a)

Zwierzęta żywione w systemie wypasowym oraz rośliny pastewne 1. Zasada ogólna Metoda stosowania standardowych nadwyżek bezpośrednich dla zwierząt żywionych w systemie wypasowym oraz roślin pastewnych zależy od proporcji istniejącej między tymi dwoma grupami cech gospodarstwa. Przy obliczaniu standardowych nadwyżek bezpośrednich zwierząt żywionych w systemie wypasowym odejmuje się zmienne koszty uprawy roślin pastewnych. Z tego względu, jeżeli stosuje się wspólnotową typologię, standardowe nadwyżki bezpośrednie roślin pastewnych są co do zasady traktowane jako równe zeru. 2. Brak zwierząt żywionych w systemie wypasowym (i) Rośliny pastewne bez zwierząt żywionych w systemie wypasowym W przypadku gdy w gospodarstwie nie ma zwierząt żywionych w systemie wypasowym, rośliny pastewne zwykle stanowiące produkcję towarową traktowane są w taki sam sposób jak inne uprawy, a odpowiadające im standardowe nadwyżki bezpośrednie mają do nich zastosowanie. (ii) Łąki i pastwiska trwałe, na których nie wypasa się zwierząt Aby umożliwić przeprowadzenie klasyfikacji gospodarstw, których większą część stanowią łąki lub pastwiska trwałe niestanowiące produkcji towarowej i na których w czasie prowadzenia badań nie wypasa się zwierząt, nominalne standardowe nadwyżki bezpośrednie, na podstawie zryczałtowanej stawki, mogą być ustalane dla tej cechy w regionach częstego występowania tego rodzaju przypadków i stosowane do tych gospodarstw. 3. Niezgadzający się bilans powierzchni paszowej Jeśli w gospodarstwie występuje deficyt lub nadwyżka roślin pastewnych jak określono w ppkt (i) poniżej, stosuje się przepisy szczególne: — w przypadku deficytu roślin pastewnych stosuje się specjalne standardowe nadwyżki bezpośrednie dla zwierząt żywionych w systemie wypasowym w sposób opisany w ppkt (ii) poniżej, — w przypadku nadwyżki roślin pastewnych, stosuje się standardowe nadwyżki bezpośrednie dla roślin pastewnych w sposób opisany w ppkt (iii) poniżej. (i) Dla każdego regionu ustala się nawias, poza którym uważa się, że gospodarstwo posiada nadwyżkę lub deficyt roślin pastewnych. W gospodarstwie istnieje deficyt roślin pastewnych, jeśli wskaźnik R = SNB dla zwierząt żywionych w systemie wypasowym/SNB dla roślin pastewnych przekracza określony limit RD. W gospodarstwie istnieje nadwyżka roślin pastewnych, jeśli wskaźnik ten jest poniżej limitu RS; (ii) w przypadku deficytu roślin pastewnych (R > R D ) uważa się, że wszystkie rośliny pastewne posiadają SNB równą zeru. Dla wszystkich rodzajów zwierząt żywionych w systemie wypasowym jedna część (w tym, tam gdzie jest to niezbędne, grupy zwierząt) równa jest uważana za podlegającą „normalnemu” systemowi, w którym to przypadku stosuje się zwykłe standardowe nadwyżki bezpośrednie; pozostała część jest uważana za odznaczającą się deficytem roślin pastewnych, w którym to przypadku stosuje się standardowe nadwyżki bezpośrednie specjalnie ustalone dla zwierząt żywionych w systemie wypasowym; (iii) w przypadku nadwyżki roślin pastewnych (R < R S ) dokonuje się oszacowania części nadwyżki areału każdej rośliny pastewnej, przy zastosowaniu do tej części odpowiedniej SNB. Część nadwyżki odpowiada z reguły stosunkowi . Jednakże w szczególnych przypadkach tę część nadwyżki można zdefiniować w stosunku do progu oszacowania R V wyższego od R S . W przypadku nadwyżki roślin pastewnych stosuje się zwykłą SNB dla każdej kategorii zwierząt żywionych w systemie wypasowym; (iv) państwa członkowskie ustalają limity RD oraz RS i — jeśli jest to stosowne — RV dla każdego regionu i powiadamiają o tym Komisję; (v) — przepisy szczególne stosuje się do następujących roślin pastewnych: D12 : pastewne okopowe i bulwiaste, D18 : rośliny pastewne, F01 : pastwiska i łąki, z wyłączeniem pastwisk i łąk niepielęgnowanych, F02 : pastwiska i łąki niepielęgnowane, — przepisy szczególne stosuje się do następujących zwierząt żywionych w systemie wypasowym: J01 : koniowate, J02-J08 : bydło, J09 : owce, J10 : kozy.