ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(6)

Niemniej jednak w art. 113d ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje się, że państwa członkowskie mogą zezwolić na używanie określenia „wino” w stosunku do wyrobów innych niż przewidziane w załączniku XIb do tego rozporządzenia, jeśli występuje ono w połączeniu z nazwą owocu w formie nazwy złożonej w odniesieniu do wprowadzanych na rynek produktów otrzymywanych w procesie fermentacji owocu innego niż winogrona. Zgodnie z art. 113d ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 Rzeczpospolita Polska zezwoliła na używanie określenia „wino” w stosunku do napojów alkoholowych wymienionych w polskiej ustawie o wyrobach winiarskich. W związku z powyższym stosowanie dodatków w tych wyrobach powinno być ujęte w wykazie zawartym w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008, nie naruszając przepisów mających zastosowanie w pozostałych państwach członkowskich w odniesieniu do nazwy tych wyrobów.
(1)

W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 142/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w sprawie wykonania dyrektywy Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli weterynaryjnych na granicach w myśl tej dyrektywy (2) określono środki wykonawcze w odniesieniu do przepisów sanitarnych dotyczących produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi.
(13)

Zezwolenie może również zgodnie z prawem zostać wstrzymane, jeśli oświadczenia zdrowotne nie spełniają innych ogólnych i szczegółowych wymagań rozporządzenia (WE) nr 1924/2006, nawet w przypadku pozytywnej oceny naukowej dokonanej przez Urząd. Urząd stwierdził, że w przypadku oświadczenia dotyczącego wpływu L-argininy (16) na utrzymanie prawidłowego klirensu amoniaku oraz oświadczenia dotyczącego wpływu L-tyrozyny (17) na prawidłową syntezę katecholamin wykazano istnienie związku przyczynowo-skutkowego. Komisja oraz państwa członkowskie rozważyły, czy należy udzielić zezwolenia na stosowanie oświadczeń zdrowotnych odzwierciedlających te wnioski. Na podstawie przedłożonych danych oraz aktualnej wiedzy naukowej Urząd stwierdził, że nie można określić warunków stosowania, które należałoby dołączyć do oświadczenia zdrowotnego dotyczącego L-argininy (18), natomiast w odniesieniu do L-tyrozyny Urząd zaproponował jako właściwe warunki stosowania stwierdzenie, że „żywność ta powinna być co najmniej źródłem białka zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia (WE) nr 1924/2006” (19). W odpowiedzi z dnia 9 listopada 2012 r. na prośbę Komisji o wyjaśnienia Urząd zauważył, że wnioski w odniesieniu do tych oświadczeń oparł na znanej biochemicznej funkcji dwóch wymienionych aminokwasów obecnych w białku. Dodał też, że nie mógł przedstawić ilościowego wskazania dziennego spożycia L-tyrozyny i L-argininy jako takich, niezbędnego do spowodowania odpowiedniego korzystnego działania fizjologicznego. W związku z tym nie można szczegółowo określić warunków takiego stosowania tych oświadczeń, które gwarantowałoby, że aminokwasy są obecne w końcowym produkcie w ilości powodującej odpowiednie korzystne działanie fizjologiczne zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. b) ppkt (i) rozporządzenia (WE) nr 1924/2006. Ze względu na brak takich szczegółowych warunków stosowania nie można zagwarantować korzystnego działania substancji, do której odnosi się oświadczenie. Oświadczenia te mogą zatem wprowadzać konsumenta w błąd i nie powinny zostać włączone do wykazu dopuszczonych oświadczeń zdrowotnych.
(1)

Składanie wniosków o pozwolenia na przywóz w odniesieniu do numeru porządkowego 09.4318 zostało zawieszone od dnia 27 września 2012 r. rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 879/2012 z dnia 26 września 2012 r. ustalającym współczynnik przydziału dotyczący wydawania pozwoleń na przywóz, o które złożono wnioski od dnia 8 do dnia 14 września 2012 r. w odniesieniu do produktów cukrowniczych w ramach niektórych kontyngentów taryfowych, oraz zawieszającym składanie wniosków o takie pozwolenia (3), zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 891/2009.
(1)

W art. 9 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1238/95 z dnia 31 maja 1995 r. ustanawiającego zasady wykonawcze stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2100/94 w odniesieniu do opłat na rzecz Wspólnotowego Urzędu Odmian Roślin (2) określono poziom opłat na rzecz Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin („Urząd”) za każdy rok obowiązywania wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin, jak przewidziano w art. 113 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 2100/94.
l)

„reemisja kurzu” oznacza stosunek procentowy, z dokładnością do 2 miejsc po przecinku, liczby wszystkich cząstek kurzu o wielkości 0,3–10 μm emitowanych przez odkurzacz do liczby wszystkich cząstek kurzu tego samego rzędu wielkości zasysanych do otworu wlotowego z określonej ilości kurzu o wielkości cząstek tego samego rzędu. Wartość ta obejmuje nie tylko pył zmierzony na otworze wylotowym odkurzacza, ale również pył wydostający się z nieszczelności lub wytworzony przez odkurzacz;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 196/12

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 688/2013

z dnia 18 lipca 2013 r.

w sprawie przyznawania uprawnień do przywozu w odniesieniu do wniosków złożonych na okres od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 30 czerwca 2014 r. w ramach kontyngentu taryfowego na przywóz mięsa wołowego i cielęcego mrożonego, otwartego rozporządzeniem (WE) nr 431/2008

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (2), w szczególności jego art. 7 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 431/2008 z dnia 19 maja 2008 r. otwierającego i ustalającego zarządzanie kontyngentem taryfowym na przywóz mrożonego mięsa wołowego i cielęcego objętego kodem CN 0202 i produktów objętych kodem CN 0206 29 91 (3) otwarto kontyngent taryfowy na przywóz produktów sektora mięsa wołowego i cielęcego.

(2) Ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski o przyznanie uprawnień do przywozu na okres od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 30 czerwca 2014 r., przewyższają ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości uprawnienia mogą być przyznane, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do wniosków o przyznanie uprawnień do przywozu w ramach kontyngentu o numerze porządkowym 09.4003, złożonych na okres od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 30 czerwca 2014 r. na mocy rozporządzenia (WE) nr 431/2008, ustala się współczynnik przydziału wynoszący 29,736422 %.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 19 lipca 2013 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 18 lipca 2013 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Jerzy PLEWA Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2) Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13.

(3) Dz.U. L 130 z 20.5.2008, s. 3.
(1)

W rozporządzeniu Rady (UE) nr 40/2013 z dnia 21 stycznia 2013 r. ustalającym uprawnienia do połowów na 2013 r. dostępne na wodach UE oraz – dla statków UE – na określonych wodach nienależących do Unii w odniesieniu do pewnych stad ryb i grup stad ryb, które są przedmiotem negocjacji lub umów międzynarodowych (2), określono kwoty na rok 2013.
(2)

W załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 ustanowiono unijny wykaz dodatków do żywności dopuszczonych do stosowania w dodatkach do żywności, w enzymach spożywczych, środkach aromatyzujących i składnikach odżywczych oraz warunki ich stosowania.
(2)

Zgodnie z art. 10 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 110/2008 prezentacja napoju spirytusowego lub innego środka spożywczego może, pod pewnymi warunkami, zawierać wyrażenie złożone, które zawiera nazwę jednej z kategorii wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 110/2008 lub jedno z oznaczeń geograficznych wymienionych w załączniku III do tego rozporządzenia lub zawierać jedno lub kilka odniesień do jednej lub więcej spośród tych kategorii lub oznaczeń geograficznych. W celu zapewnienia jednolitego stosowania wyrażeń złożonych i odniesień w państwach członkowskich, konieczne jest ustanowienie szczegółowych przepisów w zakresie ich wykorzystywania do prezentacji napojów spirytusowych i innych środków spożywczych.
(1)

W rozporządzeniu Rady (UE) nr 40/2013 z dnia 21 stycznia 2013 r. ustalającym uprawnienia do połowów na 2013 r. dostępne w wodach UE oraz – dla statków UE – na określonych wodach nienależących do Unii w odniesieniu do pewnych stad ryb i grup stad ryb, które są przedmiotem negocjacji lub umów międzynarodowych (2), określono kwoty na rok 2013.
Produkt (tzw. „moduł zegarowy czasu rzeczywistego”) składający się z monolitycznego układu scalonego i kryształu kwarcowego połączonych ze sobą na metalowej ramie i osadzonych w obudowie z tworzywa sztucznego o wymiarach w przybliżeniu 10 mm × 7 mm × 3 mm. Produkt działa z częstotliwością oscylacyjną 32,768 kHz i napięciem zasilania między 2,7 V i 3,6 V. Posiada on cyfrowy sygnał wyjściowy. Produkt ten jest wykorzystywany do różnych urządzeń jako źródło sygnału zegarowego dla ustalania odstępów czasu. (1) Patrz fotografia.

9114 90 00
(2)

Współczynnik przydziału dla pozwoleń, które mają zostać wydane, w odniesieniu do numerów porządkowych 09.4317, 09.4319, 09.4320, 09.4321 i 09.4367, należy zatem ustalić zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1301/2006. Składanie kolejnych wniosków o pozwolenia w odniesieniu do tych numerów porządkowych należy zawiesić do końca roku gospodarczego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 891/2009,
(3)

Załączniki do dyrektyw 2000/36/WE, 2001/111/WE i 2001/113/WE zawierają elementy techniczne, które mogą wymagać dostosowania lub uaktualnienia w celu uwzględnienia zmian w stosownych normach międzynarodowych. Jednak w dyrektywach 2000/36/WE i 2001/111/WE nie przekazuje się Komisji odpowiednich uprawnień do niezwłocznego wprowadzenia zmian do załączników do tych dyrektyw w celu uwzględnienia takich zmian. Dlatego też, aby zapewnić spójne wdrożenie dyrektyw 2000/36/WE i 2001/111/WE, należy przekazać Komisji dodatkowe uprawnienia do zmiany części C i D załącznika I do dyrektywy 2000/36/WE i części B załącznika do dyrektywy 2001/111/WE w celu uwzględnienia zmian w stosownych normach międzynarodowych. Ponadto w dyrektywie 2001/113/WE przekazuje się Komisji uprawnienia do dostosowania tej dyrektywy do zmian w stosownych normach międzynarodowych zgodnie z procedurą regulacyjną. W następstwie wejścia w życie Traktatu z Lizbony właściwe jest dostosowanie powyższego przekazania uprawnień do art. 290 TFUE, a zakres tych uprawnień należy poddać przeglądowi.
(1)

Rozporządzenie (WE) nr 834/2007 ustanawia podstawowe wymogi dotyczące ekologicznej produkcji wodorostów morskich i zwierząt akwakultury. Szczegółowe przepisy wykonawcze odnoszące się do tych wymogów są określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 889/2008 (2), zmienionym w szczególności rozporządzeniem Komisji (WE) nr 710/2009 (3).
(9)

Zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008 Komisja powinna zasięgnąć opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności w celu uaktualnienia unijnego wykazu dodatków do żywności określonego w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008, z wyjątkiem przypadków gdy dana aktualizacja nie ma wpływu na zdrowie człowieka. Ponieważ zezwolenie na stosowanie difosforanów (E 450), trifosforanów (E 451) oraz polifosforanów (E 452) do konserwacji ryb solonych na mokro stanowi aktualizację tego wykazu niemającą wpływu na zdrowie ludzkie, zasięgnięcie opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności nie jest konieczne.
1)

w art. 313b wprowadza się następujące zmiany: a) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: „2a. Komisja i organy celne państw członkowskich, stosując elektroniczny system służący do przekazywania i wymiany informacji w odniesieniu do regularnych linii żeglugowych, przechowują i mają dostęp do następujących informacji: a) danych dotyczących wniosków; b) pozwoleń na utworzenie regularnej linii żeglugowej i, w stosownych przypadkach, ich zmiany lub cofnięcia; c) nazw portów zawinięcia oraz nazw statków, które mają obsługiwać linię; d) wszelkich innych istotnych informacji.”; b) w ust. 3 wprowadza się następujące zmiany: (i) akapit pierwszy otrzymuje brzmienie: „Wniosek o wydanie pozwolenia na utworzenie regularnej linii żeglugowej określa, w jakich państwach członkowskich faktycznie będzie działać wymieniona linia, oraz może wskazywać państwa członkowskie, których mogłoby to potencjalnie dotyczyć i w stosunku do których wnioskodawca deklaruje działanie linii żeglugowej w przyszłości. Organy celne państwa członkowskiego, które otrzymały wniosek (zezwalające organy celne), informują o tym organy celne pozostałych państw członkowskich, których regularna linia żeglugowa faktycznie dotyczy lub będzie dotyczyć potencjalnie (organy celne opiniujące), poprzez elektroniczny system służący do przekazywania i wymiany informacji w odniesieniu do regularnych linii żeglugowych, o którym mowa w ust. 2a.”; (ii) w akapicie drugim liczbę „45” zastępuje się liczbą „15”; (iii) w akapicie drugim wyrazy „elektroniczny system służący do przekazywania i wymiany informacji, o którym mowa w art. 14x” zastępuje się wyrazami „elektroniczny system służący do przekazywania i wymiany informacji w odniesieniu do regularnych linii żeglugowych, o którym mowa w ust. 2a”; (iv) w akapicie trzecim wyrazy „elektroniczny system służący do przekazywania i wymiany informacji, o którym mowa w art. 14x” zastępuje się wyrazami „elektroniczny system służący do przekazywania i wymiany informacji w odniesieniu do regularnych linii żeglugowych, o którym mowa w ust. 2a”;
(42)

Twierdzenia te należy odrzucić. Nawet jeśli okoliczności w sprawie Acron nie są identyczne jak w bieżącej sprawie, Sąd ustanowił zasadę prawną, zgodnie z którą, jeśli koszty związane z produkcją produktu objętego dochodzeniem nie zostały właściwie odzwierciedlone w zapisach księgowych prowadzonych przez przedsiębiorstwa, to nie mogą one być podstawą obliczenia wartości normalnej. W sprawie Acron koszty nie były właściwie odzwierciedlone w zapisach księgowych spółki, ponieważ cena gazu była regulowana. W bieżącym przypadku ustalono, że koszty związane z produkcją produktu objętego postępowaniem nie są właściwie odzwierciedlone w zapisach księgowych przedsiębiorstw objętych postępowaniem, ponieważ są one sztucznie zaniżone w wyniku zniekształceń spowodowanych stosowaniem w Argentynie systemu zróżnicowanego podatku wywozowego. Wniosek ten pozostaje w mocy bez względu na to, czy ogólnie system zróżnicowanego podatku wywozowego sam w sobie jest niezgodny z postanowieniami Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu. Ponadto Komisja jest zdania, że Sąd opierał się na poprawnej interpretacji Porozumienia antydumpingowego. Otóż w sprawie China – Broilers (10) zespół orzekający WTO ustalił, że jakkolwiek art. 2.2.1.1 Porozumienia antydumpingowego stanowi, że do obliczenia kosztu produkcji zasadniczo wykorzystuje się księgi i rachunki respondenta, to organ dochodzeniowy zachowuje prawo do odmowy wykorzystania takich ksiąg, jeżeli ustali, że (i) są one niezgodne z ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości albo (ii) nie odzwierciedlają właściwie kosztów związanych z produkcją i sprzedażą produktu objętego postępowaniem. W przypadku podjęcia decyzji o tego rodzaju odstępstwie od normy organ dochodzeniowy musi jednak przedstawić powody takiej decyzji. Zgodnie z tą wykładnią, z uwagi na zniekształcenie wynikające ze stosowania systemu zróżnicowanego podatku wywozowego, co powoduje powstanie szczególnej sytuacji rynkowej, Komisja postanowiła zastąpić koszty zakupu surowców zaksięgowane przez przedsiębiorstwa objęte postępowaniem w Argentynie ceną, jaką przedsiębiorstwa te płaciłyby w sytuacji braku takiego zniekształcenia. Fakt, że w ujęciu czysto liczbowym wynik jest podobny, nie oznacza, że metoda przyjęta przez Komisję polegała na prostym dodaniu kwot podatków wywozowych do kosztów surowca. Międzynarodowe ceny towarów kształtują się w zależności od podaży i popytu i nie ma dowodów na to, że system zróżnicowanego podatku wywozowego w Argentynie wpływa na ceny CBOT. W związku z powyższym wszelkie twierdzenia i zarzuty mówiące, że Komisja, stosując cenę międzynarodową, nie dokonała rzetelnego porównania wartości normalnej z ceną eksportową, są bezpodstawne. To samo dotyczy zarzutu, jakoby Komisja nie uwzględniła naturalnej przewagi konkurencyjnej producentów z Argentyny, ponieważ zastąpienie kosztów zaksięgowanych przez przedsiębiorstwa wynikało z rażąco niskiej ceny surowca na rynku krajowym, nie zaś z przewagi konkurencyjnej.
(6)

Państwa stowarzyszone odgrywają ważną rolę w przygotowaniu i wdrażaniu europejskich infrastruktur badawczych i powinny mieć możliwość uczestniczenia w ERIC na tych samych zasadach co państwa członkowskie, jako że przez swoje wsparcie przyczyniają się one do doskonałości naukowej badań unijnych oraz konkurencyjności gospodarki unijnej.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 334/12

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1330/2013

z dnia 12 grudnia 2013 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albuminy jaj

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 143 w związku z jego art. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 614/2009 z dnia 7 lipca 2009 r. w sprawie wspólnego systemu handlu albuminami jaj i mleka (2), w szczególności jego art. 3 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/95 (3) ustanowiło szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności celnych przywozowych oraz ustaliło ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albuminy jaj.

(2) Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne dla produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj wynika, że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów, uwzględniając wahania cen w zależności od pochodzenia tych produktów.

(3) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1484/95.

(4) Ze względu na konieczność zagwarantowania, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania.

(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 zastępuje się tekstem załącznika do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 12 grudnia 2013 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Jerzy PLEWA Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2) Dz.U. L 181 z 14.7.2009, s. 8.

(3) Dz.U. L 145 z 29.6.1995, s. 47.
(1)

Przedsiębiorstwo Danisco France SAS złożyło wniosek zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003, w którym to wniosku zaproponowało zmianę nazwy posiadacza zezwolenia w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1290/2008 (2).
(3)

W dniu 26 września 2012 r. zebrał się wspólny komitet przewidziany w umowie o partnerstwie i zbadał kwestię rekinów łowionych w związku z połowami zarządzanymi przez Komisję ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC) — rekinów, które są przedmiotem zalecenia 05/05 tej komisji, a których połowy są dozwolone w ramach wspomnianej umowy o partnerstwie. Wspólny komitet, na podstawie udokumentowanych połowów z lat 2007-2011 prowadzonych przez taklowce powierzchniowe upoważnione do połowów w ramach poprzedniego protokołu do umowy o partnerstwie i zatwierdzonych przez zainteresowane instytuty naukowe, stwierdził, że należy ograniczyć połowy rekinów przez takie statki do maksymalnego poziomu 200 ton rocznie w okresie od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2014 r., blokując w ten sposób presję połowową wywieraną na stada rekinów i stosując się do zalecenia wystosowanego przez Komitet Naukowy IOTC.
(6)

W odniesieniu do zakresu ochrony nazwy „ (Khao Hom Mali Thung Kula Rong-Hai)” Belgia, Francja, Włochy i Zjednoczone Królestwo doszły do porozumienia z Tajlandią, że ochrona ta powinna ograniczać się do całej nazwy. Tajlandia potwierdziła, że na podstawie rozporządzenia (WE) nr 510/2006 nie próbowano uzyskać ochrony dla samego określenia „Khao Hom Mali”. Niderlandy i Tajlandia nie doszły do porozumienia. Niderlandy zwróciły się o jasne wskazanie, że dozwolone jest stosowanie niegeograficznych części nazwy, natomiast Tajlandia dała wyraźnie do zrozumienia, że jest zaniepokojona wpływem, jaki takie sformułowanie miałoby na zarejestrowany w Unii Europejskiej znak towarowy.
Produkt przedstawiany w postaci rolek (18 mm × 200 mm) pakowanych do sprzedaży detalicznej w pudełka zawierające 10 rolek. Każda rolka waży 28 g i składa się z następujących składników (% masy): — suszonych liści bylicy pospolitej (Artemisia vulgaris) 95 — innych suszonych ziół (takich jak szałwia) 5 Produkt jest używany do kuracji pacjentów: rolki są zapalane i trzymane w pobliżu skóry pacjenta na szczególnych punktach akupunkturowych oraz spalane w celu wytworzenia ciepła przenikającego w głąb ciała.

1404 90 00
(8)

Doświadczenie zdobyte przy okazji włączania do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG substancji czynnych ocenionych w ramach rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3600/92 z dnia 11 grudnia 1992 r. ustanawiającego szczegółowe zasady realizacji pierwszego etapu programu prac określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (5) pokazuje, że mogą pojawić się trudności z interpretacją obowiązków spoczywających na posiadaczach dotychczasowych zezwoleń, dotyczących dostępu do danych. W celu uniknięcia dalszych trudności wydaje się zatem konieczne wyjaśnienie obowiązków państw członkowskich, a w szczególności obowiązku sprawdzenia, czy posiadacz zezwolenia ma dostęp do dokumentacji zgodnie z wymogami określonymi w załączniku II do wspomnianej dyrektywy. Wyjaśnienie to nie nakłada jednak na państwa członkowskie ani na posiadaczy zezwoleń żadnych nowych obowiązków w porównaniu z tymi, które nakłada się w przyjętych dotąd dyrektywach zmieniających załącznik I do wspomnianej dyrektywy lub w rozporządzeniach zatwierdzających substancje czynne.
(14)

Niniejsze rozporządzenie, które przyjęto na podstawie rozporządzenia (WE) nr 714/2009, uzupełnia to rozporządzenie i stanowi jego integralną część. Odniesienia do rozporządzenia (WE) nr 714/2009 w innych aktach prawnych należy rozumieć jako odniesienia także do niniejszego rozporządzenia.
(2)

Zgodnie z art. 9 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 Komisja przeanalizowała wniosek Francji o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Miel de Sapin des Vosges” zarejestrowanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1065/97 (3) zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 2155/2005 (4).