Rozporządzenie Rady (WE) nr 975/1999

z dnia 29 kwietnia 1999 r.

ustanawiające wymogi wprowadzania w życie działań współpracy rozwojowej, które przyczyniają się do realizacji ogólnego celu rozwijania i konsolidacji demokracji i państwa prawa oraz poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 130w,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 189c Traktatu [2],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Należy ustanowić procedury w celu wprowadzania w życie działań współpracy rozwojowej przyczyniających się do realizacji ogólnego celu rozwijania i konsolidacji demokracji i państwa prawa oraz poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności.

(2) Równocześnie z niniejszym rozporządzeniem Rada przyjęła rozporządzenie Rady (WE) nr 976/1999 z dnia 29 kwietnia 1999 r. ustanawiające wymogi wprowadzania w życie działań innych niż działania współpracy rozwojowej, które w ramach wspólnotowej polityki współpracy przyczyniają się do realizacji ogólnego celu rozwijania i konsolidacji demokracji i państwa prawa oraz poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności w państwach trzecich [3].

(3) Polityka wspólnotowa w dziedzinie współpracy rozwojowej przyczynia się do osiągnięcia ogólnego celu rozwijania i konsolidacji demokracji i państwa prawa oraz poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności.

(4) Artykuł F.2 Traktatu o Unii Europejskiej stanowi, że Unia szanuje podstawowe prawa, zagwarantowane przez Europejską Konwencję o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności podpisaną w Rzymie w dniu 4 listopada 1950 r., oraz prawa wynikające z tradycji konstytucyjnych wspólnych dla Państw Członkowskich, jako zasady ogólne prawa wspólnotowego.

(5) Wspólnotowe działania na rzecz wspierania praw człowieka i demokratycznych zasad opierają się na głębokim przekonaniu o uniwersalności i niepodzielności praw człowieka, zasad, które stanowią podstawę międzynarodowego systemu ochrony praw człowieka.

(6) Wspólnotowe działania na rzecz wspierania praw człowieka i demokratycznych zasad są głęboko osadzone na zasadach ogólnych ustanowionych przez Powszechną Deklarację Praw Człowieka, Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych oraz Międzynarodowy Paktem Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych.

(7) Wspólnota dostrzega współzależność wszystkich praw człowieka oraz wzajemny wpływ postępu gospodarczego i społecznego oraz postępu w osiąganiu praw obywatelskich i politycznych.

(8) Prawa człowieka w rozumieniu niniejszego rozporządzenia należy rozumieć jako obejmujące poszanowanie dla międzynarodowego prawa humanitarnego, uwzględniając także Konwencje genewskie z 1949 r. wraz z Protokołem dodatkowym z 1977 r. Konwencję dotyczącą statusu uchodźców z 1951 r., Konwencję w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa z 1948 r. oraz pozostałe traktaty międzynarodowe lub prawo zwyczajowe.

(9) Rezolucja w sprawie praw człowieka, demokracji i rozwoju, przyjęta przez Radę i Państwa Członkowskie na posiedzeniu Rady w dniu 28 listopada 1991 r. ustalająca wytyczne, procedury i środki praktyczne mające na celu wspieranie swobód obywatelskich i politycznych, a także praw gospodarczych i społecznych, poprzez przedstawicielski system polityczny oparty na poszanowaniu praw człowieka.

(10) Wspólnotowe działania na rzecz wspierania praw człowieka oraz demokratycznych zasad są wynikiem pozytywnego i konstruktywnego podejścia, w którym prawa człowieka i zasady demokratyczne postrzegane są jako przedmiot wspólnego zainteresowania Wspólnoty i jej partnerów, a także jako przedmiot dialogu, którego wynikiem mogą być środki służące wspieraniu poszanowania tych praw i zasad.

(11) Powyższe pozytywne podejście powinno zostać odzwierciedlone w wykonywaniu środków wspierających demokratyzację, wzmocnienie państwa prawa oraz rozwój pluralistycznego i demokratycznego społeczeństwa obywatelskiego, a także środków budowy zaufania mających na celu zapobieganie konfliktom, wspieranie inicjatyw pokojowych oraz dotykające problemu bezkarności.

(12) Instrumenty finansowe wykorzystywane do wspierania pozytywnych działań poszczególnych państw powinny być wykorzystywane w sposób zgodny z programami regionalnymi i powiązane z pozostałymi instrumentami rozwoju, tak aby maksymalnie zwiększyć ich wpływ i skuteczność.

(13) Konieczne jest również zagwarantowanie, aby powyższe działania były zgodne z polityką zagraniczną Unii Europejskiej jako całości, z uwzględnieniem wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa.

(14) Powyższe działania powinny w szczególności koncentrować się na dyskryminowanych lub cierpiących z powodu ubóstwa lub niekorzystnej sytuacji społecznej dzieciach, kobietach, uchodźcach, migrantach, mniejszościach, wysiedleńcach, ludności rdzennej, więźniach oraz ofiarach tortur.

(15) Wsparcie Wspólnoty dla demokratyzacji i przestrzegania zasady państwa prawa w systemie politycznym szanującym podstawowe wolności jednostek, pomaga w realizacji celów ustanowionych w porozumieniach zawartych przez Wspólnotę i jej partnerów, wśród których to celów poszanowanie praw człowieka i zasady demokratyczne stanowią istotny element stosunków między stronami.

(16) Jakość, wpływ oraz ciągłość działania należy w szczególności chronić poprzez zapewnienie wieloletnich programów wspierania praw człowieka i demokratycznych zasad we współpracy z władzami każdego z państw, z uwzględnieniem ich szczególnych potrzeb.

(17) Skuteczne i konsekwentne działanie wymaga uwzględnienia szczególnych cech działań na rzecz praw człowieka i demokratycznych zasad oraz odzwierciedlenia tych cech w ramach tworzenia elastycznych, przejrzystych i sprawnych procedur decyzyjnych w zakresie finansowania działań i projektów w tej dziedzinie.

(18) Wspólnota powinna być w stanie szybko reagować na wystąpienie nagłych zagrożeń lub sytuacji szczególnej wagi tak, aby podnosić wiarygodność i skuteczność swojego zaangażowania na rzecz wspierania praw człowieka i demokratycznych zasad w państwach, w których występują takie sytuacje.

(19) Procedury przyznawania pomocy oraz oceny projektów powinny w szczególności uwzględniać szczególny charakter odbiorców wsparcia udzielanego przez Wspólnotę w tej dziedzinie, a mianowicie niedochodowy charakter ich działalności, ryzyko ponoszone przez członków, którzy w wielu przypadkach są wolontariuszami, niekiedy wrogie środowisko, w którym działają oraz pole manewru ograniczone posiadanymi przez nich środkami własnymi.

(20) Rozwój społeczeństwa obywatelskiego musi pociągać za sobą powstawanie i organizowanie się nowych graczy w tym kontekście może okazać się konieczne, aby w państwach trzecich będących beneficjentami Wspólnota zapewniła wsparcie finansowe partnerom niemającym żadnego wcześniejszego doświadczenia w tej dziedzinie.

(21) Decyzje o finansowaniu projektów służących wspieraniu praw człowieka i zasad demokratycznych powinny być podejmowane bezstronnie, bez rasowej, religijnej, kulturowej, społecznej, etnicznej dyskryminacji organów otrzymujących wsparcie Wspólnoty oraz osób lub grup, do których skierowane są wspierane projekty, a także nie mogą wynikać ze względów politycznych.

(22) Należy ustanowić procedury wdrażania i administrowania pomocą na rzecz wspierania praw człowieka i demokratycznych zasad z ogólnego budżetu Wspólnoty.

(23) Finansowa kwota referencyjna, w rozumieniu ust. 2 deklaracji Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji z dnia 6 marca 1995 r. [4] zawarta w niniejszym rozporządzeniu obejmuje cały okres trwania programu, co nie wpływa na kompetencje władz budżetowych sformułowane w Traktacie,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

Cele

Artykuł 1

Celem niniejszego rozporządzenia jest ustanowienie procedur wykonywania wspólnotowych działań, które, w ramach wspólnotowej polityki w dziedzinie współpracy rozwojowej, przyczyniają się do realizacji ogólnego celu rozwijania i konsolidacji demokracji i państwa prawa oraz poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności.

Działania określone w niniejszym rozporządzeniu są wykonywane na terytorium krajów rozwijających się lub odnoszą się bezpośrednio do sytuacji w nich powstałych.

Artykuł 2

W granicach art. 1 oraz zgodnie z polityką zagraniczną Unii Europejskiej jako całości Wspólnota Europejska zapewnia techniczną i finansową pomoc działaniom mającym na celu:

1) wspieranie i obronę praw człowieka i podstawowych wolności ogłoszonych w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka i pozostałych instrumentach międzynarodowych odnoszących się do rozwijania i konsolidacji demokracji i państwa prawa, w szczególności:

a) wspieranie i ochronę praw obywatelskich i politycznych;

b) wspieranie i ochronę praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych;

c) wspieranie i ochronę praw człowieka w odniesieniu do dyskryminowanych lub cierpiących z powodu ubóstwa lub niekorzystnej sytuacji społecznej, mające przyczynić się do zmniejszenia ubóstwa i wykluczenia społecznego;

d) wspieranie mniejszości, grup etnicznych i ludności autochtonicznej;

e) wspieranie lokalnych, narodowych, regionalnych i międzynarodowych instytucji, włączając w to organizacje pozarządowe, zaangażowanych w ochronę, wspieranie lub obronę praw człowieka;

f) wspieranie ośrodków rehabilitacyjnych dla ofiar tortur oraz organizacji oferujących konkretną pomoc ofiarom łamania praw człowieka lub pomagających poprawiać warunki w miejscach, w których znajdują się osoby pozbawione wolności, w celu zapobiegania torturom lub niewłaściwemu traktowaniu;

g) wspieranie oświaty, kształcenia i podnoszenia świadomości w dziedzinie praw człowieka;

h) wspieranie działań służących monitorowaniu praw człowieka, włączając w to kształcenie obserwatorów;

i) promowanie równości szans i praktyk niedyskryminacyjnych, włączając w to środki służące zwalczaniu rasizmu i ksenofobii;

j) wspieranie i ochronę podstawowych wolności wymienionych w Międzynarodowym Pakcie Praw Obywatelskich i Politycznych, w szczególności wolności opinii, wolności wyrażania opinii, wolności sumienia i prawa posługiwania się własnym językiem;

2) wspieranie procesów demokratyzacji, w szczególności:

a) wspieranie i wzmacnianie państwa prawa, w szczególności poprzez podtrzymywanie niezależności władzy sądowniczej i jej wzmacnianie, a także wspieranie humanitarnego systemu więziennictwa; wspieranie reformy konstytucyjnej i ustawodawczej; wspieranie inicjatyw na rzecz zniesienia kary śmierci;

b) wspieranie podziału władz, w szczególności niezależności władzy sądowniczej i władzy ustawodawczej od władzy wykonawczej, a także wspieranie reform instytucjonalnych;

c) promowanie pluralizmu, zarówno w sferze polityki, jak i w sferze społeczeństwa obywatelskiego, poprzez wzmocnienie instytucji niezbędnych do utrzymania pluralistycznego charakteru tego społeczeństwa, włączając organizacje pozarządowe, a także poprzez wspieranie niezależnych i odpowiedzialnych mediów oraz wspieranie wolnej prasy i poszanowania wolności zrzeszania się oraz wolności zgromadzeń;

d) wspieranie praktyk dobrych rządów, w szczególności poprzez wspieranie odpowiedzialności administracyjnej oraz zapobieganie i zwalczanie korupcji;

e) wspieranie udziału obywateli w procesie podejmowania decyzji na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym, w szczególności poprzez promowanie równego udziału mężczyzn i kobiet w społeczeństwie obywatelskim, życiu gospodarczym i w polityce;

f) wspieranie procesów wyborczych, w szczególności poprzez wspieranie niezależnych Komisji wyborczych, udzielanie pomocy materialnej, technicznej i prawnej w przygotowaniu wyborów, w tym list wyborczych, podejmowanie środków w celu wspierania udziału poszczególnych grup, szczególnie kobiet, w procesie wyborczym oraz kształcenie obserwatorów;

g) wspieranie krajowych wysiłków na rzecz oddzielenia funkcji cywilnych i wojskowych, kształcenia personelu cywilnego i wojskowego oraz podnoszenia ich świadomości praw człowieka;

3) wspieranie działań służących wspieraniu poszanowania praw człowieka i demokratyzacji poprzez zapobieganie konfliktom i zajmowanie się ich skutkami, w ścisłej współpracy z właściwymi organami, w szczególności:

a) wspieranie rozwoju strukturalnego, włączając w to utworzenie lokalnego systemu wczesnego ostrzegania;

b) wspieranie środków mających na celu wyrównywanie szans i zacieranie podziałów między grupami o różnej tożsamości;

c) wspieranie środków ułatwiających pokojowe godzenie interesów grupowych, włączając w to wsparcie dla środków wzmacniania zdolności, w odniesieniu do praw człowieka i demokratyzacji, w celu zapobiegania konfliktom i przywracaniu spokoju społecznego;

d) wspieranie międzynarodowego prawa humanitarnego oraz jego przestrzegania przez wszystkie strony konfliktu;

e) wspieranie organizacji międzynarodowych, regionalnych lub lokalnych, włączając w to organizacje pozarządowe, zaangażowanych w zapobieganie, rozwiązywanie oraz usuwanie skutków konfliktów, włączając w to wsparcie dla ustanawiania międzynarodowych trybunałów karnych ad hoc oraz utworzenia stałego międzynarodowego trybunału karnego oraz wsparcie i pomoc dla ofiar naruszeń praw człowieka.

Artykuł 3

Wsparcie Wspólnoty dla powyższych celów może obejmować finansowanie:

1. kampanii służących podnoszeniu świadomości, informowaniu oraz kształceniu zaangażowanych instytucji i społeczeństwa;

2. środków niezbędnych do identyfikacji i przygotowania projektów, a mianowicie:

a) identyfikacji projektu i studium jego wykonalności;

b) wymiany między organizacjami europejskimi i instytucjami w państwach trzecich wiedzy technicznej oraz doświadczeń;

c) kosztów wynikających z procedur przetargowych, w szczególności w związku z oceną ofert przetargowych oraz przygotowaniem dokumentów dotyczących projektu;

d) finansowanie ogólnych studiów dotyczących działań Wspólnoty z zakresu niniejszego rozporządzenia;

3. realizacji projektów:

a) pomocy technicznej, oraz delegowania personelu zewnętrznego i personelu miejscowego, pomagających w realizacji projektów;

b) zakupu i/lub dostaw wszelkich produktów albo sprzętu ściśle niezbędnego do realizacji działań, włączając w to, w sytuacjach wyjątkowych i gdy będzie to należycie uzasadnione, zakup lub wynajem nieruchomości;

c) gdy jest to stosowne, przedsięwzięcia do celów podkreślenia wspólnotowego charakteru tych działań;

4. środków służących monitorowaniu, kontroli oraz ocenie działań Wspólnoty;

5. przedsięwzięć służących wyjaśnianiu celów i rezultatów prowadzonych działań społeczeństwu w zainteresowanych państwach oraz pomocy administracyjnej i technicznej służącej wzajemnym korzyściom Komisji i beneficjenta.

ROZDZIAŁ II

Procedury realizacji pomocy

Artykuł 4

1. Partnerami uprawnionymi do finansowania na podstawie niniejszego rozporządzenia są organizacje regionalne i międzynarodowe, organizacje pozarządowe, krajowe, regionalne i lokalne władze i agencje publiczne, organizacje wspólnotowe oraz jednostki sektora publicznego i prywatnego, a także podmioty gospodarcze.

2. Działania finansowane przez Wspólnotę na podstawie niniejszego rozporządzenia są realizowane przez Komisję na wniosek partnera określonego w ust. 1 lub z własnej inicjatywy Komisji.

Artykuł 5

Uprawnionymi do otrzymania pomocy wspólnotowej są partnerzy określeni w art. 4 ust. 1, mający swoją główną siedzibę w państwie trzecim uprawnionym do otrzymania pomocy wspólnotowej na podstawie niniejszego rozporządzenia lub w Państwie Członkowskim Wspólnoty. Siedziba powinna być rzeczywistym ośrodkiem decyzyjnym dla wszystkich działań finansowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia. Wyjątkowo siedziba może znajdować się w innym państwie trzecim.

Artykuł 6

Niezależnie od otoczenia instytucjonalnego i politycznego, w którym działają partnerzy określeni w art. 4 ust. 1 przy określaniu zdolności instytucji do otrzymania finansowania Wspólnoty rozpatruje się w szczególności następujące czynniki:

a) zaangażowanie danej instytucji w obronę, przestrzeganie i wspieranie praw człowieka oraz zasad demokratycznych w niedyskryminujący sposób;

b) doświadczenie danej instytucji w dziedzinie wspierania praw człowieka oraz zasad demokratycznych;

c) zdolności administracyjne danej instytucji oraz zdolności do zarządzania finansami;

d) techniczną i logistyczną zdolność danej instytucji do przeprowadzania planowanych przedsięwzięć;

e) w przypadku gdy będzie to miało zastosowanie, wyniki wszelkich realizowanych wcześniej działań, w szczególności finansowanych przez Wspólnotę;

f) zdolność danej instytucji do budowania roboczych relacji z pozostałymi uczestnikami społeczeństwa obywatelskiego w zainteresowanym państwie trzecim oraz do bezpośredniego wspierania lokalnych organizacji odpowiedzialnych w ramach struktur społeczeństwa obywatelskiego.

Artykuł 7

1. Pomocy nie przyznaje się partnerom określonym w art. 4 ust. 1 do czasu, gdy nie zobowiążą się przestrzegać ustanowionych przez Komisję warunków podziału i realizacji pomocy, które także nakłada się na nich w drodze umowy.

2. Działania wspierane przez Wspólnotę są realizowane zgodnie z celami ustanowionymi w decyzji finansowej Komisji.

3. Finansowanie przez Wspólnotę na podstawie niniejszego rozporządzenia przyjmuje postać dotacji.

4. W przypadku gdy działania finansowane na podstawie niniejszego rozporządzenia są przedmiotem porozumień finansowych między Wspólnotą i państwami otrzymującymi wsparcie, w porozumieniach takich postanawia się, że podatki, opłaty i należności celne nie mogą być płacone przez Wspólnotę.

Artykuł 8

1. Udział w zaproszeniach do przetargów oraz udzielaniu zamówień jest otwarty na równych warunkach dla osób fizycznych lub prawnych z państw otrzymujących wsparcie oraz z Państw Członkowskich. W sytuacjach wyjątkowych i należycie uzasadnionych może to zostać rozszerzone na pozostałe państwa.

2. Dostawy mogą pochodzić z Państw Członkowskich lub z państw otrzymujących wsparcie. W sytuacjach wyjątkowych i należycie uzasadnionych mogą pochodzić z pozostałych państw.

Artykuł 9

1. Mając na względzie spójność i komplementarność oraz w celu maksymalizowania ogólnej skuteczności działań, Komisja, w ścisłej współpracy z Państwami Członkowskimi, może podjąć wszelkie konieczne środki koordynacji.

2. W każdym przypadku, w celach określonych w ust. 1, Komisja sprzyja:

a) wprowadzeniu systemu wymiany i systematycznego analizowania informacji o działaniach finansowanych lub rozpatrywanych do finansowania przez Wspólnotę i Państwa Członkowskie;

b) koordynacji realizacji działań w miejscu ich prowadzenia, poprzez regularne spotkania w celu wymiany informacji między przedstawicielami Komisji i Państw Członkowskich w kraju otrzymującym wsparcie;

c) promowaniu spójnego podejścia do pomocy humanitarnej oraz, jeśli tylko jest to możliwe, integracji ochrony praw człowieka w ramach pomocy humanitarnej.

ROZDZIAŁ III

Procedury realizacji działań

Artykuł 10

Finansowa kwota referencyjna na realizację niniejszego rozporządzenia w okresie od 1999 r. do 2004 r. wynosi 260 milionów EUR.

Wartość rocznych środków przyznanych zostanie zatwierdzona przez władze budżetowe w ramach limitów Perspektywy finansowej.

Artykuł 11

Komisja planuje, szacuje, decyduje oraz administruje, monitoruje i ocenia działania na podstawie niniejszego rozporządzenia zgodnie z procedurami budżetowymi i pozostałymi obowiązującymi procedurami. Komisja określa warunki podziału, mobilizowania i realizacji pomocy udzielanej na podstawie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 12

1. Zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 13 ust. 2 Komisja przyjmuje:

- decyzje w sprawie działań, których finansowanie na podstawie niniejszego rozporządzenia przekracza 1 milion EUR oraz wszelkie zmiany takich działań skutkujące podniesieniem pierwotnie zatwierdzonej sumy o więcej niż 20 %,

- programy mające na celu zapewnienie spójnych ram dla działań podejmowanych w danym kraju lub regionie, lub w specyficznej dziedzinie, w przypadku gdy skala i złożoność identyfikowanych potrzeb jest taka, że jest prawdopodobne, iż będą one kontynuowane.

2. Komisja informuje komitet wymieniony w art. 13 o decyzjach finansowych, które zamierza podjąć w przypadku projektów oraz programów o koszcie niższym niż 1 milion EUR. Zawiadomienie następuje najpóźniej na tydzień przed podjęciem danej decyzji.

Artykuł 13

1. Komisja jest wspomagana przez Komitet ds. Praw Człowieka i Demokracji, zwany dalej "Komitetem", złożony z przedstawicieli Państw Członkowskich, pod przewodnictwem przedstawiciela Komisji.

2. W przypadku gdy inny przepis odnosi się do niniejszego artykułu, przedstawiciel Komisji przedstawia Komitetowi projekt środków, które należy podjąć. Komitet wydaje opinię na temat projektu w terminie, który przewodniczący ustala w zależności od pilności sprawy. Opinię wydaje się większością ustanowioną w art. 148 ust. 2 Traktatu, w przypadku decyzji, które Rada jest zobowiązana podjąć na wniosek Komisji. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich w Komitecie są ważone w sposób określone w tym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.

Komisja przyjmuje proponowane środki, jeżeli są one zgodne z opinią Komitetu.

Jeżeli przewidziane środki nie są zgodne z opinią Komitetu lub jeżeli opinia taka nie zostaje przedstawiona, Komisja niezwłocznie przedkłada Radzie propozycję dotyczącą środków, które należy podjąć. Rada podejmuje decyzję kwalifikowaną większością.

Jeżeli po upływie trzech miesięcy od daty przedstawienia propozycji Radzie, Rada nie podejmie działania, Komisja przyjmuje proponowane środki.

Artykuł 14

1. Komisja może finansować nadzwyczajne środki do maksymalnej wysokości 2 milionów EUR. Nadzwyczajne środki uznaje się za niezbędne w przypadku pilnej i nieprzewidywalnej potrzeby powstałej w wyniku nagłego wstrzymania procesów demokratycznych, wystąpienia sytuacji kryzysowej lub wyjątkowego i bezpośredniego zagrożenia dotyczącego całej lub części ludności kraju i stanowiącego poważne zagrożenie dla podstawowych praw i wolności jednostki.

2. W przypadku gdy działania spełniają niniejsze warunki, Komisja, po konsultacji z Państwami Członkowskimi, realizuje działania w sposób najbardziej skuteczny. Państwa Członkowskie w ciągu pięciu dni roboczych mogą składać wszelkie zastrzeżenia. W przypadku złożenia jakichkolwiek zastrzeżeń, Komitet określony w art. 13, bada zagadnienie na swoim najbliższym posiedzeniu.

3. Komisja informuje Komitet określony w art. 13, na jego najbliższym posiedzeniu, o wszelkich działaniach w sytuacji zagrożenia podjętych zgodnie z niniejszymi przepisami.

Artykuł 15

Komitet może zbadać każde ogólne lub szczegółowe zagadnienie dotyczące pomocy wspólnotowej w niniejszej dziedzinie oraz spełnia użyteczną funkcję jako instrument poprawy spójności działań Unii Europejskiej w dziedzinie praw człowieka i demokratyzacji względem państw trzecich. Komitet corocznie bada plany na następny rok budżetowy lub omawia ogólne wytyczne dla działań, podejmowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia w kolejnym roku.

Artykuł 16

1. Komisja regularnie ocenia działania finansowane przez Wspólnotę na podstawie niniejszego rozporządzenia w celu stwierdzenia czy osiągnęły one założone cele oraz w celu ustanowienia wytycznych służących poprawie skuteczności kolejnych działań. Komisja przedstawia Komitetowi podsumowanie przeprowadzonych działań oceniających, które Komitet może zbadać, gdy uzna to z konieczne. Sprawozdania z przeprowadzonej oceny są dostępne dla Państw Członkowskich na ich wniosek.

2. Na wniosek Państw Członkowskich, Komisja może także, wspólnie z tymi państwami, przeprowadzać ocenę wyników działań i programów Wspólnoty prowadzonych na podstawie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 17

Wszelkie umowy lub porozumienia finansowe zawarte na podstawie niniejszego rozporządzenia powinny w szczególności stwierdzać, że Komisja oraz Trybunał Obrachunkowy są uprawnione do dokonywania kontroli w miejscu realizacji objętych nimi działań oraz w siedzibach partnerów określonych w art. 4 ust. 1, zgodnie ze zwykłymi procedurami ustanowionymi przez Komisję na podstawie obowiązujących przepisów, w szczególności rozporządzenia finansowego, które ma zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich.

Artykuł 18

1. W terminie miesiąca od podjęcia decyzji Komisja informuje Państwa Członkowskie o zatwierdzonych działaniach i projektach, wskazując kwoty, charakter działań, kraj otrzymujący wsparcie oraz zaangażowanych w to partnerów.

2. Z końcem każdego roku budżetowego Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie roczne wraz z podsumowaniem działań sfinansowanych w trakcie danego roku.

Podsumowanie zawiera informacje dotyczące partnerów, z którymi realizowano działania określone w art. 1.

Sprawozdanie zawiera także przegląd wszelkich zewnętrznych działań oceniających, które mogły być przeprowadzone, a także, gdy jest to właściwe, propozycje konkretnych działań.

Artykuł 19

Po trzech latach od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ogólną ocenę działań finansowanych przez Wspólnotę na podstawie niniejszego rozporządzenia, która może być uzupełniona o odpowiednie propozycje odnoszące się do przyszłości niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 20

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się do dnia 31 grudnia 2004 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 29 kwietnia 1999 r.

W imieniu Rady

W. Müller

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 282 z 18.9.1997, str. 14.

[2] Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 19 listopada 1997 r. (Dz.U. C 371 z 8.12.1997, str. 74), wspólne stanowisko Rady z dnia 25 stycznia 1999 r. (Dz.U. C 58 z 1.3.1999, str. 17) oraz decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 kwietnia 1999 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

[3] Dz.U. L 120 z 8.5.1999, str. 8.

[4] Dz.U. C 102 z 4.4.1996, str. 4.

--------------------------------------------------