PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 306/3

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1635/2006

z dnia 6 listopada 2006 r.

ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 737/90 w sprawie warunków regulujących przywóz produktów rolnych pochodzących z państw trzecich w następstwie wypadku w elektrowni jądrowej w Czarnobylu

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 737/90 z dnia 22 marca 1990 r. w sprawie warunków regulujących przywóz produktów rolnych pochodzących z państw trzecich w następstwie wypadku w elektrowni jądrowej w Czarnobylu (1), w szczególności jego art. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1661/1999 z dnia 27 lipca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 737/90 w sprawie zasad regulujących przywóz produktów rolnych pochodzących z państw trzecich w następstwie wypadku w elektrowni jądrowej w Czarnobylu (2) było wielokrotnie zmieniane. Z uwagi na fakt, że zostaną w nim wprowadzone kolejne zmiany, należy przekształcić to rozporządzenie dla zapewnienia jasności, jak przewidziano w programie uproszczenia otoczenia prawnego załączonym do komunikatu Komisji w sprawie strategii uproszczenia otoczenia regulacyjnego (3).

(2) Opad radioaktywnego cezu po wypadku, jaki miał miejsce w elektrowni atomowej w Czarnobylu w dniu 26 kwietnia 1986 r., dotknął wiele krajów trzecich. Odnotowano powtarzające się przypadki niezgodności z maksymalnymi dopuszczalnymi poziomami skażenia radioaktywnego przesyłek pewnych typów grzybów przywożonych z niektórych krajów trzecich.

(3) Podobny opad radioaktywny dotknął pewne części terytoriów niektórych państw członkowskich.

(4) Obszary zalesione są w większości przypadków naturalnym środowiskiem grzybów nieuprawnych, a takie ekosystemy mają tendencję do zatrzymywania radioaktywnego cezu w procesie cyklicznej wymiany pomiędzy glebą a roślinnością.

(5) W związku z tym utrzymujące się skażenie grzybów nieuprawnych radioaktywnym cezem, od wystąpienia wyżej wymienionego wypadku w Czarnobylu, prawie się nie zmniejszyło, a nawet mogło się zwiększyć w przypadku pewnych gatunków.

(6) W 1986 r. Komisja przeprowadziła ocenę ewentualnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego związanych ze środkami spożywczymi skażonymi radioaktywnym cezem, a następnie dokonała jej aktualizacji. Ocena ewentualnych zagrożeń nie straciła na ważności, biorąc pod uwagę okres aktywności radioaktywnej odnośnej substancji; ponadto maksymalny dopuszczalny poziom skażenia jest zasadniczo zgodny z poziomem zalecanym przez Komisję Kodeksu Żywnościowego.

(7) Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (EWG) nr 737/90 państwa członkowskie są zobowiązane do przeprowadzania kontroli produktów pochodzących z krajów trzecich.

(8) Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (4) ustanawia system wczesnego ostrzegania w celu powiadamiania o bezpośrednim lub pośrednim niebezpieczeństwie grożącym zdrowiu ludzkiemu, pochodzącym z żywności lub pokarmu. System ten należy stosować odpowiednio do powiadamiania o odnotowanych przypadkach niezgodności z przepisami dotyczącymi maksymalnych dopuszczalnych poziomów na mocy niniejszego rozporządzenia.

(9) Środki in situ na terytorium państw członkowskich wynikają ze zobowiązań prawnych tych państw na mocy art. 35 i 36 Traktatu Euratom, środków wspólnotowych określonych powyżej oraz krajowych środków i kontroli, które łącznie pod względem równoważności efektów są równoważne tym, które ustanowiono w niniejszym rozporządzeniu. Komisja podejmuje wszelkie niezbędne środki, aby państwa członkowskie skutecznie wypełniały swoje zobowiązania prawne w tym zakresie. W szczególności, dnia 14 kwietnia 2003 r. Komisja wystosowała do państw członkowskich zalecenie dotyczące ochrony i informowania społeczeństwa o narażeniu wynikającym z utrzymującego się skażenia radioaktywnym cezem pewnych występujących w naturze środków spożywczych, które to skażenie jest skutkiem wypadku w elektrowni jądrowej w Czarnobylu (5).

(10) Nawet jeśli w przyszłości przepisy nakazujące pobieranie próbek i przeprowadzanie analiz różnych produktów rolnych będą wymagały rozważenia, istnieje pilna konieczność zaostrzenia tych przepisów w odniesieniu do grzybów.

(11) W celu zapewnienia skuteczniejszej kontroli konieczne jest zatem określenie ograniczonej liczby urzędów celnych, w których pewne produkty będzie można poddawać procedurze celnej w celu dopuszczenia do swobodnego obrotu we Wspólnocie.

(12) Wykazy urzędów celnych oraz krajów trzecich mogą w razie potrzeby podlegać przeglądom, przy uwzględnieniu między innymi zgodności z maksymalnymi dopuszczalnymi poziomami skażenia w przyszłości oraz innymi informacjanú pozwalającymi Komisji ocenić, czy istnieje konieczność utrzymania danego kraju trzeciego na wykazie.

(13) Z tych samych przyczyn dla każdej przesyłki takich produktów należy sporządzać świadectwa wywozowe, o których mowa w art. 4 rozporządzenia (EWG) nr 737/90.

(14) Właściwe organy państw członkowskich powinny być upoważnione do nakładania opłat, według swojego uznania, za pobieranie próbek i przeprowadzanie analiz oraz niszczenie produktu lub jego zwrot, pod warunkiem że przy realizacji wariantu zniszczenia lub zwrotu produktu zostanie zachowana zasada proporcjonalności, a także pod warunkiem że w żadnym wypadku nałożone opłaty nie przekroczą poniesionych kosztów.

(15) Przepisy niniejszego rozporządzenia są zgodne z międzynarodowymi zobowiązaniami Wspólnoty, w szczególności ze zobowiązaniami wynikającymi z umów ustanawiających Światową Organizację Handlu, uwzględniając prawo Wspólnoty do przyjmowania i stosowania środków koniecznych do osiągnięcia wybranego poziomu ochrony zdrowia na terytorium jej państw członkowskich.

(16) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu, o którym mowa w art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 737/90,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1. Kontrole poziomu radioaktywności w odniesieniu do cezu, o którym mowa w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 737/90, w produktach określonych w art. 1 tego samego rozporządzenia, w celu przestrzegania maksymalnych dopuszczalnych poziomów ustanowionych przez to rozporządzenie, są przeprowadzane przez państwa członkowskie, w których produkty te dopuszczane są do swobodnego obrotu, i najpóźniej w chwili takiego dopuszczenia.

2. Kontrole są przeprowadzane przez pobieranie próbek zgodnie z następującymi minimalnymi warunkami:

a) bez uszczerbku dla ust. 3 lit. b) decyzja państwa członkowskiego dotycząca intensywności przeprowadzanych kontroli jest podejmowana przy uwzględnieniu w szczególności stopnia skażenia kraju pochodzenia, charakterystyki odnośnych produktów, wyników poprzednich kontroli oraz świadectw wywozowych, o których mowa w art. 3;

b) bez uszczerbku dla dalszych środków przewidzianych w art. 5 i 6 rozporządzenia (EWG) nr 737/90, w przypadku stwierdzenia, że produkt pochodzący z kraju trzeciego przekracza maksymalne dopuszczalne poziomy skażenia, nasila się kontrole wszystkich produktów tego samego rodzaju pochodzących z odnośnego kraju trzeciego.

3. Kontrole określonych produktów są przeprowadzane zgodnie z następującymi zasadami:

a) w przypadku zwierząt przeznaczonych na ubój, kontrole są przeprowadzane bez uszczerbku dla przepisów celnych ustanowionych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2913/92 (6) oraz rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2454/93 (7) oraz bez uszczerbku dla wymogów dotyczących zdrowia zwierząt. Odprawa celna w celu dopuszczenia do swobodnego obrotu jest uzależniona od przedstawienia świadectwa wydanego przez właściwe organy odpowiedzialne za kontrole, poświadczającego, że dana partia mięsa została poddana odpowiednim badaniom, i badania te wykazały, że maksymalne dopuszczalne poziomy skażenia nie zostały przekroczone;

b) w przypadku produktów wymienionych w załączniku I, pochodzących z krajów trzecich wymienionych w załączniku II, kontrole dokumentów są przeprowadzane na podstawie odpowiednio wypełnionych świadectw wywozowych, o których mowa w art. 3, dołączonych do każdej przesyłki. Każda przesyłka o wadze przekraczającej 10 kg świeżego produktu lub jego odpowiednika jest poddawana systematycznemu pobraniu próbek oraz analizie, przy uwzględnieniu informacji zawartych w świadectwie wywozowym. Takie produkty mogą być poddawane kontroli celnej w celu dopuszczenia do swobodnego obrotu w państwie członkowskim przeznaczenia wyłącznie w ograniczonej liczbie urzędów celnych. Wykaz tych urzędów celnych jest publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej po zgłoszeniu ich przez państwa członkowskie.

4. W przypadku gdy stwierdzono niezgodność danego produktu z maksymalnymi dopuszczalnymi poziomami skażenia, właściwe organy państwa członkowskiego mogą nakazać, aby przywożony produkt został zniszczony lub zwrócony do kraju pochodzenia. W tym drugim przypadku do organu celnego, który odmówił dopuszczenia produktu do swobodnego obrotu, wysyła się pisemne potwierdzenie, iż produkt opuścił terytorium Wspólnoty.

5. W przypadku produktów, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, właściwe organy mogą nałożyć na importera opłaty za pobranie próbek i analizę produktów mające na celu sprawdzenie zgodności z rozporządzeniem (EWG) nr 737/90. W przypadku przesyłek, odnośnie których stwierdzono przekroczenie maksymalnych dopuszczalnych poziomów skażenia, właściwe organy mogą także uzyskać od importera zwrot kosztów związanych ze zniszczeniem przesyłki lub jej zwrotem do kraju pochodzenia.

Artykuł 2

1. Każde państwo członkowskie stosuje odpowiednio art. 50 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 w celu niezwłocznego poinformowania Komisji o odnotowanych przypadkach niezgodności z przepisami dotyczącymi maksymalnych dopuszczalnych poziomów skażenia, ustanowionymi w rozporządzeniu (EWG) nr 737/90, podając kraj pochodzenia, opis i stopień skażenia towarów, rodzaj środka transportu, eksportera oraz decyzję, jaka została podjęta w stosunku do odnośnych partii towaru.

2. Państwa cłonkowskie wskazują Komisji organy wyznaczone do przeprowadzania kontroli.

3. Komisja niezwłocznie informuje państwa członkowskie o odnotowanych przypadkach niezgodności z maksymalnymi dopuszczalnymi poziomami skażenia poprzez wspólnotowy system wczesnego ostrzegania ustanowiony na mocy rozporządzenia (WE) nr 178/2002.

Artykuł 3

1. Państwa członkowskie gwarantują, że świadectwa wywozowe wydawane przez właściwe organy krajów trzecich wymienionych w załączniku II potwierdzają, że produkty, do których zostały dołączone, są zgodne z maksymalnymi dopuszczalnymi poziomami skażenia ustanowionymi w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 737/90. Świadectwa wywozowe są sporządzane przy wykorzystaniu formularza drukowanego na białym papierze zgodnie ze wzorem przedstawionym w załączniku III.

2. Komisja przekazuje państwom członkowskim otrzymane informacje dotyczące organów upoważnionych do wydawania świadectw wywozowych w krajach trzecich.

Artykuł 4

Rozporządzenie (WE) nr 1661/1999 zostaje niniejszym uchylone.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia uważa się za odesłania do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 5

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 6 listopada 2006 r. W imieniu Komisji Andris PIEBALGS Członek Komisji

(1) Dz.U. L 82 z 29.3.1990, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 1).

(2) Dz.U. L 197 z 29.7.1999, str. 17. Rozporządzenie ostatnio zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r.

(3) COM(2005) 535 wersja ostateczna.

(4) Dz.U. L 31 z 1.2.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 575/2006 (Dz.U. L 100 z 8.4.2006, str. 3).

(5) Dz.U. L 99 z 17.4.2003, str. 55.

(6) Dz.U. L 302 z 13.10.1992, str. 1.

(7) Dz.U. L 253 z 11.10.1993, str. 1.

ZAŁĄCZNIK I Wykaz produktów, do których mają zastosowanie przepisy art. 1 ust. 3 lit. b) Kody CN: ex 0709 59 Grzyby, świeże lub schłodzone, inne niż grzyby uprawne ex 0710 80 69 Grzyby (niegotowane lub gotowane na parze lub w wodzie), zamrożone, inne niż grzyby uprawne ex 0711 59 00 Grzyby zakonserwowane tymczasowo (na przykład w gazowym ditlenku siarki, w solance, w wodzie siarkowej lub w innych roztworach konserwujących), ale nienadające się w tym stanie do bezpośredniego spożycia, inne niż grzyby uprawne ex 0712 39 00 Grzyby suszone, całe, cięte w kawałki, w plasterkach, łamane lub w proszku, ale dalej nieprzetworzone, inne niż grzyby uprawne ex 2001 90 50 Grzyby przetworzone lub zakonserwowane octem lub kwasem octowym, inne niż grzyby uprawne ex 2003 90 00 Grzyby przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, inne niż grzyby uprawne

ZAŁĄCZNIK II Wykaz krajów trzecich, o których mowa w art. 3 Albania Białoruś Bośnia i Hercegowina Bułgaria Chorwacja Liechtenstein Była Jugosłowiańska Republika Macedonii Mołdawia Czarnogóra Norwegia Rumunia Rosja Serbia Szwajcaria Turcja Ukraina