Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1163/2002

z dnia 28 czerwca 2002 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1501/95 w odniesieniu do warunków wypłaty refundacji wywozowych do produktów zbożowych

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1766/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1666/2000 [2], w szczególności jego art. 13 ust. 11,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Artykuł 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych [3], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 2299/2001 [4], stanowi, że gdy zróżnicowana refundacja ma zastosowanie do określonego państwa trzeciego, uprawnienie do otrzymania refundacji jest nabywane w związku z przywozem do tego państwa trzeciego. Artykuł 14, 15 i 16 tego rozporządzenia ustanawiają warunki wypłat refundacji, jeśli ma zastosowanie zróżnicowana refundacja, w szczególności określają dokumenty, które muszą być przedstawione w celu udowodnienia przybycia produktu do miejsca przeznaczenia.

(2) Jeśli ma zastosowanie zróżnicowana refundacja, art. 18 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 800/1999 stanowi, że część refundacji, obliczonej przy zastosowaniu najniższej stawki refundacji, jest płacona na wniosek eksportera po dostarczeniu dowodów, że produkt opuścił obszar celny Wspólnoty.

(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych do zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż [5], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 602/2001 [6], przewiduje wyjątki od rozporządzenia (WE) nr 800/1999, w wyniku umowy handlowej zawartej w 2000 r. dotyczącej zniesienia refundacji do pszenicy zwyczajnej, mąki i otrębów wywożonych do Polski.

(4) Ostatnio zawarto umowy handlowe między Wspólnotą Europejską, a Estonią, Łotwą i Litwą (Państwa Bałtyckie), ustanawiające pewne koncesje w formie wspólnotowych kontyngentów taryfowych w odniesieniu do niektórych produktów rolnych oraz całkowitą liberalizację handlu innymi produktami rolnymi. Jedną z takich koncesji w sektorze zbóż jest zniesienie refundacji do większości produktów określonych w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1766/92.

(5) Artykuł 7a rozporządzenia Komisji (WE) nr 1162/95 z dnia 23 maja 1995 r. ustanawiającego specjalne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz zbóż i ryżu [7], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1006/2002 [8], przewiduje szczególne uzgodnienia w przypadku wywozu do Polski i Państw Bałtyckich.

(6) Należy zatem wziąć pod uwagę te szczególne uzgodnienia, które mają wejść w życie z dniem 1 lipca 2002 r., aby nie obciążać zbędnymi kosztami eksporterów handlujących z danymi państwami trzecimi. W tym celu, nie należy brać pod uwagę faktu, że podczas określania najniższej stawki refundacji nie ustalono refundacji dla danego miejsca przeznaczenia.

(7) W związku z powyższym, należy dostosować przepisy rozporządzenia (WE) nr 1501/95 zawierające wyjątki od rozporządzenia (WE) nr 800/1999, z uwzględnieniem nowych umów handlowych zawartych z Państwami Bałtyckimi.

(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Artykuł 13a rozporządzenia (WE) nr 1501/95 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 13a

1. W drodze wyjątku od art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 [9], w przypadku gdy zróżnicowanie refundacji wynika wyłącznie z braku ustalenia refundacji w odniesieniu do miejsc przeznaczenia, określonych w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1162/95, dowód na wypełnienie formalności celnych w przywozie nie jest wymagany w przypadku wypłaty refundacji do produktów wymienionych w niniejszym załączniku.

2. Fakt braku ustalenia refundacji w stosunku do wywozu produktów określonych w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1162/95 dla wskazanych miejsc przeznaczenia, nie jest brany pod uwagę przy ustalaniu najniższej stawki refundacji w rozumieniu art. 18 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 800/1999."

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2002 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 28 czerwca 2002 r.

W imieniu Komisji

Franz Fischler

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 181 z 1.7.1992, str. 21.

[2] Dz.U. L 193 z 29.7.2000, str. 1.

[3] Dz.U. L 102 z 17.4.1999, str. 11.

[4] Dz.U. L 308 z 27.11.2001, str. 19.

[5] Dz.U. L 147 z 30.6.1995, str. 7.

[6] Dz.U. L 89 z 29.3.2001, str. 16.

[7] Dz.U. L 117 z 24.5.1995, str. 2.

[8] Dz.U. L 153 z 12.6.2002, str. 5.

[9] Dz.U. L 102 z 17.4.1999, str. 11.

--------------------------------------------------