ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(12)

Ustawą o podatku od sprzedaży detalicznej wprowadzono podatek mający następujące główne cechy: a) podatek w wysokości 2,5 % jest płatny od całkowitego obrotu sprzedawców detalicznych sprzedających żywność (w tym obrotu niepochodzącego ze sprzedaży żywności); b) o ile co najmniej 25 % ich obrotu pochodzi ze sprzedaży żywności konsumentom końcowym; c) o ile działają oni w co najmniej 15 % wszystkich powiatów Słowacji; d) na potrzeby spełnienia warunków zastosowania podatku od sprzedaży detalicznej podmioty mające powiązania majątkowe lub osobiste z sojuszami handlowymi lub sieciami handlowymi są traktowane jako odrębni podatnicy; e) obowiązek zapłaty podatku od sprzedaży detalicznej nie obejmuje następujących kategorii sprzedawców detalicznych: 1) małe i średnie przedsiębiorstwa w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 651/2014 (4); 2) zakłady żywienia zbiorowego; 3) sprzedawcy detaliczni, którzy są producentami żywności (lub są powiązani majątkowo z producentami żywności) i prowadzą sprzedaż żywności konsumentom końcowym, uzyskując ze sprzedaży produkowanej przez siebie żywności co najmniej 80 % obrotów netto; 4) sprzedawcy detaliczni uzyskujący co najmniej 80 % obrotów ze sprzedaży żywności jednej klasy; 5) sprzedawcy detaliczni, w przypadku których wysokość należnego podatku od sprzedaży detalicznej za kwartał kalendarzowy nie przekracza 5 000 EUR; f) do podstawy opodatkowania nie wlicza się obrotu netto punktów sprzedaży detalicznej: 1) znajdujących się w najmniej rozwiniętych powiatach Słowacji i zatrudniających maksymalnie 10 pracowników; 2) znajdujących się w gminach, w których znajdują się nie więcej niż trzy punkty sprzedaży detalicznej sprzedające żywność konsumentom końcowym.
(279)

Komisja uważa, że istnienie mechanizmu kontroli braku nadmiernej rekompensaty jest w rzeczywistości konieczne jedynie do tego, by stwierdzić, że pomoc jest zgodna z rynkiem wewnętrznym na podstawie decyzji w sprawie UOIG z 2012 r., o ile państwo jest odpowiedzialne za kontrolę braku nadmiernej rekompensaty, oraz by stwierdzić, że pomoc jest zgodna z rynkiem wewnętrznym na podstawie zasad ramowych UOIG z 2012 r. w przypadku zgłoszonych środków, o ile Komisja pragnie wykluczyć możliwość wystąpienia nadmiernej rekompensaty w przyszłości w oparciu o ten mechanizm kontroli, przy czym Komisja nie przeprowadza kontroli tego braku ex post. Jeżeli Komisja weryfikuje brak nadmiernej rekompensaty w ramach kontroli ex post, to formalne kryterium traci swój cel, którym jest zapobieżenie ewentualnej nadmiernej rekompensacie. Jeżeli Komisja przeprowadza kontrolę ex post, wszelką stwierdzoną nadmierną rekompensatę należy odzyskać bez względu na to, czy mechanizm kontroli został wdrożony, natomiast brak nadmiernej rekompensaty wystarczy, aby stwierdzić w przedmiotowej sprawie spełnienie wymogów zgodności na podstawie zasad ramowych UOIG z 2012 r.
Składany przez operatora lub właściwy organ wniosek o otwarcie rachunku operatora/rachunku posiadania operatora kieruje się do krajowego administratora (w przypadku Szwajcarii do Federalnego Urzędu Ochrony Środowiska, FOEN). Wniosek musi zawierać informacje wystarczające do identyfikacji instalacji ETS i odpowiedniego identyfikatora instalacji.

Każdy operator statku powietrznego uwzględniony w ETS Szwajcarii lub w ETS UE posiada jeden rachunek operatora statku powietrznego/rachunek posiadania operatora statku powietrznego. W przypadku operatorów statków powietrznych administrowanych przez właściwy organ szwajcarski rachunek prowadzony jest w rejestrze Szwajcarii. Operator statku powietrznego lub upoważniony przedstawiciel operatora statku powietrznego kieruje wniosek do krajowego administratora (w przypadku Szwajcarii do FOEN) w terminie 30 dni roboczych od zatwierdzenia planu monitorowania operatora statku powietrznego lub od jego przekazania przez państwo członkowskie UE (EOG) do organów szwajcarskich. Wniosek zawiera unikalny kod (unikalne kody) statku powietrznego, którego operatorem jest wnioskodawca, który jest uwzględniony w ETS Szwajcarii lub ETS UE.
DECYZJA RADY (WPZiB) 2019/2110

z dnia 9 grudnia 2019 r.

w sprawie misji doradczej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUAM RCA)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

W dniu 12 lipca 2019 r. prezydent Republiki Środkowoafrykańskiej, w piśmie do Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, zwrócił się o rozmieszczenie misji cywilnej w Republice Środkowoafrykańskiej, by wesprzeć postępy trwającej reformy sektora bezpieczeństwa oraz przyczynić się do reorganizacji i rozmieszczenia sił bezpieczeństwa wewnętrznego tego kraju.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

1. KPiB sprawuje w ramach odpowiedzialności Rady i WP kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne nad EUAM RCA. Rada upoważnia KPiB do podejmowania w tym celu stosownych decyzji zgodnie z art. 38 akapit trzeci TUE. Upoważnienie to obejmuje uprawnienia do mianowania szefa misji na wniosek WP oraz uprawnienie do wprowadzania zmian w planie operacji (OPLAN – ang. Operation Plan). Rada zachowuje uprawnienia decyzyjne w odniesieniu do celów i zakończenia EUAM RCA. Decyzje KPiB dotyczące mianowania szefa misji publikuje się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2. Państwa trzecie uczestniczące w EUAM RCA mają te same prawa i obowiązki co państwa członkowskie w odniesieniu do bieżącego zarządzania EUAM RCA.

Artykuł 12

Uzgodnienia prawne

EUAM RCA ma zdolność do nabywania usług i towarów, do zawierania umów i porozumień administracyjnych, do zatrudniania personelu, do posiadania rachunków bankowych, do nabywania i zbywania aktywów i do regulowania swojego zadłużenia, a także do występowania jako strona postępowania sądowego – odpowiednio do potrzeb związanych z wykonaniem niniejszej decyzji.
(1)

W dniu 6 lutego 2013 r. przedsiębiorstwo Dow AgroSciences Europe zwróciło się, w imieniu Dow AgroSciences LLC, do właściwego organu Niderlandów z wnioskiem („wniosek”) dotyczącym wprowadzenia do obrotu żywności, składników żywności i paszy zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę MON 89034 × 1507 × MON 88017 × 59122 × DAS-40278-9, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, zgodnie z art. 5 i 17 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003. Wniosek odnosił się również do wprowadzenia do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę MON 89034 × 1507 × MON 88017 × 59122 × DAS-40278-9 lub z niej się składających, do zastosowań innych niż w żywności i paszy, z wyjątkiem uprawy.
(1)

W dniu 11 stycznia 2013 r. przedsiębiorstwo Dow AgroSciences Europe zgodnie z art. 5 i 17 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 zwróciło się w imieniu Dow AgroSciences LLC do właściwego organu Niderlandów z wnioskiem dotyczącym wprowadzenia do obrotu żywności, składników żywności i paszy zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę MON 89034 × 1507 × NK603 × DAS-40278-9, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych („wniosek”). Wniosek dotyczył również wprowadzenia do obrotu produktów zawierających genetycznie zmodyfikowaną kukurydzę MON 89034 × 1507 × NK603 × DAS-40278-9 lub z niej się składających, do zastosowań innych niż w żywności i paszy, z wyjątkiem uprawy.
(4)

Podczas swojego 39. posiedzenia, która odbędzie się w dniach 9–13 grudnia 2019 r., Organ Wykonawczy ma podjąć decyzję co do przyjęcia zmiany w art. 3a protokołu oraz załącznika VII do protokołu, w brzmieniu zaproponowanym przez Stany Zjednoczone Ameryki, w celu ułatwienia stronom spoza UE ratyfikacji protokołu.
(8)

Art. 35 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/2394 stanowi, że dane dotyczące naruszeń muszą być przechowywane w elektronicznej bazie danych jedynie przez okres niezbędny do zrealizowania celów, do których je zgromadzono i przetwarzano, jednak nie dłużej niż pięć lat, licząc od zakończenia danej współpracy. W związku z tym IMI powinien zapewnić, by z chwilą, gdy dane dotyczące naruszenia nie będą już potrzebne, można będzie je usunąć z IMI, oraz by dane te zostały w każdym przypadku usunięte nie później niż 5 lat po dacie określonej w art. 35 ust. 3 akapit drugi lit. a), b) lub c) rozporządzenia (UE) 2017/2394. W systemie IMI dostępny powinien pozostać tylko zapis, że dokonano wymiany informacji. Przepis ten powinien funkcjonować bez uszczerbku dla art. 14 rozporządzenia (UE) nr 1024/2012 w zakresie, w jakim zastosowanie tego artykułu spowodowałoby wcześniejsze zablokowanie lub usunięcie danych osobowych przechowywanych w ramach projektu pilotażowego.
(2)

Art. 35 rozporządzenia (UE) 2017/2394 zobowiązuje Komisję do ustanowienia i prowadzenia elektronicznej bazy danych na potrzeby wszelkiej prowadzonej na podstawie tego rozporządzenia komunikacji między właściwymi organami, jednolitymi urzędami łącznikowymi i Komisją. Bezpośredni dostęp do elektronicznej bazy danych przysługuje właściwym organom, jednolitym urzędom łącznikowym i Komisji. Art. 35 tego rozporządzenia ustanawia ponadto wymóg, aby informacje przekazywane przez podmioty zgłaszające ostrzeżenia zewnętrzne były przechowywane i przetwarzane w tej samej bazie danych, lecz podmioty te nie mają dostępu do tej bazy. Ponadto, w przypadku gdy Europejski Urząd Nadzoru Bankowego jest proszony o występowanie w roli obserwatora zgodnie z art. 23 ust. 3 tego rozporządzenia, musi on mieć dostęp do elektronicznej bazy danych w takim ograniczonym celu, aby móc konsultować odnośną komunikację wyłącznie w trybie odczytu.
(13)

Zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2012/19/UE, ze skutkiem od dnia 15 sierpnia 2018 r., każdy EEE należy zaklasyfikować do jednej z sześciu kategorii określonych w załączniku III do dyrektywy, w przeciwieństwie do dziesięciu kategorii, które miały zastosowanie w okresie przejściowym przed tą datą. Format zgłaszania danych powinien odzwierciedlać to przejście i zapewnić, by przekazywane informacje umożliwiały weryfikację i monitorowanie realizacji celów w zakresie odzysku WEEE określonych w art. 11 ust. 1 i w załączniku V (część 3) do dyrektywy 2012/19/UE, w podziale na kategorie.
—

W przypadku drobnych zmian – co najmniej jedna osoba uprawniona do składania podpisów należąca do kategorii D oraz jedna osoba uprawniona do składania podpisów należąca do kategorii E.
(3)

W dniu 26 września 2019 r. Komisja przeprowadziła na Węgrzech misję wzmocnionego nadzoru w celu monitorowania sytuacji na miejscu, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia nr 1466/97/WE. Po przekazaniu wstępnych ustaleń władzom węgierskim z prośbą o ustosunkowanie się do nich Komisja przedstawiła w dniu 20 listopada 2019 r. swoje ustalenia Radzie. Ustalenia te zostały podane do wiadomości publicznej. W sprawozdaniu Komisji stwierdzono, że władze węgierskie zamierzają utrzymać docelowy deficyt nominalny na 2019 r. na poziomie 1,8 % PKB zgodnie z programem konwergencji na 2019 r. W odniesieniu do 2020 r. władze Węgier skorygowały docelowy deficyt do 1 % PKB, co sprawia, że jest on bardziej ambitny niż docelowy deficyt na poziomie 1,5 % PKB określony w programie konwergencji na 2019 r. W związku z tym władze węgierskie planują podjąć działania w odpowiedzi na zalecenie z dnia 14 czerwca 2019 r. tylko w odniesieniu do 2020 r.
(3)

W ocenie hiszpańskich władz uwzględniono wszystkie sześć kryteriów określonych w załączniku X do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/317. Zgodnie z pkt 6 tego załącznika wspomniane kryteria zostały ocenione odrębnie w odniesieniu do każdego portu lotniczego. W przypadku kryteriów określonych w pkt 1 i 2 tego załącznika hiszpańskie władze stwierdziły, że nie istnieją znaczące przeszkody uniemożliwiające instytucjom zapewniającym służby oferowanie służb ruchu lotniczego w ramach kontroli lotniska. Projekt umowy o zapewnienie służb przewiduje warunki i procedury, zgodnie z którymi porty lotnicze mogą rozwiązać umowę i korzystać z własnych służb. Ocena hiszpańskich władz wykazała również, że istnieją procedury umożliwiające przenoszenie pracowników i aktywów do innej spółki. Jeśli chodzi o załącznik X pkt 3, należy odnotować, że hiszpańskie władze zorganizowały zaproszenie do składania wniosków, w ramach którego zastosowano istniejącą już procedurę udzielenia zamówienia na zapewnienie przedmiotowych służb. W momencie rozpoczęcia procedury w Hiszpanii działało osiem różnych certyfikowanych instytucji zapewniających służby żeglugi powietrznej, które stanowiły wiarygodne alternatywne instytucje zapewniające służby, mogące uczestniczyć w procedurze udzielenia zamówienia. Niektóre spośród tych instytucji już wcześniej zapewniały służby żeglugi powietrznej. Jeżeli chodzi o kryterium określone w załączniku X pkt 4 porty lotnicze Alicante i Ibiza podlegają presji handlowej i faktycznie aktywnie konkurują ze sobą w zakresie ruchu turystycznego. Wybrany oferent jest odrębny i niezależny od obecnego dostawcy trasowych służb żeglugi powietrznej, co gwarantuje osobną rachunkowość i sprawozdawczość, o czym mowa w załączniku X pkt 5.
ZAŁĄCZNIK

REGULAMIN WEWNĘTRZNY

WSPÓLNY KOMITET,

uwzględniając Umowę o transporcie lotniczym między Kanadą a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, w szczególności jej art. 17,

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCY REGULAMIN WEWNĘTRZNY:

1. Wspólny komitet zbiera się co najmniej raz w roku, a Strony są na zmianę odpowiedzialne za organizację spotkania. Ponadto każda ze Stron może zażądać zwołania posiedzenia wspólnego komitetu zgodnie z art. 17 ust. 3 umowy.

3. Wspólny komitet może wyrazić zgodę na zaproszenie innych zainteresowanych stron lub ekspertów do uczestnictwa w posiedzeniach w celu dostarczenia informacji na konkretne tematy.

2. Przedstawiciele zainteresowanych stron z branży transportu lotniczego mogą zostać zaproszeni do udziału w posiedzeniach w charakterze obserwatorów, jeżeli wspólny komitet wyrazi na to zgodę.

2. Wspólny komitet przyjmuje porządek obrad na początku każdego posiedzenia. Jeżeli wspólny komitet wyrazi na to zgodę, w porządku obrad można umieścić punkty nie znajdujące się wcześniej we wstępnym porządku obrad.

1. Szefowie delegacji ustalają wstępnie porządek obrad każdego posiedzenia za wspólnym porozumieniem. W celu ułatwienia dystrybucji członkom każdej delegacji, a także konsultacji z nimi, oraz w zakresie, w jakim jest to możliwe, taki wstępny porządek obrad ustanawia się najpóźniej piętnaście dni przed datą posiedzenia.

Artykuł 7

Procedura pisemna

W razie konieczności oraz w należycie uzasadnionych przypadkach decyzje i zalecenia wspólnego komitetu mogą zostać przyjęte w drodze procedury pisemnej. W tym celu szefowie delegacji wymieniają projekty środków, w odniesieniu do których zwrócono się do wspólnego komitetu o wydanie opinii, co może zostać potwierdzone w drodze wymiany korespondencji.
(1)

W pismach, które wpłynęły do Komisji w dniach 23 maja 2019 r. i 17 czerwca 2019 r., Francja i Hiszpania odpowiednio zwróciły się z wnioskiem o upoważnienie do wprowadzenia szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 5 dyrektywy 2006/112/WE w odniesieniu do budowy elektroenergetycznego połączenia międzysystemowego między Gaticą w Hiszpanii a Cubnezais we Francji („szczególny środek”).
4)

w załączniku XV-D, lista koncesyjna (Republika Mołdawii), w czwartej kolumnie zatytułowanej „Kategoria” wprowadza się następujące zmiany: a) wszystkie odniesienia do „TRQ 1 (4 000 t)” zastępuje się przez „TRQ 1 (4 500 t; na rok 2021: 5 000 t; a począwszy od 2022 r.: 5 500 t)”; b) wszystkie odniesienia do „TRQ 2 (4 000 t)” zastępuje się przez „TRQ 2 (5 000 t; na rok 2021: 5 500 t; a począwszy od 2022 r.: 6 000 t)”; c) wszystkie odniesienia do „TRQ 3 (1 000 t)” zastępuje się przez „TRQ 3 (1 500 t; a począwszy od 2021 r.: 2 000 t)”; d) wszystkie odniesienia do „TRQ 5 (2 000 t)” zastępuje się przez „TRQ (7 000 t; na rok 2021: 8 000 t; a począwszy od 2022 r.: 9 000 t)”.
Artykuł 1

1. Państwo członkowskie, którego przedstawiciel krajowy został wybrany na przewodniczącego Eurojustu i które z tego względu oddelegowało inną osobę do swojego biura krajowego, i jest w związku z tym uprawnione, zgodnie z art. 11 ust. 7 rozporządzenia (UE) 2018/1727, do złożenia do Kolegium Eurojustu (zwanego dalej „kolegium”) wniosku o rekompensatę za tę inną osobę, zawiera w swoim wniosku następujące informacje:

a) decyzja danego państwa członkowskiego dotycząca oddelegowania danej osoby;

b) uzasadnienie potrzeby wzmocnienia swojego biura krajowego ze względu na zwiększone obciążenie pracą;

c) informacje dotyczące krajowego miesięcznego wynagrodzenia brutto oddelegowanej osoby;

d) informacje dotyczące kosztów utrzymania i innych powiązanych wydatków, które podlegają zwrotowi oddelegowanej osobie na mocy prawa krajowego;
(4)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, te państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej decyzji i nie są nią związane ani jej nie stosują.
Sprostowanie do decyzji Komisji (UE) 2020/519 z dnia 3 kwietnia 2020 r. w sprawie sektorowego dokumentu referencyjnego dotyczącego najlepszych praktyk zarządzania środowiskowego, sektorowych wskaźników efektywności środowiskowej oraz kryteriów doskonałości dla sektora gospodarki odpadami na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1221/2009 w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS)

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 115 z dnia 14 kwietnia 2020 r. )

Strona 38, załącznik, tabela 4.1, tytuł pierwszy:

zamiast:

„e”,

powinno być:
Sprostowanie do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2020/1146 z dnia 31 lipca 2020 r. zmieniającej decyzję wykonawczą (UE) 2019/1956 w odniesieniu do norm zharmonizowanych dotyczących niektórych urządzeń gospodarstwa domowego, bezpieczników termicznych, urządzeń w sieciach kablowych służących do rozprowadzania sygnałów telewizyjnych, sygnałów dźwiękowych i usług interaktywnych, wyłączników do urządzeń, gaszenia łuku i spawania łukowego, złączek instalacyjnych wtykowo-nasadkowych do trwałych połączeń w instalacjach stałych, transformatorów, dławików, zasilaczy i zespołów takich urządzeń, systemu przewodowego ładowania pojazdów elektrycznych, opasek przewodów i systemów prowadzenia przewodów, aparatów i łączników sterowniczych, oświetlenia awaryjnego, układów elektronicznych stosowanych w oprawach oświetleniowych oraz lamp wyładowczych

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 250 z dnia 3 sierpnia 2020 r. )

Strona 124, art. 1 i 2:

zamiast:

„decyzji wykonawczej (UE) 2020/1956”;

powinno być:
Sprostowanie do decyzji Rady (UE) 2020/1410 z dnia 25 września 2020 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na 66. posiedzeniu Komitetu Systemu Zharmonizowanego Światowej Organizacji Celnej w odniesieniu do planowanego przyjęcia opinii klasyfikacyjnych, decyzji dotyczących klasyfikacji, zmian not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego (HS) lub innych wskazówek dotyczących interpretacji Systemu Zharmonizowanego, a także zaleceń mających zabezpieczać jednolitość interpretacji Systemu Zharmonizowanego w ramach konwencji w sprawie Systemu Zharmonizowanego

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 406 z dnia 3 grudnia 2020 r. )

Sprostowanie do decyzji (UE) 2020/1410 należy uważać za nieważne i niebyłe.
Sprostowanie do decyzji Rady (UE) 2020/1532 z dnia 12 października 2020 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na 66. posiedzeniu Komitetu Systemu Zharmonizowanego Światowej Organizacji Celnej w odniesieniu do planowanego przyjęcia opinii klasyfikacyjnych, decyzji dotyczących klasyfikacji, zmian not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego (HS) lub innych wskazówek dotyczących interpretacji Systemu Zharmonizowanego, a także zaleceń mających zabezpieczać jednolitość interpretacji Systemu Zharmonizowanego w ramach konwencji w sprawie Systemu Zharmonizowanego

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 406 z dnia 3 grudnia 2020 r. )

Sprostowanie do decyzji (UE) 2020/1532 należy uważać za nieważne i niebyłe.
1)

Sprawy wymagające decyzji (dok. NC2709Ea) a) Załączniki D/6 i G/11 – ewentualne zmiany noty wyjaśniającej do pozycji 85.24 (HS 2022). b) Załączniki D/7 i G/12 – Ewentualne zmiany not wyjaśniających do HS 2022 dotyczących drukarek 3D. c) Załączniki E/14 i G/19 – Zmiana not wyjaśniających do pozycji 70.19 w odniesieniu do włókien szklanych (HS 2022). d) Załączniki E/1–E/6, E/8–E/13, E/15–E/18, E/20, E/23 oraz G/1–G/6, G/8, G/13–G/18, G/21, G/22, G/24 i G/27 – Ewentualna zmiana noty wyjaśniającej do sekcji I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X, XI, XII, XIII, XIV, XV, XVI, XVII, XVIII, XX i XXI. e) Załączniki E/23 i G/27 – Zmiany not wyjaśniających do działu 97 w odniesieniu do niektórych produktów kultury (HS 2022). f) Załączniki E/24 i G/28 – Zmiany not wyjaśniających (ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej). Unia powinna wyrazić zgodę na wszystkie proponowane zmiany w dokumentach, ponieważ odzwierciedlają one obecną politykę w zakresie klasyfikacji w Unii.
Sprostowanie do decyzji Rady (UE) 2020/1532 z dnia 12 października 2020 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na 66. posiedzeniu Komitetu Systemu Zharmonizowanego Światowej Organizacji Celnej w odniesieniu do planowanego przyjęcia opinii klasyfikacyjnych, decyzji dotyczących klasyfikacji, zmian not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego (HS) lub innych wskazówek dotyczących interpretacji Systemu Zharmonizowanego, a także zaleceń mających zabezpieczać jednolitość interpretacji Systemu Zharmonizowanego w ramach konwencji w sprawie Systemu Zharmonizowanego

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 352 z dnia 22 października 2020 r. )

1. Strona 9, załącznik, pkt II.2 akapit czwarty:

zamiast:

„(…) (maszyny kuźnicze), Unia (…)”,

powinno być:

„(…) (maszyny do kucia), Unia (…)”.

2. Strona 10, załącznik, pkt III.8 lit. f) akapit pierwszy:

zamiast:

„f) (…) w odniesieniu do pozostałych oliw z oliwek (…) w odniesieniu do przykładów tłuszczy i (…)”,

powinno być:

„f) (…) w odniesieniu do pozostałej oliwy z oliwek (…) w odniesieniu do przykładów tłuszczów i (…)”.

3. Strona 10, załącznik, pkt III.8 lit. j) akapit drugi:

zamiast:

„j) (…) do wbudowanych na stałe kamer (…), że opinia klasyfikacyjna klasyfikująca bezzałogowy statek powietrzny z wbudowaną kamerą do pozycji 85.25 zostanie poddana przeglądowi i dostosowana (…)”,

powinno być:

„j) (…) do trwale zintegrowanych kamer (…), że opinia klasyfikacyjna klasyfikująca statek bezzałogowy ze zintegrowaną kamerą do pozycji 8525 zostanie zweryfikowana i dostosowana (…)”.

4. Strona 11, załącznik, pkt III.8 lit. k) akapit pierwszy:

zamiast:

„k) (…) w odniesieniu do niektórych produktów kultury (…)”,

powinno być:
„1. Na należycie uzasadniony wniosek odpowiednio Irlandii, Republiki Cypryjskiej lub Królestwa Hiszpanii Rada może zezwolić tym państwom członkowskim na negocjowanie umów dwustronnych ze Zjednoczonym Królestwem w obszarach należących do wyłącznej kompetencji Unii. Takie zezwolenie może zostać udzielone tylko pod warunkiem że:

2. Zezwolenie udzielone na podstawie ust. 1 może być uzależnione od włączenia do danej umowy lub wyłączenia z niej dowolnych postanowień, bądź może być uzależnione od zawieszenia stosowania dowolnych postanowień tej umowy, jeżeli jest to konieczne do spełnienia warunków określonych w ust. 1.”,