ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1346

z dnia 8 sierpnia 2019 r.

zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [„Pomodoro S. Marzano dell'Agro Sarnese-Nocerino” (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja przeanalizowała wniosek Włoch w sprawie zatwierdzenia zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Pomodoro S. Marzano dell'Agro Sarnese-Nocerino”, zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1263/96 (2) zmienionego rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1164/2010 (3). Zmiana ta obejmuje zmianę nazwy „Pomodoro S. Marzano dell'Agro Sarnese-Nocerino”, na „Pomodoro San Marzano dell'Agro Sarnese-Nocerino”.

(2) Proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała zatem wniosek o zatwierdzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (4).

(3) Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatem zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Pomodoro S. Marzano dell'Agro Sarnese-Nocerino” (ChNP).

Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 8 sierpnia 2019 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Phil HOGAN Członek Komisji

(1) Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1263/96 z dnia 1 lipca 1996 r. uzupełniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 1107/96 w sprawie rejestracji oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia zgodnie z procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 (Dz.U. L 163 z 2.7.1996, s. 19).

(3) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1164/2010 z dnia 9 grudnia 2010 r. zatwierdzające inne niż nieznaczne zmiany specyfikacji zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwy [Pomodoro S. Marzano dell'Agro Sarnese-Nocerino (ChNP)] (Dz.U. L 326 z 10.12.2010, s. 66).

(4) Dz.U. C 138 z 15.4.2019, s. 2.
(254)

Dochodzenie wykazało, że przedmiotowy program polega zasadniczo na obniżeniu podatku od osób prawnych w przypadku przedsiębiorstw prowadzących określoną działalność gospodarczą (tzw. „pionierskie gałęzie przemysłu”) wymienioną w rozporządzeniu Ministra Finansów nr 159/2015, zmienionym rozporządzeniem Ministra Finansów nr 103/2016. W toku dochodzenia ujawniono również, że poza wymogiem prowadzenia działalności „w pionierskich gałęziach przemysłu” zdefiniowanych przez Ministerstwo Finansów, aby kwalifikować się do tego programu przedsiębiorstwa muszą zainwestować co najmniej 1 000 000 000 000,00 IDR (jeden bilion rupii) we wszystkich sektorach pionierskich gałęzi przemysłu z wyłączeniem sektora technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT), które wprowadzają zaawansowane technologie. Przedsiębiorstwa z sektora ICT muszą zainwestować co najmniej 500 000 000 000,00 IDR (pięćset mld rupii), aby kwalifikować się do uzyskania korzyści. Poza powyższymi kryteriami kwalifikowalności zastosowanie mają również inne, a mianowicie złożenie w indonezyjskich bankach co najmniej 10 % wartości planu inwestycyjnego, utrzymanie stosunku kapitału obcego do kapitału własnego wynoszącego co najmniej 4:1 oraz posiadanie statusu indonezyjskiego podmiotu prawnego od dnia 15 sierpnia 2011 r.
(6)

Sprzeciwiające się strony twierdziły, że „Havarti” nie posiada określonej jakości, renomy ani innych cech, które można by przypisać pochodzeniu geograficznemu. Sądzą one, że rejestracja nazwy mogłaby wprowadzić konsumentów w błąd co do prawdziwej tożsamości produktu w świetle renomy i reputacji istniejącego znaku towarowego. Ich zdaniem rejestracja mogłaby również zagrozić istnieniu identycznej nazwy, znaków towarowych i produktów, które były zgodnie z prawem wprowadzane do obrotu od co najmniej 5 lat. Ponadto sprzeciwiające się strony twierdziły, że aktualna nazwa prawdopodobnie stanie się nazwą rodzajową z następujących powodów: „Havarti” podlega normom Kodeksu Żywnościowego (Codex Alimentarius) od 1966 r., produkt jest wymieniony w załączniku B do konwencji ze Stresa z 1951 r. i posiada własną pozycję taryfową. „Havarti” jest produkowany i konsumowany w kilku krajach UE i w krajach spoza UE, niektóre z nich mają nawet szczególne normy prawne dotyczące tego produktu.
(8)

CEN i CENELEC poinformowały Komisję o normach, których stosowanie zaleca się w odniesieniu do stacji tankowania skroplonego gazu ziemnego (LNG). Norma europejska EN ISO 16924 „Stacje tankowania gazu ziemnego – Stacje LNG do tankowania pojazdów” w jej aktualnej wersji obejmuje projektowanie, budowę, eksploatację, utrzymanie i inspekcję stacji tankowania skroplonego gazu ziemnego (LNG) do pojazdów, uwzględniając wyposażenie, bezpieczeństwo i urządzenia sterujące. Ta norma europejska określa również projektowanie, budowę, eksploatację, utrzymanie i inspekcję stacji tankowania na potrzeby wykorzystania LNG jako lokalnego źródła w celu tankowania CNG do pojazdów (stacje tankowania L-CNG), w tym urządzenia zabezpieczające i kontrolne stacji oraz specjalistyczne wyposażenie stacji tankowania L-CNG. Ta norma europejska obejmuje stacje tankowania o następujących właściwościach: ograniczony dostęp; dostęp publiczny (samoobsługa lub pomoc); dystrybucja z odmierzaniem lub bez odmierzania; stacje tankowania o stałym magazynie LNG; stacje tankowania z mobilnym magazynem LNG. Norma europejska EN ISO 12617 „Pojazdy drogowe – Złącze do tankowania skroplonego gazu ziemnego (LNG) – Złącze 3,1 MPa” w jej aktualnej wersji określa króćce oraz gniazda zbudowane w całości z nowych i nieużywanych części i materiałów, do tankowania skroplonego gazu ziemnego (LPG) do pojazdów drogowych napędzanych LPG. Złącze do tankowania LNG składa się odpowiednio z gniazda nalewaka i nasadki ochronnej (zamontowanej na pojeździe) oraz króćca. Ta norma europejska ma zastosowanie wyłącznie do urządzeń przeznaczonych do pracy przy maksymalnym ciśnieniu roboczym 3,4 MPa (34 bar) dla pojazdów zasilanych LNG i posiadających znormalizowane części łączące. Elementy normy EN ISO 16924 zapewniające interoperacyjność stacji tankowania LNG oraz norma EN ISO 12617 określająca specyfikacje dla złączy powinny mieć zastosowanie do punktów tankowania LNG. Należy zatem odpowiednio uzupełnić pkt 3.2 załącznika II do dyrektywy 2014/94/UE.
(2)

Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, zwłaszcza z prawem do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu oraz z prawem do ochrony danych osobowych. Niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane zgodnie z tymi prawami.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1703

z dnia 4 października 2019 r.

zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [„Cidre de Normandie”/„Cidre normand” (ChOG)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje,

(1) Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Francji o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Cidre de Normandie”/„Cidre normand”, zarejestrowanego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 2446/2000 (2).

(2) Proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała zatem wniosek o zatwierdzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3).

(3) Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatem zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Cidre de Normandie”/„Cidre normand” (ChOG).

Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 4 października 2019 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Phil HOGAN Członek Komisji

(1) Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2446/2000 z dnia 6 listopada 2000 r. uzupełniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2400/96 w sprawie wprowadzenia niektórych nazw do „Rejestru chronionych nazw pochodzenia oraz chronionych oznaczeń geograficznych” określonego w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2081/92 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 281 z 7.11.2000, s. 12).

(3) Dz.U. C 186 z 3.6.2019, s. 4.
(2)

Agrofagi priorytetowe to agrofagi kwarantannowe dla Unii, które spełniają wszystkie następujące warunki: po pierwsze nie odnotowano występowania tych agrofagów na terytorium Unii lub odnotowano ich występowanie na ograniczonej części tego terytorium albo odnotowano jedynie ograniczoną liczbę rzadkich, nieregularnych i odosobnionych przypadków występowania tych agrofagów; po drugie potencjalne skutki gospodarcze, społeczne lub środowiskowe ich występowania są najbardziej dotkliwe w odniesieniu do terytorium Unii, oraz, po trzecie są one wymienione jako agrofagi priorytetowe.
(37)

W kwestii właściwości technicznych przedsiębiorstwo to stwierdziło, że specyfikacje dla kół do przyczep do samochodów i kół do przyczep kempingowych, w szczególności w odniesieniu do wytrzymałości (a zatem również badań), są niższe niż w przypadku kół do samochodów osobowych. Ponadto muszą one spełniać określone specyfikacje w związku z większym obciążeniem i mniejszą prędkością dla takich kół, aby mogły być sprzedawane w Unii. Oznacza to również, że felgi stalowe do przyczep kempingowych lub przyczep do samochodów osobowych nie mogą być zgodnie z prawem sprzedawane ani stosowane jako felgi stalowe do samochodów osobowych. Przedsiębiorstwo wskazało również, że felgi stalowe do przyczep kempingowych lub przyczep do samochodów pasażerskich należy zaklasyfikować do kodu CN 8716 90 90, a felgi stalowe do samochodów osobowych powinno się zaklasyfikować do pozycji 8708.
(4)

Zgodnie z intencją prawodawcy, aby ograniczyć możliwy wpływ obowiązku rejestracji na substancje produkowane lub importowane w małej ilości, w art. 12 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 określono mniej rygorystyczne wymogi informacyjne dotyczące rejestracji niektórych substancji wprowadzonych produkowanych lub importowanych w małej ilości, o ile nie spełniają one kryteriów określonych w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006. Zgodnie z art. 23 ust. 3 tego rozporządzenia wspomniane substancje wprowadzone produkowane lub importowane w małej ilości należało zarejestrować do dnia rejestracji przypadającego na dzień 1 czerwca 2018 r. Drugim środkiem powinno być dopuszczenie stosowania tego przepisu po 1 czerwca 2018 r. wobec rejestrujących, którzy przystępują do rejestracji lub aktualizują dokumentację zgodnie z art. 12 ust. 1 lit. b), aby zapewnić im równe traktowanie.
(10)

W odniesieniu do nowych kryteriów identyfikacji właściwości zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego, wprowadzonych rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/605 (7), we wnioskach Urzędu wskazano, że jest bardzo mało prawdopodobne, by alfa-cypermetryna była substancją zaburzającą funkcjonowanie układu hormonalnego w odniesieniu do wydzielania estrogenów, steroidów i hormonów tarczycy. Ponadto dostępne dowody wskazują, że jest mało prawdopodobne, by alfa-cypermetryna była substancją zaburzającą funkcjonowanie układu hormonalnego w odniesieniu do wydzielania androgenów. W związku z tym Komisja uważa, że alfa-cypermetryny nie należy uznawać za substancję mającą właściwości zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego.
(169)

Producent eksportujący Eurochem nie zgodził się z obserwacją Komisji z motywu 155 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że przywóz odpowiada za tłumienie cen sprzedaży przemysłu Unii, zauważając, że ceny przemysłu Unii uległy obniżeniu ze względu na wzrost kosztów gazu ziemnego od 2017 r. Po ostatecznym ujawnieniu argument ten został powtórzony. Również rząd Rosji twierdził, że wzrost kosztów gazu ziemnego miał wpływ na zyskowność przemysłu Unii. Do kwestii tej odniesiono się już w motywach 178–180 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Jakkolwiek zmiany cen gazu mogłaby być przyczyną wzrostu kosztów, to ani wzrost ceny gazu, ani wzrost żadnych innych kosztów nie były przyczyną niezdolności przemysłu Unii do podniesienia cen (tłumionych przez przedmiotowy przywóz), aby uniknąć strat stwierdzonych w okresie objętym dochodzeniem. Jedna ze stron twierdziła, że zyskowność przemysłu Unii wykazała gwałtowny i znaczny spadek w 2017 r. oraz w okresie objętym dochodzeniem, ponieważ zdecydowano się na „działanie przeciwko rynkowi” oraz utrzymanie cen na stosunkowo niskim poziomie z 2016 r. pomimo istotnego wzrostu cen gazu ziemnego, a w związku z tym również kosztów. Strona ta zasugerowała, że przemysł Unii mógł dokonać innego wyboru, co nie jest poparte faktami zawartymi w aktach, które świadczą o tym, że nawet przy tych cenach przemysł Unii stracił 3,5 % udziału w rynku w Unii między rokiem 2016 a okresem objętym dochodzeniem (tabela 5 w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych). Spadek udziału przemysłu Unii w rynku unijnym o 2,1 punktu procentowego od 2016 r. kontrastuje ze wzrostem udziału przedmiotowego przywozu w rynku o 3,7 punktu procentowego w tym samym okresie (tabela 2 w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych). W tym samym okresie, od 2016 r. do okresu objętego dochodzeniem, średnie ceny przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, spadły dalej o ponad 7 % (tabela 3 w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych). Przemysł Unii nie mógł podnieść swoich cen sprzedaży zgodnie ze wzrostem kosztów, aby ograniczyć stratę udziału w rynku, co doprowadziło do poważnego tłumienia cen oraz drastycznego spadku zyskowności. Innymi słowy, to tłumienie cen spowodowane wzrostem wielkości przywozu towarów po cenach dumpingowych doprowadziło do spadku zyskowności, ponieważ w takim scenariuszu przemysł Unii nie mógł zwiększyć swoich cen sprzedaży, tak aby odzwierciedlały ten wzrost kosztów. W tym sensie zmiany cen gazu nie tłumaczą zmniejszających się zysków w tym przypadku i nie można ich uznać za czynnik przyczyniający się do szkodliwej sytuacji przemysłu Unii.
Preparaty do początkowego żywienia niemowląt w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 609/2013 Preparaty do dalszego żywienia niemowląt w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 609/2013 Środki spożywcze zastępujące całodzienną dietę, do kontroli masy ciała, w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 609/2013 Żywność specjalnego przeznaczenia medycznego w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 609/2013 Suplementy żywnościowe w rozumieniu dyrektywy 2002/46/WE

30 mg/100 g (proszek) 3,9 mg/100 ml (przygotowany do spożycia) 30 mg/100 g (proszek) 4,2 mg/100 ml (przygotowany do spożycia) 300 mg/dzień 30 mg/100 g (preparat w proszku do żywienia niemowląt w ciągu pierwszych miesięcy życia do chwili wprowadzenia odpowiedniego żywienia uzupełniającego) 3,9 mg/100 ml (przygotowany do spożycia preparat do żywienia niemowląt w ciągu pierwszych miesięcy życia do chwili wprowadzenia odpowiedniego żywienia uzupełniającego) 30 mg/100 g (preparat w proszku do żywienia niemowląt od chwili wprowadzenia odpowiedniego żywienia uzupełniającego) 4,2 mg/100 ml (przygotowany do spożycia preparat do żywienia niemowląt od chwili wprowadzenia odpowiedniego żywienia uzupełniającego) 58 mg/dzień dla małych dzieci 380 mg/dzień dla dzieci i nastolatków w wieku od 3 do 18 lat 610 mg/dzień dla dorosłych 25 mg/dzień dla niemowląt 58 mg/dzień dla małych dzieci 250 mg/dzień dla dzieci i nastolatków w wieku od 3 do 18 lat 610 mg/dzień dla dorosłych”
(2)

Pismem z dnia 16 października 2017 r. władze francuskie powiadomiły Komisję, że okres przejściowy, o którym mowa w art. 15 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, kończący się dnia 31 grudnia 2022 r., przyznano dziesięciu podmiotom mających siedzibę we Francji, które spełniają warunki tego artykułu zgodnie z zarządzeniem z dnia 12 września 2017 r. w sprawie zmiany specyfikacji produktów o chronionej nazwie pochodzenia „Beurre d’Isigny” i „Crème d’Isigny”, opublikowanym w dniu 20 września 2017 r. w Dzienniku Urzędowym Republiki Francuskiej. Pismem z dnia 26 września 2018 r. te same władze przekazały tekst nowego zarządzenia z dnia 30 sierpnia 2018 r. zmieniającego zarządzenie z dnia 12 września 2017 r. i zawierającego nazwy wspomnianych podmiotów. W ramach krajowej procedury sprzeciwu wspomniane podmioty, które zgodnie z prawem wprowadzały do obrotu „Crème d’Isigny” nieprzerwanie przez okres co najmniej pięciu lat poprzedzających złożenie wniosku, zgłosiły sprzeciw. Sześć podmiotów sprzeciwiło się następującemu przepisowi: „Krowy w okresie laktacji powinny mieć do dyspozycji co najmniej 35 arów użytków zielonych (naturalnych, tymczasowych lub rocznych) na jedno zwierzę, w tym co najmniej 20 arów pastwisk lub – o ile krowom będzie zadawana pasza zielona –10 arów pastwisk”. Wspomniane podmioty to następujące grupy rolne wspólnego gospodarowania (GAEC): GAEC des normandes (SIRET: 38531072700016), GAEC des Quesnel (SIRET: 41022988100011), GAEC du chalet (SIRET: 34005162200017), GAEC de la cour des mares (SIRET: 34897314000026), GAEC du hameau (SIRET: 38259121200016) oraz GAEC du petit flot (SIRET: 43783781800016). Dwa podmioty sprzeciwiły się następującemu przepisowi: „Zielonka świeża lub konserwowana stanowi co najmniej 40 % dawki pokarmowej pod względem suchej masy średnio w przeliczeniu na minimalny okres 7 miesięcy wypasu”. Wspomniane podmioty to: gospodarstwo rolne z ograniczoną odpowiedzialnością EARL des clôtures (SIRET: 51075733900013) oraz GAEC du Clos Roset (SIRET: 48310227300016). Dwa podmioty sprzeciwiły się następującemu przepisowi: „W pozostałej części roku (poza okresem wypasu) w ramach codziennej dawki pokarmowej zawartość zielonki (świeżej lub konserwowanej) nie może wynosić mniej niż 20 % pod względem suchej masy”. Wspomniane podmioty to następujące grupy rolne wspólnego gospodarowania (GAEC): GAEC de la Ronchette (SIRET: 49754563200018) oraz GAEC du Village Culot.
(2)

Pismem z dnia 16 października 2017 r. władze francuskie powiadomiły Komisję, że okres przejściowy, o którym mowa w art. 15 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, kończący się dnia 31 grudnia 2022 r., przyznano dziesięciu podmiotom mających siedzibę we Francji, które spełniają warunki tego artykułu zgodnie z zarządzeniem z dnia 12 września 2017 r. w sprawie zmiany specyfikacji produktów o chronionej nazwie pochodzenia „Beurre d’Isigny” i „Crème d’Isigny”, opublikowanym w dniu 20 września 2017 r. w Dzienniku Urzędowym Republiki Francuskiej. Pismem z dnia 26 września 2018 r. te same władze przekazały tekst nowego zarządzenia z dnia 30 sierpnia 2018 r. zmieniającego zarządzenie z dnia 12 września 2017 r. i zawierającego nazwy wspomnianych podmiotów. W ramach krajowej procedury sprzeciwu wspomniane podmioty, które zgodnie z prawem wprowadzały do obrotu „Beurre d’Isigny” nieprzerwanie przez okres co najmniej pięciu lat poprzedzających złożenie wniosku, zgłosiły sprzeciw. Sześć podmiotów sprzeciwiło się następującemu przepisowi: „Krowy w okresie laktacji powinny mieć do dyspozycji co najmniej 35 arów użytków zielonych (naturalnych, tymczasowych lub rocznych) na jedno zwierzę, w tym co najmniej 20 arów pastwisk lub – o ile krowom będzie zadawana pasza zielona – 10 arów pastwisk”. Wspomniane podmioty to następujące grupy rolne wspólnego gospodarowania (GAEC): GAEC des normandes (SIRET: 38531072700016), GAEC des Quesnel (SIRET: 41022988100011), GAEC du chalet (SIRET: 34005162200017), GAEC de la cour des mares (SIRET: 34897314000026), GAEC du hameau (SIRET: 38259121200016) oraz GAEC du petit flot (SIRET: 43783781800016). Dwa podmioty sprzeciwiły się następującemu przepisowi: „Zielonka świeża lub konserwowana stanowi co najmniej 40 % dawki pokarmowej pod względem suchej masy średnio w przeliczeniu na minimalny okres 7 miesięcy wypasu”. Wspomniane podmioty to: gospodarstwo rolne z ograniczoną odpowiedzialnością EARL des clôtures (SIRET: 51075733900013) oraz GAEC du Clos Roset (SIRET: 48310227300016). Dwa podmioty sprzeciwiły się następującemu przepisowi: „W pozostałej części roku (poza okresem wypasu) w ramach codziennej dawki pokarmowej zawartość zielonki (świeżej lub konserwowanej) nie może wynosić mniej niż 20 % pod względem suchej masy”. Wspomniane podmioty to następujące grupy rolne wspólnego gospodarowania (GAEC): GAEC de la Ronchette (SIRET: 49754563200018) oraz GAEC du Village Culot.
(1)

W celu ustanowienia metody do oceny stosowania warunków, w których określa się emisje odniesienia CO2 („metoda”), Komisja powinna mieć dostęp do niektórych danych udostępnionych producentom podczas działania narzędzia symulacyjnego, o którym mowa w art. 5 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Komisji (UE) 2017/2400 (2), w szczególności do pliku „sum exec data file”.
(2)

Pula ekspozycji bazowych powinna być uważana za jednorodną wyłącznie wtedy, gdy obejmuje ekspozycje należące do jednego rodzaju aktywów. Należy zatem wyszczególnić różne rodzaje aktywów, tak by ekspozycje mogły być odpowiednio przypisywane. Praktyka rynkowa doprowadziła już do zidentyfikowania ugruntowanych rodzajów aktywów na potrzeby określania jednorodności danej puli ekspozycji bazowych. Jednakże w celu zapewnienia, by nie dochodziło do ograniczania innowacji finansowych ani do utrudniania istniejących praktyk rynkowych, należy zezwolić, by określone pule ekspozycji bazowych, które nie odpowiadają jednemu z tych ugruntowanych rodzajów aktywów, również mogły być uznawane za pojedynczy rodzaj aktywów na podstawie wewnętrznych metodyk i parametrów stosowanych spójnie przez jednostkę inicjującą lub jednostkę sponsorującą. Nie można również wykluczyć sytuacji, w których jedna ekspozycja może być przypisana do więcej niż jednego rodzaju aktywów. Niemniej wszystkie ekspozycje bazowe w ramach danej sekurytyzacji powinny należeć do tego samego rodzaju aktywów.
(10)

Art. 10a ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE wymaga wprowadzenia przejściowych zharmonizowanych środków w odniesieniu do przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w sposób, który dostarcza zachęt do redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz do stosowania energooszczędnych technologii. W celu utrzymania zachęt do redukcji emisji podczas określania dalszych ustaleń dotyczących dostosowania przydziałów bezpłatnych uprawnień do emisji dla podinstalacji, których działalność zwiększyła się lub zmniejszyła o ponad 15 % w porównaniu z historycznymi poziomami działalności, należy również rozważyć zmiany w eksploatacji podinstalacji inne niż zmiany w poziomie działalności. Powinno to obejmować poprawę efektywności energetycznej, zmiany w zakresie dostaw ciepła, zamienność paliwa i energii elektrycznej, produkcję chemikaliów o wysokich wartościach, zmiany w produkcji chlorku winylu oraz odzyskiwanie energii gazów odlotowych. Aby zmaksymalizować zachęty do redukcji emisji, należy uwzględnić takie zmiany na poziomie podinstalacji.