ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(1)

Rozporządzeniem Rady (WE) nr 2022/95 (2) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu objętego obecnie kodami CN 3102 30 90 i 3102 40 90 i pochodzącego z Rosji. W wyniku późniejszego dochodzenia, które wykazało absorpcję powyższego cła, środki te zmieniono na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 663/98 (3). W następstwie pierwszego przeglądu wygaśnięcia oraz pierwszego przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 (4), rozporządzeniem (WE) nr 658/2002 (5) Rada nałożyła ostateczne i ogólnokrajowe cło antydumpingowe w wysokości 47,07 EUR za tonę na przywóz azotanu amonu objętego kodami CN 3102 30 90 i 3102 40 90 i pochodzącego z Rosji. Następnie, po przeprowadzeniu na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 384/96 przeglądu okresowego dotyczącego zakresu produktu, rozporządzeniem Rady (WE) nr 945/2005 (6) nałożono ostateczne cło antydumpingowe w wysokości od 41,42 EUR za tonę do 47,07 EUR za tonę na przywóz nawozów stałych o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy, obecnie objętych kodami CN 3102 30 90, 3102 40 90, ex 3102 29 00, ex 3102 60 00, ex 3102 90 00, ex 3105 10 00, ex 3105 20 10, ex 3105 51 00, ex 3105 59 00 i ex 3105 90 20 pochodzących z Rosji.
(6)

Należy dołożyć wszelkich starań, aby przepływy handlowe, które rozwinęły się na przestrzeni lat, nie zostały zakłócone, ustanawiając jednocześnie odpowiednie gwarancje ochrony w ramach prawa międzynarodowego, w tym praw człowieka, oraz zrównoważonego rozwoju na odnośnych terytoriach. Dnia 29 maja 2017 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Królestwem Marokańskim w celu ustanowienia, zgodnie z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości, podstawy prawnej przyznania preferencji taryfowych przewidzianych w Układzie o stowarzyszeniu produktom pochodzącym z Sahary Zachodniej. Porozumienie między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim stanowi jedyny sposób zagwarantowania, by przywożone produkty pochodzące z Sahary Zachodniej mogły otrzymać status preferencyjnego pochodzenia, ponieważ władze marokańskie jako jedyne są w stanie zapewnić przestrzeganie reguł koniecznych do przyznania takich preferencji.
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2018/1892

z dnia 3 grudnia 2018 r.

w sprawie środka wprowadzonego przez Łotwę zgodnie z dyrektywą 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu zakazania wprowadzania do obrotu kosiarki produkowanej przez przedsiębiorstwo GGP Italy SpA

(notyfikowana jako dokument nr C(2018) 7656)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie maszyn, zmieniającą dyrektywę 95/16/WE (1), w szczególności jej art. 11 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

W dniu 1 lipca 2014 r. Łotwa poinformowała Komisję o środku w celu zakazania wprowadzania do obrotu kosiarki Stiga Collector typu 35 EL (C350, 297352654/S13) produkowanej przez przedsiębiorstwo GGP Italy SpA, via del Lavoro 6, 31033 Castelfranco Veneto, Włochy.

W dniu 3 grudnia 2013 r. Łotwa przyjęła ten środek, uznając, że kosiarka nie spełnia zasadniczych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa określonych w pkt 1.3.8 i 1.4.1 załącznika I do dyrektywy 2006/42/WE, ponieważ nie jest zgodna ze zharmonizowaną normą EN 60335-2-77:2010.

Wyrokiem z dnia 26 stycznia 2017 r. (3) Sąd unieważnił decyzję wykonawczą (UE) 2015/902 ze względu na to, że decyzja ta nie opierała się na konkretnym wykazaniu naruszenia zasadniczych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa określonych w dyrektywie 2006/42/WE, tylko na niespełnianiu przez kosiarkę normy zharmonizowanej EN 60335-2-77:2010, kiedy spełnianie przez nią normy zharmonizowanej EN 60335-2-77: 2006 nadal rodziło domniemanie zgodności z tymi wymaganiami w rozpatrywanym okresie (tj. od dnia 3 września 2012 r. do dnia 31 sierpnia 2013 r.) (4) .

W celu spełnienia wymogu określonego w art. 266 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja jest zobowiązana do podjęcia niezbędnych środków w celu zastosowania się do wyroku Sądu.

Producent potwierdził, że kosiarka nie była produkowana ani wprowadzana do obrotu w żadnym państwie członkowskim UE od dnia 1 września 2013 r. Producent potwierdził, że kosiarka została wycofana od sprzedawców i dystrybutorów na Łotwie na początku 2014 r. i dostarczył informacje, z których wynikało, że zharmonizowana norma EN 60335-2-77:2006 była stosowana prawidłowo.

W świetle wszystkich dostępnych informacji i zauważając w szczególności, że łotewski środek był oparty na ocenie zgodności ze zharmonizowaną normą EN 60335-2-77:2010, podczas gdy z wyroku Sądu z dnia 26 stycznia 2017 r. wynika, że w przedmiotowym okresie zastosowanie do tego produktu miała zharmonizowana norma EN 60335-2-77:2006, środek krajowy nie może zostać uznany za uzasadniony,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Środek wprowadzony przez Łotwę w celu zakazania wprowadzania do obrotu kosiarki Stiga Collector typu 35 EL (C 350, 297352654/S13) produkowanej przez przedsiębiorstwo GGP Italy SpA, via del Lavoro 6, 31033 Castelfranco Veneto, Włochy nie jest uzasadniony.
(9)

Biorąc pod uwagę fakt, że przywóz bananów z Gwatemali i Peru jest odpowiednio niski nie miał on wpływu na unijną cenę rynkową bananów. Na obecnym etapie nic nie wskazuje zatem, by stabilność rynku unijnego została zakłócona przez przekraczający określoną roczną wielkość progową przywóz świeżych bananów z Gwatemali i Peru ani by miało to jakikolwiek istotny wpływ na sytuację producentów unijnych.
(3)

Zgodnie z art. 8 konwencji COTIF ustanowiono Komisję Ekspertów Technicznych (zwaną dalej „CTE”) Międzyrządowej Organizacji Międzynarodowych Przewozów Kolejami. Zgodnie z art. 20 § 1 lit. b) konwencji COTIF oraz art. 6 i art. 8a załącznika F (APTU) do niej, CTE jest uprawniona do podejmowania decyzji w sprawie przyjęcia ujednoliconych przepisów technicznych (zwanych dalej „UTP”) lub przepisów zmieniających UTP w oparciu o załącznik F (APTU) i załącznik G (ATMF) do konwencji COTIF.
1)

W pkt 1 (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE) wprowadza się następujące zmiany: (i) dodaje się tiret w brzmieniu: „— 32014 L 0051 : dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/51/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. ( : dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/51/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. ( Dz.U. L 153 z 22.5.2014, s. 1 ).”; (ii) dodaje się następujące dostosowania: „k) Odniesienia do uprawnień EIOPA na mocy art. 18 i 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 w dyrektywie są rozumiane jako odniesienia, w przypadkach przewidzianych w i zgodnie z pkt 31h niniejszego załącznika, do uprawnień Urzędu Nadzoru EFTA odnośnie do państw EFTA. l) W art. 52 ust. 3 i 77f ust. 1 po słowie »Rady« dodaje się słowa »Urzędu Nadzoru EFTA, Stałego Komitetu Państw EFTA«. m) W art. 65a po słowie »EIOPA« dodaje się słowa »lub, odpowiednio, Urząd Nadzoru EFTA«. n) W art. 70 odniesienia do „banków centralnych Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC)” i „banków centralnych ESBC” należy rozumieć jako obejmujące, poza znaczeniem nadanym im w dyrektywie, krajowe banki centralne państw EFTA. o) W art. 138 ust. 4, w odniesieniu do państw EFTA, słowo »EIOPA« otrzymuje brzmienie »Urząd Nadzoru EFTA«, a słowa »ogłoszonej przez EIOPA« otrzymują brzmienie »zgodnie z oświadczeniem Urzędu Nadzoru EFTA na podstawie projektów przygotowanych przez EIOPA«; p) Informacje pochodzące z państw EFTA nie są wymieniane przez EIOPA w ramach porozumień o współpracy zawartych z państwem trzecim lub jego władzami na mocy art. 172 ust. 4 lit. e) lub art. 260 ust. 5 lit. e) bez wyraźnej zgody organów, które je ujawniły oraz, w stosownych przypadkach, wyłącznie do celów, na które organy te wyraziły zgodę. q) W art. 308b ust. 15 w odniesieniu do państw EFTA słowa »23 maja 2014 r.« otrzymują brzmienie »daty wejścia w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr…/… z dnia…[niniejszej decyzji]«.”.
(2)

Zgodnie z art. 323 ust. 1 układu zarówno Unia, jak i Ukraina zaproponowały swoich kandydatów zdolnych do pełnienia funkcji arbitra i wyrażających taką oraz porozumiały się również co do pięć osób niebędących obywatelami żadnej ze Stron, które mają pełnić rolę przewodniczącego organu arbitrażowego.
(1)

W dniu 17 marca 2014 r. właściwy organ oceniający z Francji otrzymał wniosek o zatwierdzenie mikroorganizmu Willaertia magna c2c maky do stosowania w charakterze substancji czynnej w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 11, czyli w środkach do konserwacji płynów chłodzących i środkach stosowanych w procesach technologicznych, opisanych w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012.
(3)

Zważywszy na konieczność przyjęcia jak najszybciej stanowiska Rady w sprawie drugiego projektu budżetu z myślą o ostatecznym przyjęciu budżetu przed początkiem roku budżetowego 2019, co zapewni ciągłość działania Unii, uzasadnione jest skrócenie, zgodnie z art. 3 ust. 3 regulaminu wewnętrznego Rady, ośmiotygodniowego okresu odnoszącego się do informowania parlamentów narodowych, a także dziesięciodniowego okresu przewidzianego na umieszczenie danego punktu we wstępnym porządku obrad Rady, ustanowionych w art. 4 protokołu nr 1,
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 6 grudnia 2018 r.

w sprawie publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wniosku o rejestrację nazwy zgodnie z art. 49 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012

„Paška sol” (ChNP)

(2018/C 449/05)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 listopada 2012 r. w systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 50 ust. 2 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

Zgodnie z art. 50 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja przeanalizowała ten wniosek i stwierdziła, że spełnia on warunki określone w tym rozporządzeniu.

Aby umożliwić złożenie zawiadomień o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, należy opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej jednolity dokument oraz odesłanie do publikacji specyfikacji produktu, o których mowa w art. 50 ust. 2 lit. a) tego rozporządzenia, w odniesieniu do nazwy „Paška sol”,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł

Jednolity dokument oraz odesłanie do publikacji specyfikacji produktu, o których mowa w art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, w odniesieniu do nazwy „Paška sol” (ChNP) zamieszczono w załączniku do niniejszej decyzji.

Zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 publikacja niniejszej decyzji uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec rejestracji nazwy, o której mowa w akapicie pierwszym niniejszego artykułu, w ciągu trzech miesięcy od daty publikacji niniejszej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
(10)

Zakres niniejszego aktu prawnego powinien obejmować wszystkie operacje przetwarzania przeprowadzane przez Urząd w trakcie sprawowania przez niego niezależnej funkcji dochodzeniowej. Przepisy wewnętrzne powinny mieć zastosowanie do operacji przetwarzania dokonanych przed wszczęciem dochodzenia, zarówno podczas dochodzeń wewnętrznych, jak i zewnętrznych, o których mowa w art. 3 i 4 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 883/2013, oraz w trakcie monitorowania działań następczych w odniesieniu do wyników dochodzeń. Powinny one mieć również zastosowanie do operacji przetwarzania, które należą do czynności związanych z funkcją dochodzeniową, takich jak system zgłaszania nadużyć finansowych, analizy operacyjne, bazy danych współpracy międzynarodowej, a także operacje, które mogą zawierać dane jak w przypadku dochodzeń, np. dochodzeń podejmowanych przez inspektora ochrony danych, lub innych procesów składania skarg prowadzonych przez Urząd. Niniejszy akt prawny powinien obejmować swoim zakresem również pomoc i współpracę ze strony Urzędu na rzecz organów krajowych i organizacji międzynarodowych, wykraczające poza prowadzone przez niego dochodzenia administracyjne.
(2)

Służba prowadzi audyt wewnętrzny zgodnie z art. 117 do 123 rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046 oraz ze swoim statutem (2). Służba ma w związku z tym pełną niezależność oraz pełny i nieograniczony dostęp do wszystkich informacji niezbędnych do prowadzenia działalności w zakresie audytu wewnętrznego w odniesieniu do wszystkich działań i departamentów danej instytucji Unii.
(4)

Komisja może przekazywać z kolei dane osobowe osobom prawnym lub fizycznym (na przykład w kontekście procedury dostępu do akt), krajowym organom ochrony konkurencji oraz innym organom i podmiotom w kontekście współpracy dwustronnej lub wielostronnej z organami i organizacjami państw członkowskich lub państw trzecich, jeśli jest to niezbędne i właściwe do wykonywania jej uprawnień, do ochrony prawa do obrony stron będących przedmiotem postępowania Komisji oraz do zapewnienia efektywnego i skutecznego stosowania unijnych reguł konkurencji.
(1)

Decyzją Rady 2006/659/WE (2) Zjednoczone Królestwo upoważniono do stosowania szczególnego środka upraszczającego (zwanego dalej „środkiem”) w celu ryczałtowego obliczania wartości proporcjonalnej niepodlegającego odliczeniu podatku od wartości dodanej (VAT) w odniesieniu do wydatków na paliwo do samochodów służbowych, które nie są wykorzystywane wyłącznie do celów działalności gospodarczej. Przedmiotowy system, z którego podatnicy korzystają na zasadzie dobrowolności, opiera się na poziomie emisji dwutlenku węgla (CO2) dla danego samochodu, istnieje bowiem proporcjonalna zależność między poziomem emisji a zużyciem paliwa, czyli wydatkami na paliwo.
1.

Następujące zdanie: „Uwzględniając konieczność zwiększenia kruchości tusz samców, których zdolność do magazynowania tłuszczu, również śródmięśniowego, jest mniejsza niż u samic, dojrzewanie tusz samców musi trwać co najmniej 4 dni w przypadku ćwierćtuszy przedniej i 10 dni w przypadku ćwierćtuszy tylnej.” otrzymuje brzmienie: „Uwzględniając konieczność zwiększenia kruchości tusz samców, których zdolność do magazynowania tłuszczu, w tym śródmięśniowego, jest mniejsza niż u samic, dojrzewanie tusz samców musi trwać co najmniej 4 dni w przypadku wszystkich elementów, z wyjątkiem krzyżowej, grubej łaty (skrzydła), ogonka krzyżowej i polędwicy, które muszą dojrzewać przez co najmniej 10 dni.”. Wyjaśniono, że wyłącznie dojrzewanie krzyżowej, grubej łaty (skrzydła), ogonka krzyżowej i polędwicy będzie musiało trwać co najmniej 10 dni, a dojrzewanie wszystkich pozostałych elementów będzie musiało trwać co najmniej 4 dni. Zmiana ta jest konieczna, ponieważ nie wszystkie elementy tylne mają takie same właściwości fizyczne i nie wszystkie wykorzystuje się w taki sam sposób. Z uwagi na ich charakter niektóre z tych elementów są najczęściej przeznaczone do przetworzenia na mięso mielone, które z przyczyn sanitarnych podlega okresom dojrzewania krótszym niż wymagane obecnie w specyfikacji produktu. Długi okres dojrzewania jest konieczny w przypadku niektórych szczególnych elementów o większych rozmiarach, które zawierają niewiele tkanki łącznej, do przygotowania których stosuje się w szczególności krótką obróbkę termiczną – takich jak: krzyżowa, gruba łata (skrzydło), ogonek krzyżowej i polędwica – i przy których zachowanie minimalnego okresu dojrzewania ma duży wpływ na jakość produktu.
(2)

Główne cele proponowanej inicjatywy obywatelskiej: „Przedmiotowe referendum nie jest wiążącym plebiscytem ale badaniem opinii publicznej. Komisja Europejska powinna wesprzeć to badanie opinii publicznej i umożliwić wszystkim obywatelom europejskim we wszystkich 28 państwach członkowskich wyrażenie swojej opinii, czy powinno dojść do brexitu. Mamy nadzieję, że Komisja Europejska poprze nas w 100 %, zwłaszcza dlatego, że uważamy to za niedopuszczalne, aby wszyscy europejscy obywatele byli wprowadzani w błąd w publicznym referendum przez obietnice i oświadczenia, które w żaden sposób nie odzwierciedlają rzeczywistości”.
(6)

Ponieważ według przewidywań Niderlandów przedmiotowe odstępstwo doprowadzi do ograniczenia obowiązków w zakresie podatku VAT, a tym samym zmniejszenia obciążenia administracyjnego i kosztów przestrzegania przepisów dla małych przedsiębiorstw, Niderlandy powinny zostać upoważnione do stosowania tego szczególnego środka przez ograniczony czas do dnia 31 grudnia 2022 r. Procedura szczególna dla małych przedsiębiorstw ma charakter fakultatywny, a więc podatnicy nadal będą mogli decydować się na stosowanie zasad ogólnych VAT.
(12)

Podmioty, które nie zgodziły się wziąć udziału w procesie, odmówiły stosowania umowy w sprawie połowów i protokołu wykonawczego do niej do wód przyległych do Sahary Zachodniej, ponieważ uważały zasadniczo, że takie akty potwierdzałyby stanowisko Królestwa Marokańskiego w kwestii terytorium Sahary Zachodniej. Postanowienia umowy w sprawie połowów ani protokołu wykonawczego do niej absolutnie nie implikują jednak, że uznana została suwerenność lub suwerenne prawa Królestwa Marokańskiego względem Sahary Zachodniej i wód do niej przyległych. Unia nadal będzie też nasilać starania na rzecz procesu – rozpoczętego i kontynuowanego pod egidą Organizacji Narodów Zjednoczonych – pokojowego rozstrzygnięcia sporu.
(3)

Zgodnie z art. 218 ust. 7 Traktatu Rada powinna upoważnić Komisję do zatwierdzenia, w imieniu Unii, niektórych modyfikacji Umowy. Komisja powinna być zatem upoważniona do zatwierdzenia modyfikacji na podstawie art. 10.14 Umowy w odniesieniu do części 2 załącznika 10 do Umowy, po konsultacji ze specjalnym komitetem wyznaczonym przez Radę zgodnie z art. 207 ust. 3 Traktatu. Niniejsze upoważnienie nie ma zastosowania do zmian zobowiązań wynikających z ust. 4 („Zamówienia towarów i usług dotyczących kolei”) i ust. 5 („Usługi”) Sekcji A części 2 załącznika 10 do Umowy. Komisja powinna być również upoważniona do zatwierdzenia modyfikacji załącznika 14-A i załącznika 14-B do Umowy.
1.

Pkt 23b (dyrektywa 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) otrzymuje brzmienie: „32015 L 0849: dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73). Do celów niniejszego Porozumienia przepisy tej dyrektywy odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań: a) art. 3 pkt 4 lit. d) otrzymuje brzmienie: »nadużyć finansowych, co najmniej poważnych, mających wpływ na interesy finansowe Unii, zgodnie z definicją poniżej: (i) w odniesieniu do wydatków – jakiekolwiek celowe działanie lub zaniechanie dotyczące: — wykorzystania lub przedstawienia nieprawdziwych, niepoprawnych lub niepełnych oświadczeń lub dokumentów celem sprzeniewierzenia lub bezprawnego zatrzymania środków z budżetu ogólnego Unii Europejskiej lub budżetów zarządzanych przez Unię Europejską lub w jej imieniu, — nieujawnienia informacji z naruszeniem szczególnego obowiązku, z tym samym skutkiem, — niewłaściwego wykorzystania takich środków finansowych – do celów innych niż te, na które pierwotnie zostały przyznane; (ii) w odniesieniu do przychodu, którego definicję przedstawiono w decyzji Rady 2000/597/WE, Euratom z dnia 29 września 2000 r. w sprawie systemu środków własnych Wspólnot Europejskich (5) jakiekolwiek celowe działanie lub zaniechanie odnoszące się do: — wykorzystania lub przedstawienia nieprawdziwych, niepoprawnych lub niepełnych oświadczeń lub dokumentów celem bezprawnego zmniejszenia środków budżetu ogólnego Unii Europejskiej lub budżetów zarządzanych przez Unię Europejską lub w jej imieniu, — nieujawnienia informacji z naruszeniem szczególnego obowiązku, z tym samym skutkiem, — niewłaściwego wykorzystania korzyści uzyskanych zgodnie z prawem, z tym samym skutkiem. Za poważne nadużycie finansowe jest uważane nadużycie finansowe obejmujące minimalną kwotę, której wartość nie przekracza 50 000 EUR.«”;
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2018/2048

z dnia 20 grudnia 2018 r.

w sprawie zharmonizowanej normy dotyczącej stron internetowych i aplikacji mobilnych opracowanej do celów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2102

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie normalizacji europejskiej, zmieniające dyrektywy Rady 89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE, 98/34/WE, 2004/22/WE, 2007/23/WE, 2009/23/WE i 2009/105/WE oraz uchylające decyzję Rady 87/95/EWG i decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1673/2006/WE (1), w szczególności jego art. 10 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

Zgodnie z art. 6 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2102 (2) treści stron internetowych i aplikacji mobilnych, które są zgodne z normami zharmonizowanymi lub częściami tych norm, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, uznaje się za zgodne z wymogami dostępności objętymi tymi normami lub ich częściami, określonymi w art. 4 tej dyrektywy.

Decyzją wykonawczą C(2017) 2585 (3) Komisja zwróciła się do Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego (CEN), Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego Elektrotechniki (CENELEC) i Europejskiego Instytutu Norm Telekomunikacyjnych (ETSI) o opracowanie zharmonizowanej normy lub zharmonizowanych norm opartych na normie EN 301 549 V1.1.2 (2015-04) i zawierających wszelkie przepisy niezbędne do wsparcia wykonania art. 4 dyrektywy (UE) 2016/2102. Norma EN 301 549 V1.1.2 (2015-04) była wynikiem zlecenia normalizacji 376 (4) przedłożonego przez Komisję i zawiera już pewne przepisy dotyczące dostępności stron internetowych i aplikacji mobilnych, a także innych produktów i usług ICT.

Odpowiednie przepisy zharmonizowanej europejskiej normy EN 301 549 V2.1.2 (2018-08) spełniają pożądane wymogi, które są określone w załączniku II do decyzji wykonawczej C(2017) 2585. Należy zatem opublikować odniesienie do tej normy w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Zgodność z normą zharmonizowaną zapewnia domniemanie zgodności z odpowiednimi zasadniczymi wymaganiami określonymi w unijnym prawodawstwie harmonizacyjnym od dnia publikacji odniesienia do takiej normy w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsza decyzja powinna zatem wejść w życie w dniu jej opublikowania,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Odniesienie do normy zharmonizowanej dotyczącej stron internetowych i aplikacji mobilnych sporządzonej do celów dyrektywy (UE) 2016/2102, wymienionej w załączniku do niniejszej decyzji, zostaje niniejszym opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
(5)

W 2018 r., na podstawie prognozy Komisji z jesieni 2018 r., przewiduje się, że wzrost wydatków publicznych, bez uwzględnienia działań dyskrecjonalnych po stronie dochodów i działań jednorazowych, wyniesie 7,0 %, czyli znacznie powyżej zalecanej referencyjnej stopy wzrostu wynoszącej 2,8 % (odchylenie o 1,6 % PKB). Saldo strukturalne pogorszy się o 0,4 % PKB w odniesieniu do zalecanej poprawy wynoszącej 1,0 % (co oznacza odchylenie o 1,4 % PKB). Oba kryteria wskazują zatem na odchylenie od zalecanego dostosowania, z dużym marginesem. Na interpretację wartości odniesienia dotyczącej wydatków niekorzystnie wpływają trzy czynniki, a mianowicie: niższa niż obecnie szacowana średniookresowa stopa wzrostu potencjalnego, deflator PKB wykorzystywany do obliczeń tej wartości odniesienia oraz pośredni wpływ pewnych środków na dochody. Po dostosowaniu o te czynniki, wartość odniesienia dotycząca wydatków wydaje się odpowiednio odzwierciedlać wysiłek fiskalny i nadal wskazuje na odchylenie. Wynik oceny salda strukturalnego jest podobny. Deficyt dochodów odbija się negatywnie na saldzie strukturalnym. Stan ten jest jednak częściowo kompensowany efektem wyższego oszacowania punktowego, jeśli chodzi o wzrost potencjalnego PKB, w stosunku do średniookresowej średniej wykorzystywanej do obliczenia wartości odniesienia dotyczącej wydatków. Ocena ogólna potwierdza zatem odchylenie od zalecanego dostosowania, z dużym marginesem.