Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1342/2002

z dnia 24 lipca 2002 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1227/2000 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina w odniesieniu do potencjału produkcyjnego

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2585/2001 [2], w szczególności jego art. 10, 15 i 80,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W celu rozwiązania szczególnego problemu praktycznego, należy zmienić termin ustanowiony w art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 w odniesieniu do odstępstwa od art. 2 ust. 2. Stosowanie różnych przepisów związanych z udzieleniem odstępstwa narzuca poważne i złożone obciążenie administracyjne, w szczególności związane z kontrolami i karami. W związku z tym, w interesie prawidłowej administracji, należy odroczyć tę datę do dnia 30 listopada 2002 r.

(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1227/2000 [3], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1253/2001 [4], ustanowiło termin dla okresu określonego w art. 2 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, w którym producent może otrzymać prawa do ponownego sadzenia, po zasadzeniu danego obszaru. Okres taki należy ustanowić ze względów praktycznych, związanych z uzyskaniem tych praw.

(3) Doświadczenie pokazało, że należy uprościć program premiowania za stałe zaniechanie upraw winorośli na obszarach poniżej 25 arów, w celu uniknięcia nadmiernego obciążenia administracyjnego.

(4) W następstwie zmian w art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, rozporządzeniem (WE) nr 2585/2001, warunki przyznawania pomocy zgodnie z dawnymi planami poprawy materialnej i pomocy młodym rolnikom należy ustanowić tak, aby nie osłabić ogólnego celu organizacji rynku w odniesieniu do kontrolowania potencjału uprawy winorośli.

(5) W kontekście programów restrukturyzacji i przekształcenia należy przeprowadzić rozróżnienie między sytuacją wypłacania pomocy za realizację wszystkich środków uwzględnionych w planie a wypłacaniem jej w odniesieniu do określonego działania. W związku z tym, należy ustanowić szczegółowe zasady zaliczkowego wypłacania pomocy.

(6) W przypadku zaliczkowego wypłacania pomocy, podczas określania czasu trwania planów restrukturyzacji i przekształcenia, należy wziąć pod uwagę ograniczenia pogodowe, zdrowotne i higieniczne.

(7) Należy zmienić ustanowione kary, aby były proporcjonalne do realizacji środków uwzględnionych w planie, lecz niewykonanych w ustanowionym terminie. Dla celów kontroli sprawdzenie ostatecznego wykonania wspomnianych środków należy przyjąć jako kryterium.

(8) Doświadczenie pokazało, że należy ustanowić przepisy szczególne w odniesieniu do sytuacji, w której producent rezygnuje z wykonania planu lub z otrzymania zaliczkowej wypłaty pomocy.

(9) W związku z powyższym należy zmienić rozporządzenie (WE) nr 1227/2000.

(10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wina,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 1227/2000 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

a) dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

"1a. Termin dzień 31 lipca 2002 r., ustanowiony w art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 zostaje odroczony do dnia 30 listopada 2002 r."

b) w ust. 5 "31 marca 2002 r." zastępuje się "15 lipca 2002 r.";

2) w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:

a) ustęp 4 otrzymuje brzmienie:

"4. W odniesieniu do wszystkich gospodarstw rolnych, gdy obszar upraw winorośli nie przekracza 25 arów, maksymalna premia za hektar, jaka może zostać przyznana nie przekracza kwoty 4300 EUR.

Państwa Członkowskie mogą podjąć decyzję o przyznaniu premii określonej w akapicie pierwszym gospodarstwom, w których obszar upraw winorośli przekracza 25 arów, w celu wykarczowania obszarów o powierzchni minimum 10 do maksymalnie 25 arów.";

b) skreśla się ust. 6;

3) artykuł 12 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 12

1. dla celów art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999:

a) "normalna odnowa wyeksplatowanych winnic"; oznacza ponowne zasadzenie tej samej odmiany na tym samym gruncie, z zastosowaniem tego samego systemu upraw winorośli;

b) "młodzi rolnicy"; to rolnicy poniżej 40 roku życia, którzy posiadają odpowiednie umiejętności zawodowe oraz kompetencje i rozpoczynają produkcję win, która ma stanowić podstawową działalność ich gospodarstw rolnych.

2. Prawa do nowego sadzenia, określone w art. 11 ust. 3 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, obejmują prawa wymienione w art. 25 ust. 1 tego rozporządzenia.";

4) artykuł 13 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 13

1. Właściwe władze Państw Członkowskich zobowiązane są ustanowić minimalną powierzchnię gruntu, która może zostać zakwalifikowana do uzyskania pomocy w odniesieniu do procesu restrukturyzacji i przekształcenia oraz minimalną powierzchnię gruntu, wynikającą z restrukturyzacji i przekształcenia.

2. Właściwe władze Państw Członkowskich zobowiązane są ustanowić:

a) definicje środków, które mają zostać uwzględnione w planach;

b) terminy ich zastosowania, nie przekraczające pięciu lat;

c) wymóg, że wszystkie plany muszą określać na każdy rok budżetowy środki, jakie mają zostać zastosowane w danym roku budżetowym oraz obszar, którego dotyczy każdy środek;

d) procedury związane z monitorowaniem stosowania tych środków.

3. Właściwe władze Państw Członkowskich zobowiązane są ustanowić przepisy, ograniczające podczas wykonywania planu wykorzystanie praw do ponownego sadzenia, wynikających z wykarczowania przewidzianego w planie, gdyby działanie takie mogłoby prowadzić do ewentualnego wzrostu plonów z obszaru objętego tym planem. Przepisy mają zadanie zapewnić osiągnięcie celu programu, w szczególności mają zapobiegać ogólnemu wzrostowi potencjału produkcji danego Państwa Członkowskiego.

Właściwe władze Państw Członkowskich zobowiązane są ustanowić przepisy regulujące wykorzystanie praw do nowego sadzenia. Przepisy te muszą zapewniać, aby prawa takie były wykorzystywane jedynie w przypadku gdy są konieczne z technicznego punktu widzenia oraz w proporcji nieprzekraczającej 10 % całego obszaru, który został objęty planem. Przepisy te muszą także przewidywać odpowiednią redukcję pomocy udzielanego w odniesieniu do tych obszarów.

W związku z prawami do nowego sadzenia określonymi w art. 11 ust. 3 akapicie trzecim rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, przepisy wymienione w akapicie drugim tego ust. przewidują, że:

a) limit w wysokości 10 %, wymieniony w akapicie drugim tego ustępu nie ma zastosowania;

b) prawa do nowego sadzenia, przyznawane młodym rolnikom, nie mogą stanowić więcej niż 30 % nowo utworzonych praw do sadzenia, przypisanych danemu Państwu Członkowskiemu na mocy art. 6 ust. 1 lit. a)) rozporządzenia (WE) nr 1493/1999.

4. Właściwe władze Państw Członkowskich zobowiązane są przyjąć przepisy regulujące szczególny zakres i poziomy udzielanej pomocy. Z zastrzeżeniem rozdziału III tytułu II rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 i niniejszego rozdziału, przepisy te muszą w szczególności przewidywać wypłatę kwot zryczałtowanych, maksymalne poziomy pomocy w odniesieniu do hektara oraz rozróżnienie pomocy na podstawie obiektywnych kryteriów. Przepisy muszą w szczególności przewidywać odpowiednio wyższe poziomy pomocy w przypadku gdy prawa do ponownego sadzenia, wynikające z wykarczowania przewidzianego w planie, wykorzystywane są w celu wykonania planu.";

5) artykuł 15 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 15

1. Pomoc zostanie wypłacona zaraz po ustaleniu, czy dany środek został zastosowany.

Jeżeli kontrole wykazują, że środek objęty wnioskiem o udzielenie pomocy nie został całkowicie zastosowany, lecz pomimo to został zastosowany w ustanowionym terminie na powierzchni ponad 80 % danego obszaru, pomoc jest pomniejszona o kwotę równą dwukrotności dodatkowej pomocy, jaka mogłaby zostać udzielona w przypadku zastosowania danego środka na całym obszarze.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1, Państwa Członkowskie mogą przewidzieć pomoc w odniesieniu do danego środka, jaka może zostać wypłacona zaliczkowo producentom przed zastosowaniem tego środka, pod warunkiem że proces wykonywania został rozpoczęty, a beneficjant wniósł zabezpieczenie równe 120 % kwoty pomocy. Dla celów rozporządzenia (EWG) nr 2220/85, zobowiązanie obejmuje zastosowanie danego środka w terminie dwóch lat od wypłacenia zaliczki.

Państwa Członkowskie mogą zmienić ten termin w przypadku gdy:

a) dane obszary stanowią część obszaru, który ucierpiał na skutek klęski żywiołowej, uznanej przez właściwe władze danego Państwa Członkowskiego;

b) nie można zastosować planowanego środka z powodu problemów zdrowotnych materiału roślinnego, które zostały poświadczone przez upoważniony organ danego Państwa Członkowskiego.

W celu otrzymania zaliczkowej wypłaty pomocy, producent zobowiązany jest zastosować w pełni wszelkie wcześniejsze środki na gruntach, dla których także uzyskał zaliczkę pomocy.

Jeżeli kontrole wykazują, że środek objęty wnioskiem o udzielenie pomocy, na który została zaliczkowo wypłacona pomoc, nie został w pełni zastosowany, lecz pomimo wszystko został zastosowany w ustanowionym terminie na ponad 80 % danego obszaru, pomoc jest pomniejszona o kwotę równą dwukrotności dodatkowej pomocy, jaka mogłaby zostać udzielona w przypadku zastosowania danego środka na całym obszarze.

W przypadku gdy przed upływem terminu, ustanowionego przez dane Państwo Członkowskie, producent rezygnuje z zaliczkowej wypłaty pomocy, zwalniane jest 95 % zabezpieczenia. Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o terminie, jaki ustanowią w celu wykonania przepisów niniejszego akapitu.

W przypadku gdy przed upływem terminu, ustanowionego przez dane Państwo Członkowskie, producent podejmuje decyzję o nie stosowaniu środka, zwraca wypłaconą zaliczkę, po czym zwolnione jest 90 % zabezpieczenia. Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o terminie, jaki ustanowią w celu wykonania przepisów niniejszego akapitu.

3. W przypadku gdy w terminie, ustanowionym na podstawie art. 13 ust. 2, żaden ze środków objętych wnioskiem o udzielenie pomocy nie zostanie zastosowany, producent zobowiązany jest do zwrotu całej kwoty pomocy, wypłaconej mu na podstawie tego wniosku.

Jednakże jeżeli wszystkie środki objęte wnioskiem o udzielenie pomocy zostaną zastosowane w terminie na ponad 80 % danego obszaru, kwota zwrotu jest równa dwukrotności dodatkowej pomocy, jaka mogłaby zostać udzielona w przypadku zastosowania wszystkich środków uwzględnionych w planie, na wszystkich obszarach.

4. Dla celów niniejszego artykułu, w przypadku kontroli obszarów, należy przyjąć tolerancję 5 %.

Artykuł 15a

1. W drodze odstępstwa od art. 15, Państwa Członkowskie mogą przewidzieć, że pomoc zostanie wypłacona po sprawdzeniu, czy zostały zastosowane wszystkie środki objęte we wniosku o udzielenie pomocy. Jeżeli kontrole wykazują, że żaden ze środków objętych wnioskiem o udzielenie pomocy nie został całkowicie zastosowany, lecz mimo to zostały one zastosowane w ustanowionym terminie na ponad 80 % danego obszaru, pomoc jest pomniejszona o kwotę równą dwukrotności dodatkowej pomocy, jaka mogłaby zostać udzielona w przypadku zastosowania danego środka na całym obszarze.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1, Państwa Członkowskie mogą zezwolić na pomoc w odniesieniu do danego środka, jaka może zostać zaliczkowo wypłacona producentom przed zastosowaniem tego środka, pod warunkiem że proces wdrażania został rozpoczęty, a beneficjant wniósł zabezpieczenie równe 120 % kwoty pomocy. Dla celów rozporządzenia (EWG) nr 2220/85, zobowiązanie obejmuje zastosowanie danego środka w terminie dwóch lat od wypłacenia zaliczkowego pomocy.

Państwa Członkowskie mogą dostosować ten termin w przypadku gdy:

a) dany obszar stanowi część obszaru, który ucierpiał na skutek klęski żywiołowej, uznanej przez właściwe władze danego Państwa Członkowskiego;

b) nie można zastosować planowanego środka z powodu problemów zdrowotnych materiału roślinnego, które zostały poświadczone przez upoważniony organ danego Państwa Członkowskiego.

Jeżeli kontrole wykazują, że żaden ze środków objętych wnioskiem o udzielenie pomocy, na który została wypłacona zaliczka, nie został całkowicie zastosowany, lecz pomimo wszystko zostały one zastosowane w ustanowionym terminie na ponad 80 % danego obszaru, pomoc jest pomniejszona o kwotę równą dwukrotności dodatkowej pomocy, jaka mogłaby zostać udzielona w przypadku zastosowania wszystkich środków na całym obszarze.

W przypadku gdy przed upływem terminu, ustanowionego przez dane Państwo Członkowskie producent rezygnuje z zaliczkowego wypłacenia pomocy, zwolnione zostanie 95 % zabezpieczenia. Państwa Członkowskie zobowiązane są poinformować Komisję o terminie, jaki ustanowią w celu wykonania przepisów niniejszego akapitu.

W przypadku gdy przed upływem terminu, ustanowionego przez dane Państwo Członkowskie, producent podejmuje decyzję o nie stosowaniu środka, zwraca wypłaconą zaliczkę, po czym zwalnia się 90 % zabezpieczenia. Państwa Członkowskie powiadomią Komisję o terminie, jaki ustanowią w celu wykonania przepisów niniejszego akapitu.

3. Dla celów niniejszego artykułu, w razie kontroli danych obszarów, należy przyjąć tolerancję 5 %.".

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 24 lipca 2002 r.

W imieniu Komisji

Franz Fischler

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 179 z 14.7.1999, str. 1.

[2] Dz.U. L 345 z 29.12.2001, str. 10.

[3] Dz.U. L 143 z 16.6.2000, str. 1.

[4] Dz.U. L 173 z 27.6.2001, str. 31.

--------------------------------------------------