ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1)

w sekcji A wprowadza się następujące zmiany: a) dodaje się następujące dodatki w odpowiednim porządku liczbowym: Nr ref. Nr CAS Nazwa Ograniczenia i/lub specyfikacje (1) (2) (3) (4) „38875 002162-74-5 Bis(2,6-diizopropylofenylo) karbodiimid SML = 0,05 mg/kg. Do wykorzystania poza warstwą politereftalanu etylenowego (PET) 45703 491589-22-1 Kwas cis-1,2-cykloheksanodikarboksylowy, sól wapnia SML = 5 mg/kg 48960 — Kwas 9,10-dihydroksystearynowy i jego oligomery SML = 5 mg/kg 55910 736150-63-3 Acetylowane monoglicerydy uwodornionego oleju rycynowego 60025 — Uwodornione homopolimery i/lub kopolimery uzyskane z 1-dekenu i/lub 1-dodekenu i/lub 1-oktenu Zgodnie ze specyfikacjami ustanowionymi w załączniku V. Nie stosować do wyrobów mających kontakt z żywnością bogatą w tłuszcze 62280 009044-17-1 Kopolimer izobutyleno-butenu 70480 000111-06-8 Kwas palmitynowy, ester butylowy 76463 — Kwas poliakrylowy, sole SML(T) = 6 mg/kg (36) (dla kwasu akrylowego) 76723 167883-16-1 Polimer polidimetylosiloksanu, zakończony grupą 3-aminopropylową, z 4,4′-diizocyjanianem dicykloheksylometanu Zgodnie ze specyfikacjami ustanowionymi w załączniku V 76725 661476-41-1 Polimer polidimetylosiloksanu zakończony grupą 3-aminopropylową, z 1-izocyjaniano-3-izocyjanianometylo-3,5,5-trimetylocykloheksanem Zgodnie ze specyfikacjami ustanowionymi w załączniku V 77732 — Eter glikolu polietylenowego (EO = 1–30, zwykle 5) z 2-cyjano 3-(4-hydroksy-3-metoksyfenylo) akrylanem butylu SML = 0,05 mg/kg. Wyłącznie do wykorzystania w PET 77733 — Eter glikolu polietylenowego (EO = 1–30, zwykle 5) z 2-cyjano 3-(4-hydroksyfenylo) akrylanem butylu SML = 0,05 mg/kg. Wyłącznie do wykorzystania w PET 77897 — Siarczan polietylenoglikolu (EO = 1–50) eteru monoalkilowego (liniowego i rozgałęzionego, C8–C20), sole SML = 5 mg/kg 89120 000123-95-5 Kwas stearynowy, ester butylowy 95858 — Woski, parafinowe, rafinowane, pochodne materiałów z ropy naftowej lub syntetycznych materiałów węglowodorowych SML = 0,05 mg/kg i zgodnie ze specyfikacjami ustanowionymi w załączniku V. Nie stosować do wyrobów mających kontakt z żywnością bogatą w tłuszcze”; b) dla następujących dodatków zawartość kolumny „Ograniczenia i/lub specyfikacje” otrzymuje brzmienie: Nr ref. Nr CAS Nazwa Ograniczenia i/lub specyfikacje (1) (2) (3) (4) „39815 182121-12-6 9,9-bis(metoksymetylo)fluoren SML = 0,05 mg/kg 66755 002682-20-4 2-metylo-4-izotiazolino-3-on SML = 0,5 mg/kg. Wyłącznie do stosowania w wodnej dyspersji polimeru i emulsji oraz w stężeniach niewywołujących efektu przeciwbakteryjnego na powierzchni polimeru lub samego środka spożywczego”; c) następujące dodatki zostają usunięte: Nr ref. Nr CAS Nazwa Ograniczenia i/lub specyfikacje (1) (2) (3) (4) „30340 330198-91-9 Kwas 12-acetoksystearynowy, 2,3-bis(acetoxy)propyl ester”;
(8)

Konieczne jest zatem wprowadzenie zmian odnośnie do NDP określonych w dyrektywach 86/362/EWG, 86/363/EWG i 90/642/EWG, aby zapewnić właściwy nadzór i kontrolę stosowania przedmiotowych środków ochrony roślin oraz w celu ochrony konsumenta. W przypadkach gdy NDP zostały już uprzednio określone w załącznikach do wymienionych dyrektyw, należy je odpowiednio zmienić. Natomiast NDP, których nie określono do tej pory, należy ustalić po raz pierwszy.
(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2032/2003 z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie drugiej fazy 10-letniego programu prac określonego w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych oraz zmieniającej rozporządzenie Komisji (WE) nr 1896/2000 (2) ustanawia wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I, IA lub IB do dyrektywy 98/8/WE. Wykaz ten obejmuje klotianidynę.
(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2032/2003 z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie drugiej fazy 10-letniego programu pracy określonego w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1896/2000 (2) ustanawia wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I, IA lub IB do dyrektywy 98/8/WE. Wykaz ten obejmuje etofenproks.
(1)

W dyrektywie 76/768/EWG zakazano wykorzystania w produktach kosmetycznych substancji uznanych za rakotwórcze, mutagenne lub działające toksycznie na rozrodczość (zwanych dalej CMR) z kategorii 1, 2 i 3 w rozumieniu załącznika I do dyrektywy Rady 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych (2). Jednakże wykorzystanie substancji zaliczonej do kategorii 3 może być dopuszczone, jeżeli zostanie ono poddane ocenie i zatwierdzone przez Komitet Naukowy ds. Produktów Konsumenckich (SCCP).
—

od dnia 1 lipca 1997 r. zakazać handlu produktami, które nie spełniają wymagań niniejszej dyrektywy. Jednakże produkty wprowadzone do obrotu lub etykietowane przed tą datą, które nie spełniają wymagań niniejszej dyrektywy, mogą być wprowadzane do obrotu do wyczerpania zapasów”.
(2)

Dyrektywa 74/347/EWG jest jedną ze szczegółowych dyrektyw dotyczących systemu homologacji typu WE, o którym mowa w dyrektywie Rady 74/150/EWG, zastąpionej przez dyrektywę 2003/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie homologacji typu ciągników rolniczych lub leśnych, ich przyczep i wymiennych holowanych maszyn, łącznie z ich układami, częściami i oddzielnymi zespołami technicznymi (5), i określa normy techniczne dotyczące projektowania i budowy ciągników rolniczych i leśnych w odniesieniu do pola widzenia i wycieraczek szyb przednich. Te normy techniczne dotyczą zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w celu umożliwienia stosowania dla wszystkich typów traktorów procedury homologacji typu WE, o której mowa w dyrektywie 2003/37/WE. W związku z tym przepisy dyrektywy 2003/37/WE odnoszące się do ciągników rolniczych i leśnych, ich przyczep i wymiennych holowanych maszyn, łącznie z ich układami, częściami i oddzielnymi zespołami technicznymi, mają zastosowanie do niniejszej dyrektywy.
DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2008/3/WE

z dnia 15 stycznia 2008 r.

zmieniająca dyrektywę 2003/54/WE w odniesieniu do stosowania niektórych przepisów w Estonii

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 47 ust. 2, art. 55 i 95,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

W załączniku VI do Aktu przystąpienia z 2003 r. Estonii przyznano okres przejściowy do dnia 31 grudnia 2008 r. w zakresie stosowania art. 19 ust. 2 dyrektywy 96/92/WE odnoszącego się do stopniowego otwierania rynku.

Ponadto w deklaracji nr 8 załączonej do aktu końcowego Traktatu o przystąpieniu z 2003 r. uznano, że szczególna sytuacja dotycząca restrukturyzacji sektora olejów łupkowych w Estonii wymaga szczególnych działań do końca 2012 r.

Pismem z dnia 17 września 2003 r. Estonia przekazała wniosek mający na celu niestosowanie art. 21 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2003/54/WE w sprawie otwarcia rynku dla odbiorców niebędących gospodarstwami domowymi do dnia 31 grudnia 2012 r. W kolejnym piśmie z dnia 5 grudnia 2003 r. Estonia zwróciła uwagę na fakt, że planuje osiągnąć pełne otwarcie rynku przewidziane w art. 21 ust. 1 lit. c) tej dyrektywy do dnia 31 grudnia 2015 r.

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Artykuł 26 ust. 3 dyrektywy 2003/54/WE otrzymuje brzmienie:

„3. Estonii przyznane zostaje tymczasowe odstępstwo od stosowania art. 21 ust. 1 lit. b) i c) do dnia 31 grudnia 2012 r. Estonia podejmuje środki niezbędne do zapewnienia otwarcia jej rynku energii elektrycznej. Proces ten będzie przeprowadzany stopniowo podczas okresu referencyjnego w celu pełnego otwarcia rynku do dnia 1 stycznia 2013 r. W dniu 1 stycznia 2009 r. otwarcie rynku musi dotyczyć co najmniej 35 % zużycia. Estonia co roku informuje Komisję o progach zużycia, obejmujących dodatkowo odbiorców końcowych.”.
(3)

W swojej opinii z dnia 12 czerwca 2007 r. Urząd stwierdził, że pasze z wysoką zawartością wapnia podawane w okresie porodu mogą okazać się bardzo skuteczne w leczeniu lekkich przypadków gorączki wywołanej zastojem mleka oraz zapobieganiu ponownemu pogorszeniu się stanu bydła mlecznego; należy zatem dodać nowy wpis do wykazu dotyczącego zapobiegania wystąpieniu gorączki wywołanej zastojem mleka (5). Urząd stwierdził również, że nie można całkowicie wykluczyć minimalnego ryzyka dla zdrowia zwierząt, co stwarza konieczność zrównoważenia indywidualnego zagrożenia i ogólnego korzystnego wpływu podawania substancji. Aby umożliwić zarządzającemu stadem mlecznym taką ocenę, należy wskazać na etykiecie różne źródła wapnia oraz ich ilość. Ponadto etykieta powinna zawierać zalecenie zwrócenia się o radę do eksperta w zakresie żywienia. Urząd nie przewiduje zagrożenia dla konsumentów ani dodatkowego ryzyka dla środowiska naturalnego. W związku z powyższym pasze z dużą zawartością wapnia powinny zostać włączone do pozycji „Zapobieganie wystąpieniu gorączki wywołanej zastojem mleka” w wykazie planowanych zastosowań w części B załącznika do dyrektywy 94/39/WE.
(4)

Komisja powinna być uprawniona do ustanowienia specyfikacji technicznych i znormalizowanych metod, jak również do dostosowania niektórych załączników. Ponieważ środki te mają zasięg ogólny i mają na celu zmianę innych niż istotne elementów dyrektywy 2000/60/WE, miedzy innymi poprzez jej uzupełnienie o nowe elementy, inne niż istotne, muszą one zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 5a decyzji 1999/468/WE.
2)

w art. 151 wprowadza się następujące zmiany: a) ustęp 2 otrzymuje brzmienie: „2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust. 1–4 oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8.”; b) dodaje się następujący ustęp: „2a. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8. Okres przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.”; c) ustęp 3 otrzymuje brzmienie: „3. Do 31 grudnia 2010 r., a następnie przynajmniej co trzy lata, Komisja dokonuje przeglądu przepisów dotyczących jej uprawnień wykonawczych i przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie funkcjonowania tych uprawnień. W sprawozdaniu tym analizowana jest zwłaszcza konieczność wniesienia przez Komisję zmian do obowiązującej dyrektywy w celu zapewnienia właściwego zakresu uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji. Stwierdzeniu, czy ewentualnie konieczne jest dokonanie zmian, towarzyszy szczegółowe uzasadnienie jego podstaw. W razie potrzeby do sprawozdania dołączony jest wniosek legislacyjny dotyczący zmiany przepisów, na mocy których Komisji przyznane zostały uprawnienia wykonawcze.”.
6)

artykuł 27 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 27 Dostosowanie załączników do postępu technicznego Dostosowanie do postępu technicznego sekcji C i D załącznika II, załączników III–VI i sekcji C załącznika VII, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 30 ust. 3.”;
(4)

Komisja powinna być uprawniona do dostosowania załączników oraz do ustalenia określonych wymagań technicznych i zasad kontroli. Ponieważ środki te mają zasięg ogólny i mają na celu zmianę innych niż istotne elementów dyrektywy 2000/53/WE, między innymi poprzez jej uzupełnienie o nowe elementy inne niż istotne, muszą one zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 5a decyzji 1999/468/WE.
b)

ustępy 3 i 4 otrzymują brzmienie: „3. Do dnia 31 grudnia 2010 r., a następnie przynajmniej co trzy lata, Komisja dokonuje przeglądu przepisów dotyczących jej uprawnień wykonawczych i przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie funkcjonowania tych uprawnień. W sprawozdaniu tym analizowana jest zwłaszcza konieczność wniesienia przez Komisję zmian do niniejszej dyrektywy w celu zapewnienia właściwego zakresu uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji. Stwierdzeniu, czy ewentualnie konieczne jest dokonanie zmian, towarzyszy szczegółowe uzasadnienie jego podstaw. W razie potrzeby do sprawozdania dołączony jest wniosek legislacyjny dotyczący zmiany przepisów, na mocy których Komisji przyznane zostały uprawnienia wykonawcze.”.
(4)

Należy przyznać Komisji uprawnienia do przyjmowania środków koniecznych do wdrożenia dyrektywy 2005/68/WE w celu uwzględnienia technicznego rozwoju sektora ubezpieczeniowego lub rynków finansowych oraz w celu zapewnienia jednolitego stosowania tej dyrektywy. Ściślej rzecz biorąc, środki te mają na celu rozszerzenie wykazu form prawnych, doprecyzowanie lub dostosowanie pozycji wchodzących w skład marginesu wypłacalności, podniesienie kwot składek i roszczeń stosowanych do obliczania marginesu wypłacalności dla niektórych rodzajów działalności reasekuracyjnej i niektórych typów umów, zmianę minimalnego funduszu gwarancyjnego i wyjaśnienie definicji. Ponieważ środki te mają zasięg ogólny i mają na celu zmianę elementów innych niż istotne dyrektywy 2005/68/WE, między innymi poprzez jej uzupełnienie nowymi elementami innymi niż istotne, środki te muszą zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 5a decyzji 1999/468/WE.
(4)

Należy przyznać Komisji uprawnienia do przyjmowania środków koniecznych do wdrożenia dyrektywy 2003/6/WE w celu uwzględnienia technicznego rozwoju rynków finansowych i zapewnienia jednolitego stosowania tej dyrektywy. Środki te mają na celu dostosowanie zawartych w niej definicji, doprecyzowanie lub uzupełnienie przepisów tej dyrektywy o techniczne zasady dotyczące ujawniania informacji wewnętrznych, wykazów osób mających dostęp do informacji poufnych, zgłaszania właściwym organom transakcji zarządu i transakcji podejrzanych oraz uczciwego przedstawiania wyników badań. Ponieważ środki te mają zasięg ogólny i mają na celu zmianę elementów innych niż istotne dyrektywy 2003/6/WE poprzez dodanie do niej nowych elementów innych niż istotne, środki te muszą zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 5a decyzji 1999/468/WE.
b)

ustępy 3 i 4 zastępuje się następującym tekstem: „3. Do 31 grudnia 2010 r., a następnie przynajmniej co trzy lata, Komisja dokonuje przeglądu przepisów dotyczących jej uprawnień wykonawczych i przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie funkcjonowania tych uprawnień. W sprawozdaniu tym analizowana jest zwłaszcza konieczność zaproponowania przez Komisję zmian do obowiązującej dyrektywy w celu zapewnienia właściwego zakresu uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji. Stwierdzeniu, czy ewentualnie konieczne jest dokonanie zmian, towarzyszy szczegółowe uzasadnienie jego podstaw. W razie potrzeby do sprawozdania dołączony jest wniosek legislacyjny dotyczący zmiany przepisów, na mocy których Komisji przyznane zostały uprawnienia wykonawcze.”.
b)

ust. 3 i 4 zastępuje się tekstem w brzmieniu: „3. Do dnia 31 grudnia 2010 r., a następnie co najmniej co trzy lata Komisja dokonuje przeglądu przepisów dotyczących jej uprawnień wykonawczych i przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat funkcjonowania tych uprawnień. W sprawozdaniu tym badana jest w szczególności konieczność zaproponowania przez Komisję poprawek do niniejszej dyrektywy w celu zapewnienia właściwego zakresu uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji. Stwierdzeniu, czy ewentualnie konieczna jest poprawka, towarzyszy szczegółowe uzasadnienie jego podstaw. W razie potrzeby do sprawozdania dołączony jest wniosek legislacyjny dotyczący zmiany przepisów, na mocy których Komisji przyznane zostały uprawnienia wykonawcze.”.
b)

ustępy 3 i 4 zastępuje się ustępem w brzmieniu: „3. Do dnia 31 grudnia 2010 r., a następnie przynajmniej co trzy lata, Komisja dokonuje przeglądu przepisów dotyczących jej uprawnień wykonawczych i przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie funkcjonowania tych uprawnień. W sprawozdaniu tym analizowana jest zwłaszcza konieczność wniesienia przez Komisję zmian do obowiązującej dyrektywy w celu zapewnienia właściwego zakresu uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji. Stwierdzeniu, czy ewentualnie konieczne jest dokonanie zmian, towarzyszy szczegółowe uzasadnienie jego podstaw. W razie potrzeby do sprawozdania dołączony jest wniosek legislacyjny dotyczący zmiany przepisów, na mocy których Komisji przyznane zostały uprawnienia wykonawcze.”.
(4)

Należy przyznać Komisji uprawnienia do przyjmowania środków koniecznych do wdrożenia dyrektywy 85/611/EWG poprzez wprowadzenie zmian technicznych wyjaśniających definicje w celu zapewnienia jednolitego stosowania tej dyrektywy w całej Wspólnocie oraz dostosowania terminologii oraz definicji do późniejszych aktów w sprawie UCITS i spraw pokrewnych. Ponieważ środki te mają zasięg ogólny i mają na celu zmianę elementów innych niż istotne dyrektywy 85/611/EWG, środki te muszą zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 5a decyzji 1999/468/WE.
20)

w art. 64 wprowadza się następujące zmiany: a) ustęp 2 otrzymuje brzmienie: „2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust. 1–4 oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8.”; b) ustęp 3 otrzymuje brzmienie: „3. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8. Okres przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.”; c) dodaje się następujący ustęp: „4. Do dnia 31 grudnia 2010 r., a następnie przynajmniej co trzy lata, Komisja dokonuje przeglądu przepisów dotyczących jej uprawnień wykonawczych i przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie funkcjonowania tych uprawnień. W sprawozdaniu tym analizowana jest zwłaszcza konieczność wniesienia przez Komisję zmian do obowiązującej dyrektywy w celu zapewnienia właściwego zakresu uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji. Stwierdzeniu, czy ewentualnie konieczne jest dokonanie zmian, towarzyszy szczegółowe uzasadnienie jego podstaw. W razie potrzeby do sprawozdania dołączony jest wniosek legislacyjny dotyczący zmiany przepisów, na mocy których Komisji przyznane zostały uprawnienia wykonawcze.”.
b)

ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie: „3. Do dnia 31 grudnia 2010 r., a następnie przynajmniej co trzy lata, Komisja dokonuje przeglądu przepisów dotyczących jej uprawnień wykonawczych i przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie funkcjonowania tych uprawnień. W sprawozdaniu tym analizowana jest zwłaszcza konieczność wniesienia przez Komisję zmian do niniejszej dyrektywy w celu zapewnienia właściwego zakresu uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji. Stwierdzeniu, czy ewentualnie konieczne jest dokonanie zmian, towarzyszy szczegółowe uzasadnienie jego podstaw. W razie potrzeby do sprawozdania dołączony jest wniosek legislacyjny dotyczący zmiany przepisów, na mocy których Komisji przyznane zostały uprawnienia wykonawcze.”.
b)

ustępy 3 i 4 otrzymują brzmienie: „3. Do 31 grudnia 2010 r., a następnie przynajmniej co trzy lata, Komisja dokonuje przeglądu przepisów dotyczących jej uprawnień wykonawczych i przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie funkcjonowania tych uprawnień. W sprawozdaniu tym analizowana jest zwłaszcza konieczność wniesienia przez Komisję zmian do niniejszej dyrektywy w celu zapewnienia właściwego zakresu uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji. Stwierdzeniu, czy ewentualnie konieczne jest dokonanie zmian, towarzyszy szczegółowe uzasadnienie jego podstaw. W razie potrzeby do sprawozdania dołączony jest wniosek legislacyjny dotyczący zmiany przepisów, na mocy których Komisji przyznane zostały uprawnienia wykonawcze.”.
(2)

Na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie ustalono, że tylko niektóre rośliny przeznaczone do sadzenia z gatunków Dendranthema (DC.) Des Moul, Dianthus L., Pelargonium l'Hérit. ex Ait. oraz Solanaceae stwarzają zagrożenie rozprzestrzenienia się Heliothis armigera Hübner. Jako że ryzyko rozprzestrzeniania się tego organizmu jest ograniczone do tych roślin, organizm ten powinien zostać skreślony z załącznika I do dyrektywy 2000/29/WE, który nakłada ogólny zakaz, a wpisany do załącznika II do powyższej dyrektywy, który wprowadza zakaz wyłącznie w odniesieniu do określonych roślin stwarzających zagrożenie. Ponadto nazwa Heliothis armigera Hübner powinna zostać zmieniona na Helicoverpa armigera (Hübner), zgodnie z jej ostatnio zmienioną nazwą naukową.
(4)

Zgodnie z pkt 34 porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa (2) zachęca się państwa członkowskie do sporządzania, na potrzeby własne i w interesie Wspólnoty, tabel, które w możliwie najszerszym zakresie będą odzwierciedlały związek między niniejszą dyrektywą a środkami transpozycji, oraz do podawania ich do publicznej wiadomości,
(4)

W szczególności Komisji należy przyznać uprawnienia do dostosowywania załączników do dyrektywy 95/50/WE do postępu naukowo-technicznego. Ponieważ środki te mają zasięg ogólny i mają na celu zmianę elementów innych niż istotne dyrektywy 95/50/WE, środki te należy przyjąć zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 5a decyzji 1999/468/WE.