ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(3)

Zjednoczone Królestwo przedstawiło niezbędne gwarancje wymagane rozporządzeniem (WE) nr 798/2008, aby Zjednoczone Królestwo i terytorium zależne Korony Brytyjskiej Guernsey wymieniono w części 1 załącznika I do wspomnianego rozporządzenia po zakończeniu okresu przejściowego przewidzianego w Umowie o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (umowa o wystąpieniu), nie naruszając stosowania prawa Unii do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie w odniesieniu do Irlandii Północnej zgodnie z art. 5 ust. 4 Protokołu w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej do umowy o wystąpieniu w związku z załącznikiem 2 do tego protokołu. Biorąc pod uwagę gwarancje przedstawione przez Zjednoczone Królestwo, to państwo trzecie i terytorium zależne Korony Brytyjskiej Guernsey należy włączyć do części 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008.
(2)

Zjednoczone Królestwo przedstawiło niezbędne gwarancje wymagane rozporządzeniem (WE) nr 119/2009, aby Zjednoczone Królestwo wymieniono w części 1 załącznika I do wspomnianego rozporządzenia po zakończeniu okresu przejściowego przewidzianego w Umowie o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (umowa o wystąpieniu), nie naruszając stosowania prawa Unii do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie w odniesieniu do Irlandii Północnej zgodnie z art. 5 ust. 4 Protokołu w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej do umowy o wystąpieniu w związku z załącznikiem 2 do tego protokołu. Biorąc pod uwagę gwarancje przedstawione przez Zjednoczone Królestwo, to państwo trzecie należy włączyć do części 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 119/2009.
(3)

W dniu upływu okresu przejściowego oraz w przypadku braku przepisów szczególnych, wygasną wszelkie prawa i obowiązki wynikające z prawa Unii w odniesieniu do dostępu do rynku, ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 1008/2008, w zakresie, w jakim dotyczą one stosunków między Zjednoczonym Królestwem a państwami członkowskimi.
(8)

Prawo do wykonywania operacji transportowych na terytorium państwa członkowskiego i pomiędzy państwami członkowskimi stanowi podstawowe osiągnięcie rynku wewnętrznego i po zakończeniu okresu przejściowego, oraz w przypadku braku przepisów szczególnych stanowiących inaczej, nie powinno być dłużej dostępne dla przewoźników drogowego transportu towarów ze Zjednoczonego Królestwa. Jednakże bezpośrednio po zakończeniu okresu przejściowego i w przypadku braku przyszłej umowy regulującej drogowy transport towarów pomiędzy Unią a Zjednoczonym Królestwem mogą nastąpić zakłócenia przepływu ruchu i wynikające z tego zagrożenia dla porządku publicznego, w szczególności na przejściach granicznych, których jest niewiele i na których mają być prowadzone dodatkowe kontrole pojazdów i ich ładunków. Zwiększone zagęszczenie ruchu na przejściach granicznych ze Zjednoczonym Królestwem miało już miejsce przed końcem okresu przejściowego. Także kryzys związany z pandemią COVID-19 miał negatywny wpływ na transport drogowy polegający na zwiększeniu liczby przejazdów bez ładunku, która to tendencja może jeszcze się nasilić w przypadku braku elastyczności umożliwiającej przewoźnikom drogowego transportu towarów ze Zjednoczonego Królestwa wykonywanie, choćby w bardzo ograniczonym zakresie, operacji w Unii w ściśle określonym czasie. Takie zakłócenia mogłyby prowadzić do sytuacji wywierających negatywny wpływ na krytyczne łańcuchy dostaw, które uważane są za niezbędne do zarządzania trwającą pandemią COVID-19. W celu ograniczenia zakresu takich zakłóceń przewoźnikom drogowym transportu towarów ze Zjednoczonego Królestwa należy tymczasowo zezwolić na wykonywanie ograniczonej liczby dodatkowych operacji na terytorium Unii w kontekście operacji pomiędzy Zjednoczonym Królestwem a Unią. Ich pojazdy nie musiałyby zatem natychmiast wracać do Zjednoczonego Królestwa i prawdopodobieństwo braku ładunku przy powrocie do Zjednoczonego Królestwa byłoby mniejsze, co znacznie zmniejszyłoby ogólną liczbę pojazdów, a co za tym idzie napór na przejścia graniczne. Prawo do wykonywania takich dodatkowych operacji powinno być proporcjonalne, nie powinno przyznawać tego samego poziomu praw, który przysługuje unijnym przewoźnikom drogowego transportu towarów na mocy przepisów dotyczących rynku wewnętrznego, oraz powinno być stopniowo wycofywane.
(2)

Zjednoczone Królestwo przedstawiło niezbędne gwarancje wymagane rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2018/659, aby Zjednoczone Królestwo i terytoria zależne Korony Brytyjskiej Guernsey, Wyspa Man i Jersey wymieniono w załączniku I do wspomnianego rozporządzenia wykonawczego po zakończeniu okresu przejściowego przewidzianego w Umowie o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (umowa o wystąpieniu), nie naruszając stosowania prawa Unii do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie w odniesieniu do Irlandii Północnej zgodnie z art. 5 ust. 4 Protokołu w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej do umowy o wystąpieniu w związku z załącznikiem 2 do tego protokołu. Biorąc pod uwagę gwarancje przedstawione przez Zjednoczone Królestwo, to państwo trzecie i terytoria zależne Korony Brytyjskiej należy włączyć do załącznika I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/659.
(4)

W przypadku niektórych certyfikatów należy jednak wprowadzić specjalne środki w celu zaradzenia skutkom upływu okresu przejściowego. Dotyczy to w szczególności certyfikatów projektu wydanych przed upływem okresu przejściowego przez Agencję organizacjom projektującym mającym główne miejsce prowadzenia działalności w Zjednoczonym Królestwie lub przez takie organizacje projektujące zatwierdzone przez Agencję. Do tego dnia Agencja wykonywała w imieniu Zjednoczonego Królestwa funkcje i zadania „państwa projektu” zgodnie z Konwencją o międzynarodowym lotnictwie cywilnym i załącznikami do niej, jak przewidziano w art. 77 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/1139. Po upływie okresu przejściowego te funkcje i zadania „państwa projektu” w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa zostaną przejęte przez organ lotnictwa cywilnego Zjednoczonego Królestwa. Aby uwzględnić tę zmianę, Zjednoczone Królestwo przyjęło przepisy uznające certyfikaty projektu wydane przed okresem przejściowym za certyfikaty wydane na mocy przepisów Zjednoczonego Królestwa ze skutkiem od upływu okresu przejściowego.
Artykuł 4

Zasady i obowiązki dotyczące autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa, certyfikatów bezpieczeństwa i licencji

6. W odniesieniu do licencji, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. c) niniejszego rozporządzenia, do celów ust. 1–5 niniejszego artykułu odniesienia do krajowego organu ds. bezpieczeństwa traktuje się jako odniesienia do organu wydającego licencje zdefiniowanego w art. 3 pkt 15 dyrektywy 2012/34/UE.
(2)

Zjednoczone Królestwo przedstawiło niezbędne gwarancje wymagane rozporządzeniem (WE) nr 1251/2008, aby Zjednoczone Królestwo i terytoria zależne Korony Brytyjskiej Guernsey, Wyspa Man i Jersey wymieniono w załączniku III do wspomnianego rozporządzenia po zakończeniu okresu przejściowego przewidzianego w Umowie o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (umowa o wystąpieniu), nie naruszając stosowania prawa Unii do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie w odniesieniu do Irlandii Północnej zgodnie z art. 5 ust. 4 Protokołu w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej do umowy o wystąpieniu w związku z załącznikiem 2 do tego protokołu. Biorąc pod uwagę gwarancje przedstawione przez Zjednoczone Królestwo, to państwo trzecie i terytoria zależne Korony Brytyjskiej należy włączyć do załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 1251/2008.
(9)

Zjednoczone Królestwo przedstawiło niezbędne gwarancje, które spełniłyby wymogi rozporządzenia (WE) nr 136/2004 na potrzeby wymienienia państwa trzeciego w załączniku V do tego rozporządzenia i włączenia go do wykazu państw trzecich, z których państwa członkowskie mogą przywozić siano i słomę. Biorąc pod uwagę potencjalne ryzyko dla zdrowia zwierząt, jak również gwarancje przedstawione przez Zjednoczone Królestwo, należy włączyć to państwo trzecie jako państwo trzecie, z którego państwa członkowskie mogą przywozić siano i słomę, bez uszczerbku dla stosowania prawa Unii do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie w odniesieniu do Irlandii Północnej zgodnie z art. 5 ust. 4 Protokołu w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej do Umowy o wystąpieniu w związku z załącznikiem 2 do tego protokołu.
(2)

W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/1628 produkt objęty postępowaniem obejmuje alkohol etylowy wytwarzany z produktów rolnych zawartych w eterze etylo-tert-butylowym (ETBE), jednak w wykazie kodów CN w tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/1628 błędnie brakowało odpowiedniego kodu CN dla ETBE. Należy zatem dodać kod CN ex 2909 19 10 poprzez zmianę tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/1628.
(3)

Zgodnie z art. 185 umowy o wystąpieniu i z art. 5 ust. 3 protokołu w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej przepisy prawa celnego zdefiniowane w art. 5 pkt 2 rozporządzenia (UE) nr 952/2013 mają zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie w odniesieniu do Irlandii Północnej (z wyłączeniem wód terytorialnych Zjednoczonego Królestwa) od chwili zakończenia okresu przejściowego. Zgodnie z art. 5 ust. 4 i pkt 1 załącznika 2 do tego protokołu rozporządzenie (UE) nr 952/2013 ma ponadto zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie w odniesieniu do Irlandii Północnej. Odniesienia w niniejszym rozporządzeniu do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej powinny zatem wykluczać porty znajdujące się w Irlandii Północnej.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/5

z dnia 19 grudnia 2019 r.

zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych „Olives noires de la Vallée des Baux-de-Provence” (ChNP)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje,

(1) Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Francji o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Olives noires de la Vallée des Baux-de-Provence” zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 378/1999 (2).

(2) Proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała zatem wniosek o zatwierdzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3).

(3) Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę w specyfikacji należy zatem zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Zatwierdza się zmianę w specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Olives noires de la Vallée des Baux-de-Provence” (ChNP).

Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 19 grudnia 2019 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącą, Janusz WOJCIECHOWSKI Członek Komisji

(1) Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 378/1999 z dnia 19 lutego 1999 r. uzupełniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2400/96 w sprawie wprowadzenia niektórych nazw do „Rejestru chronionych nazw pochodzenia oraz chronionych oznaczeń geograficznych” określonego w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2081/92 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych oraz nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 46 z 20.2.1999, s. 13).

(3) Dz.U. C 281 z 20.8.2019, s. 3.
(1)

Rozporządzeniem Komisji (UE) nr 605/2010 (2) ustanowiono warunki dotyczące zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego oraz wydawania świadectw weterynaryjnych przy wprowadzaniu do Unii przesyłek mleka surowego, przetworów mlecznych, siary i produktów na bazie siary, przeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz wykaz państw trzecich lub ich części, z których dozwolone jest wprowadzanie takich przesyłek do Unii. W szczególności w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 605/2010 wymieniono państwa trzecie i ich części, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii przesyłek mleka surowego, przetworów mlecznych, siary i produktów na bazie siary przeznaczonych do spożycia przez ludzi.
(4)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził w opinii z dnia 2 kwietnia 2019 r. (2), że w proponowanych warunkach stosowania preparat 6-fitazy wytwarzanej przez Komagataella phaffii CGMCC 12056 nie ma negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt, bezpieczeństwo konsumentów ani na środowisko. Stwierdzono również, że dodatek może mieć działanie uczulające na układ oddechowy. W związku z tym Komisja uważa, że należy zastosować odpowiednie środki ochronne, aby zapobiec negatywnym skutkom dla zdrowia ludzi, w szczególności w przypadku użytkowników dodatku. Komisja stwierdziła, że dodatek może przyczynić się do poprawy wykorzystania fosforu. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd zweryfikował również sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.
(3)

Zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG, rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2148/2004 (3) udzielono bezterminowego zezwolenia na stosowanie preparatu Saccharomyces cerevisiae CNCM I-4407 (poprzednio: Saccharomyces cerevisiae NCYC Sc 47) jako dodatku paszowego dla prosiąt odsadzonych od maciory, rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1288/2004 (4) – dla loch oraz rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1811/2005 (5) – dla krów mlecznych. Preparat ten został następnie wpisany do rejestru dodatków paszowych jako istniejący produkt zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(8)

Art. 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1150 stanowi, że zmiany wprowadzane do stosowanych programów wsparcia, o których to zmianach mowa w art. 41 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, przedkłada się najwyżej dwa razy w ciągu roku budżetowego. W celu umożliwienia państwom członkowskim szybkiego dostosowania krajowych programów wsparcia i zagwarantowania pewności prawa we wdrażaniu tych zmian, należy zezwolić na przedkładanie takich zmian częściej niż dwa razy w ciągu roku budżetowego. Państwa członkowskie powinny być w stanie szybko reagować na wspomniane wyjątkowe okoliczności i przedkładać zmiany dotyczące środka promocyjnego odpowiednio wcześnie, jeżeli jest to konieczne. Taka elastyczność umożliwiłaby państwom członkowskim optymalizację już wprowadzonych środków, zwiększenie liczby zaproszeń do składania wniosków i częstsze wprowadzanie korekt z uwzględnieniem sytuacji rynkowej. Ponadto państwa członkowskie, które nie włączyły środka promocyjnego do swojego krajowego programu wsparcia, mogłyby dzięki temu uczynić to natychmiast po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia zamiast czekać na następny termin przedkładania zmian. Dzięki tej większej elastyczności w odniesieniu do środka promocyjnego, operatorzy, w tym nowe podmioty, otrzymaliby więcej możliwości składania wniosków o wsparcie na działania promocyjne. Celem jest udzielenie pomocy sektorowi wina i zapewnienie elastyczności niezbędnej do znalezienia nowych możliwości zbytu na rynkach międzynarodowych innych niż USA.
(13)

Komisja przeanalizowała to kryterium na podstawie danych statystycznych dostępnych w bazie danych Surveillance 2 zgodnie z informacjami zebranymi dla produktu objętego postępowaniem. Podczas analizy wielkości przywozu w kontekście wniosku o rejestrację dostępne były pełne dane statystyczne obejmujące okres do końca listopada 2019 r. Komisja uznała, że należy uwzględnić poziom przywozu od sierpnia 2019 r., tj. od miesiąca, w którym wszczęto dochodzenie, do ostatniego okresu, tj. do listopada 2019 r. oraz, że te wielkości przywozu należy porównać z wielkością przywozu w okresie objętym dochodzeniem. Porównanie poziomu przywozu w okresie od sierpnia 2019 r. do listopada 2019 r. z poziomem przywozu w tym samym okresie w roku poprzednim uznano za niewłaściwe, ponieważ nic nie wskazywało na to, że przywóz niektórych walcowanych na gorąco arkuszy i zwojów ze stali nierdzewnej podlega wahaniom sezonowym. Przywóz z państw, których dotyczy postępowanie, kształtował się następująco: Wielkość przywozu z państw, których dotyczy postępowanie (w tonach) Pochodzenie Dochodzenie Okres (OD) Średnia miesięczna Po wszczęciu (*1) Średnia miesięczna Δ OD - po wszczęciu ChRL 220 705 18 392 110 568 27 642 + 50 % Indonezja 107 107 8 926 9 011 2 253 -75 % Tajwan 36 542 3 045 13 932 3 483 + 14 % Państwa, których dotyczy postępowanie 364 354 30 363 133 511 33 378 + 10 %
(4)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził w opinii z dnia 6 marca 2018 r. (3), że w proponowanych warunkach stosowania pąs 4 R nie ma negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt. Urząd stwierdził również, że narażenie związane z wdychaniem dodatku jest uważane za niebezpieczne dla użytkownika dodatku oraz że nie można wyciągnąć żadnych wniosków na temat potencjalnego działania drażniącego na skórę lub oczy oraz działania uczulającego na skórę. W związku z tym Komisja uważa, że należy zastosować odpowiednie środki ochronne, aby zapobiec negatywnym skutkom dla zdrowia ludzi, w szczególności w przypadku użytkowników dodatku. Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 429/2008 (4) w ramach fazy I oceny ryzyka dla środowiska ustalono, że pąs 4 R, jako dodatek przeznaczony dla zwierząt, od których ani z których nie pozyskuje się żywności, nie podlega dalszej ocenie ze względu na znikome prawdopodobieństwo wywierania znaczącego wpływu na środowisko, jako że w wyżej wymienionej opinii Urząd stwierdził, iż brak jest naukowych dowodów dających podstawy do obaw. Urząd stwierdził również, że w przypadku tego dodatku, który jest dopuszczony do stosowania w żywności, zaś funkcja, jaką spełnia on w żywności, jest taka sama jak w przypadku paszy, dalsze wykazywanie skuteczności nie musiałoby być konieczne. Ze względu na wielką różnorodność materiałów paszowych Urząd zażądał jednak dodatkowego wykazania skuteczności. Wnioskodawca wykazał skuteczność w typowej matrycy paszowej dla poziomu 50 mg/kg, lecz wskazał również, że dla innych matryc (barwa w karmie dla zwierząt domowych może się różnić, od prawie białej do ciemnobrązowej) można specjalnie stosować niższe poziomy w matrycach o jasnym zabarwieniu (w dokumentacji wnioskodawca przedstawił pewne dowody w odniesieniu do niższych poziomów). Ponieważ zalecany maksymalny poziom tego dodatku zaproponowany przez Urząd jest podobny do poziomów dopuszczonych dla żywności w postaci różnych produktów, Komisja uznała, że istnieją wystarczające dowody skuteczności tej substancji. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd zweryfikował również sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.
(15)

Dowody dotyczące wielkości przywozu zawarte w skardze i w kolejnych nadesłanych dokumentach związanych z wnioskiem o rejestrację wskazują na masowy wzrost przywozu w ujęciu bezwzględnym i pod względem udziału w rynku w okresie od 2015 r. do czerwca 2019 r. W szczególności dowody przedstawione w skardze wskazują, że chińscy i indonezyjscy eksporterzy w bardzo znacznym stopniu zwiększyli wielkość sprzedaży produktu objętego postępowaniem do Unii, co doprowadziło do gwałtownego wzrostu ich udziału w rynku do 28,7 % w drugiej połowie 2018 r.
(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożono wniosek o zezwolenie na stosowanie mrówczanu sodu. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(17)

Natomiast na podstawie danych Eurostatu, skorygowanych zgodnie z metodyką wyjaśnioną w motywach 21–24 poniżej, Komisja stwierdziła, że średnia cena jednostkowa materiałów z włókna szklanego z ChRL i Egiptu spadła z poziomu 1,78 EUR/kg w 2015 r. do 1,54 EUR/kg w okresie objętym przedmiotowym dochodzeniem (od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2018 r.) („okres objęty dochodzeniem”). Po wszczęciu dochodzenia, w okresie od końca lutego 2019 r. do września 2019 r., cena jednostkowa wzrosła do 1,57 EUR/kg; jest ona jednak nadal niższa od średniej ceny jednostkowej w 2015, 2016 lub 2017 r. i znacznie niższa od niewyrządzającej szkody ceny określonej w skardze. Wspomniane strony nie wyjaśniły, w jaki sposób powyższy wzrost ceny jednostkowej mógłby – w świetle dowodów zawartych w skardze – doprowadzić do sytuacji, w której przedmiotowy przywóz nie osłabiałby w poważnym zakresie skutków naprawczych ostatecznego cła. W związku z tym twierdzenie to zostało odrzucone.
(160)

Jeżeli przedsiębiorstwo objęte indywidualną stawką cła antydumpingowego zmieni nazwę, może zwrócić się o dalsze stosowanie tej stawki. Wniosek w tej sprawie należy kierować do Komisji (73). Wniosek musi zawierać wszystkie istotne informacje, które pozwolą wykazać, że zmiana nie wpływa na prawo przedsiębiorstwa do korzystania ze stawki celnej, która ma do niego zastosowanie. Jeśli zmiana nazwy przedsiębiorstwa nie wpływa na jego prawo do korzystania ze stawki celnej, która ma do niego zastosowanie, zawiadomienie informujące o zmianie nazwy zostanie opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
(4)

W sprawozdaniu technicznym Urzędu wskazano szczególne wątpliwości w odniesieniu do tanin z łóz Vitis vinifera. Nie istniała żadna ocena toksykologiczna dotycząca tanin z łóz Vitis vinifera stosowanych jako środek ochrony roślin, w szczególności w odniesieniu do ochrony dzieci. Dotyczy to oszacowania ryzyka narażenia innego niż narażenie z dietą, w szczególności osób postronnych i mieszkańców. Ponadto brak było wystarczających informacji do przeprowadzenia oceny ryzyka stwarzanego przez przedmiotową substancję dla środowiska naturalnego.
(10)

W dniu 13 kwietnia 2017 r. przedsiębiorstwo Zentis GmbH & Co. KG zwróciło się, zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 258/97, do właściwego organu Niemiec z wnioskiem o zmianę warunków stosowania nasion szałwii hiszpańskiej (Salvia hispanica) jako nowej żywności. We wniosku zwrócono się o rozszerzenie zastosowania nasion szałwii hiszpańskiej (Salvia hispanica) w dodatkowych kategoriach żywności, a mianowicie deserach owocowych, owocach mieszanych z mleczkiem kokosowym w duopakach, przetworach owocowych stosowanych jako wsad owocowy na spodzie opakowań produktów mlecznych i przetworach owocowych do mieszania z produktami mlecznymi, oraz o zwiększenie maksymalnego poziomu nasion szałwii hiszpańskiej (Salvia hispanica) w już zatwierdzonej kategorii żywności, a mianowicie owocowych produktach do smarowania.