdować odniesienie "pakujący" i/lub "wysyłający" (lub równoważne skróty).

B. Rodzaj produktu

- "Melony", jeśli zawartość nie jest widoczna z zewnątrz,

- nazwa odmiany lub rodzaju handlowego (np. Charentais).

C. Pochodzenie produktu

- kraj pochodzenia i fakultatywnie, krajowa, regionalna lub lokalna nazwa miejsca.

D. Specyfikacje handlowe

- klasa,

- wielkość wyrażona jako masa minimalna i maksymalna lub średnica minimalna i maksymalna,

- liczba sztuk (fakultatywnie).

E. Oznakowanie kontroli urzędowej (fakultatywnie)

[1] Jednakże nie uznaje się za wadę małych, zamkniętych zadrapań spowodowanych przez automatyczny pomiar wskaźnika refraktometrycznego.

[2] Wskaźnik refraktometryczny miąższu musi wynosić nie mniej niż 8 % w czasie pomiaru w środkowym punkcie miąższu owocu w najszerszym miejscu.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK II

NORMY W ODNIESIENIU DO ARBUZÓW

I. DEFINICJA PRODUKTU

Niniejszą normę stosuje się do odmian arbuzów uprawianych z Citrullus lanatus (Thunb.) Matsum. et Nakai, w stanie świeżym dostarczanych konsumentowi, z wyłączeniem arbuzów do przetwórstwa przemysłowego.

II. PRZEPISY DOTYCZĄCE JAKOŚCI

Celem normy jest określenie wymagań jakości dla arbuzów po ich przygotowaniu i zapakowaniu.

A. Wymagania minimalne

We wszystkich klasach, z zastrzeżeniem szczególnych przepisów dla każdej klasy i dopuszczalnej tolerancji, arbuzy muszą:

- być całe,

- być w dobrym stanie; wyłączając produkt zaczynający gnić lub psuć się w taki sposób, że nie nadaje się do spożycia,

- być czyste, praktycznie wolne od jakichkolwiek widocznych ciał obcych,

- być praktycznie wolne od szkodników,

- być praktycznie wolne od szkód wyrządzonych przez szkodniki,

- być twarde i dostatecznie dojrzałe; barwa i smak miąższu powinny odpowiadać dostatecznemu stanowi dojrzałości,

- być bez pęknięć,

- być wolne od nienormalnej wilgoci zewnętrznej,

- być wolne od obcego zapachu i/lub smaku.

Rozwój i stan arbuzów muszą być takie, aby umożliwiały im:

- wytrzymanie transportu i przeładunku oraz

- przybycie w zadowalającym stanie do miejsca przeznaczenia.

B. Klasyfikacja

Arbuzy klasyfikuje się w dwóch niżej określonych klasach:

i) Klasa I

Arbuzy tej klasy muszą być dobrej jakości. Muszą być:

- kształtne, z uwzględnieniem cech charakterystycznych odmiany,

- wolne od pęknięć i zadrapań; nieznacznych powierzchownych pęknięć nie uznaje się za wady.

Dopuszczalna jest nieznaczna wada zabarwienia jaśniejszej części arbuza, która dotykała ziemi w okresie wzrostu.

Łodyga arbuza nie może przekraczać 5 cm długości.

ii) Klasa II

Do tej klasy zalicza się arbuzy, które nie kwalifikują się do włączenia do klasy I, lecz spełniają minimalne wymogi wymienione powyżej.

Można dopuścić następujące nieznaczne wady, pod warunkiem że arbuzy zachowują swoje zasadnicze cechy charakterystyczne co do jakości, trwałości i prezentacji:

- nieznaczne wady kształtu,

- nieznaczne wady zabarwienia skórki,

- nieznaczne otarcia lub wady powierzchniowe w szczególności spowodowane urazami mechanicznymi lub uszkodzeniami wywołanymi przez pasożyty lub choroby.

III. PRZEPISY DOTYCZĄCE WIELKOŚCI

Wielkość określana jest na podstawie masy sztuki. Masa minimalna ustalona jest na 1,5 kg.

W przypadku gdy arbuzy przedstawione są w opakowaniach, różnica między masą najlżejszego i najcięższego owocu w tym samym opakowaniu nie powinna przekraczać 2 kg lub 3,5 kg, jeśli najlżejszy owoc przekracza 6 kg.

Ta względna jednorodność masy nie jest obowiązkowa, gdy arbuzy przedstawia się luzem.

IV. PRZEPISY DOTYCZĄCE TOLERANCJI

Dopuszcza się tolerancje w odniesieniu do jakości i wielkości w każdym opakowaniu lub w każdej partii produktu luzem, niespełniającego wymogów wskazanej klasy.

A. Tolerancje dotyczące jakości

i) Klasa I

10 % liczby lub masy arbuzów niespełniających wymogów dla tej klasy, lecz spełniających wymogi klasy II lub wyjątkowo mieszczących się w przedziale tolerancji dla tej klasy.

ii) Klasa II

10 % liczby lub masy arbuzów niespełniających wymogów dla tej klasy ani wymogów minimalnych, z wyjątkiem produktów zaczynających gnić lub z innym spadkiem jakości powodującym ich nieprzydatność do spożycia.

B. Tolerancje dotyczące wielkości

Dla wszystkich klas: 10 % liczby lub masy arbuzów niezgodnych z wielkością wskazaną, lecz nie więcej niż 1 kg powyżej lub poniżej określonego przedziału wielkości.

W żadnym wypadku nie stosuje się tolerancji w odniesieniu do owoców ważących mniej niż 1 kg.

V. PRZEPISY DOTYCZĄCE PREZENTACJI

A. Jednorodność

Zawartość każdego opakowania lub partii przy produktach przedstawionych luzem musi być jednorodna i zawierać tylko arbuzy tego samego pochodzenia, odmiany i jakości.

Widoczna część zawartości opakowania lub partii przy produktach przedstawionych luzem musi być reprezentatywna dla całej zawartości.

Dodatkowo w klasie I musi być zachowany jednorodny kształt i kolor skórki arbuzów.

B. Opakowanie

Arbuzy muszą być pakowane w taki sposób, aby produkt był odpowiednio chroniony.

Materiały użyte wewnątrz opakowania muszą być nowe, czyste i takiej jakości, która pozwala na uniknięcie spowodowania jakiegokolwiek zewnętrznego lub wewnętrznego uszkodzenia produktu. Dopuszcza się stosowanie materiałów, w szczególności papieru lub pieczątek ze specyfikacją handlową, pod warunkiem że druki lub etykiety zostały wykonane przy użyciu nietoksycznego tuszu lub kleju.

Opakowania lub partie produktów przedstawionych luzem muszą być wolne od wszelkich ciał obcych.

Arbuzy przewożone luzem muszą być oddzielone od podłogi i ścian pojazdu za pomocą odpowiedniego materiału zabezpieczającego, który musi być nowy i czysty oraz niepodatny na przenoszenie na owoce jakiegokolwiek nienormalnego zapachu lub smaku.

C. Prezentacja

Arbuzy mogą być przedstawione:

- w opakowaniach,

- luzem.

VI. PRZEPISY DOTYCZĄCE OZNAKOWANIA

Każde opakowanie musi nosić następujące dane szczegółowe wydrukowane po tej samej stronie opakowania, oznakowane w sposób czytelny i trwały oraz widoczny z zewnątrz:

Przy arbuzach przewożonych luzem (bezpośredni załadunek na pojazd transportowy) dane te muszą widnieć na dokumencie towarzyszącym towarom, umieszczonym w widocznej pozycji wewnątrz pojazdu transportowego.

Przy tego rodzaju prezentacji nie jest obowiązkowe wskazywanie wielkości, masy netto czy liczby sztuk.

A. Identyfikacja

Pakujący i/lub wysyłający: nazwa (nazwisko) i adres lub urzędowo ustanowione lub zatwierdzone oznaczenie kodowe. Jednakże w przypadku gdy stosuje się oznaczenie kodowe w bezpośredniej bliskości kodu powinno się znajdować odniesienie "pakujący" i/lub "wysyłający" (lub równoważne skróty).

B. Rodzaj produktu

- "Arbuzy", jeśli zawartość nie jest widoczna z zewnątrz.

C. Pochodzenie produktu

- kraj pochodzenia i fakultatywnie, krajową, regionalną lub lokalną nazwę miejsca.

D. Specyfikacje handlowe

- klasa,

- wielkość (jeśli klasyfikowane według wielkości) wyrażona jako masa minimalna i maksymalna,

- masa netto lub liczba sztuk.

E. Oznakowanie kontroli urzędowej (fakultatywnie)

--------------------------------------------------