Rozporządzenie Komisji (WE) nr 456/2003

z dnia 12 marca 2003 r.

ustanawiające specjalne zasady w sprawie wstępnego finansowania refundacji wywozowych w odniesieniu do niektórych produktów z wołowiny i cielęciny objętych procedurą składu celnego lub wolnego obszaru celnego

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2345/2001 [2], w szczególności jego art. 33 ust. 12,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Tytuł II rozdział 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych w odniesieniu do produktów rolnych [3], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 253/2002 [4], ustanawia zasady dotyczące zaliczek na poczet refundacji w odniesieniu do produktów oraz towarów objętych procedurą składu celnego lub wolnego obszaru celnego.

(2) Uwzględniając warunki dotyczące produkcji niektórych kawałków wołowiny i cielęciny bez kości oraz ich składowania, a co za tym idzie, ich kwalifikowania na mocy uzgodnień dotyczących zaliczek na poczet refundacji, a także sposób, w jaki wywozi się te produkty, przepisy kontrolne ustanowione w art. 27 rozporządzenia (WE) nr 800/1999 należy uzupełnić przepisami szczególnymi. Te przepisy dodatkowe dotyczą w szczególności utworzenia komputerowej bazy danych przez te podmioty gospodarcze, które wyrażają wolę uczestniczenia w tych uzgodnieniach, zatwierdzonej przez organy celne odpowiedzialne za kontrolę oraz do której ostatnie z wymienionych podmiotów muszą mieć bezpośredni dostęp.

(3) W odniesieniu do niektórych produktów z wołowiny i cielęciny należy wprowadzić odstępstwo od maksymalnego okresu, w którym produkty mogą być objęte procedurą składu celnego lub wolnego obszaru celnego przewidzianego w art. 29 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 800/1999. Aby umożliwić funkcjonowanie tych uzgodnień, w świetle specjalnych warunków przeważających w sektorze wołowiny i cielęciny, okres ten powinien wynosić cztery miesiące.

(4) Aby działania stały się bardziej przejrzyste, a kontrole szybsze i bardziej skuteczne, należy ograniczyć liczbę działań podlegających każdemu etapowi procedury.

(5) Aby zapewnić sprawne działanie tych uzgodnień, należy ustanowić kryteria kontroli oraz częstotliwość, a także ustalić konsekwencje, jeśli wykryta zostanie rozbieżność między rzeczywistym stanem zapasów a bazą danych. Ponadto należy wprowadzić odstępstwo od art. 26 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 800/1999.

(6) Komitet Zarządzający ds. Wołowiny i Cielęciny nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Bez uszczerbku dla rozporządzenia (WE) nr 800/1999 w odniesieniu do produktów objętych kodami 020130009100 i 020130009120 nomenklatury produktów rolnych do celów refundacji wywozowych wprowadzonej rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 3846/87 [5] objętych procedurą składu celnego lub wolnego obszaru celnego, wstępne finansowanie refundacji wywozowych podlega zasadom ustanowionym w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 2

1. Kwalifikowanie do wstępnego finansowania refundacji w odniesieniu do produktów określonych w art. 1 na mocy programu składowania jest uwarunkowane wydaniem pisemnego pozwolenia przez organy celne odpowiedzialne za zarządzanie i kontrolę programu.

2. Pozwolenie określone w ust. 1 wydaje się wyłącznie podmiotom gospodarczym, które złożyły pisemne zobowiązanie do prowadzenia komputerowej bazy danych produktów objętych uzgodnieniami w sprawie wstępnego finansowania (zwanej dalej "bazą danych"). Jeśli produkty składuje się w kilku miejscach, pozwolenia można udzielić dla bazy danych każdego ze składów.

Jeśli wszystkie towary lub ich część składuje osoba trzecia działająca w imieniu podmiotu gospodarczego, bazę danych może prowadzić ta osoba trzecia w ramach odpowiedzialności podmiotu gospodarczego, który odpowiada za jej dokładność.

Bez konieczności wcześniejszego powiadamiania, właściwe organy celne przeprowadzają uprzednie kontrole, aby zapewnić, że baza danych, do której muszą mieć bezpośredni dostęp, została ustanowiona i działa. Pozwolenie określone w ust. 1 ustanawia procedurę dostępu do bazy danych.

Artykuł 3

Baza danych musi:

a) umożliwić administracyjne śledzenie mięsa objętego uzgodnieniami przez cały okres składowania;

b) udostępniać aktualne sprawozdanie w czasie rzeczywistym dotyczące ilości składowanego mięsa, dostępne w oparciu o każde z kryteriów określonych w akapicie trzecim.

Możliwość śledzenia określona w lit. a) powyżej opiera się na unikalnym odniesieniu identyfikacyjnym przypisanym do mięsa pochodzącego z określonej czynności oddzielania od kości, przeprowadzonej przed objęciem tych produktów uzgodnieniami w sprawie wstępnego finansowania. Jedna czynność oddzielania od kości oznacza mięso bez kości uzyskane w ciągu jednego dnia lub części dnia.

Unikalne odniesienie identyfikacyjne, określone w akapicie drugim obejmuje:

- unikalny numer,

- datę produkcji mięsa bez kości,

- numer zaświadczenia mięsa bez kości określonego w art. 4 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1964/82 [6],

- numer opakowań według rodzaju uzyskanych kawałków oraz wagi netto przed zamrożeniem.

Artykuł 4

1. Baza danych jest aktualizowana i wskazuje datę wprowadzenia oraz usunięcia produktów ze składowania do dnia przedłożenia:

a) deklaracji płatności określonej w art. 26 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 800/1999;

b) zgłoszenia wywozowego określonego w art. 32 rozporządzenia (WE) nr 800/1999.

2. Składowanie w Państwie Członkowskim innym niż to, w którym zatwierdzono deklarację płatności, należy wykazać w bazie danych. Podmioty gospodarcze zamierzające skorzystać z takich uzgodnień dotyczących składowania informują o tym organy celne. Organy te zatwierdzają, między innymi, procedurę śledzenia tych produktów w bazie danych.

Artykuł 5

Organy celne przyjmują deklaracje określone w art. 4 jedynie po sprawdzeniu, czy działania, dla których wydano deklarację, wprowadzono do bazy danych jako "wprowadzenie" lub "usunięcie".

Jednakże organ celny może przyjąć deklaracje określone w art. 4 przed sprawdzeniem określonym w akapicie pierwszym. W takich przypadkach podmiot gospodarczy musi potwierdzić organom, że do bazy danych wprowadzono właściwy wpis. Organy celne mogą w związku z tym odroczyć i połączyć te kontrole, ale muszą je przeprowadzić przynajmniej raz, w okresie dwóch miesięcy kalendarzowych.

Artykuł 6

Jeśli stosuje się art. 30 rozporządzenia (WE) nr 800/1999, przyjęcie przez organ Państwa Członkowskiego składowania egzemplarza kontrolnego T5 oraz zgłoszenia wywozowego uzależnione jest od potwierdzenia eksportera, że do bazy danych wprowadzono właściwy wpis.

W takich przypadkach organ celny Państwa Członkowskiego, w którym przyjęto deklarację płatności upewnia się, zgodnie z art. 5 akapit drugi, że baza danych zawiera taki wpis.

Artykuł 7

W odniesieniu do każdej czynności oddzielania od kości można przyjąć maksymalnie dwie deklaracje płatności. Deklaracja płatności może się odnosić maksymalnie do dwóch zaświadczeń mięsa bez kości, określonych w art. 4 rozporządzenia (EWG) nr 1964/82.

Artykuł 8

W drodze odstępstwa od art. 29 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 800/1999, produkty mogą podlegać procedurze składu celnego lub wolnego obszaru celnego przez cztery miesiące od daty przyjęcia deklaracji płatności.

Artykuł 9

1. Organy celne przeprowadzają rocznie przynajmniej dwie kontrole bez uprzedzenia dotyczące działania i zawartości bazy danych.

Kontrole obejmują ogółem przynajmniej 5 % ogólnych ilości produktów, które, w zależności od bazy danych, składuje się w dniu rozpoczęcia kontroli. Kontrole te zapewniają, że mięso umiejscowione w obiektach do składowania zostało wprowadzone do bazy danych oraz odwrotnie, że mięso wprowadzone do bazy danych można zidentyfikować w obiektach do składowania.

Należy sporządzić sprawozdanie z każdej kontroli.

Jeśli próbka produktów podlegających kontroli obejmuje mięso składowane w składzie znajdującym się w innym Państwie Członkowskim, organy celne korzystają z uzgodnień w sprawie wzajemnej pomocy, określonych w art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 515/97 [7].

2. Organy celne informują agencję odpowiedzialną za wypłacanie refundacji wywozowej o:

a) wszystkich wydanych lub cofniętych pozwoleniach;

b) wszystkich przeprowadzonych kontrolach.

Jeśli zakłada się wystąpienie ryzyka nieregularności, agencje płatnicze mogą zażądać od organów celnych przeprowadzenia kontroli.

3. Artykuł 26 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 800/1999 nie stosuje się do produktów podlegających kontroli przewidzianej w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 10

Jeśli organy celne stwierdzą rozbieżność między fizycznymi zapasami a zapasami odnotowanymi w bazie danych lub naruszenie art. 4 ust. 2, pozwolenie określone w art. 2 ust. 1 zostaje cofnięte na okres do ustalenia przez Państwa Członkowskie, nie krótszy niż trzy miesiące od daty wykrycia problemu.

Pozwolenie nie zostaje cofnięte, jeśli naruszenie art. 4 ust. 2 lub rozbieżność między fizycznymi zapasami a zapasami odnotowanymi w bazie danych wynikają z siły wyższej.

Pozwolenie nie zostaje cofnięte także wtedy, gdy ilości brakujące lub niewprowadzone do bazy danych wynoszą mniej niż 1 % ogólnej wagi produktów wybranych do kontroli oraz są spowodowane pominięciami lub prostymi administracyjnymi błędami, pod warunkiem że podjęto środki korygujące mające na celu zapewnienie, że podobne błędy nie będą już miały miejsca. Organy celne mogą cofnąć pozwolenie, jeśli błędy te wystąpią ponownie.

Artykuł 11

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się do deklaracji płatności przyjętych od dnia 1 października 2003 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 12 marca 2003 r.

W imieniu Komisji

Franz Fischler

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 21.

[2] Dz.U. L 315 z 1.12.2001, str. 29.

[3] Dz.U. L 102 z 17.4.1999, str. 11.

[4] Dz.U. L 183 z 12.7.2002, str. 12.

[5] Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1.

[6] Dz.U. L 212 z 21.7.1982, str. 48.

[7] Dz.U. L 82 z 22.3.1997, str. 1.

--------------------------------------------------