ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(7)

Rada Bezpieczeństwa ONZ podkreśliła w rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) – i przypomniała o tym w rezolucji RB ONZ nr 1977 (2011) – że rozprzestrzenianie broni jądrowej, chemicznej i biologicznej, a także środków przenoszenia tych rodzajów broni, zagraża światowemu pokojowi i bezpieczeństwu; zobowiązała ponadto państwa między innymi do tego, by powstrzymały się od jakiegokolwiek udzielania wsparcia na rzecz opracowywania, nabywania, wytwarzania, posiadania, transportowania, przekazywania lub wykorzystywania broni jądrowej, chemicznej lub biologicznej i środków przenoszenia tych rodzajów broni przez podmioty niepubliczne. Fakt, że broń jądrowa, chemiczna i biologiczna oraz środki jej przenoszenia stanowią zagrożenie dla światowego pokoju i bezpieczeństwa, potwierdzono w rezolucji RB ONZ nr 1887 (2009) w sprawie nierozprzestrzeniania broni jądrowej oraz rozbrojenia jądrowego. Ponadto Rada Bezpieczeństwa ONZ stwierdziła w rezolucji RB ONZ nr 1929 (2010), opierając się między innymi na wcześniejszych rezolucjach Rady Bezpieczeństwa, że Iran nie powinien podejmować żadnych działań związanych z rakietami balistycznymi zdolnymi do przenoszenia broni jądrowej, w tym z wyrzutniami wykorzystującymi technologię rakiet balistycznych, a państwa powinny przedsięwziąć wszelkie niezbędne środki, by zapobiec transferowi do Iranu technologii i pomocy technicznej w związku z takimi działaniami. Niniejsza decyzja powinna ogólnie przyczynić się do wspierania szeregu działań służących zwalczaniu rozprzestrzeniania rakiet balistycznych,
7.3.

Mając na względzie dążenie do światowej harmonizacji prawodawstwa i norm w dziedzinie ochrony lotnictwa, Strony informują się wzajemnie odnośnie do kwestii przepisów technicznych w dziedzinie ochrony lotnictwa w różnych stadiach procesu legislacyjnego lub prac nad normami i zalecanymi praktykami dotyczącymi ochrony lotnictwa, a w stosownych przypadkach mogą być zapraszane do udziału w pracach stowarzyszonych gremiów technicznych.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 287/2

DECYZJA RADY

z dnia 24 września 2012 r.

w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, na podstawie art. XXIV ust. 6 oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r., odnoszącego się do zmian koncesji zawartych w listach koncesyjnych Republiki Bułgarii i Rumunii w związku z ich przystąpieniem do Unii Europejskiej

(2012/644/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z jego art. 218 ust. 5,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniu 29 stycznia 2007 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z niektórymi innymi członkami Światowej Organizacji Handlu na podstawie art. XXIV ust. 6 Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w związku z przystąpieniem do Unii Europejskiej Republiki Bułgarii i Rumunii.

(2) Negocjacje były prowadzone przez Komisję w ramach wytycznych negocjacyjnych przyjętych przez Radę.

(3) Negocjacje te zostały zakończone i Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, na podstawie art. XXIV ust. 6 oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r., odnoszące się do zmian koncesji zawartych w listach koncesyjnych Republiki Bułgarii i Rumunii w związku z ich przystąpieniem do Unii Europejskiej („porozumienie”) zostało parafowane przez przedstawiciela Unii Europejskiej w dniu 21 grudnia 2011 r. i przez przedstawiciela Stanów Zjednoczonych Ameryki w dniu 17 lutego 2012 r.

(4) Porozumienie powinno zostać podpisane,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, na podstawie art. XXIV ust. 6 oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r., odnoszącego się do zmian koncesji zawartych w listach koncesyjnych Republiki Bułgarii i Rumunii w związku z ich przystąpieniem do Unii Europejskiej („porozumienie”), z zastrzeżeniem zawarcia tego porozumienia (1).

Artykuł 2

Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania porozumienia w imieniu Unii.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 września 2012 r. W imieniu Rady A. D. MAVROYIANNIS Przewodniczący

(1) Tekst porozumienia zostanie opublikowany wraz z decyzją o jego zawarciu.
(2)

Państwa członkowskie powiadomiły Komisję o zakończeniu prawnych i technicznych przygotowań do gromadzenia i przekazywania do VIS danych, o których mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie VIS, w odniesieniu do wszystkich wniosków wizowych w tym regionie, w tym przygotowań do gromadzenia lub przekazywania danych w imieniu innego państwa członkowskiego.
(4)

Komisja zobowiązała się do usprawnienia zarządzania statystyką w Unii oraz do przestrzegania wyżej wspomnianych zasad statystycznych (2). Zobowiązanie to zostało potwierdzone i rozwinięte w komunikacie do Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 kwietnia 2011 r.„Rzetelne zarządzanie jakością w statystyce europejskiej” (3). Niniejsza decyzja powinna być traktowana jako ponowne zobowiązanie Komisji dotyczące zaufania do statystyk europejskich opracowywanych, tworzonych i rozpowszechnianych przez Eurostat.
(11)

Organy ochrony danych w Urugwaju dostarczyły wyjaśnień oraz zapewnień odnośnie do wykładni urugwajskiego prawa oraz zapewniły, że przepisy z zakresu ochrony danych w Urugwaju są wprowadzane w życie zgodnie z taką wykładnią. Urugwajskie organy ochrony danych wyjaśniły w szczególności, że na mocy art. 332 konstytucji, ustawa nr 18.331 ma dodatkowo zastosowanie do aktów specjalnych, które tworzą i regulują szczególne bazy danych w odniesieniu do tych kwestii, które nie zostały uregulowane w tych specjalnych instrumentach prawnych. Wyjaśniły one również, że jeżeli chodzi o wykazy, o których mowa w art. 9 lit. C) ustawy nr 18.331, i które nie w wymagają zgody osoby, której dane dotyczą, na przetwarzanie, ustawa również ma zastosowanie, a mianowicie zasady proporcjonalności i celowości oraz prawa osób, których dane dotyczą, a także że podlegają one nadzorowi organu ochrony danych. W odniesieniu do zasady przejrzystości urugwajskie organy ochrony danych poinformowały, że obowiązek udzielenia osobie, której dane dotyczą, niezbędnych informacji ma zastosowanie we wszystkich przypadkach. W odniesieniu do prawa dostępu, organ ochrony danych wyjaśnił, że wystarczy, by osoba, której dane dotyczą, dowiodła swej tożsamości przy składaniu wniosku. Urugwajskie organy ochrony danych wyjaśniły, że wyjątki związane z zasadą dotyczącą transferów międzynarodowych ustanowioną w art. 23 ust. 1 ustawy nr 18.331 nie mogą być rozumiane jako mające szersze zastosowanie niż te przewidziane w art. 26 ust. 1 dyrektywy 95/46/WE.
(4)

Postanowienia Umowy objęte zakresem części trzeciej tytuł V Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wiążą Zjednoczone Królestwo i Irlandię jako odrębne Umawiające się Strony, nie zaś jako część Unii Europejskiej, chyba że Unia Europejska wraz ze Zjednoczonym Królestwem lub Irlandią powiadomiły wspólnie Irak, że Zjednoczone Królestwo lub Irlandia są związane Umową jako część Unii Europejskiej, zgodnie z Protokołem nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, który załączony jest do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Jeżeli Zjednoczone Królestwo lub Irlandia przestaną być związane Umową jako część Unii Europejskiej zgodnie z art. 4a Protokołu nr 21, Unia Europejska wraz ze Zjednoczonym Królestwem lub Irlandią natychmiast poinformują Irak o wszelkich zmianach w swoim stanowisku, w którym to przypadku pozostaną indywidualnie związane postanowieniami Umowy. To samo stosuje się do Danii zgodnie z Protokołem nr 22 w sprawie stanowiska Danii, który jest załączony do tych Traktatów,
(4)

Strukturalna sytuacja gospodarcza i społeczna oraz położenie geograficzne Majotty mają wszystkie cechy wymienione w art. 349 TFUE, które powinien posiadać region najbardziej oddalony w rozumieniu tego postanowienia. W związku z tym do art. 349 TFUE należy włączyć odniesienie do Majotty, tak aby artykuł ten miał do niej zastosowanie w całości; to samo dotyczy art. 355 ust. 1 TFUE.
(4)

Decyzją wykonawczą Komisji 2012/132/UE z dnia 15 lutego 2012 r. w sprawie wkładu finansowego Unii przeznaczonego na środki stosowane w stanach zagrożenia, służące zwalczaniu grypy ptaków w Niemczech, we Włoszech i w Niderlandach w 2011 r. (3) przyznano wkład finansowy Unii przeznaczony na środki stosowane w stanach zagrożenia, służące zwalczaniu ptasiej grypy we Włoszech w 2011 r. W dniu 11 kwietnia 2012 r. Włochy złożyły oficjalny wniosek o zwrot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 349/2005.
(2)

Jednym z celów strategii UE dotyczącej BSiL jest promowanie skutecznej wielostronności, tak aby tworzyć mechanizmy – międzynarodowe, regionalne lub na szczeblu Unii lub jej państw członkowskich – przeciwdziałania podaży i destabilizującego rozprzestrzeniania BSiL i amunicji do niej. W planie działania strategii wyszczególniono Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) jako jedną z regionalnych organizacji, z którą należy rozwijać współpracę. Zawiera on w szczególności postanowienia związane ze wspieraniem działań OBWE zmierzających do zwalczania nielegalnego handlu BSiL i amunicją do niej oraz niszczeniem nadwyżek zapasów zgromadzonych przez państwa uczestniczące OBWE („państwa uczestniczące”).
Wnioski sporządza się na formularzach przygotowanych do tego celu przez Grenlandię, których wzory dołączono w dodatku 1. Każdemu wnioskowi o upoważnienie do połowów powinien towarzyszyć dowód wniesienia opłaty za okres ważności upoważnienia do połowów. Opłaty obejmują wszystkie opłaty krajowe i lokalne związane z dostępem do działalności połowowej oraz opłaty za przelew bankowy. W przypadku, gdy statek nie uiści opłaty za przelew bankowy, kwotę tę będzie zobowiązany wnieść wraz z kolejnym wnioskiem o wydanie upoważnienia do połowów, co będzie warunkiem wstępnym do wydania takiego nowego upoważnienia do połowów.

Statki UE tego samego właściciela lub przedstawiciela mogą być objęte wnioskiem zbiorowym o wydanie upoważnienia do połowów, o ile statki te pływają pod banderą jednego i tego samego państwa członkowskiego. Na każdym upoważnieniu do połowów wydanym w ramach wniosku zbiorowego umieszcza się informację o łącznej liczbie egzemplarzy, za którą uiszczono opłatę za upoważnienie do połowów, oraz przypis: „dozwolona ilość do podziału między statki …(nazwy każdego ze statków wymienionych we wniosku zbiorowym)”.

Organy UE przedstawiają organom Grenlandii (zbiorowy) wniosek o wydanie upoważnienia (upoważnień) do połowów dla każdego statku, który chce prowadzić działalność połowową na mocy umowy.

Organy Grenlandii mogą zawiesić wydane upoważnienie do połowów lub mogą nie wydać nowego upoważnienia, jeżeli statek UE nie spełnił wymogów związanych z przekazaniem organom Grenlandii odpowiednich kart z dziennika połowowego i deklaracji wyładunkowych, zgodnie z systemem raportowania połowów.
(3)

Dlatego też do wniosku, zgodnie art. 5 ust. 5 i art. 17 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, załączono dane i informacje wymagane na podstawie załączników III i IV do dyrektywy 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylającej dyrektywę Rady 90/220/EWG (2), a także informacje i ustalenia dotyczące oceny ryzyka przeprowadzonej według zasad określonych w załączniku II do dyrektywy 2001/18/WE. Wniosek zawiera również plan monitorowania skutków dla środowiska zgodny z załącznikiem VII do dyrektywy 2001/18/WE.
(35)

Wyniki programów monitorowania wód powierzchniowych w Szwecji przeprowadzonych w 2006 i w 2009 r. wykazują, że w przypadku około 1 % jezior i 7 % wód przybrzeżnych stężenie kadmu jest wyższe niż wartości przewidywanego stężenia niepowodującego zmian w środowisku. Z przeprowadzonego w 2008 r. przeglądu wynika, że środki w zakresie redukcji emisji doprowadziły w przypadku większości metali do obniżenia stężenia w organizmach wodnych; w przypadku kadmu sytuacja jest jednak mniej oczywista. Zaobserwowana w ciągu ostatnich lat tendencja do zwiększania się wpływu na układ odpornościowy ryb (węgorzyca) wydaje się korelować ze zwiększonym stężeniem kadmu w rybach. W 2011 r. sporządzono kolejne sprawozdanie, którego celem było opisanie przyszłych tendencji dotyczących obecności kadmu w glebach ornych i uprawach, tak by ocenić jego stężenie za 100 lat; wyniki wykorzystano do modelowania najgorszego przypadku w celu oszacowania ryzyka dla organizmów wodnych żyjących w wodach znajdujących się w pobliżu pól, co do których założono nawożenie przez następne 100 lat.
(1)

Punkt 5.1 załącznika IIB do rozporządzenia (UE) nr 43/2012 w związku z tabelą I tego załącznika określa maksymalną liczbę dni, podczas których statki Unii o długości całkowitej równej co najmniej 10 metrów, posiadające narzędzia regulowane (włoki, niewody duńskie i podobne narzędzia o rozmiarze oczka wynoszącym co najmniej 32 mm, sieci skrzelowe o rozmiarze oczka wynoszącym co najmniej 60 mm oraz takle denne), mogą przebywać w rejonach ICES VIIIc i IXa z wyjątkiem Zatoki Kadyksu w okresie od dnia 1 lutego 2012 r. do dnia 31 stycznia 2013 r.
(6)

Niemcy, Litwa, Niderlandy, Polska, Szwecja i Zjednoczone Królestwo przedłożyły również prognozy budżetowe na rok 2012 zgodnie z art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1078/2008 z dnia 3 listopada 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 861/2006 w odniesieniu do wydatków poniesionych przez państwa członkowskie w zakresie gromadzenia podstawowych danych o rybołówstwie i zarządzania nimi (5). Komisja poddała ocenie prognozy rocznego budżetu państw członkowskich zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1078/2008, biorąc pod uwagę zatwierdzone zmiany w programach krajowych zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 199/2008.
(17)

Systemy zachęt, o których mowa w motywie 16 lit. c), mogą być stosowane za pośrednictwem jednego z następujących instrumentów: mechanizmu CIP 6 (14) (Meccanismo CIP6), kompleksowej taryfy (Tariffe Omnicomprensive – FIT), certyfikatów ekologicznych (Certificati Verdi – CV) oraz rachunków energetycznych (Conto Energia – CE). a) Mechanizm CIP 6 zakłada stosowanie ustawowej taryfy gwarantowanej w odniesieniu do energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych oraz ze źródeł „podobnych do odnawialnych”, w szczególności w odniesieniu do energii elektrycznej wytwarzanej w elektrociepłowniach. W liczbie 3,5 GWh objętych mechanizmem CIP 6 w 2011 r., 1 GWh stanowiła energia pochodząca ze źródeł odnawialnych (15). Mechanizm ten obejmuje koszty operacyjne, koszt inwestycji i koszt paliwa oraz uwzględnia element zachęcający mający zastosowanie przez pierwsze 8 lat funkcjonowania. System ten jest obecnie stopniowo wycofywany (16). b) Kompleksowa taryfa (zwana dalej mechanizmem FIT) ma zastosowanie do instalacji o mocy produkcyjnej nieprzekraczającej 200 kW w przypadku farm wiatrowych lub 1 MW w przypadku innych rodzajów instalacji wytwarzających energię ze źródeł odnawialnych. System ten jest objęty 15-letnią gwarancją, przy czym przystąpienie do niego jest dobrowolne i stanowi rozwiązanie alternatywne wobec systemu certyfikatów ekologicznych. Kompleksowa taryfa uwzględnia cenę energii i zachętę. c) Mechanizm certyfikatów ekologicznych (zwany dalej mechanizmem CV) polega na nakładaniu kwot obowiązkowych na producentów i importerów energii elektrycznej pochodzącej ze źródeł konwencjonalnych, którzy są zobowiązani do corocznego przedstawiania szeregu certyfikatów ekologicznych. Certyfikaty ekologiczne są następnie przypisywane do poszczególnych instalacji wytwarzających energię ze źródeł odnawialnych w zależności od źródła, z którego energia jest wytwarzana, i mogą być przedmiotem obrotu na odrębnym rynku, funkcjonującym niezależnie od rynku energii. Producenci energii elektrycznej pochodzącej ze źródeł odnawialnych uzyskują przychód z tytułu sprzedaży energii odnawialnej oraz, w ramach zachęty, również z tytułu sprzedaży certyfikatów ekologicznych. Wartość certyfikatów ekologicznych ustala się, biorąc pod uwagę zależność między popytem (ze strony producentów i importerów energii elektrycznej pochodzącej ze źródeł konwencjonalnych) a podażą (ze strony producentów energii elektrycznej pochodzącej ze źródeł odnawialnych). Systemy certyfikatów ekologicznych mają zastosowanie w odniesieniu do instalacji o mocy wytwórczej przekraczającej 1 MW (z wyjątkiem instalacji fotowoltaicznych) oraz do farm wiatrowych o mocy wytwórczej przekraczającej 200 kW. d) System rachunków energetycznych (zwany dalej mechanizmem CE) zachęca do wytwarzania energii elektrycznej ze źródeł fotowoltaicznych i zapewnia producentom premię z tytułu wprowadzania takiej energii do obrotu, tj. producenci otrzymują cenę rynkową na rynku dnia następnego wraz z premią motywacyjną. Ten system zachęt jest objęty 20-letnią gwarancją.
(1)

Zgodnie z art. 10 ust. 1 decyzji 2010/576/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa („KPiB”) jest upoważniony, zgodnie z art. 38 akapit trzeci Traktatu, do podejmowania decyzji mających na celu sprawowanie kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad misją EUPOL DR Konga. Upoważnienie to obejmuje w szczególności uprawnienie do mianowanie szefa misji na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („wysokiego przedstawiciela”).
(1)

W dniu 6 sierpnia 2010 r. przedsiębiorstwo Ajinomoto Co. Inc., Japonia, zwróciło się do właściwych organów Zjednoczonego Królestwa z wnioskiem o zezwolenie na wprowadzenie do obrotu dihydrokapsjatu jako nowego składnika żywności.
(1)

W dniu 2 marca 2009 r. przedsiębiorstwo FrieslandCampina (wcześniej DMV International) zwróciło się do właściwych organów Niderlandów z wnioskiem o zezwolenie na wprowadzenie do obrotu laktoferyny jako nowego składnika żywności. Laktoferyna jest białkiem wiążącym żelazo, pozyskiwanym z mleka w celu dodawania do żywności.
(11)

TUE i TFUE przyznają każdemu obywatelowi Unii prawo do swobodnego przemieszczania się i przebywania na terytorium państw członkowskich; prawo do głosowania i kandydowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego oraz w wyborach lokalnych w państwie członkowskim zamieszkania, na takich samych warunkach jak obywatele tego państwa członkowskiego; prawo do korzystania na terytorium państwa trzeciego, w którym państwo członkowskie, którego są obywatelami, nie ma swojego przedstawicielstwa, z ochrony dyplomatycznej i konsularnej każdego z pozostałych państw członkowskich, na takich samych warunkach jak obywatele tego państwa członkowskiego; prawo do składania petycji do Parlamentu Europejskiego; prawo do składania skarg do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich oraz prawo do zwracania się do instytucji Unii; oraz inne prawa w różnych dziedzinach, takich jak swobodny przepływ towarów i usług, ochrona konsumentów i zdrowie publiczne, równość szans i równe traktowanie, dostęp do zatrudnienia i opieki socjalnej.
(9)

W dniu 2 grudnia 2011 r. Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęło rezolucję nr 66/29 w sprawie wprowadzania w życie Konwencji o zakazie użycia, składowania, produkcji i przekazywania min przeciwpiechotnych oraz o ich zniszczeniu. Zgromadzenie Ogólne przypomniało, że na drugiej konferencji przeglądowej konwencji społeczność międzynarodowa dokonała przeglądu wdrażania konwencji oraz że państwa strony konwencji przyjęły plan działania z Cartageny, podkreślając znaczenie pełnego i skutecznego wprowadzenia w życie konwencji i jej przestrzegania, w tym przez realizację planu działania z Cartageny. Państwa strony konwencji zwróciły się do wszystkich państw, które jeszcze nie ratyfikowały konwencji lub do niej nie przystąpiły, aby to uczyniły, a także wezwały wszystkie państwa, by zajmowały się tą kwestią na najwyższym politycznym szczeblu oraz by propagowały przestrzeganie konwencji przez kontakty dwustronne, subregionalne, regionalne i wielostronne, a także przez popularyzację tej koncepcji, organizowanie seminariów oraz przez inne działania.
(9)

Przy ocenie, co stanowi wprowadzenie w błąd w odniesieniu do danych dotyczących deficytu i długu w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 1173/2011, nie powinno się brać pod uwagę nieprawidłowego stosowania reguł księgowości ESA 95, które nie było umyślne ani nie wynikało z poważnego zaniedbania. Ponadto z zakresu stosowania niniejszej decyzji powinno się wykluczyć korekty, w tym istotne korekty wynikające ze zmian metodyki odnośnie do wszystkich poprzednich lat, które zostały wyjaśnione w jasny i właściwy sposób, nieznaczne błędy oraz przypadki, w których zainteresowane państwo członkowskie wyraziło wątpliwości i zwróciło się do Komisji (Eurostatu) z wnioskiem o wyjaśnienie zgodnie z art. 10 rozporządzenia (WE) nr 479/2009.
(3)

Decyzja Komisji 2010/381/UE z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie środków nadzwyczajnych mających zastosowanie do przesyłek produktów akwakultury przywożonych z Indii i przeznaczonych do spożycia przez ludzi (3) stanowi, że co najmniej 20 % przesyłek produktów akwakultury należy badać pod kątem obecności substancji farmakologicznie czynnych określonych w art. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 (4), w szczególności chloramfenikolu, tetracykliny, oksytetracykliny, chlorotetracykliny oraz metabolitów nitrofuranów.
(1)

Załącznik I do dyrektywy 98/8/WE zawiera wykaz substancji czynnych zatwierdzonych na szczeblu unijnym do stosowania w produktach biobójczych. Dyrektywą Komisji 2008/81/WE z dnia 29 lipca 2008 r. zmieniającą dyrektywę 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu włączenia difenakum jako substancji czynnej do załącznika I do tej dyrektywy (2) substancja czynna difenakum została zatwierdzona do stosowania w produktach należących do produktów typu 14, rodentycydy, zgodnie z definicją w załączniku V do dyrektywy 98/8/WE.
a)

stanowi ryczałtową kwotę: (i) 8,5 EUR za test, przeznaczoną na pokrycie wszystkich kosztów poniesionych w celu wykonania szybkich testów w celu spełnienia wymogów, o których mowa w art. 12 ust. 2 oraz w części I rozdział A załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 999/2001 lub stosowanych jako badania potwierdzające, zgodnie z rozdziałem C załącznika X do tego rozporządzenia; (ii) 15 EUR za test, przeznaczoną na pokrycie wszystkich kosztów poniesionych w celu wykonania szybkich testów w celu spełnienia wymogów, o których mowa w art. 12 ust. 2 oraz załączniku III rozdział A część II pkt 1–5, jak również w załączniku VII do rozporządzenia (WE) nr 999/2001; (iii) 4 EUR za test, przeznaczoną na pokrycie wszystkich kosztów poniesionych w celu wykonania testów genotypowych; (iv) 120 EUR za test, przeznaczoną na pokrycie wszystkich kosztów poniesionych w celu wykonania wstępnych molekularnych badań różnicujących, o których mowa w rozdziale C pkt 3.2 lit. c) ppkt (i) w załączniku X do rozporządzenia (WE) nr 999/2001; oraz (v) 25 EUR za test, przeznaczoną na pokrycie wszystkich kosztów poniesionych w celu wykonania badań potwierdzających, innych niż szybkie testy, o których mowa w rozdziale C załącznika X do rozporządzenia (WE) nr 999/2001;
(7)

System Eurodac nie stanowi części dorobku Schengen. Irlandia uczestniczyła w przyjęciu rozporządzenia Rady (WE) nr 2725/2000 (8) regulującego ustanowienie, funkcjonowanie i użytkowanie systemu Eurodac i jest związana tym rozporządzeniem. Jednak o ile przepisy rozporządzenia (UE) nr 1077/2011 odnoszą się do Eurodac, zgodnie z art. 1 i 2 protokołu nr (21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii odnoszącego się do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, który to protokół jest dołączony do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Irlandia nie brała udziału w przyjęciu rozporządzenia (UE) nr 1077/2011, nie jest zatem nim związana ani nie podlega jego stosowaniu.