Decyzja Komisji

z dnia 2 czerwca 1999 r.

dotycząca zasad i warunków dochodzeń wewnętrznych w odniesieniu do przeciwdziałania nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim nielegalnym działaniom godzącym w interesy Wspólnoty

(notyfikowana jako dokument numer SEC(1999) 802)

(1999/396/WE, EWWiS, Euratom)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 218,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, w szczególności jego art. 16,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 131,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady [1] i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 [2] dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Przeciwdziałania Nadużyciom Finansowym (zwany dalej "Urzędem") przewiduje, że Urząd wszczyna i prowadzi dochodzenia administracyjne w obrębie instytucji, organów, i urzędów oraz agencji ustanowionych przez Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską lub Traktat ustanawiający Euratom, lub na ich podstawie.

(2) Obowiązki Urzędu, ustanowione przez Komisję, wykraczają poza ochronę finansowych interesów, obejmując wszystkie działania odnoszące się do potrzeby uchronienia interesów Wspólnoty przed nieprawidłowymi działaniami podlegającymi wszczęciu postępowania administracyjnego lub karnego.

(3) Zakres walki z nadużyciami finansowymi powinien zostać rozszerzony a jej skuteczność poprawiona poprzez wykorzystanie istniejącego doświadczenia w dziedzinie dochodzeń administracyjnych.

(4) Zatem, na mocy swojej autonomii administracyjnej, Komisja powinna powierzyć Urzędowi zadanie prowadzenia wewnętrznych dochodzeń administracyjnych, zmierzających do wydobycia na światło poważnych sytuacji odnoszących się do wykonywania obowiązków zawodowych, które mogą stanowić niedopełnienie obowiązków urzędników lub pracowników Wspólnot określonych w art. 11, 12 ust. 2 i 3, art. 13, 14, 16 i 17 ust. 1 regulaminu pracowniczego urzędników i warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot (zwane dalej "regulaminem pracowniczym"), godzące w interesy tych Wspólnot, i podlegające wszczęciu postępowania dyscyplinarnego lub, w stosownych przypadkach, postępowania karnego, lub poważne przewinienie określone w art. 22 regulaminu pracowniczego, lub niedopełnienie analogicznych obowiązków członków, kierowników lub pracowników instytucji, organów, urzędów i agencji Wspólnot nieobjętych działaniem regulaminu pracowniczego, lub też niedopełnienie obowiązków nałożonych przez prawo wspólnotowe na członków Komisji lub pracowników Komisji nie podlegających regulacjom regulaminu pracowniczego.

(5) Dochodzenia takie powinny być przeprowadzane w sposób w pełni zgodny z odnośnymi przepisami Traktatów ustanawiających Wspólnoty Europejskie, w szczególności z Protokołem w sprawie przywilejów i immunitetów, tekstami go wprowadzającymi oraz regulaminem pracowniczym.

(6) Dochodzenia takie powinny być przeprowadzane w jednakowych warunkach we wszystkich instytucjach, organach, oraz urzędach i agencjach; powierzenie tego zadania Biuru nie powinno wpłynąć na zakres zadań tych instytucji, organów, urzędów lub agencji i nie powinno w żaden sposób obniżać poziomu ochrony prawnej zainteresowanych osób.

(7) W oczekiwaniu na zmiany w regulaminie pracowniczym, należy ustanowić praktyczne rozwiązania, ustalające w jaki sposób członkowie Komisji oraz jej urzędnicy i pracownicy mają współpracować na rzecz niezakłóconego prowadzenia dochodzeń wewnętrznych.

(8) Decyzja Komisji z dnia 14 lipca 1998 r. dotycząca dochodzeń prowadzonych przez Grupę Roboczą "Koordynacja walki z przestępczością gospodarczą" wraz z jej przepisami wykonawczymi z 9 grudnia 1998 r. powinna zostać uchylona,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Obowiązek współpracy z Urzędem

Sekretarz generalny, służby oraz każdy funkcjonariusz lub urzędnik Komisji, są zobowiązani współpracować w pełni z agentami Urzędu i udzielać wszelkiej pomocy wymaganej w dochodzeniu. Mając ten cel na względzie mają oni udzielać agentom Urzędu wszelkich użytecznych informacji i wyjaśnień.

Bez uszczerbku dla odnośnych przepisów Traktatów ustanawiających Wspólnoty Europejskie, w szczególności Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów oraz tekstów je wprowadzających, członkowie Komisji mają w pełni współpracować z Urzędem.

Artykuł 2

Obowiązek udzielania informacji

Każdy urzędnik lub pracownik Komisji, który powziął wiedzę o dowodach, nasuwających przypuszczenie zaistnienia możliwych przypadków nadużyć finansowych, korupcji lub innego nielegalnego działania godzącego w interesy Wspólnot, lub o poważnych sytuacjach odnoszących się do wykonywania zawodowych obowiązków, które mogą stanowić niedopełnienie powinności urzędników lub pracowników Wspólnot podlegających wszczęciu postępowania dyscyplinarnego lub, w stosownych przypadkach, postępowania karnego, lub do niedopełnienia analogicznych obowiązków członków Komisji lub pracowników Komisji nie podlegających regulaminowi pracowniczemu, poinformuje niezwłocznie szefa swojej służby lub dyrektora generalnego lub, jeżeli uzna to za użyteczne, bezpośrednio sekretarza generalnego Komisji lub Urząd.

Sekretarz generalny, dyrektorzy generalni i szefowie służb Komisji bezzwłocznie przekazują Urzędowi wszelkie dowody, o których powzięli wiedzę, nasuwające przypuszczenie zaistnienia nieprawidłowości określonych ust. 1.

Urzędnicy lub pracownicy Komisji nie mogą być w żadnym przypadku poddawani niesprawiedliwemu lub dyskryminacyjnemu traktowaniu w wyniku przekazania przez nich informacji określonych w ust. 1 i 2.

Członkowie Komisji, którzy powzięli wiedzę o faktach określonych w ust. 1, poinformują o tym przewodniczącego Komisji lub, jeżeli uznają to za użyteczne, bezpośrednio Urząd.

Artykuł 3

Pomoc ze strony Urzędu ds. Bezpieczeństwa

Na wniosek dyrektora Urzędu, Urząd ds. Bezpieczeństwa Komisji pomaga Urzędowi w praktycznym przeprowadzeniu dochodzeń.

Artykuł 4

Poinformowanie strony zainteresowanej

Jeżeli wystąpi możliwość, że zamieszany jest osobiście członek Komisji, urzędnik lub pracownik Komisji, zainteresowana strona zostaje natychmiast powiadomiona, pod warunkiem że nie zagrozi to dochodzeniu. W każdym przypadku wnioski odnoszące się do jakiegokolwiek członka Komisji, jej urzędnika lub pracownika, z podaniem nazwiska, nie mogą zostać sformułowane po ukończeniu dochodzenia, dopóki zainteresowana strona nie miała możliwości wyrażenia poglądów w odniesieniu do wszystkich faktów jej dotyczących.

W przypadkach, w których konieczne jest zachowanie absolutnej tajemnicy ze względu na dochodzenie i wymagających procedur dochodzeniowych, przynależących do krajowego organu sądowego, obowiązek zwrócenia się do wezwania członka Komisji, jej urzędnika lub pracownika o przedstawienie swoich poglądów może zostać przesunięty po uzgodnieniu z przewodniczącym Komisji lub, w stosownych przypadkach, sekretarzem generalnym.

Artykuł 5

Informacja o zamknięciu dochodzenia bez podejmowania dalszych działań

Jeżeli w następstwie dochodzenia wewnętrznego nie można wytoczyć sprawy przeciw członkowi Komisji, jej urzędnikowi lub pracownikowi, wobec którego postawiono zarzuty, dochodzenie wewnętrzne przeciw niemu zostaje zamknięte bez podejmowania dalszych działań, decyzją dyrektora Urzędu, który informuje o tym zainteresowaną stronę na piśmie.

Artykuł 6

Uchylenie immunitetu

Jakikolwiek wniosek policji krajowej lub organu sądowego o uchylenie immunitetu względem postępowania sądowego, jakiegokolwiek urzędnika lub pracownika Komisji, związany z możliwym przypadkiem nadużycia finansowego, korupcji lub jakiegokolwiek innego nielegalnego działania, zostaje przekazany dyrektorowi Urzędu do zaopiniowania. Jeżeli wniosek o uchylenie immunitetu odnosi się do członka Rady lub jednego z jej organów, Urząd zostaje o tym poinformowany.

Artykuł 7

Uchylenie

Decyzja Komisji z dnia 14 lipca 1998 r. dotycząca dochodzeń prowadzonych przez Grupę Roboczą "Koordynacja walki z przestępczością gospodarczą" wraz z jej przepisami wykonawczymi z dnia 9 grudnia 1998 r. traci moc.

Artykuł 8

Termin wejścia w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 1999 r.

Sporządzono w Brukseli, dnia 2 czerwca 1999 r.

W imieniu Komisji

Jacques Santer

Przewodniczący

[1] Dz.U. 136 z 31.5.1999, str. 1.

[2] Dz.U. L 136 z 31.5.1999, str. 8.

--------------------------------------------------