4.

Uznając, że uczestniczące państwa członkowskie muszą znacząco usprawnić wypełnianie wszystkich dalej idących zobowiązań do 2025 r., Rada dodatkowo podkreśla, że uczestniczące państwa członkowskie: a) kontynuowały zwiększanie wydatków na obronność w trakcie pierwszego etapu wstępnego PESCO (2018–2020) i zasygnalizowały, że planują dalszy ich wzrost w okresie 2021–2025 pomimo pogorszenia się koniunktury gospodarczej na skutek kryzysu związanego z COVID-19. Z myślą o wzmocnieniu zdolności uczestniczących państw członkowskich i tym samym zwiększeniu możliwości działania Unii tę pozytywną tendencję powinno się utrzymać w przyszłości, w tym poprzez przeznaczenie zasobów na wspólne i realizowane na zasadzie współpracy projekty dotyczące zdolności obronnych, przy czym należy podjąć konkretne wysiłki w dziedzinie badań i technologii, tak by zrealizować cele wyznaczone dla drugiego etapu wstępnego PESCO i zwiększyć ogólną spójność europejskich zdolności obronnych; b) poczyniły umiarkowane postępy w wykorzystywaniu unijnych narzędzi i procesów planowania i rozwoju zdolności w kontekście krajowym i zachęca się je do wzmożenia wysiłków na rzecz bardziej systematycznego i aktywnego wykorzystywania tych narzędzi i procesów, by zaradzić brakom w zakresie zdolności w sposób oparty na współpracy. W związku z tym pełne wdrożenie zaleceń uzgodnionych w ramach skoordynowanego rocznego przeglądu w zakresie obronności (CARD) z 2020 r. dotyczących wydatków na obronność, planowania obronnego i współpracy w dziedzinie obronności będzie miało kluczowe znaczenie dla wspólnego przygotowania nowej perspektywy planowania – wykraczającej poza połowę lat dwudziestych – na potrzeby intensywniejszej współpracy w zakresie rozwoju zdolności; c) powinny kontynuować wysiłki na rzecz rozwoju spójnego unijnego pakietu sił o pełnym spektrum do 2025 r., zgodnie z notyfikacją PESCO, który przyczynia się do osiągnięcia unijnego poziomu ambicji; d) powinny istotnie zintensyfikować wysiłki służące wypełnieniu zobowiązań operacyjnych, a w szczególności zobowiązania 12, które uznaje się za mające znaczenie dla zwiększania wagi i wpływu działań zewnętrznych Unii, w szczególności w związku ze swoim wymiarem operacyjnym. Wypełnienie zobowiązania 12 wzmacnia zdolność Unii do działania w roli podmiotu zapewniającego bezpieczeństwo z partnerami, gdy jest to możliwe, i samodzielnie, gdy jest to konieczne. Poważne braki, jakie odzwierciedlono w celach zdolnościowych o dużym oddziaływaniu (HICG), nadal wpływają na dostępność, możliwości rozmieszczenia i interoperacyjność sił uczestniczących państw członkowskich, które to siły są niezbędne do wdrożenia poziomu ambicji Unii. Ponadto uczestniczące państwa członkowskie mogłyby zwiększyć swoje wkłady nie tylko w trwające misje i operacje w dziedzinie wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO), ale także w harmonogram grup bojowych UE i w bazy danych szybkiego reagowania. W tym kontekście, zgodnie z zaleceniem Rady z dnia 15 listopada 2021 r. w sprawie ustalenia kolejności wypełniania dalej idących zobowiązań podjętych w ramach stałej współpracy strukturalnej (PESCO) i precyzującym bardziej szczegółowe cele oraz uchylającym zalecenie z dnia 15 października 2018 r. (4), uczestniczące państwa członkowskie powinny kontynuować dyskusje na temat wskaźników postępu oraz określić je, aby zapewnić odpowiedni wkład w tworzenie odnośnych sił dla misji i operacji w dziedzinie WPBiO w ramach środków i zdolności uczestniczących państw członkowskich oraz aby zwiększyć przejrzystość między nimi. Zgodnie z zasadą „jednolitego zasobu sił” (5) wkłady uczestniczących państw członkowskich do katalogu sił powinny być spójne z instrukcjami dotyczącymi procesu związanego z celem podstawowym i obejmować wszystkie możliwe do rozmieszczenia zasoby (w tym dowództwo i zdolności, które można wykorzystać jako wsparcie misji i operacji); e) wykazały postępy w wypełnianiu swojego zobowiązania do pomocy w przezwyciężaniu braków w zdolnościach, które to braki stwierdzono w ramach planu rozwoju zdolności (CDP) i w ramach CARD, w tym oceny realizacji HICG, ale nadal większość z nich nie dostarcza wskazówek co do tego, czy i w jaki sposób traktują priorytetowo wykorzystywanie europejskiego podejścia opartego na współpracy w celu wyeliminowania luk w zdolnościach krajowych. Podobnie wciąż nie ma wśród uczestniczących państw członkowskich wspólnego rozumienia wpływu projektów w zakresie zdolności na zwiększenie strategicznej autonomii Europy i wzmocnienie europejskiej bazy technologiczno-przemysłowej sektora obronnego (EDTIB). Do poprawy tego rozumienia powinny przyczynić się wysiłki podjęte w celu wdrożenia zaleceń CARD 2020 i wykorzystania zidentyfikowanych możliwości współpracy, a w szczególności w celu opracowania planów wdrażania na potrzeby proponowanych sześciu obszarów kluczowych. Rada przypomniała, że spójność wyników między CDP a CARD z jednej strony, a odpowiednimi procesami NATO, takimi jak proces planowania obronnego NATO, z drugiej strony była i nadal będzie zapewniana w przypadku nakładania się wymogów, z uwzględnieniem odmiennego charakteru obu organizacji oraz ich odnośnych zadań i członkostwa; f) nadal muszą usprawnić przekazywanie informacji w kontekście dalej idących zobowiązań i odnośnych bardziej szczegółowych celów odnoszących się do informacji dotyczących ich polityki przemysłowej i strategii zamówień publicznych. Powinny one zwiększyć wysiłki na rzecz wyjścia poza obecny poziom realizacji zobowiązań poprzez przedstawienie planów jasno wskazujących, że ich projekty wynikające z ich polityki przemysłowej i strategii nabywania przyczyniają się do zwiększania konkurencyjności europejskiego przemysłu obronnego i mają pozytywny wpływ na EDTIB, w tym poprzez promowanie transgranicznego uczestnictwa małych i średnich przedsiębiorstw i spółek o średniej kapitalizacji w całej Unii.