ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 184/16

DECYZJA KOMISJI

z dnia 13 lipca 2009 r.

ustalająca maksymalną stawkę dopłat do prywatnego przechowywania oliwy z oliwek w ramach procedury przetargowej otwartej rozporządzeniem (WE) nr 542/2009

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5715)

(Jedynie teksty w języku francuskim, greckim, hiszpańskim, portugalskim i włoskim są autentyczne)

(2009/551/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 43 lit. d) w związku z jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 542/2009 z dnia 23 czerwca 2009 r. otwierające procedurę przetargową w zakresie dopłat do prywatnego przechowywania oliwy z oliwek (2) przewiduje dwa podokresy składania ofert.

(2) Zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 826/2008 z dnia 20 sierpnia 2008 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące przyznawania dopłat do prywatnego przechowywania niektórych produktów rolnych (3), na podstawie ofert przekazanych przez państwa członkowskie Komisja decyduje albo o ustaleniu maksymalnej stawki dopłat albo o nieustalaniu maksymalnej stawki dopłat.

(3) Na podstawie ofert złożonych w odpowiedzi na pierwszy przetarg częściowy należy ustalić maksymalną stawkę dopłat do prywatnego przechowywania oliwy z oliwek w ramach podokresu składania ofert kończącego się w dniu 6 lipca 2009 r.

(4) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W odniesieniu do podokresu składania ofert kończącego się w dniu 6 lipca 2009 r., w ramach procedury przetargowej otwartej rozporządzeniem (WE) nr 542/2009, ustala się maksymalną stawkę dopłat do oliwy z oliwek w wysokości określonej w załączniku do niniejszego decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Greckiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Republiki Włoskiej i Republiki Portugalskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 lipca 2009 r. W imieniu Komisji Mariann FISCHER BOEL Członek Komisji

(1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2) Dz.U. L 161 z 24.6.2009, s. 3.

(3) Dz.U. L 223 z 21.8.2008, s. 3.
3)

artykuł 1 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 1 Do celów konwencji mają zastosowanie następujące definicje: 1) »obszar objęty konwencją« oznacza obszary a) tych części Oceanów Atlantyckiego i Arktycznego oraz ich wód zależnych, które leżą na północ od 36° szerokości geograficznej północnej oraz między 42° długości geograficznej zachodniej a 51° długości geograficznej wschodniej, z wyłączeniem: — części Morza Bałtyckiego i Bełtów znajdujących się na południe i na wschód od linii przeprowadzonych od Hasenore Head do Gniben Point, od Korshage do Spodsbierg i od Gilbierg Head do Kullen, oraz — części Morza Śródziemnego wraz z ich wodami zależnymi do punktu przecięcia się równoleżnika 36° szerokości geograficznej północnej i południka 5°36′ długości geograficznej zachodniej; b) tej części Oceanu Atlantyckiego leżącej na północ od 59° szerokości geograficznej północnej oraz między 44° długości geograficznej zachodniej a 42° długości geograficznej zachodniej; 2) »zasoby rybackie« oznaczają zasoby ryb, mięczaków, skorupiaków, w tym gatunków osiadłych, z wyłączeniem (w zakresie, w którym są one przedmiotem innych umów międzynarodowych) gatunków daleko migrujących wymienionych w załączniku I do Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. oraz zasoby anadromiczne; 3) »żywe zasoby morskie« oznaczają wszelkie żywe elementy ekosystemów morskich; 4) »morska różnorodność biologiczna« oznacza zróżnicowanie morskich żywych organizmów oraz tworzonych przez nie zespołów ekologicznych; dotyczy to różnorodności w obrębie gatunku, między gatunkami oraz ekosystemami.”;
(2)

Artykuł 1 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 431/2009 wprowadza do rozporządzenia (WE) nr 332/2002 nowy art. 7 ust. 5, zgodnie z którym państwo członkowskie otrzymujące pożyczkę w ramach średniookresowej pomocy finansowej przekazuje należną z tytułu otrzymanej pożyczki kwotę główną wraz z należnymi odsetkami na rachunek w Europejskim Banku Centralnym na siedem dni operacyjnych systemu TARGET2 przed upływem terminu danej należności. EBC uważa zatem za konieczne otworzenie w tym celu specjalnych rachunków krajowych banków centralnych państw członkowskich.
(11)

W szczególności, przesyłając dane osobowe w ramach systemu EWRS w celu zapobiegania chorobom zakaźnym i zahamowania ich rozprzestrzeniania, właściwe organy ds. zdrowia publicznego państw członkowskich oraz Komisja powinny zagwarantować, że dane te są prawidłowe, stosowne i nie wykraczają poza ten cel, a także że nie są przetwarzane dla innych celów, są dokładne, aktualizowane w razie potrzeby i przechowywane nie dłużej niż to konieczne dla osiągnięcia tego celu. Powinny także zapewnić odpowiednie informowanie osób objętych procedurą ustalania kontaktów zakaźnych o danych będących przedmiotem przetwarzania, o istocie przetwarzania tych danych, o prawie do dostępu do danych ich dotyczących i do ich zmiany, o ile to nie jest niemożliwe lub nie wymaga nieproporcjonalnych wysiłków, oraz że wdrożone zostały procedury zachowania poufności i bezpieczeństwa na odpowiednim poziomie w ramach systemu EWRS w celu ochrony przetwarzania tych danych.
(1)

W związku z wprowadzeniem nowych zasad modulacji, ustanowionych rozporządzeniem Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników (2), decyzję Komisji 2006/410/WE (3) zastąpiono decyzją Komisji 2009/379/WE z dnia 11 maja 2009 r. określającą kwoty, które na mocy rozporządzeń Rady (WE) nr 1782/2003, (WE) nr 378/2007, (WE) nr 479/2008 i (WE) nr 73/2009 udostępnia się EFRROW oraz kwoty dostępne na wydatki w ramach EFRG (4).
a)

Wydajność: Wydajność farb białych i lekko barwionych (włącznie z warstwami wierzchnimi, gruntującymi, podkładowymi i/lub przejściowym) wynosi (przy zdolności krycia 98 %) co najmniej 6 m2 z jednego litra produktu. W odniesieniu do systemów barwiących kryterium to stosuje się jedynie do białych podkładów (podkład zawierający najwięcej TiO2). W przypadku gdy biały podkład nie spełnia wymogu wydajności co najmniej 6 m2 z litra przy zdolności krycia 98 %, kryterium to musi być spełnione po barwieniu do znormalizowanego koloru RAL 9010. Kryterium to nie ma zastosowania w odniesieniu do wszystkich pozostałych podkładów wykorzystywanych do produkcji produktów barwionych – podkłady te z zasady zawierają mniej TiO2 i nie spełniają wymogu wydajności 6 m2 z litra produktu przy zdolności krycia 98 %. W odniesieniu do farb stanowiących część systemu barwiącego wnioskodawca musi umieścić na opakowaniu produktu informację dla konsumenta i/lub poinformować punkt sprzedaży, jaki odcień bądź środek gruntujący/podkład (jeśli to możliwe, oznakowany ekologicznie przez Wspólnotę) powinno się zastosować jako bazę przed położeniem ciemniejszego odcienia. Wydajność środków gruntujących ze specjalnymi właściwościami nieprzepuszczalnymi/uszczelniającymi, przepuszczającymi/klejącymi oraz środków gruntujących ze specjalnymi właściwościami adhezyjnymi do aluminium i powłok galwanizowanych wynosi (przy zdolności krycia 98 %) co najmniej 6 m2 z jednego litra produktu. Farby elastomerowe posiadają wydajność (przy zdolności krycia 98 %) nie mniejszą niż 4 m2 z jednego litra produktu. Wymóg ten nie ma zastosowania do lakierów, bejc, powłok i farb podłogowych, farb podkładowych, adhezyjnych środków gruntujących lub wszelakich powłok przezroczystych. Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca przedstawia sprawozdanie z badań przeprowadzonych z wykorzystaniem metody ISO 6504/1 (Farby i lakiery – określanie zdolności krycia – Część 1: metoda Kubelka-Munka dla farb białych i lekko barwionych) lub 6504/3 (Część 3: ustalenie współczynnika kontrastu (nieprzezroczystości) farb lekko barwionych przy stałej wydajności), lub – dla farb zaprojektowanych specjalnie dla uzyskania trójwymiarowego efektu dekoracyjnego, stąd charakteryzujących się bardzo grubą warstwą – metodą NF T 30 073 (lub równoważną). W odniesieniu do podkładów wykorzystywanych do produkcji produktów barwionych nieocenionych zgodnie z wymienionymi kryteriami wnioskodawca przedstawia dowody, w jaki sposób konsument uzyska informację, że przed położeniem produktu powinien zastosować środek gruntujący i/lub szary (bądź w innym odpowiednim odcieniu) podkład.
(4)

Wirus ten objęty jest hasłem „Grypa”, zamieszczonym już w pkt 2.1 załącznika I do decyzji 2000/96/WE. Jednak ze względu na potencjał wirusa do wywołania pandemii oraz potrzebę natychmiastowej i skutecznej koordynacji pomiędzy Wspólnotą i państwami członkowskimi w tym zakresie wirus ten powinien zostać wymieniony z nazwy jako jeden z możliwych typów wirusa grypy. Konkretny wpis pozwala z kolei na przyjęcie szczególnej definicji przypadku zgodnie z decyzją Komisji 2002/253/WE z dnia 19 marca 2002 r. ustanawiającą definicje przypadku w celu zgłaszania chorób zakaźnych do sieci wspólnotowej na podstawie decyzji nr 2119/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3), co umożliwia lepsze ukierunkowanie przepływu informacji w ramach sieci wspólnotowej na mocy art. 4 decyzji nr 2119/98/WE.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 204/43

DECYZJA KOMISJI

z dnia 5 sierpnia 2009 r.

zmieniająca załącznik I do decyzji 2004/233/WE w odniesieniu do pozycji dotyczących Niemiec w wykazie laboratoriów upoważnionych do sprawdzania skuteczności szczepionki przeciw wściekliźnie u określonych domowych zwierząt mięsożernych

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 6105)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2009/601/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając decyzję Rady 2000/258/WE z dnia 20 marca 2000 r. określającą specjalny instytut odpowiedzialny za ustanawianie kryteriów niezbędnych do standaryzacji badań serologicznych w monitorowaniu skuteczności szczepień przeciwko wściekliźnie (1), w szczególności jej art. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Decyzja 2000/258/WE wyznacza laboratorium Agence française de sécurité sanitaire des aliments de Nancy (laboratorium AFSSA, Nancy) we Francji jako specjalny instytut odpowiedzialny za ustanawianie kryteriów niezbędnych do standaryzacji badań serologicznych w monitorowaniu skuteczności szczepionek przeciw wściekliźnie.

(2) Decyzja ta przewiduje również, że laboratorium AFSSA, Nancy przekaże Komisji wykaz laboratoriów wspólnotowych, które mają uzyskać uprawnienie do wykonywania badań serologicznych. Zgodnie z powyższym laboratorium AFSSA, Nancy stosuje opracowaną procedurę badania biegłości w celu oceny laboratoriów przed upoważnieniem ich do wykonywania badań serologicznych.

(3) Decyzja Komisji 2004/233/WE z dnia 4 marca 2004 r. w sprawie upoważniania laboratoriów do sprawdzania skuteczności szczepionki przeciw wściekliźnie u określonych domowych zwierząt mięsożernych (2) ustanawia wykaz upoważnionych laboratoriów w państwach członkowskich na podstawie wyników badań biegłości podanych przez laboratorium AFSSA, Nancy.

(4) Niemcy skierowały wniosek o usunięcie jednego laboratorium z wykazu upoważnionych laboratoriów w załączniku I do decyzji 2004/233/WE w odniesieniu do pozycji dotyczących tego państwa członkowskiego.

(5) Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do decyzji 2004/233/WE.

(6) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku I do decyzji 2004/233/WE skreśla się pozycję 3 dotyczącą Niemiec.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 5 sierpnia 2009 r. W imieniu Komisji Androulla VASSILIOU Członek Komisji

(1) Dz.U. L 79 z 30.3.2000, s. 40.

(2) Dz.U. L 71 z 10.3.2004, s. 30.
(2)

Decyzją Komisji 2008/965/WE (3) przyznano pomoc finansową Wspólnoty do maksymalnej wysokości 400 000 EUR, obejmującą 100 % kosztów kwalifikowalnych zgodnie z ich definicją w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1754/2006 z dnia 28 listopada 2006 r. określającym mechanizmy udzielania pomocy finansowej Wspólnoty wspólnotowym laboratoriom referencyjnym zajmującym się paszami, środkami spożywczymi oraz działalnością w sektorze zdrowia zwierząt (4), które poniesie Veterinary Laboratories Agency (VLA), New Haw, Weybridge, Zjednoczone Królestwo, wspólnotowe laboratorium referencyjne ds. ptasiej grypy, w związku z programem prac realizowanym w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2009 r.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 198/55

DECYZJA RADY

z dnia 27 lipca 2009 r.

w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka ze Zjednoczonego Królestwa

(2009/576/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,

uwzględniając wniosek rządu Zjednoczonego Królestwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r. (1).

(2) Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z rezygnacją Roberta NEILLA,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r., na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zostaje niniejszym mianowany:

Roger EVANS, Assembly Member for Havering & Redbridge, England (appointed on behalf of Greater London Assembly)

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 lipca 2009 r. W imieniu Rady C. BILDT Przewodniczący

(1) Dz.U. L 56 z 25.2.2006, s. 75.
(4)

Wyżej wymieniony wkład wynikał z wniosku złożonego przez władze Niemiec dnia 19 listopada 2003 r. zgodnie z decyzją 2003/745/WE. We wniosku tym znalazło się odniesienie do pewnych wciąż niezamkniętych projektów. Kwestia projektów została uregulowana dopiero dnia 27 grudnia 2007 r. Władze Niemiec dokonały wynikającej z nich płatności dnia 8 stycznia 2008 r. W świetle wyraźnego odniesienia do niezamkniętych projektów w oryginalnym wniosku Komisja uznaje, iż czas niezbędny do ich uregulowania musi zostać uznany za uzasadnioną zwłokę w płatności, co upoważnia do zastosowania zerowej stawki redukcji zgodnie z ostatnim akapitem art. 4 ust. 1 decyzji 2003/745/WE.
(5)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG w marcu 2003 r. Królestwo Niderlandów otrzymało od przedsiębiorstwa Agro-Kanesho Co. Ltd wniosek o wpisanie substancji czynnej acekwinocyl do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. W decyzji Komisji 2003/636/WE (6) potwierdzono, że dokumentacja jest kompletna oraz że może zostać uznana za zasadniczo spełniającą wymogi dotyczące danych i informacji określone w załączniku II i załączniku III do tej dyrektywy.
(8)

Zgodnie z art. 110 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (2) przyznanie dotacji następuje w ramach rocznego programu prac. Roczny program prac realizowany jest poprzez ogłaszanie zaproszeń do składania ofert, z wyjątkiem właściwie umotywowanych, wyjątkowych nagłych przypadków. Zgodnie z art. 168 ust. 1 lit. b) szczegółowych zasad wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002, określonych w rozporządzeniu Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 (3), Komisja może podjąć decyzję o przyznaniu dotacji bez zaproszenia do składania ofert we właściwie umotywowanych, wyjątkowych nagłych przypadkach.
4)

wprowadza się art. 15a w brzmieniu: „Artykuł 15a Trzęsawka 1. Niniejszym zatwierdza się na okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2010 r. wieloletni program zwalczania trzęsawki, przedstawiony przez Cypr w dniu 18 marca 2009 r. 2. Wkład finansowy Wspólnoty stanowi: a) 100 % kosztów poniesionych przez Cypr na przeprowadzenie szybkich testów i wstępnych badań molekularnych; b) 75 % kosztów poniesionych przez Cypr na wypłaty właścicielom rekompensat za wartość zwierząt uśmierconych i zniszczonych zgodnie z programem monitorowania i zwalczania trzęsawki; c) 50 % kosztów: (i) analiz próbek genotypowych; (ii) zakup preparatów służących do usypiania zwierząt; (iii) personelu zatrudnionego specjalnie do wykonania zadań przewidzianych w programie; (iv) zniszczenia martwych zwierząt. 3. Maksymalna kwota kosztów, jaka ma zostać zwrócona Cyprowi za realizację programu, o którym mowa w ust. 1, nie przekracza średnio: a) 30 EUR za test, w przypadku testów wykonanych u owiec i kóz, o których mowa w części II rozdziału A załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 999/2001; b) 175 EUR za test, w przypadku wstępnych molekularnych badań odróżniających wykonanych zgodnie z ustaleniami pkt 3.2 lit. c) ppkt (i) rozdziału C załącznika X do rozporządzenia (WE) nr 999/2001; c) 10 EUR za test genotypowy; d) 100 EUR za uśmierconą owcę lub kozę. 4. Kwota, która zostanie przeznaczona na 2009 r., wynosi 5 400 000 EUR. 5. Wysokość kwoty, która zostanie przeznaczona na 2010 r., zostanie ustalona po uwzględnieniu stopnia realizacji programu w 2009 r.”.
(11)

Niniejsza decyzja nie wyklucza możliwości złożenia wniosku dotyczącego metamu – w celu ewentualnego włączenia go do załącznika I – zgodnie z przepisami art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, której szczegółowe zasady wykonawcze ustanowiono w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 33/2008 z dnia 17 stycznia 2008 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady 91/414/EWG w odniesieniu do zwykłej i przyspieszonej procedury oceny substancji czynnych objętych programem prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 tej dyrektywy, ale niewłączonych do załącznika I (4) do tej dyrektywy.
(1)

Decyzja Komisji 2005/779/WE z dnia 8 listopada 2005 r. dotycząca środków ochrony zdrowia zwierząt przed chorobą pęcherzykową świń we Włoszech (2) została przyjęta w odpowiedzi na występowanie tej choroby we Włoszech. W decyzji tej ustanawia się przepisy o wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt w odniesieniu do choroby pęcherzykowej świń dla regionów tego państwa członkowskiego, które są uznane za wolne od choroby pęcherzykowej świń, oraz dla regionów, które nie są uznane za wolne od tej choroby. Regiony te wymieniono w załącznikach do decyzji 2005/779/WE.
4)

Kontynuacji programu międzynarodowego funduszu walutowego (MFW) oraz kontynuacji procesu zmniejszenia długu w związku z przynależnością do głęboko zadłużonych krajów ubogich może towarzyszyć wkład unijny w wysokości 8 mln EUR na uiszczenie w Europejskim Banku Inwestycyjnym (EBI) zaległych odsetek od pożyczek pochodzących ze środków EFR w ramach puli środków B 10. EFR. Wsparcie to może zostać uruchomione w następstwie oficjalnego zamknięcia listy kandydatów do wyborów prezydenckich, która będzie stanowić dowód, że ani przewodniczący i członkowie CNDD, ani premier rządu tymczasowego nie biorą udziału w wyborach.
(21)

Porozumienie z dnia 8 marca 1996 r., zmienione porozumieniami z dnia 7 maja 1996 r. i 30 września 1997 r., miało na celu restrukturyzację spłaty zadłużenia na kwotę ogółem 3 510 387 323 ESP, powiększoną o należne odsetki w kwocie 615 056 349 ESP, naliczane według stopy 7,5 %. Kwota główna odpowiadała zaległym składkom na ubezpieczenie społeczne za okres od lutego 1991 r. do lutego 1997 r. Spłata miała nastąpić w 120 miesięcznych ratach, przy czym przez dwa pierwsze lata spłacane były wyłącznie odsetki naliczane według stopy ustawowej 7,5 %, podczas gdy od trzeciego do dziesiątego roku zwracany miał być kapitał i odsetki stosownie do rocznej amortyzacji w wysokości 5 % (od października 1999 r. do września 2001 r.), 10 % (od października 2001 r. do września 2003 r.), 15 % (od października 2003 r. do września 2005 r.) i 20 % (od października 2005 r. do września 2007 r.).
(7)

Zgodnie ze zgłoszeniem w ramach procedury nadmiernego deficytu przedłożonym przez władze Polski w kwietniu 2009 r., a następnie potwierdzonym przez Eurostat, deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w Polsce w 2008 r. wyniósł 3,9 % PKB i tym samym przekroczył wartość referencyjną wynoszącą 3 % PKB. Deficyt nie był zbliżony do wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB, a jej przekroczenie nie ma charakteru wyjątkowego w rozumieniu Traktatu i Paktu na rzecz stabilności i wzrostu. W szczególności przekroczenie to nie wynika z nadzwyczajnego wydarzenia w rozumieniu Traktatu oraz Paktu na rzecz stabilności i wzrostu. Nie wynika ono również ze znacznego pogorszenia koniunktury gospodarczej w 2008 r. w rozumieniu Traktatu oraz Paktu na rzecz stabilności i wzrostu. Pomimo zmniejszenia tempa wzrostu do 3,3 % w ujęciu rok do roku w ostatnim kwartale 2008 r., które miało wpływ na wpływy z podatków w ostatnim kwartale roku i nałożyło się na wyższy od zakładanego deficyt, ogólny wzrost PKB w 2008 r. był nadal stosunkowo dynamiczny i wyniósł 4,9 %. Szacuje się, że wzrost potencjalnego PKB wyniósł 4,5 %, a luka produktowa ok. 3,5 % potencjalnego PKB, co świadczy o korzystnych warunkach koniunkturalnych. Ponadto nie można uznać, że przekroczenie wartości referencyjnej ma charakter tymczasowy. Zgodnie z prognozą służb Komisji z wiosny 2009 r. oczekuje się, że w 2009 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych wyniesie 6,6 % PKB, a w 2010 r. – przy założeniu niezmiennego kursu polityki – 7,3 %, przy spadku PKB o 1,4 % w 2009 r. i jego wzroście o 0,8 % w 2010 r. Wzrost deficytu w 2009 r. przewidują również władze Polski, które w dniu 22 czerwca 2009 r. ogłosiły, że deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych może znacznie przekroczyć poziom 4,6 % PKB planowany na bieżący rok w zgłoszeniu w ramach procedury nadmiernego deficytu z wiosny 2009 r. (4). W związku z powyższym przewidziane w Traktacie kryterium deficytu nie jest spełnione.
(7)

Według danych przekazanych przez władze Malty w marcu 2009 r., a następnie potwierdzonych przez Eurostat, deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych na Malcie wyniósł w 2008 r. 4,7 % PKB, znacznie przekraczając wartość referencyjną wynoszącą 3 % PKB. Deficyt nie zbliża się do wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB, a jej przekroczenie nie może zostać zakwalifikowane jako mające wyjątkowy charakter w rozumieniu postanowień Traktatu i Paktu na rzecz stabilności i wzrostu. W szczególności przekroczenie to nie wynika z nadzwyczajnego zdarzenia ani ze znacznego pogorszenia koniunktury gospodarczej w 2008 r. w rozumieniu Traktatu oraz Paktu na rzecz stabilności i wzrostu. W rzeczywistości wzrost realnego PKB w latach 2005–2007 wynosił ponad 3 % rocznie i przewyższał znacznie poziom potencjalnego wzrostu. W 2008 r. nastąpiło spowolnienie tempa wzrostu gospodarczego, lecz nadal był on dodatni i wyniósł 1,6 %, a zgodnie z najnowszymi danymi – został skorygowany w górę do 2,5 %. Ponadto nie można uznać, że przekroczenie wartości referencyjnej ma charakter tymczasowy. Zgodnie z prognozą służb Komisji z wiosny 2009 r. oczekuje się, że w okresie objętym prognozą wskaźnik deficytu się zmniejszy, lecz pozostanie powyżej wartości referencyjnej i wyniesie 3,6 % PKB w 2009 r. oraz – przy zwyczajowym założeniu niezmiennego kursu polityki – 3,2 % PKB w 2010 r. Przewidziane w Traktacie kryterium dotyczące deficytu nie jest zatem spełnione.