ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(5)

W kontekście ogólnej strategii w zakresie praw własności intelektualnej, przewidzianej w rezolucji Rady z dnia 25 września 2008 r. w sprawie europejskiego globalnego planu dotyczącego walki z podrabianiem i piractwem (3), Rada zwróciła się do Komisji o utworzenie europejskiego obserwatorium do spraw towarów podrabianych i piractwa. W odpowiedzi Komisja powołała do życia sieć ekspertów z sektora publicznego i prywatnego oraz określiła zadania tej sieci w komunikacie zatytułowanym „Poprawa egzekwowania praw własności intelektualnej na rynku wewnętrznym”. Nazwę europejskiego obserwatorium do spraw towarów podrabianych i piractwa należy zmienić na europejskie obserwatorium do spraw naruszeń praw własności intelektualnej („obserwatorium”).
„2.

W odniesieniu do kontroli bezpieczeństwa bagażu kabinowego, przedmiotów przenoszonych przez osoby niebędące pasażerami, poczty przewoźnika lotniczego i materiałów przewoźnika lotniczego, poza przypadkami, gdy mają one być załadowane do luku bagażowego statku powietrznego, zaopatrzenia pokładowego i zaopatrzenia portu lotniczego: a) kontrola manualna; b) kontrola wzrokowa; c) urządzenie rentgenowskie; d) systemy wykrywania materiałów wybuchowych (EDS); e) psy do wykrywania materiałów wybuchowych (EDD); f) urządzenia do wykrywania śladowych ilości materiałów wybuchowych (ETD); oraz g) systemy wykrywania płynnych materiałów wybuchowych (LEDS).”.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 5/7

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 11/2013

z dnia 9 stycznia 2013 r.

zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych ceł przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 892/2012 na rok gospodarczy 2012/2013

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 36 ust. 2 akapit drugi zdanie drugie,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Kwoty cen reprezentatywnych oraz dodatkowych ceł stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego oraz niektórych syropów zostały ustalone na rok gospodarczy 2012/2013 rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 892/2012 (3). Ceny te i cła zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 2/2013 (4).

(2) Dane, którymi dysponuje obecnie Komisja, stanowią podstawę do korekty wymienionych kwot, zgodnie z art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006.

(3) Ze względu na konieczność zapewnienia, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ceny reprezentatywne i dodatkowe cła mające zastosowanie przy przywozie produktów, o których mowa w art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006, ustalone na rok gospodarczy 2012/2013 rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 892/2012, zostają zmienione i są zamieszczone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 9 stycznia 2013 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, José Manuel SILVA RODRÍGUEZ Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2) Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24.

(3) Dz.U. L 263 z 28.9.2012, s. 37.

(4) Dz.U. L 1 z 4.1.2013, s. 15.
(8)

Zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008 Komisja powinna zasięgnąć opinii Urzędu w celu uaktualnienia unijnego wykazu dodatków do żywności określonego w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008, z wyjątkiem przypadków gdy dana aktualizacja nie ma wpływu na zdrowie człowieka. Dioctan potasu jest związkiem równocząsteczkowym dwóch dopuszczonych dodatków do żywności (octanu potasu E 261 i kwasu octowego E 260). W 1990 r. Komitet Naukowy ds. Żywności poddał ocenie dodatki do żywności o różnych funkcjach technologicznych. W przypadku kwasów, zasad i ich soli podstawę ocen stanowiły wymienione aniony i kationy. Kwas octowy (E 260), jak również jego sole, octany i dioctany amonu, sodu, potasu i wapnia, zostały objęte oceną. Komitet ustalił dopuszczalne dzienne spożycie dla całej grupy, nie określając spożycia dla poszczególnych wyżej wspomnianych substancji. Oznacza to, że ich stosowanie w celu osiągnięcia pożądanego efektu technologicznego nie wiąże się z zagrożeniem dla zdrowia. Zezwolenie na stosowanie dioctanu potasu w podobny sposób jak octanu potasu nie ma wpływu na zdrowie człowieka, a zatem zasięgnięcie opinii Urzędu nie jest konieczne.
1)

w art. 4 wprowadza się następujące zmiany: a) w ust. 1 dodaje się litery w brzmieniu: „g) sprzedaż, dostawę, przekazywanie lub wywóz materiałów wybuchowych i powiązanego sprzętu wymienionych w załączniku I pkt 4, przeznaczonych wyłącznie do użytku cywilnego w górnictwie i inwestycjach infrastrukturalnych, pod warunkiem że przechowywanie i wykorzystywanie materiałów wybuchowych i powiązanego sprzętu oraz usług jest kontrolowane i weryfikowane przez niezależny organ oraz że podmioty świadczące powiązane usługi są zidentyfikowane; h) zapewnianie finansowania, pomocy finansowej, pomocy technicznej, usług pośrednictwa i innych usług w odniesieniu do materiałów wybuchowych i powiązanego sprzętu, przeznaczonych wyłącznie do użytku cywilnego w górnictwie i inwestycjach infrastrukturalnych, pod warunkiem że przechowywanie i wykorzystywanie materiałów wybuchowych i powiązanego sprzętu i usług jest kontrolowane i weryfikowane przez niezależny organ oraz że podmioty świadczące powiązane usługi są zidentyfikowane.”; b) dodaje się ustęp w brzmieniu: „3. Zainteresowane państwa członkowskie co najmniej dwa tygodnie wcześniej informują pozostałe państwa członkowskie o zamiarze udzielenia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 lit. g) i h).”;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 16/14

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 38/2013

z dnia 18 stycznia 2013 r.

w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz czosnku w podokresie od dnia 1 marca 2013 r. do dnia 31 maja 2013 r.

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (2), w szczególności jego art. 7 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 341/2007 (3) otwiera kontyngenty taryfowe i ustanawia zarządzanie nimi oraz wprowadza system pozwoleń na przywóz i świadectw pochodzenia czosnku i innych produktów rolnych przywożonych z krajów trzecich.

(2) Ilości, w odniesieniu do których tradycyjni importerzy i nowi importerzy złożyli wnioski o pozwolenia typu „A” w ciągu pierwszych siedmiu dni stycznia 2013 r., zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 341/2007, przekraczają dostępne ilości produktów pochodzących z Chin.

(3) W związku z tym, zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1301/2006, należy określić zakres, w jakim wnioski o pozwolenia typu „A” przesłane Komisji najpóźniej czternastego dnia stycznia 2013 r. mogą zostać zrealizowane zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 341/2007.

(4) W celu zapewnienia efektywnego zarządzania procedurą wydawania pozwoleń na przywóz niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie niezwłocznie po jego opublikowaniu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wnioski o pozwolenia na przywóz typu „A” złożone zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 341/2007 w ciągu siedmiu pierwszych dni stycznia 2013 r. i przesłane Komisji najpóźniej czternastego dnia stycznia 2013 r. zostają zrealizowane w zależności od odsetka ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 18 stycznia 2013 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, José Manuel SILVA RODRÍGUEZ Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2) Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13.

(3) Dz.U. L 90 z 30.3.2007, s. 12.
„b)

Do dnia 15 września państwa członkowskie przekazują Komisji, w odniesieniu do poprzedniego roku gospodarczego, informacje na temat całkowitej ostatecznej produkcji oraz całkowitego spożycia wewnętrznego oliwy z oliwek, jak również zapasów zgromadzonych na koniec roku gospodarczego. Do dnia 15 października i do dnia 15 kwietnia państwa członkowskie przekazują Komisji, w odniesieniu do bieżącego roku gospodarczego, szacunkową wielkość całkowitej produkcji oliwy z oliwek oraz szacunkowe spożycie wewnętrzne, jak również szacunkową wielkość zapasów zgromadzonych na koniec roku gospodarczego.”;
(1)

Przedsiębiorstwo ChemGen Corp. złożyło wniosek na podstawie art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 o zmianę nazwy posiadacza zezwolenia w odniesieniu do rozporządzenia Komisji (WE) nr 786/2007 (2) dotyczącego zezwolenia na stosowanie przez okres 10 lat preparatu endo-1,4-beta-mannanazy EC 3.2.1.78 (Hemicell) należącego do kategorii „dodatki zootechniczne” i do grupy funkcjonalnej „substancje polepszające strawność”.
(1)

Załącznikiem XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 r. zastąpiono ograniczenia wprowadzone wcześniej dyrektywą Rady 76/769/EWG z dnia 27 lipca 1976 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych (2). W pozycji 6 pkt 1 w załączniku XVII do powyższego rozporządzenia słowo „produkt” użyte w dyrektywie 76/769/EWG w odniesieniu do pierwotnego ograniczenia dotyczącego azbestu zostało zastąpione słowem „wyrób”, którego znaczenie nie obejmuje mieszanin. Do pozycji 6 pkt 1 należy dodać termin „mieszaniny”, aby pozycja ta objęła te same elementy, do których odnosiła się wyżej wymieniona dyrektywa.
(5)

Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 470/2009 Europejska Agencja Leków powinna rozważyć zastosowanie MLP określonych dla substancji farmakologicznie czynnej w danym środku spożywczym w odniesieniu do innego środka spożywczego uzyskanego z tego samego gatunku lub MLP określonych dla substancji farmakologicznie czynnej u jednego lub większej liczby gatunków w odniesieniu do innych gatunków. Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych zalecił określenie MLP dla diklazurilu u kurcząt i bażantów, w zastosowaniu do mięśni, skóry i tłuszczu, wątroby i nerek, z wyjątkiem zwierząt, których jaja są przeznaczone do spożycia przez ludzi, oraz ekstrapolację MLP dla diklazurilu u kurcząt i bażantów na drób, w zastosowaniu do mięśni, skóry i tłuszczu, wątroby i nerek, z wyjątkiem zwierząt, których jaja są przeznaczone do spożycia przez ludzi.
(2)

Preparat benzoesanu sodu, kwasu propionowego i propionianu sodu został dopuszczony bez ograniczeń czasowych zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG jako dodatek paszowy dla świń i krów mlecznych rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1876/2006 (3) oraz dla bydła opasowego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 757/2007 (4). Preparat ten został następnie wpisany do rejestru dodatków paszowych jako istniejący produkt zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(7)

Dla jasności prawa należy zaktualizować oświadczenia dotyczące dobrostanu zwierząt we wzorach świadectw weterynaryjnych „POU” i „RAT” zawartych w części 2 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008, we wzorze świadectwa weterynaryjnego „RM” zawartym w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 119/2009, we wzorach świadectw weterynaryjnych „BOV”, „OVI”, „POR”, „EQU” i „SUF” zawartych w części 2 załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 206/2010 oraz wzór świadectwa weterynaryjnego „MP-PREP” zawarty w załączniku II do decyzji 2000/572/WE.
1.

W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 185/2010 wprowadza się następujące zmiany: a) w sekcji 4 pkt 4.0.4 dodaje się lit. c) w brzmieniu: „c) »systemy wykrywania płynnych materiałów wybuchowych (LEDS)« to urządzenia zdolne do wykrywania materiałów niebezpiecznych zgodne z przepisami pkt 12.7 załącznika do decyzji Komisji C(2010) 774.”; b) w sekcji 4 pkt 4.1.3.4 lit. g) otrzymuje brzmienie: „g) zostały zakupione w porcie lotniczym w państwie trzecim wymienionym w dodatku 4-D, pod warunkiem że płyn, aerozol lub żel jest zamknięty w torbie zabezpieczonej w sposób umożliwiający łatwe stwierdzenie jej naruszenia, w której widoczny jest odpowiedni dowód jego zakupu w strefie operacyjnej danego portu lotniczego z ostatnich 36 godzin. Zwolnienia przewidziane w niniejszym punkcie można stosować najpóźniej do dnia 30 stycznia 2014 r.”; c) w sekcji 4 skreśla się pkt 4.1.3.1 i 4.1.3.2; d) w sekcji 12 pkt 12.7.1.1 otrzymuje brzmienie: „12.7.1.1. Systemy LEDS muszą być zdolne do wykrywania określonych i wyższych ilości poszczególnych materiałów niebezpiecznych w płynach, aerozolach lub żelach oraz do sygnalizowania ich obecności przy pomocy alarmu.”; e) w sekcji 12 pkt 12.7.2 otrzymuje brzmienie: „12.7.2. Normy dotyczące systemów wykrywania płynnych materiałów wybuchowych (LEDS) 12.7.2.1. Obowiązują trzy normy dotyczące systemów LEDS. Szczegółowe wymogi dotyczące tych norm określono w osobnej decyzji Komisji. 12.7.2.2. Systemy LEDS muszą spełniać normę 1. Systemy LEDS spełniające normę 1 można stosować najpóźniej do dnia 30 stycznia 2016 r. 12.7.2.3. Norma 2 ma zastosowanie do systemów LEDS instalowanych, począwszy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Systemy LEDS muszą spełniać normę 2 najpóźniej, począwszy od dnia 31 stycznia 2016 r.”.
1.

Abdul Jalil Haqqani Wali Mohammad (alias a) Abdul Jalil Akhund; b) Mullah Akhtar; c) Abdul Jalil Haqqani; d) Nazar Jan) Tytuł: a) maulawi; b) mułła. Uzasadnienie umieszczenia w wykazie: wiceminister spraw zagranicznych (reżim talibski). Data urodzenia: ok. 1963 r. Miejsce urodzenia: a) dystrykt Arghandab, prowincja Kandahar, Afganistan; b) miasto Kandahar, prowincja Kandahar, Afganistan. Obywatelstwo: afgańskie. Nr paszportu: OR 1961825 (wydany na nazwisko Mullah Akhtar, paszport wydany dnia 4 lutego 2003 r. przez konsulat afgański w Quetta (Kweta), Pakistan, stracił ważność dnia 2 lutego 2006 r.). Inne informacje: a) prawdopodobnie przebywa na pograniczu afgańsko-pakistańskim; b) członek najwyższej rady talibskiej (od maja 2007 r.); c) członek komisji finansowej w radzie talibskiej; d) brat Atiqullaha Waliego Mohammada. Data umieszczenia w wykazie przez ONZ: 25.1.2001.
(7)

Aby dozwolony był przywóz do Unii przetworów mlecznych uzyskanych z mleka wielbłądów jednogarbnych z określonych części terytorium Zjednoczonych Emiratów Arabskich, należy dodać Emirat Dubaju do wykazu państw trzecich lub ich części zawartego w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 605/2010, podając jednocześnie, że zezwolenie zawarte w kolumnie C tego wykazu ma zastosowanie jedynie do przetworów mlecznych uzyskanych z mleka wielbłąda jednogarbnego.
(1)

Zgodnie z art. 24 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 589/2008 (2) państwa członkowskie zapewniają kontrolę jaj na wszystkich etapach wprowadzania do obrotu, co można rozumieć jako obowiązek kontrolowania zgodności z każdym wymogiem, który został wprowadzony rozporządzeniem, na każdym etapie wprowadzania do obrotu.
(2)

Produktem, którego dotyczy wniosek o rejestrację przywozu, jest taki sam produkt jak określony w zawiadomieniu o wszczęciu, tj. monoalkilowe estry kwasów tłuszczowych lub parafinowe oleje napędowe będące produktem syntezy lub hydrorafinacji o pochodzeniu niekopalnym w formie czystej lub zawarte w mieszance, objęte obecnie kodami CN ex 1516 20 98, ex 1518 00 91, ex 1518 00 95, ex 1518 00 99, ex 2710 19 43, ex 2710 19 46, ex 2710 19 47, 2710 20 11, 2710 20 15, 2710 20 17, ex 3824 90 97, 3826 00 10 oraz ex 3826 00 90, pochodzące z Argentyny i Indonezji.
(2)

Zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 posiadacz zezwolenia zaproponował zmianę warunków zezwolenia dla przedmiotowego preparatu, polegającą na zmniejszeniu jego minimalnej zawartości z 5 × 108 CFU/kg do 2,5 × 108 CFU/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej odnośnie do zastosowania u kurcząt rzeźnych i podrzędnych gatunków ptaków (z wyjątkiem ptaków nieśnych). Do wniosku dołączone zostały właściwe dane szczegółowe. Komisja przekazała wniosek do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwanego dalej „Urzędem”).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 133/20

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 460/2013

z dnia 16 maja 2013 r.

w sprawie minimalnej stawki cła na cukier ustalanej w związku z trzecim częściowym zaproszeniem do składania ofert w ramach postępowania o udzielenie zamówienia otwartego rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 36/2013

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 186 w związku z jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 36/2013 (2) otwarto stałe zaproszenie do składania ofert na rok gospodarczy 2012/2013 dotyczące przywozu cukru objętego kodami CN 1701 14 10 oraz 1701 99 10 po obniżonej stawce cła.

(2) Zgodnie z art. 6 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 36/2013 Komisja ma zdecydować – na podstawie ofert otrzymanych w odpowiedzi na częściowe zaproszenie do składania ofert – o ustaleniu minimalnej stawki cła lub o nieustalaniu tej stawki dla ośmiocyfrowego kodu CN.

(3) Na podstawie ofert otrzymanych w ramach trzeciego częściowego zaproszenia do składania ofert należy ustalić minimalną stawkę cła dla cukru objętego kodami CN 1701 14 10 oraz 1701 99 10.

(4) Aby wywołać szybką reakcję rynku oraz zapewnić efektywne zarządzanie przedmiotowym środkiem, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(5) Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do trzeciego częściowego zaproszenia do składania ofert w ramach postępowania o udzielenie zamówienia otwartego rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 36/2013, w przypadku którego termin składania ofert upłynął dnia 15 maja 2013 r., ustalono minimalną stawkę cła określoną w załączniku do niniejszego rozporządzenia dla cukru objętego kodami CN 1701 14 10 oraz 1701 99 10.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 16 maja 2013 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Jerzy PLEWA Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2) Dz.U. L 16 z 19.1.2013, s. 7.
(139)

Przedsiębiorstwo to twierdziło ponadto, że wzrost jego przywozu produktu objętego dochodzeniem zbiegł się ze złagodzeniem ogólnego systemu preferencji taryfowych dla Malezji, a zatem wzrost wywozu do Unii w 2010 r. nie był uzasadniony podwyższeniem cła antydumpingowego nałożonego na przywóz z ChRL. W odpowiedzi na ten argument uznano, że o ile złagodzenie wymogów ogólnego systemu preferencji mogło zachęcać przedsiębiorstwo do dokonywania wywozu do Unii, to sytuacja ta nie podważa faktu, że przedsiębiorstwo rozpoczęło działalność po podwyższeniu ceł antydumpingowych wobec ChRL, a części pozyskiwało głównie z ChRL (zob. motyw 73). W związku z tym powyższy argument został odrzucony.
1)

dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 2a 1. Załącznik I obejmuje osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy wskazane przez Komitet Sankcji lub Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych jako: a) osoby lub podmioty naruszające embargo na broń i związane z tym środki, określone w art. 1 decyzji 2010/788/WPZiB oraz w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 889/2005 z dnia 13 czerwca 2005 r. wprowadzającego niektóre środki ograniczające w odniesieniu do Demokratycznej Republiki Konga (4), b) przywódcy polityczni i wojskowi zagranicznych ugrupowań zbrojnych działających w Demokratycznej Republice Konga (DRK), utrudniający rozbrojenie i dobrowolną repatriację lub przesiedlenie uczestników walk, którzy należeli do tych ugrupowań, c) przywódcy polityczni i wojskowi milicji kongijskich otrzymujący wsparcie spoza DRK, utrudniający ich członkom rozbrojenie, demobilizację i reintegrację, d) działający w DRK przywódcy polityczni i wojskowi, którzy rekrutują lub wykorzystują dzieci w konfliktach zbrojnych, naruszając mające zastosowanie przepisy prawa międzynarodowego, e) działające w DRK osoby lub podmioty, które dopuszczają się poważnych naruszeń wiążących się z działaniami skierowanymi przeciwko dzieciom lub kobietom w konfliktach zbrojnych, w tym zabijania i okaleczania, przemocy seksualnej, uprowadzania i przymusowych wysiedleń, f) osoby lub podmioty utrudniające dostęp do pomocy humanitarnej lub dystrybucję tej pomocy we wschodniej części DRK, g) osoby lub podmioty nielegalnie wspierające – poprzez nielegalny handel zasobami naturalnymi, w tym złotem – ugrupowania zbrojne we wschodniej części DRK, h) osoby lub podmioty działające w imieniu lub pod kierownictwem wskazanej osoby lub podmiotu będącego w posiadaniu wskazanej osoby lub kontrolowanego przez nią, i) osoby lub podmioty, które planują lub finansują ataki na pracowników pokojowej misji stabilizacyjnej Organizacji Narodów Zjednoczonych w DRK (MONUSCO) lub które uczestniczą w takich atakach. 2. W załączniku I przedstawione jest uzasadnienie umieszczenia w wykazie osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, przekazane przez Radę Bezpieczeństwa ONZ lub przez Komitet Sankcji. 3. W załączniku I podaje się również, jeśli są dostępne, informacje niezbędne do zidentyfikowania danych osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, przekazane przez Radę Bezpieczeństwa ONZ lub przez Komitet Sankcji. Jeżeli chodzi o osoby fizyczne, takie informacje mogą obejmować imiona i nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numery paszportu i dokumentu tożsamości, płeć, adres, jeśli jest znany, a także stanowisko lub zawód. Jeśli chodzi o osoby prawne, podmioty I organy, takie informacje mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności. W załączniku I umieszczana jest także data wskazania przez Radę Bezpieczeństwa ONZ lub przez Komitet Sankcji.