ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 279/32

DECYZJA RADY

z dnia 15 października 2010 r.

w sprawie mianowania do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego członka z Rumunii na okres od dnia 21 września 2010 r. do dnia 20 września 2015 r.

(2010/632/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 300 ust. 2 oraz jego art. 302 w związku z art. 7 Protokołu w sprawie postanowień przejściowych załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej, do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

uwzględniając propozycję Rumunii,

uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,

mając na uwadze, co następuje:

(1) Mandat członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego wygasł w dniu 20 września 2010 r.

(2) W dniu 13 września 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/570/UE, Euratom w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2010 r. do dnia 20 września 2015 r. (1), z wyjątkiem członka z Rumunii, ponieważ władze rumuńskie zarezerwowały sobie prawo zaproponowania kandydata w późniejszym terminie.

(3) W piśmie do Rady z dnia 28 września 2010 r. władze rumuńskie zaproponowały Radzie kandydata na członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na wspomniany wyżej okres, w celu uzupełnienia listy członków przyznanych Rumunii na mocy Traktatu,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Eugen LUCAN zostaje mianowany na stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2010 r. do dnia 20 września 2015 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 15 października 2010 r. W imieniu Rady E. SCHOUPPE Przewodniczący

(1) Dz.U. L 251 z 25.9.2010, s. 8.
(3)

W dyrektywie 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych (3) określono niektóre wymagania w stosunku do immunologicznych weterynaryjnych produktów leczniczych, w tym wymogi odnoszące się do badań bezpieczeństwa.
(6)

Powyższe państwa członkowskie przedstawiły również prognozy rocznego budżetu na rok 2010 na mocy art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1078/2008 z dnia 3 listopada 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 861/2006 w odniesieniu do wydatków poniesionych przez państwa członkowskie w zakresie gromadzenia podstawowych danych o rybołówstwie i zarządzania nimi (5). Komisja poddała ocenie prognozy rocznego budżetu zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1078/2008, biorąc pod uwagę zmiany zatwierdzone w programach krajowych.
(1)

Decyzję Komisji 2008/866/WE z dnia 12 listopada 2008 r. w sprawie środków nadzwyczajnych zawieszających przywóz z Peru niektórych małży przeznaczonych do spożycia przez ludzi (2) przyjęto w następstwie zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu A (HAV) niektórych małży przywożonych z Peru, które zidentyfikowano jako źródło ogniska zapalenia wątroby typu A u ludzi. Decyzja ta miała być początkowo stosowana do dnia 31 marca 2009 r., wspomniany okres stosowania przedłużono jednak do dnia 30 listopada 2010 r. decyzją Komisji 2009/862/WE z dnia 30 listopada 2009 r. zmieniającą decyzję 2008/866/WE w odniesieniu do okresu jej stosowania (3).
1.2.

Proszę podać listę wszystkich zakładów objętych zakresem dyrektywy 2000/76/WE, określając dla każdego z tych zakładów o przepustowości powyżej 2 ton na godzinę następujące informacje: a) czy jest to spalarnia, czy współspalarnia i, w przypadku tej ostatniej, rodzaj zakładu (piec cementowy, obiekt energetycznego spalania paliw, inne obiekty przemysłowe nieujęte w załączniku II.1 lub II.2 do dyrektywy 2000/76/WE); b) w przypadku spalarni stałych odpadów komunalnych prowadzących czynności odzysku ujęte w załączniku II, R1 do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE (1): efektywność energetyczną zakładu, obliczoną z zastosowaniem wzoru określonego w przypisie do załącznika II, R1 do dyrektywy 2008/98/WE.
11.1.

W jaki sposób wymóg ustanowiony w art. 14, by operatorzy regularnie informowali właściwe organy o wynikach procesu monitorowania emisji, jest realizowany w praktyce? Należy podać odesłanie do wszelkich stosownych przepisów, procedur lub wytycznych skierowanych do właściwych organów.
(5)

Kontrole unijne w Chile mające na celu ocenę istniejącego systemu kontroli regulującego produkcję małży przeznaczonych do wywozu do Unii, z których ostatnia miała miejsce w 2010 r., razem z gwarancjami przedstawionymi przez właściwy organ Chile, wskazują, że warunki mające w tym państwie trzecim zastosowanie do schłodzonych i oczyszczonych małży należących do rodziny Pectinidae, dzikich lub zebranych na obszarach produkcyjnych klasy A, i przeznaczonych do wywozu do Unii są równoważne warunkom ustanowionym w odpowiednim prawodawstwie Unii. W związku z powyższym przywóz z Chile takich małż powinien być dozwolony.
(6)

Środek jest proporcjonalny do zamierzonych celów, ponieważ nie ma być stosowany powszechnie, lecz jedynie w odniesieniu do określonych grup wyrobów, w przypadku których istnieje wysoki poziom ryzyka uchylania się od opodatkowania i w przypadku gdy skala uchylania się od opodatkowania powoduje znaczne straty podatkowe. Ponadto stosowanie mechanizmu odwrotnego obciążenia oznacza mniejsze ryzyko przeniesienia się nadużyć do handlu detalicznego wyrobami, których to dotyczy, ponieważ dostawcami telefonów komórkowych są na ogół duże firmy telefoniczne i ponieważ zastosowany środek ma zastosowanie do układów scalonych przed wbudowaniem ich w produkty przeznaczone dla użytkowników końcowych.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 308/52

DECYZJA RADY

z dnia 22 listopada 2010 r.

w sprawie mianowania do Komitetu Regionów jednego członka i dwóch zastępców członków z Austrii

(2010/708/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając wniosek rządu Austrii,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

(2) Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Johannesa PEINSTEINERA.

(3) Jedno stanowisko zastępcy członka zwolniło się w związku mianowaniem Markusa LINHARTA członkiem Komitetu Regionów.

(4) Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Marianne FÜGL,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r., do Komitetu Regionów mianowane zostają następujące osoby:

a) na stanowisko członka: — Herr Bürgermeister von Bregenz, Dipl.Ing. Markus LINHART; oraz

b) na stanowiska zastępców członków: — Herr Bürgermeister von St. Wolfgang, Landtagsabgeordneter Johannes PEINSTEINER, — Herr Gemeinderat Nationalratsabgeordneter Hannes WENINGER.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 22 listopada 2010 r. W imieniu Rady S. VANACKERE Przewodniczący

(1) Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

(2) Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.
(6)

Linia Strančice–České Budějovice jest krótsza niż 150 km i nie jest połączona z linią wyposażoną już w ERTMS. W dniu 24 stycznia 2010 r. władze Republiki Czeskiej przesłały do Komisji wniosek o odstępstwo wraz z dokumentacją wskazującą, że wprowadzenie ERTMS do eksploatacji do końca 2018 r., a nie w trakcie trwania projektu finansowego przez UE, wiąże się ze znaczną korzyścią ekonomiczną lub techniczną.
3)

W przypadku gdy punkty łączące dwóch lub więcej operatorów systemów przesyłowych są zarządzane wyłącznie przez danych operatorów, bez jakiegokolwiek udziału na poziomie umownym lub eksploatacyjnym ze strony użytkowników systemu, lub w przypadku gdy punkty łączą system przesyłowy z systemem dystrybucyjnym i w punktach tych nie występują ograniczenia kontraktowe, operatorzy systemów przesyłowych są zwolnieni w odniesieniu do tych punktów z obowiązków w zakresie publikowania informacji określonych w pkt 3.3 niniejszego załącznika. Krajowy organ regulacyjny może zobowiązać operatorów systemów przesyłowych do publikowania informacji określonych w pkt 3.3 niniejszego załącznika w odniesieniu do wszystkich punktów objętych powyższym zwolnieniem bądź też do grup takich punktów. W takim przypadku informacje, jeśli operator systemu przesyłowego nimi dysponuje, publikuje się w formie zagregowanej na znaczącym poziomie, co najmniej dla każdego obszaru bilansowania. Zagregowane informacje dotyczące takich punktów uznaje się do celów stosowania niniejszego załącznika za informacje dotyczące jednego właściwego punktu.
(3)

Rozporządzenie (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (2) ustanawia wymogi dotyczące zdrowia zwierząt, stosowane do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych, oraz zasady stosowane do kontroli takiego przemieszczania. Rozporządzenie to ma zastosowanie do przemieszczania zwierząt domowych gatunków wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia między państwami członkowskimi lub z państw trzecich. Psy, koty i fretki są wymienione w częściach A i B tego załącznika.
(2)

Materiału siewnego gatunków wymienionych w częściach I, II, V, VI i VII załącznika do niniejszej decyzji zwykle nie rozmnaża się ani nie wprowadza do obrotu w niektórych państwach członkowskich. Ponadto uprawa winorośli oraz obrót materiałem rozmnożeniowym wymienionym w części III tego załącznika mają minimalne znaczenie gospodarcze w niektórych państwach członkowskich. Gatunki drzew wymienione w części IV tego załącznika nie są również istotne do celów leśnictwa w niektórych państwach członkowskich.
(1)

Na mocy decyzji Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 11 i 23 listopada 2009 r., 14 grudnia 2009 r., 19 kwietnia 2010 r. i 5 lipca 2010 r. (2) zmienone zostały przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (3) (zwane dalej „Przepisami wykonawczymi”), między innymi po to, aby umożliwić posłom zrzeczenie się uprawnień do zwrotu kosztów opieki medycznej. Aby zapewnić stabilny system, każda decyzja o zrzeczeniu się uprawnień lub odwołaniu tego zrzeczenia powinna obowiązywać przez co najmniej dwanaście miesięcy. Podobnie jak wcześniejsza poprawka, na mocy której dodano ust. 4 i 5 do art. 3 Przepisów wykonawczych, poprawka do powyższych przepisów wprowadzona niniejszą decyzją powinna mieć zastosowanie od dnia 7 lipca 2010 r.
1.

uznaje za nie do przyjęcia, iż od czasu powstania Kolegium jako agencji (2006 r.), boryka się ono z trudnościami w osiągnięciu norm dobrego administrowania, jakich oczekuje się od agencji regulacyjnej; podkreśla, że od 2006 r. kolejne kontrole audytowe zwracały uwagę na problemy z przestrzeganiem przez Kolegium przepisów rozporządzeń finansowego i pracowniczego, systemu rachunkowości, jak również na niedociągnięcia w zarządzaniu budżetem, w zakresie zasobów ludzkich, procedur udzielania zamówień i przepisów mających zastosowanie do wydatków na kursy; jest świadom, że nastąpienia poprawy w zarządzaniu Kolegium można się spodziewać dopiero w 2014 r., kiedy to ma zostać wdrożony wieloletni plan Kolegium (zatwierdzony przez zarząd w maju 2010 r.); nie jest zatem gotów, by zaakceptować, iż Kolegium potrzeba co najmniej 9 lat (2006–2014), by osiągnąć zadowalające normy dobrego administrowania, jakich oczekuje się od agencji regulacyjnej;
(1)

Artykuł 128 ust. 1 Traktatu oraz art. 16 Statutu ESBC stanowią, że Europejski Bank Centralny (EBC) ma wyłączne prawo wydawania upoważnienia do emisji banknotów w Unii. Prawo to obejmuje kompetencję do podejmowania działań mających na celu ochronę wiarygodności banknotów euro jako środka płatniczego.
(1)

W następstwie opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA), zwanego dalej Urzędem, dotyczącej wpływu rozpuszczalnego w wodzie koncentratu pomidorowego I i II na aktywność płytek krwi u osób zdrowych (pytanie nr EFSA-Q-2009-00229) (2), decyzją Komisji 2009/980/UE udzielono zezwolenia na oświadczenie zdrowotne mówiące, że rozpuszczalny w wodzie koncentrat pomidorowy I i II „pomaga w utrzymaniu normalnej agregacji płytek krwi, co przyczynia się do zdrowego przepływu krwi” (3). Zgodnie z art. 16 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 w decyzji 2009/980/UE zawarto następujący warunek stosowania wspomnianego oświadczenia zdrowotnego: „Informacja dla konsumenta, że korzystny wpływ występuje w przypadku spożywania codziennie 3 g rozpuszczalnego w wodzie koncentratu pomidorowego I lub 150 mg rozpuszczalnego w wodzie koncentratu pomidorowego II w 250 ml lub mniejszej ilości soków owocowych, napojów aromatyzowanych lub napojów na bazie jogurtu (o ile nie są mocno pasteryzowane)”.
3)

art. 12 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. W oparciu o akceptację przez Somalię wykonywania jurysdykcji przez państwa członkowskie lub państwa trzecie, z jednej strony, oraz na podstawie art. 105 konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, z drugiej strony, osoby, które podejrzane są o zamiar popełnienia, o czym mowa w art. 101 i 103 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, o popełnianie lub popełnienie aktów piractwa lub rozboju, ujęte i przetrzymywane w celu ścigania na wodach terytorialnych Somalii lub na pełnym morzu, a także przedmioty, które służyły do ich popełnienia, są przekazywane: — właściwym organom państw członkowskich lub państw trzecich uczestniczących w operacji, pod których banderą pływa statek, który dokonał ujęcia, lub — jeśli to państwo nie może lub nie chce wykonywać swej jurysdykcji – państwu członkowskiemu lub jakiemukolwiek państwu trzeciemu, które chce wykonywać jurysdykcję w odniesieniu do wyżej wymienionych osób lub przedmiotów.”;
(3)

W załączniku II do decyzji 2010/221/UE Wielka Brytania wymieniona jest obecnie jako obszar Zjednoczonego Królestwa posiadający zatwierdzony program zwalczania SVC. To państwo członkowskie przedstawiło obecnie informacje wykazujące, że program zwalczania został pomyślnie zakończony i że Wielką Brytanię należy uznać za wolną od SVC oraz włączyć ją do załącznika I zamiast do załącznika II wymienionej decyzji w odniesieniu do tej choroby.
(3)

Decyzją Rady 2007/441/WE z dnia 18 czerwca 2007 r. upoważniającą Republikę Włoską do stosowania środków stanowiących odstępstwo od art. 26 ust. 1 lit. a) i art. 168 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (2) upoważniono Włochy do ograniczenia do 40 % prawa do odliczenia podatku od wartości dodanej (VAT) od wydatków na drogowe pojazdy silnikowe, które nie są wykorzystywane wyłącznie do celów działalności gospodarczej. Decyzja 2007/441/WE stanowi też, że korzystanie do celów prywatnych z pojazdów podlegających ograniczeniu prawa do odliczenia zgodnie z powyższą decyzją nie jest traktowane jako odpłatne świadczenie usług. Decyzja 2007/441/WE zawiera definicje pojazdów i wydatków objętych jej zakresem stosowania, a także wykaz pojazdów, które są jednoznacznie wyłączone z zakresu stosowania tej decyzji.
(4)

W maju 2010 r. OIE przyjęła rezolucję nr 18 – Uznawanie statusu państw członkowskich w odniesieniu do ryzyka występowania gąbczastej encefalopatii bydła. W rezolucji tej uznano Indie i Peru za państwa o nieznacznym ryzyku wystąpienia BSE, a Panamę i Koreę Południową za państwa o kontrolowanym ryzyku wystąpienia BSE. Wykaz w załączniku do decyzji 2007/453/WE powinien zatem zostać zmieniony w celu dostosowania go do wymienionej rezolucji w odniesieniu do tych państw trzecich.
(10)

W decyzji Komisji 2007/25/WE z dnia 22 grudnia 2006 r. dotyczącej niektórych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków oraz przemieszczania do Wspólnoty ptaków domowych towarzyszących swoim właścicielom (12) ustanawia się pewne zasady odnośnie do zezwolenia na przemieszczenie z państw trzecich żywych ptaków domowych i czyni się odniesienie do wykazu państw trzecich ustanowionego w decyzji Rady 79/542/EWG z dnia 21 grudnia 1976 r. ustalającej wykaz państw trzecich lub części państw trzecich i ustanawiającej warunki zdrowia zwierząt i ludzi oraz warunki wystawiania świadectw weterynaryjnych dla przywożonych do Wspólnoty pewnych żywych zwierząt i ich świeżego mięsa (13).
(2)

Decyzja EBC/2001/29 z dnia 13 grudnia 2010 r. w sprawie emisji banknotów euro (3) ustala sposób przydziału banknotów euro w obiegu krajowym bankom centralnym (KBC) proporcjonalnie do opłaconych przez nie udziałów w kapitale EBC. Przepis art. 4 decyzji EBC/2010/29 oraz załącznik do tej decyzji przydziela EBC 8 % całkowitej wartości banknotów euro w obiegu. EBC przysługują wobec KBC należności w ramach Eurosystemu na kwotę stanowiącą równowartość emitowanych przez KBC banknotów euro, proporcjonalnie do udziałów KBC w kluczu subskrybowanego kapitału.
„—

Określenie metod stosowanych przez specjalistów ds. marketingu, aby dotrzeć do młodzieży oraz ocena, czy i w jaki sposób metody te mogą być wykorzystywane do informowania młodzieży o zdrowiu seksualnym. Ma to na celu wspieranie/przeniesienie na wyższy poziom dyskusji dotyczących zdrowia seksualnego na poziomie UE, aby dalej rozwijać politykę UE. (Zaproszenie do składania ofert)”;
IV.

W dodatku 2 do załącznika 11 do Umowy o rolnictwie rozdział V „Zwierzęta i produkty akwakultury” otrzymuje brzmienie: „V. Zwierzęta i produkty akwakultury A. PRAWODAWSTWO (1) Unia Europejska Szwajcaria Dyrektywa Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 14). 1. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916401), w szczególności jego art. 3 i 4 (choroby epizootyczne, których dotyczy rozporządzenie), art. 18a (rejestracja hodowli obejmujących ryby), art. 61 (zobowiązania dzierżawców praw do połowu ryb i organów odpowiedzialnych za monitorowanie połowów), art. 62–76 (ogólne środki zwalczania choroby), art. 275–290 (szczególne środki dotyczące chorób ryb, laboratorium diagnostyczne). 2. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu, przewozu i wywozu zwierząt i produktów zwierzęcych (OITE; RS 916.443.10). 3. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu i przewozu drogą lotniczą zwierząt pochodzących z państw trzecich (OITA; RS 916.443.12). B. SZCZEGÓLNE PRZEPISY I PROCEDURY WYKONAWCZE 1. W celu stosowania niniejszego załącznika uznaje się, że Szwajcaria oficjalnie nie jest dotknięta zakaźną anemią łososia oraz zakażeniami wywoływanymi przez Marteilia refringens i Bonamia ostreae. 2. Decyzję o zastosowaniu art. 29, 40, 41, 43, 44 i 50 dyrektywy 2006/88/WE podejmuje Wspólny Komitet Weterynaryjny. 3. Warunki dotyczące zdrowia zwierząt do celu wprowadzenia do obrotu ozdobnych zwierząt wodnych, zwierząt akwakultury przeznaczonych do celów hodowlanych, w tym do obszarów umieszczenia, do łowisk typu »wpuść i złów« i do otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, oraz do odnowy populacji, a także zwierząt akwakultury i ich produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi określone zostały w art. 4–9 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1251/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r. wdrażającego dyrektywę Rady 2006/88/WE w zakresie warunków oraz wymagań certyfikacji w odniesieniu do wprowadzania do obrotu i przywożenia do Wspólnoty zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz ustanawiającego wykaz gatunków-wektorów (Dz.U. L 337 z 16.12.2008, s. 41). 4. Przeprowadzanie kontroli na miejscu podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, w szczególności na podstawie art. 58 dyrektywy 2006/88/WE oraz art. 57 ustawy o epizootiach.
(1)

Artykuł 3 ust. 3 akapit czwarty Protokołu (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych stanowi, że jeżeli – do 31 października 2014 r. – akt ma zostać przyjęty przez Radę większością kwalifikowaną i, na wniosek członka Rady, sprawdza się, czy państwa członkowskie stanowiące tę większość reprezentują co najmniej 62 % ogółu ludności Unii, co oblicza się na podstawie danych liczbowych dotyczących liczby ludności podanych w art. 1 załącznika III do regulaminu wewnętrznego Rady (zwanego dalej „regulaminem wewnętrznym”).
(2)

W dniu 23 lutego 2010 r. Republika Czeska zwróciła się do Komisji o upoważnienie do przedstawienia prezentacji tusz wieprzowych różniącej się od standardowej prezentacji określonej w pkt B.III akapit pierwszy załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.
(8)

Zgodnie z art. 41 ust. 8 protokołu w sprawie reguł pochodzenia załączonego do umowy przejściowej o partnerstwie między Wspólnotą Wschodnioafrykańską a UE automatyczne odstępstwo od reguł pochodzenia podlega ograniczeniu do rocznej ilości wynoszącej 2 000 ton filetów z tuńczyka dla państw przystępujących do umowy przejściowej o partnerstwie między Wspólnotą Wschodnioafrykańską a UE (Kenia, Uganda, Tanzania, Rwanda, Burundi). Kenia jest jedynym krajem w tym regionie, który obecnie dokonuje wywozu filetów z tuńczyka do Unii. Należy zatem przyznać Kenii odstępstwo na mocy art. 36 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1528/2007 w odniesieniu do 2 000 ton filetów z tuńczyka stanowiących ilość, która nie przekracza całkowitej rocznej ilości przyznanej dla regionu Wspólnoty Wschodnioafrykańskiej na mocy umowy przejściowej o partnerstwie między Wspólnotą Wschodnioafrykańską a UE.
Artykuł 10

Kontrola polityczna i kierownictwo strategiczne

1. KPiB sprawuje w ramach odpowiedzialności Rady i WP kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne misji. Niniejszym Rada upoważnia KPiB do podejmowania decyzji służących temu celowi zgodnie z art. 38 akapit trzeci Traktatu. Upoważnienie to obejmuje uprawnienia do mianowania szefa misji, na wniosek WP, oraz do zmiany CONOPS i OPLAN. Obejmuje ono również uprawnienie do podejmowania dalszych decyzji w sprawie mianowania szefa misji. Uprawnienia decyzyjne w odniesieniu do celów i zakończenia misji zachowuje Rada.
(1)

Komisja jest zobowiązana na mocy art. 16 ust. 1 dyrektywy 92/34/EWG do zadecydowania, czy materiał rozmnożeniowy roślin owocowych oraz rośliny owocowe wytwarzane w państwie trzecim oraz spełniające te same wymogi odnoszące się do obowiązków dostawcy, tożsamości, cech, zdrowia roślin, podłoża uprawowego, pakowania, uzgodnień w zakresie kontroli, oznaczania i plombowania są z punktu widzenia wszystkich wyżej wymienionych wymogów odpowiednikami materiału rozmnożeniowego roślin owocowych oraz roślin owocowych wytwarzanych w Unii i spełniających wymogi wymienionej dyrektywy.
(1)

Komisja jest zobowiązana na mocy art. 12 ust. 1 dyrektywy 2008/90/EWG do zadecydowania, czy materiał rozmnożeniowy roślin sadowniczych oraz rośliny sadownicze wytwarzane w państwie trzecim oraz spełniające te same wymogi odnoszące się do obowiązków dostawcy, tożsamości, cech, zdrowia roślin, podłoża uprawowego, pakowania, przeprowadzonych inspekcji, oznaczania i plombowania odpowiadają pod każdym z wyżej wymienionych względów materiałowi rozmnożeniowemu roślin sadowniczych i roślinom sadowniczym produkowanym w Unii i spełniającym wymogi niniejszej dyrektywy.
(1)

W dyrektywie 90/426/EWG ustanowiono warunki zdrowotne zwierząt odnośnie do przywozu do Unii żywych zwierząt z rodziny koniowatych. Stanowi ona, że przywóz zwierząt z rodziny koniowatych do Unii jest dozwolony jedynie z państw trzecich lub ich części, w których nosacizna podlega obowiązkowi zgłaszania i które są wolne od nosacizny przez okres co najmniej sześciu miesięcy.