DYREKTYWA DELEGOWANA KOMISJI (UE) 2022/276

z dnia 13 grudnia 2021 r.

zmieniająca, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia dotyczącego stosowania rtęci w jednotrzonkowych (kompaktowych) lampach fluorescencyjnych na potrzeby oświetlenia ogólnego

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1 lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Dyrektywa 2011/65/UE nakłada na państwa członkowskie obowiązek zapewnienia, aby sprzęt elektryczny i elektroniczny wprowadzany do obrotu nie zawierał substancji niebezpiecznych wymienionych w załączniku II do tej dyrektywy. Ograniczenie to nie dotyczy określonych zastosowań objętych wyłączeniem wymienionych w załączniku III do tej dyrektywy.

(2) W załączniku I do dyrektywy 2011/65/UE wymieniono kategorie sprzętu elektrycznego i elektronicznego, którego dotyczy ta dyrektywa.

(3) Rtęć jest substancją objętą ograniczeniami wymienioną w załączniku II do dyrektywy 2011/65/UE.

(4) Decyzją 2010/571/UE (2) Komisja przyznała m.in. wyłączenie dotyczące stosowania rtęci w jednotrzonkowych (kompaktowych) lampach fluorescencyjnych na potrzeby oświetlenia ogólnego („wyłączenie”), które jest obecnie wymienione jako wyłączenie 1a), 1b), 1c), 1d) i 1e) w załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE. Wyłączenie to miało wygasnąć w dniu 21 lipca 2016 r., zgodnie z art. 5 ust. 2 akapit drugi lit. a) tej dyrektywy.

(5) Rtęć jest wykorzystywana w jednotrzonkowych (kompaktowych) lampach fluorescencyjnych do wytwarzania światła ultrafioletowego, które następnie przekształca się w światło widzialne przez powłokę fluorescencyjną na lampie.

(6) Komisja otrzymała dwa wnioski o przedłużenie wyłączenia („wnioski o przedłużenie”) w dniach 19 grudnia 2014 r. i 15 stycznia 2015 r., czyli w terminie określonym w art. 5 ust. 5 dyrektywy 2011/65/UE; jeden z tych wniosków został zaktualizowany nowym wnioskiem dnia 20 stycznia 2020 r. Zgodnie z art. 5 ust. 5 akapit drugi dyrektywy 2011/65/UE wyłączenie pozostaje ważne do czasu przyjęcia decyzji w sprawie wniosku o przedłużenie.

(7) W ocenie wniosków o przedłużenie, w której uwzględniono dostępność substytutów oraz społeczno-ekonomiczny wpływ zastąpienia, stwierdzono, że powszechnie dostępne są wystarczająco niezawodne bezrtęciowe zamienniki dla rodzajów lamp objętych wyłączeniem oraz że zastąpienie rtęci w tych lampach jest naukowo i technicznie wykonalne. Ponadto w ocenie tej stwierdzono, że korzyści wynikające z zastąpienia będą wyraźnie przeważać nad wszelkimi negatywnymi skutkami.

(8) Ocena wniosków o przedłużenie obejmowała konsultacje z zainteresowanymi stronami zgodnie z art. 5 ust. 7 dyrektywy 2011/65/UE. Uwagi otrzymane w ramach tych konsultacji zostały podane do wiadomości publicznej na specjalnej stronie internetowej.

(9) Ponieważ warunki określone w art. 5 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2011/65/UE przestały być spełniane, wniosek o przedłużenie należy odrzucić.

(10) Datę wygaśnięcia wyłączenia należy określić zgodnie z art. 5 ust. 6 dyrektywy. Należy wyznaczyć najwcześniejszą możliwą datę 12 miesięcy od decyzji Komisji o odwołaniu wyłączenia, biorąc pod uwagę, że nie występują żadne praktyczne okoliczności uzasadniające dłuższy okres wygaśnięcia, w szczególności biorąc pod uwagę fakt, że wiele z przedmiotowych lamp jest również objętych rozporządzeniem Komisji (UE) 2019/2020 ustanawiającym minimalne wymogi w zakresie efektywności energetycznej, które należy spełnić, aby produkty mogły zostać wprowadzone do obrotu, co oznacza, że lampy te nie będą de facto wprowadzane do obrotu od dnia 1 września 2021 r.

(11) Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1 W załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2 1. Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 30 września 2022 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów. Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 października 2022 r. Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie. 2. Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty najważniejszych przepisów prawa krajowego w dziedzinie objętej zakresem niniejszej dyrektywy.

Artykuł 3 Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4 Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 grudnia 2021 r. W imieniu Komisji Ursula VON DER LEYEN Przewodnicząca

(1) Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 88.

(2) Decyzja Komisji 2010/571/UE z dnia 24 września 2010 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, załącznik do dyrektywy 2002/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do zwolnień w przypadku zastosowania ołowiu, rtęci, kadmu, sześciowartościowego chromu, polibromowanych bifenyli lub polibromowanych eterów difenylowych (Dz.U. L 251 z 25.9.2010, s. 28).