ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1)

artykuł 3 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 3 Przestępstwa związane z działalnością terrorystyczną 1. Do celów niniejszej decyzji ramowej: a) »publiczne nawoływanie do popełniania przestępstw terrorystycznych« oznacza rozpowszechnianie lub inną formę udostępniania publicznego przekazu w celu podżegania do popełnienia jednego z przestępstw wymienionych w art. 1 ust. 1 lit. a)–h), jeżeli takie postępowanie, niezależnie od tego, czy stanowi ono bezpośrednie nakłanianie do popełnienia przestępstw terrorystycznych, powoduje zagrożenie popełnienia co najmniej jednego spośród tych przestępstw; b) »rekrutacja na potrzeby terroryzmu« oznacza nakłanianie innej osoby do popełnienia jednego z przestępstw wymienionych w art. 1 ust. 1 lit. a)–h) lub w art. 2 ust. 2; c) »szkolenie terrorystyczne« oznacza prowadzenie instruktażu w zakresie wytwarzania lub stosowania materiałów wybuchowych, broni palnej lub innych rodzajów broni lub szkodliwych bądź niebezpiecznych substancji lub instruktażu w zakresie innych konkretnych metod lub technik do celów popełnienia jednego z przestępstw wymienionych w art. 1 ust. 1 lit. a)–h), ze świadomością, że przekazywane umiejętności mają posłużyć do tych celów. 2. Każde państwo członkowskie stosuje niezbędne środki w celu zapewnienia, by do przestępstw związanych z działalnością terrorystyczną zaliczały się następujące czyny umyślne: a) publiczne nawoływanie do popełniania przestępstw terrorystycznych; b) rekrutacja na potrzeby terroryzmu; c) szkolenie terrorystyczne; d) kwalifikowany typ kradzieży dokonanej z zamiarem popełnienia jednego z przestępstw wymienionych w art. 1 ust. 1; e) wymuszenie dokonane z zamiarem popełnienia jednego z przestępstw wymienionych w art. 1 ust. 1; f) sporządzanie fałszywych dokumentów urzędowych dokonane z zamiarem popełnienia jednego z przestępstw wymienionych w art. 1 ust. 1 lit. a)–h) oraz w art. 2 ust. 2 lit. b). 3. Czyn określony w ust. 2 podlega karze niezależnie od tego, czy przestępstwo terrorystyczne zostało faktycznie popełnione.”;
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 922/72

z dnia 2 maja 1972 r.

ustanawiające ogólne zasady przyznawania pomocy w odniesieniu do jedwabników na rok hodowlany 1972/1973

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 845/72 [1] z dnia 24 kwietnia 1972 r. w sprawie specjalnych środków w celu wsparcia hodowli jedwabników, w szczególności jego art. 2 ust. 4,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł 2 rozporządzenia (EWG) nr 845/72 stanowi, że pomoc ma być przyznawana w odniesieniu do jedwabników hodowanych wewnątrz Wspólnoty oraz że należy przyjąć ogólne zasady stosowania przewidziane w tym artykule;

w celu uproszczenia stosowania systemu pomocy w każdym Państwie Członkowskim pomoc należy przyznawać wyłącznie w odniesieniu do jedwabników hodowanych na terytorium tego państwa;

w celu zapewnienia właściwego funkcjonowania tego systemu niezbędne jest określenie tego, kto jest uprawniony do uzyskania pomocy oraz uściślenie niektórych wymagań dotyczących przyznawania pomocy;

niezbędne jest wprowadzenie systemu kontroli administracyjnej zapewniającego, że pomoc przyznawana jest tylko w odniesieniu do kwalifikujących się produktów;

w celu zapewnienia jednolitego stosowania tego systemu należy wskazać szczegółowe zasady obliczania pomocy;

niniejsze rozporządzenie powinno obowiązywać tylko przez okres, który umożliwi ocenę jego skuteczności,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W przypadku roku hodowlanego 1972/73 ogólne zasady ustanowione w następujących artykułach stosuje się przy przyznawaniu w odniesieniu do jedwabników hodowanych we Wspólnocie pomocy ustanowionej na mocy art. 2 rozporządzenia (EWG) nr 845/72.

Artykuł 2

1. Państwo Członkowskie, na wniosek hodowcy, przyznaje pomoc w odniesieniu do jedwabników hodowanych na jego terytorium.

2. Upoważnia się Państwa Członkowskie do przyznawania pomocy wyłącznie hodowcom, którzy otrzymali swoje pudełka z jajami od zatwierdzonych organów i którzy, po pomyślnym zakończeniu hodowli, dostarczyli zatwierdzonym organom wyprodukowane kokony.

3. Hodowlę jedwabników uznaje się za pomyślnie zakończoną, jeżeli została wyprodukowana minimalna liczba kokonów z użytych pudełek z jajami; ta minimalna liczba pozostaje jeszcze do określenia.

Artykuł 3

Państwa Członkowskie produkujące jedwabniki wprowadzają kontrolę administracyjną dla zapewnienia, że produkt, w związku z którym wnioskuje się o pomoc, spełnia wymagania dotyczące przyznawania pomocy.

Artykuł 4

Kwotę pomocy oblicza się za pudełko z jajami jedwabników.

Artykuł 5

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 2 maja 1972 r.

W imieniu Rady

G. Thorn

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 100 z 27.4.1972, str. 1.

--------------------------------------------------
Dziennik Urzędowy L 368 , 28/12/1982 P. 0027 - 0028

Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 4 Tom 1 P. 0063

Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 04 Tom 2 P. 0042

Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 4 Tom 1 P. 0063

Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 04 Tom 2 P. 0042



Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3510/82 z dnia 23 grudnia 1982 r. ustalające współczynniki przeliczeniowe mające zastosowanie do tuńczyka KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3796/81 z dnia 29 grudnia 1981 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku produktów rybołówstwa [1], w szczególności jego art. 17 ust. 6, a także mając na uwadze, co następuje: wspólnotowa cena producenta jest ustalana corocznie w odniesieniu do tuńczyka przeznaczonego dla przemysłu przetwórczego; należy również ustalić współczynniki przeliczeniowe mające zastosowanie do różnych gatunków, rozmiarów i postaci tuńczyka; środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Produktów Rybołówstwa, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 Współczynniki przeliczeniowe mające zastosowanie do różnych gatunków, rozmiarów i postaci tuńczyka wymienione są w Załączniku do niniejszego rozporządzenia. Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1983 r. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 23 grudnia 1982 r. W imieniu Komisji Giorgios Contogeorgis Członek Komisji [1] Dz.U. L 379 z 31.12.1981, str. 1. -------------------------------------------------- ZAŁĄCZNIK I. Współczynniki przeliczeniowe mające zastosowanie do różnych gatunków tuńczyka Gatunki | Współczynnik przeliczeniowy | A.Tuńczyk żółtopłetwy (Thunnus albacares) —ważący więcej niż 10 kg każdy | 1 | —ważący nie więcej niż 10 kg każdy | 0,91 | B.Tuńczyk długopłetwy (Thunnus alalunga) —ważący więcej niż 10 kg każdy | 1,14 | —ważący nie więcej niż 10 kg każdy | 1,45 | C.Pozostałe gatunki | 0,64 | II. Współczynniki przeliczeniowe, w zależności od postaci mające zastosowanie do każdego z gatunków określonych w części I Postać | Współczynnik przeliczeniowy | A.Całe | 1 | B.Wypatroszone bez skrzeli | 1,14 | C.Pozostałe | 1,24 | --------------------------------------------------
Rozporządzenie Komisji (EWG) NR 632/83

z dnia 16 marca 1983 r.

zmieniające po raz dwunasty rozporządzenie (EWG) nr 2730/81 ustalające wykaz agencji w państwach trzecich przywozu uprawnionych do ogłaszania przetargów w sektorze mleka i przetworów mlecznych

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 804/68 z dnia 27 czerwca 1968 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1183/82 [2], w szczególności jego art. 13 ust. 3 i art. 17 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2730/81 [3], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 3526/82 [4], ustanowiło wykaz agencji w państwach trzecich przywozu uprawnionych do ogłaszania przetargów w sektorze mleka i przetworów mlecznych;

w świetle najnowszych informacji dostępnych Komisji w sprawie praktyk handlowych przestrzeganych przez zainteresowane państwa przywozu oraz mając na uwadze urzędowy charakter przedmiotowych agencji, rozporządzenie to powinno być zmienione;

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Na wykazie organizacji ogłaszających przetargi, zamieszczonym w Załączniku do rozporządzenia (EWG) nr 2730/81, drugą organizację państwa przywozu, Syrii: "Saydlia ou établissements publics (Phormex)", zastępuje się organizacją:

"General Organization for the Trade of Pharmaceutical Products (Saydalaya),

Hamadani St,

PO Box 3052,

Damascus."

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 marca 1983 r.

W imieniu Komisji

Poul Dalsager

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 148 z 28.6.1968, str. 13.

[2] Dz.U. L 140 z 20.5.1982, str. 1.

[3] Dz.U. L 272 z 26.9.1981, str. 25.

[4] Dz.U. L 369 z 29.12.1982, str. 25.

--------------------------------------------------
Rozporządzenie Komisji (EWG) NR 1087/83

z dnia 4 maja 1983 r.

w sprawie klasyfikacji towarów pod podpozycją 22.02 A Wspólnej Taryfy Celnej

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 97/69 z dnia 16 stycznia 1969 r. w sprawie środków, jakie należy podjąć w celu jednolitego stosowania nomenklatury Wspólnej Taryfy Celnej [1], ostatnio zmienione Aktem Przystąpienia Grecji, w szczególności jego art. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

w celu zapewnienia jednolitego stosowania nomenklatury Wspólnej Taryfy Celnej, należy przyjąć przepisy dotyczące klasyfikacji taryfowej niektórych napojów, czasami nazywanych "piwami bezalkoholowymi", które uzyskuje się w drodze fermentacji brzeczki słodu z dodatkiem chmielu, o objętościowej mocy alkoholu nie przekraczającej 0,5 % obj.;

pozycja 22.02 Wspólnej Taryfy Celnej, załączonej do rozporządzenia Rady (EWG) nr 950/68 [2], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 859/83 [3], odnosi się do napojów bezalkoholowych, a pozycja 22.03 odnosi się do piwa;

ze względu na niską objętościową moc alkoholu, nieprzekraczającą 0,5 % obj., takie produkty nie mogą być uznane za piwo objęte pozycją 22.03;

dlatego wymienione produkty należy sklasyfikować jako napoje bezalkoholowe w pozycji 22.02; w ramach tej pozycji należy wybrać podpozycję 22.02 A;

wobec braku pozytywnej opinii Komitetu ds. Nomenklatury Wspólnej Taryfy Celnej, Komisja zaproponowała Radzie przyjęcie przepisów, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 97/69;

Rada nie podjęła działań w terminie trzech miesięcy od przedłożenia jej wniosku i dlatego właściwe jest przyjęcie przez Komisję zaproponowanych przepisów zgodnie z wymienioną wyżej procedurą przewidzianą w rozporządzeniu (EWG) nr 97/69,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Napoje uzyskiwane w drodze fermentacji brzeczki słodu z dodatkiem chmielu o objętościowej mocy alkoholu nieprzekraczającej 0,5 % obj., czasami nazywane "piwami bezalkoholowymi", zostają sklasyfikowane we Wspólnej Taryfie Celnej w następującej podpozycji:

22.02 Lemoniada, aromatyzowane wody mineralne i aromatyzowane wody gazowane, oraz inne napoje bezalkoholowe, z wyłączeniem soków owocowych i warzywnych objętych pozycją 20.07:

A. Niezawierające mleka lub tłuszczu z mleka.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego pierwszego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich

Sporządzono w Brukseli, dnia 4 maja 1983 r.

W imieniu Komisji

Karl-Heinz Narjes

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 14 z 21.1.1969, str. 1.

[2] Dz.U. L 172 z 22.7.1968, str. 1.

[3] Dz.U. L 95 z 14.4.1983, str. 11.

--------------------------------------------------
Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2006/84

z dnia 9 lipca 1984 r.

przewidujące bezpośrednią współpracę między organami Państw Członkowskich Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej właściwymi do zwalczania nadużyć finansowych a właściwymi organami Konfederacji Szwajcarskiej

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/79 z dnia 5 lutego 1979 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1595/83 [2], w szczególności jego art. 64 ust. 2,

uwzględniając zalecenie Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

w celu umożliwienia podjęcia bardziej skutecznych działań mających na celu zapobieganie nadużyciom finansowym w sektorze wina, art. 64 ust. 1 akapit czwarty rozporządzenia (EWG) nr 337/79 przewiduje bezpośrednią współpracę odpowiednich organów Państw Członkowskich między sobą oraz między tymi organami a właściwymi organami państw trzecich, po zawarciu przez nie Porozumienia lub dokonaniu uzgodnień ze Wspólnotą; mając na względzie ten cel, Wspólnota w 1982 r. nawiązała kontakt z władzami szwajcarskimi, które zgodziły się na wprowadzenie takiej współpracy na podstawie wzajemnych zobowiązań podejmowanych w formie wymiany listów;

konieczne jest wyrażenie zgody na zobowiązania, które zostaną podjęte w imieniu Wspólnoty,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wyraża się zgodę na wymianę listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską ustanawiającą bezpośrednią współpracę między organami Państw Członkowskich Wspólnoty właściwymi do zwalczania nadużyć finansowych a właściwymi organami Konfederacji Szwajcarskiej.

Tekst wymienianych listów załącza się do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady zostaje upoważniony do wyznaczenia osoby uprawnionej do podpisania Porozumienia w formie wymiany listów w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 9 lipca 1984 r.

W imieniu Rady

A. Dukes

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 54 z 5.3.1979, str. 1.

[2] Dz.U. L 163 z 22.6.1983, str. 48.

--------------------------------------------------
Rozporządzenie Rady (EWWIS, EWG, Euratom) nr 3519/85

z dnia 12 grudnia 1985 r.

zmieniające rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 260/68 ustanawiające warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Jedną Radę i Jedną Komisję Wspólnot Europejskich,

uwzględniając protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 13,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],

a także mając na uwadze, co następuje:

rozporządzenie Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 260/68 [2], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2151/82 [3], należy zmienić w celu uwzględnienia następujących rozporządzeń:

- rozporządzenia Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1679/85 z dnia 19 czerwca 1985 r., wprowadzającego specjalne i tymczasowe środki dotyczące zakończenia służby przez niektórych urzędników w naukowych i technicznych działach Wspólnot Europejskich [4],

- rozporządzenia Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2799/85 z dnia 27 września 1985 r., zmieniającego regulamin pracowniczy urzędników oraz warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich [5],

- rozporządzenia Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 3518/85 z dnia 12 grudnia 1985 r., wprowadzającego specjalne środki w sprawie rozwiązania umów o pracę z urzędnikami Wspólnot Europejskich w związku z przystąpieniem Hiszpanii i Portugalii [6],

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

- "upoważnieni do odprawy z tytułu rozwiązania umowy o pracę na mocy art. 3 rozporządzenia (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1679/85,

- upoważnieni do zasiłku dla bezrobotnych na mocy art. 28a warunków zatrudnienia innych pracowników, wynikającego z art. 33 rozporządzenia (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2799/85,

- upoważnieni do odprawy z tytułu rozwiązania umowy o pracę na mocy art. 4 rozporządzenia (EWWiS, EWG, Euratom) nr 3518/85."

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się z dniem wejścia w życie odpowiednich rozporządzeń określonych w art. 1.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 12 grudnia 1985 r.

W imieniu Rady

R. Goebbels

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 229 z 9.9.1985, str. 97.

[2] Dz.U. L 56 z 4.3.1968, str. 8.

[3] Dz.U. L 228 z 4.8.1982, str. 4.

[4] Dz.U. L 162 z 21.6.1985, str. 1.

[5] Dz.U. L 265 z 8.10.1985, str. 1.

[6] Dz.U. L 335 z 13.12.1985, str. 56.

--------------------------------------------------
Rozporządzenie Rady (EWG) NR 3795/85

z dnia 20 grudnia 1985 r.

zmieniające, w związku z przystąpieniem Hiszpanii i Portugalii, rozporządzenie (EWG) nr 1674/72 ustanawiające ogólne zasady przyznawania i finansowania pomocy w odniesieniu do materiału siewnego

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Hiszpanii i Portugalii, w szczególności jego art. 396,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

w związku z przystąpieniem Hiszpanii i Portugalii należy zgodnie z art. 396 Aktu Przystąpienia zmienić rozporządzenie (EWG) nr 1674/72 [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1659/81 [2];

na podstawie art. 2 ust. 3 Traktatu o Przystąpieniu Hiszpanii i Portugalii instytucje Wspólnot mogą przed przystąpieniem przyjmować środki określone w art. 396 Aktu Przystąpienia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1674/72 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

"3. W okresie obowiązywania odstępstw określonych w art. 344 ust. 1 Aktu Przystąpienia pomoc jest również przyznawana w odniesieniu do elitarnego i kwalifikowanego materiału siewnego wyprodukowanego w Portugalii, którego dotyczą decyzje podejmowane na mocy art. 344 ust. 3 tego Aktu."

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 marca 1986 r. pod warunkiem wejścia w życie Traktatu o Przystąpieniu Hiszpanii i Portugalii.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 grudnia 1985 r.

W imieniu Rady

R. Steichen

Przewodniczący

[1] Dz.U L 177 z 4.8.1972, str. 1.

[2] Dz.U. L 166 z 24.6.1981, str. 1.

--------------------------------------------------
Rozporządzenie Komisji (EWG) NR 2651/85

z dnia 19 września 1985 r.

zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2248/85 w odniesieniu do świadectwa wymaganego do celów wywożenia niektórych serów do Stanów Zjednoczonych Ameryki

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2931/79 z dnia 20 grudnia 1979 r. w sprawie przyznawania pomocy w wywozie produktów rolnych mogących korzystać ze szczególnych regulacji przywozowych w państwach trzecich [1], w szczególności jego art. 1 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2248/85 z dnia 25 lipca 1985 r. w sprawie szczegółowych zasad dotyczących pomocy administracyjnej dla wywozu sera Ementaler objętego ograniczeniami kontyngentowymi, które kwalifikują się do specjalnego traktowania przy przywozie do Stanów Zjednoczonych Ameryki [2], wprowadzono świadectwo wywozowe na ser Ementaler w celu wzmocnienia współpracy administracyjnej ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki i zapewnienia pełnego wykorzystania kontyngentów;

amerykańskie organy celne klasyfikują produkty, które kwalifikują się do specjalnego traktowania w przypadku przywozu, w pozycji "950.10 B Ser szwajcarski lub Ementaler z dziurami"; należy zatem odpowiednio dostosować świadectwo wymienione w Załączniku do rozporządzenia (EWG) nr 2248/85;

Komitet ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (EWG) nr 2248/85 wprowadza się następujące zmiany:

1) W tytule rozporządzenia wyrazy "ser Ementaler" zastępuje się wyrazami "niektóre sery".

2) Artykuł 1 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 1

W celu wywiezienia do Stanów Zjednoczonych Ameryki (włącznie z Puerto Rico i Hawajami) serów wymienionych w załączniku I, które są klasyfikowane w podpozycji 117.60.25 Planu Taryfowego Stanów Zjednoczonych i podlegają ograniczeniom ilościowym, właściwy organ eksportującego Państwa Członkowskiego wydaje na wniosek eksportera świadectwo zgodne z wzorem w załączniku II."

3) W art. 4 skreśla się wyraz "Ementaler".

4) W art. 5 skreśla się wyraz "Ementaler".

5) Dodaje się załącznik I w brzmieniu:

ZAŁĄCZNIK I

Wykaz rodzajów serów określonych w art. 1

Podpozycja | Rodzaj sera |

ex 04.04 A | Ementaler |

ex 04.04 E I b) 2 | Maasdam |

Samsoe |

Svenbo |

6) Załącznik otrzymuje oznaczenie II, a wyrazy

"Świadectwo dotyczące wywozu sera Ementaler do Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej"

zastępuje się wyrazami:

"Świadectwo dotyczące wywozu sera szwajcarskiego lub Ementalera z dziurami do Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej"

Artykuł 2

Ninijsze rozporządzenie wchodzi w ż dwudziestego pierwsezgo dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w calości i jest bezpośerdenio stosowane we wsystkich Panstwach Czlonkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 19 września 1985 r.

W imieniu Komisji

Frans Andriessen

Wiceprzewodniczący

[1] Dz.U. L 334 z 28.12.1979, str. 8.

[2] Dz.U. L 210 z 7.8.1985, str. 9.

--------------------------------------------------