Rozporządzenie Komisji (WE) nr 773/2004

z dnia 7 kwietnia 2004 r.

odnoszące się do prowadzenia przez Komisję postępowań zgodnie z art. 81 i art. 82 Traktatu WE

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu [1], w szczególności jego art. 33,

po skonsultowaniu się z Komitetem Doradczym ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie (WE) nr 1/2003 upoważnia Komisję do uregulowania pewnych aspektów postępowań w celu stosowania art. 81 i art. 82 Traktatu. Konieczne jest ustanowienie zasad dotyczących wszczęcia przez Komisję postępowań, jak również rozpatrywania zażaleń oraz wysłuchiwania zainteresowanych stron.

(2) Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1/2003, sądy krajowe są zobowiązane unikać podejmowania decyzji pozostających w sprzeczności z decyzjami podejmowanymi przez Komisję w tej samej sprawie. Zgodnie z art. 11 ust. 6 tego rozporządzenia, krajowe organy ochrony konkurencji zostają pozbawione swoich kompetencji od chwili wszczęcia przez Komisję postępowań w celu przyjęcia decyzji zgodnie z rozdziałem III rozporządzenia (WE) nr 1/2003. W tym kontekście ważne jest, aby sądy i organy ochrony konkurencji Państw Członkowskich były powiadomione o wszczęciu postępowań przez Komisję. Komisja powinna dlatego mieć możliwość podania decyzji o wszczęciu postępowań do wiadomości publicznej.

(3) Przed przyjęciem ustnych oświadczeń od osób fizycznych lub prawnych, które wyrażają zgodę na przesłuchanie, Komisja powinna poinformować te osoby o podstawie prawnej przesłuchania i jego dobrowolnym charakterze. Przesłuchiwane osoby należy także poinformować o celu przesłuchania i o każdym zapisie, jaki może zostać dokonany. W celu uwydatnienia precyzyjności składanych oświadczeń, osoby przesłuchiwane powinny mieć możliwość sprostowania zarejestrowanych oświadczeń. W przypadku, gdy informacje uzyskane na podstawie ustnych oświadczeń zostają zmienione zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1/2003, informacje te powinny być wykorzystane wyłącznie jako dowód w celu nałożenia sankcji na osoby fizyczne, gdy spełnione są warunki przedstawione w tym artykule.

(4) Zgodnie z art. 23 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1/2003, kary pieniężne mogą być nałożone na przedsiębiorstwa i związki przedsiębiorstw w przypadku, gdy nie dopełnią obowiązku skorygowania, w terminie wyznaczonym przez Komisję, nieprawdziwej, niepełnej, lub mylącej odpowiedzi udzielonej przez członka ich personelu na pytania zadane w czasie inspekcji. Konieczne jest dlatego dostarczenie danemu przedsiębiorstwu zapisu wszelkich złożonych wyjaśnień oraz ustalenie procedury umożliwiającej temu przedsiębiorstwu dodanie dowolnego sprostowania, zmiany lub uzupełnienia wyjaśnień złożonych przez członka personelu, który nie jest lub nie był upoważniony do składania wyjaśnień w imieniu przedsiębiorstwa. Wyjaśnienia złożone przez członka personelu powinny pozostać w aktach Komisji w postaci zarejestrowanej podczas inspekcji.

(5) Zażalenia są zasadniczym źródłem informacji służących do wykrywania naruszeń zasad konkurencji. Ważne jest określenie jasnych i skutecznych procedur rozpatrywania zażaleń złożonych w Komisji.

(6) Wniosek w rozumieniu art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 jest tylko wtedy dopuszczalny, gdy zawiera pewne wyszczególnione informacje.

(7) Aby pomóc skarżącym w dostarczeniu Komisji niezbędnych faktów, należy sporządzić formularz. Dostarczenie informacji wymienionych w tym formularzu powinno być warunkiem dla traktowania wniosku jako zażalenia w rozumieniu art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1/2003.

(8) Osoby fizyczne lub prawne, które zdecydowały się złożyć wniosek, powinny mieć możliwość ścisłej współpracy w ramach postępowań wszczętych przez Komisję w celu stwierdzenia naruszenia. Jednakże nie powinny one mieć dostępu do tajemnic handlowych lub innych poufnych informacji należących do innych stron uczestniczących w postępowaniach.

(9) Skarżącym powinna być przyznana możliwość wyrażenia ich opinii, jeżeli Komisja uzna, że nie ma dostatecznych podstaw do działania w oparciu o wniosek. W przypadku, gdy Komisja odrzuci wniosek na tej podstawie, że organ ochrony konkurencji Państwa Członkowskiego już się tym zagadnieniem zajmuje lub zajął, powinna podać do wiadomości skarżącego tożsamość tego organu.

(10) Aby respektować prawo przedsiębiorstw do obrony, Komisja powinna dać zainteresowanym stronom prawo do bycia wysłuchanym przed podjęciem decyzji.

(11) Należy także wprowadzić przepis w celu wysłuchania osób, które nie dostarczyły zażalenia określonego w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1/2003, i które nie są stronami, do których skierowano przedstawienie zarzutów, ale które niemniej jednak mogą wykazać wystarczające zainteresowanie. Stowarzyszenia konsumentów, które wnioskują o wysłuchanie, powinny być ogólnie traktowane jako wykazujące wystarczające zainteresowanie w przypadku, gdy postępowania dotyczą produktów lub usług wykorzystywanych przez konsumenta końcowego, albo produktów lub usług, które wywierają bezpośredni wpływ na takie produkty lub usługi. W przypadku gdy Komisja uzna to za korzystne dla postępowań, powinna mieć także możliwość zaproszenia innych osób, aby pisemnie przedstawiły swoje opinie, a także do uczestnictwa w ustnych przesłuchaniach stron, do których skierowano przedstawienie zarzutów. Tam, gdzie sytuacja tego wymaga, Komisja powinna mieć także możliwość zaproszenia takich osób w celu wyrażenia ich opinii w ramach tego ustnego przesłuchania.

(12) Dla poprawy skuteczności ustnych przesłuchań, funkcjonariusz ds. przesłuchań powinien mieć prawo do umożliwienia zainteresowanym stronom, osobom skarżącym, innym osobom zaproszonym na przesłuchanie, służbom Komisji oraz organom Państw Członkowskich zadawania pytań podczas przesłuchania.

(13) Udostępniając dokumentację, Komisja powinna zapewnić ochronę tajemnic handlowych oraz innych poufnych informacji. Kategoria "inne poufne informacje" zawiera inne informacje niż tajemnice handlowe, które mogą zostać uznane za poufne w zakresie, w jakim ich ujawnienie w sposób znaczny mogłoby zaszkodzić przedsiębiorstwu lub osobie. Komisja powinna mieć możliwość zażądania od przedsiębiorstw lub związków przedsiębiorstw, które przedkładają lub przedłożyły dokumenty lub oświadczenia, aby wskazały informacje poufne.

(14) W przypadku, gdy tajemnice handlowe lub inne informacje poufne są konieczne do udowodnienia naruszenia, Komisja powinna ocenić każdy pojedynczy dokument pod tym kątem, czy potrzeba jego ujawnienia jest większa, niż szkoda, jaka mogłaby wyniknąć z ujawnienia.

(15) W interesie pewności prawnej należy ustanowić minimalne terminy dla różnorodnych doręczeń przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu.

(16) Niniejsze rozporządzenie zastępuje rozporządzenie Komisji (WE) nr 2842/98 z dnia 22 grudnia 1998 r. w sprawie przesłuchania stron w określonych procedurach na podstawie art. 85 i art. 86 Traktatu WE [2], które tym samym powinno zostać uchylone.

(17) Niniejsze rozporządzenie łączy zasady proceduralne w sektorze transportu z ogólnymi zasadami postępowania we wszystkich sektorach. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2843/98 z dnia 22 grudnia 1998 r. w sprawie formy, treści oraz innych szczegółów wniosków i notyfikacji przewidzianych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1017/68, (EWG) nr 4056/86 oraz (EWG) nr 3975/87 w sprawie stosowania reguł konkurencji w sektorze transportu [3] powinno tym samym zostać uchylone.

(18) Rozporządzenie (WE) nr 1/2003 znosi system notyfikacji i zatwierdzania. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 3385/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie formy, treści oraz innych szczegółów wniosków i zgłoszeń przewidzianych w rozporządzeniu Rady nr 17 [4] powinno tym samym zostać uchylone,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ 1

ZAKRES

Artykuł 1

Przedmiot i zakres

Niniejsze rozporządzenie stosuje się do postępowań prowadzonych przez Komisję w celu stosowania art. 81 i art. 82 Traktatu.

ROZDZIAŁ II

WSZCZĘCIE POSTĘPOWAŃ

Artykuł 2

Wszczęcie postępowań

1. Komisja może postanowić o wszczęciu postępowań w celu podjęcia decyzji zgodnie z rozdziałem III rozporządzenia (WE) nr 1/2003 w dowolnym czasie, lecz nie później niż w dniu wydania wstępnej oceny, o której mowa w art. 9 ust. 1 tego rozporządzenia lub przedstawienia oświadczenia w sprawie zarzutów lub w dniu, w którym publikowane jest streszczenie sprawy, zgodnie z art. 27 ust. 4, w zależności od tego, co jest wcześniejsze.

2. Komisja może podać wszczęcie postępowań do publicznej wiadomości w dowolnie właściwy sposób. Przed dokonaniem tego informuje ona zainteresowane strony.

3. Przed wszczęciem postępowań Komisja może wykonać swoje uprawnienia dochodzeniowe zgodnie z rozdziałem V rozporządzenia (WE) nr 1/2003.

4. Komisja może odrzucić wniosek zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 bez wszczynania postępowań.

ROZDZIAŁ III

DOCHODZENIA PROWADZONE PRZEZ KOMISJĘ

Artykuł 3

Prawo do przyjmowania oświadczeń

1. W przypadku, gdy Komisja przesłuchuje osobę za jej zgodą, zgodnie z art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1/2003, na początku przesłuchania przedstawia podstawę prawną oraz cel przesłuchania oraz przypomina o jego dobrowolnym charakterze. Informuje także przesłuchiwaną osobę o zamiarze zarejestrowania przesłuchania.

2. Przesłuchanie można przeprowadzić przy użyciu dowolnych środków, w tym telefonu lub środków elektronicznych.

3. Komisja może rejestrować oświadczenia składane przez osoby przesłuchiwane w dowolnej formie. Kopia każdego zapisu jest udostępniana osobie przesłuchiwanej do zatwierdzenia. Tam, gdzie to konieczne, Komisja wyznacza termin, w którym przesłuchiwana osoba może się z nią skontaktować w celu skorygowania oświadczenia.

Artykuł 4

Pytania ustne podczas inspekcji

1. W przypadku gdy, zgodnie z art. 20 ust. 2 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 1/2003, urzędnicy lub inne osoby towarzyszące upoważnione przez Komisję proszą o wyjaśnienia przedstawicieli lub członków personelu przedsiębiorstwa lub związku przedsiębiorstw, składane wyjaśnienia mogą być rejestrowane w dowolnej formie.

2. Kopia każdego zapisu dokonanego zgodnie z ust. 1 udostępniana jest zainteresowanemu przedsiębiorstwu lub związkowi przedsiębiorstw po inspekcji.

3. W przypadkach, gdy o wyjaśnienia został poproszony członek personelu przedsiębiorstwa lub związku przedsiębiorstw, który nie jest lub nie był upoważniony przez przedsiębiorstwo lub związek przedsiębiorstw do składania wyjaśnień w imieniu przedsiębiorstwa lub związku przedsiębiorstw, Komisja wyznacza termin, w którym przedsiębiorstwo lub związek przedsiębiorstw może zgłosić Komisji dowolne sprostowanie, zmianę lub uzupełnienie do wyjaśnień złożonych przez takiego członka personelu. Sprostowanie, zmiana lub uzupełnienie zostają dodane do wyjaśnień zarejestrowanych zgodnie z ust. 1.

ROZDZIAŁ IV

ROZPATRYWANIE WNIOSKÓW

Artykuł 5

Dopuszczalność wniosków

1. Osoby fizyczne lub prawne wykazują uzasadniony interes, aby być uprawnione do składania wniosków do celów art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1/2003.

Takie wnioski zawierają informacje wymagane w formularzu C, przedstawionym w Załączniku. Komisja może odstąpić od tego obowiązku w zakresie informacji częściowej, włączając dokumenty wymagane na mocy formularza C.

2. Komisji przedkładane są trzy kopie na papierze, jak również, jeśli to możliwe, kopia elektroniczna. Wnioskodawca składa również jawną wersję wniosku, jeżeli w stosunku do dowolnej części wniosku istnieje wymóg poufności.

3. Wnioski składane są w jednym z języków urzędowych Wspólnoty.

Artykuł 6

Udział wnioskodawców w postępowaniach

1. W przypadku, gdy Komisja wyda przedstawienie zarzutów dotyczące sprawy, w odniesieniu do którego otrzymała wniosek, dostarcza wnioskodawcy kopię jawnej wersji przedstawienia zarzutów oraz wyznacza termin, w którym wnioskodawca może pisemnie przedstawić swoją opinię.

2. Komisja może, gdzie to właściwe, dać wnioskodawcom możliwość wyrażenia swoich opinii podczas ustnego przesłuchania stron, w związku z którym zostało wydane przedstawienie zarzutów, jeżeli wnioskodawcy zażądają tego w swoich pisemnych uwagach.

Artykuł 7

Odrzucanie wniosków

1. W przypadku, gdy Komisja uzna, że w oparciu o informacje znajdujące się w jej posiadaniu nie istnieją dostateczne podstawy do działań w sprawie wniosku, powiadomi wnioskodawcę o swoim stanowisku i wyznaczy termin, w którym wnioskodawca może przedstawić pisemnie swoją opinię. Komisja nie jest zobowiązana uwzględniać jakichkolwiek dalszych pisemnych wniosków otrzymanych po upływie tego terminu.

2. Jeżeli wnioskodawca przedstawi swoją opinię w terminie wyznaczonym przez Komisję, a wnioski pisemne złożone przez wnioskodawcę nie prowadzą do odmiennej oceny wniosku, Komisja odrzuca wniosek w drodze decyzji.

3. Jeżeli wnioskodawca nie przedstawi swojej opinii w terminie wyznaczonym przez Komisję, wniosek zostaje uznany za wycofany.

Artykuł 8

Dostęp do informacji

1. W przypadku, gdy Komisja poinformowała wnioskodawcę o swoim zamiarze odrzucenia wniosku zgodnie z art. 7 ust. 1, wnioskodawca może żądać dostępu do dokumentów, na których Komisja opiera swoją tymczasową ocenę. Jednakże w tym celu wnioskodawca może nie uzyskać dostępu do tajemnic handlowych oraz innych poufnych informacji należących do innych stron uczestniczących w postępowaniach.

2. Dokumenty, do których wnioskodawca uzyskał dostęp w kontekście postępowań prowadzonych przez Komisję na mocy art. 81 i 82 Traktatu, mogą zostać wykorzystane przez wnioskodawcę wyłącznie do celów postępowań sądowych lub administracyjnych, mających na celu stosowanie tych postanowień Traktatu.

Artykuł 9

Odrzucanie wniosków zgodnie z art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1/2003

W przypadku, gdy Komisja odrzuci wniosek zgodnie z art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1/2003, poinformuje niezwłocznie wnioskodawcę o krajowym organie ochrony konkurencji, który zajmuje się lub już zajął się tą sprawą.

ROZDZIAŁ V

WYKONANIE PRAWA DO WYSŁUCHANIA

Artykuł 10

Przedstawienie zarzutów i odpowiedź

1. Komisja pisemnie poinformuje zainteresowane strony o podniesionych przeciwko nim zarzutach. Przedstawienie zarzutów jest notyfikowane każdej ze stron.

2. Komisja, notyfikując przedstawienie zarzutów zainteresowanym stronom, wyznacza termin, w którym strony te mogą poinformować ją pisemnie o swoich opiniach. Komisja nie jest zobowiązana uwzględniać pisemnych wniosków otrzymanych po upływie tego terminu.

3. W swoich pisemnych wnioskach strony mogą przedstawić wszelkie znane im fakty, które mają znaczenie dla ich obrony przeciwko zarzutom podniesionym przez Komisję. Dołączają wszelkie istotne dokumenty jako dowody przedstawionych faktów. Dostarczają zarówno oryginał na papierze, jak również kopię elektroniczną, lub, w przypadku niedostarczenia elektronicznej kopii, 28 papierowych kopii swoich uwag oraz załączonych dokumentów. Mogą one zaproponować, aby Komisja wysłuchała osób, które mogą potwierdzić fakty przedstawione w ich uwagach.

Artykuł 11

Prawo do bycia wysłuchanym

1. Komisja daje stronom, do których skierowała przedstawienie zarzutów, możliwość bycia wysłuchanym przed skonsultowaniem się z Komitetem Doradczym, o którym mowa w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1/2003.

2. Komisja w swoich decyzjach rozpatruje wyłącznie zarzuty, w stosunku do których strony określone w ust. 1 miały możliwość wypowiedzenia się.

Artykuł 12

Prawo do przesłuchania ustnego

Komisja daje stronom, do których skierowała przedstawienie zarzutów, możliwość przedstawienia ich argumentów podczas przesłuchania ustnego, jeżeli zażądają tego w swoich pisemnych uwagach.

Artykuł 13

Przesłuchanie innych osób

1. Jeżeli osoby fizyczne lub prawne inne, niż te określone w art. 5 i 11, wnioskują o bycie wysłuchanym i wykazują wystarczające zainteresowanie, Komisja poinformuje je pisemnie o charakterze i przedmiocie procedury i wyznaczy termin, w którym mogą one pisemnie przedstawić swoje opinie.

2. Komisja może, gdzie to właściwe, zaprosić osoby określone w ust. 1, aby przedstawiły swoje argumenty podczas ustnego przesłuchania stron, do których skierowano przedstawienie zarzutów, jeżeli osoby określone w ust. 1 zażądają tego w swoich pisemnych opiniach.

3. Komisja może zaprosić każdą inną osobę do pisemnego wyrażenia swojej opinii oraz do udziału w ustnym przesłuchaniu stron, do których skierowano przedstawienie zarzutów. Komisja może także zaprosić takie osoby do wyrażenia ich opinii na tym przesłuchaniu ustnym.

Artykuł 14

Prowadzenie ustnych przesłuchań

1. Przesłuchania prowadzone są przez całkowicie niezawisłego funkcjonariusza ds. przesłuchań.

2. Komisja zaprasza osoby, które mają być przesłuchane, do stawienia się na ustnym przesłuchaniu w wyznaczonym przez siebie terminie.

3. Komisja zaprasza organy ochrony konkurencji Państw Członkowskich do uczestnictwa w ustnym przesłuchaniu. Komisja może w podobny sposób zaprosić urzędników oraz pracowników służby cywilnej innych organów Państw Członkowskich.

4. Osoby zaproszone do uczestnictwa stawiają się osobiście lub reprezentowane są przez przedstawicieli ustawowych lub należycie upoważnionych pełnomocników. Przedsiębiorstwa oraz związki przedsiębiorstw mogą także być reprezentowane przez należycie umocowanego pełnomocnika wyznaczonego spośród ich stałego personelu.

5. Osobom przesłuchiwanym przez Komisję mogą towarzyszyć ich prawnicy lub inne wykwalifikowane osoby, dopuszczone przez funkcjonariusza ds. przesłuchań.

6. Przesłuchania ustne nie mają charakteru jawnego. Każda osoba może być przesłuchiwana oddzielnie lub w obecności innych osób zaproszonych do stawienia się, z uwzględnieniem uzasadnionego interesu przedsiębiorstw w zakresie ochrony tajemnic handlowych i innych poufnych informacji.

7. Funkcjonariusz ds. przesłuchań może zezwolić stronom, do których skierowano przedstawienie zarzutów, wnioskodawcom, innym osobom zaproszonym na przesłuchanie, służbom Komisji oraz organom Państw Członkowskich na zadawanie pytań podczas przesłuchania.

8. Oświadczenia składane przez każdą przesłuchiwaną osobę są rejestrowane. Na żądanie zapis przesłuchania udostępniany jest osobom, które uczestniczyły w przesłuchaniu. Należy uwzględnić uzasadniony interes stron w zakresie ochrony tajemnic handlowych oraz innych poufnych informacji.

ROZDZIAŁ VI

DOSTĘP DO AKT I POSTĘPOWANIE Z INFORMACJAMI POUFNYMI

Artykuł 15

Dostęp do akt i wykorzystanie dokumentów

1. W przypadku żądania Komisja przyznaje dostęp do akt stronom, do których skierowano przedstawienie zarzutów. Dostęp jest przyznawany po notyfikacji przedstawienia zarzutów.

2. Prawo dostępu do akt nie obejmuje tajemnic handlowych, innych poufnych informacji oraz wewnętrznych dokumentów Komisji lub organów ochrony konkurencji Państw Członkowskich. Prawo dostępu do akt nie obejmuje także korespondencji pomiędzy Komisją a organami ochrony konkurencji Państw Członkowskich lub pomiędzy tymi ostatnimi w przypadku, gdy taka korespondencja jest dołączona do akt Komisji.

3. Niniejsze rozporządzenie w żaden sposób nie zabrania Komisji ujawniania oraz wykorzystywania informacji niezbędnych do udowodnienia naruszenia art. 81 lub 82 Traktatu.

4. Dokumenty uzyskane w wyniku dostępu do akt zgodnie z niniejszym artykułem wykorzystywane są wyłącznie do celów postępowań sądowych lub administracyjnych dla stosowania art. 81 i art. 82 Traktatu.

Artykuł 16

Identyfikacja i ochrona informacji poufnych

1. Informacje, w tym dokumenty, nie są zgłaszane ani udostępniane przez Komisję w takim zakresie, w jakim zawierają tajemnice handlowe lub inne poufne informacje dowolnej osoby.

2. Każda osoba, która wyraża swoje opinie zgodnie z art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1, art. 10 ust. 2, art. 13 ust. 1 i ust. 3, lub następnie przedkłada Komisji dalsze informacje w toku tej samej procedury, wyraźnie określa każdy materiał, który uznaje za poufny, przedstawiając powody, oraz dostarcza odrębną, jawną wersję najpóźniej do wyznaczonego przez Komisję dnia wyrażenia swojej opinii.

3. Bez uszczerbku dla ust. 2 niniejszego artykułu, Komisja może postawić wymóg, aby przedsiębiorstwa oraz związki przedsiębiorstw, które sporządzają dokumenty lub oświadczenia zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1/2003, oznaczyły dokumenty lub części dokumentów, które według nich zawierają należące do nich tajemnice handlowe lub inne poufne informacje, a także, aby określiły przedsiębiorstwa, w odniesieniu do których takie dokumenty mają być uznane za poufne. Komisja może podobnie postawić wymóg, aby przedsiębiorstwa lub związki przedsiębiorstw określiły każdą część przedstawienia zarzutów, zwięzłego streszczenia sprawy sporządzonego zgodnie z art. 27 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 lub decyzji podjętej przez Komisję, jeżeli według nich zawiera ona tajemnice handlowe.

Komisja może wyznaczyć termin, w którym przedsiębiorstwa oraz związki przedsiębiorstw zobowiązane są do:

a) uzasadnienia żądania poufności w odniesieniu do każdego pojedynczego dokumentu lub części dokumentu, oświadczenia lub części oświadczenia;

b) dostarczenia Komisji jawnej wersji dokumentów lub oświadczeń, z których zostały usunięte poufne fragmenty;

c) dostarczenia zwięzłego opisu każdej usuniętej informacji.

4. Jeżeli przedsiębiorstwa lub związki przedsiębiorstw nie dopełnią obowiązków określonych w ust. 2 i 3, Komisja może uznać, że dane dokumenty lub oświadczenia nie zawierają poufnych informacji.

ROZDZIAŁ VII

PRZEPISY OGÓLNE I KOŃCOWE

Artykuł 17

Terminy

1. Ustalając terminy przewidziane w art. 3 ust. 3, art. 4 ust. 3, art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1, art. 10 ust. 2 oraz art. 16 ust. 3, Komisja uwzględnia zarówno czas wymagany na przygotowanie wyjaśnień, jak i pilność sprawy.

2. Terminy określone w art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1 oraz w art. 10 ust. 2 wynoszą co najmniej cztery tygodnie. Jednakże w przypadku postępowań wszczętych w celu przyjęcia środków tymczasowych zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 termin może zostać skrócony do jednego tygodnia.

3. Terminy określone w art. 3 ust. 3, art. 4 ust. 3 oraz w art. 16 ust. 3 wynoszą co najmniej dwa tygodnie.

4. Tam, gdzie to właściwe, i na uzasadnione żądanie wniesione przed upływem pierwotnie wyznaczonego terminu, terminy mogą być przedłużane.

Artykuł 18

Uchylenia

Rozporządzenia (WE) nr 2842/98, (WE) 2843/98 oraz (WE) nr 3385/94 tracą moc.

Odesłania do uchylonych rozporządzeń rozumiane są jako odesłania do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 19

Przepisy przejściowe

Kroki proceduralne podjęte na mocy rozporządzeń (WE) nr 2842/98 oraz (WE) 2843/98 są nadal ważne do celów stosowania niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 20

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 1 maja 2004 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 7 kwietnia 2004 r.

W imieniu Komisji

Mario Monti

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 1 z 4.1.2003, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 411/2004 (Dz.U. L 68, z 6.3.2004, str. 1).

[2] Dz.U. L 354 z 30.12.1998, str. 18.

[3] Dz.U. L 354 z 30.12.1998, str. 22.

[4] Dz.U. L 377 z 31.12.1994, str. 28.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

FORMULARZ C

WNIOSEK ZGODNIE Z ART. 7 ROZPORZĄDZENIA (WE) NR 1/2003

I. Informacje w odniesieniu do wnioskodawcy oraz przedsiębiorstwa (przedsiębiorstw) lub związku przedsiębiorstw stanowiące podstawę wniosku

1. Należy podać pełne informacje dotyczące tożsamości osoby prawnej lub fizycznej składającej wniosek. W przypadku, gdy wnioskodawcą jest przedsiębiorstwo, należy określić grupę kapitałową, do której ono należy, i dostarczyć zwięzłego przeglądu charakteru i zakresu prowadzonej działalności gospodarczej. Należy wskazać osobę do kontaktu (wraz z numerem telefonu, adresem pocztowym i adresem elektronicznym), od której może uzyskać wyjaśnień uzupełniające.

2. Należy określić przedsiębiorstwo (przedsiębiorstwa) lub związek przedsiębiorstw, których działań dotyczy wniosek, włączając, gdzie ma to zastosowanie, wszelkie dostępne informacje na temat grupy kapitałowej, do której należy przedsiębiorstwo (przedsiębiorstwa), którego dotyczy wniosek, a także charakter i zakres prowadzonej przez nie działalności gospodarczej. Wskazać pozycję wnioskodawcy w stosunku do przedsiębiorstwa (przedsiębiorstw) lub związku przedsiębiorstw, którego dotyczy wniosek (np. klient, konkurent).

II. Szczegóły domniemanego naruszenia oraz dowody

3. Należy szczegółowo wymienić fakty, z których, w opinii wnioskodawcy, wydaje się, że nastąpiło naruszenie art. 81 lub art. 82 Traktatu oraz/lub art. 53 lub art. 54 Porozumienia EOG. Należy w szczególności wskazać charakter produktów (towarów lub usług), na które miało wpływ domniemane naruszenie, oraz wyjaśnić, tam gdzie to konieczne, relacje handlowe dotyczące tych produktów. Należy dostarczyć wszelkich niezbędnych szczegółów dotyczących porozumień lub praktyk tych przedsiębiorstw lub związków przedsiębiorstw, do których odnosi się wniosek. Należy wskazać, w możliwie szerokim zakresie, stosunkową pozycję na rynku przedsiębiorstw, których dotyczy wniosek.

4. Należy dostarczyć wszelką dokumentację, będącą w posiadaniu wnioskodawcy, dotyczącą lub bezpośrednio związaną z faktami przedstawionymi we wniosku (na przykład teksty porozumień, protokoły negocjacji lub posiedzeń, warunki transakcji, dokumenty handlowe, okólniki, korespondencję, notatki z rozmów telefonicznych…). Należy ujawnić nazwiska oraz adresy osób, które mogą zeznawać w odniesieniu do faktów przedstawionych we wniosku, a w szczególności osób, na które miało wpływ domniemane naruszenie. Należy przedstawić statystyki lub inne dane, będące w posiadaniu wnioskodawcy, które odnoszą się do przedstawionych faktów, w szczególności w przypadku, gdy ukazują one rozwój sytuacji na rynku (na przykład informacje odnoszące się do cen i tendencji cenowych, przeszkód w wejściu na rynek dla nowych dostawców itd.).

5. Należy przedstawić własną opinię na temat geograficznego zasięgu domniemanego naruszenia oraz wyjaśnić, w przypadkach gdy nie jest to oczywiste, do jakiego stopnia handel między Państwami Członkowskimi lub pomiędzy Wspólnotą a jednym lub większą ilością państw EFTA, będących stronami Porozumienia EOG, może zostać zakłócony w wyniku zaskarżonych działań.

III. Ustalenia oczekiwane od Komisji oraz uzasadniony interes

6. Należy wyjaśnić, jakich ustaleń lub działań oczekuje się w wyniku postępowań prowadzonych przez Komisję.

7. Należy przedstawić podstawy, na których wnioskodawca opiera własny uzasadniony interes zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1/2003. W szczególności należy przedstawić, jaki wpływ mają zaskarżone działania na wnioskodawcę oraz wyjaśnić, w jaki sposób, w opinii wnioskodawcy, Komisja mogłaby w wyniku interwencji zaradzić domniemanemu naruszeniu.

IV. Postępowania przed krajowymi organami ochrony konkurencji lub sądami krajowymi

8. Należy dostarczyć pełnej informacji o tym, czy wnioskodawca zwracał się, w zakresie tej samej lub przedmiotowo zbliżonej sprawy, do jakiegokolwiek innego organu ochrony konkurencji, oraz/lub czy przed sądem krajowym był prowadzony proces sądowy. Jeżeli tak, należy dostarczyć pełne informacje dotyczące organu administracyjnego lub sądowego, do którego się zwrócono, oraz jakich informacji wnioskodawca tam udzielił.

Oświadczenie, że informacje podane w niniejszym formularzu oraz załącznikach do niego zostały podane wyłącznie w dobrej wierze.

Data i podpis

--------------------------------------------------