ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2020/760

z dnia 17 grudnia 2019 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do zasad administrowania kontyngentami taryfowymi na przywóz i wywóz podlegającymi systemowi pozwoleń oraz uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do wnoszenia zabezpieczeń w ramach administrowania kontyngentami taryfowymi

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 185, 186 i art. 223 ust. 2,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (2), w szczególności jego art. 64 ust. 6 i art. 66 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013 ustanowiono przepisy dotyczące zarządzania kontyngentem taryfowym oraz szczególnych regulacji przywozowych w państwach trzecich. Uprawniono w nim również Komisję do przyjmowania powiązanych aktów delegowanych i wykonawczych w celu zapewnienia sprawnego zarządzania kontyngentami taryfowymi.

(2) W celu zagwarantowania prawidłowego zarządzania kontyngentami taryfowymi należy określić wymogi kwalifikowalności, które dany podmiot musi spełnić, aby móc złożyć wniosek o pozwolenie w ramach kontyngentu taryfowego.

(3) Aby zapewnić przestrzeganie obowiązku dokonywania przywozu lub wywozu w okresie ważności pozwolenia, pozwolenia w ramach kontyngentów taryfowych powinny być wydawane pod warunkiem wniesienia zabezpieczenia. Należy ustanowić odstępstwa w odniesieniu do przypadków, gdy pozwolenie na wywóz ma jedynie na celu wykazanie unijnego pochodzenia wywożonych produktów. Należy ustanowić przepisy dotyczące zwalniania i przepadku zabezpieczenia wniesionego na potrzeby udziału w kontyngentach taryfowych.

(4) W celu zapewnienia przejrzystości i umożliwienia właściwym organom wykrycia naruszeń przepisów dotyczących administrowania kontyngentami taryfowymi, a w szczególności dotyczących wymogów kwalifikowalności, należy ustanowić wymóg, aby w odniesieniu do niektórych kontyngentów taryfowych, w przypadku których zainteresowanie przekracza dostępne ilości, nazwy i adresy posiadaczy pozwoleń były przez ograniczony okres publikowane na oficjalnej stronie internetowej Komisji.

(5) W celu zapewnienia zgodności z przepisami dotyczącymi kwalifikowalności w ramach kontyngentów taryfowych należy ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące możliwości przenoszenia pozwoleń w ramach kontyngentów taryfowych. Przenoszenie pozwoleń powinno być możliwe tylko na rzecz przejmujących, którzy spełniają te same kryteria kwalifikowalności co wnioskodawca ubiegający się o pozwolenie w ramach kontyngentu taryfowego.

(6) Aby ograniczyć składanie wniosków o charakterze spekulacyjnym, jednym z warunków ubiegania się o pozwolenie w ramach niektórych kontyngentów taryfowych wymienionych w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2020/761 (3) powinno być dotychczasowe doświadczenie i udział podmiotu w danej wymianie handlowej z państwami trzecimi. W związku z tym konieczne jest ustanowienie szczegółowych przepisów dotyczących dowodu na posiadanie minimalnego doświadczenia w takiej wymianie handlowej z państwami trzecimi.

(7) Niektóre kontyngenty taryfowe uznaje się za wrażliwe m.in. dlatego, że w ich przypadku w okresie (lub w przynajmniej jednym z podokresów) obowiązywania kontyngentu zainteresowanie przekracza dostępne ilości bądź dotyczą one produktu lub kraju pochodzenia o szczególnym znaczeniu dla właściwego funkcjonowania rynku unijnego lub też dlatego, że w przeszłości przepisy dotyczące administrowania nimi były obchodzone lub niewłaściwie stosowane. W celu zapewnienia właściwego administrowania tymi wrażliwymi kontyngentami taryfowymi, a w szczególności w celu zmniejszenia ryzyka obchodzenia przepisów oraz umożliwienia nowym małym i średnim podmiotom korzystania z tych kontyngentów taryfowych, należy określić maksymalne ilości, o które można wnioskować w ramach kontyngentów taryfowych, w formie ilości referencyjnej. Należy również ustanowić zasady obliczania tej ilości referencyjnej i dostarczania na nią dowodu.

(8) Ilość referencyjna powinna obejmować ilości produktów dopuszczonych do obrotu w Unii w ramach systemu preferencyjnego w obrębie danego kontyngentu taryfowego, a także ilości tych samych produktów dopuszczonych do obrotu w Unii w ramach innych obowiązujących systemów preferencyjnych oraz systemu niepreferencyjnego stosowanego wobec krajów najbardziej uprzywilejowanych. Należy również rozważyć zapewnienie racjonalnego rozdziału pozwoleń między różne kategorie podmiotów, w szczególności zapewnienie dostępu nowym importerom oraz małym i średnim podmiotom. W związku z tym należy wprowadzić pułap dla przypadającej na podmiot całkowitej ilości referencyjnej, który powinien być proporcjonalny do całkowitej ilości dostępnej w ramach danego kontyngentu taryfowego, co zapewni rozsądną równowagę między przywozem dokonywanym przez głównych importerów a interesami nowych i mniejszych importerów, którzy chcą skorzystać z kontyngentu taryfowego. Aby zapewnić ciągłość w odniesieniu do przepisów mających zastosowanie przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, a jednocześnie zharmonizować te przepisy, zachowując jednak pewien stopień elastyczności, pułap całkowitej ilości referencyjnej ustalono na poziomie 15 %.

(9) W celu lepszego zarządzania kontyngentami taryfowymi i zniechęcenia do spekulacji pozwoleniami oraz obchodzenia przepisów dotyczących administrowania kontyngentami taryfowymi, należy ustanowić wymóg, zgodnie z którym – w odniesieniu do określonych wrażliwych kontyngentów taryfowych, w przypadku których zainteresowanie znacznie przekracza dostępne ilości, lub określonych kontyngentów taryfowych, w przypadku których w przeszłości obchodzono przepisy, które to kontyngenty zostały wymienione w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2020/761 – podmioty musiałyby rejestrować się w specjalnym systemie elektronicznym, zanim złożą wniosek o pozwolenie na przywóz. Należy ustanowić przepisy dotyczące przechowywania danych w tym systemie elektronicznym. Należy również określić, że o pozwolenia na przywóz w ramach tych kontyngentów mogą ubiegać się wyłącznie te podmioty, które nie są powiązane z innym podmiotem ubiegającym się o ten sam kontyngent taryfowy, oraz podmioty, które są powiązane z innym podmiotem ubiegającym się o ten sam kontyngent taryfowy, ale prowadzą regularną znaczącą działalność gospodarczą w stosunkach z osobami trzecimi. W tym celu, ubiegając się o pozwolenie na przywóz, podmioty te powinny złożyć oświadczenie o niezależności. Należy określić format takiego oświadczenia o niezależności.

(10) W celu zapewnienia, aby wymogi dotyczące ilości referencyjnej, oświadczenia o niezależności i obowiązkowej wcześniejszej rejestracji nie utrudniały pełnego wykorzystania danych kontyngentów taryfowych, należy przewidzieć zawieszenie tych wymogów w wyjątkowych okolicznościach.

(11) Aby zapewnić spełnienie określonych warunków dotyczących szczególnych regulacji przywozowych w państwach trzecich, należy ustanowić przepisy dotyczące wydawania pozwoleń na wywóz.

(12) W celu zapewnienia, aby wnioskodawcy dostarczali dokładne, aktualne i zgodne z prawdą dokumenty i informacje, należy ustanowić proporcjonalny system kar za niewywiązywanie się z tego obowiązku.

(13) Aby zapewnić skuteczne administrowanie kontyngentami taryfowymi, należy ustanowić przepisy dotyczące informacji, które państwa członkowskie mają przekazywać Komisji.

(14) W wyniku przystąpienia Hiszpanii i Portugalii do UE zastosowano wspólne unijne bariery celne dla przywozu do Hiszpanii i Portugalii, a przywóz z niektórych krajów spoza UE stracił na konkurencyjności. W kontekście porozumień zawartych w ramach wielostronnych negocjacji handlowych podczas Rundy Urugwajskiej Unia zezwoliła na przywóz do Hiszpanii 2 000 000 ton kukurydzy i 300 000 ton sorgo rocznie oraz na przywóz 500 000 ton kukurydzy do Portugalii rocznie. W przypadku kontyngentów na przywóz do Hiszpanii od łącznej ilości przywozu należy odjąć ilości niektórych substytutów zboża przywożonych do Hiszpanii.

(15) W celu zapewnienia prawidłowego administrowania tymi kontyngentami należy stosować analogiczne metody księgowania przywozu kukurydzy i sorgo do Hiszpanii i do Portugalii. Ponadto ilości przywożone na podstawie aktów, w drodze których Unia udzieliła szczególnych koncesji handlowych, nie powinny być brane pod uwagę.

(16) Uwzględniając specyfikę bezcłowych kontyngentów taryfowych na przywóz kukurydzy i sorgo do Hiszpanii i Portugalii, należy ustanowić szczególne przepisy dotyczące wykorzystania przywożonych produktów, nadzoru celnego i kontroli administracyjnych, składania wniosków o pozwolenia, zabezpieczeń wnoszonych w związku z tymi pozwoleniami, zwolnienia i przepadku tych zabezpieczeń oraz informacji, które należy udostępnić podmiotom.

(17) Ponieważ niniejsze rozporządzenie zastępuje dotychczasowe przepisy dotyczące zarządzania kontyngentami taryfowymi, należy uchylić akty Unii zawierające te przepisy.

(18) W celu uniknięcia zakłóceń w obrocie handlowym konieczne jest zapewnienie dalszego stosowania uchylonych aktów w odniesieniu do pozwoleń na przywóz wydanych na podstawie tych aktów przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. W tym samym celu należy zezwolić organom wydającym pozwolenia na ustalanie ilości referencyjnej zgodnie z uchylonymi aktami w trakcie dwóch pierwszych okresów obowiązywania kontyngentu taryfowego następujących po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

(19) Aby zapewnić sprawne przejście na stosowanie przepisów przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, spełnić wymóg powiadomienia Światowej Organizacji Handlu o nowych przepisach przed rozpoczęciem ich stosowania oraz zapewnić podmiotom wystarczającą ilość czasu na dostosowanie się do obowiązku rejestracji w specjalnym systemie elektronicznym oraz na złożenie oświadczenia o niezależności za pośrednictwem tego systemu w odniesieniu do niektórych kontyngentów taryfowych, w przypadku których zainteresowanie przekracza dostępne ilości, należy odroczyć stosowanie niniejszego rozporządzenia do dnia 1 stycznia 2021 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

Przepisy wstępne

Artykuł 1 Zakres W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się przepisy uzupełniające rozporządzenia, odpowiednio, (UE) nr 1306/2013 i (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do: a) warunków i wymogów kwalifikowalności, które musi spełnić dany podmiot w celu złożenia wniosku w ramach kontyngentów taryfowych wymienionych w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/761; b) przepisów dotyczących przenoszenia praw między podmiotami; c) wnoszenia i zwalniania zabezpieczeń; d) określenia, w stosownych przypadkach, szczególnych cech, wymogów lub ograniczeń mających zastosowanie do kontyngentu taryfowego; e) szczególnych kontyngentów taryfowych określonych w art. 185 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Artykuł 2 Inne mające zastosowanie przepisy Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (4) oraz rozporządzenia delegowane Komisji (UE) nr 907/2014 (5), (UE) 2015/2446 (6) i (UE) 2016/1237 (7), a także rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1239 (8), mają zastosowanie, o ile niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej.

ROZDZIAŁ II

Zasady wspólne

Artykuł 3 Warunki i wymogi kwalifikowalności 1. Podmioty ubiegające się o pozwolenie na przywóz lub wywóz w ramach kontyngentu taryfowego muszą mieć siedzibę w Unii i być tam zarejestrowane do celów VAT. Składają one wniosek o pozwolenie w organie wydającym pozwolenia w państwie członkowskim ich siedziby i rejestracji do celów VAT (zwanym dalej „organem wydającym pozwolenia”). 2. W przypadku gdy podmiot składa wniosek o pozwolenie w ramach kontyngentu taryfowego, który podlega wymogowi dotyczącemu dowodu handlu określonemu w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/761, przedkłada – wraz z pierwszym wnioskiem o pozwolenie w ramach każdego okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego – dowód handlu zgodnie z art. 8 niniejszego rozporządzenia. 3. W przypadku gdy podmiot składa wniosek o pozwolenie na przywóz w ramach kontyngentu taryfowego, który podlega wymogowi dotyczącemu ilości referencyjnej określonemu w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/761 przedkłada – wraz z pierwszym wnioskiem o pozwolenie – dokumenty wymagane w art. 10 niniejszego rozporządzenia w celu ustalenia ilości referencyjnej. 4. W przypadku gdy podmiot składa wniosek o pozwolenie na przywóz w ramach kontyngentu taryfowego wymagającego wcześniejszej rejestracji podmiotów zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/761, przed złożeniem takiego wniosku musi zostać zarejestrowany zgodnie z art. 13 niniejszego rozporządzenia. 5. O pozwolenia w ramach kontyngentów taryfowych wymagających wcześniejszej rejestracji podmiotów mogą ubiegać się tylko podmioty, które spełniają wymóg niezależności określony w art. 11 i złożyły oświadczenie o niezależności zgodnie z art. 12. W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego wcześniejsza rejestracja podmiotów nie jest wymagana, jeżeli wymóg dotyczący ilości referencyjnej, o którym mowa w ust. 3, zostanie zawieszony zgodnie z art. 9 ust. 9.

Artykuł 4 Wnoszenie zabezpieczeń Wydanie następujących pozwoleń wymaga wniesienia zabezpieczenia: a) pozwolenia na przywóz; b) pozwolenia na wywóz w ramach kontyngentu na ser otwartego przez Stany Zjednoczone Ameryki, określonego w rozdziale 7 sekcja 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/761; c) pozwolenia na wywóz w ramach kontyngentu na mleko w proszku otwartego przez Republikę Dominikańską, określonego w rozdziale 7 sekcja 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/761.

Artykuł 5 Zwolnienie i przepadek zabezpieczeń 1. Do zwolnienia i przepadku zabezpieczeń dotyczących pozwolenia na kontyngent taryfowy zastosowanie ma art. 7 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1237. 2. Na zasadzie odstępstwa od art. 23 ust. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 907/2014, w przypadku gdy dopuszczenie do obrotu w Unii lub wywóz z Unii miały miejsce w okresie ważności pozwolenia, ale upłynął termin przedłożenia dowodu takiego dopuszczenia do obrotu lub wywozu, zabezpieczenie ulega przepadkowi w wysokości 3 % za każdy dzień kalendarzowy po upływie tego terminu. 3. Zabezpieczenie zostaje zwolnione w odniesieniu do ilości, na które nie wydano pozwolenia, przy zastosowaniu współczynnika przydziału na podstawie art. 10 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/761.

Artykuł 6 Publikacja nazw podmiotów, które posiadają pozwolenia na kontyngenty taryfowe wymagające wcześniejszej rejestracji podmiotów 1. Na zasadzie odstępstwa od art. 4 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/1185 (9) na końcu każdego okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego Komisja publikuje na swojej oficjalnej stronie internetowej nazwy, numery rejestracyjne i identyfikacyjne przedsiębiorcy („EORI”) oraz adresy podmiotów, które w trakcie poprzedniego okresu obowiązywania kontyngentu otrzymały pozwolenia na kontyngenty taryfowe wymagające obowiązkowej rejestracji podmiotów zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/761, jako posiadacze tytularni lub przejmujący. 2. Dane, o których mowa w ust. 1, usuwa się z oficjalnej strony internetowej Komisji w terminie 12 miesięcy po ich publikacji.

Artykuł 7 Przenoszenie pozwoleń 1. Pozwolenia na przywóz można przenosić, z wyjątkiem pozwoleń na przywóz w ramach kontyngentów taryfowych na świeżą i mrożoną wołowinę i cielęcinę oraz wieprzowinę, pochodzące z Kanady. 2. Nie można przenosić pozwoleń na wywóz. 3. Oprócz wymogów określonych w art. 6 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1237 przejmujący musi mieć siedzibę i być zarejestrowany do celów VAT w Unii. 4. W przypadku gdy przeniesienie pozwolenia dotyczy kontyngentów taryfowych podlegających wymogowi dotyczącemu dowodu handlu, przejmujący przedstawia dowód handlu zgodnie z art. 8. 5. W przypadku gdy przeniesienie pozwolenia dotyczy kontyngentów taryfowych podlegających wymogowi dotyczącemu ilości referencyjnej, przejmujący nie jest zobowiązany do przedstawienia takiego dowodu. 6. W przypadku gdy przeniesienie pozwolenia dotyczy kontyngentów taryfowych wymagających wcześniejszej rejestracji podmiotów, przed przeniesieniem pozwolenia przejmujący musi spełnić następujące wymogi: a) musi być zarejestrowany w systemie elektronicznym LORI, o którym mowa w art. 13; b) musi złożyć oświadczenie o niezależności, o którym mowa w art. 12, w odniesieniu do kontyngentów taryfowych, których dotyczy przeniesienie pozwolenia, z wyjątkiem przypadków gdy wymogi te zostaną zawieszone w związku z zawieszeniem wymogu dotyczącego ilości referencyjnej zgodnie z art. 9 ust. 9 niniejszego rozporządzenia. 7. Przejmujący dostarcza dowód, że spełnia wymogi kwalifikowalności określone w ust. 3, 4 i 6, organowi wydającemu pozwolenia, który wydał pozwolenie będące przedmiotem przeniesienia. Dostarczenie dowodów może zostać uproszczone w przypadku, gdy przejmujący jest posiadaczem tytularnym innego ważnego pozwolenia na przywóz wydanego na podstawie niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do danego numeru porządkowego kontyngentu taryfowego i danego okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego. W takim przypadku przejmujący może zwrócić się do swojego organu wydającego pozwolenia o przesłanie kopii lub odniesienia do elektronicznego odpowiednika pozwolenia do organu wydającego pozwolenie właściwego dla przekazującego. Kopia taka stanowi wystarczający dowód spełnienia warunków i wymogów kwalifikowalności określonych w ust. 3, 4 i 6, niezależnie od tego, czy ma ona formę papierową czy elektroniczną. 8. Po dokonaniu przeniesienia pozwolenia ilość dopuszczona do obrotu w Unii w ramach pozwolenia zostaje przydzielona przejmującemu na potrzeby ustalenia dowodu handlu i ilości referencyjnej.

Artykuł 8 Dowód handlu 1. W przypadku ubiegania się o określony kontyngent taryfowy podmioty muszą udowodnić, że wywiozły z Unii lub dopuściły do obrotu w Unii minimalną ilość produktów z danego sektora, zgodnie z wykazem określonym w art. 1 ust. 2 lit. a)–w) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Minimalna ilość produktów przeznaczonych do wywozu z Unii lub dopuszczonych do obrotu w Unii w każdym z dwóch kolejnych 12-miesięcznych okresów, kończących się na 2 miesiące przed możliwością złożenia pierwszego wniosku na dany okres obowiązywania kontyngentu taryfowego, została określona w załącznikach II–XIII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/761. Do celów akapitu pierwszego zastosowanie mają następujące zasady: a) w odniesieniu do kontyngentów taryfowych na czosnek, wymienionych w załączniku VI do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/761, danym sektorem jest sektor owoców i warzyw wymieniony w art. 1 ust. 2 lit. i) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013; b) w odniesieniu do kontyngentów taryfowych na grzyby, wymienionych w załączniku VII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/761, danym sektorem jest sektor produktów z przetworzonych owoców i warzyw wymieniony w art. 1 ust. 2 lit. j) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. 2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 dowód handlu obejmuje: a) w odniesieniu do kontyngentów taryfowych na wołowinę i cielęcinę wymienionych w załączniku VIII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/761: okres 12 miesięcy kończący się na 2 miesiące przed możliwością złożenia pierwszego wniosku w ramach tego kontyngentu taryfowego; b) w odniesieniu do kontyngentu przywozowego na wieprzowinę z Kanady, otwartego pod numerem porządkowym 09.4282: oprócz produktów z sektora wieprzowiny wymienionego w art. 1 ust. 2 lit. q) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 – produkty objęte kodami CN 0201, 0202, 0206 10 95 lub 0206 29 91; c) w odniesieniu do otwartego przez Republikę Dominikańską kontyngentu wywozowego na mleko w proszku, o którym mowa w art. 55–57 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/761: produkty objęte tym kontyngentem taryfowym wywożone do Republiki Dominikańskiej w ciągu jednego z trzech lat kalendarzowych poprzedzających złożenie wniosku o pozwolenie; d) w odniesieniu do otwartego przez Stany Zjednoczone Ameryki kontyngentu wywozowego na ser, o którym mowa w art. 58–63 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/761: produkty objęte kodem CN 0406 wywożone do Stanów Zjednoczonych Ameryki w co najmniej jednym z trzech lat kalendarzowych przed wrześniem poprzedzającym początek okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego; e) w odniesieniu do kontyngentu taryfowego na masło pochodzące z Nowej Zelandii o numerze porządkowym 09.4195: produkty przywożone w ramach kontyngentu taryfowego nr 09.4195 i 09.4182 w okresie 24 miesięcy przed listopadem poprzedzającym rozpoczęcie okresu obowiązywania tego kontyngentu; f) w odniesieniu do kontyngentu taryfowego na masło pochodzące z Nowej Zelandii o numerze porządkowym 09.4182: okres 12 miesięcy przed listopadem poprzedzającym rozpoczęcie okresu obowiązywania tego kontyngentu taryfowego. 3. Podmioty dostarczają dowód handlu organowi wydającemu pozwolenia w jednej z poniższych form: a) danych celnych wykazujących dopuszczenie do obrotu w Unii i zawierających, zgodnie z wymogami danego państwa członkowskiego, odniesienie do podmiotu jako do zgłaszającego, o którym mowa w art. 5 pkt 15 rozporządzenia (UE) nr 952/2013, lub jako importera, o którym mowa w tytule I rozdział 3 grupa 3 załącznika B do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 oraz w tytule II grupa 3 tego załącznika; b) danych celnych wykazujących dopuszczenie do wywozu z Unii i zawierających, zgodnie z wymogami danego państwa członkowskiego, odniesienie do podmiotu jako zgłaszającego, o którym mowa w art. 5 pkt 15 rozporządzenia (UE) nr 952/2013, lub jako eksportera, o którym mowa w art. 1 ust. 19 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446; c) wykorzystanych pozwoleń należycie poświadczonych przez organy celne, wykazujących dopuszczenie produktów do obrotu w Unii lub do wywozu z Unii i zawierających odniesienie do podmiotu jako tytularnego posiadacza pozwolenia lub – w przypadku przeniesienia pozwolenia – zawierających odniesienie do podmiotu jako przejmującego. 4. W przypadku gdy dane celne mogą być generowane lub przekazywane wyłącznie w formie papierowej, wydruk zgłoszeń celnych poświadcza się za pomocą pieczęci i podpisu organów celnych danego państwa członkowskiego. 5. Organy wydające pozwolenia i organy celne mogą określić uproszczone formaty elektroniczne na potrzeby dokumentów i procedur, o których mowa w niniejszym artykule. 6. W przypadku kontyngentów objętych wymogiem dotyczącym ilości referencyjnej nie jest wymagany dowód handlu, chyba że wymóg ten zostanie zawieszony zgodnie z art. 9 ust. 9.

Artykuł 9 Ilość referencyjna 1. Ilość referencyjna to średnia roczna ilość produktów dopuszczonych do obrotu w Unii w okresie dwóch kolejnych 12-miesięcznych okresów kończących się na 2 miesiące przed możliwością złożenia pierwszego wniosku na dany okres obowiązywania kontyngentu taryfowego. Ilość referencyjną połączonych podmiotów ustala się poprzez zsumowanie ilości produktów dopuszczonych do obrotu w Unii przez każdy z podmiotów uczestniczących w tym połączeniu. Ilość referencyjna danego podmiotu nie może przekraczać 15 % ilości dostępnej w ramach danego kontyngentu taryfowego w danym okresie obowiązywania kontyngentu taryfowego. 2. Ilość referencyjna obejmuje produkty dopuszczone do obrotu w Unii, które są objęte tym samym numerem porządkowym kontyngentu taryfowego i mają to samo pochodzenie. 3. Całkowita ilość produktów objętych wnioskami o pozwolenia w ramach jednego kontyngentu taryfowego, złożonymi w okresie obowiązywania kontyngentu taryfowego, nie może przekroczyć ilości referencyjnej wnioskodawcy dla tego kontyngentu taryfowego. W przypadku gdy okres obowiązywania kontyngentu taryfowego jest podzielony na podokresy, ilość referencyjną także dzieli się na podokresy. Część całkowitej ilości referencyjnej przypadająca na dany podokres obowiązywania kontyngentu taryfowego jest równa części całkowitej ilości kontyngentu taryfowego dostępnej na ten podokres. Wnioski, które nie są zgodne z zasadami określonymi w akapicie pierwszym i drugim, uznaje się za niedopuszczone przez właściwy organ wydający pozwolenie. 4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2 dla czosnku pochodzącego z Argentyny objętego numerem porządkowym 09.4104 ilość referencyjna jest średnią ilości świeżego czosnku objętego kodem CN 0703 20 00, dopuszczonego do obrotu w ciągu trzech lat kalendarzowych poprzedzających dany okres obowiązywania kontyngentu taryfowego. 5. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 w odniesieniu do kontyngentów taryfowych na wołowinę i cielęcinę, wymienionych w załączniku VIII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/761 ilość referencyjna jest to ilość produktów dopuszczonych do obrotu w Unii w 12-miesięcznym okresie kończącym się na 2 miesiące przed możliwością złożenia pierwszego wniosku na dany okres obowiązywania kontyngentu taryfowego. 6. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 ilość referencyjną oblicza się przez zsumowanie ilości produktów dopuszczonych do obrotu w Unii w ramach każdego z poniższych trzech następujących po sobie numerów porządkowych kontyngentów określonych w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/761: 09.4211, 09.4212 i 09.4213; 09.4214, 09.4215 i 09.4216; 09.4410, 09.4411 i 09.4412. 7. Na zasadzie odstępstwa od ust. 3 w odniesieniu do kontyngentów taryfowych o numerach porządkowych 09.4211, 09.4212 i 09.4213 całkowita ilość produktów objętych wnioskami o pozwolenie złożonymi w okresie obowiązywania kontyngentu taryfowego w odniesieniu do tych trzech kontyngentów taryfowych nie może przekroczyć całkowitej ilości referencyjnej wnioskodawcy dla tych trzech kontyngentów taryfowych. Wnioskodawca może zdecydować, w jaki sposób podzielić całkowitą ilość referencyjną między kontyngenty taryfowe, w odniesieniu do których składane są wnioski. Zasada ta ma również zastosowanie do kontyngentów taryfowych o numerach porządkowych 09.4214, 09.4215 i 09.4216 oraz o numerach porządkowych 09.4410, 09.4411 i 09.4412. 8. Komisja zawiesza wymóg dotyczący ilości referencyjnej w przypadku, gdy do końca dziewiątego miesiąca okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego ilości, których dotyczy wniosek w ramach danego kontyngentu taryfowego, są niższe niż ilość dostępna w ramach tego kontyngentu taryfowego na ten okres obowiązywania kontyngentu taryfowego. 9. Komisja może zawiesić wymóg dotyczący ilości referencyjnej dla dowolnego kontyngentu taryfowego określonego w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/761 w przypadku, gdy nieprzewidywalne i wyjątkowe okoliczności mogą spowodować niepełne wykorzystanie tego kontyngentu. 10. Okres zawieszenia nie może przekroczyć okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego. 11. Komisja powiadamia o zawieszeniu wymogu dotyczącego ilości referencyjnej zgodnie z art. 188 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Artykuł 10 Dowód ilości referencyjnej 1. Ilość referencyjną ustala się na podstawie poświadczonego wydruku zgłoszenia celnego sfinalizowanego w celu dopuszczenia do obrotu. Zgłoszenie celne dotyczy produktów wymienionych na fakturze, o której mowa w art. 145 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 (10), oraz wskazuje, w zależności od wymogów poszczególnych państw członkowskich, czy wnioskodawca jest zgłaszającym określonym w art. 5 ust. 15 rozporządzenia (UE) nr 952/2013, czy importerem, o którym mowa w tytule I rozdział 3 grupa 3 załącznika B do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 oraz w tytule II grupa 3 tego załącznika. 2. Podmiot zapewnia, by zgłoszenie do dopuszczenia do obrotu w Unii, które stosuje w celu ustalenia ilości referencyjnej, zawierało numer faktury, o której mowa w art. 145 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447. Podmioty przedstawiają również fakturę organom wydającym pozwolenia w celu ustalenia ilości referencyjnej. Faktura musi zawierać co najmniej: a) nazwę/nazwisko importera lub zgłaszającego; b) opis produktu powiązany z 8-cyfrowym kodem CN; c) numer faktury. 3. Organy wydające pozwolenia porównują informacje na fakturach, pozwoleniach na przywóz i zgłoszeniach celnych. Dokumenty nie mogą zawierać rozbieżności pod względem tożsamości importera lub zgłaszającego, opisu produktu i numeru faktury. Weryfikacje tych dokumentów dokonywane są na podstawie analizy ryzyka państw członkowskich. 4. Organ wydający pozwolenia może zdecydować, że faktury należy składać w formie elektronicznej. 5. Poświadczony wydruk zgłoszenia celnego, o którym mowa w ust. 1, może zostać zastąpiony przekazaniem przez organ celny danych celnych w formie elektronicznej organowi wydającemu pozwolenia zgodnie z procedurami i metodami określonymi w art. 14 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1239. Organy wydające pozwolenia i organy celne mogą określić uproszczone formaty elektroniczne na potrzeby dokumentów i procedur, o których mowa w niniejszym ustępie. 6. W przypadku gdy operator udowodni w sposób wymagany przez właściwy organ państwa członkowskiego, że wobec ilości produktów dopuszczonej przez niego do obrotu w dowolnym z 12-miesięcznych okresów, o których mowa w art. 9, zastosowano środki sanitarne lub fitosanitarne w państwie wywozu lub w Unii, zezwala się na uwzględnienie poprzedniego okresu 12 miesięcy, w którym nie zastosowano tych środków, w celu ustalenia ilości referencyjnej.

Artykuł 11 Wymóg dotyczący niezależności podmiotów ubiegających się o pozwolenia w ramach kontyngentów taryfowych wymagających wcześniejszej rejestracji podmiotów 1. Podmioty mogą składać wnioski w ramach kontyngentów taryfowych wymagających wcześniejszej rejestracji podmiotów w przypadku, gdy: a) nie są one powiązane z innymi osobami prawnymi lub fizycznymi ubiegającymi się o pozwolenia w ramach kontyngentu taryfowego o tym samym numerze porządkowym; lub b) są one powiązane z innymi osobami prawnymi lub fizycznymi składającymi wnioski w ramach kontyngentu taryfowego o tym samym numerze porządkowym, ale prowadzą regularną znaczącą działalność gospodarczą. 2. Podmiot jest powiązany z innymi osobami prawnymi lub fizycznymi w następujących przypadkach: a) jeżeli jest właścicielem innej osoby prawnej lub sprawuje nad nią kontrolę; lub b) jeżeli posiada powiązania rodzinne z inną osobą fizyczną; lub c) jeżeli ma istotne relacje biznesowe z inną osobą prawną lub fizyczną. 3. Do celów niniejszego artykułu stosuje się następujące definicje: a) „bycie właścicielem innej osoby prawnej” oznacza posiadanie co najmniej 25 % praw własności innej osoby prawnej; b) „kontrolowanie innej osoby prawnej” oznacza jedną z następujących sytuacji: (i) posiadanie prawa do mianowania lub odwoływania większości członków organu administracyjnego, zarządzającego lub nadzorującego takiej osoby prawnej, grupy lub podmiotu; (ii) wyznaczanie, wyłącznie na podstawie wykonywania swoich praw głosu, większości członków organów administracyjnych, zarządzających lub nadzorujących osoby prawnej, sprawujących swoją funkcję podczas bieżącego lub poprzedniego roku budżetowego; (iii) wyłączne kontrolowanie, zgodnie z umową zawartą z innymi udziałowcami lub członkami danej osoby prawnej lub podmiotu, większości praw głosu udziałowców lub członków tej osoby prawnej, grupy lub podmiotu; (iv) posiadanie prawa do wywierania dominującego wpływu na osobę prawną, grupę lub podmiot zgodnie z umową zawartą z tą osobą prawną, grupą lub podmiotem umowy lub zgodnie z przepisem jej aktu założycielskiego lub umowy spółki, w przypadku gdy prawo regulujące działalność tej osoby prawnej, grupy lub podmiotu zezwala, aby podlegała ona takiej umowie lub takiemu przepisowi; (v) posiadanie uprawnienia do wykonywania prawa do wywierania dominującego wpływu określonego w ppkt (iv), nie będąc posiadaczem takiego prawa; (vi) posiadanie prawa do korzystania z całości albo części aktywów osoby prawnej, grupy lub podmiotu; (vii) zarządzanie działalnością prowadzoną przez osobę prawną, grupę lub podmiot na jednolitych zasadach, publikując skonsolidowane sprawozdania finansowe; (viii) ponoszenie solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania finansowe osoby prawnej, grupy lub podmiotu lub ich poręczanie; c) „posiadanie powiązań rodzinnych” oznacza jedną z poniższych sytuacji: (i) podmiot jest małżonkiem, bratem, siostrą, rodzicem, dzieckiem lub wnukiem innego podmiotu ubiegającego się o pozwolenia w ramach kontyngentu taryfowego o tym samym numerze porządkowym; (ii) podmiot jest małżonkiem, bratem, siostrą, rodzicem, dzieckiem lub wnukiem osoby fizycznej, która jest właścicielem innego podmiotu ubiegającego się o pozwolenie w ramach kontyngentu taryfowego o tym samym numerze porządkowym lub która kontroluje taki podmiot; d) „istotne relacje biznesowe” oznaczają jedną z poniższych sytuacji: (i) druga osoba jest bezpośrednio lub pośrednio właścicielem co najmniej 25 % udziałów w podmiocie; (ii) podmiot i druga osoba, bezpośrednio lub pośrednio, wspólnie kontrolują osobę trzecią; (iii) podmiot i druga osoba są, odpowiednio, pracodawcą i pracownikiem; (iv) podmiot i druga osoba są prawnie uznanymi wspólnikami w działalności gospodarczej lub są urzędnikami lub dyrektorami w tej samej osobie prawnej; e) „znacząca działalność gospodarcza” oznacza działania lub czynności wykonywane przez daną osobę w celu zapewnienia produkcji, dystrybucji lub konsumpcji towarów i usług. Do celów lit. e) działalność prowadzona wyłącznie w celu ubiegania się o pozwolenia w ramach kontyngentów taryfowych nie jest uznawana za znaczącą działalność gospodarczą. 4. W przypadku gdy operator jest powiązany z innymi osobami prawnymi lub fizycznymi ubiegającymi się o pozwolenie w ramach kontyngentu taryfowego o tym samym numerze porządkowym, przy rejestracji w systemie elektronicznym LORI musi spełnić następujące wymogi: a) udowadnia, że prowadzi regularną znaczącą działalność gospodarczą, przedkładając co najmniej jeden z dokumentów, o których mowa w sekcji „Dowód prowadzenia przez podmiot gospodarczy znaczącej działalności gospodarczej” w załączniku II; b) ujawnia tożsamość osób fizycznych lub prawnych, z którymi jest powiązany, wypełniając odpowiednią sekcję załącznika II. 5. Komisja może zawiesić wymóg dotyczący oświadczenia o niezależności, w przypadku gdy zostanie zawieszony wymóg dotyczący ilości referencyjnej zgodnie z art. 9 ust. 9. Okres zawieszenia nie może przekroczyć okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego. 6. Komisja powiadamia o zawieszeniu wymogu dotyczącego oświadczenia o niezależności zgodnie z art. 188 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Artykuł 12 Oświadczenie o niezależności 1. Wnioskodawca ubiegający się o pozwolenie w ramach kontyngentów taryfowych wymagających wcześniejszej rejestracji podmiotów składa oświadczenie o niezależności za pośrednictwem systemu elektronicznego LORI, korzystając ze wzoru oświadczenia określonego w załączniku I. 2. W swoim oświadczeniu o niezależności wnioskodawca stwierdza, w zależności od swojej sytuacji, że: a) wnioskodawca nie jest powiązany z innymi osobami prawnymi lub fizycznymi ubiegającymi się o pozwolenie w ramach kontyngent taryfowy o tym samym numerze porządkowym; b) wnioskodawca jest powiązany z innymi osobami prawnymi lub fizycznymi ubiegającymi się o pozwolenie w ramach kontyngentu taryfowego o tym samym numerze porządkowym, ale prowadzi regularną znaczącą działalność gospodarczą. 3. Wnioskodawca zapewnia, by wszystkie informacje zawarte w jego oświadczeniu o niezależności były zawsze dokładne i aktualne. 4. Przy ustalaniu, czy wnioskodawca prowadzi regularną znaczącą działalność gospodarczą, organ wydający pozwolenia bierze pod uwagę rodzaj prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej, poniesione wydatki, wielkość sprzedaży i obrotów wnioskodawcy w państwie członkowskim jego rejestracji do celów VAT. Na wniosek właściwego organu wydającego pozwolenia wnioskodawca udostępnia wszystkie dokumenty i dowody niezbędne do weryfikacji informacji przedstawionych na potrzeby oświadczenia o niezależności. 5. Właściwy organ wydający pozwolenia akceptuje oświadczenie o niezależności tylko wówczas, gdy jest przekonany, że dokumenty przedstawione w systemie LORI są prawidłowe i aktualne. 6. Wnioskodawca powiadamia właściwy organ wydający pozwolenia o wszelkich zmianach mających wpływ na oświadczenie o niezależności w ciągu 10 dni kalendarzowych od dnia wejścia w życie tych zmian. Po zatwierdzeniu tych zmian właściwy organ wydający pozwolenia wprowadza je do systemu elektronicznego LORI. 7. Oświadczenie o niezależności zachowuje ważność tak długo, jak podmiot spełnia wymogi określone w art. 11 ust. 1.

Artykuł 13 Obowiązkowa wcześniejsza rejestracja podmiotów 1. Komisja tworzy elektroniczny system rejestracji i identyfikacji podmiotów ubiegających się o pozwolenia (LORI), zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2017/1183 (11) i rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2017/1185. 2. Wnioski o rejestrację w systemie elektronicznym LORI są sporządzane przy użyciu formularza elektronicznego udostępnianego operatorom przez organ wydający pozwolenia. Formularz ten musi zawierać informacje określone w załączniku II. 3. O rejestrację w systemie elektronicznym LORI ubiegać mogą się wyłącznie podmioty mające siedzibę na obszarze celnym Unii i posiadające numer EORI. Składają one wniosek do organu wydającego pozwolenia w państwie członkowskim, w którym mają siedzibę i są zarejestrowane do celów VAT. 4. Wniosek o rejestrację składa się co najmniej dwa miesiące przed miesiącem, w którym podmiot zamierza złożyć wniosek o pozwolenie. Operator podaje ważny adres poczty elektronicznej do korespondencji oraz utrzymuje ważny adres poczty elektronicznej w elektronicznym systemie LORI do celów komunikacji z organem wydającym pozwolenia. 5. Jeżeli właściwy organ wydający pozwolenia stwierdzi, że informacje przedłożone przez podmiot na potrzeby rejestracji w systemie elektronicznym LORI lub na potrzeby zmiany wpisu w systemie LORI dotyczącym tego podmiotu są prawidłowe i aktualne oraz zgodne z niniejszym rozporządzeniem i rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2020/761, zatwierdza tę rejestrację lub zmianę i powiadamia Komisję o tym zatwierdzeniu za pośrednictwem systemu elektronicznego LORI. 6. Organ wydający pozwolenie odrzuca wniosek o rejestrację, jeżeli wnioskodawca nie udowodni w sposób wymagany przez ten organ, że informacje przedstawione w załączniku II są prawidłowe i aktualne. Organ wydający pozwolenia rejestruje datę odrzucenia wniosku i przekazuje wnioskodawcy informację o tym odrzuceniu wraz z jego uzasadnieniem. 7. Na podstawie powiadomienia organu wydającego pozwolenia Komisja dokonuje rejestracji wnioskodawcy w systemie elektronicznym LORI i informuje o tej rejestracji organ wydający pozwolenia. Organ wydający pozwolenia powiadamia wnioskodawcę o rejestracji. 8. Po zarejestrowaniu podmiotu w systemie elektronicznym LORI, rejestracja jest ważna aż do jej wycofania. 9. Dane dotyczące zarejestrowanego podmiotu, przechowywane w systemie elektronicznym LORI, stanowią wpis LORI dotyczący tego podmiotu. Dane te są przechowywane przez cały okres rejestracji podmiotu i przez okres siedmiu lat od momentu wycofania rejestracji podmiotu z systemu teleinformatycznego LORI. 10. Organ wydający pozwolenia wycofuje rejestrację w następujących przypadkach: a) na wniosek osoby zarejestrowanej; b) w przypadku gdy organ wydający pozwolenia stwierdzi, że zarejestrowany podmiot przestał spełniać warunki i wymogi kwalifikowalności dotyczące ubiegania się o pozwolenie w ramach kontyngentów taryfowych wymagających obowiązkowej rejestracji podmiotów. 11. Organ wydający pozwolenia rejestruje datę wycofania rejestracji i przekazuje podmiotowi, którego to dotyczy, informację o tym wycofaniu wraz z jego uzasadnieniem. 12. Podmiot powiadamia właściwy organ wydający pozwolenia o wszelkich zmianach mających wpływ na wpis LORI w ciągu 10 dni kalendarzowych od dnia wejścia w życie tych zmian. Komisja odnotowuje te zmiany w systemie elektronicznym LORI po ich zatwierdzeniu przez właściwy organ wydający pozwolenie. 13. Komisja może zawiesić wymóg wcześniejszej rejestracji podmiotów w systemie elektronicznym LORI, w przypadku gdy zostanie zawieszony wymóg dotyczący ilości referencyjnej zgodnie z art. 9 ust. 9. Okres zawieszenia nie może przekroczyć okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego. 14. Komisja powiadamia o zawieszeniu wymogu wcześniejszej rejestracji podmiotów zgodnie z art. 188 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Artykuł 14 Skargi dotyczące niewłaściwej rejestracji podmiotu 1. Podmioty zarejestrowane w systemie elektronicznym LORI, które podejrzewają, że inny zarejestrowany podmiot nie spełnia warunków i wymogów kwalifikowalności przy ubieganiu się o pozwolenie w ramach kontyngentów taryfowych wymagających wcześniejszej rejestracji, mogą składać skargi do organu wydającego pozwolenia w państwie członkowskim swojej siedziby i rejestracji do celów VAT. Takie skargi muszą mieć uzasadnienie. Każdy organ wydający pozwolenia udostępnia podmiotom system składania takich skarg i informuje podmioty o tym systemie w momencie składania przez nie wniosku o rejestrację w systemie elektronicznym LORI. 2. Jeżeli organ wydający pozwolenia w państwie członkowskim, w którym skarżący ma siedzibę, stwierdzi, że skarga jest zasadna, przeprowadza w związku z nią kontrole, które uzna za stosowne. W przypadku gdy kontrolowany podmiot ma siedzibę i jest zarejestrowany do celów VAT w innym państwie członkowskim, organ wydający pozwolenia w tym państwie członkowskim udziela w odpowiednim terminie niezbędnej pomocy. Wynik kontroli jest rejestrowany przez organ wydający pozwolenia w państwie członkowskim, w którym dany podmiot ma siedzibę i jest zarejestrowany do celów podatku VAT, w systemie elektronicznym LORI, w ramach wpisu LORI dotyczącego tego podmiotu.

Artykuł 15 Kary 1. W przypadku gdy właściwy organ wydający pozwolenia ustali, że podmiot ubiegający się o pozwolenie na przywóz lub wywóz w ramach kontyngentu taryfowego lub o jego przeniesienie przedstawił nieprawidłowy dokument lub przedłożył nieprawidłowe dane lub dane, które nie są aktualne w kontekście rejestracji w systemie elektronicznym LORI, oraz gdy dokument ten ma zasadnicze znaczenie dla wydania tego pozwolenia na przywóz lub wywóz, organ ten podejmuje następujące środki: a) zakazuje podmiotowi dopuszczenia do obrotu w Unii lub wywozu z Unii wszelkich produktów w ramach danego kontyngentu przywozowego lub wywozowego przez cały okres obowiązywania kontyngentu taryfowego, w trakcie którego takie ustalenie zostało dokonane; b) wyłącza operatora z systemu wniosków o pozwolenia na dany kontyngent przywozowy lub wywozowy na okres obowiązywania kontyngentu taryfowego następujący po okresie obowiązywania kontyngentu taryfowego, w trakcie którego takie ustalenie zostało dokonane. W przypadku gdy organ wydający pozwolenia stwierdzi, że podmiot ubiegający się o pozwolenie na przywóz lub wywóz w ramach kontyngentu taryfowego lub o przeniesienie takiego pozwolenia celowo przedłożył nieprawidłowy dokument lub celowo nie zaktualizował danych w swoim wpisie LORI w kontekście rejestracji w systemie elektronicznym LORI oraz jeżeli dokument ten lub dane mają zasadnicze znaczenie dla wydania tego pozwolenia na przywóz lub wywóz, wyłączenie podmiotu, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. b), ma zastosowanie w odniesieniu do dwóch okresów obowiązywania kontyngentu taryfowego następujących po okresie obowiązywania kontyngentu taryfowego, w trakcie którego takie ustalenie zostało dokonane. 2. Jeżeli dopuszczenie do obrotu na podstawie pozwolenia na przywóz miało miejsce przed dokonaniem ustaleń, o których mowa w ust. 1, wszelkie nienależne korzyści finansowe, które z tego wynikają, podlegają zwrotowi. 3. Kary, o których mowa w ust. 1, pozostają bez uszczerbku dla jakichkolwiek dodatkowych kar na mocy prawa krajowego lub prawa Unii oraz bez uszczerbku dla przepisów dotyczących ochrony interesów finansowych Unii.

Artykuł 16 Szczególne regulacje przywozowe w państwach trzecich W każdym przypadku gdy wywożone produkty korzystają ze szczególnych regulacji przywozowych w państwach trzecich na podstawie art. 186 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, eksporterom zezwala się na złożenie wniosku o pozwolenie na wywóz poświadczające, że takie warunki dotyczące szczególnych regulacji przywozowych w państwach trzecich zostały spełnione. Właściwe organy państw członkowskich wydają takie pozwolenie, jeżeli stwierdzą – w sposób, jaki uznają za stosowny – że takie warunki zostały spełnione.

Artykuł 17 Powiadomienia przekazywane Komisji W odniesieniu do każdego okresu obowiązywania kontyngentu taryfowego państwa członkowskie zgłaszają Komisji następujące informacje za pomocą systemu powiadamiania ustanowionego rozporządzeniem delegowanym (UE) 2017/1183 i rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2017/1185: a) ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz lub wywóz; b) ilości objęte wydanymi pozwoleniami na przywóz lub wywóz; c) niewykorzystane ilości objęte niewykorzystanymi lub częściowo wykorzystanymi pozwoleniami na przywóz lub wywóz; d) ilości przydzielone podmiotom w ramach kontyngentu taryfowego, w odniesieniu do którego nie wydano pozwoleń na przywóz lub wywóz; e) ilości dopuszczone do obrotu lub wywiezione w ramach wydanych pozwoleń na przywóz lub wywóz; f) w przypadku kontyngentów taryfowych wymagających wcześniejszej rejestracji podmiotów: (i) nazwy/nazwiska, numery EORI oraz adresy podmiotów, które otrzymały pozwolenia na przywóz lub przejmujących pozwolenia na przywóz; (ii) w przypadku każdego podmiotu – ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski; (iii) wnioski o rejestrację w systemie elektronicznym LORI, które zostały zatwierdzone lub odrzucone, rejestracje, które zostały wycofane, oraz zatwierdzenia i odrzucenia zmian we wpisach LORI; g) w przypadku przywozowych kontyngentów taryfowych administrowanych za pomocą dokumentów wydawanych przez państwa trzecie, w odniesieniu do każdego świadectwa autentyczności lub świadectwa IMA 1 (Inward Monitoring Arrangement), o których mowa w załączniku XIV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/761, złożonych przez dany podmiot – numer odpowiedniego pozwolenia i ilości objęte pozwoleniem.

ROZDZIAŁ III

Szczególne kontyngenty taryfowe zgodnie z art. 185 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

Artykuł 18 Otwieranie kontyngentów 1. Co roku, z dniem 1 stycznia, otwiera się dwa kontyngenty na przywóz z państw trzecich maksymalnej ilości 2 000 000 ton kukurydzy objętej kodem CN 1005 90 00 i 300 000 ton sorgo objętego kodem CN 1007 90 00 w celu dopuszczenia ich do obrotu w Hiszpanii. 2. Co roku, z dniem 1 stycznia otwiera się jeden kontyngent taryfowy na przywóz z państw trzecich maksymalnej ilości 500 000 ton kukurydzy objętej kodem CN 1005 90 00 w celu dopuszczenia do obrotu w Portugalii.

Artykuł 19 Administrowanie kontyngentami 1. Ilości, jakie mają zostać przywiezione do Hiszpanii, określone w art. 18 ust. 1, zmniejsza się proporcjonalnie do wszelkich wielkości pozostałości z produkcji skrobi z kukurydzy objętej kodami CN 2303 10 19 i 2309 90 20, pozostałości i odpadów browarniczych i gorzelnianych objętych kodem CN 2303 30 00 oraz pozostałości pulpy cytrusowej objętych kodem CN ex 2308 00 40, przywożonych do Hiszpanii z państw trzecich w ciągu danego roku. 2. Komisja księguje z tytułu kontyngentów, o których mowa w art. 18 ust. 1 i 2: a) ilości kukurydzy objętej kodem CN 1005 90 00 i sorgo objętego kodem CN 1007 90 00, przywożonych do Hiszpanii, oraz ilości kukurydzy objętej kodem CN 1005 90 00, przywożonej do Portugalii w trakcie każdego roku kalendarzowego; b) ilości pozostałości z produkcji skrobi z kukurydzy, pozostałości i odpadów browarniczych i gorzelnianych, a także pozostałości pulpy cytrusowej, o których mowa w ust. 1, przywożonych do Hiszpanii w ciągu każdego roku kalendarzowego. 3. Do celów księgowania ilości w ramach kontyngentów, o których mowa w art. 18 ust. 1 i 2, nie uwzględnia się przywozu do Hiszpanii i Portugalii dokonywanego na podstawie aktów, w drodze których Unia udzieliła szczególnych koncesji handlowych.

Artykuł 20 Wykorzystanie przywożonych produktów i nadzór 1. Ilości kukurydzy i sorgo, o których mowa w art. 18 ust. 1, przeznacza się do przetworzenia lub wykorzystania w Hiszpanii. Ilości kukurydzy, określone w art. 18 ust. 2, przeznacza się do przetworzenia lub wykorzystania w Portugalii. 2. Kukurydza i sorgo dopuszczone do obrotu przy zerowej stawce celnej zgodnie z art. 21 pozostają pod nadzorem celnym lub pod kontrolą administracyjną o równoważnym skutku do czasu ich użycia lub przetworzenia. 3. Państwo członkowskie, którego to dotyczy, podejmuje, w razie potrzeby, wszelkie środki niezbędne do zapewnienia prowadzenia nadzoru określonego w ust. 2. Środki te obejmują wymóg poddania się przez importera wszelkim kontrolom uznanym za konieczne przez właściwe organy, a także prowadzenia szczegółowej dokumentacji umożliwiającej tym organom przeprowadzenie tego rodzaju kontroli. 4. Państwo członkowskie, którego to dotyczy, natychmiast zgłasza Komisji środki przyjęte zgodnie z ust. 3.

Artykuł 21 Przywóz bezcłowy 1. W odniesieniu do przywozu kukurydzy i sorgo do Hiszpanii oraz przywozu kukurydzy do Portugalii od dnia 1 kwietnia każdego roku kalendarzowego stosuje się zerową stawkę należności przywozowej w ramach limitów ilościowych ustanowionych w art. 18 ust. 1 i 2. 2. Przywóz, o którym mowa w ust. 1: a) jest zarządzany zgodnie z metodą, o której mowa w art. 184 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013; b) jest objęty pozwoleniami wydanymi przez właściwe organy Hiszpanii i Portugalii. Pozwolenia, o których mowa w lit. b), są ważne tylko w państwie członkowskim, w którym zostały wydane. 3. Od dnia rozpoczęcia stosowania zerowej stawki należności przywozowej określonej w ust. 1 Komisja publikuje najpóźniej szóstego dnia każdego miesiąca, za pomocą odpowiednich środków, wielkości kontyngentów, o których mowa w art. 18 ust. 1 i 2, które są dostępne pierwszego dnia każdego miesiąca.

Artykuł 22 Zabezpieczenie przy składaniu wniosku i zabezpieczenie należytego wykonania 1. Zabezpieczenie, o którym mowa w art. 4 i którego stawka jest określona w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/761, jest wnoszone przez wnioskodawcę do organu wydającego pozwolenia przed końcem okresu składania wniosków. 2. Oprócz zabezpieczenia, o którym mowa w ust. 1, wydanie pozwolenia jest uzależnione od tego, czy zabezpieczenie należytego wykonania będzie dostępne najpóźniej w dniu dopuszczenia do obrotu. 3. Stawka zabezpieczenia należytego wykonania, o którym mowa w ust. 2, jest równa należności celnej z tytułu przywozu kukurydzy i sorgo, ustalonej zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 642/2010 (12) i obowiązującej w dniu złożenia wniosku o pozwolenie.

Artykuł 23 Szczególne zasady dotyczące przenoszenia pozwolenia Na zasadzie odstępstwa od art. 6 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1237 nie można przenosić praw wynikających z pozwoleń na przywóz.

Artykuł 24 Zwolnienie i przepadek zabezpieczenia należytego wykonania 1. Nie naruszając środków nadzoru przyjętych zgodnie z art. 20 ust. 2, zabezpieczenie należytego wykonania, o którym mowa w art. 22 ust. 2, zostaje zwolnione, jeżeli importer przedstawi dowód na to, że: a) przywieziony produkt został przetworzony lub wykorzystany w państwie członkowskim dopuszczenia do swobodnego obrotu; dowód ten może zostać dostarczony w formie faktury sprzedaży na rzecz przetwórcy mającego siedzibę w państwie członkowskim dopuszczenia do obrotu; b) produkt nie mógł być przywieziony, przetworzony lub wykorzystany z powodu działania siły wyższej; c) przywożony produkt stał się niezdatny do jakiegokolwiek użytku. 2. Dowód, o którym mowa w ust. 1, przedstawia się w terminie 18 miesięcy od daty przyjęcia zgłoszenia do dopuszczenia do obrotu, a jego nieprzedstawienie powoduje przepadek zabezpieczenia. 3. Dla celów niniejszego artykułu, uważa się, że przetworzenie lub wykorzystanie przywożonego produktu miało miejsce, jeśli przetworzono lub wykorzystano 95 % ilości wprowadzonej do obrotu.

ROZDZIAŁ IV

Przepisy przejściowe i końcowe

Artykuł 25 Uchylenia Uchyla się rozporządzenia Komisji (WE) nr 2307/98 (13), (WE) nr 2535/2001 (14), (WE) nr 1342/2003 (15), (WE) nr 2305/2003 (16), (WE) nr 969/2006 (17), (WE) nr 1301/2006 (18), (WE) nr 1918/2006 (19), (WE) nr 1964/2006 (20), (WE) nr 1979/2006 (21), (WE) nr 341/2007 (22), (WE) nr 533/2007 (23), (WE) nr 536/2007 (24), (WE) nr 539/2007 (25), (WE) nr 616/2007 (26), (WE) nr 964/2007 (27), (WE) nr 1384/2007 (28), (WE) nr 1385/2007 (29), (WE) nr 382/2008 (30), (WE) nr 412/2008 (31), (WE) nr 431/2008 (32), (WE) nr 748/2008 (33), (WE) nr 1067/2008 (34), (WE) nr 1296/2008 (35), (WE) nr 442/2009 (36), (WE) nr 610/2009 (37), (WE) nr 891/2009 (38), (WE) nr 1187/2009 (39) i (UE) nr 1255/2010 (40) oraz rozporządzenia wykonawcze Komisji (UE) nr 1273/2011 (41), (UE) nr 480/2012 (42), (UE) nr 1223/2012 (43), (UE) nr 82/2013 (44), (UE) nr 593/2013 (45), (UE) 2015/2076 (46), (UE) 2015/2077 (47), (UE) 2015/2078 (48), (UE) 2015/2079 (49), (UE) 2015/2081 (50) oraz (UE) 2017/1585 (51). Powyższe rozporządzenia i rozporządzenia wykonawcze mają jednak nadal zastosowanie do pozwoleń na przywóz i wywóz wydanych na ich podstawie, do czasu wygaśnięcia tych pozwoleń na przywóz i wywóz.

Artykuł 26 Przepisy przejściowe W dwóch pierwszych okresach obowiązywania kontyngentów taryfowych po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia organ wydający pozwolenia może ustalać ilość referencyjną, o której mowa w art. 9, zgodnie z odpowiednimi uchylonymi rozporządzeniami wymienionymi w art. 25. W przypadku gdy w jednym lub obu z dwóch okresów obowiązywania kontyngentu taryfowego przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia nie wykorzystano w pełni kontyngentu taryfowego podlegającego wymogowi dotyczącego ilości referencyjnej, o którym mowa w art. 9, podmioty mogą zdecydować się na ustalenie ich ilości referencyjnej zgodnie z art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia lub w oparciu o wspomniane dwa ostatnie 12-miesięczne okresy, w których kontyngent taryfowy został w pełni wykorzystany.

Artykuł 27 Wejście w życie i stosowanie 1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. 2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do okresów obowiązywania kontyngentów taryfowych, począwszy od dnia 1 stycznia 2021 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2019 r. W imieniu Komisji Ursula VON DER LEYEN Przewodnicząca

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549.

(3) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/761 z dnia 17 grudnia 2019 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013, (UE) nr 1308/2013 i (UE) nr 510/2014 w odniesieniu do systemu administrowania kontyngentami taryfowymi przy wykorzystaniu pozwoleń (zob. s. ... niniejszego Dziennika Urzędowego).

(4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).

(5) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 907/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do agencji płatniczych i innych organów, zarządzania finansami, rozliczania rachunków, zabezpieczeń oraz stosowania euro (Dz.U. L 255 z 28.8.2014, s. 18).

(6) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 1).

(7) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1237 z dnia 18 maja 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do zasad stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz oraz uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zasad dotyczących zwalniania i przepadku zabezpieczeń złożonych w odniesieniu do takich pozwoleń (Dz.U. L 206 z 30.7.2016, s. 1).

(8) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1239 z dnia 18 maja 2016 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do systemu pozwoleń na przywóz i wywóz (Dz.U. L 206 z 30.7.2016, s. 44).

(9) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1185 z dnia 20 kwietnia 2017 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 i (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do przekazywanych Komisji powiadomień o informacjach i dokumentach oraz zmieniające i uchylające niektóre rozporządzenia Komisji (Dz.U. L 171 z 4.7.2017, s. 113).

(10) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 558).

(11) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1183 z dnia 20 kwietnia 2017 r. uzupełniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 i (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do powiadamiania Komisji o informacjach i dokumentach (Dz.U. L 171 z 4.7.2017, s. 100).

(12) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 642/2010 z dnia 20 lipca 2010 r. w sprawie zasad stosowania (należności celne przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 187 z 21.7.2010, s. 5).

(13) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2307/98 z dnia 26 października 1998 r. w sprawie wydawania pozwoleń na wywóz karmy dla psów i kotów oznaczonej kodem CN 2309 10 90 kwalifikującej się do szczególnych regulacji przywozowych w Szwajcarii (Dz.U. L 288 z 27.10.1998, s. 8).

(14) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2535/2001 z dnia 14 grudnia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 odnośnie do ustaleń dotyczących przywozu mleka i przetworów mlecznych i otwarcia kontyngentów taryfowych (Dz.U. L 341 z 22.12.2001, s. 29).

(15) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1342/2003 z dnia 28 lipca 2003 r. ustalające specjalne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz zbóż i ryżu (Dz.U. L 189 z 29.7.2003, s. 12).

(16) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2305/2003 z dnia 29 grudnia 2003 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentem taryfowym Wspólnoty na przywóz jęczmienia z państw trzecich (Dz.U. L 342 z 30.12.2003, s. 7).

(17) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 969/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. otwierające i ustalające sposób zarządzania kontyngentem taryfowym w odniesieniu do przywozu kukurydzy pochodzącej z państw trzecich (Dz.U. L 176 z 30.6.2006, s. 44).

(18) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13).

(19) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1918/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentem taryfowym oliwy z oliwek pochodzącej z Tunezji (Dz.U. L 365 z 21.12.2006, s. 84).

(20) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1964/2006 z dnia 22 grudnia 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady otwierania i zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz ryżu pochodzącego z Bangladeszu, zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3491/90 (Dz.U. L 408 z 30.12.2006, s. 20).

(21) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1979/2006 z dnia 22 grudnia 2006 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi na grzyby zakonserwowane przywożone z państw trzecich (Dz.U. L 368 z 23.12.2006, s. 91).

(22) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 341/2007 z dnia 29 marca 2007 r. otwierające i ustanawiające zarządzanie kontyngentami taryfowymi i wprowadzające system pozwoleń na przywóz i świadectw pochodzenia czosnku i niektórych innych produktów rolniczych przywożonych z krajów trzecich (Dz.U. L 90 z 30.3.2007, s. 12).

(23) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 533/2007 z dnia 14 maja 2007 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi w sektorze mięsa drobiowego (Dz.U. L 125 z 15.5.2007, s. 9).

(24) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 536/2007 z dnia 15 maja 2007 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentem taryfowym na mięso drobiowe przydzielonym Stanom Zjednoczonym Ameryki (Dz.U. L 128 z 16.5.2007, s. 6).

(25) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 539/2007 z dnia 15 maja 2007 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi w sektorze jaj i albumin jaj (Dz.U. L 128 z 16.5.2007, s. 19).

(26) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 616/2007 z dnia 4 czerwca 2007 r. otwierające i ustalające zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na mięso drobiowe pochodzące z Brazylii, Tajlandii i pozostałych państw trzecich (Dz.U. L 142 z 5.6.2007, s. 3).

(27) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 964/2007 z dnia 14 sierpnia 2007 r. ustanawiające szczegółowe zasady otwierania kontyngentów taryfowych na ryż pochodzący z krajów najmniej rozwiniętych i zarządzania tymi kontyngentami, na lata gospodarcze 2007/2008 i 2008/2009 (Dz.U. L 213 z 15.8.2007, s. 26).

(28) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1384/2007 z dnia 26 listopada 2007 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2398/96 w odniesieniu do otwarcia i zarządzania niektórymi kontyngentami na przywóz do Wspólnoty produktów z sektora mięsa drobiowego pochodzących z Izraela (Dz.U. L 309 z 27.11.2007, s. 40).

(29) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1385/2007 z dnia 26 listopada 2007 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 774/94 w odniesieniu do otwarcia i zarządzania niektórymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi z sektora mięsa drobiowego (Dz.U. L 309 z 27.11.2007, s. 47).

(30) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 382/2008 z dnia 21 kwietnia 2008 r. w sprawie zasad stosowania pozwoleń na przywóz i na wywóz w sektorze wołowiny i cielęciny (Dz.U. L 115 z 29.4.2008, s. 10).

(31) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 412/2008 z dnia 8 maja 2008 r. otwierające kontyngent taryfowy na przywóz mrożonej wołowiny przeznaczonej do przetwarzania i ustalające zarządzanie tym kontyngentem (Dz.U. L 125 z 9.5.2008, s. 7).

(32) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 431/2008 z dnia 19 maja 2008 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentem taryfowym na przywóz mrożonego mięsa wołowego i cielęcego objętego kodem CN 0202 i produktów objętych kodem CN 0206 29 91 (Dz.U. L 130 z 20.5.2008, s. 3).

(33) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 748/2008 z dnia 30 lipca 2008 r. w sprawie otwarcia kontyngentu taryfowego na przywóz mrożonych cienkich przepon wołowych objętych kodem CN 0206 29 91 i zarządzania nim (Dz.U. L 202 z 31.7.2008, s. 28).

(34) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1067/2008 z dnia 30 października 2008 r. otwierające oraz ustalające zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na pszenicę zwyczajną o jakości innej niż wysoka pochodzącą z państw trzecich i wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 290 z 31.10.2008, s. 3).

(35) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1296/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych w zakresie przywozu kukurydzy i sorgo do Hiszpanii oraz przywozu kukurydzy do Portugalii (Dz.U. L 340 z 19.12.2008, s. 57).

(36) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 442/2009 z dnia 27 maja 2009 r. w sprawie otwarcia kontyngentów taryfowych w sektorze wieprzowiny oraz administrowania nimi (Dz.U. L 129 z 28.5.2009, s. 13).

(37) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 610/2009 z dnia 10 lipca 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentu taryfowego na przywóz wołowiny i cielęciny pochodzącej z Chile (Dz.U. L 180 z 11.7.2009, s. 5).

(38) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 891/2009 z dnia 25 września 2009 r. w sprawie otwierania niektórych wspólnotowych kontyngentów taryfowych w sektorze cukru i administrowania nimi (Dz.U. L 254 z 26.9.2009, s. 82).

(39) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1187/2009 z dnia 27 listopada 2009 r. ustanawiające specjalne szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do pozwoleń na wywóz i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. L 318 z 4.12.2009, s. 1).

(40) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1255/2010 z dnia 22 grudnia 2010 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych na produkty z młodej wołowiny pochodzącej z Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii, Czarnogóry, Serbii i Kosowa * (Dz.U. L 342 z 28.12.2010, s. 1).

(41) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1273/2011 z dnia 7 grudnia 2011 r. otwierające niektóre kontyngenty celne na przywóz ryżu i ryżu łamanego oraz stanowiące o administrowaniu nimi (Dz.U. L 325 z 8.12.2011, s. 6).

(42) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 480/2012 z dnia 7 czerwca 2012 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentem taryfowym na ryż łamany objęty kodem CN 10064000 do produkcji przetworów spożywczych objętych kodem CN 19011000 (Dz.U. L 148 z 8.6.2012, s. 1).

(43) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1223/2012 z dnia 18 grudnia 2012 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania, przewidzianego w Umowie między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, kontyngentu taryfowego na przywóz żywego bydła o masie przekraczającej 160 kg i pochodzącego ze Szwajcarii (Dz.U. L 349 z 19.12.2012, s. 39).

(44) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 82/2013 z dnia 29 stycznia 2013 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentu taryfowego na przywóz suszonego mięsa wołowego bez kości pochodzącego ze Szwajcarii (Dz.U. L 28 z 30.1.2013, s. 3).

(45) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 593/2013 z dnia 21 czerwca 2013 r. otwierające kontyngenty taryfowe na wysokiej jakości świeżą, chłodzoną i mrożoną wołowinę i mrożone mięso bawole oraz ustalające zarządzanie nimi (Dz.U. L 170 z 22.6.2013, s. 32).

(46) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2076 z dnia 18 listopada 2015 r. otwierające unijne kontyngenty taryfowe na przywóz świeżej i mrożonej wieprzowiny pochodzącej z Ukrainy i ustalające zarządzanie tymi kontyngentami (Dz.U. L 302 z 19.11.2015, s. 51).

(47) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2077 z dnia 18 listopada 2015 r. otwierające unijne kontyngenty taryfowe na przywóz jaj, produktów jajecznych i albumin pochodzących z Ukrainy i ustalające zarządzanie tymi kontyngentami (Dz.U. L 302 z 19.11.2015, s. 57).

(48) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2078 z dnia 18 listopada 2015 r. otwierające unijne kontyngenty taryfowe na przywóz mięsa drobiowego pochodzącego z Ukrainy i ustalające zarządzanie tymi kontyngentami (Dz.U. L 302 z 19.11.2015, s. 63).

(49) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2079 z dnia 18 listopada 2015 r. otwierające unijny kontyngent taryfowy na przywóz świeżego i mrożonego mięsa wołowego i cielęcego pochodzącego z Ukrainy i ustalające zarządzanie tym kontyngentem (Dz.U. L 302 z 19.11.2015, s. 71).

(50) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2081 z dnia 18 listopada 2015 r. otwierające unijne kontyngenty taryfowe na przywóz niektórych zbóż pochodzących z Ukrainy i ustalające zarządzanie tymi kontyngentami (Dz.U. L 302 z 19.11.2015, s. 81).

(51) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1585 z dnia 19 września 2017 r. otwierające unijne kontyngenty taryfowe na świeżą i mrożoną wołowinę i cielęcinę oraz wieprzowinę pochodzącą z Kanady i ustalające administrowanie tymi kontyngentami oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 442/2009 i rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 481/2012 i (UE) nr 593/2013 (Dz.U. L 241 z 20.9.2017, s. 1).