ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) 2022/2090

z dnia 27 października 2022 r.

ustalające uprawnienia do połowów na 2023 rok w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb w Morzu Bałtyckim oraz zmieniające rozporządzenie (UE) 2022/109 w odniesieniu do uprawnień do połowów w innych wodach

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (1) nałożono wymóg ustanowienia środków ochrony, z uwzględnieniem dostępnych opinii naukowych, technicznych i ekonomicznych, obejmujących w stosownych przypadkach sprawozdania przygotowane przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa i inne organy doradcze, jak również z uwzględnieniem opinii komitetów doradczych, które powołano dla odpowiednich geograficznych obszarów kompetencji, oraz wspólnych rekomendacji państw członkowskich.

(2) Rada ma przyjąć środki dotyczące ustalenia i przydziału uprawnień do połowów, w tym – w stosownych przypadkach – określonych warunków funkcjonalnie związanych z tymi uprawnieniami do połowów. Rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 stanowi, że uprawnienia do połowów mają być przydzielane państwom członkowskim w taki sposób, by zapewnić względną stabilność działalności połowowej każdego państwa członkowskiego w odniesieniu do każdego stada lub rodzaju rybołówstwa.

(3) Rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 stanowi, że celem wspólnej polityki rybołówstwa jest osiągnięcie współczynnika eksploatacji na poziomie maksymalnego podtrzymywalnego połowu („MSY”) w miarę możliwości do 2015 r., a w sposób stopniowy i narastający – najpóźniej do 2020 r. w przypadku wszystkich stad. Celem okresu przejściowego do 2020 r. było pogodzenie osiągnięcia maksymalnego podtrzymywalnego połowu wszystkich stad z możliwymi skutkami społeczno-gospodarczymi ewentualnych dostosowań powiązanych uprawnień do połowów.

(4) Całkowite dopuszczalne połowy („TAC”) należy zatem ustalać, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013, na podstawie dostępnych opinii naukowych, z uwzględnieniem aspektów biologicznych i społeczno-gospodarczych, przy jednoczesnym zapewnieniu sprawiedliwego traktowania poszczególnych sektorów rybołówstwa oraz biorąc pod uwagę opinie wyrażane podczas konsultacji z zainteresowanymi stronami.

(5) Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1139 (2) ustanowiono wieloletni plan w odniesieniu do stad dorsza atlantyckiego, śledzia atlantyckiego i szprota w Morzu Bałtyckim oraz połowów eksploatujących te stada. Plan ten ma na celu zapewnienie, aby eksploatacja żywych zasobów morza pozwalała na odtwarzanie i utrzymywanie populacji poławianych gatunków powyżej poziomów zapewniających MSY. Rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 stanowi, że w odniesieniu do stad objętych poszczególnymi planami wieloletnimi uprawnienia do połowów mają być ustalane zgodnie z zasadami określonymi w tych planach wieloletnich.

(6) Zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1139 uprawnienia do połowów dla stad wymienionych w art. 1 tego rozporządzenia miały zostać ustalone tak, aby osiągnąć tak szybko, jak to możliwe, w sposób progresywny i stopniowy, najpóźniej do 2020 r., wartość śmiertelności połowowej na poziomie MSY, wyrażonej w przedziałach. Limity połowowe mające zastosowanie w 2023 r. do odpowiednich stad w Morzu Bałtyckim należy zatem ustalić zgodnie z celami wieloletniego planu ustanowionego tym rozporządzeniem.

(7) W dniu 31 maja 2022 r. Międzynarodowa Rada Badań Morza (ICES) opublikowała swoją roczną opinię dotyczącą stad bałtyckich, z wyjątkiem opinii dotyczącej śledzia atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego, która została opublikowana w dniu 30 czerwca 2022 r. Wskazała w niej, że biomasa stada śledzia atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego w podrejonach ICES 20–24 nieznacznie wzrosła, ale wynosi zaledwie 59 % granicznego punktu odniesienia biomasy stada tarłowego (Blim), poniżej którego możliwe jest, że zdolność reprodukcyjna byłaby ograniczona. Ponadto uzupełnianie stada utrzymuje się na najniższym poziomie w historii. W związku z tym ICES opublikowała piąty rok z rzędu opinię zalecającą zerowy połów śledzia atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego. Zgodnie z art. 5 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/1139 należy zatem wprowadzić wszystkie odpowiednie środki zaradcze, aby zapewnić szybkie przywrócenie liczebności przedmiotowego stada do poziomów wyższych niż poziom pozwalający uzyskać MSY. Ponadto przepis ten wymaga wprowadzenia dalszych środków zaradczych. W związku z tym w 2022 r. wstrzymano ukierunkowane połowy śledzia atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego i ustalono bardzo niski TAC dla nieuniknionych przyłowów śledzia atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego, aby uniknąć zjawiska „gatunku dławiącego”. Jednakże ukierunkowane połowy śledzia atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego były dozwolone, jeżeli wyłącznym celem prowadzonych operacji połowowych były badania naukowe i operacje te były w pełni zgodne z warunkami określonymi w art. 25 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 (3); dotyczyło to również przypadków, w których rybacy prowadzą połowy przybrzeżne na niewielką skalę przy użyciu niektórych narzędzi biernych. Z uwagi na opinię ICES i brak zmian sytuacji stada należy utrzymać na niezmienionym poziomie uprawnienia do połowów oraz funkcjonalnie z nimi związane środki zaradcze.

(8) W odniesieniu do stada dorsza atlantyckiego we wschodniej części Morza Bałtyckiego od 2019 r. ICES mogła wydawać opinie z zachowaniem zasady ostrożności, opracowane na podstawie oceny obejmującej większą ilość danych. Według szacunków ICES poziom biomasy stada dorsza atlantyckiego we wschodniej części Morza Bałtyckiego jest nadal niższy od Blim, a od 2021 r. nie odnotowano niemal jej wzrostu. W związku z tym ICES zaleciła w swojej opinii połowy dorsza atlantyckiego we wschodniej części Morza Bałtyckiego na poziomie zerowym czwarty rok z rzędu. Od 2019 r. w Unii przyjęto rygorystyczne środki ochrony. Zgodnie z art. 5 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/1139 wprowadzono zakaz ukierunkowanych połowów dorsza atlantyckiego we wschodniej części Morza Bałtyckiego, a TAC dla nieuniknionych przyłowów dorsza atlantyckiego we wschodniej części Morza Bałtyckiego ustalono na bardzo niskim poziomie, aby uniknąć zjawiska „gatunku dławiącego”. Ponadto przyjęto dalsze środki zaradcze funkcjonalnie związane z uprawnieniami do połowów, polegające na zamykaniu tarlisk i zakazie połowów rekreacyjnych w głównym obszarze występowania. Z uwagi na opinię ICES i brak zmian sytuacji stada należy utrzymać poziom uprawnień do połowów oraz funkcjonalnie z nimi związane środki zaradcze.

(9) W odniesieniu do stada dorsza atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego naukowe szacunki wskazały, że biomasa stada tarłowego znajduje się poniżej punktu odniesienia, poniżej którego należy wszcząć określone i odpowiednie działania w zakresie zarządzania (Btrigger). W związku z tym w ostatnich latach przyjmowano coraz bardziej rygorystyczne środki zarządzania. W roku 2021 ICES postanowiła przeprowadzić pogłębioną ocenę, w wyniku której okazało się, że od ponad 10 lat biomasa stada dorsza atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego znajdowała się na ogół poniżej poziomu Blim. W związku z tym zgodnie z art. 5 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/1139 wstrzymano ukierunkowane połowy dorsza atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego i ustalono bardzo niski TAC dla nieuniknionych przyłowów dorsza atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego, aby uniknąć zjawiska „gatunku dławiącego”. Ponadto przyjęto dalsze środki zaradcze funkcjonalnie związane z uprawnieniami do połowów w postaci rozszerzonego zamknięcia tarlisk, co obejmuje również połowy rekreacyjne, oraz w postaci dalszego zmniejszenia dziennego limitu ilościowego w połowach rekreacyjnych. W 2022 r. ICES skorygowała w dół biomasę stada i pomimo nieznacznego jej wzrostu w ubiegłym roku szacuje się, że biomasa wynosi mniej niż 40 % Blim. Ze względu na nieco wyższe szacunki dotyczące uzupełniania stada i niejasne dodatkowe czynniki śmiertelności, których ICES nie jest obecnie w stanie uwzględnić w swoim modelu oceny, opinia dotycząca śmiertelności połowowej zapewniającej MSY (FMSY) zaleca zwiększenie całkowitych połowów. ICES podkreśliła jednak, że jej prognoza krótkoterminowa była wysoce niepewna i że – biorąc pod uwagę niejasną dodatkową śmiertelność – prawdopodobieństwo, że biomasa stada pozostanie poniżej Blim w 2024 r., wynosi 66 %, jeżeli uprawnienia do połowów zostaną ustalone na poziomie FMSY. Ponadto, jak w 2021 r., ICES nie jest w stanie zapewnić oddzielnej opinii dla połowów handlowych i rekreacyjnych. Biorąc pod uwagę malejącą liczebność stada oraz niepewność co do zaleceń dotyczących połowów na poziomie FMSY, należy przyjąć podejście ostrożnościowe oraz utrzymać poziom uprawnień do połowów i funkcjonalnie powiązane środki zaradcze.

(10) Według szacunków ICES z 2020 r. wartość biomasy stada śledzia atlantyckiego w środkowej części Morza Bałtyckiego spadła poniżej Btrigger, a w 2021 r. zbliżyła się do Blim. W 2022 r. ICES oszacowała, że biomasa wzrosła, ale nadal pozostaje poniżej Btrigger. Stado opiera się wyłącznie na roczniku 2019 r. i szacunki jego zasobności znacznie się zmieniły od 2020 r. Należy zatem ustalić uprawnienia do połowów zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1139.

(11) Biomasa śledzia atlantyckiego w Zatoce Botnickiej stale maleje od 2010 r. W 2019 r. ICES postanowiła przedstawić opinię opartą na podejściu opracowanym w odniesieniu do stad, dla których istnieje niewiele danych, ze względu na znaczny, stwierdzony retrospektywnie błąd w ocenie stada. Po przeprowadzeniu dogłębnej analizy ICES była w stanie ponownie przedstawić opinię dotyczącą MSY w 2021 r. Zaktualizowana opinia na 2021 r. miała na celu znaczne zwiększenie uprawnień do połowów na 2021 r. w oparciu o szacunki, zgodnie z którymi biomasa ostatecznie rosła. Zgodnie z opinią ICES na 2022 r. uprawnienia do połowów powinny nieznacznie się zmniejszyć. Jednak w opinii na 2023 r. ICES znacznie skorygowała w dół swoją ocenę biomasy stada. Według ICES ta mniejsza biomasa najprawdopodobniej wynika z ciągłego zmniejszania się wielkości śledzia atlantyckiego. ICES szacuje obecnie, że biomasa stada znajduje się obecnie zaledwie nieco powyżej Btrigger. Jedyny zalecany przez ICES scenariusz połowów, dzięki któremu stado mogłoby utrzymać się w 2024 r. powyżej Btrigger, to najniższy punkt przedziału FMSY. Wziąwszy pod uwagę negatywną tendencję w liczebności stada oraz potrzebę uniknięcia sytuacji, w której stado spadnie poniżej Btrigger, należy ustalić uprawnienia do połowów w najniższym punkcie FMSY.

(12) Zgodnie z opinią ICES dotyczącą gładzicy w ramach połowów gładzicy dochodzi do przyłowu dorsza atlantyckiego. Zgodnie z opinią ICES dotyczącą szprota jest on poławiany w połowach wielogatunkowych ze śledziem oraz stanowi pokarm dla dorsza atlantyckiego. Tego typu zależności międzygatunkowe należy uwzględniać i ustalać uprawnienia do połowów gładzicy i szprota w odpowiednio niższym przedziale FMSY.

(13) W odniesieniu do łososia atlantyckiego w podrejonach ICES 22–31 ICES od kilku już lat stwierdza, że stan stad rzecznych jest bardzo zróżnicowany. W 2021 r., w wyniku pogłębionej analizy ICES wydała opinię mówiącą, że w celu ochrony słabych stad rzecznych należy zaprzestać wszelkich połowów handlowych i rekreacyjnych łososia atlantyckiego w basenie głównym, gdyż są to z natury połowy wielogatunkowe łososia pochodzącego ze zdrowych i słabych stad rzecznych. ICES uważała jednak, że istniejące ukierunkowane połowy w obszarach nadbrzeżnych Zatoki Botnickiej i Morza Alandzkiego mogą być kontynuowane w czasie letniej migracji łososia atlantyckiego. W związku z tym ustalono specjalny TAC dla przyłowów łososia atlantyckiego w tych obszarach, z wyjątkiem: operacji połowowych prowadzonych wyłącznie na potrzeby badań naukowych i w pełnej zgodności z warunkami określonymi w art. 25 rozporządzenia (UE) 2019/1241 oraz połowów przybrzeżnych na północ od równoleżnika 59° 30′ N między dniem 1 maja a dniem 31 sierpnia. Przyjęto również dalsze środki zaradcze funkcjonalnie związane z uprawnieniami do połowów, w formie ograniczeń stosowania takli i dziennego limitu ilościowego w połowach rekreacyjnych. W 2022 r. ICES powtórzyła swoją opinię z 2021 r. Należy w związku z tym utrzymać poziom uprawnień do połowów i funkcjonalnie powiązane środki zaradcze, precyzując jednocześnie, że po złowieniu pierwszego łososia atlantyckiego z przyciętą płetwą tłuszczową osoba uprawiająca połowy rekreacyjne powinna zaprzestać połowów łososia atlantyckiego przez pozostałą część dnia.

(14) Aby zapewnić pełne wykorzystanie uprawnień do połowów przybrzeżnych, w 2019 r. wprowadzono ograniczoną elastyczność między obszarami w odniesieniu do łososia atlantyckiego z podrejonów ICES 22–31 i z podrejonu ICES 32. Ze względu na brak zmian w uprawnieniach do połowów tych dwóch stad należy utrzymać obecną elastyczność w tym zakresie.

(15) Zakaz połowów troci wędrownej poza obszarem leżącym w granicach czterech mil morskich od linii podstawowych oraz ograniczenie przyłowów troci wędrownej do 3 % łącznych połowów troci wędrownej i łososia atlantyckiego w dużym stopniu przyczyniły się do znacznego ograniczenia uprzedniego znaczącego nieprawidłowego raportowania połowów łososia atlantyckiego, szczególnie jako połowów troci wędrownej. Należy zatem utrzymać ten przepis w celu zachowania niskiego poziomu nieprawidłowego raportowania.

(16) Środki dotyczące połowów rekreacyjnych dorsza atlantyckiego i łososia atlantyckiego oraz środki ochrony stad troci wędrownej i łososia atlantyckiego powinny pozostawać bez uszczerbku dla bardziej rygorystycznych środków krajowych na mocy art. 19 i 20 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

(17) Korzystanie z określonych w niniejszym rozporządzeniu uprawnień do połowów podlega przepisom rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 (4), w szczególności jego art. 33, który dotyczy zapisu połowów i nakładu połowowego, oraz jego art. 34, który dotyczy przekazywania Komisji danych dotyczących wyczerpania uprawnień do połowów. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem określić kody dotyczące wyładunków ryb ze stad objętych niniejszym rozporządzeniem, które to kody państwa członkowskie mają stosować, przesyłając dane Komisji.

(18) W rozporządzeniu Rady (WE) nr 847/96 (5) wprowadzono dodatkowe ustalane z roku na rok warunki zarządzania TAC, w tym w art. 3 i 4 przepisy dotyczące elastyczności w odniesieniu do stad objętych TAC przezornościowymi i analitycznymi. Na podstawie art. 2 tego rozporządzenia przy ustalaniu TAC Rada ma określić stada, w odniesieniu do których nie stosuje się art. 3 i 4, w szczególności na podstawie biologicznego stanu tych stad. Niedawno dla wszystkich stad objętych obowiązkiem wyładunku został ustanowiony na podstawie art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 mechanizm elastyczności obejmującej kolejny rok. W związku z tym, w celu uniknięcia nadmiernej elastyczności, która podważyłaby zasady racjonalnej i odpowiedzialnej eksploatacji żywych zasobów morza, utrudniłaby realizację celów wspólnej polityki rybołówstwa i spowodowałaby pogorszenie biologicznego stanu stad, należy jednoznacznie wyjaśnić, że art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 mają zastosowanie w odniesieniu do analitycznych TAC wyłącznie, gdy nie korzysta się z obejmującej kolejny rok elastyczności przewidzianej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

(19) Biomasa stada dorsza atlantyckiego we wschodniej części Morza Bałtyckiego, dorsza atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego i śledzia atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego jest niższa od Blim i w 2023 r. dozwolone są jedynie przyłowy, połowy naukowe oraz, w przypadku śledzia atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego, niektóre łodziowe połowy przybrzeżne. Zatem państwa członkowskie mające udział w kwotach odpowiedniego TAC zobowiązały się, że nie będą stosować obejmującej kolejny rok elastyczności przewidzianej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 w odniesieniu do tych stad w 2023 r., tak aby połowy w 2023 r. nie przekroczyły TAC ustalonego dla stada dorsza atlantyckiego we wschodniej części Morza Bałtyckiego, śledzia atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego i dorsza atlantyckiego w zachodniej części Morza Bałtyckiego. Ponadto biomasy prawie wszystkich stad rzecznych łososia atlantyckiego na południe od 59°30′N są poniżej granicznego punktu odniesienia dla produktywności pod względem smoltów (Rlim), a w 2023 r. dozwolony jest jedynie przyłów i połów do celów badań naukowych. W związku z tym odpowiednie państwa członkowskie podjęły podobne zobowiązanie dotyczące elastyczności obejmującej kolejny rok w odniesieniu do połowów łososia atlantyckiego w głównym akwenie w 2023 r.

(20) W rozporządzeniu Rady (UE) 2022/109 (6) ustalono uprawnienia do połowów okowiela na okres do dnia 31 października 2022 r. w rejonie ICES 3a, wodach Zjednoczonego Królestwa i wodach Unii podobszaru 4 oraz wodach Zjednoczonego Królestwa obszaru 2a. Okres połowu okowiela trwa od dnia 1 listopada do dnia 31 października. Aby umożliwić rozpoczęcie połowów z dniem 1 listopada 2022 r. oraz w oparciu o nową opinię naukową i po konsultacjach ze Zjednoczonym Królestwem, konieczne jest ustalenie wstępnego TAC dla okowiela w rejonie ICES 3a, wodach Zjednoczonego Królestwa i wodach Unii podobszaru 4 oraz wodach Zjednoczonego Królestwa rejonu ICES 2a na okres od dnia 1 listopada 2022 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. Ten wstępny TAC należy ustalić zgodnie z opinią ICES opublikowaną w dniu 7 października 2022 r.

(21) Zgodnie z Umową o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską, z jednej strony, a Rządem Grenlandii i Rządem Danii, z drugiej strony i protokołem wykonawczym do tej umowy (7) Unia ma otrzymać 7,7 % TAC gromadnika (Mallotus villosus) poławianego w wodach Grenlandii podobszarów ICES 5 oraz 14. W dniu 7 października 2022 r. Unia otrzymała od władz Grenlandii informację, że zgodnie z najlepszymi dostępnymi opiniami naukowymi i na podstawie porozumienia w sprawie gromadnika osiągniętego między Grenlandią, Islandią i Norwegią rząd Grenlandii ustalił swoją kwotę. Zgodnie z protokołem wykonawczym Grenlandia pragnie zaoferować Unii 7 760 ton gromadnika. W oczekiwaniu na przyjęcie przez Unię oferty dotyczącej gromadnika i uwzględnienie jej w prawie Unii uprawnienia do połowów w odniesieniu do tego stada w rozporządzeniu (UE) 2022/109 należy oznaczyć jako „Do ustalenia”.

(22) Zaktualizowana opinia naukowa dotycząca południowego stada morszczuka europejskiego w rejonie ICES 8c, podobszarach 9 i 10 oraz wodach Unii obszaru CECAF 34.1.1. na 2022 r. została opublikowana przez ICES w dniu 12 października 2022 r. Ta zaktualizowana opinia naukowa jest opinią dotyczącą MSY i opiera się na nowym modelu oceny opracowanym przez ICES w ramach oznaczania poziomu odniesienia dla tego stada, które odbyło się w lutym 2022 r. Uprawnienia do połowów tego stada na 2022 r., ustanowione rozporządzeniem (UE) 2022/109, należy zmienić w oparciu o tę zaktualizowaną opinię naukową, a TAC ustalić zgodnie z najwyższą wartością w przedziale FMSY („FMSY upper”), ponieważ morszczuk europejski ze stada południowego jest gatunkiem najbardziej ograniczającym w połowach wielogatunkowych.

(23) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2022/109.

(24) Aby uniknąć przerwania działalności połowowej, przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące Morza Bałtyckiego powinny być stosowane od dnia 1 stycznia 2023 r. Limity połowowe przewidziane w rozporządzeniu (UE) 2022/109 obowiązują od dnia 1 stycznia 2022 r. Przepisy wprowadzone niniejszym rozporządzeniem dotyczące tych limitów połowowych powinny zatem również mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2022 r. W odniesieniu do okowiela w rejonie ICES 3a, w wodach Zjednoczonego Królestwa i wodach Unii podobszaru ICES 4 oraz w wodach Zjednoczonego Królestwa rejonu ICES 2a niniejsze rozporządzenie powinno jednak mieć zastosowanie od dnia 1 listopada 2022 r. do dnia 31 października 2023 r., jako że jest to sezon połowów okowiela. Ze względu na potrzebę kontynuowania zrównoważonej działalności połowowej i rozpoczęcia odpowiednich połowów na czas przed otwarciem okresów połowowych przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące limitów połowowych gromadnika w wodach Grenlandii podobszarów ICES 5 i 14 powinny mieć zastosowanie od dnia 15 października 2022 r. Ponieważ odnośne uprawnienia do połowów nie zostały jeszcze wyczerpane lub zostaną zwiększone niniejszym rozporządzeniem, stosowanie niniejszego rozporządzenia z mocą wsteczną nie narusza zasad pewności prawa ani ochrony uzasadnionych oczekiwań. Ze względu na pilny charakter niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

Przepisy ogólne

Artykuł 1 Przedmiot W niniejszym rozporządzeniu ustala się uprawnienia do połowów w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb w Morzu Bałtyckim na rok 2023 oraz zmienia się niektóre uprawnienia do połowów w innych wodach, ustalone w rozporządzeniu (UE) 2022/109.

Artykuł 2 Zakres stosowania 1. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do unijnych statków rybackich prowadzących działalność na Morzu Bałtyckim. 2. Niniejsze rozporządzenie ma również zastosowanie do połowów rekreacyjnych, jeżeli zostały one wyraźnie wskazane w odpowiednich przepisach.

Artykuł 3 Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia zastosowanie mają definicje zawarte w art. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Ponadto stosuje się następujące definicje: 1) „podrejon” oznacza podrejon Morza Bałtyckiego ustanowiony przez Międzynarodową Radę Badań Morza (ICES), jak określono w załączniku III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 218/2009 (8); 2) „całkowity dopuszczalny połów” (TAC) oznacza wielkość połowów z każdego stada, którą można złowić w okresie jednego roku; 3) „kwota” oznacza część TAC przydzieloną Unii, państwu członkowskiemu lub państwu trzeciemu; 4) „połowy rekreacyjne” oznaczają niekomercyjną działalność połowową, w przypadku której żywe zasoby morza są eksploatowane do takich celów jak rekreacja, turystyka lub sport.

ROZDZIAŁ II

Uprawnienia do połowów

Artykuł 4 TAC i jego przydziały Wielkości TAC, kwoty oraz – w stosownych przypadkach – warunki, które są funkcjonalnie z nimi związane, określono w załączniku I.

Artykuł 5 Przepisy szczególne dotyczące przydziału uprawnień do połowów Przydział uprawnień do połowów dla państw członkowskich określony w niniejszym rozporządzeniu pozostaje bez uszczerbku dla: a) wymian dokonywanych na podstawie art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; b) odliczeń i ponownych przydziałów dokonywanych na podstawie art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009; c) dodatkowych wyładunków dozwolonych na podstawie art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96 lub art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; d) ilości zatrzymanych zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 lub przeniesionych na podstawie art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; e) odliczeń dokonywanych na podstawie art. 105 i 107 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

Artykuł 6 Warunki wyładunku połowów i przyłowów Stada gatunków niebędących gatunkami docelowymi znajdujące się w bezpiecznych granicach biologicznych, o których mowa w art. 15 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, i kwalifikujące się do celów odstępstwa od obowiązku odliczania połowów od odpowiednich kwot określono w odpowiednich tabelach w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 7 Zamknięcia w celu ochrony tarła dorsza atlantyckiego 1. Zakazuje się połowów przy użyciu dowolnego rodzaju narzędzi połowowych w podrejonach 25 i 26 od dnia 1 maja do dnia 31 sierpnia. 2. Zakaz określony w ust. 1nie ma zastosowania w następujących przypadkach: a) w odniesieniu do operacji połowowych prowadzonych wyłącznie na potrzeby badań naukowych, pod warunkiem że badania te prowadzone są w pełnej zgodności z warunkami określonymi w art. 25 rozporządzenia (UE) 2019/1241; b) w odniesieniu do unijnych statków rybackich o długości całkowitej poniżej 12 metrów, które prowadzą połowy z użyciem sieci skrzelowych, sieci oplątujących lub drygawic, przy użyciu sznurów stawnych dennych, takli – w obszarze leżącym w granicach czterech mil morskich mierzonych od linii podstawowych, takli dryfujących, węd ręcznych oraz podrywek lub podobnych biernych narzędzi połowowych na obszarach, gdzie głębokość wody jest mniejsza niż 20 metrów, zgodnie ze współrzędnymi na oficjalnej mapie morskiej wydanej przez właściwe organy krajowe; c) w odniesieniu do unijnych statków rybackich, które w podrejonie 25 poławiają ze stad pelagicznych z przeznaczeniem do bezpośredniego spożycia przez ludzi, używając narzędzi o rozmiarze oczek sieci nie większym niż 45 mm, w obszarach, gdzie głębokość wody jest mniejsza niż 50 metrów – zgodnie ze współrzędnymi na oficjalnej mapie morskiej wydanej przez właściwe organy krajowe – i których wyładunki są sortowane. 3. Zakazuje się połowów przy użyciu dowolnego rodzaju narzędzi połowowych w podrejonach 22 i 23 od dnia 15 stycznia do dnia 31 marca, a w podrejonie 24 – od dnia 15 maja do dnia 15 sierpnia. 4. Zakaz określony w ust. 3 nie ma zastosowania w następujących przypadkach: a) w odniesieniu do operacji połowowych prowadzonych wyłącznie na potrzeby badań naukowych, pod warunkiem że badania te prowadzone są w pełnej zgodności z warunkami określonymi w art. 25 rozporządzenia (UE) 2019/1241; b) w odniesieniu do unijnych statków rybackich o długości całkowitej poniżej 12 metrów, które prowadzą połowy z użyciem sieci skrzelowych, sieci oplątujących lub drygawic, przy użyciu sznurów stawnych dennych, takli – w obszarze leżącym w granicach czterech mil morskich mierzonych od linii podstawowych, takli dryfujących, węd ręcznych oraz podrywek lub podobnych biernych narzędzi połowowych na obszarach, gdzie głębokość wody jest mniejsza niż 20 metrów, zgodnie ze współrzędnymi na oficjalnej mapie morskiej wydanej przez właściwe organy krajowe; c) w odniesieniu do unijnych statków rybackich, które w podrejonie 24 poławiają ze stad pelagicznych z przeznaczeniem do bezpośredniego spożycia przez ludzi, używając narzędzi o rozmiarze oczek sieci nie większym niż 45 mm, w obszarach, gdzie głębokość wody jest mniejsza niż 40 metrów – zgodnie ze współrzędnymi na oficjalnej mapie morskiej wydanej przez właściwe organy krajowe – i których wyładunki są sortowane; d) w odniesieniu do unijnych statków rybackich prowadzących połowy małży dragami w podrejonie 22 na obszarach, gdzie głębokość wody jest mniejsza niż 20 metrów, zgodnie ze współrzędnymi na oficjalnej mapie morskiej wydanej przez właściwe organy krajowe. 5. Kapitanowie statków, o których mowa w ust. 2 lit. b) lub c) oraz ust. 4 lit. b), c) lub d), zapewniają możliwość monitorowania ich działalności połowowej w dowolnym momencie przez organy kontrolne odpowiedniego państwa członkowskiego.

Artykuł 8 Środki dotyczące połowów rekreacyjnych dorsza atlantyckiego w podrejonach 22–26 1. W ramach połowów rekreacyjnych w podrejonach 22 i 23 oraz w podrejonie 24 w odległości do sześciu mil morskich mierzonych od linii podstawowych zatrzymywać można nie więcej niż jednego osobnika dorsza atlantyckiego dziennie na osobę uprawiającą połowy rekreacyjne. Jednakże od dnia 15 stycznia do dnia 31 marca zakazuje się połowów rekreacyjnych dorsza atlantyckiego w tych obszarach. 2. Zakazuje się połowów rekreacyjnych dorsza atlantyckiego w podrejonie 24 poza obszarami leżącymi w granicach sześciu mil morskich mierzonych od linii podstawowych oraz w podrejonach 25 i 26. 3. Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla bardziej rygorystycznych środków krajowych na mocy art. 19 i 20 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

Artykuł 9 Środki dotyczące połowów rekreacyjnych łososia atlantyckiego w podrejonach 22–31 1. Zakazane są połowy rekreacyjne łososia atlantyckiego w podrejonach 22–31. każdy przypadkowo złowiony osobnik łososia atlantyckiego zostaje niezwłocznie uwolniony z powrotem do morza. 2. W drodze odstępstwa od ust. 1 rekreacyjne połowy łososia atlantyckiego są dozwolone pod następującymi łącznymi warunkami: a) dziennie na jednego osobę uprawiającą połowy rekreacyjne może zostać złowiony i zatrzymany nie więcej niż jeden osobnik łososia atlantyckiego z przyciętą płetwą tłuszczową; b) po złowieniu pierwszego łososia atlantyckiego z przyciętą płetwą tłuszczową osoba uprawiająca połowy rekreacyjne zaprzestaje połowów łososia atlantyckiego przez pozostałą część dnia; c) wszystkie zatrzymane osobniki wszystkich gatunków ryb są wyładowywane w całości. 3. W drodze odstępstwa od ust. 1 i 2 rekreacyjne połowy łososia atlantyckiego na północ od 59° 30′N są dozwolone w okresie od dnia 1 maja do dnia 31 sierpnia w obszarach leżących w granicach czterech mil morskich mierzonych od linii podstawowych. 4. Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla bardziej rygorystycznych środków krajowych na mocy art. 19 i 20 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

Artykuł 10 Środki dotyczące ochrony stad troci wędrownej i łososia atlantyckiego w podrejonach 22–32 1. Od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2023 r. unijnym statkom rybackim zakazuje się połowów troci wędrownej poza obszarem w granicach czterech mil morskich mierzonych od linii podstawowych w podrejonach 22–32. Podczas połowów łososia atlantyckiego poza obszarem leżącym w granicach czterech mil morskich od linii podstawowych w podrejonie 32 przyłowy troci wędrownej nie mogą przekraczać 3 % całkowitego połowu łososia atlantyckiego i troci wędrownej znajdujących się w dowolnym momencie na statku lub wyładowanych po każdym rejsie połowowym. 2. Zakazuje się połowów taklami poza obszarem leżącym w granicach czterech mil morskich mierzonych od linii podstawowych w podrejonach 22–31. 3. Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla bardziej rygorystycznych środków krajowych na mocy art. 19 i 20 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

Artykuł 11 Elastyczność 1. O ile w załączniku do niniejszego rozporządzenia nie określono inaczej, art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96 stosuje się do stad, dla których obowiązuje TAC przezornościowy, a art. 3 ust. 2 i 3 oraz art. 4 tego rozporządzenia stosuje się do stad, dla których obowiązuje TAC analityczny. 2. Art. 3 ust. 2 i 3 oraz art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 nie mają zastosowania w przypadku, gdy państwo członkowskie korzysta z elastyczności obejmującej kolejny rok przewidzianej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

Artykuł 12 Przekazywanie danych Państwa członkowskie, przesyłając Komisji zgodnie z art. 33 i 34 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 dane odnoszące się do ilości złowionych lub wyładowanych ryb, stosują kody stad określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

ROZDZIAŁ III

Przepisy końcowe

Artykuł 13 Zmiana rozporządzenia (UE) 2022/109 W rozporządzeniu (UE) 2022/109 wprowadza się następujące zmiany: 1) w załączniku IA część A tabela określająca uprawnienia do połowów morszczuka europejskiego (Merluccius merluccius) w rejonie ICES 8c, podobszarach ICES 9 i 10 oraz wodach Unii obszaru CECAF 34.1.1. otrzymuje brzmienie: „Gatunek: Morszczuk europejski Merluccius merluccius Obszar: 8c, 9 i 10; wody Unii obszaru CECAF 34.1.1 (HKE/8C3411) Hiszpania 9 021 TAC analityczny” Francja 866 Portugalia 4 209 Unia 14 096 TAC 14 429 2) w załączniku IA część B tabela określająca uprawnienia do połowów okowiela (Trisopterus esmarkii) w rejonie ICES 3a, w wodach Zjednoczonego Królestwa i w wodach Unii podobszaru ICES 4 oraz w wodach Zjednoczonego Królestwa rejonu ICES 2a otrzymuje brzmienie: „Gatunek: Okowiel i powiązane przyłowy Trisopterus esmarkii Obszar: 3a; wody Zjednoczonego Królestwa i wody Unii obszaru 4; wody Zjednoczonego Królestwa obszaru 2a (NOP/2A3A4.) Rok 2022 2023 Dania 49 478 (1)(3) 24 727 (1)(6) TAC analityczny Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96. Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96. Niemcy 9 (1)(2)(3) 5 (1)(2)(6) Niderlandy 36 (1)(2)(3) 18 (1)(2)(6) Unia 49 524 (1)(3) 24 750 (1)(6) Zjednoczone Królestwo 10 204 (2)(3) 5 250 (2)(6) Norwegia 0 (4) 0 (4) Wyspy Owcze 0 (5) 0 (5) TAC 59 728 30 000 (1) Przyłowy plamiaka i witlinka mogą stanowić do 5 % kwoty (OT2/*2A3A4). Przyłowy plamiaka i witlinka odjęte od kwoty zgodnie z niniejszym przepisem oraz przyłowy gatunków odjęte od kwoty zgodnie z art. 15 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 nie mogą łącznie przekraczać 9 % kwoty. (2) Kwotę można poławiać wyłącznie w wodach Zjednoczonego Królestwa i w wodach Unii obszarów 2a, 3a i 4. (3) Można poławiać wyłącznie od dnia 1 listopada 2021 r. do dnia 31 października 2022 r. (4) Stosuje się kratownicę sortującą. (5) Stosuje się kratownicę sortującą. Kwota ta obejmuje maksymalnie 15 % nieuniknionych przyłowów (NOP/*2A3A4), które należy od niej odjąć. (6) Można poławiać wyłącznie od dnia 1 listopada 2022 r. do dnia 31 października 2023 r.” 3) w załączniku IB tabela określająca uprawnienia do połowów gromadnika (Mallotus villosus) w wodach Grenlandii podobszarów ICES 5 i 14 otrzymuje brzmienie: „Gatunek: Gromadnik Mallotus villosus Obszar: wody Grenlandii obszarów 5 i 14 (CAP/514GRN) Dania Do ustalenia TAC analityczny Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96. Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96. Niemcy Do ustalenia Szwecja Do ustalenia Wszystkie państwa członkowskie Do ustalenia (1) Unia Do ustalenia (2) (3) Norwegia Do ustalenia (3) TAC Nie dotyczy (1) Dania, Niemcy i Szwecja mogą mieć dostęp do kwoty dla „wszystkich państw członkowskich” dopiero po wyczerpaniu własnej kwoty. Jednakże państwa członkowskie posiadające ponad 10 % kwoty Unii nie mogą mieć w ogóle dostępu do kwoty dla „wszystkich państw członkowskich”. Połowy, które należy odjąć od tej wspólnej kwoty, zgłasza się osobno (CAP/514GRN_AMS). (2) Połowy mogą się rozpocząć, gdy Unia zaakceptuje ofertę dotyczącą takich kwot złożoną przez władze Grenlandii w ramach Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską, z jednej strony, a Rządem Grenlandii i Rządem Danii, z drugiej strony, oraz protokołu wykonawczego do tej umowy. Państwa członkowskie zapewniają, aby ich połowy nie przekraczały ilości otrzymanej od władz Grenlandii po odliczeniu ilości przekazanych Norwegii. (3) Dla okresu połowowego od dnia 15 października 2022 r. do dnia 15 kwietnia 2023 r.”

Artykuł 14 Wejście w życie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2023 r. W drodze odstępstwa od akapitu drugiego: a) art. 13 pkt 1) stosuje się od dnia 1 stycznia 2022 r.; b) art. 13 pkt 2) stosuje się od dnia 1 listopada 2022 r. do dnia 31 października 2023 r.; c) art. 13 pkt 3) stosuje się od dnia 15 października 2022 r. do dnia 15 kwietnia 2023 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 27 października 2022 r. W imieniu Rady Przewodniczący M. BEK

(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1139 z dnia 6 lipca 2016 r. ustanawiające wieloletni plan w odniesieniu do stad dorsza, śledzia i szprota w Morzu Bałtyckim oraz połowów eksploatujących te stada, zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 2187/2005 i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1098/2007 (Dz.U. L 191 z 15.7.2016, s. 1).

(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie zachowania zasobów rybnych i ochrony ekosystemów morskich za pomocą środków technicznych, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006, (WE) nr 1224/2009 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013, (UE) 2016/1139, (UE) 2018/973, (UE) 2019/472 i (UE) 2019/1022 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 894/97, (WE) nr 850/98, (WE) nr 2549/2000, (WE) nr 254/2002, (WE) nr 812/2004 i (WE) nr 2187/2005 (Dz.U. L 198 z 25.7.2019, s. 105).

(4) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające unijny system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1).

(5) Rozporządzenie Rady (WE) nr 847/96 z dnia 6 maja 1996 r. wprowadzające dodatkowe, ustalane z roku na rok, warunki zarządzania ogólnym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami (Dz.U. L 115 z 9.5.1996, s. 3).

(6) Rozporządzenie Rady (UE) 2022/109 z dnia 27 stycznia 2022 r. w sprawie ustalenia uprawnień do połowów na 2022 r. w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb, mających zastosowanie w wodach Unii oraz, dla unijnych statków rybackich, w niektórych wodach nienależących do Unii (Dz.U. L 21 z 31.1.2022, s. 1).

(7) Dz.U. L 175 z 18.5.2021, s. 3.

(8) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 218/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie przekazywania przez państwa członkowskie prowadzące połowy na północno-wschodnim Atlantyku danych statystycznych dotyczących połowów nominalnych (Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 70).