ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 284/98

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1951

z dnia 28 października 2015 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do ustalania cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 183 lit. b),

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające zasady handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 1216/2009 i (WE) nr 614/2009 (2), w szczególności jego art. 5 ust. 6 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1484/95 (3) ustanowiono szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalono ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj.

(2) Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne dla produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj, wynika, że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów, uwzględniając wahania cen w zależności od pochodzenia tych produktów.

(3) Rozporządzenie (WE) nr 1484/95 należy odpowiednio zmienić.

(4) Ze względu na konieczność zagwarantowania, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 zastępuje się tekstem zawartym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 28 października 2015 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Jerzy PLEWA Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2) Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 1.

(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/95 z dnia 28 czerwca 1995 r. określające szczegółowe zasady wdrażania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalające ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj i uchylające rozporządzenie nr 163/67/EWG (Dz.U. L 145 z 29.6.1995, s. 47).
(4)

W rezultacie wszystkich zmian w wykazie krajów zamieszczonym w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 978/2012, w okresie między wejściem w życie tego rozporządzenia a dniem 1 stycznia 2015 r., całkowity przywóz do Unii z wszystkich krajów korzystających z systemu GSP, ujęty jako średnia w ciągu ostatnich trzech kolejnych lat (2012-2014), zmalałby do 30,71 %. Sekcje S-2a, S-3 i S-5 załącznika V są wartościami odstającymi, ponieważ w odniesieniu do tych sekcji całkowity przywóz do Unii z wszystkich krajów korzystających z GSP spadłby nieznacznie (o mniej niż 10 %). W związku z tym, w celu zachowania proporcjonalnie takiego samego poziomu sekcji produktów objętych znoszeniem preferencji, oba progi wymienione w załączniku VI powinny zostać zwiększone do odpowiednio 47,2 % i 57,0 % z wyjątkiem sekcji S-2a, S-3 i S-5 załącznika V, dla których próg powinien zostać zachowany na obecnym poziomie.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 302/11

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2015/2073

z dnia 16 listopada 2015 r.

ustanawiające zakaz połowów dorsza w obszarze IV; wodach Unii obszaru IIa; części obszaru IIIa poza cieśninami Skagerrak i Kattegat, przez statki pływające pod banderą Szwecji

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W rozporządzeniu Rady (UE) 2015/104 (2) określono kwoty na rok 2015.

(2) Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2015 r.

(3) Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wyczerpanie kwoty

Kwotę połowową przyznaną na 2015 r. państwu członkowskiemu, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do stada w nim określonego, uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2

Zakazy

Z dniem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada określonego w załączniku przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego w nim określonego lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. W szczególności po tym terminie zakazuje się zatrzymywania na burcie, przemieszczania, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 16 listopada 2015 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, João AGUIAR MACHADO Dyrektor Generalny ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa

(1) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(2) Rozporządzenie Rady (UE) 2015/104 z dnia 19 stycznia 2015 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2015 rok dla niektórych stad ryb i grup stad ryb, stosowane w wodach Unii oraz – w odniesieniu do statków unijnych – w niektórych wodach nienależących do Unii, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 43/2014 oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 779/2014 (Dz.U. L 22 z 28.1.2015, s. 1).
(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1918/2006 (2) otwarto roczny kontyngent taryfowy na przywóz do Unii oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia objętej kodami CN 1509 10 10 i 1509 10 90 całkowicie uzyskanej w Tunezji oraz przywożonej bezpośrednio z tego państwa. W art. 2 ust. 2 tego rozporządzenia określono miesięczne limity ilości oliwy z oliwek dotyczące wydawania pozwoleń na przywóz w ramach całkowitej wielkości kontyngentu przewidzianej w ust. 1 wspomnianego artykułu. Mając na uwadze konieczność podjęcia środków w celu złagodzenia sytuacji gospodarczej Tunezji, należy ułatwić wymianę handlową w sektorze oliwy z oliwek między Unią a Tunezją poprzez ograniczanie obciążeń administracyjnych w odniesieniu do zarządzania kontyngentem otwartym rozporządzeniem (WE) nr 1918/2006. Konieczne jest zatem zniesienie miesięcznych limitów przewidzianych w art. 2 ust. 2 wymienionego rozporządzenia.
22 A

Rośliny produkcyjne są ujmowane w ten sam sposób co składniki rzeczowych aktywów trwałych wytworzonych przez jednostkę we własnym zakresie, zanim znajdą się w miejscu i stanie umożliwiającym użytkowanie ich w sposób zamierzony przez kierownictwo. W związku z tym odniesienia do „wytworzenia” w niniejszym standardzie należy rozumieć jako obejmujące działania niezbędne do uprawy roślin produkcyjnych, zanim znajdą się one w miejscu i stanie umożliwiającym użytkowanie ich w sposób zamierzony przez kierownictwo.
(2)

Zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG preparat endo-1,4-beta-glukanazy (EC 3.2.1.4) wytwarzanej przez Trichoderma citrinoviride Bisset (IM SD142) (dawniej Trichoderma longibrachiatum), zwany dalej „preparatem wyszczególnionym w załączniku”, dopuszczono bezterminowo jako dodatek paszowy dla kurcząt rzeźnych rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2148/2004 (3), a dla prosiąt odsadzonych od maciory – rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1520/2007 (4). Preparat ten został następnie wpisany do rejestru dodatków paszowych jako istniejący produkt zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(9)

We wrześniu 2016 r. orzekanie w pierwszej instancji w sprawach dotyczących służby cywilnej Unii Europejskiej oraz siedem stanowisk sędziów Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (zwanego dalej „Sądem do spraw Służby Publicznej”) należy przenieść do Sądu na podstawie wniosku ustawodawczego zapowiedzianego już przez Trybunał Sprawiedliwości. Wniosek ten będzie uwzględniał warunki przeniesienia siedmiu stanowisk sędziów Sądu do spraw Służby Publicznej, w tym pracowników i zasobów.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 333/110

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/2409

z dnia 18 grudnia 2015 r.

określające ilości, które należy dodać do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2016 r. w ramach kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 536/2007 na mięso drobiowe pochodzące ze Stanów Zjednoczonych Ameryki

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188 ust. 2 i 3,

a także mając na uwadze, co następuje,

(1) Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 536/2007 (2) otwarto roczny kontyngent taryfowy na przywóz produktów sektora mięsa drobiowego pochodzących ze Stanów Zjednoczonych Ameryki.

(2) Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz, złożonymi w okresie od dnia 1 grudnia do dnia 7 grudnia 2015 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2016 r., są mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonych dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu.

(3) W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków o pozwolenie na przywóz na podstawie rozporządzenia (WE) nr 536/2007 i które należy dodać do podokresu od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca 2016 r., określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2015 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Jerzy PLEWA Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 536/2007 z dnia 15 maja 2007 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentem taryfowym na mięso drobiowe pochodzące ze Stanów Zjednoczonych Ameryki (Dz.U. L 128 z 16.5.2007, s. 6).
(7)

art. 43 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 43 Wstępne sprawozdania i zatwierdzenie sprawozdań końcowych 1. Jeśli wymagana jest konsolidacja sprawozdań organu PPP zgodnie z regułami rachunkowości, o których mowa w art. 143 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, księgowy organu PPP przesyła księgowemu Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu wstępne sprawozdanie do dnia 1 marca następnego roku budżetowego. W przypadku, o którym mowa w akapicie pierwszym, księgowy organu PPP przesyła również księgowemu Komisji do dnia 1 marca kolejnego roku pakiet sprawozdawczy w znormalizowanym formacie ustanowionym przez księgowego Komisji na potrzeby konsolidacji. 2. Trybunał Obrachunkowy najpóźniej do dnia 1 czerwca następnego roku przedstawia uwagi na temat wstępnego sprawozdania organu PPP. Po otrzymaniu uwag Trybunału Obrachunkowego dotyczących wstępnego sprawozdania księgowy sporządza sprawozdanie końcowe organu PPP. Dyrektor przesyła sprawozdanie końcowe zarządowi, który wyraża opinię na jego temat. Jeśli wymagana jest konsolidacja sprawozdań organu PPP zgodnie z regułami rachunkowości, o których mowa w art. 143 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, księgowy przesyła księgowemu Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu, Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie końcowe wraz z opinią zarządu do dnia 1 lipca następnego roku budżetowego. W takim przypadku księgowy organu PPP przesyła również księgowemu Komisji do dnia 1 lipca pakiet sprawozdawczy w znormalizowanym formacie ustanowionym przez księgowego Komisji na potrzeby konsolidacji. Jeśli wymagana jest konsolidacja sprawozdań organu PPP zgodnie z regułami rachunkowości, o których mowa w art. 143 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, księgowy organu PPP przesyła Trybunałowi Obrachunkowemu z kopią do księgowego Komisji, w tym samym dniu, w którym przekazuje swoje końcowe sprawozdanie końcowe, oświadczenie dotyczące tego sprawozdania końcowego. Do sprawozdania końcowego dołączane jest oświadczenie księgowego, w którym stwierdza on, że sprawozdanie końcowe zostało sporządzone zgodnie z niniejszym rozdziałem oraz obowiązującymi zasadami, przepisami i metodami rachunkowości. Zatwierdzone sprawozdanie końcowe organu PPP publikowane jest w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej do dnia 15 listopada następnego roku. Dyrektor organu PPP przesyła Trybunałowi Obrachunkowemu odpowiedź na uwagi przedstawione w jego rocznym sprawozdaniu najpóźniej do dnia 30 września następnego roku. Odpowiedzi organu PPP przesyłane są Komisji w tym samym czasie.”;
(2)

Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie do wszystkich instrumentów finansowych lub innych aktywów będących wynikiem transakcji sekurytyzacyjnej lub programu sekurytyzacyjnego, o których mowa w art. 4 pkt 1 ust. 61 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (2), pod warunkiem że emitent, jednostka inicjująca lub jednostka sponsorująca są zlokalizowani i, do tych celów, mają siedzibę statutową w Unii. W związku z powyższym zakres niniejszego rozporządzenia powinien obejmować wyłącznie instrumenty finansowe lub inne aktywa będące wynikiem dowolnej transakcji lub programu, w wyniku których ryzyko kredytowe związane z ekspozycją lub pulą ekspozycji ulega podziałowi na transze, charakteryzujących się cechami, o których mowa we wspomnianym artykule. W związku z powyższym zgodnie ze wspomnianym rozporządzeniem ekspozycji, która stwarza bezpośrednie zobowiązanie do zapłaty w odniesieniu do transakcji lub programu wykorzystywanych w celu finansowania lub eksploatacji aktywów rzeczowych, nie należy uznawać za ekspozycję z tytułu sekurytyzacji, nawet jeśli w ramach danej transakcji lub programu istnieją zobowiązania do zapłaty o różnym stopniu uprzywilejowania.
(9)

Obligacje zabezpieczone objęte stopniem jakości kredytowej równym 2 należy uznać za aktywa poziomu 2A objęte tym samym ograniczeniem (40 %) i redukcją wartości (15 %) co ograniczenie i redukcja wartości stosowane w odniesieniu do innych aktywów płynnych należących do tego poziomu. Można to uzasadnić na podstawie dostępnych danych rynkowych, z których wynika, że obligacje zabezpieczone objęte stopniem jakości kredytowej równym 2 charakteryzują się większą płynnością w porównaniu z innymi porównywalnymi aktywami poziomu 2A i 2B, takimi jak papiery wartościowe zabezpieczone spłatami mieszkaniowych kredytów hipotecznych objęte stopniem jakości kredytowej równym 1. Ponadto umożliwienie uwzględniania przedmiotowych obligacji zabezpieczonych w zabezpieczeniu przed utratą płynności przyczyniłoby się do dywersyfikacji zbioru dostępnych aktywów w ramach zabezpieczenia i uniemożliwiłoby nieuzasadnione nierówne traktowanie przedmiotowych obligacji i obligacji zabezpieczonych objętych stopniem jakości kredytowej równym 1 lub powstanie efektu klifu między nimi. Należy jednak zauważyć, że znaczna część takich obligacji zabezpieczonych została objęta stopniem jakości kredytowej równym 2 w wyniku obniżenia ratingu rządu centralnego państwa członkowskiego, w którym siedzibę posiada emitent danych obligacji. Odzwierciedlało to pułap krajowy uwzględniany zwykle w metodach agencji ratingowych, w ramach którego określa się, że instrumentom finansowym nie można nadawać ratingu powyżej określonego poziomu odpowiadającego im ratingu państwa. W związku z powyższym pułapy krajowe uniemożliwiały obligacjom zabezpieczonym emitowanym w tych państwach członkowskich uzyskanie stopnia jakości kredytowej równego 1, niezależnie od ich jakości kredytowej, co z kolei ograniczało ich płynność w porównaniu z obligacjami zabezpieczonymi o podobnej jakości emitowanymi w państwach członkowskich nieobjętych obniżeniem ratingu. W związku z tym rynki finansowania w Unii uległy znacznemu rozdrobnieniu, co podkreśla konieczność znalezienia odpowiedniego rozwiązania alternatywnego w stosunku do ratingów zewnętrznych jako jednego z kryteriów, w ramach regulacji ostrożnościowej, klasyfikacji płynności i ryzyka kredytowego związanego z obligacjami zabezpieczonymi i innymi kategoriami aktywów. Zgodnie z art. 39b ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1060/2009 (2) do dnia 31 grudnia 2015 r. Komisja musi przedstawić sprawozdanie na temat narzędzi alternatywnych w stosunku do ratingów kredytowych celem wyeliminowania wszelkich odniesień do ratingów kredytowych w prawie unijnym do celów regulacyjnych do dnia 1 stycznia 2020 r.
Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uwagę 3 do działu 95 oraz brzmienie kodów CN 9504 i 9504 50 00.

Kaseta zawiera nie tylko pamięć flash, ale również pamięć ROM, zawierającą grę. Pamięć flash przechowuje jedynie informacje potrzebne do grania w grę, takie jak preferencje graczy, osiągnięte poziomy i wyniki. Kaseta może być używana do grania w gry wideo wyłącznie w połączeniu z konsolą do gier. W związku z tym wyklucza się klasyfikację do pozycji 8523 jako nośniki do rejestrowania dźwięku lub innych zjawisk (zob. także Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego do pozycji 8523, akapit szósty, lit. f)).

Ponieważ kaseta jest częścią lub akcesorium nadającym się do stosowania wyłącznie lub głównie z konsolą do gier objętą podpozycją 9504 50, należy ją klasyfikować do kodu CN 9504 50 00 (zob. także Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego do pozycji 9504, pkt (2), akapit trzeci).
(1)

Po tym, jak wykryto wysoki poziom melaminy w mleku początkowym, w innych przetworach mlecznych, w soi i w przetworach sojowych oraz w wodorowęglanie amonu przeznaczonym na żywność i paszę w Chinach oraz do wywozu do UE, rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1135/2009 (2) wprowadzono specjalne warunki dotyczące przywozu tych produktów pochodzących lub wysłanych z Chin. Na podstawie tego rozporządzenia zakazany jest przywóz pochodzących lub wysłanych z Chin produktów zawierających mleko, przetwory mleczne, soję oraz przetwory sojowe, będących środkami spożywczymi specjalnego przeznaczenia żywieniowego dla niemowląt i małych dzieci. Ponadto ok. 20 % pochodzących lub wysłanych z Chin przesyłek wodorowęglanu amonu przeznaczonego do żywności i paszy oraz przesyłek paszy i żywności zawierających mleko, przetwory mleczne, soję oraz przetwory sojowe jest poddawanych kontrolom identyfikacyjnym i kontrolom bezpośrednim, w tym pobiera się próbki i analizuje się je pod kątem obecności melaminy.
(7)

Sprzeciwiająca się strona twierdzi, że określenie „liliput” jest powszechnie używane w Polsce w odniesieniu do produktów charakteryzujących się małym rozmiarem i stosuje się go również do sera. Sery pod nazwą „liliput” były zgodnie z prawem produkowane i wprowadzane do obrotu w Polsce od 1971 r. Potwierdzają to normy zakładowe, instrukcje technologiczne oraz normy zużycia surowca, gdzie ser „liliput” jest wymieniany wśród innych rodzajów sera, takich jak ser gouda, edamski lub ementalski. Termin, który odnosi się do polskiego sera, jest popularny wśród polskich konsumentów i w żaden sposób nie jest związany z litewskim serem. Należy zatem uznać go za nazwę rodzajową odnoszącą się do zwykłego sera w Polsce. Jeśli chodzi o produkt, polski ser „liliput” posiada cechy, wygląd i wielkość podobne do litewskiego sera „Liliputas”. Sprzeciwiająca się strona sugeruje na koniec, że „liliput” i „Liliputas” to podobne produkty noszące nazwy rodzajowe. W związku z tym rejestracja nazwy „Liliputas” jako chronionego oznaczenia geograficznego mogłaby uniemożliwić polskim producentom wprowadzanie do obrotu sera „liliput” lub, w każdym razie, stosowanie nazwy „liliput” w odniesieniu do sera.
(5)

W następstwie wniosku złożonego na podstawie art. 14 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 przez Specialised Nutrition Europe (wcześniej European Dietetic Food Industry Association (IDACE)), zwrócono się do Urzędu o wydanie opinii dotyczącej oświadczenia zdrowotnego związanego z wpływem beta-palmitynianu na zmiękczanie stolca (pytanie nr EFSA-Q-2008-174 (2)). Oświadczenie zaproponowane przez wnioskodawcę było sformułowane m.in. w następujący sposób: „Wzbogacanie produktów spożywczych beta-palmitynianem przyczynia się do zmiękczenia konsystencji stolca, co pomaga w zwiększeniu częstotliwości oddawania stolca”.
(3)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1338/2008 przeprowadzono analizę kosztów i korzyści, w której uwzględniono korzyści z dostępności danych na temat wydatków na opiekę zdrowotną i jej finansowania w stosunku do kosztów gromadzenia tych danych, czym państwa członkowskie dobrowolnie zajmują się od 2005 r. zgodnie z zasadami określonymi przez system rachunków zdrowia, i w stosunku do obciążenia, jakie stanowi to dla państw członkowskich. Zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1338/2008 w 2013 r. i 2014 r. Komisja przeprowadziła badania pilotażowe, w których państwa członkowskie uczestniczyły na zasadzie dobrowolności. Potrzeby użytkowników Komisja omówiła z państwami członkowskimi na różnych posiedzeniach. Dostępność danych z całej UE prawdopodobnie będzie bardzo korzystna dla podejmowania decyzji dotyczących polityki zdrowotnej i społecznej.
(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na nowe zastosowanie preparatu Enterococcus faecium NCIMB 10415 oraz o zmianę warunków bieżącego zezwolenia dla kurcząt rzeźnych udzielonego na mocy rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 361/2011 (2). Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe i dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 oraz odpowiednie dane na poparcie wniosku w sprawie zmian.