ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(5)

Techniczna grupa robocza złożona z członków Międzynarodowej Organizacji Kakao – zarówno krajów produkujących, jak i wywożących – podjęła intensywne prace w celu przedstawienia konkretnych propozycji zmian porozumienia. Członków Międzynarodowej Organizacji Kakao poproszono o przedstawienie wszelkich sugestii dotyczących rozpoczęcia tej analizy technicznej, tak jak to uczyniła Unia. Międzynarodowa Rada ds. Kakao powinna rozpocząć negocjacje w sprawie częściowego przeglądu porozumienia odpowiednio wcześnie przed upływem terminu obowiązywania tego porozumienia, a mianowicie przed dniem 30 września 2022 r., zgodnie z wytycznymi Konferencji Narodów Zjednoczonych do spraw Handlu i Rozwoju (UNCTAD). Wszelkie obszary porozumienia, które mają zostać objęte przeglądem, muszą być przedmiotem formalnych negocjacji. Negocjacje takie mają zostać zakończone najpóźniej do dnia 30 września 2022 r.
(3)

Planowana decyzja o zwiększeniu oficjalnego wsparcia dla kosztów lokalnych powinna dostosować zawarte w Porozumieniu postanowienia dotyczące wsparcia kosztów lokalnych do obecnych struktur handlu i modeli produkcji. Globalne łańcuchy wartości zmieniły decyzje eksporterów w zakresie zaopatrzenia, a większość eksporterów obecnie pozyskuje dostawy z wielu krajów i, coraz częściej, z miejsc, w których znajdują się nabywcy. Aby zapewnić unijnym eksporterom większą elastyczność i umożliwić stosowanie optymalnych strategii zaopatrzeniowych, należy zwiększyć pułap oficjalnego wsparcia dla kosztów lokalnych z 30 % do 40 % wartości umowy eksportowej w krajach o wysokim dochodzie oraz z 30 % do 50 % wartości umowy eksportowej w krajach o średnim i niskim dochodzie.
(3)

W załączonym dokumencie referencyjnym przedstawiono dalsze szczegóły dotyczące tej inicjatywy. W szczególności proponuje się, aby pracownicy korporacji mogli jako wolontariusze uczestniczyć w pielęgnowaniu ogrodów na dachach, a państwa członkowskie mogły zachęcać przedsiębiorstwa do czynnego udziału w projektach za pomocą ulg podatkowych na koniec każdego roku podatkowego. W załączniku wymieniono także postrzegane korzyści dla środowiska i samych korporacji. Zielone dachy mogą: 1) przyczyniać się do poprawy jakości powietrza; 2) pomagać w walce ze zmianą klimatu; 3) przynosić oszczędności energii; 4) poprawić filtrowanie i zatrzymanie wody, a także 5) przyczyniać się do siedlisk dzikiej fauny. Uczestniczące korporacje zyskałyby na dobrej reputacji, motywacji dla pracowników i korzyściach podatkowych.
(10)

Zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 88/97 od daty otrzymania przez Komisję odpowiednich wniosków stron wnioskujących o zwolnienie do czasu wydania decyzji co do ich treści płatność rozszerzonego cła w stosunku do wszelkiego przywozu podstawowych części rowerowych zgłaszanych do swobodnego obrotu przez te strony wymienione w tabelach 1 i 3 została zawieszona.
(5)

Załącznik 72-04 do rozporządzenia wykonawczego dotyczący procedury ciągłości działania dla tranzytu unijnego został zmieniony rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/893 (4). Okres ważności papierowych poświadczeń zabezpieczenia generalnego i poświadczeń zwolnienia z obowiązku składania zabezpieczenia został przedłużony, aby umożliwić większą elastyczność procedury ciągłości działania w tranzycie oraz ograniczyć formalności i koszty ponoszone przez organy celne. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 79 załącznika I do konwencji oraz dodatek II dział III pkt 19.3 załącznika I do konwencji, które stanowią odzwierciedlenie części I rozdział III pkt 19.3 załącznika 72-04 do rozporządzenia wykonawczego.
(8)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczyła w przyjęciu rozporządzenia (UE) 2018/1240 i nie jest nim związana ani go nie stosuje. Ze względu jednak na to, że rozporządzenie (UE) 2018/1240 opiera się na dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego protokołu Dania powiadomiła w dniu 21 grudnia 2018 r. o swojej decyzji w sprawie wdrożenia rozporządzenia (UE) 2018/1240 do swojego prawa krajowego.
(4)

Rząd Belgii zaproponował Gwendolyn RUTTEN, która sprawuje regionalny mandat wyborczy jako posłanka do Vlaams Parlement (parlamentu flamandzkiego), na stanowisko członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2025 r.,
(6)

Norma CESNI 20_04 i norma CESNI 20_39 zmierza do przyczynienia się do utrzymania najwyższego poziomu bezpieczeństwa żeglugi śródlądowej i zachęcać do harmonizacji w kontekście dyrektywy (UE) 2017/2397.
(4)

Chloropiryfos nie jest zatwierdzony jako substancja czynna zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 (2), a zatem nie zezwala się na wprowadzanie go do obrotu ani na stosowanie w Unii w środkach ochrony roślin. Chloropiryfos nie jest zatwierdzony jako substancja czynna zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (3), a zatem nie zezwala się na wprowadzanie go do obrotu ani na stosowanie w Unii w produktach biobójczych. Ponadto chloropiryfos nie jest zarejestrowany do żadnych innych zastosowań zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (4), w związku z czym nie może być produkowany ani wprowadzany do obrotu w Unii do takich innych zastosowań w ilości 1 tony lub więcej rocznie na producenta lub importera.
(6)

Na okres pozostający do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2025 r., rząd Rumunii zaproponował następujących kandydatów na zastępców członków Komitetu Regionów: Ionel Ovidiu BOGDAN (President of Maramureş County Council), Iustin-Marinel CIONCA-ARGHIR (President of Arad County Council), Aurelia FEDORCA (Mayor of Negrești Oaș, Satu Mare County), Adrian Ionuţ GÂDEA (President of Teleorman County Council), Dănuț GROZA (Mayor of Sânnicolau Mare, Timiș County), Florin Tiberiu IACOB-RIDZI (Mayor of Petroșani Municipality, Hunedoara County), Ștefan ILIE (Mayor of Tulcea Municipality, Tulcea County), Ion MÎNZÎNĂ (President of Argeş County Council) i Dorin Cosmin VASILE (President of Dolj County Council); wszystkie te osoby są przedstawicielami społeczności lokalnych lub regionalnych odpowiedzialnymi politycznie przed wybranym zgromadzeniem,
(3)

Biobor JF zawiera 2,2’-(1-metylotrimetylenodioksy)bis-(4-metylo-1,3,2-dioksaborinan) (numer CAS 2665-13-6) i 2,2’-oksybis-(4,4,6-trimetylo-1,3,2-dioksaborinan) (numer CAS 14697-50-8), substancje czynne do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 6 jako środki do konserwacji produktów podczas przechowywania, jak określono w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Ponieważ te substancje czynne nie są wymienione w załączniku II do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1062/2014 (2), nie są one uwzględnione w programie pracy, którego celem jest systematyczne badanie wszystkich istniejących substancji czynnych zawartych w produktach biobójczych, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 528/2012. W związku z tym art. 89 tego rozporządzenia nie ma do nich zastosowania i muszą one zostać poddane ocenie i zatwierdzeniu przed wydaniem pozwolenia również na poziomie krajowym na produkty biobójcze zawierające te substancje.
C 170/4

DECYZJAnr H11

z dnia 9 grudnia 2020 r.

w odniesieniu do odroczenia terminów, o których mowa w art. 67 i 70 rozporządzenia (WE) nr 987/2009, jak również w decyzji nr S9 ze względu na pandemię COVID-19

(Tekst mający znaczenie dla EOG oraz dla Umowy między WE a Szwajcarią)

(2021/C 170/04)

KOMISJA ADMINISTRACYJNA DS. KOORDYNACJI SYSTEMÓW ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO,

uwzględniając art. 72 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 883/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (1), zgodnie z którym Komisja Administracyjna odpowiada za rozpatrywanie wszelkich spraw administracyjnych lub pytań dotyczących wykładni, wynikających z przepisów rozporządzenia (WE) nr 883/2004 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 (2),

uwzględniając art. 35 i art. 65 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 oraz art. 67 i 70 rozporządzenia (WE) nr 987/2009,

uwzględniając orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości, zgodnie z którym można powoływać się na siłę wyższą, jeżeli niezgodność z obowiązkami prawnymi wynika z okoliczności nadzwyczajnych i niemożliwych do przewidzenia oraz pozostających poza kontrolą, których skutków nie można było uniknąć pomimo zachowania należytej staranności (por. wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 13 lipca 1995 r., C-391/93, Perrota, EU:C:1995:240),

a także mając na uwadze, co następuje:

1) Państwa członkowskie zostały dotknięte skutkami kryzysu związanego z pandemią COVID-19 w sposób bezprecedensowy. Kryzys znacznie ogranicza zwyczajowe procedury pracy w odpowiednich instytucjach w państwach członkowskich i stwarza wyjątkową sytuację, w której normalne funkcjonowanie procedur zwrotu kosztów nie jest możliwe.

2) Przy stosowaniu zasad zwrotu określonych w art. 67 i 70 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 należy uwzględnić wyjątkowy charakter sytuacji.

3) Z uwagi na fakt, że jak dotąd państwa członkowskie i ich właściwe instytucje ucierpiały w różny sposób w wyniku wybuchu pandemii COVID-19, a dalszy rozwój pandemii nie jest jeszcze przewidywalny, konieczne będzie ciągłe monitorowanie sytuacji. W stosownych przypadkach decyzja ta powinna zostać odpowiednio zmieniona, a dodatkowe umowy między państwami członkowskimi mogą zostać zawarte,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

1. Wszystkie terminy zgłaszania i rozliczania należności, o których mowa w art. 67 i 70 rozporządzenia (WE) nr 987/2009, jak również w decyzji nr S9, kończące się między dniem 1 lutego 2020 r. a dniem 30 czerwca 2021 r. włącznie, są przedłużane o okres sześciu miesięcy.

2. Niniejsza decyzja zastępuje decyzję nr H9 z dnia 17 czerwca 2020 r. ( 3 )

3. Niniejsza decyzja jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej . Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 10 grudnia 2020 r.

Przewodnicząca Komisji Administracyjnej Moira KETTNER

(1) Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1.

(2) Dz.U. L 284 z 30.10.2009, s. 1.

(3) Dz.U. C 259 z 7.8.2020, s. 9.
(4)

Od wybuchu pandemii COVID-19 popyt na płyny do dezynfekcji rąk w Zjednoczonym Królestwie jest niezwykle wysoki, co doprowadziło do bezprecedensowego niedoboru takich produktów. Przed podjęciem działania w Zjednoczonym Królestwie zatwierdzonych było na podstawie rozporządzenia (UE) nr 528/2012 zaledwie kilka rodzajów płynów do dezynfekcji rąk. COVID-19 stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego w Zjednoczonym Królestwie, a dodatkowe płyny do dezynfekcji rąk mają kluczowe znaczenie dla ograniczenia jego rozprzestrzeniania się.
(5)

Załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/852 (2) transponujący załącznik A do Konwencji do prawa Unii obejmuje dodatkowe produkty z dodatkiem rtęci, a inne produkty z dodatkiem rtęci podlegają zakazowi wprowadzania do obrotu na rynku wewnętrznym na mocy przepisów unijnych.
(4)

Rząd Portugalii zaproponował Pedra CHAVESA DE FARIĘ E CASTRA, który jest przedstawicielem organu regionalnego odpowiedzialnym politycznie przed wybranym zgromadzeniem (Subsecretário Regional da Presidência do Governo Regional dos Açores), na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2025 r.,
(7)

Aby umożliwić Unii podejmowanie szybkich i skutecznych działań w celu ochrony jej interesów zgodnie z umową o handlu i współpracy oraz do czasu przyjęcia i wejścia w życie w Unii szczególnego aktu ustawodawczego regulującego przyjmowanie środków zaradczych w ramach umowy o handlu i współpracy, Komisja powinna być upoważniona do zastosowania środków zaradczych, takich jak zawieszenie zobowiązań wynikających z umowy o handlu i współpracy lub jakiejkolwiek umowy uzupełniającej, w przypadkach naruszeń określonych postanowień umowy o handlu i współpracy lub w przypadkach niespełnienia określonych warunków, w szczególności w odniesieniu do handlu towarami, równych warunków działania, transportu drogowego, bezpieczeństwa lotniczego, rybołówstwa i programów unijnych, jak określono w umowie o handlu i współpracy, a także do zastosowania środków zaradczych, środków równoważących i środków przeciwdziałania. Komisja powinna w odpowiednim terminie w pełni poinformować Radę o swoim zamiarze przyjęcia takich środków z myślą o umożliwieniu rzeczowej wymiany poglądów w Radzie. Komisja powinna uwzględnić wyrażone poglądy w jak największym zakresie. O przyjęcie takich środków może zwrócić się do Komisji jedno państwo członkowskie lub większa ich liczba. Jeżeli Komisja nie rozpatrzy pozytywnie takiego wniosku, powinna w odpowiednim terminie poinformować Radę o powodach swojej decyzji.
Artykuł 6

Powołanie i skład zespołu

2. Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do współpracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane odpowiednio przez dane państwo członkowskie, daną instytucję Unii lub przez ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ mogą być również oddelegowani do pracy ze SPUE. Członkowie personelu międzynarodowego zatrudniani na podstawie umów muszą mieć obywatelstwo jednego z państw członkowskich.
(5)

W piśmie z dnia 21 sierpnia 2019 r. Litwa przedstawiła dodatkowe informacje na temat przedmiotowych produktów. Komisja przekazała te informacje pozostałym państwom członkowskim. W swoim piśmie Litwa wyjaśniła, że chodzi o produkty do płukania jamy ustnej o nazwach towarowych „Classic” i „Crystal” oraz oparte na alkoholu etylowym płyny do celów kosmetycznych o nazwach towarowych „Yellow”, „Citrus”, „Green”, „Citrina”, „Red”, „Avietė”, „Blue” i „Juodieji serbentai”, o objętościowej zawartości alkoholu odpowiednio około 20 % lub 60 %. Przedmiotowe produkty nie są stosowane do celów higienicznych lub kosmetycznych wskazanych na etykiecie. Zgodnie z tym pismem podmioty gospodarcze wprowadzają przedmiotowe produkty do obrotu wśród wrażliwych grup ludności litewskiej z przeznaczeniem do spożycia jako trujące napoje alkoholowe, nie usuwając toksycznego środka skażającego, co jest szkodliwe dla zdrowia ludzkiego. Przedmiotowe produkty wykorzystywane są do spożycia przez ludzi, w związku z czym Litwa uważa, że nie powinny one korzystać ze zwolnienia z podatku akcyzowego. Litwa stwierdziła w swoim piśmie, że prowadzi to do nadużyć, o których mowa w art. 27 dyrektywy 92/83/EWG.
(6)

W zmianach do rozdziału 9 kodeksu FSS uwzględniono by systemy łączące zwiększone bezpieczeństwo identyfikacji poszczególnych czujek pożarowych, których wymaga się na statkach pasażerskich, z mniej złożonym i mniej kosztownym wyodrębnianiem awarii identyfikowalnych w obrębie sekcji, co jest obecnie dopuszczalne wyłącznie w przypadku statków towarowych oraz balkonów kabin statków pasażerskich. Zmiany te mają na celu przyczynienie się do lepszej ochrony osób znajdujących się na pokładzie w razie pożarów.
(6)

Wdrażanie, udostępnianie i użytkowanie każdego z komponentów Programu może skutkować potencjalnymi zagrożeniami dla bezpieczeństwa i podstawowych interesów Unii i jej państw członkowskich. Należy w związku z tym rozszerzyć zakres stosowania decyzji 2014/496/WPZiB, by objąć nim systemy i usługi ustanowione w ramach tych komponentów, które to systemy i usługi zostały określone jako istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa przez zajmujący się bezpieczeństwem skład komitetu ustanowionego na mocy art. 107 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) 2021/696 i z uwzględnieniem różnic między komponentami Programu, w szczególności w odniesieniu do uprawnień i kontroli państw członkowskich w odniesieniu do czujników, systemów lub innych zdolności mających znaczenie dla Programu.
(5)

W 2018 r. Zjednoczone Królestwo stało się państwem członkowskim systemu certyfikacji leśnego materiału rozmnożeniowego. Państwo to zostało włączone jako państwo trzecie do załącznika I do decyzji 2008/971/WE (4), bez uszczerbku dla stosowania prawa Unii do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie w odniesieniu do Irlandii Północnej zgodnie z art. 5 ust. 4 Protokołu w sprawie Irlandii / Irlandii Północnej do umowy o wystąpieniu w związku z załącznikiem 2 do tego protokołu.
(3)

W piśmie, które wpłynęło do Komisji w dniu 20 października 2020 r., Malta wystąpiła z wnioskiem o upoważnienie do stosowania, do dnia 31 grudnia 2024 r., środka stanowiącego odstępstwo od art. 287 pkt 13 dyrektywy 2006/112/WE, umożliwiającego Malcie przyznanie zwolnienia z VAT podatnikom, których działalność gospodarcza polega głównie na świadczeniu usług o niskiej wartości dodanej (wysokie nakłady) lub usług o wysokiej wartości dodanej (niskie nakłady) i których roczny obrót nie przekracza 30 000 EUR (zwanego dalej „środkiem stanowiącym odstępstwo”). Komisja zwróciła się o dodatkowe informacje związane z wnioskiem, które przekazano w piśmie, które wpłynęło do Komisji w dniu 9 listopada 2020 r.
(3)

Zalecana przez WHO postać użytkowa na bazie propan-2-olu zawiera propan-2-ol jako substancję czynną. Propan-2-ol jest zatwierdzony do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 1 (higiena ludzi) zdefiniowanej w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012.
(2)

W następstwie decyzji Rady (UE) 2019/1754 (3) w sprawie przystąpienia Unii do aktu genewskiego Unia złożyła dokument przystąpienia do aktu genewskiego w dniu 26 listopada 2019 r. Przystąpienie Unii do aktu genewskiego stało się skuteczne w dniu 26 lutego 2020 r. Ponieważ Unia była piątą umawiającą się stroną przystępującą do aktu genewskiego, akt genewski wszedł w życie tego samego dnia, zgodnie z jego art. 29 ust. 2.
a)

Strony gwarantują, że nie mają podstaw, by uważać, iż prawa i praktyki w państwie trzecim przeznaczenia, mające zastosowanie do przetwarzania danych osobowych przez podmiot odbierający dane, w tym wszelkie wymogi dotyczące ujawniania danych osobowych lub środki upoważniające organy publiczne do uzyskania dostępu, uniemożliwiają podmiotowi odbierającemu dane wypełnienie jego obowiązków wynikających z niniejszych klauzul. Opiera się to na założeniu, że przepisy i praktyki, które nie naruszają istoty podstawowych praw i wolności oraz nie wykraczają poza to, co jest w demokratycznym społeczeństwie środkiem niezbędnym i proporcjonalnym służącym zabezpieczeniu jednego z celów wymienionych w art. 23 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/679, nie są sprzeczne z niniejszymi klauzulami.
(2)

W dniu 11 stycznia 2013 r. premier przejściowego rządu federalnego Republiki Somalii potwierdził w piśmie do Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, że „prawa i obowiązki określone w zawartej w dniu 31 grudnia 2008 r. umowie w sprawie statusu dowodzonej przez UE misji Atalanta będą mieć również zastosowanie do EUCAP Nestor, jej personelu, jej pomieszczeń i majątku” i upoważnił „personel EUTM do stosowania niezbędnej i proporcjonalnej siły”, w tym do „ochrony personelu misji, jej obiektów i majątku, jak również do ochrony osób w bliskim sąsiedztwie personelu misji przed działaniami, które zagrażałyby życiu tych osób lub które mogłyby spowodować poważne obrażenia ciała takich osób.”.
(51)

Sześć trawlerów przemysłowych zatrzymano i ukarano grzywną w wysokości 6 000 GHS (wtedy była to równowartość 1 080 EUR) w 2017 r. i 2018 r. w drodze postępowania administracyjnego dotyczącego wyrzucania ryb do morza (w jednym przypadku były to 22,3 tony), za użycie sieci o oczkach niewymiarowych i wyrzucanie młodocianych ryb do morza. Zgodnie z art. 32 ust. 1 rozporządzenia w sprawie rybołówstwa z 2010 r. (L.I. 1968). Wysokość takich grzywien jest wyraźnie nieadekwatna i nieproporcjonalna do wagi naruszeń, których dotyczą, do ewentualnego wpływu tych naruszeń i do ewentualnych korzyści, które mogą płynąć z takich sprzecznych z prawem działań. W kwietniu 2017 r. jeden z tych trawlerów został ukarany grzywną w wysokości 6 000 GHS za wyrzucenie 22 ton ryb, co jest sprzeczne z art. 32 ust. 1 rozporządzenia. Decyzja w sprawie grzywny nałożonej w drodze postępowania administracyjnego została podjęta w lipcu 2018 r., czyli ponad rok po aresztowaniu w kwietniu 2017 r. Ten sam trawler został już w kwietniu 2015 r. zatrzymany i ukarany grzywną za posiadanie na pokładzie ryb niewymiarowych. Sprawa z 2015 r. została rozstrzygnięta, a grzywna w wysokości 200 000 GHS (wtedy było to 44 500 EUR) zapłacona w drodze ugody pozasądowej. Mimo to we wrześniu 2020 r. ten sam statek przemysłowy został ponownie zatrzymany za domniemane podobne przestępstwo, tj. posiadanie młodocianych ryb na pokładzie, co stanowi naruszenie art. 89 ust. 1 lit. c) ustawy o rybołówstwie z 2002 r. (ustawa nr 625), który stanowi, że młodociane ryby nie powinny być świadomie poławiane podczas połowów, oraz art. 14 rozporządzenia w sprawie rybołówstwa, LI 1968, który stanowi, że nikt nie może łowić ani wyładowywać w żadnym miejscu ryb o rozmiarze mniejszym niż określony zgodnie z tabelą 1 załącznika I do rozporządzenia w sprawie rybołówstwa, LI 1968.
Instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej powinny jednak wprowadzić współmierne do zaistniałej sytuacji środki w celu poprawy swojej efektywności kosztowej w OO3 oraz wykorzystać całą synergię i wszystkie przyrosty wydajności dostępne dzięki inicjatywom w zakresie współpracy transgranicznej i restrukturyzacji. Priorytetowo należy dążyć do zmian strukturalnych, w tym do przyrostów wydajności możliwych dzięki nowym rozwiązaniom technologicznym zawartym w centralnym planie ATM oraz racjonalizacji nadmiarowej infrastruktury łączności, nawigacji i nadzoru. Dalsze oszczędności kosztów powinny być możliwe w odniesieniu do kosztów pracy w godzinach nadliczbowych, co do których oczekuje się, że w OO3 pozostaną one bardzo ograniczone.
(12)

Na podstawie art. 54 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 państwa członkowskie mogą w należycie uzasadnionych przypadkach zdecydować o zaprzestaniu odzyskiwania. Taka decyzja może zostać podjęta jedynie w przypadku, gdy łączna kwota poniesionych i prawdopodobnych kosztów odzyskiwania przewyższa kwotę do odzyskania lub gdy odzyskanie okazuje się niemożliwe w związku z niewypłacalnością dłużnika lub osób odpowiedzialnych prawnie za nieprawidłowości, stwierdzoną i uznaną zgodnie z prawem krajowym. Jeżeli decyzję podjęto w terminie czterech lat od daty wniosku o odzyskanie kwot, bądź w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy odzyskanie jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi, 100 % konsekwencji finansowych nieodzyskania powinno zostać pokryte z budżetu Unii. Kwoty, w odniesieniu do których konkretne państwo członkowskie podjęło decyzję o zaprzestaniu odzyskiwania, oraz powody jego decyzji należy zawrzeć w rocznym podsumowaniu, o którym mowa w art. 54 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 w związku z jego art. 102 ust. 1 akapit pierwszy lit. c) ppkt (iv). Kwotami takimi nie należy zatem obciążać państw członkowskich, których to dotyczy, i zostają one w związku z powyższym pokryte z budżetu Unii.
(11)

Na podstawie art. 54 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 państwa członkowskie mogą w należycie uzasadnionych przypadkach zdecydować o zaprzestaniu odzyskiwania. Taka decyzja może zostać podjęta jedynie w przypadku, gdy łączna kwota poniesionych i prawdopodobnych kosztów odzyskiwania przewyższa kwotę do odzyskania lub gdy odzyskanie okazuje się niemożliwe w związku z niewypłacalnością dłużnika lub osób odpowiedzialnych prawnie za nieprawidłowości, stwierdzoną i uznaną zgodnie z prawem krajowym. Jeżeli decyzję podjęto w terminie czterech lat od daty wniosku o odzyskanie kwot, bądź w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy odzyskanie jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi, 100 % konsekwencji finansowych nieodzyskania powinno zostać pokryte z budżetu Unii. Kwoty, w odniesieniu do których państwo członkowskie podjęło decyzję o zaprzestaniu odzyskiwania, oraz powody jego decyzji należy zawrzeć w rocznym podsumowaniu, o którym mowa w art. 54 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 w związku z jego art. 102 ust. 1 akapit pierwszy lit. c) ppkt (iv). Kwotami takimi nie należy zatem obciążać państw członkowskich, których to dotyczy, i zostają one w związku z powyższym pokryte z budżetu Unii.