Decyzja Rady

z dnia 28 maja 2001 r.

ustanawiająca Europejską Sieć Sądową w sprawach cywilnych i handlowych

(2001/470/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 61 lit. c) i d), art. 66 i 67 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Unia Europejska postawiła sobie za cel utrzymanie i rozwój Unii Europejskiej, jako przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, w ramach której zapewniony jest swobodny przepływ osób.

(2) Stopniowe tworzenie tej przestrzeni i właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego pociąga za sobą konieczność usprawnienia, uproszczenia i przyspieszenia skutecznej współpracy sądowej między Państwami Członkowskimi w sprawach cywilnych i handlowych.

(3) Plan działań Rady i Komisji w sprawie najlepszego sposobu wdrożenia przepisów Traktatu z Amsterdamu w zakresie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości [4], który został przyjęty przez Radę dnia 3 grudnia 1998 r. oraz zatwierdzony przez Radę Europejską w dniach 11 i 12 grudnia 1998 r. uznaje, że wzmocnienie współpracy sądowej w sprawach cywilnych stanowi podstawowy etap w tworzeniu europejskiego obszaru sądowego, który przyniesie wymierne korzyści każdemu obywatelowi Unii.

(4) Jednym ze środków przewidzianych w ust. 40 planu działań jest analiza możliwości rozszerzenia koncepcji Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach karnych tak, by objęła ona postępowania cywilne.

(5) Wnioski ze specjalnego posiedzenia Rady Europejskiej, które miało miejsce w Tampere w dniach 15 i 16 października 1999 r., zalecają ustanowienie łatwo dostępnego systemu informacyjnego, utrzymywanego i aktualizowanego przez sieć właściwych organów krajowych.

(6) W celu usprawnienia, uproszczenia i przyspieszenia skutecznej współpracy sądowej między Państwami Członkowskimi w sprawach cywilnych i handlowych konieczne jest ustanowienie na szczeblu Wspólnoty sieci struktury współpracy — Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych i handlowych.

(7) Jest to temat mieszczący się w ramach art. 65 i 66 Traktatu, a środki są przyjmowane zgodnie z art. 67.

(8) Aby zapewnić osiągnięcie celów Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych i handlowych, zasady regulujące jej utworzenie powinny być określone w obowiązkowym instrumencie prawa wspólnotowego.

(9) Cele zaproponowanego działania, mianowicie usprawnienie skutecznej współpracy sądowej między Państwami Członkowskimi i skutecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości dla osób angażujących się w transgraniczne spory sądowe, nie mogą być w dostateczny sposób osiągnięte przez Państwa Członkowskie i dlatego też, z uwagi na skalę i skutki działania, mogą być lepiej osiągane na szczeblu Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodne z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności ustanowioną w tymże artykule niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

(10) Europejska Sieć Sądowa w sprawach cywilnych i handlowych, utworzona na podstawie niniejszej decyzji, ma na celu ułatwienie współpracy sądowej między Państwami Członkowskimi w sprawach cywilnych i handlowych, zarówno w obszarach, do których mają zastosowanie istniejące instrumenty, jak tam, gdzie nie stosuje się obecnie żadnego instrumentu.

(11) W niektórych szczególnych obszarach, instrumenty wspólnotowe lub międzynarodowe odnoszące się do współpracy sądowej w sprawach cywilnych i handlowych już przewidują mechanizmy współpracy. Europejska Sieć Sądowa w sprawach cywilnych i handlowych nie ustanawia środków zastępczych dla tych mechanizmów i musi w pełni z nimi współdziałać. Niniejsza decyzja w konsekwencji nie narusza instrumentów wspólnotowych lub międzynarodowych związanych ze współpracą sądową w sprawach cywilnych i handlowych.

(12) Europejska Sieć Sądowa w sprawach cywilnych i handlowych powinna być tworzona etapami, przy ścisłej współpracy między Komisją a Państwami Członkowskimi. Powinna ona wykorzystywać nowoczesne technologie komunikacyjne i informatyczne.

(13) Aby osiągnąć założone cele, Europejska Sieć Sądowa w sprawach cywilnych i handlowych powinna być wspomagana przez punkty kontaktowe wyznaczone przez Państwa Członkowskie i powinna mieć zagwarantowany udział ich organów w szczególnej odpowiedzialności za współpracę sądową w sprawach cywilnych i handlowych. Kontakty między nimi i okresowe spotkania są istotne z punktu widzenia działania Sieci.

(14) Istotne jest, by wysiłki na rzecz utworzenia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości przyniosły wymierne korzyści dla osób angażujących się w transgraniczne spory sądowe. Dla Europejskiej Sieci Sądowej w sprawach cywilnych i handlowych konieczne jest promowanie dostępu do wymiaru sprawiedliwości. W tym celu z wykorzystaniem informacji dostarczanych i aktualizowanych przez punkty kontaktowe Sieć powinna stopniowo ustanowić system informacyjny, który byłby dostępny zarówno dla ogółu społeczeństwa, jak i specjalistów.

(15) Niniejsza decyzja nie wyklucza dostarczania innych informacji niż przewidziane poniżej w ramach Europejskiej Sieci Sądowej oraz dla ogółu społeczeństwa. Wykazu zawartego w tytule III nie należy zatem uważać za wyczerpujący.

(16) Przetwarzanie informacji i danych powinno odbywać się zgodnie z dyrektywą 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych [5] oraz dyrektywą 97/66/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. dotyczącą przetwarzania danych osobowych oraz ochrony prywatności w sektorze telekomunikacyjnym [6].

(17) W celu zapewnienia, że Europejska Sieć Sądowa w sprawach cywilnych i handlowych pozostanie skutecznym instrumentem, będzie realizować najlepszą praktykę we współpracy sądowej i wewnętrznej oraz spełni oczekiwania społeczeństwa, należy przewidzieć system okresowych ocen i składania wniosków w sprawie zmian, które mogą okazać się konieczne.

(18) Zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską Zjednoczone Królestwo i Irlandia wyraziły życzenie przyjęcia i stosowania niniejszej decyzji.

(19) Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i dlatego też nie jest nią związana ani nie jest zobowiązana do jej stosowania,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

TYTUŁ I

ZASADY EUROPEJSKIEJ SIECI SĄDOWEJ W SPRAWACH CYWILNYCH I HANDLOWYCH

Artykuł 1

Utworzenie

1. Niniejszym tworzy się Europejską Sieć Sądową w sprawach cywilnych i handlowych ("Sieć") wśród Państw Członkowskich.

2. W niniejszej decyzji wyrazy "Państwo Członkowskie" oznaczają wszystkie Państwa Członkowskie, z wyjątkiem Danii.

Artykuł 2

Skład

1. Sieć składa się z:

a) punktów kontaktowych wyznaczonych przez Państwa Członkowskie zgodnie z ust. 2;

b) instytucji centralnych i organów centralnych przewidzianych w instrumentach wspólnotowych, instrumentach prawa międzynarodowego, których stronami są Państwa Członkowskie, lub przepisach prawa krajowego w obszarze współpracy sądowej w sprawach cywilnych i handlowych;

c) sędziów łącznikowych, do których stosuje się wspólne działanie 96/277/WSiSW z dnia 22 kwietnia 1996 r. przyjęte przez Radę na podstawie art. K.3 Traktatu o Unii Europejskiej, dotyczące podstaw dla wymiany sędziów łącznikowych w celu poprawy współpracy sądowej między Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej [7], w przypadku gdy realizują oni zadania we współpracy w sprawach cywilnych i handlowych;

d) wszelkich innych właściwych organów sądowych lub administracyjnych odpowiedzialnych za współpracę sądową w sprawach cywilnych i handlowych, których członkostwo w sieci jest uznane za pożyteczne przez Państwo Członkowskie, do którego przynależą.

2. Każde Państwo Członkowskie wyznacza punkt kontaktowy. Każde Państwo Członkowskie może jednakże wyznaczyć ograniczoną liczbę innych punktów kontaktowych, jeśli uzna to za stosowne na podstawie istnienia odrębnych systemów prawnych, krajowego rozmieszczenia wymiaru sprawiedliwości, zadań, jakie mają być powierzone punktom kontaktowym lub w celu włączenia instytucji sądowych, które często zajmują się bezpośrednio transgranicznymi sporami sądowymi, w działalność punktów kontaktowych.

W przypadku gdy Państwo Członkowskie wyznaczy kilka punktów kontaktowych, powinno ono zapewnić odpowiednie mechanizmy koordynacji między nimi.

3. Państwa Członkowskie określają organy wymienione w ust. 1 lit. b) i c).

4. Państwa Członkowskie wyznaczają organy wymienione w ust. 1 lit. d).

5. Państwa Członkowskie zgłaszają Komisji, zgodnie z art. 20, nazwiska i pełne adresy organów określonych w ust. 1, z wyszczególnieniem:

a) dostępnych im środków komunikacji;

b) znajomości języków; oraz

c) w razie potrzeby, ich szczególnych funkcji w Sieci.

Artykuł 3

Zadania i działalność Sieci

1. Sieć odpowiada za:

a) ułatwianie współpracy sądowej między Państwami Członkowskimi w sprawach cywilnych i handlowych, w tym projektowanie, stopniowe tworzenie i aktualizowanie systemu informacyjnego dla członków Sieci;

b) projektowanie, stopniowe tworzenie i aktualizowanie ogólnie dostępnego systemu informacyjnego.

2. Z zastrzeżeniem innych instrumentów wspólnotowych i międzynarodowych związanych ze współpracą sądową w sprawach cywilnych i handlowych Sieć rozwija swoje działania w szczególności dla następujących celów:

a) niezakłóconego funkcjonowania procedur o charakterze transgranicznym oraz ułatwienia składania wniosków o współpracę sądową między Państwami Członkowskimi, w szczególności gdy nie ma zastosowania żaden instrument wspólnotowy czy międzynarodowy;

b) skutecznego i praktycznego stosowania obowiązujących w dwóch lub więcej Państwach Członkowskich instrumentów wspólnotowych lub konwencji;

c) utworzenia i utrzymania systemu informacyjnego dla społeczeństwa o współpracy sądowej w sprawach cywilnych i handlowych w Unii Europejskiej, odpowiednich instrumentów wspólnotowych i międzynarodowych oraz prawa krajowego Państw Członkowskich ze szczególnym uwzględnieniem dostępu do wymiaru sprawiedliwości.

Artykuł 4

Sposób działania Sieci

Sieć wypełnia swoje zadania w szczególności przy zastosowaniu następujących środków:

1) ułatwia właściwe kontakty między organami Państw Członkowskich wymienionymi w art. 2 ust. 1 w zakresie wypełniania zadań przewidzianych w art. 3;

2) organizuje okresowe spotkania punktów kontaktowych i członków Sieci zgodnie z zasadami ustanowionymi w tytule II;

3) opracowuje i uaktualnia informacje dotyczące współpracy sądowej w sprawach cywilnych i handlowych oraz systemów Państw Członkowskich, określonych w tytule III, zgodnie z zasadami określonymi w tym tytule.

Artykuł 5

Punkty kontaktowe

1. Punkty kontaktowe pozostają w dyspozycji organów określonych w art. 2 ust. 1 lit. b)-d) w zakresie realizacji zadań przewidzianych w art. 3.

Punkty kontaktowe są również do dyspozycji lokalnych organów sądowych w swoich Państwach Członkowskich dla tych samych celów, zgodnie z zasadami określonymi przez każde Państwo Członkowskie.

2. W szczególności punkty kontaktowe:

a) dostarczają innym punktom kontaktowym, organom wymienionym w art. 2 ust. 1 lit. b)-d) i lokalnym organom sądowym w swoich Państwach Członkowskich informacje niezbędne dla właściwej współpracy sądowej między Państwami Członkowskimi zgodnie z art. 3, w celu wsparcia ich w przygotowaniu praktycznych wniosków o współpracę sądową oraz w ustanawianiu najwłaściwszych kontaktów bezpośrednich;

b) poszukują rozwiązań problemów wynikających przy okazji wnioskowania o współpracę sądową, z zastrzeżeniem ust. 4 niniejszego artykułu i art. 6;

c) ułatwiają koordynację przetwarzania wniosków o współpracę sądową w danym Państwie Członkowskim, w szczególności jeśli kilka wniosków ze strony organów sądowych tego Państwa Członkowskiego podlega wykonaniu w innym Państwie Członkowskim;

d) współpracują w organizacji oraz uczestniczą w spotkaniach określonych w art. 9;

e) wspomagają przygotowanie i aktualizowanie informacji określonych w tytule III oraz, w szczególności, ogólnie dostępnego systemu informacyjnego, zgodnie z zasadami ustanowionymi w niniejszym tytule.

3. W przypadku gdy punkt kontaktowy otrzyma wniosek o udzielenie informacji od innego członka Sieci, któremu nie jest w stanie udzielić odpowiedzi, przekazuje go punktowi kontaktowemu lub członkowi Sieci, który jest w stanie najlepiej odpowiedzieć. Pomoc punktu kontaktowego pozostaje dostępna dla wszelkich następnych kontaktów, jakie mogą być użyteczne.

4. W obszarach, gdzie wspólnotowe lub międzynarodowe instrumenty regulujące współpracę sądową już umożliwiają wyznaczenie organów odpowiedzialnych za ułatwienie współpracy sądowej, punkty kontaktowe zwracają się do tych organów.

Artykuł 6

Odpowiednie organy do celów wspólnotowych lub międzynarodowych instrumentów odnoszących się do współpracy sądowej w sprawach cywilnych i handlowych

1. Zaangażowanie odpowiednich organów zagwarantowane instrumentami wspólnotowymi i międzynarodowymi odnoszącymi się do współpracy sądowej w sprawach cywilnych i handlowych w Sieci nie narusza uprawnień nadanych im przez instrument je wyznaczający.

Kontakty w ramach Sieci nie mają wpływu na okresowe lub okazjonalne kontakty między tymi organami.

2. W każdym Państwie Członkowskim organy ustanowione przez instrumenty wspólnotowe lub międzynarodowe odnoszące się do współpracy sądowej w sprawach cywilnych i handlowych oraz punkty kontaktowe Sieci prowadzą regularną wymianę opinii i kontaktów w celu zapewnienia, by ich doświadczenie zostało jak najszerzej upowszechnione.

3. Punkty kontaktowe Sieci są do dyspozycji organów określonych w instrumentach wspólnotowych lub międzynarodowych odnoszących się do współpracy sądowej w sprawach cywilnych i handlowych i udzielą im wszelkiej możliwej pomocy.

Artykuł 7

Znajomość języków punktów kontaktowych

W celu ułatwienia praktycznego funkcjonowania Sieci każde Państwo Członkowskie zapewnia, aby punkty kontaktowe wykazywały odpowiednią znajomość języka urzędowego instytucji Wspólnoty Europejskiej innego niż ich język własny, jako że muszą one komunikować się z punktami kontaktowymi w innych Państwach Członkowskich.

Państwa Członkowskie ułatwiają i zachęcają do organizowania specjalistycznych kursów językowych dla pracowników punktów kontaktowych i wspierają wymianę pracowników punktów kontaktowych między Państwami Członkowskimi.

Artykuł 8

Urządzenia ułatwiające komunikację

Punkty kontaktowe będą korzystały z najodpowiedniejszych urządzeń technicznych w celu udzielenia odpowiedzi na zgłaszane do nich wnioski jak najsprawniej i jak najszybciej.

TYTUŁ II

SPOTKANIA W RAMACH SIECI

Artykuł 9

Spotkania punktów kontaktowych

1. Punkty kontaktowe Sieci spotykają się w składzie nie mniejszym niż dziesięciu członków raz na pół roku, zgodnie z art. 12.

2. Każde Państwo Członkowskie jest reprezentowane na tych spotkaniach przez jeden lub więcej punktów kontaktowych, którym mogą towarzyszyć inni członkowie Sieci, ale nie więcej niż przez czterech przedstawicieli z każdego Państwa Członkowskiego.

3. Pierwsze spotkanie punktów kontaktowych odbędzie się nie później niż dnia 1 marca 2003 r., z zastrzeżeniem możliwości wcześniejszych spotkań przygotowawczych.

Artykuł 10

Cel okresowych spotkań punktów kontaktowych

1. Celem okresowych spotkań punktów kontaktowych jest:

a) umożliwienie punktom kontaktowym wzajemnego poznania się i wymiany doświadczeń, w szczególności w odniesieniu do funkcjonowania Sieci;

b) zapewnienie platformy do dyskusji na temat praktycznych i prawnych problemów napotykanych przez Państwa Członkowskie w trakcie współpracy sądowej, ze szczególnym odniesieniem do stosowania środków przyjętych przez Wspólnotę Europejską;

c) identyfikacja najlepszych praktyk we współpracy sądowej w sprawach cywilnych i zapewnienie, że odpowiednie informacje są rozpowszechniane w Sieci;

d) wymiana danych i opinii, w szczególności dotyczących struktury, organizacji, zawartości i dostępu do informacji wymienionych w tytule III;

e) opracowywanie wytycznych dla stopniowego tworzenia praktycznych formularzy informacyjnych, przewidzianych w art. 15, w szczególności w odniesieniu do rozpatrywanego zagadnienia i formy takich formularzy informacyjnych;

f) identyfikacja specjalnych inicjatyw oprócz tych, określonych w tytule III, które prowadzą do podobnych celów.

2. Państwa Członkowskie zapewniają dzielenie się punktów kontaktowych doświadczeniem w funkcjonowaniu mechanizmów szczególnej współpracy, zagwarantowanej w instrumentach wspólnotowych i międzynarodowych.

Artykuł 11

Spotkania członków Sieci

1. Spotkania, otwarte dla wszystkich członków Sieci, są organizowane w celu umożliwienia członkom wzajemnego poznania się i wymiany doświadczeń, w celu dostarczenia platformy do dyskusji w sprawie napotkanych problemów praktycznych i prawnych oraz w celu rozwiązywania kwestii szczególnych.

Spotkania mogą być zwoływane dla omówienia kwestii szczególnych.

2. Spotkania zwołuje się, gdzie stosowne, zgodnie z art. 12.

3. Komisja, przy ścisłej współpracy prezydencji Rady i Państw Członkowskich, ustala dla każdego spotkania maksymalną liczbę uczestników.

Artykuł 12

Organizacja i przebieg spotkań Sieci

1. Komisja, przy ścisłej współpracy z prezydencją Rady i Państwami Członkowskimi, zwołuje spotkania przewidziane w art. 9 i 11. Komisja przewodniczy im oraz zapewnia obsługę sekretariatu.

2. Przed każdym spotkaniem Komisja przygotowuje projekt porządku obrad w porozumieniu z prezydencją Rady i po konsultacjach z Państwami Członkowskimi za pośrednictwem ich punktów kontaktowych.

3. Punkty kontaktowe zostają powiadomione o porządku obrad przed spotkaniem. Mogą poprosić o wprowadzenie zmian lub wpisanie dodatkowych punktów.

4. Po każdym spotkaniu Komisja przygotowuje protokół, który zostaje przekazany punktom kontaktowym.

5. Spotkania punktów kontaktowych i członków Sieci mogą odbywać się w każdym Państwie Członkowskim.

TYTUŁ III

INFORMACJA DOSTĘPNA W RAMACH SIECI I SYSTEM INFORMOWANIA SPOŁECZEŃSTW

Artykuł 13

Informacje rozpowszechniane w ramach Sieci

1. Informacje rozpowszechniane w ramach Sieci zawierają:

a) informacje określone w art. 2 ust. 5;

b) wszelkie inne informacje uznane przez punkty kontaktowe za przydatne do sprawnego funkcjonowania Sieci.

2. Do celów ust. 1 Komisja stopniowo tworzy, we współpracy z punktami kontaktowymi, system wymiany informacji o zabezpieczonym, ograniczonym dostępie.

Artykuł 14

System informacyjny dla ogółu społeczeństwa

1. System informacyjny oparty na Internecie, w tym specjalną stronę internetową Sieci, tworzy się stopniowo zgodnie z art. 17 i 18.

2. System informacyjny obejmuje następujące elementy:

a) obowiązujące lub przygotowywane instrumenty wspólnotowe dotyczące współpracy sądowej w sprawach cywilnych i handlowych;

b) krajowe środki wdrażania obowiązujących instrumentów, określonych w lit. a);

c) obowiązujące międzynarodowe instrumenty dotyczące współpracy sądowej w sprawach cywilnych i handlowych, których stronami są Państwa Członkowskie wraz z deklaracjami i zastrzeżeniami poczynionymi w związku z takimi instrumentami;

d) odpowiednie elementy wspólnotowego orzecznictwa w obszarze współpracy sądowej w sprawach cywilnych i handlowych;

e) formularze informacyjne, przewidziane w art. 15.

3. Dla zapewnienia dostępu do informacji wspomnianej w ust. 2 lit. a)-d) Sieć powinna, gdzie stosowne, wykorzystywać na swoich stronach internetowych hiperłącza do innych stron internetowych, na których można znaleźć oryginalne informacje.

4. Strona internetowa Sieci ułatwia również dostęp do porównywalnych publicznych inicjatyw informacyjnych w podobnych sprawach oraz do stron zawierających informacje dotyczące systemów prawnych Państw Członkowskich.

Artykuł 15

Formularze informacyjne

1. Formularze informacyjne są w pierwszym rzędzie przeznaczone dla kwestii związanych z dostępem do wymiaru sprawiedliwości w Państwach Członkowskich i zawierają informacje dotyczące procedur wszczynania postępowania sądowego oraz uzyskiwania pomocy prawnej bez naruszenia innych wspólnotowych inicjatyw, które Sieć w pełni uwzględnia.

2. Formularze informacyjne mają charakter praktyczny i zwięzły. Są napisane jasnym i zrozumiałym językiem i zawierają praktyczne informacje dla społeczeństwa. Są one stopniowo opracowywane, co najmniej w odniesieniu do następujących tematów:

a) zasad systemu prawnego i organizacji wymiaru sprawiedliwości w Państwach Członkowskich;

b) procedur wszczynania postępowania sądowego, ze szczególnym uwzględnieniem drobnych spraw, a także następujących po tym procedur sądowych, w tym możliwości i procedur odwołania;

c) warunków i procedur uzyskiwania pomocy prawnej, w tym opisu zadań organizacji pozarządowych aktywnych na tym polu, biorąc pod uwagę prace już wykonane w zakresie dialogu z obywatelami;

d) przepisów krajowych regulujących doręczanie dokumentów;

e) zasad i procedur egzekucji orzeczeń wydanych w innych Państwach Członkowskich;

f) możliwości i procedur uzyskiwania tymczasowych środków zabezpieczających, ze szczególnym uwzględnieniem zajęcia majątku do celów wykonania orzeczenia;

g) alternatywnych możliwości rozwiązywania sporów ze wskazaniem krajowych centrów informacyjnych i doradczych ogólnowspólnotowej Sieci na rzecz pozasądowego rozstrzygania sporów konsumenckich;

h) organizacji i funkcjonowania zawodów prawniczych.

3. Formularze informacyjne zawierają w razie potrzeby elementy odpowiedniego orzecznictwa Państw Członkowskich.

4. Formularze informacyjne mogą dostarczać bardziej szczegółowe informacje dla specjalistów.

Artykuł 16

Aktualizowanie informacji

Wszelkie informacje rozpowszechniane w ramach Sieci i dla społeczeństwa zgodnie z art. 13-15 są regularnie aktualizowane.

Artykuł 17

Rola Komisji w systemie informowania społeczeństwa

Komisja:

1) odpowiada za zarządzanie systemem informowania społeczeństwa;

2) w porozumieniu z punktami kontaktowymi tworzy odpowiednie strony internetowe Sieci na swoim portalu;

3) zapewnia informacje odnośnie do odpowiednich aspektów prawa wspólnotowego i procedur, w tym orzecznictwa wspólnotowego, zgodnie z art. 14;

4) a) zapewnia, aby format arkuszy informacyjnych był spójny oraz aby zawierały one wszelkie informacje uznane za niezbędne przez Sieć;

b) następnie organizuje tłumaczenie ich na inne języki urzędowe instytucji wspólnotowych i wprowadza je na strony internetowe Sieci.

Artykuł 18

Rola punktów kontaktowych w systemie informowania społeczeństwa

Punkty kontaktowe zapewniają, że:

1) właściwe informacje niezbędne do utworzenia i funkcjonowania systemu informacyjnego są dostarczane do Komisji;

2) informacje wprowadzane do systemu są właściwe;

3) Komisja jest bezzwłocznie powiadamiana o wszelkich aktualizacjach tak szybko, jak tylko dany element informacji wymaga zmiany;

4) formularze informacyjne dotyczące odpowiednich Państw Członkowskich są stopniowo opracowywane, zgodnie ze wskazówkami, określonymi w art. 10 ust. 1 lit. e);

5) w ich Państwie Członkowskim realizowane jest jak najszersze rozpowszechnianie arkuszy informacyjnych zamieszczonych na stronach internetowych Sieci.

TYTUŁ IV

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 19

Rewizja

1. Nie później niż do dnia 1 grudnia 2005 r. oraz następnie przynajmniej raz na pięć lat Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu sprawozdanie ze stosowania niniejszej decyzji na podstawie informacji dostarczanych przez punkty kontaktowe. W razie konieczności do sprawozdania dołączana jest propozycja dostosowań.

2. Sprawozdanie obejmie m.in. kwestię umożliwienia bezpośredniego dostępu do punktów kontaktowych Sieci, dostęp i zaangażowanie zawodów prawniczych w jej działalność, współdziałanie z ogólnowspólnotową Siecią na rzecz pozasądowego rozstrzygania sporów konsumenckich. Weźmie również pod uwagę relacje między punktami kontaktowymi Sieci a właściwymi organami, przewidziane we wspólnotowych i międzynarodowych instrumentach dotyczących współpracy w sprawach cywilnych i handlowych.

Artykuł 20

Utworzenie podstawowych części składowych Sieci

Nie później niż do dnia 1 czerwca 2002 r. Państwa Członkowskie zgłoszą Komisji informacje wymagane w art. 2 ust. 5.

Artykuł 21

Termin obowiązywania

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 grudnia 2002 r., z wyjątkiem art. 2 i 20, które stosuje się od dnia notyfikacji decyzji Państwom Członkowskim, do których jest ona skierowana.

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską.

Sporządzono w Brukseli, dnia 28 maja 2001 r.

W imieniu Rady

T. Bodström

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 29 E z 30.1.2001, str. 281.

[2] Opinia wydana dnia 5 kwietnia 2001 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

[3] Dz.U. C 139 z 11.5.2001, str. 6.

[4] Dz.U. C 19 z 23.1.1999, str. 1.

[5] Dz.U. L 281 z 23.11.1995, str. 31.

[6] Dz.U. L 24 z 30.1.1998, str. 1.

[7] Dz.U. L 105 z 27.4.1996, str. 1.

--------------------------------------------------