ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
„12.4

Zgodnie z pisemnym oświadczeniem hodowcy lub analizą danych dotyczących gospodarstwa oraz dokumentami przewozowymi przechowywanymi zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 21/2004, w szczególności w sekcjach B i C załącznika do wyżej wymienionego rozporządzenia, zwierzęta przebywały w jednym gospodarstwie pierwotnym przez okres przynajmniej 30 dni przed ich załadunkiem lub przebywały w gospodarstwie pierwotnym od urodzenia, jeżeli mają mniej niż 30 dni oraz żadne zwierzęta z gatunku owiec i kóz nie zostały wprowadzone do gospodarstwa pierwotnego w ciągu 21 dni przed załadunkiem, a także żadne zwierzęta parzystokopytne przywożone z państw trzecich nie zostały wprowadzone do gospodarstwa pierwotnego w ciągu 30 dni przed ich transportem z gospodarstwa pierwotnego, chyba że zwierzęta te zostały wprowadzone zgodnie z art. 4a ust. 2 dyrektywy 91/68/EWG;”.
(1)

Decyzja Komisji 92/452/EWG z dnia 30 lipca 1992 r. ustanawiająca wykazy zespołów pobierania i zespołów produkcji zarodków bydlęcych zatwierdzonych w państwach trzecich do wywozu do Wspólnoty (2) przewiduje, iż Państwa Członkowskie mogą jedynie sprowadzać zarodki z państw trzecich, o ile zostały one pobrane, poddane obróbce i przechowywane przez zespoły pobierania zarodków wymienione w tej decyzji.
1)

artykuł 1 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 1 1. Państwa Członkowskie dopuszczają przywóz pszczół i trzmieli (Apis mellifera i Bombus spp.) jak zostało to przewidziane w dyrektywie 92/65/EWG, jeśli spełnione są następujące warunki: — pochodzą one z państw trzecich lub ich części wymienionych w części 1 załącznika III oraz, — towarzyszy im świadectwo zdrowia zgodnie ze wzorem określonym w załączniku I oraz odpowiadają gwarancjom ustalonym w tym świadectwie, oraz, — przesyłki są ograniczone do maksymalnie 20 robotnic towarzyszących jednej królowej w pojedynczym pakiecie. 2. Państwa Członkowskie dopuszczają przywóz pszczół i trzmieli (Apis mellifera i Bombus spp.) z państwa trzeciego, określony w ust. 1, jeżeli występowanie zgnilca amerykańskiego, małego chrząszcza ulowego (Aethina tumida) oraz roztocza Tropilaelaps (Tropilaelaps spp.) podlega obowiązkowi zgłoszenia choroby/pasożyta na całym terytorium takiego państwa trzeciego. W drodze odstępstwa, przywóz pszczół i trzmieli dozwolony jest z geograficznie i epidemiologicznie oddzielonej części państwa trzeciego wymienionego w części 2 załącznika III. Stosując takie odstępstwo, automatycznie wyklucza się przywóz pszczół i trzmieli ze wszystkich innych części takiego państwa trzeciego niewymienionych w części 2 załącznika III. 3. W miejscu przeznaczenia, gdzie roje są poddawane kontroli urzędowej przed wprowadzeniem do miejscowych rodzin, królowe są przenoszone do nowych pakietów. 4. Pakiety, robotnice i pozostały materiał towarzyszący królowym z kraju pochodzenia będącego państwem trzecim jest przesyłany do laboratorium do kontroli na obecność małego chrząszcza ulowego, jego jaj lub larw oraz oznak roztocza Tropilaelaps. Po kontroli laboratoryjnej cały materiał ulega zniszczeniu.”;
(79)

Odstępstwo przewidziane art. 87 ust. 3 lit. a) ustanawia autoryzację pomocy na promowanie rozwoju gospodarczego obszarów, w przypadku których standard życia jest nienormalnie niski, lub w których istnieje poważne niedostateczne zatrudnienie. Punkt 3.5 wytycznych Komisji w sprawie krajowej pomocy regionalnej (29) ustanawia metodologię, która ma być stosowana w wytyczonych obszarach, które mają klasyfikować się do korzystania z odstępstwa ustanowionego art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu. Metodologia ta wykorzystuje dane historyczne. W przeciwieństwie do twierdzenia Charles A. Gomez & Co, przepis ten nie może zostać wykorzystany przyszłościowo i znajduje zastosowanie jedynie w stosunku do obszarów, na których warunki niskiego standardu życia i poważnego niedostatecznego zatrudnienia już istnieją. Obszary takie są zdefiniowane na mapie pomocy regionalnej Wielkiej Brytanii (30). Władze Wielkiej Brytanii nie zaproponowały Gibraltaru jako obszaru wymagającego pomocy i przyjęły, że w okresie 2000–2006 Gibraltar nie otrzyma żadnej pomocy regionalnej. Jako że Gibraltar nie jest i nigdy nie był takim obszarem, art. 87 ust. 3 lit. a) nie znajduje zastosowania. W każdym razie nie twierdzono, że Gibraltar posiada produkt narodowy brutto na mieszkańca poniżej progu ustalonego w punkcie 3.5 wytycznych Komisji w sprawie krajowej pomocy regionalnej. Artykuł 87 ust. 3 lit. a) nie może zostać wykorzystany w celu złagodzenia niepewnych i niewymiernych przyszłych skutków, które same mogą zostać powstrzymane lub złagodzone przez władze krajowe z wykorzystaniem innych instrumentów polityki.
(5)

Zakres decyzji Komisji 2003/213/WE z dnia 25 marca 2003 r. w sprawie stosowania art. 3 ust. 3 lit. e) dyrektywy 1999/5/WE do urządzeń radiowych do użytku na statkach nieobjętych Międzynarodową konwencją o bezpieczeństwie życia na morzu (SOLAS), które są przeznaczone do udziału w systemie automatycznego rozpoznawania statków (AIS) (2), ogranicza się do urządzeń przeznaczonych do użytku na statkach nieobjętych Międzynarodową konwencją o bezpieczeństwie życia na morzu (SOLAS). Uważa się, że wysoki stopień bezpieczeństwa może być zapewniony jedynie przy prawidłowym działaniu wszystkich urządzeń przeznaczonych do użytku na statkach nieobjętych SOLAS i odpowiadające im stacje przybrzeżne w systemie automatycznego rozpoznawania statków (AIS). Te same wymogi powinny zatem mieć zastosowanie do wszystkich stacji AIS.
(1)

Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego z dnia 2 czerwca 2003 r. w sprawie „Europejskiego programu działań na rzecz bezpieczeństwa na drodze – Zmniejszenie o połowę liczby ofiar wypadków drogowych w Unii Europejskiej do roku 2010: wspólna odpowiedzialność” (2) określa spójne podejście do bezpieczeństwa drogowego w Unii Europejskiej. Ponadto w komunikacie do Rady i Parlamentu Europejskiego z dnia 15 września 2003 r. zatytułowanym „Technologie informatyczne i telekomunikacyjne stosowane dla pojazdów bezpiecznych i inteligentnych” (3) Komisja wyraziła zamiar poprawy stanu bezpieczeństwa drogowego w Europie, co zostało określone mianem inicjatywy e-Safety. Poprawa taka może zostać osiągnięta poprzez wykorzystanie nowych technologii informacyjnych i telekomunikacyjnych oraz inteligentnych systemów bezpieczeństwa drogowego, takich jak samochodowe urządzenia radarowe bliskiego zasięgu. We wnioskach Rady na temat bezpieczeństwa drogowego z dnia 5 grudnia 2003 r. (4) Rada wezwała także do poprawy bezpieczeństwa pojazdów poprzez promocję nowych technologii, takich jak bezpieczeństwo elektroniczne.
(1)

Punkt 6 lit. a) załącznika V do rozporządzenia Rady (WE) nr 2287/2003 określa liczbę dni, w trakcie których niektóre wspólnotowe statki rybackie, w okresie od dnia 1 lutego 2004 r. do dnia 31 grudnia 2004 r., mogą być nieobecne w porcie na obszarach geograficznych określonych w pkt. 2 tego załącznika.
(1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1338/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. ustanawiające środki niezbędne dla ochrony euro przed fałszowaniem (3), w szczególności jego art. 5, przewiduje analizę i klasyfikację fałszywych monet euro przez Krajowe Centrum Analiz Monet (KCAM) z każdego Państwa Członkowskiego oraz przez Europejskie Centrum Techniczne i Naukowe (ECTN). Rozporządzenie Rady (WE) nr 1339/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. (4) rozszerza zastosowanie art. 1 do 11 rozporządzenia (WE) nr 1338/2001 na Państwa Członkowskie, które nie przyjęły euro jako jednej waluty.
(3)

Zgodnie z art. 6 ust. 4 i 7 Umowy rolnej, Wspólny Komitet ds. Rolnictwa (zwany dalej „Wspólnym Komitetem”) przyjął w dniu 21 października 2003 r. swój regulamin wewnętrzny (3) i utworzył grupy robocze potrzebne do zarządzania załącznikami do Umowy rolnej (4). Grupa robocza ds. produktów winiarskich zebrała się w celu przedyskutowania kwestii związanych z załącznikiem 7 i jego wprowadzeniem w życie, zgodnie z art. 27 ust. 1 załącznika 7 do Umowy oraz w celu sformułowania wniosków do przedłożenia Wspólnemu Komitetowi w sprawie przyjęcia dodatków do załącznika 7, zgodnie z art. 27 ust. 2 załącznika 7 do Umowy. Artykuł 11 Umowy przewiduje, że Wspólny Komitet może decydować o wprowadzeniu zmian do załącznika 1 i 2 i do dodatków do innych załączników do Umowy.
(4)

W wyniku dochodzenia Rada rozporządzeniem (WE) nr 2272/2004 (4) rozszerzyła obowiązywanie ceł antydumpingowych nałożonych na przywóz kumaryny pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej także w stosunku do przywozu kumaryny wysyłanej z Indii i Tajlandii, bez względu na to czy była deklarowana jako pochodząca z Indii lub Tajlandii czy nie.
(8)

Ponieważ materiał rozmnożeniowy danych roślin jest zazwyczaj rozmnażany lub wprowadzany do obrotu na ich terytoriach Państw Członkowskich, powinny one brać udział we wspólnotowych próbach porównawczych i analizach, aby zagwarantować, że z prób i testów wyciągnięte zostaną odpowiednie wnioski.
(23)

Co się tyczy odwetu, to Komisja zbadała, czy główne firmy mogły zastosować odwet wobec którejkolwiek „oszukującej” głównej firmy, w szczególności poprzez (czasowy) powrót do zachowania konkurencyjnego lub wykluczenie odstępcy ze wspólnych przedsięwzięć i porozumień dotyczących kompilacji. Jednakże Komisja nie znalazła dostatecznego dowodu na to, że takie mechanizmy odwetu zostały zastosowane lub były używane jako groźba w przeszłości.
(1)

Nawiązanie współpracy z Biurem Koordynacji Spraw Humanitarnych Organizacji Narodów Zjednoczonych (UNOCHA) w zakresie ochrony ludności i spraw humanitarnych stanowi element konsekwentnej polityki poszukiwania bliższych stosunków i możliwości współpracy z Organizacją Narodów Zjednoczonych, co zostało podkreślone w komunikacie Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady „Budowanie efektywnego partnerstwa z Organizacją Narodów Zjednoczonych w zakresie rozwoju i spraw humanitarnych” z dnia 2 maja 2001 r. (1) oraz w komunikacie Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady „Unia Europejska i Organizacja Narodów Zjednoczonych – wybór multilateralizmu” z dnia 10 września 2003 r. (2).
(7)

Zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1258/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (4), środki weterynaryjne oraz środki w zakresie ochrony zdrowia roślin podejmowane zgodnie z zasadami wspólnotowymi są finansowane przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej. Do celów kontroli finansowej, art. 8 i 9 rozporządzenia (WE) nr 1258/1999 stosuje się w odniesieniu do niniejszej decyzji.
(86)

Po czwarte, Belgia i SEL nie wyjaśniły, jaki byłby koszt podobnej inwestycji w jednostkę produkującą papier o (bardziej) „normalnej” zawartości włókien z recyklingu oraz jakie oszczędności zostałyby wygenerowane dzięki dokonanym inwestycjom w porównaniu do tej opcji. Natomiast Belgia i SEL kładły nacisk na fakt, iż dodatkowe koszty są konieczne, nie tylko w celu osiągnięcia 80 % zawartości włókien z recyklingu, ale również w celu uzyskania papieru czasopismowego wysokiej jakości dzięki zastosowaniu maszyny skonstruowanej pierwotnie do produkcji papieru czasopismowego. Tym samym koszty inwestycji zawierają koszty stanowisk, takich jak instalacja do suszenia (papier SC jest trudniejszy do wysuszenia), trzecia suszarnia (ponieważ papier SC jest cięższy), kalandry będące elementem linii produkcyjnej z 2x4 miękkimi uchwytami do uzyskiwania dobrej jaskrawości papieru oraz walce dostosowane do jakości SC, nowe urządzenia do miażdżenia w celu otrzymania ścieru drzewnego o jakości SC. Co więcej, tylko jedna część inwestycji mogłaby być uznana za inwestycję przeznaczoną wyłącznie na podwyższenie stopnia recyklingu (21).
(155)

W tym samym piśmie, władze włoskie zobowiązały się również, w odniesieniu do tego samego okresu 2005–2008 r., do ograniczenia łącznej oferty w segmencie przewozów osób realizowanych przez jednostki szybkie (wodoloty i katamarany) na połączeniu „Neapol-Procida-Ischia”. Zgodnie ze zobowiązaniami, które przyjęły na siebie władze włoskie, obniżenie zdolności przewozowej polegać będzie na ograniczeniu liczby miejsc oferowanych na różnych jednostkach pływających eksploatowanych przez Caremar w ramach obsługi tego połączenia. Przewiduje się, że liczba miejsc zostanie ograniczona z 1 142 260 do 633 200 w okresie zimowym oraz z 683 200 do 520 400 w okresie letnim, przy jednoczesnym utrzymaniu aktualnej liczby rejsów, w celu zapewnienia swobody ruchu mieszkańcom wysp. Według szacunków władz włoskich, łączne ograniczenie zdolności przewozowej będzie wynosiło ok. 45 % w okresie zimowym i ok. 24 % w okresie letnim. W piśmie z dnia 17 lutego 2004 r. (wpisanym do dziennika pod nr A/13405/04), władze krajowe sprecyzowały, że obniżenie zdolności przewozowej dotyczy tras turystycznych, na których konkurencja jest w stanie oferować porównywalne usługi. W tym samym piśmie, władze włoskie zobowiązały się ponadto do prowadzenia oddzielnych ksiąg rachunkowych dla połączeń obsługiwanych w ramach świadczenia usług użyteczności publicznej.
1.

Artykuł 225a Traktatu WE i art. 140b Traktatu EWEA upoważniają Radę do tworzenia „izb sądowych rozpoznających w pierwszej instancji niektóre kategorie skarg wniesionych w szczególnych dziedzinach”. Na podstawie wyżej wymienionych postanowień Traktatów Rada postanowiła, na mocy decyzji 2004/752/WE, Euratom (1), ustanowić Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej. Sąd ten, utworzony przy Sądzie Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich i którego siedziba znajduje się w Sądzie Pierwszej Instancji, jest właściwy do rozpoznawania w pierwszej instancji sporów między Wspólnotami a jej pracownikami na mocy art. 236 Traktatu WE i art. 152 Traktatu EWEA, w tym sporów między organami i jednostkami organizacyjnymi a ich personelem, w odniesieniu do których przyznano właściwość Trybunałowi Sprawiedliwości.
Po sprawdzeniu informacji dostarczonej przez Hiszpanię Komisja uważa, że celem programu pomocy jest, między innymi, wspieranie MŚP w dostosowywaniu się do nowych obowiązkowych zasad wspólnotowych przez okres trzech lat od ich przyjęcia, wspieranie inwestycji w przypadku braku obowiązkowych zasad wspólnotowych, a także wspieranie inwestycji przeznaczonych do dostosowania się do zasad krajowych, bardziej rygorystycznych niż obowiązujące normy wspólnotowe. Program umożliwia udzielenie pomocy do wysokości 15 % brutto kosztów kwalifikowanych, co jest zgodne z ramami. Komisja uważa, że inwestycje, o których mowa, są zgodne z sekcją E.1.6 ram. W kwestii zanieczyszczenia wód inwestycje te są niezbędne w celu kontroli obiegu wód pochodzących z opuszczonych kopalń. Celem tych inwestycji jest, między innymi, kontrola poziomu gruntowych wód podziemnych, zapobieganie powodziom oraz przyczynianie się do bezpiecznego obiegu wody kopalnianej. Wody te muszą spełniać normy jakości wyznaczone w prawodawstwie Hiszpanii. Komisja uważa, że w definicji kosztów dopuszczalnych przy finansowaniu inwestycji przewidziano, że korzyści uzyskane w wyniku inwestycji muszą zostać uwzględnione przy obliczaniu kwoty netto pomocy, co odpowiada pkt 37 ram wspólnotowych. Zgodnie z pkt 38 ram, o których mowa, w kosztach kwalifikowanych brana jest pod uwagę potencjalna wartość dodatkowa obszarów rekultywowanych. W kwestii rekonstrukcji kopalń, koszty kwalifikowane ograniczone są do kosztów związanych z eksploatacją górniczą, w tym z personelem, materiałami i amortyzacją urządzeń koniecznych, a także z unikaniem emisji gazów oraz substancji płynnych w skutek eksploatacji podziemnej oraz z unikaniem dostępu do niebezpiecznych kopalń, aby nie dopuścić do zanieczyszczenia ciągów wody oraz aby przyczynić się do rekultywacji hałd i zwałowisk. W tym względzie program pomocy jest zgodny z pkt 36 ram wspólnotowych.
a)

Komisja jest zdania, że udzielanie pomocy w celu równoważenia niezgodnej z prawem domniemanej pomocy innego Państwa Członkowskiego WE jest sprzeczne z Traktatem WE, i miała też wątpliwości co do tego, czy zgłoszona pomoc jest zgodna z przepisami. W związku z tym Komisja miała wątpliwości co do tego, czy zatwierdzenie niderlandzkiego systemu pomocy obejmowało prawo do równoważenia pomocy udzielonej przez inne Państwo Członkowskie UE;
(97)

Ponadto rozporządzenie w sprawie przemysłu stoczniowego, będące w relacji lex specialis w stosunku do Traktatu, stanowi specjalistyczny i wyczerpujący zbiór przepisów stosowanych do omawianego sektora, w danym wypadku – odnośnie do remontów okrętowych. Zatwierdzenie pomocy poprzez bezpośrednie zastosowanie przepisów Traktatu naruszałoby cele, jakim przyświeca ustanowienie specjalistycznych i restrykcyjnych przepisów stosowanych w odniesieniu do tego sektora.
(2)

Dyrektywa Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiająca zasady zdrowia zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję i wprowadzanie do obrotu produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (2) stanowi, że Państwa Członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia, aby od 1 stycznia 2005 r. produkty pochodzenia zwierzęcego przeznaczone do spożycia przez ludzi wprowadzane były z państw trzecich tylko, jeśli są zgodne z przepisami ustanowionymi w tej dyrektywie.
(12)

Firma Tetra rozpoczęła prace nad technologią Tetra Fast już w 1996 r. Tetra otrzymała patent szwajcarski (w 1996 r.) oraz patent europejski (w 1997 r.) na nową technologię, a do czasu złożenia pierwotnego zgłoszenia w ramach postępowania Tetra I (tj. do dnia 18 maja 2001 r.) złożyła co najmniej 4 inne wnioski o przyznanie patentu. Do końca 2000 r. wydano ponad [0-10] milionów EUR na rozwój technologii Tetra Fast, a w roku złożenia pierwotnego zgłoszenia przewidziano inwestycję dalszych [0-10] milionów EUR na ten cel. W 2000 r. Tetra przeprowadziła lub zleciła przeprowadzenie badań nad tą technologią. W latach 2000–2001 testy wykonywały również ośrodki uniwersyteckie i instytuty lub realizowano je w laboratoriach tych ośrodków i instytutów. W 2000 r. technologia uzyskała zatwierdzenie spełnienia wymogów bezpieczeństwa i firma Tetra rozpoczęła testy w terenie kilka miesięcy przed datą złożenia formularza zgłoszeniowego CO do Komisji
(31)

W art. 87 ust. 2 Traktatu wymieniono pewne rodzaje pomocy, które są zgodne z postanowieniami Traktatu. W świetle charakteru i celu pomocy oraz położenia geograficznego przedsiębiorstwa, do omawianego planu nie mają zastosowania postanowienia lit. a), b) i c) tego artykułu. W art. 87 ust. 3 Traktatu wyszczególniono inne formy pomocy, które można uznać za zgodne z regułami wspólnego rynku. Komisja przyjmuje do wiadomości, że projekt jest zlokalizowany na obszarze Ryton-on-Dunsmore, który kwalifikuje się do objęcia pomocą zgodnie z postanowieniami art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, z pułapem pomocy regionalnej równym 10 % ekwiwalentu dotacji netto.
6)

Wydajność strumieni strzępienia pojazdów wycofanych z eksploatacji oblicza się na podstawie kampanii strzępienia w połączeniu z liczbą pojazdów wycofanych z eksploatacji przeznaczonych do strzępienia. Liczbę pojazdów wycofanych z eksploatacji przeznaczonych do strzępienia oblicza się na podstawie not wagowych, kwitów lub innych form księgowania. Państwa Członkowskie przekazują Komisji liczbę kampanii strzępienia przeprowadzonych na ich terytorium. Rzeczywisty recykling/odzysk obliczonego wyniku złomowania (innego niż metale) należy uzasadnić na podstawie deklaracji przedstawionych przez odbierający pojazdy zakład recyklingu/przetwarzania lub zakład zbierający, not wagowych, innych form not księgowych lub not usunięcia.
(6)

Dyrektywa Rady 93/119/WE z dnia 22 grudnia 1993 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas uboju lub zabijania (7) stanowi, że świadectwa zdrowia załączone do mięsa przywożonego z kraju trzeciego powinny być uzupełnione o zaświadczenia potwierdzające, że zwierzęta określone w tej dyrektywie zostały ubite w warunkach gwarantujących humanitarne traktowanie w co najmniej równym stopniu co warunki określone w tej dyrektywie. Zaświadczenie takie powinno zostać załączone do wzoru świadectwa dla świeżego mięsa wieprzowego określonego w niniejszej decyzji.
1) Pola białe: dostarczenie danych jest obowiązkowe. Można wykorzystać oceny szacunkowe, jednak powinny one być dokonane w oparciu o dane empiryczne i wyjaśnione w opisie metodologii. 2) Pola jasnoszare: dostarczenie danych jest obowiązkowe, jednak dopuszczalne są oceny ogólne. Oceny te należy wyjaśnić w opisie metodologii. 3) Pola ciemnoszare: dostarczenie danych jest dobrowolne. 4) Do celów niniejszej decyzji dane dotyczące recyklingu tworzyw sztucznych obejmują materiały, które po recyklingu ponownie stają się tworzywami sztucznymi. 5) Kolumna (c) obejmuje wszystkie formy recyklingu, w tym recykling organiczny, lecz z wyłączeniem recyklingu materiałów. 6) Kolumna (d) musi być sumą kolumn (b) i (c). 7) Kolumna (f) obejmuje wszystkie formy odzysku z wyłączeniem recyklingu i odzysku energii. 8) Kolumna (h) musi być sumą kolumn (d), (e), (f) i (g). 9) Kolumna (h)/kolumna (a): współczynnik odzysku lub spalania w spalarniach odpadów z odzyskaniem energii do celów art. 6 ust. 1 dyrektywy 94/62/WE. 10) Kolumna (d)/kolumna (a): współczynnik recyklingu do celów art. 6 ust. 1 dyrektywy 94/62/WE. 11) Danych dotyczących drewna nie należy wykorzystywać w celu oceny docelowego minimum 15 % wagowo dla każdego materiału opakowaniowego, zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. c) dyrektywy 94/62/WE, zmienionej dyrektywą 2004/12/WE.
(136)

Komisja odnotowuje argumenty Zjednoczonego Królestwa i Gibraltaru, że nie można zidentyfikować określonej grupy spółek oraz że zasady są generalnie stosowane do wszystkich spółek w Gibraltarze. Jednakże nie powoduje to, że 15 % ograniczenie przestaje być de facto selektywne w sposób opisany w poprzednich ustępach. W tym względzie odniesienia do punktu 14 obwieszczenia, dokonywane przez Zjednoczone Królestwo i Gibraltar, są bez znaczenia, ponieważ nie wyklucza to możliwości, że z pozoru generalne środki mogą stanowić pomoc państwa. Punkt 14 obejmuje w szczególności na przykład zachęty podatkowe dla określonych inwestycji i środków przewidzianych w celu ograniczenia opodatkowania siły roboczej „dla wszystkich firm”, która to sytuacja nie ma miejsca w przypadku 15 % ograniczenia, korzystnego jedynie dla spółek wypracowujących relatywnie niski zysk w stosunku do liczby ich pracowników. Oprócz tego, 15 % ograniczenie nie jest środkiem czysto technicznym w sensie pkt 13 tiret pierwsze obwieszczenia. Podczas gdy konwencjonalne systemy podatku od przedsiębiorstw ograniczają proporcję zysków płaconych w podatkach poprzez ustalanie stawek podatku (systemy grupowe obejmują najwyższą lub maksymalną stawkę podatku), odpowiadającym im środkiem technicznym w systemie podatku od wynagrodzeń jest stawka podatku na pracownika, w przypadku Gibraltaru ustalona na jednolitym poziomie 3 000 funtów szterlingów. Wprowadzenie do systemu podatku od wynagrodzeń lub podatku od majątku ograniczenia powiązanego z innym kryterium, a mianowicie z poziomem zysków, nie może zostać porównane ze stosowaniem zmiennych stawek w progresywnym systemie opodatkowania zysków, który jest uzasadniony charakterem i ogólną koncepcją systemu (pkt 24 obwieszczenia). 15 % ograniczenie nie służy również realizacji celu ogólnej polityki gospodarczej, w znaczeniu pkt 13 tiret drugie obwieszczenia, jako że nie ogranicza ono obciążenia podatkowego związanego z określonymi kosztami produkcji dla całej gospodarki gibraltarskiej, a jedynie przysparza korzyści ograniczonej liczbie przedsiębiorstw. Ponadto ograniczenie nie jest bezpośrednio powiązane z kosztami siły roboczej lub majątku nieruchomego, a raczej z rentownością spółek. Ten drugi czynnik jest elementem zewnętrznym w stosunku do podatku od wynagrodzeń i podatku od majątku nieruchomego.