ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(3)

W odniesieniu do 2006 r. w prognozie służb Komisji z jesieni 2006 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych (general government) oszacowano na 1 % PKB, podczas gdy w poprzedniej zaktualizowanej wersji programu konwergencji zakładano, że osiągnie on 1,4 % PKB. Według zaktualizowanego programu szacowany poziom deficytu wynosi 1,2 %. Niemniej jednak wstępne dane odnoszące się do całego roku 2006 wskazują na jeszcze lepszy rezultat — deficyt zbliżony do zrównoważenia budżetu. Jest on zasługą znacznie silniejszego niż przewidywano ożywienia gospodarczego i wzrostu zatrudnienia, szybszego wzrostu płac oraz poprawy skuteczności poboru podatków, i został osiągnięty pomimo przyjęcia w lipcu 2006 r. poprawki budżetowej zwiększającej wydatki o około 0,5 % PKB.
(9)

Długoterminowy wpływ na budżet związany ze starzeniem się społeczeństwa należy na Cyprze do najwyższych w UE, co wynika głównie z bardzo dużego wzrostu wydatków na emerytury w relacji do PKB. Wyjściowa sytuacja budżetowa przyczynia się do częściowego złagodzenia przewidywanego znacznego wpływu starzenia się społeczeństwa na budżet, jednak nie wystarcza, by pokryć związane z tym koszty. Ponadto obecny poziom zadłużenia brutto przekracza określoną w Traktacie wartość odniesienia. Dalsze jednoczesne prowadzenie konsolidacji finansów publicznych i wprowadzanie środków reformy emerytalnej mających na celu zmniejszenie znacznego wzrostu wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa doprowadziłoby, jak przyznają władze, do zmniejszenia zagrożeń dla stabilności finansów publicznych. Generalnie wydaje się, że zagrożenia dla stabilności finansów publicznych Cypru kształtują się na wysokim poziomie.
ii)

wykorzystania lepszych niż prognozowane wyników budżetowych związanych z redukcją deficytu i do zapewnienia — po korekcie nadmiernego deficytu — odpowiednich postępów w dążeniu do osiągnięcia celu średniookresowego, tak by można było go osiągnąć najpóźniej do końca okresu objętego programem, jak również do zapewnienia odpowiedniej redukcji wskaźnika zadłużenia względem PKB;
(3)

W odniesieniu do 2006 r. w prognozie służb Komisji z jesieni 2006 r. oraz w nowej zaktualizowanej wersji programu deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych oszacowano na 2,6 % PKB, co jest całkowicie zgodne z celem ustanowionym w poprzedniej aktualizacji programu stabilności. Całkowite wydatki osiągnęły poziom docelowy ustalony w budżecie na 2006 r. Główne kategorie wydatków zasadniczo kształtowały się na docelowych poziomach, a obniżenie świadczeń socjalnych innych niż świadczenia w naturze całkowicie zrównoważyło przekroczenie o 0,5 % PKB wydatków na inwestycje publiczne. Całkowite dochody są nieznacznie wyższe, niż przewidywano. Środki jednorazowe zostały częściowo zastąpione środkami o charakterze stałym wprowadzonymi w połowie roku, tzn. podwyższeniem akcyzy na paliwa i papierosy oraz podwyższonym podatkiem od usług telekomunikacyjnych w sieciach komórkowych. Dochody z tytułu wymienionych środków o charakterze stałym zrównoważyły spadek dochodów jednorazowych z wyznaczonego w budżecie na 2006 r. poziomu 0,6 % PKB do 0,4 % PKB.
(9)

Długoterminowy wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet jest w Irlandii dużo większy od średniej w UE, co wynika głównie ze stosunkowo młodego wieku ludności i związanego z tym większego wzrostu wydatków na emerytury w relacji do PKB w nadchodzących dziesięcioleciach, na co wpływa również fakt, że wypłacanych będzie coraz więcej emerytur. Lepsza niż w 2005 r. wyjściowa sytuacja budżetowa pozwala na znaczne złagodzenie przewidywanego długoterminowego wpływu starzenia się społeczeństwa na budżet, jednak nie wystarcza do pełnego pokrycia znacznego wzrostu wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa. Jak uznano w programie, utrzymanie wysokiej nadwyżki pierwotnej w perspektywie średnioterminowej i realizacja działań służących ograniczeniu znacznego wzrostu wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa przyczyniłyby się do zmniejszenia ryzyka dotyczącego stabilności finansów publicznych. Generalnie wydaje się, że zagrożenia dla stabilności finansów publicznych Irlandii kształtują się na średnim poziomie.
(4)

Przedstawiona w programie średniookresowa strategia budżetowa ma na celu zajęcie się kwestią kosztów związanych ze starzeniem się społeczeństwa poprzez dalszą konsolidację fiskalną. W związku z powyższym program przewiduje wzrost nadwyżki sektora instytucji rządowych i samorządowych z 0,1 % PKB w 2006 r. do 0,9 % w 2009 r. Prognozowany jest wzrost nadwyżki pierwotnej z 2,4 % PKB w 2006 r. do 2,9 % w 2009 r., który nastąpi w ostatnim roku objętym programem, co w znacznej mierze jest związane ze spodziewanym wówczas zwrotem składki do zasobów własnych UE wpłacanej w latach 2007–2009. Nominalna korekta wynika wyłącznie ze spadku wskaźnika wydatków względem PKB, który z nadwyżką kompensuje spadek wskaźnika dochodów względem PKB w wysokości 0,2 punktu procentowego. W porównaniu z poprzednią aktualizacją programu stabilności saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych jest znacznie wyższe w całym okresie objętym programem. Wynika to głównie z większych dochodów ze sprzedaży gazu ziemnego, poprawy sytuacji makroekonomicznej w 2005 r. oraz lepszych prognoz na 2006 r.
(3)

W odniesieniu do 2006 r. w prognozie służb Komisji z jesieni 2006 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych oszacowano na 1,0 % PKB, podczas gdy w poprzedniej zaktualizowanej wersji programu stabilności zakładano, że osiągnie on 1,8 % PKB. Wynika to częściowo ze skorygowania w dół wyniku deficytu za 2005 r. z szacowanego w poprzednim programie poziomu 2,3 % PKB do 1,0 % zgodnie z najnowszymi danymi. Wynik deficytu za 2006 r. również może być lepszy niż oszacowano w nowym programie (1,5 % PKB) w związku z korzystnymi warunkami cyklicznymi i znacznymi dochodami podatkowymi, zwłaszcza w ostatnim kwartale.
(4)

Głównym celem średniookresowej strategii budżetowej jest zapewnienie długoterminowej stabilności finansów publicznych. Aby osiągnąć ten cel, w programie proponuje się dalszą konsolidację budżetową, przy jednoczesnej poprawie warunków wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. Po planowanym skorygowaniu nadmiernego deficytu w 2006 r. wskaźnik deficytu powinien zgodnie z przewidywaniami spadać o 0,5 punktu procentowego rocznie (z wyjątkiem roku 2008), aby w 2010 r. osiągnąć wartość 0,5 % PKB. Zgodnie z tą samą tendencją powinna następować poprawa salda pierwotnego, w którego przypadku nadwyżka osiągnie 2 % PKB do 2010 r. Choć w budżecie przewidziano środki naprawcze po stronie dochodów, zwłaszcza w postaci podniesienia podstawowej stawki podatku VAT z 16 % do 19 %, to jednocześnie przewiduje się spadek wskaźników dochodów i wydatków w ujęciu rocznym. I tak wskaźnik wydatków ma do 2010 r. spaść o 2,5 punktu procentowego, do poziomu 43 % PKB, co planuje się osiągnąć głównie w drodze ograniczania wydatków socjalnych. W tym samym okresie przewiduje się obniżenie wskaźnika dochodów względem PKB o 1,5 punktu procentowego, do poziomu 42 % PKB do 2010 r.; wzrost udziału podatków w dochodach (np. wzrost podstawowej stawki VAT w 2007 r.) zostanie w znacznym stopniu skompensowany przez zmniejszenie udziału składek na ubezpieczenia społeczne (dzięki obniżeniu stawki na ubezpieczenie na wypadek bezrobocia w 2007 r. oraz tendencji spadkowej udziału składek), przy spadku pozostałych dochodów. W porównaniu z poprzednią aktualizacją cele budżetowe zostały skorygowane w górę dla wszystkich lat z wyjątkiem roku 2008, w którym nie przewiduje się korekty.
(7)

W świetle powyższej oceny ryzyka nakreślony w programie kurs polityki budżetowej może okazać się niewystarczający, aby zapewnić do 2010 r. realizację przewidzianego w programie celu średniookresowego. Jednak wydaje się, że pod koniec okresu realizacji programu, najprawdopodobniej od roku 2009, zapewni on wystarczający margines bezpieczeństwa chroniący przed naruszeniem 3-procentowego progu deficytu przy normalnych wahaniach makroekonomicznych. Z wyjątkiem roku 2007 tempo działań dostosowawczych zmierzających do osiągnięcia przyjętego w programie celu średniookresowego jest zasadniczo zgodne z paktem na rzecz stabilności i wzrostu, który stanowi, że dla strefy euro i dla państw członkowskich grupy ERM II roczna poprawa salda strukturalnego, rozumiana jako wartość odniesienia, powinna wynieść 0,5 % PKB oraz że dostosowanie powinno być większe w okresach dobrej koniunktury gospodarczej i może być mniejsze w okresach gorszej koniunktury. Chociaż Francja dopiero co skorygowała nadmierny deficyt, przewidywane na rok 2007 dostosowanie będzie ograniczone do wielkości zbliżonej do 0,3 punktu procentowego PKB, mimo iż obecnej sytuacji gospodarczej nie można określić jako okresu dekoniunktury, a elastyczność podatkowa wskazuje wręcz na dobrą koniunkturę.
3.

Promieniotwórcze odpady stałe powstałe w wyniku eksploatacji są składowane na terenie obiektu lub transportowane do zakładów unieszkodliwiania odpadów we Francji. Eksperci zalecili, by kontrole odpadów konwencjonalnych przeprowadzanych jako środki ostrożności w celu potwierdzenia braku skażenia zapewniały jednocześnie zgodność z kryteriami dotyczącymi dopuszczalnych poziomów emisji określonymi w podstawowych standardach bezpieczeństwa (dyrektywa 96/29/Euratom).
(4)

Głównym celem średniookresowej strategii budżetowej zawartej w programie jest zapewnienie długoterminowej stabilności finansów publicznych, zwłaszcza poprzez dążenie do realizacji średniookresowego celu budżetowego, jakim jest deficyt strukturalny (tj. saldo dostosowane cyklicznie, z wyłączeniem środków jednorazowych i innych środków tymczasowych) na poziomie 1 % PKB. W programie przewidziano, że deficyt zasadniczy powinien wzrosnąć do 4 % PKB w 2007 r., głównie w wyniku uznaniowego zwiększenia wydatków socjalnych, a następnie ulec stopniowemu obniżeniu do 3,5 % PKB w 2008 r. i 3,2 % PKB w 2009 r. Planuje się, że deficyt pierwotny zmniejszy się z 2,4 % PKB w 2006 r. do 1,6 % w 2009 r. Planowana konsolidacja fiskalna po 2007 r. zakłada wzrost dochodów o 0,4 punktu procentowego PKB w okresie objętym programem, zwłaszcza „innych dochodów” (bez szczegółowego określenia konkretnych środków, które jednak prawdopodobnie są związane z transferami unijnymi), który to wzrost z nawiązką wyrówna obniżenie podatków i składek na ubezpieczenia społeczne. Zasadniczo jednak konsolidacja opiera się na wydatkach przy stale malejącym spożyciu publicznym, które wynika przede wszystkim z ograniczenia płac w administracji rządowej, co z nawiązką zrównoważy wzrost inwestycji publicznych i wydatków z tytułu odsetek. W porównaniu z poprzednią aktualizacją nowy program odracza planowane zmniejszenie deficytu poniżej 3 % wartości odniesienia PKB o co najmniej dwa lata pomimo korzystniejszego scenariusza makroekonomicznego. Należy zaznaczyć, że w programie przedstawiono również proponowaną przez nowy rząd alternatywę zakładającą niższe wartości deficytu: 3,2 % PKB w 2008 r. oraz 2,8 % PKB w 2009 r. Wiąże się to z szeregiem działań strategicznych, a także z wprowadzeniem większej elastyczności finansów publicznych poprzez ograniczenie wydatków obowiązkowych. Opiera się to jednak na działaniach strategicznych, które jeszcze nie zostały ostatecznie sprecyzowane i zatwierdzone, a przedstawione w programie zasady średnioterminowej polityki fiskalnej są spójne i poparte odpowiednimi obliczeniami tylko dla wyższych z wyżej wymienionych celów dotyczących poziomu deficytu.
(8)

Szacuje się, że w 2006 r. wskaźnik długu publicznego brutto obniżył się do poziomu 62,2 % PKB, ale nadal przekracza określoną w Traktacie wartość odniesienia wynoszącą 60 %. W programie przewidziano zmniejszenie wskaźnika zadłużenia poniżej wartości odniesienia do 2008 r. i jego dalszy spadek do poziomu 56,8 % PKB do ostatniego roku objętego programem. W świetle niniejszej oceny ryzyka wydaje się, że wskaźnik zadłużenia w wystarczający sposób obniża się do wartości odniesienia we wczesnej fazie okresu objętego programem i powinien zbliżyć się do tej wartości do 2007 r.
(5)

Badania modelu NEW-IS-HV, przeprowadzone w laboratorium PTB w Niemczech oraz w laboratorium KIMM w Korei Południowej w związku z opinią Komisji, nie wykazały żadnych innych istotnych wad w przedmiotowym modelu. Badania wykazały jednak znaczny wpływ konfiguracji stanowisk do badań na wyniki, co wskazuje na znaczenie prawidłowej instalacji zaworów na pokładach statków. Dlatego też zasadnicze znaczenie ma przekazanie przez producenta konstruktorom wyczerpujących informacji na temat zachowania się zaworów i ograniczeń w ich użytkowaniu (w szczególności w odniesieniu do obowiązujących norm) w celu uniknięcia wszelkich niezgodności oraz możliwych odstępstw od spodziewanych osiągów.
(5)

Przedstawiona w programie konwergencji średniookresowa strategia budżetowa dąży do utrzymania nadwyżki salda sektora instytucji rządowych i samorządowych w granicach 0,8-1,5 % PKB celem zabezpieczenia stabilności makroekonomicznej i stabilności finansów publicznych. Na rok 2007 planuje się znaczne rozluźnienie polityki fiskalnej, a nadwyżka budżetowa ma osiągnąć 0,8 % PKB, w porównaniu z 3,2 % PKB w 2006 r. W latach 2008 i 2009 nadwyżka sektora instytucji rządowych i samorządowych ma ponownie wzrosnąć, aby ustabilizować się na poziomie 1,5 % PKB. Przy spadku wydatków na obsługę zadłużenia o około % PKB w okresie objętym programem, przewiduje się spadek nadwyżki pierwotnej z poziomu 4 % PKB w 2006 r. do 2 % PKB w roku 2007, a następnie jej ponowny wzrost do około 2 % PKB w latach 2008 i 2009. Rozluźnienie polityki fiskalnej w 2007 r. dotyczyć będzie niemal wyłącznie wydatków. Przewiduje się wzrost wydatków o 2 % PKB, a zahamowanie tej tendencji w 2008 r. będzie tylko częściowe (o około % PKB). Przewidywany wzrost wydatków w 2007 r. wynikałby głównie ze wzrostu „pozostałych wydatków ”(+2 % PKB) i dotacji (+ % PKB). Wzrost „pozostałych wydatków ”związany jest ze składką Bułgarii do budżetu UE (1 % PKB), wzrostem nakładów na projekty objęte funduszami strukturalnymi UE ( % PKB), który zostanie w pełni skompensowany wyższymi dochodami z dotacji UE, oraz wzrostem „pozostałych wydatków bieżących ”(1 % PKB). Przewiduje się, że planowane obniżki stawek podatku dochodowego od osób prawnych i od osób fizycznych zostaną niemal w pełni skompensowane lepszym przestrzeganiem przepisów i wyższą ściągalnością podatków. W związku z tym łączne dochody (jako procent PKB) mają pozostać na niemal niezmienionym poziomie przez cały okres objęty programem. W programie wskazano również, że w budżecie na 2007 r. przewidziano wprawdzie nadwyżkę sektora instytucji rządowych i samorządowych wynoszącą 0,8 % PKB, jednak podczas wykonania budżetu dążyć się będzie do osiągnięcia wyższej nadwyżki na poziomie 2 % PKB. Podstawę do tego stanowią przepisy ustawy budżetowej, które pozwalają na wydatkowanie 10 % zapisanych w budżecie bieżących wydatków pierwotnych wyłącznie pod warunkiem, że deficyt zewnętrzny nie powiększy się. W porównaniu z przedakcesyjnym programem gospodarczym z 2005 r. cele budżetowe znacząco skorygowano w górę, w związku ze znacznie lepszym od przewidywanego wykonaniem dochodów w 2006 r., co wywoła tzw. efekt przeniesienia w kolejnych latach, oraz z nieco lepszymi perspektywami wzrostu produkcji.
(4)

W odniesieniu do 2006 r. w prognozie służb Komisji z jesieni 2006 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych oszacowano na 1,4 % PKB, podczas gdy w przedakcesyjnym programie gospodarczym z grudnia 2005 r. zakładano, że osiągnie on 0,7 % PKB. W programie konwergencji deficyt oszacowano na 2,3 % PKB. Odchylenie w stosunku do pierwotnie przyjętej wartości docelowej odzwierciedla znaczny wzrost wydatków, w szczególności wydatków bieżących (co częściowo wynika z ponownego przypisania niewykorzystanych środków na inwestycje), który przewyższa większy od zakładanego wzrost dochodów.
(4)

W aktualizacji programu wyznaczono cele dotyczące (i) utrzymania stabilności makroekonomicznej i budżetowej oraz (ii) wspierania podnoszenia wydajności poprzez rozwój infrastruktury, kapitału technicznego i zasobów ludzkich. Przewiduje się spadek nadwyżki sektora instytucji rządowych i samorządowych z 1,4 % PKB w 2006 r. do około 1 % w 2009 r. Zmiany nadwyżki pierwotnej będą miały podobny przebieg, a jej poziom spadnie z 3 % PKB w 2006 r. do 2,25 % w 2009 r. W okresie objętym programem dochody powinny obniżyć się o 0,2 % PKB, natomiast wydatki pierwotne powinny wzrosnąć o około 0,5 % PKB, co zostanie częściowo skompensowane zmniejszeniem się obciążeń z tytułu odsetek. W poprzedniej aktualizacji przewidywano mniejsze nadwyżki przy zasadniczo zbliżonych perspektywach makroekonomicznych. Różnica pomiędzy obiema aktualizacjami polega na znacznie wyższej od przewidywanej rok wcześniej nadwyżce w 2006 r., co według prognoz ma spowodować korzystny efekt przeniesienia na cały okres objęty programem.
(4)

Podstawowym celem przedstawionej w programie średniookresowej strategii budżetowej jest zapewnienie stałego ograniczania wciąż wysokiego wskaźnika zadłużenia (niemal 90 % w 2006 r.) do poziomu poniżej 75 % PKB w 2010 r. poprzez stopniowe zwiększanie nominalnych nadwyżek budżetowych (począwszy od 0,3 % PKB w 2007 r. do 0,9 % w 2010 r.), tak by przygotować się na wstrząs związany ze starzeniem się społeczeństwa. Przewiduje się, że nadwyżka pierwotna obniżająca się od 2001 r. (kiedy to wynosiła 7 % PKB), ustabilizuje się na poziomie około 4,1 % PKB. Ta ogólna korekta wynika niemal całkowicie z ograniczenia wydatków (o 1,25 punktu procentowego PKB w okresie od 2006 r. do 2010 r.). Ograniczenie wydatków można przypisać zmniejszeniu wydatków z tytułu odsetek (o 0,75 punktu procentowego), wynikającemu ze stałej redukcji zadłużenia, oraz zmniejszeniu wydatków pierwotnych (o 0,5 punktu procentowego). Jest to częściowo równoważone obniżeniem się dochodów budżetowych (o 0,5 punktu procentowego). Przedstawione w programie prognozy dotyczące okresu po 2007 r. są zasadniczo zgodne ze scenariuszem zakładającym utrzymanie dotychczasowej polityki, choć wydaje się, że program również (pośrednio) opiera się na dalszych środkach jednorazowych w celu osiągnięcia celów budżetowych. Przedstawiona strategia jest w znacznym stopniu zbliżona do tej planowanej w poprzedniej aktualizacji programu stabilności, przy zasadniczo niezmienionym scenariuszu makroekonomicznym.
(8)

Zgodnie z Paktem na rzecz stabilności i wzrostu przy określaniu ścieżki dostosowania prowadzącej do osiągnięcia celu średniookresowego należy uwzględnić „istotne reformy strukturalne”, których wpływ na długoterminową stabilność finansów publicznych jest możliwy do zweryfikowania. Przedstawiona w programie średniookresowa strategia budżetowa przewiduje tymczasowe odstępstwo od ścieżki dostosowania prowadzącej do osiągnięcia celu średniookresowego w 2007 r. W programie odnotowano, że trwająca reforma systemu emerytalnego stopniowo doprowadzi do zmniejszenia udziału składek na ubezpieczenia społeczne w saldzie sektora instytucji rządowych i samorządowych, a wartość składek wpłacanych do programów emerytalnych drugiego filara wzrośnie z 0,4 % PKB w 2006 r. do 1,7 % PKB w 2009 r. W programie przewiduje się, że w następstwie stopniowego wprowadzania reformy systemu emerytalnego nastąpi pogorszenie salda strukturalnego o % PKB w 2007 r., a następnie jego poprawa o 1 % w roku 2008 i o 1 % w roku 2009. Przy ocenie ścieżki dostosowania prowadzącej do celu średniookresowego można wprawdzie uwzględnić koszty netto reformy systemu emerytalnego, jednak nawet po ich uwzględnieniu dostosowanie w roku 2007 jest niezgodne z paktem. Z drugiej strony wymienionych w programie reform systemu opieki zdrowotnej i projektów inwestycji publicznych nie można zakwalifikować do reform strukturalnych, mogących uzasadniać tymczasowe odstępstwo, ponieważ środki te nie zostały w programie opisane wystarczająco szczegółowo oraz nie wykazano ich znacznego, korzystnego wpływu na długoterminową stabilność finansów publicznych.
(4)

Główne cele przedstawionej w programie średniookresowej strategii budżetowej to utrzymanie co najmniej równowagi finansów sektora instytucji rządowych i samorządowych oraz zapewnienie długookresowej stabilności finansów publicznych w obliczu wpływu starzenia się społeczeństwa na budżet. Strategia budżetowa zakłada spadek nadwyżki zasadniczej sektora instytucji rządowych i samorządowych z 2,5 % PKB w 2006 r. do około 1,25 % w latach 2007–2008, a następnie jej wzrost do około 1,5 % PKB. Biorąc pod uwagę pomijalne wydatki z tytułu odsetek, saldo pierwotne będzie wykazywało podobny rozwój. Przyczyną spadku nadwyżki w 2007 r. jest wzrost wskaźnika wydatków względem PKB, podczas gdy wskaźnik dochodów będzie się nadal zmniejszał. Począwszy od 2008 r. ogólne wskaźniki dochodów i wydatków będą się zmniejszać w jednakowym tempie, głównie na skutek obniżenia podatku dochodowego oraz wzrostu wydatków, który będzie pozostawał w tyle za dynamicznym wzrostem nominalnego PKB. W zaktualizowanym programie zrezygnowano z dotychczasowej praktyki dążenia do w pełni zrównoważonego salda sektora instytucji rządowych i samorządowych, które w ostatnich latach z reguły wykazywało nadwyżkę. W zamian planuje się uzyskiwanie znacznych nadwyżek przez cały okres objęty programem, co stanowi ważny krok naprzód pod względem uwzględniania cyklu koniunkturalnego gospodarki. W świetle bardziej korzystnego (i bardziej realistycznego) scenariusza makroekonomicznego wartości docelowe zostały w porównaniu z poprzednim programem skorygowane w górę o co najmniej jeden punkt procentowy PKB począwszy od roku 2007.
(4)

Planuje się obniżanie deficytu o 0,4 punktu procentowego PKB rocznie (0,3 punktu procentowego przy uwzględnieniu kosztów reformy emerytalnej), od poziomu 1,9 % PKB w 2006 r. do 0,6 % PKB w 2009 r. Nadwyżka pierwotna ma wzrosnąć z 0,5 % PKB w 2006 r. do 1,7 % w 2009 r. Uwzględniając skutki wspomnianej powyżej decyzji Eurostatu, przewidywany w zaktualizowanym programie deficyt zmniejszyłby się z 3,9 % PKB w 2006 r. do 2,9 % w 2009 r. Planowana korekta ma być w 2007 r. oparta na dochodach (wzrost wskaźnika dochodów o 0,6 punktu procentowego PKB przy niemal niezmienionym wskaźniku wydatków), a w latach 2008–2009 oparta w dużej mierze na wydatkach, aby z nadwyżką skompensować znaczny spadek wskaźnika dochodów (średni roczny spadek wskaźnika wydatków o 1,6 punktu procentowego, zwłaszcza w zakresie spożycia i wydatków socjalnych, przy średnim spadku wskaźnika dochodów o 1,2 punktu procentowego, wynikającym głównie z obniżek składek na ubezpieczenia społeczne, zmian w systemie podatku dochodowego od osób fizycznych i innych zmian nie zawsze dokładnie wyjaśnionych w systemie podatkowym). W porównaniu z poprzednim programem docelowe wartości deficytu skorygowano w dół w związku ze znacznie szybszym wzrostem i lepszym niż oczekiwano wynikiem za rok 2006.
(4)

W zaktualizowanym programie konwergencji potwierdzono, że zasadniczym założeniem polityki fiskalnej pozostaje nadwyżka budżetowa w wysokości średnio 2 % PKB w ciągu całego cyklu koniunkturalnego, której osiągnięciu służą m.in. wieloletnie limity wydatków. Wiosną 2007 r. w ustawie dotyczącej polityki fiskalnej rząd dokona weryfikacji obecnej docelowej wartości nadwyżki sektora instytucji rządowych i samorządowych, tak by uwzględnić decyzję Eurostatu w sprawie klasyfikacji kapitałowych systemów emerytalnych drugiego filara (2).Po upływie wiosną 2007 r. okresu przejściowego na wykonanie tej decyzji nadwyżka budżetowa będzie niższa w przybliżeniu o 1 % PKB rocznie, a wskaźnik zadłużenia brutto względem PKB wzrośnie o około 0,5 % PKB. Przedstawiona w zaktualizowanym programie konwergencji strategia budżetowa zakłada spadek nadwyżki w 2007 r. (z 3,0 % PKB w roku 2006 do 2,4 %), a następnie stopniowy jej wzrost (aż do 3,1 % w roku 2009); w przypadku nadwyżki pierwotnej oczekiwany jest podobny rozwój. Zarówno wskaźnik wydatków, jak i wskaźnik dochodów względem PKB mają stopniowo obniżać się w okresie objętym programem. Strategia ukierunkowana jest na końcowe lata objęte programem, a znaczna obniżka podatków w roku 2007 ma tylko częściowe pokrycie finansowe. Prognozowana ścieżka zmian dotyczących nadwyżki (początkowy spadek, a następnie stopniowy wzrost) jest podobna do przedstawionej w poprzedniej aktualizacji programu, lecz przez cały okres objęty programem towarzyszy jej wyższe zadłużenie netto.