Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 784/68

z dnia 26 czerwca 1968 r.

ustanawiające szczegółowe zasady obliczania cen CIF dla cukru białego i cukru nierafinowanego

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady nr 1009/67/EWG z dnia 18 grudnia 1967 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku cukru [1], w szczególności jego art. 13 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia nr 1009/67/EWG należy ustanowić szczegółowe zasady obliczania cen CIF i dostosowania ich w zależności od ewentualnych różnic jakości w odniesieniu do kryteriów jakościowych;

zgodnie z ust. 1 i 2 tego artykułu najkorzystniejsze możliwości zakupu cukru białego i cukru nierafinowanego na rynku światowym są regularnie ustalane dla określonego miejsca przekroczenia granicy;

w tym celu konieczne jest, aby Komisja uwzględniła wszystkie informacje, które otrzymała bezpośrednio lub za pośrednictwem Państw Członkowskich; mając na względzie obiektywizm i reprezentatywność cen CIF, które mają być wyliczone, konieczne jest odrzucenie pewnych informacji z kalkulacji cen CIF, zwłaszcza gdy chodzi tylko o niewielkie ilości towaru lub gdy towary nie posiadają solidnej, właściwej jakości handlowej;

z uwagi na fakt, iż ceny ofertowe cukru białego i cukru nierafinowanego często nie są notowane jako ceny CIF Rotterdam towar luzem, należy wtedy przewidzieć właściwe przeliczenia; że dla zaleconych regulacji ceny ofertowe stosownie do jakości standardowej, można przewidzieć dla cukru białego takie same współczynniki jak przewidziane dla interwencji, określonej w art. 9 ust. 8 rozporządzenia nr 1009/67/EWG; że w odniesieniu do cukru nierafinowanego należy przewidzieć mnożenie przez współczynnik korygujący, który uwzględnia wartość plonu rzeczywistego;

podczas dokonywania przeglądu ofert cenowych cukru nierafinowanego z buraka cukrowego, z zasady nie będą dostępne wyniki analiz, które powinny być brane pod uwagę przy kalkulacji wartości plonu rzeczywistego, w świetle art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 413/68 z dnia 9 kwietnia 1968 r. określającego jakość standardową dla cukru nierafinowanego i punkt przejścia granicznego Wspólnoty do celów kalkulacji cen CIF w sektorze cukru [2];

że w świetle ust. 3 niniejszego artykułu dane niezbędne do kalkulacji rentowności cukru nierafinowanego z trzciny cukrowej są jednak na ogół dostępne w odniesieniu do wszystkich ofert na cukier nierafinowany; że przy kalkulowaniu cen CIF różnice wynikające z kalkulacji rentowności cukru nierafinowanego z buraków cukrowych dokonanej sposobami zaleconymi w ust. 3 wspomnianego artykułu, mogą być pomijane i że w związku z tym dogodnie jest przewidzieć kalkulację rentowności dla obu kategorii cukru nierafinowanego zgodnie z ust. 3 wspomnianego artykułu;

aby uniknąć wywołania zakłóceń na rynku Wspólnoty na skutek gwałtownych i znacznych zmian opłat, które nie odzwierciedlają rzeczywistych ruchów cen na rynku światowym, dogodnie jest przewidzieć, że w pewnych okolicznościach Komisja może wyjątkowo i przez ograniczony okres czasu utrzymywać cenę CIF na niezmienionym poziomie;

w celu uniknięcia zakłóceń na rynku Wspólnoty na skutek przywozu cukru o określonym rodzaju obróbki lub opakowania, w pewnych warunkach zachodzi konieczność skalkulowania oddzielnej ceny CIF dla takiego przywozu;

przepisy przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Komisja wprowadza ceny CIF cukru białego i cukru nierafinowanego w oparciu o najkorzystniejsze możliwości zakupu na rynku światowym. Ceny te są ustalone zgodnie z art. 2–5.

Artykuł 2

Przy ustalaniu najkorzystniejszych możliwości zakupu na rynku światowym uwzględniane są wszystkie informacje odnośnie do:

1. ofert składanych na rynku światowym,

2. cen notowanych na najważniejszych giełdach w zakresie międzynarodowego obrotu cukrem,

3. cen odnotowywanych na największych rynkach państw trzecich,

4. transakcji sprzedaży zawieranych w ramach międzynarodowej wymiany handlowej,

które dotarły do Komisji bądź za pośrednictwem Państw Członkowskich, bądź Komisja uzyskała je we własnym zakresie.

Artykuł 3

Przy ustalaniu najkorzystniejszych możliwości zakupu informacje nie są uwzględniane, gdy:

1. towar nie posiada solidnej, właściwej jakości handlowej, lub

2. możliwość zakupu po cenie zamieszczonej w ofercie dotyczy tylko niewielkiej ilości cukru nie odzwierciedlającej sytuacji rynkowej, lub

3. ogólny rozwój cen lub informacje posiadane przez Komisję nasuwają przypuszczenie, że rozważana cena ofertowa nie odzwierciedla faktycznych tendencji rynkowych.

Artykuł 4

1. Ceny podane jako ceny CIF towarów luzem w Rotterdamie są wyrównywane.

2. Przy wyrównywaniu uwzględniane są w szczególności różnice kosztów transportu między portem załadunku i portem przeznaczenia z jednej strony oraz portem załadunku i Rotterdamem z drugiej strony.

3. Jeżeli cena odnosi się do towaru pakowanego w worki, zostaje zmniejszona o 0,60 jednostki obliczeniowej na 100 kg.

Artykuł 5

1. W celu obliczenia ceny, dla której nie obowiązują kryteria jakości, stosuje się:

a) premie lub obniżki, w odniesieniu do cukru białego, ustalone stosownie do art. 9 rozporządzenia nr 1009/67/EWG;

b) współczynniki korygujące, w odniesieniu do cukru nierafinowanego, uzyskane w wyniku dzielenia liczby 92 przez stopę procentową wartości plonu rzeczywistego cukru, do którego odnosi się cena.

2. Wartość plonu rzeczywistego jest obliczana metodą opisaną w art. 1 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 431/68.

Artykuł 6

Cena CIF może być w wyjątkowym przypadku utrzymana na niezmienionym poziomie przez ograniczony okres czasu wówczas, gdy cena ofertowa za daną ilość towaru lub za towar o określonym pochodzeniu, służąca za podstawę do wyznaczenia poprzedniej ceny CIF doszła do wiadomości Komisji w celu wyznaczenia następnej ceny CIF znane ceny, które według opinii Komisji nie są w dostatecznym stopniu reprezentatywne dla faktycznej tendencji rynkowej, spowodowałyby nagłe i znaczne zarazem zmiany ceny CIF.

Artykuł 7

Gdy cena oferowana cukru odpowiednio uformowanego lub w określonym opakowaniu, po odjęciu kosztów związanych z formowaniem lub pakowaniem i po regulacji ceny CIF Rotterdam jest niższa niż cena CIF ustalona w oparciu o art. 2–6, oblicza się dla takiego cukru cenę oddzielną CIF na podstawie ceny ofertowej dla tego cukru.

Artykuł 8

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 26 czerwca 1968 r.

W imieniu Komisji

Jean Rey

Przewodniczący

[1] Dz.U. 308 z 18.12.1967, str. 1.

[2] Dz.U. L 89 z 10.4.1968, str. 3.

--------------------------------------------------