DYREKTYWA DELEGOWANA KOMISJI (UE) 2022/287

z dnia 13 grudnia 2021 r.

zmieniająca, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia dotyczącego stosowania rtęci w lampach fluorescencyjnych na inne potrzeby ogólnego oświetlenia i do celów specjalnych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Dyrektywa 2011/65/UE nakłada na państwa członkowskie obowiązek zapewnienia, aby sprzęt elektryczny i elektroniczny wprowadzany do obrotu nie zawierał substancji niebezpiecznych wymienionych w załączniku II do tej dyrektywy. Ograniczenie to nie dotyczy określonych zastosowań objętych wyłączeniem wymienionych w załączniku III do tej dyrektywy.

(2) W załączniku I do dyrektywy 2011/65/UE wymieniono kategorie sprzętu elektrycznego i elektronicznego, którego dotyczy ta dyrektywa.

(3) Rtęć jest substancją objętą ograniczeniami wymienioną w załączniku II do dyrektywy 2011/65/UE.

(4) Decyzją 2010/571/UE (2) Komisja przyznała m.in. wyłączenie dotyczące stosowania rtęci w innych liniowych lampach fluorescencyjnych na inne potrzeby ogólnego oświetlenia i do celów specjalnych (np. lampach indukcyjnych) („wyłączenie”), które jest obecnie wymienione jako wyłączenie 2b) 4) w załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE. Wyłączenie miało wygasnąć w dniu 21 lipca 2016 r. zgodnie z art. 5 ust. 2 akapit drugi lit. a) tej dyrektywy.

(5) Wyłączenie obejmuje niejednorodną grupę lamp o różnych kształtach, technologiach, zastosowaniach i celach. Rtęć jest stosowana w rurce wyładowczej, która jest niezbędna do przekształcania energii elektrycznej w światło.

(6) Komisja otrzymała wniosek o przedłużenie tego wyłączenia („wniosek o przedłużenie”) w dniu 15 stycznia 2015 r., czyli w terminie określonym w art. 5 ust. 5 dyrektywy 2011/65/UE; dnia 20 stycznia 2020 r. wniosek ten został zaktualizowany nowym wnioskiem o przedłużenie. Zgodnie z art. 5 ust. 5 dyrektywy wyłączenie pozostaje ważne do czasu przyjęcia decyzji w sprawie wniosku o przedłużenie.

(7) W ocenie wniosku o przedłużenie, w której uwzględniono dostępność substytutów oraz społeczno-ekonomiczny wpływ zastąpienia, stwierdzono, że zastąpienie lub wyeliminowanie rtęci w przedmiotowych zastosowaniach jest obecnie technicznie niewykonalne. Ocena obejmowała konsultacje z zainteresowanymi stronami zgodnie z art. 5 ust. 7 dyrektywy 2011/65/UE. Uwagi otrzymane w ramach tych konsultacji zostały podane do wiadomości publicznej na specjalnej stronie internetowej.

(8) Wyłączenie jest zgodne z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (3) i w związku z tym nie obniża poziomu ochrony środowiska i zdrowia przewidzianego w tym rozporządzeniu.

(9) Należy zatem zezwolić na przedłużenie ważności wyłączenia, biorąc pod uwagę ogólny cel, zgodnie z którym wyłączenia z ograniczenia stosowania niektórych określonych materiałów lub części składowych powinny mieć ograniczony zasięg i czas trwania, aby stopniowo wycofywać niebezpieczne substancje w EEE.

(10) Aby umożliwić terminową ponowną ocenę dostępności bezrtęciowych lamp zamiennych dla szerokiej gamy lamp objętych tym wyłączeniem, należy przedłużyć wyłączenie na ograniczony okres trzech lat. Jednakże w przypadku określonych kategorii lamp, a mianowicie lamp emitujących światło w widmie niewidocznym (nowa podpozycja 2b) 4)-II w załączniku III) i lamp awaryjnych (nowa podpozycja 2b) 4)-III w załączniku III), istnieją wystarczające informacje wskazujące na to, że zastąpienie jest technicznie niewykonalne w nadchodzących latach, więc w przypadku tych kategorii lamp uzasadniony jest okres ważności wynoszący pięć lat, zgodnie z art. 5 ust. 2 akapit pierwszy dyrektywy 2011/65/UE. Biorąc pod uwagę wyniki trwających prac nad znalezieniem niezawodnego substytutu, jest mało prawdopodobne, aby czas obowiązywania wyłączenia miał negatywny wpływ na innowacyjność.

(11) Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1 W załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2 1. Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 30 września 2022 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów. Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 października 2022 r. Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie. 2. Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty najważniejszych przepisów prawa krajowego w dziedzinie objętej zakresem niniejszej dyrektywy.

Artykuł 3 Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4 Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 grudnia 2021 r. W imieniu Komisji Ursula VON DER LEYEN Przewodnicząca

(1) Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 88.

(2) Decyzja Komisji 2010/571/UE z dnia 24 września 2010 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, załącznik do dyrektywy 2002/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do zwolnień w przypadku zastosowania ołowiu, rtęci, kadmu, sześciowartościowego chromu, polibromowanych bifenyli lub polibromowanych eterów difenylowych (Dz.U. L 251 z 25.9.2010, s. 28).

(3) Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).