ZAŁĄCZNIK

SPIS TREŚCI

1. CZĘŚĆ I: KONWENCJA DOTYCZĄCA INSTRUKCJI FORMUŁOWANIA KOMUNIKATÓW 3

1.1 Wstęp 3

1.2. Struktura komunikatu UN/EDIFACT 4

1.3. Wprowadzenie do rodzajów komunikatów 4

1.3.1. ERINOT 4

1.3.2. PAXLST 5

1.3.3. ERIRSP 5

1.3.4. BERMAN 5

2. CZĘŚĆ II: KODY I SYGNATURY 5

2.1. Wstęp 5

2.2. Definicje 5

2.3. Kategorie i opisy kodów 7

2.3.1. Rodzaj statku i konwoju (zalecenie ONZ nr 28) 8

2.3.2. Numer identyfikacyjny statku IMO (numer IMO) 9

2.3.3. Niepowtarzalny europejski numer identyfikacyjny statku (ENI) 10

2.3.4. Zharmonizowany system oznaczania i kodowania towarów (HS) obejmujący Nomenklaturę scaloną 12

2.3.5. Standardowa klasyfikacja towarów na potrzeby statystyki transportu (NST) 13

2.3.6. Międzynarodowy morski kodeks towarów niebezpiecznych (IMDG) 14

2.3.7. Umowa dotycząca przewozu towarów niebezpiecznych (ADN) 15

2.3.8. Kod państwa wg ONZ 17

2.3.9. Kod lokalizacji wg ONZ (UN/LOCODE) 19

2.3.10. Kod odcinka szlaku żeglownego 20

2.3.11. Kod terminalu 21

2.3.12. Kod określający rozmiar i rodzaj kontenera 23

2.3.13. Kod identyfikacyjny kontenera 24

2.3.14. Rodzaj opakowania 25

2.3.15. Instrukcje dotyczące obsługi 26

2.3.16. Cel zawinięcia do portu 27

2.3.17. Rodzaj ładunku 29

2.4. Kody lokalizacji 30

2.5. Wykaz skrótów 30

Dodatki: Instrukcje formułowania komunikatów

Dodatek 1

Zgłoszenie towarów (niebezpiecznych) (IFTDGN) – ERINOT 33

1. CZĘŚĆ I: KONWENCJA DOTYCZĄCA INSTRUKCJI FORMUŁOWANIA KOMUNIKATÓW

1.1 Wstęp

Niniejsze specyfikacje techniczne określają strukturę czterech komunikatów elektronicznego raportowania statków w żegludze śródlądowej, opartych na strukturze komunikatów zgodnie z zasadami Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczącymi elektronicznej wymiany danych w administracji, handlu i transporcie (UN/EDIFACT) (1) i w miarę potrzeb dostosowanych do celów żeglugi śródlądowej.

Jeżeli prawo krajowe lub międzynarodowe wymaga elektronicznego raportowania statków w żegludze śródlądowej, stosuje się niniejsze specyfikacje techniczne.

W dodatkach (Instrukcje formułowania komunikatów) określono dokładne zastosowanie komunikatów, elementów danych i kodów, aby zapewnić powszechną zrozumiałość i stosowanie powyższych komunikatów.

Są to następujące komunikaty:

1. zgłoszenie towarów (niebezpiecznych) (IFTDGN) – ERINOT;

2. lista pasażerów i załogi (PAXLST);

3. komunikat ERINOT z odpowiedzią i potwierdzeniem odbioru (APERAK) – ERIRSP;

4. komunikat dotyczący postoju w porcie (BERMAN).

Na potrzeby wymiany informacji oprócz standardów UN/EDIFACT można stosować technologię XML.

1.2. Struktura komunikatu UN/EDIFACT

Podstawą struktury komunikatu jest norma ISO 9735.

Komunikaty UN/EDIFACT składają się z segmentów. Strukturę komunikatu przedstawiono na schemacie rozgałęzionym wskazującym pozycję i wzajemne powiązania segmentów i grup segmentów.

Dla poszczególnych segmentów określono elementy danych: niektóre elementy danych łączy się ze sobą, aby utworzyć dane złożone. Segment i element danych w ramach segmentu są albo obowiązkowe (M), albo warunkowe (C). Obowiązkowe segmenty i/lub elementy danych zawierają dane istotne dla aplikacji odbiorczej i muszą być wypełnione ważnymi danymi.

Każdy komunikat zaczyna się od dwóch lub trzech segmentów „nagłówek wymiany” (ang. interchange header – UNB) oraz „nagłówek komunikatu” (ang. message header – UNH). W razie potrzeby jako pierwszy segment stosuje się również segment informacyjny UNA (ang. service string advice), aby określić, które zbiory znaków będą stosowane w komunikacie. Każdy komunikat kończy się segmentami „zakończenie komunikatu” UNT (ang. message trailer) oraz „koniec wymiany” UNZ (ang. interchange trailer). W ten sposób każdy komunikat jest zawarty w jednej wymianie, a każda wymiana zawiera tylko jeden komunikat.

1.3. Wprowadzenie do rodzajów komunikatów

Jak wspomniano w sekcji 1.1, istnieją cztery rodzaje komunikatów:

1. zgłoszenie towarów (niebezpiecznych) (IFTDGN) – ERINOT;

2. lista pasażerów i załogi (PAXLST);

3. komunikat ERINOT z odpowiedzią i potwierdzeniem odbioru (APERAK) – ERIRSP;

4. komunikat dotyczący postoju w porcie (BERMAN).

Ponadto komunikaty mogą spełniać następujące funkcje:

— nowy komunikat (identyfikator „9”),

— zmiana komunikatu (identyfikator „5”),

— anulowanie komunikatu (identyfikator „1”),

— zakończenie rejsu (identyfikator „22”),

— przerwanie rejsu (identyfikator „150”),

— ponowne rozpoczęcie rejsu (identyfikator „151”).

1.3.1. ERINOT

Powiadomienie (komunikat) ERI (standard ERINOT) stosuje się do przekazywania informacji dotyczących rejsu oraz informacji dotyczących towarów niebezpiecznych i bezpiecznych przewożonych na statkach śródlądowymi drogami wodnymi. Komunikat w standardzie ERINOT stanowi szczególne zastosowanie komunikatu „International Forwarding and Transport Dangerous Goods Notification (IFTDGN)” UN/EDIFACT. W przypadku danych i kodów zawartych w aplikacjach komunikatu opartych na niniejszych specyfikacjach dotyczących komunikatów zastosowano UN Directory D98B.

Komunikat w standardzie ERINOT obejmuje następujące rodzaje komunikatów:

— powiadomienie organu przez statek o transporcie (identyfikator „VES”), przekazane ze statku na ląd,

— powiadomienie organu przez przewoźnika o transporcie (identyfikator „CAR”), przekazane z lądu na ląd,

— powiadomienie organu przez inny organ o przejściu statku (identyfikator „PAS”).

1.3.2. PAXLST

Komunikat PAXLST oparty jest na komunikacie PAXLST UN/EDIFACT. Należy go stosować przy wymianie danych w żegludze śródlądowej między kapitanem bądź przewoźnikiem a wyznaczonym organem takim jak: służba celna, służba imigracyjna, policja lub terminale objęte „International Ship and Port Facility Security (ISPS) Code” („Międzynarodowym kodeksem dla ochrony statków i obiektów portowych (ISPS)”) zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu (WE) nr 725/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (2).

Komunikat ten jest również stosowany w celu przekazywania danych dotyczących pasażerów/załogi przez wyznaczone organy w państwie, z którego statek wypłynął, odpowiednim organom w państwie docelowym statku.

1.3.3. ERIRSP

Komunikat zwrotny ERI response message (ERIRSP) wywodzi się z komunikatu APERAK UN/EDIFACT. Może być generowany przez system wyznaczonego organu. Odpowiedź na „zmianę” lub „anulowanie” komunikatu zawiera informacje mówiące o tym, czy „zmiana” lub „anulowanie” zostały przetworzone przez system odbierający.

1.3.4. BERMAN

Komunikat dotyczący awizacji, zawinięcia, manewrów statków w porcie Berth Management (BERMAN) łączy powiadomienie poprzedzające przybycie i zgłoszenie ogólne w jednym powiadomieniu opartym na komunikacie EDIFACT BERMAN pochodzącym z katalogu UN/EDIFACT D04B directory.

Statki żeglujące po śródlądowych drogach wodnych wysyłają komunikat BERMAN przed wejściem do przystani lub portu lub wyjściem z przystani lub portu i przekazują w nim informacje o czasie wejścia do portu oraz o usługach koniecznych do zapewnienia sprawnej obsługi, w celu przeprowadzenia odpowiednich procedur i ułatwienia kontroli.

2. CZĘŚĆ II: KODY I SYGNATURY

2.1. Wstęp

Kody i sygnatury określone w niniejszej części mają zastosowanie w elektronicznym raportowaniu statków w żegludze śródlądowej. Stosowanie kodów i sygnatur ma zapobiegać dwuznaczności: eliminuje ewentualne błędne interpretacje oraz ułatwia tłumaczenie komunikatów na inne języki.

Dlatego też stosowanie kodów i sygnatur jest obowiązkowe w przypadku elementów danych wskazanych w instrukcjach formułowania komunikatów. Te kody i sygnatury są również dostępne w formie elektronicznej w europejskim systemie zarządzania danymi referencyjnymi (ERDMS), którym zarządza Komisja Europejska.

Kody i sygnatury należy stosować w każdej wymianie danych między różnymi aplikacjami komputerowymi oraz między podmiotami posługującymi się różnymi językami, nawet w przypadku innych rodzajów komunikatów niż te, których dotyczy niniejszy załącznik.

2.2. Definicje

Do celów niniejszego załącznika stosuje się następujące definicje:

Agent oznacza jakąkolwiek osobę zobowiązaną lub upoważnioną do działania w imieniu operatora statku (przewoźnika towarów) lub przekazywania informacji w jego imieniu.

Barka oznacza statek nieposiadający własnego napędu.

Niebieskie stożki oznaczają znaki, które statki śródlądowe wykonujące przewozy substancji niebezpiecznych muszą pokazywać zgodnie z Umową europejską dotyczącą międzynarodowego przewozu śródlądowymi drogami wodnymi towarów niebezpiecznych (ADN), a mianowicie jeden niebieski stożek albo dwa bądź trzy niebieskie stożki w dzień oraz jedno niebieskie światło albo dwa bądź trzy niebieskie światła w nocy.

Przewoźnik lub przewoźnik towarów oznacza osobę odpowiedzialną za przewóz towarów dokonywany samodzielnie lub za pośrednictwem osoby trzeciej.

Ładunek oznacza wszelkie towary, wyroby i artykuły przewożone na statku. Tak więc statek przewozi ładunek składający się z co najmniej jednej przesyłki (z niezbędnym wyposażeniem), a każda przesyłka składa się z co najmniej jednej pozycji towarowej.

Kod oznacza ciąg znaków stosowany jako skrócony sposób a) zapisu lub identyfikacji informacji; b) przedstawiania lub identyfikacji informacji przy użyciu określonej formy symbolicznej, którą może odczytać komputer.

Sygnatura wspólnego dostępu oznacza wspólny klucz służący do przypisania wszystkich kolejnych transferów danych do tej samej transakcji biznesowej lub tego samego pliku (element danych 0068 TDED). Taką sygnaturę wspólnego dostępu uznaje się za wspólne oznaczenie (3), które dzięki niepowtarzalnemu numerowi pozwala powiązać ze sobą dokumenty, komunikaty elektroniczne i inne komunikaty o tym samym celu i charakterystyce.

Przesyłka oznacza odrębną i możliwą do zidentyfikowania liczbę towarów przewożonych od jednego nadawcy (port załadunku) do jednego odbiorcy (port wyładunku) oraz zidentyfikowanych i określonych w jednym dokumencie przewozowym. Kontener jako wyposażenie w tym kontekście jest postrzegany jako oddzielna możliwa do zidentyfikowania jednostka opakowania, dla której dokonano oddzielnych rezerwacji, i jako taki uważany jest za pojedynczą przesyłkę.

Odbiorca oznacza podmiot, który zgodnie z dokumentem przewozowym ma odebrać towary, ładunek lub kontenery.

Nadawca oznacza handlowca, który podpisał bądź w którego imieniu podpisano umowę przewozu towarów z przewoźnikiem, lub dowolny podmiot, który faktycznie dostarcza bądź w którego imieniu dostarcza się towary odbiorcy w związku z umową przewozu (synonim: wysyłający, nadawca ładunku).

Kontener oznacza element wyposażenia na potrzeby transportu, o następujących cechach:

1. stały charakter i odpowiednia wytrzymałość, która umożliwia wielokrotny użytek;

2. specjalnie zaprojektowany na potrzeby przewozu towarów co najmniej jednym rodzajem i środkiem transportu;

3. wyposażony w urządzenia pozwalające na jego szybkie przemieszczanie, zwłaszcza między różnymi rodzajami transportu;

4. zaprojektowany w sposób pozwalający na łatwy załadunek i rozładunek jego zawartości.

Termin „kontener” nie obejmuje ani pojazdów, ani konwencjonalnego opakowania.

Towary niebezpieczne oznaczają następujące kategorie, o których mowa w odpowiednich instrumentach międzynarodowych określonych w dyrektywie 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4):

— towary sklasyfikowane w kodeksie UNDG,

— towary sklasyfikowane w kodeksie ADN,

— towary sklasyfikowane w kodeksie IMDG,

— niebezpieczne substancje płynne wymienione w kodeksie IBC,

— gazy skroplone wymienione w kodeksie IGC,

— substancje stałe wymienione w dodatku B do kodeksu BC.

Element danych oznacza jednostkę danych, która w określonym kontekście jest traktowana jako niepodzielna i w przypadku której określono identyfikację, opis i przedstawienie wartości.

Nośność (DWT) oznacza maksymalną wyporność statku po odjęciu masy statku.

Tona wyporności oznacza jednostkę do pomiaru wyporności statków równą 35 ft3; jest ona w przybliżeniu równa objętości długiej tony (1 016,06 kg) wody morskiej.

Numer EDI oznacza elektroniczny adres nadawcy lub odbiorcy komunikatu (np. nadawcy i odbiorcy ładunku). Może to być adres e-mail, uzgodniony identyfikator lub np. numer nadany przez Europejskie Stowarzyszenie Kodowania Towarów (numer EAN).

Elektroniczna wymiana danych (EDI) oznacza przekaz danych ustrukturyzowanych drogą elektroniczną w formie zgodnej z ustalonymi standardami z aplikacji komputera jednego podmiotu strony do aplikacji komputera drugiego podmiotu.

Towary oznaczają majątek ruchomy, towary lub wyroby.

Pozycja towarowa oznacza całość lub część ładunku (przesyłki) otrzymanego od wysyłającego, w tym wszelkie materiały opakowaniowe, np. palety, dostarczone przez wysyłającego.

Pojemność brutto (GRT) oznacza miarę całkowitej wielkości statku ustaloną zgodnie z postanowieniami międzynarodowej konwencji o pomierzaniu pojemności statków, zwykle wyrażoną w tonach rejestrowych.

Masa brutto oznacza masę towarów łącznie z opakowaniem, ale z wyłączeniem urządzeń transportowych, wyrażoną w pełnych kilogramach.

Instrukcje formułowania komunikatów oznaczają instrukcje opisujące szczegółowo, w jaki sposób niektóre standardowe komunikaty będą formułowane oraz które segmenty, elementy danych, kody i sygnatury będą stosowane oraz w jaki sposób.

Lokalizacja oznacza dowolne miejsce geograficzne posiadające nazwę, takie jak port, śródlądowy terminal towarowy, port lotniczy, stacja towarowa dla kontenerów, terminal, lub wszelkie inne miejsce, w którym mogą odbywać się odprawy celne lub regularny odbiór i dostawa towarów, posiadające stałą infrastrukturę wykorzystywaną do celów przepływu towarów w handlu międzynarodowym lub transporcie międzynarodowym, które jest często wykorzystywane w takich celach. Lokalizacja musi być uznana za takie miejsce przez właściwy organ krajowy.

Środek transportu oznacza rodzaj pojazdu do transportu towarów, taki jak barka, samochód ciężarowy, statek lub pociąg.

Tona metryczna oznacza jednostkę masy odpowiadającą 1 000 kg.

Rodzaj transportu oznacza sposób, w jaki towary są przewożone np.: koleją, drogą, morzem, śródlądowymi drogami wodnymi.

Następny port zawinięcia oznacza kolejne miejsce (port zawinięcia), do którego statek przybędzie po odbyciu rejsu. Terminu tego używa wyłącznie kapitan, aby wskazać kolejny właściwy organ zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Punkt przejścia oznacza określony, rozpoznawalny punkt, który służy jako znacznik w celu wskazania etapów rejsu statku i podjęcia określonego działania. Może mieć postać wirtualnej linii prostopadłej do osi szlaku żeglownego, łączącej obie strony szlaku żeglownego.

Port zawinięcia oznacza miejsce, w którym statek faktycznie zarzuca kotwicę, cumuje lub w inny sposób zatrzymuje się na pewien czas w celu wykonania wszelkich niezbędnych operacji związanych ze statkiem, ładunkiem lub załogą.

Kwalifikator oznacza element danych, którego wartość jest wyrażona w postaci kodu nadającego określone znaczenie funkcji innego elementu lub segmentu danych.

Sygnatura oznacza numer, który służy do odesłania do lub przywoływania powiązania lub, w stosownych przypadkach, ograniczenia.

Tona rejestrowa oznacza jednostkę pojemności wewnętrznej statków równą 100 stopom sześciennym (2,8317 m3).

Segment oznacza z góry ustalony i określony zbiór funkcjonalnie powiązanych wartości elementów danych, które są rozpoznawane dzięki swojemu sekwencyjnemu położeniu w danym zbiorze. Segment zaczyna się znacznikiem segmentu, a kończy znacznikiem zakończenia segmentu. Może to być segment pomocniczy lub segment z danymi użytkownika.

Kod segmentu oznacza kod, który w sposób niepowtarzalny określa każdy z segmentów zgodnie z katalogiem segmentów.

Kapitan oznacza osobę dowodzącą statkiem, która jest upoważniona do podejmowania wszelkich decyzji związanych z nawigacją i kierowaniem statkiem. (synonim: kierownik statku).

Znacznik oznacza niepowtarzalny identyfikator segmentu lub elementu danych.

Powiadomienie o transporcie oznacza zgłoszenie właściwemu organowi planowanego rejsu statku.

UN/EDIFACT oznacza zasady ONZ dotyczące elektronicznej wymiany danych w administracji, handlu i transporcie. Zasady te składają się ze zbioru norm, katalogów i wskazówek dotyczących elektronicznej wymiany danych ustrukturyzowanych, zwłaszcza danych dotyczących obrotu towarami lub usługami między niezależnymi komputerowymi systemami informacyjnymi. Zasady zatwierdzone i opublikowane przez ONZ/EKG w UN Trade Data Interchange Directory (UNTDID) są zalecane w ramach ONZ oraz aktualizowane zgodnie z uzgodnionymi procedurami.

System kontroli ruchu statków (VTS) oznacza usługę określoną w pkt 2.5 załącznika do rozporządzenia Komisji (WE) nr 414/2007 (5).

Rejs oznacza podróż statku między portem (portami) załadunku i pierwszym portem wyładunku przesyłki.

2.3. Kategorie i opisy kodów

Na potrzeby raportowania statków w żegludze śródlądowej stosuje się następujące kategorie kodów:

1. Rodzaj statku i konwoju (zalecenie ONZ nr 28)

2. Numer identyfikacyjny statku IMO (numer IMO)

3. Niepowtarzalny europejski numer identyfikacyjny statku (ENI)

4. Zharmonizowany system oznaczania i kodowania towarów (HS) obejmujący Nomenklaturę scaloną

5. Standardowa klasyfikacja towarów na potrzeby statystyki transportu (NST)

6. Międzynarodowy morski kodeks towarów niebezpiecznych (IMDG)

7. Umowa europejska dotycząca międzynarodowego przewozu śródlądowymi drogami wodnymi towarów niebezpiecznych (ADN)

8. Kod państwa wg ONZ

9. Kod lokalizacji wg ONZ (UN/LOCODE)

10. Kod odcinka szlaku żeglownego

11. Kod terminalu

12. Kod określający rozmiar i rodzaj kontenera

13. Kod identyfikacyjny kontenera

14. Kod określający rodzaj opakowania

15. Instrukcje dotyczące obsługi

16. Cel zawinięcia do portu

17. Rodzaj ładunku.

Poniżej podano informacje i uwagi dotyczące stosowania powyższych kodów na potrzeby żeglugi śródlądowej oraz wskazówki dla użytkowników.

2.3.1. Rodzaj statku i konwoju (zalecenie ONZ nr 28)

PEŁNY TYTUŁ Kody określające rodzaje środków transportu Załącznik 2 rozdział 2.5: Transport na wodach śródlądowych SKRÓT Zalecenie ONZ nr 28 ORGAN NADAJĄCY KOD UNECE/CEFACT http://www.unece.org/cefact PODSTAWA PRAWNA Zalecenie ONZ nr 28, ECE/Trade/276; 2001/23 BIEŻĄCY STATUS Stosowany w praktyce DATA WDROŻENIA Marzec 2001 r. ZMIANY UN/CEFACT 2010 lub najbardziej aktualny. STRUKTURA 4-znakowy kod alfanumeryczny: Jedna cyfra: „1” – żegluga morska, „8” – „żegluga śródlądowa” Dwie cyfry w przypadku statku lub konwoju Jedna cyfra w przypadku podziału KRÓTKI OPIS W zaleceniu określono wspólną listę kodów na potrzeby identyfikacji rodzaju środka transportu. Ma to szczególne znaczenie dla organizacji transportowych i podmiotów świadczących usługi transportowe, służb celnych i innych organów, urzędów statystycznych, spedytorów, nadawców, odbiorców i innych podmiotów zaangażowanych w transport. POWIĄZANE KATEGORIE Zalecenie ONZ nr 19 DOSTĘPNE ZA POŚREDNICTWEM http://www.unece.org/cefact/recommendations/rec_index.htm Europejski system zarządzania danymi referencyjnymi (ERDMS), którym zarządza Komisja Europejska (KE). JĘZYKI Angielski ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO EKG ONZ UWAGI Głównym zbiorem wartości kodów zarządza organ międzynarodowy (EKG ONZ). Aby zapewnić harmonizację, jeden zbiór wartości kodów reprezentujący również dodatkowe rodzaje statków może być stosowany we wszystkich aplikacjach RIS.





Przykład 8010 Frachtowiec z napędem silnikowym (wody śródlądowe) 1500 Morski drobnicowiec Stosowanie w instrukcjach formułowania komunikatów TDT/C228/8179 (konwój) EQD(B)/C224/8155 (statek)

2.3.2. Numer identyfikacyjny statku IMO (numer IMO)

PEŁNY TYTUŁ Numer identyfikacyjny statku IMO SKRÓT Nr IMO ORGAN NADAJĄCY KOD Międzynarodowa Organizacja Morska/Lloyds PODSTAWA PRAWNA Rezolucja IMO A.600(15), SOLAS rozdział XI prawidło 3 BIEŻĄCY STATUS Stosowany w praktyce DATA WDROŻENIA — ZMIANY Codzienna aktualizacja STRUKTURA Numer Lloyd’s Register of Shipping (LR) (siedem cyfr). KRÓTKI OPIS Rezolucja IMO ma na celu przypisanie każdemu statkowi stałego numeru w celu identyfikacji. POWIĄZANE KATEGORIE — STOSOWANIE W przypadku statków morskich DOSTĘPNE ZA POŚREDNICTWEM www.ships-register.com. JĘZYKI Angielski ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO International Maritime Organisation 4 Albert Embankment London SE1 7SR Zjednoczone Królestwo





Przykład DWT statku 2774 Danchem East 9031624 Stosowanie w instrukcjach formułowania komunikatów TDT/C222/8213 EQD(1)/C237/8260 SGP/C237/8260

2.3.3. Niepowtarzalny europejski numer identyfikacyjny statku (ENI)

PEŁNY TYTUŁ Niepowtarzalny europejski numer indentyfikacyjny statku SKRÓT ENI ORGAN NADAJĄCY KOD Unia Europejska PODSTAWA PRAWNA Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1629 (6) (art. 18, załącznik V art. 2.18) BIEŻĄCY STATUS — DATA WDROŻENIA — OGRANICZENIE OKRESU STOSOWANIA — ZMIANY Wprowadzane stale STRUKTURA Numer 8-cyfrowy KRÓTKI OPIS Niepowtarzalny europejski numer identyfikacyjny statku ma na celu przypisanie każdemu statkowi stałego numeru w celu identyfikacji. POWIĄZANE KATEGORIE Numer IMO STOSOWANIE Na potrzeby elektronicznego raportowania statków, śledzenia i namierzania statków oraz certyfikacji statków w przypadku statków śródlądowych. DOSTĘPNE ZA POŚREDNICTWEM a) rejestr prowadzony przez właściwe organy. Właściwe organy innych państw członkowskich mogą uzyskać do niego dostęp. b) europejska baza danych o jednostkach pływających c) umawiające się państwa konwencji z Mannheim oraz inne strony w oparciu o umowy administracyjne. JĘZYKI — ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO Państwa członkowskie Unii Europejskiej i umawiające się państwa konwencji z Mannheim UWAGI Niepowtarzalny europejski numer identyfikacyjny statku (ENI) składa się z ośmiu cyfr arabskich. Trzy pierwsze cyfry to kod właściwego organu przypisującego numer. Pięć kolejnych cyfr to numer porządkowy.





Przykład 12345678 Stosowanie w instrukcjach formułowania komunikatów TDT, EQD (V1 and V2-V15) CNI/GID and CNI/GID/DGS, Tag 1311

2.3.4. Zharmonizowany system oznaczania i kodowania towarów (HS) obejmujący Nomenklaturę scaloną

PEŁNY TYTUŁ Zharmonizowany system oznaczania i kodowania towarów SKRÓT HS; system zharmonizowany ORGAN NADAJĄCY KOD Światowa Organizacja Celna PODSTAWA PRAWNA Międzynarodowa konwencja w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów BIEŻĄCY STATUS Stosowany w praktyce DATA WDROŻENIA 1 stycznia 2007 r. ZMIANY Na ogół weryfikowany co pięć lat. Należy korzystać z najnowszej wersji. STRUKTURA 7 466 pozycji, uporządkowanych wg czterech poziomów hierarchicznych Poziom 1: sekcje oznaczone liczbami rzymskimi (od I do XXI) Poziom 2: rozdziały oznaczone kodami dwucyfrowymi Poziom 3: pozycje oznaczone kodami czterocyfrowymi Poziom 4: podpozycje oznaczone kodami sześciocyfrowymi KRÓTKI OPIS Międzynarodowa konwencja w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów to klasyfikacja towarów według kryteriów opartych na surowcach i etapie produkcji towarów. System zharmonizowany jest podstawą całego procesu harmonizacji międzynarodowych klasyfikacji gospodarczych, który wspólnie prowadzą Departament Statystyki ONZ i Eurostat. Jego punkty i podpunkty określają zasadnicze warunki, na podstawie których identyfikuje się towary przemysłowe w ramach klasyfikacji produktów. Cele: harmonizacja: a) kategorii stosowanych w handlu zewnętrznym w celu zapewnienia bezpośredniej zgodności; oraz b) statystyki handlu zewnętrznego państw; oraz zapewnienie porównywalności na szczeblu międzynarodowym. POWIĄZANE KATEGORIE System zharmonizowany (HS): pełna zgodność na poziomie sześciocyfrowym; Nomenklatura scalona (CN) NST na poziomie trzycyfrowym STOSOWANIE Produkty DOSTĘPNE ZA POŚREDNICTWEM World Customs Organisation Rue de l’Industrie, 26–39 1040 Brussels BELGIA www.wcoomd.org Rada Współpracy Celnej, Bruksela JĘZYKI Wszystkie języki urzędowe Unii Europejskiej ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO Grupa ekspertów ds. ERI ma prowadzić podzbiór kodów stosowanych do elektronicznego raportowania. Europejski system zarządzania danymi referencyjnymi (ERDMS), którym zarządza Komisja Europejska. UWAGI Klasyfikacja HS jest dodatkowo podzielona na szczeblu Unii Europejskiej w formie klasyfikacji zwanej nomenklaturą scaloną (CN).





Przykład 730110 Ścianka szczelna z żeliwa lub stali 310210 Nawozy mineralne lub chemiczne, siarczan amonu Stosowanie w instrukcjach formułowania komunikatów CNI/GID/FTX(1)/C108/4440 CNI/GID/FTX(2)/C108/4440

2.3.5. Standardowa klasyfikacja towarów na potrzeby statystyki transportu (NST)

PEŁNY TYTUŁ Nomenclature uniforme de marchandises pour les statistiques de transport/Standardowa klasyfikacja towarów na potrzeby statystyki transportu/poprawiona SKRÓT NST 2007 ORGAN NADAJĄCY KOD Komisja Europejska (Urząd Statystyczny/Eurostat) PODSTAWA PRAWNA Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1304/2007 (7) BIEŻĄCY STATUS — DATA WDROŻENIA 1 stycznia 2007 r. ZMIANY Regularnie co dwa lata. Należy korzystać z najnowszej wersji. STRUKTURA 2 cyfry NST 2007 Poziom 1: podpodział CPA KRÓTKI OPIS Standardowa klasyfikacja towarów na potrzeby statystyki transportu w Europie (CSTE) POWIĄZANE KATEGORIE Zharmonizowany system oznaczania i kodowania towarów (HS) Nomenklatura scalona (CN) STOSOWANIE Produkty DOSTĘPNE ZA POŚREDNICTWEM http://ec.europa.eu/eurostat/ramon/nomenclatures/index.cfm?TargetUrl=LST_NOM_DTL&StrNom=NST_2007&StrLanguageCode=EN&IntPcKey=&StrLayoutCode=HIERARCHIC Europejski system zarządzania danymi referencyjnymi (ERDMS), którym zarządza Komisja Europejska. JĘZYKI Wszystkie języki urzędowe Unii Europejskiej ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO Urząd Statystyczny Wspólnot Europejskich (Eurostat) Unit C2 Bâtiment BECH A3/112 L-2920 Luxembourg, LUKSEMBURG UWAGI —

2.3.6. Międzynarodowy morski kodeks towarów niebezpiecznych (IMDG)

PEŁNY TYTUŁ Międzynarodowy morski kodeks towarów niebezpiecznych SKRÓT Kodeks IMDG ORGAN NADAJĄCY KOD Międzynarodowa Organizacja Morska (IMO) PODSTAWA PRAWNA — BIEŻĄCY STATUS Stosowany w praktyce DATA WDROŻENIA 18 maja 1965 r. ZMIANY 1 stycznia 2001 r. (30. zmiana), w przybliżeniu co 2 lata STRUKTURA kod dwucyfrowy: kod jednocyfrowy do określenia klasy od jednocyfrowy do określenia podziału KRÓTKI OPIS Kodeks IMDG reguluje znaczną większość przesyłek materiałów niebezpiecznych przewożonych drogą wodną. Zaleca się, aby rządy przyjęły ten kodeks jako podstawę do opracowania przepisów krajowych w połączeniu z konwencją SOLAS. POWIĄZANE KATEGORIE Kodeks opiera się na zaleceniach ONZ dotyczących przewozu towarów niebezpiecznych (UNDG) STOSOWANIE Transport morski towarów niebezpiecznych i szkodliwych DOSTĘPNE ZA POŚREDNICTWEM www.imo.org Europejski system zarządzania danymi referencyjnymi (ERDMS), którym zarządza Komisja Europejska. (Zawarte w tabeli ADN) JĘZYKI niderlandzki, angielski, francuski, niemiecki ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO International Maritime Organisation 4 Albert Embankment London SE1 7SR ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO UWAGI W przypadku żeglugi śródlądowej można stosować kod IMO, jako że często jest on już znany; w razie potrzeby należy dołączyć ADN odpowiadający kodeksowi IMDG.





Przykład 32 Substancja ciekła łatwopalna, nieokreślona gdzie indziej (etanol) Stosowanie w instrukcjach formułowania komunikatów CNI/GID/DGS/C205/8351

2.3.7. Umowa dotycząca przewozu towarów niebezpiecznych (ADN)

PEŁNY TYTUŁ Umowa europejska dotycząca międzynarodowego przewozu śródlądowymi drogami wodnymi towarów niebezpiecznych (ADN) SKRÓT ADN ORGAN NADAJĄCY KOD Europejska Komisja Gospodarcza ONZ (ADN w wersji angielskiej, francuskiej i rosyjskiej) Centralna Komisja Żeglugi na Renie (ADN w wersji niemieckiej) PODSTAWA PRAWNA Dyrektywa 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (8) BIEŻĄCY STATUS Stosowany w praktyce DATA WDROŻENIA Stosowany w praktyce ZMIANY Regularnie co dwa lata zgodnie ze wskazaniami STRUKTURA W przypadku towarów na statku do przewozu ładunków suchych: — numer UN — nazwa substancji (zgodnie z tabelą A w części 3 ADN) — klasa — kod klasyfikacji niebezpieczeństwa — grupa pakująca — plakietka identyfikacji zagrożenia (etykieta) W przypadku towarów przewożonych przez zbiornikowce: — numer UN — nazwa substancji (zgodnie z tabelą C w części 3 ADN) — klasa — grupa pakująca KRÓTKI OPIS ADN – Umowa europejska dotycząca międzynarodowego przewozu śródlądowymi drogami wodnymi towarów niebezpiecznych, która zastąpi różne porozumienia regionalne. POWIĄZANE KATEGORIE ADN, ADR, RID STOSOWANIE Transport towarów niebezpiecznych w żegludze śródlądowej DOSTĘPNE ZA POŚREDNICTWEM https://www.unece.org/trans/danger/publi/adn/adn_e.html www.ccr-zkr.org http://www.danubecommission.org/ Europejski system zarządzania danymi referencyjnymi (ERDMS), którym zarządza Komisja Europejska. JĘZYKI angielski, francuski, niemiecki ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO UN Economic Commission for Europe, Palais des Nations, CH–1211 Geneva 10, SZWAJCARIA Central Commission for the Navigation of the Rhine, 2, Place de la Republique, 67082 Strasbourg Cedex, FRANCJA UWAGI Przepisy zawarte w Umowie europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu śródlądowymi drogami wodnymi towarów niebezpiecznych (ADN) mają zastosowanie na wszystkich europejskich drogach wodnych (w tym na Renie i Dunaju). Wydanie ADR/RID/ADN z 2017 r. zostało ujednolicone z 20. zmienionym wydaniem przepisów modelowych ONZ i weszło w życie dnia 1 stycznia 2017 r.





Przykład W przypadku towarów na statku do przewozu ładunków suchych: W przypadku zbiornikowca: 1203; benzyna; 3; F1; III; 3 1203; benzyna; 3; III; Stosowanie w instrukcjach formułowania komunikatów CNI/GID/DGS/C205/8078

2.3.8. Kod państwa wg ONZ

PEŁNY TYTUŁ Kody norm międzynarodowych do oznaczania nazw państw SKRÓT ISO 3166-1 ORGAN NADAJĄCY KOD Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna (ISO) PODSTAWA PRAWNA Zalecenie ONZ nr 3 (kody odpowiadające nazwom państw) BIEŻĄCY STATUS Stosowany w praktyce DATA WDROŻENIA 1974 r. ZMIANY Zgodnie z ISO 3166-1 STRUKTURA Kod dwuliterowy (stosowany co do zasady) kod trzycyfrowy (alternatywnie) KRÓTKI OPIS ISO przypisuje niepowtarzalny kod dwuliterowy każdemu wyszczególnionemu państwu oraz kod trzycyfrowy, który stanowi alternatywę w przypadku wszystkich aplikacji, które nie mogą stosować liter. POWIĄZANE KATEGORIE UN/LOCODE STOSOWANIE Kod stosuje się jako jeden z elementów w połączonym kodzie lokalizacji w rozdziale 2.4 niniejszego załącznika. DOSTĘPNE ZA POŚREDNICTWEM EKG ONZ http://www.unece.org/cefact/locode/welcome.html Europejski system zarządzania danymi referencyjnymi (ERDMS), którym zarządza Komisja Europejska. JĘZYKI Angielski ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO http://www.unece.org/cefact UWAGI Zob. rozdział 2.4 niniejszego załącznika: połączenie literowego kodu państwa z kodem lokalizacji.





Przykład BE Belgia Stosowanie w instrukcjach formułowania komunikatów Komunikat ERINOT: TDT/C222/8453 NAD(1)/3207 NAD(2)/3207 Komunikat ERIRSP NAD(1)/3207

2.3.9. Kod lokalizacji wg ONZ (UN/LOCODE)

PEŁNY TYTUŁ Kod ONZ do oznaczania lokalizacji w handlu i transporcie SKRÓT UN/LOCODE ORGAN NADAJĄCY KOD UNECE/CEFACT PODSTAWA PRAWNA Zalecenie EKG ONZ nr 16 BIEŻĄCY STATUS Stosowany w praktyce DATA WDROŻENIA 1980 r. ZMIANY 2018-2 (grudzień 2018 r.) STRUKTURA Kod państwa (kod dwuliterowy) zgodnie z ISO 3166-1, następnie spacja i kod trzyliterowy oznaczający nazwę miejsca (razem 5 znaków) Nazwa miejsca (a …29) Podpodział ISO 3166-2, opcjonalnie (a..3) Funkcja, obowiązkowo (an5) Uwagi, fakultatywnie (an..45) Współrzędne geograficzne (000N 0000 W, 000 S 00000 E) KRÓTKI OPIS ONZ zaleca stosowanie kodu pięcioliterowego w celu skracania nazw lokalizacji, które mają znaczenie w handlu międzynarodowym, takich jak porty, lotniska, śródlądowe terminale towarowe i inne lokalizacje, w których mogą odbywać się odprawy celne towarów oraz których nazwy muszą być jednoznacznie przekazywane w ramach wymiany informacji między uczestnikami handlu międzynarodowego. POWIĄZANE KATEGORIE Kod państwa wg ONZ STOSOWANIE Kod stosuje się jako jeden z elementów w połączonym kodzie lokalizacji w rozdziale 2.4 niniejszego załącznika. DOSTĘPNE ZA POŚREDNICTWEM http://www.unece.org/cefact/locode/welcome.html Europejski system zarządzania danymi referencyjnymi (ERDMS), którym zarządza Komisja Europejska. JĘZYKI Angielski ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO EKG ONZ UWAGI Zob. również rozdział 2.4 niniejszego załącznika.





Przykład BEBRU Belgia, Bruksela Stosowanie w instrukcjach formułowania komunikatów TDT/LOC (1..9)/C517/3225 CNI/LOC(1..2)/C517/3225

2.3.10. Kod odcinka szlaku żeglownego

PEŁNY TYTUŁ Kod odcinka szlaku żeglownego SKRÓT ORGAN NADAJĄCY KOD Krajowa administracja dróg wodnych PODSTAWA PRAWNA — BIEŻĄCY STATUS Stosowany w praktyce DATA WDROŻENIA — ZMIANY — STRUKTURA Kod pięciocyfrowy KRÓTKI OPIS Sieć dróg wodnych jest podzielona na odcinki. Mogą to być całe rzeki i kanały o długości kilkuset kilometrów lub krótkie odcinki. Dana lokalizacja na odcinku może być określona hektometrem lub przez podanie nazwy (kodu) terminalu lub punktu przejścia. POWIĄZANE KATEGORIE UN/LOCODE STOSOWANIE Numeracja dróg wodnych w sieci krajowej. Kod stosuje się jako jeden z elementów w połączonym kodzie lokalizacji w rozdziale 2.4 niniejszego załącznika. DOSTĘPNE ZA POŚREDNICTWEM Europejski system zarządzania danymi referencyjnymi (ERDMS) obsługiwany przez Komisję Europejską. JĘZYKI — ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO Krajowa administracja dróg wodnych UWAGI Zob. również rozdział 2.4 niniejszego załącznika.





Przykład 03937 Rhein, Rüdesheimer Fahrwasser 02552 Oude Maas w Dordrecht Stosowanie w instrukcjach formułowania komunikatów TDT/LOC/C517/3225 CNI/LOC/C517/3225 Zob.: Zob. niniejszy dokument i instrukcje formułowania komunikatów Definicja poprawionego kodu lokalizacji i kodu terminalu Uwaga 1: W razie braku kodu szlaku żeglownego w danym polu wpisuje się zera. Uwaga 2: Zob. również rozdział 2.4 niniejszego załącznika.

2.3.11. Kod terminalu

PEŁNY TYTUŁ Kod terminalu SKRÓT — ORGAN NADAJĄCY KOD Krajowe organy administracji dróg wodnych lub społeczności użytkowników PODSTAWA PRAWNA — BIEŻĄCY STATUS Wersja 2, kwiecień 2000 r. DATA WDROŻENIA — ZMIANY Regularnie STRUKTURA Rodzaj terminalu (kod jednocyfrowy) numer terminalu (5-znakowy kod alfanumeryczny) KRÓTKI OPIS Dokładniejsze określenie lokalizacji terminalu w ramach lokalizacji portu w danym państwie POWIĄZANE KATEGORIE UN/LOCODE STOSOWANIE Kod stosuje się jako jeden z elementów w połączonym kodzie lokalizacji w rozdziale 2.4 niniejszego załącznika. DOSTĘPNE ZA POŚREDNICTWEM Europejski system zarządzania danymi referencyjnymi (ERDMS), którym zarządza Komisja Europejska. JĘZYKI — ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO Krajowe organy administracji dróg wodnych lub odpowiednie społeczności użytkowników. UWAGI Bardzo duże znaczenie ma administrowanie kodami w taki sposób, aby osiągnąć jak największą stabilność i spójność, co zagwarantuje, że jedynymi koniecznymi zmianami dotyczącymi kodów będzie dodawanie nowych i usuwanie starych kodów. Zob. również rozdział 2.4 niniejszego załącznika.





Przykład LEUVE Leuvehaven w Rotterdamie, NL Zastosowanie w instrukcji formułowania komunikatów TDT/LOC/C517/3225 CNI/LOC/C517/3225 Zob.: Instrukcje formułowania komunikatów i niniejszy dokument Definicja poprawionego kodu lokalizacji i kodu terminalu Uwaga 1: W razie braku kodu terminalu w danym polu wpisuje się zera. Uwaga 2: Każdy krajowy organ RIS będzie odpowiedzialny za własne dane.

2.3.12. Kod określający rozmiar i rodzaj kontenera

PEŁNY TYTUŁ Kontenery – kodowanie, identyfikacja i znakowanie SKRÓT — ORGAN NADAJĄCY KOD Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna (ISO) PODSTAWA PRAWNA ISO 6346, rozdział 4 oraz załączniki D i E BIEŻĄCY STATUS Stosowany w praktyce DATA WDROŻENIA — ZMIANY Wydanie trzecie z 1 grudnia 1995 r. STRUKTURA Rozmiar kontenera: dwa znaki alfanumeryczne (pierwszy dotyczy długości, drugi – połączonej wysokości i szerokości) Rodzaj kontenera: dwa znaki alfanumeryczne KRÓTKI OPIS Kody określający rozmiar i rodzaj ustalone dla każdego typu kontenerów POWIĄZANE KATEGORIE ISO 6346 – kodowanie, identyfikacja i znakowanie STOSOWANIE Jeśli jest znany i podany w wymianie informacji handlowych DOSTĘPNE ZA POŚREDNICTWEM www.iso.ch/iso/en Europejski system zarządzania danymi referencyjnymi (ERDMS), którym zarządza Komisja Europejska. JĘZYKI Angielski ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO — UWAGI Kody określające rozmiar i rodzaj kontenera są umieszczone na kontenerach i jako takie muszą być każdorazowo stosowane w elektronicznym raportowaniu, jeżeli podano je w innych wymienianych informacjach, np. w trakcie rezerwowania. Kody określające rozmiar i rodzaj należy stosować jako całość, tzn. nie dzieli się informacji na części składowe (ISO 6346:1995)





Przykład kodu rozmiaru 42 Długość: 40 stóp; wysokość: 8 stóp 6 cali; szerokość: 8 stóp. Przykład kodu rodzaju GP Kontener uniwersalny BU Kontener do ładunków stałych masowych luzem Stosowanie w instrukcjach formułowania komunikatów Segment EQD w stosownych przypadkach

2.3.13. Kod identyfikacyjny kontenera

PEŁNY TYTUŁ Kontenery – kodowanie, identyfikacja i znakowanie SKRÓT — ORGAN NADAJĄCY KOD Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna PODSTAWA PRAWNA ISO 6346, rozdział 3, załącznik A BIEŻĄCY STATUS Wdrożony na całym świecie dla wszystkich kontenerów DATA WDROŻENIA 1995 r. ZMIANY — STRUKTURA Kod właściciela: trzy litery Identyfikator kategorii sprzętu: jedna litera Numer seryjny: sześć cyfr Cyfra kontrolna: jedna cyfra KRÓTKI OPIS System identyfikacyjny jest przeznaczony do ogólnego stosowania, na przykład w dokumentacji, na potrzeby kontroli i komunikacji (w tym za pośrednictwem systemów automatycznego przetwarzania danych), jak również do znakowania samych kontenerów. POWIĄZANE KATEGORIE ISO 668, ISO 1496, ISO 8323 STOSOWANIE — DOSTĘPNE ZA POŚREDNICTWEM www.iso.ch/iso/en JĘZYKI Angielski ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO Bureau International des Conteneurs (BIC), 167 rue de Courcelles, 75017 Paris, Francja, http://www.bic-code.org/ UWAGI —





Przykład KNLU4713308 Kontener do transportu morskiego (NEDLLOYD) o numerze porządkowym 471330 (8 to cyfra kontrolna) Stosowanie w instrukcjach formułowania komunikatów CNI/GID/DGS/SGP/C237/8260

2.3.14. Rodzaj opakowania

PEŁNY TYTUŁ Kody rodzajów opakowań i materiałów opakowaniowych SKRÓT Zalecenie EKG ONZ nr 21 ORGAN NADAJĄCY KOD UN/CEFACT PODSTAWA PRAWNA — BIEŻĄCY STATUS Stosowany w praktyce DATA WDROŻENIA sierpień 1994 r. (ECE/TRADE/195) ZMIANY Trade/CEFACT/2002/24 STRUKTURA 2-znakowa alfanumeryczna wartość kodu Nazwa wartości kodu Dwucyfrowy opis wartości kodu KRÓTKI OPIS System kodowania numerycznego opisujący wygląd towarów przeznaczonych do transportu w celu ułatwienia ich identyfikacji, rejestracji i obsługi oraz ustalenia opłat za obsługę. POWIĄZANE KATEGORIE — STOSOWANIE — DOSTĘPNE ZA POŚREDNICTWEM www.unece.org/cefact Europejski system zarządzania danymi referencyjnymi (ERDMS), którym zarządza Komisja Europejska. JĘZYKI angielski, francuski, niemiecki ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO — UWAGI W tym standardzie numeryczna wartość kodów nie jest stosowana





Przykład BG Torba BX Pojemnik Stosowanie w instrukcjach formułowania komunikatów CNI/GID/C213/7065

2.3.15. Instrukcje dotyczące obsługi

PEŁNY TYTUŁ Kod opisu instrukcji dotyczących obsługi SKRÓT UN/EDIFACT element danych 4079 ORGAN NADAJĄCY KOD UN CEFACT PODSTAWA PRAWNA — BIEŻĄCY STATUS Stosowany w praktyce DATA WDROŻENIA 25 lipca 2005 r. ZMIANY Trade/CEFACT/2005/ STRUKTURA Przedstawienie: an..3 Nazwa wartości kodu Trzyliterowy opis wartości kodu KRÓTKI OPIS System kodów literowych służący do opisania instrukcji dotyczących obsługi w przypadku zadań, które należy wykonać w porcie, aby umożliwić obsługę statku oraz określenie opłat za obsługę. POWIĄZANE KATEGORIE — STOSOWANIE komunikaty UN/EDIFACT DOSTĘPNE ZA POŚREDNICTWEM www.unece.org/cefact JĘZYKI Angielski ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO — UWAGI W tym standardzie numeryczna wartość kodów nie jest stosowana





Przykład LOA Załadunek DIS Wyładunek OZE Przesztauowanie Stosowanie w instrukcjach formułowania komunikatów LOC/HAN/C524/4079

2.3.16. Cel zawinięcia do portu

PEŁNY TYTUŁ Kod opisujący cel zawinięcia SKRÓT POC C525 ORGAN NADAJĄCY KOD UN CEFACT PODSTAWA PRAWNA — BIEŻĄCY STATUS Stosowany w praktyce DATA WDROŻENIA 25 lipca 2005 r. ZMIANY Trade/CEFACT/2005 STRUKTURA Przedstawienie: an..3 Dwucyfrowa wartość kodu Nazwa wartości kodu KRÓTKI OPIS System kodowania numerycznego opisujący cel zawinięcia statku do portu, dla ułatwienia identyfikacji i rejestracji POWIĄZANE KATEGORIE HAN STOSOWANIE Komunikaty EDIFACT DOSTĘPNE ZA POŚREDNICTWEM www.unece.org/cefact JĘZYKI Angielski ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO — UWAGI W tym standardzie numeryczna wartość kodów jest stosowana





Przykład 1 Usługi logistyczne 23 Unieszkodliwianie odpadów Stosowanie w instrukcjach formułowania komunikatów TSR/POC/C525/8025

2.3.17. Rodzaj ładunku

PEŁNY TYTUŁ Kod klasyfikacji rodzaju ładunku SKRÓT UN/EDIFACT 7085 rodzaj ładunku ORGAN NADAJĄCY KOD UN CEFACT PODSTAWA PRAWNA — BIEŻĄCY STATUS Stosowany w praktyce DATA WDROŻENIA 25 lipca 2005 r. ZMIANY Trade/CEFACT/2005 STRUKTURA an..3 Dwucyfrowa wartość kodu Nazwa wartości kodu Dwucyfrowy opis wartości kodu KRÓTKI OPIS System kodowania numerycznego określający klasyfikację rodzaju ładunku w transporcie w celu ułatwienia identyfikacji, rejestracji i obsługi oraz ustalenia opłat. POWIĄZANE KATEGORIE HAN STOSOWANIE Komunikaty EDIFACT DOSTĘPNE ZA POŚREDNICTWEM www.unece.org/cefact JĘZYKI Angielski ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO — UWAGI W tej specyfikacji technicznej wartość kodów numerycznych jest stosowana





Przykład 5 Inne towary nieprzewożone w kontenerach 30 Ładunek masowy Stosowanie w instrukcjach formułowania komunikatów TSR/LOC/HAN/C703/7085

2.4. Kody lokalizacji

Kod lokalizacji ISRS Location Code zdefiniowano w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2018/2032.

2.5. Wykaz skrótów

Skróty Opis ADN Umowa europejska dotycząca międzynarodowego przewozu śródlądowymi drogami wodnymi towarów niebezpiecznych (dyrektywa 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych) ADR Umowa europejska dotycząca międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR) BERMAN Berth Management (awizacja, zawinięcia, manewry statków w porcie) (komunikat EDI) CCNR Centralna Komisja Żeglugi na Renie DWT Nośność EDI Elektroniczna wymiana danych ENI Niepowtarzalny europejski numer indentyfikacyjny statku ERDMS Europejski system zarządzania danymi referencyjnymi ERI Międzynarodowy system elektronicznego raportowania ERINOT Powiadomienie (komunikat) ERI ERIRSP Odpowiedź (komunikat) ERI ETA Przewidywany czas przybycia ETD Przewidywany czas wyjścia Kod HS Zharmonizowany system oznaczania i kodowania towarów Rady Współpracy Celnej IFTDGN Powiadomienie [komunikat] o międzynarodowej wysyłce i transporcie towarów niebezpiecznych IMDG Międzynarodowy morski kodeks towarów niebezpiecznych (numer) IMO Międzynarodowa Organizacja Morska IMO-FAL Konwencja o ułatwieniu międzynarodowego obrotu morskiego, 1965 r., ze zmianami ISO Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna ISPS Międzynarodowy kodeks dla ochrony statków i obiektów portowych LOCODE Kody lokalizacji EKG ONZ dotyczące portów i stacji towarowych NST 2007 Standardowa klasyfikacja towarów na potrzeby statystyki transportu (stosowana od 2007 r.) PAXLST Lista pasażerów (komunikat) PROTECT Międzynarodowa organizacja portów Europy Północnej zajmująca się wdrażaniem komunikatów o towarach niebezpiecznych RID Regulamin międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych (RID) RIS Usługi informacji rzecznej Konwencja SOLAS Konwencja IMO o bezpieczeństwie życia na morzu TARIC Zintegrowana Taryfa Wspólnot Europejskich UN/CEFACT Ośrodek ONZ ds. ułatwień w handlu i e-biznesu EKG ONZ Europejska Komisja Gospodarcza ONZ UN/EDIFACT Elektroniczna wymiana danych w administracji, handlu i transporcie UN/LOCODE Kody lokalizacji ONZ UNDG Kod ONZ dla towarów niebezpiecznych (numer) UNTDID Katalog ONZ dotyczący wymiany danych handlowych URL Ujednolicony format adresowania zasobów (adres internetowy) VTM Zarządzanie ruchem statków WCO Światowa Organizacja Celna XML Rozszerzalny język znaczników

(1) Skróty użyte w niniejszym załączniku wyjaśniono w wykazie w sekcji 2.5.

(2) Rozporządzenie (WE) nr 725/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie wzmocnienia ochrony statków i obiektów portowych (Dz.U. L 129 z 29.4.2004, s. 6).

(3) Wspólne oznaczenie określa cechę wspólną dla wszystkich członków danej kategorii.

(4) Dyrektywa 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiająca wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków i uchylająca dyrektywę Rady 93/75/EWG (Dz.U. L 208 z 5.8.2002, s. 10).

(5) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 414/2007 z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie wytycznych technicznych dotyczących planowania, wdrażania i wykorzystania operacyjnego usług informacji rzecznej (RIS), o których mowa w art. 5 dyrektywy 2005/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zharmonizowanych usług informacji rzecznej (RIS) na śródlądowych drogach wodnych we Wspólnocie (Dz.U. L 105 z 23.4.2007, s. 1).

(6) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1629 z dnia 14 września 2016 r. ustanawiająca wymagania techniczne dla statków żeglugi śródlądowej, zmieniająca dyrektywę 2009/100/WE i uchylająca dyrektywę 2006/87/WE (Dz.U. L 252 z 16.9.2016, s. 118).

(7) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1304/2007 z dnia 7 listopada 2007 r. zmieniające dyrektywę Rady 95/64/WE, rozporządzenie Rady (WE) nr 1172/98, rozporządzenia (WE) nr 91/2003 i (WE) nr 1365/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w celu ustanowienia NST 2007 jako jedynej klasyfikacji w odniesieniu do towarów transportowanych pewnymi środkami transportu (Dz.U. L 290 z 8.11.2007, s. 14).

(8) Dyrektywa 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych (Dz.U. L 260 z 30.9.2008, s. 13).