Rozporządzenie Rady (WE) nr 1488/96

z dnia 23 lipca 1996 r.

w sprawie środków finansowych i technicznych (MEDA) towarzyszących reformom struktur gospodarczych i społecznych w ramach partnerstwa eurośródziemnomorskiego

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 235,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],

a także mając na uwadze, co następuje:

Rada Europejska podczas posiedzeń w Lizbonie, Korfu i Essen podkreśliła, że region śródziemnomorski stanowi priorytetowy obszar dla Unii Europejskiej i przyjęła za cel ustanowienie partnerstwa eurośródziemnomorskiego;

posiedzenie Rady Europejskiej w Cannes w dniach 26 i 27 czerwca 1995 r. potwierdziło strategiczne znaczenie, jakie dla Rady stanowi nadanie nowego wymiaru stosunkom Unii Europejskiej z partnerami śródziemnomorskimi poprzez oparcie sprawozdania Rady z dnia 12 czerwca 1995 r., przygotowanego w szczególności na podstawie komunikatów Komisji z dnia 19 października 1994 r. i dnia 8 marca 1995 r. dotyczące wzmacniania polityki śródziemnomorskiej Unii Europejskiej;

konieczne jest podejmowanie wysiłków w celu zapewnienia, aby region śródziemnomorski stał się obszarem politycznej stabilności i bezpieczeństwa, a polityka śródziemnomorska Wspólnoty musi mieć udział w osiąganiu ogólnego celu rozwoju i umocnienia demokracji, zasady państwa prawa, jak i poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności oraz wspierania stosunków dobrosąsiedzkich, przy jednoczesnym poszanowaniu prawa międzynarodowego oraz integralności terytorialnej i granic zewnętrznych Państw Członkowskich i śródziemnomorskich państw trzecich;

ostateczne ustanowienie eurośródziemnomorskiej strefy wolnego handlu sprzyja stabilności i dobrobytowi w obszarze śródziemnomorskim;

ustanowienie strefy wolnego handlu może przyczynić się do głębokich reform strukturalnych u partnerów śródziemnomorskich;

konieczne jest więc wspieranie przyszłych lub już podjętych przez partnerów śródziemnomorskich wysiłków na rzecz zreformowania ich struktur gospodarczych, społecznych i administracyjnych;

powinien być budowany dialog między kulturami oraz między społecznościami obywatelskimi, głównie poprzez popieranie działań szkoleniowych, rozwój i zdecentralizowaną współpracę;

powinna być wspierana zintensyfikowana współpraca regionalna, w szczególności rozwój powiązań gospodarczych i przepływów handlowych między terytoriami śródziemnomorskimi i partnerami, którzy sprzyjają reformom i przebudowie gospodarczej;

dwustronne protokoły w sprawie współpracy finansowej i technicznej zawarte przez Wspólnotę z partnerami śródziemnomorskimi zapewniły użyteczną początkową podstawę współpracy; obecnie konieczne jest oparcie się na doświadczeniu, które zostało zdobyte oraz przejście na nowy etap stosunków w ramach partnerstwa;

muszą zostać ustalone zasady zarządzania partnerstwem, przy jednoczesnym zapewnieniu przejrzystości i ogólnej spójności podejmowanych działań przy wykorzystywaniu środków przyznanych w budżecie;

w tym celu niniejsze rozporządzenie będzie miało zastosowanie do szeregu działań, które wynikają z rozporządzenia Rady (EWG) nr 1762/92 z dnia 29 czerwca 1992 r. w sprawie wykonania protokołów o współpracy finansowej i technicznej zawartych przez Wspólnotę ze śródziemnomorskimi państwami trzecimi [3] oraz rozporządzenia Rady (EWG) nr 1763/92 z dnia 29 czerwca 1992 r. dotyczącego współpracy finansowej ze wszystkimi śródziemnomorskimi państwami trzecimi [4] dla środków, których zakres wykroczył poza obszar jednego państwa;

niniejsze rozporządzenie zastępuje więc wyżej wymienione rozporządzenia od dnia 1 stycznia 1997 r., przy czym jednak konieczne jest utrzymanie w mocy rozporządzenia (EWG) nr 1762/92 w celu zarządzania protokołami finansowymi wciąż mającymi zastosowanie w tym dniu oraz w celu przekazania pozostałych funduszy zgodnie z protokołami finansowymi, które utraciły ważność;

finansowa kwota referencyjna w rozumieniu pkt 2 deklaracji Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji z dnia 6 marca 1995 r. została zawarta w niniejszym rozporządzeniu na okres 1995–1999, bez wpływu na uprawnienia władzy budżetowej, które zostały określone w Traktacie;

w stosunku do projektów dotyczących ochrony środowiska pożyczki przyznane przez Europejski Bank Inwestycyjny, zwany dalej "Bankiem", z jego własnych środków na warunkach określonych przez Bank, zgodnie z jego statutem, mogą otrzymać dotację na spłatę oprocentowania;

w operacjach pożyczkowych obejmujących dopłaty do stopy procentowej udzielenie pożyczki przez Bank z jego środków oraz udzielenie dopłaty do stopy procentowej finansowanej ze środków budżetowych Wspólnoty musi być wzajemnie powiązane i uwarunkowane; Bank może, zgodnie ze swoich statutem, w szczególności w drodze jednomyślnej decyzji Rady Dyrektorów, przy niesprzyjającej opinii Komisji podjąć decyzję w sprawie przyznania pożyczki ze swoich środków, pod warunkiem przyznania dotacji na spłatę oprocentowania; ze względu na to konieczne jest zagwarantowanie, że przyjęta dla przyznawania dopłat do stopy procentowej procedura kończy się odpowiednio w każdym przypadku wyraźną decyzją w sprawie przyznania lub odmowy dotacji;

w celu wykonania niniejszego rozporządzenia konieczne jest wprowadzenie przepisu powołującego komitet złożony z przedstawicieli Państw Członkowskich, który ma pomagać Bankowi w realizacji powierzonych mu zadań;

aby zapewnić skuteczne zarządzanie środkami przewidzianymi w niniejszym rozporządzeniu oraz aby ułatwić stosunki z beneficjentami wymagane jest podejście wieloletnie;

środki podjęte na podstawie niniejszego rozporządzenia wychodzą poza ramy pomocy rozwojowej i są przeznaczone do zastosowania wobec krajów jedynie częściowo klasyfikowanych jako kraje rozwijające się; z tego powodu niniejsze rozporządzenie nie może być przyjęte inaczej niż na mocy art. 235 Traktatu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1. Wspólnota stosuje środki w ramach zasad i priorytetów partnerstwa eurośródziemnomorskiego, aby wesprzeć wysiłki, które będą podejmować śródziemnomorskie państwa trzecie i terytoria wymienione w załączniku I (zwane dalej "partnerami śródziemnomorskimi") na rzecz zreformowania swoich struktur gospodarczych i społecznych oraz złagodzenia wszelkich konsekwencji społecznych lub środowiskowych, które mogą wynikać z rozwoju gospodarczego.

2. Beneficjentami środków wspierania mogą być nie tylko państwa i regiony, lecz również władze lokalne, organizacje regionalne, agencje publiczne, miejscowe lub tradycyjne Wspólnoty, organizacje wspierające przedsiębiorczość, prywatne podmioty, spółdzielnie, towarzystwa ubezpieczeniowe, stowarzyszenia, fundacje i organizacja pozarządowe.

3. Finansowa kwota referencyjna na realizację niniejszego programu w latach 1995–1999 wynosi 3424,5 miliona ECU.

Wartość rocznych środków przyznawanych jest zatwierdzana przez organ budżetowy w ramach limitów perspektywy finansowej.

Artykuł 2

1. Celem niniejszego rozporządzenia jest wnoszenie wkładu, za pośrednictwem działań określonych w ust. 2, w inicjatywy leżące we wspólnym interesie w trzech sektorach partnerstwa eurośródziemnomorskiego: wzmocnienia stabilności politycznej i demokracji, tworzenia eurośródziemnomorskiego obszaru wolnego handlu oraz rozwoju współpracy gospodarczej i społecznej, z należytym uwzględnieniem wymiaru ludzkiego i kulturowego.

2. Te środki wspierania są wykonywane z uwzględnieniem zadania, jakim jest osiągnięcie długotrwałej stabilności i dobrobytu w dziedzinach przemian gospodarczych, stałego rozwoju gospodarczego i społecznego oraz współpracy regionalnej i transgranicznej. Te zadania oraz szczegóły odpowiednich procedur są wymienione w załączniku II.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie oparte jest na poszanowaniu zasad demokratycznych i reguł prawnych, a także praw człowieka i fundamentalnych wolności stanowiących ich zasadniczy element, którego naruszenie będzie uzasadniało przyjęcie właściwych środków.

Artykuł 4

1. Komisja w porozumieniu z Państwami Członkowskimi oraz na podstawie wzajemnej i systematycznej wymiany informacji, obejmującej natychmiastową wymianę informacji w szczególności w odniesieniu do programów i projektów indykatywnych, zapewnia skuteczną koordynację podejmowanych przez Wspólnotę i poszczególne Państwa Członkowskie działań pomocowych w celu zwiększenia spójności i komplementarności ich programów współpracy. Dodatkowo Komisja wspiera koordynację i współpracę z międzynarodowymi instytucjami finansowymi, programami współpracy Narodów Zjednoczonych i innymi darczyńcami.

2. Środki określone w niniejszym rozporządzeniu mogą być przyjęte przez Wspólnotę albo niezależnie, albo w postaci współfinansowania z samymi partnerami śródziemnomorskimi lub z organami publicznymi bądź prywatnymi Państw Członkowskich i Banku, z jednej strony, lub organami wielostronnymi bądź państwami trzecimi, z drugiej strony.

Artykuł 5

1. Środki, które mają być finansowane w ramach niniejszego rozporządzenia, są wybierane z uwzględnieniem między innymi priorytetów beneficjentów, rozwijających się potrzeb, możliwości przyjęcia pomocy oraz postępów względem reformy strukturalnej.

Wybór opiera się również na ocenie skuteczności tych działań w osiąganiu zadań wytyczonych przez wsparcie Wspólnoty w zakresie zgodności, w miarę potrzeb, z postanowieniami umów o stowarzyszeniu lub umów o współpracy.

2. Programy indykatywne obejmujące okresy trzyletnie są ustalane w porozumieniu z Bankiem na szczeblu krajowym lub regionalnym. Uwzględniają one priorytety utożsamiane z partnerami śródziemnomorskimi, łącznie z wnioskami wynikającymi z dialogu gospodarczego. W razie potrzeby programy są uaktualniane corocznie.

Programy określają główne zadania, wytyczne oraz priorytetowe sektory wsparcia wspólnotowego w obszarach wymienionych w sekcji II załącznika II, wraz ze wskaźnikami oceny programów. Programy obejmują kwoty indykatywne (w całości i na sektor priorytetowy) oraz wymieniają kryteria przekazywania środków na dany program, z uwzględnieniem potrzeby odliczenia właściwej rezerwy na wykonanie pozycji MEDA.

Programy mogą być zmieniane przy uwzględnieniu zdobytego doświadczenia, postępu osiągniętego przez partnerów śródziemnomorskich w reformie strukturalnej, stabilizacji makroekonomicznej i postępu społeczny, a także wyników współpracy gospodarczej w ramach umów o stowarzyszeniu.

3. Decyzje dotyczące finansowania opierają się głównie na programach indykatywnych.

Artykuł 6

1. Finansowanie przez Wspólnotę ma w znacznej mierze postać dotacji lub kapitału podwyższonego ryzyka. W odniesieniu do środków współpracy w zakresie ochrony środowiska finansowanie przez Wspólnotę może również mieć postać subwencji do oprocentowania pożyczek udzielonych przez Bank z jego własnych środków. Stopa subwencji wynosi 3 %.

2. Dotacje mogą być wykorzystywane do finansowania lub współfinansowania działań, projektów lub programów, które wspierają realizację celów określonych w art. 2. Pułapy finansowania dla każdej dotacji przeznaczonej na działania, projekty lub programy zależą również od możliwości tej subwencji do wytworzenia zwrotu finansowego. Środki finansowe są udostępniane sektorowi prywatnemu w zasadzie na warunkach komercyjnych, aby o ile to możliwe, uniknąć zakłóceń na lokalnych rynkach finansowych.

3. Decyzje w sprawie finansowania oraz inne umowy i kontrakty dotyczące finansowania z nich wynikające zastrzegają między innymi stosowanie nadzoru i kontroli finansowej ze strony Komisji oraz Trybunału Obrachunkowego, które w razie potrzeby mogą być przeprowadzane na miejscu.

Nadzór Trybunału Obrachunkowego nad działaniami finansowanymi w ramach niniejszego rozporządzenia i zarządzanymi przez Bank, jest stosowany według procedur uzgodnionych między Komisją, Bankiem i Trybunałem Obrachunkowym.

4. Kapitał podwyższonego ryzyka jest wykorzystywany przede wszystkim w celu udostępnienia funduszy własnych lub funduszy uważanych za takie, przedsięwzięciom (prywatnym lub mieszanym) w sektorze produkcyjnym, w szczególności takim, które łączą razem osoby fizyczne lub prawne będące obywatelami Państwa Członkowskiego Wspólnoty i śródziemnomorskich państw trzecich lub terytoriów.

Przekazywany i zarządzany przez Bank kapitał podwyższonego ryzyka może mieć postać:

a) pożyczek przyporządkowanych, w odniesieniu do których zwrot i spłata są realizowane tylko po uregulowaniu innych roszczeń bankowych;

b) pożyczek warunkowych, których spłata lub termin płatności zależą od spełnienia warunków określanych w chwili udzielania tych pożyczek;

c) tymczasowych udziałów mniejszościowych w imieniu Wspólnoty w kapitale przedsiębiorstw założonych w śródziemnomorskich państwach trzecich lub terytoriach;

d) finansowania udziałów w postaci warunkowych pożyczek przyznanych partnerom śródziemnomorskim lub, za ich zgodą, przedsiębiorstwom w tych partnerskich krajach śródziemnomorskich, albo bezpośrednio, albo za pośrednictwem ich instytucji finansowych.

Artykuł 7

1. Środki na podstawie niniejszego rozporządzenia mogą obejmować wydatki na przywóz towarów i usług oraz lokalne wydatki potrzebne do przeprowadzenia projektów i programów. Podatki, cła i opłaty są wyłączone z finansowania przez Wspólnotę.

Zamówienia na wykonanie środków finansowanych przez Wspólnotę na podstawie niniejszego rozporządzenia uzyskują od zainteresowanego partnera odprawę celną i ulgi podatkowe nie mniej korzystne niż te, które stosuje on do najbardziej uprzywilejowanego państwa lub najbardziej uprzywilejowanej międzynarodowej organizacji rozwoju.

2. Poniesione koszty przygotowania, rozpoczęcia, kontynuowania, monitorowania i realizowania działań wspierających mogą być również zaliczone.

3. Koszty operacyjne i utrzymania, w szczególności te, które mają być finansowane w walucie obcej, mogą być pokryte w ramach programów szkoleniowych, komunikacji i badawczych oraz w ramach innych projektów. Co do zasady takie koszty mogą być finansowane na etapie rozpoczęcia i są one stopniowo zmniejszane.

4. Dla projektów inwestycyjnych w sektorze produkcyjnym finansowanie Wspólnoty jest powiązane ze środkami własnymi beneficjenta lub z finansowaniem na warunkach rynkowych, przy uwzględnieniu charakteru projektu. Udział odbiorcy lub udział w ramach finansowania na warunkach rynkowych powinien być zwiększany maksymalnie. W żadnym przypadku zasilanie finansowe Wspólnoty, łącznie z środkami własnymi Banku, nie przekracza 80 % ogólnych kosztów inwestycji. Wymieniony pułap ma wyjątkowy charakter i jest odpowiednio uzasadniany charakterem działania.

Artykuł 8

1. Zaproszenia do składania ofert przetargowych są otwierane na równych warunkach dla wszystkich osób fizycznych i prawnych w Państwach Członkowskich oraz partnerów śródziemnomorskich.

2. Komisja zapewnia:

- możliwie najszersze uczestnictwo na równych warunkach w wykazach oferentów i przetargach na dostawy, roboty i usługi,

- niezbędną jawność i rygorystyczność w stosowaniu kryteriów wyboru i oceny,

- skuteczną konkurencję między firmami, organizacjami i instytucjami zainteresowanymi w uczestniczeniu w inicjatywach finansowanych przez dany program,

- niezwłoczne przedłożenie Komitetowi MED przewodnika dotyczącego szczegółowego wykonywania tych zadań, które będą sprawdzane zgodnie z art. 11.

3. W Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich Komisja publikuje, wskazując temat, zawartość i wartość przewidywanych zamówień:

- raz w roku – prognozy dotyczące zamówień na usługi i przedsięwzięcia w ramach współpracy technicznej, które mają być przyznawane po zaproszeniu do składania ofert przetargowych w okresie 12 miesięcy po tej publikacji,

- raz na trzy miesiące – wszelkie zmiany dotyczące powyższych prognoz.

4. Komisja, w porozumieniu z Państwami Członkowskimi, na wniosek przekazuje wszystkim zainteresowanym firmom, organizacjom i instytucjom na całym obszarze Wspólnoty dokumentację dotyczącą ogólnych aspektów programów MEDA oraz wymagania związane z uczestniczeniem w tych programach.

5. Propozycje finansowe obejmują wskazówki dotyczące oczekiwanych zamówień, które zawierają szacowane wartości, procedurę przyznawania zamówień oraz planowane daty zaproszeń do składania ofert przetargowych.

6. Zamówienia przyznawane są przedsiębiorstwom zgodnie z właściwymi przepisami rozporządzenia finansowego stosowanego do ogólnego budżetu Wspólnot Europejskich.

7. Wyniki przetargów są publikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Komisja co sześć tygodni składa komitetowi określonemu w art. 11 właściwe szczegółowe informacje dotyczące zamówień zawartych w ramach realizacji programów i projektów MEDA.

8. W przypadku współfinansowania uczestnicy z państw innych niż partnerzy śródziemnomorscy wymienieni w zaproszeniu do składania ofert mogą być dopuszczeni przez Komisję na zasadzie zbadania każdego przypadku oddzielnie. W takich przypadkach uczestniczenie przedsiębiorstw z państw trzecich jest dopuszczalne jedynie na zasadzie wzajemności.

Artykuł 9

1. Wytyczne dla programów indykatywnych określonych w art. 5 ust. 2 są przyjmowane przez Radę, która podejmuje decyzje kwalifikowana większością na wniosek Komisji, w następstwie dialogu z zainteresowanymi partnerami śródziemnomorskimi.

Razem ze swoimi wnioskami Komisja przekazuje do wiadomości planowanie swojego ogólnego programu finansowego, wskazując przede wszystkim całkowitą kwotę krajowych i regionalnych programów indykatywnych oraz podział ogólnej kwoty przyjętej w ramach tych programów na kraje będące beneficjentami i na priorytetowe sektory.

2. Programy indykatywne oraz wszelkie zmiany do nich, wraz z decyzjami finansowymi, które są na nich oparte, są przyjmowane przez Komisję na podstawie przepisów art. 11.

3. Decyzje o finansowaniu przekraczające kwotę 2000000 ECU, inne niż dotyczące dopłat do stopy procentowej do pożyczek z Banku oraz kapitału podwyższonego ryzyka, są podejmowane zgodnie z procedurą określoną w art. 11, z zastrzeżeniem ust. 4 i 6.

4. Decyzje o finansowaniu w sprawie ogólnych podziałów są podejmowane zgodnie z procedurą określoną w art. 11. W ramach ogólnego podziału Komisja podejmuje decyzje o finansowaniu nieprzekraczające kwoty 2000000 ECU. Komitet określony w art. 11 jest systematycznie i niezwłocznie informowany, a w każdym razie przed kolejnym spotkaniem, o decyzjach finansowych w sprawie działań obejmujących nie więcej niż 2000000 ECU.

5. Decyzje zmieniające decyzje finansowe podjęte zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 11 są podejmowane przez Komisję, tam gdzie nie pociągają one za sobą żadnych znacznych zmian ani dodatkowych zobowiązań przekraczających 20 % pierwotnego zobowiązania. Komisja informuje niezwłocznie komitet określony w art. 11 o wszelkich takich decyzjach.

6. Wymiana programów w ramach zdecentralizowanej współpracy jest przyjmowana przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 11.

7. Decyzje o finansowaniu odnoszące się do dotacji na spłatę oprocentowania na pożyczki z Banku są przyjmowane zgodnie z procedura określoną w art. 12. Decyzje finansowe dotyczące kapitału ryzyka są przyjmowane zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 13.

Artykuł 10

1. Środki określone w niniejszym rozporządzeniu, które są finansowane z ogólnego budżetu Wspólnot Europejskich są administrowane przez Komisję zgodnie z rozporządzeniem finansowym stosowanym do ogólnego budżetu Wspólnot Europejskich.

2. W propozycjach finansowych przekazanych komitetowi określonemu w art. 11 oraz w ocenach wymienionych w art. 15 Komisja stosuje się do zasad należytego zarządzania finansami, a przede wszystkim do zasad gospodarki i opłacalności, określonych w rozporządzeniu finansowym.

Artykuł 11

1. Komisja wspierana jest przez program komitetu (zwanego dalej "Komitetem MED") składającego się z przedstawicieli Państw Członkowskich i pod przewodnictwem przedstawiciela Komisji. Przedstawiciel Banku bierze udział w pracach Komitetu bez prawa głosu.

2. Przedstawiciel Komisji przedkłada Komitetowi projekt środków, które należy podjąć. Komitet przedstawia swoją opinię na temat tego streszczenia w czasie wyznaczonym przez przewodniczącego, który będzie zależeć od pilności przedstawianej sprawy. Opinię wydaje się większością ustanowioną w art. 148 ust. 2 Traktatu, w przypadku decyzji, które Rada jest zobowiązana podjąć na wniosek Komisji. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich w Komitecie są ważone w sposób określony w tym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.

3. Komisja przyjmie przewidziane środki, jeżeli są one zgodne z opinią Komitetu. Jednakże jeśli przewidziane środki nie są zgodne z opinią Komitetu, lub w przypadku braku opinii, Komisja bezzwłocznie przedstawia Radzie wniosek w sprawie środków, jakie powinny zostać podjęte. Rada stanowi większością kwalifikowaną.

Jeżeli z chwilą upływu okresu trzech miesięcy Rada nie podjęła działania, Komisja przyjmuje projektowane środki.

4. Komitet może zbadać wszelkie pozostałe zagadnienia dotyczące wykonania niniejszego rozporządzenia, które są przedstawione przez przewodniczącego, ewentualnie na wniosek przedstawiciela Państwa Członkowskiego, w szczególności wszelkie zagadnienia odnoszące się do ogólnej realizacji, administrowania programem lub współfinansowania i koordynacji, określonych w art. 4 i 5.

5. Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny kwalifikowana większością głosów.

6. Komisja regularnie powiadamia Komitet i przezuje mu informacje dotyczące realizacji działań w ramach niniejszego rozporządzenia.

7. Parlament Europejski jest regularnie informowany o realizacji niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 12

1. W odniesieniu do projektów, które mają być finansowane subwencjonowanymi pożyczkami w zakresie ochrony środowiska, Bank sporządza propozycję finansowania zgodnie ze swoim statutem. Bank zwraca się o opinię do Komisji zgodnie z art. 21 swojego statutu oraz o opinię komitetu określonego w art. 14.

2. Komitet określony w art. 14 przedstawia opinię w sprawie propozycji Banku. Przedstawiciel Komisji przesyła temu komitetowi stanowisko swojej instytucji w sprawie danego projektu, w szczególności w sprawie zgodności z celami niniejszego rozporządzenia i ogólnymi wytycznymi przyjętymi przez Radę. Dodatkowo komitet określony w art. 14 jest informowany przez Bank o pożyczkach niesubsydiowanych, których Bank zamierza udzielić ze swoich własnych zasobów.

3. Na podstawie konsultacji Bank zwraca się do Komisji o podjęcie decyzji w sprawie finansowania dotyczącej przyznania dotacji na spłatę oprocentowania dla danego projektu.

4. Komisja przedstawia Komitetowi MED projekt decyzji zezwalającej lub, w razie potrzeby, odrzucającej finansowanie dotacji na spłatę oprocentowania.

5. Komisja przekazuje decyzję określoną w ust. 4 Bankowi, który w przypadku gdy decyzja przyznaje dotację, może udzielić pożyczki.

Artykuł 13

1. Bank przekazuje do zaopiniowania komitetowi określonemu w art. 14 projekty dotyczące operacji z kapitałem ryzyka. Przedstawiciel Komisji przesyła temu komitetowi stanowisko swojej instytucji w sprawie danego projektu, w szczególności w sprawie zgodności projektu z celami niniejszego rozporządzenia i ogólnymi wytycznymi przyjętymi przez Radę.

2. Na podstawie przeprowadzonych konsultacji Bank przekazuje projekt Komisji.

3. Komisja podejmuje decyzję w sprawie finansowania w terminie odpowiadającym cechom projektu.

4. Komisja przekazuje decyzję określoną w ust. 3 Bankowi, który podejmuje odpowiednie środki.

Artykuł 14

1. Bank powołuje komitet składający się z przedstawicieli Państw Członkowskich, zwany dalej "Komitetem z art. 14". Komitetowi przewodniczy przedstawiciel Państwa Członkowskiego, które aktualnie przewodniczy Radzie Gubernatorów Banku; sekretariat Komitetu jest prowadzony przez Bank. Przedstawiciel Komisji uczestniczy w obradach Komitetu.

2. Rada jednomyślnie zatwierdza regulamin Komitetu z art. 14.

3. Komitet podejmuje działania kwalifikowaną większością zgodnie z art. 148 ust. 2 Traktatu.

4. W ramach Komitetu z art. 14 głosy przedstawicieli Państw Członkowskich są ważone zgodnie z art. 148 ust. 2 Traktatu.

Artykuł 15

1. Komisja razem z Bankiem bada postępy w wykonywaniu środków podejmowanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie roczne sprawozdanie do dnia 30 kwietnia. Sprawozdanie zawiera informacje w sprawie działań finansowanych w czasie roku, z należytym zachowaniem poufności oraz przekazuje ocenę osiągniętych wyników.

2. Komisja i Bank oceniają główne projekty, które je interesują, w celu ustalenia, czy zostały osiągnięte cele, oraz przyjęcia wytycznych dla zwiększenia skuteczności przyszłych działań. Sprawozdania oceniające, z należytym zachowaniem poufności, są udostępniane Radzie i Parlamentowi Europejskiemu. W odniesieniu do działań zarządzanych przez Europejski Bank Inwestycyjny sprawozdania są udostępniane Państwom Członkowskim.

3. Co trzy lata Komisja razem z Bankiem przygotowuje ogólne sprawozdanie oceniające dotyczące polityki współpracy na rzecz partnerów śródziemnomorskich i przedstawia je niezwłocznie Komitetowi MED.

Każdego roku Komitet MED otrzymuje dokładne dane dotyczące struktury i działalności istniejących sieci.

Co dwa lata Komisja przesyła ocenę każdego programu.

4. W odniesieniu do współpracy zdecentralizowanej Komisja przekazuje Komitetowi MED dokładne dane dotyczące struktury i działalności istniejących sieci każdego roku, a w odniesieniu do oceny każdego programu - co dwa lata.

5. Każdego roku Komisja będzie informować Państwa Członkowskie o zasobach, które są nadal dostępne lub już zostały przyznane.

6. Rada dokona weryfikacji niniejszego rozporządzenia przed dniem 30 czerwca 1999 r. W tym celu Komisja przedstawi Radzie przed dniem 31 grudnia 1998 r. sprawozdanie oceniające wraz z propozycjami dotyczącymi przyszłości rozporządzenia oraz, w razie potrzeby, proponowanymi zmianami.

Artykuł 16

Ostateczna procedura przyjmowania właściwych środków, w przypadku gdy brak jest istotnego elementu dotyczącego kontynuowania pomocy partnerom śródziemnomorskim, zostanie określona przed dniem 30 czerwca 1997 r.

Artykuł 17

1. Z dniem 31 grudnia 1996 r. rozporządzenie (EWG) nr 1763/92 traci moc.

2. Od dnia 1 stycznia 1997 r. rozporządzenie (EWG) nr 1762/92 stosuje się do zarządzania protokołami wciąż obowiązującymi w tym dniu oraz do zobowiązania wypłaty funduszy pozostających w ramach protokołów, których moc wygasła.

Artykuł 18

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 lipca 1996 r.

W imieniu Rady

I. Yates

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 232 z 6.9.1995, str. 5 orazDz.U. C 150 z 24.5.1996, str. 15.

[2] Dz.U. C 17 z 22.1.1996, str. 184 oraz opinia wydana dnia 20 czerwca 1996 r. (Dz.U. C 198 z 8.7.1996).

[3] Dz.U. L 181 z 1.7.1992, str. 1.

[4] Dz.U. L 181 z 1.7.1992, str. 5.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK I

TERYTORIA I KRAJE PARTNERSKIE OKREŚLONE W ART. 1

Algierska Republika Ludowo-Demokratyczna

Republika Cypryjska

Arabska Republika Egiptu

Państwo Izrael

Królestwo Jordanii

Republika Libańska

Republika Malty

Królestwo Maroka

Syryjska Republika Arabska

Republika Tunezji

Republika Turcji

Terytoria Okupowane Strefy Gazy i Zachodniego Brzegu

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK II

CELE I ZASADY WYKONAWCZE ART. 2

I. a) Wsparcie przemian gospodarczych i utworzenie eurośródziemnomorskiego obszaru wolnego handlu obejmuje zwłaszcza:

- tworzenie miejsc pracy i rozwój sektora prywatnego, łącznie z poprawą środowiska przedsiębiorczości i wsparciem dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP),

- wspieranie inwestycji, współpracy przemysłowej i handlu między Wspólnotą Europejską a partnerami śródziemnomorskimi, a także między samymi partnerami śródziemnomorskimi,

- poprawa infrastruktury gospodarczej, z możliwym ulepszeniem systemów finansowych i podatkowych.

b) Działania wspierające programy dostosowania strukturalnego, realizowane są w oparciu o następujące zasady:

- programy wspierające są projektowane, aby odbudować ważniejsze salda finansowe i utworzyć otoczenie gospodarcze sprzyjające przyśpieszonemu rozwojowi i jednoczesnej poprawie zamożności ludności,

- programy wspierające są przystosowywane do określonej sytuacji w każdym kraju i uwzględniają warunki gospodarcze i społeczne,

- programy wspierające ustalają działania przeznaczone w szczególności do złagodzenia negatywnych skutków, które proces dostosowania strukturalnego może wywierać na warunki społeczne i zatrudnienie, głównie w grupach ludności o niekorzystnej sytuacji,

- programy wspierające są zorientowane na utworzenie obszaru wolnego handlu ze Wspólnotą Europejską,

- szybkie dokonywanie płatności jest jedną z głównych cech programów wspierających.

Muszą być spełnione następujące kryteria kwalifikowania:

- zainteresowany kraj musi realizować program reform zatwierdzony instytucje Bretton Woods lub wykonywać programy, które są uznawane za analogiczne w koordynacji z tymi instytucjami, lecz niekoniecznie wspierane przez nie finansowo, zgodnie z zakresem makroekonomicznym i skutecznością reform,

- musi być uwzględniona sytuacja gospodarcza kraju, w szczególności jego poziom zadłużenia i ciężar obsługi zadłużenia, stan bilansu płatności i podaż pieniądza, sytuacja budżetowa, sytuacja walutowa, poziom PKB na osobę i poziom bezrobocia.

II. Wsparcie w osiąganiu lepszej równowagi społeczno-ekonomicznej obejmuje w szczególności:

- udział społeczeństwa obywatelskiego i ludności w planowaniu i wdrażaniu działań rozwojowych,

- poprawę świadczeń socjalnych, w szczególności w dziedzinach zdrowia, planowania rodziny, zaopatrzenia w wodę, higieny i warunków mieszkaniowych,

- walkę z ubóstwem,

- harmonijny i zintegrowany rozwój wsi oraz poprawę warunków życia w mieście,

- wzmocnioną współpracę w zakresie rybołówstwa i trwałego wykorzystywania zasobów morskich,

- wzmocnioną współpracę w zakresie ochrony środowiska,

- poprawę infrastruktury gospodarczej, w szczególności w sektorze transportu, energetyki, rozwoju obszarów wiejskich, technologii informacyjnej i telekomunikacji,

- zintegrowany rozwój zasobów ludzkich, który będzie uzupełniał programy Państw Członkowskich, głównie w odniesieniu do stałego szkolenia zawodowego w kontekście współpracy przemysłowej oraz poprawę potencjału badań naukowych i technologicznych,

- wzmocnienie demokracji i poszanowania praw człowieka,

- współpracę kulturalną i wymianę młodzieży,

- za pośrednictwem wyżej wymienionych środków - współpracę i pomoc techniczną w celu ograniczenia nielegalnej imigracji, przemytu narkotyków i przestępstw międzynarodowych.

III. Współpraca regionalna i transgraniczna jest wspierana w szczególności przez:

a) utworzenie i rozwijanie struktur na rzecz współpracy regionalnej między partnerami śródziemnomorskimi;

b) - utworzenie infrastruktury niezbędnej dla regionalnej wymiany handlowej, obejmującej transport, komunikację i energetykę,

- poprawę struktury regulującej i projektów dotyczących infrastruktury na małą skalę w kontekście organizacji przejść granicznych,

- współpracę na poziomie dużych regionów geograficznych oraz działania uzupełniające do działań podejmowanych w tym obszarze we Wspólnocie, łącznie ze wsparciem dla powiązań między sieciami transportowymi i energetycznymi partnerów śródziemnomorskich z sieciami transeuropejskimi;

c) inne przedsięwzięcia regionalne obejmujące dialog europejsko-arabski;

d) wymiany między społeczeństwem obywatelskim w Unii i partnerami śródziemnomorskimi; w tym kontekście współpraca zdecentralizowana:

- za cel stawia sobie identyfikację pozarządowych beneficjentów pomocy wspólnotowej,

- koncentruje się w szczególności na łączeniu uniwersytetów i ośrodków badawczych, wspólnot lokalnych, stowarzyszeń, związków zawodowych i organizacji pozarządowych, mediów, przedsiębiorstw prywatnych i instytucji kulturalnych w szerokim znaczeniu, a także innych organów wymienionych w pkt IV.

Programy muszą się skupiać na wspieraniu wymiany informacji między sieciami i tworzeniu trwałych połączeń między partnerami w sieci.

IV. Dobre zarządzanie jest rozwijane poprzez wspieranie kluczowych instytucji i kluczowych instytucji propagujących w społeczeństwie obywatelskim, takich jak władze lokalne, grupy wiejskie i małomiasteczkowe, stowarzyszenia wzajemnej pomocy, związki zawodowe, media i organizacje wspierające przedsiębiorczość oraz poprzez wspieranie poprawy wydolności administracji publicznej do rozwoju polityk i ich wykonywania.

V. Środki podjęte na podstawie niniejszego rozporządzenia uwzględniają wspieranie roli kobiet w życiu gospodarczym i społecznym. Szczególna waga jest przywiązywana do edukacji i tworzenia miejsc pracy dla kobiet.

Działania uwzględniają również potrzebę promowania edukacji i tworzenia miejsc pracy dla ludzi młodych w celu ułatwienia ich społecznej integracji.

VI. Działania finansowane na podstawie niniejszego rozporządzenia przede wszystkim mają postać pomocy technicznej, szkoleń, tworzenia instytucji, wymiany informacji, seminariów, studiów, projektów na rzecz inwestycji w mikroprzedsięwzięciach, małych i średnich przedsiębiorstwach i infrastrukturach oraz działań przeznaczonych do ukazania charakteru pomocy Wspólnoty. Odniesienie do współpracy zdecentralizowanej powinno mieć miejsce, jeżeli będzie to skuteczne. Operacje kapitału podwyższonego ryzyka i dotacji do oprocentowania będą finansowane we współpracy z Bankiem.

VII. Podczas przygotowywania i wykonywania działań finansowanych środkami finansowymi na mocy niniejszego rozporządzenia należną uwagę należy poświęcić aspektom środowiskowym.

--------------------------------------------------