Decyzja Komisji

z dnia 11 września 1986 r.

w sprawie wprowadzania w życie inspekcji na miejscu przeprowadzanych w odniesieniu do przywozu bydła i trzody chlewnej oraz świeżego mięsa z państw trzecich

(86/474/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 72/462/EWG z dnia 12 grudnia 1972 r. w sprawie problemów zdrowotnych i inspekcji weterynaryjnej przed przywozem z państw trzecich bydła, trzody chlewnej i świeżego mięsa [1], ostatnio zmienioną rozporządzeniem (EWG) nr 3768/85 [2], w szczególności jej art. 5,

uwzględniając dyrektywę Rady 77/96/EWG z dnia 21 grudnia 1976 r. w sprawie badań świeżego mięsa wieprzowego na włośnie (trichinella spiralis) przed przywozem z państw trzecich [3], ostatnio zmienioną rozporządzeniem (EWG) nr 3768/85, w szczególności jej art. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

w decyzji 83/196/EWG z dnia 8 kwietnia 1983 r. dotyczącej przeprowadzanych na miejscu inspekcji w odniesieniu do przywozu z państw trzecich bydła, trzody chlewnej i świeżego mięsa [4], Komisja ustanowiła tymczasowo warunki dla inspekcji Wspólnoty; w świetle zadowalających doświadczeń nabytych podczas inspekcji na miejscu celowym wydaje się definitywne ustalenie metod kontroli;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Działając pod kierunkiem Komisji, biegli lekarze weterynarii z Państw Członkowskich i Komisji przeprowadzają inspekcje weterynaryjne na miejscu w celu zweryfikowania, czy przepisy dyrektywy 72/462/EWG, w szczególności jej art. 3 ust. 2, są stosowane w praktyce. Inspekcje te są przeprowadzane co trzy lata w każdym państwie znajdującym się w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 3 ust. 1 wspomnianej dyrektywy.

Jednakże, z powodów uzasadnionych zdrowiem zwierząt, Komisja po konsultacji z Państwami Członkowskimi w ramach Stałego Komitetu Weterynaryjnego może odroczyć lub przyśpieszyć niektóre inspekcje lub przeprowadzić dodatkowe inspekcje.

2. Biegli lekarze weterynarii z Państw Członkowskich i Komisji, działając pod kierunkiem Komisji, przeprowadzają inspekcje weterynaryjne w określonym państwie lub państwach zanim propozycja decyzji o uzupełnieniu wykazu sporządzonego zgodnie z art. 3 ust. 1 dyrektywy 72/462/EWG zostanie przedłożona Stałemu Komitetowi Weterynaryjnemu.

3. Na szczególne żądanie Państwa Członkowskiego biegli lekarze weterynarii z Państw Członkowskich i Komisji, działając pod kierownictwem Komisji, mogą przeprowadzać inspekcje weterynaryjne w danym państwie lub państwach przed dostarczeniem do Stałego Komitetu Weterynaryjnego propozycji decyzji:

- zmieniającej wykaz sporządzony zgodnie z art. 3 ust. 1 dyrektywy 72/462/EWG,

- zezwalającej na wznowienie przywozu zwierząt lub świeżego mięsa zgodnie z art. 28 ust. 4 dyrektywy 72/462/EWG,

- dotyczącej środków, które mają zostać podjęte, jeśli obserwacje poczynione podczas inspekcji weterynaryjnych przed przywozem bydła lub trzody chlewnej na podstawie art. 12 lub świeżego mięsa na podstawie art. 23 i 24 dyrektywy 72/462/EWG albo inne informacje uzyskane przez Komisję wskazują, że przepisy wspomnianej powyżej dyrektywy lub jej środki wykonawcze nie są spełniane lub poddają w wątpliwość, czy wydane zezwolenie powinno być utrzymane.

Artykuł 2

1. Działając pod kierownictwem Komisji, biegli lekarze weterynarii z Państw Członkowskich i Komisji przeprowadzają na miejscu inspekcje zdrowotne dla zweryfikowania, czy przepisy dyrektywy 72/462/EWG, w szczególności jej art. 4 ust. 2 i 3, i dyrektywy 77/96/EWG są stosowane w praktyce. Inspekcje te są przeprowadzane przynajmniej raz w roku we wszystkich ubojniach, wszystkich zakładach rozbioru i wszystkich chłodniach składowych zlokalizowanych poza ubojnią lub zakładach rozbioru, które znajdują się na wykazie sporządzonym zgodnie z art. 4 ust. 1 dyrektywy 72/462/EWG lub art. 4 dyrektywy 77/96/EWG.

Jednakże z przyczyn zdrowotnych po konsultacji z Państwami Członkowskimi w ramach Stałego Komitetu Weterynaryjnego Komisja może,

- odroczyć lub przyśpieszyć niektóre inspekcje albo przeprowadzić dodatkowe inspekcje,

- zastąpić inspekcje systematyczne inspekcjami wyrywkowymi.

2. Biegli lekarze weterynarii z Państw Członkowskich i Komisji, działając pod kierownictwem Komisji, poddają dany zakład lub zakłady inspekcjom zdrowotnym przeprowadzanym na miejscu zanim propozycja decyzji o uzupełnieniu wykazów sporządzonych zgodnie z art. 4 ust. 1 dyrektywy 72/462/EWG lub art. 4 dyrektywy 77/96/EWG zostanie przedłożona Stałemu Komitetowi Weterynaryjnemu.

3. Na szczególny wniosek Państwa Członkowskiego biegli lekarze weterynarii z Państw Członkowskich i Komisji, działając pod kierownictwem Komisji, mogą poddać dany zakład lub zakłady inspekcji zdrowotnej przeprowadzanej na miejscu przed przedłożeniem Stałemu Komitetowi Weterynaryjnemu propozycji decyzji:

- zmieniającej jeden z wykazów sporządzonych zgodnie z art. 4 ust. 1 dyrektywy 72/462/EWG lub art. 4 dyrektywy 77/96/EWG,

- dotyczącej środków, które mają zostać podjęte, jeśli obserwacje poczynione podczas inspekcji zdrowotnych związanych z przywozem na podstawie art. 24 dyrektywy 72/462/EWG albo inne informacje uzyskane przez Komisję wskazują, że przepisy dyrektyw 72/462/EWG i 77/96/EWG lub ich przepisów wykonawczych nie są spełniane i poddają w wątpliwość, czy wydane zezwolenie powinno być utrzymane.

Artykuł 3

W każdym przypadku i, jeśli to konieczne, po konsultacji z Państwami Członkowskimi Komisja ustala liczbę i kwalifikacje biegłych lekarzy weterynarii, których powołuje do przeprowadzania inspekcji określonych w art. 1, 2 i 4. Przynajmniej jeden ekspert z Państwa Członkowskiego uczestniczy w misjach podejmowanych w celu przeprowadzenia inspekcji przewidzianych w art. 1, 2 i art. 4 ust. 2.

Artykuł 4

1. Przewidziane w art. 1 i 2 inspekcje mogą być przeprowadzane przez biegłych lekarzy weterynarii rezydujących za granicą maksymalnie przez okres trzech lat.

2. Przynajmniej jeden raz w roku są oni wspomagani przez innych ekspertów weterynaryjnych przy przeprowadzaniu części wyżej wspomnianych inspekcji.

Artykuł 5

1. Biegli lekarze weterynarii z Państw Członkowskich, wyznaczani przez Komisję zgodnie z art. 5 akapit trzeci dyrektywy 72/462/EWG, pracują pod przewodnictwem Komisji. W żadnych okolicznościach nie mogą oni wykorzystać informacji zdobytych podczas inspekcji do celów osobistych ani ujawnić takich informacji jakiejkolwiek osobie spoza właściwych służb.

2. Komisja pokrywa koszty podróży i utrzymania biegłych lekarzy weterynarii z Państw Członkowskich, zgodnie z przepisami dotyczącymi zwrotu kosztów podróży i utrzymania poniesionych przez osoby spoza Komisji, które zostały wezwane przez Komisję do działania w roli biegłych.

Artykuł 6

Komisja powiadamia Państwa Członkowskie w ramach Stałego Komitetu Weterynaryjnego, w formie pisemnego sprawozdania o ustaleniach inspekcji, szczególnie w przypadkach kiedy wskazują one, że wykaz lub wykazy określone w art. 3 ust. 1 i art. 4 ust. 1 dyrektywy 72/462/EWG i art. 4 ust. 2 dyrektywy 77/96/EWG powinny być uzupełnione lub zmienione zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 30 dyrektywy 72/462/EWG.

W nagłych przypadkach Państwa Członkowskie mogą także być powiadomione ustnie lub teleksem.

Artykuł 7

Niniejsza decyzja zostanie ponownie poddana przeglądowi przed dniem 1 stycznia 1992 r.

Artykuł 8

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 11 września 1986 r.

W imieniu Komisji

Frans Andriessen

Wiceprzewodniczący

[1] Dz.U. L 302 z 31.12.1972, str. 28.

[2] Dz.U. L 362 z 31.12.1985, str. 8.

[3] Dz.U. L 26 z 31.1.1977, str. 67.

[4] Dz.U. L 108 z 26.4.1983, str. 18.

--------------------------------------------------