ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Decyzja Komisji

z dnia 11 kwietnia 1983 r.

korygująca decyzję Komisji dotyczącą warunków zdrowotnych zwierząt i świadectw weterynaryjnych przy przywozie świeżego mięsa z niektórych państw trzecich

(83/199/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 72/462/EWG z dnia 12 grudnia 1972 r. w sprawie problemów zdrowotnych i inspekcji weterynaryjnej przed przywozem z państw trzecich bydła, trzody chlewnej i świeżego mięsa [1], w szczególności jej art. 16 i 28,

a także mając na uwadze, co następuje:

Komisja w swojej decyzji z dnia 1 lutego 1983 r. wprowadziła zmiany do warunków zdrowotnych oraz świadectw weterynaryjnych przy przywozie świeżego mięsa z niektórych państw trzecich [2];

w wyniku błędu w art. 1 wersje decyzji w języku niderlandzkim i niemieckim nie są zgodne z wersją przedłożoną Komitetowi Zarządzającemu celem wydania opinii; wobec powyższego wersje decyzji w języku niderlandzkim i niemieckim muszą zostać skorygowane,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Artykuł 1 ust. 3 niemieckiej wersji decyzji 83/70/EWG otrzymuje brzmienie:

"3. Artikel 4 der Entscheidungen 81/545/EWG, 81/546/EWG und 81/547/EWG über die Einfuhr von frischem Fleisch aus Bulgarien, Österreich und Jugoslawien erhält folgende Fassung:

"Artikel 4

Diese Entscheidung wird zum Zweck der Anpassung an Gemeinschaftsvorschriften zur Bekämpfung und Tilgung von Maul- und Klauenseuche und Schweinepest in der Gemeinschaft über- prüft.""

2. Artykuł 1 ust. 3 niderlandzkiej wersji decyzji 83/70/EWG otrzymuje brzmienie:

"3. Artikel 4 van de Beschikkingen 81/545/EEG, 81/546/EEG en 81/547/EEG betreffende respectievelijk Bulgarije, Oostenrijk en Joegoslavië wordt als volgt gelezen:

"Artikel 4

Deze beschikking wordt opnieuw onderzocht ten einde haar aan te passen aan de communautaire voorschriften betreffende de controle en de uitroeiing van mond- en klauwzeer en varkenspest binnen de Gemeenschap."

."

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 11 kwietnia 1983 r.

W imieniu Komisji

Poul Dalsager

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 302 z 31.12.1972, str. 28.

[2] Dz.U. L 47 z 19.2.1983, str. 25.

--------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 12 lipca 1983 r.

ustanawiająca metody współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Międzynarodową Komisją Stanu Cywilnego

(83/473/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 229,

a także mając na uwadze, co następuje:

Wspólnoty Europejskie nawiązały odpowiednie stosunki z licznymi organizacjami międzynarodowymi; odpowiednie porozumienia zawarte przez Komisję dotyczą roboczych stosunków między Wspólnotami Europejskimi a organizacjami międzynarodowymi oraz ustanawiają system współpracy opracowany w celu zapewnienia ich sprawnego funkcjonowania;

Europejska Wspólnota Gospodarcza i Międzynarodowa Komisja Stanu Cywilnego mają wspólne zainteresowania w licznych dziedzinach zbliżania ustawodawstw, w szczególności w sektorach prawa rodzinnego i prawa dotyczącego stanu cywilnego i zdolności prawnej osób fizycznych;

wskazane jest ustalenie metod współpracy między obiema instytucjami,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł

Niniejszym zatwierdza się Porozumienie w sprawie metod współpracy wynikające z wymiany listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Międzynarodową Komisją Stanu Cywilnego.

Sporządzono w Brukseli, dnia 12 lipca 1983 r.

W imieniu Komisji

Karl-Heinz Narjes

Członek Komisji

--------------------------------------------------
Decyzja Rady

z dnia 25 lipca 1983 r.

w sprawie przystąpienia Wspólnoty do Konwencji o połowach i zachowaniu żywych zasobów w Morzu Bałtyckim i w cieśninach Bełt zmienionej Protokołem z Konferencji przedstawicieli Państw-Stron Konwencji podpisanej w Warszawie w dniu 11 listopada 1982 r.

(83/414/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 43,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],

a także mając na uwadze, co następuje:

zarządzanie i zachowanie żywych zasobów na Morzu Bałtyckim i w cieśninach Bełt wymaga wprowadzenia międzynarodowej regulacji prawnej;

w tym celu w dniu 13 września 1973 r. w Gdańsku została podpisana Konwencja o połowach i ochronie żywych zasobów na Morzu Bałtyckim i w cieśninach Bełt, zwana dalej "Konwencją gdańską"; Konwencja gdańska weszła w życie dnia 28 lipca 1974 r.;

wyłącznie Wspólnota posiada kompetencje do podjęcia środków mających na celu ochronę żywych zasobów na morzu, zarówno w sposób niezależny jak i w ramach zobowiązań umownych z państwami trzecimi oraz w ramach organizacji międzynarodowych;

dwa Państwa Członkowskie, które są Umawiającymi się Stronami Konwencji gdańskiej, mianowicie Królestwo Danii oraz Republika Federalna Niemiec złożyły w 1977 r. Rządowi Polskiemu będącemu depozytariuszem Konwencji, wnioski dotyczące wprowadzenia do Konwencji zmian mających na celu umożliwienie przystąpienia Wspólnoty;

Państwa – Strony Konwencji gdańskiej podpisały w dniu 11 listopada 1982 r. Protokół zawierający wnioski dotyczące zmian Konwencji, między innymi wymieniony wniosek duńsko-niemiecki;

zmiany te wejdą w życie 90 dni po otrzymaniu przez rząd – depozytariusza od wszystkich stron notyfikacji o przyjęciu tych zmian; po wejściu w życie zmian Wspólnota może przystąpić do Konwencji gdańskiej;

w celu przyczynienia się do zachowania żywych zasobów na obszarze objętym Konwencją gdańską, na którym rybacy Wspólnoty prowadzą połowy, konieczne jest przystąpienie Wspólnoty do Konwencji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Wspólnota zatwierdza przystąpienie Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej do Konwencji o połowach i zachowaniu żywych zasobów na Morzu Bałtyckim i w cieśninach Bełt, zmienionej Protokołem z Konferencji przedstawicieli Państw – Stron Konwencji, podpisanym w Warszawie dnia 11 listopada 1982 r.

Teksty Konwencji i Protokołu załączone są do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady składa dokumenty akcesyjne Rządowi Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej zgodnie z art. XVIII Konwencji [3].

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 25 lipca 1983 r.

W imieniu Rady

C. Simitis

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 117 z 30.4.1983, str. 4.

[2] Opinia wydana dnia 8 lipca 1983 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

[3] Data wejścia w życie Konwencji z uwzględnieniem przystąpienia Wspólnoty zostanie opublikowana przez Sekretariat Generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

--------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 29 kwietnia 1983 r.

dotycząca zakładów w Republice Tureckiej, z których Państwa Członkowskie mogą dopuścić przywóz świeżego mięsa

(83/234/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 72/462/EWG z dnia 12 grudnia 1972 r. w sprawie problemów zdrowotnych i inspekcji weterynaryjnej przed przywozem z państw trzecich bydła, trzody chlewnej i świeżego mięsa [1], ostatnio zmienioną dyrektywą 83/91/EWG [2], w szczególności jej art. 4 ust. 1 i art. 18 ust. 1 lit. a) i b),

a także mając na uwadze, co następuje:

zakłady w państwach trzecich nie mogą wywozić świeżego mięsa do Wspólnoty, o ile nie spełnią warunków ogólnych i szczególnych ustanowionych w dyrektywie 72/462/EWG;

Turcja przekazała wykaz zakładów dopuszczonych do dokonywania wywozu do Wspólnoty, zgodnie z art. 4 ust. 3 dyrektywy 72/462/EWG;

wizytacje na miejscu przeprowadzone z ramienia Wspólnoty wykazały, że sprawa tych zakładów musi być rozpatrzona ponownie na podstawie dodatkowych informacji dotyczących ich stanu higieny i zdolności do szybkiego dostosowania do regulacji wspólnotowych;

w tym czasie i w celu uniknięcia nagłego zakłócenia przepływów handlowych zakłady te mogą zostać dopuszczone tymczasowo do kontynuowania wywozu świeżego mięsa do tych Państw Członkowskich, które są gotowe je przyjąć;

konieczne będzie wobec tego ponowne zbadanie i w razie potrzeby dokonanie zmiany niniejszej decyzji w świetle środków podjętych w tym celu i dokonanych ulepszeń;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Z zastrzeżeniem przepisów ust. 2 Państwa Członkowskie zakazują przywozu świeżego mięsa pochodzącego z zakładów w Turcji.

2. Państwa Członkowskie mogą dopuścić w dalszym ciągu, do dnia 30 listopada 1983 r., przywóz świeżego mięsa pochodzącego z zakładów, które zostały oficjalnie zaproponowane przez władze tureckie na dzień 14 marca 1983 r. zgodnie z art. 4 ust. 3 dyrektywy 72/462/EWG, o ile przed dniem 1 grudnia 1983 r. nie zostanie podjęta decyzja stanowiąca inaczej, zgodnie z art. 4 ust. 1 wyżej wymienionej dyrektywy.

Komisja przekazuje wykaz tych zakładów Państwom Członkowskim.

Artykuł 2

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 maja 1983 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostanie poddana weryfikacji i w razie potrzeby zmieniona przed dniem 1 października 1983 r.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państwa Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia

W imieniu Komisji

Poul Dalsager

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 302 z 31.12.1972, str. 28.

[2] Dz.U. L 59 z 5.3.1983, str. 34.

--------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 22 kwietnia 1983 r.

w sprawie monitorowania stosowania krajowych planów zwalczania klasycznego pomoru świń

(83/222/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 80/1095/EWG ustanawiającą warunki mające na celu trwałe uwolnienie terytorium Wspólnoty od klasycznego pomoru świń [1], w szczególności jej art. 5,

uwzględniając decyzję Rady 80/1096/EWG z dnia 11 listopada 1980 r. wprowadzającą wspólnotowe środki finansowe dla zwalczania klasycznego pomoru świń [2], w szczególności jej art. 5 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

w celu poprawy w szczególności stanu zdrowotnego zwierząt hodowlanych we Wspólnocie oraz ułatwienia handlu Rada wprowadziła wspólne środki na rzecz likwidacji klasycznego pomoru świń dyrektywą 80/1095/EWG i decyzją 80/1096/EWG;

artykuł 5 dyrektywy 80/1095/EWG i art. 5 ust. 4 decyzji 80/1096/EWG przewidują regularne kontrole na miejscu w celu sprawdzenia z weterynaryjnego punktu widzenia, czy są stosowane krajowe plany zwalczania klasycznego pomoru świń; do celów wdrożenia tych przepisów należy określić procedurę przeprowadzania tych kontroli; Stały Komitet Weterynaryjny powinien być informowany o wynikach kontroli na miejscu;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Kontrole na miejscu, sprawdzające z weterynaryjnego punktu widzenia, czy są stosowane krajowe plany zwalczania klasycznego pomoru świń, przeprowadzane są we wszystkich zainteresowanych Państwach Członkowskich, pierwszy raz przed dniem 1 lipca 1983 r., a później corocznie przez okres trwania wspólnych środków.

Artykuł 2

1. W każdym przypadku Komisja wyznacza ekspertów odpowiedzialnych za przeprowadzenie kontroli na miejscu określonych w art. 1.

2. Państwa Członkowskie są powiadamiane o kontroli na miejscu z trzydziestodniowym wyprzedzeniem, w celu zapewnienia niezbędnej pomocy, zgodnie z art. 5 dyrektywy 80/1095/EWG i art. 5 ust. 4 decyzji 80/1096/EWG.

3. Przy przeprowadzaniu kontroli wyznaczeni eksperci odwiedzają centralne i lokalne organy odpowiedzialne za wdrażanie planów zwalczania choroby. W miarę potrzeb mogą oni również na własne żądanie przeprowadzić inspekcje wszelkich stad, rzeźni, rzeźni końskich, laboratoriów lub innych odpowiednich miejsc lub obiektów.

Artykuł 3

Sprawozdania sporządzone w następstwie kontroli określonych w art. 1 przekazywane są Stałemu Komitetowi Weterynaryjnemu.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 kwietnia 1983 r.

W imieniu Komisji

Poul Dalsager

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 325 z 1.12.1980, str. 1.

[2] Dz.U. L 325 z 1.12.1980, str. 5.

--------------------------------------------------
Dziennik Urzędowy L 371 , 31/12/1983 P. 0039 - 0040

Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 4 Tom 1 P. 0124

Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 04 Tom 2 P. 0258

Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 4 Tom 1 P. 0124

Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 04 Tom 2 P. 0258



Decyzja Rady z dnia 20 grudnia 1983 r. w sprawie alokacji możliwości połowu śledzia na Morzu Północnym od dnia 1 stycznia 1984 r. (83/653/EWG) RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 170/83 z dnia 25 stycznia 1983 r. ustanawiające wspólnotowy system ochrony i racjonalnego wykorzystania zasobów połowowych [1], w szczególności jego art. 4 ust. 1 i art. 11, uwzględniając wniosek Komisji, a także mając na uwadze, co następuje: uzupełnienie zasobów śledzia w Morzu Północnym umożliwia ponowny połów tego gatunku; w celu umożliwienia rybakom dokonującym połowu śledzia organizacji połowów opartych na trwałej podstawie powinny zostać przyjęte zasady dystrybucji tych zasobów na podstawie ich wzrostu, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Możliwości połowu śledzia na Morzu Północnym zostaną rozdzielone zgodnie z tabelą załączoną do niniejszej decyzji. Artykuł 2 Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 20 grudnia 1983 r. W imieniu Rady N. Akritidis Przewodniczący [1] Dz.U. L 24 z 27.1.1983, str. 1. -------------------------------------------------- ZAŁĄCZNIK | D | F | NL | B | UK | DK | Dla udziału Wspólnoty w wys. 155000 ton | 13,3 | 13,8 | 27,6 | 7100 ton | 24,15 | 21,15 | Dla udziału Wspólnoty w wys. 251000 ton | 15,0 | 12,0 | 27,0 | 6000 ton + 1 % | 23,0 | 22,0 | Podział ilości powyżej 251000 ton | 17,5 | 8,5 | 20,5 | 1,0 | 17,5 | 35,0 | Dla udziału Wspólnoty w wysokości od 155000 do 251000 ton alokacji należy dokonać zgodnie z punktami na odpowiednich wykresach liniowych. --------------------------------------------------
Decyzja Rady

z dnia 26 października 1983 r.

dotycząca środków zaradczych w zakresie międzynarodowej żeglugi handlowej

(83/573/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 84 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

wyniki morskiego systemu informacyjnego ustanowionego przepisami decyzji: 78/774/EWG [1], 79/4/EWG [2], 80/1181/EWG [3], 81/189/EWG [4] i 82/870/EWG [5], razem z doświadczeniami poszczególnych Państw Członkowskich wskazują, że byłoby pomocnym zdefiniowanie odpowiedniej procedury Wspólnoty dotyczącej środków zaradczych w zakresie międzynarodowej żeglugi handlowej w stosunku do państw trzecich, do podjęcia przez zainteresowane Państwa Członkowskie,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Państwo Członkowskie, które przyjęło lub zamierza przyjąć środki zaradcze w zakresie międzynarodowej żeglugi handlowej w stosunku do państw trzecich, będzie konsultowało to z innymi Państwami Członkowskimi i Komisją zgodnie z procedurą konsultacyjną ustanowioną decyzją 77/587/EWG [6].

Artykuł 2

1. W ramach współpracy konsultacyjnej, określonej w art. 1, Państwa Członkowskie będą dążyć do uzgodnienia wszelkich środków zaradczych, które podejmują.

2. Działając anonimowo, Rada może zdecydować o wspólnym zastosowaniu odpowiednich środków zaradczych przez Państwa Członkowskie, tworzących część ich narodowego prawodawstwa.

Artykuł 3

Angażując się w konsultacje określone w art. 1, Państwa Członkowskie powinny w razie potrzeby określać, tak dalece jak to tylko możliwe, co następuje:

a) tendencje rozwojowe, które spowodowały podjęcie środków zaradczych;

b) obszar żeglugowy, do którego stosuje się środki zaradcze;

c) naturę zagrożonych usług żeglugowych (np. ruch liniowy);

d) naturę środków zaradczych, które podjęto lub które będą podjęte;

e) czas trwania środków zaradczych;

f) proporcjonalność środków zaradczych do poniesionych strat.

Artykuł 4

Państwa Członkowskie mają wolne prawo jednostronnego zastosowania narodowych środków zaradczych.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja jest skierowana do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 26 października 1983 r.

W imieniu Rady

G. Moraitis

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 258 z 21.9.1978, str. 35.

[2] Dz.U. L 5 z 9.1.1979, str. 31.

[3] Dz.U. L 350 z 23.12.1980, str. 44.

[4] Dz.U. L 88 z 2.4.1981, str. 32.

[5] Dz.U. L 368 z 28.12.1982, str. 42.

[6] Dz.U. L 239 z 17.9.1977, str. 23.

--------------------------------------------------
Decyzja Rady

z dnia 28 czerwca 1984 r.

dotycząca zawarcia Umowy dotyczącej współpracy w dziedzinie postępowania w przypadkach zanieczyszczenia Morza Północnego olejami i innymi substancjami niebezpiecznymi

(84/358/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 235,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

uwzględniając opinię Zgromadzenia [2],

a także mając na uwadze, co następuje:

dwa pierwsze programy działań Wspólnot Europejskich w dziedzinie ochrony środowiska [3] podkreślają zasadnicze znaczenie dla Wspólnoty zwalczania zanieczyszczenia mórz i przewidują między innymi środki wspólnotowe w celu zwalczania zanieczyszczenia powodowanego przez transport i żeglugę morską; stwierdzają one, że zadanie ochrony wód morskich stanowi sprawę priorytetową, w celu utrzymania koniecznej równowagi ekologicznej;

trzeci program wspólnotowych działań w dziedzinie ochrony środowiska [4], którego ogólne wytyczne Rada Wspólnot Europejskich i przedstawiciele rządów Państw Członkowskich zebranych w ramach Rady zatwierdzili dnia 7 lutego 1983 r., uznaje w szczególności potrzebę lepszej polityki koordynacji w zakresie problemów ochrony środowiska Morza Północnego;

Rada w drodze decyzji z dnia 19 maja 1981 r. upoważniła Komisję do negocjowania przystąpienia Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej do Umowy z dnia 9 czerwca 1969 r. dotyczącej współpracy w dziedzinie postępowania w przypadkach zanieczyszczenia Morza Północnego olejami;

na mocy decyzji Rady z dnia 9 września 1983 r. Umowa dotycząca współpracy w dziedzinie postępowania w przypadkach zanieczyszczenia Morza Północnego olejami i innymi substancjami niebezpiecznymi została podpisana dnia 13 września 1983 r.;

jest konieczne, aby Wspólnota zatwierdziła tę Umowę w celu uczestniczenia w wymianie informacji i wspólnych badaniach, a przez to w realizacji powyższych celów wraz z Państwami Członkowskimi i bez uszczerbku dla roli odgrywanej przez nie w ramach Umowy z dnia 9 czerwca 1969 r.; nie narusza to przyszłych aktów wspólnotowych;

Umowa z dnia 13 czerwca 1983 r. przewiduje wymianę informacji, wspólne badania i współpracę na morzu, które ze względu na swój charakter nie stanowią wspólnych reguł, na które mogą mieć wpływ umowy, jakie Państwa Członkowskie mogłyby chcieć zawrzeć w tej dziedzinie,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Umowa dotycząca współpracy w dziedzinie postępowania w przypadkach zanieczyszczenia Morza Północnego olejami i innymi substancjami niebezpiecznymi zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej.

Tekst Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady składa dokument, jak przewidziano w art. 18 Umowy.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 28 czerwca 1984 r.

W imieniu Rady

H. Bouchardeau

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 40 z 15.2.1984, str. 5.

[2] Dz.U. C 127 z 14.5.1984, str. 120.

[3] Dz.U. C 112 z 20.12.1973, str. 1 orazDz.U. C 139 z 13.6.1977, str. 1.

[4] Dz.U. C 46 z 17.2.1983, str. 1.

--------------------------------------------------
Decyzja Rady

z dnia 8 maja 1984 r.

odnosząca się do pkt 2 porozumień dobrowolnego ograniczenia w sprawie mięsa baraniego, jagnięcego i koziego między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Austrią, Bułgarią, Czechosłowacją, Węgrami, Islandią, Polską, Urugwajem i Jugosławią

(84/309/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113,

uwzględniając zalecenie Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

na mocy porozumień dobrowolnego ograniczenia zawartych z Europejską Wspólnotą Gospodarczą w sprawie mięsa baraniego, jagnięcego i koziego lub żywych owiec i kóz, zainteresowane państwa trzecie zobowiązały się, w formie wymiany listów, do ograniczenia ilości wywozu na niektóre rynki wspólnotowe uznane za obszary wrażliwe; zobowiązania te jednakże wygasają dnia 31 marca 1984 r.;

nie nastąpiły żadne zmiany okoliczności, które doprowadziły do uznania tych obszarów za wrażliwe; dlatego powinny zostać podjęte kroki w celu przedłużenia porozumień dotyczących ograniczeń w wywozie do tych obszarów;

Komisja prowadziła negocjacje w tym celu z Austrią, Bułgarią, Czechosłowacją, Węgrami, Islandią, Polską, Urugwajem i Jugosławią; negocjacje te doprowadziły do wstępnego porozumienia z każdym z tych państw,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Wymiana listów odnosząca się do pkt 2 porozumień dobrowolnego ograniczenia w sprawie handlu mięsem baranim, jagnięcym oraz kozim zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z następującymi państwami:

- Austria,

- Bułgaria,

- Czechosłowacja,

- Węgry,

- Islandia,

- Polska,

- Urugwaj,

- Jugosławia.

2. Teksty wymiany listów są załączone do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby uprawnionej do podpisania wymiany listów określonych w art. 1, tak aby stały się wiążące dla Wspólnoty.

Sporządzono w Brukseli, dnia 8 maja 1984 r.

W imieniu Komisji

M. Rocard

Przewodniczący

--------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 3 lipca 1984 r.

ustanawiająca cechy charakterystyczne specjalnego znaku świeżego mięsa określonego w art. 5 lit. a) dyrektywy 64/433/EWG

(84/371/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 64/433/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy świeżym mięsem [1], ostatnio zmienioną dyrektywą 83/90/EWG [2], w szczególności jej art. 5 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł 5 lit. a) dyrektywy 64/433/EWG przewiduje, że niektóre kategorie mięsa mogą być wysłane z terytorium jednego Państwa Członkowskiego do innego Państwa Członkowskiego, gdzie mięso ma zostać poddane obróbce przewidzianej w dyrektywie Rady 77/99/EWG [3], i posiadają specjalny znak;

konieczne jest przyjęcie znaku, który można szybko rozpoznać i który gwarantuje rozróżnianie mięsa;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Znak, o którym mowa w art. 5 lit. a) dyrektywy 64/433/EWG, określony jest w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lipca 1984 r.

W imieniu Komisji

Poul Dalsager

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 121 z 29.7.1964, str. 2012/64.

[2] Dz.U. L 59 z 5.3.1983, str. 10.

[3] Dz.U. L 26 z 31.1.1977, str. 85.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

Specjalny znak musi mieć kształt owalny, jak to zostało określone w rozdziale X pkt 49 załącznika I do dyrektywy 64/433/EWG, pokryty dwiema równoległymi prostymi liniami o odległości przynajmniej 1 cm, przecinającymi owalny znak wzdłuż głównej średnicy, na którym znajdująca się informacja pozostaje czytelna, a jednocześnie dwie linie pozostają tak wyraźne jak krawędź znaku.

--------------------------------------------------