ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
a)

informacje techniczne zgodnie z: (i) załącznikiem III w odniesieniu do gruźlicy bydła, brucelozy bydła, brucelozy kóz i owiec, choroby niebieskiego języka na obszarach endemicznych lub wysokiego ryzyka, wąglika, zarazy płucnej bydła, bąblowicy, włośnicy i werotoksycznych szczepów E. coli; (ii) załącznikiem IV w odniesieniu do salmonelozy (salmonelli odzwierzęcej); (iii) załącznikiem V w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń, choroby pęcherzykowej świń i klasycznego pomoru świń; (iv) załącznikiem VI w odniesieniu do wścieklizny; (v) załącznikiem VII w odniesieniu do przenośnych gąbczastych encefalopatii (TSE); (vi) załącznikiem VIII w odniesieniu do ptasiej grypy; (vii) załącznikiem IX w odniesieniu do zakaźnej martwicy układu krwiotwórczego ryb łososiowatych (IHN), zakaźnej anemii łososia (ISA), wirusowej posocznicy krwotocznej (VHS), zakażenia herpeswirusem koi (KHV), zakażenia Bonamia ostreae, zakażenia Marteilia refringens oraz zespołu WSS u skorupiaków;
a)

w odniesieniu do wzmacniania pozycji pacjenta i opieki skupionej na pacjencie kandydujące podmioty muszą: (i) wprowadzić strategie zapewniające opiekę skupioną na pacjencie, przestrzeganie praw pacjenta (takich jak prawo do świadomej zgody; prawo do uzyskania informacji dotyczących zdrowia pacjenta; prawo do wglądu we własną dokumentację medyczną; prawo do prywatności; prawo do składania skarg i otrzymania rekompensaty, prawo do wzmocnienia pozycji i udziału pacjenta (np. poprzez strategie w zakresie zarządzania obsługą klienta, strategie w zakresie edukacji pacjentów i aktywnego udziału pacjentów i ich rodzin w ramach zakładu opieki zdrowotnej)); (ii) zapewnić jasne i przejrzyste informacje o procedurach składania skarg oraz o środkach zaradczych i formach rekompensaty dostępnych zarówno dla pacjentów krajowych, jak i zagranicznych; (iii) zapewnić pacjentom możliwość wyrażenia opinii na temat opieki i zapewnić aktywną ocenę zadowolenia pacjenta z opieki; (iv) stosować przepisy z zakresu ochrony danych osobowych i zapewnić dostęp do dokumentacji medycznej i informacji klinicznych zgodnie z przepisami unijnymi dotyczącymi ochrony danych, a także z krajowymi środkami wykonawczymi, w szczególności z dyrektywą 95/46/WE; (v) zapewnić, by świadoma zgoda osoby, której dotyczą dane, była udzielana zgodnie z wymogami określonymi w art. 2 lit. e) niniejszej decyzji delegowanej, a zwłaszcza była udzielana dobrowolnie, jednoznacznie i wyraźnie przez osobę, której dane dotyczą, lub przez jej przedstawiciela ustawowego po uzyskaniu odpowiedniej informacji o celu, charakterze, znaczeniu i konsekwencjach użycia jej danych osobowych i danych dotyczących zdrowia w przypadku wymiany danych osobowych dotyczących zdrowia na podstawie niniejszej decyzji delegowanej oraz o jej prawach wynikających z odnośnych przepisów z zakresu ochrony danych. Udzieloną zgodę należy odpowiednio udokumentować; (vi) zapewnić przejrzystość, w tym dostęp do informacji o wynikach badań klinicznych, możliwościach leczenia oraz o zastosowanych normach jakościowych i normach bezpieczeństwa;
(2)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG w marcu 2004 r. przedsiębiorstwo Syngenta Crop Protection AG zwróciło się do Zjednoczonego Królestwa z wnioskiem o włączenie substancji czynnej pinoksaden do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. W decyzji Komisji 2005/459/WE (3) potwierdzono, że dokumentacja jest kompletna i że można ją uznać za zasadniczo spełniającą wymogi dotyczące danych i informacji określone w załącznikach II i III do tej dyrektywy.
(4)

Należy zatem dodać punkt wejścia we francuskim departamencie zamorskim Majotta do wykazu zatwierdzonych punktów wejścia w odniesieniu do określonych produktów pochodzenia zwierzęcego.
1)

artykuł 2 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 2 1. Bez uszczerbku dla ochrony i ciągłości funkcjonowania innych zastosowań w tym zakresie państwa członkowskie wyznaczą, a następnie udostępnią na zasadzie niewyłącznej zakres częstotliwości 3 400–3 800 MHz na potrzeby naziemnych sieci łączności elektronicznej, zgodnie z parametrami określonymi w załączniku. Ponadto państwa członkowskie nie muszą stosować parametrów określonych w załączniku w odniesieniu do praw użytkowania na potrzeby naziemnych sieci łączności elektronicznej w zakresie częstotliwości 3 400–3 800 MHz istniejących w dniu przyjęcia niniejszej decyzji, o ile wykonywanie tych praw nie wyklucza stosowania tego zakresu zgodnie z załącznikiem. 2. Państwa członkowskie dbają o to, by sieci, o których mowa w ust. 1, gwarantowały właściwą ochronę systemów działających w sąsiadujących pasmach. 3. Na obszarach geograficznych, na których koordynacja z państwami trzecimi wymaga odstępstwa od parametrów określonych w załączniku, państwa członkowskie są zwolnione z realizacji obowiązków wynikających z niniejszej decyzji. Państwa członkowskie podejmują wszelkie możliwe starania, aby uniknąć tego rodzaju odstępstw, o których informują Komisję wraz z podaniem obszarów geograficznych, których to dotyczy, i publikują odpowiednie informacje zgodnie z decyzją nr 676/2002/WE.”;
(2)

Z uwagi na to, że określenie wykazu państw trzecich i organizacji, z którymi Europol zawiera porozumienia, o którym mowa w art. 26 ust. 1 lit. a) decyzji 2009/371/WSiSW (zwanego dalej „wykazem”), związane jest ze stosunkami zewnętrznymi Unii i jej państw członkowskich, przepis ten przyznaje Radzie uprawnienia wykonawcze do określenia wykazu. Zgodnie z decyzjami 2009/371/WSiSW i 2009/935/WSiSW wykaz jest ustanowiony w załączniku do decyzji 2009/935/WSiSW.
1)

ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Minimalne wymogi Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej stosowane do papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami, określone w pkt 6.3 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14, odpowiadają stopniowi jakości kredytowej 2 w zharmonizowanej skali ratingowej Eurosystemu (»pojedyncze A«) (4). Wszystkie papiery wartościowe zabezpieczone aktywami muszą mieć co najmniej dwie oceny kredytowe na poziomie «pojedynczego A» przyznane emisji przez dowolną zaakceptowaną instytucję ECAI. (4) Rating na poziomie »pojedynczego A« oznacza rating na poziomie co najmniej »A3« w klasyfikacji Moody's, »A–« w klasyfikacji Fitch lub Standard & Poor's oraz »AL« w klasyfikacji DBRS.”;"
(2)

Okres obowiązywania tych środków został — decyzją Rady 2011/324/UE (6) — przedłużony do dnia 6 grudnia 2011 r., środki zostały zmienione, a okres ich obowiązywania — przedłużony do dnia 5 grudnia 2012 r. decyzją Rady 2011/808/UE (7), a wreszcie okres ten został przedłużony decyzją Rady 2012/749/UE (8) do chwili, gdy Rada stwierdzi — na podstawie wniosku Komisji — że na Madagaskarze odbyły się wiarygodne wybory i przywrócono ład konstytucyjny.
(1)

W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r. W dniu 26 listopada 2012 r. w związku z wygaśnięciem mandatu Charlesa PICQUÉGO, decyzją Rady 2012/736/UE (3) na członka do dnia 25 stycznia 2015 r. został mianowany Alain HUTCHINSON, natomiast Charles PICQUÉ został mianowany zastępcą członka. W dniu 28 stycznia 2013 r. w związku z wygaśnięciem mandatu Josa CHABERTA decyzją Rady 2013/68/EU (4) na członka do dnia 25 stycznia 2015 r. został mianowany Jean-Luc VANRAES.
(2)

Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował, by Albrecht CONZE został mianowany szefem misji EUCAP Sahel Mali na okres od dnia 26 maja 2014 r. do dnia 14 stycznia 2015 r.,
(2)

W decyzjach Komisji 2011/263/UE (4), 2011/264/UE (5), 2011/382/UE (6), 2011/383/UE (7), 2012/720/UE (8) i 2012/721/UE (9) ustanowiono kryteria ekologiczne przyznawania oznakowania ekologicznego UE detergentom do zmywarek do naczyń, detergentom pralniczym, detergentom do ręcznego zmywania naczyń, uniwersalnym środkom czyszczącym i środkom do czyszczenia urządzeń sanitarnych, detergentom przeznaczonym do automatycznych zmywarek do naczyń do zastosowań przemysłowych i instytucjonalnych oraz detergentom pralniczym do zastosowań przemysłowych i instytucjonalnych. W następstwie przyjęcia tych decyzji rozporządzenie (WE) nr 1272/2008 zostało zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 286/2011 (10). Zmiany rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 zaczęły obowiązywać w odniesieniu do substancji dnia 1 grudnia 2012 r., a w odniesieniu do mieszanin zaczną obowiązywać dnia 1 czerwca 2015 r. Rozporządzeniem (UE) nr 286/2011 dodano nowe kryteria klasyfikacji dotyczące długotrwałego zagrożenia dla środowiska wodnego w oparciu o dane dotyczące toksyczności przewlekłej dla środowiska wodnego i biodegradowalności. Na podstawie nowych kryteriów większość łatwo ulegających rozkładowi środków powierzchniowo czynnych stosowanych obecnie w detergentach i produktach czyszczących została sklasyfikowana w kategorii przewlekłej 3 (H412), a w niektórych przypadkach, w szczególności w odniesieniu do detergentów do ręcznego zmywania naczyń, w kategorii przewlekłej 2 (H411), a zatem ich stosowanie w produktach opatrzonych oznakowaniem ekologicznym UE jest zabronione. W związku z powyższym utrudnione jest ustanowienie kryteriów ekologicznych przyznawania oznakowania ekologicznego UE detergentom do zmywarek do naczyń, detergentom pralniczym, detergentom do ręcznego zmywania naczyń, uniwersalnym środkom czyszczącym i środkom do czyszczenia urządzeń sanitarnych, detergentom przeznaczonym do automatycznych zmywarek do naczyń do zastosowań przemysłowych i instytucjonalnych oraz detergentom pralniczym do zastosowań przemysłowych i instytucjonalnych, odpowiadających najlepszym 10–20 % detergentów i środków czyszczących na rynku pod względem ekologiczności w trakcie ich cyklu życia, ponieważ nie ma dowodów na dostępność alternatywnych środków powierzchniowo czynnych. Tekst dotyczący oceny i weryfikacji został zaktualizowany, aby dostarczyć wytyczne mające pomóc wnioskodawcom w udowodnieniu zgodności z nowymi wymogami.
15.

Bezpieczeństwo, ochrona i zarządzanie ryzykiem w ramach UKC Celem tego projektu jest wzmocnienie bezpieczeństwa i ochrony łańcucha dostaw w określonych obszarach w odniesieniu do wszystkich środków transportu, a zwłaszcza w odniesieniu do ładunków lotniczych, poprzez poprawienie jakości danych, usprawnienie zbierania danych, ich dostępności i wymiany. Poprawiona zostanie także pełna ocena ryzyka dzięki optymalizacji danych na temat ładunków lotniczych, które są dostępne organom celnym, oraz dzięki wymianie informacji na temat ryzyka. Spowoduje to wprowadzenie zmian w systemach, takich jak system kontroli importu czy wspólnotowy system zarządzania ryzykiem oraz przyczyni się do ich ewentualnej rozbudowy o nowe moduły.
(6)

Na podstawie dostępnych dowodów naukowych i epidemiologicznych na temat ewolucji OsHV-1μVar w Unii oraz do czasu opracowania nowej opinii naukowej EFSA należy przedłużyć okres ważności obecnie obowiązujących środków, w ramach których państwa członkowskie mogą stosować szczególne ograniczenia związane z tą chorobą. Okres ten powinien być ograniczony do dwóch kolejnych lat, czyli do dnia 30 kwietnia 2016 r.
(20)

Potencjalna wrażliwość danych SST powoduje, że w ramach SST należy rozwijać współpracę opartą na efektywności i zaufaniu, w tym w odniesieniu do tego, jak dane SST są przetwarzane i analizowane. Potencjalne wykorzystanie otwartego oprogramowania umożliwiającego upoważnionym dostawcom danych SST bezpieczny dostęp do kodu źródłowego w celu dokonywania zmian i poprawek w zakresie funkcjonowania powinno przyczynić się do tego celu.
(5)

Zgodnie z drugim ze wspomnianych warunków agencje ratingowe w państwie trzecim muszą podlegać prawnie wiążącym przepisom, które są równoważne do tych, o których mowa w art. 6–12 i załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1060/2009, z wyjątkiem art. 6a, 6b, 8a, 8b, 8c, 11a oraz załącznika I sekcja B pkt 3 lit. ba) i pkt 3a i 3b do tego rozporządzenia. Oceniając spełnienie tego warunku, należy zwrócić należytą uwagę na art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 462/2013 (2) w odniesieniu do daty stosowania niektórych przepisów rozporządzenia (WE) nr 1060/2009. W odniesieniu do ładu korporacyjnego ramy prawne i nadzorcze Brazylii wymagają od agencji ratingowych, jako część procedury rejestracji, aby posiadały one struktury ładu korporacyjnego z co najmniej dwoma dyrektorami, z których jeden musi być niezależny i odpowiedzialny za zapewnienie zgodności z przepisami. Ramy prawne i nadzorcze Brazylii, które wymagają obowiązkowej zgodności z kodeksem IOSCO, zobowiązują agencje ratingowe do posiadania odpowiednich rozwiązań dotyczących zarządzania w sytuacjach konfliktu interesów. W kodeksie postępowania agencji ratingowej musi zostać określone przyjęcie mechanizmów w celu wskazywania i wyeliminowania sytuacji obejmujących konflikty interesów, zarządzania nimi oraz ich ujawniania. Brazylijskie ramy zawierają również szczegółowe przepisy dotyczące outsourcingu, prowadzenia rejestrów i poufności. Agencje ratingowe są również zobowiązane do ustanowienia komórki ds. przeglądu metod ratingowych, a brazylijskie ramy zawierają szeroki zakres wymogów dotyczących ujawniania w odniesieniu do ratingów i działalności ratingowej, na przykład wymóg dystrybucji w odpowiednim czasie decyzji dotyczących ratingów, publikacji dokumentu opartego na historycznych wynikach ratingów oraz upublicznienia rocznego sprawozdania, w tym informacji na temat działalności agencji. Ramy prawne i nadzorcze Brazylii powinny zatem prowadzić do osiągnięcia tych samych celów co rozporządzenie (WE) nr 1060/2009 w odniesieniu do zarządzania konfliktami interesów, procesów i procedur organizacyjnych, którymi musi dysponować agencja ratingowa, jakości ratingów i metod ich tworzenia, ujawniania ratingów oraz powszechnego i okresowego ujawniania informacji na temat działalności w zakresie ratingu. Powinny one zatem zapewniać równoważne zabezpieczenia, jeśli chodzi o uczciwość, przejrzystość, prawidłowe zarządzanie agencjami ratingowymi oraz wiarygodność ich działalności w zakresie ratingu.
(5)

Zgodnie z drugim ze wspomnianych warunków agencje ratingowe w państwie trzecim muszą podlegać prawnie wiążącym przepisom, które są równoważne do tych, o których mowa w art. 6–12 i załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1060/2009, z wyjątkiem art. 6a, 6b, 8a, 8b, 8c, 11a oraz załącznika I sekcja B pkt 3 lit. ba) i pkt 3a i 3b do tego rozporządzenia. Oceniając spełnienie tego warunku, należy zwrócić należytą uwagę na art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 462/2013 (2) w odniesieniu do daty stosowania niektórych przepisów rozporządzenia (WE) nr 1060/2009. Argentyńskie ramy prawne i nadzorcze wymagają, aby agencjami ratingowymi kierowały zarządy odpowiedzialne za zapewnienie należytego i ostrożnego zarządzania tymi agencjami ratingowymi, a także aby działalność ratingowa była prowadzona w sposób niezależny oraz aby konflikty interesów były odpowiednio wykrywane, zarządzane, ujawniane i eliminowane. W tym celu agencje ratingowe muszą przyjąć odpowiednie i skuteczne rozwiązania organizacyjne i administracyjne, a także dostarczać i przechowywać informacje na temat rzeczywistych i potencjalnych konfliktów interesów odnoszących się do członków komitetu ratingowego, członków zarządu, kierownictwa i pracowników za pośrednictwem głównego kanału przekazywania informacji finansowych („Autopista de la informacion Financiera”). Agencje ratingowe muszą ustanowić i utrzymywać stałą i skuteczną komórkę ds. zapewnienia zgodności z przepisami, która działa niezależnie i podlega bezpośrednio zarządowi. W odniesieniu do procesów i procedur organizacyjnych argentyńskie ramy prawne i nadzorcze zawierają szczegółowe zasady dotyczące outsourcingu, prowadzenia rejestrów i poufności. Od agencji ratingowych wymaga się dokonywania przeglądu metod, modeli i kluczowych założeń ratingowych co najmniej raz w roku, a także monitorowania i przeglądu ratingów co najmniej cztery razy w roku. Argentyńskie ramy prawne przewidują szereg wymogów dotyczących ujawniania informacji w odniesieniu do ratingów i działalności ratingowej, takich jak obowiązkowe stosowanie kategorii ratingu, wymóg publikowania ratingów natychmiast po obradach komitetu ratingowego oraz przekazywania wszystkich ratingów oraz sprawozdań z rankingów do publikacji na stronie internetowej CNV za pośrednictwem wspomnianego wyżej głównego kanału przekazywania informacji finansowych. Argentyńskie ramy prawne i nadzorcze powinny zatem prowadzić do osiągnięcia tych samych celów co rozporządzenie (WE) nr 1060/2009 w odniesieniu do zarządzania konfliktami interesów, procesów i procedur organizacyjnych, którymi musi dysponować agencja ratingowa, jakości ratingów i metod ich tworzenia, ujawniania ratingów oraz powszechnego i okresowego ujawniania informacji na temat działalności w zakresie ratingu. Zapewniają one zatem równoważne zabezpieczenia, jeśli chodzi o uczciwość, przejrzystość, prawidłowe zarządzanie agencjami ratingowymi oraz wiarygodność ich działalności w zakresie ratingu.
(5)

Zgodnie z drugim ze wspomnianych warunków agencje ratingowe w państwie trzecim muszą podlegać prawnie wiążącym przepisom, które są równoważne do tych, o których mowa w art. 6–12 i załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1060/2009, z wyjątkiem art. 6a, 6b, 8a, 8b, 8c, 11a oraz załącznika I sekcja B pkt 3 lit. ba) i pkt 3a i 3b do tego rozporządzenia. Oceniając spełnienie tego warunku, należy zwrócić należytą uwagę na art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 462/2013 (2) w odniesieniu do daty stosowania niektórych przepisów rozporządzenia (WE) nr 1060/2009. Meksykańskie ramy prawne w odniesieniu do ładu korporacyjnego zobowiązują agencje ratingowe do posiadania zarządu składającego się z maksymalnie 21 członków, spośród których co najmniej 25 % musi spełniać wymogi niezależności. Niezależni dyrektorzy są między innymi odpowiedzialni za opracowanie polityki ratingowej oraz metod, skuteczność systemu kontroli wewnętrznej oraz monitorowanie procesów pod względem zgodności i ładu korporacyjnego. Konflikty interesów muszą być wykrywane i eliminowane oraz, w stosownych przypadkach, należy informować pracownika odpowiadającego za kwestie zgodności z przepisami o wszelkich potencjalnych konfliktach interesów, które mogłyby wpłynąć na ratingi. W przypadku wykrycia przez agencję ratingową konfliktów interesów, które mogłyby mieć wpływ na jej ratingi, musi ona powstrzymać się od świadczenia usług. Meksykańskie ramy prawne zawierają obszerne wymogi organizacyjne dotyczące prowadzenia rejestrów i poufności oraz stanowią, że agencje ratingowe ponoszą pełną odpowiedzialność za wszelkie czynności zlecane na zasadzie outsourcingu. Podmioty świadczące agencjom ratingowym usługi outsourcingowe również podlegają nadzorowi CNBV. Agencje ratingowe są zobowiązane do ustanowienia formalnej komórki ds. przeglądu metod i modeli ratingowych, ponadto meksykańskie ramy prawne zawierają szeroki zakres wymogów dotyczących ujawniania informacji w odniesieniu do ratingów i działalności w zakresie ratingu. Ramy prawne i nadzorcze Meksyku powinny zatem prowadzić do osiągnięcia tych samych celów co rozporządzenie (WE) nr 1060/2009 w odniesieniu do zarządzania konfliktami interesów, procesów i procedur organizacyjnych, którymi musi dysponować agencja ratingowa, jakości ratingów i metod ich tworzenia, ujawniania ratingów oraz powszechnego i okresowego ujawniania informacji na temat działalności w zakresie ratingu. Zapewniają one zatem równoważne zabezpieczenia, jeśli chodzi o uczciwość, przejrzystość, prawidłowe zarządzanie agencjami ratingowymi oraz wiarygodność ich działalności w zakresie ratingu kredytowego.
3)

w załączniku I dodaje się następujące pozycje do tabeli: 1 2 3 4 5 6 7 „Lathyrus cicera 80 95 1,0 (c) (d) (e) 25 1 000 Medicago doliata 70 98 2,0 (c) (d) (e) 10 100 Trifolium isthmocarpum 70 (w tym nasiona twarde) 98 1,0 (c) (d) (e) 10 100”
(70)

Filipiny przyjęły w 2012 r. „Rozporządzenie w sprawie rybołówstwa nr 241 dotyczące przepisów i wdrożenia systemu monitorowania statków na pełnym morzu”. Na mocy rozporządzenia wymaga się, aby VMS był stosowany wobec wszystkich licencjonowanych statków pod banderą Filipin upoważnionych przez BFAR do prowadzenia działań na pełnym morzu, jak również do tych statków rybackich, które korzystają z prawa dostępu do połowów w wyłącznych strefach ekonomicznych innych państw. Jak przewidziano w rozporządzeniu, wymogi dotyczące VMS będą najpierw stosowane w odniesieniu do wszystkich statków pod banderą Filipin upoważnionych do prowadzenia połowów tuńczyka na pełnym morzu lub korzystających z prawa dostępu do połowów w wyłącznych strefach ekonomicznych innych państw. Następnie określony zostanie harmonogram zastosowania VMS w odniesieniu do innych statków rybackich prowadzących działalność we wszystkich innych strefach połowowych i stosowanych tam narzędzi połowowych, co zostanie przeprowadzone po konsultacjach z zainteresowanymi stronami, chyba że inne przepisy i istniejące rozporządzenia stanowią inaczej. Do tej pory ustalone fakty pokazują, że pomimo istniejących przepisów Filipiny jedynie częściowo wypełniły zobowiązania dotyczące VMS.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 175/38

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 12 czerwca 2014 r.

zmieniająca decyzję wykonawczą 2012/138/UE w odniesieniu do warunków dotyczących wprowadzania do Unii i przemieszczania przez jej terytorium określonych roślin, mających na celu zapobieżenie wprowadzeniu do Unii i rozprzestrzenieniu się w Unii organizmu Anoplophora chinensis (Forster)

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 3798)

(2014/356/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (1), w szczególności jej artykuł 16 ust. 3 zdanie czwarte,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Decyzją wykonawczą Komisji 2012/138/UE (2) zezwolono na wprowadzanie do Unii roślin, które były uprawiane przez okres co najmniej dwóch lat przed wywozem w miejscu produkcji określonym jako wolne od organizmu Anoplophora chinensis (Forster) (zwanego dalej: „przedmiotowym organizmem”).

(2) Z informacji dostarczonych przez Chiny wynika, że rośliny młodsze niż dwa lata, które były stale uprawiane w miejscu produkcji określonym jako wolne od przedmiotowego organizmu, ale nieznajdującym się w obszarze wolnym od agrofaga, nie stwarzają dodatkowego ryzyka wprowadzenia tego organizmu. Należy zatem zezwolić również na przywóz takich roślin.

(3) Należy ponadto zezwolić na wprowadzanie takich roślin z innych państw trzecich oraz na ich przemieszczanie w Unii.

(4) Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do decyzji wykonawczej 2012/138/UE.

(5) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku I do decyzji wykonawczej 2012/138/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 czerwca 2014 r. W imieniu Komisji Tonio BORG Członek Komisji

(1) Dz.U. L 169 z 10.7.2000, s. 1.

(2) Decyzja wykonawcza Komisji 2012/138/UE z dnia 1 marca 2012 r. w sprawie środków nadzwyczajnych zapobiegających wprowadzaniu do Unii i rozprzestrzenianiu się w Unii organizmu Anoplophora chinensis (Forster) (Dz.U. L 64 z 3.3.2012, s. 38).
(1)

W dyrektywie 96/23/WE ustanowiono środki monitorowania substancji i grup pozostałości wymienionych w załączniku I do tej dyrektywy. W dyrektywie tej ustanowiono wymóg, by państwa trzecie, z których państwom członkowskim wolno przywozić zwierzęta i produkty zwierzęce objęte tą dyrektywą, przedkładały plan monitorowania pozostałości zawierający wymagane gwarancje. Plan taki powinien obejmować przynajmniej grupy pozostałości oraz substancje wymienione we wspomnianym załączniku I.