Decyzja Komisji

z dnia 28 kwietnia 2004 r.

w sprawie szczególnych wymagań dotyczących zdrowia zwierząt przy przywozie niektórych zwierząt z Saint Pierre i Miquelon i zmieniająca decyzję Rady nr 79/542/EWG

(notyfikowana jako dokument nr C(2004) 1548)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2004/410/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 72/462/EWG z dnia 12 grudnia 1972 r. w sprawie problemów zdrowotnych i inspekcji weterynaryjnej przed przywozem z państw trzecich bydła, trzody chlewnej i świeżego mięsa [1], w szczególności jej art. 6 ust. 3,

uwzględniając dyrektywę Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiająca wymagania dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG [2], w szczególności jej art. 17 ust. 3, art. 18 ust. 1 i art. 19,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Dyrektywa Rady 92/65/EWG przewiduje, że przywóz zwierząt kopytnych innych niż określone w dyrektywach 64/432/EWG [3], 90/426/EWG [4] i 91/68/EWG [5] jest dozwolony jedynie z państw trzecich znajdujących się w wykazie sporządzonym zgodnie z jej art. 17.

(2) Decyzja Rady nr 79/542/EWG [6] określa wykaz państw trzecich, z których Państwa Członkowskie zezwalają na przywóz niektórych żywych zwierząt, definiuje szczególne wymagania dotyczące zdrowia zwierząt, zdrowia publicznego i certyfikacji weterynaryjnej przy przywozie tych zwierząt oraz przewiduje okres przebywania w kraju wywozu dłuższy niż sześć miesięcy.

(3) W wyniku inspekcji weterynaryjnej Komisji w Saint Pierre i Miquelon okazało się, że urzędowe służby weterynaryjne kontrolują sytuację zdrowotną w sposób zadawalający i, w szczególności, że istnienie stacji kwarantanny pozwala na przywóz bez ryzyka do Saint Pierre i Miquelon niektórych zwierząt.

(4) Urządzenia stacji kwarantanny w Saint Pierre i Miquelon pozwalają na przebywanie niektórych gatunków kopytnych innych niż określone w dyrektywach 64/432/EWG, 90/426/EWG i 91/68/EWG.

(5) Należy zatem sporządzić wykaz gatunków zwierząt i określić specjalne wymagania dotyczące zdrowia zwierząt i certyfikacji przy przywozie żywych zwierząt zgodnie z sytuacją zdrowotną Saint Pierre i Miquelon.

(6) Jednakże decyzja nr 79/542/EWG powinna zostać zmieniona w celu umożliwienia przywozu zwierząt gatunków określonych w dyrektywach 72/462/EWG i 92/65/EWG, a w szczególności wielbłądowatych, z Saint Pierre i Miquelon, i określić konieczne do tego wymagania.

(7) Dnia 1 maja 2004 r. dziesięć państw przystępujących stanie się pełnymi członkami Wspólnoty Europejskiej i będą miały do nich zastosowanie przepisy wspólnotowe. W wyniku przystąpienia, państwa te staną się częścią rynku wewnętrznego. Należy więc uchylić wykaz krajów trzecich określony decyzją nr 79/542/EWG.

(8) Ograniczenia stosowane wobec Bułgarii w odniesieniu do przywozu do Wspólnoty żywego bydła, owiec i kóz w związku z chorobą niebieskiego języka zostały zniesione decyzją Komisji nr 2003/845/WE [7].

(9) W związku z tym należy zmienić wykaz państw trzecich i regionów określony w decyzji 79/542/EWG.

(10) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku I do decyzji nr 79/542/EWG wprowadza się następujące zmiany:

1) wykaz państw trzecich znajdujący się w części 1 zastępuje się wykazem znajdującym się w załączniku I do niniejszej decyzji;

2) w części 2 wprowadza się następujące zmiany:

a) na końcu wykazu

"wzory"

dodaje się następujący akapit:

"CAM: wzór specjalnego zaświadczenia dla zwierząt przywożonych z Saint Pierre i Miquelon na warunkach określonych w części 4 załącznika I.";

b) "wzór RUM" zastępuje się wzorem znajdującym się w załączniku II do niniejszej decyzji;

c) po wzorze "SUI" umieszcza się wzór specjalnego zaświadczenia, który znajduje się w załączniku III do niniejszej decyzji.

3) tekst znajdujący się w załączniku IV do niniejszej decyzji dodaje się jako część 4.

Artykuł 2

Niniejsza decyzje stosuje się od 1 maja 2004 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 28 kwietnia 2004 r.

W imieniu Komisji

David Byrne

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 302 z 31.12.1972, str. 28. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 807/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 36).

[2] Dz.U. L 268 z 14.9.1992, str. 52. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1398/2003 (Dz.U. L 198 z 6.8.2003, str. 3).

[3] Dz.U. L 121 z 29.7.1964, str. 1977/64. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 21/2004 (Dz.U. L 5 z 9.1.2004, str. 8).

[4] Dz.U. L 224 z 1808.1990, str. 42. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 1).

[5] Dz.U. L 46 z 19.2.1991, str. 19. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 1).

[6] Dz.U. L 146 z 14.6.1979, str. 35. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją Komisji nr 2004/372/WE (Dz.U. L 118 z 23.4.2004, str. 45).

[7] Dz.U. L 321 z 6.12.2003, str. 61.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK I

ZAŁĄCZNIK I

ZWIERZĘTA ŻYWE

Część 1

Wykaz państw trzecich lub ich części [1]

Państwo | Kod terytorium | Opis terytorium | Świadectwo weterynaryjne | Specjalne warunki |

Wzór(-y) | SG |

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |

BG — Bułgaria | BG-0 | Cały kraj | | | VI |

BG-1 | Prowincje Warna, Dobrich, Filistra, Choumen, Targowiszte, Razgrad, Russe, W. Tyrnowo, Gabrowo, Plewen, Lowecz, Plowdiw, Smolian, Pasardżik, Okręg Sofii, Miasto Sofia, Pernik, Kustendil, Blagoewgrad, Sliwen, Stara Zagora, Wraca, Montana i Widin | BOV–X, BOV-Y, RUM, OVI–X, OVI-Y | A |

CA-Kanada | CA-0 | Cały kraj | POR-X | | IVb IX |

CA-1 | Cały kraj oprócz regionu Okanaga Valley w Brytyjskiej Kolumbii, opisanego następująco: od punktu na granicy Kanady/USA 120°15' dług., 49° szer.na północ do punktu 119°35' dług., 50°30' szer.na północny-wschód do punktu 119° dlug., 50°45' szer.na południe do punktu na granicy Kanady i USA 118°15' dług., | BOV–X, | A |

CH-Szwajcaria | CH-0 | Cały kraj | BOV–X, BOV-Y | |

POR-X, POR-Y | B |

CL-Chile | CL-0 | Cały kraj | OVI–X, RUM | |

POR-X, SUI | B |

CY-Cypr [2] | CY-0 | Cały kraj | POR-X, POR-Y | B |

CZ-Czechy [2] | CZ-0 | Cały kraj | BOV–X, BOV-Y, RUM, OVI–X, OVI-Y, POR-X, POR-Y | | IVa V |

EE-Estonia [2] | EE-0 | Cały kraj | BOV–X, BOV-Y, RUM, OVI-Y | |

GL-Grenlandia | GL-0 | Cały kraj | OVI–X, RUM | | V |

HR-Chorwacja | HR-0 | Cały kraj | BOV–X, BOV-Y, RUM, OVI–X, OVI-Y | |

HU-Węgry [2] | HU-0 | Cały kraj | BOV–X, BOV-Y, RUM, OVI–X, OVI-Y, | | V |

POR-X, POR-Y | B |

IS-Islandia | IS-0 | Cały kraj | BOV–X, BOV-Y, RUM, OVI–X, OVI-Y | | I |

POR-X, POR-Y | B |

LT-Litwa [2] | LT-0 | Cały kraj | BOV–X, BOV-Y, OVI-Y, RUM | | |

LV-Łotwa [2] | LV-0 | Cały kraj | BOV–X, BOV-Y, OVI-Y, RUM | | |

MT-Malta [2] | MT-0 | Cały kraj | RUM, OVI–X, OVI-Y | | |

NZ-Nowa Zelandia | NZ-0 | Cały kraj | BOV–X, BOV-Y, RUM, POR-X, POR-Y, OVI–X, OVI-Y | | I |

PL- Polska [2] | PL-0 | Cały kraj | BOV–X, BOV-Y, RUM, OVI–X, OVI-Y | | |

PM- Saint Pierre i Miquelon | PM-0 | Cały kraj | BOV–X, BOV-Y, RUM, OVI–X, OVI-Y CAM | | |

RO-Rumunia | Ro-0 | Cały kraj | BOV–X, BOV-Y, RUM, OVI–X, OVI-Y | | V |

SI-Słowenia [2] | SI-0 | Cały kraj | BOV–X, BOV-Y, RUM, OVI-Y | | |

SK-Slowacja [2] | SK-0 | Cały kraj | BOV–X, BOV-Y, RUM, OVI–X, OVI-Y | | V |

[1] Bez uszczerbku dla specjalnych wymagań wprowadzonych przez odpowiednią umowę Wspólnoty z państwami trzecimi

[2] Stosuje się tylko do czasu aż kraj ten stanie się Państwem Członkowskim Wspólnoty.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK II

"

+++++ TIFF +++++

+++++ TIFF +++++

+++++ TIFF +++++

+++++ TIFF +++++

"

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK III

"

+++++ TIFF +++++

+++++ TIFF +++++

"

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK IV

"Część 4

Takson |

RZĄD | RODZINA | RODZAJ I GATUNEK |

Artiodactila | Camelidae | Camelus ssp., Lama ssp., Vicugna ssp. |

Gatunki zwierząt

Wymagania dotyczące zdrowia zwierząt

Warunki przywozu i kwarantanny stosowane do zwierząt przywożonych do Saint Pierre i Miquelon później niż 6 miesięcy przed ich wywozem do Wspólnoty Europejskiej

ROZDZIAŁ I

Pobyt i kwarantanna

1. Zwierzęta przywożone do Saint Pierre i Miquelon muszą przebywać w zatwierdzonej stacji kwarantanny przez minimalny okres 60 dni poprzedzających wywóz do Wspólnoty Europejskiej. Okres ten może zostać przedłużony ze względu na wymagania dotyczące testów dla poszczególnych gatunków. Ponadto zwierzęta muszą spełniać następujące wymagania:

a) do stacji kwarantanny mogą zostać wprowadzone oddzielne partie. Jednakże przy ich wprowadzeniu do stacji kwarantanny wszystkie zwierzęta tego samego gatunku powinny być uważane za jedną grupę, do której należy się odnosić. Okres kwarantanny zaczyna się dla całej grupy w chwili, gdy ostatnie zwierzę zostaje wprowadzone do urządzeń stacji;

b) w stacji kwarantanny, każda specjalna grupa zwierząt musi być trzymana w izolacji, bez bezpośredniego ani pośredniego kontaktu z innymi zwierzętami, również tymi, które pochodzą z innych partii, które mogą tam się znajdować. Każda partia musi być trzymana w zatwierdzonej stacji kwarantanny i chroniona przed owadami będącymi nosicielami;

c) jeżeli, w okresie kwarantanny, izolacja grupy zwierząt nie jest utrzymana i jeżeli ma miejsce kontakt z innymi zwierzętami, kwarantanna jest uważana za niebyłą, a grupa musi rozpocząć nowy okres kwarantanny o tej samej długości jak pierwotnie określony przy wprowadzeniu do stacji kwarantanny;

d) zwierzęta, które mają zostać wywiezione do Wspólnoty Europejskiej i które przechodzą przez stację kwarantanny muszą zostać załadowane i wysłane bezpośrednio do Wspólnoty Europejskiej;

i) nie mając kontaktu ze zwierzętami innymi niż te, które spełniają warunki sanitarne określone dla przywozu danej kategorii zwierząt do Wspólnoty Europejskiej;

ii) podzielone na partie w taki sposób, że żadna partia nie może mieć kontaktu ze zwierzętami, których przywóz do Wspólnoty Europejskiej nie jest dopuszczony;

iii) w pojazdach transportowych lub kontenerach wcześniej oczyszczonych i zdezynfekowanych za pomocą środków odkażających urzędowo dopuszczonych w Saint Pierre i Miquelon do skutecznej walki z chorobami określonymi w rozdziale II i zbudowanych w taki sposób, że odchody, mocz, ściółka lub nawóz nie mogą się wydostawać podczas transportu.

2. Pomieszczenia kwarantanny muszą odpowiadać co najmniej minimalnym normom określonym w załączniku B do dyrektywy 91/496/EWG i spełniać następujące warunki:

a) są pod kontrolą urzędowego weterynarza;

b) znajdują się w centrum strefy o średnicy 20 km, w której, zgodnie z urzędowymi ustaleniami, w okresie co najmniej 30 dni, które poprzedziły ich użycie jako stacji kwarantanny, nie zgłoszono żadnego przypadku pryszczycy;

c) przed wykorzystaniem jako stacja kwarantanny są oczyszczone i zdezynfekowane za pomocą środka odkażającego urzędowo dopuszczonego w Saint Pierre i Miquelon i uznanego za skuteczny w walce z chorobami określonymi w rozdziale II;

d) dysponują, biorąc pod uwagę możliwości przyjęcia zwierząt:

i) wyłącznie do tego przeznaczonymi urządzeniami, włącznie z odpowiednimi pomieszczeniami dla zwierząt;

ii) odpowiednimi urządzeniami, które:

- łatwo wyczyścić i zdezynfekować;

- zawierają urządzenia do bezpiecznego ładowania i rozładowywania;

- spełniają wszystkie wymagania dotyczące pojenia i żywienia zwierząt,

- umożliwiają łatwe prowadzenie koniecznego leczenia weterynaryjnego;

iii) urządzeniami odpowiednimi do przeprowadzenia inspekcji i izolacji;

iv) wyposażeniem właściwym do czyszczenia i dezynfekcji pomieszczeń i pojazdów transportowych;

v) powierzchnią magazynową wystarczającą dla nawozu, ściółki i gnoju;

vi) odpowiednim systemem retencji ścieków;

vii) gabinetem urzędowego weterynarza;

e) jeżeli działają, dysponują wystarczającą liczbą weterynarzy dla wykonywania wszystkich zadań;

f) przyjmują tylko indywidualnie zidentyfikowane zwierzęta, aby zapewnić możliwość ich śledzenia. Jeżeli zostają dopuszczone, właściciel lub osoba odpowiedzialna za stację kwarantanny czuwa nad tym, aby w odpowiedni sposób była zapewniona możliwość ustalenia ich tożsamości i towarzyszyły im dokumenty sanitarne lub stosowne świadectwa dla danych gatunków lub kategorii. Osoba taka jest również odpowiedzialna za zapisywanie w rejestrach lub w bazie danych i przechowywanie przez okres co najmniej trzech lat nazwy właściciela, pochodzenia, daty wprowadzenia i wyprowadzenia, liczby i danych identyfikacyjnych zwierząt oraz miejsca ich przeznaczenia;

g) właściwy organ określa procedurę stosowaną do urzędowego nadzoru stacji kwarantanny i czuwa nad zapewnieniem tego nadzoru. Taki nadzór obejmuje regularne inspekcje, których celem jest sprawdzenie, czy wymagania dotyczące zezwolenia pozostają spełnione. W przypadku cofnięcia lub zawieszenia, zezwolenie może być przywrócone tylko w przypadku gdy właściwy organ upewnił się, że urządzenia do kwarantanny są całkowicie zgodne z wszystkimi określonymi wyżej przepisami.

Rozdział 2

Testy zdrowotne zwierząt

1. Wymagania ogólne

Zwierzęta muszą być poddane następującym testom przeprowadzanym z wykorzystaniem próbek krwi, które, o ile przepisy nie stanowią inaczej, są pobierane najwcześniej 21 dni po rozpoczęciu okresu izolacji. Testy laboratoryjne muszą być przeprowadzone w zatwierdzonym laboratorium Wspólnoty Europejskiej i wszystkie testy laboratoryjne oraz ich wyniki, szczepienia i terapie muszą być dołączone do świadectwa zdrowia. Aby ograniczyć do minimum badania na zwierzętach, próbki, testy i szczepienia muszą być najbardziej jak to możliwe zbliżone w czasie, z zachowaniem minimalnych terminów wymaganych protokółami z testów.

2. Wymagania szczególne

2.1. Wielbłądowate

2.1.1. Gruźlica

a) Stosowany test: śródskórna porównawcza próba tuberkulinowa, z wykorzystaniem tuberkuliny bydlęcej i ptasiej zgodnie z normami produkcji tuberkuliny bydlęcej i ptasiej, określonymi w załączniku B do dyrektywy Rady 64/432/EWG. Test musi być przeprowadzony w części znajdującej się poza łopatką (część pachowa) z zastosowaniem techniki opisanej w załączniku B do dyrektywy Rady 64/432/EWG.

b) Kalendarz: Zwierzęta muszą być poddane testom w przeciągu dwóch dni od przybycia do stacji kwarantanny i po 42 dniach licząc od pierwszego testu.

c) Interpretacja testów:

Reakcja uznawana jest za:

- negatywną, jeżeli wzrost grubości skóry jest mniejszy od 2 mm,

- pozytywną, jeżeli wzrost grubości skóry jest większy od 4 mm,

- nieostateczną, jeżeli wzrost grubości skóry przy reakcji na tuberkulinę bydlęcą mieści się między w granicach 2 do 4 mm lub przekracza 4 mm, ale jest niższy od reakcji na tuberkulinę ptasią.

d) Możliwe działania po przeprowadzeniu testów:

Jeżeli u zwierzęcia występuje reakcja pozytywna po przeprowadzeniu śródskórnej próby tuberkulinowej z wykorzystaniem tuberkuliny bydlęcej, zwierzę wyklucza się z grupy, a pozostałe zwierzęta poddaje ponownemu testowi, który rozpoczyna się co najmniej 42 dni po przeprowadzeniu pierwszego testu, który dał wynik pozytywny: nowy test uznaje się za pierwszy test opisany w pkt b).

Jeżeli u więcej niż jednego zwierzęcia z grupy występuje reakcja pozytywna to do wywozu do Wspólnoty Europejskiej nie dopuszcza się całej grupy.

Jeżeli u jednego lub kilku zwierząt z tej samej grupy występuje reakcja nieostateczna to po 42 dniach cała grupa zostaje poddana nowemu testowi. Test ten uznaje się za pierwszy test opisany w pkt b).

2.1.2. Bruceloza

a) Stosowany test:

- B. Abortus: SAT i RBT, które zostały opisane odpowiednio w pkt 2.6 i 2.5 załącznika C do dyrektywy 64/432/EWG. W przypadku wyniku pozytywnego dla potwierdzenia przeprowadza się test wiązania dopełniacza.

- B. Melitensis: SAT i RBT, które zostały opisane odpowiednio w pkt 2.6 i 2.5 załącznika C do dyrektywy 64/432/EWG. W przypadku wyniku pozytywnego dla potwierdzenia przeprowadza się test wiązania dopełniacza z zastosowaniem metody opisanej w załączniku C do dyrektywy 91/68/WE.

- B. Ovis: test wiązania dopełniacza zgodnie z załącznikiem D do dyrektywy 91/68/WE.

b) Kalendarz: Zwierzęta muszą być poddane testom w przeciągu dwóch dni od przybycia do stacji kwarantanny i po 42 dniach licząc od pierwszego testu.

c) Interpretacja testów

Reakcja pozytywna na testy będzie taka, jak określona w załączniku C do dyrektywy 64/432/EWG.

d) Możliwe działania po przeprowadzeniu testów:

Zwierzęta, u których jeden z testów dał wynik pozytywny wyklucza się z grupy, a pozostałe zwierzęta poddaje ponownemu testowi, który rozpoczyna się co najmniej 42 dni po przeprowadzeniu pierwszego testu, który dał wynik pozytywny: nowy test uznaje się za pierwszy test opisany w pkt b).

Tylko zwierzęta, u których dwa kolejne testy przeprowadzone zgodnie z pkt b) dały wynik negatywny są dopuszczane do wywozu do Wspólnoty Europejskiej.

2.1.3. Choroba niebieskiego języka i epizootyczna białaczka bydła (EHD)

a) Stosowany test: test AGID opisany w części 3 C załącznika I i do decyzji 79/542/EWG.

W przypadku reakcji pozytywnej, w celu rozróżnienia tych dwóch chorób, zwierzęta muszą zostać poddane kompetycyjnemu testowi ELISA, który jest opisany w części 3 C załącznika I do decyzji nr 79/542/EWG.

b) Kalendarz:

Zwierzęta muszą być poddane dwóm testom, które dadzą wynik negatywny: pierwszemu w przeciągu dwóch dni od przybycia do stacji kwarantanny a drugiemu po co najmniej 21 dniach licząc od pierwszego testu.

c) Możliwe działania po przeprowadzeniu testów:

i) Choroba niebieskiego języka

Jeżeli u jednego lub kilku zwierząt próba ELISA opisana w części 3 C załącznika I do decyzji nr 79/542/EWG dała wynik pozytywny, zwierzę/zwierzęta te wyklucza się z grupy, a całą pozostałą część grupy poddaje się studniowej kwarantannie, licząc od daty zebrania pozytywnych próbek testu, który dał wynik pozytywny. Grupa może zostać uznana za wolną od choroby tylko, jeżeli w wyniku regularnych kontroli przeprowadzonych przez urzędowych lekarzy weterynarii w okresie kwarantanny nie zostaną stwierdzone kliniczne objawy choroby i jeżeli stacja kwarantanny pozostaje wolna od nosicieli choroby niebieskiego języka (Culicoides).

Jeżeli u kolejnego zwierzęcia zostają stwierdzone kliniczne objawy choroby w okresie kwarantanny opisanym powyżej, to do wywozu do Wspólnoty Europejskiej nie dopuszcza się całej grupy.

ii) epizootyczna białaczka bydła (EHD)

Jeżeli u jednego lub więcej zwierząt test dał wynik pozytywny i podczas próby potwierdzającej ELISA stwierdzono obecność przeciwciał wirusa epizootycznej białaczki bydła zwierzę lub zwierzęta jest/są uznawane za pozytywne i wyklucza się je z grupy, a całą grupę poddaje się ponownemu testowi po co najmniej 21 dniach od pierwotnej pozytywnej diagnozy, a następnie po co najmniej 21 dniach od pierwszego testu, przy czym wyniki obu testów powinny być negatywne. Jeżeli u jakiegokolwiek z pozostałych zwierząt powtórzony test dał wynik pozytywny, to do wywozu do Wspólnoty Europejskiej nie dopuszcza się całej grupy.

2.1.4. Pryszczyca

a) Stosowany test: Testy diagnostyczne (probang i serologiczny) z zastosowaniem technik ELISA i NV według protokołów opisanych w części 3 C załącznika I do decyzji nr 79/542/EWG.

b) Kalendarz: Zwierzęta muszą być poddane dwóm testom, które dadzą wynik negatywny: pierwszemu w przeciągu dwóch dni od przybycia do stacji kwarantanny, a drugiemu po co najmniej 42 dniach licząc od pierwszego testu.

c) Możliwe działania po przeprowadzeniu testów: Jeżeli u jednego zwierzęcia test na wirusa pryszczycy dał wynik pozytywny to uznaje się, że wszystkie zwierzęta znajdujące się w stacji nie kwalifikują się do wprowadzenia do Wspólnoty Europejskiej.

Uwaga:

Każde wykrycie przeciwciał w białkach strukturalnych lub niestrukturalnych pryszczycy uznaje się za wynik wcześniejszego zakażenia pryszczycą, niezależnie od statusu szczepień.

2.1.5. Księgosusz (Pomór bydła)

a) Stosowany test: Kompetycyjny test ELISA, który został opisany w przewodniku OIE jest testem zalecanym w międzynarodowej wymianie handlowej i jest testem uznanym. Test neutralizacji serum lub inne testy uznane według protokołów opisanych we właściwych częściach przewodnika OIE mogą być również stosowane.

b) Kalendarz: Zwierzęta muszą być poddane testom dwa razy: pierwszemu testowi w przeciągu dwóch dni od przybycia do stacji kwarantanny, a drugiemu po co najmniej 42 dniach, licząc od pierwszego testu.

c) Możliwe działania po przeprowadzeniu testów: Jeżeli u jednego zwierzęcia test na księgosusz dał wynik pozytywny to uznaje się, że wszystkie zwierzęta znajdujące się w stacji nie kwalifikują się do wprowadzenia do Wspólnoty Europejskiej.

2.1.6. Pęcherzykowe zapalenie jamy ustnej

a) Stosowany test: ELISA, test neutralizacji wirusa lub inne testy uznane zgodnie z protokółami opisanymi we właściwych częściach przewodnika OIE.

b) Kalendarz: Zwierzęta muszą być poddane testom dwa razy: pierwszemu testowi w przeciągu dwóch dni od przybycia do stacji kwarantanny, a drugiemu po co najmniej 42 dniach, licząc od pierwszego testu.

c) Możliwe działania po przeprowadzeniu testów: Jeżeli u jednego zwierzęcia test na występowanie wirusa pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej dał wynik pozytywny to uznaje się, że wszystkie zwierzęta znajdujące się w stacji nie kwalifikują się do wprowadzenia do Wspólnoty Europejskiej.

2.1.7. Gorączka doliny Rift

a) Stosowany test: ELISA, test neutralizacji wirusa lub inne testy uznane zgodnie z protokółami opisanymi we właściwych częściach przewodnika OIE.

b) Kalendarz: Zwierzęta muszą być poddane testom dwa razy: pierwszemu testowi w przeciągu dwóch dni od przybycia do stacji kwarantanny, a drugiemu po co najmniej 42 dniach, licząc od pierwszego testu.

c) Możliwe działania po przeprowadzeniu testów: Jeżeli u jednego zwierzęcia występuje dowód zagrożenia wystąpienia gorączki doliny Rift to uznaje się, że wszystkie zwierzęta znajdujące się w stacji nie kwalifikują się do wprowadzenia do Wspólnoty Europejskiej.

2.1.8. Choroba guzowata skóry bydła

a) Stosowany test: serologia z wykorzystaniem testu ELISA, test neutralizacji wirusa lub inne testy uznane zgodnie z protokółami opisanymi we właściwych częściach przewodnika OIE.

b) Kalendarz: Zwierzęta muszą być poddane testom dwa razy: pierwszemu testowi w przeciągu dwóch dni od przybycia do stacji kwarantanny, a drugiemu po co najmniej 42 dniach, licząc od pierwszego testu.

c) Możliwe działania po przeprowadzeniu testów: Jeżeli u jednego zwierzęcia występuje dowód zagrożenia wystąpienia choroby guzowatej skóry bydła, to do wywozu do Wspólnoty Europejskiej nie dopuszcza się całej grupy.

2.1.9. Gorączka krwotoczna krymsko-kongijska

a) Stosowany test: ELISA, test neutralizacji wirusa, test immunofluoroscencyjny lub inny uznany test.

b) Kalendarz: Zwierzęta muszą być poddane testom dwa razy: pierwszemu testowi w przeciągu dwóch dni od przybycia do stacji kwarantanny, a drugiemu po co najmniej 42 dniach, licząc od pierwszego testu.

c) Możliwe działania po przeprowadzeniu testów: Jeżeli u jednego zwierzęcia występuje dowód zagrożenia działaniem czynnika gorączki krwotocznej krymsko-kongijskiej to zwierzę to wyklucza się z grupy.

2.1.10. Surra (Trypanosoma evansi)

a) Stosowany test: czynnik pasożytniczy może być zidentyfikowany w próbkach stężonej krwi zgodnie protokółami opisanymi we właściwych częściach przewodnika OIE.

b) Kalendarz: Zwierzęta muszą być poddane testom dwa razy: pierwszemu testowi w przeciągu dwóch dni od przybycia do stacji kwarantanny, a drugiemu po co najmniej 42 dniach, licząc od pierwszego testu.

c) Możliwe działania po przeprowadzeniu testów: Jeżeli u zwierzęcia wykryto T. evansi zwierzę to wyklucza się z grupy. Reszta grupy musi więc zostać poddana wewnętrznemu i zewnętrznemu leczeniu przeciwpasożytniczemu, z zastosowaniem odpowiednich środków skutecznych w przypadku T. evansi.

2.1.11. Złośliwa gorączka nieżytowa bydła (głowica)

a) Stosowany test: Preferowaną metodą jest wykrycie wirusa DNA, oparte na identyfikacji immunofluorescencyjnej lub immunocytochemicznej zgodnie z protokółami opisanymi we właściwych częściach przewodnika OIE.

b) Kalendarz: Zwierzęta muszą być poddane testom dwa razy: pierwszemu testowi w przeciągu dwóch dni od przybycia do stacji kwarantanny, a drugiemu po co najmniej 42 dniach, licząc od pierwszego testu.

c) Możliwe działania po przeprowadzeniu testów: Jeżeli u jednego zwierzęcia występuje dowód zagrożenia złośliwą gorączką nieżytową bydła to do wywozu do Wspólnoty Europejskiej nie dopuszcza się całej grupy.

2.1.12. Wścieklizna

Szczepienie: W niektórych przypadkach można dokonać szczepienia przeciw wściekliźnie, a od zwierzęcia musi zostać pobrana krew i musi zostać poddane testowi seroneutralizacji antyciał.

2.1.13. Białaczka bydła (wyłącznie jeżeli miejscem przeznaczenia zwierząt jest region wolny od choroby)

a) Stosowany test: AGID lub próba blokująca ELISA, zgodnie z protokółami opisanymi w przewodniku OIE.

b) Kalendarz: Zwierzęta muszą być poddane testom dwa razy: pierwszemu testowi w przeciągu dwóch dni od przybycia do stacji kwarantanny, a drugiemu po co najmniej 42 dniach, licząc od pierwszego testu.

c) Możliwe działania po przeprowadzeniu testów: Zwierzęta, u których test dał wynik pozytywny wyklucza się z grupy, a pozostałe zwierzęta muszą zostać poddane ponownemu testowi, który rozpoczyna się co najmniej 21 dni po przeprowadzeniu pierwszego testu, który dał wynik pozytywny: nowy test uznaje się za pierwszy test opisany w pkt b).

Tylko zwierzęta, u których dwa kolejne testy przeprowadzone zgodnie z pkt b) dały wynik negatywny są dopuszczane do wywozu do Wspólnoty Europejskiej."

--------------------------------------------------