ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2019/624

z dnia 8 lutego 2019 r.

dotyczące szczególnych przepisów w dziedzinie przeprowadzania kontroli urzędowych dotyczących produkcji mięsa oraz obszarów produkcyjnych i obszarów przejściowych w odniesieniu do żywych małży zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (1), w szczególności jego art. 18 ust. 7,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W rozporządzeniu (UE) 2017/625 ustanowiono przepisy dotyczące kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych przez właściwe organy państw członkowskich w celu weryfikacji, czy kwestie takie jak bezpieczeństwo żywności są zgodne z prawodawstwem Unii na wszystkich etapach procesu produkcji, przetwarzania i dystrybucji. W szczególności przewiduje ono przeprowadzanie kontroli urzędowych produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi w celu zweryfikowania zgodności z wymogami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (2), rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (3), rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 (4) oraz rozporządzeniu Rady (WE) nr 1099/2009 (5).

(2) Rozporządzenie (UE) 2017/625 uchyla rozporządzenie (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (6) ze skutkiem od dnia 14 grudnia 2019 r. Rozporządzenie (WE) nr 854/2004 ustanawia obecnie szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi w celu weryfikacji zgodności z wymogami rozporządzeń (WE) nr 852/2004, (WE) nr 853/2004 i (WE) nr 1069/2009. Przewidziano w nim również możliwość przyznawania pewnych odstępstw od tych wymogów.

(3) Przepisy określone w niniejszym rozporządzeniu powinny zapewnić kontynuację wymogów obecnie ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 854/2004, z uwzględnieniem doświadczenia zdobytego od momentu przyjęcia tego aktu, a także nowych dowodów naukowych i notyfikowanych środków krajowych mających na celu zapewnienie dalszego stosowania tradycyjnych metod na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji żywności.

(4) Rozporządzenie (UE) 2017/625 przewiduje przyjęcie aktów delegowanych określających kryteria i warunki odstępstw od niektórych wymogów tego rozporządzenia, tak aby badania przedubojowe i poubojowe nie musiały być przeprowadzane przez urzędowego lekarza weterynarii lub pod jego nadzorem, a mogły być przeprowadzane na odpowiedzialność urzędowego lekarza weterynarii. Te akty delegowane powinny również określać kryteria i warunki, zgodnie z którymi kontrole urzędowe mogą być przeprowadzane przez innych pracowników wyznaczonych przez właściwe organy w zakładach rozbioru mięsa.

(5) Badanie przedubojowe ma zasadnicze znaczenie dla ochrony zdrowia ludzi oraz zdrowia i dobrostanu zwierząt, a zatem pozostaje w zakresie odpowiedzialności urzędowego lekarza weterynarii. Jednakże niektóre rutynowe zadania w ramach badania przedubojowego w rzeźniach mogą być wykonywane przez urzędowego pracownika pomocniczego bez szkody dla osiągnięcia celów rozporządzenia (UE) 2017/625, pod warunkiem spełnienia określonych kryteriów i warunków.

(6) W szczególności, jeżeli badanie przedubojowe zostało przeprowadzone przez urzędowego lekarza weterynarii w gospodarstwie pochodzenia, należy zapewnić większą elastyczność w odniesieniu do badania przedubojowego w chwili przybycia do rzeźni: badanie to mogłoby być przeprowadzane na odpowiedzialność urzędowego lekarza weterynarii. Jednakże w przypadku, gdy nie przeprowadzono badania przedubojowego na terenie gospodarstwa pochodzenia, przekazanie zadań powinno być dozwolone tylko wówczas, gdy badania są nadzorowane przez urzędowego lekarza weterynarii, z zastrzeżeniem określonych kryteriów i warunków odnoszących się do gatunków innych niż drób i zajęczaki.

(7) W przypadku uboju z konieczności nie można przeprowadzić badania przedubojowego w rzeźni. Aby uniknąć zadawania zwierzętom niepotrzebnych cierpień, transportując je do rzeźni, oraz aby ograniczyć straty ekonomiczne podmiotów i ograniczyć marnotrawienie żywności, należy ustanowić kryteria i warunki pozwalające na przeprowadzenie badania przedubojowego poza rzeźnią w przypadku uboju z konieczności. Zwierzęta poddane ubojowi z konieczności mogą nadal być zdatne do spożycia przez ludzi, o ile zostanie przeprowadzona kontrola mięsa z pozytywnym wynikiem. Kontrole te powinny zapewniać maksymalną gwarancję zdatności do spożycia, w przypadkach gdy dochodzi do uboju z konieczności poza rzeźnią.

(8) Bardziej skuteczne może być ocenianie spełnienia wymogów w zakresie zdrowia ludzi, zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt poprzez przeprowadzanie badań przedubojowych na terenie gospodarstwa pochodzenia, a nie w rzeźni. Należy zatem zezwolić na odstępstwa od badań przedubojowych w rzeźni w odniesieniu do wszystkich gatunków, pod warunkiem spełnienia określonych kryteriów.

(9) Badania poubojowe i działania audytowe mają zasadnicze znaczenie dla ochrony zdrowia ludzkiego, zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt, a zatem powinny pozostać w zakresie odpowiedzialności urzędowego lekarza weterynarii. Niektóre zadania mogą być jednak wykonywane przez urzędowego pracownika pomocniczego, pod warunkiem że zostaną zapewnione wystarczające zabezpieczenia w odniesieniu do tej ochrony oraz jeżeli spełnione są określone kryteria i warunki. Te kryteria i warunki powinny w szczególności umożliwiać kontynuację obecnych praktyk w przypadku gdy ubój w rzeźniach o niskiej wydajności oraz w zakładach obróbki dziczyzny o niskiej wydajności nie jest prowadzony w sposób ciągły.

(10) Należy określić kryteria i warunki w przypadku odstępstwa od podstawowych wymogów badania przedubojowego i poubojowego w rzeźniach i w zakładach obróbki dziczyzny. Próg produkcji jest niedyskryminującym kryterium, uwzględniającym w szczególności najmniejsze zakłady, zgodnie z art. 16 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/625. Ponieważ struktura tych zakładów różni się w poszczególnych państwach członkowskich, próg ten powinien opierać się na liczbie zwierząt poddanych ubojowi lub obróbce lub na wykazaniu, że próg ten stanowi ograniczony i stały odsetek mięsa wprowadzonego do obrotu. W rozporządzeniu (WE) nr 1099/2009 zdefiniowano jednostki żywego inwentarza i ustanowiono przeliczniki w celu wyrażenia liczby zwierząt określonych gatunków w jednostkach żywego inwentarza. Przepisy te należy wykorzystać do ustalenia progów i zharmonizowania odstępstw od pewnych wymogów opartych na wielkości rzeźni.

(11) Niektóre zadania w zakładach rozbioru mięsa mogą być wykonywane przez pracowników wyznaczonych przez właściwe organy, bez uszczerbku dla celów ochrony zdrowia ludzkiego, zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt, jeśli spełnione są określone kryteria i warunki.

(12) Kontrole urzędowe produkcji małży są niezbędne do zapewnienia zgodności z kryteriami i celami ustanowionymi w prawodawstwie Unii. Zgodnie z sekcją VII rozdział II część A załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 żywe małże należy odławiać z obszarów produkcyjnych, które zostały sklasyfikowane przez właściwe organy i z których organy te zezwalają na odławianie. Rozporządzenie (UE) 2017/625 przewiduje przyjęcie aktów delegowanych ustanawiających kryteria i warunki umożliwiające ustalenie, w odniesieniu do przegrzebkowatych, ślimaków morskich i strzykw, kiedy obszary produkcyjne i obszary przejściowe nie muszą być klasyfikowane.

(13) Należy również ustanowić miejsce, w którym mają być przeprowadzane kontrole urzędowe w odniesieniu do produkcji tych przegrzebkowatych oraz ślimaków morskich i strzykw, które nie są filtratorami.

(14) Rozporządzenie (UE) 2017/625 przewiduje również możliwość ustanowienia szczególnych odstępstw w odniesieniu do kontroli urzędowych dotyczących renifera tundrowego Rangifer tarandus tarandus, pardwy mszarnej Lagopus lagopus i pardwy górskiej Lagopus mutus w celu umożliwienia kontynuacji utrwalonych lokalnych zwyczajów i tradycji.

(15) Zgodnie z art. 17 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 854/2004 państwa członkowskie miały możliwość przyjmowania środków krajowych w celu umożliwienia dalszego stosowania tradycyjnych metod lub uwzględnienia potrzeb przedsiębiorstw spożywczych o niewielkim przerobie czy też znajdujących się w regionach o szczególnych ograniczeniach geograficznych. Na tej podstawie Szwecja i Finlandia notyfikowały Komisji i pozostałym państwom członkowskim środki krajowe przewidujące szczególne odstępstwa od określonych wymogów w zakresie kontroli urzędowych mięsa z renifera i mięsa z pardwy. Ponieważ rozporządzenie (UE) 2017/625 nie zezwala już na takie dostosowanie za pomocą środków krajowych, w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić odstępstwa w odniesieniu do kontroli urzędowych obejmujących renifery i pardwy w celu umożliwienia kontynuacji utrwalonych lokalnych zwyczajów i tradycji, które nie mają wpływu na realizację celów rozporządzenia (UE) 2017/625.

(16) Rozporządzenie (UE) 2017/625 ustanawia szczegółowe wymogi minimalne dotyczące pracowników wyznaczonych przez właściwe organy oraz urzędowych lekarzy weterynarii, a także urzędowych pracowników pomocniczych zaangażowanych w kontrole urzędowe i niektóre inne czynności urzędowe. Określono w nim również wymogi minimalne dotyczące szkoleń pracowników rzeźni zaangażowanych w kontrole urzędowe i niektóre inne działania kontrolne.

(17) Należy ustanowić szczegółowe wymogi minimalne dla urzędowych lekarzy weterynarii, urzędowych pracowników pomocniczych i innych pracowników wyznaczonych przez właściwe organy w celu utrzymania wysokiego i odpowiedniego poziomu wykonywania powierzonych im zadań, a tym samym zapewnienia wysokiego poziomu ochrony konsumentów, zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt. Powinny one obejmować szczegółowe wymogi minimalne dotyczące szkoleń. Należy zapewnić wystarczającą elastyczność w celu dostosowania tego wymogu do wykonywanych zadań z uwzględnieniem doświadczenia zawodowego.

(18) W celu utrzymania wysokich i odpowiednich wyników należy również ustanowić odpowiednie wymogi minimalne dotyczące szkoleń, mające zastosowanie do pracowników rzeźni pomagających przy wykonywaniu zadań związanych z kontrolami urzędowymi i innymi urzędowymi działaniami kontrolnymi określonymi w rozporządzeniu.

(19) Ponieważ rozporządzenie (UE) 2017/625 uchyla rozporządzenie (WE) nr 854/2004 ze skutkiem od dnia 14 grudnia 2019 r., niniejsze rozporządzenie powinno również stosować się od tej daty,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Przedmiot i zakres stosowania Niniejsze rozporządzenie ustanawia szczególne przepisy dotyczące przeprowadzania kontroli urzędowych, o których mowa w art. 18 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/625, w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego. Te szczególne przepisy obejmują: a) kryteria i warunki umożliwiające określenie: (i) kiedy badanie przedubojowe w niektórych rzeźniach może być przeprowadzone pod nadzorem urzędowego lekarza weterynarii lub na jego odpowiedzialność; (ii) kiedy badanie przedubojowe może być przeprowadzone poza rzeźnią w przypadku uboju z konieczności; (iii) kiedy badanie przedubojowe może być przeprowadzone na terenie gospodarstwa pochodzenia; (iv) zabezpieczeń, jakie mają być ustanowione na potrzeby przeprowadzania badań poubojowych i działań audytowych na odpowiedzialność urzędowego lekarza weterynarii, o czym mowa w art. 18 ust. 2 lit. c) i d) rozporządzenia (UE) 2017/625; (v) odstępstw od art. 18 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2017/625 w odniesieniu do klasyfikacji obszarów produkcyjnych i obszarów przejściowych w odniesieniu do przegrzebkowatych, ślimaków morskich i strzykw; (vi) kiedy kontrole urzędowe w zakładach rozbioru mięsa mogą być przeprowadzane przez pracowników wyznaczonych w tym celu przez właściwe organy i odpowiednio przeszkolonych; b) ustanowienie szczególnych odstępstw w odniesieniu do renifera tundrowego Rangifer tarandus tarandus, pardwy mszarnej Lagopus lagopus i pardwy górskiej Lagopus mutus w celu umożliwienia kontynuacji utrwalonych lokalnych zwyczajów i tradycji; c) ustanowienie szczegółowych wymogów minimalnych, w tym wymogów dotyczących szkoleń dla urzędowych lekarzy weterynarii, urzędowych pracowników pomocniczych i pracowników wyznaczonych przez właściwe organy, w celu zapewnienia odpowiedniego wykonywania zadań opisanych w art. 18 rozporządzenia (UE) 2017/625; d) ustanowienie odpowiednich wymogów minimalnych dotyczących szkoleń, mających zastosowanie do pracowników rzeźni pomagających przy wykonywaniu zadań opisanych w art. 18 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/625.

Artykuł 2 Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje: 1) „rzeźnia” oznacza rzeźnię zgodnie z definicją w pkt 1.16 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; 2) „gospodarstwo pochodzenia” oznacza gospodarstwo, w którym były ostatnio chowane zwierzęta. W przypadku częściowo oswojonych jeleniowatych w rozumieniu pkt 2 lit. q) załącznika I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 (7) obejmuje ono spędy w celu selekcji zwierząt do uboju; 3) „obszar produkcyjny” oznacza obszar produkcyjny zgodnie z definicją w pkt 2.5 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; 4) „obszar przejściowy” oznacza obszar przejściowy zgodnie z definicją w pkt 2.6 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; 5) „pracownik wyznaczony przez właściwe organy” oznacza osobę inną niż urzędowy pracownik pomocniczy i urzędowy lekarz weterynarii, która ma kwalifikacje zgodnie z niniejszym rozporządzeniem do działania w takim charakterze w zakładach rozbioru mięsa i której właściwe organy powierzają realizację określonych działań; 6) „analiza ryzyka” oznacza analizę ryzyka zgodnie z definicją w art. 3 pkt 10 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (8); 7) „zakład rozbioru mięsa” oznacza zakład rozbioru mięsa zgodnie z definicją w pkt 1.17 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; 8) „drób” oznacza drób zgodnie z definicją w pkt 1.3 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; 9) „zajęczaki” oznaczają zajęczaki zgodnie z definicją w pkt 1.4 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; 10) „podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze” oznacza podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze zgodnie z definicją w art. 3 pkt 3 rozporządzenia (WE) nr 178/2002; 11) „zwierzęta gospodarskie kopytne” oznaczają zwierzęta gospodarskie kopytne zgodnie z definicją w pkt 1.2 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; 12) „mięso” oznacza mięso zgodnie z definicją w pkt 1.1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; 13) „zwierzęta dzikie utrzymywane w warunkach fermowych” oznaczają zwierzęta dzikie utrzymywane w warunkach fermowych zgodnie z definicją w pkt 1.6 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; 14) „konsument finalny” oznacza konsumenta finalnego zgodnie z definicją w art. 3 pkt 18 rozporządzenia (WE) nr 178/2002; 15) „handel detaliczny” oznacza handel detaliczny zgodnie z definicją w art. 3 pkt 7 rozporządzenia (WE) nr 178/2002; 16) „zakład” oznacza przedsiębiorstwo zgodnie z definicją w art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 852/2004; 17) „rzeźnia o niskiej wydajności” oznacza rzeźnię wyznaczoną przez właściwe organy na podstawie analizy ryzyka, w której ubój ma miejsce tylko w ciągu części dnia roboczego lub odbywa się w ciągu całego dnia roboczego, ale nie w każdym dniu roboczym tygodnia; 18) „zakład obróbki dziczyzny o niskiej wydajności” oznacza zakład obróbki dziczyzny wyznaczony przez właściwe organy na podstawie analizy ryzyka, w którym obróbka dziczyzny ma miejsce tylko w ciągu części dnia roboczego lub odbywa się w ciągu całego dnia roboczego, ale nie w każdym dniu roboczym tygodnia; 19) „duża jednostka przeliczeniowa inwentarza” oznacza jednostkę żywego inwentarza zgodnie z definicją w art. 17 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1099/2009; 20) „drobna zwierzyna łowna” oznacza drobną zwierzynę łowną zgodnie z definicją w pkt 1.7 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; 21) „zakład obróbki dziczyzny” oznacza zakład obróbki dziczyzny zgodnie z definicją w pkt 1.18 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; 22) „zakład wysyłki” oznacza zakład wysyłki zgodnie z definicją w pkt 2.7 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; 23) „małże” oznaczają żywe małże zgodnie z definicją w pkt 2.1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; 24) „przetwarzanie” oznacza przetwarzanie zgodnie z definicją w art. 2 ust. 1 lit. m) rozporządzenia (WE) nr 852/2004; 25) „narządy wewnętrzne” oznaczają narządy wewnętrzne zgodnie z definicją w pkt 1.12 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; 26) „produkcja podstawowa” oznacza produkcję podstawową zgodnie z definicją w art. 3 pkt 17 rozporządzenia (WE) nr 178/2002; 27) „gospodarstwo produkcji mleka” oznacza gospodarstwo produkcji mleka zgodnie z definicją w pkt 4.2 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004.

Artykuł 3 Kryteria i warunki określające, kiedy badania przedubojowe w niektórych rzeźniach mogą być przeprowadzane przez urzędowego pracownika pomocniczego 1. Na zasadzie odstępstwa od art. 18 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/625 badania przedubojowe mogą być przeprowadzane przez urzędowego pracownika pomocniczego pod nadzorem urzędowego lekarza weterynarii w odniesieniu do gatunków innych niż drób i zajęczaki, pod warunkiem że procedury stosowane w rzeźni spełniają następujące kryteria i warunki: a) zadania w ramach badań przedubojowych mają charakter czysto praktyczny i dotyczą wyłącznie jednej z następujących czynności lub większej ich liczby: (i) sprawdzenie, czy podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze spełnia wymogi w zakresie informacji dotyczących łańcucha żywnościowego i w zakresie kontroli tożsamości zwierzęcia; (ii) preselekcja zwierząt wykazujących ewentualne nieprawidłowości w odniesieniu do wymogów w zakresie zdrowia ludzi, zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt; b) urzędowy lekarz weterynarii jest niezwłocznie powiadamiany przez urzędowego pracownika pomocniczego przeprowadzającego badanie, jeżeli zaobserwowano lub podejrzewa się ewentualne nieprawidłowości, po czym urzędowy lekarz weterynarii przeprowadza badanie przedubojowe osobiście; oraz c) urzędowy lekarz weterynarii regularnie sprawdza, czy urzędowy pracownik pomocniczy prawidłowo wykonuje swoje zadania. 2. Na zasadzie odstępstwa od art. 18 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/625 badania przedubojowe na wszystkich gatunkach mogą być przeprowadzane przez urzędowego pracownika pomocniczego w rzeźni na odpowiedzialność urzędowego lekarza weterynarii, pod warunkiem że spełnione są następujące kryteria i warunki: a) badanie przedubojowe zostało już przeprowadzone przez urzędowego lekarza weterynarii w gospodarstwie pochodzenia zgodnie z art. 5; b) urzędowy lekarz weterynarii jest niezwłocznie powiadamiany przez urzędowego pracownika pomocniczego przeprowadzającego badanie, jeżeli zaobserwowano lub podejrzewa się ewentualne nieprawidłowości, po czym urzędowy lekarz weterynarii przeprowadza badanie przedubojowe osobiście; oraz c) urzędowy lekarz weterynarii regularnie sprawdza, czy urzędowy pracownik pomocniczy prawidłowo wykonuje swoje zadania. 3. Odstępstwa przewidziane w ust. 1 i 2 nie mają zastosowania: a) do zwierząt poddanych ubojowi z konieczności, o czym mowa w sekcji I rozdział VI załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; b) do zwierząt, u których podejrzewa się chorobę lub stan, który może mieć niekorzystny wpływ na zdrowie ludzi; c) do bydła pochodzącego ze stad, które nie zostały uznane za oficjalnie wolne od gruźlicy lub których status oficjalnie wolnych od gruźlicy został zawieszony; d) do bydła pochodzącego ze stad oraz owiec i kóz pochodzących z gospodarstw, które nie zostały uznane za oficjalnie wolne od brucelozy lub których status oficjalnie wolnych od brucelozy został zawieszony; e) w przypadku wystąpienia ognisk chorób zwierząt u zwierząt pochodzących z regionu zdefiniowanego w art. 2 dyrektywy Rady 64/432/EWG (9), w którym stosuje się ograniczenia dotyczące zdrowia zwierząt zgodnie z prawodawstwem Unii; f) do zwierząt poddanych bardziej rygorystycznym kontrolom ze względu na rozprzestrzenianie się nowo występujących chorób lub określonych chorób ujętych w wykazie prowadzonym przez Światową Organizację Zdrowia Zwierząt.

Artykuł 4 Kryteria i warunki określające, kiedy badania przedubojowe mogą być przeprowadzane poza rzeźnią w przypadku uboju z konieczności Na zasadzie odstępstwa od art. 18 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/625 urzędowy lekarz weterynarii może przeprowadzać badania przedubojowe poza rzeźnią w przypadku uboju z konieczności, wyłącznie w przypadku zwierząt gospodarskich kopytnych oraz z zastrzeżeniem zgodności z wymaganiami dotyczącymi uboju z konieczności określonymi w sekcji I rozdział VI pkt 1, 2 i 6 załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004. Dla zwierząt zdatnych do uboju wydaje się świadectwo zdrowia zgodnie z modelem określonym w załączniku V do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/628 (10). Świadectwo zdrowia towarzyszy zwierzętom w drodze do rzeźni lub jest wysyłane z wyprzedzeniem w dowolnej formie. W świadectwie zdrowia zapisuje się wszelkie uwagi istotne dla późniejszej kontroli mięsa.

Artykuł 5 Ogólne kryteria i warunki określające, kiedy badania przedubojowe mogą być przeprowadzane na terenie gospodarstwa pochodzenia 1. Na zasadzie odstępstwa od art. 18 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia (UE) 2017/625 właściwy organ może zezwolić na przeprowadzenie badania przedubojowego zwierząt przeznaczonych do uboju w gospodarstwie pochodzenia zgodnie z kryteriami i warunkami określonymi w ust. 2 i art. 6. 2. W odniesieniu do wszystkich gatunków stosuje się następujące kryteria i warunki: a) przeprowadzane są kontrole rejestrów lub dokumentacji w gospodarstwie pochodzenia, w tym weryfikacja informacji dotyczących łańcucha żywnościowego; b) podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze ułatwia indywidualne badanie zwierząt, jeżeli jest to wymagane; c) badania przedubojowe na terenie gospodarstwa pochodzenia obejmują badanie kliniczne zwierząt w celu ustalenia, czy: (i) występuje u nich choroba lub stan, które mogą być przenoszone na zwierzęta lub ludzi przy obróbce lub przez spożycie mięsa takich zwierząt, lub też czy zachowują się, indywidualnie lub zbiorowo, w sposób wskazujący, że taka choroba wystąpiła; (ii) wykazują ogólne zaburzenia w zachowaniu, objawy choroby lub nieprawidłowości, które mogą powodować, że mięso z takich zwierząt nie jest zdatne do spożycia przez ludzi; (iii) istnieją dowody lub powody, aby podejrzewać, że u zwierząt tych mogą występować pozostałości chemiczne przekraczające poziomy ustanowione w prawodawstwie Unii lub pozostałości substancji zabronionych; (iv) występują u nich oznaki wskazujące na problemy związane z dobrostanem zwierząt, w tym są nadmiernie zabrudzone; (v) nadają się do transportu; d) kontrole i badanie przedubojowe na terenie gospodarstwa pochodzenia, o których mowa w lit. a), b) i c), przeprowadzane są przez urzędowego lekarza weterynarii; e) zwierzęta zdatne do uboju są właściwie identyfikowane i oddzielane od innych zwierząt oraz wysyłane do rzeźni bezpośrednio z gospodarstwa pochodzenia; f) dla zwierząt zdatnych do uboju wydaje się świadectwo zdrowia określone w części I załącznika IV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/628. Świadectwo zdrowia towarzyszy zwierzętom w drodze do rzeźni lub jest wysyłane z wyprzedzeniem w dowolnej formie. W świadectwie zdrowia zapisuje się wszelkie uwagi istotne dla późniejszej kontroli mięsa. 3. W rzeźni przeprowadza się następujące dodatkowe kontrole zgodnie z art. 18 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia (UE) 2017/625 i art. 3 niniejszego rozporządzenia: a) regularna weryfikacja wypełniania przez podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze obowiązku zapewnienia prawidłowej identyfikacji zwierząt; b) regularna weryfikacja tego, czy przepisy dotyczące dobrostanu zwierząt są przestrzegane podczas transportu i w chwili przybycia zwierząt do rzeźni, oraz czy występują objawy świadczące o stanie mogącym mieć niekorzystny wpływ na zdrowie ludzi lub zwierząt. 4. W przypadku gdy zwierzęta nie są poddawane ubojowi w ciągu trzech dni – lub 28 dni w przypadkach, o których mowa w art. 6 ust. 5 – od daty wydania świadectwa zdrowia, o którym mowa w ust. 2 lit. f): a) jeżeli zwierzęta nie zostały wysłane z gospodarstwa pochodzenia do rzeźni, przeprowadza się dodatkowe badanie przedubojowe i wydaje się nowe świadectwo zdrowia; b) jeżeli zwierzęta są już w drodze do rzeźni lub znajdują się w rzeźni, można zezwolić na ubój niezwłocznie po dokonaniu oceny przyczyny opóźnienia, o ile zwierzęta zostaną poddane dodatkowemu badaniu przedubojowemu zgodnie z art. 11 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/627 (11).

Artykuł 6 Kryteria i warunki specyficzne dla danego gatunku, określające, kiedy badania przedubojowe mogą być przeprowadzane na terenie gospodarstwa pochodzenia 1. W stosownych przypadkach dotyczących drobiu i zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych właściwe organy stosują szczególne kryteria i warunki określone w niniejszym artykule. 2. W przypadku drobiu odchowywanego do celów wytwarzania „foie gras” oraz drobiu patroszonego z opóźnieniem, poddawanego ubojowi w gospodarstwie pochodzenia świadectwo wypełnione zgodnie ze wzorem świadectwa zdrowia określonym w części II załącznika IV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/628 towarzyszy niepatroszonym tuszom w drodze do rzeźni lub zakładu rozbioru mięsa lub jest wysyłane z wyprzedzeniem w dowolnej formie, zamiast świadectwa, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. f). 3. W przypadku zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych poddawanych ubojowi w gospodarstwie pochodzenia zgodnie z sekcją III pkt 3 załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 świadectwo wypełnione zgodnie ze wzorem świadectwa zdrowia określonym w części III załącznika IV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/628 towarzyszy zwierzętom w drodze do rzeźni lub jest wysyłane z wyprzedzeniem w dowolnej formie, zamiast świadectwa, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. f). 4. W przypadku zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych, poddawanych ubojowi w gospodarstwie pochodzenia zgodnie z sekcją III pkt 3 lit. a) załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004: a) świadectwo wypełnione zgodnie ze wzorem świadectwa zdrowia określonym w części IV załącznika IV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/628 towarzyszy zwierzętom w drodze do rzeźni lub jest wysyłane z wyprzedzeniem w dowolnej formie, zamiast świadectwa, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. f); b) urzędowy lekarz weterynarii regularnie sprawdza, czy osoby przeprowadzające ubój i wykrwawianie prawidłowo wykonują swoje zadania. 5. Na zasadzie odstępstwa od art. 5 ust. 4 państwa członkowskie mogą zezwolić na ubój zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych przez 28 dni od daty wydania świadectwa zdrowia, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. f), jeżeli: a) tylko małe ilości mięsa zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych są bezpośrednio dostarczane przez producenta konsumentom finalnym lub do lokalnych zakładów handlu detalicznego bezpośrednio zaopatrujących konsumentów finalnych; oraz b) nie więcej niż 50 zwierząt jest poddawanych ubojowi na rok i na gospodarstwo pochodzenia.

Artykuł 7 Kryteria i warunki dotyczące przeprowadzania badań poubojowych na odpowiedzialność urzędowego lekarza weterynarii, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/625 1. Badania poubojowe, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/625, mogą być przeprowadzane przez urzędowego pracownika pomocniczego na odpowiedzialność urzędowego lekarza weterynarii, z zastrzeżeniem zgodności z rozdziałem II załącznika II do niniejszego rozporządzenia, jeżeli spełnione są następujące kryteria i warunki: a) czynności związane z ubojem lub z obróbką dziczyzny przeprowadza się w rzeźni o niskiej wydajności lub w zakładzie obróbki dziczyzny niskiej wydajności, które dokonują uboju lub obróbki: (i) mniej niż 1 000 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza rocznie; lub (ii) mniej niż 150 000 sztuk drobiu, zajęczaków i drobnej zwierzyny łownej rocznie; b) właściwy organ może podwyższyć progi określone w lit. a), zapewniając stosowanie odstępstwa w przypadku najmniejszych rzeźni i zakładów obróbki dziczyzny spełniających wymogi definicji rzeźni o niskiej wydajności lub zakładu obróbki dziczyzny o niskiej wydajności, oraz pod warunkiem że łączna roczna produkcja tych zakładów nie przekracza 5 % całkowitej ilości świeżego mięsa wyprodukowanego w danym państwie członkowskim: (i) w odniesieniu do odnośnych gatunków; (ii) w odniesieniu do wszystkich zwierząt kopytnych łącznie; (iii) w odniesieniu do całego drobiu łącznie; lub (iv) w odniesieniu do wszystkich ptaków i zajęczaków łącznie; w takim przypadku właściwe organy notyfikują takie odstępstwo oraz przekazują dowody na poparcie tego odstępstwa zgodnie z procedurą określoną w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1535 (12); c) zakład, którego to dotyczy, posiada wystarczającą infrastrukturę do przechowywania mięsa wykazującego nieprawidłowości oddzielnie od innego mięsa, dopóki urzędowy lekarz weterynarii nie będzie mógł osobiście przeprowadzić kontroli mięsa wykazującego nieprawidłowości; d) urzędowy lekarz weterynarii jest obecny w zakładzie przynajmniej raz dziennie, w tym regularnie podczas uboju; e) właściwy organ wdrożył procedurę regularnej oceny pracy urzędowych pracowników pomocniczych w tych zakładach, łącznie z: (i) monitorowaniem działań indywidualnych; (ii) weryfikacją dokumentacji dotyczącej wyników badań i porównaniem jej z odpowiednimi tuszami; (iii) kontrolą tusz w pomieszczeniach magazynowych; f) właściwy organ przeprowadził analizę ryzyka, uwzględniając co najmniej następujące elementy: (i) liczbę zwierząt poddanych ubojowi lub obróbce w ciągu godziny lub dnia; (ii) gatunki i klasy zwierząt poddanych ubojowi lub obróbce; (iii) wydajność zakładu; (iv) historyczne dane z przeprowadzonego uboju lub obróbki; (v) skuteczność wszelkich dodatkowych środków w łańcuchu żywnościowym przyjętych w celu zagwarantowania bezpieczeństwa żywności w odniesieniu do zwierząt przeznaczonych do uboju; (vi) skuteczność procedur opartych na analizie zagrożeń i krytycznych punktów kontroli (HACCP); (vii) dokumentację audytu; (viii) historyczną dokumentację prowadzoną przez właściwy organ i dotyczącą badań przedubojowych i poubojowych. 2. Do celów ust. 1 lit. a) ppkt (i) stosuje się przeliczniki określone w art. 17 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1099/2009. Jednak w przypadku owiec i kóz oraz małych (< 100 kg wagi żywej) jeleniowatych stosuje się przelicznik wynoszący 0,05 dużej jednostki przeliczeniowej inwentarza, a w przypadku innych dużych zwierząt dzikich – przelicznik wynoszący 0,2 dużej jednostki przeliczeniowej inwentarza.

Artykuł 8 Przeprowadzanie badań poubojowych przez urzędowego lekarza weterynarii Badanie poubojowe jest przeprowadzane przez urzędowego lekarza weterynarii w następujących przypadkach: a) zwierząt poddanych ubojowi z konieczności, o czym mowa w sekcji I rozdział VI załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; b) zwierząt, u których podejrzewa się chorobę lub stan, który może mieć niekorzystny wpływ na zdrowie ludzi; c) bydła pochodzącego ze stad, które nie zostały uznane za oficjalnie wolne od gruźlicy; d) bydła, owiec i kóz pochodzących ze stad, które nie zostały uznane za oficjalnie wolne od brucelozy; e) wystąpienia ognisk chorób zwierząt, w odniesieniu do których w prawodawstwie Unii ustanowiono przepisy o wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt. Dotyczy to zwierząt podatnych na daną chorobę, pochodzących z określonego regionu zdefiniowanego w art. 2 ust. 2 lit. p) dyrektywy 64/432/EWG; f) kiedy konieczne są bardziej rygorystyczne kontrole, aby uwzględnić nowo występujące choroby lub określone choroby ujęte w wykazie prowadzonym przez Światową Organizację Zdrowia Zwierząt; g) w przypadku odstępstwa od harmonogramu badania poubojowego zgodnie z art. 13 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/627.

Artykuł 9 Kryteria i warunki dotyczące prowadzenia działań audytowych w rzeźniach i w zakładach obróbki dziczyzny Działania audytowe, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. d) ppkt (iii) rozporządzenia (UE) 2017/625, mogą być prowadzone w rzeźniach i zakładach obróbki dziczyzny przez urzędowych pracowników pomocniczych na odpowiedzialność urzędowego lekarza weterynarii tylko w odniesieniu do gromadzenia informacji na temat dobrych praktyk higienicznych i procedur opartych na HACCP, z zastrzeżeniem zgodności z rozdziałem II załącznika II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 10 Kryteria i warunki dotyczące przeprowadzania kontroli urzędowych, w tym działań audytowych w zakładach rozbioru mięsa Kontrole urzędowe, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. d), w tym działania audytowe, w zakładach rozbioru mięsa mogą być również przeprowadzane przez innych pracowników wyznaczonych przez właściwe organy, na zasadzie odstępstwa od wymogów określonych w art. 18 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) 2017/625, pod warunkiem że właściwe organy regularnie kontrolują pracę takich pracowników. Działania te są wykonywane zgodnie z rozdziałem III załącznika II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 11 Kontrole urzędowe dotyczące przegrzebkowatych oraz ślimaków morskich i strzykw niebędących filtratorami odławianych z obszarów produkcyjnych, które nie są sklasyfikowane zgodnie z art. 18 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2017/625 Na zasadzie odstępstwa od art. 18 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2017/625 klasyfikacja obszarów produkcyjnych i obszarów przejściowych nie jest wymagana w odniesieniu do odławiania przegrzebkowatych oraz ślimaków morskich i strzykw niebędących filtratorami, w przypadku gdy właściwe organy przeprowadzają kontrole urzędowe takich zwierząt w ośrodkach aukcyjnych, zakładach wysyłki i zakładach przetwórczych. W ramach takich kontroli urzędowych sprawdza się zgodność: a) z normami zdrowotnymi dotyczącymi żywych małży, określonymi w sekcji VII rozdział V załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; b) ze szczególnymi wymogami dotyczącymi przegrzebkowatych oraz ślimaków morskich i strzykw niebędących filtratorami odławianych poza sklasyfikowanymi obszarami produkcyjnymi, określonymi w rozdziale IX tej sekcji.

Artykuł 12 Szczególne odstępstwa w odniesieniu do renifera tundrowego Rangifer tarandus tarandus, pardwy mszarnej Lagopus lagopus i pardwy górskiej Lagopus mutus, jak przewidziano w art. 18 ust. 7 lit. h) rozporządzenia (UE) 2017/625 1. Zgodnie z art. 18 ust. 7 lit. h) rozporządzenia (UE) 2017/625 Szwecja i Finlandia mogą przyznać następujące szczególne odstępstwa od wymogów kontroli urzędowych dotyczących renifera tundrowego Rangifer tarandus tarandus, ustanowionych w art. 18 tego rozporządzenia, w odniesieniu do obszarów tych państw członkowskich wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, nie wpływając przy tym na realizację celów tego rozporządzenia: a) na zasadzie odstępstwa od art. 18 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/625 nie wymaga się kontroli urzędowych mięsa z renifera tundrowego Rangifer tarandus tarandus, w przypadku gdy jest ono dostarczane bezpośrednio przez producenta w niewielkich ilościach konsumentom finalnym lub do lokalnych zakładów handlu detalicznego bezpośrednio zaopatrujących konsumentów finalnych; b) na zasadzie odstępstwa od art. 18 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/625 badanie przedubojowe nie jest obowiązkowe w odniesieniu do zbłąkanych reniferów poddanych ubojowi w pojedynczych przypadkach w okresie od 1 maja do 30 września; c) na zasadzie odstępstwa od art. 18 ust. 2 lit. c) i ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/625 pracownicy rzeźni, którzy odbyli szkolenie odpowiednie do tego zadania zgodnie z art. 14, mogą przeprowadzać kontrole: (i) narządów wewnętrznych brzucha, z wyłączeniem wątroby i nerek; (ii) narządów płciowych; (iii) wymion. 2. Na zasadzie odstępstwa od art. 18 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/625 kontrole urzędowe nie są wymagane w przypadku mięsa z pardwy mszarnej Lagopus lagopus i pardwy górskiej Lagopus mutus, jeżeli zwierzęta te są uśmiercane w sidłach w szwedzkich hrabstwach Norrbotten, Västerbotten i Jämtland oraz w szwedzkiej gminie Älvdalen w hrabstwie Dalarna podczas zimowego sezonu polowań.

Artykuł 13 Szczegółowe wymogi minimalne dotyczące urzędowych lekarzy weterynarii, urzędowych pracowników pomocniczych i pracowników wyznaczonych przez właściwe organy 1. Urzędowi lekarze weterynarii wykonujący zadania przewidziane w art. 18 rozporządzenia (UE) 2017/625 muszą spełniać szczegółowe wymogi minimalne określone w rozdziale I załącznika II do niniejszego rozporządzenia. Na zasadzie odstępstwa od przepisów określonych w załączniku II rozdział I pkt 1–6 państwa członkowskie mogą ustanowić szczególne przepisy dotyczące: a) urzędowych lekarzy weterynarii pracujących w niepełnym wymiarze godzin, którzy są odpowiedzialni za kontrolowanie małych przedsiębiorstw lub przeprowadzanie kontroli urzędowych wyłącznie w produkcji podstawowej, w szczególności kontroli w gospodarstwach produkcji mleka oraz kontroli przedubojowych poza rzeźniami; oraz b) studentów weterynarii, którzy zdali egzamin dotyczący zagadnień, o których mowa w załączniku II rozdział I pkt 3, i którzy tymczasowo pracują w rzeźni w obecności urzędowego lekarza weterynarii. 2. Lekarze weterynarii, którzy zostali już powołani na urzędowych lekarzy weterynarii przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia, muszą mieć odpowiednią wiedzę na tematy, o których mowa w rozdziale I pkt 3 załącznika II do niniejszego rozporządzenia. W razie potrzeby właściwy organ zapewnia, aby taka wiedza była nabywana w drodze szkoleń ustawicznych. 3. Urzędowi pracownicy pomocniczy wykonujący zadania przewidziane w art. 18 rozporządzenia (UE) 2017/625 muszą spełniać szczegółowe wymogi minimalne określone w rozdziale II załącznika II do niniejszego rozporządzenia. 4. Pracownicy wyznaczeni przez właściwe organy wykonujący zadania przewidziane w art. 18 rozporządzenia (UE) 2017/625 muszą spełniać szczegółowe wymogi minimalne określone w rozdziale III załącznika II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 14 Wymogi minimalne dotyczące szkoleń, mające zastosowanie do pracowników rzeźni Pracownicy rzeźni pomagający przy wykonywaniu zadań związanych z kontrolami urzędowymi i innymi działaniami kontrolnymi zgodnie z art. 18 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/625 muszą być szkoleni w sposób wymagany przez właściwe organy. Muszą również spełniać wymogi minimalne dotyczące szkoleń określone w rozdziale II załącznika II do niniejszego rozporządzenia w zakresie, w jakim są one istotne dla ich zadań pomocniczych.

Artykuł 15 Wejście w życie i stosowanie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 14 grudnia 2019 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 8 lutego 2019 r. W imieniu Komisji Jean-Claude JUNCKER Przewodniczący

(1) Dz.U. L 95 z 7.4.2017, s. 1.

(2) Rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 1).

(3) Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55).

(4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 1).

(5) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1099/2009 z dnia 24 września 2009 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas ich uśmiercania (Dz.U. L 303 z 18.11.2009, s. 1).

(6) Rozporządzenie (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 206).

(7) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych gąbczastych encefalopatii (Dz.U. L 147 z 31.5.2001, s. 1).

(8) Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1).

(9) Dyrektywa Rady 64/432/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych zwierząt wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy bydłem i trzodą chlewną (Dz.U. 121 z 29.7.1964, s. 1977).

(10) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/628 z dnia 8 kwietnia 2019 r. dotyczące wzorów świadectw urzędowych dla niektórych zwierząt i towarów oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2074/2005 i rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/759 w odniesieniu do wzorów świadectw (zob. s. 101 niniejszego Dziennika Urzędowego).

(11) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/627 z dnia 15 marca 2019 r. ustanawiające jednolite praktyczne rozwiązania dotyczące przeprowadzania kontroli urzędowych produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 oraz zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 2074/2005 w odniesieniu do kontroli urzędowych (zob. s. 51 niniejszego Dziennika Urzędowego).

(12) Dyrektywa (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiająca procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U. L 241 z 17.9.2015, s. 1).