(7)

Ocenia działań podjętych przez Zjednoczone Królestwo w celu korekty nadmiernego deficytu do 2009/2010 r. w odpowiedzi na zalecenie Rady na mocy art. 104 ust. 7 prowadzi do następujących wniosków: a) w następstwie zalecenia Rady z lipca 2008 r. na mocy art. 104 ust. 7 władze Zjednoczonego Królestwa ogłosiły dodatkowe uznaniowe środki ograniczające deficyt; w dniu 16 lipca 2008 r. rząd ogłosił odłożenie na później związanej z inflacją podwyżki podatku akcyzowego od paliw, która miała być wprowadzona w październiku 2008 r., przy szacowanym koszcie równym 0,05 % PBK w postaci utraconych dochodów w roku 2008/2009; w sierpniu 2008 r. wprowadzono dodatkowe środki zwiększające deficyt, stanowiące równowartość 0,1 % PKB w roku 2009/2010, m.in. w formie wyższych wydatków na mieszkalnictwo; b) w dniu 24 listopada 2008 r. rząd przedstawił wstępne sprawozdanie budżetowe za 2008 r.; częściowo ze względu na nieoczekiwanie silne negatywne skutki globalnego kryzysu finansowego, który trwa od jesieni 2007 r., wstępne sprawozdanie budżetowe zawierało wyraźną korektę w dół średniookresowych prognoz makroekonomicznych. W takiej sytuacji makroekonomicznej rząd ogłosił dalsze uznaniowe środki rozluźniające politykę budżetową, mające na celu wsparcie gospodarki, stanowiące ok. 0,5 % PKB w 2008/2009 r. i 1,0 % PKB w 2009/2010 r.; środki obejmowały tymczasową obniżkę podstawowej stawki VAT, co stanowiło około połowy bodźców stymulacyjnych, a także przyspieszenie wydatków inwestycyjnych; c) ogólnie rzecz biorąc, środki stymulacji budżetowej były zbieżne z przewidzianymi w europejskim planie naprawy gospodarczej, przyjętym przez Radę Europejską w dniu 11 grudnia 2008 r.; d) przedłożone Komisji w dniu 18 grudnia 2008 r. prognozy makroekonomiczne i budżetowe zawarte w aktualizacji z 2008 r. programu konwergencji Zjednoczonego Królestwa były identyczne w stosunku do prognoz zawartych we wstępnym sprawozdaniu budżetowym za 2008 r. i przewidywały dalszy wzrost wskaźnika deficytu w 2009/2010 r. do 8,2 % PKB. Większa część prognozowanego pogorszenia stanu finansów publicznych w 2009/2010 r. w stosunku do poprzedniego roku wynika z dwóch częściowo powiązanych czynników: pierwszy to ogólny spadek PKB, natomiast drugi to gwałtowny spadek wpływów z podatku dochodowego z dwóch głównych jak dotąd źródeł, tzn. sektora finansowego i rynku mieszkaniowego. Niemniej jednak około jednej trzeciej prognozowanego w programie wzrostu deficytu w 2009/2010 r. odpowiada przyjętym środkom stymulacji budżetowej; e) aktualizacja programu konwergencji Zjednoczonego Królestwa dokonana w 2008 r. również przewiduje wskaźnik długu sektora instytucji rządowych i samorządowych w 2009/2010 r. na poziomie zbliżonym do 60 % PKB, czyli znacznie wyższy niż wskaźnik długu ok. 46 %, prognozowany przez władze Zjednoczonego Królestwa w marcu 2008 r.; f) śródokresowa prognoza służb Komisji ze stycznia 2009 r. przewiduje w 2009/2010 r. deficyt równy 9,5 % PKB, czyli 1,25 pkt proc. wyższy niż zawarty w programie, głównie z powodu prognozy znacznie gorszych wyników makroekonomicznych, przy czym prognozowany poziom nominalnego PKB jest ok. 5 % niższy. Tymczasem dane cząstkowe dotyczące finansów publicznych opublikowane po śródokresowej prognozie służb Komisji ze stycznia 2009 r. wskazują, że wyniki dla finansów publicznych w 2008/2009 r. będą prawdopodobnie gorsze niż przewidywano.