PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 219/1

DECYZJA RADY (UE) 2016/1351

z dnia 4 sierpnia 2016 r.

w sprawie regulaminu pracowniczego Europejskiej Agencji Obrony i uchylająca decyzję 2004/676/WE

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2015/1835 z dnia 12 października 2015 r. określającą statut, siedzibę i zasady funkcjonowania Europejskiej Agencji Obrony (1), w szczególności jej art. 11 ust. 3 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rada, stanowiąc jednomyślnie, powinna przyjąć regulamin pracowniczy pracowników rekrutowanych bezpośrednio przez Europejską Agencję Obrony (zwaną dalej „agencją”) na mocy umów na czas określony, wybranych spośród obywateli uczestniczących państw członkowskich.

(2) Regulamin pracowniczy powinien być taki, aby zapewnić Agencji personel świadczący pracę na najwyższym poziomie co do umiejętności i wydajności, rekrutowany spośród kandydatów ze wszystkich uczestniczących państw członkowskich w oparciu o kryterium jak najszerszego zasięgu geograficznego oraz z instytucji Unii.

(3) Ponieważ przepisy ustanowione niniejszą decyzją powinny zastąpić przepisy określone w decyzji 2004/676/WE (2), decyzję tę należy uchylić,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

TYTUŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

1. Niniejszy regulamin pracowniczy stosuje się do personelu zatrudnionego na podstawie umowy przez Europejską Agencję Obrony (zwanego dalej „członkami personelu”).

Do personelu zalicza się:

— personel tymczasowy,

— personel kontraktowy,

— doradców specjalnych.

2. Do celów niniejszego regulaminu pracowniczego organ upoważniony do zawierania umów (zwany dalej „organem upoważnionym”) jest określany zgodnie z odpowiednimi przepisami decyzji (WPZiB) 2015/1835.

3. W niniejszym regulaminie pracowniczym wszelkie odniesienia do osoby płci męskiej traktuje się jako odnoszące się również do osoby płci żeńskiej i odwrotnie, chyba że z kontekstu wyraźnie wynika inaczej.

Artykuł 2

Członek personelu, którego umowa została zawarta na okres dłuższy niż rok jest uprawniony do głosowania i kandydowania w wyborach do Komitetu Pracowniczego, o których mowa w art. 138.

Członek personelu, którego umowa o pracę została zawarta na okres krótszy niż rok również ma prawo do głosowania, o ile jest zatrudniony od co najmniej sześciu miesięcy.

TYTUŁ II

PERSONEL TYMCZASOWY

ROZDZIAŁ 1

Przepisy ogólne

Artykuł 3

Do celów niniejszego regulaminu pracowniczego termin „personel tymczasowy” oznacza personel zatrudniony tymczasowo w celu obsadzenia stanowiska, które mieści się w granicach maksymalnej liczby stanowisk dopuszczonej w budżecie agencji.

Do celów niniejszego regulaminu pracowniczego termin „doradca specjalny” oznacza osobę, która z tytułu szczególnych kwalifikacji i pomimo pracy zarobkowej w innym charakterze zaangażowana jest do pomocy agencji regularnie lub na czas określony i która jest opłacana ze środków ogólnych przeznaczonych na ten cel w ramach odpowiedniej sekcji budżetu.

Artykuł 4

Z wyjątkiem dyrektora naczelnego i zastępcy dyrektora naczelnego agencji, którzy podlegają przepisom art. 10 ust. 1 decyzji (WPZiB) 2015/1835, pracowników tymczasowych nie zatrudnia się na dłużej niż cztery lata, przy czym mogą oni również zostać zatrudnieni na krótszy okres.

Ich umowy mogą zostać przedłużone jedynie raz na okres do czterech lat. Rada Sterująca przyjmuje przepisy ogólne dotyczące wykonywania niniejszego artykułu.

Artykuł 5

Członków personelu tymczasowego zatrudnia się jedynie w celu obsadzania, zgodnie z niniejszym regulaminem pracowniczym, wolnych stanowisk w granicach maksymalnej liczby stanowisk dopuszczonej w budżecie agencji.

Artykuł 6

1. Przy stosowaniu niniejszego regulaminu pracowniczego zakazana jest wszelka dyskryminacja ze względu na płeć, przynależność rasową, kolor skóry, pochodzenie etniczne lub społeczne, cechy genetyczne, język, religię lub światopogląd, przekonania polityczne lub wszelkie inne, przynależność do mniejszości narodowej, majątek, urodzenie, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną.

Do celów niniejszego regulaminu pracowniczego związki nie będące małżeństwami traktuje się jak małżeństwa pod warunkiem, że spełnione są warunki określone w art. 1 ust. 2 lit c) załącznika IV.

2. W celu zapewnienia w praktyce pełnej równości pomiędzy mężczyznami i kobietami w życiu zawodowym, będącej istotnym czynnikiem, który należy uwzględnić przy wprowadzaniu w życie wszystkich aspektów niniejszego regulaminu pracowniczego, zasada równego traktowania nie stanowi przeszkody w utrzymywaniu lub przyjmowaniu przez agencję środków przewidujących specyficzne korzyści w celu ułatwienia działalności zawodowej przez osoby płci niedostatecznie reprezentowanej bądź w celu zapobiegania utrudnieniom w karierze zawodowej i ich rekompensowania.

3. Agencja, po konsultacji z Komitetem Pracowniczym, określa środki i działania mające na celu wspieranie równych szans dla mężczyzn i kobiet w dziedzinach objętych niniejszym regulaminem pracowniczym oraz przyjmuje odpowiednie przepisy, w szczególności w celu wyrównania faktycznych nierówności, które ograniczają szanse kobiet w tych dziedzinach.

4. Do celów ust. 1 osoby niepełnosprawne to osoby o długotrwałym upośledzeniu fizycznym, umysłowym, intelektualnym lub sensorycznym, które w połączeniu z różnymi barierami może przeszkadzać im w pełnym i efektywnym uczestniczeniu w życiu społecznym na równi z innymi. Istnienie upośledzenia ustala się zgodnie z procedurą określoną w art. 38.

Osoba niepełnosprawna spełnia warunki określone w art. 37 ust. 2 lit. d), jeżeli może wykonywać istotne zadania związane z danym stanowiskiem, po dokonaniu odpowiednich przystosowań.

„Odpowiednie przystosowania”, w odniesieniu do istotnych zadań związanych z danym stanowiskiem, oznaczają zastosowanie w razie potrzeby odpowiednich środków, które umożliwiają osobie niepełnosprawnej dostęp do pracy oraz wykonywanie zawodu, awans lub udział w szkoleniach, o ile środki takie nie stanowią nieproporcjonalnego obciążenia dla pracodawcy.

Zasada równego traktowania nie stanowi dla organu upoważnionego przeszkody w utrzymywaniu lub przyjmowaniu środków określających szczególne korzyści w celu ułatwienia osobom niepełnosprawnym wykonywania działalności zawodowej lub w celu zapobiegania niekorzystnym sytuacjom w ich karierze zawodowej bądź ich rekompensowania.

5. Jeżeli osoby objęte niniejszym regulaminem pracowniczym, które uważają się za pokrzywdzone na skutek naruszenia określonej w niniejszym artykule zasady równego traktowania przedstawią okoliczności wskazujące na ich bezpośrednią lub pośrednią dyskryminację, obowiązek udowodnienia, że nie nastąpiło naruszenie zasady równego traktowania spoczywa na agencji. Niniejszy przepis nie ma zastosowania w postępowaniu dyscyplinarnym.

6. Przy stosowaniu zasady niedyskryminacji oraz zasady proporcjonalności należy zapewnić, by wszelkie ograniczenia tych zasad opierały się na obiektywnych i uzasadnionych podstawach oraz służyły osiągnięciu zgodnych z prawem celów w ramach ogólnego interesu polityki kadrowej. Cele te mogą w szczególności uzasadniać ustalanie wieku przymusowego przejścia na emeryturę lub rentę oraz wieku minimalnego do uzyskania świadczeń emerytalnych za wysługę lat.

Artykuł 7

1. Członek personelu tymczasowego ma w okresie aktywnego zatrudnienia dostęp do środków o charakterze socjalnym, w tym do określonych środków służących godzeniu życia zawodowego z rodzinnym, przyjętych przez agencję oraz do świadczeń zapewnianych przez Komitet Pracowniczy. Byli członkowie personelu tymczasowego mogą mieć dostęp do ograniczonej liczby określonych środków o charakterze socjalnym.

2. Członkom personelu tymczasowego w okresie aktywnego zatrudnienia zapewnia się warunki pracy zgodne z odpowiednimi normami bezpieczeństwa i higieny pracy co najmniej na poziomie minimalnych wymagań mających zastosowanie na mocy środków przyjętych w tych dziedzinach zgodnie z Traktatami.

Artykuł 8

1. Stanowiska objęte niniejszym regulaminem pracowniczym klasyfikuje się, zgodnie z charakterem i ważnością zadań, które się z nimi wiążą, jako grupę funkcyjną administratorów (zwaną dalej „AD”), grupę funkcyjną asystentów (zwaną dalej „AST”) oraz grupę funkcyjną sekretarzy i pracowników biurowych (zwaną dalej „AST/SC”).”;

2. Grupa funkcyjna AD obejmuje dwanaście grup zaszeregowania personelu odpowiedzialnego za zadania dotyczące administrowania i doradzania oraz zadania o charakterze językowym i naukowym. Grupa funkcyjna AST obejmuje jedenaście grup zaszeregowania personelu odpowiedzialnego za zadania wykonawcze, techniczne i biurowe. Grupa funkcyjna AST/SC obejmuje sześć grup zaszeregowania personelu odpowiedzialnego za zadania biurowe i sekretarskie.

3. Do mianowania wymagane jest przynajmniej:

a) dla grup funkcyjnych AST i AST/SC: (i) wykształcenie na poziomie pomaturalnym potwierdzone dyplomem; (ii) wykształcenie średnie potwierdzone świadectwem dającym dostęp do studiów wyższych oraz odpowiednie co najmniej trzyletnie doświadczenie zawodowe; lub (iii) gdy jest to uzasadnione interesem służby, wykształcenie zawodowe lub doświadczenie zawodowe na równoważnym poziomie.

b) dla grupy funkcyjnej AD w grupach zaszeregowania 5 i 6: (i) poziom wykształcenia odpowiadający ukończonym studiom uniwersyteckim trwającym co najmniej trzy lata, potwierdzony dyplomem; lub (ii) gdy jest to uzasadnione interesem służby, wykształcenie zawodowe na równoważnym poziomie;

c) dla grupy funkcyjnej AD w grupach zaszeregowania 7–16: (i) poziom wykształcenia odpowiadający ukończonym studiom uniwersyteckim, potwierdzony dyplomem, gdy zwykły okres studiów wynosi co najmniej cztery lata; lub (ii) poziom wykształcenia odpowiadający ukończonym studiom uniwersyteckim, potwierdzony dyplomem, oraz odpowiednie co najmniej roczne doświadczenie zawodowe, gdy zwykły okres studiów wynosi co najmniej trzy lata; lub (iii) gdy jest to uzasadnione interesem służby, wykształcenie zawodowe na równoważnym poziomie.

4. Tabela zawierająca rodzaje stanowisk znajduje się w załączniku VI. Na podstawie tej tabeli organ upoważniony, po konsultacji z Komitetem Pracowniczym, może określić obowiązki i uprawnienia związane z każdym rodzajem stanowiska.

Artykuł 9

1. Organ upoważniony, działając wyłącznie w interesie służby oraz bez względu na obywatelstwo, przydziela każdemu członkowi personelu tymczasowego stanowisko w drodze mianowania lub przeniesienia w ramach jego grupy funkcyjnej odpowiadające jego grupie zaszeregowania.

Członek personelu tymczasowego może złożyć wniosek o przeniesienie w ramach agencji.

2. Członkowi personelu tymczasowego może zostać czasowo powierzone stanowisko w jego grupie funkcyjnej w grupie zaszeregowania wyższej niż grupa, do której formalnie należy. Począwszy od czwartego miesiąca po objęciu takiego stanowiska, otrzymuje on dodatek wyrównawczy odpowiadający różnicy między wynagrodzeniem należnym mu z tytułu jego grupy zaszeregowania i stopnia a wynagrodzeniem, które otrzymywałby z tytułu zaszeregowania na tym stopniu, na którym byłby zaszeregowany, gdyby przyznano mu grupę zaszeregowania odpowiadającą jego stanowisku, które zostało mu czasowo powierzone.

Okres czasowego powierzenia innego stanowiska nie przekracza jednego roku, z wyjątkiem przypadków, w których dokonano takiego powierzenia, bezpośrednio lub pośrednio, w celu zastąpienia członka personelu tymczasowego, którego oddelegowano, w interesie służby, na inne stanowisko, powołano do służby wojskowej lub który jest nieobecny z powodu przedłużającego się zwolnienia chorobowego.

Artykuł 10

1. W umowie określa się grupę zaszeregowania i stopień zatrudnianego członka personelu tymczasowego.

2. W przypadku przydzielenia członkowi tymczasowego personelu stanowiska w wyższej grupie zaszeregowania, niż grupa zaszeregowania stanowiska, na które został zatrudniony, sporządza się aneks do umowy.

ROZDZIAŁ 2

Prawa i obowiązki

Artykuł 11

1. Członek personelu tymczasowego wykonuje swoje obowiązki i postępuje, mając na względzie wyłącznie interesy agencji; nie zwraca się o instrukcje ani nie przyjmuje instrukcji od żadnego rządu, organu, organizacji ani osoby spoza agencji. Wykonuje przydzielone mu obowiązki w sposób obiektywny i bezstronny i zachowując należną lojalność wobec agencji.

2. Członek personelu tymczasowego bez zgody organu upoważnionego nie przyjmuje od jakiegokolwiek rządu lub z jakiegokolwiek innego źródła spoza agencji żadnych tytułów, odznaczeń, korzyści, podarunków ani płatności jakiegokolwiek rodzaju, z wyjątkiem wynagrodzenia za prace wykonywane przed jego mianowaniem lub w okresie urlopu okolicznościowego udzielonego w związku z pełnieniem służby wojskowej lub innej służby państwowej, o ile wynagrodzenie przyznane jest w związku z pełnieniem tej służby.

Przed rekrutacją członka personelu tymczasowego organ upoważniony sprawdza, czy kandydat ma jakiekolwiek interesy osobiste, które mogłyby wpłynąć na jego niezależność, lub czy występuje jakikolwiek inny konflikt interesów. W tym celu kandydat informuje organ upoważniony na specjalnym formularzu o wszelkich faktycznych lub potencjalnych konfliktach interesów. W takich przypadkach organ upoważniony bierze to pod uwagę w swojej należycie uzasadnionej opinii. W razie konieczności organ upoważniony podejmuje środki, o których mowa w art. 12 ust. 2.

Niniejszy artykuł stosuje się odpowiednio do członków personelu tymczasowego powracających z urlopu z przyczyn osobistych.

Artykuł 12

1. Członek personelu tymczasowego, wykonując swoje obowiązki, z zastrzeżeniem poniższych przepisów, nie zajmuje się, bezpośrednio ani pośrednio, sprawami, w odniesieniu do których ma osobisty interes, w szczególności ze względów rodzinnych lub finansowych, jeżeli mogłoby to wpłynąć na jego niezależność.

2. Członek personelu tymczasowego, któremu podczas wykonywania jego obowiązków zostanie powierzona sprawa, o której mowa w ust. 1 niezwłocznie informuje o tym organ upoważniony. Organ upoważniony podejmuje odpowiednie środki i może w szczególności zwolnić członka personelu tymczasowego z wykonywania obowiązków związanych z tą sprawą.

3. Członek personelu tymczasowego nie może utrzymywać ani uzyskiwać, bezpośrednio lub pośrednio, udziału w przedsiębiorstwach podlegających agencji lub mających związki z agencją, w przypadku, gdy udział ten jest takiego rodzaju lub ma taki zakres, iż mógłby wpłynąć na jego niezależność przy wykonywaniu obowiązków.

Artykuł 13

Członek personelu tymczasowego powstrzymuje się od jakichkolwiek działań lub zachowań, które mogą stawiać jego stanowisko w złym świetle.

Artykuł 14

1. Członkowie personelu tymczasowego powstrzymują się od jakichkolwiek form nękania psychicznego lub molestowania seksualnego.

2. Fakt nękania psychicznego lub molestowania seksualnego nie może powodować dla członka personelu tymczasowego, który padł jego ofiarą, jakichkolwiek konsekwencji ze strony agencji. Członka personelu tymczasowego, który przedstawił dowody nękania psychicznego lub molestowania seksualnego nie mogą spotkać ze strony agencji żadne konsekwencje, pod warunkiem że działał on w dobrej wierze.

3. „Nękanie psychiczne” oznacza niewłaściwe zachowanie, które ma miejsce na przestrzeni pewnego okresu, powtarza się lub ma charakter ciągły i obejmuje zachowania fizyczne, wypowiedzi ustne i pisemne, gesty lub inne działania podejmowane umyślnie, które mogą godzić w osobowość, godność lub integralność fizyczną lub psychiczną danej osoby.

4. „Molestowanie seksualne” oznacza zachowania dotyczące płci, które są niepożądane przez osobę, do której są adresowane, a ich celem lub skutkiem jest znieważenie osoby lub wytworzenie atmosfery zastraszenia, wrogości, upokorzenia lub stresu. Molestowanie seksualne jest traktowane jako dyskryminacja ze względu na płeć.

Artykuł 15

1. Członek personelu tymczasowego mający zamiar podjąć dodatkową działalność, zarobkową lub niezarobkową, lub wykonywać jakiekolwiek zadania poza agencją, z zastrzeżeniem przepisów art. 17, uzyskuje uprzednio pozwolenie organu upoważnionego. Pozwolenia nie udziela się wyłącznie w przypadkach, gdy działalność lub zadania, o których mowa, mają taki charakter, że zakłócają wykonywanie obowiązków przez członka personelu tymczasowego lub są sprzeczne z interesem agencji.

2. Członek personelu tymczasowego zawiadamia organ upoważniony o wszelkich zmianach dotyczących zaakceptowanej działalności lub zadań wykonywanych poza agencją, które to zmiany zaistniały po wystąpieniu przez niego o pozwolenie organu upoważnionego zgodnie z ust. 1. Pozwolenie może zostać cofnięte, jeżeli działalność lub zadania przestały spełniać warunki, o których mowa w ostatnim zdaniu ust. 1.

Artykuł 16

Jeżeli małżonek członka personelu tymczasowego pracuje zawodowo, członek personelu tymczasowego informuje o tym fakcie organ upoważniony. Jeżeli ta działalność zawodowa jest nie do pogodzenia z działalnością zawodową członka personelu tymczasowego i jeżeli nie może on zapewnić, że działalność ta zakończy się w określonym czasie, organ upoważniony, po konsultacji z Komitetem Pracowniczym, podejmuje decyzję, czy członek personelu tymczasowego będzie nadal zajmować swoje stanowisko, czy zostanie przeniesiony na inne stanowisko.

Artykuł 17

1. Członek personelu tymczasowego, który zamierza ubiegać się o stanowisko publiczne, zawiadamia o tym fakcie organ upoważniony. Organ upoważniony, uwzględniając interes służby, podejmuje decyzję, czy zainteresowany członek personelu tymczasowego:

a) powinien złożyć wniosek o urlop z przyczyn osobistych; lub

b) powinien uzyskać urlop coroczny; lub

c) może uzyskać zezwolenie na pracę w niepełnym wymiarze czasu; lub

d) może nadal bez zmian wykonywać swoje obowiązki.

2. Członek personelu tymczasowego wybrany lub mianowany na stanowisko publiczne niezwłocznie zawiadamia o tym fakcie organ upoważniony. Organ upoważniony, uwzględniając interes służby, znaczenie tego stanowiska, wiążące się z nim obowiązki, jak również wynagrodzenie i zwrot kosztów związanych z tymi obowiązkami, podejmuje jedną z decyzji określonych w ust. 1. Jeżeli członek personelu tymczasowego zostanie wezwany do złożenia wniosku o urlop z przyczyn osobistych lub jeżeli otrzyma zezwolenie na wykonywanie swoich obowiązków w niepełnym wymiarze czasu, okres takiego urlopu lub pracy w niepełnym wymiarze czasu odpowiada okresowi sprawowania stanowiska publicznego.

Artykuł 18

Po zakończeniu służby członek personelu tymczasowego jest nadal zobowiązany do uczciwej i rozważnej postawy w odniesieniu do przyjmowania niektórych stanowisk lub pewnych korzyści.

Członkowie personelu tymczasowego zamierzający podjąć działalność zawodową, zarobkową lub niezarobkową, w okresie dwóch lat od zakończenia służby, informują o tym agencję na specjalnym formularzu. Jeżeli taka działalność jest związana z pracą, którą członek personelu tymczasowego wykonywał w ciągu ostatnich trzech lat służby i może prowadzić do konfliktu z uzasadnionymi interesami agencji, organ upoważniony, uwzględniając interes służby, może albo zabronić takiemu członkowi personelu podjęcia tej działalności albo wydać pozwolenie na warunkach, jakie uzna za odpowiednie. Organ upoważniony, po konsultacji z Komitetem Pracowniczym, zawiadamia o swojej decyzji w ciągu 30 dni roboczych od otrzymania stosownej informacji. Jeżeli w powyższym terminie nie zawiadomiono o decyzji, uznaje się to za udzielenie pozwolenia.

W przypadku byłych starszych rangą członków personelu tymczasowego, organ upoważniony może, co do zasady, zabronić im, w ciągu dwunastu miesięcy od zakończenia służby, zajmowania się działalnością lobbingową lub reprezentacyjną wobec personelu agencji dla potrzeb działalności gospodarczej tych członków, ich klientów lub pracodawców w odniesieniu do spraw, za które byli oni odpowiedzialni w ostatnich trzech latach służby.

Zgodnie z art. 31 decyzji (WPZiB) 2015/1835 agencja publikuje corocznie informacje na temat wykonania poprzedniego akapitu, zawierające wykaz ocenionych przypadków.

Artykuł 19

1. Członek personelu tymczasowego nie może bez zezwolenia ujawniać informacji, które uzyskał w trakcie pełnienia obowiązków, o ile takie informacje nie zostały już wcześniej podane do publicznej wiadomości lub nie są publicznie dostępne.

2. Po zakończeniu służby członek personelu tymczasowego jest nadal związany tym zobowiązaniem.

Artykuł 20

1. Członek personelu tymczasowego może korzystać z wolności słowa z poszanowaniem zasad lojalności i bezstronności.

2. Członek personelu tymczasowego, który zamierza upublicznić lub doprowadzić do upublicznienia, samodzielnie lub wraz z innymi osobami, jakichkolwiek treści dotyczących pracy agencji jest zobowiązany, bez uszczerbku dla przepisów art. 13 i 19, poinformować o tym wcześniej organ upoważniony.

W przypadku gdy organ upoważniony jest w stanie wykazać, że taka publikacja może poważnie zaszkodzić uzasadnionym interesom agencji, zawiadamia członka personelu tymczasowego pisemnie o swojej decyzji w ciągu 30 dni roboczych od otrzymania tej informacji. Jeżeli w powyższym terminie nie zawiadomiono o decyzji, uznaje się, że organ upoważniony nie wyraża sprzeciwu.

Artykuł 21

1. Wszelkie prawa do prac wykonanych przez członka personelu tymczasowego w ramach jego obowiązków przysługują agencji, do działalności której prace te się odnoszą. Agencja ma prawo do żądania przeniesienia praw autorskich do takich prac.

2. Wszelkie wynalazki dokonane przez członka personelu tymczasowego w związku z wykonywanymi przez niego obowiązkami lub w ramach ich wykonywania są niekwestionowaną własnością agencji. Agencja może na własny koszt wystąpić z wnioskiem i uzyskać odpowiednie patenty we wszystkich krajach. Każdy wynalazek dotyczący działalności agencji dokonany przez członka personelu tymczasowego w ciągu roku od zakończenia jego okresu zatrudnienia, o ile nie zostanie wykazane co innego, uznaje się za dokonany w związku z wykonywanymi przez niego obowiązkami lub w ramach ich wykonywania. Jeżeli wynalazki podlegają opatentowaniu, podaje się nazwisko wynalazcy lub wynalazców.

3. Agencja może w odpowiednich przypadkach przyznać członkowi personelu tymczasowego, który jest autorem opatentowanego wynalazku, premię pieniężną, w ustalonej przez siebie wysokości.

Artykuł 22

1. Członek personelu tymczasowego nie może, na żadnej podstawie, bez pozwolenia organu upoważnionego, ujawnić w ramach jakiegokolwiek postępowania sądowego informacji uzyskanych z uwagi na pełnione obowiązki. Udzielenia pozwolenia odmawia się wyłącznie w przypadku, gdy wymaga tego interes agencji, a taka odmowa nie pociągałaby za sobą skutków karnych dla członka personelu tymczasowego. Po zakończeniu służby członek personelu tymczasowego jest nadal związany tym zobowiązaniem.

2. Przepisy ust. 1 nie mają zastosowania do członka lub byłego członka personelu tymczasowego zeznającego przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej lub komisją dyscyplinarną agencji w sprawie dotyczącej pracownika lub byłego pracownika agencji lub Unii Europejskiej.

Artykuł 23

Członek personelu tymczasowego zamieszkuje w miejscu, w którym jest zatrudniony, albo w takiej odległości od tego miejsca, która pozwala na właściwe wykonywanie jego obowiązków. Członek personelu tymczasowego zawiadamia organ upoważniony o swoim adresie i niezwłocznie informuje o wszelkich jego zmianach.

Artykuł 24

Niezależnie od swojego zaszeregowania, pracownik pomaga i służy radą swoim przełożonym oraz odpowiada za wykonywanie powierzonych mu obowiązków.

Członek personelu tymczasowego odpowiadający za określony dział służby jest odpowiedzialny wobec swoich przełożonych za wykonywanie powierzonych mu uprawnień oraz wydanych przez siebie poleceń. Odpowiedzialność jego podwładnych w żaden sposób nie zwalnia go z jego własnej odpowiedzialności.

Artykuł 25

1. W przypadku otrzymania polecenia, które członek personelu tymczasowego uważa za niewłaściwe lub mogące mieć poważne negatywne skutki, informuje on niezwłocznie swojego bezpośredniego przełożonego, a ten – jeżeli informacja została przedłożona w formie pisemnej – odpowiada na piśmie. Jeżeli bezpośredni przełożony potwierdzi polecenie, a członek personelu tymczasowego uzna, że takie potwierdzenie nie stanowi odpowiedniej odpowiedzi na jego obawy, członek personelu tymczasowego, z zastrzeżeniem przepisów ust. 2, zwraca się z pisemnym zapytaniem do przełożonego stojącego bezpośrednio wyżej w hierarchii. Jeżeli osoba ta potwierdzi polecenie na piśmie, członek personelu tymczasowego wykonuje je, o ile nie jest ono w sposób oczywisty sprzeczne z prawem lub nie stanowi naruszenia odpowiednich norm bezpieczeństwa.

2. Jeżeli bezpośredni przełożony uzna, że polecenie musi być wykonane bezzwłocznie, członek personelu tymczasowego wykonuje je, o ile nie jest ono w sposób oczywisty sprzeczne z prawem lub nie stanowi naruszenia odpowiednich norm bezpieczeństwa. Na wniosek członka personelu tymczasowego, bezpośredni przełożony jest zobowiązany do wydania takiego polecenia na piśmie.

3. Członek personelu tymczasowego, który informuje swoich przełożonych o tym, że wydane mu polecenia uważa za niewłaściwe lub mogące mieć poważne negatywne skutki, nie ponosi z tego tytułu żadnych konsekwencji.

Artykuł 26

Członek personelu tymczasowego może zostać zobowiązany do wyrównania, w całości bądź w części, szkody, którą poniosła agencja w wyniku jego poważnego przewinienia w związku z wykonywanymi przez niego obowiązkami lub w ramach ich wykonywania.

Organ upoważniony wydaje umotywowaną decyzję zgodnie z procedurą ustanowioną w odniesieniu do spraw dyscyplinarnych.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej posiada nieograniczoną jurysdykcję w sporach wynikających z tego przepisu.

Artykuł 27

1. Każdy członek personelu tymczasowego, który w ramach wykonywania swoich obowiązków lub w związku z ich wykonywaniem dowiaduje się o faktach, które mogą wzbudzić podejrzenie nielegalnej działalności, w tym o nadużyciach finansowych lub korupcji, szkodzących interesom agencji lub o zachowaniu związanym z wykonywaniem obowiązków służbowych, które może stanowić poważne zaniedbanie wykonywania obowiązków personelu tymczasowego agencji, bezzwłocznie informuje swojego bezpośredniego przełożonego, dyrektora naczelnego agencji lub, jeżeli uzna to za stosowne, szefa agencji.

Informacje, o których mowa w akapicie pierwszym, są przedkładane w formie pisemnej.

Niniejszy ustęp ma zastosowanie również w przypadku poważnego zaniedbania wykonywania podobnych obowiązków przez inną osobę pełniącą służbę lub wykonującą pracę na rzecz agencji.

2. Członek personelu tymczasowego nie ponosi konsekwencji ze strony agencji w następstwie udzielenia informacji, o których mowa w ust. 1, pod warunkiem że działał rozsądnie i w dobrej wierze.

3. Przepisy ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do dokumentów, pism, sprawozdań, notatek lub informacji w dowolnej formie, przechowywanych lub sporządzonych dla członka personelu tymczasowego albo mu ujawnionych w toku toczącego się lub zakończonego postępowania sądowego.

Artykuł 28

1. Członek personelu tymczasowego, który ujawnia informacje określone w art. 27 przewodniczącemu Rady Unii Europejskiej, przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego lub Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich nie ponosi konsekwencji ze strony agencji, pod warunkiem że zostaną spełnione łącznie następujące warunki:

a) członek personelu tymczasowego żywi szczere i uzasadnione przekonanie, że ujawnione informacje oraz zarzuty w nich zawarte są zasadniczo prawdziwe; oraz

b) członek personelu tymczasowego wcześniej ujawnił te same informacje agencji oraz umożliwił agencji w terminie przez nią wyznaczonym, z uwzględnieniem stopnia złożoności sprawy, podjęcie odpowiednich działań. Członek personelu tymczasowego zostaje należycie poinformowany o tym wyznaczonym terminie w przeciągu 60 dni.

2. Terminu, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się, jeżeli członek personelu tymczasowego jest w stanie wykazać, że jest to nieuzasadnione z uwzględnieniem wszystkich okoliczności danej sprawy.

3. Przepisy ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do dokumentów, pism, sprawozdań, notatek lub informacji w dowolnej formie, przechowywanych lub sporządzonych dla członka personelu tymczasowego albo mu ujawnionych w toku toczącego się lub zakończonego postępowania sądowego.

4. Zgodnie z art. 29 i 168 agencja ustanawia procedurę rozpatrywania skarg członków personelu tymczasowego dotyczących sposobu, w jaki są traktowani po wypełnieniu lub w następstwie wypełnienia przez nich obowiązków wynikających z art. 27 lub niniejszego artykułu. Agencja zapewnia, aby takie skargi były rozpatrywane w sposób poufny oraz, gdy uzasadniają to okoliczności, przed upływem terminów określonych w art. 168.

Organ upoważniony określa przepisy wewnętrzne dotyczące m.in.:

— zapewnienia członkom personelu tymczasowego, o których mowa w art. 27 ust. 1 lub w niniejszym artykule, informacji o rozpatrywaniu zgłaszanych przez nich spraw,

— ochrony uzasadnionych interesów tych członków personelu i ich prywatności oraz

— procedury rozpatrywania skarg, o której mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu.

Artykuł 29

Agencja wspomaga członków personelu tymczasowego, w szczególności w postępowaniu przeciwko każdej osobie dopuszczającej się gróźb, znieważających lub zniesławiających wypowiedzi lub czynów lub ataków na osobę albo naruszenia własności, na jakie są narażeni oni lub członkowie ich rodzin ze względu na zajmowane stanowisko lub pełnione obowiązki.

Agencja rekompensuje członkowi personelu tymczasowego szkody poniesione w takich przypadkach, o ile członek personelu tymczasowego nie spowodował wystąpienia szkody umyślnie lub przez rażące niedbalstwo, oraz nie był w stanie uzyskać rekompensaty od osoby, która szkodę wyrządziła.

Artykuł 30

Agencja ułatwia członkom personelu tymczasowego dalsze kształcenie zawodowe, w zakresie, w jakim jest to zgodne ze sprawnym funkcjonowaniem służby oraz z jej własnym interesem.

Dalsze kształcenie zawodowe jest brane pod uwagę przy awansowaniu w ramach kariery zawodowej.

Artykuł 31

Członkowie personelu tymczasowego mogą korzystać z prawa zrzeszania się; mogą w szczególności wstępować do związków zawodowych lub zrzeszeń pracowniczych.

Artykuł 32

Członkowie personelu tymczasowego mogą składać organowi upoważnionemu wnioski dotyczące spraw objętych niniejszym regulaminem pracowniczym.

Każda decyzja dotycząca poszczególnej osoby, podejmowana na podstawie niniejszego regulaminu pracowniczego, jest bezzwłocznie przekazywana na piśmie członkowi personelu tymczasowego, którego dotyczy. Każda decyzja powodująca negatywne następstwa dla członka personelu tymczasowego zawiera uzasadnienie.

Decyzje dotyczące powołania, mianowania, awansu, przeniesienia, określenia statusu administracyjnego oraz zakończenia służby członka personelu tymczasowego są podawane do wiadomości publicznej w agencji. Ogłoszenie takie jest dostępne dla wszystkich członków personelu przez odpowiedni okres.

Artykuł 33

Akta osobowe członka personelu tymczasowego zawierają:

a) wszelkie dokumenty dotyczące jego statusu administracyjnego oraz wszelkie sprawozdania odnoszące się do jego kwalifikacji, wydajności i postawy;

b) wszelkie uwagi danego członka personelu tymczasowego dotyczące powyższych dokumentów.

Dokumenty są rejestrowane, numerowane i włączane do akt w odpowiedniej kolejności; agencja nie może wykorzystywać dokumentów, o których mowa w lit. a), ani powoływać się na nie w odniesieniu do danego członka personelu tymczasowego, chyba że zostały one mu przekazane przed włączeniem do akt.

Powiadomienie członka personelu tymczasowego o każdym dokumencie jest dokumentowane poprzez złożenie przez niego podpisu lub, jeżeli jest to niemożliwe, poprzez wysłanie listu poleconego pod ostatni wskazany przez niego adres.

Akta osobowe członka personelu tymczasowego nie zawierają informacji o jego działalności ani poglądach dotyczących polityki, związków zawodowych, filozofii lub religii ani też o jego pochodzeniu rasowym lub etnicznym czy o jego orientacji seksualnej.

Ustęp czwarty nie uniemożliwia jednak włączenia do akt aktów administracyjnych i dokumentów znanych członkowi personelu tymczasowego, które są niezbędne do stosowania niniejszego regulaminu pracowniczego.

Dla każdego członka personelu tymczasowego prowadzi się tylko jedne akta osobowe.

Członek personelu tymczasowego jest uprawniony, nawet po zakończeniu służby, do zapoznania się ze wszystkimi dokumentami, które znajdują się w jego aktach osobowych oraz do sporządzania ich kopii.

Akta osobowe mają charakter poufny i mogą być przeglądane tylko w pomieszczeniach biurowych administracji lub za pośrednictwem zabezpieczonego systemu elektronicznego. Jednak mogą one być przekazywane komisji odwoławczej w przypadku wszczęcia postępowania w sprawie danego członka personelu tymczasowego.

Artykuł 34

Członkowie personelu tymczasowego mają prawo do zapoznania się ze swoją dokumentacją medyczną na zasadach określonych przez agencję.

Artykuł 35

Decyzję dotyczącą żądania wyrównania szkody poniesionej przez agencję na skutek ciężkiego przewinienia służbowego, o którym to wyrównaniu mowa w art. 26, podejmuje organ upoważniony z zastosowaniem procedury dotyczącej zwolnienia z powodu ciężkiego przewinienia służbowego.

Decyzje dotyczące poszczególnych członków personelu tymczasowego podaje się do wiadomości publicznej zgodnie z art. 32.

Artykuł 36

Przywileje i immunitety przysługujące członkom personelu tymczasowego są przyznawane wyłącznie w interesie agencji. Członkowie personelu tymczasowego nie są zwolnieni z wypełniania swoich osobistych zobowiązań ani z obowiązku przestrzegania obowiązujących przepisów i zarządzeń policyjnych.

Członek personelu tymczasowego bezzwłocznie zawiadamia agencję o przypadkach kwestionowania przywilejów i immunitetów.

Laissez-passer, przewidziane w Protokole w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, wydawane są członkom personelu tymczasowego w przypadku, gdy wymagają tego interesy służby.

ROZDZIAŁ 3

Warunki zatrudnienia

Artykuł 37

1. Zatrudnianie personelu tymczasowego ma na względzie pozyskiwanie dla agencji osób o najwyższym poziomie kwalifikacji, wydajności i uczciwości, rekrutowanych spośród obywateli państw członkowskich biorących udział w pracach agencji z uwzględnieniem możliwie najszerszej bazy geograficznej.

Personel tymczasowy jest wybierany bez względu na rasę, poglądy polityczne, filozoficzne lub religijne, płeć lub orientację seksualną i bez względu na stan cywilny lub sytuację rodzinną.

Żadne stanowiska nie są zarezerwowane dla obywateli konkretnego państwa członkowskiego. Jednakże w przypadku zaobserwowania znaczącego i nieuzasadnionego obiektywnymi kryteriami braku równowagi w przynależności państwowej personelu tymczasowego, zasada równości obywateli Unii pozwala agencji przyjmować odpowiednie środki. Te odpowiednie środki są uzasadnione i w żadnym przypadku nie mogą prowadzić do przyjęcia innych kryteriów rekrutacji niż kryteria oparte na kompetencjach. Przed przyjęciem takich odpowiednich środków przez organ upoważniony Rada Sterująca przyjmuje przepisy ogólne w sprawie wykonywania niniejszego ustępu.

2. Członek personelu tymczasowego może zostać zatrudniony jedynie gdy spełnia następujące warunki:

a) jest obywatelem jednego z państw członkowskich uczestniczących w pracach agencji oraz korzysta z pełni praw obywatelskich;

b) wypełnił wszelkie swoje zobowiązania na mocy przepisów o służbie wojskowej;

c) przedstawi odpowiednie referencje potwierdzające jego zdatność do wykonywania obowiązków;

d) jest odpowiednio sprawny fizycznie, aby wykonywać obowiązki; oraz

e) potwierdzi gruntowną znajomość jednego z języków państw członkowskich uczestniczących w pracach agencji oraz zadowalającą znajomość innego języka uczestniczących państw członkowskich w zakresie niezbędnym do wykonywania obowiązków.

3. Organ upoważniony przyjmuje w razie potrzeby przepisy szczegółowe określające procedury rekrutacji personelu tymczasowego w ramach decyzji (WPZiB) 2015/1835.

Artykuł 38

Przed zatrudnieniem członek personelu tymczasowego jest poddawany badaniu lekarskiemu przez lekarza urzędowego agencji, w celu stwierdzenia, czy spełnia on wymagania art. 37 ust. 2 lit. d).

Jeżeli w wyniku badania lekarskiego przewidzianego w akapicie pierwszym wydana zostanie negatywna opinia lekarska, kandydat może, w ciągu 20 dni od powiadomienia go o tej opinii przez agencję, zażądać rozpatrzenia swojego przypadku przez komisję lekarską składającą się z trzech lekarzy wyznaczonych przez organ upoważniony spośród lekarzy urzędowych agencji. Lekarz urzędowy odpowiedzialny za wydanie pierwotnej negatywnej opinii jest wysłuchiwany przez komisję lekarską. Kandydat może przedstawić komisji lekarskiej opinię wybranego przez siebie lekarza. Jeżeli opinia komisji lekarskiej potwierdzi ustalenia z badania lekarskiego, o którym mowa w akapicie pierwszym, kandydat pokrywa 50 % opłat i kosztów dodatkowych.

Artykuł 39

1. Członek personelu tymczasowego może zostać wezwany do odbycia okresu próbnego o maksymalnej długości dziewięciu miesięcy.

W przypadku gdy podczas okresu próbnego członek personelu tymczasowego nie może przez co najmniej miesiąc wykonywać swoich obowiązków z powodu choroby, urlopu macierzyńskiego na mocy art. 52 lub wypadku, organ zatrudniający może odpowiednio przedłużyć okres próbny. Całkowity czas trwania okresu próbnego nie może w żadnym przypadku przekroczyć 15 miesięcy.

2. W dowolnym momencie okresu próbnego sporządzone zostać może sprawozdanie dotyczące członka personelu tymczasowego, jeżeli jego praca w oczywisty sposób nie spełnia wymagań.

Sprawozdanie to jest przekazywane osobie zainteresowanej, która ma prawo przedłożyć uwagi na piśmie w terminie ośmiu dni roboczych. Sprawozdanie wraz z uwagami jest niezwłocznie przekazywane organowi upoważnionemu przez bezpośredniego przełożonego członka personelu tymczasowego. Na podstawie tego sprawozdania organ upoważniony może podjąć decyzję o zwolnieniu tego członka personelu tymczasowego przed upływem okresu próbnego z zachowaniem jednomiesięcznego okresu wypowiedzenia lub, w wyjątkowych okolicznościach, o przedłużeniu okresu próbnego o maksymalnie sześć miesięcy oraz o ewentualnym przydzieleniu tego członka personelu tymczasowego do innej jednostki na pozostałą część okresu próbnego.

3. Najpóźniej miesiąc przed zakończeniem okresu próbnego sporządza się sprawozdanie dotyczące kwalifikacji do wykonywania przez członka personelu tymczasowego obowiązków związanych z jego stanowiskiem, a także jego postawy i wydajności w pracy. Sprawozdanie to jest przekazywane osobie zainteresowanej, która ma prawo przedłożyć uwagi na piśmie w terminie ośmiu dni roboczych.

W przypadku gdy sprawozdanie zaleca zwolnienie lub, w wyjątkowych okolicznościach, przedłużenie okresu próbnego, jest wraz z uwagami niezwłocznie przekazywane organowi upoważnionemu przez bezpośredniego przełożonego członka personelu tymczasowego.

Członek personelu tymczasowego, którego praca nie spełnia wymagań potrzebnych do zatrzymania go na danym stanowisku, zostaje zwolniony.

Ostateczną decyzję podejmuje się w oparciu o sprawozdanie, o którym mowa w niniejszym ustępie, oraz informacje dostępne organowi upoważnionemu i dotyczące postawy członka personelu tymczasowego w odniesieniu do przepisów tytułu II rozdział 2.

Artykuł 40

1. Członek personelu tymczasowego jest zatrudniany na pierwszym stopniu swojej grupy zaszeregowania.

Organ upoważniony może, uwzględniając doświadczenie zawodowe pracownika, przyznać mu wyższy stopień odpowiadający maksymalnie dodatkowym 24 miesiącom pracy. Przyjmuje się ogólne przepisy wykonawcze w celu wprowadzenia w życie przepisów niniejszego artykułu.

2. Członek personelu tymczasowego pozostający dwa lata na tym samym stopniu swojej grupy zaszeregowania jest automatycznie przenoszony na następny stopień tej grupy, chyba że w sprawozdaniu rocznym, o którym mowa w art. 41, wyniki jego pracy oceniono jako niezadowalające. Członek personelu tymczasowego jest przenoszony na kolejny stopień grupy zaszeregowania nie później niż w ciągu czterech lat.

Jeżeli członek personelu tymczasowego zostaje mianowany na stanowisko kierownika, dyrektora lub dyrektora generalnego i przez pierwszych dziewięć miesięcy wypełnia swoje obowiązki w sposób zadowalający, zostaje z mocą wsteczną przeniesiony o jeden stopień wyżej w swojej grupie zaszeregowania, od momentu wejścia w życie decyzji o jego mianowaniu. To przeniesienie powoduje zwiększenie jego miesięcznego wynagrodzenia podstawowego o różnicę procentową pomiędzy pierwszym a drugim stopniem w każdej grupie zaszeregowania.

3. W przypadkach gdy członkowi personelu tymczasowego powierzono stanowisko odpowiadające wyższej grupie zaszeregowania, zgodnie z art. 10 ust. 2, zostaje on zaszeregowany na pierwszym stopniu w tej grupie zaszeregowania. Jednak członkowie personelu tymczasowego zaszeregowani w grupach zaszeregowania AD 9–AD 13, pełniący obowiązki kierownicze, którzy zostali mianowani do wyższej grupy zaszeregowania, zostają zaszeregowani na drugim stopniu w nowej grupie zaszeregowania. To samo rozwiązanie stosuje się w przypadku członka personelu tymczasowego, który został awansowany na stanowisko dyrektora lub wyższe.

Artykuł 41

Kwalifikacje, wydajność i postawa w pracy każdego z członków personelu tymczasowego są przedmiotem sprawozdania rocznego. W sprawozdaniu tym określa się, czy wyniki pracy danego członka personelu są zadowalające. Organ upoważniony wydaje przepisy uprawniające do złożenia odwołania w ramach procedury oceny; z prawa tego korzysta się przed wniesieniem skargi, o której mowa w art. 168 ust. 2.

Sprawozdanie przekazuje się do wiadomości członka personelu tymczasowego. Ma on prawo do przedkładania wszelkich uwag, jakie uzna za stosowne.

ROZDZIAŁ 4

Warunki pracy

Sekcja A

Urlop rodzicielski lub ze względów rodzinnych

Artykuł 42

Członkowi personelu tymczasowego na każde dziecko przysługuje do sześciu miesięcy urlopu rodzicielskiego bez prawa do wynagrodzenia podstawowego; urlop ten może zostać wykorzystany w ciągu pierwszych dwunastu lat od urodzenia się lub od przysposobienia dziecka. Wymiar urlopu może zostać podwojony w przypadku rodziców samotnie wychowujących dziecko, zgodnie z ogólnymi przepisami wykonawczymi przyjętymi przez organ upoważniony, oraz rodziców, których pozostające na utrzymaniu dzieci cierpią na poświadczoną przez lekarza urzędowego niepełnosprawność lub ciężką chorobę. Minimalny wykorzystywany każdorazowo okres urlopu nie może być krótszy niż miesiąc.

Podczas urlopu rodzicielskiego członek personelu tymczasowego nadal pozostaje objęty systemem zabezpieczenia społecznego; utrzymane jest nabywanie praw emerytalnych, dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu oraz dodatek edukacyjny. Członek personelu tymczasowego zachowuje swoje stanowisko i prawo do przeniesienia na wyższy stopień lub do wyższej grupy zaszeregowania. Urlop ten może zostać wykorzystany w pełnym wymiarze czasu lub w połowie pełnego wymiaru. W przypadku gdy urlop rodzicielski wykorzystywany jest w połowie pełnego wymiaru czasu, maksymalny okres ustalony w ustępie pierwszym ulega podwojeniu. Podczas urlopu rodzicielskiego członkowi personelu tymczasowego przysługuje dodatek w wysokości 919,02 EUR miesięcznie lub 50 % tej kwoty w przypadku urlopu w połowie pełnego wymiaru czasu, z zastrzeżeniem jednak że członek personelu tymczasowego nie może podejmować żadnej innej pracy zarobkowej. Pełna składka na system zabezpieczenia społecznego przewidziana w art. 68 i 69 opłacana jest przez agencję i wyliczana na podstawie wynagrodzenia podstawowego członka personelu tymczasowego.

Jednak w przypadku urlopu w połowie pełnego wymiaru czasu przepis ten stosuje się jedynie do różnicy między pełnym wynagrodzeniem podstawowym a wynagrodzeniem podstawowym proporcjonalnie pomniejszonym. Odnośnie do części wynagrodzenia podstawowego faktycznie otrzymywanego składka członka personelu tymczasowego wyliczana jest z zastosowaniem tych samych współczynników, jak gdyby był on zatrudniony w pełnym wymiarze czasu.

W przypadku rodziców samotnie wychowujących dzieci oraz rodziców, których pozostające na utrzymaniu dzieci cierpią na poświadczoną przez lekarza urzędowego niepełnosprawność lub poważną chorobę, o których mowa w ustępie pierwszym, oraz podczas pierwszych trzech miesięcy urlopu rodzicielskiego, gdy z takiego urlopu korzysta ojciec podczas urlopu macierzyńskiego lub którekolwiek z rodziców bezpośrednio po urlopie macierzyńskim lub w trakcie urlopu z tytułu przysposobienia lub bezpośrednio po nim, dodatek wynosi 1 225,36 EUR miesięcznie lub 50 % tej kwoty, jeżeli członek personelu tymczasowego korzysta z urlopu w połowie pełnego wymiaru czasu.

Urlop rodzicielski może zostać przedłużony o kolejne sześć miesięcy z prawem do dodatku ograniczonego do 50 % kwoty, o której mowa w ustępie drugim. W przypadku rodziców samotnie wychowujących dzieci, o których mowa w ustępie pierwszym, urlop wychowawczy może zostać przedłużony o kolejne dwanaście miesięcy z prawem do dodatku ograniczonego do 50 % kwoty, o której mowa w akapicie czwartym.

Kwoty, o których mowa w niniejszym artykule, są odpowiednio dostosowywane do zmian wysokości wynagrodzenia.

Artykuł 43

W przypadku poświadczonej przez lekarza poważnej choroby lub niepełnosprawności małżonka, wstępnego, zstępnego, brata lub siostry członka personelu tymczasowego, członkowi temu przysługuje urlop ze względów rodzinnych bez prawa do wynagrodzenia podstawowego. Całkowity okres trwania takiego urlopu nie przekracza dziewięciu miesięcy w ciągu całego okresu zatrudnienia członka personelu tymczasowego.

Stosuje się art. 42 akapit drugi.

Sekcja B

Czas pracy

Artykuł 44

1. Członkowie personelu tymczasowego w okresie aktywnego zatrudnienia znajdują się przez cały czas w dyspozycji agencji.

2. Normalny tygodniowy czas pracy wynosi od 40 do 42 godzin, a dzienny czas pracy ustalany jest przez organ upoważniony. W tych samych granicach organ upoważniony, po konsultacji z Komitetem Pracowniczym, może ustalać godziny pracy określonych grup członków personelu tymczasowego wykonujących konkretne obowiązki.

3. Ponadto w sytuacjach spowodowanych wymogami służby lub z powodów wynikających z przepisów bezpieczeństwa członek personelu tymczasowego może zostać wezwany do gotowości do pracy poza zwykłymi godzinami pracy w swoim miejscu zatrudnienia lub pobytu. Organ upoważniony określa szczegółowe zasady stosowania niniejszego ustępu po konsultacji z Komitetem Pracowniczym.

4. Organ upoważniony może wprowadzić elastyczną organizację czasu pracy. W ramach takiej organizacji nie można przyznawać pełnych dni roboczych członkom personelu tymczasowego w grupie zaszeregowania od AD/AST9 wzwyż. Taka organizacja nie ma zastosowania do członków personelu tymczasowego, do których stosują się przepisy art. 40 ust. 2. Ci członkowie personelu tymczasowego sami zarządzają swoim czasem pracy w porozumieniu ze swoimi przełożonymi.

Artykuł 45

1. Członek personelu tymczasowego może wystąpić o zezwolenie na pracę w niepełnym wymiarze czasu. Organ upoważniony może udzielić takiego zezwolenia, jeżeli jest to zgodne z interesem służby.

2. Członkowi personelu tymczasowego zezwolenie takie przysługuje w następujących przypadkach:

a) w celu opieki nad pozostającym na utrzymaniu dzieckiem poniżej 9 roku życia;

b) w celu opieki nad pozostającym na utrzymaniu dzieckiem w wieku od 9 do 12 lat, jeżeli zmniejszenie wymiaru czasu pracy nie przekracza 20 % zwykłego wymiaru czasu pracy;

c) w celu opieki nad pozostającym na utrzymaniu dzieckiem do ukończenia przez nie 14 roku życia, jeżeli członek personelu tymczasowego jest rodzicem samotnie wychowującym dziecko;

d) w przypadku poważnych trudności, w celu opieki nad pozostającym na utrzymaniu dzieckiem do ukończenia przez nie 14 roku życia, jeżeli zmniejszenie czasu pracy nie przekracza 5 % zwykłego wymiaru czasu pracy. W tym przypadku nie mają zastosowania pierwsze dwa ustępy art. 3 załącznika I. Jeżeli oboje rodzice są zatrudnieni w służbach Unii, tylko jedno z nich jest uprawnione do pracy w takim niepełnym wymiarze czasu;

e) w celu opieki nad poważnie chorym lub niepełnosprawnym małżonkiem, wstępnym, zstępnym, bratem lub siostrą;

f) w celu udziału w dalszym kształceniu zawodowym; lub

g) w ciągu ostatnich trzech lat przed osiągnięciem wieku emerytalnego, jednak nie wcześniej niż przed ukończeniem 58 lat.

W przypadku gdy wniosek o zezwolenie na pracę w niepełnym wymiarze czasu składa się w celu udziału w dalszym kształceniu zawodowym lub w ciągu ostatnich trzech lat przed osiągnięciem wieku emerytalnego, jednak nie wcześniej niż przed ukończeniem 58 lat, organ upoważniony może odmówić zezwolenia lub udzielić go w późniejszym terminie jedynie w wyjątkowych okolicznościach i z powodów nadrzędnych związanych ze służbą.

W przypadku gdy z prawa do pracy w niepełnym wymiarze czasu korzysta się w celu opieki nad poważnie chorym lub niepełnosprawnym małżonkiem, wstępnym, zstępnym, bratem lub siostrą lub w celu udziału w dalszym kształceniu zawodowym, całkowita długość wszystkich okresów zatrudnienia w niepełnym wymiarze czasu nie przekracza pięciu lat w ciągu całego okresu zatrudnienia członka personelu tymczasowego.

3. Organ upoważniony rozpatruje wniosek członka personelu tymczasowego w terminie 60 dni.

4. Przepisy dotyczące pracy w niepełnym wymiarze czasu oraz procedury udzielania zezwolenia zawarte są w załączniku I.

Artykuł 46

Członek personelu tymczasowego może prosić o zezwolenie na pracę na pół etatu w formie dzielenia etatu na stanowisku uznanym przez organ upoważniony za właściwe do tego celu. Zezwolenie na pracę na pół etatu poprzez dzielenie etatu nie jest ograniczone czasowo. Może ono jednak być członkowi personelu tymczasowego cofnięte w interesie służby przez organ upoważniony z zachowaniem sześciomiesięcznego okresu wyprzedzenia. W podobny sposób organ upoważniony może wycofać zezwolenie na wniosek danego członka personelu tymczasowego, z zachowaniem sześciomiesięcznego okresu wypowiedzenia. W tym przypadku członek personelu tymczasowego może zostać przeniesiony na inne stanowisko.

Stosuje się art. 54 oraz art. 3 załącznika II, z pominięciem ust. 2 zdanie trzecie.

Organ upoważniony może określić szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu.

Artykuł 47

Członek personelu tymczasowego nie może zostać wezwany do pracy w godzinach nadliczbowych z wyjątkiem spraw o pilnym charakterze lub przypadków wyjątkowo dużego obciążenia pracą; praca w nocy oraz w niedziele lub dni wolne od pracy dopuszczalna jest jedynie zgodnie z zastosowaniem procedury ustanowionej przez organ upoważniony. Łączna liczba godzin nadliczbowych, których przepracowania można wymagać od członka personelu tymczasowego, nie może przekroczyć 150 godzin w okresie sześciu miesięcy.

Członkom personelu tymczasowego należącym do grup funkcyjnych AD i AST 5 do 11 nie przysługuje prawo do rekompensaty lub wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych.

Jak przewidziano w załączniku III, członkom personelu tymczasowego w grupie zaszeregowania AST 1 do AST 4 przysługuje prawo do urlopu wyrównawczego za pracę w godzinach nadliczbowych lub do wynagrodzenia w przypadku, gdy wymagania służby nie zezwalają na urlop wyrównawczy w miesiącu następującym po tym, w którym godziny nadliczbowe zostały przepracowane.

Artykuł 48

Członkowi personelu tymczasowego, od którego regularnie wymaga się pracy w nocy, w soboty, niedziele lub dni wolne od pracy, przysługują dodatki specjalne za pracę w systemie zmianowym, która jest wymagana przez agencję w sytuacjach spowodowanych wymogami służby lub z powodów wynikających z przepisów bezpieczeństwa oraz która jest traktowana przez agencję jako sytuacja regularna i stała.

Organ upoważniony określa kategorie członków personelu tymczasowego uprawnionych do takich dodatków, stawki tych dodatków i warunki ich otrzymywania.

Zwykły czas pracy członka personelu tymczasowego wykonującego pracę w systemie zmianowym nie może przekroczyć rocznej sumy zwykłego czasu pracy.

Artykuł 49

Członkowi personelu tymczasowego przysługują dodatki specjalne, gdy zgodnie z decyzją podjętą przez organ upoważniony w sytuacjach spowodowanych wymogami służby lub z powodów wynikających z przepisów bezpieczeństwa, może on zostać wezwany do gotowości do pracy poza zwykłymi godzinami pracy w swoim miejscu zatrudnienia lub pobytu.

Organ upoważniony określa kategorie członków personelu tymczasowego uprawnionych do takich dodatków, stawki tych dodatków i warunki ich otrzymywania

Artykuł 50

Pewnym członkom personelu tymczasowego mogą być przyznawane dodatki specjalne w celu zrekompensowania im szczególnie uciążliwych warunków pracy.

Agencja określa stawki i warunki otrzymywania takich dodatków specjalnych, a także kategorie osób mogących z nich korzystać.

Sekcja C

Urlop

Artykuł 51

W roku kalendarzowym członkom personelu tymczasowego przysługuje coroczny urlop w wymiarze czasu nie mniejszym niż 24 dni robocze oraz nie większym niż 30 dni roboczych, na takich samych zasadach, jak określone za wspólnym porozumieniem instytucji unijnych.

Poza corocznym urlopem członkowi personelu tymczasowego można, wyjątkowo i na jego wniosek, udzielić urlopu okolicznościowego. Zasady odnoszące się do takiego urlopu określone są w załączniku II.

Artykuł 52

Poza urlopem przewidzianym w art. 51 kobietom w ciąży przysługuje, po przedstawieniu zaświadczenia lekarskiego, dwadzieścia tygodni urlopu. Urlop ten zaczyna się nie wcześniej niż sześć tygodni przed przewidywaną datą porodu wskazaną w zaświadczeniu i kończy nie wcześniej niż 14 tygodni po porodzie. W przypadku porodu mnogiego lub przedwczesnego lub narodzin dziecka niepełnosprawnego okres urlopu ulega wydłużeniu do 24 tygodni. Do celów niniejszego przepisu za poród przedwczesny uważa się poród mający miejsce przed końcem trzydziestego czwartego tygodnia ciąży.

Artykuł 53

1. Członkowi personelu tymczasowego, który wykaże, iż jest niezdolny do wykonywania swoich obowiązków z powodu choroby lub wypadku, przysługuje prawo do zwolnienia chorobowego.

Członek personelu tymczasowego niezwłocznie zawiadamia agencję o swojej niezdolności do pracy i jednocześnie podaje swój aktualny adres. W przypadku nieobecności dłuższej niż trzy dni przedstawia on zaświadczenie lekarskie. Zaświadczenie to musi być przesłane najpóźniej piątego dnia nieobecności, przy czym decyduje data stempla pocztowego. Jeżeli niewysłanie zaświadczenia nie jest spowodowane przyczynami od niego niezależnymi, nieobecność członka personelu tymczasowego uważana jest za niedozwoloną.

Członek personelu tymczasowego może każdorazowo zostać zobowiązany do poddania się badaniu lekarskiemu zorganizowanemu przez agencję. Jeżeli badanie nie może się odbyć z przyczyn zależnych od członka personelu tymczasowego, jego nieobecność będzie uważana za niedozwoloną od dnia, w którym badanie to ma mieć miejsce.

Jeżeli w wyniku badania stwierdza się, że członek personelu tymczasowego jest zdolny do wykonywania swoich obowiązków, jego nieobecność, z zastrzeżeniem akapitu piątego, uważana jest za nieusprawiedliwioną od dnia badania.

Jeżeli członek personelu tymczasowego uważa wynik badania lekarskiego zorganizowanego przez organ upoważniony za nieuzasadniony z punktu widzenia sztuki lekarskiej, to w ciągu dwóch dni on lub lekarz działający w jego imieniu mogą przedłożyć agencji wniosek, aby sprawa została skierowana do niezależnego lekarza w celu uzyskania jego opinii.

Agencja niezwłocznie przekazuje wniosek do innego lekarza, zaaprobowanego przez lekarza członka personelu tymczasowego i lekarza urzędowego agencji. Jeżeli w ciągu pięciu dni od złożenia takiego wniosku nie dojdzie do takiego porozumienia, agencja wybierze osobę z listy niezależnych lekarzy, która jest corocznie sporządzana w tym celu za obopólną zgody organu upoważnionego i Komitetu Pracowniczego. Członek personelu tymczasowego może w ciągu dwóch dni roboczych sprzeciwić się wyborowi dokonanemu przez agencję. W takim przypadku agencja wybiera inną osobę z listy i wybór ten jest ostateczny.

Opinia niezależnego lekarza wydana po konsultacji z lekarzem członka personelu tymczasowego i lekarzem urzędowym agencji ma charakter wiążący. W przypadku gdy opinia niezależnego lekarza pokrywa się z wynikami badania zorganizowanego przez agencję, nieobecność będzie traktowana jako nieusprawiedliwiona od dnia tego badania. W przypadku gdy opinia niezależnego lekarza nie pokrywa się z wynikami poprzedniego badania, nieobecność będzie traktowana do wszystkich celów jako usprawiedliwiona.

2. Jeżeli w okresie 12 miesięcy członek personelu tymczasowego jest z powodu choroby nieobecny w pracy przez okresy do trzech dni, które łącznie wyniosły ponad 12 dni, ma obowiązek przedstawienia zaświadczenia lekarskiego za każdą następną nieobecność spowodowaną chorobą. Jego nieobecność będzie uważana za nieusprawiedliwioną od trzynastego dnia nieobecności spowodowanej chorobą, w stosunku do której nie przedstawi zaświadczenia lekarskiego.

3. Bez uszczerbku dla stosowania zasad postępowania dyscyplinarnego, w stosownych przypadkach wszelka nieobecność uważana za nieusprawiedliwioną na mocy ust. 1 i 2 jest odliczana od urlopu corocznego danego członka personelu tymczasowego. W przypadku gdy członek personelu tymczasowego wykorzystał cały swój urlop, traci on prawo do wynagrodzenia za odpowiedni okres.

4. Organ upoważniony może skierować do Komitetu ds. Inwalidztwa sprawę członka personelu tymczasowego, który przebywał na zwolnieniu chorobowym dłużej niż 12 miesięcy łącznie w dowolnym okresie trzyletnim.

5. Członek personelu tymczasowego może zostać zobowiązany do przejścia na zwolnienie po badaniu przez lekarza urzędowego agencji, jeżeli wymaga tego stan jego zdrowia lub gdy członek jego rodziny cierpi na chorobę zakaźną.

W kwestiach spornych stosuje się procedurę określoną w ust. 1 akapity od piątego do siódmego.

6. Członkowie personelu tymczasowego są poddawani corocznemu badaniu kontrolnemu przeprowadzanemu przez lekarza urzędowego agencji lub przez lekarza wybranego przez nich samych.

W tym drugim przypadku honorarium lekarza jest pokrywane przez agencję do wysokości maksymalnej kwoty ustalonej przez organ upoważniony na okres nie przekraczający trzech lat.

Artykuł 54

Urlop coroczny członka personelu tymczasowego, który uzyskał zezwolenie na pracę w niepełnym wymiarze czasu, zmniejsza się proporcjonalnie w okresie obowiązywania tego zezwolenia.

Artykuł 55

Z wyjątkiem choroby lub wypadku członek personelu tymczasowego nie może być nieobecny bez uprzedniego zezwolenia swojego bezpośredniego przełożonego. Bez uszczerbku dla wszelkich środków dyscyplinarnych, które mogą mieć zastosowanie, każda należycie stwierdzona nieusprawiedliwiona nieobecność odliczana jest od corocznego urlopu danego członka personelu tymczasowego. Jeżeli wykorzystał on swój coroczny urlop, traci on prawo do wynagrodzenia za dany okres.

Jeżeli członek personelu tymczasowego ma zamiar przebywać na zwolnieniu chorobowym w innym miejscu, niż to, w którym jest zatrudniony, musi on uzyskać uprzednie zezwolenie organu upoważnionego.

Urlop okolicznościowy, rodzicielski i rodzinny nie może wykraczać poza okres ważności umowy.

Okres płatnego zwolnienia chorobowego przewidzianego w art. 53 nie może jednak przekroczyć trzech miesięcy lub czasu przepracowanego przez członka personelu tymczasowego, jeżeli czas ten jest dłuższy. Zwolnienie chorobowe nie wykracza poza okres ważności umowy.

Po upływie tych terminów, członek personelu tymczasowego, którego umowa nie ulega rozwiązaniu, jest przenoszony na urlop bezpłatny, bez względu na to, czy jest w stanie powrócić do pełnienia obowiązków.

Jeżeli jednak członek personelu tymczasowego zachoruje na chorobę zawodową lub ulegnie wypadkowi w czasie pełnienia obowiązków, nadal otrzymuje pełne wynagrodzenie przez okres niezdolności do pracy do czasu przyznania renty inwalidzkiej na podstawie art. 77.

Sekcja D

Dni wolne od pracy

Artykuł 56

Agencja sporządza wykaz dni wolnych od pracy.

Artykuł 57

W wyjątkowych okolicznościach członek personelu tymczasowego może na własną prośbę otrzymać urlop bezpłatny z ważnych przyczyn osobistych. Podczas bezpłatnego urlopu z przyczyn osobistych nadal ma zastosowanie art. 15.

Zezwolenia zgodnie z art. 15 nie udziela się członkowi personelu tymczasowego, jeżeli zamierza on prowadzić działalność zawodową, zarobkową bądź niezarobkową, która będzie obejmowała działalność lobbingową lub reprezentacyjną wobec agencji i która może prowadzić do wystąpienia lub możliwości wystąpienia konfliktu z uzasadnionymi interesami agencji.

Organ upoważniony określa długość takiego urlopu, która nie przekracza jednej czwartej czasu już przepracowanego przez członka personelu tymczasowego lub:

— trzech miesięcy, jeśli staż pracy członka personelu tymczasowego wynosi mniej niż cztery lata,

— dwunastu miesięcy we wszystkich pozostałych przypadkach.

Długość urlopu przyznanego zgodnie z akapitem trzecim nie jest uwzględniana do celów art. 40 ust. 2 akapit pierwszy.

Członkowi personelu tymczasowego, który przebywa na urlopie bezpłatnym, zawiesza się uczestnictwo w systemie zabezpieczenia społecznego przewidziane w art. 68.

Członek personelu tymczasowego, który nie wykonuje pracy zarobkowej, może jednak, nie później niż w ciągu miesiąca następującego po miesiącu, w którym rozpoczął się urlop bezpłatny, wystąpić o dalsze objęcie ubezpieczenia od ryzyka, o którym mowa w art. 68, pod warunkiem iż przez okres trwania swego urlopu ponosi on połowę kosztów składek przewidzianych w tym artykule; składka ustalana jest w odniesieniu do jego ostatniego wynagrodzenia podstawowego.

Ponadto członek personelu tymczasowego, który udowodni, że nie może nabywać praw emerytalnych w ramach innego systemu emerytalnego, może zwrócić się z wnioskiem o kontynuację nabywania praw emerytalnych w trakcie urlopu bezpłatnego, pod warunkiem że będzie on ponosił koszty składki równe trzykrotnej wysokości stawki określonej w art. 90; składki te wyliczane są w odniesieniu do wynagrodzenia podstawowego dla jego grupy zaszeregowania i stopnia.

Kobiety, których urlop macierzyński zaczyna się przed wygaśnięciem ich umowy, mają prawo do płatnego urlopu macierzyńskiego.

Artykuł 58

Członkowi personelu tymczasowego powołanemu do pełnienia służby wojskowej, służby zastępczej, szkolenia rezerwy lub powołanemu do pełnienia służby w siłach zbrojnych, przyznaje się urlop na czas pełnienia tej służby; długość takiego urlopu w żadnych okolicznościach nie przekracza okresu trwania umowy.

Członek personelu tymczasowego powołany do pełnienia służby wojskowej lub służby zastępczej przestaje otrzymywać wynagrodzenie, ale zachowuje prawo do przeniesienia na wyższy stopień przysługujące zgodnie z niniejszym regulaminem pracowniczym. Zachowuje także prawo do odprawy, jeśli po odbyciu służby wojskowej lub służby zastępczej opłaci wstecznie swoje składki emerytalne.

Członek personelu tymczasowego, powołany na szkolenie rezerwy lub powołany do pełnienia służby w siłach zbrojnych, nadal otrzymuje w tym okresie wynagrodzenie pomniejszone o sumę równą wartości otrzymywanego żołdu.

ROZDZIAŁ 5

Wynagrodzenie i zwrot kosztów

Artykuł 59

Wynagrodzenie personelu tymczasowego składa się z wynagrodzenia podstawowego, dodatków rodzinnych i innych dodatków.

Artykuł 60

1. Wynagrodzenie członków personelu tymczasowego wyrażone jest w euro. Wskaźniki korygujące, potrącenia, dostosowanie roczne i korekty określane są na zasadach wymienionych w art. 63, 64, 65, 65a i 66a regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej, w wersji zawartej w rozporządzeniu Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (3) (zwanego dalej „regulaminem pracowniczym UE”). Kwoty potrącane zgodnie z regulaminem pracowniczym UE są przekazywane na rzecz budżetu agencji, z wyjątkiem składek na systemy ubezpieczenia zdrowotnego, wypadkowego i od bezrobocia.

2. Wynagrodzenie podstawowe określa się na zasadach wymienionych w art. 66 regulaminu pracowniczego UE.

3. Dodatki rodzinne obejmują:

a) dodatek na gospodarstwo domowe;

b) dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu;

c) dodatek edukacyjny.

4. Członkowie personelu tymczasowego otrzymujący dodatki rodzinne określone w niniejszym artykule deklarują dodatki o podobnym charakterze pobierane z innych źródeł; wysokość dodatków wypłacanych na mocy art. 1, 2 i 3 załącznika IV pomniejsza się o sumę tych dodatków z innych źródeł.

5. Wysokość dodatku na dziecko pozostające na utrzymaniu może ulec podwojeniu w drodze szczególnie uzasadnionej decyzji organu upoważnionego, podjętej na podstawie dokumentacji medycznej stwierdzającej, że dane dziecko jest niepełnosprawne umysłowo lub fizycznie, co pociąga za sobą znaczne wydatki ponoszone przez członka personelu tymczasowego.

6. Jeśli na mocy art. 1, 2 i 3 załącznika IV takie dodatki rodzinne wypłacane są osobie innej niż członek personelu tymczasowego, są one wypłacane w walucie kraju, w którym osoba ta zamieszkuje, po ich przeliczeniu, w stosownych przypadkach, po kursach określonych w art. 63 akapit drugi regulaminu pracowniczego UE. Stosuje się do nich wskaźnik korygujący dla danego kraju, jeżeli należy on do Unii lub wskaźnik korygujący wynoszący 100, jeżeli kraj zamieszkania znajduje się poza.

W przypadku gdy dodatki rodzinne wypłacane są osobie określonej powyżej, zastosowanie mają przepisy ust. 4 i 5.

7. Dodatek zagraniczny jest równy 16 % sumy wynagrodzenia podstawowego, dodatku na gospodarstwo domowe i dodatku na dziecko pozostające na utrzymaniu, które przysługują członkowi personelu tymczasowego. Dodatek zagraniczny wynosi nie mniej niż 509,43 EUR miesięcznie.

8. W przypadku śmierci członka personelu tymczasowego, żyjący małżonek lub dzieci, które pozostawały na jego utrzymaniu, otrzymują pełne wynagrodzenie należne zmarłemu do końca trzeciego miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła jego śmierć.

W przypadku śmierci osoby uprawnionej do renty inwalidzkiej, powyższe przepisy stosują się w odniesieniu do renty, którą pobierał zmarły.

Artykuł 61

Płatność dodatków rodzinnych i dodatku zagranicznego określana jest zgodnie z art. 1, 2, 3 i 4 załącznika IV.

Artykuł 62

Z zastrzeżeniem art. 63–66, członek personelu tymczasowego jest uprawniony, zgodnie z art. 5–16 załącznika IV do zwrotu kosztów poniesionych przez niego z tytułu podjęcia zatrudnienia, przeniesienia lub odejścia ze służby, a także do zwrotu kosztów poniesionych w związku z wykonywanymi przez niego obowiązkami służbowymi lub w ramach ich wykonywania.

Artykuł 63

Zgodnie z art. 9 załącznika IV członkowi personelu tymczasowego zatrudnionemu przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przysługuje zwrot kosztów przeprowadzki.

Artykuł 64

1. Członek personelu tymczasowego zatrudniony na okres nie krótszy niż jeden rok otrzymuje dodatek na zagospodarowanie przewidziany w art. 5 załącznika IV za przewidywany okres zatrudnienia wynoszący:

co najmniej rok, ale mniej niż dwa lata, w wysokości jednej trzeciej stawki ustalonej w art. 5 załącznika IV. co najmniej dwa lata, ale mniej niż trzy lata, w wysokości dwóch trzecich trzy lata lub dłużej, w pełnej wysokości

2. Dodatek na ponowne zagospodarowanie przewidziany w art. 6 załącznika IV przyznaje się członkowi personelu tymczasowego, który pozostaje w służbie co najmniej przez cztery lata. Członkowi personelu tymczasowego, który pozostaje w służbie dłużej niż rok, ale krócej niż cztery lata, przyznaje się dodatek na ponowne zagospodarowanie w wysokości proporcjonalnej do długości okresu służby, przy czym pomija się lata niepełne.

3. Dodatek na zagospodarowanie przewidziany w ust. 1 i dodatek na ponownie zagospodarowanie przewidziany w ust. 2 wynoszą jednak nie mniej niż:

a) 1 123,91 EUR dla członka personelu tymczasowego uprawnionego do otrzymywania dodatku na gospodarstwo domowe; oraz

b) 668,27 EUR dla członka personelu tymczasowego nieuprawnionego do otrzymywania dodatku na gospodarstwo domowe.

W przypadkach gdy oboje małżonkowie są członkami personelu tymczasowego agencji i obojgu przysługuje dodatek na zagospodarowanie lub dodatek na ponowne zagospodarowanie, dodatek taki jest wypłacany małżonkowi, którego wynagrodzenie podstawowe jest wyższe.

W przypadkach gdy małżonek członka personelu tymczasowego agencji jest urzędnikiem lub innym pracownikiem Unii uprawnionym do otrzymywania dodatku na zagospodarowanie lub dodatku na ponowne zagospodarowanie i otrzymuje wyższe wynagrodzenie podstawowe, dodatek taki członkowi personelu tymczasowego nie przysługuje.

Artykuł 65

Wysokość diety dziennej określona jest w art. 10 załącznika IV. Jednakże członek personelu tymczasowego zatrudniony na czas określony krótszy niż 12 miesięcy, który przedstawi dowody na to, że dalsze zamieszkiwanie w jego miejscu pobytu nie jest możliwe, jest uprawniony do diety dziennej na czas trwania jego umowy lub na okres maksymalnie jednego roku.

Artykuł 66

Artykuł 8 załącznika IV dotyczący corocznego zwrotu kosztów poniesionych z tytułu przejazdów z miejsca zatrudnienia do miejsca pochodzenia stosuje się jedynie wobec członka personelu tymczasowego, który pozostaje w służbie nie krócej niż przez dziewięć miesięcy.

Artykuł 67

Wypłata należnych kwot odbywa się na zasadach określonych w art. 17 i 18 załącznika IV.

ROZDZIAŁ 6

Świadczenia z zabezpieczenia społecznego

Sekcja A

Ubezpieczenie zdrowotne i wypadkowe, świadczenia z zabezpieczenia społecznego

Artykuł 68

W okresie zatrudnienia, w trakcie zwolnienia chorobowego oraz urlopu bezpłatnego, o których mowa w art. 17 i 57 zgodnie z warunkami tam określonymi – członek personelu tymczasowego, lub w przypadku otrzymywania renty inwalidzkiej – jego małżonek nie kwalifikujący się do otrzymywania świadczeń o tym samym charakterze i w tej samej wysokości na mocy dowolnych innych przepisów ustawowych lub wykonawczych, jego dzieci lub inne osoby pozostające na jego utrzymaniu w rozumieniu art. 2 załącznika IV oraz osoby otrzymujące rentę rodzinną są ubezpieczone na wypadek choroby na takich samych zasadach jak określone w drodze wspólnego porozumienia między instytucjami unijnymi, stosownie do art. 72 regulaminu pracowniczego UE.

Artykuł 69

W okresie zatrudnienia, w trakcie zwolnienia chorobowego oraz urlopu bezpłatnego, o których mowa w art. 17 i 57 zgodnie z warunkami określonymi w niniejszym regulaminie, członek personelu tymczasowego od dnia rozpoczęcia służby jest ubezpieczony od ryzyka chorób zawodowych i wypadków na takich samych zasadach jak określone w drodze wspólnego porozumienia między instytucjami unijnymi stosownie do art. 73 regulaminu pracowniczego UE. Jego składka na pokrycie kosztu ubezpieczenia od ryzyka chorób innych niż zawodowe wynosi do 0,1 % jego wynagrodzenia podstawowego.

Artykuł 70

1. Składki personelu tymczasowego oraz agencji na ubezpieczenie zdrowotne i wypadkowe są wpłacane w całości do systemu ubezpieczenia zdrowotnego i wypadkowego określonego w regulaminie pracowniczym UE.

2. Jednakże jeżeli badanie lekarskie, o którym mowa w art. 37, wykaże, że członek personelu tymczasowego cierpi z powodu choroby lub inwalidztwa, organ upoważniony może postanowić, że wydatki powstałe w wyniku takiej choroby lub inwalidztwa należy wyłączyć z kwoty zwrotu wydatków przewidzianego w art. 68.

Jeśli członek personelu tymczasowego udowodni, że nie może zostać objęty ochroną w ramach dowolnego innego systemu ubezpieczenia zdrowotnego przewidzianego w przepisach ustawowych lub wykonawczych, może on, na wniosek złożony najpóźniej w ciągu miesiąca następującego po wygaśnięciu umowy, nadal korzystać z ochrony w ramach ubezpieczenia zdrowotnego przewidzianej w art. 68 i 69, przez okres nie dłuższy niż sześć miesięcy po wygaśnięciu umowy.

Składki przewidziane w art. 68 ust. 2 regulaminu pracowniczego oblicza się w oparciu o ostatnie wynagrodzenie podstawowe członka personelu, który pokrywa połowę tych składek.

3. Organ upoważniony może, po konsultacji z lekarzem urzędowym upoważnionym przez agencję, zdecydować, że termin jednego miesiąca, w ciągu którego należy złożyć wniosek, i przewidziany w ust. 2 termin sześciu miesięcy nie mają zastosowania, jeżeli dana osoba cierpi na poważną lub przewlekłą chorobę nabytą w trakcie zatrudnienia, którą zgłosiła agencji przed upływem sześciomiesięcznego okresu przewidzianego w ust. 2, pod warunkiem że podda się badaniu lekarskiemu zorganizowanemu przez agencję.

Artykuł 71

1. Były członek personelu tymczasowego pozostający bez pracy po zakończeniu służby w agencji:

— który nie otrzymuje renty inwalidzkiej od agencji,

— którego służba nie zakończyła się w wyniku złożenia rezygnacji ani rozwiązania umowy z powodów dyscyplinarnych,

— który pozostawał w służbie przez co najmniej sześć miesięcy,

— i który zamieszkuje w państwie członkowskim,

jest uprawniony do miesięcznego zasiłku dla bezrobotnych zgodnie z warunkami ustanowionymi w niniejszym artykule.

Jeżeli przysługuje mu zasiłek dla bezrobotnych w ramach systemu krajowego, jest zobowiązany zgłosić to agencji. W takich przypadkach kwotę tych świadczeń odejmuje się od kwoty zasiłku wypłacanego na mocy ust. 3.

2. W celu nabycia uprawnień do zasiłku dla bezrobotnych były członek personelu tymczasowego:

a) rejestruje się na własną prośbę jako poszukujący pracy w organie właściwym do spraw zatrudnienia w państwie członkowskim, w którym zamieszkuje;

b) wypełnia obowiązki przewidziane w przepisach prawa tego państwa członkowskiego dla osób otrzymujących zasiłki dla bezrobotnych na mocy tych przepisów;

c) co miesiąc przekazuje agencji zaświadczenie wystawione przez krajowy organ właściwy do spraw zatrudnienia, stwierdzające, czy wypełnia on obowiązki i spełnia warunki wymienione w lit. a) i b).

Agencja może przyznać lub utrzymać zasiłek, nawet jeżeli zobowiązania na szczeblu krajowym, o których mowa w lit. b), nie zostały spełnione, w przypadku choroby, wypadku, macierzyństwa, inwalidztwa lub sytuacji uznanej za podobną, lub w przypadku kiedy władze krajowe, właściwe dla spełnienia tych zobowiązań, zwolniły z ich spełnienia.

Organ upoważniony ustanawia przepisy, które uznaje za niezbędne do stosowania niniejszego artykułu.

3. Wysokość zasiłku dla bezrobotnych ustala się na podstawie wynagrodzenia podstawowego otrzymywanego przez byłego członka personelu tymczasowego w momencie zakończenia służby. Zasiłek ten ustala się w wysokości:

a) 60 % wynagrodzenia podstawowego w okresie pierwszych 12 miesięcy;

b) 45 % wynagrodzenia podstawowego w okresie od 13 miesiąca do 24 miesiąca.

Poza okresem pierwszych sześciu miesięcy, w którym stosuje się określoną w niniejszym akapicie dolną granicę, podczas gdy górna granica nie ma zastosowania, tak określone kwoty zasiłku muszą mieścić się w przedziale od 1 347,89 EUR do 2 695,79 EUR. Granice takie są dostosowywane na takich samych zasadach, jak określone w art. 66 regulaminu pracowniczego UE, zgodnie z art. 65 tego regulaminu.

4. Okres, w którym byłemu członkowi personelu tymczasowego przysługuje zasiłek dla bezrobotnych, nie może przekraczać 24 miesięcy od dnia zakończenia służby i w żadnym wypadku nie jest dłuższy niż jedna trzecia faktycznego okresu pełnienia służby. Wypłata zasiłku jest jednak wstrzymywana, jeśli w tym okresie były członek personelu tymczasowego przestanie spełniać warunki określone w ust. 1 i 2. Wypłata zasiłku jest wznawiana, jeśli przed końcem tego okresu były członek personelu tymczasowego ponownie zacznie spełniać wspomniane warunki, bez uzyskania prawa do pobierania krajowego zasiłku dla bezrobotnych.

5. Były członek personelu tymczasowego, któremu przysługuje zasiłek dla bezrobotnych, ma prawo do dodatków rodzinnych na takich samych zasadach, jak określone w art. 67 regulaminu pracowniczego UE. Dodatek na gospodarstwo domowe oblicza się na podstawie zasiłku dla bezrobotnych zgodnie z warunkami określonymi w art. 1 załącznika IV.

Osoba zainteresowana ma obowiązek złożyć deklarację o wszelkich zasiłkach tego samego rodzaju wypłacanych z innych źródeł jemu samemu lub małżonkowi; zasiłki te odlicza się od zasiłków wypłacanych na podstawie niniejszego artykułu.

Były członek personelu tymczasowego, któremu przysługuje zasiłek dla bezrobotnych, jest, zgodnie z art. 68, objęty ubezpieczeniem zdrowotnym bez konieczności wnoszenia składek.

6. Zasiłek dla bezrobotnych i dodatki rodzinne wypłaca się w euro ze specjalnego funduszu dla bezrobotnych. Nie stosuje się współczynników korygujących.

7. Członek personelu tymczasowego pokrywa jedną trzecią kosztów ubezpieczenia od utraty pracy. Składka ta wynosi 0,81 % wynagrodzenia podstawowego osoby zainteresowanej po potrąceniu ryczałtu w wysokości 1 225,36 EUR, przy czym nie uwzględnia się współczynników korygujących przewidzianych w art. 64 regulaminu pracowniczego UE.

Składkę potrąca się co miesiąc z wynagrodzenia osoby zainteresowanej i wraz z pozostałymi dwiema trzecimi kwoty ponoszonymi przez agencję wpłaca na specjalny fundusz dla bezrobotnych ustanowiony zgodnie z art. 28a warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, określonych w rozporządzeniu (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (zwanych dalej „warunkami zatrudnienia innych pracowników UE”).

8. Zasiłki dla bezrobotnych wypłacane byłemu członkowi personelu tymczasowego, który jest bezrobotny, podlegają takim samym zasadom, jak przewidziane w rozporządzeniu Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 260/68 (4).

9. Służby krajowe odpowiedzialne za zatrudnienie i bezrobocie, działające zgodnie z prawem krajowym, oraz agencja prowadzą skuteczną współpracę w celu zapewnienia właściwego stosowania niniejszego artykułu.

10. Do szczegółowych przepisów dotyczących wykonania niniejszego artykułu stosuje się takie same zasady, jak określone we wzajemnym porozumieniu pomiędzy instytucjami unijnymi, bez uszczerbku dla przepisów ust. 2 akapit trzeci.

Artykuł 72

1. Z tytułu narodzin dziecka członka personelu tymczasowego, osoba rzeczywiście opiekująca się tym dzieckiem otrzymuje świadczenie w wysokości 198,31 EUR.

Takie samo świadczenie jest wypłacane członkowi personelu tymczasowego w przypadku przysposobienia dziecka, które nie ukończyło piątego roku życia i które pozostaje na jego utrzymaniu w rozumieniu art. 2 ust. 2 załącznika IV.

2. Świadczenie to przysługuje także w przypadku rozwiązania ciąży po upływie okresu nie krótszego niż siedem miesięcy.

3. Beneficjent świadczenia z tytułu narodzin dziecka jest zobowiązany zadeklarować świadczenia o takim samym charakterze otrzymywane z innych źródeł na to samo dziecko, przy czym kwota tych świadczeń jest odejmowana od kwoty świadczenia przewidzianego w ust. 1. Gdy obydwoje rodzice są członkami personelu tymczasowego agencji, świadczenie to jest wypłacane tylko raz.

Artykuł 73

W przypadku śmierci członka personelu tymczasowego, jego małżonka, pozostającego na jego utrzymaniu dziecka lub innej osoby pozostającej na jego utrzymaniu w rozumieniu art. 2 załącznika IV, będącej członkiem jego gospodarstwa domowego, agencja pokrywa koszty związane z transportem zwłok z miejsca zatrudnienia członka personelu tymczasowego do miejsca jego pochodzenia.

Jednakże w przypadku, gdy śmierć członka personelu tymczasowego nastąpi w trakcie delegacji, agencja pokrywa koszty związane z transportem zwłok z miejsca, w którym nastąpiła śmierć członka personelu tymczasowego, do miejsca jego pochodzenia.

Artykuł 74

Członkowi personelu tymczasowego można, w okresie obowiązywania umowy o pracę lub po jej wygaśnięciu, przyznać zapomogi, pożyczki lub zaliczki, jeśli, w wyniku poważnej przewlekłej choroby nabytej, niepełnosprawności lub wypadku w okresie zatrudnienia, jest on niezdolny do pracy i udowodni, że z tytułu takiej choroby lub wypadku nie podlega ubezpieczeniu w ramach innego systemu zabezpieczenia społecznego.

Sekcja B

Ubezpieczenie na wypadek inwalidztwa i śmierci

Artykuł 75

Członkowie personelu tymczasowego są ubezpieczeni zgodnie z poniższymi przepisami na wypadek śmierci lub inwalidztwa powstałego w okresie zatrudnienia.

Płatności i świadczenia przewidziane w niniejszej sekcji wstrzymuje się, jeżeli wynagrodzenie otrzymywane przez członka personelu tymczasowego z tytułu wykonywania pracy jest wstrzymane na mocy niniejszego regulaminu pracowniczego.

Artykuł 76

Jeśli badanie lekarskie przeprowadzone przed zatrudnieniem członka personelu tymczasowego wykaże, że cierpi on z powodu choroby lub inwalidztwa, organ upoważniony może, w odniesieniu do ryzyka wynikającego z takiej choroby lub inwalidztwa, podjąć decyzję o przyznaniu takiej osobie gwarantowanych świadczeń z tytułu inwalidztwa lub śmierci dopiero po upływie pięciu lat od rozpoczęcia służby w agencji.

Członek personelu tymczasowego może odwołać się od tej decyzji do Komitetu ds. Inwalidztwa ustanowionego przez agencję. Na podstawie porozumienia między agencją a Radą Unii Europejskiej, agencja może korzystać z Komitetu ds. Inwalidztwa przy Radzie.

Artykuł 77

1. Członkowi personelu tymczasowego, który z powodu całkowitej niezdolności do pracy zmuszony jest zawiesić stosunek pracy nawiązany z agencją, przysługuje w tym okresie renta inwalidzka, której wysokość określa się zgodnie z poniższymi przepisami.

Jeśli członek personelu tymczasowego pobierający rentę inwalidzką osiągnie wiek 66 lat, stosuje się ogólne zasady dotyczące odpraw. Kwota odprawy obliczana jest na podstawie wynagrodzenia odpowiedniego dla grupy zaszeregowania i stopnia zajmowanego przez członka personelu tymczasowego w chwili wystąpienia inwalidztwa.

2. Renta inwalidzka wynosi 70 % ostatniego wynagrodzenia podstawowego członka personelu tymczasowego. Jednakże nie może ona być niższa niż wysokość minimum socjalnego tj. wynagrodzenia podstawowego członka personelu tymczasowego Unii na pierwszym stopniu grupy zaszeregowania 1. Z renty inwalidzkiej potrąca się składki na fundusz emerytalny obliczane na podstawie wysokości renty.

3. Jeśli inwalidztwo członka personelu tymczasowego jest spowodowane wypadkiem, do którego doszło w związku z wykonywanymi przez niego obowiązkami służbowymi lub w ramach ich wykonywania, na skutek choroby zawodowej lub w wyniku działania na rzecz ogółu lub narażenia swojego życia dla ratowania innej osoby, renta inwalidzka wynosi nie mniej niż 120 % minimum socjalnego. W takich przypadkach składki na fundusz emerytalny wpłacane są z budżetu agencji.

4. W przypadku inwalidztwa spowodowanego umyślnie przez członka personelu tymczasowego, organ upoważniony może postanowić, iż będzie on otrzymywał jedynie świadczenie przewidziane w art. 86.

5. Osoby uprawnione do renty inwalidzkiej są także uprawnione do dodatków rodzinnych ustalonych zgodnie z art. 60 ust. 3. Zgodnie z załącznikiem IV, dodatek na gospodarstwo domowe ustala się na podstawie renty osoby uprawnionej.

Artykuł 78

1. Inwalidztwo stwierdza Komitet ds. Inwalidztwa, o którym mowa w art. 76.

2. Agencja może wymagać poddania się przez osobę uprawnioną do renty inwalidzkiej okresowym badaniom w celu ustalenia, czy nadal spełnia ona warunki otrzymywania renty. Jeżeli Komisja ds. Inwalidztwa stwierdzi, że warunki te nie są już spełniane, członek personelu tymczasowego wznawia służbę w agencji, o ile jego umowa nie wygasła.

Jednakże jeżeli zatrudnienie danej osoby w agencji okaże się niemożliwe, umowę można rozwiązać z zastrzeżeniem wypłaty kwoty odpowiadającej wynagrodzeniu przypadającemu za okres wypowiedzenia i, w odpowiednich przypadkach, rekompensacie za rozwiązanie umowy przewidziane w art. 96. Stosuje się także art. 86.

Artykuł 79

Osobom uprawnionym z tytułu śmierci członka personelu tymczasowego, określonym zgodnie z takimi samymi przepisami, jak określone w rozdziale 3 załącznika V, przysługuje prawo do renty rodzinnej przewidzianej w art. 80–83.

W razie śmierci byłego członka personelu tymczasowego pobierającego rentę inwalidzką, osobom uprawnionym z tytułu tej śmierci, określonym w rozdziale 3 załącznika V, przysługuje renta rodzinna przewidziana w tym załączniku.

Jeśli przez okres dłuższy niż rok nieznane jest miejsce pobytu członka personelu tymczasowego lub byłego członka personelu tymczasowego pobierającego rentę inwalidzką, renty tymczasowe dla jego małżonka oraz osób uznanych za pozostające na jego utrzymaniu są określane zgodnie z takimi samymi przepisami, jak określone w rozdziałach 5 i 6 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego UE.

Artykuł 80

Prawo do otrzymania renty przysługuje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła śmierć lub, w odpowiednich przypadkach, pierwszego dnia miesiąca następującego po okresie, w którym żyjący małżonek, sieroty lub osoby, które pozostawały na utrzymaniu zmarłego, otrzymają jego uposażenie na podstawie art. 60 ust. 8.

Artykuł 81

Żyjący małżonek członka personelu tymczasowego uprawniony jest do renty rodzinnej zgodnie z rozdziałem 3 załącznika V. Renta wynosi nie mniej niż 35 % ostatniego wynagrodzenia podstawowego pobieranego przez członka personelu tymczasowego i nie mniej niż wysokość wynagrodzenia podstawowego członka personelu tymczasowego Unii na pierwszym stopniu grupy zaszeregowania 1.

Osoba pobierająca rentę rodzinną jest uprawniona, na warunkach ustalonych w załączniku V, do dodatków rodzinnych określonych w art. 60 ust. 3. Jednakże dodatek na dziecko pozostające na jej utrzymaniu jest równy dwukrotnej kwocie dodatku przewidzianego w art. 60 ust. 3 lit. b).

Artykuł 82

W przypadku gdy członek personelu tymczasowego lub osoba uprawniona do renty inwalidzkiej umiera, nie pozostawiając małżonka uprawnionego do otrzymywania renty rodzinnej, dzieciom, które pozostawały na utrzymaniu zmarłego w chwili śmierci, w rozumieniu art. 2 załącznika IV, przysługuje renta sieroca zgodnie z art. 7 załącznika V.

Uprawnienie do renty przysługuje też dzieciom, które spełniają powyższe warunki, w przypadku śmierci lub ponownego małżeństwa małżonka pobierającego rentę rodzinną.

W przypadku śmierci członka personelu tymczasowego lub innej osoby uprawnionej do renty inwalidzkiej, jeżeli nie są spełnione warunki określone w akapicie pierwszym niniejszego artykułu, dzieci, które pozostawały na jego utrzymaniu w rozumieniu art. 2 załącznika IV, mają prawo do renty sierocej zgodnie z art. 10 załącznika V; wysokość tej renty wynosi jednak połowę wysokości renty obliczonej zgodnie z tym artykułem.

W stosunku do osób traktowanych jako dzieci pozostające na utrzymaniu w rozumieniu art. 2 ust. 4 załącznika IV, renta sieroca nie może przekraczać dwukrotnej wysokości dodatku na dziecko pozostające na utrzymaniu.

Renta sieroca nie przysługuje, jeżeli umiera rodzic biologiczny, którego zastąpił rodzic adopcyjny.

Sieroty mają prawo do dodatku edukacyjnego zgodnie z przepisami art. 3 załącznika IV.

Artykuł 83

W przypadku rozwodu lub występowania więcej niż jednej kategorii osób kwalifikujących się do otrzymania renty rodzinnej, renta ta dzielona jest w sposób określony w załączniku V.

Artykuł 84

1. Niezależnie od innych przepisów, w szczególności odnoszących się do kwot minimalnych przysługujących osobom uprawnionym do renty rodzinnej, całkowita kwota przysługująca wdowie i innym uprawnionym osobom jako renta rodzinna oraz dodatki rodzinne, pomniejszona o podatki oraz inne obowiązkowe potrącenia, nie może być wyższa niż:

a) w przypadku śmierci członka personelu tymczasowego w okresie aktywnego zatrudnienia, przebywającego na urlopie z przyczyn osobistych, urlopie na czas pełnienia służby wojskowej, urlopie rodzicielskim lub rodzinnym, kwota wynagrodzenia, jaką otrzymałby członek personelu tymczasowego w tej samej grupie zaszeregowania i stopniu nadal będąc zatrudnionym, powiększona o wszelkie przysługujące mu dodatki rodzinne a pomniejszona o podatki i inne obowiązkowe potrącenia;

b) za okres po dniu, w którym członek personelu tymczasowego, o którym mowa w lit. a), osiągnąłby wiek 66 lat, kwota odprawy, do której byłby uprawniony po tym dniu, gdyby żył, obliczona na podstawie grupy zaszeregowania i stopnia w chwili śmierci, powiększona o wszelkie przysługujące dodatki rodzinne a pomniejszona o podatki i inne obowiązkowe potrącenia;

c) w przypadku śmierci byłego członka personelu tymczasowego uprawnionego do renty inwalidzkiej, kwota emerytury lub renty, do której byłby uprawniony, gdyby żył, z zastrzeżeniem dodatków i odliczeń, o których mowa w lit. b).

2. Do celów ust. 1 nie będą uwzględniane wskaźniki korygujące, które mogłyby mieć wpływ na wysokość kwot, o których tam mowa.

3. Maksymalna kwota określona w ust. 1 lit. a)–c) jest dzielona między osoby uprawnione do renty rodzinnej proporcjonalnie do ich odpowiednich uprawnień, bez uwzględnienia do tych celów przepisów ust. 1.

Do tak podzielonych kwot stosuje się art. 85 ust. 1 akapity drugi i trzeci.

Artykuł 85

1. Wysokość renty przewidzianej w niniejszym regulaminie pracowniczym jest obliczana na podstawie tabeli płac obowiązującej pierwszego dnia miesiąca, w którym nabyte zostało uprawnienie.

Do rent nie stosuje się współczynników korygujących.

Renty wyrażone w euro wypłacane są w jednej z walut wymienionych w art. 29 załącznika V.

2. Jeżeli, zgodnie z art. 60 wysokość wynagrodzeń podlega aktualizacji, taka sama aktualizacja dotyczy wysokości rent.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się analogicznie do osób pobierających rentę inwalidzką.

Sekcja C

Odprawa

Artykuł 86

Kończąc służbę, członek personelu tymczasowego jest uprawniony do otrzymania odprawy lub przeniesienia aktuarialnie obliczonej równowartości uprawnień emerytalnych lub rentowych zgodnie z art. 1 załącznika V.

Artykuł 87

Jeżeli członek personelu tymczasowego wykorzystał możliwość przewidzianą w art. 91, jego odprawę pomniejsza się proporcjonalnie w odniesieniu do okresu, w którym kwoty te były pobierane.

Przepisów akapitu pierwszego niniejszego artykułu nie stosuje się wobec członka personelu tymczasowego, który trzy miesiące po objęciu go przepisami niniejszego regulaminu pracowniczego zwrócił się z wnioskiem o możliwość zwrotu tych kwot wraz z odsetkami składanymi naliczonymi w wysokości 3,5 % rocznie, które mogą zostać zrewidowane zgodnie z procedurą określoną w art. 88.

Artykuł 88

1. Stopa naliczonych odsetek składanych jest równa stopie efektywnej, o której mowa w ust. 2 i 3; w razie potrzeby może być ona zmieniana przy okazji dokonywanych co pięć lat ocen aktuarialnych.

2. Stopy procentowe, które należy uwzględnić przy obliczeniach aktuarialnych, oparte są na obserwowanych średnich rocznych stopach procentowych od długoterminowego długu publicznego państw członkowskich publikowanych przez Komisję Europejską. Przy obliczaniu odpowiedniej stopy procentowej bez inflacji dla celów obliczeń aktuarialnych uwzględnia się odpowiedni wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych.

3. Efektywna roczna stopa procentowa uwzględniana przy obliczeniach aktuarialnych jest średnią rzeczywistych średnich stóp procentowych w ciągu 12 lat poprzedzających dany rok.

Sekcja D

Finansowanie systemu ubezpieczenia na wypadek inwalidztwa i ubezpieczenia na życie oraz systemu emerytalnego

Artykuł 89

1. Świadczenia wypłacane w ramach systemu zabezpieczeń społecznych przewidziane w sekcjach B i C obciążają budżet agencji. Państwa członkowskie uczestniczące w pracach agencji gwarantują wspólnie wypłatę tych świadczeń zgodnie ze skalą ustaloną dla finansowania takich wydatków.

2. W każdym przypadku obowiązują potrącenia składek od wynagrodzeń i rent inwalidzkich na system zabezpieczeń społecznych przewidziany w sekcji B.

3. Finansowanie systemu zabezpieczeń społecznych przewidzianego w sekcjach B i C regulują przepisy art. 90 oraz art. 21 i 22 załącznika V.

4. Składki personelu tymczasowego oraz agencji na system zabezpieczeń społecznych przewidziany w sekcjach B i C wpłacane są w całości do budżetu agencji.

Artykuł 90

Członek personelu tymczasowego pokrywa jedną trzecią kosztu finansowania systemu emerytalnego. Składka wynosi 10,3 % wynagrodzenia podstawowego członka personelu tymczasowego, bez uwzględniania wskaźników korygujących przewidzianych w art. 60. Składka potrącana jest co miesiąc z wynagrodzeń członków personelu tymczasowego. Składka korygowana jest zgodnie z przepisami załącznika XII do regulaminu pracowniczego UE.

Artykuł 91

Zgodnie z warunkami ustanowionymi przez agencję członek personelu tymczasowego może zwrócić się do agencji o dokonanie wszelkich płatności, które zobowiązany jest wnieść w celu uzyskania lub utrzymania uprawnień emerytalnych w kraju pochodzenia. Agencja może także postanowić o dokonaniu wszelkich płatności, jakie członek personelu tymczasowego zobowiązany jest wnieść w celu uzyskania lub utrzymania uprawnień emerytalnych w kraju pochodzenia, nawet przy braku takiego wniosku ze strony członka personelu tymczasowego. W takim przypadku agencja musi odpowiednio uzasadnić swoją decyzję.

Takie płatności nie przekraczają dwukrotnej wysokości stawki przewidzianej w art. 90 i ponoszone są przez budżet agencji.

Sekcja E

Rozpatrywanie roszczeń personelu tymczasowego

Artykuł 92

System rent inwalidzkich lub rodzinnych jest opisany w art. 19–23 załącznika V.

Sekcja F

Wypłacanie świadczeń

Artykuł 93

1. Świadczenia wypłacane są zgodnie z art. 84 i 85 niniejszego regulaminu pracowniczego, oraz zgodnie z art. 28 załącznika V.

2. Wszelkie kwoty należne agencji od członka personelu tymczasowego w ramach niniejszego systemu ubezpieczeń są w dniu wymagalności świadczeń potrącane z kwoty świadczenia członka personelu tymczasowego lub z kwoty świadczeń należnych osobom uprawnionym dzięki niemu. Potrącenie może być rozłożone na kilka miesięcy.

Sekcja G

Wstąpienie przez agencję w prawa wierzyciela

Artykuł 94

1. Jeżeli śmierć, uszkodzenie ciała wynikające z wypadku lub chorobę osoby objętej niniejszym regulaminem pracowniczym spowodowała osoba trzecia, agencja, w zakresie jej zobowiązań wynikających z niniejszego regulaminu w następstwie zdarzenia powodującego śmierć, uszkodzenie ciała lub chorobę, wstępuje w prawa, w tym prawo do wniesienia powództwa, przysługujące ofierze, lub osobom uprawnionym dzięki niej, wobec tej osoby trzeciej.

2. Wstąpienie w prawa wierzyciela przewidziane w ust. 1 odnosi się między innymi do:

— dalszego wypłacania wynagrodzenia członkowi personelu tymczasowego zgodnie z art. 53, w okresie jego czasowej niezdolności do pracy,

— wypłat dokonanych zgodnie z art. 60 ust. 8 po śmierci członka personelu tymczasowego lub osoby uprawnionej do renty inwalidzkiej,

— świadczeń wypłacanych na mocy art. 68 i 69 oraz przepisów wykonawczych ich dotyczących, związanych z ubezpieczeniem zdrowotnym i od wypadków,

— pokrycia kosztów związanych z transportem zwłok, zgodnie z art. 73,

— uzupełniających dodatków rodzinnych wypłacanych zgodnie z art. 60 ust. 5 oraz art. 2 ust. 3 i ust. 5 załącznika IV dotyczących dziecka pozostającego na utrzymaniu, cierpiącego na poważna chorobę, ułomność lub niepełnosprawność,

— rent inwalidzkich wypłacanych w przypadku choroby lub wypadku skutkującego trwałym inwalidztwem, nie pozwalającym członkowi personelu tymczasowego na wykonywanie jego obowiązków,

— rent rodzinnych wypłacanych w przypadku śmierci członka lub byłego członka personelu tymczasowego lub śmierci współmałżonka członka lub byłego członka personelu tymczasowego uprawnionego do emerytury lub renty, gdy małżonek nie jest członkiem personelu tymczasowego,

— renty sierocej wypłacanej, bez względu na wiek, dziecku członka lub byłego członka personelu tymczasowego, gdy z racji poważnej choroby, ułomności lub niepełnosprawności dziecko to nie może zarabiać na życie po śmierci osoby, na której utrzymaniu pozostawało.

3. Jednakże agencja nie wstępuje w prawa do rekompensaty w zakresie szkód czysto osobistych, takich jak drobne urazy, zadośćuczynienia za ból i cierpienie lub odszkodowania za zniekształcenie ciała i utratę sprawności ponad dodatek przyznany za te szkody na podstawie art. 69.

4. Przepisy ust. 1, 2 i 3 nie stanowią przeszkody do wniesienia przez agencję powództwa na podstawie jej własnych roszczeń.

ROZDZIAŁ 7

Zwrot nadpłaconych kwot

Artykuł 95

Nadpłacona kwota podlega zwrotowi, jeżeli osoba, która ją otrzymała, była świadoma braku należytego powodu do jej wypłacenia lub jeżeli nadpłata miała tak oczywisty charakter, że osoba ta nie mogła nie być świadoma takiego braku.

Żądanie zwrotu musi zostać przedłożone nie później niż pięć lat od dnia, w którym kwota została wypłacona. W przypadkach, w których organ upoważniony jest w stanie ustalić, że odbiorca umyślnie wprowadził w błąd administrację w celu uzyskania danej kwoty, żądanie zwrotu jest możliwe także po upływie tego okresu.

ROZDZIAŁ 8

Rozwiązanie stosunku pracy

Artykuł 96

Z wyjątkiem ustania z powodu śmierci, stosunek pracy nawiązany z członkiem personelu tymczasowego rozwiązuje się:

a) z końcem miesiąca, w którym członek personelu tymczasowego kończy 66 lat;

b) w przypadku gdy umowa została zawarta na czas określony: (i) w dniu przewidzianym w umowie; (ii) z upływem okresu wypowiedzenia przewidzianego w umowie, przewidującej możliwość przedterminowego rozwiązania umowy przez członka personelu tymczasowego lub przez agencję. Okres wypowiedzenia nie może być krótszy niż jeden miesiąc za każdy rok pozostawania w służbie, jednak nie może wynosić mniej niż miesiąc i nie więcej niż trzy miesiące. W przypadku członków personelu tymczasowego, których umowy zostały przedłużone, maksymalny okres wypowiedzenia wynosi sześć miesięcy. Okres wypowiedzenia nie może się jednak rozpocząć w okresie ciąży potwierdzonej zaświadczeniem lekarskim, urlopu macierzyńskiego ani zwolnienia chorobowego, pod warunkiem że zwolnienie chorobowe nie trwa dłużej niż trzy miesiące. Ponadto okres wypowiedzenia w okresie ciąży potwierdzonej zaświadczeniem lekarskim, urlopu macierzyńskiego lub zwolnienia chorobowego ulega zawieszeniu w granicach czasowych określonych powyżej. Jeśli agencja rozwiązuje umowę, członek personelu tymczasowego uprawniony jest do rekompensaty równej jednej trzeciej jego wynagrodzenia podstawowego za okres pomiędzy zakończeniem pełnienia obowiązków a terminem wygaśnięcia umowy o pracę; (iii) gdy członek personelu tymczasowego przestaje spełniać warunki określone w art. 37 ust. 2 lit. a), z zastrzeżeniem możliwości przyznania wyjątku w ramach tego przepisu. Jeśli wyjątek ten nie zostanie przyznany, należy stosować okres wypowiedzenia, o którym mowa w lit. b) ppkt (ii) niniejszego artykułu.

Artykuł 97

Stosunek pracy może zostać rozwiązany przez agencję bez wypowiedzenia:

a) w trakcie lub z końcem okresu próbnego zgodnie z art. 39;

b) jeśli członek personelu tymczasowego nie jest w stanie ponownie podjąć obowiązków z końcem okresu płatnego zwolnienia chorobowego przewidzianego w art. 53. W takim przypadku członek personelu tymczasowego otrzymuje dodatek w wysokości wynagrodzenia podstawowego wraz z dodatkiem rodzinnym w wymiarze dwóch dni za każdy miesiąc służby.

Artykuł 98

1. Po zakończeniu postępowania dyscyplinarnego przewidzianego w tytule V, stosunek pracy może zostać rozwiązany bez wypowiedzenia z powodów dyscyplinarnych w poważnych przypadkach niedopełnienia obowiązków – umyślnego lub wynikającego z niedbalstwa. Organ upoważniony wydaje umotywowaną decyzję po umożliwieniu danemu członkowi personelu tymczasowego przedstawienia argumentów na swoją obronę.

Przed rozwiązaniem stosunku pracy członek personelu tymczasowego może zostać zawieszony w obowiązkach zgodnie z art. 161.

2. Gdy stosunek pracy ulega rozwiązaniu zgodnie z ust. 1, organ upoważniony może postanowić o:

a) ograniczeniu odprawy przewidzianej w art. 86 do zwrotu składek przewidzianych w art. 89 regulaminu pracowniczego wraz z odsetkami składanymi naliczonymi w wysokości 3,5 % rocznie;

b) odebraniu w całości lub w części dodatku na ponowne zagospodarowanie przewidzianego w art. 64 ust. 2.

Artykuł 99

1. Stosunek pracy z członkiem personelu tymczasowego zostaje rozwiązany przez agencję ze skutkiem natychmiastowym, jeżeli organ upoważniony stwierdzi, że:

a) w momencie zatrudnienia członek personelu tymczasowego świadomie przedstawił fałszywe informacje na temat swoich kwalifikacji i doświadczenia zawodowego lub zdolności spełnienia wymagań przewidzianych w art. 37 ust. 2; oraz

b) fałszywe informacje, które przed