Dyrektywa Rady 94/29/WE

z dnia 23 czerwca 1994 r.

zmieniająca załączniki do dyrektyw 86/362/EWG i 86/363/EWG w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów, odpowiednio w zbożach i w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz na ich powierzchni

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 86/362/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w zbożach i na ich powierzchni [1], w szczególności jej art. 11,

uwzględniając dyrektywę Rady 86/363/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego i na ich powierzchni [2], w szczególności jej art. 11,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

w ramach dyrektywy 86/362/EWG i 86/363/EWG Komisja otrzymała mandat do opracowania i przedstawienia Radzie do zatwierdzenia wykazu pozostałości pestycydów oraz ich najwyższych dopuszczalnych poziomów;

w świetle postępu naukowo-technicznego oraz uwzględniając wymagania zdrowia publicznego i rolnictwa, obecnie pożądana jest zmiana załącznika II do wyżej wymienionych dyrektyw przez dodanie przepisów dotyczących innych pozostałości pestycydów w odniesieniu do zbóż i środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego, a mianowicie daminozydu, lambda-cyhalotryny, etefonu, propikonazolu, karbofuranu, karbosulfanu, benfurakarbu, furatiokarbu, cyflutryny, metalaksylu, benalaksylu oraz fenarymolu;

jednakże dostępne dane są niewystarczające dla niektórych kombinacji pestycydów i środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz zbóż; niezbędny będzie nieprzekraczający czterech lat okres na zgromadzenie tych danych; dlatego najwyższe dopuszczalne poziomy, których ustalenie wymaga zebrania takich danych, powinny zostać ustanowione najpóźniej do dnia 30 czerwca 1999 r.; w przypadku niedostarczenia zadowalających danych poziomy te zostaną ustanowione według właściwej granicy oznaczenia;

w celu dokładniejszego ustalenia spożycia pozostałości pestycydów rozsądne jest, aby w miarę możliwości określić równocześnie najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości dla poszczególnych pestycydów we wszystkich głównych składnikach diety; poziomy te odzwierciedlają zastosowanie minimalnych ilości pestycydów, niezbędnych do osiągnięcia odpowiedniej kontroli, stosowanych w taki sposób, że ilość pozostałości jest możliwie jak najmniejsza z praktycznego punktu widzenia i możliwa do przyjęcia pod względem toksykologicznym;

najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości pestycydów ustanowione w niniejszej dyrektywie zostaną sprawdzone w ramach ponownej oceny substancji czynnych, przewidzianej w programie prac ustanowionym w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin [3],

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku II do dyrektywy 86/362/EWG część A dodaje się pozostałości pestycydów w brzmieniu:

a), b), c): Od dnia 30 czerwca 1999 r. oraz z wyjątkiem przyjęcia innych poziomów następujące najwyższe granice stosuje się, jak określono poniżej:

a) : 0,02

b) : 0,05

c) : 0,1

Pozostałości pestycydów | Najwyższe dopuszczalne w mg/kg (ppm) |

42.CYFLUTRYNA, łącznie z mieszaniną izomerów (suma izomerów) | 0,05: kukurydza 0,02: inne zboża |

43.METALAKSYL | 0,05 |

44.BENALAKSYL | 0,05 |

45.FENARYMOL | a): pszenica, jęczmień 0,02: inne zboża |

46.PROPIKONAZOL | 0,05 |

47.DAMINOZYD (suma daminozydu oraz 1,1-dimetylohydrazyny, wyrażona jako daminozyd) | 0,02 |

48.LAMBDA-CYHALOTRYNA | 0,05: jęczmień 0,02: inne zboża |

49.ETEFON | b): kukurydza 0,2: pszenica i pszenżyto 0,5: jęczmień i żyto 0,05: inne zboża |

50.KARBOFURAN (suma karbofuranu oraz 3-hydroksyarbofuranu, wyrażona jako karbofuran) | c): ryż i owies 0,1: inne zboża |

51.KARBOSULFAN | 0,05 |

52.BENFURAKARB | b): kukurydza 0,05: inne zboża |

53.FURATIOKARB | 0,05 |

Artykuł 2

1. W załączniku II do dyrektywy 86/363/EWG część A dodaje się pozostałości pestycydów w brzmieniu:

Pozostałości pestycydów | Najwyższe dopuszczalne poziomy w mg/kg (ppm) |

w mięsie, wyrobach mięsnych, podrobach oraz tłuszczach zwierzęcych, wymienionych w załączniku I w pozycjach nr ex0201, 0202, 0203, 0204, 02050000, 0206, 0207, ex0208, 020900, 0210, 160100, 1602 | w mleku krowim surowym oraz pełnotłustym, wymienionych w załączniku I w pozycji nr 0401;w przypadku pozostałych środków spożywczych wymienionych w pozycjach nr 0401, 0402, 040500, 0406, zgodnie z oraz | w świeżych jajach w skorupkach, w jajach ptasich oraz w żółtku jaj wymienionych w załączniku Iw pozycjach nr 0407 00 i 0408 |

15CYFLUTRYNA, łącznie z mieszaniną izomerów (suma izomerów) | 0,05 | 0,02 | 0,02 |

16.LAMBDA-CYHALOTRYNA, łącznie z mieszaniną izomerów (suma izomerów) | 0,5 (z wyjątkiem 0207 mięso drobiowe) 0,02 (0207 mięso drobiowe) | 0,05 | 0,02 |

2. W załączniku II do dyrektywy 86/363/EWG część B dodaje się następujące wartości poziomów pozostałości pestycydów:

a) Od dnia 30 czerwca 1999 r. oraz z wyjątkiem przyjęcia innych poziomów następującą najwyższą granicę stosuje się następującą najwyższą granicę: 0,02.

Pozostałości pestycydów | Najwyższe dopuszczalne poziomy w mg/kg (ppm) |

w mięsie, w wyrobach mięsnych, podrobach oraz tłuszczach zwierzęcych, wymienionych w załączniku I w pozycjach nr ex0201, 0202, 0203, 0204, 02050000, 0206, 0207, ex0208, 020900, 0210, 160100, 1602 | w mleku oraz w przetworach mlecznych, wymienionych w załączniku I w pozycjach nr 0401, 0402, 040500 i 0406 | w świeżych jajach w skorupkach, w jajach ptasich oraz w żółtku jaj, wymienionych w załączniku I w pozycjach nr 040700 i 0408 |

17.FENARYMOL | Ex 0208 a) wątroba + nerki 0,02inne produkty | 0,02 | 0,02 |

18.METALAKSYL | 0,5 | 0,05 | 0,05 |

19.BENALAKSYL | 0,5 | 0,05 | 0,05 |

20.DAMINOZYD (suma daminozydu oraz 1,1–dimetylohydrazyny, wyrażona jako daminozyd) | 0,05 | 0,05 | 0,05 |

21.ETEFON | 0,05 | 0,05 | 0,05 |

22.PROPIKONAZOL | Ex 0206 0,1 wątroba przeżuwaczy 0,05— inne produkty | 0,1 | 0,05 |

23.KARBOFURAN (suma karbofranu i 3-hydroksykarbofuranu, wyrażona jako karbofuran) | 0,1 | 0,1 | 0,1 |

24.KARBOSULFAN | 0,5 | 0,05 | 0,05 |

25.BENFURAKARB | 0,5 | 0,05 | 0,05 |

26.FURATIOKARB | 0,5 | 0,05 | 0,05 |

Artykuł 3

Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne konieczne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 30 czerwca 1995 r.

Środki przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Artykuł 5

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 23 czerwca 1994 r.

W imieniu Rady

G. Moraitis

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 221 z 7.8.1986, str. 37. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 93/57/EWG (Dz.U. L 211 z 23.8.1993, str. 1).

[2] Dz.U. L 211 z 7.8.1996, str. 43. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 93/57/EWG (Dz.U. L 211 z 23.8.1993, str. 1).

[3] Dz.U. L 230 z 19.8.1991, str. 1. Dyrektywa zmieniona dyrektywą Komisji 93/71/EWG (Dz.U. L 221 z 31.8.1993, str. 27).

--------------------------------------------------