ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
2)

w art. 15 wprowadza się następujące zmiany: a) dodaje się ust. 4a w brzmieniu: „4a. Niezależnie od przepisów ust. 1–4 w tych państwach członkowskich, które powiadomiły Agencję i Komisję zgodnie z art. 33 ust. 2 dyrektywy (UE) 2016/798 i w których dyrektywę (UE) 2016/798 stosuje się od dnia 16 czerwca 2020 r., krajowy organ ds. bezpieczeństwa, na wniosek wnioskodawcy, kontynuuje ocenę wniosków dotyczących certyfikatów bezpieczeństwa zgodnie z dyrektywą 2004/49/WE po dniu 16 czerwca 2020 r., pod warunkiem że wyda certyfikat bezpieczeństwa przed dniem 30 października 2020 r. W przypadku uznania przez krajowy organ ds. bezpieczeństwa, że nie będzie on w stanie wydać certyfikatu bezpieczeństwa przed dniem 30 października 2020 r., organ ten bezzwłocznie powiadamia o tym wnioskodawcę i Agencję, a ust. 2–4 mają zastosowanie.”; b) dodaje się ust. 6a w brzmieniu: „6a. W przypadku gdy obszar planowanej działalności nie ogranicza się do jednego państwa członkowskiego, jednolity certyfikat bezpieczeństwa wydany przez Agencję w okresie od dnia 16 czerwca 2020 r. do dnia 30 października 2020 r. nie obejmuje sieci w żadnym z państw członkowskich, które powiadomiły Agencję i Komisję zgodnie z art. 33 ust. 2a dyrektywy (UE) 2016/798. Krajowe organy ds. bezpieczeństwa państw członkowskich, które dokonały powyższego powiadomienia: a) traktują jednolity certyfikat bezpieczeństwa wydany przez Agencję jako równoważny z częścią certyfikatu bezpieczeństwa wydanego zgodnie z art. 10 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2004/49/WE; b) wydają, począwszy od dnia 16 czerwca 2020 r., certyfikaty bezpieczeństwa zgodnie z art. 10 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2004/49/WE z okresem ważności nie dłuższym niż okres jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa.”; c) ust. 7 otrzymuje brzmienie: „7. W przypadkach, o których mowa w ust. 2 lit. a) oraz w ust. 6 i 6a niniejszego artykułu, krajowy organ ds. bezpieczeństwa współpracuje z Agencją i koordynuje z nią działania na rzecz oceny elementów określonych w art. 10 ust. 3 lit. a) dyrektywy (UE) 2016/798. Czyniąc to, Agencja akceptuje ocenę, o której mowa w art. 10 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2004/49/WE, przeprowadzoną przez krajowy organ ds. bezpieczeństwa.”; d) dodaje się ust. 8 w brzmieniu: „8. W okresie od dnia 16 czerwca 2020 r. do dnia 30 października 2020 r., w państwach członkowskich, które powiadomiły Agencję i Komisję zgodnie z art. 33 ust. 2a dyrektywy (UE) 2016/798, wnioskodawcy ubiegający się o certyfikat bezpieczeństwa do celów dyrektywy 2004/49/WE mogą przedkładać krajowym organom ds. bezpieczeństwa dokumentację sporządzoną zgodnie z załącznikiem I. Wnioski o wydanie certyfikatów bezpieczeństwa zgodnie z niniejszym rozporządzeniem są przyjmowane przez krajowe organy ds. bezpieczeństwa, o których mowa w akapicie pierwszym, do celów dyrektywy 2004/49/WE.”;
„Kwas perfluorooktanowy (PFOA), jego sole i związki pochodne »Kwas perfluorooktanowy (PFOA), jego sole i związki pochodne« oznaczają: (i) kwas perfluorooktanowy, w tym wszelkie jego izomery rozgałęzione; (ii) jego sole; (iii) związki pochodne PFOA, które, do celów konwencji, są wszelkimi substancjami, które ulegają rozkładowi do PFOA, włączając w to wszystkie substancje (w tym sole i polimery) posiadające, jako jeden z elementów strukturalnych, liniową lub rozgałęzioną grupę perfluoroheptylową z grupą funkcyjną (C7F15)C. Do związków pochodnych PFOA nie zalicza się następujących związków: (i) C8F17-X, gdzie X = F, Cl, Br; (ii) polimerów fluorowych objętych CF3[CF2]n-R’, gdzie R’ = każda grupa, n> 16; (iii) perfluoroalkilowych kwasów karboksylowych (w tym ich soli, estrów, halogenków i bezwodników) zawierających ≥ 8 perfluorowęglowodorów; (iv) kwasów perfluoroalkanosulfonowych i perfluorowanych kwasów sulfonowych (w tym ich soli, estrów, halogenków i bezwodników) zawierających ≥ 9 perfluorowęglowodorów; (v) perfluorooktanosulfonianu i jego pochodnych (PFOS), zgodnie z niniejszym załącznikiem.

335-67-1 i inne

206-397-9 i inne
1)

art. 6 akapit piąty otrzymuje brzmienie: „W państwach członkowskich, które powiadomiły Agencję i Komisję zgodnie z art. 57 ust. 2 dyrektywy (UE) 2016/797 i które nie powiadomiły Agencji i Komisji zgodnie z art. 57 ust. 2a dyrektywy (UE) 2016/797, sekcję 4.2.2.5 i dodatek D1 do załącznika do niniejszego rozporządzenia stosuje się od dnia 16 czerwca 2020 r. W państwach członkowskich, które powiadomiły Agencję i Komisję zgodnie z art. 57 ust. 2a dyrektywy (UE) 2016/797, sekcję 4.2.2.5 i dodatek D1 do załącznika do niniejszego rozporządzenia stosuje się od dnia 31 października 2020 r.”;
1)

art. 11 akapit drugi otrzymuje brzmienie: „Załącznik do rozporządzenia (UE) nr 201/2011 stosuje się nadal w odniesieniu do deklaracji zgodności typu, o której mowa w art. 26 ust. 4 dyrektywy 2008/57/WE, do dnia 15 czerwca 2020 r. w państwach członkowskich, które powiadomiły Agencję i Komisję zgodnie z art. 57 ust. 2 dyrektywy (UE) 2016/797 i które nie powiadomiły Agencji i Komisji zgodnie z art. 57 ust. 2a dyrektywy (UE) 2016/797. Załącznik do rozporządzenia (UE) nr 201/2011 stosuje się nadal w odniesieniu do deklaracji zgodności typu, o której mowa w art. 26 ust. 4 dyrektywy 2008/57/WE, do dnia 30 października 2020 r. w państwach członkowskich, które powiadomiły Agencję i Komisję zgodnie z art. 57 ust. 2a dyrektywy (UE) 2016/797.”;
(18)

Z powyższych rozważań wynika, że należy zmienić załączniki do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008. Ponieważ annato, biksyna (E 160b(i)) i annato, norbiksyna (E 160b(ii)) mają różne właściwości toksykologiczne i w związku z tym różne wartości dopuszczalnego dziennego spożycia, z unijnego wykazu dopuszczonych dodatków do żywności w części B załącznika II do wspomnianego rozporządzenia należy usunąć dodatek do żywności „annato, biksyna, norbiksyna (E 160b)”, natomiast umieścić w wykazie dwa odrębne dodatki do żywności, a mianowicie annato, biksynę (E 160b(i)) oraz annato, norbiksynę (E 160b(ii)). W związku z tym dopuszczone zastosowania i warunki stosowania dodatku do żywności „annato, biksyna, norbiksyna (E 160b)” należy usunąć z wykazu dopuszczonych warunków stosowania w kategoriach żywności w części E załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008, a wszelkie odniesienia do niego zawarte w załącznikach do wspomnianego rozporządzenia należy zastąpić odniesieniami do dwóch nowych dodatków do żywności. Dla tych dwóch nowych dodatków należy ustanowić dopuszczone zastosowania i poziomy stosowania. Na podstawie oceny Urzędu, o której mowa powyżej, należy dopuścić zastosowania zgodnie z ostatnią zmienioną wersją wniosku, lecz jedynie na poziomach przewidzianych w trzecim, najbardziej zachowawczym scenariuszu zastosowań i poziomów stosowania.
(1)

Szwedzka wersja językowa rozporządzenia Komisji (UE) nr 68/2013 (2) zawiera błędy w pozycjach 1.10.1, 3.7.1–3.7.5, 5.38.1, 6.8.1 i 7.1.5 tabeli zawartej w części C załącznika do tego rozporządzenia, które to błędy dotyczą nazw materiałów paszowych wymienionych w tych pozycjach.
6)

w załączniku XIV wprowadza się następujące zmiany: a) rozdział II sekcja 7 pkt 2 lit. d) otrzymuje brzmienie: „d) potwierdzenie, że produkt na żadnym etapie nie jest przeznaczony do wykorzystania w żywności, materiałach paszowych, nawozach organicznych ani polepszaczach gleby, oraz (i) został pozyskany ze zdrowych zwierząt poddanych ubojowi w rzeźni; oraz (ii) był suszony przez okres 42 dni w średniej temperaturze co najmniej 20 °C; lub (iii) był ogrzewany przez jedną godzinę do temperatury wnętrza wynoszącej co najmniej 80 °C; lub (iv) był spopielany przez jedną godzinę do temperatury wnętrza wynoszącej co najmniej 800 °C; lub (v) został poddany procesowi zakwaszania w taki sposób, że odczyn pH był utrzymywany na poziomie poniżej 6 we wnętrzu produktu przez co najmniej jedną godzinę.”; b) rozdział II sekcja 9 lit. a) ppkt (i) otrzymuje brzmienie: „(i) w przypadku materiałów przeznaczonych do produkcji biodiesla, produktów oleochemicznych lub do produkcji paliw odnawialnych, które zostały poddane obróbce, o której mowa w załączniku IV rozdział IV sekcja 2 pkt L – z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w art. 8, 9 i 10 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009;”; c) tabela w rozdziale V otrzymuje brzmienie: „Produkty pochodne Zasady wywozu 1 — Przetworzony obornik; — nawozy organiczne, kompost lub pozostałości fermentacyjne po przekształceniu biogazu niezawierające produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego ani produktów pochodnych innych niż przetworzony obornik; — przetworzone białko zwierzęce zawierające przetworzony obornik jako jeden ze składników mieszaniny; Następujące produkty pochodne muszą spełniać co najmniej warunki określone w załączniku XI rozdział I sekcja 2 lit. a), b), d) i e): — przetworzony obornik; — nawozy organiczne, kompost lub pozostałości fermentacyjne po przekształceniu biogazu niezawierające produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego ani produktów pochodnych innych niż przetworzony obornik; — przetworzony obornik jako jeden ze składników mieszaniny w przetworzonym białku zwierzęcym; 2 Produkty z krwi i produkty pośrednie Krew, produkty z krwi i produkty pośrednie wyprodukowane w UE lub przywożone do UE zgodnie z wymogami dotyczącymi zdrowia określonymi w załączniku XII lub w rozdziale II sekcja 2 i 3 niniejszego załącznika do stosowania poza łańcuchem paszowym zwierząt gospodarskich, pod warunkiem że spełniają one wymogi dotyczące przywozu państwa trzeciego przeznaczenia.”
(4)

W celu zezwolenia na detoksykację niektórych olejów z ryb i mączki rybnej przeznaczonych do żywienia zwierząt utrzymywanych w warunkach fermowych należy ustanowić wymogi dotyczące wysyłki olejów z ryb i mączki rybnej o nadmiernych poziomach pozostałości do innego państwa członkowskiego w celu detoksykacji w zakładach zatwierdzonych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (4). W związku z tym państwa członkowskie powinny, w razie potrzeby, po przeprowadzeniu oceny ryzyka, zezwolić na transport olejów z ryb i mączki rybnej przeznaczonych do produkcji materiałów paszowych i zawierających nadmierne poziomy dioksyn lub polichlorowanych bifenyli (PCB) w rozumieniu dyrektywy 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (5) z innych państw członkowskich do zakładów zarejestrowanych lub zatwierdzonych do celów detoksykacji na swoim terytorium.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2020/747

z dnia 1 czerwca 2020 r.

ustanawiające zamknięcie połowów tuńczyka błękitnopłetwego w wodach konkretnych archipelagów przez łodzie rybołówstwa tradycyjnego pływające pod banderą Portugalii

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające unijny system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W rozporządzeniu Rady (UE) 2020/123 (2) określono kwoty na rok 2020.

(2) Według informacji przekazanych Komisji łodzie rybołówstwa tradycyjnego pływające pod banderą lub zarejestrowane w Portugalii wyczerpały kwotę na połowy tuńczyka błękitnopłetwego w wodach konkretnych archipelagów przyznaną na 2020 r.

(3) Należy zatem zakazać pewnych rodzajów działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Wykorzystanie kwot połowowych Kwotę połowową przyznaną Portugalii w odniesieniu do stada tuńczyka błękitnopłetwego w wodach konkretnych archipelagów przyznaną na 2020 r., o której mowa w załączniku uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2 Zakazy Z dniem określonym w załączniku zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada, o którym mowa w art. 1 przez łodzie rybołówstwa tradycyjnego pływające pod banderą lub zarejestrowane w Portugalii. W szczególności po tym terminie zakazuje się zatrzymywania na burcie, przemieszczania, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez wspomniane łodzie rybołówstwa tradycyjnego.

Artykuł 3 Wejście w życie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 1 czerwca 2020 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Virginijus SINKEVIČIUS Członek Komisji

(1) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(2) Rozporządzenie Rady (UE) 2020/123 z dnia 27 stycznia 2020 r. ustalające uprawnienia do połowów na rok 2020 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz, dla unijnych statków rybackich, w niektórych wodach nienależących do Unii (Dz.U. L 25 z 30.1.2020, s. 1).
(*) Granica oznaczalności a) Pełny wykaz produktów pochodzenia roślinnego i zwierzęcego, do których stosują się NDP, można znaleźć w załączniku I. Chloran (A) (A) W celu uwzględnienia szczególnej sytuacji pozostałości chloranu w przetworzonej żywności (w tym do celów niniejszego rozporządzenia – w środkach spożywczych, które uzyskano przy użyciu procesów wymienionych w art. 2 ust. 1 lit. n) rozporządzenia (WE) nr 852/2004), która ma kontakt z produktami zawierającymi pozostałości chloranu lub która zawiera składniki zawierające takie pozostałości, takie jak substancje pomocnicze w przetwórstwie lub woda pitna, stosowane zgodnie z odpowiednimi wymogami prawnymi, te dodatkowe ilości pozostałości chloranu powinny zostać uwzględnione przy określaniu dozwolonej zawartości pozostałości chloranu w przetworzonych produktach spożywczych lub na ich powierzchni zgodnie z art. 20 ust. 1 niniejszego rozporządzenia. Ciężar dowodu w odniesieniu do poziomu tych dodatkowych ilości spoczywa na podmiocie prowadzącym przedsiębiorstwo spożywcze lub działającym na rynku pasz. (+) Obejmuje mleko surowe, mleko poddane obróbce termicznej i mleko do wytwarzania produktów na bazie mleka zgodnie z definicją w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013. Wartość NDP dotyczy mleka gotowego do użycia (wprowadzanego do obrotu jako takie lub przygotowanego do spożycia według instrukcji producenta) 1020010 Bydło (+) Obejmuje surowe mleko, mleko poddane obróbce cieplnej i mleko służące do wytwarzania produktów na bazie mleka. Wartość NDP dotyczy mleka gotowego do użycia (wprowadzanego do obrotu jako takie lub przygotowanego do spożycia według instrukcji producenta) 1020020 Owce 1020030 Kozy 1020040 Konie”
(1)

Od pewnego czasu choroby roślin lub porażenia agrofagami powodują coraz większe szkody w produkcji owoców i warzyw w Unii. Na przykład w latach 2013–2018 pojawy Xyllela fastidiosa objęły m.in. drzewa produkujące owoce pestkowe, takie jak śliwki, czereśnie i migdały, we Włoszech, Hiszpanii i Francji. W latach 2018–2019 w wyniku wprowadzenia i rozprzestrzenienia inwazyjnego wirusa brunatnej wyboistości owoców pomidora (ToBRFV) zniszczeniu uległa produkcja pomidorów (Solanum lycopersicum L.) i papryki (Capsicum annuum) we Włoszech i w Niemczech. Jeśli chodzi o agrofagi, np. Eurytoma schreineri Schreiner, wprowadzony w Unii przy przywozie w 2013 r., spowodował szkody w produkcji śliwek, moreli i czereśni w Bułgarii i w krajach z nią sąsiadujących. Ostatnio w 2019 r. w następujących północnych regionach Włoch: Emilia Romania, Wenecja Euganejska, Trydent-Górna Adyga, Lombardia, Piemont i Friuli-Wenecja Julijska wysokie straty w produkcji spowodowała tarczówka marmurkowata (Halyomorpha halys), co miało negatywny wpływ na wartość produkcji sprzedanej przez organizacje producentów działających w tych regionach.
(11)

W odniesieniu do warunku określonego w art. 2 lit. a) rozporządzenia pierwotnego, zgodnie z którym wnioskodawca miał nie dokonywać wywozu do Unii produktu objętego postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem, to jest od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. („okres objęty pierwotnym dochodzeniem”), Komisja ustaliła, że wnioskodawca faktycznie nie dokonywał wywozu do UE w OD. Grupa Huatai została utworzona we wrześniu 2010 r. jako krajowy sprzedawca ceramiki. Ze statutu tej grupy wynika, że nie posiadała ona pozwolenia na wywóz do marca 2012 r. i nie była w stanie produkować produktu objętego postępowaniem do grudnia 2012 r., tj. do okresu, który nastąpił po OD. Przedsiębiorstwo Kerun zostało utworzone w październiku 2004 r. Nie dysponowało zezwoleniem na produkcję produktu objętego postępowaniem do lipca 2018 r. i nie posiadało pozwolenia na wywóz do maja 2019 r. – oba te okresy nastąpiły po OD. W związku z tym wnioskodawca spełnia ten warunek.
Kolby kukurydzy (Zea mays var. saccharata) nawet cięte, o średnicy co najmniej 10 mm, ale nie większej niż 20 mm, do stosowania do wyrobu produktów przemysłu spożywczego do obróbki innej niż zwykłe przepakowanie (1) (2) (3)

ex 2005 80 00

ex 0710 40 00

Grzyby z gatunku Auricularia polytricha (niepoddane obróbce cieplnej lub ugotowane na parze lub w wodzie), zamrożone, do produkcji gotowych dań (1) (2)

ex 0710 80 69

ex 2008 60 39

stosowany do produkcji materiałów paszowych (2)

co najmniej 3 % masy, ale nie więcej niż 6,9 % masy skrobi,

ex 2309 90 31

09.2913

ex 2401 10 35 ex 2401 10 70 ex 2401 10 95 ex 2401 10 95 ex 2401 10 95 ex 2401 20 35 ex 2401 20 70 ex 2401 20 95 ex 2401 20 95 ex 2401 20 95

91 10 11 21 91 91 10 11 21 91

Naturalny tytoń nieprzetworzony, nawet pokrojony w regularne kształty, o wartości celnej co najmniej 450 EUR za 100 kg masy netto, do stosowania jako zawijacz lub pokrywa do produkcji towarów objętych podpozycją 2402 10 00 (2)

1.1–31.12

6 000 ton
(9)

W przeciwieństwie do art. 65 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 (6), który wyznacza dzień 31 grudnia 2023 r. jako końcową datę kwalifikowalności wydatków dla programów współpracy transgranicznej finansowanych w ramach celu EWT, rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 897/2014 nie wyznacza takiej daty w odniesieniu do wydatków dotyczących współpracy transgranicznej w ramach Europejskiego Instrumenty Sąsiedztwa, wskazuje natomiast określone terminy związane z cyklem projektów i działaniami realizowanymi w ramach projektów. W celu zapewnienia spójności między przepisami rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 i rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 897/2014 należy w możliwie największym stopniu dopasować do siebie wdrażanie obu rodzajów programów współpracy transgranicznej. Ze względu na pewność prawa nie należy jednak skracać okresu, w którym mogą być prowadzone działania związane z zakończeniem programu i projektów, tj. między dniem 1 stycznia 2024 r. a dniem 30 września 2024 r. Należy zatem nadal dopuszczać kwalifikowalność takich działań oraz powiązanych wydatków w okresie od 1 stycznia 2024 r. do 30 września 2024 r. W odniesieniu do wskazanych okresów należy przedłużyć okres realizacji programów o jeden rok, a mianowicie – do dnia 31 grudnia 2025 r.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/880

z dnia 24 czerwca 2020 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do ustalania cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 183 lit. b),

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające zasady handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 1216/2009 i (WE) nr 614/2009 (2), w szczególności jego art. 5 ust. 6 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje,

(1) Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1484/95 (3) ustanowiono szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalono ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj.

(2) Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj, wynika, że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów, uwzględniając wahania cen w zależności od pochodzenia tych produktów.

(3) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1484/95.

(4) Ze względu na konieczność zagwarantowania, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 24 czerwca 2020 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącą, Wolfgang BURTSCHER Dyrektor Generalny Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2) Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 1.

(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/95 z dnia 28 czerwca 1995 r. określające szczegółowe zasady wdrażania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalające ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj i uchylające rozporządzenie nr 163/67/EWG (Dz.U. L 145 z 29.6.1995, s. 47).
(6)

W przypadkach, w których ma zostać przyjęte rozporządzenie stanowiące, że zatwierdzenie substancji czynnej, o której mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, nie zostaje odnowione, ponieważ kryteria zatwierdzenia nie zostały spełnione, wyznacza się taką samą datę wygaśnięcia jak data obowiązująca przed przyjęciem niniejszego rozporządzenia lub ustala się ją na dzień wejścia w życie rozporządzenia stanowiącego o nieodnowieniu zatwierdzenia substancji czynnej, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza. W przypadku przyjęcia rozporządzenia stanowiącego o odnowieniu zatwierdzenia substancji czynnej, o której mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, należy, stosownie do okoliczności, wyznaczyć najwcześniejszą możliwą datę rozpoczęcia stosowania.
(1)

Art. 9 ust. 5, art. 10 ust. 6 i art. 11 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/101 (2) stanowią, że w odniesieniu do instytucji, które obliczają dodatkowe korekty wyceny (AVA) zgodnie z metodą podstawową określoną w tym rozporządzeniu, indywidualne AVA z tytułu niepewności dotyczącej cen rynkowych, kosztów zamknięcia i ryzyka modelu należy wyznaczać przy poziomie pewności wynoszącym 90 % w oparciu o warunki rynkowe panujące w momencie dokonywania wyliczenia. W rozporządzeniu tym określono również metodę agregacji do celów obliczania całkowitych AVA na poziomie kategorii w oparciu o te indywidualne AVA, w której to metodzie uwzględniono fakt, że przy dokonywaniu agregacji wspomnianych kategorii AVA indywidualne AVA częściowo pokrywają się ze sobą.