Choć fińska gospodarka jest jedną z najbardziej energochłonnych w Unii, Finlandia wyznaczyła sobie cel, który zakłada, że do 2035 r. stanie się neutralnym pod względem emisji dwutlenku węgla, a niedługo później pierwszym wolnym od paliw kopalnych społeczeństwem opiekuńczym. Energia, przemysł, transport i budownictwo to najważniejsze sektory, które będą musiały przyczynić się do znacznych redukcji emisji gazów cieplarnianych. Do wyzwań utrudniających osiągnięcie tego celu należą znaczna luka inwestycyjna sektora prywatnego i publicznego oraz opóźnienia inwestycji w energię odnawialną spowodowane zaległościami w rozpatrywaniu pozwoleń środowiskowych. Według danych z 2020 r. Finlandia jest wysoce uzależniona od importu gazu (67 % w porównaniu z 44 % w Unii), ropy naftowej (84 % w porównaniu z 26 % w Unii) i węgla (55 % w porównaniu z 54 % w Unii) z Rosji (19). Fińska gospodarka jednak tylko w ograniczonym stopniu zależy od importu gazu (który stanowił 6,9 % koszyka energetycznego w 2020 r.), a import wszystkich tych trzech surowców może zostać w dużej mierze zastąpiony innymi paliwami lub importem z innych państw. Finlandia dysponuje środkami awaryjnymi, aby zapewnić kontynuację działalności sektorów uzależnionych od tych paliw w przypadku zakłóceń w dostawach, oraz podejmuje działania na rzecz dywersyfikacji importu energii, aby uniezależnić się od Rosji. Finlandia wykorzystuje bardzo niewielkie ilości gazu do ogrzewania domów, a elektrownie są na ogół zdolne do zastąpienia stosowania gazu innymi paliwami. Finlandia nie ma dostępu do krajowych instalacji magazynowania gazu, ale w 2020 r. zaczął działać dwukierunkowy gazociąg Balticconector i państwo to spodziewa się, że w drugiej połowie 2022 r. zakończy budowę swojego trzeciego terminalu skroplonego gazu ziemnego (LNG). Oczekuje się, że wraz z dwoma już istniejącymi terminalami LNG i potencjalnymi przyszłymi projektami łączna zdolność importowa gazu wkrótce pokryje znaczną część fińskich potrzeb w zakresie importu gazu. Zaleca się, aby nowe inwestycje w infrastrukturę i sieci związane z gazem były w miarę możliwości dostosowane do przyszłych wyzwań, tak by przez zmianę ich przeznaczenia do celów wykorzystania zrównoważonych paliw można było zapewnić ich długoterminowy zrównoważony charakter. W dniu 20 maja 2022 r. Finlandia podpisała dziesięcioletnią umowę najmu pływającego terminalu LNG.

Około jednej trzeciej koszyka energetycznego Finlandii nadal stanowią ropa naftowa i węgiel, mimo że Finlandia również dywersyfikuje swój import ropy naftowej i węgla, aby uniezależnić się od Rosji, i zamierza zwiększyć krajową zrównoważoną produkcję biogazu, m.in. do wykorzystania w transporcie ciężkim. Energia jądrowa stanowiła w 2020 r. 17 % koszyka energetycznego, przy czym ważnym źródłem paliwa jądrowego była Rosja. Wskaźnik elektroenergetycznych połączeń międzysystemowych Finlandii wynosi obecnie 29 %, ale spodziewany jest jego wzrost w perspektywie średnioterminowej. Finlandia mogłaby wzmocnić krajowy przesył energii elektrycznej. Ogółem Finlandia odchodzi od swojej ograniczonej zależności od importu paliw kopalnych z Rosji, jednak obecna sytuacja wymaga przyspieszenia i zwiększenia inwestycji w dekarbonizację oraz zapewnienia efektywności energetycznej i bezpieczeństwa dostaw energii. Do działań tych należy dalsze usprawnienie procedur wydawania pozwoleń, aby nadrobić zaległości w zakresie oczekujących na realizację projektów energetycznych oraz ułatwić dodatkowe priorytetowe inwestycje. Realizacja przez Finlandię celów pakietu „Gotowi na 55” będzie wymagać dalszego zwiększenia ambicji w zakresie redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz zwiększenia wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych i efektywności energetycznej.