Rozporządzenie Komisji (EWG) NR 2388/84

z dnia 14 sierpnia 1984 r.

w sprawie szczególnych zasad stosowania refundacji wywozowych do niektórych konserw z wołowiny i cielęciny

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 805/68 z dnia 27 czerwca 1968 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1], ostatnio zmienione Aktem Przystąpienia Grecji, w szczególności jego art. 18 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 565/80 [2] przewidziano możliwość wypłaty kwoty równej refundacji, gdy tylko produkt podstawowy zostanie poddany kontroli celnej, zapewniającej jego wywóz ze Wspólnoty po przetworzeniu;

należy wprowadzić wymóg wywozu do państw trzecich konserw z wołowiny i cielęciny wytworzonych w ramach tej procedury z mięsa pochodzącego ze Wspólnoty;

przepisy niniejszego rozporządzenia stosuje się bez uszczerbku dla rozporządzenia Rady (EWG) nr 754/76 z dnia 25 marca 1976 r. w sprawie stosowania stawek celnych wobec towarów powracających na obszar celny Wspólnoty [3];

w przypadku powrotnego przywozu tych konserw do Wspólnoty wszelkie przyznane refundacje wywozowe podlegają zwrotowi;

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wołowiny i Cielęciny,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Konserwy objęte podpozycją 16.02 B III b) 1 bb) Wspólnej Taryfy Celnej, spełniające warunki ustanowione w niniejszym rozporządzeniu i wywożone do państw trzecich, kwalifikują się do otrzymania specjalnej refundacji w przypadku wytworzenia w ramach ustaleń określonych w art. 4 rozporządzenia (EWG) nr 565/80.

Artykuł 2

Konserwy, określone w art. 1, muszą:

- być wytworzone z wołowiny i cielęciny pochodzącej ze Wspólnoty, oraz

- zawierać nie mniej niż 80 % wołowiny lub cielęciny, z wyjątkiem podrobów i tłuszczu, oraz

- znajdować się w metalowych puszkach o masie jednostkowej nie większej niż 500 gramów netto.

Ponadto na każdej puszce umieszcza się w widoczny sposób wytłoczoną, niezakodowaną nazwę Państwa Członkowskiego w języku tego Państwa Członkowskiego.

Artykuł 3

W przypadku gdy konserwy objęte podpozycją 16.02 B III b) 1 bb) Wspólnej Taryfy Celnej, odpowiadające warunkom art. 2, są powrotnie przywożone na obszar celny Wspólnoty i nie są zgłaszane do swobodnego obrotu na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 754/76, właściwy organ zezwala na dopuszczenie tych konserw do swobodnego obrotu jedynie w przypadku gdy, oprócz uiszczenia należności celnych przywozowych, przedstawiony został dowód, że kwota przyznanej refundacji wywozowej została zwrócona. W przypadku gdy kwota ta nie może zostać ustalona zgodnie z wymogami właściwych organów, uważa się, że jest ona równa kwocie najwyższej możliwej refundacji obowiązującej w dniu przyjęcia zgłoszenia danych towarów do swobodnego obrotu.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 10 września 1984 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 sierpnia 1984 r.

W imieniu Komisji

Étienne Davignon

Wiceprzewodniczący

[1] Dz.U. L 148 z 28.6.1968, str. 24.

[2] Dz.U. L 62 z 7.3.1980, str. 5.

[3] Dz.U. L 89 z 2.4.1976, str. 1.

--------------------------------------------------