ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
5)

art. 4 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 4 1. Uprzedniego zezwolenia właściwego organu wywożącego państwa członkowskiego wymaga sprzedaż, dostawa, przekazywanie lub wywóz, bezpośrednio lub pośrednio, niektórych rodzajów sprzętu służącego do następujących kategorii projektów eksploracji i produkcji w Rosji, w tym na obszarze jej wyłącznej strefy ekonomicznej i szelfu kontynentalnego, przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich lub przy użyciu statków pływających lub statków powietrznych podlegających jurysdykcji państw członkowskich: a) eksploracja i produkcja ropy naftowej w wodach o głębokości przekraczającej 150 metrów; b) eksploracja i produkcja ropy naftowej na obszarach morskich na północ od koła podbiegunowego północnego; c) projekty, których efektem może być produkcja ropy naftowej z zasobów zawartych w formacjach łupków przez szczelinowanie hydrauliczne; nie ma to zastosowania do eksploracji i produkcji przez formacje łupków w celu poszukiwania złóż innych niż łupkowe lub pozyskiwania z nich ropy naftowej. Unia podejmuje środki niezbędne do określenia stosownych produktów, które mają być objęte niniejszym ustępem. 2. Uprzedniego zezwolenia właściwego organu wywożącego państwa członkowskiego wymaga również: a) świadczenie pomocy technicznej lub innych usług w związku ze sprzętem, o którym mowa w ust. 1; b) finansowanie lub udzielanie pomocy finansowej do celów jakiejkolwiek sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu sprzętu, o którym mowa w ust. 1, lub do celów udzielania odnośnej pomocy technicznej lub prowadzenia odnośnych szkoleń. 3. Właściwe organy państw członkowskich nie udzielają zezwolenia na jakąkolwiek sprzedaż, dostawę, przekazywanie lub wywóz sprzętu ani na świadczenie usług, o których mowa w ust. 1 i 2, jeżeli stwierdzą, że odnośna sprzedaż, dostawa, przekazywanie lub wywóz lub świadczenie odnośnych usług służy jednej z kategorii eksploracji i produkcji, o których mowa w ust. 1. 4. Ust. 3 pozostaje bez uszczerbku dla wykonania umów zawartych przed dniem 1 sierpnia 2014 r. lub umów dodatkowych niezbędnych do wykonywania takich umów. 5. Zezwolenie może być udzielone, gdy sprzedaż, dostawa, przekazanie lub wywóz produktów, lub świadczenie usług, o których mowa w ust. 1 i 2, są konieczne do pilnego zapobieżenia zdarzeniu, które może mieć poważne i istotne konsekwencje dla zdrowia i bezpieczeństwa ludzi lub dla środowiska, lub do pilnego złagodzenia skutków tego zdarzenia. W należycie uzasadnionych sytuacjach wyjątkowych można dokonać sprzedaży, dostawy, przekazania lub wywozu, lub świadczenia usług, o których mowa w ust. 1 i 2, bez uprzedniego zezwolenia, pod warunkiem że eksporter powiadomi o tym właściwy organ w ciągu pięciu dni roboczych od dokonania takiej sprzedaży, dostawy, przekazania lub wywozu, lub świadczenia usług, przedstawiając odpowiednie szczegółowe uzasadnienie realizacji sprzedaży, dostawy, przekazania lub wywozu, lub świadczenia usług bez uprzedniego zezwolenia.” ;
(3)

Właściwy organ Peru został wezwany do przedstawienia wystarczających gwarancji, że uchybienia stwierdzone w odniesieniu do systemu monitorowania, który umożliwia wykrywanie wirusów w żywych małżach, zostały usunięte. W szczególności należy przedstawić wyniki programu monitorowania w odniesieniu do urąbków (Donax spp.). Mimo że urąbki (Donax spp.) były źródłem ogniska zapalenia wątroby typu A u ludzi, wyniki programu monitorowania dla tego gatunku nie zostały przekazane Komisji. W związku z tym Komisja nie może stwierdzić, że system kontroli i plan monitorowania stosowane obecnie w Peru w odniesieniu do niektórych małży są w stanie zapewnić gwarancje wymagane przez prawo Unii. Dlatego też należy utrzymać środki nadzwyczajne.
(2)

W świetle wyniku przeglądu centrum operacyjnego UE jego mandat powinien zostać przedłużony do grudnia 2016 r. Zapewni to również czas na przygotowanie do trwałego przekazania jego funkcji i zasobów związanych z koordynacją i planowaniem strukturom ESDZ/WPBiO, w kontekście przeglądu dokonywanego przez ESDZ pod przewodnictwem Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („wysokiego przedstawiciela”), z należytym uwzględnieniem ram instytucjonalnych i mających zastosowanie procedur. Po takim przekazaniu nie będzie potrzeby dalszego przedłużania mandatu. Każda przyszła nowa jednostka w ramach struktur ESDZ/WPBiO, podejmująca funkcje wspierania koordynacji i planowania, będzie zatem miała inną nazwę odzwierciedlającą tę rolę. W okresie przejściowym centrum operacyjne UE powinno rozszerzyć swą rolę w zakresie wspierania koordynacji i planowania cywilnego/wojskowego, a także przyjąć zwiększoną odpowiedzialność geograficzną za region Sahelu, w ramach ustalonego pułapu środków i personelu. Jakiekolwiek rozszerzenie odpowiedzialności geograficznej poza region Sahelu będzie wymagało odrębnej zgody Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (KPiB).
(4)

Realizacja pozostałej części projektów, o których mowa w: pkt 2.1. (Pomoc techniczna i budowa zdolności), 2.2. (Rozwój zdolności dla przyszłych pokoleń ekspertów CTBT — inicjatywa w zakresie rozwoju zdolności), 2.3. (Rozwój modelowania transportu w atmosferze), 2.4. (Opracowanie charakterystyki promieniotwórczego ksenonu i ograniczenie jego emisji) oraz 2.6. (Utrzymanie certyfikowanych pomocniczych stacji sejsmicznych międzynarodowego systemu monitoringu), wymienionych w załączniku do decyzji 2012/699/WPZiB, konkretnie przywołanych we wniosku złożonym przez CTBTO w dniu 18 czerwca 2014 r., może być prowadzona bez żadnych implikacji w odniesieniu do zasobów.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 346/31

DECYZJA RADY

z dnia 25 listopada 2014 r.

w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka ze Zjednoczonego Królestwa

(2014/859/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając wniosek rządu Zjednoczonego Królestwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

(2) Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Lorda Grahama TOPE'A, Komandora Orderu Imperium Brytyjskiego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następująca osoba zostaje mianowana do Komitetu Regionów na stanowisko członka na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

— Ruth DOMBEY, Councillor.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 25 listopada 2014 r. W imieniu Rady D. FRANCESCHINI Przewodniczący

(1) Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

(2) Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.
(5)

Jeśli chodzi o przedmiotowe akty, które nie należą do dorobku Schengen, art. 10 ust. 5 protokołu nr 36 odnosi się do protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, którego art. 4 odnosi się do procedury przewidzianej w art. 331 ust. 1 TFUE. W artykule tym określono, że Komisja potwierdza uczestnictwo państwa członkowskiego pragnącego uczestniczyć oraz stwierdza, w stosownych przypadkach, że spełnione zostały warunki uczestnictwa.
(7)

Podobnie Zjednoczone Królestwo będzie nadal uczestniczyć w tych aktach prawnych i przepisach dorobku Schengen, do uczestnictwa w których zostało uprawnione i które — mimo że są aktami prawnymi i przepisami w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, które zostały przyjęte przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony — zostały zmienione aktem mającym zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i przyjętym po tym wejściu w życie, a które zatem podlegają art. 10 ust. 2 protokołu nr 36. Sytuacja taka zachodzi w przypadku decyzji komitetu wykonawczego z dnia 16 września 1998 r. (3) w sprawie mechanizmu oceny Schengen, która została zmieniona rozporządzeniem Rady (UE) nr 1053/2013 (4) oraz w przypadku art. 48–53 Konwencji wykonawczej z 1990 r. do układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. a także Konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej (5) i protokołu do niej (6), zmienionych dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/41/UE (7). Dotyczy to również Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia tego państwa we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (8) zmienionej protokołem o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do tej umowy (9) (zwanej dalej „Umową dotyczącą włączenia Szwajcarii w dorobek Schengen”).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 344/22

DECYZJA RADY 2014/855/WPZiB

z dnia 28 listopada 2014 r.

zmieniająca decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,

uwzględniając decyzję Rady 2014/145/WPZiB z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (1), w szczególności jej art. 3 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniu 17 marca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/145/WPZiB.

(2) W związku z tym, że na Ukrainie sytuacja w terenie jest nadal poważna, Rada uważa, że do wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonego w załączniku do decyzji 2014/145/WPZiB należy dodać kolejne osoby i podmioty.

(3) Należy odpowiednio zmienić załącznik do decyzji 2014/145/WPZiB,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Do wykazu zamieszczonego w załączniku do decyzji 2014/145/WPZiB dodaje się osoby i podmioty wymienione w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 listopada 2014 r. W imieniu Rady S. GOZI Przewodniczący

(1) Dz.U. L 78 z 17.3.2014, s. 16.
2)

po art. 1 dodaje się art. 1a i 1b w brzmieniu: „Artykuł 1a Do celów obliczenia podstawy zasobów własnych opartych na VAT w okresie od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. upoważnia się Zjednoczone Królestwo do stosowania podstawy pośredniej w wysokości 0,01 % w odniesieniu do transakcji, o których mowa w części B pkt 7 w załączniku X (szpitale) do dyrektywy 2006/112/WE. Artykuł 1b Do celów obliczenia podstawy zasobów własnych opartych na VAT w okresie od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. upoważnia się Zjednoczone Królestwo do stosowania podstawy pośredniej w wysokości 0,004 % w odniesieniu do transakcji, o których mowa w części B pkt 9 w załączniku X (budynki i tereny budowlane) do dyrektywy 2006/112/WE.” ;
1)

Drewno z jesionu (Fraxinus L.), bez względu na to, czy jest ono wymienione wśród kodów CN w części B załącznika V do dyrektywy 2000/29/WE, łącznie z drewnem, które nie zachowało swojej naturalnej zaokrąglonej powierzchni, spełnia jeden z następujących warunków: a) pochodzi z obszaru uznanego przez krajową organizację ochrony roślin w państwie wywozu za wolny od Agrilus planipennis Fairmaire zgodnie z odpowiednimi Międzynarodowymi Standardami dla Środków Fitosanitarnych; lub b) zostało obciosane aż do całkowitej utraty swojej zaokrąglonej powierzchni. Niniejszy punkt nie ma zastosowania do drewna w postaci: a) wiórów uzyskanych w całości lub w części z tych drzew; b) drewnianych materiałów opakowaniowych w formie skrzyń, pudeł, klatek, beczek oraz podobnych opakowań, palet, skrzyń paletowych i innych płyt załadunkowych, nadstawek do palet płaskich, faktycznie używanych do transportu wszystkich rodzajów ładunków; c) drewna służącego do unieruchomienia lub zabezpieczenia ładunków niedrewnianych.
5)

art. 16 ust. 1, 2 i 3 otrzymują brzmienie: „1. WP jest upoważniony do udostępniania państwom trzecim, które przyłączą się do niniejszej decyzji, w stosownych przypadkach i zgodnie z wymogami misji, informacji i dokumentów niejawnych UE powstałych do celów misji, objętych klauzulą tajności do poziomu »CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL«, zgodnie z decyzją 2013/488/UE. 2. WP jest również upoważniony, zgodnie z potrzebami operacyjnymi misji, do udostępniania ONZ i OBWE informacji i dokumentów niejawnych UE powstałych do celów misji, objętych klauzulą tajności do poziomu »RESTREINT UE/EU RESTRICTED«, zgodnie z decyzją 2013/488/UE. W tym celu WP oraz właściwe organy ONZ i OBWE dokonują niezbędnych uzgodnień. 3. W przypadku szczególnej i natychmiastowej potrzeby operacyjnej WP jest również upoważniony do udostępnienia państwu przyjmującemu wszelkich informacji i dokumentów niejawnych UE powstałych do celów misji, objętych klauzulą tajności do poziomu »RESTREINT UE/EU RESTRICTED«, zgodnie z decyzją 2013/488/UE. W tym celu WP oraz właściwe organy państwa przyjmującego dokonują niezbędnych uzgodnień.” ;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 360/58

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 15 grudnia 2014 r.

w sprawie sprostowania załącznika do decyzji wykonawczej 2014/154/UE zezwalającej na wprowadzenie do obrotu soli glukozaminowej kwasu (6S)-5-metylotetrahydrofoliowego jako nowego składnika żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 9452)

(Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny)

(2014/916/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 1997 r. dotyczące nowej żywności i nowych składników żywności (1), w szczególności jego art. 7,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Decyzją wykonawczą Komisji 2014/154/UE (2) zezwolono na wprowadzenie do obrotu soli glukozaminowej kwasu (6S)-5-metylotetrahydrofoliowego jako nowego składnika żywności.

(2) W załączniku do decyzji wykonawczej 2014/154/UE określono specyfikację dla soli glukozaminowej kwasu (6S)-5-metylotetrahydrofoliowego. Specyfikacja w załączniku zawiera błąd. Błąd ten powinien zostać poprawiony.

(3) Należy zatem odpowiednio sprostować decyzję wykonawczą 2014/154/UE.

(4) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku do decyzji wykonawczej 2014/154/UE, w specyfikacji dotyczącej czystości, pozycja odnosząca się do oznaczenia glukozaminy otrzymuje brzmienie:

„Oznaczenie glukozaminy 34–46 % w przeliczeniu na suchą masę”

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do przedsiębiorstwa Gnosis SpA, Via Lavoratori Autobianchi 1, 20832 Desio (MB), Włochy.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 grudnia 2014 r. W imieniu Komisji Vytenis ANDRIUKAITIS Członek Komisji

(1) Dz.U. L 43 z 14.2.1997, s. 1.

(2) Decyzja wykonawcza Komisji 2014/154/UE z dnia 19 marca 2014 r. zezwalająca na wprowadzenie do obrotu soli glukozaminowej kwasu (6S)-5-metylotetrahydrofoliowego jako nowego składnika żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 85 z 21.3.2014, s. 10).
4.2.

Status pod względem obecności organizmu szkodliwego na obszarze, na którym stwierdzono jego obecność po urzędowym potwierdzeniu. Wskazanie, wraz z uwagą wyjaśniającą, jednego lub kilku z następujących wariantów: 1) obecny: we wszystkich częściach danego obszaru; 2) obecny: tylko w określonych częściach danego obszaru; 3) obecny: w określonych częściach obszaru, w których nie są uprawiane rośliny żywicielskie; 4) obecny: poddany zwalczaniu; 5) obecny: poddany działaniom powstrzymującym rozprzestrzenianie się; 6) obecny: niska częstość występowania; 7) nieobecny: stwierdzono obecność organizmu szkodliwego, lecz został on zwalczony; 8) nieobecny: stwierdzono obecność organizmu szkodliwego, lecz nie występuje on już z przyczyn innych niż zwalczenie; 9) przejściowy (nie oczekuje się, by obecność organizmu szkodliwego doprowadziła do jego zadomowienia się): dający podstawę do podjęcia działań; 10) przejściowy: dający podstawę do podjęcia działań, jest monitorowany; 11) przejściowy: dający podstawę do podjęcia działań, poddany zwalczaniu; 12) inny.
(24)

Znaczenie skutecznych mechanizmów współpracy musi zostać ocenione w kontekście nieformalnej współpracy między Saint Vincent i Grenadynami oraz Trynidadem i Tobago. Jak opisano w motywie 22 i zgodnie z informacjami przekazanymi przez władze Saint Vincent i Grenadyn podczas wizyty Komisji w maju 2014 r., wszystkie ich statki rybackie działające na obszarze ICCAT dokonują wyładunku lub przeładunku wyłącznie w portach w Trynidadzie i Tobago. Jednak współpraca między Saint Vincent i Grenadynami oraz Trynidadem i Tobago ma nieoficjalny charakter i ogranicza się do minimalnej wymiany informacji. Saint Vincent i Grenadyny raz do roku otrzymują z Trynidadu i Tobago dzienniki pokładowe swoich statków rybackich w odniesieniu do pełnego okresu 12 miesięcy. Saint Vincent i Grenadyny nie posiadają deklaracji wyładunkowych i przeładunkowych. Ponadto władze Saint Vincent i Grenadyn nie otrzymują od Trynidadu i Tobago żadnych sprawozdań z inspekcji, ani nie zwracają się z wnioskiem o takie sprawozdania. Trynidad i Tobago zwrócił się do Saint Vincent i Grenadyn o zatwierdzenie dokumentów statystycznych ICCAT dotyczących połowów opastuna i włócznika w odniesieniu do ryb pochodzących ze statków pływających pod banderą Saint Vincent i Grenadyn, które dokonują wyładunku w portach w Trynidadzie i Tobago. Z informacji dostępnych publicznie (strona internetowa ICCAT) uzyskanych w dniu 20 maja 2014 r. wynika jednak, że Saint Vincent i Grenadyny nie są zarejestrowane w Sekretariacie ICCAT zgodnie z zaleceniami ICCAT 01-21 i 01-22 w odniesieniu do zatwierdzania takich dokumentów połowowych. Sytuacja ta wskazuje na poważny brak skutecznej współpracy między państwami trzecimi i regionalnymi organizacjami ds. zarządzania rybołówstwem, co może zaszkodzić skuteczności wszelkich ewentualnych działań w zakresie prowadzenia dochodzeń, udzielenia informacji lub monitorowania wszelkiej potencjalnej działalności w zakresie połowów NNN.
c)

„nieprzetworzone pszczele produkty uboczne” oznaczają miód, wosk pszczeli, mleczko pszczele, propolis lub pyłek nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi, określone w pkt 10 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 142/2011 (4), niepoddane żadnej z procedur przetwarzania, o których mowa w wierszu 10 kolumny 4 w tabeli 2 zawartej w sekcji 1 rozdział II załącznika XIV do tego rozporządzenia;
(1)

W dniu 2 lutego 2012 r. przedsiębiorstwo Miyarisan Pharmaceutical Co. Ltd zwróciło się do właściwych organów Zjednoczonego Królestwa z wnioskiem o zezwolenie na wprowadzenie do obrotu Clostridium butyricum (CBM 588) jako nowego składnika żywności do stosowania w suplementach diety.
(25)

W odniesieniu do środków skutecznego egzekwowania prawa art. 19 ust. 2 UNFSA stanowi, że sankcje stosowane w związku z naruszeniami są odpowiednio surowe w celu zapewnienia skuteczności w zakresie przestrzegania prawa i zniechęcania do jego naruszania bez względu na to, gdzie to ma miejsce, oraz pozbawienia sprawców korzyści płynących z ich działalności sprzecznej z prawem. Jak przedstawiono w motywach 26–29 Tuvalu nie ma ram prawnych ani kontroli nad swoją flotą i wodami, które są konieczne, by należycie karać sprawców.
DECYZJA RADY 2014/901/WPZiB

z dnia 12 grudnia 2014 r.

zmieniająca decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,

uwzględniając decyzję Rady 2013/255/WPZiB z dnia 31 maja 2013 r. dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

W dniu 20 października 2014 r. Rada uzgodniła wprowadzenie zakazu eksportu do Syrii paliwa do silników odrzutowych oraz dodatków do niego, z uwagi na to, że są one wykorzystywane przez siły powietrzne reżimu al-Asada, które dokonują ataków lotniczych bez rozróżnienia skierowanych przeciwko ludności cywilnej.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji 2013/255/WPZiB dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 7a

1. Sprzedaż, dostawa, przekazywanie lub eksport do Syrii paliwa do silników odrzutowych i dodatków, które zostały specjalnie przygotowane do paliwa do silników odrzutowych, przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich lub z użyciem statków pływających pod ich banderą lub ich statków powietrznych, są zabronione niezależnie od tego, czy pochodzą z terytoriów państw członkowskich czy spoza nich.

2. Zabrania się udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej, jak również ubezpieczenia i reasekuracji lub usług pośrednictwa, mających związek z wszelką sprzedażą, dostawą, przekazywaniem lub eksportem paliwa do silników odrzutowych oraz dodatków do niego, o których mowa w ust. 1.

3. Właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na sprzedaż, dostawę, przekazywanie lub eksport do Syrii paliwa do silników odrzutowych oraz dodatków do niego lub udzielanie bezpośrednio lub pośrednio finansowania lub pomocy finansowej, ubezpieczenia, reasekuracji lub usług pośrednictwa niezbędnych do wykorzystania przez Organizację Narodów Zjednoczonych lub organy działające w jej imieniu do celów humanitarnych, takich jak dostarczenie lub ułatwienie dostarczenia pomocy, w tym środków medycznych, żywności lub przewiezienia pracowników pomocy humanitarnej i związanej z tym pomocy lub do celów ewakuacji z Syrii lub na terytorium Syrii.

4. Zakazy zawarte w ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do paliwa do silników odrzutowych oraz dodatków do niego wykorzystywanych wyłącznie przez inne niż Syryjskie cywilne statki powietrzne lądujące w Syrii, pod warunkiem, że są one przeznaczone i wykorzystywane wyłącznie celem kontynuacji lotu statku powietrznego, do którego zostały zatankowane.

5. Unia podejmuje działania konieczne do określenia odpowiednich wyrobów, które mają być objęte zakresem niniejszego artykułu.”
(37)

Co więcej, w kilku przypadkach podczas przywozu produktów do Unii przedstawiono świadectwa połowowe, gdzie w różnych ich wersjach podano różne ilości. Wyspy Salomona wyjaśniły, że na wniosek operatora wydają one dodatkowe świadectwo połowowe dla tej samej przesyłki, nie pytając o powód takiego wniosku i nie odzyskując oryginału świadectwa, co mogłoby zapobiegać jego niewłaściwemu wykorzystaniu. Praktyka ta w połączeniu z innymi wykrytymi brakami powoduje znaczne ryzyko, że do legalnego obrotu wprowadzane są ryby złowione w trakcie połowów NNN lub co najmniej, że niekwalifikujące się ryby są kierowane do wywozu do Unii. W szczególności państwa z tego regionu, które nie są upoważnione do wywozu produktów rybołówstwa do Unii, mogłyby korzystać ze słabości systemu zatwierdzania na Wyspach Salomona, aby objąć swoje połowy pośrednim przywozem do Unii. Również w tym przypadku Wyspy Salomona wykazały brak zrozumienia i świadomości ryzyka stwarzanego przez przeszacowywanie ilości za pośrednictwem dwukrotnego lub trzykrotnego wystawiania świadectw połowowych.
(2)

Do dnia 31 marca 2017 r., jeżeli przyjęcie aktu przez Radę wymaga większości kwalifikowanej, członek Rady może zażądać, aby akt ten został przyjęty większością kwalifikowaną określoną w art. 3 ust. 3 Protokołu nr 36 w sprawie postanowień przejściowych, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej, do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej. W takim przypadku każdy członek Rady może zażądać sprawdzenia, czy państwa członkowskie stanowiące większość kwalifikowaną reprezentują co najmniej 62 % ogółu ludności Unii.