ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/790

z dnia 19 maja 2022 r.

w sprawie sprostowania niektórych wersji językowych rozporządzenia (UE) nr 965/2012 ustanawiającego wymagania techniczne i procedury administracyjne odnoszące się do operacji lotniczych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1139 z dnia 4 lipca 2018 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie lotnictwa cywilnego i utworzenia Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 2111/2005, (WE) nr 1008/2008, (UE) nr 996/2010, (UE) nr 376/2014 i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/30/UE i 2014/53/UE, a także uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 552/2004 i (WE) nr 216/2008 i rozporządzenie Rady (EWG) nr 3922/91 (1), w szczególności jego art. 31,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Po przyjęciu rozporządzenia Komisji (UE) 2016/1199 (2) wykryto błąd w czeskiej i szwedzkiej wersji językowej pkt 1 lit. b) załącznika do tego rozporządzenia. Punkt ten, w którym określono definicję terminu „operacja morska”, zastąpił pkt 86 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 965/2012 (3). Błąd ten ma wpływ na treść tego przepisu.

(2) Należy zatem odpowiednio sprostować czeską i szwedzką wersję językową rozporządzenia (UE) nr 965/2012. Sprostowanie nie ma wpływu na pozostałe wersje językowe.

(3) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu, o którym mowa w art. 127 rozporządzenia (UE) 2018/1139,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 (nie dotyczy wersji polskiej)

Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 19 maja 2022 r. W imieniu Komisji Przewodnicząca Ursula VON DER LEYEN

(1) Dz.U. L 212 z 22.8.2018, s. 1.

(2) Rozporządzenie Komisji (UE) 2016/1199 z dnia 22 lipca 2016 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 965/2012 w odniesieniu do zatwierdzania operacyjnego nawigacji w oparciu o charakterystyki systemów, certyfikacji dostawców usług danych i nadzoru nad nimi oraz morskich operacji śmigłowcowych, a także mające na celu sprostowanie tego rozporządzenia (Dz.U. L 198 z 23.7.2016, s. 13).

(3) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 965/2012 z dnia 5 października 2012 r. ustanawiające wymagania techniczne i procedury administracyjne odnoszące się do operacji lotniczych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 (Dz.U. L 296 z 25.10.2012, s. 1).
(3)

Ponadto w niektórych państwach członkowskich zastosowanie mają szczególne modele emisji obligacji zabezpieczonych, charakteryzujące się szczególnymi wymogami prawnymi nałożonymi na emitentów obligacji zabezpieczonych w celu ochrony inwestorów i wykraczającymi poza wymogi określone w dyrektywie (UE) 2019/2162. Tacy emitenci obligacji zabezpieczonych, którzy podlegają takim szczególnym wymogom prawnym, prowadzą podobną działalność w zakresie emisji obligacji zabezpieczonych jak emitenci innych obligacji zabezpieczonych w UE, w związku z czym mają podobny profil ryzyka płynności. Modele te zapewniają również wysoki poziom ochrony emitentom obligacji zabezpieczonych, w szczególności poprzez korzystanie z nieobowiązkowego nadzabezpieczenia w odniesieniu do emisji ich programów emisji obligacji zabezpieczonych. Wszystkie aktywa tych emitentów obligacji zabezpieczonych zostałyby jednak przypisane do puli aktywów stanowiących zabezpieczenie i w związku z tym zostałyby uznane za obciążone, co uczyniłoby je niedostępnymi i niekwalifikowalnymi do celów bufora płynnościowego wskaźnika pokrycia wypływów netto. Sytuacja ta sprawiłaby, że emitenci obligacji zabezpieczonych naruszyliby wymóg dotyczący wskaźnika pokrycia wypływów netto określony w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i rozporządzeniu delegowanym (UE) 2015/61, co prowadziłoby do nierównych warunków działania dla emitentów pomimo podobieństwa ich profilu ostrożnościowego. Aby spełnić obowiązkowe i nieobowiązkowe wymogi dotyczące nadzabezpieczenia do celów programu emisji obligacji zabezpieczonych, tacy emitenci obligacji zabezpieczonych są operacyjnie ograniczeni do emisji długu podporządkowanego. Ogólny wypływ płynności netto tych emitentów jest wyższy niż wypływ płynności netto wynikający z samych wyemitowanych obligacji zabezpieczonych. W tym kontekście należy wprowadzić dodatkowe zmiany, aby w niektórych szczególnych i ograniczonych sytuacjach umożliwić uznanie aktywów utrzymywanych w puli aktywów stanowiących zabezpieczenie za wolne od obciążeń w celu spełnienia wymogów dotyczących nieobowiązkowego nadzabezpieczenia. W celu zapewnienia, aby takie rozszerzenie uznania aktywów utrzymywanych w puli aktywów stanowiących zabezpieczenie za wolne od obciążeń było zgodne z wymogami ostrożnościowymi i wymogami dotyczącymi wskaźnika pokrycia wypływów netto, emitenci obligacji zabezpieczonych powinni spełniać szereg warunków. W szczególności jedynie emitenci obligacji zabezpieczonych, którzy na mocy prawnego wymogu zapisanego w przepisach krajowych są zobowiązani do przypisania wszystkich swoich aktywów do emisji obligacji zabezpieczonych, mogą korzystać z tego przepisu, do wolumenu aktywów niezbędnego do pokrycia całkowitego wypływu płynności netto emitenta obligacji zabezpieczonych.
(1)

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2021/2306 (2) ustanawia przepisy dotyczące kontroli urzędowych w odniesieniu do produktów ekologicznych i produktów w okresie konwersji przeznaczonych do przywozu do Unii oraz przepisy dotyczące świadectwa kontroli.
1.

Michael MAKUEI LUETH

Data urodzenia: 1947 Miejsce urodzenia: Bor, Sudan (obecnie Sudan Południowy); Płeć: mężczyzna

Od 2013 r. Michael Makuei Lueth piastuje stanowisko ministra informacji oraz radiofonii i telewizji; nadal zajmuje to stanowisko w tymczasowym rządzie jedności narodowej. Był on także rzecznikiem delegacji rządu na rozmowy pokojowe w ramach Międzyrządowego Organu ds. Rozwoju w latach 2014–2015 oraz 2016–2018. Makuei utrudniał proces polityczny w Sudanie Południowym, zwłaszcza spowalniając – poprzez wygłaszanie podburzających oświadczeń publicznych – realizację Porozumienia w sprawie rozwiązania konfliktu w Sudanie Południowym (ARCSS) z sierpnia 2015 r. (zastąpionego we wrześniu 2018 r. Odnowionym porozumieniem w sprawie rozwiązania konfliktu w Sudanie Południowym (R-ARCSS)); utrudnianie prac wspólnej komisji monitorowania i oceny R-ARCSS (JMEC – której nazwę zmieniono na »zrekonstruowaną JMEC« na podstawie R-ARCSS) oraz utrudnianie utworzenia na mocy ARCSS instytucji sprawiedliwości okresu przejściowego, które także przewidziano w R-ARCSS. Utrudniał także działania regionalnych sił ochrony ONZ. Makuei jest także odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka, w tym ograniczanie wolności wypowiedzi.
(2)

ICE Benchmark Administration, administrator ds. wskaźnika LIBOR, ogłosił, że wartości LIBOR GBP i LIBOR JPY przestaną być publikowane z końcem 2021 r., natomiast publikacja niektórych wartości LIBOR USD zakończy się w czerwcu 2023 r. W dniu 5 marca 2021 r. Urząd Nadzoru Finansowego Zjednoczonego Królestwa (ang. Financial Conduct Authority) potwierdził, że wszystkie wartości wskaźnika LIBOR przestaną być udostępniane przez dowolnego administratora lub przestaną być reprezentatywne. Ponadto Komisja, Europejski Bank Centralny pełniący funkcję nadzoru bankowego (nadzór bankowy EBC), Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB) i Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) wydali wspólne oświadczenie mające na celu zdecydowane zachęcenie kontrahentów do jak najszybszego, a w każdym razie do dnia 31 grudnia 2021 r., zaprzestania stosowania wszelkich wartości wskaźnika LIBOR, w tym stopy LIBOR USD, jako stopy referencyjnej w nowych umowach.
1)

w art. 3 wprowadza się następujące zmiany: a) dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu: „1a. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, w odniesieniu do kontraktów dotyczących klasy instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wymienionych w załączniku w wierszach D.4.1 oraz D.4.2 tabli 4 obowiązek rozliczania w odniesieniu do takich kontraktów staje się skuteczny od dnia 18 maja 2022 r. 1b. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, w odniesieniu do kontraktów dotyczących klasy instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wymienionych w załączniku w wierszu D.4.3 tabli 4 obowiązek rozliczania w odniesieniu do takich kontraktów staje się skuteczny od dnia 18 sierpnia 2022 r.”; b) ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie: „W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1, 1a i 1b w odniesieniu do kontraktów dotyczących klasy instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wymienionych w załączniku i zawartych pomiędzy kontrahentami należącymi do tej samej grupy oraz jeżeli jeden kontrahent posiada siedzibę w państwie trzecim, a drugi kontrahent posiada siedzibę w Unii, obowiązek rozliczania staje się skuteczny: a) dnia 30 czerwca 2022 r., w przypadku gdy nie przyjęto decyzji dotyczącej równoważności na podstawie art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, do celów art. 4 tego rozporządzenia, dotyczącej kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wymienionych w załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do danego państwa trzeciego; b) w przypadku gdy przyjęto decyzję dotyczącą równoważności na podstawie art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, do celów art. 4 tego rozporządzenia, dotyczącą kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wymienionych w załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do danego państwa trzeciego, od późniejszej z następujących dat: (i) 60 dni od daty wejścia w życie decyzji w sprawie równoważności przyjętej na podstawie art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, do celów art. 4 tego rozporządzenia, dotyczącej kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wymienionych w załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do danego państwa trzeciego; (ii) daty, od której obowiązek rozliczania staje się skuteczny zgodnie z ust. 1.”; c) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, 1a, 1b i 2, w odniesieniu do kontraktów dotyczących klasy instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wymienionych w załączniku obowiązek rozliczania staje się skuteczny od dnia 18 lutego 2022 r., je żeli spełnione s ą następujące warunki: a) obowiązek rozliczania nie został uruchomiony do dnia 18 lutego 2021 r.; b) kontrakty poddano nowacji wyłącznie w celu zastąpienia kontrahenta mającego siedzibę w Zjednoczonym Królestwie kontrahentem mającym siedzibę w państwie członkowskim.”.
1)

w tabeli dotyczącej kontyngentu taryfowego o numerze porządkowym 09.4213 wprowadza się następujące zmiany: a) wiersz „Podokresy obowiązywania kontyngentu taryfowego” otrzymuje brzmienie: „Podokresy obowiązywania kontyngentu taryfowego Od 1 lipca do 30 września Od 1 października do 31 grudnia Od 1 stycznia do 31 marca Od 1 kwietnia do 30 czerwca” b) wiersz „Ilość w kilogramach” otrzymuje brzmienie: „Ilość w kilogramach 368 000 kg, w następującym podziale: 30 % przypadające na podokres od 1 lipca do 30 września 30 % przypadające na podokres od 1 października do 31 grudnia 20 % przypadające na podokres od 1 stycznia do 31 marca 20 % przypadające na podokres od 1 kwietnia do 30 czerwca” 2) w tabeli dotyczącej kontyngentu taryfowego o numerze porządkowym 09.4290 wprowadza się następujące zmiany: a) wiersz „Podokresy obowiązywania kontyngentu taryfowego” otrzymuje brzmienie: „Podokresy obowiązywania kontyngentu taryfowego Od 1 lipca do 30 września Od 1 października do 31 grudnia Od 1 stycznia do 31 marca Od 1 kwietnia do 30 czerwca” b) wiersz „Ilość w kilogramach” otrzymuje brzmienie: „Ilość w kilogramach 456 000 kg, w następującym podziale: 30 % przypadające na podokres od 1 lipca do 30 września 30 % przypadające na podokres od 1 października do 31 grudnia 20 % przypadające na podokres od 1 stycznia do 31 marca 20 % przypadające na podokres od 1 kwietnia do 30 czerwca”
(14)

Produktem objętym niniejszym przeglądem są monoalkilowe estry kwasów tłuszczowych lub parafinowe oleje napędowe będące produktem syntezy lub hydrorafinacji o pochodzeniu niekopalnym, powszechnie nazywane „biodieslem”, w formie czystej lub w postaci mieszanki zawierającej wagowo ponad 20 % monoalkilowych estrów kwasów tłuszczowych lub parafinowych olejów napędowych będących produktem syntezy lub hydrorafinacji, o pochodzeniu niekopalnym, wysyłane z Kanady, zgłoszone lub niezgłoszone jako pochodzące z Kanady, obecnie objęte kodami CN ex 1516 20 98 (kod TARIC 1516209821), ex 1518 00 91 (kod TARIC 1518009121), ex 1518 00 99 (kod TARIC 1518009921), ex 2710 19 43 (kod TARIC 2710194321), ex 2710 19 46 (kod TARIC 2710194621), ex 2710 19 47 (kod TARIC 2710194721), ex 2710 20 11 (kod TARIC 2710201121), ex 2710 20 16 (kod TARIC 2710201621), ex 3824 99 92 (kod TARIC 3824999210), ex 3826 00 10 (kod TARIC 3826001020, 3826001050, 3826001089) oraz ex 3826 00 90 (kod TARIC 3826009011).
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2022/851

z dnia 22 marca 2022 r.

w sprawie sprostowania portugalskiej wersji językowej rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/945 w sprawie bezzałogowych systemów powietrznych oraz operatorów bezzałogowych systemów powietrznych z państw trzecich

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1139 z dnia 4 lipca 2018 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie lotnictwa cywilnego i utworzenia Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 2111/2005, (WE) nr 1008/2008, (UE) nr 996/2010, (UE) nr 376/2014 i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/30/UE i 2014/53/UE, a także uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 552/2004 i (WE) nr 216/2008 i rozporządzenie Rady (EWG) nr 3922/91 (1), w szczególności jego art. 58 i 61,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Portugalska wersja językowa rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/945 (2) zawiera błędy w art. 17 ust. 4, w art. 40 ust. 1 lit. d), w załączniku część 8 moduł B pkt 3 ust. 2 i 5, które zmieniają znaczenie przepisów.

(2) Należy zatem odpowiednio sprostować portugalską wersję językową rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/945. Sprostowanie nie ma wpływu na pozostałe wersje językowe.

(3) Biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia równych warunków działania dla wszystkich operatorów, nadrzędny interes integralności rynku wewnętrznego, a także potrzebę zapewnienia pewności prawa, niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie od dnia 9 sierpnia 2020 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 (Nie dotyczy wersji polskiej)

Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 9 sierpnia 2020 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 22 marca 2022 r. W imieniu Komisji Przewodnicząca Ursula VON DER LEYEN

(1) Dz.U. L 212 z 22.8.2018, s. 1.

(2) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/945 z dnia 12 marca 2019 r. w sprawie systemów bezzałogowych statków powietrznych oraz operatorów systemów bezzałogowych statków powietrznych z państw trzecich (Dz.U. L 152 z 11.6.2019, s. 1).
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/844

z dnia 30 maja 2022 r.

w sprawie sprostowania szwedzkiej wersji językowej rozporządzenia (UE) nr 1178/2011 ustanawiającego wymagania techniczne i procedury administracyjne odnoszące się do załóg w lotnictwie cywilnym zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1139 z dnia 4 lipca 2018 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie lotnictwa cywilnego i utworzenia Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 2111/2005, (WE) nr 1008/2008, (UE) nr 996/2010, (UE) nr 376/2014 i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/30/UE i 2014/53/UE, a także uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 552/2004 i (WE) nr 216/2008 i rozporządzenie Rady (EWG) nr 3922/91 (1), w szczególności jego art. 23 ust. 1 i art. 27 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Szwedzka wersja językowa rozporządzenia Komisji (UE) nr 1178/2011 (2) zawiera błąd w załączniku I (część FCL) podczęść A pkt FCL.010, ponieważ w przypadku jednego z pojęć zdefiniowanych w tym punkcie użyto nieprawidłowego terminu. Błąd ten ma wpływ na treść przepisów, w których użyto tego terminu.

(2) Szwedzka wersja językowa rozporządzenia (UE) nr 1178/2011 zawiera dodatkowy drobny błąd w załączniku I dodatek 5 pkt 14 lit. c) „Etap 3 – średnio zaawansowany” tiret pierwsze w odniesieniu do nieprawidłowego terminu użytego w definicji.

(3) Należy zatem odpowiednio sprostować szwedzką wersję językową rozporządzenia (UE) nr 1178/2011. Sprostowanie nie ma wpływu na pozostałe wersje językowe.

(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu, o którym mowa w art. 127 rozporządzenia (UE) 2018/1139,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 (nie dotyczy wersji polskiej)

Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 30 maja 2022 r. W imieniu Komisji Przewodnicząca Ursula VON DER LEYEN

(1) Dz.U. L 212 z 22.8.2018, s. 1.

(2) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1178/2011 z dnia 3 listopada 2011 r. ustanawiające wymagania techniczne i procedury administracyjne odnoszące się do załóg w lotnictwie cywilnym zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 (Dz.U. L 311 z 25.11.2011, s. 1).
(16)

Z uwagi na pilną potrzebę utworzenia zautomatyzowanego systemu zarządzania danymi i ich przechowywania w Eurojuście w odniesieniu do dowodów dotyczących ludobójstwa, zbrodni przeciwko ludzkości, zbrodni wojennych i powiązanych przestępstw w celu zapewnienia odpowiedzialności za takie przestępstwa popełnione na Ukrainie, należy zastosować wyjątek od terminu ośmiu tygodni przewidziany w art. 4 Protokołu nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) i do Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.
„3.

Hurras AL-DIN (HaD) (alias Hurras al-Deen, Huras-al-Din, Guardians of Religion, Tanzim Hurras Al-Din, Tandhim Hurras Al-Deen, Sham Al-Ribat, Al-Qaida in Syria, AQ-S).”.
(6)

Substancje czynne, w przypadku których decyzja o zatwierdzeniu lub niezatwierdzeniu została przyjęta po dniu 6 listopada 2018 r. w odniesieniu do co najmniej jednej grupy produktowej lub które zostały włączone do załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 528/2012 na podstawie art. 28 ust. 1 tego rozporządzenia, nie są już objęte programem przeglądu. W związku z tym tych substancji czynnych nie należy już włączać do załącznika II do rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 w odniesieniu do przedmiotowych grup produktowych.
(5)

W przypadkach, w których Komisja ma przyjąć rozporządzenie stanowiące, że zatwierdzenie substancji czynnej, o której mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, nie zostaje odnowione, ponieważ kryteria zatwierdzenia nie zostały spełnione, Komisja ma wyznaczyć taką samą datę wygaśnięcia jak data obowiązująca przed niniejszym rozporządzeniem lub ustalić ją na dzień wejścia w życie rozporządzenia stanowiącego o nieodnowieniu zatwierdzenia substancji czynnej, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza. W przypadkach gdy Komisja ma przyjąć rozporządzenie stanowiące o odnowieniu zatwierdzenia substancji czynnej, o której mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, Komisja postara się, stosownie do okoliczności, wyznaczyć najwcześniejszą możliwą datę rozpoczęcia stosowania.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2022/813

z dnia 20 maja 2022 r.

ustanawiające zamknięcie połowów tuńczyka błękitnopłetwego w wodach konkretnych archipelagów przez łodzie rybołówstwa tradycyjnego pływające pod banderą Portugalii

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające unijny system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W rozporządzeniu Rady (UE) 2022/109 (2) określono kwoty na rok 2022.

(2) Według informacji przekazanych Komisji łodzie rybołówstwa tradycyjnego pływające pod banderą lub zarejestrowane w Portugalii wyczerpały kwotę na połowy tuńczyka błękitnopłetwego w wodach konkretnych archipelagów przyznaną na 2022 r.

(3) Należy zatem zakazać pewnych rodzajów działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Wyczerpanie kwoty Kwotę połowową przyznaną Portugalii w odniesieniu do stada tuńczyka błękitnopłetwego w wodach konkretnych archipelagów przyznaną na 2022 r., o której mowa w załączniku, uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2 Zakazy Z dniem określonym w załączniku zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada, o którym mowa w art. 1 przez łodzie rybołówstwa tradycyjnego pływające pod banderą lub zarejestrowane w Portugalii. W szczególności po tym terminie zakazuje się zatrzymywania na statku, przemieszczania, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki.

Artykuł 3 Wejście w życie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 20 maja 2022 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącą, Virginijus SINKEVIČIUS Członek Komisji

(1) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(2) Rozporządzenie Rady (UE) 2022/109 z dnia 27 stycznia 2022 r. ustalające uprawnienia do połowów na rok 2022 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz, dla unijnych statków rybackich, w niektórych wodach nienależących do Unii (Dz.U. L 21 z 31.1.2022, s. 1).