37)

dodaje się art. 176a–176c w brzmieniu: „Artykuł 176a Wewnętrzna ocena stopni jakości kredytowej obligacji i pożyczek 1. Obligację lub pożyczkę, dla której nie jest dostępna ocena kredytowa sporządzona przez wyznaczoną ECAI i w przypadku której dłużnicy nie złożyli zabezpieczenia spełniającego kryteria określone w art. 214, można przypisać do stopnia jakości kredytowej 2, jeżeli w odniesieniu do obligacji lub pożyczki spełnione są wszystkie kryteria określone w pkt 3 i 4. 2. Obligację lub pożyczkę, dla której nie jest dostępna ocena kredytowa sporządzona przez wyznaczoną ECAI i w przypadku której dłużnicy nie złożyli zabezpieczenia spełniającego kryteria określone w art. 214, inną niż obligacja lub pożyczka przypisana do stopnia jakości kredytowej 2 zgodnie z pkt 1, można przypisać do stopnia jakości kredytowej 3, jeżeli w odniesieniu do obligacji lub pożyczki spełnione są wszystkie kryteria określone w pkt 3 i 5. 3. Kryteria w niniejszym punkcie są następujące: a) własna wewnętrzna ocena kredytowa obligacji lub pożyczki przeprowadzona przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji spełnia wymogi wymienione w art. 176b; b) obligację wyemitowała lub pożyczkę zaciągnęła spółka, która nie należy do tej samej grupy przedsiębiorstw co zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji; c) obligację wyemitowała lub pożyczkę zaciągnęła spółka, która nie jest zakładem ubezpieczeń, zakładem reasekuracji, jednostką infrastrukturalną, instytucją kredytową, firmą inwestycyjną, instytucją finansową, ZAFI, inwestycyjną spółką zarządzającą UCITS, instytucją pracowniczych programów emerytalnych ani niepodlegającą regulacji jednostką prowadzącą działalność finansową; d) żadne roszczenia wobec spółki emitującej obligację lub zaciągającej pożyczkę nie są nadrzędne w stosunku do obligacji lub pożyczki, z wyjątkiem następujących roszczeń: (i) roszczeń ustawowych i roszczeń dostawców instrumentu wsparcia płynności, pod warunkiem że te roszczenia ustawowe i roszczenia dostawców instrumentu wsparcia płynności są łącznie nieistotne w stosunku do całkowitego długu uprzywilejowanego spółki emitującej obligację lub zaciągającej pożyczkę; (ii) roszczeń powierników; (iii) roszczeń kontrahentów instrumentów pochodnych; e) oprócz regularnych płatności odsetek według stałego lub zmiennego oprocentowania przedmiotowa obligacja lub pożyczka zapewnia płatność z tytułu umorzenia po ustalonej cenie w terminie zapadalności lub wcześniej; f) w umowie dotyczącej obligacji lub pożyczki przewidziano następujące warunki: (i) pożyczkobiorca jest zobowiązany do przedłożenia pożyczkodawcy co najmniej raz do roku zweryfikowanych danych finansowych; (ii) pożyczkobiorca jest zobowiązany do powiadomienia pożyczkodawcy o wszelkich zdarzeniach, które mogłyby istotnie wpłynąć na ryzyko kredytowe obligacji lub pożyczki; (iii) pożyczkobiorca nie jest upoważniony do jednostronnej zmiany warunków obligacji lub pożyczki, ani do wprowadzenia innych zmian w swojej działalności, które istotnie wpłynęłyby na ryzyko kredytowe obligacji lub pożyczki; (iv) emitenta obowiązuje zakaz emisji nowego długu bez wcześniejszej zgody ze strony zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji; (v) sytuacje stanowiące zdarzenie niewykonania zobowiązania określa się w sposób specyficzny dla emisji i emitenta; (vi) ustalono, co ma nastąpić w przypadku zmiany kontroli; g) obligację emituje lub pożyczkę zaciąga spółka, która spełnia wszystkie poniższe kryteria: (i) jest to spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; (ii) spółka ma siedzibę główną w państwie będącym członkiem EOG; (iii) ponad 50 % rocznych przychodów spółki jest denominowane w walutach państw będących członkami EOG lub OECD; (iv) w ciągu co najmniej ostatnich 10 lat działalności spółki nie miało miejsce żadne zdarzenie kredytowe; (v) spełniono co najmniej jeden z następujących warunków w odniesieniu do każdego z trzech ostatnich lat obrachunkowych kończących się przed dniem, w którym oblicza się kapitałowy wymóg wypłacalności: — obrót roczny spółki przekracza 10 000 000 EUR, — suma bilansowa spółki przekracza 10 000 000 EUR, — liczba personelu zatrudnionego przez spółkę przekracza 50 osób; (vi) suma rocznego wyniku finansowego spółki przed odsetkami, opodatkowaniem, deprecjacją i amortyzacją (»EBITDA«) z ostatnich pięciu lat obrachunkowych jest wyższa niż 0; (vii) łączny dług spółki na koniec ostatniego roku obrachunkowego, za który dostępne są dane liczbowe, nie jest wyższy niż 6,5-krotna średnia rocznych wolnych przepływów pieniężnych spółki w ciągu ostatnich pięciu lat obrachunkowych; (viii) średnia wartość EBITDA spółki w ciągu ostatnich pięciu lat obrachunkowych nie jest mniejsza niż 6,5-krotne koszty odsetek spółki za ostatni rok obrachunkowy, za który dostępne są dane liczbowe; (ix) dług netto spółki na koniec ostatniego roku obrachunkowego, za który dostępne są dane liczbowe, nie jest wyższy niż 1,5-krotny całkowity kapitał własny spółki na koniec tego roku obrachunkowego. 4. Stopa zwrotu z obligacji lub pożyczki oraz stopa zwrotu z wszelkich obligacji i pożyczek o podobnych warunkach umownych wyemitowanych lub zaciągniętych przez tę samą spółkę w poprzednich trzech latach obrachunkowych nie przekracza wyższej z poniższych wartości: a) średniej stóp zwrotu z dwóch indeksów określonych zgodnie z pkt 6; b) sumy 0,5 % i stopy zwrotu z indeksu, który spełnia wymóg zawarty w lit. d) tego punktu. 5. Stopa zwrotu z obligacji lub pożyczki oraz stopa zwrotu z obligacji i pożyczek o podobnych warunkach umownych wyemitowanych lub zaciągniętych przez tę samą spółkę w poprzednich trzech latach obrachunkowych nie przekracza wyższej z poniższych wartości: a) średniej stóp zwrotu z dwóch indeksów określonych zgodnie z pkt 7; b) sumy 0,5 % i stopy zwrotu z indeksu, który spełnia wymóg zawarty w lit. b) tego punktu. 6. Do celów pkt 4 zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji określa dla obligacji lub pożyczki, o której mowa w pkt 1, stopę zwrotu, na dzień emisji tej obligacji lub zaciągnięcia tej pożyczki, z dwóch indeksów, które spełniają wszystkie z poniższych wymogów: a) oba indeksy to szerokie indeksy rynkowe dla obligacji będących przedmiotem obrotu, dla których dostępna jest zewnętrzna ocena kredytowa; b) obligacje będące przedmiotem obrotu wchodzące w skład dwóch indeksów są denominowane w tej samej walucie co obligacja lub pożyczka; c) termin wymagalności obligacji będących przedmiotem obrotu wchodzących w skład dwóch indeksów jest zbliżony do terminu wymagalności obligacji lub pożyczki; d) jeden z dwóch indeksów składa się z obligacji będących przedmiotem obrotu o stopniu jakości kredytowej 2; e) jeden z dwóch indeksów składa się z obligacji będących przedmiotem obrotu o stopniu jakości kredytowej 4. 7. Do celów pkt 5 zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji określa dla obligacji lub pożyczki, o której mowa w pkt 2, stopę zwrotu, na dzień emisji tej obligacji lub zaciągnięcia tej pożyczki, z dwóch indeksów, które spełniają wszystkie z poniższych wymogów: a) oba indeksy spełniają wymogi określone w pkt 6 lit. a), b) i c); b) jeden z dwóch indeksów składa się z obligacji będących przedmiotem obrotu o stopniu jakości kredytowej 3; c) jeden z dwóch indeksów składa się z obligacji będących przedmiotem obrotu o stopniu jakości kredytowej 4. 8. Do celów pkt 4, jeżeli obligacja lub pożyczka, o której mowa w pkt 1, posiada cechy, inne niż cechy dotyczące ryzyka kredytowego lub braku płynności, które istotnie różnią się od cech obligacji będących przedmiotem obrotu wchodzących w skład dwóch indeksów określonych zgodnie z pkt 6, zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji dostosowuje stopę zwrotu z obligacji lub pożyczki, aby odzwierciedlić te różnice. 9. Do celów pkt 5, jeżeli obligacja lub pożyczka, o której mowa w pkt 2, posiada cechy, inne niż cechy dotyczące ryzyka kredytowego lub braku płynności, które istotnie różnią się od cech obligacji będących przedmiotem obrotu wchodzących w skład dwóch indeksów określonych zgodnie z pkt 7, zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji dostosowuje stopę zwrotu z obligacji lub pożyczki, aby odzwierciedlić te różnice. Artykuł 176b Wymogi dotyczące własnej wewnętrznej oceny kredytowej obligacji i pożyczek przeprowadzanej przez zakład Wymogi, które do celów art. 176a pkt 3 lit. a) musi spełnić własna wewnętrzna ocena kredytowa obligacji lub pożyczki przeprowadzana przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, są następujące: a) obligacji lub pożyczce przypisuje się stopień jakości kredytowej na podstawie własnej wewnętrznej oceny kredytowej; b) zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji jest w stanie wykazać w sposób zadowalający dla organu nadzoru, że własna wewnętrzna ocena kredytowa i stopień jakości kredytowej przypisany obligacji lub pożyczce na podstawie tej oceny są wiarygodne i właściwie odzwierciedlają ryzyko spreadu kredytowego obligacji lub pożyczki zawarte w podmodule określonym w art. 105 ust. 5 akapit drugi lit. d) dyrektywy 2009/138/WE; c) własna wewnętrzna ocena kredytowa uwzględnia wszystkie czynniki, które mogłyby mieć istotny wpływ na ryzyko kredytowe związane z obligacją lub pożyczką, w tym następujące czynniki: (i) pozycję konkurencyjną emitenta; (ii) jakość zarządzania emitenta; (iii) politykę finansową emitenta; (iv) ryzyko państwa; (v) wpływ wszelkich obowiązujących warunków umownych; (vi) historię wyników finansowych emitenta, w tym liczbę lat prowadzenia przez niego działalności; (vii) wielkość emitenta i poziom zróżnicowania jego działalności; (viii) ilościowy wpływ wyemitowania obligacji lub zaciągnięcia pożyczki na profil ryzyka i wskaźniki finansowe emitenta; (ix) strukturę własnościową emitenta; (x) złożoność modelu biznesowego emitenta; d) do przeprowadzenia własnej wewnętrznej oceny kredytowej wykorzystuje się wszystkie istotne informacje ilościowe i jakościowe; e) własna wewnętrzna ocena kredytowa, stopień jakości kredytowej przypisany na podstawie tej oceny oraz informacje wykorzystane w celu wsparcia własnej wewnętrznej oceny kredytowej są udokumentowane; f) własna wewnętrzna ocena kredytowa uwzględnia cechy porównywalnych aktywów, dla których dostępna jest ocena kredytowa przeprowadzona przez wyznaczoną ECAI; g) własna wewnętrzna ocena kredytowa uwzględnia tendencje w wynikach finansowych emitenta; h) własna wewnętrzna ocena kredytowa jest proceduralnie niezależna od decyzji o udzieleniu pożyczki; i) zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji regularnie dokonuje przeglądu własnej wewnętrznej oceny kredytowej. Artykuł 176c Ocena stopni jakości kredytowej obligacji i pożyczek na podstawie zatwierdzonego modelu wewnętrznego 1. Przepisy niniejszego artykułu stosuje się w następujących sytuacjach: a) zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji zawarł umowę (»umowę o wspólnej inwestycji«), aby zainwestować w obligacje lub pożyczki wspólnie z inną jednostką; b) ta inna jednostka (»współinwestor«) jest jedną z następujących jednostek: (i) instytucją zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 stosującą metodę wewnętrznych ratingów, o której mowa w art. 143 ust. 1 tego rozporządzenia; (ii) zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji stosującym model wewnętrzny zgodnie z art. 100 dyrektywy 2009/138/WE; c) zgodnie z umową o wspólnej inwestycji zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji i współinwestor inwestują wspólnie w obligacje lub pożyczki, dla których nie jest dostępna ocena kredytowa sporządzona przez wyznaczoną ECAI i w przypadku których dłużnicy nie złożyli zabezpieczenia spełniającego kryteria określone w art. 214; d) umowa o wspólnej inwestycji stanowi, że współinwestor dzieli się z zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji informacjami na temat prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania określonego za pomocą stosowanej przez niego metody wewnętrznych ratingów lub, w stosownych przypadkach, na temat stopnia jakości kredytowej określonego za pomocą stosowanego przez niego modelu wewnętrznego dotyczące obligacji lub pożyczek, o których mowa w lit. c), w celu wykorzystania tych informacji do obliczenia kapitałowego wymogu wypłacalności zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji. 2. Jeżeli spełnione są wszystkie kryteria określone w pkt 3–6, obligacje i pożyczki, o których mowa w pkt 1 lit. c), przypisuje się do stopni jakości kredytowej ustalonych w następujący sposób: a) w przypadku gdy współinwestor jest objęty zakresem pkt 1 lit. b) ppkt (i), stopnie jakości kredytowej ustala się na podstawie najbardziej aktualnego prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania określonego za pomocą metody wewnętrznych ratingów; b) w przypadku gdy współinwestor jest objęty zakresem pkt 1 lit. b) ppkt (ii), stopnie jakości kredytowej są stopniami jakości kredytowej określonymi za pomocą modelu wewnętrznego. 3. Kryteria w niniejszym punkcie są następujące: a) emitent każdej obligacji lub pożyczki nie należy do tej samej grupy przedsiębiorstw co zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji; b) emitent nie jest zakładem ubezpieczeń, zakładem reasekuracji, jednostką infrastrukturalną, instytucją kredytową, firmą inwestycyjną, instytucją finansową, ZAFI, inwestycyjną spółką zarządzającą UCITS, instytucją pracowniczych programów emerytalnych ani niepodlegającą regulacji jednostką prowadzącą działalność finansową; c) emitent ma siedzibę główną w państwie będącym członkiem EOG; d) ponad 50 % rocznych przychodów emitenta jest denominowane w walutach państw będących członkami EOG lub OECD; e) co najmniej jeden z następujących warunków jest spełniony dla każdego z trzech ostatnich lat obrachunkowych kończących się przed dniem, w którym oblicza się kapitałowy wymóg wypłacalności: — obrót roczny emitenta przekracza 10 000 000 EUR, — suma bilansowa emitenta przekracza 10 000 000 EUR, — liczba personelu zatrudnionego przez emitenta przekracza 50 osó. 4. Kryteria w niniejszym punkcie są następujące: a) umowa o wspólnej inwestycji określa rodzaje obligacji i pożyczek, które mają być zakupione, względnie udzielone, oraz mające zastosowanie kryteria oceny; b) współinwestor dostarcza zakładowi ubezpieczeń lub zakładowi reasekuracji wystarczających szczegółowych informacji na temat procesu podjęcia decyzji w sprawie zakupu obligacji lub udzielenia pożyczki, w tym zastosowanych kryteriów, struktury organizacyjnej współinwestora oraz przeprowadzonych przez niego kontroli; c) współinwestor dostarcza zakładowi ubezpieczeń lub zakładowi reasekuracji danych na temat wszystkich wniosków o obligacje i pożyczki, które mają być zakupione, względnie udzielone; d) współinwestor dostarcza zakładowi ubezpieczeń lub zakładowi reasekuracji szczegółowych informacji na temat wszystkich decyzji o zatwierdzeniu lub odrzuceniu wniosków o obligacje i pożyczki, które mają być zakupione, względnie udzielone; e) współinwestor utrzymuje ekspozycję na poziomie co najmniej 20 % wartości nominalnej każdej obligacji lub pożyczki; f) proces podjęcia decyzji w sprawie zakupu obligacji lub udzielenia pożyczki jest taki sam jak proces przeprowadzany przez współinwestora w odniesieniu do jego innych inwestycji w porównywalne obligacje i pożyczki; g) zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji inwestuje we wszystkie obligacje i pożyczki z rodzajów, o których mowa w lit. a), w odniesieniu do których współinwestor podejmuje decyzję o zatwierdzeniu wniosku o obligację lub pożyczkę; h) współinwestor dostarcza zakładowi ubezpieczeń lub zakładowi reasekuracji informacji umożliwiających zakładowi zrozumienie metody wewnętrznych ratingów lub, w stosownych przypadkach, modelu wewnętrznego i jego ograniczeń, jak również jego adekwatności i stosowności, a w szczególności: (i) opis metody wewnętrznych ratingów lub, w stosownych przypadkach, modelu wewnętrznego, w tym danych wejściowych i czynników ryzyka, ilościowego określenia parametrów ryzyka i podstawowych metod oraz ogólnej zastosowanej metodyki; (ii) opis zakresu stosowania metody wewnętrznych ratingów lub, w stosownych przypadkach, modelu wewnętrznego; (iii) opis procesu walidacji modelu oraz innych procesów umożliwiających monitorowanie wyników modelu, poddawanie z biegiem czasu przeglądowi stosowności jego specyfikacji oraz badanie wyników metody wewnętrznych ratingów lub, w stosownych przypadkach, modelu wewnętrznego w świetle zgromadzonych doświadczeń. 5. W przypadku gdy współinwestor jest objęty zakresem pkt 1 lit. b) ppkt (i): a) zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji wyraźnie dokumentuje, któremu stopniowi jakości kredytowej odpowiada prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania określone w ramach oceny przeprowadzonej przez instytucję za pomocą metody wewnętrznych ratingów; b) dokonywane przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji przyporządkowanie prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania do stopni jakości kredytowej zapewnia, aby otrzymany poziom wymogu kapitałowego dla podmodułu ryzyka spreadu kredytowego, o którym mowa w art. 105 ust. 5 akapit drugi lit. d) dyrektywy 2009/138/WE, dotyczący przedmiotowej obligacji lub pożyczki był odpowiedni; c) przyporządkowania dokonuje się na podstawie tabeli 1 zawartej w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1799 (*5); d) przed przyporządkowaniem w ostrożny sposób dokonuje się dostosowań w prawdopodobieństwie niewykonania zobowiązania, uwzględniając czynniki jakościowe określone w art. 7 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1799; e) dostosowania w prawdopodobieństwie niewykonania zobowiązania dokonuje się w jednej z następujących sytuacji: (i) horyzont czasowy objęty metodą wewnętrznych ratingów znacznie odbiega od trzyletniego horyzontu czasowego określonego w art. 4 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1799; (ii) definicja niewykonania zobowiązania zastosowana w metodzie wewnętrznych ratingów znacznie odbiega od definicji określonej w art. 4 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego. 6. W przypadku gdy współinwestor jest objęty zakresem pkt 1 lit. b) ppkt (ii), model wewnętrzny zapewnia, aby otrzymany poziom wymogu kapitałowego dla podmodułu ryzyka spreadu kredytowego, o którym mowa w art. 105 ust. 5 akapit drugi lit. d) dyrektywy 2009/138/WE, dotyczący przedmiotowej obligacji lub pożyczki był odpowiedni. (*5) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1799 z dnia 7 października 2016 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne dotyczące przyporządkowania ocen kredytowych wystawianych przez zewnętrzne instytucje oceny jakości kredytowej dla ryzyka kredytowego zgodnie z art. 136 ust. 1 oraz art. 136 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (Dz.U. L 275 z 12.10.2016, s. 3)”;"