ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/414

z dnia 8 marca 2021 r.

w sprawie warunków technicznych rozwijania, utrzymywania i użytkowania teleinformatycznych systemów wymiany i przechowywania informacji na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (1), w szczególności jego art. 8 ust. 1 lit. b) oraz art. 17,

a także mając na uwadze, co następuje:

Art. 6 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 952/2013 („kodeks”) wymaga, by wszelka wymiana informacji, takich jak deklaracje, zgłoszenia, wnioski lub decyzje, między organami celnymi państw członkowskich oraz między przedsiębiorcami a organami celnymi państw członkowskich, a także przechowywanie tych informacji zgodnie z wymogami przepisów prawa celnego, odbywały się za pomocą technik elektronicznego przetwarzania danych.

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/2151 (2) ustanawia program prac dotyczący wdrożenia systemów teleinformatycznych wymaganych do stosowania kodeksu, które to systemy mają zostać zbudowane w ramach projektów wymienionych w sekcji II załącznika do tej decyzji wykonawczej.

Unijny portal celny dla przedsiębiorców zbudowany pierwotnie w ramach projektów dotyczących UKC w zakresie upoważnionych przedsiębiorców (AEO), europejskiej wiążącej informacji taryfowej (EBTI) i arkuszy informacyjnych (INF) dla procedur specjalnych (INF SP), ma na celu zapewnienie jednego punktu dostępu dla przedsiębiorców i innych osób oraz dostępu do każdego ze specjalnych portali dla przedsiębiorców, które stworzono do celów powiązanych z nimi systemów.

Celem Systemu Decyzji Celnych zbudowanego w ramach projektu „Decyzje celne w ramach UKC”, o którym mowa w decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151, jest harmonizacja procesów związanych ze składaniem wniosków w sprawie decyzji celnej, podejmowaniem takiej decyzji oraz zarządzaniem nią w całej Unii przy użyciu wyłącznie technik elektronicznego przetwarzania danych. Konieczne jest zatem ustanowienie przepisów regulujących funkcjonowanie tego systemu teleinformatycznego. Zakres systemu powinien być określony poprzez odniesienie do decyzji celnych, o które będzie się wnioskować przy jego użyciu i które mają być podejmowane i zarządzane przy jego użyciu. Należy ustanowić szczegółowe przepisy w odniesieniu do wspólnych komponentów systemu (unijnego portalu dla przedsiębiorców, centralnego systemu zarządzania decyzjami celnymi oraz usług dotyczących danych referencyjnych) i komponentów krajowych (krajowego portalu dla przedsiębiorców i krajowego systemu zarządzania decyzjami celnymi), poprzez określenie ich funkcji i wzajemnych powiązań.

System Jednolitego Zarządzania Użytkownikami i Podpisem Cyfrowym (UUM&DS) zbudowany w ramach projektu bezpośredniego dostępu przedsiębiorców do europejskich systemów informacyjnych (UUM&DS), o którym mowa w decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151, służy zarządzaniu procesem uwierzytelniania i weryfikacji uprawnień przedsiębiorców i innych osób. Należy ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące zakresu i charakterystyki systemu poprzez określenie jego poszczególnych komponentów (wspólnych i krajowych), ich funkcji i wzajemnych powiązań. Funkcjonalność DS, tj. „podpisu cyfrowego”, nie jest jednak jeszcze dostępna w ramach systemu UUM&DS. W niniejszym rozporządzeniu nie było zatem możliwe ustanowienie szczegółowych przepisów dotyczących tej funkcji.

Europejski System Wiążącej Informacji Taryfowej (EBTI) zmodernizowany w ramach projektu dotyczącego wiążącej informacji taryfowej (WIT) w ramach UKC, o którym mowa w decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151, ma na celu dostosowanie procesów wnioskowania o decyzje WIT, wydawania tych decyzji i zarządzania nimi do wymogów kodeksu wyłącznie poprzez użycie elektronicznych technik przetwarzania danych. Dlatego niezbędne jest ustanowienie przepisów regulujących ten system. Należy ustanowić szczegółowe przepisy w odniesieniu do wspólnych komponentów systemu (unijnego portalu dla przedsiębiorców, centralnego systemu EBTI oraz monitorowania korzystania z WIT) i komponentów krajowych (krajowego portalu dla przedsiębiorców i krajowego systemu WIT) poprzez określenie ich funkcji i wzajemnych powiązań. Projekt ma ponadto ułatwić monitorowanie obowiązkowego korzystania z WIT oraz monitorowanie przedłużonego stosowania WIT i zarządzanie nim.

System Rejestracji i Identyfikacji Przedsiębiorców (EORI) zmodernizowany w ramach projektu dotyczącego systemu EORI w ramach UKC (EORI 2), o którym mowa w decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151, ma na celu modernizację istniejącego transeuropejskiego systemu EORI, który umożliwia rejestrację i identyfikację podmiotów gospodarczych z Unii oraz podmiotów gospodarczych z państw trzecich i innych osób do celów stosowania przepisów unijnego prawa celnego. Konieczne jest zatem ustanowienie przepisów regulujących funkcjonowanie tego systemu EORI poprzez określenie jego komponentów (centralnego systemu EORI oraz krajowych systemów EORI) oraz zasad użytkowania.

System kontroli importu 2 (ICS2) zbudowany w ramach projektu ICS2, o którym mowa w decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151, ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa i ochrony towarów wprowadzanych do Unii. System wspiera gromadzenie danych przywozowej deklaracji skróconej (PDS) od różnych przedsiębiorców i innych osób działających w ramach międzynarodowych łańcuchów dostaw towarów. Ma on na celu wspieranie wszelkich wymian informacji związanych ze spełnieniem wymogów PDS odbywających się między organami celnymi państw członkowskich a przedsiębiorcami i innymi osobami za pośrednictwem zharmonizowanego interfejsu dla przedsiębiorców stworzonego jako wspólna albo krajowa aplikacja. Ma on również na celu wspieranie – za pośrednictwem wspólnego repozytorium i związanych z nim procesów – opartego na współpracy i odbywającego się w czasie rzeczywistym wdrażania analizy ryzyka w zakresie bezpieczeństwa i ochrony przez urzędy celne pierwszego wprowadzenia oraz wymiany wyników analizy ryzyka między organami celnymi państw członkowskich przed wyprowadzeniem towarów z państw trzecich lub przed ich przybyciem na obszar celny Unii. System wspiera środki celne mające ograniczyć ryzyko w zakresie bezpieczeństwa i ochrony stwierdzone w wyniku analizy ryzyka, w tym kontrole celne i wymianę wyników kontroli oraz, w stosownych przypadkach, powiadomienia przedsiębiorców i innych osób o określonych środkach, które muszą wdrożyć w celu ograniczenia ryzyka. System wspiera monitorowanie i ocenę – realizowane przez Komisję i organy celne państw członkowskich – wdrażania wspólnych kryteriów i norm ryzyka w zakresie bezpieczeństwa i ochrony oraz środków kontroli i priorytetowych obszarów kontroli, o których mowa w kodeksie.

Automatyczny System Eksportu zmodernizowany podczas realizacji projektu dotyczącego Automatycznego Systemu Eksportu (AES) w ramach UKC, o którym mowa w decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151, ma na celu modernizację istniejącego Systemu Kontroli Eksportu, aby dostosować go do nowych wymogów operacyjnych i wymogów dotyczących danych określonych w kodeksie. Celem systemu jest również oferowanie wszystkich wymaganych funkcji oraz obsługa niezbędnych interfejsów systemów wspomagających, a mianowicie nowego skomputeryzowanego systemu tranzytowego i systemu kontroli przemieszczania wyrobów akcyzowych. AES wspiera także wdrażanie funkcji odprawy scentralizowanej dla eksportu. Ponieważ AES jest zdecentralizowanym systemem transeuropejskim, konieczne jest ustanowienie przepisów określających komponenty i zasady użytkowania tego systemu.

Nowy Skomputeryzowany System Tranzytowy (NCTS) zmodernizowany przy okazji realizacji projektu dotyczącego Nowego Skomputeryzowanego Systemu Tranzytowego (NCTS) w ramach UKC, o którym mowa w decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151, ma na celu modernizację istniejącego systemu NCTS na etapie 4, aby dostosować go do nowych wymogów operacyjnych i wymogów dotyczących danych określonych w kodeksie. System ma również oferować nowe funkcje, o których mowa w kodeksie, oraz obsługiwać niezbędne interfejsy systemów wspomagających i AES. Ponieważ NCTS jest zdecentralizowanym systemem transeuropejskim, konieczne jest ustanowienie przepisów określających komponenty i zasady użytkowania tego systemu.

System zarządzania ryzykiem celnym, o którym mowa w art. 36 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 (3) , ma na celu wspieranie wymiany informacji o ryzyku między organami celnymi państw członkowskich oraz między tymi organami a Komisją, aby pomagać we wdrażaniu wspólnych ram zarządzania ryzykiem.

System scentralizowanej odprawy dla importu zbudowany w ramach projektu scentralizowanej odprawy dla importu (CCI) w ramach UKC, o którym mowa w decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151, ma na celu objęcie towarów procedurą celną, wykorzystując odprawę scentralizowaną, co pozwoli przedsiębiorcom scentralizować także ich powiązane z cłami działania. Przetwarzanie zgłoszenia celnego oraz rzeczywiste zwolnienie towarów powinno być koordynowane pomiędzy uczestniczącymi urzędami celnymi. Ponieważ CCI jest zdecentralizowanym systemem transeuropejskim, konieczne jest ustanowienie przepisów określających komponenty i zasady użytkowania tego systemu.

Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a w szczególności z prawem do ochrony danych osobowych. W przypadku gdy do celów stosowania przepisów unijnego prawa celnego konieczne jest przetwarzanie danych osobowych w systemach teleinformatycznych, dane te muszą być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (5) oraz rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 (6) . Dane osobowe przedsiębiorców oraz innych osób przetwarzane przez systemy teleinformatyczne są ograniczone do zestawów danych określonych w załączniku A tytuł I rozdział 1 grupa 3 – Strony; załączniku A tytuł I rozdział 2 grupa 3 – Strony; załączniku B tytuł I rozdział 3 grupa 3 – Strony; załączniku B tytuł II grupa 3 – Strony; i w załączniku 12-01 do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 (7) .

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Portalu Unii Europejskiej dla przedsiębiorców do obsługi spraw celnych;

2. Niniejsze rozporządzenie ma również zastosowanie do następujących systemów teleinformatycznych:

c)

System Jednolitego Zarządzania Użytkownikami i Podpisem Cyfrowym UUM&DS zbudowany w ramach projektu bezpośredniego dostępu przedsiębiorców do europejskich systemów informacyjnych (UUM&DS);

1. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do następujących systemów teleinformatycznych, zbudowanych lub zmodernizowanych w ramach następujących projektów, o których mowa w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2019/2151:

„system transeuropejski” oznacza zbiór współpracujących systemów, odpowiedzialność za który jest rozłożona pomiędzy administracje krajowe a Komisję i który został zbudowany we współpracy z Komisją.

„krajowy komponent” oznacza komponent systemów teleinformatycznych zbudowany na szczeblu krajowym i dostępny w państwie członkowskim, które utworzyło taki komponent lub przyczyniło się do jego wspólnego utworzenia;

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

Komisja i państwa członkowskie wyznaczają punkty kontaktowe dla każdego z systemów teleinformatycznych, o których mowa w art. 1, do celów wymiany informacji, aby zapewnić skoordynowaną budowę, eksploatację i utrzymanie tych systemów teleinformatycznych.

ROZDZIAŁ II

UNIJNY PORTAL CELNY DLA PRZEDSIĘBIORCÓW

Unijny portal celny dla przedsiębiorców zapewnia przedsiębiorcom i innym osobom jeden punkt dostępu do specjalnych portali dla przedsiębiorców w ramach systemów transeuropejskich, o których mowa w art. 6 ust. 1.

3. Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień personelu Komisji w celu uzyskania dostępu do EUCTP przeprowadza się z wykorzystaniem systemu UUM&DS lub usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

2. Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień organów celnych państw członkowskich w celu uzyskania dostępu do EUCTP przeprowadza się z wykorzystaniem usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

Uwierzytelnienie i dostęp przedstawicieli celnych do EUCTP wymaga, aby ich uprawnienia do działania w tym charakterze były zarejestrowane w systemie UUM&DS lub w systemie zarządzania uprawnieniami i tożsamością użytkowników ustanowionym przez państwo członkowskie zgodnie z art. 20.

1. Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień przedsiębiorców i innych osób w celu uzyskania dostępu do unijnego portalu celnego dla przedsiębiorców (EUCTP) przeprowadza się z wykorzystaniem systemu UUM&DS.

Uwierzytelnianie i dostęp do unijnego portalu celnego dla przedsiębiorców

3. EUCTP może być użytkowany do wymiany informacji między organami celnymi państw członkowskich a przedsiębiorcami i innymi osobami dotyczących przywozowych deklaracji skróconych oraz, w stosownych przypadkach, ich zmian, wystawionych wniosków o wydanie opinii oraz unieważnień związanych z ICS2.

2. EUCTP jest używany do wymiany informacji między organami celnymi państw członkowskich a przedsiębiorcami i innymi osobami dotyczących żądań, wniosków, pozwoleń i decyzji związanych z EBTI, AEO i INF.

1. EUCTP zapewnia dostęp do specjalnych portali dla przedsiębiorców w ramach transeuropejskich systemów EBTI, AEO i INF, o których mowa odpowiednio w art. 24, 38 i 67, a także do wspólnego interfejsu dla przedsiębiorców w zakresie ICS2, o którym mowa w art. 45.

ROZDZIAŁ III

SYSTEM DECYZJI CELNYCH

c)

1. System decyzji celnych umożliwia komunikację między Komisją, organami celnymi państw członkowskich, przedsiębiorcami i innymi osobami do celów składania i przetwarzania wniosków i decyzji, o których mowa w art. 8 ust. 1, a także zarządzania decyzjami dotyczącymi pozwoleń, a mianowicie ich zmiany, cofnięcia, unieważnienia i zawieszenia.

4. System decyzji celnych nie może być użytkowany w stosunku do wniosków, pozwoleń lub decyzji innych niż te wymienione w ust. 1.

3. Państwo członkowskie może podjąć decyzję dopuszczającą użytkowanie wspólnych komponentów systemu decyzji celnych do wniosków i pozwoleń, o których mowa w ust. 1, jak również do zarządzania decyzjami dotyczącymi tych wniosków i pozwoleń, jeśli te pozwolenia lub decyzje mają skutki jedynie w tym państwie członkowskim.

2. Wspólne komponenty systemu decyzji celnych użytkuje się do wniosków i pozwoleń, o których mowa w ust. 1, jak również do zarządzania decyzjami dotyczącymi tych wniosków i pozwoleń, jeśli te pozwolenia lub decyzje mogą mieć skutki w więcej niż jednym państwie członkowskim.

pozwolenia na stosowanie specjalnego rodzaju zamknięć, o którym mowa w art. 233 ust. 4 lit. c) kodeksu;

pozwolenia na prowadzenie miejsc składowych przeznaczonych do składowania celnego towarów, o którym mowa w art. 211 ust. 1 lit. b) kodeksu;

pozwolenia na przyznanie statusu podmiotu upoważnionego do ważenia bananów, o którym mowa w art. 155 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446;

pozwolenia na dokonywanie zgłoszeń celnych poprzez wpis danych do rejestru zgłaszającego, w tym dla procedury wywozu, o którym mowa w art. 182 kodeksu;

pozwolenia na odroczenie płatności należności celnych, o którym mowa w art. 110 kodeksu, o ile pozwolenie to nie zostanie przyznane w odniesieniu do jednej operacji;

c)

1. System decyzji celnych jest używany do składania i przetwarzania wniosków dotyczących następujących pozwoleń, jak również do celów zarządzania decyzjami dotyczącymi tych wniosków lub pozwoleń:

3. Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień personelu Komisji w celu uzyskania dostępu do wspólnych komponentów systemu decyzji celnych przeprowadza się z wykorzystaniem systemu UUM&DS lub usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

2. Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień organów celnych państw członkowskich w celu uzyskania dostępu do wspólnych komponentów systemu decyzji celnych przeprowadza się z wykorzystaniem usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

Uwierzytelnienie i dostęp przedstawicieli celnych do wspólnych komponentów systemu decyzji celnych wymaga, aby ich uprawnienia do działania w tym charakterze były zarejestrowane w systemie UUM&DS lub w systemie zarządzania uprawnieniami i tożsamością użytkowników ustanowionym przez państwo członkowskie zgodnie z art. 20.

1. Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień przedsiębiorców i innych osób w celu uzyskania dostępu do wspólnych komponentów systemu decyzji celnych przeprowadza się z wykorzystaniem systemu UUM&DS.

Uwierzytelnianie i dostęp do systemu decyzji celnych

Gdy państwo członkowskie podejmuje decyzję o użytkowaniu unijnego portalu dla przedsiębiorców do pozwoleń lub decyzji mających skutki jedynie w tym państwie członkowskim, powiadamia o tym fakcie Komisję.

4. Państwo członkowskie może podjąć decyzję dopuszczającą użytkowanie unijnego portalu dla przedsiębiorców do wniosków i pozwoleń, o których mowa w art. 8 ust. 1, jak również do zarządzania decyzjami dotyczącymi tych wniosków i pozwoleń, jeśli te pozwolenia lub decyzje mają skutki jedynie w tym państwie członkowskim.

3. Unijny portal dla przedsiębiorców jest używany do wniosków i pozwoleń, o których mowa w art. 8 ust. 1, jak również do zarządzania decyzjami dotyczącymi tych wniosków i pozwoleń, jeśli te pozwolenia lub decyzje mogą mieć skutki w więcej niż jednym państwie członkowskim.

2. Unijny portal dla przedsiębiorców współpracuje z centralnym systemem zarządzania decyzjami celnymi, a także z krajowymi systemami zarządzania decyzjami celnymi, o ile zostały one utworzone przez państwa członkowskie.

1. Unijny portal dla przedsiębiorców jest punktem dostępu do systemu decyzji celnych dla przedsiębiorców oraz innych osób.

2. Centralny system zarządzania decyzjami celnymi współpracuje z unijnym portalem dla przedsiębiorców, usługami dotyczącymi danych referencyjnych, o których mowa w art. 13, oraz z krajowymi systemami zarządzania decyzjami celnymi, o ile zostały one utworzone przez państwa członkowskie.

1. Centralny system zarządzania decyzjami celnymi jest użytkowany przez organy celne państw członkowskich do celów przetwarzania wniosków i pozwoleń, o których mowa w art. 8 ust. 1, a także do zarządzania decyzjami dotyczącymi tych wniosków i pozwoleń do celów sprawdzania, czy spełnione są warunki umożliwiające akceptację wniosku i wydanie decyzji.

Organ celny państwa członkowskiego korzysta z centralnego systemu zarządzania decyzjami celnymi, kiedy potrzebuje skonsultować się z organem celnym innego państwa członkowskiego przed podjęciem decyzji w odniesieniu do wniosków bądź pozwoleń, o których mowa w art. 8 ust. 1.

2. Usługi dotyczące danych referencyjnych są wykorzystywane do przechowywania danych z systemu zarejestrowanych eksporterów (REX), o którym mowa w art. 80 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, systemu EORI i systemu AEO.

1. Usługi dotyczące danych referencyjnych wykorzystuje się w celu centralnego przechowywania danych dotyczących pozwoleń, o których mowa w art. 8 ust. 1, a także decyzji dotyczących tych pozwoleń; usługi te umożliwiają konsultowanie, replikację i walidację tych pozwoleń przez inne systemy informatyczne ustanowione do celów art. 16 kodeksu.

3. Krajowy portal dla przedsiębiorców współpracuje z krajowym systemem zarządzania decyzjami celnymi, o ile został on utworzony.

2. Jeśli chodzi o wnioski i pozwolenia, o których mowa w art. 8 ust. 1, a także zarządzanie decyzjami dotyczącymi tych wniosków i pozwoleń, w przypadku, gdy dane pozwolenia lub decyzje mogą mieć skutki w więcej niż jednym państwie członkowskim, przedsiębiorcy i inne osoby mogą wybrać korzystanie z krajowego portalu dla przedsiębiorców, o ile został on utworzony, bądź z unijnego portalu dla przedsiębiorców.

1. Krajowy portal dla przedsiębiorców, o ile został utworzony, jest dodatkowym punktem dostępu do systemu decyzji celnych dla przedsiębiorców oraz innych osób.

2. Krajowy system zarządzania decyzjami celnymi współpracuje z centralnym systemem zarządzania decyzjami celnymi do celów konsultacji między organami celnymi państw członkowskich, o których to konsultacjach mowa w art. 12.

1. Krajowy system zarządzania decyzjami celnymi, o ile został utworzony, jest użytkowany przez organy celne państwa członkowskiego, które go utworzyło, do celów przetwarzania wniosków i pozwoleń, o których mowa w art. 8 ust. 1, a także do zarządzania decyzjami dotyczącymi tych wniosków i pozwoleń do celów sprawdzania, czy spełnione są warunki umożliwiające akceptację wniosku i wydanie decyzji.

ROZDZIAŁ IV

SYSTEM UUM&DS

1. System UUM&DS umożliwia komunikację między Komisją a systemami zarządzania uprawnieniami i tożsamością użytkowników w państwach członkowskich, o których to systemach jest mowa w art. 20, w celu zapewnienia personelowi Komisji, przedsiębiorcom i innym osobom bezpiecznego uprawnionego dostępu do systemów teleinformatycznych.

personelu Komisji do celów zapewnienia mu dostępu do EUCTP, wspólnych komponentów systemu decyzji celnych, systemu EBTI, systemu EORI, systemu AEO, ICS2, AES, NCTS, CRMS, CCI i systemu INF SP oraz do celów utrzymania systemu UUM&DS oraz zarządzania tym systemem.

przedsiębiorców i innych osób, do celów zapewnienia im dostępu do EUCTP, wspólnych komponentów systemu decyzji celnych, systemu EBTI, systemu AEO, systemu INF SP i ICS2;

Komisja wdraża system zarządzania dostępem w celu walidacji żądań o przyznanie dostępu składanych przez przedsiębiorców i inne osoby w ramach systemu UUM&DS poprzez współdziałanie z systemami zarządzania uprawnieniami i tożsamością użytkowników w państwach członkowskich, o których to systemach mowa w art. 20.

Komisja wdraża moduł administracyjny w celu zarządzania regułami uwierzytelniania i autoryzacji w celu walidacji danych identyfikacyjnych przedsiębiorców i innych osób dla celów udzielania dostępu do systemów teleinformatycznych.

ROZDZIAŁ V

SYSTEM EBTI

zdolności do monitorowania korzystania z decyzji WIT.

c)

c)

komunikację między Komisją, organami celnymi państw członkowskich, przedsiębiorcami i innymi osobami do celów składania i przetwarzania wniosków o udzielenie WIT i decyzji WIT;

3. Komisja użytkuje system EBTI do informowania państw członkowskich, zgodnie z art. 22 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, o wyczerpaniu ilości towarów, które mogą zostać odprawione w okresie przedłużonego użycia.

2. System EBTI użytkuje się do wspierania organów celnych państw członkowskich przy monitorowaniu przestrzegania obowiązków wynikających z WIT zgodnie z art. 21 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

1. System EBTI jest używany do przekazywania, przetwarzania, wymiany i przechowywania informacji dotyczących wniosków i decyzji w sprawie WIT lub wszelkich późniejszych zdarzeń, które mogą mieć wpływ na pierwotny wniosek lub decyzję, zgodnie z art. 21 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

3. Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień personelu Komisji w celu uzyskania dostępu do wspólnych komponentów systemu EBTI przeprowadza się z wykorzystaniem systemu UUM&DS lub usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

2. Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień organów celnych państw członkowskich w celu uzyskania dostępu do wspólnych komponentów systemu EBTI przeprowadza się z wykorzystaniem usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

Uwierzytelnienie i dostęp przedstawicieli celnych do wspólnych komponentów systemu EBTI wymaga, aby ich uprawnienia do działania w tym charakterze były zarejestrowane w systemie UUM&DS lub w systemie zarządzania uprawnieniami i tożsamością użytkowników ustanowionym przez państwo członkowskie zgodnie z art. 20.

1. Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień przedsiębiorców i innych osób w celu uzyskania dostępu do wspólnych komponentów systemu EBTI przeprowadza się z wykorzystaniem systemu UUM&DS.

Uwierzytelnianie i dostęp do systemu EBTI

3. Unijny specjalny portal dla przedsiębiorców w zakresie EBTI jest używany do przekazywania i wymiany informacji dotyczących wniosków i decyzji w sprawie WIT lub wszelkich późniejszych zdarzeń, które mogą mieć wpływ na pierwotny wniosek lub decyzję.

2. Unijny specjalny portal dla przedsiębiorców w zakresie EBTI współpracuje z centralnym systemem EBTI i zapewnia możliwość przekierowania do krajowych portali dla przedsiębiorców, o ile krajowe systemy WIT zostały utworzone przez państwa członkowskie.

1. Unijny specjalny portal dla przedsiębiorców w zakresie EBTI komunikuje się z EUCTP, przy czym EUCTP jest punktem dostępu do systemu EBTI dla przedsiębiorców i innych osób.

3. Centralny system EBTI współpracuje z unijnym specjalnym portalem dla przedsiębiorców w zakresie EBTI oraz z krajowymi systemami WIT, o ile zostały one utworzone.

2. Centralny system EBTI jest użytkowany przez organy celne państw członkowskich do celów konsultacji, przetwarzania, wymiany i przechowywania informacji, o których to celach mowa w art. 16 ust. 4, art. 17 oraz art. 21 ust. 2 lit. b) i art. 21 ust. 5 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

1. Centralny system EBTI jest użytkowany przez organy celne państw członkowskich do przetwarzania, wymiany i przechowywania informacji dotyczących wniosków i decyzji w sprawie WIT lub wszelkich późniejszych zdarzeń, które mogą mieć wpływ na pierwotny wniosek lub decyzję, do celów sprawdzenia, czy spełnione są warunki przyjęcia wniosku i wydania decyzji.

Organ celny państwa członkowskiego korzysta z centralnego systemu EBTI do konsultowania się z organami celnymi innych państw członkowskich w celu zapewnienia zgodności z art. 16 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

Możliwość monitorowania korzystania z decyzji WIT stosuje się do celów określonych w art. 21 ust. 3 i art. 22 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

5. Jeżeli państwo członkowskie stworzy krajowy portal dla przedsiębiorców, powiadamia o tym fakcie Komisję. Komisja powinna zapewnić, aby dostęp do krajowego portalu dla przedsiębiorców był możliwy bezpośrednio z unijnego specjalnego portalu dla przedsiębiorców w zakresie EBTI.

3. Krajowy portal dla przedsiębiorców współpracuje z krajowym systemem WIT, o ile został on utworzony.

2. Przedsiębiorcy i inne osoby korzystają z krajowego portalu dla przedsiębiorców, o ile został on utworzony, do wniosków i decyzji w sprawie WIT lub wszelkich późniejszych zdarzeń, które mogą mieć wpływ na pierwotny wniosek lub decyzję.

1. W tych państwach członkowskich, które utworzyły krajowy system WIT zgodnie z art. 21 ust. 3, głównym punktem dostępu do krajowego systemu WIT dla przedsiębiorców i innych osób jest krajowy portal dla przedsiębiorców.

2. Organ celny państwa członkowskiego użytkuje krajowy system WIT do celów konsultacji, przetwarzania, wymiany i przechowywania informacji, o których to celach mowa w art. 16 ust. 4, art. 17, art. 21 ust. 2 lit. b) i art. 21 ust. 5 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, chyba że korzysta w tym celu z centralnego systemu EBTI.

1. Krajowy system WIT, o ile został utworzony, jest użytkowany przez organy celne państwa członkowskiego, które go utworzyło, do przetwarzania, wymiany i przechowywania informacji dotyczących wniosków i decyzji w sprawie WIT lub wszelkich późniejszych zdarzeń, które mogą mieć wpływ na pierwotny wniosek lub decyzję, do celów sprawdzenia, czy spełnione są warunki przyjęcia wniosku lub wydania decyzji.

ROZDZIAŁ VI

SYSTEM EORI

krajowych systemów EORI, o ile zostały one utworzone przez państwa członkowskie.

2. System EORI umożliwia organom celnym państw członkowskich elektroniczny dostęp do danych EORI przechowywanych na poziomie centralnego systemu.

c)

centralnego przechowywania danych EORI w odniesieniu do rejestracji i identyfikacji przedsiębiorców i innych osób;

otrzymywania danych, o których mowa w załączniku 12-01 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 („dane EORI”), dostarczanych przez państwa członkowskie, do celów rejestracji przedsiębiorców i innych osób;

1. System EORI jest używany do następujących celów:

2. Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień personelu Komisji w celu uzyskania dostępu do wspólnych komponentów systemu EORI przeprowadza się z wykorzystaniem systemu UUM&DS lub usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

1. Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień organów celnych państw członkowskich w celu uzyskania dostępu do wspólnych komponentów systemu EORI przeprowadza się z wykorzystaniem usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

Uwierzytelnianie i dostęp do centralnego systemu EORI

2. Centralny system EORI współpracuje z krajowymi systemami EORI, o ile zostały one utworzone.

1. Centralny system EORI jest użytkowany przez organy celne państw członkowskich do celów określonych w art. 7 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

1. Krajowy system EORI, o ile został utworzony, jest użytkowany przez organy celne państwa członkowskiego, które go utworzyło, do wymiany i przechowywania danych EORI.

ROZDZIAŁ VII

SYSTEM AEO

1. System AEO umożliwia komunikację między Komisją, organami celnymi państw członkowskich, przedsiębiorcami i innymi osobami do celów składania i przetwarzania wniosków o przyznanie statusu AEO oraz udzielania pozwoleń AEO, a także zarządzanie wszelkimi późniejszymi zdarzeniami, które mogą mieć wpływ na pierwotną decyzję, a o których jest mowa w art. 30 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

1. System AEO jest używany do przekazywania, przetwarzania, wymiany i przechowywania informacji dotyczących wniosków i decyzji w sprawie statusu AEO lub wszelkich późniejszych zdarzeń, które mogą mieć wpływ na pierwotną decyzję, o których mowa w art. 30 ust. 1 i art. 31 ust. 1 i 4 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

3. Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień personelu Komisji w celu uzyskania dostępu do wspólnych komponentów systemu AEO przeprowadza się z wykorzystaniem systemu UUM&DS lub usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

2. Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień organów celnych państw członkowskich w celu uzyskania dostępu do wspólnych komponentów systemu AEO przeprowadza się z wykorzystaniem usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

Uwierzytelnienie i dostęp przedstawicieli celnych do wspólnych komponentów systemu AEO wymaga, aby ich uprawnienia do działania w tym charakterze były zarejestrowane w systemie UUM&DS lub w systemie zarządzania uprawnieniami i tożsamością użytkowników ustanowionym przez państwo członkowskie zgodnie z art. 20.

1. Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień przedsiębiorców i innych osób w celu uzyskania dostępu do wspólnych komponentów systemu AEO przeprowadza się z wykorzystaniem systemu UUM&DS.

Uwierzytelnianie i dostęp do centralnego systemu AEO

3. Unijny specjalny portal dla przedsiębiorców w zakresie AEO jest używany do przekazywania i wymiany informacji dotyczących wniosków i decyzji w sprawie statusu AEO lub wszelkich późniejszych zdarzeń, które mogą mieć wpływ na pierwotną decyzję.

2. Unijny specjalny portal dla przedsiębiorców w zakresie AEO współpracuje z centralnym systemem AEO i zapewnia możliwość przekierowania do krajowych portali dla przedsiębiorców, o ile zostały one utworzone.

1. Unijny specjalny portal dla przedsiębiorców w zakresie AEO komunikuje się z EUCTP, przy czym EUCTP jest punktem dostępu do systemu AEO dla przedsiębiorców i innych osób.

3. Centralny system AEO współpracuje z unijnym portalem dla przedsiębiorców oraz, w stosownych przypadkach, z krajowymi systemami AEO, o ile zostały one utworzone.

2. Organy celne państw członkowskich korzystają z centralnego systemu AEO do celów wymiany i przechowywania informacji oraz konsultowania decyzji i zarządzania nimi, o których to celach mowa w art. 30 i 31 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

1. Centralny system AEO jest użytkowany przez organy celne państw członkowskich do wymiany i przechowywania informacji dotyczących wniosków i decyzji w sprawie statusu AEO lub wszelkich późniejszych zdarzeń, które mogą mieć wpływ na pierwotną decyzję.

2. Przedsiębiorcy i inne osoby korzystają z krajowego portalu dla przedsiębiorców, o ile został on utworzony, w celu wymiany informacji z organami celnymi państw członkowskich w odniesieniu do wniosków i decyzji w sprawie statusu AEO.

1. Krajowy portal dla przedsiębiorców, o ile został on utworzony, umożliwia wymianę informacji dotyczących wniosków i decyzji w sprawie statusu AEO.

2. Krajowy system AEO współpracuje z krajowym portalem dla przedsiębiorców, o ile został on utworzony, i z centralnym systemem AEO.

1. Krajowy system AEO, o ile został on utworzony, jest użytkowany przez organy celne państwa członkowskiego, które go utworzyło, do wymiany i przechowywania informacji dotyczących wniosków i decyzji w sprawie statusu AEO lub wszelkich późniejszych zdarzeń, które mogą mieć wpływ na pierwotną decyzję.

ROZDZIAŁ VIII

SYSTEM KONTROLI IMPORTU 2

c)

analiza ryzyka przez organy celne państw członkowskich, przeprowadzana głównie do celów bezpieczeństwa i ochrony oraz do celów środków celnych, w tym kontroli celnych, mających na celu ograniczenie istotnego ryzyka;

2. ICS2 użytkuje się do wspierania monitorowania i oceny przez Komisję i państwa członkowskie wdrażania wspólnych kryteriów i norm ryzyka w zakresie bezpieczeństwa i ochrony oraz środków kontroli i priorytetowych obszarów kontroli, o których mowa w art. 46 ust. 3 kodeksu.

c)

1. ICS2 jest używany do następujących celów:

Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień personelu Komisji w celu uzyskania dostępu do wspólnych komponentów systemu ICS2 przeprowadza się z wykorzystaniem systemu UUM&DS lub usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień organów celnych państw członkowskich w celu uzyskania dostępu do wspólnych komponentów systemu ICS2 przeprowadza się z wykorzystaniem usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień przedsiębiorców i innych osób w celu uzyskania dostępu do wspólnych komponentów systemu ICS2 przeprowadza się z wykorzystaniem systemu UUM&DS.

Uwierzytelnianie i dostęp do ICS2

3. Wspólny interfejs dla przedsiębiorców jest używany do przedkładania danych, składania wniosków o sprostowanie, składania wniosków o unieważnienie, przetwarzania i przechowywania danych zawartych w przywozowych deklaracjach skróconych i powiadomieniach o przybyciu towarów, a także do wymiany informacji między organami celnymi państw członkowskich a przedsiębiorcami i innymi osobami.

1. Wspólny interfejs dla przedsiębiorców jest punktem dostępu do ICS2 dla przedsiębiorców i innych osób do celów art. 182 ust. 1a rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

3. Wspólne repozytorium ICS2 współpracuje ze wspólnym interfejsem dla przedsiębiorców, krajowymi interfejsami dla przedsiębiorców, o ile zostały one utworzone przez państwa członkowskie, i z krajowymi systemami przywozowymi.

2. Wspólne repozytorium ICS2 jest użytkowane przez Komisję i państwa członkowskie do celów statystyk i ocen oraz do wymiany informacji zawartych w przywozowej deklaracji skróconej między państwami członkowskimi.

1. Wspólne repozytorium ICS2 jest użytkowane przez organy celne państw członkowskich do przetwarzania danych zawartych w przywozowych deklaracjach skróconych, wnioskach o sprostowanie, wnioskach o unieważnienie, powiadomieniach o przybyciu towarów, powiadomieniach o przedstawieniu towarów, informacjach dotyczących wniosków o analizę ryzyka i wyników tej analizy, zaleceniach kontrolnych, decyzjach kontrolnych oraz wynikach kontroli, a także informacjach wymienianych z przedsiębiorcami lub innymi osobami.

Organ celny państwa członkowskiego użytkuje również wspólne repozytorium ICS2 do wymiany informacji z organem celnym innego państwa członkowskiego na temat zalecanych kontroli, decyzji podjętych w sprawie zalecanych kontroli oraz wyników kontroli celnych, zgodnie z art. 186 ust. 7 i 7a rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

Przed zakończeniem analizy ryzyka głównie do celów bezpieczeństwa i ochrony organ celny państwa członkowskiego wymienia informacje z organem celnym innego państwa członkowskiego za pomocą wspólnego repozytorium ICS2, zgodnie z art. 186 ust. 2 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

2. W odniesieniu do przedkładania, sprostowań, unieważnień, przetwarzania i przechowywania danych zawartych w przywozowych deklaracjach skróconych i powiadomieniach o przybyciu towarów, a także wymiany informacji między organami celnymi a przedsiębiorcami i innymi osobami, przedsiębiorcy i inne osoby mogą wybrać korzystanie z krajowego interfejsu dla przedsiębiorców, o ile został utworzony, lub wspólnego interfejsu dla przedsiębiorców.

1. Krajowy interfejs dla przedsiębiorców, o ile został utworzony przez państwa członkowskie, jest punktem dostępu do ICS2 dla przedsiębiorców i innych osób zgodnie z art. 182 ust. 1a rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447 w przypadku, gdy przekazywana informacja jest skierowana do państwa członkowskiego prowadzącego ten krajowy interfejs dla przedsiębiorców.

3. Krajowy system przywozowy współpracuje z systemami budowanymi na szczeblu krajowym do celu wyszukiwania informacji, o których mowa w ust. 1.

Jest on również wykorzystywany w przypadkach, gdy organ celny żąda dodatkowych informacji od przedsiębiorców i innych osób oraz otrzymuje od nich informacje.

c)

1. Krajowy system przywozowy jest użytkowany przez organ celny danego państwa członkowskiego do następujących celów:

ROZDZIAŁ IX

AUTOMATYCZNY SYSTEM EKSPORTU

c)

1. Zdecentralizowany system AES umożliwia komunikację między organami celnymi państw członkowskich oraz między organami celnymi państw członkowskich a przedsiębiorcami i innymi osobami do celów składania i przetwarzania zgłoszeń wywozowych i zgłoszeń do powrotnego wywozu, gdy towary są wyprowadzane poza obszar celny Unii. AES może również umożliwiać komunikację między organami celnymi państw członkowskich do celów przekazywania danych z wywozowych deklaracji skróconych w sytuacjach, o których mowa w art. 271 ust. 1 akapit drugi kodeksu.

c)

składanie i przetwarzanie zgłoszeń wywozowych i zgłoszeń do powrotnego wywozu;

Gdy towary są wyprowadzane poza obszar celny Unii albo przemieszczane na obszary objęte specjalnymi systemami podatkowymi lub z tych obszarów, AES jest używany do następujących celów:

3. Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień personelu Komisji w celu uzyskania dostępu do wspólnych komponentów systemu AES przeprowadza się z wykorzystaniem UUM&DS lub usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

2. Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień organów celnych państw członkowskich w celu uzyskania dostępu do wspólnych komponentów systemu AES przeprowadza się z wykorzystaniem usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

1. Za pośrednictwem krajowego portalu dla przedsiębiorców przedsiębiorcy i inne osoby uzyskują dostęp wyłącznie do krajowego AES. Uwierzytelnianie i weryfikacja uprawnień są określane przez państwa członkowskie.

Uwierzytelnianie i dostęp do AES

2. Organy celne państw członkowskich użytkują wspólną sieć łączności do wymiany informacji, o których mowa w art. 51 lit. c) i d).

4. Państwa członkowskie zapewniają i utrzymują interfejs na szczeblu krajowym między własnymi krajowymi AES i NCTS do celów art. 280 kodeksu, art. 329 ust. 5 i 6 oraz art. 333 ust. 2 lit. b) i c) rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

3. Państwa członkowskie zapewniają i utrzymują interfejs na szczeblu krajowym między własnymi krajowymi AES i EMCS do celów art. 280 kodeksu oraz art. 21 i 25 dyrektywy Rady (UE) 2020/262 (8) .

1. Krajowy AES współpracuje z krajowym portalem dla przedsiębiorców i jest użytkowany przez organ celny państwa członkowskiego do przetwarzania zgłoszeń wywozowych i zgłoszeń do powrotnego wywozu.

4. Komisja, działając we współpracy z państwami członkowskimi, opracuje przepisy techniczne, które należy stosować w okresie przejściowym i które mają charakter biznesowo-techniczny, aby umożliwić ustalenie powiązań i interoperacyjność między wymogami w zakresie wymiany informacji określonymi w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2016/341 (9) i w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2015/2446 wraz z rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2015/2447.

3. W przypadku stopniowego przyłączania podmiotów gospodarczych i innych osób państwo członkowskie może zaoferować krajowy konwerter do wymiany komunikatów między przedsiębiorcą i innymi osobami a organem celnym.

2. Komisja oferuje wspólny komponent w postaci centralnego konwertera do wymiany komunikatów za pośrednictwem wspólnej sieci łączności. Państwo członkowskie może podjąć decyzję o jego wdrożeniu na szczeblu krajowym.

Okres przejściowy w odniesieniu do systemów teleinformatycznych

ROZDZIAŁ X

NOWY SKOMPUTERYZOWANY SYSTEM TRANZYTOWY

c)

1. Zdecentralizowany system NCTS umożliwia komunikację między organami celnymi państw członkowskich oraz między organami celnymi państw członkowskich a przedsiębiorcami i innymi osobami do celów składania i przetwarzania zgłoszeń celnych i powiadomień, gdy towary są obejmowane procedurą tranzytu.

składanie zgłoszenia tranzytowego zawierającego dane niezbędne do analizy ryzyka do celów bezpieczeństwa i ochrony zgodnie z art. 263 ust. 4 kodeksu;

c)

Gdy towary są przemieszczane w ramach procedury tranzytu, NCTS jest używany do następujących celów:

3. Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień personelu Komisji w celu uzyskania dostępu do wspólnych komponentów NCTS przeprowadza się z wykorzystaniem UUM&DS lub usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

2. Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień organów celnych państw członkowskich w celu uzyskania dostępu do wspólnych komponentów NCTS przeprowadza się z wykorzystaniem usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

1. Za pośrednictwem krajowego portalu dla przedsiębiorców przedsiębiorcy uzyskują dostęp wyłącznie do krajowego systemu tranzytowego. Uwierzytelnianie i weryfikacja uprawnień są określane przez państwa członkowskie.

Uwierzytelnianie i dostęp do NCTS

2. Organy celne państw członkowskich użytkują wspólną sieć łączności do wymiany informacji związanych z formalnościami tranzytowymi.

3. Państwa członkowskie zapewniają i utrzymują interfejs między swoimi krajowymi NCTS i AES do celu art. 329 ust. 5 i 6 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

1. Krajowy NCTS współpracuje z krajowym portalem dla przedsiębiorców i jest użytkowany przez organ celny państwa członkowskiego lub państwa będącego stroną Konwencji o wspólnej procedurze tranzytowej do składania i przetwarzania zgłoszeń tranzytowych.

4. Komisja, działając we współpracy z państwami członkowskimi, opracowuje przepisy techniczne, które należy stosować w okresie przejściowym i które mają charakter biznesowo-techniczny, aby umożliwić ustalenie powiązań i interoperacyjność między starymi wymogami w zakresie wymiany informacji (określonymi w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/341) a nowymi wymogami w zakresie wymiany informacji (tj. wymogami określonymi w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2015/2446 wraz z rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2015/2447).

3. W przypadku stopniowego przyłączania podmiotów gospodarczych i innych osób państwo członkowskie może zaoferować krajowy konwerter do wymiany komunikatów między przedsiębiorcą i innymi osobami a organem celnym.

2. Komisja oferuje wspólny komponent w postaci centralnego konwertera do wymiany komunikatów za pośrednictwem wspólnej sieci łączności. Państwo członkowskie może podjąć decyzję o jego wdrożeniu na szczeblu krajowym.

Okres przejściowy w odniesieniu do systemów teleinformatycznych

ROZDZIAŁ XI

SYSTEM INF DLA PROCEDUR SPECJALNYCH

1. System INF SP umożliwia komunikację między organami celnymi państw członkowskich a przedsiębiorcami i innymi osobami do celów wydawania i zarządzania danymi z INF w zakresie procedur specjalnych.

1. INF SP jest używany przez przedsiębiorców i inne osoby do składania wniosków o INF i monitorowania ich statusu oraz do przetwarzania takich wniosków i zarządzania INF przez organy celne państw członkowskich.

3. Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień personelu Komisji w celu uzyskania dostępu do wspólnych komponentów systemu INF SP przeprowadza się z wykorzystaniem systemu UUM&DS lub usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

2. Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień organów celnych państw członkowskich w celu uzyskania dostępu do wspólnych komponentów systemu INF SP przeprowadza się z wykorzystaniem usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

Uwierzytelnienie i dostęp przedstawicieli celnych do wspólnych komponentów systemu INF SP wymaga, aby ich uprawnienia do działania w tym charakterze były zarejestrowane w systemie UUM&DS lub w systemie zarządzania uprawnieniami i tożsamością użytkowników ustanowionym przez państwo członkowskie zgodnie z art. 20.

1. Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień przedsiębiorców i innych osób do celów dostępu do wspólnych komponentów systemu INF SP przeprowadza się z wykorzystaniem systemu UUM&DS.

Uwierzytelnianie i dostęp do centralnego systemu INF SP

1. Unijny portal celny dla przedsiębiorców zapewnia dostęp do unijnego specjalnego portalu dla przedsiębiorców w zakresie INF, o którym mowa w art. 6, przy czym unijny specjalny portal dla przedsiębiorców jest punktem dostępu do systemu INF SP dla przedsiębiorców i innych osób.

1. Centralny system INF SP jest użytkowany przez organy celne państw członkowskich do wymiany i przechowywania informacji dotyczących przedłożonych INF.

ROZDZIAŁ XII

SYSTEM ZARZĄDZANIA RYZYKIEM CELNYM

1. CRMS umożliwia przekazywanie, przechowywanie i wymianę informacji o ryzyku między państwami członkowskimi oraz między państwami członkowskimi a Komisją w celu pomagania we wdrażaniu wspólnych ram zarządzania ryzykiem.

2. Jeżeli możliwa jest automatyzacja przekazywania danych z CRMS do systemów krajowych i z systemów krajowych do CRMS, należy dostosować systemy krajowe do korzystania z usługi sieciowej CRMS.

umożliwienia państwom członkowskim i Komisji wyszukiwania w systemie, drogą elektroniczną, sprawozdań z analizy ryzyka dotyczących istniejących zagrożeń i nowych trendów, aby uwzględnić je we wspólnych ramach zarządzania ryzykiem i krajowym systemie zarządzania ryzykiem.

c)

1. CRMS jest używany do następujących celów zgodnie z art. 46 ust. 3 i 5 kodeksu:

2. Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień personelu Komisji w celu uzyskania dostępu do wspólnych komponentów CRMS przeprowadza się z wykorzystaniem systemu UUM&DS lub usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

1. Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień organów celnych państw członkowskich w celu uzyskania dostępu do wspólnych komponentów CRMS przeprowadza się z wykorzystaniem usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

Uwierzytelnianie i dostęp do CRMS

4. CRMS zapewnia platformę do przechowywania informacji, które są istotne dla zarządzania ryzykiem i kontroli – w tym wytycznych, a także informacji i danych dotyczących technologii wykrywania, linków do innych baz danych – oraz udostępniania ich upoważnionym użytkownikom do celów zarządzania ryzykiem i kontroli.

1. CRMS zapewnia formularze informacji o ryzyku oraz formularze informacji zwrotnej dotyczące wyników analizy ryzyka i kontroli, które są wypełniane online w systemie, przetwarzane do celów sprawozdawczości i przechowywane w systemie. Upoważnieni użytkownicy powinni mieć możliwość wyszukiwania formularzy i korzystania z nich do celów zarządzania ryzykiem i kontroli na poziomie krajowym.

ROZDZIAŁ XIII

ODPRAWA SCENTRALIZOWANA DLA IMPORTU

c)

3. Państwa członkowskie zapewniają, aby ich krajowe systemy importu komunikowały się za pośrednictwem wspólnej sieci łączności dla CCI z krajowymi systemami importu innych państw członkowskich oraz aby zawierały one przynajmniej następujące komponenty krajowe:

1. Zdecentralizowany system CCI umożliwia komunikację między organami celnymi państw członkowskich oraz między organami celnymi państw członkowskich a przedsiębiorcami do celów składania i przetwarzania zgłoszeń celnych w kontekście odprawy scentralizowanej dla importu, gdy w procedurę zaangażowane jest więcej niż jedno państwo członkowskie.

składanie i przetwarzanie odpowiednich zgłoszeń celnych i powiadomień o przedstawieniu zawartych w pozwoleniu na wpis do rejestru zgłaszającego w ramach odprawy scentralizowanej dla importu.

c)

System CCI jest używany do następujących celów:

3. Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień personelu Komisji w celu uzyskania dostępu do wspólnych komponentów systemu CCI przeprowadza się z wykorzystaniem UUM&DS lub usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

2. Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień organów celnych państw członkowskich w celu uzyskania dostępu do wspólnych komponentów systemu CCI przeprowadza się z wykorzystaniem usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

1. Za pośrednictwem krajowego portalu dla przedsiębiorców zbudowanego przez państwa członkowskie przedsiębiorcy uzyskują dostęp wyłącznie do krajowych systemów importu. Uwierzytelnianie i weryfikacja uprawnień są określane przez państwa członkowskie.

Uwierzytelnianie i dostęp do CCI

2. Organy celne państw członkowskich użytkują wspólną sieć łączności do wymiany informacji związanych z formalnościami przywozowymi dotyczącymi CCI.

1. Krajowy system CCI jest użytkowany przez organ celny państwa członkowskiego, które go stworzyło, do celów przetwarzania zgłoszeń celnych w ramach scentralizowanej odprawy dla importu (CCI).

ROZDZIAŁ XIV

FUNKCJONOWANIE SYSTEMÓW TELEINFORMATYCZNYCH ORAZ SZKOLENIA W ZAKRESIE KORZYSTANIA Z NICH

4. Państwa członkowskie rozwijają interfejsy w celu zapewnienia funkcjonalności zdecentralizowanych systemów, która jest niezbędna do wymiany informacji z przedsiębiorcami i innymi osobami za pośrednictwem krajowych komponentów i interfejsów oraz z innymi państwami członkowskimi za pośrednictwem wspólnych komponentów, są operatorami tych interfejsów i utrzymują je.

6. Komisja i państwa członkowskie podają do wiadomości publicznej informacje na temat zmian i aktualizacji systemów teleinformatycznych, o których mowa w ust. 4 i 5.

4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 w razie czasowej awarii systemu NCTS stosuje się procedurę ciągłości działania zgodnie z załącznikiem 72-04 do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

2. Organy celne państw członkowskich zapewniają, by informacje złożone zgodnie z ust. 1 zostały udostępnione w odpowiednich systemach teleinformatycznych w terminie siedmiu dni od momentu ponownej dostępności tych systemów.

1. W razie czasowej awarii systemów teleinformatycznych, o której mowa w art. 6 ust. 3 lit. b) kodeksu, przedsiębiorcy i inne osoby składają informacje niezbędne do dopełnienia odnośnych formalności w sposób określony przez państwa członkowskie, w tym za pośrednictwem środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych.

ROZDZIAŁ XV

OCHRONA DANYCH, ZARZĄDZANIE DANYMI ORAZ WŁASNOŚĆ I BEZPIECZEŃSTWO SYSTEMÓW TELEINFORMATYCZNYCH

1. Dane osobowe zarejestrowane w systemach teleinformatycznych są przetwarzane do celów wykonywania przepisów prawa celnego, z uwzględnieniem szczególnych celów każdego z systemów teleinformatycznych, określonych odpowiednio w art. 4, art. 7 ust. 1, art. 16 ust. 1, art. 21 ust. 1, art. 30, art. 35 ust. 1, art. 42 ust. 1, art. 50 ust. 1, art. 57 ust. 1, art. 64 ust. 1, art. 69 ust. 1 i art. 73 ust. 1.

dane zarejestrowane na szczeblu krajowym i przekazane z krajowego systemu przywozowego do wspólnego repozytorium ICS2;

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, w przypadku ICS2 państwa członkowskie zapewniają, aby następujące dane odpowiadały danym zawartym we wspólnym repozytorium ICS2 i były stale aktualizowane w stosunku do nich:

1. Państwa członkowskie zapewniają, by dane zarejestrowane na szczeblu krajowym odpowiadały danym zarejestrowanym we wspólnych komponentach i były stale aktualizowane.

Artykuł 85

Ograniczenia dostępu do danych i ich przetwarzania

1. Prawo dostępu i przetwarzania w stosunku do danych zarejestrowanych przez państwo członkowskie we wspólnych komponentach systemów teleinformatycznych przysługuje temu państwu członkowskiemu. Inne państwo członkowskie może mieć również prawo dostępu do tych danych i prawo ich przetwarzania, jeżeli uczestniczy ono w procedowaniu wniosku lub w zarządzaniu decyzją, których te dane dotyczą.

2. W stosunku do danych zarejestrowanych przez przedsiębiorcę lub inną osobę we wspólnych komponentach systemów teleinformatycznych mają oni prawo dostępu i przetwarzania. Prawo dostępu i przetwarzania w odniesieniu do tych danych posiada również państwo członkowskie uczestniczące w procedowaniu wniosku lub w zarządzaniu decyzją, których te dane dotyczą.

3. Prawo dostępu i przetwarzania w stosunku do danych przekazanych przez przedsiębiorcę lub inną osobę do wspólnego interfejsu dla przedsiębiorców lub zarejestrowanych przez nich w centralnym komponencie ICS2 przysługuje temu przedsiębiorcy lub tej innej osobie.

4. Dane zarejestrowane przez państwo członkowskie w centralnym systemie EBTI mogą być przetwarzane przez to państwo. Mogą one być również przetwarzane przez inne państwo członkowskie, jeśli uczestniczy ono w procedowaniu wniosku, którego te dane dotyczą, w tym poprzez konsultacje prowadzone zgodnie z art. 26. Dostęp do tych danych przysługuje wszystkim państwom członkowskim zgodnie z art. 25 ust. 2.

5. Prawo dostępu i przetwarzania w stosunku do danych zarejestrowanych przez przedsiębiorcę lub inną osobę w centralnym systemie EBTI przysługuje temu przedsiębiorcy lub tej osobie. Dostęp do tych danych przysługuje wszystkim państwom członkowskim zgodnie z art. 25 ust. 2.

6. W stosunku do danych zawartych we wspólnych komponentach ICS2: a) przekazanych państwu członkowskiemu – przez podmiot gospodarczy lub inną osobę – do wspólnego repozytorium ICS2 za pośrednictwem wspólnego interfejsu dla przedsiębiorców, prawo dostępu i przetwarzania we wspólnym repozytorium ICS2 przysługuje temu państwu członkowskiemu. W razie potrzeby danemu państwu członkowskiemu przysługuje prawo dostępu również do informacji zarejestrowanych we wspólnym interfejsie dla przedsiębiorców; b) przekazanych przez państwo członkowskie do wspólnego repozytorium ICS2 lub zarejestrowanych w nim przez państwo członkowskie prawo dostępu i przetwarzania przysługuje temu państwu członkowskiemu; c) o których to danych mowa w lit. a) i b) powyżej, prawo dostępu i przetwarzania przysługuje również innemu państwu członkowskiemu, jeżeli państwo to uczestniczy w analizie ryzyka lub procedurze kontrolnej, których te dane dotyczą, zgodnie z art. 186 ust. 2 lit. a), b) i d), art. 186 ust. 5, 7 i 7a oraz art. 189 ust. 3 i 4 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, z wyjątkiem danych zarejestrowanych w systemie przez organy celne innych państw członkowskich w odniesieniu do informacji dotyczących zagrożeń dla bezpieczeństwa i ochrony, o których mowa w art. 186 ust. 2 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447; d) prawo przetwarzania przysługuje Komisji we współpracy z państwami członkowskimi do celów, o których mowa w art. 43 ust. 2 niniejszego rozporządzenia i w art. 182 ust. 1 lit. c) rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447. Komisja i państwa członkowskie mają prawo dostępu do wyników takiego przetwarzania.