ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 43/10

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/223

z dnia 15 lutego 2018 r.

zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 314/2004 dotyczące środków ograniczających w odniesieniu do Zimbabwe

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 314/2004 z dnia 19 lutego 2004 r. dotyczące niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Zimbabwe (1), w szczególności jego art. 11 lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 314/2004 zawiera wykaz osób i podmiotów, których fundusze oraz zasoby ekonomiczne podlegają zamrożeniu na mocy tego rozporządzenia.

(2) W decyzji Rady 2011/101/WPZiB (2) określono osoby fizyczne i prawne, wobec których środki ograniczające mają być stosowane zgodnie z art. 5 tejże decyzji, a rozporządzenie (WE) nr 314/2004 nadaje skutek tej decyzji w takim zakresie, w jakim konieczne jest działanie na szczeblu Unii.

(3) W dniu 15 lutego 2018 r. Rada podjęła decyzję o zaktualizowaniu wpisu dotyczącego jednej osoby w załączniku do decyzji 2011/101/WPZiB określającej osoby i organy, wobec których mają być stosowane środki ograniczające. Wskazana osoba zidentyfikowana została przez Radę jako były prezydent Zimbabwe, odpowiedzialny za działania istotnie podważające zasady demokracji, poszanowania praw człowieka i państwa prawa.

(4) Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 314/2004,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 314/2004 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 15 lutego 2018 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Szef Służby ds. Instrumentów Polityki Zagranicznej

(1) Dz.U. L 55 z 24.2.2004, s. 1.

(2) Decyzja Rady 2011/101/WPZiB z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie środków ograniczających wobec Zimbabwe (Dz.U. L 42 z 16.2.2011, s. 6).
(6)

Zgodnie z najnowszymi właściwymi informacjami Komisja doszła w swojej analizie do wniosku, że za jurysdykcję państwa trzeciego mającą strategiczne braki w swoim systemie AML/CFT, które to braki stwarzają znaczące zagrożenia dla systemu finansowego Unii, należy uznać Sri Lankę, Trynidad i Tobago oraz Tunezję, zgodnie z kryteriami określonymi w art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849. Państwa te przedstawiły jednak pisemne zobowiązanie polityczne na wysokim szczeblu do usunięcia stwierdzonych braków i opracowały wraz z FATF plan działania, który pozwoli im spełnić wymogi określone w dyrektywie (UE) 2015/849. Komisja dokona ponownej oceny statusu tych państw w świetle wywiązania się przez nie z powyższego zobowiązania.
(2)

Generalne unijne zezwolenie na wywóz, określone w załączniku IIIb do tego rozporządzenia, stosuje się w odniesieniu do wywozu do państw, które zniosły karę śmierci w odniesieniu do wszystkich rodzajów przestępstw i które potwierdziły to zniesienie poprzez podjęcie międzynarodowych zobowiązań w tej dziedzinie, pod warunkiem że spełnione są wymogi dotyczące korzystania z tego zezwolenia. W części 2 tego załącznika znajduje się wykaz państw objętych zezwoleniem.
1)

w art. 41 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: „4. Uprawnienia, które są tworzone począwszy od dnia 1 stycznia 2018 r. na podstawie tabeli krajowego rozdziału uprawnień lub tabeli uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji państwa członkowskiego, które powiadomiło Radę Europejską o swoim zamiarze wystąpienia z Unii zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej, lub które mają być sprzedane na aukcji przez platformę aukcyjną wyznaczoną przez takie państwo członkowskie, są oznaczane przy pomocy kodu kraju i dają się odróżnić na podstawie roku utworzenia. Uprawnień utworzonych na rok 2018 nie oznacza się przy pomocy kodu kraju w sytuacji, w której prawo Unii nie przestaje mieć zastosowania w tym państwie członkowskim do dnia 30 kwietnia 2019 r. lub gdy w wystarczającym stopniu zagwarantowano, że do umorzenia uprawnień dojdzie nie później niż do dnia 15 marca 2019 r. w sposób prawnie wiążący, zanim Traktaty przestaną mieć zastosowanie w odniesieniu do tego państwa członkowskiego. Państwo członkowskie, którego to dotyczy, przekazuje bezzwłocznie po dniu 15 marca 2019 r. państwom członkowskim i Komisji sprawozdanie dotyczące przestrzegania przepisów.”;
(2)

W dniu 1 lutego 2018 r. Komitet Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych, powołany na podstawie rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1533 (2004), dodał 4 osoby do wykazu osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi. Należy zatem dodać te osoby do załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1183/2005. Ponieważ dwie z tych osób zostały już wskazane na podstawie załącznika Ia do tego rozporządzenia, należy je skreślić z załącznika Ia do tego rozporządzenia, aby były obecnie wskazane na podstawie załącznika I do tego rozporządzenia..
(2)

Rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 716/2012 (3) Komisja zaklasyfikowała dwa rodzaje siary w proszku w kapsułkach do pozycji 1901 Nomenklatury scalonej jako „przetwory spożywcze z towarów objętych pozycjami od 0401 do 0404, niezawierające kakao lub zawierające mniej niż 5 % masy kakao, obliczone w stosunku do całkowicie odtłuszczonej bazy, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone”. Wykluczono klasyfikację tych produktów do pozycji 2106 Nomenklatury scalonej, ponieważ zdaniem Komisji przedmiotowe produkty lepiej określało brzmienie pozycji 1901 niż brzmienie pozycji 2106.
(6)

We wspólnej rekomendacji sugeruje się ustanowienie na lata 2018, 2019 i 2020 wyłączenia de minimis do maksymalnie 1 % całkowitych rocznych połowów makreli, ostroboka, śledzia i witlinka złowionych w połowach małych gatunków pelagicznych przez trawlery do połowów w toni wodnej (OTM i PTM) o długości całkowitej do 25 m, poławiające makrelę, ostroboka i śledzia w obszarach ICES IVb i c na południe od 54°N.
1)

art. 3 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 3 Wyłączenia de minimis Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 można dokonać odrzutów następujących ilości: a) maksymalnie do 6 % w 2018 r. i 5 % w 2019 i 2020 r. całkowitych rocznych połowów błękitka poławianego na skalę przemysłową przez trawlery pelagiczne ukierunkowane na połowy błękitka w rejonie ICES VIII przy użyciu włoków pelagicznych (OTM), połączonych z przetwarzaniem tego gatunku na statku w celu wytworzenia bazy do surimi; b) maksymalnie do 6 % w 2018 r. i 5 % w 2019 i 2020 r. całkowitych rocznych połowów tuńczyka białego poławianego w połowach dużych gatunków pelagicznych ukierunkowanych na tuńczyka białego przy użyciu tuk pelagicznych (PTM) w rejonie ICES VIII; c) maksymalnie do 4 % w latach 2018, 2019 i 2020 r. całkowitych rocznych połowów sardeli, makreli i ostroboka, poławianych przez trawlery pelagiczne w połowach ukierunkowanych na sardelę, makrelę i ostroboka w rejonie ICES VIII przy użyciu włoków pelagicznych (OTM); d) maksymalnie do 4 % w latach 2018, 2019 i 2020 całkowitych rocznych połowów ostroboka, ostroboka peruwiańskiego i makreli oraz 1 % w latach 2018, 2019 i 2020 całkowitych rocznych połowów sardeli w połowach ukierunkowanych na ostroboka, ostroboka peruwiańskiego, makrelę i sardelę w rejonach ICES VIII, IX, X oraz rejonach CECAF 34.1.1, 34.1.2 i 34.2.0 przy użyciu okrężnicy (PS).”;
(8)

We wspólnej rekomendacji zaproponowano zastosowanie wyłączenia de minimis maksymalnie do 6 % w 2018 r. i 5 % w 2019 r. i w 2020 r. całkowitych rocznych połowów tuńczyka białego (Thunnus alalunga) ukierunkowanych na ten gatunek, prowadzonych przy użyciu tuk pelagicznych (PTM) w rejonie ICES VII. Państwa członkowskie przedstawiły dowody wykazujące, że koszty przechowywania niechcianych połowów i postępowania z nimi na morzu i na lądzie są nieproporcjonalne. Dowody dostarczone przez państwa członkowskie zostały zweryfikowane przez STECF. W swojej ocenie STECF wspomniał o ryzyku selekcji jakościowej. W odniesieniu do tej kwestii należy zauważyć, że zgodnie z art. 19a ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 850/1998 (3) zakaz odrzutów nie ma zastosowania do połowów gatunków objętych wyłączeniem z obowiązku wyładunku zgodnie z art. 15 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. W związku z tym proponowane wyłączenie może zostać wprowadzone do rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1393/2014.
42.

Każdy uczestnik lub kraj niebędący uczestnikiem udzielający oficjalnego wsparcia w odniesieniu do statków powietrznych może złożyć wniosek do Sekretariatu o dodanie państwa do listy kapsztadzkiej. W odniesieniu do takiego państwa taki wniosek zawiera: a) wszystkie istotne informacje w odniesieniu do daty złożenia instrumentów ratyfikacyjnych lub akcesyjnych dotyczących konwencji kapsztadzkiej depozytariuszowi; b) kopię oświadczeń sporządzonych przez państwo, którego dotyczy wniosek o dodanie do listy kapsztadzkiej; c) wszystkie istotne informacje na temat daty wejścia w życie konwencji kapsztadzkiej i oświadczeń kwalifikujących; d) analizę kroków podjętych przez państwo, którego dotyczy wniosek o dodanie do listy kapsztadzkiej, w celu wdrożenia konwencji kapsztadzkiej, w tym oświadczeń kwalifikujących, do swoich przepisów ustawowych i wykonawczych zgodnie z wymogami dotyczącymi odpowiedniego przeniesienia zobowiązań konwencji kapsztadzkiej do prawa krajowego; oraz e) należycie wypełniony kwestionariusz, którego wzór znajduje się w załączniku 2 do niniejszego dodatku („kwestionariusz dotyczący konwencji kapsztadzkiej”), wypełniony przez co najmniej jedną firmę prawniczą uprawnioną do świadczenia usług doradztwa prawnego w odniesieniu do właściwej jurysdykcji państwa, którego dotyczy wniosek o dodanie do listy kapsztadzkiej. Wypełniony kwestionariusz dotyczący konwencji kapsztadzkiej określa: (i) nazwę i adres siedziby odpowiadającej firmy prawniczej lub odpowiadających firm prawniczych; (ii) odpowiednie doświadczenie firmy prawniczej, które może obejmować doświadczenie w zakresie procesów legislacyjnych i konstytucyjnych, ponieważ odnoszą się one do wdrażania traktatów międzynarodowych w państwie, oraz szczególne doświadczenie w kwestiach związanych z konwencją kapsztadzką, w tym ewentualne doświadczenie w świadczeniu usług doradczych w zakresie wdrażania i egzekwowania konwencji kapsztadzkiej rządowi albo sektorowi prywatnemu, bądź też doświadczenie w egzekwowaniu praw wierzyciela w państwie, którego dotyczy wniosek o dodanie do listy kapsztadzkiej; (iii) czy firma prawnicza jest lub zamierza być stroną jakichkolwiek transakcji, w ramach których można skorzystać z obniżenia minimalnych stawek ubezpieczenia, jeżeli państwo, którego dotyczy wniosek, zostanie dodane do listy kapsztadzkiej (24); oraz (iv) datę wypełnienia kwestionariusza dotyczącego konwencji kapsztadzkiej.
32

Jednostka ujmuje otrzymane usługi oraz zobowiązanie do zapłaty za te usługi w momencie, gdy pracownicy świadczą te usługi. Na przykład niektóre prawa do wzrostu wartości akcji stają się wymagalne natychmiast, w wyniku czego nie musi upłynąć określony czas świadczenia pracy, aby pracownicy stali się uprawnieni do otrzymania środków pieniężnych. W przypadku niewystąpienia dowodów wskazujących na sytuację przeciwną jednostka zakłada, że świadczone przez pracownika usługi za prawa do wzrostu wartości akcji zostały otrzymane. W konsekwencji tego jednostka bezzwłocznie ujmuje otrzymane usługi oraz zobowiązanie do zapłaty za nie. Jeśli nabycie uprawnień do prawa do wzrostu wartości akcji nie nastąpi aż do czasu, kiedy upłynie określony okres świadczenia pracy przez pracowników, jednostka ujmuje świadczone na jej rzecz usługi oraz zobowiązanie do zapłaty za nie przez określony czas, w którym pracownicy świadczą te usługi.
(2)

Zważywszy na powagę sytuacji w Syrii oraz ze względu na ostatnie zmiany na stanowiskach ministrów, do wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonego w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 36/2012 należy dodać dwie osoby. Ponadto należy zaktualizować informacje dotyczące pięciu osób zamieszczone w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 36/2012.
(1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 765/2006 (2) zakazuje eksportu sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do represji wewnętrznych, na rzecz osób, podmiotów lub organów na Białorusi lub do użytku na Białorusi, a także związanej z tym pomocy technicznej, usług pośrednictwa, finansowania lub pomocy finansowej.
1

ERA-TD-100

TAF TSI – ANNEX A.5: FIGURES AND SEQUENCE DIAGRAMS OF THE TAF TSI MESSAGES [Załącznik A.5: Dane liczbowe i schematy sekwencyjne komunikatów TSI TAF]

2.1
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 51/11

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/268

z dnia 21 lutego 2018 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do ustalania cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 183 lit. b),

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające zasady handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 1216/2009 i (WE) nr 614/2009 (2), w szczególności jego art. 5 ust. 6 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1484/95 (3) ustanowiono szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalono ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj.

(2) Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj, wynika, że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów, uwzględniając wahania cen w zależności od pochodzenia tych produktów.

(3) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1484/95.

(4) Ze względu na konieczność zagwarantowania, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 21 lutego 2018 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Jerzy PLEWA Dyrektor Generalny Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2) Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 1.

(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/95 z dnia 28 czerwca 1995 r. określające szczegółowe zasady wdrażania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalające ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj i uchylające rozporządzenie nr 163/67/EWG (Dz.U. L 145 z 29.6.1995, s. 47).
1)

w art. 2 wprowadza się następujące zmiany: a) ust. 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: „W odniesieniu do technologii można złożyć wniosek o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, jeśli spełnione są następujące warunki:”; b) ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie: „a) została zastosowana w co najwyżej 3 % wszystkich nowych lekkich pojazdów dostawczych zarejestrowanych w 2009 r. w przypadku wniosków złożonych do dnia 31 grudnia 2019 r. lub w co najwyżej 3 % wszystkich nowych lekkich pojazdów dostawczych zarejestrowanych w roku n-4, gdzie „n” oznacza rok złożenia wniosku, w przypadku wniosków złożonych od dnia 1 stycznia 2020 r.;”; c) dodaje się ust. 4 w brzmieniu: „4. Wniosek o zatwierdzenie technologii innowacyjnej jako ekoinnowacji można złożyć z odniesieniem do standardowej procedury badania zgodnie z: a) Nowym europejskim cyklem jezdnym, o którym mowa w załączniku XII do rozporządzenia (WE) nr 692/2008 do dnia 31 grudnia 2019 r.; b) Światową zharmonizowaną procedurą badania pojazdów lekkich, o której mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) 2017/1151 (*1) od dnia 14 marca 2018 r.; (*1) Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/1151 z dnia 1 czerwca 2017 r. uzupełniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów, zmieniające dyrektywę 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 i rozporządzenie Komisji (UE) nr 1230/2012 oraz uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 (Dz.U. L 175 z 7.7.2017, s. 1).”."
1)

pkt 22 otrzymuje brzmienie: „22) »droga startowa przyrządowa« oznacza jeden z następujących rodzajów dróg startowych przeznaczonych dla statków powietrznych wykonujących operacje z wykorzystaniem procedur podejścia według wskazań przyrządów: 1. »droga startowa z podejściem nieprecyzyjnym«: droga startowa obsługiwana przez pomoce wzrokowe i przynajmniej jedną pomoc niewzrokową, przeznaczona do operacji lądowania po operacji podejścia według wskazań przyrządów typu A; 2. »droga startowa z podejściem precyzyjnym, kategorii I«: droga startowa obsługiwana przez pomoce wzrokowe i przynajmniej jedną pomoc niewzrokową, przeznaczona do operacji lądowania po operacji podejścia według wskazań przyrządów typu B CAT I; 3. »droga startowa z podejściem precyzyjnym, kategorii II«: droga startowa obsługiwana przez pomoce wzrokowe i przynajmniej jedną pomoc niewzrokową, przeznaczona do operacji lądowania po operacji podejścia według wskazań przyrządów typu B CAT II; 4. »droga startowa z podejściem precyzyjnym, kategorii III«: droga startowa obsługiwana przez pomoce wzrokowe i przynajmniej jedną pomoc niewzrokową, przeznaczona do operacji lądowania po operacji podejścia według wskazań przyrządów typu B CAT IIIA, IIIB lub IIIC do i wzdłuż powierzchni drogi startowej;”;
a)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: „2. Wymagania określone w załącznikach II i VII stosuje się od dnia 25 sierpnia 2013 r. do operacji niezarobkowych wykonywanych przy użyciu szybowców. Państwa członkowskie, które przed dniem 8 kwietnia 2019 r. podjęły zgodnie z prawem Unii decyzję o niestosowaniu niektórych lub wszystkich tych wymagań do takich operacji na ich terytorium, podają przedmiotowe decyzje do wiadomości publicznej. Jeżeli jakakolwiek taka decyzja obowiązuje nadal do dnia 8 kwietnia 2020 r., przestaje ona mieć zastosowanie od tej daty. 3. Wymagania określone w załącznikach II, III, VII i VIII stosuje się od dnia 1 lipca 2014 r. do operacji specjalistycznych wykonywanych przy użyciu szybowców. Państwa członkowskie, które przed dniem 8 kwietnia 2019 r. podjęły zgodnie z prawem Unii decyzję o niestosowaniu niektórych lub wszystkich tych wymagań do takich operacji na ich terytorium, podają przedmiotowe decyzje do wiadomości publicznej. Jeżeli jakakolwiek taka decyzja obowiązuje nadal do dnia 8 kwietnia 2020 r., przestaje ona mieć zastosowanie od tej daty.”;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 69/44

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/390

z dnia 12 marca 2018 r.

zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1419/2013 dotyczące uznawania organizacji producentów i organizacji międzybranżowych, rozszerzenia zasad dotyczących organizacji producentów i organizacji międzybranżowych, a także publikacji cen progowych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1184/2006 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 (1), w szczególności jego art. 21,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Art. 20 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1379/2013 nakłada na państwa członkowskie obowiązek informowania Komisji o wszelkich decyzjach o udzieleniu lub wycofaniu uznania organizacji producentów i organizacji międzybranżowych.

(2) W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 1419/2013 (2) określono format, terminy i procedury dotyczące informowania o tych decyzjach.

(3) W dniu 7 grudnia 2016 r. Komisja przyjęła nowy schemat organizacyjny Dyrekcji Generalnej ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa, który zaczął obowiązywać w dniu 1 stycznia 2017 r.

(4) Aby odpowiedzieć na tę zmianę organizacyjną i ewentualne przyszłe takie zmiany, należy zmienić procedury informowania o decyzjach o udzieleniu lub wycofaniu uznania organizacji producentów i organizacji międzybranżowych.

(5) Środki określone w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Art. 4 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) 1419/2013 otrzymuje brzmienie:

„3. Powiadomienia są przekazywane w formie pliku XML, po jednym dla każdego powiadomienia. Plik XML jest przesyłany jako załącznik na adres poczty elektronicznej podany przez Komisję z adnotacją w temacie wiadomości: powiadomienie dotyczące PO/IBO”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 12 marca 2018 r. W imieniu Komisji Jean-Claude JUNCKER Przewodniczący

(1) Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 1.

(2) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1419/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. dotyczące uznawania organizacji producentów i organizacji międzybranżowych, rozszerzenia zasad dotyczących organizacji producentów i organizacji międzybranżowych, a także publikacji cen progowych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (Dz.U. L 353 z 28.12.2013, s. 43).