ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(11)

W celu dostosowania niniejszej dyrektywy do postępu naukowego i technicznego należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do zmiany załączników I, II i III do niniejszej dyrektywy, w szczególności po to, aby uwzględnić zmiany dyrektywy 2008/68/WE. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (8). W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.
6.

Każdy kandydat ubiegający się o świadectwo zaawansowanego przeszkolenia do czynności przy ładunkach zbiornikowca do przewozu chemikaliów powinien: 6.1. spełnić wymogi wydania świadectwa podstawowego przeszkolenia obsługi ładunków zbiornikowców do przewozu produktów naftowych i do przewozu chemikaliów; 6.2. posiadając kwalifikacje do wydania świadectwa podstawowego przeszkolenia w zakresie obsługi ładunków zbiornikowców do przewozu produktów naftowych i do przewozu chemikaliów powinien: 6.2.1. odbyć co najmniej trzymiesięczną zatwierdzoną służbę morską na zbiornikowcach do przewozu chemikaliów; lub 6.2.2. odbyć co najmniej miesięczne zatwierdzone szkolenie na pokładzie zbiornikowca do przewozu chemikaliów, w nadliczbowym wymiarze, obejmującym co najmniej trzy operacje załadunku i trzy operacje rozładunku, co jest udokumentowane w zatwierdzonej książce praktyk morskich, przy uwzględnieniu wytycznych w sekcji B-V/1 kodeksu STCW; 6.3. odbyć zatwierdzone zaawansowane szkolenie w zakresie obsługi ładunku zbiornikowca do przewozu chemikaliów oraz spełnić standardy kompetencji określone w sekcji A-V/1-1 punkt 3 kodeksu STCW.
37)

„wyłączony zwrotny podatek przypisywany” oznacza każdy podatek, inny niż kwalifikowany podatek przypisywany, naliczony lub zapłacony przez jednostkę składową, który to podatek: a) podlega zwrotowi na rzecz beneficjenta rzeczywistego dywidendy wypłacanej przez taką jednostkę składową w odniesieniu do tej dywidendy lub podlega zaliczeniu przez beneficjenta rzeczywistego na poczet zobowiązania podatkowego innego niż zobowiązanie podatkowe z tytułu takiej dywidendy; lub b) podlega zwrotowi na rzecz spółki wypłacającej dywidendę przy wypłacie dywidendy na rzecz udziałowca. Do celów niniejszej definicji kwalifikowany podatek przypisywany oznacza podatek kwalifikowany naliczony lub zapłacony przez jednostkę składową, w tym stały zakład, który to podatek podlega zwrotowi na rzecz beneficjenta rzeczywistego dywidendy wypłacanej przez jednostkę składową lub w przypadku podatku kwalifikowanego naliczonego lub zapłaconego przez stały zakład – dywidendy wypłacanej przez centralę lub zaliczeniu przez takiego beneficjenta na poczet zobowiązań, pod warunkiem że zwrot jest wypłacany lub zaliczenie jest dokonywane: a) przez jurysdykcję inną niż jurysdykcja, która nałożyła podatki kwalifikowane; b) na rzecz beneficjenta rzeczywistego dywidendy podlegającej opodatkowaniu według stawki nominalnej co najmniej równej minimalnej stawce podatku od dywidendy otrzymywanej na podstawie prawa krajowego jurysdykcji, która nałożyła podatki kwalifikowane na jednostkę składową; c) na rzecz osoby fizycznej będącej beneficjentem rzeczywistym dywidendy i rezydentem podatkowym w jurysdykcji, która nałożyła podatki kwalifikowane na jednostkę składową, która to osoba podlega opodatkowaniu według stawki nominalnej co najmniej równej standardowej stawce podatkowej mającej zastosowanie do zwykłego dochodu; lub d) na rzecz podmiotu rządowego, organizacji międzynarodowej, organizacji nienastawionej na zysk będącej rezydentem, funduszu emerytalnego będącego rezydentem, jednostki inwestycyjnej będącej rezydentem i niewchodzącej w skład grupy MNE lub dużej grupy krajowej lub zakładu ubezpieczeń na życie będącego rezydentem, w zakresie, w jakim dywidenda jest otrzymywana w związku z działalnością funduszu emerytalnego będącego rezydentem i podlega opodatkowaniu w podobny sposób jak dywidenda otrzymana z funduszu emerytalnego. Do celów lit. d): (i) organizacja nienastawiona na zysk lub fundusz emerytalny są rezydentem w danej jurysdykcji, jeżeli zostały utworzone i są zarządzane w tej jurysdykcji; (ii) jednostka inwestycyjna jest rezydentem w danej jurysdykcji, jeżeli została utworzona i jest regulowana w tej jurysdykcji; (iii) zakład ubezpieczeń na życie jest rezydentem w jurysdykcji, w której ma siedzibę;
(3)

Na poziomie Unii wymogi dotyczące zarządzania ryzykiem związanym z ICT w sektorze finansowym są obecnie określone w dyrektywach Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE (4), 2009/138/WE (5), 2011/61/UE (6), 2013/36/UE (7), 2014/59/UE (8), 2014/65/UE (9), (UE) 2015/2366 (10) i (UE) 2016/2341 (11). Wymogi te są różnorodne i czasami niekompletne. W niektórych przypadkach ryzyko związane z ICT uwzględniono wyłącznie w sposób pośredni – w ramach ryzyka operacyjnego, natomiast w innych przypadkach ryzyko takie w ogóle nie zostało uwzględnione. Problemom tym zaradzono, przyjmując rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2554 (12).Należy zatem zmienić powyższe dyrektywy w celu zapewnienia spójności z tym rozporządzeniem. W niniejszej dyrektywie przyjęto szereg zmian, które są niezbędne do zapewnienia jasności prawa i spójności w zakresie stosowania przez podmioty finansowe – upoważnione i nadzorowane zgodnie z powyższymi dyrektywami – różnych wymogów w zakresie operacyjnej odporności cyfrowej, które są konieczne do prowadzenia działalności przez te podmioty i do świadczenia usług, co gwarantuje sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego. Konieczne jest zapewnienie adekwatności tych wymogów do zmian na rynku, przy jednoczesnym wspieraniu proporcjonalności, w szczególności w odniesieniu do wielkości podmiotów finansowych i szczególnych systemów, którym podlegają, w celu zmniejszenia kosztów przestrzegania przepisów.
(6)

Z uwagi na tę istotną zmianę okoliczności w odniesieniu do podgrzewanych wyrobów tytoniowych należy zmienić art. 7 ust. 12 dyrektywy 2014/40/UE w celu rozszerzenia na podgrzewane wyroby tytoniowe zakazu wprowadzania do obrotu wyrobów tytoniowych o charakterystycznym aromacie lub zawierających środki aromatyzujące w jakichkolwiek ich komponentach, takich jak filtry, papier, opakowania, kapsułki, lub nadawania wyrobom tytoniowym właściwości technicznych, które pozwalają na zmianę zapachu lub smaku danych wyrobów tytoniowych lub intensywności ich dymu, który to zakaz już obowiązuje w przypadku papierosów i tytoniu do samodzielnego skręcania papierosów.
1)

art. 1 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. W odniesieniu do odrębności, wyrównania i trwałości: a) gatunki wymienione w załączniku I odpowiadają warunkom ustanowionym w »Protokołach w sprawie badań odrębności, wyrównania i trwałości« Rady Administracyjnej Wspólnotowego Urzędu Odmian Roślin (CPVO), wymienionych w tym załączniku; b) gatunki wymienione w załączniku II odpowiadają wytycznym w celu przeprowadzania badań odrębności, wyrównania i trwałości Międzynarodowego Związku Ochrony Nowych Odmian Roślin (UPOV), wymienionym w tym załączniku. Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego, w odniesieniu do wyrównania, odmiany ekologiczne nadające się do produkcji ekologicznej, należące do gatunków wymienionych w załączniku III część A, mogą zamiast tego spełniać warunki wymienione w części B tego załącznika. Do dnia 31 grudnia każdego roku aż do 31 grudnia 2030 r. państwa członkowskie składają Komisji i pozostałym państwom członkowskim sprawozdania na temat liczby wniosków o rejestrację odmian oraz wyników badań pod kątem odrębności, wyrównania i trwałości (ang. distinctness, uniformity and stability, DUS) w odniesieniu do tych odmian ekologicznych.”;
1)

w art. 1 wprowadza się następujące zmiany: a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. W odniesieniu do odrębności, wyrównania i trwałości oraz bez uszczerbku dla akapitu drugiego: a) gatunki wymienione w załączniku I odpowiadają warunkom ustanowionym w »Protokołach w sprawie badań na odrębność, wyrównanie i trwałość« Rady Administracyjnej Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin (CPVO), wymienionych w tym załączniku; b) gatunki wymienione w załączniku II odpowiadają wytycznym w zakresie przeprowadzania badań na odrębność, wyrównanie i trwałość Międzynarodowego Związku Ochrony Nowych Odmian Roślin (UPOV), wymienionym w tym załączniku. Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego, w odniesieniu do wyrównania odmiany ekologiczne odpowiednie do produkcji ekologicznej, należące do gatunków wymienionych w załączniku IV część A, mogą zamiast tego odpowiadać warunkom wymienionym w części B tego załącznika. Do dnia 31 grudnia 2030 r. państwa członkowskie przedstawiają Komisji i pozostałym państwom członkowskim – w terminie do dnia 31 grudnia każdego roku – sprawozdania na temat liczby wniosków dotyczących rejestracji odmian oraz wyników badań na odrębność, wyrównanie i trwałość (OWT) w odniesieniu do tych odmian ekologicznych.”; b) w ust. 3 dodaje się akapity drugi i trzeci w brzmieniu: „Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego, w odniesieniu do wartości gospodarczej odmiany, odmiany ekologiczne odpowiednie do produkcji ekologicznej, należące do gatunków wymienionych w załączniku IV część A, mogą zamiast tego odpowiadać warunkom wymienionym w części B tego załącznika. Do dnia 31 grudnia 2030 r. państwa członkowskie przedstawiają Komisji i pozostałym państwom członkowskim – w terminie do dnia 31 grudnia każdego roku – sprawozdania na temat liczby wniosków dotyczących rejestracji odmian oraz wyników badań wartości gospodarczej odmiany (WGO) w odniesieniu do tych odmian ekologicznych.”;
(15)

Informacje pochodzące z konfiskat przeprowadzonych przez organy ścigania w latach 2020–2021 wskazują na to, że dostępność i potencjał rozpowszechniania w Unii zarówno w przypadku 3-MMC, jak i 3-CMC niedawno wzrosły i mogą być znaczne. Dostępne informacje wskazują na to, że używanie 3-MMC i 3-CMC powoduje szkody dla zdrowia związane z ich ostrą toksycznością, a w przypadku 3-MMC także z ryzykiem nadużywania i potencjałem uzależniającym. Ze względu na brak badań nie ma pewności co do potencjału uzależniającego i ryzyka nadużywania w przypadku 3-CMC. Szkodę zdrowotną uznaje się za zagrażającą życiu, gdyż może ona spowodować śmierć lub śmiertelny uraz, ciężką chorobę, ciężkie upośledzenie fizyczne lub psychiczne, bądź rozprzestrzenianie się chorób, w tym transmisję wirusów krwiopochodnych, takich jak wirusowe zapalenie wątroby typu C i HIV. Skutki te są porównywalne z oddziaływaniem innych ściśle powiązanych syntetycznych katynonów i psychostymulantów objętych kontrolą międzynarodową, chociaż wymaga to dalszych badań.
(4)

Państwa członkowskie mają stosować nowe przepisy od dnia 1 stycznia 2023 r. W przypadku niektórych odmian, które nie zostały zatwierdzone do włączenia do wspólnego katalogu odmian gatunków roślin rolniczych lub warzyw, urzędowe badania, których jeszcze nie zakończono, rozpoczęły się jednak przed dniem 1 stycznia 2023 r. zgodnie z dyrektywą 2003/90/WE lub dyrektywą 2003/91/WE w brzmieniu obowiązującym przed ich zmianą na mocy niniejszej dyrektywy. Aby nie zakłócać tych badań, powinny one podlegać wcześniejszym przepisom.
(1)

Dyrektywę 2009/32/WE stosuje się do rozpuszczalników do ekstrakcji już stosowanych lub przewidzianych do stosowania w produkcji środków spożywczych lub składników żywności. Dyrektywy tej nie stosuje się do rozpuszczalników do ekstrakcji stosowanych w produkcji dodatków do żywności, witamin i innych składników odżywczych, chyba że takie dodatki do żywności, witaminy lub składniki odżywcze wymienione są w załączniku I.
(8)

Wprowadzenie do obrotu, umożliwiając ich stosowanie, oraz stosowanie substancji wymienionych w załączniku XIV do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (3) podlega wymogowi uzyskania zezwolenia na mocy tego rozporządzenia. W załączniku tym wymieniono szereg związków sześciowartościowego chromu, w tym chromian sodu. Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 i dyrektywa 2011/65/UE stosuje się, nie naruszając wzajemnie ich przepisów. Stosowanie związku sześciowartościowego chromu wymienionego w załączniku XIV do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 i wprowadzenie go do obrotu, umożliwiając jego stosowanie, podlega zezwoleniu na mocy tego rozporządzenia. Przyznanie wyłączenia na mocy dyrektywy 2011/65/UE nie wpływa na wspomniany wymóg uzyskania zezwolenia na mocy rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, ani też udzielenie zezwolenia na mocy rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 nie ma wpływu na konieczność uzyskania wyłączenia na mocy dyrektywy 2011/65/UE. Nie stwierdzono powodów, dla których przyznanie wnioskowanego wyłączenia na mocy dyrektywy 2011/65/UE obniżyłoby poziom ochrony środowiska i zdrowia przewidziany w rozporządzeniu (WE) nr 1907/2006.
Dziennik Urzędowy 017 , 06/10/1958 P. 0390 - 0390



Decyzja w sprawie utworzenia "Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich" RADA EUROPEJSKIEJ WSPÓLNOTY GOSPODARCZEJ, uwzględniając art. 191 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą, uwzględniając wnioski przewodniczącego Parlamentu Europejskiego i przewodniczących Wysokiej Władzy, Komisji Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej i Komisji Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, a także mając na uwadze, co następuje: Europejska Wspólnota Gospodarcza, Europejska Wspólnota Węgla i Stali oraz Europejska Wspólnota Energii Atomowej powinny mieć wspólny dziennik urzędowy, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: utworzyć, jako dziennik urzędowy Wspólnoty, w rozumieniu art. 191 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą, Dziennik Urzędowy Wspólnot Europejskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 15 września 1958 r. W imieniu Rady Erhard Przewodniczący --------------------------------------------------
Decyzja

w sprawie utworzenia "Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich"

RADA EUROPEJSKIEJ WSPÓLNOTY ENERGII ATOMOWEJ,

uwzględniając art. 163 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

uwzględniając wnioski przewodniczącego Zgromadzenia Parlamentarnego, przewodniczących Wysokiej Władzy, Komisji Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej i Komisji Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej,

biorąc pod uwagę fakt, iż wskazane jest, by Europejska Wspólnota Gospodarcza, Europejska Wspólnota Węgla i Stali oraz Wspólnota Energii Atomowej posiadały wspólny dziennik urzędowy,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Tworzy się Dziennik Urzędowy Wspólnot Europejskich jako dziennik urzędowy Wspólnoty w rozumieniu art. 163 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 15 września 1958 r.

W imieniu Rady

Balke

Przewodniczący

--------------------------------------------------
Decyzja

ustalająca datę podjęcia obowiązków przez Agencję Dostaw Euratomu i zatwierdzająca Regulamin Agencji z dnia 5 maja 1960 r. określający sposób równoważenia popytu i podaży rud, materiałów źródłowych i specjalnych materiałów rozszczepialnych

KOMISJA EUROPEJSKIEJ WSPÓLNOTY ENERGII ATOMOWEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 52, 53, 60 i 222,

a także mając na uwadze, co następuje:

do Komisji należy określenie daty podjęcia przez Agencję powierzonych jej zadań;

wprowadzenie w życie procedur określonych przez Agencję w ramach wykonywania art. 60 ust. 6 Traktatu obowiązkowo musi uwzględniać działania przejściowe ułatwiające ich stopniowe zastosowanie,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Datą podjęcia przez Agencję Dostaw Euratomu obowiązków przekazanych jej na mocy Traktatu jest dzień 1 czerwca 1960 r.

Artykuł 2

Zatwierdza się Regulamin Agencji z dnia 5 maja 1960 r. określający zasady równoważenia popytu i podaży rud, materiałów źródłowych i specjalnych materiałów rozszczepialnych.

Artykuł 3

Regulamin, o którym mowa w art. 2, wchodzi w życie w całości w dniu 1 czerwca 1960 r. dla kontraktów obejmujących dostawę specjalnych materiałów rozszczepialnych.

W odniesieniu do kontraktów na dostawę rud i materiałów źródłowych, wprowadzenie w życie art. 5 i 6 tego Regulaminu odracza się o sześć miesięcy, licząc od daty ustalonej w akapicie pierwszym niniejszego artykułu.

Artykuł 4

Kontrakty na dostawy rud lub surowców są w ciągu tego okresu przedkładane Komisji do uprzedniego zatwierdzenia.

W ciągu tych sześciu miesięcy zostanie przeprowadzany i ukończony przegląd rynku zgodnie z procedurami ustalonymi w art. 1–4 tego Regulaminu.

Artykuł 5

Decyzja niniejsza stosuje się do Agencji Dostaw Euratomu, a także do wszystkich użytkowników i producentów rud, materiałów źródłowych i specjalnych materiałów rozszczepialnych.

Sporządzono w Brukseli, dnia 5 maja 1960 r.

W imieniu Komisji

E. M. J. A. Sassen

--------------------------------------------------
Decyzja

w sprawie stosowania do Algierii i francuskich departamentów zamorskich postanowień Traktatu dotyczących przepływu kapitału

RADA EUROPEJSKIEJ WSPÓLNOTY GOSPODARCZEJ,

uwzględniając Traktat, w szczególności jego art. 227 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

na mocy art. 227 ust. 2 akapit drugi do Rady należy określenie warunków stosowania do Algierii i francuskich departamentów zamorskich postanowień Traktatu, które nie są wymienione w akapicie pierwszym, w szczególności postanowień dotyczących kapitału;

Rada otrzymała propozycję dyrektywy w sprawie liberalizacji przepływu kapitału, przedłożoną przez Komisję na mocy art. 69 Traktatu;

prawodawstwo dotyczące przepływu kapitału, obowiązujące w Algierii i we francuskich departamentach zamorskich, jak również szczególne warunki gospodarcze tych terytoriów oraz potrzeba ich rozwoju gospodarczego i społecznego sprawiają, że stosowanie do tych obszarów postanowień Traktatu dotyczących kapitału wydaje się właściwe,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Artykuły 67–73 Traktatu, a także postanowienia art. 106 dotyczące przepływu kapitału, stosuje się do Algierii i francuskich departamentów zamorskich.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 11 maja 1960 r.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 11 maja 1960 r.

w imieniu Rady

Calmes

Sekretarz Generalny

Eugène Schaus

Przewodniczący

--------------------------------------------------
Decyzja

z dnia 10 lipca 1963 r.

określająca instytucje zobowiązane do zapewnienia obsługi świadczeń przewidzianych w systemie świadczeń emerytalnych

(63/46/Euratom)

(63/491/EWG)

RADA EUROPEJSKIEJ WSPÓLNOTY ENERGII ATOMOWEJ,

KOMISJA PRZEWODNICZĄCYCH EUROPEJSKIEJ WSPÓLNOTY WĘGLA I STALI,

RADA EUROPEJSKIEJ WSPÓLNOTY GOSPODARCZEJ,

uwzględniając rozporządzenie ustanawiające regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, w szczególności art. 45 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego i art. 43 warunków zatrudnienia innych pracowników,

uwzględniając rozporządzenie nr 31 (EWG), 11 (EWWiS) ustanawiające regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej [1], w szczególności art. 45 załącznika VIII do Regulaminu pracowniczego i art. 43 Warunków zatrudnienia innych pracowników,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Obsługa świadczeń przewidzianych w systemie świadczeń emerytalnych urzędników oraz w tytule II rozdział 6 sekcje B i C warunków zatrudnienia innych pracowników jest zapewniona przez instytucje wymienione poniżej:

1) dla urzędników i personelu zatrudnionego na czas określony w Komisji Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej:

Komisja Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej;

2) dla urzędników i personelu zatrudnionego na czas określony w Komisji Europejskiej Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej:

Komisja Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej;

3) dla urzędników i personelu zatrudnionego na czas określony przez Wysoką Władzę:

Wysoka Władza (fundusz emerytalny);

4) dla urzędników instytucji lub organów wspólnych korzystających z przepisów przejściowych Regulaminu pracowniczego urzędników Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali:

Wysoka Władza (fundusz emerytalny);

5) dla innych urzędników i dla pracowników zatrudnionych na czas określony w instytucjach lub organach wspólnych:

Komisja Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1962 r.

Sporządzono dnia 10 lipca 1963 r.

W imieniu Komisji

A. M. Donner

Przewodniczący

W imieniu Rady

J. M. A. H. Luns

Przewodniczący

[1] Dz.U. 45 z 14.6.1962, str. 1385/62.

--------------------------------------------------
Decyzja Rady

z dnia 18 grudnia 1962 r.

w sprawie określenia organu upoważnionego do mianowania do Komisji Obrachunkowej

(63/32/EWG)

RADA EUROPEJSKIEJ WSPÓLNOTY GOSPODARCZEJ,

uwzględniając art. 2 statutu urzędników Wspólnoty i art. 6 regulaminu stosowanego dla pozostałych pracowników,

uwzględniając art. 10 akapit pierwszy statutu Komisji Obrachunkowej z dnia 15 maja 1959 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł

Uprawnienia zastrzeżone przez statut urzędników dla organu upoważnionego do mianowania i przez regulamin stosowany do pozostałych pracowników dla organu uprawnionego do zawierania umów zatrudnienia – w odniesieniu do kadry kierowniczej podlegającej organowi Komisji Obrachunkowej – wykonywane są:

a) przez Radę, na wniosek Komisji Obrachunkowej i za jej zgodą, stosownie do art. 1, art. 30 akapit drugi, art. 31 i 50 statutu;

b) przez Komisję Obrachunkową w pozostałych wypadkach.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 grudnia 1962 r.

W imieniu Rady

E. Colombo

Przewodniczący

--------------------------------------------------
Dziennik Urzędowy 217 , 29/12/1964 P. 3685 - 3686

Specjalne wydanie greckie: Rozdział 11 Tom 1 P. 0048

Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 11 Tom 1 P. 0018

Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 11 Tom 1 P. 0018



Decyzja Rady z dnia 23 grudnia 1963 r. w sprawie zawarcia Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją (64/732/EWG) RADA EUROPEJSKIEJ WSPÓLNOTY GOSPODARCZEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 238, uwzględniając Układ ustanawiający stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją, podpisany w Ankarze dnia 12 września 1963 r., uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego z dnia 28 listopada 1963 r. [1], PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Układ ustanawiający stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją oraz jego protokoły, jak również deklaracje dołączone do Aktu Końcowego podpisanego w Ankarze dnia dwunastego września roku tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego trzeciego, zostają zawarte, zatwierdzone i ratyfikowane w imieniu Wspólnoty. Artykuł 2 Przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji niniejszej decyzji zgodnie z art. 31 ust. 2 Układu ustanawiającego stowarzyszenie. Sporządzono w Brukseli, dnia 23 grudnia 1963 r. W imieniu Rady L. De Block Przewodniczący [1] Dz.U. 182 z 12.12.1963, str. 2906/63. --------------------------------------------------