Dyrektywa Rady 93/93/EWG

z dnia 29 października 1993 r.

w sprawie mas i wymiarów dwu- lub trzykołowych pojazdów silnikowych

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100a,

uwzględniając dyrektywę Rady 92/61/EWG z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie homologacji typu dwu- lub trzykołowych pojazdów silnikowych [1],

uwzględniając wniosek Komisji [2],

we współpracy z Parlamentem Europejskim [3],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [4],

a także mając na uwadze, co następuje:

rynek wewnętrzny obejmuje obszar bez granic wewnętrznych, na którym zapewniony jest swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału; należy przyjąć środki niezbędne do jego funkcjonowania;

w każdym Państwie Członkowskim pojazdy dwu- lub trzykołowe w odniesieniu do swoich mas i wymiarów muszą mieć określone cechy techniczne, przewidziane w bezwzględnie wiążących przepisach, które różnią się w poszczególnych Państwach Członkowskich; z powodu różnic między nimi przepisy takie stwarzają bariery w handlu we Wspólnocie;

te utrudnienia w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego mogą zostać usunięte, jeżeli wszystkie Państwa Członkowskie przyjmą te same wymogi w miejsce swoich przepisów krajowych;

niezbędnym jest sformułowanie zharmonizowanych wymogów dotyczących mas i wymiarów dwu- lub trzykołowych pojazdów silnikowych w celu umożliwienia zastosowania do każdego typu takich pojazdów i ich części składowych procedur homologacji typu ustanowionych dyrektywą 92/61/EWG;

w obliczu skali i wpływu proponowanego działania w danym sektorze, środki wspólnotowe objęte niniejszą dyrektywą są konieczne, wręcz niezbędne, dla osiągnięcia zamierzonego celu, którym jest ustanowienie wspólnotowej homologacji typu pojazdów; cel ten nie może być osiągnięty w dostatecznym stopniu przez Państwa Członkowskie działające indywidualnie;

przepisy niniejszej dyrektywy nie powinny zobowiązywać tych Państw Członkowskich, które na swoim terytorium nie zezwalają dwukołowym pojazdom silnikowym na ciągnięcie przyczepy, do zmiany ich regulacji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Niniejsza dyrektywa wraz z Załącznikiem stosuje się do mas i wymiarów wszystkich typów pojazdów, zgodnie z art. 1 dyrektywy 92/61/EWG.

Artykuł 2

Procedura przyznawania homologacji typu części dotyczących mas i wymiarów dwu- lub trzykołowych pojazdów silnikowych oraz zasady regulujące swobodny przepływ takich pojazdów są ustanowione w rozdziałach II i III dyrektywy 92/61/EWG.

Artykuł 3

Wszelkie zmiany niezbędne do dostosowania wymagań załączników do postępu technicznego przyjmowane są zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 13 dyrektywy 70/156/EWG [5].

Artykuł 4

1. Państwa Członkowskie przyjmują i publikują przepisy niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy przed 1 maja 1995 r. i niezwłocznie informują o tym Komisję.

Wspomniane przepisy zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia ustanawiane są przez Państwa Członkowskie.

2. Od daty określonej w ust. 1 Państwa Członkowskie nie mogą z powodów związanych z masami i wymiarami zakazywać początkowego dopuszczania do ruchu pojazdów, które są zgodne z niniejszą dyrektywą.

Przepisy określone w ust. 1 stosuje się od 1 listopada 1995 r.

3. Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty przepisów prawa krajowego, które przyjmują w zakresie objętym niniejszą dyrektywą.

Artykuł 5

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 19 października 1993 r.

W imieniu Rady

R. Urbain

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 225 z 10.8.1992, str. 72.

[2] Dz.U. C 293 z 9.11.1992, str. 1.

[3] Dz.U. C 337 z 21.12.1992, str. 104 oraz decyzja z dnia 27 października 1993 r. (dotychczas niepublikowana w Dzienniku Urzędowym).

[4] Dz.U. C 73 z 15.3.1993, str. 22.

[5] Dyrektywa Rady 70/156/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep (Dz.U. L 42 z 23.2.1970, str. 1), ostatnio zmieniona dyrektywą 92/53/EWG (Dz.U. L 225 z 10.8.1992, str. 1).

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

DEFINICJE, WYMAGANIA OGÓLNE I SZCZEGÓŁOWE

1. DEFINICJE

Dla celów niniejszej dyrektywy:

1.1. długość

oznacza odległość między dwoma pionowymi płaszczyznami prostopadłymi do płaszczyzny wzdłużnej pojazdu oraz stycznymi odpowiednio do przodu i tyłu pojazdu. Wszystkie części pojazdu, a w szczególności wszystkie części zamontowane na stałe, wydłużające pojazd (zderzaki, błotniki itd.) muszą być zawarte w obrębie tych dwóch płaszczyzn;

1.2. szerokość

oznacza odległość między dwoma płaszczyznami równoległymi do płaszczyzny wzdłużnej pojazdu i stycznymi do pojazdu po obu stronach tej płaszczyzny. Wszystkie części pojazdu, a w szczególności wszystkie części zamontowane na stałe, poszerzające pojazd muszą być zawarte w obrębie tych dwóch płaszczyzn, z wyjątkiem lusterka wstecznego (lusterek wstecznych);

1.3. wysokość

oznacza odległość między płaszczyzną podparcia pojazdu oraz płaszczyzną równoległą styczną do górnej części pojazdu. Wszystkie części pojazdu muszą być zawarte w obrębie tych dwóch płaszczyzn, z wyjątkiem lusterka wstecznego (lusterek wstecznych);

1.4. płaszczyzna wzdłużna

oznacza płaszczyznę pionową biegnącą równolegle do prostoliniowego kierunku jazdy pojazdu;

1.5. masa nieobciążonego pojazdu

oznacza masę pojazdu gotowego do normalnego użytkowania oraz wyposażonego w następujący sposób:

- w dodatkowy sprzęt wymagany jedynie do zamierzonego normalnego użytkowania,

- w kompletny osprzęt elektryczny, włączając w to oświetlenie i światła sygnałowe dostarczone przez producenta,

- w przyrządy i urządzenia wymagane przez przepisy, według których została zmierzona masa nieobciążonego pojazdu,

- w odpowiednie ilości płynów w celu zapewnienia właściwego funkcjonowania wszystkich części pojazdu.

Notabene:

paliwo oraz mieszanka paliwowo-olejowa nie są włączone do pomiarów, jednakże takie składniki jak kwas akumulatorowy, ciecz hydrauliczna, ciecz chłodząca oraz olej silnikowy muszą być włączone;

1.6. masa pojazdu w stanie gotowym do jazdy

oznacza masę nieobciążonego pojazdu, do której dodana jest masa następujących składników:

- paliwa: bak napełniony, co najmniej w 90 % pojemności podanej przez producenta,

- dodatkowego wyposażenia zwykle dostarczanego przez producenta razem z wyposażeniem potrzebnym do normalnego funkcjonowania (zestaw narzędzi, bagażnik, przednia szyba, sprzęt ochronny itd.).

Notabene:

w przypadku pojazdu napędzanego mieszanką paliwowo-olejową:

a) jeżeli paliwo i olej są wstępnie mieszane, wyraz "paliwo" musi być rozumiany jako wstępna mieszanina paliwa i oleju tego typu;

b) jeżeli paliwo i olej są wprowadzane oddzielnie, wyraz "paliwo" musi być rozumiane tylko jako benzyna. W tym przypadku olej jest już włączony w pomiar masy nieobciążonego pojazdu;

1.7. masa kierowcy

zwyczajowo przyjmuje się okrągłą wartość 75 kg;

1.8. technicznie dopuszczalna maksymalna masa całkowita

oznacza masę obliczoną przez producenta dla szczególnych warunków funkcjonowania, przy uwzględnieniu takich czynników, jak wytrzymałość materiałów, dopuszczalne obciążenie opon itd.;

1.9. maksymalna dopuszczalna ładowność użyteczna podana przez producenta

oznacza ładowność otrzymaną przez odjęcie masy zdefiniowanej w pkt 1.6 wraz z masą kierowcy (zdefiniowaną w pkt 1.7) od masy zdefiniowanej w pkt 1.8.

2. WYMOGI OGÓLNE

Podczas kontroli muszą być spełnione następujące wymagania:

2.1. muszą zostać zmierzone wymiary pojazdu przy masie nieobciążonej i oponach napompowanych do ciśnienia zalecanego przez producenta dla masy nieobciążonej;

2.2. pojazd musi być w pozycji pionowej, a koła w pozycji zgodnej z ruchem w linii prostej;

2.3. wszystkie koła pojazdu muszą stać na płaszczyźnie podparcia pojazdu, z wyjątkiem kół zapasowych.

3. WYMOGI SZCZEGÓLNE

3.1. Wymiary maksymalne

3.1.1. Maksymalne dopuszczalne wymiary dla dwu-, trzy- lub czterokołowych pojazdów silnikowych są następujące:

3.1.1.1. | —długość: | 4,00 m, |

3.1.1.2. | —szerokość: | 1,00 m dla dwukołowych motorowerów, 2,00 m dla innych pojazdów, |

3.1.1.3. | —wysokość: | 2,50 m. |

3.2. Maksymalne masy

3.2.1. Maksymalną masą dla dwukołowych pojazdów silnikowych jest technicznie dopuszczalna maksymalna masa całkowita określana przez producenta.

3.2.2. Maksymalne masy nieobciążonych trzy- lub czterokołowych pojazdów silnikowych są następujące:

3.2.2.1. trzykołowe pojazdy silnikowe:

270 kg dla motorowerów;

1000 kg dla pojazdów trzykołowych (nie wlicza się masy akumulatorów trakcyjnych w pojazdach o napędzie elektrycznym);

3.2.2.2. czterokołowe pojazdy silnikowe:

350 kg — lekkie pojazdy czterokołowe;

400 kg — pojazdy czterokołowe do przewozu osób inne niż lekkie;

550 kg — pojazdy czterokołowe do transportu towarów inne niż lekkie (nie wlicza się masy akumulatorów trakcyjnych w pojazdach o napędzie elektrycznym).

3.2.3. Maksymalne ładowności użytkowe zgłoszone przez producenta dla trzy- lub czterokołowych pojazdów silnikowych są następujące:

3.2.3.1. motorowery trzykołowe:

300 kg;

3.2.3.2. lekkie pojazdy czterokołowe

200 kg;

3.2.3.3. pojazdy trzykołowe:

3.2.3.3.1. do przewozu towarów:

1500 kg;

3.2.3.3.2. do przewozu osób:

300 kg;

3.2.3.4. pojazdy czterokołowe inne niż lekkie:

3.2.3.4.1. do przewozu towarów:

1000 kg;

3.2.3.4.2. do przewozu osób:

200 kg;

3.2.4. dwu-, trzy- lub czterokołowe pojazdy silnikowe mogą mieć zezwolenie na holowanie masy określonej przez producenta, nieprzekraczającej 50 % masy nieobciążonego pojazdu.

--------------------------------------------------