ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
„ZAŁĄCZNIK II

Substancje objęte ograniczeniem, o których mowa w art. 4 ust. 1, i maksymalne wartości ich stężenia dopuszczalne wagowo w materiałach jednorodnych

Ołów (0,1 %)

Rtęć (0,1 %)

Kadm (0,01 %)

Sześciowartościowy chrom (0,1 %)

Polibromowane bifenyle (PBB) (0,1 %)

Polibromowane etery difenylowe (PBDE) (0,1 %)

Ftalan di(2-etyloheksylu (DEHP) (0,1 %)

Ftalan benzylu butylu (BBP) (0,1 %)

Ftalan dibutylu (DBP) (0,1 %)

Ftalan diizobutylu (DIBP) (0,1 %)

Ograniczenie, którym objęto DEHP, BBP, DBP i DIBP, ma zastosowanie do wyrobów medycznych, w tym do wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro, oraz do przyrządów do nadzoru i kontroli, w tym do przyrządów do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych, od dnia 22 lipca 2021 r.

Ograniczenie, którym objęto DEHP, BBP, DBP i DIBP, nie ma zastosowania do przewodów lub części zamiennych służących do naprawy, ponownego użycia, aktualizacji funkcjonalności lub zwiększenia możliwości EEE wprowadzonego do obrotu przed dniem 22 lipca 2019 r. ani do wyrobów medycznych, w tym do wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro i przyrządów do nadzoru i kontroli, w tym do przyrządów do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych, wprowadzonych do obrotu przed dniem 22 lipca 2021 r.

Ograniczenie, którym objęto DEHP, BBP i DBP, nie ma zastosowania do zabawek, które podlegają ograniczeniu, którym objęto DEHP, BBP oraz DBP za sprawą pozycji 51 załącznika XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006.”
(16)

Europejska norma EN 13432 „Opakowania – Wymagania dotyczące opakowań przydatnych do odzysku przez kompostowanie i biodegradację. Program badań i kryteria oceny do ostatecznej akceptacji opakowań” określa właściwości, jakimi musi charakteryzować się dany materiał, aby można było go uznać za nadający się do kompostowania, tzn. można było go poddać recyklingowi w procesie odzysku substancji organicznych polegającym na kompostowaniu i rozkładzie beztlenowym. Komisja powinna zwrócić się do Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego o opracowanie odrębnej normy dla opakowań nadających się do kompostowania w domu.
(11)

Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, a mianowicie ułatwienie, dzięki zbliżeniu przepisów państw członkowskich, swobodnego przepływu kazein i kazeinianów przeznaczonych do spożycia przez ludzi, przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiego poziomu ochrony zdrowia, oraz dostosowanie obowiązujących przepisów do ogólnych unijnych przepisów dotyczących żywności i do norm międzynarodowych, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na rozmiary i skutki tych celów możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów,
(15)

Państwa członkowskie powinny być w stanie skontaktować się z właścicielem lub posiadaczem pojazdu lub ze zidentyfikowaną w inny sposób osobą podejrzaną o popełnienie przestępstwa lub wykroczenia związanego z bezpieczeństwem ruchu drogowego, by poinformować tę osobę o mających zastosowanie procedurach i konsekwencjach prawnych wynikających z przepisów państwa członkowskiego popełnienia przestępstwa lub wykroczenia. Czyniąc to, państwa członkowskie powinny rozważyć wysłanie informacji o przestępstwie lub wykroczeniu związanym z bezpieczeństwem ruchu drogowego w języku dokumentu rejestracyjnego lub w języku, co do którego zachodzi najwyższe prawdopodobieństwo, że osoba ta go w pełni rozumie, tak by zrozumiała ona informacje, które są jej przekazywane. Państwa członkowskie powinny stosować odpowiednie procedury celem zapewnienia, by informowana była tylko osoba, której to dotyczy, nie zaś strona trzecia. W tym celu państwa członkowskie powinny korzystać ze szczegółowych rozwiązań podobnych do rozwiązań stosowanych w przypadku działań związanych z takimi przestępstwami lub wykroczeniami, obejmujących takie środki jak – w odpowiednich przypadkach – przesyłka polecona. Pozwoli to zainteresowanej osobie zareagować we właściwy sposób na to zawiadomienie, w szczególności wystąpić o dodatkowe informacje, zapłacić mandat lub skorzystać z prawa do obrony, w szczególności w przypadku błędu co do tożsamości. Dalsze postępowanie jest uregulowane w mających zastosowanie aktach prawnych, w tym w aktach prawnych dotyczących wzajemnej pomocy i wzajemnego uznawania, np. w decyzji ramowej Rady 2005/214/WSiSW (7).
(3)

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) zadania Komitetu Naukowego ds. Żywności, o których mowa w dyrektywie 93/5/EWG, zostały przekazane Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) i są one obecnie przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002.
(12)

Należy zapewnić ochronę praw osoby, której dotyczy zgłoszenie i której zarzuca się popełnienie naruszenia przepisów rozporządzenia (UE) nr 596/2014, aby uniknąć zniszczenia ich reputacji lub innych negatywnych skutków. Ponadto na każdym etapie procedury wszczętej w wyniku zgłoszenia należy zapewnić pełne poszanowanie przysługującego osobie, której dotyczy zgłoszenie, prawa do obrony i prawa dostępu do środków odwoławczych. Państwa członkowskie powinny zapewnić prawo do ochrony osoby, której dotyczy zgłoszenie, w tym prawo dostępu do akt, prawo do bycia wysłuchanym oraz prawo do skutecznego środka odwoławczego w odniesieniu do decyzji dotyczącej tej osoby zgodnie z mającymi zastosowanie procedurami przewidzianymi w prawie krajowym w kontekście czynności wyjaśniających lub późniejszych postępowań sądowych.
(13)

Jako że cele niniejszej dyrektywy, a mianowicie uproszczenie, modernizacja i ujednolicenie przepisów dotyczących VAT mających zastosowanie do bonów na towary lub usługi, nie mogą być w wystarczającym stopniu osiągnięte przez państwa członkowskie, a mogą zostać skuteczniej osiągnięte na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym samym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.
(2)

Nowe ramy prawne regulują wymogi mające zastosowanie do firm inwestycyjnych, rynków regulowanych i dostawców usług w zakresie udostępniania informacji, oraz firm z państw trzecich świadczących usługi inwestycyjne lub prowadzące działalność inwestycyjną w Unii. Harmonizują one system limitów pozycji w towarowych instrumentach pochodnych w celu poprawy przejrzystości, wspierania prawidłowej wyceny i zapobiegania nadużyciom na rynku. Wprowadzają one również zasady dotyczące handlu algorytmicznego o wysokiej częstotliwości i ulepszają nadzór nad rynkami finansowymi poprzez harmonizację kar administracyjnych. W oparciu o obecnie obowiązujące zasady nowe ramy prawne zwiększają również ochronę inwestorów poprzez wprowadzenie surowych wymogów organizacyjnych oraz wymogów w zakresie prowadzenia działalności. Państwa członkowskie mają obowiązek dokonać transpozycji dyrektywy 2014/65/UE do dnia 3 lipca 2016 r.
(2)

Ołów stosuje się do połączeń elektrycznych przy czujnikach kriogenicznych w wyrobach medycznych oraz przyrządach do monitorowania i kontroli, aby zapobiec powstawaniu grubych faz międzymetalicznych, wąsów i choroby cynowej. Czujniki te są w niektórych przypadkach wykorzystywane do mierzenia bardzo niskich temperatur przez krótki czas.
(2)

W przypadku gdy w odniesieniu do czujników tlenu w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych wymagana jest czułość wynosząca poniżej 10 części na milion, nie można zagwarantować niezawodności rozwiązań innych niż ogniwa Herscha zawierające kadm. Stosowanie anod kadmowych w ogniwach Herscha do czujników tlenu używanych w przyrządach do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych, w przypadku gdy wymagana czułość wynosi poniżej 10 części na milion, powinno być zatem wyłączone z tego zakazu.
i.

sterowane urządzenia otwierające lub automatyczne systemy pilotujące przeznaczone do ładunków zrzucanych na spadochronach. Uwaga 1 Podpunkt ML10.a. nie ma zastosowania do „statków powietrznych” lub „statków powietrznych lżejszych od powietrza” lub wariantów tych „statków powietrznych” specjalnie zaprojektowanych do celów wojskowych, które charakteryzują się wszystkimi niżej wymienionymi cechami: a. nie są bojowymi statkami powietrznymi; b. nie są skonfigurowane do celów wojskowych i nie są wyposażone w sprzęt specjalnie zaprojektowany lub zmodyfikowany do celów wojskowych; oraz c. są certyfikowane do użytku do celów cywilnych przez organy lotnictwa cywilnego w co najmniej jednym państwie członkowskim UE lub państwie uczestniczącym w porozumieniu z Wassenaar. Uwaga 2 Podpunkt ML10.d. nie ma zastosowania do: a. silników lotniczych zaprojektowanych lub zmodyfikowanych do celów wojskowych, które zostały dopuszczone do użytku do celów cywilnych przez organy lotnictwa cywilnego w co najmniej jednym państwie członkowskim UE lub państwie uczestniczącym w porozumieniu z Wassenaar do użytku w „cywilnych statkach powietrznych”, lub specjalnie zaprojektowanych dla nich elementów składowych; b. silników tłokowych lub specjalnie zaprojektowanych do nich elementów składowych, z wyjątkiem specjalnie zaprojektowanych dla bezzałogowych statków powietrznych (UAV). Uwaga 3 Do celów podpunktów ML10.a. oraz ML10.d. pojęcie specjalnie zaprojektowanych elementów składowych i sprzętu pokrewnego dla niewojskowych „statków powietrznych” lub silników lotniczych zmodyfikowanych do celów wojskowych ma zastosowanie tylko do tych wojskowych elementów składowych i sprzętu pokrewnego, które są wymagane w celu modyfikacji do celów wojskowych. Uwaga 4 Do celów podpunktu ML10.a. zastosowania wojskowe obejmują: walkę, zwiad wojskowy, szturm, szkolenie wojskowe, wsparcie logistyczne oraz transport i zrzuty z powietrza żołnierzy lub sprzętu wojskowego. Uwaga 5 Podpunkt ML10.a. nie ma zastosowania do „statków powietrznych” spełniających wszystkie z poniższych kryteriów: a. zostały wyprodukowane po raz pierwszy przed rokiem 1946; b. w ich skład nie wchodzą elementy wyszczególnione we wspólnych wykazach uzbrojenia UE, z wyłączeniem przypadków, w których elementy te są wymagane, aby spełnić normy bezpieczeństwa lub zdatności do lotu wprowadzone przez organy lotnictwa cywilnego w co najmniej jednym państwie członkowskim UE lub państwie uczestniczącym w porozumieniu z Wassenaar; oraz c. w ich skład nie wchodzi broń wyszczególniona we wspólnych wykazach uzbrojenia UE, chyba że broń taka jest niezdatna do użytku i nie można jej przywrócić do stanu użytecznego.
3.

W przypadku odcinków od granicy do stacji położonych blisko granicy, które to odcinki są przeznaczone do operacji transgranicznych, zarządca infrastruktury może zwolnić maszynistów prowadzących pociągi przedsiębiorstwa kolejowego z wymagań zawartych w ust. 2, jeśli stosowana jest następująca procedura: a) przedsiębiorstwo kolejowe składa do zarządcy infrastruktury wniosek o odstępstwo w odniesieniu do maszynistów, których to dotyczy. Aby zapewnić sprawiedliwe i równe traktowanie wnioskodawców, zarządca infrastruktury stosuje jednakową procedurę oceny do każdego złożonego wniosku o odstępstwo, a procedura ta stanowi część regulaminu sieci; b) zarządca infrastruktury przyznaje odstępstwo, jeśli przedsiębiorstwo kolejowe potrafi wykazać, że wprowadziło wystarczające środki w celu zapewnienia komunikacji między maszynistami, których to dotyczy, a personelem zarządcy infrastruktury w sytuacjach rutynowych, awaryjnych i kryzysowych, jak przewidziano w ust. 1; c) przedsiębiorstwa kolejowe i zarządcy infrastruktury dbają o to, by personel, którego to dotyczy, był zaznajomiony z tymi przepisami i środkami oraz przeszedł odpowiednie szkolenia w ramach systemów zarządzania bezpieczeństwem tych przedsiębiorstw kolejowych i zarządców infrastruktury.”.
(3)

W celu uniknięcia sytuacji, kiedy nadmierne różnice w stawkach podstawowych VAT stosowanych w państwach członkowskich prowadziłyby do braku równowagi strukturalnej w Unii oraz do zakłócenia konkurencji w niektórych obszarach działalności, powszechną praktyką w dziedzinie podatków pośrednich jest ustalanie stawek minimalnych. W odniesieniu do VAT nadal jest to zasadne.
8h.

Ołów w stopach lutowniczych służących do łączenia wymiennika ciepła z radiatorem w półprzewodnikowych elementach mocy z obszarem emitującym ciepło o wielkości co najmniej 1 cm2 i pracujących przy gęstości prądu co najmniej 1 A/mm2 układu scalonego
„31a.

Ołów, kadm, sześciowartościowy chrom i polibromowane etery difenylowe (PBDE) w częściach zamiennych odzyskanych z wyrobów medycznych, które to części służą do naprawy lub regeneracji wyrobów medycznych, w tym wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro i mikroskopów elektronowych oraz akcesoriów do nich, pod warunkiem że ponowne wykorzystanie odbywa się w poddanym kontroli zamkniętym systemie handlowym przyjmowania zwrotów, a konsument został powiadomiony o każdorazowym zastosowaniu części przeznaczonych do ponownego użycia. Wygasa: a) dnia 21 lipca 2021 r. w odniesieniu do zastosowania w wyrobach medycznych innych niż wyroby medyczne do diagnostyki in vitro; b) dnia 21 lipca 2023 r. w odniesieniu do zastosowania w wyrobach medycznych do diagnostyki in vitro; c) dnia 21 lipca 2024 r. w odniesieniu do zastosowania w mikroskopach elektronowych i akcesoriach do nich.”.
2)

załącznik II sekcja II.1 otrzymuje brzmienie: „II.1 RID Załącznik do RID, występujący jako załącznik C do COTIF, stosowany z mocą od dnia 1 stycznia 2017 r., przy czym rozumie się, że wyrazy »umawiające się państwo RID« zastępuje się odpowiednio wyrazami »państwo członkowskie«.”;
(4)

Dyrektywa 2011/16/UE obejmuje inne wymiany informacji i formy współpracy administracyjnej między państwami członkowskimi. Dostęp do informacji dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy, które to informacje są w posiadaniu podmiotów zgodnie z dyrektywą (UE) 2015/849 w ramach współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania, zapewniłby organom podatkowym lepsze przygotowanie do wykonywania ich obowiązków wynikających z dyrektywy 2011/16/UE oraz do skuteczniejszego zwalczania uchylania się od opodatkowania i zwalczania oszustw podatkowych.
a)

pkt 2.2 otrzymuje brzmienie: „2.2. Oznakowywanie Bez uszczerbku dla rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 każdy dozownik aerozolu musi w sposób widoczny posiadać następujące czytelne i nieusuwalne oznakowanie: a) w przypadku gdy aerozol jest sklasyfikowany jako »niepalny« zgodnie z kryteriami wymienionymi w pkt 1.9, hasło ostrzegawcze »Uwaga« i pozostałe elementy oznakowania dla »wyrobów aerozolowych kategorii 3« przewidziane w tabeli 2.3.1 w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008; b) w przypadku gdy aerozol jest sklasyfikowany jako »łatwopalny« zgodnie z kryteriami wymienionymi w pkt 1.9, hasło ostrzegawcze »Uwaga« i pozostałe elementy oznakowania dla »wyrobów aerozolowych kategorii 2« przewidziane w tabeli 2.3.1 w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008; c) w przypadku gdy aerozol jest sklasyfikowany jako »skrajnie łatwopalny« zgodnie z kryteriami wymienionymi w pkt 1.9, hasło ostrzegawcze »Niebezpieczeństwo« i pozostałe elementy oznakowania dla »wyrobów aerozolowych kategorii 1« przewidziane w tabeli 2.3.1 w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008. d) w przypadku gdy dozownik aerozolu jest produktem konsumpcyjnym, zwrot P102 określający środki ostrożności, przewidziany w załączniku IV część 1 tabela 6.1 do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008; e) określenie wszelkich dodatkowych środków ostrożności stosowanych podczas obsługi, ostrzegające konsumentów przed szczególnymi zagrożeniami, jakie stwarza dany wyrób; w przypadku gdy dozownikowi aerozolu towarzyszy oddzielna instrukcja obsługi, musi ona również zawierać określenie takich środków ostrożności.”;
(34)

Niniejsza dyrektywa nie narusza praw podstawowych i przestrzega zasad uznanych w szczególności w Karcie, a mianowicie prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, prawa do ochrony danych osobowych, wolności wypowiedzi i informacji, wolności wyboru zawodu i prawa do podejmowania pracy, wolności prowadzenia działalności gospodarczej, prawa własności, prawa do dobrej administracji, a zwłaszcza dostępu do akt, przy jednoczesnym poszanowaniu tajemnicy przedsiębiorstwa, prawa do skutecznego środka prawnego i rzetelnego procesu sądowego oraz prawa do obrony.
b)

na najwcześniejszym właściwym etapie postępowania, w odniesieniu do: (i) prawa do indywidualnej oceny, przewidzianego w art. 7; (ii) prawa do badania lekarskiego, w tym prawa do pomocy medycznej, przewidzianego w art. 8; (iii) prawa do ograniczenia pozbawienia wolności i do stosowania środków alternatywnych, w tym prawa do okresowej kontroli aresztowania, przewidzianego w art. 10 i 11; (iv) prawa do towarzyszenia dziecku podczas rozprawy oraz posiedzeń sądowych przez podmiot odpowiedzialności rodzicielskiej, przewidzianego w art. 15 ust. 1; (v) prawa do osobistej obecności na rozprawie, przewidzianego w art. 16; (vi) prawa do skutecznych środków naprawczych, przewidzianego w art. 19;
(21)

Zmieniony załącznik VI do konwencji MARPOL wprowadza między innymi bardziej rygorystyczne wartości dopuszczalne w odniesieniu do zawartości siarki w paliwie żeglugowym stosowanym w obszarach kontroli emisji SOx (1,00 % od dnia 1 lipca 2010 r. oraz 0,10 % od dnia 1 stycznia 2015 r.), a także w obszarach morskich poza obszarami kontroli emisji SOx (3,50 % od dnia 1 stycznia 2012 r. oraz, co do zasady, 0,50 % od dnia 1 stycznia 2020 r.). Większość państw członkowskich ma obowiązek, zgodnie z ciążącymi na nich zobowiązaniami międzynarodowymi, wprowadzić wymaganie, by w obszarach kontroli emisji SOx statki stosowały paliwa o maksymalnej zawartości siarki w wysokości 1,00 % od dnia 1 lipca 2010 r. W celu zapewnienia spójności z przepisami prawa międzynarodowego, a także w celu zabezpieczenia odpowiedniego egzekwowania nowych, globalnych norm dotyczących zawartości siarki w Unii, przepisy niniejszej dyrektywy powinny być zgodne z postanowieniami zmienionego załącznika VI do konwencji MARPOL. Aby zapewnić minimalną jakość paliwa stosowanego na statkach w zakresie zgodności paliwa lub technologii, nie powinno być dozwolone stosowanie na terytorium Unii paliwa żeglugowego, którego zawartość siarki przekracza ogólną normę wynoszącą 3,50 % na jednostkę masy, z wyjątkiem paliw dostarczanych na statki stosujące metody redukcji emisji działające w systemach zamkniętych.
Sprostowanie do dyrektywy delegowanej Komisji (UE) 2017/1975 z dnia 7 sierpnia 2017 r. zmieniającej, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia dla kadmu w diodach elektroluminescencyjnych (LED) dokonujących konwersji długości fali światła w systemach wyświetlania

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 281 z dnia 31 października 2017 r. )

Strona 30, art. 2 ust. 1:

zamiast:

„1. Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia [12 months after the date of entry into force of this directive], przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia [12 months after the date of entry into force of this directive + 1 day] r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.”,
„2.

»istotny komponent« oznacza lufę, szkielet, komorę zamkową, w tym, w stosownych przypadkach, górną i dolną komorę zamkową, bębenek lub zamek dowolnego typu (ang. the slide, the bolt lub the breech block), które będąc osobnymi przedmiotami, włączone są do kategorii broni palnej, w której są lub mają zostać osadzone;”.
3)

w art. 4 wprowadza się następujące zmiany: a) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Ust. 1 stosuje się do wyrobów medycznych i przyrządów do nadzoru i kontroli wprowadzanych do obrotu od dnia 22 lipca 2014 r., do wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro wprowadzanych do obrotu od dnia 22 lipca 2016 r., przyrządów do nadzoru i kontroli w obiektach przemysłowych wprowadzanych do obrotu od dnia 22 lipca 2017 r. i do wszelkiego innego EEE nieobjętego zakresem stosowania dyrektywy 2002/95/WE i wprowadzanego do obrotu od dnia 22 lipca 2019 r.”; b) w ust. 4 dodaje się literę w brzmieniu: „ea) wszelkiego innego EEE nieobjętego zakresem stosowania dyrektywy 2002/95/WE i wprowadzanego do obrotu do dnia 22 lipca 2019 r.;”; c) ust. 5 otrzymuje brzmienie: „5. Jeżeli ponowne użycie odbywa się w podlegającym kontroli, zamkniętym systemie handlowym przyjmowania zwrotów, a konsument został powiadomiony o ponownym użyciu takich części zamiennych, ust. 1 nie stosuje się do części zamiennych służących do ponownego użycia: a) odzyskanych z EEE wprowadzonego do obrotu przed dniem 1 lipca 2006 r. i użytych w EEE wprowadzonym do obrotu przed dniem 1 lipca 2016 r.; b) odzyskanych z wyrobów medycznych lub przyrządów do nadzoru i kontroli wprowadzonych do obrotu przed dniem 22 lipca 2014 r. i użytych w EEE wprowadzonym do obrotu przed dniem 22 lipca 2024 r.; c) odzyskanych z wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro wprowadzonych do obrotu przed dniem 22 lipca 2016 r. i użytych w EEE wprowadzonym do obrotu przed dniem 22 lipca 2026 r.; d) odzyskanych z przyrządów do nadzoru i kontroli wprowadzonych do obrotu przed dniem 22 lipca 2017 r. i użytych w EEE wprowadzonym do obrotu przed dniem 22 lipca 2027 r.; e) odzyskanych z całego innego EEE, który nie był objęty zakresem stosowania dyrektywy 2002/95/WE i który został wprowadzony do obrotu przed dniem 22 lipca 2019 r. i użytych w EEE wprowadzonym do obrotu przed dniem 22 lipca 2029 r.”;
(5)

Ocena postępu technicznego i naukowego wykazała również, że w odniesieniu do niektórych materiałów i części objętych zwolnieniem 5 istnieją już zamienniki, ale nie mogą one być wykorzystane we wszystkich pojazdach objętych zwolnieniem. W przypadku innych materiałów i części objętych zwolnieniem 5 stosowanie ołowiu jest nadal nieuniknione. W związku z tym zwolnienie powinno zostać podzielone na dwa podpunkty. W odniesieniu do materiałów i części, dla których istnieją zamienniki, należy ustalić datę wygaśnięcia zwolnienia pozwalającą zapewnić, by można było uniknąć wykorzystania ołowiu we wszystkich odnośnych pojazdach. W odniesieniu do materiałów i części, w których stosowanie ołowiu jest nadal nieuniknione, należy ustalić nowy termin przeglądu, biorąc pod uwagę postępy w opracowywaniu zamienników.