ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
3.

W przypadku gdy przewiduje się, że na posiedzeniu wspólnego komitetu zostanie przyjęta decyzja w sprawie zmian do protokołu, o których mowa w pkt 1, podejmuje się kroki konieczne do tego, aby stanowisko, które ma zostać wyrażone w imieniu Unii Europejskiej, uwzględniało najnowsze dane statystyczne, biologiczne i inne najbardziej aktualne dane przekazane Komisji. W tym celu i w oparciu o te dane, odpowiednio wcześnie przed odnośnym posiedzeniem wspólnego komitetu, służby Komisji przekazują Radzie lub jej organom przygotowawczym do rozpatrzenia i zatwierdzenia dokument zawierający szczegóły proponowanego stanowiska Unii Europejskiej. W odniesieniu do kwestii, o których mowa w pkt 1 lit. a), zatwierdzenie planowanego stanowiska Unii Europejskiej przez Radę wymaga większości kwalifikowanej głosów. W pozostałych przypadkach stanowisko Unii Europejskiej planowane w dokumencie przygotowawczym uznaje się za zatwierdzone, chyba że podczas posiedzenia organu przygotowawczego Rady lub w terminie 20 dni od otrzymania dokumentu przygotowawczego — w zależności od tego, co nastąpi wcześniej — sprzeciwią się temu państwa członkowskie w liczbie odpowiadającej mniejszości blokującej. W przypadku takiego sprzeciwu dana kwestia zostaje skierowana do Rady. Jeżeli podczas kolejnych posiedzeń, w tym na miejscu, nie będzie możliwe osiągnięcie porozumienia, tak aby stanowisko Unii Europejskiej uwzględniało nowe elementy, kwestię tę przekazuje się Radzie lub jej organom przygotowawczym. Zachęca się Komisję do podejmowania, w odpowiednim czasie, wszelkich niezbędnych działań następczych wobec decyzji wspólnego komitetu, w tym, w stosownych przypadkach, publikacji odpowiedniej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i przedłożenia wszelkich wniosków potrzebnych do wdrożenia tej decyzji.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 178/14

DECYZJA RADY

z dnia 12 czerwca 2014 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany Protokołu 30 do Porozumienia EOG w sprawie szczególnych postanowień dotyczących organizacji współpracy w dziedzinie statystyki

(2014/365/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 338 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwane dalej „Porozumieniem EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

(2) Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie — między innymi — Protokołu 30 do Porozumienia EOG.

(3) Załącznik XXI do Porozumienia EOG zawiera przepisy szczegółowe dotyczące statystyki.

(4) Program statystyczny EOG na lata 2014–2017 powinien opierać się na rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 99/2013 (3) zmienionym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1383/2013 (4) i powinien obejmować te elementy programu, które są niezbędne do opisu i monitorowania wszystkich istotnych gospodarczych, społecznych i środowiskowych aspektów Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

(5) Program statystyczny EOG na lata 2003–2007 nie ma już zastosowania i powinien w związku z tym zostać usunięty z tekstu Porozumienia EOG.

(6) Protokół 30 do Porozumienia EOG powinien zatem zostać zmieniony, aby umożliwić podjęcie takiej szerszej współpracy od dnia 1 stycznia 2014 r.

(7) Stanowisko Unii we Wspólnym Komitecie EOG powinno opierać się na dołączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie proponowanej zmiany Protokołu 30 do Porozumienia EOG w sprawie szczególnych postanowień dotyczących organizacji współpracy w dziedzinie statystyki, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 12 czerwca 2014 r. W imieniu Rady Y. MANIATIS Przewodniczący

(1) Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

(2) Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 99/2013 z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie Europejskiego programu statystycznego 2013–2017 (Dz.U. L 39 z 9.2.2013, s. 12).

(4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1383/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 99/2013 w sprawie Europejskiego programu statystycznego 2013–2017 (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 84).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 178/11

DECYZJA RADY

z dnia 12 czerwca 2014 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

(2014/364/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 196 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwane dalej „Porozumieniem EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

(2) Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie — między innymi — protokołu 31 do Porozumienia EOG.

(3) Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera przepisy i ustalenia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

(4) Należy rozszerzyć współpracę pomiędzy umawiającymi się stronami Porozumienia EOG w celu włączenia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1313/2013/UE (3).

(5) Należy zatem odpowiednio zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić podjęcie takiej szerszej współpracy od dnia 1 stycznia 2014 r.

(6) Stanowisko Unii we Wspólnym Komitecie EOG powinno opierać się na dołączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie proponowanej zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 12 czerwca 2014 r. W imieniu Rady Y. MANIATIS Przewodniczący

(1) Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

(2) Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

(3) Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1313/2013/UE z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 924).
(4)

Zgodnie z art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 216/2008 decyzja Komisji dotycząca przyznania państwu członkowskiemu proponowanego odstępstwa musi zostać przekazana wszystkim pozostałym państwom członkowskim, które również mają prawo do zastosowania danego środka. Niniejszą decyzję należy zatem skierować do wszystkich państw członkowskich. Opis odstępstwa oraz załączone do niego warunki powinny umożliwiać innym państwom członkowskim zastosowanie tego środka, gdy znajdą się w takiej samej sytuacji, bez konieczności przyjęcia kolejnej decyzji przez Komisję. W tym celu, mając na uwadze, że wyżej wymieniony raport konwersji nie jest publicznie dostępny, Zjednoczone Królestwo powinno udostępniać go innym państwom członkowskim na ich wniosek. Ponadto państwa członkowskie powinny wymieniać informacje w sprawie stosowania tego środka, w przypadku gdy go stosują, zgodnie z art. 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 216/2008, ponieważ jego stosowanie może mieć skutki występujące poza terytorium państw członkowskich, które przyznają odstępstwa.
(1)

W dniu 25 czerwca 2012 r. przedsiębiorstwo Helm AG zwróciło się do właściwych organów Irlandii z wnioskiem o zezwolenie na wprowadzenie do obrotu białka rzepakowego jako nowego składnika żywności. Białko rzepakowe ma być stosowane w żywności jako źródło białka roślinnego oprócz preparatów do początkowego i dalszego żywienia niemowląt. W dniu 18 lutego 2014 r. Komisja została poinformowana, że przedsiębiorstwo Siebte PMI Verwaltungs GmbH nabyło prawa do otrzymanego wniosku.
(2)

Pierwsze odstępstwo, o które wystąpiła Republika Słowacka w dniu 29 kwietnia 2013 r., dotyczyło wymagań w zakresie wznowienia ważności uprawnienia do wykonywania lotów według wskazań przyrządów („IR”) i ponownego zaliczania egzaminu z wiedzy teoretycznej i egzaminu praktycznego w zakresie IR, określonych w FCL.625 lit. c) i d) załącznika I (część FCL) do rozporządzenia (UE) nr 1178/2011. Republika Słowacka stwierdziła, że wymagania te nie są odpowiednie w przypadku pilotów posiadających równoważne uprawnienie IR wpisane do licencji wydanej w państwie trzecim, która jest zgodna z załącznikiem 1 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, podpisanej w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r. („załącznik 1 ICAO”). Republika Słowacka przedstawiła również powody wskazujące na to, iż w razie przyznania proponowanego odstępstwa zapewniony zostanie równoważny poziom ochrony. Zgodnie z wydanym dnia 4 czerwca 2013 r. zaleceniem Agencji Komisja stwierdziła, że odstępstwo to zapewni poziom ochrony równoważny poziomowi ochrony osiąganemu dzięki stosowaniu wspólnych zasad bezpieczeństwa lotniczego, o ile spełnione zostaną pewne warunki.
2

D.4p_S.1311 – w tym do zapłacenia podsektorowi instytucji rządowych na szczeblu centralnym (S.1311) D.4p_S.1313 – w tym do zapłacenia podsektorowi instytucji samorządowych na szczeblu lokalnym (S.1313) D.4p_S.13.14 – w tym do zapłacenia podsektorowi funduszy zabezpieczenia społecznego (S.1314) D.7p_S.1311 – w tym do zapłacenia podsektorowi instytucji rządowych na szczeblu centralnym (S.1311) D.7p_S.1313 – w tym do zapłacenia podsektorowi instytucji samorządowych na szczeblu lokalnym (S.1313) D.7p_S.13.14 – w tym do zapłacenia podsektorowi funduszy zabezpieczenia społecznego (S.1314) D.9p_S.1311 – w tym do zapłacenia podsektorowi instytucji rządowych na szczeblu centralnym (S.1311) D.9p_S.1313 – w tym do zapłacenia podsektorowi instytucji samorządowych na szczeblu lokalnym (S.1313) D.9p_S.1314 – w tym do zapłacenia podsektorowi funduszy zabezpieczenia społecznego (S.1314)

S.13 – Sektor instytucji rządowych i samorządowych S.1311 – Instytucje rządowe na szczeblu centralnym S.1313 – Instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym S.1314 – Fundusze zabezpieczenia społecznego

1995–2004
(47)

Odnośnie do ewentualnego wpływu, jaki państwo członkowskie może wywierać na funkcjonowanie organizacji międzybranżowej w drodze decyzji o rozszerzeniu zakresu stosowania porozumienia międzybranżowego na wszystkie należące do danej branży przedsiębiorstwa, Trybunał jest zdania, że nie może to zmienić ustaleń poczynionych powyżej. Trybunał podkreślił bowiem, że będące przedmiotowe przepisy nie przyznają właściwemu organowi uprawnienia do kierowania zarządzaniem zasobami lub do wpływu na zarządzanie nimi.
(5)

Na podstawie danych dostarczonych przez Komisję (Eurostat) zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 479/2009, po przekazaniu przez Słowację zgłoszenia przed dniem 1 kwietnia 2014 r. oraz w oparciu o prognozę służb Komisji z wiosny 2014 r. uzasadnione są następujące wnioski: — Po dużym wzroście do 8 % PKB w 2009 r., w 2013 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych na Słowacji został obniżony do 2,8 % PKB zgodnie z zaleceniem Rady z dnia 2 grudnia 2009 r. Zmniejszenie deficytu nastąpiło głównie w wyniku konsolidacji budżetowej, zarówno po stronie dochodów, jak i wydatków, obejmującej środki jednorazowe. — W programie stabilności na 2014 r. zakłada się, że w 2014 r. deficyt nominalny wyniesie 2,6 % PKB, a w następnych latach będzie dalej spadał: w 2015 r. do 2,5 % PKB, w 2016 r. do 1,6 % PKB, a w 2017 r. do 0,5 % PKB. W prognozie służb Komisji z wiosny 2014 r. przewiduje się, że deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych wzrośnie nieznacznie do 2,9 % PKB w 2014 r., a w 2015 r. powróci do poziomu 2,8 % PKB. Oczekuje się zatem, że w okresie objętym prognozą deficyt utrzyma się na poziomie niższym od określonej w Traktacie wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB. — Saldo strukturalne, tj. saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych, w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe, poprawiło się o średnio 1,5 % PKB rocznie w latach 2010–2013. Mimo iż w 2014 r. przewiduje się jego nieznaczne pogorszenie, w 2015 r. — przy założeniu kontynuacji dotychczasowej polityki — ma nastąpić jego poprawa. W tym kontekście wydaje się, że pojawia się luka na poziomie 0,3 % PKB w stosunku do wymaganej korekty salda strukturalnego zmierzającej do osiągnięcia średniookresowego celu budżetowegow 2014 r., co oznacza, że istnieje konieczność wzmocnienia środków budżetowych w celu zapewnienia pełnej zgodności z funkcją zapobiegawczą paktu stabilności i wzrostu ze względu na wyłaniające się ryzyko odstępstwa od wymaganej ścieżki dostosowania. — Dług sektora instytucji rządowych i samorządowych wyniósł w 2013 r. 55,4 % PKB. W prognozie służb Komisji z wiosny 2014 r. przewiduje się, że dług sektora instytucji rządowych i samorządowych dalej wzrośnie — w 2014 r. do poziomu 56,3 % PKB, a w 2015 r. do poziomu 57,8 % PKB.
(2)

W dniu 2 grudnia 2009 r., zgodnie z art. 126 ust. 7 Traktatu oraz art. 3 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/97 (2), Rada, na podstawie zalecenia Komisji, skierowała do Niderlandów zalecenie, wzywając do zlikwidowania nadmiernego deficytu najpóźniej do końca 2013 r. To zalecenie Rady podano do publicznej wiadomości.
(2)

W dniu 2 grudnia 2009 r., zgodnie z art. 126 ust. 7 Traktatu oraz art. 3 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/97 (2), Rada, na podstawie zalecenia Komisji, skierowała do Republiki Czeskiej zalecenie, wzywając do zlikwidowania nadmiernego deficytu najpóźniej do końca 2013 r. To zalecenie Rady podano do publicznej wiadomości.
(2)

W dniu 13 lipca 2010 r., zgodnie z art. 126 ust. 7 Traktatu oraz art. 3 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/97 (2), Rada, na podstawie zalecenia Komisji, skierowała do Danii zalecenie, wzywając do zlikwidowania nadmiernego deficytu najpóźniej do końca 2013 r. To zalecenie Rady podano do publicznej wiadomości.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 190/78

DECYZJA RADY

z dnia 23 czerwca 2014 r.

dotycząca stanowiska, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

(2014/409/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 46 i 48 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwane dalej „Porozumieniem EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

(2) Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie — między innymi — protokołu 31 do Porozumienia EOG.

(3) Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera postanowienia i ustalenia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

(4) Należy rozszerzyć współpracę umawiających się stron Porozumienia EOG w celu włączenia współpracy w zakresie swobodnego przepływu pracowników, koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego i działań na rzecz migrantów, w tym migrantów z państw trzecich.

(5) Należy zatem odpowiednio zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić podjęcie takiej rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2014 r.

(6) Stanowisko Unii we Wspólnym Komitecie EOG powinno opierać się na dołączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie proponowanej zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 23 czerwca 2014 r. W imieniu Rady C. ASHTON Przewodniczący

(1) Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

(2) Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.
(1)

Załącznik I do dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) zawierał wykaz substancji czynnych dopuszczonych na poziomie Unii do stosowania w produktach biobójczych. Dyrektywą Komisji 2008/79/WE (3) do wykazu dodano substancję czynną IPBC do stosowania w produktach typu 8, „Środki do konserwacji drewna”, zgodnie z definicją określoną w załączniku V do dyrektywy 98/8/WE. Na mocy art. 86 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 IPBC jest zatem zatwierdzoną substancją czynną włączoną do wykazu, o którym mowa w art. 9 ust. 2 tego rozporządzenia.
(2)

W stosownych terminach nie złożono pełnej dokumentacji na poparcie włączenia miedzi do załącznika I, IA lub IB do dyrektywy 98/8/WE. Zgodnie z decyzją Komisji 2012/78/UE z dnia 9 lutego 2012 r. dotyczącą niewłączania niektórych substancji do załącznika I, IA ani IB do dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (4), w związku z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1451/2007, od dnia 1 lutego 2013 r. miedź nie może już być wprowadzana do obrotu do zastosowań w produktach typu 2, 5 lub 11.
(1)

W dniu 4 maja 2012 r. przedsiębiorstwo Lallemand SAS zwróciło się do właściwych organów Zjednoczonego Królestwa z wnioskiem o zezwolenie na wprowadzenie do obrotu drożdży piekarskich poddanych promieniowaniu UV (Saccharomyces cerevisiae) jako nowego składnika żywności. Drożdże piekarskie poddane promieniowaniu UV przeznaczone są do stosowania w produkcji chleba drożdżowego, bułek drożdżowych, drożdżowego pieczywa cukierniczego i wyrobów ciastkarskich oraz w dodatkach do żywności.
(17)

Dnia 30 grudnia 2004 r. władze hiszpańskie ustaliły taryfy dla energii elektrycznej na 2005 r. (5), odpowiadające następującym kategoriom odbiorców: TARYFY CAŁOŚCIOWE Niskie napięcie 1.0. maksymalna moc elektryczna 770 kW 2.0. do użytku ogólnego, moc elektryczna nieprzekraczająca 15 kW 3.0. do użytku ogólnego 4.0. do użytku ogólnego, długoterminowego B.0 oświetlenie publiczne R.0 na potrzeby nawadniania w rolnictwie Wysokie napięcie Taryfy ogólne Wykorzystanie krótkoterminowe 1.1. do użytku ogólnego, nieprzekraczające 36 kV 1.2. do użytku ogólnego, powyżej 36 kV do 72,5 kV włącznie 1.3. do użytku ogólnego, powyżej 72,5 kV do 145 kV włącznie 1.4. do użytku ogólnego, powyżej 145 kV Wykorzystanie średnioterminowe 2.1. nieprzekraczające 36 kV 2.2. powyżej 36 kV do 72,5 kV włącznie 2.3. powyżej 72,5 kV do 145 kV włącznie 2.4. powyżej 145 kV Wykorzystanie długoterminowe 3.1. nieprzekraczające 36 kV 3.2. powyżej 36 kV do 72,5 kV włącznie 3.3. powyżej 72,5 kV do 145 kV włącznie 3.4. powyżej 145 kV Taryfy trakcyjne (Tarifas de tracción) T.1 nieprzekraczające 36 kV T.2 powyżej 36 kV do 72,5 kV włącznie T.3 powyżej 72,5 kV i 145 kV Na potrzeby nawadniania w rolnictwie R.1 nieprzekraczające 36 kV R.2 powyżej 36 kV do 72,5 kV włącznie R.3 powyżej 72,5 kV do 145 kV włącznie G. Taryfa dla dużych odbiorców (G4) Taryfy do celów sprzedaży dla dystrybutorów D.1 nieprzekraczające 36 kV D.2 powyżej 36 kV do 72,5 kV D.3 powyżej 72,5 kV do 145 kV D.4 powyżej 145 kV TARYFY DOSTĘPOWE Niskie napięcie 2,0 A zwykła taryfa dostępowa dla sieci niskiego napięcia 2,0 NA zwykła taryfa dostępowa dla sieci niskiego napięcia z podziałem na dzień i noc 3,0 A ogólna taryfa dostępowa dla sieci niskiego napięcia Wysokie napięcie 3.1.A taryfa dostępowa dla sieci o napięciu nieprzekraczającym 36 kV (moc elektryczna nieprzekraczająca 450 kW) 6.1 taryfa dostępowa dla sieci o napięciu nieprzekraczającym 36 kV (moc elektryczna powyżej 450 kW) 6.2 taryfa dostępowa dla sieci o napięciu powyżej 36 kV do 72,5 kV włącznie (moc elektryczna powyżej 450 kW) 6.3 taryfa dostępowa dla sieci o napięciu powyżej 72,5 kV do 145 kV włącznie (moc elektryczna powyżej 450 kW) 6.4 taryfa dostępowa dla sieci o napięciu powyżej 145 kV (moc elektryczna powyżej 450 kW) 6.5 taryfa dostępowa do celów wymiany międzynarodowej
(103)

Chociaż decyzja o wszczęciu postępowania nie odnosi się do zintegrowanych pionowo podmiotów, w skład których wchodzą dystrybutorzy, prowadzący niezależną rachunkowość i zachowujący częściową niezależność prawną, aby uwzględnić uwagi przedstawione przez Céntrica, Komisja również oceniła, czy podmioty takie czerpały pośrednie korzyści, które można by sklasyfikować jako pomoc państwa. Céntrica przede wszystkim twierdziła, że zintegrowane podmioty prowadzące detaliczną sprzedaż energii elektrycznej na wolnym rynku (za pośrednictwem jednostki zaopatrzenia) mogły uniknąć strat przez zachęcanie odbiorców do przejścia do ich jednostki dystrybucyjnej. Utrzymywała również, że wytwórca należący do podmiotu zintegrowanego miał motywację do utrzymywania wysokich cen hurtowych, ponieważ jednostka dystrybucyjna zintegrowanego podmiotu (prowadząca sprzedaż według taryf regulowanych) była chroniona przed stratami.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 205/15

DECYZJA RADY

z dnia 8 lipca 2014 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

(2014/452/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 19 ust. 2, art. 21 ust. 2, art. 114, 168, 169 i 197 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

(2) Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, protokołu 31 do Porozumienia EOG.

(3) Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera postanowienia i ustalenia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

(4) Należy rozszerzyć współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG w celu włączenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1381/2013 (3).

(5) Należy zatem odpowiednio zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić podjęcie rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2014 r.

(6) Stanowisko Unii we Wspólnym Komitecie EOG powinno zatem opierać się na załączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczące proponowanej zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG załączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 lipca 2014 r. W imieniu Rady P. C. PADOAN Przewodniczący

(1) Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

(2) Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1381/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające program „Prawa, równość i obywatelstwo” na lata 2014–2020 (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 62).