Decyzja Rady

z dnia 25 lutego 1992 r.

w sprawie systemów radionawigacji dla Europy

(92/143/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 84 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],

a także mając na uwadze, co następuje:

Konwencja Międzynarodowa o Bezpieczeństwie Życia na Morzu (Solas 1974) z 1974 r., sporządzona pod auspicjami Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO), wymaga od Umawiających się Stron uzgodnień w celu ustalenia i utrzymania takiej pomocy w odniesieniu do nawigacji, jaka uwzględnia wielkość ruchu i stopień ryzyka;

w swojej rezolucji A.666 (16) Międzynarodowa Organizacja Morska powołuje się jednocześnie na potrzebę światowego systemu radionawigacji oraz możliwość regionalnych zastosowań systemów lądowych takich jak Chayka, Decca Navigator, Loran-C, Omega oraz Differential Omega;

Międzynarodowe Stowarzyszenie Władz Latarni Morskich potwierdza, że aby zaspokoić potrzeby nawigacji morskiej, konieczny jest lądowy system radionawigacji, aż do chwili szerokiego udostępnienia systemów satelitarnych w celach ogólnych, jak również równolegle do tych systemów w najbliższej przyszłości;

zadaniem Wspólnoty jest zapewnienie najwyższego stopnia bezpieczeństwa nawigacji oraz ochrony środowiska morskiego;

straż przybrzeżna Stanów Zjednoczonych postanawia wypowiedzieć swoje zobowiązania wynikające z Loran-C poza Stanami Zjednoczonymi Ameryki Północnej od 1994 r. i zamierza zaoferować urządzenia Loran-C odnośnym krajom;

niektóre Państwa Członkowskie zamierzają uczestniczyć w jednej lub więcej umowach regionalnych dotyczących ustalenia łańcuchów Loran-C, obejmujących Europę północno-zachodnią oraz Północny Atlantyk, Morze Śródziemne, Półwysep Iberyjski oraz Bałtyk, ponieważ wiele tych obszarów jest już pokrytych systemami lądowymi, takimi jak Decca i Omega;

nie wymaga się od Państw Członkowskich zaprzestania stosowania istniejących systemów radionawigacji, takich jak Decca i Omega, jeżeli spełniają swoje zobowiązania wynikające z Loran-C, zgodnie z umowami regionalnymi;

w szczególności system Loran-C spełnia wymagania międzynarodowe i jego bardziej ogólne zastosowanie nie zakłóca rozwoju pomocy satelitarnej dla nawigacji, szczególnie jako połączony obszar pokrycia przez satelitę i Loran-C zaoferuje doskonały stopień kontroli systemu i ciągłość obszaru pokrycia radionawigacyjnego z korzyścią dla bezpieczeństwa morskiego i ochrony środowiska;

ustalenie systemów regionalnych Loran-C musi w sposób zwarty i kompletny pokryć europejski obszar morski, unikając jak najbardziej obciążenia dodatkowymi kosztami użytkowników istniejących lądowych systemów radionawigacji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Bez uszczerbku dla istniejących systemów radionawigacji, Państwa Członkowskie, uczestniczące lub stowarzyszone w umowach regionalnych dotyczących Loran-C, będą spełniały cele międzynarodowe.

2. Odnośnie do ich uczestnictwa w umowach regionalnych, określonych w ust. 1, Państwa Członkowskie starają się uzyskać konfiguracje radionawigacyjne, które pokrywają możliwie najszerszy obszar geograficzny w Europie i na sąsiednich wodach.

Artykuł 2

Komisja:

- zapewnia koordynację między Państwami Członkowskimi uczestniczącymi w umowach regionalnych, określonych w ust. 1, w celu zapewnienia zgodności między łańcuchami Loran-C wprowadzonymi na poziomie regionalnym,

- zachęca do rozwoju odbiorców, którzy uwzględniają bieżący rozwój systemów satelitarnych oraz doskonalenie obecnego systemu Loran-C,

- kontynuuje swoją pracę w celu ustalenia planu radionawigacyjnego, który uwzględnia rozwój satelitarnych systemów nawigacyjnych, istniejących systemów lądowych oraz planów radionawigacyjnych Państw Członkowskich, i

- zaproponuje Radzie decyzje w sprawie środków, które należy podjąć.

Artykuł 3

Jako członkowie lub obserwatorzy w ramach Międzynarodowego Stowarzyszenia Władz Latarni Morskich, Państwa Członkowskie oraz Komisja będą wspierały wysiłki w celu ustalenia systemu radionawigacji o zasięgu światowym, obejmującym europejskie łańcuchy regionalne Loran-C w celu powiększenia zasięgu światowego Loran-C, aby poprawić bezpieczeństwo nawigacji i ochronę środowiska morskiego.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja jest skierowana do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 25 lutego 1992 r.

W imieniu Rady

Vitor Martins

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 53 z 28.2.1991, str. 71 oraz Dz.U. C 317 z 7.12.1991, str. 16.

[2] Dz.U. C 280 z 28.10.1991, str. 32.

[3] Dz.U. C 159 z 17.6.1991, str. 22.

--------------------------------------------------