Decyzja Komisji

z dnia 14 lipca 1997 r.

w sprawie procedury zaświadczania zgodności wyrobów budowlanych na podstawie art. 20 ust. 2 dyrektywy Rady 89/106/EWG w zakresie systemów/zestawów zewnętrznej izolacji termicznej z wyprawą (ETICS)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(97/556/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych [1], zmienioną dyrektywą 93/68/EWG [2], w szczególności jej art. 13 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

Komisja jest zobowiązana wybrać spomiędzy dwóch procedur zaświadczania zgodności wyrobu, przewidzianych w art. 13 ust. 3 dyrektywy 89/106/EWG „możliwie najmniej uciążliwą procedurę zgodną z wymogami dotyczącymi bezpieczeństwa”; oznacza to, że niezbędne jest podjęcie decyzji dla danego wyrobu lub rodziny wyrobów, czy obecność systemu fabrycznej kontroli produkcji, za który odpowiedzialność ponosi producent, jest koniecznym i wystarczającym warunkiem do zaświadczania zgodności lub, czy z przyczyn dotyczących zachowania zgodności z kryteriami wspomnianymi w art. 13 ust. 4, wymagana jest interwencja zatwierdzonej jednostki certyfikującej;

artykuł 13 ust. 4 wymaga, aby określona w ten sposób procedura była wskazana w mandatach i w specyfikacjach technicznych; z tego powodu wymagane jest zdefiniowanie wyrobu lub rodziny wyrobów w sposób wykorzystywany w mandatach i specyfikacjach technicznych;

obie procedury przewidziane w art. 13 ust. 3 są opisane szczegółowo w załączniku III do dyrektywy 89/106/EWG; dlatego też niezbędne jest jasne zdefiniowanie metod, przy pomocy których te dwie procedury mają być wprowadzane w życie dla każdego wyrobu lub rodziny wyrobów, w odniesieniu do załącznika III, z uwagi na fakt, że załącznik III daje preferencje niektórym systemom;

procedura określona w art. 13 ust. 3 lit. a) odpowiada systemom przedstawionym w pierwszej możliwości, bez stałego nadzoru, oraz w możliwości drugiej i trzeciej przedstawionej w załączniku III sekcja 2 ppkt ii), a procedura określona w art. 13 ust. 3 lit. b) odpowiada systemom przedstawionym w załączniku III sekcja 2 ppkt i) oraz w pierwszej możliwości, z nadzorem stałym, w załączniku III sekcja 2 ppkt ii);

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Budownictwa,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zgodność wyrobów wymienionych w załączniku I zaświadcza się z zastosowaniem procedury, zgodnie z którą, oprócz systemu fabrycznej kontroli produkcji przez producenta, w ocenę i nadzór nad kontrolą produkcji lub samym wyrobem zaangażowana jest zatwierdzona jednostka certyfikująca.

Artykuł 2

Procedurę zaświadczania zgodności określoną w załączniku II wskazuje się w mandatach dotyczących wytycznych dla europejskich zatwierdzeń technicznych.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lipca 1997 r.

W imieniu Komisji

Martin Bangemann

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 40 z 11.2.1989, str. 12.

[2] Dz.U. L 220 z 30.8.1993, str. 1.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK I

Systemy/zestawy zewnętrznej izolacji termicznej z wyprawą, w których zastosowano wyroby zaliczane pod względem reakcji na ogień do klas A [1], B [2] lub C [3] oraz A (bez testów), D, E lub F przeznaczone do stosowania na ścianach zewnętrznych podlegających przepisom przeciwpożarowym oraz systemy/zestawy zewnętrznej izolacji termicznej z wyprawą, przeznaczone do stosowania na ścianach zewnętrznych niepodlegających przepisom ogniowym.

Systemy/zestawy zewnętrznej izolacji termicznej z wyprawą, w których zastosowano wyroby zaliczane pod względem reakcji na ogień do klas A [4], B [5] lub C [6] przeznaczone do stosowania na ścianach zewnętrznych podlegających przepisom ogniowym.

[1] Materiały, których właściwości reakcji na ogień nie zmieniają się podczas procesu produkcyjnego.

[2] Materiały, których właściwości reakcji na ogień nie zmieniają się podczas procesu produkcyjnego.

[3] Materiały, których właściwości reakcji na ogień nie zmieniają się podczas procesu produkcyjnego.

[4] Materiały, których właściwości reakcji na ogień zmieniają się podczas procesu produkcyjnego.

[5] Materiały, których właściwości reakcji na ogień zmieniają się podczas procesu produkcyjnego.

[6] Materiały, których właściwości reakcji na ogień zmieniają się podczas procesu produkcyjnego.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK II

RODZINA WYROBÓW

SYSTEMY/ZESTAWY ZEWNĘTRZNEJ IZOLACJI TERMICZNEJ Z WYPRAWĄ (1/1)

Systemy zaświadczania zgodności

Dla wyrobu(-ów) i ich zamierzonego(-ych) wykorzystania(-ań), wnosi się do Europejskiej Organizacji Zatwierdzeń Technicznych (EOTA) o wyszczególnienie następujących systemów zaświadczania zgodności w stosownych wytycznych dla europejskich zatwierdzeń technicznych:

System 1: Patrz załącznik III do dyrektywy 89/106/EWG sekcja 2 ppkt i), bez kontroli próbek losowych.

System 2 +: Patrz załącznik III do dyrektywy 89/106/EWG sekcja 2 ppkt ii) pierwsza możliwość, włącznie z certyfikacją fabrycznej kontroli produkcji przez zatwierdzoną jednostkę na podstawie wstępnej kontroli fabryki i fabrycznej kontroli produkcji oraz stały nadzór, ocenę i zatwierdzenie fabrycznej kontroli produkcji.

Wyrób/wyroby | Zamierzone wykorzystanie(-a) | Poziom(-y) lub klasa(-y) (reakcja na ogień) | System(-y) zaświadczania zgodności |

Systemy/zestawy zewnętrznej izolacji termicznej z wyprawą (ETICS) | w ścianach zewnętrznych podlegających przepisom ogniowym | A–B–C | 1 |

A–B–C A (bez badań) D-E-F | 2 + |

w ścianach zewnętrznych niepodlegających przepisom ogniowym | wszystkie | 2 + |

Specyfikacja systemu zaświadczania zgodności powinna być tak dobrana, aby system ten mógł być wprowadzany w życie nawet wówczas, gdy ustalenie właściwości użytkowych dla pewnej cechy charakterystycznej nie jest konieczne, z uwagi na fakt, że co najmniej jedno Państwo Członkowskie w ogóle nie posiada wymogów prawnych dotyczących takiej cechy (patrz art. 2 ust. 1 dyrektywy 89/106/EWG oraz, gdy to właściwe, ppkt 1.2.3 dokumentów interpretacyjnych). W tych przypadkach nie wolno nakładać na producenta obowiązku sprawdzenia takiej cechy, jeśli nie życzy on sobie przedkładać deklaracji dotyczących właściwości wyrobu w tym zakresie.

--------------------------------------------------