4.

W załączniku III do dyrektywy 91/226/EWG wprowadza się następujące zmiany: a) ppkt 0.1 i 0.2 otrzymują brzmienie: „ZAKRES OBOWIĄZYWANIA 0.1. Pojazdy kategorii N i O z wyjątkiem pojazdów terenowych zdefiniowanych w załączniku II do dyrektywy 2007/46/WE mają wbudowane urządzenia przeciwrozbryzgowe kół lub są wyposażone w takie urządzenia, tak aby spełniać wymagania określone w niniejszym załączniku. W przypadku pojazdów składających się z podwozia i kabiny wymagania te mogą być stosowane jedynie do kół znajdujących się pod kabiną. Dla pojazdów kategorii N1 i N2 o dopuszczalnej maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 7,5 tony wymagania dyrektywy 78/549/EWG (3) na wniosek producenta mogą być stosowane jako wymagania alternatywne do wymagań niniejszej dyrektywy. 0.2. Przewidziane w niniejszym załączniku wymagania dotyczące urządzeń przeciwrozbryzgowych kół, określone w załączniku I pkt 4, nie są obowiązkowe dla pojazdów kategorii N, O1 i O2 o dopuszczalnej maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 7,5 tony, pojazdów składających się z podwozia i kabiny, pojazdów niezabudowanych lub pojazdów, w których obecność urządzeń przeciwrozbryzgowych kół byłaby niezgodna z ich przeznaczeniem. Jeżeli jednak takie urządzenia są montowane w wyżej wymienionych pojazdach, muszą one odpowiadać wymaganiom niniejszej dyrektywy. b) pkt 4 otrzymuje brzmienie: „4. Położenie falbany zewnętrznej odległość »c« między podłużną płaszczyzną styczną do zewnętrznej powierzchni opony, bez uwzględniania wybrzuszeń opony w pobliżu podłoża, a wewnętrzną krawędzią falbany nie może przekraczać 100 mm (rysunki 1a i 1b w załączniku V).”; c) skreśla się ppkt 4.1 i 4.2; d) ppkt 7.1.1 otrzymuje brzmienie: „7.1.1. Błotniki muszą pokrywać przestrzeń bezpośrednio nad oponą lub oponami oraz z przodu i z tyłu opony lub opon w następujący sposób: a) w przypadku osi pojedynczej lub zestawu wieloosiowego przednia krawędź (C) musi zostać przedłużona do przodu tak, aby osiągnąć linię O-Z, gdzie θ (theta) wynosi nie więcej niż 45° ponad płaszczyzną poziomą. Skrajna tylna krawędź (rysunek 2 w załączniku V) musi być przedłużona w dół w taki sposób, aby znajdować się nie więcej niż 100 mm ponad linią poziomą przechodzącą przez środek koła; b) w przypadku zestawów wieloosiowych kąt θ odnosi się tylko do osi najbardziej wysuniętej do przodu, a wymóg dotyczący wysokości skrajnej tylnej krawędzi dotyczy tylko osi najbardziej wysuniętej do tyłu; c) błotnik musi mieć szerokość całkowitą »q« (rysunek 1a w załączniku V) wystarczającą przynajmniej do pokrycia szerokości opony »b« lub całkowitej szerokości dwóch opon »t« w przypadku kół bliźniaczych, przy czym bierze się pod uwagę najwyższe wartości dla zespołu opona/koło podane przez producenta. Wymiary »b« i »t« są mierzone na wysokości piasty, wyłączając wszelkie oznaczenia, karby, taśmy ochronne itp., na powierzchni opony.”; e) ppkt 7.1.3 otrzymuje brzmienie: „7.1.3. Jeżeli błotniki wykonane są z kilku części, nie mogą one zawierać szczelin umożliwiających przedostawanie się pyłu wodnego na zewnątrz, kiedy pojazd znajduje się w ruchu. Wymaganie to uznaje się za spełnione, jeżeli przy obciążonym lub nieobciążonym pojeździe jakikolwiek strumień radialny skierowany od środka koła na zewnątrz na całej szerokości powierzchni jezdnej opony i na powierzchni pokrytej błotnikiem zawsze trafia na osłony przeciwrozbryzgowe kół.”; f) ppkt 7.2.1, 7.2.2 i 7.2.3 otrzymują brzmienie: „7.2.1. W przypadku osi pojedynczych dolna krawędź falbany zewnętrznej nie może być umieszczona poza poniższymi odległościami i promieniami, mierzonymi od środka koła, z wyjątkiem ich dolnych krańców, które mogą być zaokrąglone (rysunek 2 w załączniku V): Zawieszenie pneumatyczne: a) osie wyposażone w koła kierowane lub koła samokierujące: Od przedniej krawędzi (w stronę przodu pojazdu) (nachylenie C) Do tylnej krawędzi (w stronę tyłu pojazdu) (nachylenie A) Rv ≤ 1,5 R b) Osie wyposażone w koła niekierowane: Od przedniej krawędzi (nachylenie C) Do tylnej krawędzi (nachylenie A) Rv ≤ 1,25 R Zawieszenie mechaniczne a) przypadek ogólny } Rv ≤ 1,8 R b) koła niekierowane dla pojazdów o technicznie dopuszczalnej maksymalnej masie całkowitej pojazdu wynoszącej ponad 7,5 t } Rv ≤ 1,5 R gdzie R jest promieniem opony zainstalowanej w pojeździe, zaś Rv odległością, wyrażoną kątowo, w której umieszczona jest dolna krawędź falbany zewnętrznej. 7.2.2. W przypadku zestawów wieloosiowych wymagania określone w ppkt 7.2.1 nie mają zastosowania pomiędzy pionowymi poprzecznymi płaszczyznami przechodzącymi przez środek pierwszej i ostatniej osi, jeśli falbana zewnętrzna jest prosta w celu zapewnienia ciągłości osłony przeciwrozbryzgowej kół. (rysunek 4 w załączniku V). 7.2.3. Odległość między najwyższym i najniższym punktem osłony przeciwrozbryzgowej kół (błotnikiem i falbaną zewnętrzną) mierzona w dowolnym przekroju prostopadłym do błotnika (zob. rysunki 1b i 2 w załączniku V) nie może być mniejsza niż 45 mm we wszystkich punktach poza pionową linią przechodzącą przez środek koła lub pierwszego koła w przypadku zestawów wieloosiowych. Wymiar ten może się stopniowo zmniejszać w przedniej części tej linii.”; g) dodaje się ppkt 7.2.5 i 7.2.6 w brzmieniu: „7.2.5. Wymagania zawarte w ppkt 7.2.3 i 7.2.4 mogą nie być lokalnie przestrzegane, jeżeli falbana składa się z różnych elementów znajdujących się we względnym ruchu. 7.2.6. Ciągniki do naczep o niskim podwoziu (zdefiniowane w ppkt 6.20 normy ISO 612 z 1978 r.), tj. takie, w których wysokość sworznia łączącego mierzona względem podłoża może wynosić nie więcej niż 1 100 mm, mogą być zaprojektowane w taki sposób, aby nie podlegały wymaganiom określonym w ppkt 7.1.1.a, 7.1.3 i 7.2.4. W związku z tym błotniki i falbany mogą nie pokrywać powierzchni bezpośrednio powyżej opon tylnych osi, kiedy ciągniki te są połączone z naczepami o niskim podwoziu, aby uniknąć zniszczenia osłon przeciwrozbryzgowych kół. Błotniki i falbany tych pojazdów muszą jednak spełniać wymagania zawarte w powyższych punktach w sektorach znajdujących się dalej niż 60° od pionowej linii przechodzącej przez środek koła, przed i za tymi oponami. Pojazdy te muszą być zatem zaprojektowane w taki sposób, aby spełniać wymagania określone w akapicie pierwszym, kiedy są używane bez naczep o niskim podwoziu. Aby móc spełnić te wymagania błotniki i falbany mogą np. zawierać część, która może zostać odłączona.”; h) ppkt 7.3.1 otrzymuje brzmienie: „7.3.1. Szerokość fartucha przeciwdeszczowego musi spełniać wymagania określone dla »q« w ppkt 7.1.1 lit. c), z wyjątkiem sytuacji, kiedy fartuch przeciwdeszczowy znajduje się wewnątrz błotnika, w którym to przypadku jego szerokość musi być przynajmniej równa szerokości bieżnika opony. Szerokość fartuchów przeciwdeszczowych znajdujących się pod błotnikiem musi spełniać warunek określony w niniejszym akapicie z tolerancją 10 mm z każdej strony.”; i) ppkt 7.3.3 otrzymuje brzmienie: „7.3.3. Maksymalna wysokość dolnej krawędzi nie może przekraczać 200 mm (rysunek 3 w załączniku V). Odległość ta powiększona jest do 300 mm w przypadku ostatniej osi, jeżeli odległość kątowa niższej krawędzi falban zewnętrznych, Rv, nie przekracza wymiarów promienia opon zainstalowanych do kół na tej osi. Maksymalna wysokość dolnej krawędzi fartucha przeciwdeszczowego mierzona względem podłoża może być zwiększona do 300 mm, jeśli producent uzna, że jest to wskazane ze względu na techniczne właściwości zawieszenia.”; j) w ppkt 7.3.5 odniesienie do „rysunku 4b” zastępuje się odniesieniem do „rysunku 4 w załączniku V”; k) ppkt 9.3.2.1 otrzymuje brzmienie: „9.3.2.1. Dolna krawędź urządzenia przeciwrozbryzgowego kół nie może znajdować się wyżej niż 200 mm nad podłożem. Maksymalna wysokość dolnej krawędzi fartucha przeciwdeszczowego mierzona względem podłoża może być zwiększona do 300 mm, jeśli producent uzna, że jest to wskazane ze względu na techniczne właściwości zawieszenia.”; l) dodaje się ust. 10 w brzmieniu: „10. W przypadku zestawów wieloosiowych osłona przeciwrozbryzgowa kół jednej osi, która nie jest osią tylną, nie musi obejmować całej szerokości bieżnika opony, jeżeli lokalnie istnieje możliwość wystąpienia tarcia między osłoną przeciwrozbryzgową kół a strukturą osi, zawieszeniem lub podwoziem.”; m) skreśla się dodatek; n) dodaje się dodatki 1 i 2 w brzmieniu: „ Dodatek 1 DOKUMENT INFORMACYJNY NR … DOTYCZĄCY HOMOLOGACJI TYPU WE POJAZDU W ODNIESIENIU DO WYPOSAŻENIA W OSŁONY PRZECIWROZBRYZGOWE KÓŁ (DYREKTYWA 91/226/EWG, OSTATNIO ZMIENIONA DYREKTYWĄ 2010/19/UE) (4) (Objaśnienia znajdują się w załączniku I do dyrektywy 2007/46/WE) Następujące informacje, w stosownych przypadkach, muszą być dostarczone w trzech egzemplarzach wraz ze spisem treści. Wszelkie rysunki powinny być sporządzone w odpowiedniej skali i stopniu szczegółowości w formacie A4 lub złożone do tego formatu. Fotografie, jeśli zostały załączone, muszą być dostatecznie szczegółowe. Jeżeli układy, części lub oddzielne zespoły techniczne są sterowane elektronicznie, należy przedstawić charakterystykę tego sterowania. 0. DANE OGÓLNE 0.1. Marka (nazwa handlowa producenta): 0.2. Typ: 0.2.1. Nazwa(-y) handlowa(-e) (o ile występuje(-ą)): 0.3. Środki identyfikacji typu, jeśli znajdują się na pojeździe (b) 0.3.1. Umiejscowienie tego oznaczenia: 0.4. Kategoria pojazdu (c): 0.5. Nazwa i adres producenta: 0.8. Adres(-y) montowni: 1. OGÓLNE CECHY KONSTRUKCYJNE POJAZDU 1.1. Zdjęcia lub rysunki pojazdu reprezentatywnego: 1.3. Liczba osi i kół: 1.3.1. Liczba i umiejscowienie osi z kołami bliźniaczymi: 1.3.2. Liczba i położenie osi kierowanych 2. MASY I WYMIARY (f) (g) (w kg i mm) (w stosownych przypadkach odnieść się do rysunków) 2.1. Rozstaw(-y) osi (przy pełnym obciążeniu) (g) (l): 2.6. Masa w stanie gotowym do jazdy (maksymalna i minimalna dla każdego wariantu) Masa pojazdu z nadwoziem oraz, w przypadku pojazdu ciągnącego przyczepę należącego do kategorii innej niż M1, masa ze sprzęgiem, jeżeli został zamontowany przez producenta, w stanie gotowym do jazdy lub masa podwozia, lub podwozia z kabiną, bez nadwozia lub sprzęgu, jeśli producent nie dostarcza nadwozia lub sprzęgu (z płynami, narzędziami, kołem zapasowym, jeśli zostało dostarczone, oraz kierowcą, jak również – w przypadku autobusów i autokarów – członkiem załogi, jeżeli w pojeździe przewidziano dla niego miejsce) (h) (maksimum i minimum dla każdego wariantu): 2.6.1. Rozkład tej masy na osie, a w przypadku naczepy lub przyczepy z osią centralną – obciążenie w punkcie sprzęgu (maksimum i minimum dla każdego wariantu): 2.8. Technicznie dopuszczalna maksymalna masa całkowita, podana przez producenta (i) (3): 9. NADWOZIE 9.20. Osłona przeciwrozbryzgowa kół 9.20.0. Występowanie: tak/nie/częściowo (1) 9.20.1. Krótki opis pojazdu w odniesieniu do osłon przeciwrozbryzgowych i ich części: 9.20.2. Szczegółowe rysunki osłon przeciwrozbryzgowych i ich położenia w pojeździe, przedstawiające wymiary określone na rysunkach w załączniku V do dyrektywy 91/226/EWG, z uwzględnieniem maksymalnych wymiarów zespołu opona/koło: 9.20.3. Numer(-y) homologacji typu osłon przeciwrozbryzgowych kół, jeżeli istnieje(-ą): Data, sprawa Dodatek 2 Uzupełnienie DO ŚWIADECTWA HOMOLOGACJI TYPU WE NR … DOTYCZĄCE HOMOLOGACJI TYPU POJAZDU WYDANE NA PODSTAWIE DYREKTYWY 91/226/EWG OSTATNIO ZMIENIONEJ DYREKTYWĄ 2010/19/UE 1. Informacje dodatkowe 1.1. Charakterystyka urządzeń przeciwrozbryzgowych kół (typ, krótki opis, znak towarowy lub nazwa handlowa, numer(-y) homologacji części): 5. Ewentualne uwagi: