ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 4/65

DYREKTYWA DELEGOWANA KOMISJI 2014/11/UE

z dnia 18 października 2013 r.

zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia sześciowartościowego chromu stosowanego przy nakładaniu warstwy metali alkalicznych w procesie wytwarzania fotokatod we wzmacniaczach obrazu RTG do dnia 31 grudnia 2019 r. i w częściach zamiennych do systemów RTG wprowadzonych do obrotu na rynku UE przed dniem 1 stycznia 2020 r.

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Dyrektywa 2011/65/UE wprowadza zakaz stosowania sześciowartościowego chromu w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym wprowadzonym do obrotu.

(2) Sześciowartościowy chrom jest stosowany przy nakładaniu warstwy metali alkalicznych w procesie wytwarzania fotokatod we wzmacniaczach obrazu RTG. Usunięcie bądź zastąpienie sześciowartościowego chromu w procesie wytwarzania fotokatod nie jest możliwe, gdyż w chwili obecnej substytuty i technologie alternatywne nie są ani wystarczająco niezawodne, ani dostępne w wystarczającym stopniu, by zaspokoić w pełnym zakresie zapotrzebowanie na ten produkt.

(3) Nie da się uniknąć tego, że pewna ilość sześciowartościowego chromu stosowanego w procesie wytwarzania fotokatod pozostaje wewnątrz produktu, który jest wprowadzany do obrotu.

(4) Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku IV do dyrektywy 2011/65/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do ostatniego dnia sześciomiesięcznego okresu od jej wejścia w życie. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2. Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 października 2013 r. W imieniu Komisji José Manuel BARROSO Przewodniczący

(1) Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 88.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 4/47

DYREKTYWA DELEGOWANA KOMISJI 2014/2/UE

z dnia 18 października 2013 r.

zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia kadmu w powłokach fosforowych w sprzęcie wzmacniającym obrazy na zdjęciach rentgenowskich do dnia 31 grudnia 2019 r. i w częściach zamiennych do systemów prześwietlania promieniami Rentgena wprowadzonych do obrotu na rynku UE przed dniem 1 stycznia 2020 r.

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Dyrektywa 2011/65/UE wprowadza zakaz stosowania kadmu w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym wprowadzonym do obrotu.

(2) Ogólny negatywny wpływ na środowisko naturalne i zdrowie wynikający z zastosowania alternatyw przeważa nad korzyściami płynącymi z zastąpienia kadmu w powłokach fosforowych w sprzęcie wzmacniającym obrazy na zdjęciach rentgenowskich oraz w częściach zamiennych dla systemów prześwietlania promieniami Rentgena.

(3) Stosowanie kadmu w powłokach fosforowych w sprzęcie wzmacniającym obrazy na zdjęciach rentgenowskich oraz w częściach zamiennych do systemów prześwietlania promieniami Rentgena powinno zatem zostać wyłączone z zakazu.

(4) Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku IV do dyrektywy 2011/65/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do ostatniego dnia sześciomiesięcznego okresu od jej wejścia w życie. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2. Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 października 2013 r. W imieniu Komisji José Manuel BARROSO Przewodniczący

(1) Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 88.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 4/61

DYREKTYWA DELEGOWANA KOMISJI 2014/9/UE

z dnia 18 października 2013 r.

zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia ołowiu i kadmu w spoiwach metalowych tworzących nadprzewodzące obwody magnetyczne w czujnikach MRI, SQUID, NMR (magnetycznego rezonansu jądrowego) lub FTMS (absorpcyjnego spektrometru masowego)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Dyrektywa 2011/65/UE wprowadza zakaz stosowania ołowiu i kadmu w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym wprowadzonym do obrotu.

(2) Obowiązujące wyłączenie ujęte w pkt 12 obejmuje jedynie czujniki MRI oraz SQUID, jednakże konieczne jest również wyłączenie dla zastosowań przemysłowych ujętych w podkategorii 9.

(3) Zastąpienie lub usunięcie ołowiu i kadmu w czujnikach MRI, SQUID, NMR i FTMS nie jest obecnie możliwe.

(4) Przetestowanie niezawodności oraz kwalifikacja rozwiązań alternatywnych wymagają czasu.

(5) Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku IV do dyrektywy 2011/65/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do ostatniego dnia sześciomiesięcznego okresu od jej wejścia w życie. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2. Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 października 2013 r. W imieniu Komisji José Manuel BARROSO Przewodniczący

(1) Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 88.
„5.1.3.

Przepisy szczegółowe dotyczące pojazdów kategorii C, CE, D i DE Państwa członkowskie mogą zdecydować o nieodnotowywaniu w prawie jazdy upoważniającym do prowadzenia pojazdów kategorii C, CE, D lub DE ograniczenia dotyczącego pojazdów z przekładnią automatyczną, o którym mowa w pkt 5.1.2, gdy osoba ubiegająca się o prawo jazdy posiada już prawo jazdy uzyskane na pojeździe z ręczną przekładnią dla co najmniej jednej z następujących kategorii: B, BE, C, CE, C1, C1E, D, DE, D1 lub D1E, a także wykonała czynności opisane w pkt 8.4 podczas egzaminu umiejętności i zachowań.”;
(7)

Zgodnie z pkt 5 lit. c) ppkt (ii) części III załącznika II do dyrektywy 2009/48/WE stosowanie substancji CMR kategorii 2 jest niedozwolone, jeśli stosowanie danej substancji w artykułach konsumpcyjnych jest zabronione na mocy rozporządzenia (WE) nr 1907/2006. Pozycja 27 załącznika XVII do ww. rozporządzenia ogranicza stosowanie niklu tylko w sztyftach, które są wkładane do przekłutych uszu i innych przekłutych części ciała ludzkiego, w wyrobach, które są przeznaczone do bezpośredniego i długotrwałego kontaktu ze skórą, oraz w wyrobach, które są przeznaczone do bezpośredniego i długotrwałego kontaktu ze skórą, pokrytych materiałem innym niż nikiel. Skutkiem ograniczeń określonych w pozycji 27 załącznika XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 nie jest pełny zakaz stosowania niklu we wszystkich artykułach konsumpcyjnych. Niniejsza dyrektywa nie powinna mieć wpływu na stosowanie pozycji 27 załącznika XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 w stosunku do zabawek, które są przeznaczone do bezpośredniego i długotrwałego kontaktu ze skórą.
(2)

Ponadto niektóre wymogi w załącznikach IV i VI do dyrektywy 2007/59/WE w odniesieniu do licencji i świadectwa są niejasne, co prowadzi do różnic w zakresie stosowania w państwach członkowskich, a ostatecznie zagraża wprowadzeniu zharmonizowanego systemu licencji dla maszynistów w Unii.
(1)

W dyrektywie 2009/48/WE, na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniającego i uchylającego dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (2), ustanowiono ogólne wymagania dla substancji sklasyfikowanych jako rakotwórcze, mutagenne lub działające szkodliwie na rozrodczość (CMR). Substancje te nie mogą być stosowane w zabawkach, w częściach składowych zabawek lub w mikrostrukturalnie odrębnych częściach zabawek, z wyjątkiem przypadków, gdy są niedostępne dla dzieci, zostały dopuszczone decyzją Komisji lub są zawarte w indywidualnych stężeniach równych odpowiednim stężeniom określonym do celów klasyfikacji mieszanin je zawierających jako CMR lub niższych od tych odpowiednich stężeń. Niemniej w celu lepszej ochrony zdrowia dzieci w stosownych przypadkach określone stężenia graniczne dla takich substancji mogą zostać określone w odniesieniu do zabawek przeznaczonych do użytku przez dzieci w wieku poniżej trzech lat oraz w odniesieniu do innych zabawek przeznaczonych do wkładania do ust.
(3)

Azot i fosfor w wodach podziemnych mają znaczny potencjał powodowania ryzyka eutrofizacji powiązanych wód powierzchniowych oraz ekosystemów lądowych bezpośrednio od nich zależnych. Oprócz azotanów już włączonych do załącznika I do dyrektywy 2006/118/WE i amonu włączonego do załącznika II do tej dyrektywy, przy ustalaniu wartości progowych państwa członkowskie powinny także wziąć pod uwagę azotyny (przyczyniające się do azotu całkowitego) oraz fosfor całkowity (sam w sobie lub jako fosforany).
(4)

Niniejsza dyrektywa pozostaje bez uszczerbku dla stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1829/2003 (5) w odniesieniu do miodu zawierającego zmodyfikowany genetycznie pyłek, ponieważ taki miód stanowi, w rozumieniu tego rozporządzenia, żywność wyprodukowaną z organizmów zmodyfikowanych genetycznie. W sprawie C-442/09 (6), Karl Heinz Bablok i inni przeciwko Freistaat Bayern, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że kryterium decydującym dotyczącym zastosowania rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 — jak określono w motywie 16 tego rozporządzenia — jest ustalenie, czy materiał uzyskany z genetycznie zmodyfikowanego materiału źródłowego występuje lub nie występuje w żywności. Miód zawierający genetycznie zmodyfikowany pyłek powinien być zatem uznany za „żywność (częściowo) wyprodukowaną z GMO” w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1829/2003. Ustanowienie przepisu stanowiącego, że pyłek nie jest składnikiem miodu, nie wpływa zatem na orzeczenie Trybunału w sprawie C-442/09, zgodnie z którym miód zawierający genetycznie zmodyfikowany pyłek podlega przepisom rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, w szczególności jego wymogom dotyczącym zezwolenia przed wprowadzeniem na rynek, nadzoru i w stosownych przypadkach — etykietowania.
(3)

Należy zatem zwolnić z zakazu stosowanie ołowiu w wielkopowierzchniowych SDE mających ponad 500 połączeń na interfejs, wykorzystywanych w detektorach rentgenowskich TK i systemach rentgenowskich do dnia 31 grudnia 2019 r. Ze względu na cykle innowacyjne sektora wyrobów medycznych i sektora przyrządów do nadzoru i kontroli jest to względnie krótki okres przejściowy i jest mało prawdopodobne, by spowodował niekorzystne skutki dla innowacji.
(3)

Zastąpienie MCP jako części składowych detektorami alternatywnymi nie jest realne w warunkach, w których wymagane są maksymalna miniaturyzacja, bardzo krótki czas reakcji lub wysokie współczynniki multiplikacji sygnałów. Wykorzystanie ołowiu w przypadkach, w których działanie i określone cechy MCP przewyższają detektory alternatywne, powinno zatem zostać wyłączone z zakazu. Ponieważ obecnie nie istnieją rozwiązania niewymagające wykorzystania ołowiu, okres obowiązywania wyłączenia na podstawie art. 5 ust. 2 dyrektywy 2011/65/UE powinien wynosić 7 lat od stosownych dat w odniesieniu do wyrobów medycznych, przyrządów do nadzoru i kontroli, wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro oraz przyrządów do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych, jak określono w art. 4 ust. 3 dyrektywy 2011/65/UE. Ze względu na cykle innowacyjne wszystkich wyrobów medycznych oraz przyrządów do nadzoru i kontroli 7 lat stanowi względnie krótki okres przejściowy i jest mało prawdopodobne, by spowodował on niekorzystne skutki dla innowacji.
(3)

Aby umożliwić naprawę i przedłużyć okres eksploatacji przyrządów do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych, należy przyznać wyłączenie z ograniczenia dla rtęci w lampach CCFL do podświetlanych wyświetlaczy ciekłokrystalicznych w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych. Zgodnie z zasadą dotyczącą napraw wyprodukowanego sprzętu wyłączenie to powinno mieć zastosowanie do wszystkich produktów wprowadzonych do obrotu przed dniem 22 lipca 2017 r., tj. przed upływem daty osiągnięcia zgodności przez przyrządy do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych, a okres obowiązywania wyłączenia powinien wynosić 7 lat od tej daty. Jest mało prawdopodobne, by wyłączenie to miało negatywne skutki dla innowacji.
(3)

Mimo że zastąpienie ołowiu w kondensatorach ceramicznych niskiego napięcia jest możliwe dla innych zastosowań, stosowanie tych elementów niezawierających ołowiu w IMCI wymaga od producentów zmiany projektów przyrządów lub ich części oraz przekwalifikowania nowych projektów, tak aby doprowadzić do ich wykonalności technicznej i wykazać niezawodność. Stosowanie ołowiu w kondensatorach ceramicznych niskiego napięcia w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych należy zatem wyłączyć z zakazu do dnia 31 grudnia 2020 r. Biorąc pod uwagę cykle innowacji dla IMCI, jest to stosunkowo krótki okres przejściowy, który nie powinien mieć negatywnego wpływu na innowacje.
(3)

Producenci potrzebują dodatkowego czasu, aby zadbać o techniczną wykonalność rozwiązań alternatywnych niewymagających zastosowania ołowiu oraz wykazać ich niezawodność. Należy zatem zwolnić z zakazu wykorzystanie ołowiu w spoiwach lutowniczych i wykończeniach końcówek elektrycznych i elektronicznych części składowych oraz wykończeniach płytek obwodów drukowanych wykorzystywanych w modułach zapłonowych i innych elektrycznych i elektronicznych systemach kontroli silników spalinowych do dnia 31 grudnia 2018 r. Jest to względnie krótki okres przejściowy i jest mało prawdopodobne, by spowodował on niekorzystne skutki dla innowacji.
(2)

Wytwarzane ręcznie świecące rury wyładowcze (HLDT) to bardzo różnorodne wytwarzane ręcznie lampy do celów specjalnych. Przykładami są instalacje neonowe, oświetlenie architektoniczne i specjalne emitery światła wykorzystywane w chemicznych badaniach analitycznych. W związku z tym, że HLDT są wykorzystywane do zastosowań wewnątrz i na zewnątrz budynków oraz ze względu na indywidualny skład widma kolorów, muszą one funkcjonować niezawodnie w niekorzystnych warunkach i przy niskich temperaturach, a ich cykl życia powinien być bardzo długi, ponieważ znajdują się one często w trudno dostępnych miejscach. Aby prawidłowo funkcjonować w tych warunkach, HLDT wymagają minimalnej ilości rtęci.
(3)

Należy zatem wyłączyć z zakazu ołów w elektrodach z platyny platynizowanej do pomiarów przewodności właściwej w szerokim zakresie lub do pomiarów przewodności właściwej w warunkach silnie kwasowych lub silnie zasadowych do dnia 31 grudnia 2018 r. Ten okres przejściowy jest niezbędny do celów badań naukowych i jest mało prawdopodobne, by spowodował niekorzystne skutki dla innowacji.
(3)

Aby umożliwić producentom zadbanie o techniczną wykonalność bezołowiowych części składowych i dostatecznie wykazanie ich niezawodności w przypadku wykorzystania w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych, należy przyznać zwolnienie z zakazu w odniesieniu do stosowania ołowiu w systemach złączy stykowych innych niż zgodne z technologią C-press, wykorzystywanych w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych, do dnia 31 grudnia 2020 r. Ze względu na cykle innowacyjne przyrządów do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych jest to względnie krótki okres przejściowy i jest mało prawdopodobne, by spowodował niekorzystne skutki dla innowacji.
4)

dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 3a 1. W przypadku gdy właściwy organ państwa członkowskiego w otrzymanym zgłoszeniu o wynikach okresowego badania zdatności do ruchu drogowego został poinformowany, że dopuszczenie danego pojazdu do ruchu drogowego zatrzymano zgodnie z art. 9 dyrektywy 2014/45/UE, zatrzymanie to jest ewidencjonowane elektronicznie oraz przeprowadza się dodatkowe badanie zdatności do ruchu drogowego. Zatrzymanie obowiązuje do momentu przeprowadzenia nowego badania zdatności do ruchu drogowego z pozytywnym skutkiem. Po przeprowadzeniu badania zdatności do ruchu drogowego z pozytywnym skutkiem właściwy organ niezwłocznie ponownie dopuszcza pojazd do ruchu drogowego. Nowy proces rejestracji nie jest konieczny. Państwa członkowskie lub ich właściwe organy mogą przyjąć środki ułatwiające przeprowadzenie ponownego badania pojazdu, którego dopuszczenie do ruchu drogowego zatrzymano. Środki te mogą obejmować zezwolenie na korzystanie z dróg publicznych między miejscem naprawy a stacją kontroli pojazdów w celu przeprowadzenia badania zdatności do ruchu drogowego. 2. Państwo członkowskie może umożliwić posiadaczowi dowodu rejestracyjnego pojazdu złożenie do właściwego organu wniosku o przeniesienie rejestracji na nowego właściciela pojazdu. 3. W przypadku gdy właściwy organ państwa członkowskiego otrzymał zgłoszenie o uznaniu pojazdu za wycofany z eksploatacji zgodnie z dyrektywą 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (*****), pojazd zostaje wyrejestrowany na stałe, a informacja o tym fakcie – wprowadzona do elektronicznego rejestru. (*****) Dyrektywa 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz.U. L 269 z 21.10.2000, s. 34).”;"
(19)

Po trzecie: zgodnie z pkt 19 części 2 kodeksu III państwo bandery nie może upoważniać swoich uznanych organizacji do stosowania w odniesieniu do statków innych niż uprawnione do podnoszenia jego bandery jakichkolwiek wymogów dotyczących m.in. ich reguł klasyfikacji, wymogów lub procedur. Zgodnie z dyrektywą 2009/15/WE państwa członkowskie mogą upoważniać organizacje do działania w ich imieniu w zakresie wydawania certyfikatów statutowych swojej flocie tylko pod warunkiem, że organizacje te zostały uznane i są monitorowane do tego celu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 391/2009. W związku z tym uznane organizacje jako takie muszą spełnić pewne wymogi obejmujące ich odpowiednie działania w odniesieniu do całej sklasyfikowanej floty, niezależnie od bandery. Odnosi się to do większości kryteriów określonych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 391/2009, jak również do innych zobowiązań, w szczególności do art. 10 ust. 4 tego rozporządzenia. Włączenie powyższego przepisu kodeksu III do prawa Unii spowodowałoby ograniczenie stosowania obecnych wymogów w zakresie uznawania określonych w rozporządzeniu (WE) nr 391/2009, m. in. jeśli można je zakwalifikować jako zasady, wymogi i procedury, do działalności uznanej organizacji wyłącznie w odniesieniu do statków podnoszących banderę państw członkowskich.
2)

załącznik II sekcja II.1 otrzymuje brzmienie: „II.1. RID Załącznik do RID, występujący jako załącznik C do COTIF, stosowany z mocą od dnia 1 stycznia 2015 r., przy czym rozumie się, że wyrazy »umawiające się państwo RID« zastępuje się odpowiednio wyrazami »państwo członkowskie«.” ;
(6)

Zdobyte doświadczenia oraz osiągnięty postęp techniczny, w szczególności w zakresie stworzenia interoperacyjnego systemu wymiany danych, który może łączyć informacje z SafeSeaNet z informacjami pochodzącymi z innych unijnych systemów monitorowania i śledzenia statków (CleanSeaNet, Centrum Danych systemu dalekiego zasięgu do identyfikacji i śledzenia statków Unii Europejskiej (Centrum Danych LRIT UE) oraz system THETIS), a także z systemów zewnętrznych (np. satelita AIS), umożliwiają dalszy rozwój zintegrowanych usług morskich. Uruchomionych zostało kilka inicjatyw dotyczących satelity AIS, w tym przez państwa członkowskie, co potwierdza korzyści operacyjne wynikające z dostępu do danych SAT-AIS.
(2)

Korzystanie z dyrektywy 2011/96/UE nie powinno prowadzić do sytuacji podwójnego nieopodatkowania, a co za tym idzie — do generowania niezamierzonych korzyści podatkowych dla grup spółek dominujących i zależnych w różnych państwach członkowskich w porównaniu z grupami spółek w tym samym państwie członkowskim.
(3)

W tym samym okresie Międzynarodowa Organizacja Morska i europejskie organizacje normalizacyjne przyjęły również normy, w tym szczegółowe normy dotyczące badań, dla szeregu elementów wyposażenia wymienionych w załączniku A.2 do dyrektywy 96/98/WE lub uważanych za istotne z punktu widzenia tej dyrektywy – mimo że nie zostały one w tym załączniku wymienione. Należy zatem – stosownie do potrzeb – uwzględnić te elementy wyposażenia w załączniku A.1 lub przenieść z załącznika A.2 do załącznika A.1.