(4)

Komisja uważa, że kryteria określone w art. 4 rozporządzenia (UE) nr 913/2010 zostały uwzględnione w przedmiotowej propozycji w następujący sposób: a) proponowana trasa łączy cztery państwa członkowskie i Serbię; b) w realizacji proponowanej głównej trasy korytarza Salzburg–Villach–Lublana–/ Wels/Linz–Graz–Maribor– Zagrzeb–Vinkovci/Vukovar–Tovarnik–Belgrad–Sofia–Swilengrad (granica bułgarsko-turecka) wykorzystano by na większości jej długości linie, które, w przypadku zainteresowanych państw członkowskich, stanowią część sieci bazowej TEN-T, a w przypadku Serbii – orientacyjnej sieci bazowej (3). Pozostałe odcinki przewidziane na potrzeby realizacji głównej trasy stanowią część sieci kompleksowej. Ponadto środkowa część korytarza RNE C11 obejmuje główną trasę proponowanego kolejowego korytarza towarowego z Salzburga do granicy bułgarsko–tureckiej; e) proponowany korytarz będzie stanowił uzupełnienie obecnych kolejowych korytarzy towarowych w regionie Europy Południowo-Wschodniej, w szczególności zapewniając dostęp do regionów nieobjętych do tej pory siecią kolejowych korytarzy towarowych. Zapewni on również alternatywną trasę w stosunku do dwóch obecnych kolejowych korytarzy towarowych, tj. korytarza „Wschód–wschodnia część regionu Morza Śródziemnego” i korytarza „Ren–Dunaj”, co zwiększy możliwości w zakresie zarządzania kryzysowego w ramach korytarzy w oparciu o trasy objazdowe, tym samym wzmacniając odporność transportu kolejowego w przypadku poważnych zakłóceń; f) proponowana trasa stanowi kluczową oś kolejową dla przewozów towarowych w regionie Bałkanów Zachodnich. W przeszłości na najbardziej obciążonych odcinkach tej trasy przewożono korytarzem znacznie większe ilości towarów niż obecnie szacowane wielkości przewozów towarowych. Można stwierdzić, że rzeczywiście istnieje znaczny potencjał rozwoju kolejowego transportu towarowego, co oznacza, że zmiana rodzaju transportu lub zwiększenie wielkości transportu ogółem dla dwóch rynków korytarza „Alpy–Bałkany Zachodnie” może służyć: z jednej strony transportowi towarowemu w regionach bezpośrednio obsługiwanych przez ten korytarz oraz pomiędzy tymi regionami i innymi częściami Europy, z drugiej zaś – transportowi towarowemu mającemu formę tranzytu na całej długości korytarza. Korytarz może w szczególności zaspokajać znaczący popyt na usługi w zakresie intermodalnych kolejowych przewozów towarowych między Unią a Turcją; g) korytarz ten zapewni podstawę dla lepszych połączeń wzajemnych między państwami członkowskimi a europejskimi państwami trzecimi, ponieważ obejmie on Serbię, a także ułatwi połączenie z Turcją na granicy bułgarsko-tureckiej, tworząc bezpośrednie połączenie między Europą Zachodnią i Środkową a Turcją; h) latem 2017 r. przeprowadzono konsultacje z ewentualnymi wnioskodawcami na temat utworzenia kolejowego korytarza towarowego „Alpy–Bałkany Zachodnie”. 20 przedsiębiorstw wyraziło swoje poparcie, co udokumentowano w załączniku III do listu intencyjnego. W grupie wspomnianych przedsiębiorstw znalazło się 13 przedsiębiorstw kolejowych, 3 operatorów intermodalnych, 3 spedytorów i 1 właściciel pojazdów; i) proponowany korytarz zapewnia bezpośredni dostęp do głównych terminali w zainteresowanych państwach członkowskich. W różnych miejscach korytarza zapewniono powiązania intermodalne z Dunajem i Sawą. Dostęp do portów morskich, w szczególności do portów Koper i Rijeka, umożliwiają ponadto połączenia z innymi kolejowymi korytarzami towarowymi.