Dyrektywa Komisji 95/45/WE

z dnia 26 lipca 1995 r.

ustanawiająca szczególne kryteria czystości dotyczące barwników stosowanych w środkach spożywczych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/107/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących dodatków do środków spożywczych dopuszczonych do użycia w środkach spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi [1], ostatnio zmienioną dyrektywą 94/34/WE [2], w szczególności jej art. 3 ust. 3 lit. a),

po konsultacji z Naukowym Komitetem ds. Żywności,

a także mając na uwadze, co następuje:

należy ustanowić kryteria czystości dla wszystkich barwników wymienionych w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 94/36/WE z dnia 30 czerwca 1994 r. w sprawie barwników używanych w środkach spożywczych [3];

należy zweryfikować kryteria czystości dla barwników wymienionych w dyrektywie Rady z dnia 23 października 1962 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących barwników dopuszczonych do użycia w środkach spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi [4], ostatnio zmienionej dyrektywą 85/7/EWG [5];

należy uwzględnić wymagania techniczne i techniki analityczne dla barwników określone w Kodeksie żywnościowym oraz przez Wspólny Komitet Ekspertów FAO/WHO ds. Dodatków Żywnościowych (JECFA);

dodatki do środków spożywczych, otrzymywane metodami produkcji lub materiały wyjściowe znacznie różniące się od tych objętych oceną Naukowego Komitetu ds. Żywności lub też różniące się od tych wymienionych w niniejszej dyrektywie, zostaną przedłożone do oceny przez Naukowy Komitet ds. Żywności w celu dokonania pełnej ich oceny ze szczególnym uwzględnieniem kryteriów czystości;

środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Środków Spożywczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Kryteria czystości określone w art. 3 lit. a) dyrektywy 89/107/EWG dla barwników wymienionych w dyrektywie 94/36/WE są określone w Załączniku.

Niniejszym skreśla się art. 8 i załącznik III do dyrektywy z dnia 23 października 1962 r.

Artykuł 2

1. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 1 lipca 1996 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.

Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.

2. Produkty wprowadzone na rynek lub oznakowane przed dniem 1 lipca 1996 r., które nie są zgodne z niniejszą dyrektywą mogą być jednakże sprzedawane aż do wyczerpania zapasów.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 26 lipca 1995 r.

W imieniu Komisji

Martin bangemann

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 40 z 11.2.1989, str. 27.

[2] Dz.U. L 237 z 10.9.1994, str. 1.

[3] Dz.U. L 237 z 10.9.1994, str. 13.

[4] Dz.U. 115 z 11.11.1962, str. 2645/62.

[5] Dz.U. L 2 z 3.1.1985, str. 22.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

A. Specyfikacja ogólna dla laków aluminiowych barwników

Definicja: | Laki aluminiowe wytwarzane są poprzez reakcję barwników odpowiadających kryteriom czystości wymienionym we właściwej specyfikacji monograficznej z tlenkiem glinu w warunkach wodnych. Tlenek glinu jest to zazwyczaj świeżo przygotowywany niesuszony materiał wytworzony poprzez reakcję siarczanu lub chlorku glinu z węglanem sodu lub wapnia lub też diwęglanem czy też amoniakiem. Po wytworzeniu się laki, produkt jest filtrowany, wymyty wodą i wysuszony. W produkcie gotowym może także występować tlenek glinu, który nie wszedł w reakcję (obojętny). |

substancja nierozpuszczalna w HCl | Nie więcej niż 0,5 % |

substancje ekstrahowane eterem | Nie więcej niż 0,2 % (w warunkach neutralnych) |

Stosuje się określone kryteria czystości dla odpowiednich barwników. |

B. SZCZEGÓLNE KRYTERIA CZYSTOŚCI

E 100 KURKUMINA

Synonimy | CI Natural Yellow 3, kurkuma, Metan diferoilu |

Definicja | Kurkuminę otrzymuje się poprzez ekstrakcję rozpuszczalnikową kurkumy tzn. zmielonych kłączy naturalnych szczepów Curcuma longa L. W celu otrzymania stężonej kurkuminy w proszku, ekstrakt oczyszcza się poprzez krystalizację. Produkt składa się głównie z kurkumin; tzn. barwnika zasadniczego (l,7-bis(4-hydroksy-3-metoksyfenylo)hepta-1,6-dien-3,5-dion) i jego dwóch pochodnych desmetoksy w zróżnicowanych proporcjach. Mogą być obecne małe ilości olejów i żywic naturalnie występujących w kurkumie. |

W ekstrakcji można używać jedynie następujących rozpuszczalników: octan etylu, aceton, ditlenek węgla, dichlorometan, n-butanol, metanol, etanol, heksan. |

Klasa | Dicynamoilometan |

Nr wskaźnika barwnika | 75300 |

Einecs | 207-280-5 |

Nazwy związków chemicznych | I.1,7-bis(4-hydroksy-3-metoksyfenylo)hepta-1,6-dien-3,5-dionII.1-(4-Hydroksyfenylo)-7-(4-hydroksy-3-metoksy-fenylo-)hepta-1,6-dien-3,5-dionIII.1,7-bis(4-hydroksyfenylo)hepta-1,6-dien-3,5-dion |

Wzór chemiczny | I.C21H20O6II.C20H18O5III.C19H16O4 |

Masa cząsteczkowa | I.368,39II.338,39III.308,39 |

Wyszczególnienie | Zawartość nie mniej niż 90 % barwników łącznie |

E1 cm1 %1607 przy około 426 nm w etanolu |

Opis | Pomarańczowo-żółty krystaliczny proszek |

Identyfikacja

A. Spektrometria | Maksymalna w etanolu przy około 426 nm |

B. Zakres temperatur topnienia | 179–182 °C |

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników | Octan etylu | Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub w połączeniu |

Aceton |

n-butanol |

Metanol |

Etanol |

Heksan |

Dichlorometan: | nie więcej niż 10 mg/kg |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 101 (i) RYBOFLAWINA

Synonimy | Laktoflawina |

Klasa | Izoalloksazyn |

Einecs | 201-507-1 |

Nazwy chemiczne | 7,8-Dimetylo-10-(D-rybo-2,3,4,5-tetrahydroksypentylo)benzo(g)pterydyno-2,4(3H,10H)-dion 7,8-dimetylo-10-(1'-D-rybitylo)izoalloksazyn |

Wzór chemiczny | C17H20N4O6 |

Masa cząsteczkowa | 376,37 |

Wyszczególnienie | Zawartość nie mniejsza niż 98 % na bazie bezwodnej |

E1 cm1 % |

Opis | Krystaliczny proszek o słabym zapachu i barwie żółtej do pomarańczowo-żółtej |

Identyfikacja

A. Spektrometria | Stosunek A375/A267 pomiędzy 0,31 i 0,33 | w roztworze wodnym |

Stosunek A444/A267 pomiędzy 0,36 i 0,39 |

Maksymalna w wodzie dla około 375 nm |

B. Skręcalność właściwa | [α]D20 pomiędzy – 115° i – 140° w 0,05 roztworze N wodorotlenku sodu |

Czystość

Ubytek na skutek suszenia | Nie więcej niż 1,5 % po suszeniu w temp. 105 °C przez 4 godz. |

Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |

Pierwotne aminy aromatyczne | Nie więcej niż 100 mg/kg (liczone jako anilina) |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 101 (ii) RYBOFLAWINY-5'-FOSFORAN

Synonimy | Ryboflawiny-5’-fosforan sodu |

Definicja | Niniejsze specyfikacje odnoszą się do ryboflawiny-5’-fosforanu łącznie z małymi ilościami wolnej ryboflawiny oraz difosforanu ryboflawiny. |

Klasa | Izoalloksazyn |

Einecs | 204-988-6 |

Nazwy chemiczne | Jednosodowy (2R,3R,4S)-5-(3')10'-dihydro-7',8'-dimetylo-2',4'-diokso-10'-benzo[γ]pterydynylo)-2,3,4-trihydroksypentylo fosforan; |

jednosodowa sól 5'-monofosforanu estru ryboflawiny |

Wzór chemiczny | Dla formy diwodzianu: | C17H20N4NaO9P.2H2O |

Dla formy bezwodnej: | C17H20N4NaO9P |

Masa cząsteczkowa | 541,36 |

Wyszczególnienie | Zawartość nie mniejsza niż 95 % łącznych barwników liczona jako C17H20N4NaO9P.2H2O |

E1 cm1 %250 przy około 375 nm w roztworze wodnym |

Opis | higroskopijny krystaliczny proszek, o słabym zapachu i gorzkim smaku i barwie żółtej do pomarańczowej |

Identyfikacja

A. Spektrometria | Stosunek A375/A267 pomiędzy 0,30 i 0,34 | w roztworze wodnym |

Stosunek A444/A267 pomiędzy 0,35 i 0,40 |

Maksymalna w wodzie przy około 375 nm |

B. Skręcalność właściwa | [α]D20 pomiędzy + 38° i + 42° w 5 molowym roztworze HCl |

Czystość

Ubytek na skutek suszenia | Nie więcej niż 8 % (100 °C, 5 godz. w próżni nad P2O5) dla postaci diwodzianu |

Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 25 % |

Fosforan nieorganiczny | Nie więcej niż 1,0 % (liczone jako PO4 na bazie bezwodnej) |

Barwniki pomocnicze | Ryboflawina (wolna): | Nie więcej niż 6 % |

Difosforan ryboflawiny: | Nie więcej niż 6 % |

Pierwotne aminy aromatyczne | Nie więcej niż 70 mg/kg (liczone jako anilina) |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 102 TARTRAZYNA

Synonimy | CI Food Yellow 4 |

Definicja | Tartrazyna składa się głównie z trisodowego 5-hydroksy-1-(4-sulfonatofenylo)-4-(4-sulfonatofenylazo)-H-pirazolo-3-karboksylanu i barwników pomocniczych oraz chlorku sodowego i/lub siarczanu sodu jako głównych składników niebarwionych. |

Tartrazynę opisuje się jako sól sodową. Dozwolone są również sole wapnia i potasu. |

Klasa | Monoazo |

Nr wskaźnika barwnika | 19140 |

Einecs | 217-699-5 |

Nazwy chemiczne | Trisodo-5-hydroksy-1-(4-sulfonofenylo)-4-(4-sulfonofenylazo)-H-pirazolo-3-karboksylan |

Wzór chemiczny | C16H9N4Na3O9S2 |

Masa cząsteczkowa | 534,37 |

Wyszczególnienie | Zawartość nie mniejsza niż 85 % łącznych barwników obliczone jako sól sodowa |

E1 cm1 % 530 przy około 426 nm w roztworze wodnym |

Opis | Jasnopomarańczowy proszek lub granulki |

Identyfikacja

A. Spektrometria | Maksymalna w wodzie przy około 426 nm |

B. Żółty roztwór w wodzie | | |

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |

Barwniki pomocnicze | Nie więcej niż 1,0 % |

Związki organiczne inne niż barwniki:

Kwas 4-hydrazynobenzeno sulfonowy | Łącznie nie więcej niż 0,5 % |

Kwas 4-aminobenzeno-1-sulfonowy |

Kwas 5-okso-1-(4-sulfofenylo)-2-pirazolino-3-karboksylowy |

4,4'-diazoaminodi(kwas benzeno sulfonowy) |

Kwas tetrahydroksybursztynowy |

Niesulfonowane pierwotne aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01 % (liczone jako anilina) |

Substancje ekstrahowane eterem | Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 104 ŻÓŁCIEŃ CHINOLINOWA

Synonimy | CI Food Yellow 13 |

Definicja | Żółcień chinolinową otrzymuje się poprzez sulfonowanie 2-(2-chinolilo) indan-1,3-dionu. Żółcień chinolinowa składa się głównie z soli sodowych mieszaniny disulfonianów (głównie), monosulfonianów i trisulfonianów powyższego związku i barwników pomocniczych oraz chlorku sodowego i/lub siarczanu sodu jako głównych składników niebarwionych. |

Żółcień chinolinową opisuje się jako sól sodową. Dozwolone są również sole wapnia i potasu. |

Klasa | Chinoftalon |

Nr wskaźnika barwnika | 47005 |

Einecs | 305-897-5 |

Nazwa związku chemicznego | disodowe sole disulfonianów 2-(2-chinolilo) indan-1,3-dionu (główny składnik) |

Wzór chemiczny | C18H9N Na2O8S2 (główny składnik) |

Masa cząsteczkowa | 477,38 (główny składnik) |

Wyszczególnienie | Zawartość nie mniej niż 70 % łącznych barwników liczonych jako sól sodowa |

Żółcień chinolinowa ma następujący skład: łącznych obecnych barwników: nie mniej niż 80 % disodowych 2-(2-chinolilo) indan-1,3-dion-disulfonianównie więcej niż 15 % 2-(2-chinolilo) indan-1,3-dion-monosulfonianów sodunie więcej niż 7,0 % trisodowych 2-(2-chinolilo) indan-1,3-dion-trisulfonianów |

E1 cm1 % 865 (główny składnik) przy około 411 nm w wodnym roztworze kwasu octowego |

Opis | Żółty proszek lub granulki |

Identyfikacja

A. Spektrometria | Maksymalna w wodnym roztworze kwasu octowego o pH 5 przy około 411 nm |

B. Żółty roztwór wodny | | |

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |

Barwniki pomocnicze | Nie więcej niż 4,0 % |

Związki organiczne inne niż barwniki:

2-metylochinolina | Łącznie nie więcej niż 0,5 % |

Kwas 2-metylochinolino-sulfonowy |

Kwas ftalowy |

2,6-dimetylo chinolina |

Kwas 2,6-dimetylo chinolino sulfonowy |

2’-(2-chinolilo)indan-1,3-dion | Nie więcej niż 4 mg/kg |

Niesulfonowane pierwotne aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01 % (liczone jako anilina) |

Substancje ekstrahowane eterem | Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 110 ZÓŁCIEŃ ZACHODZĄCEGO SŁOŃCA FCF

Synonimy | CI Food Yellow 3, Żółcień pomarańczowa S |

Definicja | żółcień zachodzącego słońca FCF składa się głównie z disodowego 2-hydroksy-1-(4-sulfonatofenylazo) naftaleno-6-sulfonianu i barwników pomocniczych oraz chlorku sodowego i/lub siarczanu sodu jako głównych składników niebarwionych |

żółcień zachodzącego słońca FCF opisuje się jako sól sodową. Dozwolone są również sole wapnia i potasu. |

Klasa | Monoazo |

Nr wskaźnika barwnika | 15985 |

Einecs | 220-491-7 |

Nazwy chemiczne | Disodowy 2-hydroksy-1-(4-sulfonatofenylazo) naftaleno-6-sulfonian |

Wzór chemiczny | C16H10N2Na2O7S2 |

Masa cząsteczkowa | 452,37 |

Wyszczególnienie | Zawartość nie mniejsza niż 85 % łącznych barwników liczona jako sól sodowa |

E1 cm1 % 555 dla około 485 nm w roztworze wodnym o pH 7 |

Opis | Pomarańczowo-czerwony proszek lub granulki |

Identyfikacja

A. Spektrometria | Maksymalna w wodzie przy około 485 nm przy pH 7 |

B. Pomarańczowy roztwór wodny | | |

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |

Barwniki pomocnicze | Nie więcej niż 5,0 % |

Związki organiczne inne niż barwniki:

Kwas 4-aminobenzeno-1-sulfonowy | Łącznie nie więcej niż 0,5 % |

Kwas 3-hydroksynaftaleno-2,7-disulfonowy |

Kwas 6-hydroksynaftaleno-2-sulfonowy |

Kwas 7-hydroksynaftaleno-1,3-disulfonowy |

4,4'-diazoaminodi(benzeno sulfonowy kwas) |

6,6'-oksydi(naftaleno-2-sulfonowy kwas) |

Niesulfonowane pierwotne aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01 % (liczone jako anilina) |

Substancje ekstrahowane eterem | Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 120 KOSZENILA, KWAS KARMINOWY, KARMINY

Definicja | Karminy i kwas karminowy otrzymuje się z ekstraktów wodnych, wodno-alkoholowych lub alkoholowych z koszenili, składającej się z suszonych odwłoków samic owadów Dactylopius coccus Costa. |

Głównym barwnikiem jest kwas karminowy. |

Laki aluminiowe kwasu karminowego (karminy) otrzymuje się z aluminium i kwasu karminowego obecnych w stosunku molowym 1:2. |

W produktach przemysłowych barwnik występuje razem z kationami amonu, wapnia, potasu lub sodu pojedynczo lub w połączeniu, a kationy te mogą być również obecne w nadmiarze. |

Produkty przemysłowe mogą również zawierać substancje białkopodobne pochodzące od insektów źródłowych, mogą też zawierać wolne kationy karminu lub małe pozostałości niezwiązanych kationów glinu. |

Klasa | Antrachinon |

Nr wskaźnika barwnika | 75470 |

Einecs | Koszelina: 215-680-6; kwas karminowy: 215-023-3; karminy: 215-724-4 |

Nazwy chemiczne | Kwas 7-β -D-glukopiranozylo-3,5,6,8-tetrahydroksy-1-metylo-9,10-dioksoantraceno-2-karboksylowy (kwas karminowy); karmin jest uwodnionym chelatem glinu tego kwasu |

Wzór chemiczny | C22H20O13 (kwas karminowy) |

Masa cząsteczkowa | 492,39 (kwas karminowy) |

Wyszczególnienie | Zawartość nie mniejsza niż 2,0 % kwasu karminowego w ekstrakcie zawierającym kwas karminowy; nie mniejsza niż 50 % kwasu karminowego w chelatach. |

Opis | Czerwony do ciemnoczerwonego, w stanie kruchym, stałym lub sproszkowanym. Ekstrakt koszeliny jest zazwyczaj ciemnoczerwoną cieczą, może być też wysuszony na proszek. |

Identyfikacja

Spektrometria | Maksymalna w wodnym roztworze amoniaku przy około 518 nm |

Maksymalna w rozcieńczonym roztworze chlorowodorowym przy około 494 nm dla kwasu karminowego |

Czystość

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 122 AZORUBINA, KARMOIZYNA

Synonimy | CI Food Red 3 |

Definicja | Azorubina składa się głównie z disodowego 4-hydroksy-3-(4-sulfonato-1-naftylazo) naftaleno-1-sulfonianu i barwników pomocniczych oraz chlorku sodowego i/lub siarczanu sodu jako głównych składników niebarwionych. |

Azorubinę opisuje się jako sól sodową. Dozwolone są również sole wapnia i potasu. |

Klasa | Monoazo |

Nr wskaźnika barwnika | 14720 |

Einecs | 222-657-4 |

Nazwa związku chemicznego | Disodowy 4-hydroksy-3-(4-sulfonato-1-naftylazo) naftaleno-1-sulfonian |

Wzór chemiczny | C20H12N2Na2O7S2 |

Masa cząsteczkowa | 502,44 |

Wyszczególnienie | Zawartość nie mniejsza niż 85 % łącznych barwników, obliczone jako sól sodowa |

E1 cm1 % 510 przy około 516 nm w roztworze wodnym |

Opis | Proszek lub granulki o barwie czerwonej do rdzawo-czerwonej |

Identyfikacja

A. Spektrometria | Maksymalna w wodzie przy około 516 nm |

B. Czerwony roztwór wodny | | |

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |

Barwniki pomocnicze | Nie więcej niż 2,0 % |

Związki organiczne inne niż barwniki:

Kwas 4-aminonaftaleno-1-sulfonowy | Łącznie nie więcej niż 0,5 % |

Kwas 4-hydroksynaftaleno-1-sulfonowy |

Niesulfonowane pierwotne aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01 % (liczone jako anilina) |

Substancje ekstrahowane eterem | Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 123 AMARANT

Synonimy | CI Food Red 9 |

Definicja | Amarant składa się głównie z trisodowego 2-hydroksy-1-(4-sulfonato-1-naftylazo) naftaleno-3,6-disulfonianu i barwników pomocniczych oraz chlorku sodowego i/lub siarczanu sodu jako głównych składników niebarwionych. |

Amarant opisuje się jako sól sodową. Dozwolone są również sole wapnia i potasu. |

Klasa | Monoazo |

Nr wskaźnika barwnika | 16185 |

Einecs | 213-022-2 |

Nazwa związku chemicznego | Trisodowy 2-hydroksy-1-(4-sulfonato-1-naftylazo) naftaleno-3,6-disulfonian |

Wzór chemiczny | C20H11N2Na3O10S3 |

Masa cząsteczkowa | 604,48 |

Wyszczególnienie | Zawartość nie mniejsza niż85 % łącznych barwników obliczone jako sól sodowa |

E1 cm1 % |

Opis | Czerwono-brązowy proszek lub granulki |

Identyfikacja

A. Spektrometria | Maksymalna w wodzie przy około 520 nm |

B. Czerwony roztwór wodny | | |

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |

Barwniki pomocnicze | Nie więcej niż 3,0 % |

Związki organiczne inne niż barwniki:

Kwas 4-aminonaftaleno-1-sulfonowy | Łącznie nie więcej niż 0,5 % |

Kwas 3-hydroksynaftaleno-2,7-disulfonowy |

Kwas 6-hydroksynaftaleno-2-sulfonowy |

Kwas 7-hydroksynaftaleno-1,3-disulfonowy |

Kwas 7-hydroksynaftaleno-1,3-6-trisulfonowy |

Niesulfonowane pierwotne aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01 % (liczone jako anilina) |

Substancje ekstrahowane eterem | Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 124 PĄS 4R, CZERWIEŃ KOSZELINOWA A

Synonimy | CI Food Red 7, Nowa koszelina |

Definicja | Pąs 4R składa się głównie z trisodowego 2-hydroksy-1-(4-sulfonato-1-naftylazo) naftaleno-6,8-disulfonianu i barwników pomocniczych oraz chlorku sodowego i/lub siarczanu sodu jako głównych składników niebarwionych. |

Pąs 4R opisuje się jako sól sodową. Dozwolone są również sole wapnia i potasu. |

Klasa | Monoazo |

Nr wskaźnika barwnika | 16255 |

Einecs | 220-036-2 |

Nazwa związku chemicznego | Trisodowy 2-hydroksy-1-(4-sulfonato-1-naftylazo) naftaleno-6,8-disulfonian |

Wzór chemiczny | C20H11N2Na3O10S3 |

Masa cząsteczkowa | 604,48 |

Wyszczególnienie | Zawartość nie mniejsza niż 80 % łącznych barwników, obliczone jako sól sodowa |

E1 cm1 % 430 przy około 505 nm w roztworze wodnym |

Opis | Czerwonawy proszek lub granulki |

Identyfikacja

A. Spektrometria | Maksymalna w wodzie przy około 505 nm |

B. Czerwony roztwór wodny | | |

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |

Barwniki pomocnicze | Nie więcej niż 1,0 % |

Związki organiczne inne niż barwniki:

Kwas 4-aminonaftaleno-1-sulfonowy | Łącznie nie więcej niż 0,5 % |

Kwas 7-hydroksynaftaleno-1,3-disulfonowy |

Kwas 3-hydroksynaftaleno-2,7-disulfonowy |

Kwas 6-hydroksynaftaleno-2-sulfonowy |

Kwas 7-hydroksynaftaleno-1,3-6-trisulfonowy |

Niesulfonowane pierwotne aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01 % (liczone jako anilina) |

Substancje ekstrahowane eterem | Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 127 ERYTROZYNA

Synonimy | CI Food Red 14 |

Definicja | Erytrozyna składa się głównie z disodowego 2-(2,4,5,7-tetrajodo-3-oksydo-6-oksoksanteno-9-ylo) monohydratu benzoesanu i barwników pomocniczych oraz chlorku sodowego i/lub siarczanu sodu jako głównych składników niebarwionych. |

Erytrozynę opisuje się jako sól sodową. Dozwolone są również sole wapnia i potasu. |

Klasa | Ksanten |

Nr wskaźnika barwnika | 45430 |

Einecs | 240-474-8 |

Nazwa związku chemicznego | Disodowy 2-(2,4,5,7-tetrajodo-3-oksydo-6-oksoksanteno-9-ylo) monohydrat benzoesanu |

Wzór chemiczny | C20H6I4Na2O5.H2O |

Masa cząsteczkowa | 897,88 |

Wyszczególnienie | Zawartość nie mniejsza niż 87 % łącznych barwników, obliczone jako bezwodna sól sodowa |

E1 cm1 %1100 przy około 526 nm w roztworze wodnym dla pH 7 |

Opis | Czerwony proszek lub granulki. |

Identyfikacja

A. Spektrometria | Maksymalna w wodzie przy około 526 nm dla pH7 |

B. Czerwony roztwór wodny | | |

Czystość

Nieorganiczne jodki obliczone jako jodek sodu | Nie więcej niż 0,1 % |

Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |

Barwniki pomocnicze (z wyjątkiem fluoresceiny) | Nie więcej niż 4,0 % |

Fluoresceina | Nie więcej niż 20 mg/kg |

Związki organiczne inne niż barwniki:

Tri-jodorezorcynol | Nie więcej niż 0,2 % |

Kwas 2-(2,4-dihydroksy-3,5-diodobenzoilo) benzoesowy | Nie więcej niż 0,2 % |

Substancje ekstrahowane eterem | Z roztworu o pH od 7 do 8, nie więcej niż 0,2 % |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

Laki aluminiowe | Nie stosuje się metody substancji nierozpuszczalnych w kwasie solnym. Zastąpiona jest substancją nierozpuszczalną w wodorotlenku sodu dla nie więcej niż 0,5 % wyłącznie w przypadku tego barwnika |

E 128 CZERWIEŃ 2G

Synonimy | CI Food Red 10, Azogeranina |

Definicja | Czerwień 2G składa się głównie z disodowego 8-acetamido-1-hydroksy-2-fenylazonaftaleno-3,6-disulfonianu i barwników pomocniczych oraz chlorku sodowego i/lub siarczanu sodu jako głównych składników niebarwionych. |

Czerwień 2G opisuje się jako sól sodową. Dozwolone są również sole wapnia i potasu. |

Klasa | Monoazo |

Nr wskaźnika barwnika | 18050 |

Einecs | 223-098-9 |

Nazwa związku chemicznego | Disodowy 8-acetamido-1-hydroksy-2-fenylazo-naftaleno-3,6-disulfonian |

Wzór chemiczny | C18H13N3Na2O8S2 |

Masa cząsteczkowa | 509,43 |

Wyszczególnienie | Zawartość nie mniejsza niż 80 % łącznych barwników, obliczone jako sól sodowa |

E1 cm1 % 620 przy około 532 nm w roztworze wodnym |

Opis | Czerwony proszek lub granulki |

Identyfikacja

A. Spektrometria | Maksymalna w wodzie przy około 532 nm |

B. Czerwony roztwór wodny | | |

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |

Barwniki pomocnicze | Nie więcej niż 2,0 % |

Związki organiczne inne niż barwniki:

Kwas 5-acetamido-4-hydroksynaftaleno-1,7-disulfonowy | Łącznie nie więcej niż 0,5 % |

Kwas 5-amino-4-hydroksynaftaleno-2,7-disulfonowy |

Niesulfonowane pierwotne aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01 % (liczone jako anilina) |

Substancje ekstrahowane eterem | Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 129 CZERWIEŃ ALLURA AC

Synonimy | CI Food Red 17 |

Definicja | Czerwień Allura AC składa się głównie z disodowego 2-hydroksy-1-(2-metoksy-5-metylo-4-sulfono-fenylazo) naftaleno-6-sulfonianiu i barwników pomocniczych oraz chlorku sodowego i/lub siarczanu sodu jako głównych składników niebarwionych. |

Czerwień Allura AC opisuje się jako sól sodową. Dozwolone są również sole wapnia i potasu. |

Klasa | Monoazo |

Nr wskaźnika barwnika | 16035 |

Einecs | 247-368-0 |

Nazwa związku chemicznego | Disodowy 2-hydroksy-1-(2-metoksy-5-metylo-4-sulfonofenylazo) naftaleno-6-sulfonian |

Wzór chemiczny | C18H14N2Na2O8S2 |

Masa cząsteczkowa | 496,42 |

Wyszczególnienie | Zawartość nie mniejsza niż 85 % łącznych barwników, obliczone jako sól sodowa |

E1 cm1 % 540 przy około 504 nm w roztworze wodnym dla pH 7 |

Opis | Ciemnoczerwony proszek lub granulki |

Identyfikacja

A. Spektrometria | Maksymalna w wodzie przy około 504 nm |

B. Czerwony roztwór wodny | | |

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |

Barwniki pomocnicze | Nie więcej niż 3,0 % |

Związki organiczne inne niż barwniki:

Kwas 6-hydroksy-2-naftaleno sulfonowy, sól sodowa | Nie więcej niż 0,3 % |

Kwas 4-amino-5-metoksy-2-metylobenezeno sulfonowy | Nie więcej niż 0,2 % |

6,6-oksybis (kwas 2-naftaleno sulfonowy) sól disodowa | Nie więcej niż 1,0 % |

Niesulfonowane pierwotne aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01 % (liczone jako anilina) |

Substancje ekstrahowane eterem | Z roztworu o pH 7, nie więcej niż 0,2 % |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 131 BŁĘKIT PATENTOWY V

Synonimy | CI Food Blue 5 |

Definicja | Błękit patentowy V składa się głównie ze związków wapnia lub sodu soli wewnętrznej [4-(α-(4-dietyloaminofenylo)-5-hydroksy-2,4-disulfofenylo-metylideno) 2,5-cyckloheksadien-1-ylideno] dietylowego wodorotlenku amonu i barwników pomocniczych oraz chlorku sodowego i/lub siarczanu sodu jako głównych składników niebarwionych. |

Dozwolona jest również sól potasu |

Klasa | Triarylometan |

Nr wskaźnika barwnika | 42051 |

Einecs | 222-573-8 |

Nazwy chemiczne | Związek wapnia lub sodu soli wewnętrznej [4-(α-(4-dietyloaminofenylo)-5-hydroksy-2,4-disulfofenylo-metylideno) 2,5-cykloheksadien-1-ylodeno] dietylowy wodorotlenek amonu |

Wzór chemiczny | Związek wapniaC27H31N2O7S2CA1/2Związek soduC27H31N2O7S2Na |

Masa cząsteczkowa | Związek wapnia579,72Związek sodu582,67 |

Wyszczególnienie | Zawartość nie mniejsza niż85 % łącznych barwników, obliczone jako sól sodowa |

E1 cm1 %2000 przy około 638 nm w roztworze wodnym dla pH 5 |

Opis | Ciemnoniebieski proszek lub granulki |

Identyfikacja

A. Spektrometria | Maksymalna w wodzie przy 638 nm dla pH 5 |

B. Niebieski roztwór wodny | | |

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |

Barwniki pomocnicze | Nie więcej niż 2,0 % |

Związki organiczne inne niż barwniki:

3-hydroksy benzaldehyd | Łącznie nie więcej niż 0,5 % |

Kwas 3-hydroksy benzoesowy |

Kwas 3-hydroksy-4-sulfobenzoesowy |

Kwas Ν,Ν-dietyloamino benzenosulfonowy |

Leukozasada | Nie więcej niż 4,0 % |

Niesulfonowane pierwotne aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01 % (liczone jako anilina) |

Substancje ekstrahowane eterem | Z roztworu o pH 5 nie więcej niż 0,2 % |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 132 INDYGOTYNA, KARMIN INDYGO

Synonimy | CI Food Blue 1 |

Definicja | Indygotyna składa się głównie z mieszaniny disodowego 3,3'diokso-2,2'-bi-indolilodeno-5,5'-disulfonianu, i disodowego 3,3'-diokso-2,2'-bi-indolilodeno-5,7'-disulfonianu i barwników pomocniczych oraz chlorku sodowego i/lub siarczanu sodu jako głównych składników niebarwionych. |

Indygotynę opisuje się jako sól sodową. Dozwolone są również sole wapnia i potasu. |

Klasa | Indygoid |

Nr wskaźnika barwnika | 73015 |

Einecs | 212-728-8 |

Nazwy chemiczne | Disodowy 3,3'-diokso-2,2'-bi-indolilodeno-5,5'-disulfonian |

Wzór chemiczny | C16H8N2Na2O8S2 |

Masa cząsteczkowa | 466,36 |

Wyszczególnienie | Zawartość nie mniejsza niż 85 % łącznych barwników, obliczone jako sól sodowa; |

disodowy 3,3'-diokso-2,2'-bi-indolilodeno-5,7'-disulfonian: nie więcej niż 18 % |

E1 cm1 % 480 przy około 610 nm w roztworze wodnym |

Opis | Ciemnoniebieski proszek lub granulki |

Identyfikacja

A. Spektrometria | Maksymalna w wodzie przy około 610 nm |

B. Niebieski roztwór wodny | | |

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |

Barwniki pomocnicze | Z wyjątkiem disodowego 3,3'-diokso-2,2'-bi-indolilodeno-5,7'-disulfonianu: nie więcej niż 1,0 % |

Związki organiczne inne niż barwniki:

Kwas izatyno-5-sulfonowy | Łącznie nie więcej niż 0,5 % |

Kwas 5-sulfoantranilowy |

Kwas antranilowy |

Niesulfonowane pierwotne aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01 % (liczone jako anilina) |

Substancje ekstrahowane eterem | Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 133 BŁĘKIT BRYLANTOWY FCF

Synonimy | CI Food Blue 2 |

Definicja | Błękit brylantowy FCF składa się głównie z disodowego α-(4-(N-etylo-3-sulfonobenzylamino) fenylo)-α-(4-N-etylo-3-sulfonobenzylamino) cykloheksa-2,5-dienylideno) tolueno-2-sulfonianiu i jego izomerów oraz barwników pomocniczych, oraz chlorku sodowego i/lub siarczanu sodu jako głównych składników niebarwionych. |

Błękit brylantowy FCF opisuje się jako sól sodową. Dozwolone są również sole wapnia i potasu. |

Klasa | Triarylometan |

Nr wskaźnika barwnika | 42090 |

Einecs | 223-339-8 |

Nazwy chemiczne | Disodowy α-(4-(N-etylo-3-sulfonobenzylamino) fenylo)-α-(4-N-etylo-3-sulfonobenzylamino) cykloheksa-2,5-dienylideno) tolueno-2-sulfonian |

Wzór chemiczny | C37H34N2Na2O9S3 |

Masa cząsteczkowa | 792,84 |

Wyszczególnienie | Zawartość nie mniejsza niż 85 % łącznych barwników, obliczone jako sól sodowa |

E1 cm1 %1630 przy około 630 nm w roztworze wodnym |

Opis | Czerwonawo-niebieski proszek lub granulki |

Identyfikacja

A. Spektrometria | Maksymalna w wodzie przy około 630 nm |

B. Niebieski roztwór wodny | | |

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |

Barwniki pomocnicze | Nie więcej niż 6,0 % |

Związki organiczne inne niż barwniki:

Suma kwasów 2-, 3- i 4-formylo benzeno sulfonowych | Nie więcej niż 1,5 % |

Kwas 3-((etylo)(4-sulfofenylo) amino) metylo benzeno sulfonowy | Nie więcej niż 0,3 % |

Leukozasada | Nie więcej niż 5,0 % |

Niesulfonowane pierwotne aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01 % (liczone jako anilina) |

Substancje ekstrahowane eterem | Nie więcej niż 0,2 % dla pH 7 |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 140 (i) CHLOROFILE

Synonimy | CI Natural Green 3, Chlorofil magnezowy, Faeofityna magnezowa |

Definicja | Chlorofile otrzymuje się przez ekstrakcję rozpuszczalnikową naturalnych szczepów jadalnego materiału roślinnego, trawy, lucerny siewnej i pokrzywy. Podczas poekstrakcyjnego usuwania rozpuszczalnika, naturalnie obecny magnez koordynowany, może być częściowo lub całkowicie usunięty w celu uzyskania odpowiednich faeofityn. Główne barwniki to faeofityny i chlorofile magnezu. Produkt wyekstrahowany, z którego usunięto rozpuszczalnik, zawiera pozostałe pigmenty, takie jak karotenoidy oraz oleje, tłuszcze i woski pochodzące z materiału wyjściowego. Do celów ekstrakcji można używać jedynie następujących rozpuszczalników: aceton, metylo etylo keton, dichlorometan, ditlenek węgla, metanol, etanol, propano-2-ol i heksan. |

Klasa | Porfiryna |

Nr wskaźnika barwnika | 75810 |

Einecs | Chlorofile: 215-800-7, chlorofil a: 207-536-6, chlorofil b: 208-272-4 |

Nazwy chemiczne | Główne barwniki to: Fityl (132R,17S,18S)-3)-(8-etylo-132-metoksykarbonylo-2,7,12,18-tetrametylo-13'-okso-3-winylo-131-132-17,18-tetrahydrocyklopenta [at]-porfiryno-17-ylo) propionian, (feofityna a), lub jako kompleks magnezowy (chlorofil a)Fityl (132R,l7S,18S)-3-(8-etylo-7-formylo-132-metoksykarbonylo-2,12,18-trimetylo-13'-okso-3-winylo-13'-132-17,18-tetrahydrocyklopenta [at]-porfiryno-17-ylo)propionian, (feofityna b), lub jako kompleks magnezowy (chlorofil b) |

Wzór chemiczny | Chlorofil a (kompleks magnezowy)C55H72MgN4O5Chlorofil aC55H74N4O5Chlorofil b (kompleks magnezowy)C55H70MgN4O6Chlorofil bC55H72N4O6 |

Masa cząsteczkowa | Chlorofil a (kompleks magnezowy)893,51Chlorofil a871,22Chlorofil b (kompleks magnezowy)907,49Chlorofil b885,20 |

Wyszczególnienie | Łączna zawartość połączonych chlorofili i ich kompleksów magnezowych nie mniejsza niż 10 % |

E1 cm1 % 700 przy około 409 nm w chloroformie |

Opis | Ciało stałe woskowe o barwie od oliwkowo-zielonej do ciemnozielonej w zależności od zawartości koordynowanego magnezu |

Identyfikacja

Spektrometria | Maksymalna w chloroformie przy około 409 nm |

Czystość

Pozostałości rozpuszczalnika | Aceton | Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub w połączeniu |

Metylo etylo keton |

Metanol |

Etanol |

Propan-2-ol |

Heksan |

Dichlorometan: | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 140 (ii) CHLOROFILINY

Synonimy | CI Natural Green 5, Chlorofilina sodowa, Chlorofilina potasowa |

Definicja | Sole alkaliczne chlorofilin otrzymuje się przez zmydlenie ekstraktu rozpuszczalnikowego z naturalnych szczepów jadalnego materiału roślinnego, trawy, lucerny siewnej i pokrzywy. Przez zmydlenie usuwa się metyl i grupy estrów fitolowych i może też częściowo rozszczepić pierścień cyklopentenylowy. Grupy kwasowe neutralizuje się i tworzą sole potasu lub/i sodu. |

Do celów ekstrakcji można używać jedynie następujących rozpuszczalników: aceton, metylo etylo keton, dichlorometan, ditlenek węgla, metanol, etanol, propan-2-ol i heksan. |

Klasa | Porfiryna |

Nr wskaźnika barwnika | 75815 |

Einecs | 287-483-3 |

Nazwy chemiczne | Główne barwniki w postaci kwasowej to: 3-(10-karboksylato-4-etylo-1,3,5,8-tetrametylo-9-okso-2-winyloforbin-7-ylo) propionian (chlorofilina a)i3-(10-karboksylato-4-etylo-3-formylo-1,5,8-trimetylo-9-okso-2-winyloforbin-7-ylo)propionian (chloroflina b) |

W zależności od stopnia hydrolizy, pierścień cyklopentenylowy można rozszczepić i uzyskać trzecią funkcją karboksylową. |

Może również występować kompleks magnezowy. |

Wzór chemiczny | Chlorofilina a (forma kwasowa)C34H34N4O5Chlorofilina b (forma kwasowa)C34H32N4O6 |

Masa cząsteczkowa | Chlorofilina a578,68Chlorofilina b592,66 |

Każda z nich może być podniesiona do 18 daltonów w przypadku rozszczepienia pierścienia cyklopentenylowego |

Wyszczególnienie | Łączna zawartość chlorofilin nie mniejsza niż 95 % w próbce suszonej w temp. około 100 °C przez 1 godzinę. |

E1 cm1 % 700 przy około 405 nm w roztworze wodnym o pH 9 |

E1 cm1 % 140 przy około 653 nm w roztworze wodnym o pH 9 |

Opis | Proszek ciemnozielony do niebieskiego/czarnego |

Identyfikacja

Spektrometria | Maksymalna w wodnym roztworze buforowym fosforanu o pH 9 przy około 405 nm i przy około 653 nm |

Czystość

Pozostałości rozpuszczalnika | Aceton | Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub w połączeniu |

Metylo etylo keton |

Metanol |

Etanol |

Propan-2-ol |

Heksan |

Dichlorometan: | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 141 (i) MIEDZIOWE KOMPLEKSY CHROLOFILI

Synonimy | CI Natural Green 3, Chlorofil miedziowy, Faeofityna miedziowa |

Definicja | Chlorofile miedziowe otrzymuje się poprzez dodanie soli miedzi do substancji otrzymanej przez ekstrakcję rozpuszczalnikową naturalnych szczepów jadalnego materiału roślinnego, trawy, lucerny siewnej i pokrzywy. Po usunięciu rozpuszczalnika, produkt zawiera: pozostałe pigmenty, takie jak karotenoidy oraz tłuszcze i woski pochodzące z materiału wyjściowego. Główne barwniki to faeofityny miedziowe. Do celów ekstrakcji można używać jedynie następujących rozpuszczalników: aceton, metylo etylo keton, dichlorometan, ditlenek węgla, metanol, etanol, propan-2-ol i heksan. |

Klasa | Porfiryna |

Nr wskaźnika barwnika | 75815 |

Einecs | Chlorofil miedziowy a: 239-830-5; chlorofil miedziowy b: 246-020-5 |

Nazwy chemiczne | [Fityl (132R,17S,18S)-3-(8-etylo-132-metoksykarbonylo-2,7,12,18-tetrametylo-13'-okso-3-winylo-131-132-17,18-tetrahydrocyklopenta[at]-porfiryno-17-ylo)propionian] miedzi (II) (Chlorofil miedziowy a) |

[Fityl (132R,17S,18S)-3-(8-etyl-7-formyl-132-metoksykarbonylo-2,12,18-trimetylo-13'-okso-3-winylo-131-132-17,18-tetrahydrocyklopenta[at]-porfiryno-17-yl)propionian] miedzi (II) (chlorofil miedziowy b) |

Wzór chemiczny | Chlorofil miedziowy aC55H72Cu N4O5chlorofil miedziowy bC55H70Cu N4O6 |

Masa cząsteczkowa | Chlorofil miedziowy a932,75chlorofil miedziowy b946,73 |

Wyszczególnienie | Łączna zawartość chlorofili miedziowych nie mniejsza niż 10 %. |

E1 cm1 % 540 przy około 422 nm w chloroformie |

E1 cm1 % 300 przy około 652 nm w chloroformie |

Opis | Ciało stałe woskowe o barwie od niebiesko zielonej do ciemnozielonej w zależności od zawartości materiału wyjściowego |

Identyfikacja

Spektrometria | Maksymalna w chloroformie przy około 422 nm i przy około 652 nm |

Czystość

Pozostałości rozpuszczalnika | Aceton | Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub w połączeniu |

Metylo etylo keton |

Metanol |

Etanol |

Propan-2-ol |

Heksan |

Dichlorometan: | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Jony miedzi | Nie więcej niż 200 mg/kg |

Całkowita miedź | Nie więcej niż 8,0 % łącznych faeofityn miedziowych |

E 141 (ii) KOMPLEKSY MIEDZIOWE CHLOROFILIN

Synonimy | Chlorofilina miedziowa sodu, Chlorofilina miedziowa potasu, CI Natural Green 5 |

Definicja | Sole alkaliczne chlorofilin miedziowych otrzymuje się przez dodanie miedzi do produktu otrzymanego poprzez zmydlenie ekstraktu rozpuszczalnikowego z naturalnych szczepów jadalnego materiału roślinnego, trawy, lucerny siewnej i pokrzywy. Przez zmydlenie usuwa się metyl i grupy estrów fitolowych i może też częściowo rozszczepić pierścień cyklopentenylowy. Po dodaniu miedzi do oczyszczonej chlorofiliny, grupy kwasowe neutralizują się i tworzą sole potasu lub/i sodu. |

Do celów ekstrakcji można używać jedynie następujących rozpuszczalników: aceton, metylo etylo keton, dichlorometan, ditlenek węgla, metanol, etanol, propan-2-ol i heksan. |

Klasa | Porfiryna |

Nr wskaźnika barwnika | 75815 |

Einecs | | |

Nazwy chemiczne | Główne barwniki to formy kwasowe 3-(10-Karboksylato-4-etylo-1,3,5,8-tetrametylo-9-okso-2-winyloforbin-7-ylo)propionianu, kompleksy miedziowe (chlorofilina miedziowa a)i3-(10-Karboksylato-4-etylo-3-formylo-1,5,8-trimetylo-9-okso-2-winyloforbin-7-ylo) propionian, kompleks miedziowy (chlorofilina miedziowa b) |

Wzór chemiczny | Chlorofilina miedziowa a (forma kwasowa)C34H32Cu N4O5Chlorofilina miedziowa b (forma kwasowa)C34H30Cu N4O6 |

Masa cząsteczkowa | Chlorofilina miedziowa a640,20Chlorofilina miedziowa b654,18 Każda z nich może być podniesiona do 18 daltonów w przypadku rozszczepienia pierścienia cyklopentenylowego. |

Wyszczególnienie | Łączna zawartość chlorofilin miedziowych jest nie mniejsza niż 95 % próbki suszonej w temp. 100 °C przez 1 h. |

E1 cm1 % 565 przy około 405 nm w wodnym roztworze dla pH 7,5 |

E1 cm1 % 145 dla około 630 nm w wodnym roztworze buforowym fosforanu o pH 7,5 |

Opis | Proszek ciemnozielony do niebieskiego/czarnego |

Identyfikacja

Spektrometria | Maksymalna w wodnym roztworze buforowym fosforanu o pH 7,5 przy około 405 nm i przy 630 nm |

Czystość

Pozostałości rozpuszczalnika | Aceton | Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub w połączeniu |

Metylo etylo keton |

Metanol |

Etanol |

Propan-2-ol |

Heksan |

Dichlorometan: | nie więcej niż 10 mg/kg |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Jony miedzi | Nie więcej niż 200 mg/kg |

Całkowita miedź | Nie więcej niż 8,0 % całkowitych chlorofilin miedziowych |

E 142 ZIELEŃ S

Synonimy | CI Food Green 4, Zieleń brylantowa BS |

Definicja | Zieleń S składa się głównie z N-[4-(dimetyloamino)fenylo] 2-hydroksy-3,6-disulfo-1-naftalenylo)metyleno]-2,5-cykloheksadien-1-ylodeno]-N-metylometanoaminianu sodu i barwników pomocniczych oraz chlorku sodowego i/lub siarczanu sodu jako głównych składników niebarwionych. |

Zieleń S opisuje się jako sól sodową. Dozwolone są również sole wapnia i potasu. |

Klasa | Triarylometan |

Nr wskaźnika barwnika | 44090 |

Einecs | 221-409-2 |

Nazwy chemiczne | N-[4-[[4-(dimetyloamino)fenylo](2-hydroksy-3,6-disulfo-1-naftalenylo)-metyleno]2,5-cykloheksadien-1-ylodeno-N-metylometanoaminian sodu; |

5-[4-dimetyloamino-α-(4-dimetylominocykloheksa-2,5-dienylodeno) benzylo]-6-hydroksy-7-sulfono-naftaleno-2-sulfonian sodu (alternatywna nazwa związku chemicznego). |

Wzór chemiczny | C27H25N2NaO7S2 |

Masa cząsteczkowa | 576,63 |

Wyszczególnienie | Zawartość nie mniejsza niż 80 % łącznych barwników obliczone jako sól sodowa |

E1 cm1 %1720 przy około 632 nm w roztworze wodnym |

Opis | Ciemnozielony lub ciemnoniebieski proszek lub granulki |

Identyfikacja

A. Spektrometria | Maksymalna w wodzie przy około 632 nm |

B. Niebieski lub zielony roztwór wodny | | |

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |

Barwniki pomocnicze | Nie więcej niż 1,0 % |

Związki organiczne inne niż barwniki:

Alkohol 4,4'-bis(dimetyloamino)-benzohydrylowy | Nie więcej niż 0,1 % |

4,4'-bis(dimetyloamino)-benzofenon | Nie więcej niż 0,1 % |

Kwas 3-hydroksynaftaleno-2,7-disulfonowy | Nie więcej niż 0,2 % |

Leukozasada | Nie więcej niż 5,0 % |

Niesulfonowane pierwotne aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01 % (liczone jako anilina) |

Substancje ekstrahowane eterem | Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 150a KARMEL

Definicja | Karmel otrzymuje się przez kontrolowaną obróbkę cieplną węglowodanów (dostępne w sprzedaży spożywcze słodziki odżywcze, które są monomerami glukozy i fruktozy i/lub ich polimerów, np. syropy glukozowe, sacharoza, i/lub syropy inwertowane i cukier gronowy). Do celów karmelizacji używa się kwasów, alkaliów i soli, z wyjątkiem związków amonu oraz siarczynów |

Einecs | 232-435-9 |

Opis | Ciecz lub ciało stałe o barwie ciemnobrązowej do czarnej |

Czystość

Barwniki związane DEAE-celulozą | Nie więcej niż 50 % |

Barwniki związane celulozą fosforylową | Nie więcej niż 50 % |

Intensywność barwy | 0,01–0,12 |

Całkowity azot | Nie więcej niż 0,1 % |

Całkowita siarka | Nie więcej niż 0,2 % |

Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 25 mg/kg |

Definicja | Karmel siarczynowy otrzymuje się przez kontrolowaną obróbkę cieplną węglowodanów (dostępne w sprzedaży spożywcze słodziki odżywcze, które są monomerami glukozy i fruktozy i/lub ich polimerów, np. syropy glukozowe, sacharoza, i/lub syropy inwertowane, i cukier gronowy) z lub bez kwasów i alkaliów, w obecności związków siarczynów (kwas siarkawy, siarczyn potasu, disiarczyn potasu, siarczyn sodu oraz disiarczyn sodu); nie używa się związków amonu. |

Einecs | 232-435-9 |

Opis | Ciecz lub ciało stałe o barwie ciemnobrązowej do czarnej |

Czystość

Barwniki związane DEAE-celulozą | Więcej niż 50 % |

Intensywność barwy | 0,05–0,13 |

Całkowity azot | Nie więcej niż 0,3 % |

Ditlenek siarki | Nie więcej niż 0,2 % |

Całkowita siarka | 0,3–3,5 % |

Siarka związana DEAE-celulozą | Więcej niż 40 % |

Stosunek absorbancji barwników związanych DEAE-celulozą | 19–34 |

Stosunek absorbancji (A 280/560) | Więcej niż 50 |

Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 25 mg/kg |

Definicja | Karmel amoniakalny otrzymuje się przez kontrolowaną obróbkę cieplną węglowodanów (dostępne w sprzedaży spożywcze słodziki odżywcze, które są monomerami glukozy i fruktozy i/lub ich polimerów, np. syropy glukozowe, sacharoza, i/lub syropy inwertowane, i cukier gronowy) z lub bez kwasów i alkaliów, w obecności związków amonu (wodorotlenek amonu, węglan amonu, wodorowęglan amonu oraz fosforan amonu); nie używa się związków siarczynów |

Einecs | 232-435-9 |

Opis | Ciecz lub ciało stałe o barwie ciemnobrązowej do czarnej |

Czystość

Barwniki związane DEAE-celulozą | Nie więcej niż 50 % |

Barwniki związane celulozą fosforylową | Więcej niż 50 % |

Intensywność barwy | 0,08–0,36 |

Azot amoniakalny | Nie więcej niż 0,3 % |

4-metylomidazol | Nie więcej niż 250 mg/kg |

2-acetylo-4-tetrahydroksy-butylomidazol | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Całkowita siarka | Nie więcej niż 0,2 % |

Całkowity azot | 0,7–3,3 % |

Stosunek absorbancji barwników związanych celulozą fosforylową | 13–35 |

Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 25 mg/kg |

Definicja | Karmel amoniakalno-siarczynowy otrzymuje się przez kontrolowaną obróbkę cieplną węglowodanów (dostępne w sprzedaży spożywcze słodziki odżywcze, które są monomerami glukozy i fruktozy i/lub ich polimerów, np. syropy glukozowe, sacharoza, i/lub syropy inwertowane, i cukier gronowy) z lub bez kwasów i alkaliów, w obecności związków amonu i siarczynu (kwas siarkawy, siarczyn potasu, disiarczyn potasu, siarczyn sodu, disiarczyn sodu, wodorotlenek amonu, węglan amonu, wodorowęglan amonu, fosforan amonu, siarczan amonu, siarczyn amonu oraz wodorosiarczyn amonu) |

Einecs | 232-435-9 |

Opis | Ciecz lub ciało stałe o barwie ciemnobrązowej do czarnej |

Czystość

Barwniki związane DEAE-celulozą | Więcej niż 50 % |

Intensywność barwy | 0,10–0,60 |

Azot amoniakalny | Nie więcej niż 0,6 % |

Ditlenek siarki | Nie więcej niż 0,2 % |

4-metylomidazol | Nie więcej niż 250 mg/kg |

Całkowity azot | 0,3–1,7 % |

Całkowita siarka | 0,8–2,5 % |

Stosunek azot/siarka w osadzie alkoholowym | 0,7–2,7 |

Stosunek absorbancji w osadzie alkoholowym | 8–14 |

Stosunek absorbancji (A 280/560) | Nie więcej niż 50 |

Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 25 mg/kg |

Synonimy | CI Food Black 1 |

Definicja | Czerń brylantowa BN składa się głównie z tetrasodowego 4-acetamido-5-hydroksy-6-[7-sulfono-4-(4-sulfonofenylazo)-1-naftylazo] naftaleno-1,7-disulfonianiu i barwników pomocniczych oraz chlorku sodowego i/lub siarczanu sodu jako głównych składników niebarwionych. |

Czerń brylantową BN opisuje się jako sól sodową. Dozwolone są również sole wapnia i potasu. |

Klasa | Bisazo |

Nr wskaźnika barwnika | 28440 |

Einecs | 219-746-5 |

Nazwy chemiczne | Tetrasodowy 4-acetamido-5-hydroksy-6-[7-sulfono-4-(4-sulfonofenylazo)-1-naftylazo] naftaleno-1,7-disulfonian |

Wzór chemiczny | C28H17N5Na4O14S4 |

Masa cząsteczkowa | 867,69 |

Wyszczególnienie | Zawartość nie mniejsza niż 80 % łącznych barwników obliczone jako sól sodowa |

E1 cm1 % 530 przy około 570 nm w roztworze |

Opis | Czarny proszek lub granulki |

Identyfikacja

A. Spektrometria | Maksymalna w wodzie przy około 570 nm |

B. Czarno-niebieskawy roztwór wodny | | |

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |

Barwniki pomocnicze | Nie więcej niż 10 % (wyrażone w zawartości barwnika) |

Związki organiczne inne niż barwniki:

Kwas 4-acetamido-5-hydroksynaftaleno-1,7-disulfonowy | Łącznie nie więcej niż 0,8 % |

Kwas 4-amino-5-hydroksynaftaleno-1,7-disulfonowy |

Kwas 8-aminonaftaleno-2-sulfonowy |

Kwas 4,4'-diazoaminodi-(benzenosulfonowy) |

Niesulfonowane pierwotne aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01 % (liczone jako anilina) |

Substancje ekstrahowane eterem | Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 153 WĘGIEL ROŚLINNY

Synonimy | Czerń roślinna |

Definicja | Węgiel roślinny wytwarza się przez karbonizację substancji roślinnych, takich jak drewno, pozostałości celulozy, torf, kokos i inne łupiny. Surowiec poddaje się karbonizacji w wysokich temperaturach. Składa się głównie z miałkiego węgla. Może zawierać małe ilości azotu, wodoru oraz tlenu. Po wytworzeniu produkt może wchłonąć nieco wilgoci. |

Nr wskaźnika barwnika | 77266 |

Einecs | 215-609-9 |

Nazwy chemiczne | Węgiel |

Wzór chemiczny | C |

Masa cząsteczkowa | 12,01 |

Wyszczególnienie | Zawartość nie mniejsza niż 95 % węgla liczone na bazie bezwodnej i wolnej od popiołu |

Opis | Czarny proszek bez zapachu i smaku |

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych |

B. Spalanie | Przy podgrzaniu do czerwoności, spala się wolno bez płomienia |

Czystość

Popiół (łącznie) | Nie więcej niż 4,0 % (temperatura prażenia: 625 °C) |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

Poliaromatyczne węglowodory | Ekstrakt otrzymany przez ekstrakcję 1 g produktu z 10 g czystego cykloheksanu w przyrządzie do ekstrakcji ciągłej jest bezbarwny a fluorescencja ekstraktu w świetle ultrafioletowym nie jest bardziej intensywna niż fluorescencja roztworu 0,100 mg siarczanu chininy w 1000 ml 0,01 M kwasu siarkowego. |

Ubytek na skutek suszenia | Nie więcej niż 12 % (120 °C, 4 godz.) |

Substancje rozpuszczalne w alkaliach | Filtrat, otrzymany przez gotowanie 2 g próbki zawierającej 20 ml N wodorotlenku sodu i filtrację, jest bezbarwny. |

E 154 BRĄZ FK

Synonimy | CI Food Brown 1 |

Definicja | Brąz FK składa się głównie z mieszaniny: I.4-(2,4-diaminofenylazo) benzenosulfonianu soduII.4-(4,6-diamino-m-tolilazo) benzenosulfonianu soduIII.disodowego 4,4'-(4,6-diamino-1,3-fenylenobisazo)di (benzenosulfonianu)IV.disodowego 4,4'-(2,4-diamino-1,3-fenylenobisazo)di (benzenosulfonianu)V.disodowego 4,4'-(2,4-diamino-5-metylo-1,3-fenylenobisazo)di (benzenosulfonianu)VI.trisodowego 4,4',4"-(2,4-diaminobenzeno-1,3,5-trisazo)tri-(benzenosulfonianu)i barwników pomocniczych oraz wody, chlorku sodowego i/lub siarczanu sodu jako głównych składników niebarwionych. |

Brąz FK opisuje się jako sól sodową. Dozwolone są również sole wapnia i potasu. |

Klasa | Azo (mieszanina barwników mono-, bis- i trisazo) |

Einecs | | |

Nazwy chemiczne | Mieszanina: I.4-(2,4-diaminofenylazo) benzenosulfonianu soduII.4-(4,6-diamino-m-tolilazo) benzenosulfonianu soduIII.4,4'-(4,6-diamino-1,3-fenylenobisazo)di (benzenosulfonianu) disodowegoIV.4,4'-(2,4-diamino-1,3-fenylenobisazo)di (benzenosulfonianu) disodowegoV.4,4'-(2,4-diamino-5-metylo-1,3-fenylenobisazo)di (benzenosulfonianu) disodowegoVI.4,4',4"-(2,4-diaminobenzeno-1,3,5-trisazo)tri-(benzenosulfonianu) trisodowego |

Wzór chemiczny | I.C12H11N4NaO3SII.C13H13N4NaO3SIII.C18H14N6Na2O6S2IV.C18H14N6Na2O6S2VC19H16N6Na2O6S2VI.C24H17N8Na3O9S3 |

Masa cząsteczkowa | I.314,30II.328,33III.520,46IV.520,46V.534,47VI.726,59 |

Wyszczególnienie | Zawartość nie mniejsza niż 70 % łącznych barwników |

Proporcje składników łącznych obecnych barwników nie mogą przekroczyć: I26 %II17 %III17 %IV16 %V20 %VI16 % |

Opis | Czerwono-brązowy proszek lub granulki |

Identyfikacja

Roztwór o barwie pomarańczowej do czerwonej | | |

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |

Barwniki pomocnicze | Nie więcej niż 3,5 % |

Związki organiczne inne niż barwniki:

Kwas 4-aminobenzeno-1-sulfonowy | Nie więcej niż 0,7 % |

m-fenylenodiamina i 4-metylo-m-fenylenodiamina | Nie więcej niż 0,35 % |

Niesulfonowane pierwotne aminy aromatyczne inne niż m-fenyleno diamina i 4-metylo-m-fenyleno diamina | Nie więcej niż 0,007 % (liczone jako anilina) |

Substancje ekstrahowane eterem | Z roztworu o pH 7, nie więcej niż 0,2 % |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 155 BRĄZ HT

Synonimy | CI Food Brown 3 |

Definicja | Brąz HT składa się głównie z disodowego 4,4'-(2,4-dihydroksy-5-hydroksymetylo-1,3-fenyleno bisazo) di (naftaleno-1-sulfonianu) barwników pomocniczych oraz chlorku sodowego i/lub siarczanu sodu jako głównych składników niebarwionych. |

Brąz HT opisuje się jako sól sodową. Dozwolone są również sole wapnia i potasu. |

Klasa | Bisazo |

Nr wskaźnika barwnika | 20285 |

Einecs | 224-924-0 |

Nazwy chemiczne | Disodowy 4,4'-(2,4-dihydroksy-5-hydroksymetylo-1,3-fenyleno bisazo)di (naftaleno-1-sulfonian) |

Wzór chemiczny | C27H18N4Na2O9S2 |

Masa cząsteczkowa | 652,57 |

Wyszczególnienie | Zawartość nie mniejsza niż 70 % łącznych barwników obliczone jako sól sodowa. |

E1 cm1 % 403 przy około 460 nm w roztworze wodnym o pH 7 |

Opis | Czerwonawo-brązowy proszek lub granulki |

Identyfikacja

A. Spektrometria | Maksymalna w wodzie o pH 7 przy około 460 nm |

B. Brązowy roztwór wodny | | |

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |

Barwniki pomocnicze | Nie więcej niż 10 % (metoda TLC) |

Związki organiczne inne niż barwniki:

Kwas 4-aminonaftaleno-1-sulfonowy | Nie więcej niż 0,7 % |

Niesulfonowane pierwotne aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01 % (liczone jako anilina) |

Substancje ekstrahowane eterem | Nie więcej niż 0,2 % w roztworze o pH 7 |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 160a (i) MIESZANINA KAROTENÓW

Synonimy | CI Food Orange 5 |

Definicja | Mieszaninę karotenów otrzymuje się przez ekstrakcję rozpuszczalnikową naturalnych szczepów jadalnego materiału roślinnego, marchwi, olejów roślinnych, trawy, alfalfa (lucerna siewna) oraz pokrzywy. |

Główny barwnik składa się z karotenoidów, których głównym składnikiem jest beta-karoten. Mogą występować α-, γ-karoten i inne pigmenty. Oprócz pigmentów, substancja może zawierać oleje, tłuszcze i woski naturalnie występujące w materiale wyjściowym. |

Do celów ekstrakcji można używać jedynie następujących rozpuszczalników: aceton, metylo etylo keton, metanol, etanol, propan-2-ol, heksan, dichlorometan i ditlenek węgla |

Klasa | Karotenoidy |

Nr wskaźnika barwnika | 75130 |

Einecs | 230-636-6 |

Nazwy chemiczne | | |

Wzór chemiczny | β -karoten: C40H56 |

Masa cząsteczkowa | β -karoten: 536,88 |

Wyszczególnienie | Zawartość karotenów (liczone jako β -karoten) jest nie mniejsza niż 5 %. Dla produktów otrzymanych przez ekstrakcję olejów roślinnych: nie mniej niż 0,2 % w tłuszczach jadalnych |

E1 cm1 %2500 dla około 440–457 nm w cykloheksanie |

Identyfikacja

Spektrometria | Maksymalna w cykloheksanie dla 440–457 nm i 470 nm – 486 nm |

Czystość

Pozostałości rozpuszczalnika | Aceton | Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub w połączeniu |

Metyloetyloketon |

Metanol |

Propan-2-ol |

Heksan |

Etanol |

Dichlorometan: | nie więcej niż 10 mg/kg |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadmy | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 160a (ii) BETA-KAROTEN

Synonimy | CI Food Orange 5 |

Definicja | Niniejsze specyfikacje odnoszą się głównie do wszystkich trans izomerów β-karotenu łącznie z małymi ilościami pozostałych karotenoidów. Rozcieńczone i ustalone substancje mogą mieć różne stosunki izomerów cis/trans. |

Klasa | Karotenoidy |

Nr wskaźnika barwnika | 40800 |

Einecs | 230-636-6 |

Nazwy chemiczne | β-Karoten, β,β-Karoten |

Wzór chemiczny | C40H56 |

Masa cząsteczkowa | 536,88 |

Wyszczególnienie | Nie mniej niż 96 % łącznych barwników (wyrażone jako β-karoten) |

E1 cm1 %2500 dla około 453–456 nm w cykloheksanie |

Opis | Kryształki lub krystaliczny proszek o barwie czerwonej do brązowawo-czerwonej |

Identyfikacja

Spektrometria | Maksymalna w cykloheksanie około 453–456 nm |

Czystość

Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,2 % |

Barwniki pomocnicze | Karotynoidy inne niż β-karoten: nie więcej niż 3,0 % łącznych barwników |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 160b ANNATO, BIKSYNA, NORBIKSYNA

Synonimy | CI Natural Orange 4 |

Definicja

Klasa | Karotenoidy |

Nr wskaźnika barwnika | 75120 |

Einecs | Annato: 215-735-4, ekstrakt z nasion annato: 289-561-2; biksyna: 230-248-7 |

Nazwy chemiczne | Biksyna__NEWLINE__'-Metylowodoro-9'-cis-6,6'-diapokaroten-6,6'-diesan__NEWLINE__6'-Metylowodoro-9'-trans-6,6'-diapokaroten-6,6'-diesanNorbiksyna__NEWLINE__kwas 9'cis-6,6'-diapokaroten-6,6'-dionowy__NEWLINE__kwas 9'-trans-6,6'-diapokaroten-6,6'-dionowy |

Wzór chemiczny | BiksynaC25H30O4NorbiksynaC24H28O4 |

Masa cząsteczkowa | Biksyna394,51Norbiksyna380,48 |

Opis | Czerwonawo-brązowy proszek, zawiesina lub roztwór |

Identyfikacja

Spektrometria | Biksynamaksymalna w chloroformie około 502 nmNorbiksynamaksymalna w rozcieńczonym roztworze KOH około 482 nm |

(i)Biksyna i norbiksyna ekstrahowane rozpuszczalnikiem

Definicja | Biksynę otrzymuje się poprzez ekstrakcję zewnętrznej powłoki nasion drzewa annato (Bixa orellana L.) przy użyciu jednego lub kilku z następujących rozpuszczalników: aceton, metanol, heksan lub dichlorometan, ditlenek węgla i następnie usunięciu rozpuszczalnika. |

Norbiksynę otrzymuje się przez hydrolizę alkaliów wodnych wyekstrahowanej biksyny. |

Biksyna i norbiksyna mogą zawierać inne substancje wyekstrahowane z nasion annato. |

Sproszkowana biksyna zawiera kilka składników barwnikowych, głównym z nich jest biksyna, która może występować w formach cis- i trans-. Mogą również występować produkty termicznego rozkładu biksyny. |

Sproszkowana norbiksyna zawiera produkty hydrolizy biksyny w postaci soli sodowej lub potasowej jako głównych barwników. Mogą występować formy cis- i trans-. |

Wyszczególnienie | Zawartość sproszkowanej biksyny nie mniej niż 75 % łącznych karotenoidów liczone jako biksyna. |

Zawartość sproszkowanej norbiksyny nie mniej niż 25 % łącznych karotenoidów liczone jako norbiksyna |

Biksyna: | E1 cm1 %2870 dla około 502 nm w chloroformie |

Norbiksyna: | E1 cm1 %2870 dla około 482 nm w roztworze KOH |

Czystość

Pozostałości rozpuszczalnika | Aceton | Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub w połączeniu |

Metanol |

Heksan |

Dichlorometan: | nie więcej niż 10 mg/kg |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

(ii)Annato ekstrahowane alkaliami

Definicja | Annato rozpuszczalne w wodzie otrzymuje się poprzez ekstrakcję alkaliami wodnymi (wodorotlenek sodu lub potasu) zewnętrznych powłok nasion drzewa annato (Bixa orellana L.) |

Annato rozpuszczalne w wodzie zawiera norbiksynę, produkt hydrolizy biksyny, w postaci soli sodu lub potasu jako głównych barwników. Mogą występować formy cis- i trans-. |

Wyszczególnienie | Zawiera nie mniej niż 0,1 % łącznych karotenoidów wyrażone jako norbiksyna |

Norbiksyna: | E1 cm1 %2870 dla około 482 nm w roztworze KOH |

Czystość

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

(iii)Annato ekstrahowane olejem

Definicja | Olejowe ekstrakty annato w formie zawiesiny lub roztworu otrzymuje się przez ekstrakcję zewnętrznej powłoki nasion drzewa annato (Bixa orellana L.) jadalnym olejem roślinnym. Olejowy ekstrakt annato zawiera szereg barwników, z których głównym jest biksyna, która może występować w formie cis- i trans-. Mogą również występować produkty termicznego rozkładu biksyny. |

Wyszczególnienie | Zawiera nie mniej niż 0,1 % łącznych karotenoidów wyrażone jako biksyna |

Biksyna: | E1 cm1 %2870 dla około 502 nm w chloroformie |

Czystość

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 160c EKSTRAKT Z PAPRYKI, KAPSANTYNA, KAPSORUBINA

Synonimy | Oleożywica paprykowa |

Definicja | Ekstrakt papryki rocznej otrzymuje się przez ekstrakcję rozpuszczalnikową naturalnych szczepów papryki rocznej, składających się ze zmielonych strąków owocu Capsicum annuum L. z lub bez nasion i zawierających główny barwnik tej przyprawy. Głównymi barwnikami są kapsantyna i kapsorubina. Występują również liczne pozostałe składniki barwiące. |

Do celów ekstrakcji można używać jedynie następujących rozpuszczalników: metanol, etanol, aceton, heksan, dichlorometan, octan metylu i ditlenek węgla. |

Klasa | Karotenoidy |

Einecs | Kapsantyna: 207-364-1, kapsorubina: 207-425-2 |

Nazwy chemiczne | Kapsantyna(3R, 3'S, 5'R)-3,3'-dihydroksy-β,k-karoten-6-onKapsorubina(3S, 3'S, 5R, 5R')-3,3'-dihydroksy-k,k-karoten-6,6'-dion |

Wzór chemiczny | KapsantynaC40H56O3KapsorubinaC40H56O4 |

Masa cząsteczkowa | Kapsantyna584,85Kapsorubina600,85 |

Wyszczególnienie | Ekstrakt paprykizawartość nie mniej niż 7,0 % karotynoidówKapsantyna/kapsorubinanie mniej niż 30 % łącznych karotenoidów |

E1 cm1 %2100 dla około 462 nm w acetonie |

Opis | Ciemnoczerwona lepka ciecz |

Identyfikacja

A. Spektrometria | Maksymalna w acetonie przy około 462 nm |

B. Reakcja barwnika | Barwnik głęboko-niebieski otrzymuje się przez dodanie jednej kropli kwasu siarkowego do jednej kropli próbki w 2-3 kroplach chloroformu. |

Czystość

Pozostałości rozpuszczalnika | Octan etylu | Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub w połączeniu |

Metanol |

Etanol |

Aceton |

Heksan |

Dichlorometan: | nie więcej niż 10 mg/kg |

Kapsaicyna | Nie więcej niż 250 mg/kg |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 160d LIKOPEN

Synonimy | Natural Yellow 27 |

Definicja | Likopen otrzymuje się przez ekstrakcję rozpuszczalnikową naturalnych szczepów czerwonych pomidorów (Lycopersicon esculentum L.) po następnym usunięciu rozpuszczalnika. Można używać jedynie następujących rozpuszczalników: dichlorometan, ditlenek węgla, octan etylu, aceton, propan-2-ol, metanol, etanol, i heksan. Głównym barwnikiem pomidorów jest likopen, mogą również występować małe ilości pozostałych pigmentów karotenoidowych. Oprócz pozostałych pigmentów, produkt może zawierać oleje, tłuszcze, woski oraz składniki smakowe naturalnie występujące w pomidorach. |

Klasa | Karotenoidy |

Nr wskaźnika barwnika | 75125 |

Nazwy chemiczne | Likopen, ψ,ψ-karoten |

Wzór chemiczny | C40H56 |

Masa cząsteczkowa | 536,85 |

Wyszczególnienie | Zawiera nie mniej niż 5 % łącznych barwnikówE1 cm1 %3450 dla około 472 nm w heksanie |

Opis | Ciemnoczerwona lepka ciecz |

Identyfikacja

Spektrometria | Maksymalna w heksanie przy około 472 nm |

Czystość

Pozostałości rozpuszczalnika | Octan etylu | Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub w połączeniu |

Metanol |

Etanol |

Aceton |

Heksan |

Propan-2-ol |

Dichlorometan: | nie więcej niż 10 mg/kg |

Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 160e BETA-APO-8'-KAROTENAL (C3O)

Synonimy | CI Food Orange 6 |

Definicja | Niniejsze specyfikacje dotyczą głównie wszystkich trans izomerów β-apo-8'-karotenalu łącznie z małymi ilościami pozostałych karotenoidów. Formy rozcieńczone i ustalone otrzymuje się z β-apo-8'-karotenalu spełniającego powyższe specyfikacje i zawierają roztwory lub zawiesiny β-apo-8'-karotenalu w jadalnych tłuszczach lub olejach, emulsjach i proszkach rozprowadzanych wodą. Preparaty te mogą mieć różne stosunki cis/trans. |

Klasa | Karotenoidy |

Nr wskaźnika barwnika | 40820 |

Einecs | 214-171-6 |

Nazwy chemiczne | β-Apo-8'-karotenal, Trans-β-apo-8 'karoten-aldehyd |

Wzór chemiczny | C30H40O |

Masa cząsteczkowa | 416,65 |

Wyszczególnienie | Nie mniej niż 96 % łącznych barwników |

E1 cm1 %2640 przy 460–462 nm w cykloheksanie |

Opis | Ciemnofioletowe kryształki z metalicznym połyskiem lub krystaliczny proszek |

Identyfikacja

Spektrometria | Maksymalna w cykloheksanie przy 460–462 nm |

Czystość

Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |

Barwniki pomocnicze | Karotenoidy inne niż β-apo-8'-karotenal: nie więcej niż 3,0 % łącznych barwników |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 10 mg/kg |

E 160f ESTER ETYLOWY KWASU BETA-APO-8'-KAROTENOWEGO (C30)

Synonimy | CI Food Orange 7, ester β-apo-8'-karotenowy |

Definicja | Niniejsze specyfikacje dotyczą głównie wszystkich trans izomerów estru etylowego kwasu β-apo-8'-karotenowego łącznie z małymi ilościami pozostałych karotenoidów. Formy rozcieńczone i ustalone otrzymuje się z esteru etylowego kwasu β-apo-8'-karotenowego spełniającego powyższe specyfikacje i zawierają roztwory lub zawiesiny esteru etylowego kwasu β-apo-8-karotenowego w jadalnych tłuszczach lub olejach, emulsjach i proszkach rozprowadzanych wodą. Preparaty te mogą mieć różne stosunki cis/trans. |

Klasa | Karotenoidy |

Nr wskaźnika barwnika | 40825 |

Einecs | 214-173-7 |

Nazwy chemiczne | Ester etylowy kwasu β-apo-8'-karotenowego, etylo 8'-apo-β -karoten-8'-oesan |

Wzór chemiczny | C32H44O2 |

Masa cząsteczkowa | 460,70 |

Wyszczególnienie | Nie mniej niż 96 % łącznych barwników |

E1 cm1 %2550 przy około 449 nm w cykloheksanie |

Opis | Czerwone do fioletowo-czerwonych kryształki lub proszek krystaliczny |

Identyfikacja

Spektrometria | Maksymalna w cykloheksanie przy około 449 nm |

Czystość

Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |

Barwniki pomocnicze | Karotenoidy inne niż ester etylowy kwasu β-apo-8'-karotenowego: nie więcej niż 3,0 % łącznych barwników |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 161b LUTEINA

Synonimy | Mieszanina karotenoidów, Ksantofile |

Definicja | Luteinę otrzymuje się przez ekstrakcję rozpuszczalnikową naturalnych szczepów jadalnych owoców i roślin, trawy, lucerny siewnej (alfalfa) i tagetes erecta. Głównym barwnikiem są karotenoidy, gdzie głównym elementem jest luteina i jej estry kwasów tłuszczowych. Mogą również występować zróżnicowane ilości karotenów. Luteina może zawierać tłuszcze, oleje i woski naturalnie występujące w materiale roślinnym. |

Do celów ekstrakcji można używać jedynie następujących rozpuszczalników: metanol, etanol, propan-2-ol, heksan, aceton, metylo etylo keton, dichlorometan i ditlenek węgla. |

Klasa | Karotenoidy |

Einecs | 204-840-0 |

Nazwy chemiczne | 3,3'-dihydroksy-d-karoten |

Wzór chemiczny | C40H56O2 |

Masa cząsteczkowa | 568,88 |

Wyszczególnienie | Zawartość łącznego barwnika nie mniejsza niż 4 % liczone jako luteina |

E1 cm1 %2550 przy około 445 nm w chloroformie/etanolu (10 + 90) lub w heksanie/etanolu/acetonie (80 + 10 + 10) |

Opis | Ciemna żółtawo-brązowa ciecz |

Identyfikacja

Spektrometria | Maksymalna w chloroformie/etanolu (10 + 90) przy około 445 nm |

Czystość

Pozostałości rozpuszczalnika | Aceton | Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub w połączeniu |

Metyloetylo keton |

Metanol |

Etanol |

Propan-2-ol |

Heksan |

Dichlorometan: | nie więcej niż 10 mg/kg |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 161g KANTAKSANTYNA

Synonimy | CI Food Orange 8 |

Definicja | Niniejsze specyfikacje dotyczą głównie wszystkich trans izomerów kantaksantyny łącznie z małymi ilościami pozostałych karotenoidów. Formy rozcieńczone i ustalone otrzymuje się z kantaksantyny spełniającej powyższe specyfikacje i zawierają roztwory lub zawiesiny kantaksantyny w jadalnych tłuszczach lub olejach, emulsjach i proszkach rozprowadzanych wodą. Preparaty te mogą mieć różne stosunki cis/trans. |

Klasa | Karotenoidy |

Nr wskaźnika barwnika | 40850 |

Einecs | 208-187-2 |

Nazwy chemiczne | β-Karoten-4,4'-dion, kantaksantyna, 4,4'-diokso-β-karoten |

Wzór chemiczny | C40H52O2 |

Masa cząsteczkowa | 564,86 |

Wyszczególnienie | Nie mniej niż 96 % łącznych barwników (wyrażone jako kantaksantyna) |

E1 cm1 %2200 przy około 485 nm w chloroformie |

Przy 468–472 nm w cykloheksanie przy 464–467 nm w benzynie |

Opis | Ciemnofioletowe kryształki lub krystaliczny proszek |

Identyfikacja

Spektrometria | Maksymalna w chloroformie przy około 485 nm Maksymalna w cykloheksanie przy 468–472 nm Maksymalna w benzynie przy 464–467 nm |

Czystość

Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |

Barwniki pomocnicze | Karotenoidy inne niż kantaksantyna: nie więcej niż 5,0 % łącznych barwników |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 162 CZERWIEŃ BURACZANA, BETANINA

Synonimy | Czerwień buraczana |

Definicja | Czerwień buraczaną otrzymuje się z korzenia naturalnych szczepów czerwonych buraków (Beta vulgaris L. var. rubra) przez wyciskanie soku z kruszonych buraków lub przez ekstrakcję wodną pociętych korzeni buraka, a następnie wzbogacanie barwnikiem czynnym. Barwnik składa się z różnych pigmentów należących do klasy betalainy. Główny barwnik składa się z betacyjanin (czerwień), gdzie betanina występuje w 75–95 %. Mogą także występować małe ilości betaksantyny (żółć) i produktów rozkładu betalain (jasny brąz). |

Oprócz pigmentów, sok lub ekstrakt składa się z cukrów, soli i/lub białek naturalnie występujących w czerwonych burakach. Roztwór może być skoncentrowany i niektóre produkty mogą być rafinowane w celu usunięcia większości cukrów, soli i białek. |

Klasa | Betalaina |

Einecs | 231-628-5 |

Nazwy chemiczne | Kwas (S-(R',R')-4-(2-(2-karboksy-5(β-D-glukopiranozyloksy)-2,3-dihydro-6-hydroksy-1H-indolo-1-ylo)etenylo)-2,3-dihydro-2,6-pirydyno-dikarboksylowy; 1-(2-(2,6-dikarboksy-1,2,3,4-tetrahydro-4-pirydylideno)etylodeno)-5-β -D-glukopiranozyloksy)-6-hydroksyindolo-2-karboksylan |

Wzór chemiczny | Betanina: C24H26N2O13 |

Masa cząsteczkowa | 550,48 |

Wyszczególnienie | Zawartość barwnika czerwonego (wyrażona jako betanina) nie mniejsza niż 0,4 % |

E1 cm1 %1120 przy około 535 nm w roztworze wodnym o pH 5 |

Opis | Czerwona lub ciemnoczerwona ciecz, pasta, proszek lub ciało stałe |

Identyfikacja

Spektrometria | Maksymalna w wodzie o pH 5 przy około 535 nm |

Czystość

Azotan | Nie więcej niż 2 g anionu azotanu/g czerwonego barwnika (jak obliczone wg oznaczenia) |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 163 ANTOCYJANINY

Definicja | Antocyjaniny otrzymuje się przez ekstrakcję wodą siarczynowaną, zakwaszoną wodą, ditlenkiem węgla, metanolem lub etanolem, z naturalnych szczepów warzyw i jadalnych owoców. Antocyjany zawierają pospolite składniki materiału wyjściowego, takie jak antocyjaninę, kwasy organiczne, taniny, cukry, minerały, itp., ale niekoniecznie w takich samych proporcjach, w jakich występują one w materiale wyjściowym. |

Klasa | Antocyjaniny |

Einecs | 208-438-6 (cyjanidyna); 205-125-6 (peonidyna); 208-437-0 (delfinidyna); 211-403-8 (malwidyna); 205-127-7 (pelargonidyna) |

Nazwy chemiczne | chlorek 3,3',4',5,7-pentahydroksy-flawinowy (cyjanidyna) chlorek 3,4',5,7-tetrahydroksy-3'-metoksyflawinowy (peonidyna) chlorek 3,4',5,7-tetrahydroksy-3',5'-dimetoksyflawinowy (malwidyna) chlorek 3,5,7-trihydroksy-2-(3,4,5,trihydroksyfenylo)-1-benzopyryliowy (delfinidyna) chlorek 3,3'4',5,7-pentahydroksy-5'-metoksyflawinowy (petunidyna) 3,5,7-trihydroksy-2-(4-hydroksyfenylo)-1-benzopirylowy (pelargonidyna) |

Wzór chemiczny | CyjanidynaC15H11O6ClPeonidynaC16H13O6ClMalwinidynaC17H15O7ClDelfinidynaC15H11O7ClPetunidynaC16H13O7ClPelargonidynaC15H11O5Cl |

Masa cząsteczkowa | Cyjanidyna322,6Peonidyna336,7Malwinidyna366,7Delfinidyna340,6Petunidyna352,7Pelargonidyna306,7 |

Wyszczególnienie | E1 cm1 % 300 dla czystego pigmentu przy 515–535 nm o pH 3,0 |

Opis | Fioletowawo-czerwona ciecz, proszek lub pasta o lekkim charakterystycznym zapachu |

Identyfikacja

Spektrometria | Maksymalna w metanolu o 0,01 % stęż. HC1 Cyjanidyna535 nmPeonidyna532 nmMalwinidyna542 nmDelfinidyna546 nmPetunidyna543 nmPelargonidyna530 nm |

Czystość

Pozostałości rozpuszczalnika | Metanol | Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub w połączeniu |

Etanol |

Ditlenek siarki | Nie więcej niż 1000 mg/kg na procent pigmentu |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 170 WĘGLAN WAPNIA

Synonimy | CI Pigment White 18, Kreda |

Definicja | Węglan wapnia jest produktem otrzymanym z mielonego kamienia wapiennego lub poprzez strącanie jonów wapnia jonami węglanowymi |

Klasa | Nieorganiczne |

Nr wskaźnika barwnika | 77220 |

Einecs | Węglan wapnia207-439-9Kamień wapienny215-279-6 |

Nazwy chemiczne | Węglan wapnia |

Wzór chemiczny | CaCO3 |

Masa cząsteczkowa | 100,1 |

Wyszczególnienie | Zawartość nie mniejsza niż 98 % na bazie bezwodnej |

Opis | Biały proszek krystaliczny lub bezpostaciowy, bezzapachowy i bez smaku |

Identyfikacja

Rozpuszczalność | Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie i alkoholu. Rozpuszcza się musując w rozcieńczonym kwasie octowym, w rozcieńczonym kwasie solnym i rozcieńczonym kwasie azotowym i powstałe roztwory, po zagotowaniu, dają pozytywny odczyn wapnia. |

Czystość

Ubytek na skutek suszenia | Nie więcej niż 2,0 % (200 °C, 4 godziny) |

Substancje nierozpuszczalne w kwasie | Nie więcej niż 0,2 % |

Sole magnezu i alkaliowe | Nie więcej niż 1,5 % |

Fluorek | Nie więcej niż 50 mg/kg |

Antymon (Sb) | Nie więcej niż 100 mg/kg, pojedynczo lub w połączeniu |

Miedź (Cu) |

Chrom (Cr) |

Cynk (Zn) |

Bar (Ba) |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

E 171 DITLENEK TYTANU

Synonimy | CI Pigment biały 6 |

Definicja | Ditlenek tytanu składa się głównie z ditlenku tytanu czystego anatazu, który może być pokryty małymi ilościami tlenku glinu i/lub ditlenku krzemu w celu poprawienia własności technologicznych produktu. |

Klasa | Nieorganiczne |

Nr wskaźnika barwnika | 77891 |

Einecs | 236-675-5 |

Nazwy chemiczne | Ditlenek tytanu |

Wzór chemiczny | TiO2 |

Masa cząsteczkowa | 79,88 |

Wyszczególnienie | Zawartość nie mniejsza niż 99 % na bazie wolnej od tlenku glinu i ditlenku krzemu |

Opis | Bezpostaciowy biały proszek |

Identyfikacja

Rozpuszczalność | Nierozpuszczalne w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych. Rozpuszcza się wolno w kwasie fluorowodorowym i w gorącym skoncentrowanym kwasie siarkowym. |

Czystość

Ubytek na skutek suszenia | Nie więcej niż 0,5 % (105°C, 3 godziny) |

Ubytek na skutek prażenia | Nie więcej niż 1,0 % na bazie wolnej od substancji lotnych (800 °C) |

Tlenek glinu i/lub ditlenek krzemu | Łącznie nie więcej niż 2,0 % |

Substancja rozpuszczalna w 0,5N HCl | Nie więcej niż 0,5 % na bazie wolnej od tlenku glinu i ditlenku krzemu, dodatkowo dla produktów zawierających tlenek glinu i ditlenek krzemu, nie więcej niż 1,5 % na bazie produktu gotowego do sprzedaży |

Substancje rozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,5 % |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Antymon | Nie więcej niż 50 mg/kg przez całkowite rozpuszczenie |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg przez całkowite rozpuszczenie |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg przez całkowite rozpuszczenie |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg przez całkowite rozpuszczenie |

Cynk | Nie więcej niż 50 mg/kg przez całkowite rozpuszczenie |

E 172 TLENKI I WODOROTLENKI ŻELAZA

Synonimy | Żółty tlenek żelazaCI pigment żółty 42 i 43Czerwony tlenek żelazaCI pigment czerwony 101 i 102Czarny tlenek żelazaCI pigment czarny 11 |

Definicja | Tlenki i wodorotlenki żelaza są produkowane sztucznie i składają się głównie z bezwodnych lub/i uwodnionych tlenków żelaza. Odcienie barwy obejmują żółcie, czerwienie, brązy i czernie. Tlenki żelaza nadające się do produktów żywnościowych wyróżnia stosunkowo niski poziom zanieczyszczenia innymi metalami. Dokonuje się tego poprzez selekcję i kontrolę źródła żelaza i lub stopnia oczyszczania chemicznego podczas procesu produkcyjnego. |

Klasa | Nieorganiczne |

Nr wskaźnika barwnika | Żółty tlenek żelaza77492Czerwony tlenek żelaza77491Czarny tlenek żelaza77499 |

Einecs | Żółty tlenek żelaza257-098-5Czerwony tlenek żelaza215-168-2Czarny tlenek żelaza235-442-5 |

Nazwy chemiczne | Żółty tlenek żelaza: uwodniony tlenek żelazowy, uwodniony tlenek żelaza (III) Czerwony tlenek żelaza: bezwodny tlenek żelazowy, bezwodny tlenek żelaza (III) Czarny tlenek żelaza: tlenek żelazawo-żelazowy, tlenek żelaza (II, III) |

Wzór chemiczny | Żółty tlenek żelazaFeO(OH).xH2OCzerwony tlenek żelazaFe2O3Czarny tlenek żelazaFeO.Fe2O3 |

Masa cząsteczkowa | 88,85FeO(OH)159,70Fe2O3231,55FeO.Fe2O3 |

Wyszczególnienie | Żółty nie mniej niż 60 %, czerwony i czarny nie mniej niż 68 % łącznego żelaza, wyrażone jako żelazo |

Opis | Proszek o odcieniu żółtym, czerwonym, brązowym, lub czarnym. |

Identyfikacja

Rozpuszczalność | Nierozpuszczalne w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych Rozpuszczalne w skoncentrowanych kwasach mineralnych |

Czystość

Substancje rozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 1,0 % | Przez całkowite rozpuszczenie |

Arsen | Nie więcej niż 5 mg/kg |

Bar | Nie więcej niż 50 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 5 mg/kg |

Chrom | Nie więcej niż 100 mg/kg |

Miedź | Nie więcej niż 50 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 20 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nikiel | Nie więcej niż 200 mg/kg |

Cynk | Nie więcej niż 100 mg/kg, |

E 173 ALUMINIUM

Synonimy | CI Pigment metalowy, Al |

Definicja | Sproszkowane aluminium składa się z dokładnie rozdzielonych cząsteczek aluminium. Mielenie może odbywać się lub nie, przy użyciu roślinnych olejów jadalnych i/lub kwasów tłuszczowych nadających się do produktów żywnościowych. Jest ono wolne od domieszek substancji innych niż roślinne oleje jadalne i/lub kwasy tłuszczowe. |

Nr wskaźnika barwnika | 77000 |

Einecs | 231-072-3 |

Nazwy chemiczne | Aluminium |

Wzór chemiczny | Al |

Masa atomowa | 26,98 |

Wyszczególnienie | Nie mniej niż 99 % obliczone jako Al na bazie wolnej od oleju |

Opis | Srebrnoszary proszek lub listki |

Identyfikacja

Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych. Rozpuszczalny w rozcieńczonym kwasie solnym. Roztwór daje pozytywny odczyn aluminium. |

Czystość

Ubytek na skutek suszenia | Nie więcej niż 0,5 % (105 °C, do stałej wagi) |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

E 174 SREBRO

Synonimy | Argentum, Ag |

Klasa | Nieorganiczne |

Nr wskaźnika barwnika | 77820 |

Einecs | 231-131-3 |

Nazwa związku chemicznego | Srebro |

Wzór chemiczny | Ag |

Masa atomowa | 107,87 |

Wyszczególnienie | Zawartość nie mniejsza niż 99,5 % Ag |

Opis | Srebrny proszek lub listki |

E 175 ZŁOTO

Synonimy | Pigment metalowy 3, Aurum, Au |

Klasa | Nieorganiczne |

Nr wskaźnika barwnika | 77480 |

Einecs | 231-165-9 |

Nazwa związku chemicznego | Złoto |

Wzór chemiczny | Au |

Masa atomowa | 197,0 |

Wyszczególnienie | Zawartość nie mniejsza niż 90 % Au |

Opis | Złoty proszek lub listki |

Czystość

Srebro | Miedź | Nie więcej niż 7 % |

po całkowitym rozpuszczeniu | Nie więcej niż 4 % |

E 180 CZERWIEŃ LITOLOWA BK

Synonimy | CI Pigment czerwony 57, Pigment rubinowy, Karmin 6B |

Definicja | Czerwień litolowa BK składa się głównie z 3-hydroksy-4-(4-metylo-2-sulfonofenylazo)-2-naftalenokarboksylanu wapnia i barwników pomocniczych oraz chlorku sodowego i/lub siarczanu sodu jako głównych składników niebarwionych. | |

Klasa | Monoazo |

Nr wskaźnika barwnika | 15850:1 |

Einecs | 226-109-5 |

Nazwy chemiczne | 3-hydroksy-4-(4-metylo-2-sulfonofenylazo)-2-naftaleno-karboksylan wapnia |

Wzór chemiczny | C18H12CaN2O6S |

Masa cząsteczkowa | 424,45 |

Wyszczególnienie | Zawartość nie mniejsza niż 90 % łącznych barwników |

E1 cm1 % 200 przy około 442 nm w dimetyloformamidzie |

Opis | Czerwony proszek |

Identyfikacja

A. Spektrometria | Maksymalna w dimetylformamidzie przy około 442 nm |

Czystość

Barwniki pomocnicze | Nie więcej niż 0,5 % |

Związki organiczne inne niż barwniki:

Kwas 2-Amino-5-metylobenzenosulfonowy, sól wapnia | Nie więcej niż 0,2 % |

Kwas 3-hydroksy-2-naftalenokarboksylowy, sól wapnia | Nie więcej niż 0,4 % |

Niesulfonowane pierwotne aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01 % (wyrażone jako anilina) |

Substancje ekstrahowane eterem | Z roztworu o pH 7, nie więcej niż 0,2 % |

Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Metale ciężkie (np. Pb) | Nie więcej niż 40 mg/kg |

--------------------------------------------------