ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2020/688

z dnia 17 grudnia 2019 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do wymagań w zakresie zdrowia zwierząt dotyczących przemieszczania zwierząt lądowych i jaj wylęgowych w obrębie terytorium Unii

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt (1)”), w szczególności jego art. 3 ust. 5 akapit drugi, art. 125 ust. 2, art. 131 ust. 1, art. 132 ust. 2, art. 135, art. 136 ust. 2, art. 137 ust. 2, art. 140, art. 144 ust. 1, art. 146 ust. 1, art. 147, art. 149 ust. 4, art. 154 ust. 1, art. 156 ust. 1, art. 160, art. 162 ust. 3 i 4, art. 163 ust. 5 lit. b) i c) oraz art. 164 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W rozporządzeniu (UE) 2016/429 ustanowiono przepisy dotyczące zapobiegania chorobom zwierząt przenoszącym się lub przenoszonym na zwierzęta lub na ludzi oraz przepisy dotyczące zwalczania takich chorób. W części IV tytuł I rozdziały 3–5 tego rozporządzenia określa się wymagania w zakresie zdrowia zwierząt dotyczące przemieszczania utrzymywanych i dzikich zwierząt lądowych i ich materiału biologicznego w obrębie terytorium Unii. W rozporządzeniu uprawnia się również Komisję do przyjęcia przepisów mających na celu uzupełnienie niektórych innych niż istotne elementów tego rozporządzenia w drodze aktów delegowanych. Należy zatem przyjąć takie przepisy, aby zapewnić sprawne funkcjonowanie nowych ram prawnych ustanowionych rozporządzeniem (UE) 2016/429.

(2) Wymaga się, aby przepisy i środki zmniejszające ryzyko ustanowione w niniejszym rozporządzeniu uzupełniały wymagania w zakresie zdrowia zwierząt ustanowione w części IV tytuł I rozdziały 3–5 rozporządzenia (UE) 2016/429 w odniesieniu do przemieszczania utrzymywanych i dzikich zwierząt lądowych oraz jaj wylęgowych w obrębie terytorium Unii w celu zapewnienia, aby towary te nie stwarzały istotnego ryzyka rozprzestrzeniania się chorób umieszczonych w wykazie, o których mowa w art. 5 ust. 1 tego rozporządzenia oraz w załączniku II do tego rozporządzenia zmienionego rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2018/1629 (2), oraz w celu zapewnienia, aby zostały one skategoryzowane rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2018/1882 (3) zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) 2016/429. Celem rozporządzenia (UE) 2016/429 jest stworzenie ram regulacyjnych, które będą prostsze i bardziej elastyczne niż ramy mające zastosowanie przed jego przyjęciem, przy jednoczesnym zapewnieniu podejścia do wymagań w zakresie zdrowia zwierząt, które będzie w większym stopniu oparte na analizie ryzyka, a także wzmożonej gotowości na wypadek wystąpienia chorób zwierząt, zapobiegania chorobom zwierząt i zwalczania tych chorób. Ponadto rozporządzenie ma na celu zebranie przepisów dotyczących chorób zwierząt w jednym akcie prawnym, aby uniknąć ich rozproszenia w szeregu różnych dokumentów. To samo podejście zastosowano również do ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu przepisów dotyczących konkretnych materiałów biologicznych, w szczególności jaj wylęgowych. Treść tych przepisów jest ze sobą ściśle powiązana, ponieważ mają być one stosowane do wszystkich podmiotów przemieszczających utrzymywane lub dzikie zwierzęta lądowe lub jaja wylęgowe. Mając na względzie prostotę i przejrzystość, a także aby ułatwić stosowanie przepisów i uniknąć ich powielania, należy je ustanowić w jednym akcie prawnym, a nie w szeregu odrębnych aktów prawnych zawierających liczne odniesienia.

(3) W art. 5 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429 i w załączniku II do tego rozporządzenia zmienionego rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2018/1629 przedstawiono wykaz chorób zwierząt szczególnie istotnych z punktu widzenia interwencji Unii, natomiast w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2018/1882 skategoryzowano je na podstawie środków szczegółowych, które mają do nich zastosowanie, i wymieniono gatunki zwierząt, do których przepisy te powinny mieć zastosowanie. Uznaje się, że z chorobami kategorii D wiąże się znaczne ryzyko rozprzestrzeniania się podczas przemieszczania zwierząt między państwami członkowskimi.

(4) Opracowano programy likwidacji choroby, których celem jest likwidacja chorób kategorii B i C. Przepisy dotyczące tych programów określono w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2020/689 (4). W zależności od choroby, której dotyczą, wspomniane programy likwidacji chorób mają zastosowanie do zakładu, strefy lub państwa członkowskiego, a wymagane środki obejmują konkretne gwarancje zdrowia zwierząt dotyczące przemieszczania zwierząt. We wspomnianym powyżej rozporządzeniu delegowanym ustanowiono również przepisy dotyczące uznawania państw członkowskich i stref za wolne od choroby w następstwie skutecznego ukończenia odpowiedniego programu likwidacji choroby. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem również przewidywać takie gwarancje w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do przemieszczeń zwierząt do innych państw członkowskich lub stref prowadzących programy likwidacji chorób lub posiadających uznany status obszaru wolnego od choroby.

(5) W celu zmniejszenia ryzyka rozprzestrzeniania się chorób między państwami członkowskimi konieczne jest ustanowienie w niniejszym rozporządzeniu uzupełniających wymagań w zakresie zdrowia zwierząt dotyczących chorób, o których mowa w motywach 3 i 4 powyżej, gatunków zwierząt wymienionych w odniesieniu do odpowiednich chorób w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2018/1882, a także programów likwidacji chorób i statusu obszaru wolnego od choroby. Należy uwzględnić właściwe normy zalecane w Kodeksie zdrowia zwierząt lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE).

(6) W art. 125 rozporządzenia (UE) 2016/429 ustanowiono wymagane środki zapobiegania chorobom dotyczące transportu zwierząt i uprawniono Komisję do ustanawiania wymagań uzupełniających dotyczących oczyszczania i dezynfekcji środków transportu utrzymywanych zwierząt lądowych oraz środków bioasekuracji w celu zmniejszenia możliwego ryzyka wynikającego z transportu zwierząt w obrębie terytorium Unii. Konieczne jest zatem ustanowienie w niniejszym rozporządzeniu bardziej szczegółowych przepisów regulujących kwestię wymagań strukturalnych dotyczących środków transportu i pojemników oraz bardziej szczegółowych wymagań bioasekuracji w odniesieniu do transportu zwierząt, jak również określenie pewnych zwolnień. Podobne przepisy mają również zastosowanie do podmiotów zaangażowanych w transport niektórych rodzajów materiału biologicznego, w szczególności jaj wylęgowych drobiu i ptaków żyjących w niewoli, a przepisy takie również powinny zostać ustanowione w niniejszym rozporządzeniu na podstawie art. 157 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/429.

(7) Wymagania dotyczące czyszczenia i dezynfekcji środków transportu i środków bioasekuracji mających na celu zmniejszenie ewentualnego ryzyka związanego z niektórymi działaniami w zakresie transportu zwierząt określono w przepisach obowiązujących przed wejściem w życie rozporządzenia (UE) 2016/429, w szczególności w dyrektywach Rady 64/432/EWG (5), 91/68/EWG (6), 2009/156/WE (7) i 2009/158/WE (8) w odniesieniu do transportu bydła, świń, owiec, kóz, koniowatych oraz drobiu i jaj wylęgowych. Wymagania te okazały się skuteczne w zapobieganiu ryzyku rozprzestrzeniania się poprzez transport chorób zwierząt w obrębie terytorium Unii. Należy zatem utrzymać istotę tych wymagań i dostosować je do transportu wszystkich utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych.

(8) Zgodnie z wymogiem ustanowionym w art. 132 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429 Komisja określa maksymalne ramy czasowe, w których podmiot prowadzący rzeźnię odbierającą utrzymywane zwierzęta kopytne i drób przeznaczone do uboju pochodzące z innego państwa członkowskiego powinien zapewnić, aby zwierzęta te zostały poddane ubojowi. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem przewidzieć takie maksymalne ramy czasowe, w których zwierzęta należy poddać ubojowi, w celu zapewnienia, aby ich status zdrowotny nie zagrażał statusowi zdrowotnemu zwierząt w miejscu przeznaczenia. W rozporządzeniu (UE) 2016/429 ustanowiono również przepisy w zakresie przemieszczania przesyłek zwierząt kopytnych podatnych na zakażenie wirusem choroby niebieskiego języka (serotypy 1–24), które mogą cechować się szczególnym ryzykiem rozprzestrzeniania się choroby ze względu na to, że jest ona przenoszona przez wektory. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem ustanowić pewne przepisy szczegółowe dotyczące uboju tych zwierząt.

(9) W odniesieniu do przemieszczania utrzymywanych zwierząt kopytnych i drobiu do innych państw członkowskich w art. 131 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429 uprawniono Komisję do ustanawiania przepisów dotyczących okresów pobytu, okresu niezbędnego do celów ograniczenia wprowadzania utrzymywanych zwierząt kopytnych lub drobiu do zakładów przed przemieszczaniem oraz uzupełniających wymagań w zakresie zdrowia zwierząt w celu zmniejszenia ryzyka rozprzestrzeniania się chorób umieszczonych w wykazie, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. d) tego rozporządzenia. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem ustanowić odpowiednie środki na rzecz zabezpieczenia zdrowia zwierząt i zapobieżenia rozprzestrzenianiu się chorób poprzez przemieszczanie zwierząt kopytnych, drobiu i ptaków żyjących w niewoli. Środki te powinny uwzględniać przepisy, które miały zastosowanie przed rozpoczęciem stosowania rozporządzenia (UE) 2016/429. Takie przepisy w odniesieniu do zwierząt kopytnych, drobiu i ptaków żyjących w niewoli ustanowiono w dyrektywach Rady 64/432/EWG, 91/68/EWG, 2009/158/WE, 2009/156/WE i częściowo w dyrektywie 92/65/EWG (9). W stosownych przypadkach przepisy te powinny wprowadzać nowe lub różniące się wymagania, w szczególności w celu uwzględnienia nowych osiągnięć i norm naukowych lub wykazu chorób, o którym mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429 oraz w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2018/1629, oraz kategoryzacji chorób zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2018/1882.

(10) Podobnie w art. 160 ust. 2 i art. 164 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429 uprawniono Komisję do przyjmowania aktów delegowanych ustanawiających wymagania w zakresie zdrowia zwierząt dotyczące przemieszczania do innych państw członkowskich materiału biologicznego drobiu i ptaków żyjących w niewoli, tj. jaj wylęgowych. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem także przewidzieć te przepisy.

(11) Podstawową zasadą powinno być zapewnienie, aby przemieszczanie zwierząt lądowych do innego państwa członkowskiego odbywało się z zakładu pochodzenia bezpośrednio do miejsca przeznaczenia w tym państwie członkowskim. Na zasadzie odstępstwa przemieszczanie to może jednak zostać przerwane, a zwierzęta mogą być poddawane gromadzeniu. Gromadzenie takie stanowi szczególne ryzyko pod względem rozprzestrzeniania się chorób zwierząt. W art. 135 rozporządzenia (UE) 2016/429 zobowiązano Komisję do przyjmowania aktów delegowanych ustanawiających przepisy uzupełniające przepisy art. 133 i 134 tego rozporządzenia w odniesieniu do gromadzenia utrzymywanych zwierząt kopytnych i drobiu, gdy zwierzęta te są przemieszczane do innego państwa członkowskiego. Konieczne jest zatem ustanowienie takich wymagań w niniejszym rozporządzeniu.

(12) Zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie przed rozpoczęciem stosowania rozporządzenia (UE) 2016/429, określonymi w dyrektywach 64/432/EWG, 91/68/EWG i 2009/156/WE, niektóre przesyłki zwierząt kopytnych nie były przemieszczane bezpośrednio z zakładu pochodzenia do zakładu przeznaczenia. Pośrednicy, miejsca gromadzenia i punkty gromadzenia grupowały zwierzęta o tym samym statusie zdrowotnym, które przybyły w przesyłkach z innych zakładów, na potrzeby wysyłki do ich właściwych miejsc przeznaczenia. Przepisy ustanowione w tych dyrektywach okazały się skuteczne, jeśli chodzi o zapobieganie rozprzestrzenianiu się przenośnych chorób zwierząt w obrębie terytorium Unii. W związku z tym należy zachować istotę tych przepisów, lecz zaktualizować je tak, aby uwzględnić doświadczenie zdobyte w trakcie ich stosowania oraz aktualny stan wiedzy naukowej. Należy uwzględnić art. 133 rozporządzenia (UE) 2016/429, który stanowi, że podmioty mogą poddać utrzymywane zwierzęta kopytne i drób maksymalnie trzykrotnemu gromadzeniu w trakcie przemieszczania z państwa członkowskiego pochodzenia do innego państwa członkowskiego.

(13) Ponadto zgodnie z art. 140 lit. b) rozporządzenia (UE) 2016/429 należy przewidzieć odstępstwo od przepisów dotyczących gromadzenia zwierząt w odniesieniu do zwierząt kopytnych uczestniczących w wystawach, wydarzeniach sportowych, kulturalnych i podobnych wydarzeniach, ponieważ zastosowane alternatywne środki zmniejszające ryzyko zmniejszają ryzyko rozprzestrzeniania się chorób umieszczonych w wykazie stwarzane przez te działania. Odstępstwa te przewidziano w niniejszym rozporządzeniu.

(14) W art. 136 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429 uprawniono Komisję do ustanawiania szczegółowych przepisów dotyczących przemieszczania między państwami członkowskimi niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych innych niż zwierzęta kopytne i drób.

(15) Przed rozpoczęciem stosowania rozporządzenia (UE) 2016/429 przepisy Unii dotyczące przemieszczania między państwami członkowskimi niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych, w tym zwierząt z rzędu naczelnych, ptaków żyjących w niewoli, pszczół miodnych i trzmieli, psów, kotów i fretek domowych, zostały określone w dyrektywie 92/65/EWG. Przepisy te okazały się skuteczne w zmniejszaniu ryzyka rozprzestrzeniania się chorób umieszczonych w wykazie między państwami członkowskimi. W związku z tym w niniejszym rozporządzeniu należy zachować istotę tych przepisów, ale zaktualizować je tak, aby uwzględnić praktyczne doświadczenia zdobyte w trakcie ich stosowania. Ponadto w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć możliwości zastosowania odstępstw w przypadkach, gdy wdrożono alternatywne środki zmniejszające ryzyko.

(16) W art. 3 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2016/429 uprawniono Komisję do ustanowienia przepisów mających na celu zapewnienie właściwego stosowania części IV tego rozporządzenia w odniesieniu do przemieszczania zwierząt domowych innego niż przemieszczanie o charakterze niehandlowym. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem przewidzieć niektóre takie przepisy.

(17) W rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2018/1882 wymieniono gatunki zwierząt drapieżnych stwarzające znaczne ryzyko rozprzestrzeniania się Echinococcus multilocularis i wirusa wścieklizny podczas przemieszczania między państwami członkowskimi. Należy zatem przewidzieć uzupełniające wymagania w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do innych zwierząt drapieżnych w celu zmniejszenia ryzyka rozprzestrzeniania się tych chorób między państwami członkowskimi.

(18) Art. 137 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429 nakłada na Komisję obowiązek ustanowienia szczegółowych przepisów w uzupełnieniu do tych, o których mowa w art. 137 ust. 1 tego rozporządzenia, w odniesieniu do przemieszczeń utrzymywanych zwierząt lądowych do zakładów odizolowanych oraz przemieszczania utrzymywanych zwierząt lądowych do zakładów odizolowanych, w których obowiązują środki zmniejszające ryzyko, aby zagwarantować, że takie przemieszczanie nie stwarza istotnego ryzyka dla zdrowia utrzymywanych zwierząt lądowych w obrębie tego zakładu odizolowanego i otaczających go zakładów.

(19) Przed rozpoczęciem stosowania rozporządzenia (UE) 2016/429 przepisy Unii dotyczące przemieszczania zwierząt lądowych utrzymywanych w zatwierdzonych jednostkach, instytutach lub ośrodkach były określone w dyrektywie 92/65/EWG. W art. 95 i 137 rozporządzenia (UE) 2016/429 ustanowiono pojęcie „zakładu odizolowanego” odpowiadające „zatwierdzonej jednostce, instytutowi lub ośrodkowi”, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. c) dyrektywy 92/65/EWG. W związku z tym należy zachować istotę tych poprzednich przepisów, ale zaktualizować je tak, aby uwzględnić praktyczne doświadczenia zdobyte w trakcie ich stosowania. Należy również uwzględnić właściwe normy dotyczące zwierząt z rzędu naczelnych zalecane w Kodeksie zdrowia zwierząt lądowych OIE.

(20) W art. 138 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/429 uprawniono Komisję do przyjęcia przepisów w zakresie przyznawania odstępstw przez właściwy organ miejsca przeznaczenia uzupełniających przepisy, o których mowa w art. 138 ust. 1 i art. 138 ust. 2 tego rozporządzenia, w odniesieniu do przemieszczania utrzymywanych zwierząt lądowych do celów naukowych. Przed rozpoczęciem stosowania rozporządzenia (UE) 2016/429 w dyrektywie 92/65/EWG przewidziano, że psy, koty i fretki, które mają zostać przemieszczone do celów naukowych do innego państwa członkowskiego, nie muszą być szczepione przeciwko wściekliźnie, a psy nie muszą być leczone przeciwko zarażeniu pasożytem Echinococcus multilocularis, jeżeli zwierzęta te były przeznaczone dla zatwierdzonych jednostek, instytutów lub ośrodków. W niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć podobne odstępstwo.

(21) W art. 140 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/429 uprawniono Komisję do ustanawiania wymagań szczególnych uzupełniających przepisy określone w art. 126–136 tego rozporządzenia w odniesieniu do przemieszczania utrzymywanych zwierząt lądowych przeznaczonych do cyrków, wystaw i wydarzeń sportowych.

(22) Przed okresem stosowania rozporządzenia (UE) 2016/429 przepisy unijne w odniesieniu do przemieszczeń zwierząt lądowych utrzymywanych w cyrkach i grupach zwierząt tresowanych ustanowiono, na podstawie dyrektywy 92/65/EWG, w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1739/2005 (10), uchylonym rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2019/2035 (11) z dniem 21 kwietnia 2021 r. Biorąc pod uwagę fakt, że obecnie przemieszczanie zwierząt do innych państw członkowskich – gdy cyrk lub grupa zwierząt tresowanych, do której należą, podróżuje – odbywa się bez towarzyszącego im świadectwa zdrowia zwierząt, w niniejszym rozporządzeniu należy utrzymać możliwość takiego przemieszczania wewnątrzunijnego. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem ustanowić wymagania w zakresie zdrowia zwierząt dotyczące przemieszczania zwierząt lądowych utrzymywanych w cyrkach objazdowych lub grupach zwierząt tresowanych do innych państw członkowskich oraz przewidzieć odstępstwo od wymagań w zakresie certyfikacji zdrowia zwierząt przewidzianych w art. 143 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429.

(23) Przed rozpoczęciem stosowania rozporządzenia (UE) 2016/429 przepisy Unii dotyczące przemieszczania ptaków żyjących w niewoli przeznaczonych na wystawy w innym państwie członkowskim były określone w dyrektywie 92/65/EWG i innych aktach prawnych.

(24) Aby zapobiec ryzyku rozprzestrzeniania się chorób umieszczonych w wykazie związanych z przemieszczaniem ptaków żyjących w niewoli między państwami członkowskimi, w niniejszym rozporządzeniu należy utrzymać przepisy Unii dotyczące przemieszczania ptaków żyjących w niewoli przeznaczonych na wystawy w innym państwie członkowskim. Ponadto w niniejszym rozporządzeniu należy również ustanowić przepisy szczegółowe w odniesieniu do ptaków drapieżnych uczestniczących w pokazach sokolniczych w innym państwie członkowskim oraz w odniesieniu do gołębi pocztowych, które mają być przemieszczane na wydarzenia sportowe w innych państwach członkowskich.

(25) W art. 144 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/429 uprawniono Komisję do przyjęcia odstępstw od wymagań dotyczących certyfikacji zdrowia zwierząt określonych w art. 143 ust. 1 tego rozporządzenia w odniesieniu do utrzymywanych zwierząt lądowych przemieszczanych między państwami członkowskimi.

(26) Obecnie zgodnie z przepisami ustanowionymi w dyrektywie 2009/156/WE zarejestrowane zwierzęta koniowate mogą być przemieszczane bez towarzyszącego im świadectwa zdrowia zwierząt między państwami członkowskimi, które na zasadzie wzajemności wdrożyły alternatywny system kontroli zapewniający odpowiednie gwarancje zdrowotne zwierząt równoważne z gwarancjami określonymi w świadectwie zdrowia zwierzęcia. W niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć podobne odstępstwo. Należy jednak ustanowić szczególne warunki dotyczące przemieszczania tych zwierząt, w tym uzyskania zgody państwa członkowskiego przeznaczenia.

(27) W art. 144 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2016/429 uprawniono Komisję do ustanawiania wymagań dotyczących certyfikacji zdrowia zwierząt na potrzeby przemieszczania do innych państw członkowskich utrzymywanych zwierząt lądowych innych niż zwierzęta kopytne, drób i zwierzęta przeznaczone do zakładów odizolowanych, w przypadkach gdy świadectwo zdrowia zwierząt jest konieczne do zapewnienia zgodności danego przemieszczenia z wymaganiami w zakresie zdrowia zwierząt przewidzianymi w art. 124–142 rozporządzenia (UE) 2016/429. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem ustanowić wymagania w odniesieniu do certyfikacji zdrowia zwierząt, które umożliwiłyby przemieszczanie do innych państw członkowskich przesyłek zawierających ptaki żyjące w niewoli, pszczoły miodne, trzmiele (oprócz trzmieli z zatwierdzonych odizolowanych od środowiska zakładów produkcji trzmieli), naczelne, psy, koty, fretki domowe i inne zwierzęta drapieżne.

(28) W art. 164 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429 uprawniono również Komisję do ustanowienia wymagań dotyczących certyfikacji zdrowia zwierząt i powiadamiania o przemieszczaniu materiału biologicznego utrzymywanych zwierząt lądowych innych niż bydło, owce, kozy, świnie i koniowate oraz materiał biologiczny drobiu do innych państw członkowskich. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem ustanowić wymagania w zakresie certyfikacji zdrowia zwierząt, które umożliwiałyby przemieszczanie do innych państw członkowskich przesyłek jaj wylęgowych ptaków żyjących w niewoli.

(29) Przemieszczanie do innych państw członkowskich zwierząt drapieżnych innych niż psy, koty i fretki domowe powinno być również dozwolone w przypadkach, gdy w państwie członkowskim pochodzenia nie dopuszczono do obrotu żadnej szczepionki przeciwko wściekliźnie przeznaczonej dla tych zwierząt drapieżnych, a szczepienie odbywa się zgodnie z art. 10 ust. 1 dyrektywy 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (12), który przewiduje wykorzystanie produktów leczniczych poza warunkami pozwolenia na dopuszczenie do obrotu.

(30) W art. 146 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429 Komisję zobowiązuje się do ustanowienia szczegółowych przepisów i określenia dodatkowych informacji dotyczących treści świadectw zdrowia zwierząt dla różnych gatunków i kategorii utrzymywanych zwierząt lądowych i w odniesieniu do poszczególnych rodzajów przemieszczania. W art. 162 ust. 3 tego samego rozporządzenia Komisję zobowiązuje się do przyjęcia aktów delegowanych dotyczących informacji, które należy zawrzeć w świadectwie zdrowia zwierząt w odniesieniu do przemieszczania między państwami członkowskimi jaj wylęgowych, z uwzględnieniem minimalnych informacji, które należy zawrzeć w tym świadectwie zdrowia zwierząt zgodnie z art. 162 ust. 1. Konieczne jest zatem określenie treści świadectw, które mają towarzyszyć przesyłkom zawierającym utrzymywane zwierzęta lądowe i jaja wylęgowe podczas przemieszczania tych przesyłek do innego państwa członkowskiego.

(31) W art. 147 rozporządzenia (UE) 2016/429 uprawniono Komisję do przyjęcia aktów delegowanych dotyczących środków szczególnych przyznających odstępstwa od obowiązku podmiotów dotyczącego zapewnienia, aby zwierzętom towarzyszyło świadectwo zdrowia zwierząt w odniesieniu do konkretnych rodzajów przemieszczania utrzymywanych zwierząt lądowych. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem ustanowić przepisy dotyczące certyfikacji zdrowia zwierząt w odniesieniu do przemieszczania zwierząt kopytnych i drobiu przez zakłady przeprowadzające gromadzenie, o którym mowa w art. 133 rozporządzenia (UE) 2016/429, przed dotarciem do miejsca ostatecznego przeznaczenia.

(32) W celu zapewnienia, aby utrzymywane zwierzęta lądowe, którym wydano świadectwo w celu wywozu do państwa trzeciego i które są transportowane przez inne państwo członkowskie do granicy zewnętrznej Unii, spełniały wymagania w zakresie zdrowia zwierząt dotyczące przemieszczania w obrębie terytorium Unii, podmioty powinny zapewnić, aby przesyłkom tych zwierząt towarzyszyły potwierdzające świadectwa zdrowia zwierząt co najmniej tak samo rygorystyczne jak świadectwa wymagane przy przemieszczaniu utrzymywanych zwierząt kopytnych lub drobiu przeznaczonych do uboju w państwie członkowskim, w którym znajduje się punkt wyjścia.

(33) W art. 149 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/429 uprawniono Komisję do przyjęcia aktów delegowanych ustanawiających przepisy dotyczące kontroli dokumentacji, kontroli tożsamości (identyfikacyjnej) i kontroli fizycznej (bezpośredniej) oraz badań przeprowadzanych przez urzędowego lekarza weterynarii w odniesieniu do różnych gatunków i kategorii utrzymywanych zwierząt lądowych, aby sprawdzić zgodność z wymaganiami w zakresie zdrowia zwierząt. Uwzględniając zakres niniejszego rozporządzenia, który obejmuje jaja wylęgowe, w niniejszym rozporządzeniu należy zatem zastosować ten przepis poprzez ustanowienie niezbędnych do tego celu przepisów, w tym terminów przeprowadzania takich kontroli i badań oraz terminów wydawania przez urzędowego lekarza weterynarii świadectw zdrowia zwierząt przed przemieszczaniem przesyłek utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych oraz okresu ważności świadectw zdrowia zwierząt, w tym warunków jego przedłużenia.

(34) W art. 152, 153 i 163 rozporządzenia (UE) 2016/429 zobowiązuje się podmioty do informowania z wyprzedzeniem właściwego organu państwa pochodzenia o planowanym przemieszczaniu do innego państwa członkowskiego utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych oraz przekazywania wszelkich niezbędnych informacji, aby umożliwić temu właściwemu organowi powiadomienie właściwego organu państwa członkowskiego przeznaczenia o przemieszczaniu utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące wymagań w zakresie powiadamiania z wyprzedzeniem przez podmioty, informacji niezbędnych do powiadomienia o takich przemieszczeniach oraz nadzwyczajnych procedur powiadamiania.

(35) W art. 153 ust. 2 i 4, art. 154 ust. 1 lit. c) i art. 163 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429 przywidziano wykorzystanie systemu TRACES do celów powiadamiania, w przypadku gdy przesyłki utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych mają zostać przemieszczone do innych państw członkowskich. System TRACES to zintegrowany skomputeryzowany system weterynaryjny, określony w decyzjach Komisji 2003/24/WE (13) i 2004/292/WE (14). W związku z tym, że w art. 131 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (15) przewidziano ustanowienie systemu zarządzania informacjami w zakresie kontroli urzędowych (IMSOC), który będzie posiadał funkcje systemu TRACES, w niniejszym rozporządzeniu zamiast do systemu TRACES należy odnosić się do IMSOC.

(36) W art. 155 rozporządzenia (UE) 2016/429 określono warunki dotyczące przemieszczania dzikich zwierząt lądowych z siedliska w jednym państwie członkowskim do siedliska lub zakładu w innym państwie członkowskim. W niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić wymagania w zakresie zdrowia zwierząt, certyfikacji i powiadamiania w odniesieniu do takiego przemieszczania zgodnie z uprawnieniami określonymi w art. 156 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429.

(37) Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie od dnia 21 kwietnia 2021 r. zgodnie z datą rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) 2016/429,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

CZĘŚĆ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1 Przedmiot Niniejsze rozporządzenie uzupełnia przepisy dotyczące zapobiegania chorobom zwierząt przenoszącym się lub przenoszonym na zwierzęta lub na ludzi oraz przepisy dotyczące zwalczania takich chorób ustanowione w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429 w odniesieniu do przemieszczania utrzymywanych zwierząt lądowych, dzikich zwierząt lądowych i jaj wylęgowych w obrębie terytorium Unii.

Artykuł 2 Zakres stosowania 1. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do: a) utrzymywanych i dzikich zwierząt lądowych oraz jaj wylęgowych; b) zakładów, w których te zwierzęta i jaja wylęgowe są utrzymywane lub poddawane gromadzeniu; c) podmiotów utrzymujących te zwierzęta i jaja wylęgowe; d) podmiotów dokonujących transportu zwierząt lądowych i jaj wylęgowych; e) właściwych organów państw członkowskich. 2. Część II ma zastosowanie do przemieszczania utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych wyłącznie wówczas, gdy przemieszczanie odbywa się między państwami członkowskimi, z wyjątkiem art. 4–6 i art. 63, które mają ponadto zastosowanie do przemieszczania utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych w obrębie terytorium państwa członkowskiego.

Artykuł 3 Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje: 1) „środek transportu” oznacza pojazd drogowy lub kolejowy, statki i statki powietrzne; 2) „pojemnik” oznacza każdą klatkę, pudło, zbiornik lub inną sztywną strukturę stosowaną do transportu zwierząt lub jaj, niestanowiącą środka transportu; 3) „odizolowany od środowiska zakład produkcji” oznacza zakład, którego struktury wraz z rygorystycznymi środkami bioasekuracji zapewniają skuteczną izolację produkcji zwierzęcej od powiązanych obiektów oraz od środowiska; 4) „bydło” lub „zwierzę z gatunków bydła” oznacza zwierzę z gatunków zwierząt kopytnych należących do rodzajów Bison, Bos (w tym podrodzajów Bos, Bibos, Novibos, Poephagus) i Bubalus (w tym podrodzaju Anoa) oraz potomstwo z krzyżówek między tymi gatunkami; 5) „zakład wolny od »choroby« ” oznacza zakład, któremu przyznano status obszaru wolnego od choroby zgodnie z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2020/689; 6) „status obszaru wolnego od »choroby« ” oznacza status obszaru wolnego od choroby przyznany państwu członkowskiemu lub jego strefie, zatwierdzony przez Komisję zgodnie z art. 36 rozporządzenia (UE) 2016/429; 7) „ »choroby« nie zgłoszono” oznacza, że żadnego zwierzęcia ani grupy zwierząt danego gatunku utrzymywanych w zakładzie nie sklasyfikowano jako potwierdzonego przypadku tej choroby, a każdy przypadek podejrzenia tej choroby został wykluczony; 8) „ »zwierzęta« przeznaczone do uboju” oznaczają utrzymywane zwierzęta lądowe przeznaczone do transportu – albo bezpośredniego, albo po gromadzeniu – do rzeźni; 9) „zatwierdzony zakład kwarantanny” oznacza zakład, któremu udzielono zezwolenia zgodnie z art. 14 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035; 10) „zatwierdzony program likwidacji choroby” oznacza program likwidacji choroby realizowany w państwie członkowskim lub w jego strefie zatwierdzony przez Komisję zgodnie z art. 31 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/429; 11) „owca” oznacza zwierzę z gatunków zwierząt kopytnych należących do rodzaju Ovis oraz potomstwo z krzyżówek między tymi gatunkami; 12) „koza” oznacza zwierzę z gatunków zwierząt kopytnych należących do rodzaju Capra oraz potomstwo z krzyżówek między tymi gatunkami; 13) „świnia” oznacza zwierzę z gatunków zwierząt kopytnych należących do rodziny świniowatych wymienione w załączniku III do rozporządzenia (UE) 2016/429; 14) „koniowate” lub „zwierzę koniowate” oznacza zwierzę z gatunków zwierząt jednokopytnych należących do rodzaju Equus (w tym konie, osły i zebry) oraz potomstwo z krzyżówek między tymi gatunkami; 15) „wielbłądowate” lub „zwierzę wielbłądowate” oznacza zwierzę z gatunków zwierząt kopytnych należących do rodziny wielbłądowatych wymienione w załączniku III do rozporządzenia (UE) 2016/429; 16) „jeleniowate” lub „zwierzę jeleniowate” oznacza zwierzę z gatunków zwierząt kopytnych należących do rodziny jeleniowatych wymienione w załączniku III do rozporządzenia (UE) 2016/429; 17) „inne utrzymywane zwierzęta kopytne” oznaczają zwierzęta kopytne inne niż bydło, owce, kozy, świnie, koniowate, wielbłądowate i jeleniowate; 18) „zakład zabezpieczony przed wektorami” oznacza część obiektów zakładu lub wszystkie jego obiekty, które są chronione przed atakami gatunku Culicoides za pomocą odpowiednich środków fizycznych oraz środków zarządzania, przy czym status zakładu zabezpieczonego przed wektorami nadaje właściwy organ zgodnie z art. 44 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689; 19) „okres wolny od wektorów” oznacza okres braku aktywności gatunku Culicoides na ustalonym obszarze, określony zgodnie z częścią II rozdział 1 sekcja 5 załącznika V do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689; 20) „drób hodowlany” oznacza drób w wieku 72 godzin i starszy, przeznaczony do produkcji jaj wylęgowych; 21) „drób produkcyjny” oznacza drób w wieku 72 godzin i starszy, chowany w celu produkcji mięsa, jaj do konsumpcji lub innych produktów lub w celu o odnowy populacji ptaków łownych; 22) „stado” oznacza cały drób lub wszystkie ptaki żyjące w niewoli w tym samym statusie zdrowia, chowane w tych samych pomieszczeniach lub na tym samym wybiegu i stanowiące jednolitą jednostkę epidemiologiczną; w odniesieniu do drobiu chowanego w pomieszczeniach zamkniętych terminem tym objęte są wszystkie ptaki znajdujące się w tej samej przestrzeni powietrznej; 23) „pisklęta jednodniowe” oznaczają każdy drób poniżej 72 godzin życia; 24) „jaja wolne od określonych czynników chorobotwórczych” oznaczają jaja wylęgowe pochodzące od „stad kur wolnych od określonych czynników chorobotwórczych” zgodnie z opisem zawartym w Farmakopei Europejskiej (16), przeznaczone wyłącznie do użytku diagnostycznego, badawczego lub farmaceutycznego; 25) „zarejestrowane zwierzę koniowate” oznacza: a) zwierzę hodowlane czystorasowe z gatunków Equus sabalu i Equus sinus wpisane lub kwalifikujące się do wpisania do sekcji głównej księgi hodowlanej założonej przez związek hodowców lub podmiot zajmujący się hodowlą uznany zgodnie z art. 4 lub 34 rozporządzenia (UE) 2016/1012; b) zwierzę utrzymywane z gatunku Equus sabalu zarejestrowane w międzynarodowym stowarzyszeniu lub organizacji, bezpośrednio albo za pośrednictwem krajowej federacji lub oddziałów, które przygotowują konie do zawodów lub wyścigów konnych („zarejestrowany koń”); 26) „naczelne” oznaczają zwierzęta z gatunków należących do rzędu naczelnych z wyjątkiem ludzi; 27) „pszczoła miodna” oznacza zwierzę z gatunku Apis mellifera; 28) „trzmiel” oznacza zwierzę z gatunków należących do rodzaju Bombus; 29) „pies” oznacza zwierzę utrzymywane z gatunku Canis lupus; 30) „kot” oznacza zwierzę utrzymywane z gatunku Felis silvestris; 31) „fretka domowa” oznacza zwierzę utrzymywane z gatunku Mustela putorius furo; 32) „inne zwierzęta drapieżne” oznaczają zwierzęta z gatunków należących do rzędu Carnivora inne niż psy, koty i fretki domowe; 33) „cyrk objazdowy” oznacza pokaz lub przedstawienie z udziałem zwierząt lub grup zwierząt tresowanych, które ma być przemieszczane między państwami członkowskimi; 34) „grupa zwierząt tresowanych” oznacza grupę składającą się ze zwierząt utrzymywanych do celów pokazów lub przedstawień, która może stanowić część cyrku; 35) „gołąb pocztowy” oznacza każdego gołębia transportowanego lub przeznaczonego do transportu z jego gołębnika do innego państwa członkowskiego w celu wypuszczenia go do lotu z powrotem do państwa członkowskiego pochodzenia.

CZĘŚĆ II

PRZEMIESZCZANIE UTRZYMYWANYCH ZWIERZĄT LĄDOWYCH I JAJ WYLĘGOWYCH W OBRĘBIE TERYTORIUM UNII

ROZDZIAŁ 1

Wymagania ogólne dotyczące przemieszczania utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych w obrębie terytorium Unii

Sekcja 1

Środki zapobiegania chorobom dotyczące transportu w obrębie terytorium Unii, uzupełniające środki przewidziane w rozporządzeniu (UE) 2016/429

Artykuł 4 Wymagania ogólne dotyczące środków transportu Podmioty, w tym przewoźnicy, zapewniają, aby środki transportu wykorzystywane do przewożenia utrzymywanych zwierząt lądowych lub jaj wylęgowych, z wyjątkiem środków transportu dla zwierząt lądowych, o których mowa w art. 6, były: a) skonstruowane w taki sposób, aby: (i) zwierzęta lub jaja wylęgowe nie mogły wydostać się lub wypaść; (ii) możliwa była kontrola wizualna przestrzeni, w której zwierzęta są utrzymywane; (iii) zapobiec wydostawaniu się zwierzęcych odchodów, zużytej ściółki lub paszy lub je zminimalizować; (iv) w przypadku drobiu i ptaków żyjących w niewoli zapobiec wydostawaniu się piór lub je zminimalizować; b) czyszczone i dezynfekowane najszybciej jak to możliwe po każdym transporcie zwierząt, jaj wylęgowych lub wszelkich elementów stanowiących zagrożenie dla zdrowia zwierząt oraz, w stosownych przypadkach, czyszczone i dezynfekowane ponownie oraz każdorazowo suszone lub pozostawiane do wyschnięcia przed jakimkolwiek nowym załadunkiem zwierząt lub jaj wylęgowych.

Artykuł 5 Wymagania dotyczące pojemników, w których przewożone są utrzymywane zwierzęta lądowe i jaja wylęgowe 1. Podmioty, w tym przewoźnicy, zapewniają, aby pojemniki, w których przewożone są utrzymywane zwierzęta lądowe i jaja wylęgowe, z wyjątkiem pojemników dla zwierząt lądowych, o których mowa w art. 6: a) spełniały wymagania określone w art. 4 lit. a); b) zawierały jedynie zwierzęta lub jaja wylęgowe tego samego gatunku, kategorii lub rodzaju oraz o tym samym statusie zdrowotnym; c) były: (i) nieużywanymi i zaprojektowanymi specjalnie do tego celu pojemnikami jednorazowego użytku przeznaczonymi do zniszczenia po pierwszym użyciu; lub (ii) czyszczone i dezynfekowane po użyciu oraz suszone lub pozostawiane do wyschnięcia przed każdym kolejnym użyciem. 2. W przypadku drobiu i jaj wylęgowych podmioty, w tym przewoźnicy, zapewniają, aby pojemniki, w których utrzymywany drób i jaja wylęgowe są przewożone w środkach transportu, posiadały następujące oznaczenia: a) w odniesieniu do piskląt jednodniowych i jaj wylęgowych: (i) nazwę państwa członkowskiego pochodzenia; (ii) numer zatwierdzenia lub numer rejestracyjny zakładu pochodzenia; (iii) odnośny gatunek drobiu; (iv) liczbę zwierząt lub jaj wylęgowych; b) w odniesieniu do drobiu hodowlanego i drobiu produkcyjnego – numer zatwierdzenia lub rejestracji zakładu pochodzenia. 3. W przypadku matek pszczelich przewożonych w ramach odstępstwa przewidzianego w art. 49 podmioty, w tym przewoźnicy, zapewniają, aby pojemniki lub cała przesyłka były pokryte siatką o drobnych oczkach o maksymalnej wielkości oczek wynoszącej 2 mm bezpośrednio po oględzinach w celu certyfikacji zdrowia przez urzędowego lekarza weterynarii. 4. W przypadku trzmieli z odizolowanych od środowiska zakładów produkcji trzmieli podmioty, w tym przewoźnicy, zapewniają, aby były one podczas transportu odizolowane w oddzielnych jednostkach epidemiologicznych, a każdy rój znajdował się w zamkniętym pojemniku, który był nowy lub został przed użyciem oczyszczony i zdezynfekowany.

Artykuł 6 Wyjątki od wymagań dotyczących środków transportu i pojemników, w których przewożone są utrzymywane zwierzęta lądowe i jaja wylęgowe 1. Wymagania określone w art. 4 i 5 nie mają zastosowania do transportu: a) zwierząt lądowych utrzymywanych w cyrkach objazdowych i grupach zwierząt tresowanych; b) zwierząt z gatunków wymienionych w załączniku I część A do rozporządzenia (UE) 2016/429 w liczbach przekraczających liczby dopuszczone do przemieszczania zgodnie z art. 246 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia, jeśli są one przewożone w celach innych niż handlowe; c) zwierząt z gatunków wymienionych w załączniku I część B do rozporządzenia (UE) 2016/429 przewożonych w celach innych niż handlowe w liczbach przekraczających liczby ustalone dla tych gatunków w przypadku przyjęcia przepisów określających maksymalną liczbę zwierząt domowych należących do tych gatunków zgodnie z art. 246 ust. 3. 2. Wymagania określone w art. 4 lit. b) i art. 5 ust. 1 lit. b) i c) nie mają zastosowania do transportu zwierząt koniowatych w obrębie terytorium państwa członkowskiego, chyba że te zwierzęta koniowate są przeznaczone do uboju. 3. Właściwy organ może zdecydować, że wymagania określone w art. 4 lit. b) nie mają zastosowania do transportu: a) w obrębie zakładu, gdy: (i) przewożone zwierzęta są utrzymywane w zakładzie, a transport jest dokonywany przez podmiot prowadzący ten zakład; oraz (ii) środki transportu wykorzystywane do przewożenia utrzymywanych zwierząt lądowych są czyszczone i dezynfekowane przed opuszczeniem zakładu; lub b) między zakładami na terytorium danego państwa członkowskiego, gdy: (i) zakłady należą do tego samego łańcucha dostaw; oraz (ii) środki transportu wykorzystywane do przewożenia utrzymywanych zwierząt lądowych są czyszczone i dezynfekowane przed końcem każdego dnia, jeśli w tych środkach transportu przewożone były zwierzęta. 4. Wymagania określone w art. 4 i art. 5 ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do transportu pszczół miodnych i trzmieli.

Sekcja 2

Wymagania uzupełniające dotyczące przemieszczania zwierząt lądowych do innych państw członkowskich w odniesieniu do szczepienia

Artykuł 7 Wymagania dotyczące przemieszczania zwierząt lądowych i jaj wylęgowych do innego państwa członkowskiego w odniesieniu do szczepienia przeciwko chorobom kategorii A W przypadku gdy państwo członkowskie pochodzenia wprowadziło szczepienie przeciwko chorobie kategorii A, podmioty przemieszczają zwierzęta lądowe lub jaja wylęgowe do innego państwa członkowskiego jedynie wtedy, gdy te zwierzęta lądowe lub jaja wylęgowe spełniają szczególne warunki ustanowione zgodnie z art. 47 rozporządzenia (UE) 2016/429 w odniesieniu do właściwej choroby kategorii A i zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie w odniesieniu do tej choroby.

Sekcja 3

Dodatkowe wymagania dotyczące podmiotów prowadzących rzeźnie przyjmujące utrzymywane zwierzęta lądowe z innego państwa członkowskiego

Artykuł 8 Maksymalne ramy czasowe, w których utrzymywane zwierzęta kopytne i drób z innego państwa członkowskiego muszą zostać poddane ubojowi Podmioty prowadzące rzeźnie zapewniają, aby utrzymywane zwierzęta kopytne i drób otrzymywane z innego państwa członkowskiego były poddawane ubojowi najpóźniej w ciągu 72 godzin od przybycia do rzeźni.

Artykuł 9 Uzupełniające środki zmniejszające ryzyko dla podmiotów prowadzących rzeźnie 1. Podmioty prowadzące rzeźnie zapewniają, aby zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie dotyczącym zakażenia wirusem choroby niebieskiego języka (serotypy 1–24) były poddawane ubojowi najpóźniej w ciągu 24 godzin od przybycia do rzeźni, gdy pochodzą one z innego państwa członkowskiego i nie spełniają co najmniej jednego z następujących kryteriów: a) spełniają one co najmniej jedno z wymagań w odniesieniu do zakażenia wirusem choroby niebieskiego języka (serotypy 1–24) określonych w części II rozdział 2 sekcja 1 pkt 1–3 załącznika V do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689; lub b) spełniają one warunki, o których mowa w art. 43 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689, które zostały uzgodnione przez właściwy organ państwa członkowskiego przeznaczenia. 2. Oprócz wymagań ustanowionych w ust. 1, gdy zwierzęta z gatunków umieszczonych w wykazie dotyczącym zakażenia wirusem choroby niebieskiego języka (serotypy 1–24) są przewożone przez terytorium innego państwa członkowskiego i nie spełniają co najmniej jednego z warunków określonych w art. 32 ust. 1 lit. a)–c) lub w art. 32 ust. 2, podmioty prowadzące rzeźnie zapewniają, aby zwierzęta takie były poddawane ubojowi najpóźniej w ciągu 24 godzin od przybycia do rzeźni.

ROZDZIAŁ 2

Uzupełniające wymagania w zakresie zdrowia zwierząt dotyczące przemieszczania utrzymywanych zwierząt kopytnych do innych państw członkowskich

Sekcja 1

Bydło

Artykuł 10 Wymagania dotyczące przemieszczania utrzymywanego bydła do innych państw członkowskich 1. Podmioty przemieszczają utrzymywane bydło do innego państwa członkowskiego wyłącznie wtedy, gdy spełnione są następujące wymagania: a) zwierzęta przebywają nieprzerwanie w zakładzie przez co najmniej 30 dni przed wyjazdem lub od urodzenia, jeśli są młodsze niż 30 dni, oraz w tym okresie nie miały kontaktu z utrzymywanym bydłem o niższym statusie zdrowotnym lub podlegającym ograniczeniom przemieszczania z powodów związanych ze zdrowiem zwierząt lub z utrzymywanymi zwierzętami pochodzącymi z zakładu, który nie spełniał wymagań określonych w lit. b); b) wszystkie zwierzęta wprowadzane do Unii z państwa trzeciego lub z terytorium w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem zwierząt, o których mowa w lit. a), i wprowadzane do zakładu, w którym zwierzęta te przebywały, są utrzymywane oddzielnie, aby zapobiec bezpośredniemu i pośredniemu kontaktowi z wszystkimi innymi zwierzętami w tym zakładzie; c) zwierzęta pochodzą z zakładu wolnego od zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis bez szczepień w odniesieniu do bydła oraz spełniono jeden z następujących warunków: (i) zakład znajduje się w państwie członkowskim lub jego strefie o statusie obszaru wolnego od zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis w odniesieniu do populacji bydła; lub (ii) zwierzęta zostały poddane badaniu – z wynikiem ujemnym – w kierunku zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 1, przeprowadzonemu na próbce pobranej w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem, a w przypadku samic w okresie poporodowym – pobranej co najmniej 30 dni po porodzie; lub (iii) zwierzęta są w wieku poniżej 12 miesięcy; lub (iv) zwierzęta są wykastrowane; d) zwierzęta pochodzą z zakładu wolnego od zakażenia kompleksem Mycobacterium tuberculosis (M. bovis, M. caprae i M. tuberculosis) oraz spełniony jest co najmniej jeden z następujących warunków: (i) zakład znajduje się na terenie państwa członkowskiego lub jego strefy o statusie obszaru wolnego od zakażenia kompleksem Mycobacterium tuberculosis (M. bovis, M. caprae i M. tuberculosis); lub (ii) zwierzęta zostały poddane badaniu – z wynikiem ujemnym – w kierunku zakażenia kompleksem Mycobacterium tuberculosis (M. bovis, M. caprae i M. tuberculosis) za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 2, przeprowadzonemu w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem; lub (iii) zwierzęta są w wieku poniżej 6 tygodni; e) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wirusem wścieklizny u utrzymywanych zwierząt lądowych; f) zwierzęta pochodzą z zakładu położonego na obszarze w promieniu co najmniej 150 km wokół tego zakładu, w którym w ciągu ostatnich 2 lat przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wirusem krwotocznej choroby zwierzyny płowej u zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie w odniesieniu do tej choroby; g) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 15 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wąglikiem u zwierząt kopytnych; h) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem nie zgłoszono surry (Trypanosoma evansi), a w przypadku gdy pochodzą one z zakładu, w którym zgłoszono surrę (Trypanosoma evansi) w ciągu ostatnich 2 lat przed wyjazdem, po ostatnim ognisku choroby zakład dotknięty chorobą podlegał ograniczeniom przemieszczania do czasu: (i) usunięcia zakażonych zwierząt z zakładu; oraz (ii) poddania pozostałych zwierząt w zakładzie badaniu – z wynikiem ujemnym – w kierunku zakażenia surrą (Trypanosoma evansi) za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 3, przeprowadzonemu na próbkach pobranych co najmniej 6 miesięcy po usunięciu zakażonych zwierząt z zakładu; i) oprócz przypadku utrzymywanego bydła, o którym mowa w art. 11 ust. 4, art. 12 ust. 4 i art. 13, zwierzęta spełniają co najmniej jedno z wymagań w odniesieniu do zakażenia wirusem choroby niebieskiego języka (serotypy 1–24) określonych w części II rozdział 2 sekcja 1 pkt 1–3 załącznika V do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689; j) w stosownych przypadkach spełnione są warunki określone w art. 32 i 33. 2. Przepisy zawarte w ust. 1 nie mają zastosowania do utrzymywanego bydła przeznaczonego do uboju, o którym mowa w art. 14.

Artykuł 11 Wymagania uzupełniające dotyczące przemieszczania utrzymywanego bydła do innych państw członkowskich lub ich stref o statusie obszaru wolnego od choroby w odniesieniu do danej choroby 1. Podmioty dokonują przemieszczania utrzymywanego bydła do innego państwa członkowskiego lub jego strefy o statusie obszaru wolnego od enzootycznej białaczki bydła jedynie wtedy, gdy bydło to spełnia wymagania określone w art. 10 oraz pod warunkiem że spełnione są wymagania określone w lit. a) albo b): a) zwierzęta pochodzą z zakładu wolnego od enzootycznej białaczki bydła; albo b) jeśli zwierzęta pochodzą z zakładu, który nie jest wolny od enzootycznej białaczki bydła, to enzootyczna białaczka bydła nie została zgłoszona w przypadku tego zakładu w ciągu ostatnich 24 miesięcy przed wyjazdem oraz (i) jeśli zwierzęta są starsze niż 24 miesiące, zostały poddane badaniu serologicznemu – z wynikiem ujemnym – w kierunku enzootycznej białaczki bydła za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 4 — na próbkach pobranych w dwóch przypadkach w odstępie czasu wynoszącym co najmniej cztery miesiące podczas przebywania w izolacji od innego bydła z zakładu; albo — na próbce pobranej w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem, a wszystkie zwierzęta z gatunków bydła starsze niż 24 miesiące utrzymywane w zakładzie zostały poddane badaniu serologicznemu – z wynikiem ujemnym – w kierunku enzootycznej białaczki bydła za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 4, przeprowadzonemu na próbkach pobranych dwukrotnie w odstępie co najmniej czterech miesięcy w ciągu ostatnich 12 miesięcy przed wyjazdem zwierząt; albo (ii) w przypadku gdy zwierzęta są młodsze niż 24 miesiące, urodziły je matki, które zostały poddane badaniu serologicznemu – z wynikiem ujemnym – w kierunku enzootycznej białaczki bydła za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 4, przeprowadzonemu na próbkach pobranych dwukrotnie w odstępie co najmniej czterech miesięcy w ciągu ostatnich 12 miesięcy przed wyjazdem zwierząt. 2. Podmioty dokonują przemieszczania utrzymywanego bydła do innego państwa członkowskiego lub jego strefy o statusie obszaru wolnego od zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła, gdy bydło to spełnia wymagania określone w art. 10, nie było szczepione przeciwko zakaźnemu zapaleniu nosa i tchawicy bydła/otrętowi bydła oraz pod warunkiem że spełnione są wymagania określone w lit. a) albo b): a) jeśli zwierzęta pochodzą z zakładu wolnego od zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła: (i) zakład znajduje się na terenie państwa członkowskiego lub jego strefy o statusie obszaru wolnego od zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła; albo (ii) zwierzęta zostały poddane kwarantannie przez co najmniej 30 dni przed wyjazdem oraz zostały poddane – z wynikiem ujemnym – badaniu serologicznemu na obecność przeciwciał przeciwko całemu herpeswirusowi bydła typ 1 (BoHV-1) za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 5, przeprowadzonemu na próbce pobranej w ciągu ostatnich 15 dni przed wyjazdem; b) jeśli zwierzęta pochodzą z zakładu, który nie jest wolny od zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła, były utrzymywane w zatwierdzonym zakładzie kwarantanny przez co najmniej 30 dni przed wyjazdem oraz zostały poddane – z wynikiem ujemnym – badaniu serologicznemu na obecność przeciwciał przeciwko całemu BoHV-1 za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 5, przeprowadzonemu na próbce pobranej nie mniej niż 21 dni po rozpoczęciu kwarantanny. 3. Podmioty dokonują przemieszczania utrzymywanego bydła do innego państwa członkowskiego lub jego strefy o statusie obszaru wolnego od wirusowej biegunki bydła, gdy bydło to spełnia wymagania określone w art. 10, nie było szczepione przeciwko wirusowej biegunce bydła oraz pod warunkiem że spełnione są wymagania określone w lit. a) albo b): a) jeśli zwierzęta pochodzą z zakładu wolnego od wirusowej biegunki bydła: (i) zakład znajduje się w państwie członkowskim lub jego strefie o statusie obszaru wolnego od wirusowej biegunki bydła albo został poddany systemowi badań, o którym mowa w części VI rozdział 1 sekcja 2 pkt 1 lit. c) ppkt (ii)–(iii) załącznika IV do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689, przeprowadzonych – z wynikiem ujemnym – w ciągu ostatnich czterech miesięcy przed wyjazdem zwierząt; lub (ii) zwierzęta zostały osobno poddane badaniu, aby przed ich wyjazdem wykluczyć obecność wirusa biegunki bydła; b) jeśli zwierzęta pochodzą z zakładu, który nie jest wolny od wirusowej biegunki bydła, zostały poddane badaniu – z wynikiem ujemnym – w kierunku wirusowej biegunki bydła za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 6 oraz (i) zwierzęta były utrzymywane w zatwierdzonym zakładzie kwarantanny przez okres co najmniej 21 dni przed ich wyjazdem oraz – w przypadku ciężarnych matek – zostały poddane – z wynikiem ujemnym – badaniu serologicznemu na obecność przeciwciał przeciwko wirusowi biegunki bydła za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 6, przeprowadzonemu na próbkach pobranych nie mniej niż 21 dni po rozpoczęciu kwarantanny; albo (ii) zwierzęta zostały poddane – z wynikiem dodatnim – badaniu serologicznemu na obecność przeciwciał przeciwko wirusowej biegunce bydła za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 6, przeprowadzonemu na próbkach pobranych przed wyjazdem albo – w przypadku ciężarnych matek – przez inseminacją poprzedzającą obecną ciążę. 4. Na zasadzie odstępstwa od art. 10 ust. 1 lit. i) właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia może zezwolić na przemieszczanie utrzymywanego bydła, które nie spełnia co najmniej jednego wymagania określonego w części II rozdział 2 sekcja 1 pkt 1–3 załącznika V do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689, do innego państwa członkowskiego lub jego strefy o statusie obszaru wolnego od zakażenia wirusem choroby niebieskiego języka (serotypy 1–24), jeśli państwo członkowskie przeznaczenia poinformowało Komisję i pozostałe państwa członkowskie, że takie przemieszczanie jest dozwolone na warunkach, o których mowa w art. 43 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689. 5. Przepisy zawarte w ust. 1–4 nie mają zastosowania do utrzymywanego bydła przeznaczonego do uboju, o którym mowa w art. 14.

Artykuł 12 Wymagania uzupełniające dotyczące przemieszczania utrzymywanego bydła do innych państw członkowskich lub ich stref posiadających zatwierdzone programy likwidacji choroby w odniesieniu do danej choroby 1. Podmioty dokonują przemieszczania utrzymywanego bydła do innego państwa członkowskiego lub jego strefy posiadających zatwierdzony program likwidacji enzootycznej białaczki bydła jedynie wtedy, gdy bydło to spełnia wymagania określone w art. 10 oraz pod warunkiem że spełnione są wymagania określone w lit. a) albo b): a) zwierzęta pochodzą z zakładu wolnego od enzootycznej białaczki bydła; albo b) jeśli zwierzęta pochodzą z zakładu, który nie jest wolny od enzootycznej białaczki bydła, enzootyczna białaczka bydła nie została zgłoszona w przypadku tego zakładu w ciągu ostatnich 24 miesięcy przed wyjazdem zwierząt oraz (i) w przypadku gdy zwierzęta są starsze niż 24 miesiące, zostały poddane badaniu serologicznemu – z wynikiem ujemnym – w kierunku enzootycznej białaczki bydła za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 4; — na próbkach pobranych w dwóch przypadkach w odstępie czasu wynoszącym co najmniej cztery miesiące podczas przebywania w izolacji od innych zwierząt z gatunków bydła z zakładu albo — na próbkach pobranych w ciągu ostatnich 30 dni przed odjazdem, pod warunkiem że wszystkie zwierzęta z gatunków bydła starsze niż 24 miesiące utrzymywane w zakładzie zostały poddane badaniu serologicznemu – z wynikiem ujemnym – w kierunku enzootycznej białaczki bydła za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 4, przeprowadzonemu na próbkach pobranych dwukrotnie w odstępie co najmniej czterech miesięcy w ciągu ostatnich 12 miesięcy przed wyjazdem zwierząt; albo (ii) w przypadku gdy zwierzęta są młodsze niż 24 miesiące, urodziły je matki, które zostały poddane badaniu serologicznemu – z wynikiem ujemnym – w kierunku enzootycznej białaczki bydła za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 4, przeprowadzonemu na próbkach pobranych dwukrotnie w odstępie co najmniej czterech miesięcy w ciągu ostatnich 12 miesięcy przed wyjazdem zwierząt. 2. Podmioty przemieszczają utrzymywane bydło do innego państwa członkowskiego lub jego strefy posiadających zatwierdzony program likwidacji zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła jedynie wtedy, gdy bydło to spełnia wymagania określone w art. 10 oraz pod warunkiem że spełnione są wymagania określone w lit. a) albo b): a) jeśli zwierzęta pochodzą z zakładu wolnego od zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła: (i) zakład znajduje się na terenie państwa członkowskiego lub jego strefy o statusie obszaru wolnego od zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła; lub (ii) zakład znajduje się na terenie państwa członkowskiego lub jego strefy posiadających zatwierdzony program likwidacji zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła; lub (iii) zwierzęta zostały poddane kwarantannie przez co najmniej 30 dni przed wyjazdem oraz zostały poddane – z wynikiem ujemnym – badaniu serologicznemu na obecność przeciwciał przeciwko BoHV-1 lub w przypadku zwierząt zaszczepionych szczepionką delecyjną gE-ujemną przeciwko glikoproteinie E BoHV-1 za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 5, przeprowadzonemu na próbce pobranej w ciągu ostatnich 15 dni przed wyjazdem; lub (iv) zwierzęta są przeznaczone do zakładu, w którym utrzymuje się bydło do produkcji mięsa bez kontaktu z bydłem z innych zakładów i z którego jest ono bezpośrednio przemieszczane do rzeźni; lub b) jeśli zwierzęta pochodzą z zakładu, który nie jest wolny od zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła, były utrzymywane w zatwierdzonym zakładzie kwarantanny przez co najmniej 30 dni przed wyjazdem oraz zostały poddane – z wynikiem ujemnym – badaniu serologicznemu na obecność przeciwciał przeciwko całemu BoHV-1 za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 5 na próbce pobranej nie mniej niż 21 dni po rozpoczęciu kwarantanny. 3. Podmioty przemieszczają utrzymywane bydło do innego państwa członkowskiego lub jego strefy posiadających zatwierdzony program likwidacji wirusowej biegunki bydła jedynie wtedy, gdy bydło to spełnia wymagania określone w art. 10 oraz pod warunkiem że spełnione są wymagania określone w lit. a) albo b): a) jeśli zwierzęta pochodzą z zakładu wolnego od wirusowej biegunki bydła: (i) zakład znajduje się na terenie państwa członkowskiego lub jego strefy o statusie obszaru wolnego od wirusowej biegunki bydła; lub (ii) zakład znajduje się na terenie państwa członkowskiego lub jego strefy posiadających zatwierdzony program likwidacji choroby dotyczący wirusowej biegunki bydła; lub (iii) zakład został poddany systemowi badań, o którym mowa w załączniku IV część VI rozdział 1 sekcja 2 pkt 1 lit. c) ppkt (ii)–(iii) do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689, przeprowadzonych – z wynikiem ujemnym – w ciągu ostatnich czterech miesięcy przed wyjazdem; lub (iv) zwierzęta zostały osobno poddane badaniu, aby przed wyjazdem wykluczyć obecność wirusa biegunki bydła; lub (v) zwierzęta są przeznaczone do zakładu, w którym utrzymuje się bydło do produkcji mięsa oddzielnie od bydła z innych zakładów i z którego są one bezpośrednio przemieszczane do rzeźni; b) jeśli zwierzęta pochodzą z zakładu, który nie jest wolny od wirusowej biegunki bydła, zostały poddane badaniu – z wynikiem ujemnym – w kierunku wirusowej biegunki bydła za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 6 oraz (i) zwierzęta były utrzymywane w zatwierdzonym zakładzie kwarantanny przez okres co najmniej 21 dni przed ich odjazdem oraz – w przypadku ciężarnych matek – zostały poddane – z wynikiem ujemnym – badaniu serologicznemu na obecność przeciwciał przeciwko wirusowi biegunki bydła za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 6, przeprowadzonemu na próbkach pobranych nie mniej niż 21 dni po rozpoczęciu kwarantanny; lub (ii) zwierzęta zostały poddane – z wynikiem dodatnim – badaniu serologicznemu na obecność przeciwciał przeciwko wirusowi biegunki bydła za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 6, przeprowadzonemu na próbkach pobranych przed wyjazdem albo – w przypadku ciężarnych matek – przez inseminacją poprzedzającą obecną ciążę. 4. Na zasadzie odstępstwa od art. 10 ust. 1 lit. i) właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia może zezwolić na przemieszczanie utrzymywanego bydła, które nie spełnia co najmniej jednego wymagania określonego w części II rozdział 2 sekcja 1 pkt 1–3 załącznika V do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689, do innego państwa członkowskiego lub jego strefy z zatwierdzonym programem likwidacji zakażenia wirusem choroby niebieskiego języka (serotypy 1–24), jeśli państwo członkowskie przeznaczenia poinformowało Komisję i pozostałe państwa członkowskie, że takie przemieszczanie jest dozwolone na warunkach, o których mowa w art. 43 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689. 5. Przepisy zawarte w ust. 1–4 nie mają zastosowania do utrzymywanego bydła przeznaczonego do uboju, o którym mowa w art. 14.

Artykuł 13 Odstępstwa w odniesieniu do przemieszczania utrzymywanego bydła do innych państw członkowskich lub ich stref bez statusu obszaru wolnego od choroby i bez zatwierdzonego programu likwidacji zakażenia wirusem choroby niebieskiego języka Na zasadzie odstępstwa od art. 10 ust. 1 lit. i) właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia może zezwolić na przemieszczanie utrzymywanego bydła, które nie spełnia co najmniej jednego wymagania określonego w części II rozdział 2 sekcja 1 pkt 1–3 załącznika V do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689, do innego państwa członkowskiego lub jego strefy bez statusu obszaru wolnego od choroby i bez zatwierdzonego programu likwidacji zakażenia wirusem choroby niebieskiego języka (serotypy 1–24), jeśli państwo członkowskie przeznaczenia poinformowało Komisję i pozostałe państwa członkowskie, że takie przemieszczanie jest dozwolone. Jeśli państwo członkowskie przeznaczenia określi warunki zezwolenia na takie przemieszczanie, warunki te muszą być dowolnym z warunków, o których mowa w części II rozdział 2 sekcja 1 pkt 5–8 załącznika V do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689.

Artykuł 14 Odstępstwo dotyczące przemieszczania utrzymywanego bydła przeznaczonego do uboju do innych państw członkowskich Na zasadzie odstępstwa od wymagań określonych w art. 10, 11 i 12 podmioty mogą przemieszczać utrzymywane bydło przeznaczone do uboju do innego państwa członkowskiego, jeżeli spełnione są następujące wymagania: a) zwierzęta: (i) pochodzą z zakładu wolnego od zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis w przypadku odbycia szczepienia lub bez szczepień w odniesieniu do bydła; albo (ii) są wykastrowane; albo (iii) są niewykastrowanym bydłem starszym niż 12 miesięcy i zostały poddane badaniu – z wynikiem ujemnym – w kierunku zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 1, przeprowadzonemu na próbce pobranej w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem, a w przypadku samic w okresie poporodowym – pobranej co najmniej 30 dni po porodzie; b) zwierzęta (i) pochodzą z zakładu wolnego od zakażenia kompleksem Mycobacterium tuberculosis (M. bovis, M. caprae i M. tuberculosis); albo (ii) zostały poddane badaniu – z wynikiem ujemnym – w kierunku zakażenia kompleksem Mycobacterium tuberculosis (M. bovis, M. caprae i M. tuberculosis) za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 2, przeprowadzonemu w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem; c) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wirusem wścieklizny u utrzymywanych zwierząt lądowych; d) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 15 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wąglikiem u zwierząt kopytnych; e) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wirusem choroby niebieskiego języka (serotypy 1–24).

Sekcja 2

Owce i kozy

Artykuł 15 Wymagania dotyczące przemieszczania utrzymywanych owiec i kóz do innych państw członkowskich 1. Podmioty przemieszczają utrzymywane owce i kozy do innego państwa członkowskiego wyłącznie wtedy, gdy spełnione są następujące wymagania: a) zwierzęta przebywają nieprzerwanie w zakładzie przez co najmniej 30 dni przed wyjazdem lub od urodzenia, jeśli są młodsze niż 30 dni, oraz w tym okresie nie miały one kontaktu z utrzymywanymi owcami i kozami o niższym statusie zdrowotnym lub podlegającymi ograniczeniom przemieszczania z powodów związanych ze zdrowiem zwierząt ani z utrzymywanymi zwierzętami pochodzącymi z zakładu, który nie spełniał wymagań określonych w lit. b); b) wszystkie zwierzęta wprowadzane do Unii z państwa trzeciego lub z terytorium w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem zwierząt, o których mowa w lit. a), i wprowadzane do zakładu, w którym zwierzęta te przebywały, są utrzymywane oddzielnie, aby zapobiec bezpośredniemu i pośredniemu kontaktowi z wszystkimi innymi zwierzętami w tym zakładzie; c) oprócz sytuacji, w której są one przemieszczane zgodnie z art. 16, pochodzą one z zakładu wolnego od zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis bez szczepień w odniesieniu do owiec i kóz oraz (i) zakład znajduje się w państwie członkowskim lub jego strefie posiadających status obszaru wolnego od zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis w odniesieniu do populacji owiec i kóz; albo (ii) zwierzęta zostały poddane badaniu – z wynikiem ujemnym – w kierunku zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 1, przeprowadzonemu na próbce pobranej w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem, a w przypadku samic w okresie poporodowym – pobranej co najmniej 30 dni po porodzie; albo (iii) zwierzęta są w wieku poniżej 6 miesięcy; albo (iv) zwierzęta są wykastrowane; d) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wirusem wścieklizny u utrzymywanych zwierząt lądowych; e) zwierzęta pochodzą z zakładu położonego na obszarze w promieniu co najmniej 150 km wokół tego zakładu, w którym w ciągu ostatnich 2 lat przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wirusem krwotocznej choroby zwierzyny płowej u zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie w odniesieniu do tej choroby; f) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 15 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wąglikiem u zwierząt kopytnych; g) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem nie zgłoszono surry (Trypanosoma evansi), a w przypadku gdy pochodzą one z zakładu, w którym zgłoszono surrę (Trypanosoma evansi) w ciągu ostatnich 2 lat przed wyjazdem, po ostatnim ognisku choroby zakład dotknięty chorobą podlegał ograniczeniom przemieszczania do czasu: (i) usunięcia zakażonych zwierząt z zakładu; oraz (ii) poddania pozostałych zwierząt w zakładzie badaniu – z wynikiem ujemnym – w kierunku zakażenia surrą (Trypanosoma evansi) za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 3, przeprowadzonemu na próbkach pobranych co najmniej 6 miesięcy po usunięciu zakażonych zwierząt z zakładu; h) oprócz sytuacji, w której zwierzęta są przemieszczane zgodnie z art. 17, spełniają one co najmniej jedno z wymagań w odniesieniu do zakażenia wirusem choroby niebieskiego języka (serotypy 1–24) określonych w części II rozdział 2 sekcja 1 pkt 1–3 załącznika V do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689; i) w stosownych przypadkach spełnione są warunki określone w art. 32 i 33. 2. Podmioty przemieszczają utrzymywane owce do innego państwa członkowskiego jedynie wtedy, gdy spełnione są wymagania określone w ust. 1 oraz gdy zwierzęta te pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 42 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia kompleksem Mycobacterium tuberculosis (M. bovis, M. caprae i M. tuberculosis). 3. Podmioty przemieszczają utrzymywane kozy do innego państwa członkowskiego jedynie wtedy, gdy spełnione są wymagania określone w ust. 1 oraz zwierzęta te pochodzą z zakładu, w którym nad kozami utrzymywanymi w zakładzie prowadzony był nadzór dotyczący zakażenia kompleksem Mycobacterium tuberculosis (M. bovis, M. caprae i M. tuberculosis) zgodnie z załącznikiem II część 1 pkt 1 i 2 w ciągu co najmniej 12 miesięcy przed wyjazdem, a w tym okresie (i) do zakładu, o którym mowa w ust. 1 lit. a), wprowadzano jedynie kozy z zakładów stosujących środki przewidziane w niniejszym ustępie; (ii) w przypadku gdy zgłoszono zakażenie kompleksem Mycobacterium tuberculosis (M. bovis, M. caprae i M. tuberculosis) w przypadku kóz utrzymywanych w zakładzie, wdrożono środki zgodnie z załącznikiem II część 1 pkt 3. 4. Podmioty przemieszczają utrzymywane niewykastrowane owce do innego państwa członkowskiego wyłącznie wtedy, gdy spełnione są wymagania określone w ust. 1 i 2 oraz pod warunkiem że spełnione są następujące wymagania: a) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 12 miesięcy przed wyjazdem nie zgłoszono brucelozy owiec (Brucella ovis); b) zwierzęta zostały poddane badaniu serologicznemu – z wynikiem ujemnym – w kierunku brucelozy owiec (Brucella ovis) przeprowadzonemu na próbce pobranej w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem. 5. Przepisy zawarte w ust. 1–4 nie mają zastosowania do utrzymywanych owiec i kóz przeznaczonych do uboju, o których mowa w art. 18.

Artykuł 16 Odstępstwo w odniesieniu do przemieszczania utrzymywanych owiec i kóz do innych państw członkowskich lub strefy bez statusu obszaru wolnego od zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis Na zasadzie odstępstwa od wymagań ustanowionych w art. 15 ust. 1 lit. c) podmioty mogą dokonywać przemieszczania owiec i kóz do innego państwa członkowskiego lub jego strefy bez statusu obszaru wolnego od zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis dotyczącego owiec i kóz, jeśli pochodzą one z zakładu wolnego od zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis w przypadku szczepienia dotyczącego owiec i kóz.

Artykuł 17 Odstępstwa w odniesieniu do przemieszczania utrzymywanych owiec i kóz do innych państw członkowskich lub ich stref dotyczące zakażenia wirusem choroby niebieskiego języka (serotypy 1–24) Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 1 lit. h) właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia może zezwolić na przemieszczenie utrzymywanych owiec i kóz, które nie spełniają co najmniej jednego wymogu określonego w części II rozdział 2 sekcja 1 pkt 1–3 załącznika V do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689 do innego państwa członkowskiego lub jego strefy a) o statusie obszaru wolnego od choroby lub z zatwierdzonym programem likwidacji zakażenia wirusem choroby niebieskiego języka (serotypy 1–24), jeżeli dane państwo członkowskie przeznaczenia poinformowało Komisję i pozostałe państwa członkowskie, że takie przemieszczanie jest dozwolone na warunkach określonych w art. 43 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689; b) bez statusu obszaru wolnego od choroby i bez zatwierdzonego programu likwidacji zakażenia wirusem choroby niebieskiego języka (serotypy 1–24), jeżeli państwo członkowskie przeznaczenia poinformowało Komisję i pozostałe państwa członkowskie, że takie przemieszczanie jest dozwolone. Jeśli państwo członkowskie przeznaczenia określi warunki zezwolenia na takie przemieszczanie, warunki te muszą być dowolnym z warunków, o których mowa w części II rozdział 2 sekcja 1 pkt 5–8 załącznika V do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689.

Artykuł 18 Odstępstwo dotyczące przemieszczania utrzymywanych owiec i kóz przeznaczonych do uboju do innych państw członkowskich Na zasadzie odstępstwa od wymagań określonych w art. 15 podmioty mogą przemieszczać utrzymywane owce, świnie i kozy przeznaczone do uboju do innego państwa członkowskiego, jeżeli spełnione są następujące wymagania: a) zwierzęta są indywidualnie zidentyfikowane zgodnie z art. 45 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035 albo przebywały nieprzerwanie w zakładzie przez co najmniej 21 dni przed wyjazdem lub od urodzenia, jeżeli są młodsze niż 21 dni; b) zwierzęta (i) pochodzą z zakładu wolnego od zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis w przypadku odbycia lub w przypadku braku szczepienia w odniesieniu do owiec i kóz; albo (ii) są starsze niż 6 miesięcy i zostały poddane badaniu – z wynikiem ujemnym – w kierunku zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 1, przeprowadzonemu na próbce pobranej w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem, a w przypadku samic w okresie poporodowym – pobranej co najmniej 30 dni po porodzie; albo (iii) są wykastrowane; c) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wirusem wścieklizny u utrzymywanych zwierząt lądowych; d) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 15 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wąglikiem u zwierząt kopytnych; e) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wirusem choroby niebieskiego języka (serotypy 1–24).

Sekcja 3

Świnie

Artykuł 19 Wymagania dotyczące przemieszczania utrzymywanych świń do innych państw członkowskich 1. Podmioty przemieszczają utrzymywane świnie do innego państwa członkowskiego wyłącznie wtedy, gdy spełnione są następujące wymagania: a) zwierzęta przebywają nieprzerwanie w zakładzie przez co najmniej 30 dni przed wyjazdem lub od urodzenia, jeśli są młodsze niż 30 dni, oraz w tym okresie nie miały kontaktu z utrzymywanymi świniami o niższym statusie zdrowotnym lub podlegającymi ograniczeniom przemieszczania z powodów związanych ze zdrowiem zwierząt lub z utrzymywanymi zwierzętami pochodzącymi z zakładu, który nie spełniał wymagań określonych w lit. b); b) wszystkie zwierzęta wprowadzane do Unii z państwa trzeciego lub z terytorium w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem zwierząt, o których mowa w lit. a), i wprowadzane do zakładu, w którym zwierzęta te przebywały, są utrzymywane oddzielnie, aby zapobiec bezpośredniemu i pośredniemu kontaktowi z wszystkimi innymi zwierzętami w tym zakładzie; c) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wirusem wścieklizny u utrzymywanych zwierząt lądowych; d) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wirusem choroby Aujeszkyego; e) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 15 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wąglikiem u zwierząt kopytnych; f) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 42 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis u świń oraz w którym w ciągu co najmniej ostatnich 12 miesięcy przed wyjazdem: (i) stosowano środki bioasekuracji i środki zmniejszające ryzyko, w tym warunki przetrzymywania i systemy karmienia, niezbędne do zapobieżenia przenoszeniu zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis ze zwierząt dzikich należących do gatunków umieszczonych w wykazie w odniesieniu do tej choroby na świnie utrzymywane w zakładzie oraz wprowadzano jedynie świnie pochodzące z zakładów stosujących równoważne środki bioasekuracji i środki zmniejszające ryzyko; albo (ii) nad świniami utrzymywanymi w zakładzie prowadzony był nadzór dotyczący zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis zgodnie z załącznikiem III pkt 1 i 2 w ciągu co najmniej 12 miesięcy przed wyjazdem, a w tym okresie — do zakładu, o którym mowa w lit. a), wprowadzano jedynie świnie z zakładów stosujących środki przewidziane w ppkt (i) lub w niniejszym podpunkcie; — wdrożono środki zgodnie z załącznikiem III pkt 3 w przypadkach, w których zgłoszono zakażenie wywoływane przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis w przypadku świń utrzymywanych w zakładzie. 2. Przepisy zawarte w ust. 1 nie mają zastosowania do utrzymywanych świń przeznaczonych do uboju, o których mowa w art. 21.

Artykuł 20 Wymagania uzupełniające dotyczące przemieszczania utrzymywanych świń do państw członkowskich lub ich stref o statusie obszaru wolnego od choroby lub z zatwierdzonym programem likwidacji zakażenia wirusem choroby Aujeszkyego 1. Podmioty przemieszczają utrzymywane świnie do innego państwa członkowskiego lub jego strefy o statusie obszaru wolnego od zakażenia wirusem choroby Aujeszkyego jedynie wtedy, gdy spełnione są wymagania określone w art. 19, świnie nie zostały zaszczepione przeciwko zakażeniu wirusem choroby Aujeszkyego oraz pod warunkiem że spełnione są wymagania określone w lit. a) albo b): a) zwierzę pochodzi z zakładu wolnego od zakażenia wirusem choroby Aujeszkyego: (i) zakład znajduje się na terenie państwa członkowskiego lub jego strefy o statusie obszaru wolnego od zakażenia wirusem choroby Aujeszkyego; albo (ii) zwierzęta zostały poddane – z wynikiem ujemnym – badaniu serologicznemu na obecność przeciwciał przeciwko całemu wirusowi choroby Aujeszkyego metodą diagnostyczną przewidzianą w załączniku I część 7 przeprowadzoną na próbce pobranej w ciągu ostatnich 15 dni przed wyjazdem. W odniesieniu do świń młodszych niż cztery miesiące urodzonych przez matki zaszczepione szczepionką delecyjną gE-ujemną można stosować metodę diagnostyczną dotyczącą wykrywania przeciwciał przeciwko glikoproteinie E wirusa choroby Aujeszkyego przewidzianą w załączniku I część 7. Liczba świń poddanych badaniu musi pozwalać co najmniej na wykrycie 10 % seroprewalencji przesyłki przy 95 % poziomie ufności; b) jeżeli zwierzęta pochodzą z zakładu, który nie jest wolny od zakażenia wirusem choroby Aujeszkyego, spełnione są następujące wymagania: (i) zwierzęta były utrzymywane w zatwierdzonym zakładzie kwarantanny przez okres co najmniej 30 dni; oraz (ii) zwierzęta zostały poddane – z wynikiem ujemnym – badaniu serologicznemu na obecność przeciwciał przeciwko całemu wirusowi choroby Aujeszkyego metodą diagnostyczną przewidzianą w załączniku I część 7 przeprowadzonym na próbkach pobranych dwukrotnie w odstępie co najmniej 30 dni, przy czym ostatnią próbkę pobrano w ciągu ostatnich 15 dni przed wyjazdem. 2. Podmioty przemieszczają utrzymywane świnie do innego państwa członkowskiego lub jego strefy z zatwierdzonym programem likwidacji zakażenia wirusem choroby Aujeszkyego wyłącznie wtedy, gdy spełnione są wymagania określone w art. 19 oraz pod warunkiem że spełnione są wymagania określone w lit. a) albo b): a) zwierzę pochodzi z zakładu wolnego od zakażenia wirusem choroby Aujeszkyego: (i) zakład znajduje się na terenie państwa członkowskiego lub jego strefy o statusie obszaru wolnego od zakażenia wirusem choroby Aujeszkyego; albo (ii) zakład znajduje się na terenie państwa członkowskiego lub jego strefy z zatwierdzonym programem likwidacji zakażenia wirusem choroby Aujeszkyego; albo (iii) zwierzęta zostały poddane – z wynikiem ujemnym – badaniu serologicznemu na obecność przeciwciał przeciwko całemu wirusowi choroby Aujeszkyego lub, w stosownych przypadkach, przeciwciał przeciwko glikoproteinie E wirusa choroby Aujeszkyego za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 7 przeprowadzonemu na próbce pobranej w ciągu ostatnich 15 dni przed wyjazdem. Liczba świń poddanych badaniu musi pozwalać co najmniej na wykrycie 10 % seroprewalencji przesyłki przy 95 % poziomie ufności; b) jeżeli zwierzęta pochodzą z zakładu, który nie jest wolny od zakażenia wirusem choroby Aujeszkyego, spełnione są następujące wymagania: (i) były utrzymywane w zatwierdzonym zakładzie kwarantanny przez okres co najmniej 30 dni; oraz (ii) zostały poddane – z wynikiem ujemnym – badaniu serologicznemu na obecność przeciwciał przeciwko całemu wirusowi choroby Aujeszkyego lub, w stosownych przypadkach, przeciwciał przeciwko glikoproteinie E wirusa choroby Aujeszkyego za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 7 przeprowadzonemu na próbkach pobranych dwukrotnie w odstępie co najmniej 30 dni, przy czym ostatnią próbkę pobrano w ciągu ostatnich 15 dni przed wyjazdem. 3. Przepisy zawarte w ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do utrzymywanych świń przeznaczonych do uboju, o których mowa w art. 21.

Artykuł 21 Odstępstwo dotyczące przemieszczania utrzymywanych świń przeznaczonych do uboju do innych państw członkowskich 1. Na zasadzie odstępstwa od wymagań określonych w art. 19 podmioty mogą przemieszczać utrzymywane świnie przeznaczone do uboju do innego państwa członkowskiego, jeżeli takie zwierzęta pochodzą z zakładu a) w którym w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wirusem wścieklizny u utrzymywanych zwierząt lądowych; b) w którym w ciągu ostatnich 15 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wąglikiem u zwierząt kopytnych. 2. Na zasadzie odstępstwa od wymagań określonych w art. 20 podmioty mogą przemieszczać utrzymywane świnie przeznaczone do uboju do innego państwa członkowskiego lub jego strefy o statusie obszaru wolnego od zakażenia wirusem choroby Aujeszkyego lub z zatwierdzonym programem likwidacji zakażenia wirusem choroby Aujeszkyego wtedy, gdy spełnione są wymagania określone w ust. 1 oraz następujące wymagania: a) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wirusem choroby Aujeszkyego; b) zwierzęta są przewożone bezpośrednio do rzeźni w państwie członkowskim przeznaczenia bez ich gromadzenia w tym państwie członkowskim lub jego strefie, ani w żadnym państwie członkowskim lub jego strefie tranzytu o statusie obszaru wolnego od zakażenia wirusem choroby Aujeszkyego.

Sekcja 4

Koniowate

Artykuł 22 Wymagania dotyczące przemieszczania koniowatych do innych państw członkowskich 1. Podmioty przemieszczają koniowate do innego państwa członkowskiego wyłącznie wtedy, gdy spełnione są następujące wymagania: a) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem nie zgłoszono surry (Trypanosoma evansi), lub jeśli pochodzą one z zakładu, w którym zgłoszono surrę (Trypanosoma evansi) w ciągu ostatnich 2 lat przed wyjazdem, po ostatnim wystąpieniu ogniska choroby zakład dotknięty chorobą podlegał ograniczeniom przemieszczania do czasu: (i) usunięcia zakażonych zwierząt z zakładu; oraz (ii) poddania pozostałych zwierząt w zakładzie badaniu – z wynikiem ujemnym – w kierunku zakażenia surrą (Trypanosoma evansi) za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 3 przeprowadzonemu na próbkach pobranych co najmniej 6 miesięcy po usunięciu ostatniego zakażonego zwierzęcia z zakładu; b) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 6 miesięcy przed wyjazdem nie zgłoszono zarazy stadniczej, lub jeśli pochodzą one z zakładu, w którym zgłoszono zarazę stadniczą w ciągu ostatnich 2 lat przed wyjazdem, po ostatnim wystąpieniu ogniska choroby zakład dotknięty chorobą podlegał ograniczeniom przemieszczania do czasu: (i) uśmiercenia i zniszczenia lub poddania ubojowi zakażonych zwierząt lub wykastrowania zakażonych samców koniowatych; oraz (ii) poddania pozostałych zwierząt koniowatych w zakładzie, z wyjątkiem wykastrowanych samców koniowatych, o których mowa w ppkt (i), badaniu – z wynikiem ujemnym – w kierunku zakażenia zarazą stadniczą metodą diagnostyczną przewidzianą w załączniku I część 8 przeprowadzonemu na próbkach pobranych co najmniej 6 miesięcy od zakończenia stosowania środków opisanych w ppkt (i); c) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 90 dni przed wyjazdem nie zgłoszono niedokrwistości zakaźnej koni, lub jeśli pochodzą one z zakładu, w którym zgłoszono niedokrwistość zakaźną koni w ciągu ostatnich 12 miesięcy przed wyjazdem, po ostatnim wystąpieniu ogniska choroby zakład dotknięty chorobą podlegał ograniczeniom przemieszczania do czasu: (i) uśmiercenia i zniszczenia lub poddania ubojowi zakażonych zwierząt oraz oczyszczenia i dezynfekcji zakładu; oraz (ii) poddania pozostałych zwierząt w zakładzie badaniu – z wynikiem ujemnym – w kierunku niedokrwistości zakaźnej koni metodą diagnostyczną przewidzianą w załączniku I część 9 przeprowadzonemu na próbkach pobranych dwukrotnie w odstępie co najmniej 3 miesięcy od zakończenia stosowania środków opisanych w ppkt (i); d) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 6 miesięcy przed wyjazdem nie zgłoszono wenezuelskiego zapalenia mózgu i rdzenia koni, lub jeśli pochodzą one z zakładu znajdującego się w państwie członkowskim lub jego strefie, gdzie zgłoszono wenezuelskie zapalenie mózgu i rdzenia koni w ciągu ostatnich 2 lat, spełniają one warunki określone w ppkt (i) i warunki określone w ppkt (ii) albo w ppkt (iii): (i) w okresie co najmniej 21 dni przed wyjazdem zwierzęta te były klinicznie zdrowe, a każde zwierzę, o którym mowa w ppkt (ii) lub (iii) i u którego odnotowano wzrost temperatury ciała mierzonej codziennie ponad zakres fizjologiczny, poddano – z wynikiem ujemnym – badaniu diagnostycznemu w kierunku wenezuelskiego zapalenia mózgu i rdzenia koni metodą diagnostyczną przewidzianą w załączniku I część 10 pkt 1 lit. a); oraz (ii) zwierzęta były objęte kwarantanną przez okres co najmniej 21 dni zapewniającą ich ochronę przed atakami owadów będących wektorami choroby; oraz — zwierzęta były szczepione przeciwko wenezuelskiemu zapaleniu mózgu i rdzenia koni pełnym szczepieniem podstawowym i ponownie szczepione zgodnie z zaleceniami producenta w okresie nie mniej niż 60 dni i nie więcej niż 12 miesięcy przed datą wysyłki; albo — zwierzęta zostały poddane badaniu – z wynikiem ujemnym – w kierunku wenezuelskiego zapalenia mózgu i rdzenia koni metodą diagnostyczną przewidzianą w załączniku I część 10 pkt 1 lit. b) przeprowadzonemu na próbce pobranej co najmniej 14 dni od daty rozpoczęcia kwarantanny; (iii) zwierzęta zostały poddane — badaniu – bez wzrostu miana przeciwciał – w kierunku wenezuelskiego zapalenia mózgu i rdzenia koni metodą diagnostyczną przewidzianą w załączniku I część 10 pkt 1 lit. b) przeprowadzonemu na dwóch próbkach pobranych dwukrotnie w odstępie 21 dni, przy czym druga próbka została pobrana w okresie 10 dni przed datą wyjazdu; oraz — zwierzęta zostały poddane – z wynikiem ujemnym – badaniu na obecność genomu wirusa wenezuelskiego zapalenia mózgu i rdzenia koni metodą diagnostyczną przewidzianą w załączniku I część 10 pkt 2 przeprowadzonemu na próbce pobranej w ciągu 48 godzin przed wyjazdem, a zwierzęta były chronione przed atakami owadów będących wektorami choroby po pobraniu próbki do momentu odjazdu; e) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wirusem wścieklizny u utrzymywanych zwierząt lądowych; f) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 15 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wąglikiem u zwierząt kopytnych; g) zwierzęta nie miały kontaktu ze zwierzętami utrzymywanymi należącymi do gatunków umieszczonych w wykazie w odniesieniu do chorób, o których mowa w lit. a)–f), które nie spełniały wymagań określonych w lit. a)–e) w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem oraz wymagania określonego w lit. f) w ciągu ostatnich 15 dni przed wyjazdem. 2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. a), b) i c) ograniczenia przemieszczania, o których mowa w ust. 1 lit. a), b) i c), obowiązują przez okres co najmniej 30 dni po uśmierceniu, usunięciu albo poddaniu ubojowi ostatniego zwierzęcia w zakładzie z gatunków umieszczonych w wykazie w odniesieniu do danej choroby, o której mowa w ust. 1 lit. a), b) i c), oraz oczyszczeniu i dezynfekcji pomieszczeń. 3. Na wniosek właściwego organu podmiot składający wniosek o świadectwo zdrowia zwierząt, o którym mowa w art. 76, podaje adres każdego zakładu, w którym utrzymuje się koniowate, w którym przemieszczane koniowate przebywały w okresie 30 dni poprzedzających planowane przemieszczenie do innego państwa członkowskiego.

Sekcja 5

Wielbłądowate

Artykuł 23 Wymagania dotyczące przemieszczania utrzymywanych wielbłądowatych do innych państw członkowskich 1. Podmioty przemieszczają wielbłądowate do innego państwa członkowskiego wyłącznie wtedy, gdy spełnione są następujące wymagania: a) zwierzęta przebywają nieprzerwanie w zakładzie przez co najmniej 30 dni przed wyjazdem lub od urodzenia, jeśli są młodsze niż 30 dni, oraz w tym okresie nie miały kontaktu z utrzymywanymi wielbłądowatymi o niższym statusie zdrowotnym lub podlegającymi ograniczeniom przemieszczania z powodów związanych ze zdrowiem zwierząt lub z utrzymywanymi zwierzętami pochodzącymi z zakładu, który nie spełniał wymagań określonych w lit. b); b) wszystkie zwierzęta wprowadzane do Unii z państwa trzeciego lub z terytorium w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem zwierząt, o których mowa w lit. a), i wprowadzane do zakładu, w którym zwierzęta te przebywały, są utrzymywane oddzielnie, aby zapobiec bezpośredniemu i pośredniemu kontaktowi z wszystkimi innymi zwierzętami w tym zakładzie; c) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wirusem wścieklizny u utrzymywanych zwierząt lądowych; d) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu 42 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis u wielbłądowatych, oraz zostały poddane badaniu – z wynikiem ujemnym – w kierunku zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 1 przeprowadzonemu na próbce pobranej w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem, a w przypadku samic w okresie poporodowym – pobranej co najmniej 30 dni po porodzie; e) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym nad wielbłądowatymi utrzymywanymi w zakładzie prowadzony był nadzór dotyczący zakażenia kompleksem Mycobacterium tuberculosis (M. bovis, M. caprae i M. tuberculosis) zgodnie z załącznikiem II część 2 pkt 1 i 2 w ciągu co najmniej ostatnich 12 miesięcy przed wyjazdem, a w tym okresie (i) do zakładu, o którym mowa w lit. a), wprowadzano jedynie wielbłądowate z zakładów stosujących środki przewidziane w niniejszej literze; (ii) wdrożono środki zgodnie z załącznikiem II część 2 pkt 3 w przypadkach, w których zgłoszono zakażenie kompleksem Mycobacterium tuberculosis (M. bovis, M. caprae i M. tuberculosis) u wielbłądowatych utrzymywanych w zakładzie; f) jeżeli zwierzęta są przemieszczane do państwa członkowskiego lub jego strefy o statusie obszaru wolnego od choroby lub z zatwierdzonym programem likwidacji zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła, pochodzą one z zakładu, w którym nie zgłoszono zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła u wielbłądowatych w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem; g) zwierzęta pochodzą z zakładu położonego na obszarze w promieniu co najmniej 150 km wokół tego zakładu, w którym w ciągu ostatnich 2 lat przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wirusem krwotocznej choroby zwierzyny płowej w żadnym zakładzie; h) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 15 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wąglikiem u zwierząt kopytnych; i) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem nie zgłoszono surry (Trypanosoma evansi), a w przypadku gdy pochodzą one z zakładu, w którym zgłoszono surrę (Trypanosoma evansi) w ciągu ostatnich 2 lat przed wyjazdem, po ostatnim ognisku choroby zakład dotknięty chorobą podlegał ograniczeniu przemieszczania do czasu: (i) usunięcia zakażonych zwierząt z zakładu; oraz (ii) poddania pozostałych zwierząt w zakładzie badaniu – z wynikiem ujemnym – w kierunku zakażenia surrą (Trypanosoma evansi) za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 3, przeprowadzonemu na próbkach pobranych co najmniej 6 miesięcy po usunięciu zakażonych zwierząt z zakładu; j) oprócz sytuacji, w której zwierzęta są przemieszczane zgodnie z art. 24, spełniają one co najmniej jedno z wymagań w odniesieniu do zakażenia wirusem choroby niebieskiego języka (serotypy 1–24) określonych w części II rozdział 2 sekcja 1 pkt 1–3 załącznika V do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689; k) w stosownych przypadkach spełnione są warunki określone w art. 32 i 33. 2. Przepisy zawarte w ust. 1 nie mają zastosowania do utrzymywanych wielbłądowatych przeznaczonych do uboju, o których mowa w art. 25.

Artykuł 24 Odstępstwa dotyczące przemieszczania utrzymywanych wielbłądowatych do innych państw członkowskich lub ich stref dotyczące zakażenia wirusem choroby niebieskiego języka (serotypy 1–24) Na zasadzie odstępstwa od art. 23 ust. 1 lit. j) właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia może zezwolić na przemieszczenie utrzymywanych wielbłądowatych, które nie spełniają co najmniej jednego wymogu określonego w części II rozdział 2 sekcja 1 pkt 1–3 załącznika V do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689 do innego państwa członkowskiego lub jego strefy a) o statusie obszaru wolnego od choroby lub z zatwierdzonym programem likwidacji zakażenia wirusem choroby niebieskiego języka (serotypy 1–24), jeżeli dane państwo członkowskie przeznaczenia poinformowało Komisję i pozostałe państwa członkowskie, że takie przemieszczanie jest dozwolone na warunkach określonych w art. 43 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689; b) bez statusu obszaru wolnego od choroby i bez zatwierdzonego programu likwidacji zakażenia wirusem choroby niebieskiego języka (serotypy 1–24), jeżeli państwo członkowskie przeznaczenia poinformowało Komisję i pozostałe państwa członkowskie, że takie przemieszczanie jest dozwolone. Jeśli państwo członkowskie przeznaczenia określi warunki zezwolenia na takie przemieszczanie, warunki te muszą być dowolnym z warunków, o których mowa w części II rozdział 2 sekcja 1 pkt 5–8 załącznika V do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689.

Artykuł 25 Odstępstwo dotyczące przemieszczania utrzymywanych wielbłądowatych przeznaczonych do uboju do innych państw członkowskich Na zasadzie odstępstwa od wymagań określonych w art. 23 podmioty mogą przemieszczać utrzymywane wielbłądowate przeznaczone do uboju do innego państwa członkowskiego lub jego strefy, jeżeli takie zwierzęta pochodzą z zakładu a) w którym w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wirusem wścieklizny u utrzymywanych zwierząt lądowych; b) w którym w ciągu ostatnich 15 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wąglikiem u zwierząt kopytnych. c) w którym w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wirusem choroby niebieskiego języka (serotypy 1–24).

Sekcja 6

Jeleniowate

Artykuł 26 Wymagania dotyczące przemieszczania utrzymywanych jeleniowatych do innych państw członkowskich 1. Podmioty przemieszczają utrzymywane jeleniowate do innego państwa członkowskiego wyłącznie wtedy, gdy spełnione są następujące wymagania: a) zwierzęta przebywają nieprzerwanie w zakładzie przez co najmniej 30 dni przed wyjazdem lub od urodzenia, jeśli są młodsze niż 30 dni, oraz w tym okresie nie miały kontaktu z utrzymywanymi jeleniowatymi o niższym statusie zdrowotnym lub podlegającymi ograniczeniom przemieszczania z powodów związanych ze zdrowiem zwierząt lub z utrzymywanymi zwierzętami pochodzącymi z zakładu, który nie spełniał wymagań określonych w lit. b); b) wszystkie zwierzęta wprowadzane do Unii z państwa trzeciego lub z terytorium w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem zwierząt, o których mowa w lit. a), i wprowadzane do zakładu, w którym zwierzęta te przebywały, są utrzymywane oddzielnie, aby zapobiec bezpośredniemu i pośredniemu kontaktowi z wszystkimi innymi zwierzętami w tym zakładzie; c) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wirusem wścieklizny u utrzymywanych zwierząt lądowych; d) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 42 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis u jeleniowatych; e) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym nad jeleniowatymi utrzymywanymi w zakładzie prowadzony był nadzór dotyczący zakażenia kompleksem Mycobacterium tuberculosis (M. bovis, M. caprae i M. tuberculosis) zgodnie z załącznikiem II część 3 pkt 1 i 2 w ciągu co najmniej ostatnich 12 miesięcy przed wyjazdem, a w tym okresie (i) do zakładu, o którym mowa w lit. a), wprowadzano jedynie jeleniowate z zakładów stosujących środki przewidziane w niniejszej literze; (ii) wdrożono środki zgodnie z załącznikiem II część 3 pkt 3 w przypadkach, w których zgłoszono zakażenie kompleksem Mycobacterium tuberculosis (M. bovis, M. caprae i M. tuberculosis) w przypadku jeleniowatych utrzymywanych w zakładzie; f) jeżeli zwierzęta są przemieszczane do państwa członkowskiego lub jego strefy o statusie obszaru wolnego od choroby lub z zatwierdzonym programem likwidacji zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła, pochodzą one z zakładu, w którym nie zgłoszono zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła u jeleniowatych w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem; g) zwierzęta pochodzą z zakładu położonego na obszarze w promieniu co najmniej 150 km wokół tego zakładu, w którym w ciągu ostatnich 2 lat przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wirusem krwotocznej choroby zwierzyny płowej w żadnym zakładzie; h) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 15 dni przed wyjazdem nie zgłoszono zakażenia wąglikiem u zwierząt kopytnych; i) zwierzęta pochodzą z zakładu, w którym w ciągu ostatnich 30 dni przed wyjazdem nie zgłoszono surry (Trypanosoma evansi), a w przypadku gdy pochodzą one z zakładu, w którym zgłoszono surrę (Trypanosoma evansi) w ciągu ostatnich 2 lat przed wyjazdem, po ostatnim ognisku choroby zakład dotknięty chorobą podlegał ograniczeniu przemieszczania do czasu: (i) usunięcia zakażonych zwierząt z zakładu; oraz (ii) poddania pozostałych zwierząt w zakładzie badaniu – z wynikiem ujemnym – w kierunku zakażenia surrą (Trypanosoma evansi) za pomocą jednej z metod diagnostycznych przewidzianych w załączniku I część 3, przeprowadzonemu na próbkach pobranych co najmniej 6 miesięcy po usunięciu zakażonych zwierząt z zakładu; j) oprócz sytuacji, w której są one przemieszczane zgodnie z art. 27, spełniają one co najmniej jedno z wymagań w odniesieniu do zakażenia wirusem choroby niebieskiego języka (serotypy 1–24) określonych w części II rozdział 2 sekcja 1 pkt 1–3 załącznika V do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689; k) w stosownych przypadkach spełnione są warunki określone w art. 32 i 33. 2. Przepisy ust. 1 nie mają zastosowania do utrzymywanych jeleniowatych przeznaczonych do uboju, o których mowa w art. 28.

Artykuł 27 Odstępstwa dotyczące przemieszczania utrzymywanych jeleniowatych do innych państw członkowskich lub ich stref dotyczące zakażenia wirusem choroby niebieskiego języka (serotypy 1–24) Na zasadzie odstępstwa od art. 26 ust. 1 lit. j) właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia może zezwolić na przemieszczenie utrzymywanych jeleniowatych, które nie spełniają co najmniej jednego wymogu określonego w części II rozdział 2 sekcja