„ZAŁĄCZNIK

PARAMETRY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 3

1. Definicje

Aktywne systemy antenowe (AAS) oznaczają stację bazową i system antenowy, w których amplituda lub faza między elementami anteny są dostrajane w sposób ciągły, co prowadzi do zmian charakterystyki promieniowania anteny w zależności od zmian krótkookresowych w środowisku radiowym. Nie obejmuje to długoterminowego kształtowania wiązki, takiego jak stałe elektryczne pochylenie wiązki. W przypadku stacji bazowych AAS system antenowy jest integralną częścią systemu lub wyrobu stacji bazowej.

Nieaktywne systemy antenowe (non-AAS) oznaczają stację bazową i system antenowy wyposażone w co najmniej jedno złącze antenowe, połączone z co najmniej jednym odrębnie zaprojektowanym elementem anteny pasywnej, w celu emitowania fal radiowych. Amplituda i faza sygnałów docierających do elementów anteny nie są stale dostosowywane w odpowiedzi na krótkookresowe zmiany w środowisku radiowym.

Zastępcza moc promieniowana izotropowo (EIRP) oznacza iloczyn mocy doprowadzonej do anteny oraz zysku anteny w danym kierunku w odniesieniu do anteny izotropowej (zysk bezwzględny lub izotropowy).

Całkowita moc promieniowania (TRP) stanowi miarę mocy promieniowania anteny złożonej. Jest ona równa całkowitej mocy doprowadzonej do szyku antenowego pomniejszonej o wszelkie straty w szyku antenowym. TRP oznacza całkę mocy promieniowanej we wszystkich kierunkach, jak określono we wzorze:

gdzie P(θ,φ) jest mocą promieniowaną przez szyk antenowy w kierunku (θ,φ) określonym wzorem:

gdzie PTx oznacza moc doprowadzoną (mierzoną w watach), która jest składową szyku antenowego, a g(θ,φ) oznacza zysk kierunkowy szyków antenowych na kierunku (θ,φ).

System wąskopasmowy oznacza naziemny system zapewniający usługi łączności elektronicznej, używający kanału o szerokości 200 kHz, z wyłączeniem jakiegokolwiek systemu GSM (1).

System szerokopasmowy oznacza naziemny system zapewniający usługi łączności elektronicznej, używający kanału szerszego niż 200 kHz (2).

2. Sposób aranżacji częstotliwości

W ramach pasma 900 MHz sposób aranżacji częstotliwości jest następujący:

1) Dupleksowym trybem pracy jest tryb dupleksu z podziałem częstotliwości (FDD). Odstęp dupleksowy wynosi 45 MHz, przy czym kanał nadawczy terminala („łącze »w górę« FDD w paśmie 900 MHz”) znajduje się w dolnej części tego zakresu, począwszy od 880 MHz, a skończywszy na 915 MHz („zakres dolny pasma 900 MHz”), a kanał nadawczy stacji bazowej („łącze »w dół« FDD w paśmie 900 MHz”) – w górnej części tego zakresu, począwszy od 925 MHz, a skończywszy na 960 MHz („zakres górny pasma 900 MHz”).

2) Przydzielony blok częstotliwości zasadniczo zapewnia możliwość dostępu do co najmniej 5 MHz ciągłego widma. Jeśli przydzielono mniejsze bloki, są one wielokrotnością 200 kHz.

3) Zakres dolny pasma 900 MHz lub jego części można wykorzystywać jedynie do połączeń „w górę” (3) bez sparowanego widma w zakresie górnym pasma 900 MHz.

4) Zakres górny pasma 900 MHz lub jego części można wykorzystywać jedynie do połączeń „w dół” (4) bez sparowanego widma w zakresie dolnym pasma 900 MHz.

5) Charakterystyka transmisji stacji bazowej i terminala musi być zgodna z warunkami technicznymi określonymi odpowiednio w sekcji 4, 5 i 6. W ramach pasma 1 800 MHz sposób aranżacji częstotliwości jest następujący:

6) Dupleksowym trybem pracy jest tryb dupleksu z podziałem częstotliwości (FDD). Odstęp dupleksowy wynosi 95 MHz, przy czym kanał nadawczy terminala („łącze »w górę« FDD w paśmie 1 800 MHz”) znajduje się w dolnej części tego zakresu, począwszy od 1 710 MHz, a skończywszy na 1 785 MHz („zakres dolny pasma 1 800 MHz”), a kanał nadawczy stacji bazowej („łącze »w dół« FDD w paśmie 1 800 MHz”) – w górnej części tego zakresu, począwszy od 1 805 MHz, a skończywszy na 1 880 MHz („zakres górny pasma 1 800 MHz”).

7) Przydzielony blok częstotliwości zasadniczo zapewnia możliwość dostępu do co najmniej 5 MHz ciągłego widma. Jeśli przydzielono mniejsze bloki, są one wielokrotnością 200 kHz.

8) Zakres dolny pasma 1 800 MHz lub jego części można wykorzystywać jedynie do połączeń „w górę”3 bez sparowanego widma w zakresie górnym pasma 1 800 MHz.

9) Zakres górny pasma 1 800 MHz lub jego części można wykorzystywać jedynie do połączeń „w dół”4 bez sparowanego widma w zakresie dolnym pasma 1 800 MHz.

10) Charakterystyka transmisji stacji bazowej i terminala musi być zgodna z warunkami technicznymi określonymi odpowiednio w sekcji 4, 5 i 6.

3. Separacja częstotliwości

Separacje częstotliwości są wymagane w celu zapewnienia współistnienia w przypadku braku dwustronnych lub wielostronnych umów o koordynacji częstotliwości między sąsiednimi systemami, co nie wyklucza możliwości stosowania mniej rygorystycznych parametrów technicznych, jeśli operatorzy takich systemów je uzgodnili.

W przypadku braku koordynacji częstotliwości separację częstotliwości wynoszącą 200 kHz stosuje się między nominalnymi granicami kanałów sąsiednich systemów, jak następuje:

1) system wąskopasmowy i system szerokopasmowy, oba zgodne z maską granic bloku (5);

2) dwa różne rodzaje systemów wąskopasmowych, oba zgodne z maską granic bloku;

3) system GSM i albo system wąskopasmowy, albo system szerokopasmowy, oba zgodne z maską granic bloku.

W przypadku systemu wąskopasmowego działającego w trybie w paśmie ochronnym (6) danego systemu szerokopasmowego stosuje się separację częstotliwości wynoszącą co najmniej 200 kHz między granicą kanału tego systemu wąskopasmowego a granicą bloku operatora, z uwzględnieniem istniejących pasm ochronnych między granicami bloków operatorów lub granicy pasma pracy (sąsiadującego pod względem częstotliwości z innymi usługami). Taki system wąskopasmowy działa wyłącznie w kanałach danego systemu szerokopasmowego o szerokości wynoszącej co najmniej 10 MHz.

W zależności od warunków krajowych dotyczących rozmieszczenia systemów naziemnych zapewniających usługi łączności elektronicznej i kolejowych systemów ruchomej łączności radiowej (7) separację częstotliwości wynoszącą 200 kHz można zastosować między nominalnymi granicami kanałów tych systemów na granicy częstotliwości 925 MHz w następujących przypadkach:

a) kolejowy system ruchomej łączności radiowej używający kanału o szerokości 200 kHz, który sąsiaduje pod względem częstotliwości z systemem szerokopasmowym;

b) kolejowy system ruchomej łączności radiowej używający kanału szerszego niż 200 kHz, który sąsiaduje pod względem częstotliwości z systemem wąskopasmowym;

c) kolejowy system ruchomej łączności radiowej używający kanału o szerokości 200 kHz, który sąsiaduje pod względem częstotliwości z systemem wąskopasmowym innego rodzaju.

Wdrożeniem separacji częstotliwości wynoszącej 200 kHz zarządza się na poziomie krajowym (8) w celu zapewnienia efektywnego wykorzystania widma.

4. Warunki techniczne w odniesieniu do stacji bazowych – maska granic bloku

Ustanowione w niniejszej sekcji parametry techniczne w odniesieniu do stacji bazowych, określane jako maska granic bloku (ang. Block Edge Mask, BEM), stanowią istotny element warunków niezbędnych do zapewnienia możliwości współistnienia sąsiadujących ze sobą sieci łączności elektronicznej wobec braku umów dwustronnych lub wielostronnych między operatorami takich sąsiadujących sieci. BEM odnoszą się do warunków technicznych związanych z prawami do korzystania z widma radiowego oraz unikania zakłóceń między użytkownikami widma radiowego, którzy korzystają z takich praw.

Operatorzy sieci łączności elektronicznej w pasmach częstotliwości 900 MHz lub 1 800 MHz mogą uzgodnić – na zasadzie dwustronnej lub wielostronnej – mniej rygorystyczne parametry techniczne, pod warunkiem że będą nadal spełniać warunki techniczne mające zastosowanie do ochrony innych usług, zastosowań lub sieci oraz że będą wypełniać swoje zobowiązania wynikające z koordynacji transgranicznej.

BEM jest to maska emisji, która określa poziomy mocy jako funkcję częstotliwości mierzoną względem granicy bloku widma przydzielonego operatorowi (lub objętego obowiązkiem uzyskania zezwolenia). BEM składa się z kilku elementów określonych w tabeli 1.

Wartość graniczna mocy na poziomie podstawowym zapewnia ochronę widma wykorzystywanego przez innych operatorów w paśmie częstotliwości 900 MHz albo 1 800 MHz. Dodatkowa wartość graniczna mocy na poziomie podstawowym oznacza pozapasmową wartość graniczną, która zapewnia ochronę widma na potrzeby usług i zastosowań spoza pasma częstotliwości 900 MHz albo 1 800 MHz. Wartość graniczna mocy w obszarach przejściowych umożliwia stłumienie mocy od wartości granicznej wewnątrz bloku częstotliwościowego do wartości granicznej mocy na poziomie podstawowym i zapewnia współistnienie z innymi operatorami działającymi w sąsiadujących blokach.

BEM określone w niniejszym załączniku nie mają zastosowania do systemów GSM.

Tabela 1

Definicja elementów BEM

Element BEM Definicja Wewnątrz bloku Przydzielony blok widma, dla którego wyznacza się BEM. Poziom podstawowy Widmo w paśmie częstotliwości 900 MHz albo 1 800 MHz wykorzystywane na potrzeby systemów naziemnych zapewniających usługi łączności elektronicznej, z wyjątkiem danego bloku operatora i odpowiednich obszarów przejściowych. Obszar przejściowy Widmo sąsiadujące z blokiem operatora. Dodatkowy poziom podstawowy Widmo w zakresach częstotliwości sąsiadujących z pasmem częstotliwości 900 MHz albo 1 800 MHz, w którym obowiązują określone wartości graniczne mocy w celu ochrony innych usług.

Na rysunku 1 przedstawiono ogólną BEM stosowaną w paśmie częstotliwości 900 MHz albo 1 800 MHz.

Wartości graniczne mocy przedstawiono osobno dla systemów non-AAS i AAS. W przypadku systemów non-AAS wartości graniczne mocy stosuje się do średniej EIRP; w przypadku systemów AAS wartości te stosuje się do średniej TRP. Średnią EIRP lub średnią TRP mierzy się przez uśrednienie w określonym przedziale czasowym oraz w danej szerokości pasma częstotliwości. W dziedzinie czasu średnie wartości EIRP lub TRP określa się poprzez uśrednienie na podstawie aktywnych części impulsów sygnałowych i odpowiadają one pojedynczej nastawie kontroli mocy. W dziedzinie częstotliwości średnie wartości EIRP lub TRP mierzy się dla danej szerokości pasma częstotliwości, jak podano poniżej w tabelach 3, 4 i 5. Ogółem, i o ile nie podano inaczej, wartości graniczne mocy BEM odpowiadają łącznej mocy wypromieniowanej przez odpowiednie urządzenie bez względu na liczbę anten nadawczych, z wyjątkiem podstawowych i przejściowych wartości granicznych mocy oraz wartości granicznych mocy na dodatkowym poziomie podstawowym dla stacji bazowych systemów non-AAS, które określa się dla każdej anteny.

Warunki techniczne dla stacji bazowych non-AAS mają zastosowanie do systemów naziemnych zapewniających usługi łączności elektronicznej wykorzystujące zarówno pasmo częstotliwości 900 MHz, jak i 1 800 MHz. Warunki techniczne dla stacji bazowych AAS mają zastosowanie do systemów naziemnych zapewniających usługi łączności elektronicznej wykorzystujące pasmo częstotliwości 1 800 MHz. Stacji bazowych AAS nie wykorzystuje się w paśmie częstotliwości 900 MHz.

Do urządzeń pracujących w paśmie częstotliwości 900 MHz albo 1 800 MHz można również stosować parametry techniczne inne od podanych poniżej, pod warunkiem że stosowane są odpowiednie techniki osłabiania zakłóceń. Te techniki osłabiania zakłóceń muszą być zgodne z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/53/UE (9) i zapewnić poziom ochrony co najmniej równoważny poziomowi zapewnianemu przez zasadnicze wymagania określone w tej dyrektywie.

Tabela 2

Wartości graniczne mocy wewnątrz bloku częstotliwościowego dla stacji bazowych non-AAS oraz stacji bazowych AAS

Element BEM Wartość graniczna EIRP dla stacji bazowych non-AAS Wartość graniczna TRP dla stacji bazowych AAS (wyłącznie dla pasma częstotliwości 1 800 MHz) Wewnątrz bloku Nieobowiązkowa. Jeśli górną granicę ustala dane państwo członkowskie, w przypadku systemu szerokopasmowego można stosować wartość między 63 dBm/(5 MHz) a 67 dBm/(5 MHz) na antenę, a w przypadku systemu wąskopasmowego można stosować wartość między 60 dBm/(200 kHz) a 69 dBm/(200 kHz) na antenę. Nieobowiązkowa. W przypadku ustalenia górnej granicy przez państwo członkowskie można stosować wartość 58 dBm/(5 MHz) na komórkę (*1).

Objaśnienia do tabeli 2:

W przypadku miejsc, w których stosuje się procedurę koordynacji z sąsiednimi usługami, państwa członkowskie mogą ustalić górną granicę mocy promieniowanej.

Tabela 3

Wartości graniczne mocy na poziomie podstawowym dla stacji bazowych non-AAS oraz stacji bazowych AAS

Element BEM Zakres częstotliwości Maksymalna średnia wartość graniczna EIRP na antenę dla stacji bazowych non-AAS Maksymalna średnia wartość graniczna TRP na komórkę dla stacji bazowych AAS (wyłącznie dla pasma częstotliwości 1 800 MHz) (*2) Poziom podstawowy Bloki FDD dla łącza „w dół” + 3 dBm/MHz -6 dBm/MHz





Tabela 4

Wartości graniczne mocy w obszarach przejściowych dla stacji bazowych non-AAS oraz stacji bazowych AAS

Element BEM Zakres częstotliwości Maksymalna średnia wartość graniczna EIRP na antenę dla stacji bazowych non-AAS (*3) Maksymalna średnia wartość graniczna TRP na komórkę dla stacji bazowych AAS (wyłącznie dla pasma częstotliwości 1 800 MHz) (*4) Obszar przejściowy Przesunięcie o 0 do 0,2 MHz od granicy bloku 32,4 dBm/(0,2 MHz) 17,4 dBm/(0,2 MHz) Przesunięcie o 0,2 do 1 MHz od granicy bloku 13,8 dBm/(0,8 MHz) 4,7 dBm/(0,8 MHz) Przesunięcie o 1 do 5 MHz od granicy bloku 5 dBm/MHz -4 dBm/MHz Przesunięcie o 5 do 10 MHz od granicy bloku 12 dBm/(5 MHz) 3 dBm/(5 MHz)





Tabela 5

Wartości graniczne mocy na dodatkowym poziomie podstawowym dla stacji bazowych non-AAS

Element BEM Mający zastosowanie zakres częstotliwości Maksymalna średnia wartość graniczna EIRP na antenę dla stacji bazowych non-AAS (*5) (*6) Dodatkowy poziom podstawowy Przesunięcie o 0 do 0,2 MHz od granicy bloku 32,4 dBm/(0,2 MHz) Przesunięcie o 0,2 do 1 MHz od granicy bloku 13,8 dBm/(0,8 MHz) Przesunięcie o 1 do 5 MHz od granicy bloku 5 dBm/MHz Przesunięcie o 5 do 10 MHz od granicy bloku 12 dBm/(5 MHz) Przesunięcie o > 10 MHz od granicy bloku (*7) 3 dBm/MHz

Objaśnienia do tabeli 5:

Tabela 5 ma zastosowanie wyłącznie do obszaru poza granicami bloku częstotliwościowego zgodnie z rys. 1 i tabelą 1. Oznacza to, że mający zastosowanie zakres częstotliwości w całości mieści się w obszarze poza granicami bloku częstotliwościowego.

W przypadku stacji bazowych AAS wartości graniczne poza granicami bloku częstotliwościowego podane w tabelach 3 i 4 dotyczą również, w stosownych przypadkach, obszaru poza granicami bloku częstotliwościowego w zakresie od 0 do 10 MHz od granicy pasma, z uwzględnieniem położenia przydzielonego bloku widma.

5. Inne warunki

Obszar emisji ubocznych dla stacji bazowych w pasmach częstotliwości 900 MHz i 1 800 MHz rozpoczyna się przy separacji częstotliwości wynoszącej 10 MHz od odpowiedniej granicy pasma (10).

Systemom naziemnym zapewniającym usługi łączności elektronicznej z wykorzystaniem systemów AAS nie przyznaje się większej ochrony przed systemami w sąsiednich pasmach niż systemom naziemnym zapewniającym usługi łączności elektronicznej z wykorzystaniem systemów non-AAS.

6. Warunki techniczne dla terminali

Terminali AAS nie wykorzystuje się w pasmach częstotliwości 900 MHz lub 1 800 MHz.

Tabela 6

Wartości graniczne mocy wewnątrz bloku częstotliwościowego dla terminali