ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Decyzja Komisji

z dnia 3 lutego 1997 r.

zmieniająca decyzję 94/360/WE w sprawie zmniejszonej częstotliwości bezpośrednich kontroli przesyłek niektórych produktów sprowadzanych z państw trzecich, zgodnie z dyrektywą Rady 90/675/EWG

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(97/139/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/675/EWG z dnia 10 grudnia 1990 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnych produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich [1], ostatnio zmienioną dyrektywą 96/43/WE [2], w szczególności jej art. 8 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

załącznik II do decyzji Komisji 94/360/WE z dnia 20 maja 1994 r. w sprawie zmniejszonej częstotliwości bezpośrednich kontroli przesyłek niektórych produktów sprowadzanych z państw trzecich, zgodnie z dyrektywą Rady 90/675/EWG [3], zmienionej decyzją 96/104/WE [4], powinien zostać uaktualniony w świetle negocjacji odnośnie do umów weterynaryjnych z niektórymi państwami trzecimi w ramach Porozumienia EOG;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załącznika II do decyzji 94/360/WE dodaje się tiret w brzmieniu:

"— W przypadku Nowej Zelandii, częstotliwości przewidziane w decyzji Rady 97/131/WE z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów, dotyczącego tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią w sprawie środków sanitarnych stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi [1] Dz.U. L 57 z 26.2.1997, str. 1..

— W przypadku Norwegii, Państwa Członkowskie są upoważnione do utrzymania niższych częstotliwości niż te przewidziane w załączniku I.

— W przypadku Islandii, w odniesieniu do produktów wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik I, kategoria I pkt 2 i kategoria II pkt 6, Państwa Członkowskie upoważnione są do utrzymania niższych częstotliwości niż te przewidziane w załączniku I."

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lutego 1997 r.

W imieniu Komisji

Franz Fischler

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 373 z 31.12.1990, str. 1.

[2] Dz.U. L 162 z 1.7.1996, str. 1.

[3] Dz.U. L 158 z 25.6.1994, str. 41.

[4] Dz.U. L 24 z 31.1.1996, str. 31.

--------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 21 kwietnia 1997 r.

w sprawie zharmonizowanych metod pomiarów służących do określania stężenia masowego dioksyn i furanów w emisjach do powietrza, zgodnie z art. 7 ust. 2 dyrektywy 94/67/WE w sprawie spalania odpadów niebezpiecznych

(97/283/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 94/67/WE z dnia 31 grudnia 1994 r. w sprawie spalania odpadów niebezpiecznych [1], w szczególności jej art. 7 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

zgodnie z art. 7 ust. 2 dyrektywy 94/67/WE zharmonizowane metody pomiarów służących do określania stężenia masowego dioksyn i furanów w emisjach do powietrza muszą zostać udostępnione na poziomie wspólnotowym zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 16;

przy wykonywaniu tego zadania Komisji pomaga komitet utworzony na mocy art. 16 dyrektywy 94/67/WE;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią przedstawioną przez ten komitet,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Metody pomiarów pr EN 1948 (czerwiec 1996 r.) "Stacjonarne źródła emisji: określanie stężenia masowego PCDD/PCDF, część 1 — pobieranie próbek, część 2 — ekstrakcja i oczyszczanie, część 3 — identyfikacja i kwantyfikacja", opracowane przez Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN), służące do określania stężenia masowego dioksyn i furanów w emisjach do powietrza, stanowią zharmonizowane metody pomiarów określone w art. 7 ust. 2 dyrektywy 94/67/WE. Wyżej wymienione oznaczenie pr EN 1948 (czerwiec 1996 r.) zostanie, po ostatecznym przyjęciu przez CEN, zastąpione przez oznaczenie EN 1948.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 21 kwietnia 1997 r.

W imieniu Komisji

Ritt Bjerregaard

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 365 z 31.12.1994, str. 34.

--------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 14 lipca 1997 r.

dotycząca wprowadzania do obrotu testu T102 (Streptococcus thermophilus T102) zgodnie z dyrektywą Rady 90/220/EWG

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(97/549/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/220/EWG z dnia 23 kwietnia 1990 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów genetycznie zmodyfikowanych [1], ostatnio zmienioną dyrektywą Komisji 97/35/WE [2], w szczególności jej art. 13,

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuły 10-18 dyrektywy 90/220/EWG wytyczają procedurę wspólnotową umożliwiającą właściwym organom Państw Członkowskich wyrażanie zgody na wprowadzanie do obrotu produktów zawierających organizmy genetycznie zmodyfikowane lub składające się z takich organizmów;

powiadomienie o wprowadzaniu do obrotu takiego produktu zostało przedstawione właściwemu organowi Finlandii;

właściwy organ Finlandii następnie przesłał dokumentację w tej sprawie do Komisji z pozytywną opinią;

właściwy organ władzy jednego Państwa Członkowskiego podniósł zarzut w sprawie omawianej dokumentacji;

dlatego zgodnie z art. 13 ust. 3 dyrektywy 90/220/EWG wymagane jest, aby Komisja podjęła decyzję zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 21 tej dyrektywy;

Komisja po zbadaniu sprzeciwu podniesionego w świetle dyrektywy 90/220/EWG oraz informacji przedstawionej w dokumentacji doszła do wniosku, że nie ma żadnego powodu, aby uważać, że powstaną jakiekolwiek niekorzystne skutki dla zdrowia ludzi czy też dla środowiska, wynikające z wprowadzenia do obrotu testu Streptococcus thermophilus T102, genu kodującego transferazę chloramfenikolacetylenową na plazmid pMJ 763;

artykuł 11 ust. 6 i art. 16 ust. 1 dyrektywy 90/220/EWG przewidują dodatkowe zabezpieczenia, o ile staną się dostępne nowe informacje na temat zagrożeń związanych z produktem;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu powołanego na mocy art. 21 dyrektywy 90/220/EWG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Bez uszczerbku dla innego prawodawstwa wspólnotowego właściwe organy fińskie wydadzą zgodę na wprowadzenie do obrotu następującego produktu, zgłoszonego przez Valio Oy (ref. C/FI/96–1NA):

fiolek zawierające liofilizowany preparat Streptococcus thermophilus T102, który został przetworzony przy pomocy plazmidu pMJ 763 zawierającego syntetyczne geny luxA, luxB pochodzące z Xenorhabdus luminescens, genu transferazy chloramfenikolacetylowej z plazmidu pVS2 przy regulacji promotora P45 Lactococcal i terminatora transkrypcji z Escherichia coli rrnB.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lipca 1997 r.

W imieniu Komisji

Ritt Bjerregaard

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 117 z 8.5.1990, str. 15.

[2] Dz.U. L 169 z 27.6.1997, str. 72.

--------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 6 czerwca 1997 r.

ustanawiająca minimalne dane wymagane w odniesieniu do baz danych dotyczących zwierząt i produktów zwierzęcych wprowadzanych do Wspólnoty

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(97/394/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając decyzję Rady 92/438/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. w sprawie komputeryzacji weterynaryjnych procedur przywozowych (projekt Shift), zmieniającą dyrektywy 90/675/EWG, 91/496/EWG, 91/628/EWG i decyzję 90/424/EWG, oraz uchylającą decyzję 88/192/EWG [1], ostatnio zmienioną Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji, w szczególności jej art. 12,

a także mając na uwadze, co następuje:

do celów pkt 1 załącznika III decyzji 92/438/EWG należy najpierw ustalić minimalne standardowe dane wymagane w stosunku do baz danych wprowadzanych przez Państwa Członkowskie dotyczących zwierząt i produktów wprowadzanych do Wspólnoty;

każde Państwo Członkowskie może rejestrować wszelkie dodatkowe dane dotyczące zwierząt i produktów wprowadzanych do Wspólnoty, które uzna za właściwe;

inne wymagania techniczne zostaną ustanowione w późniejszym terminie, w świetle bieżących badań nad projektem Shift;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Państwa Członkowskie wprowadzają do baz danych dotyczących zwierząt i produktów wprowadzanych do Wspólnoty dane wymienione w Załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 6 czerwca 1997 r.

W imieniu Komisji

Franz Fischler

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 243 z 25.8.1992, str. 27.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

MINIMALNE DANE DOTYCZĄCE ZWIERZĄT I PRODUKTÓW

1. Identyfikacja punktu kontroli granicznej

Nazwa i kod Animo punktu kontroli

2. Oznaczenie przesyłki

a) Rodzaj towarów i ich kod Animo

b) Liczba/ilość/jednostki

c) Numer w załączniku B

d) Państwo trzecie pochodzenia (kod ISO)

e) Nazwa i numer zatwierdzenia zakładu pochodzenia

f) Państwo Członkowskie przeznaczenia/kraj przeznaczenia (kod ISO)

3. Przeprowadzone kontrole

a) Kontrola dokumentacji (tak/nie/niezgodne)

b) Kontrola identyfikacyjna (tak/nie/niezgodne)

c) Kontrola bezpośrednia (tak/nie/niezgodne)

d) Badania laboratoryjne (tak/nie/niezgodne)

4. Wyniki

a) Dopuszczono (data)

b) Odrzucono (data)

c) Zniszczono (data)

d) Przetworzono (data)

--------------------------------------------------
Decyzja Rady

z dnia 11 grudnia 1997 r.

ustanawiająca procedurę przyjmowania stanowiska Wspólnoty w ramach Wspólnego Komitetu ds. Unii Celnej, utworzonego na mocy decyzji nr 1/95 Rady Stowarzyszenia WE-Turcja w sprawie wprowadzania w życie ostatniego etapu Unii Celnej

(97/833/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],

a także mając na uwadze, co następuje:

decyzja nr 1/95 [3] Rady Stowarzyszenia WE-Turcja ustanowiła Wspólny Komitet ds. Unii Celnej; powyższy Komitet jest umocowany do formułowania zaleceń dla Rady Stowarzyszenia oraz posiada uprawnienia decyzyjne w przypadkach przewidzianych w wymienionej decyzji;

do celów postępowania Wspólnego Komitetu niezbędne jest ustanowienie zasad przyjmowania wspólnego stanowiska, na podstawie którego Wspólnota, reprezentowana we Wspólnym Komitecie przez Komisję, może zaciągać zobowiązania wobec Turcji;

zadaniem Wspólnego Komitetu jest zapewnienie sprawnego funkcjonowania Unii Celnej oraz wolności handlu między stronami; wspólne stanowiska, które mają być przyjmowane przez Wspólnotę, odpowiednio wchodzą w zakres art. 113 Traktatu, a procedura przewidziana w tym artykule powinna być stosowana jako zasada;

niezbędne jest jednakże zapewnienie, aby wspólne stanowiska odnoszące się do stosowania prawodawstwa wspólnotowego oraz wszelkich związanych z tym dostosowań technicznych lub do dokonywania oceny zachowań antykonkurencyjnych zostały przyjęte przez Komisję,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Z zastrzeżeniem art. 2 stanowisko, jakie zajmie Wspólnota w ramach Wspólnego Komitetu ds. Unii Celnej, jest przyjmowane przez Radę kwalifikowaną większością głosów, na wniosek Komisji.

Artykuł 2

Stanowisko, jakie zajmie Wspólnota w ramach Wspólnego Komitetu ds. Unii Celnej, zostaje przyjęte przez Komisję, w przypadku gdy takie stanowisko odnosi się do prostej transpozycji do Unii Celnej aktów prawa wspólnotowego, jeśli to niezbędne — poprzez dostosowania techniczne, lub do oceny zachowania antykonkurencyjnego. Roczne sprawozdanie Komisji w sprawie wprowadzania w życie Unii Celnej informuje również Parlament Europejski o decyzjach podjętych przez Wspólny Komitet.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 11 grudnia 1997 r.

W imieniu Rady

M. Delvaux-Stehres

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 84 z 21.3.1996, str. 14.

[2] Opinia wydana dnia 18 listopada 1997 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

[3] Dz.U. C 35 z 13.2.1996, str. 1.

--------------------------------------------------
Decyzja Rady

z dnia 28 listopada 1997 r.

w sprawie wykonania wspólnego stanowiska 95/544/WPZiB w sprawie Nigerii

(97/820/WPZiB)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. J.2,

a także mając na uwadze, co następuje:

dnia 4 grudnia 1995 r. Rada określiła na podstawie art. J.2 Traktatu o Unii Europejskiej wspólne stanowisko 95/544/WPZiB w sprawie Nigerii [1];

wspólne stanowisko 95/544/WPZiB przedłużono do dnia 1 listopada 1998 r. decyzją Rady 97/821/WPZiB [2];

pewne wytyczne powinny być zapewnione dla wykonania powyższego wspólnego stanowiska,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Państwa Członkowskie Unii mogą udzielić wiz obywatelom Nigerii biorącym udział w międzynarodowej konferencji na ich terytorium, a w szczególności w spotkaniach w ramach czwartej Konwencji AKP-UE, podpisanej w Lomé dnia 15 grudnia 1989 r.

2. Państwa Członkowskie życzące sobie honorowania swoich międzynarodowych przedsięwzięć mogą dopuścić wyjątki od ust. 1 wspólnego stanowiska 95/544/WPZiB:

- stosownie do postanowień umowy o siedzibie głównej,

- w celu kontynuowania przedsięwzięć będących w toku przed przyjęciem wspólnego stanowiska w 1995 r., w szczególności imprez sportowych organizowanych przez międzynarodowe federacje sportowe, a mianowicie Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej w 1998 r. i meczów już zorganizowanych w ramach jego przygotowań, a także Mistrzostwa Świata w Koszykówce w 1998 r.

Państwa Członkowskie informują federacje sportowe o przepisach niniejszej decyzji.

3. Możliwe jest dopuszczenie wyjątków od ust. 1 wspólnego stanowiska 95/544/WPZiB z nagłych powodów humanitarnych.

Artykuł 2

Wiz udziela się tylko w trybie indywidualnym, po wcześniejszym notyfikowaniu wszystkim Państwom Członkowskim.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 28 listopada 1997 r.

W imieniu Rady

G. Wohlfart

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 309 z 21.12.1995, str. 1.

[2] Dz.U. L 338 z 9.12.1997, str. 8.

--------------------------------------------------
DECYZJA RADY

z dnia 19 grudnia 1997 r.

zmieniająca decyzję 83/653/EWG w sprawie alokacji możliwości połowu śledzia na Morzu Północnym od dnia 1 stycznia 1984 r.

(98/21/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3760/92 z dnia 20 grudnia 1992 r. ustanawiające wspólnotowy system rybołówstwa i akwakultury[1], w szczególności jego art. 8 ust. 4 ii),

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

decyzja 83/653/EWG[2] określa metodę alokacji możliwości połowu śledzia na Morzu Północnym w odniesieniu do udziału w TAC (ogólnym dopuszczalnym połowie) dostępnego dla Wspólnoty, jak ustanowiono przed przystąpieniem Austrii, Szwecji i Finlandii;

Akt Przystąpienia z 1994 r. określa udział śledzia z Morza Północnego przydzielonego Szwecji jako procent udziału w TAC dla tego zasobu, dostępnego dla rozszerzonej Wspólnoty;

właściwa jest zmiana decyzji 83/653/EWG w celu odniesienia się w sposób szczególny do rozszerzonej Wspólnoty i włączenia Szwecji do alokacji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ

Artykuł 1

Załącznik do decyzji nr 83/653/EWG zastępuje się załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 19 grudnia 1997 r.

W imieniu Rady

F. BODEN

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

Metoda obliczania kwot połowowych przydzielonych Państwom Członkowskim

(UW oznacza udział Wspólnoty)

Państwo Członkowskie Dla UW mniejszego niż 100 000 ton Dla UW między 100 000 a 157 252 ton Dla UW między 157 253 a 254 648 ton Dla UW równego lub większego, niż 254 649 ton

Belgia Dania Niemcy Francja Niderlandy Szwecja Zjednoczone Królestwo 0,071000 * UW 0,193459 * UW 0,121654 * UW 0,126222 * UW 0,252446 * UW 0,014330 * UW 0,220889 * UW 7 100 0,208469 * UW - 1 501 0,131094 * UW - 944 0,136022 * UW - 980 0,272045 * UW - 1 960 0,014330 * UW 0,238039 * UW - 1 715 0,013862 * UW + 4 920 0,232238 * UW - 5 239 0,175356 * UW - 7 904 0,092304 * UW + 5 894 0,260073 * UW - 77 0,014330 * UW 0,211837 * UW + 2 406 0,009857 * (UW - 254 649) + 8 450 0,344985 * (UW - 254 649) + 53 900 0,172492 * (UW - 254 649) + 36 750 0,083782 * (UW - 254 649) + 29 400 0,202062 * (UW - 254 649) + 66 150 0,014330 * (UW - 254 649) + 3 649 0,172492 * (UW - 254 649) + 56 350

[1] Dz.U. L 389 z 31.12.1992, str. 1. Rozporządzenie zmienione Aktem Przystąpienia z 1994 r.

[2] Dz.U. L 371 z 31.12.1983, str. 39.
Decyzja Rady

z dnia 27 listopada 1997 r.

dotycząca zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Kanadą w sprawie współpracy celnej i wzajemnej pomocy w sprawach celnych

(98/18/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113, wraz z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

w dniu 5 kwietnia 1993 r. Rada upoważniła Komisję do negocjowania, w imieniu Wspólnoty, umów o współpracy celnej z kilkoma głównymi partnerami handlowymi Wspólnoty;

należy zatwierdzić umowę między Wspólnotą Europejską a Kanadą w sprawie współpracy celnej i wzajemnej pomocy w sprawach celnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym, w imieniu Wspólnoty, zatwierdza się umowę między Wspólnotą Europejską a Kanadą w sprawie współpracy celnej i wzajemnej pomocy w sprawach celnych.

Tekst umowy jest załączony do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Komisja, wspierana przez przedstawicieli Państw Członkowskich, reprezentuje Wspólnotę we Wspólnym Komitecie ds. Współpracy Celnej utworzonym na podstawie art. 20 umowy.

Artykuł 3

Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Wspólnoty.

Artykuł 4

W imieniu Wspólnoty przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 24 umowy [1].

Artykuł 5

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 listopada 1997 r.

W imieniu Rady

M. Patijn

Przewodniczący

[1] Dzień wejścia w życie umowy zostanie opublikowany w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich przez Sekretariat Generalny Rady.

--------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 9 stycznia 1998 r.

zmieniająca decyzję 80/804/EWG w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt i świadectw weterynaryjnych przy przywozie świeżego mięsa z Kanady

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(98/91/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 72/462/EWG z dnia 12 grudnia 1972 r. w sprawie problemów zdrowotnych i inspekcji weterynaryjnej przed przywozem z państw trzecich bydła, trzody chlewnej i świeżego mięsa [1], ostatnio zmienioną dyrektywą 96/91/WE [2], w szczególności jej art. 14 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

decyzja Komisji 80/804/EWG [3], ostatnio zmieniona decyzją 96/727/WE [4], ustanawia warunki zdrowotne zwierząt i świadectwo weterynaryjne przy przywozie świeżego mięsa z Kanady;

istnieje możliwość dopuszczenia przywozu, bez ryzyka rozprzestrzenienia się choroby, świeżego mięsa ze zwierząt gospodarskich z gatunku świń, owiec i kóz, jeśli zwierzęta te pochodzą z Kanady lub Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej i przez pewien okres przebywały na terenie któregokolwiek z tych państw;

zarówno Kanada jak i Stany Zjednoczone zobowiązały się wobec Komisji i Państw Członkowskich do powiadomienia ich najpóźniej w ciągu 24 godzin o stwierdzeniu przypadków wystąpienia poważnych chorób epizootycznych;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik do decyzji 80/804/EWG zastępuje się Załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejszą decyzję stosuje się od piętnastego dnia po jej notyfikacji Państwom Członkowskim.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 9 stycznia 1998 r.

W imieniu Komisji

Franz Fischler

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 302 z 31.12.1972, str. 28.

[2] Dz.U. L 13 z 16.1.1997, str. 26.

[3] Dz.U. L 236 z 9.9.1980, str. 25.

[4] Dz.U. L 329 z 19.12.1996, str. 51.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

+++++ TIFF +++++

+++++ TIFF +++++

--------------------------------------------------
Decyzja Rady

z dnia 26 stycznia 1998 r.

w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu z drugiej strony

(98/138/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113 w powiązaniu z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],

a także mając na uwadze, co następuje:

do czasu wejścia w życie Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu z drugiej strony, podpisanej we Florencji dnia 21 czerwca 1996 r., konieczne jest zatwierdzenie w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu z drugiej strony,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowę przejściową w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu z drugiej strony, wraz z jej załącznikami, Protokołem i deklaracjami.

Teksty te są załączone do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osób umocowanych do podpisania Umowy przejściowej w imieniu Wspólnoty Europejskiej [2].

Artykuł 3

Przewodniczący Rady dokona w imieniu Wspólnoty Europejskiej notyfikacji przewidzianej w art. 32 Umowy przejściowej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 26 stycznia 1998 r.

W imieniu Rady

R. Cook

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 14 z 19.1.1998.

[2] Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich przez Sekretariat Generalny Rady.

--------------------------------------------------