ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(6)

Z faktów przedstawionych w niemieckim zgłoszeniu za pośrednictwem RAPEX wynika, że środek POR-ÇÖZ nie posiada odpowiednich zamknięć uniemożliwiających otwarcie przez dzieci. W związku powyższym nie jest zgodny z art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 648/2004 w połączeniu z art. 9 ust. 1.3 dyrektywy 1999/45/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (7) w sprawie klasyfikacji, pakowania i etykietowania preparatów niebezpiecznych oraz z częścią A załącznika IV do tej dyrektywy i nie wchodzi w zakres art. 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 648/2004, który ma zastosowanie wyłącznie do środków „spełniających wymagania niniejszego rozporządzenia”.
(1)

Decyzją Komisji 2003/796/WE (1) Europejską Grupę Organów Nadzoru ds. Energii Elektrycznej i Gazu w celu ułatwienia konsultacji, koordynacji i współpracy między organami regulacyjnymi w państwach członkowskich oraz między tymi organami a Komisją w związku z konsolidacją rynku wewnętrznego i zapewnieniem jednolitego stosowania we wszystkich państwach członkowskich dyrektywy 2003/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej (2), dyrektywy 2003/55/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego (3) oraz rozporządzenia (WE) nr 1228/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elektrycznej (4).
2)

nazwiska następujących ekspertów umieszcza się w załączniku I w sposób podany poniżej i usuwa z załącznika II: Komitet Naukowy ds. Bezpieczeństwa Konsumentów Nazwisko Imię Macierzysty instytut lub organizacja NIELSEN Elsa Technical University of Denmark, Søborg, Denmark VAN BENTHEM Jan National Institute for Public Health and the Environment (RIVM), Bilthoven, the Netherlands Komitet Naukowy ds. Zagrożeń dla Zdrowia i Środowiska Nazwisko Imię Macierzysty instytut lub organizacja ALTENBURGER Rolf Helmholtz Centre for Environmental Research, Leipzig, Germany KRÄTKE Renate Federal Institute for Risk Assessment (BfR), Berlin, Germany Komitet Naukowy ds. Pojawiających się i Nowo Rozpoznanych Zagrożeń dla Zdrowia Nazwisko Imię Macierzysty instytut lub organizacja HENSTEN Arne University of Tromsö, Tromsö, Norway
(10)

Aby Komisja mogła skutecznie monitorować przestrzeganie zobowiązania przez przedmiotowe przedsiębiorstwa, przy przedłożeniu właściwemu organowi celnemu zgłoszenia o dopuszczenie do swobodnego obrotu, zwolnienie z cła antydumpingowego będzie uzależnione od (i) przedstawienia faktury w ramach zobowiązania zawierającej przynajmniej informacje wymienione w załączniku do rozporządzenia (UE) nr 464/2011; (ii) spełnienia warunku, że przywożone towary są produkowane przez Alumina d.o.o. Zvornik, wysyłane bezpośrednio przez to przedsiębiorstwo do pierwszego niezależnego klienta w Unii oraz fakturowane na rzecz pierwszego niezależnego klienta w Unii bezpośrednio przez Alumina d.o.o. Zvornik lub Kauno Tiekimas; oraz (iii) spełnienia warunku, że zgłoszone i przedstawione do oclenia towary ściśle odpowiadają opisowi na fakturze w ramach zobowiązania. W przypadku braku takiej faktury lub jeśli nie odpowiada ona produktowi przedstawionemu do oclenia, nałożone zostanie cło antydumpingowe w odpowiedniej wysokości.
(7)

Zgodnie z art. 33 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 50 % konsekwencji finansowych wynikających z nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości ponosi państwo członkowskie, którego to dotyczy, jeżeli odzyskanie nie nastąpiło przed zamknięciem programu rozwoju obszarów wiejskich w terminie czterech lat od daty pierwszego ustalenia administracyjnego lub sądowego lub w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy nieodzyskana kwota jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi, albo w chwili zamknięcia programu, jeżeli powyższe terminy wygasają przed jego zamknięciem. Artykuł 33 ust. 4 wymienionego rozporządzenia zobowiązuje państwa członkowskie do przesłania Komisji razem z rocznym sprawozdaniem finansowym skróconego zestawienia procedur odzyskania wszczętych w wyniku nieprawidłowości. Szczegółowe przepisy dotyczące stosowania obowiązku sprawozdawczego państw członkowskich w odniesieniu do kwot, które podlegają zwrotowi, są określone w rozporządzeniu (WE) nr 885/2006. W załączniku III do wymienionego rozporządzenia przedstawione są tabele, które państwa członkowskie muszą dostarczyć w 2010 r. Na podstawie wypełnionych przez państwa członkowskie tabel Komisja powinna podjąć decyzję w sprawie konsekwencji finansowych wynikających z nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości starszych niż odpowiednio cztery lata lub osiem lat. Decyzja ta pozostaje bez uszczerbku dla przyszłych decyzji w sprawie zgodności na mocy art. 33 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005.
(9)

Zgodnie z art. 32 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 50 % konsekwencji finansowych nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości ponosi państwo członkowskie, którego to dotyczy, jeżeli odzyskanie nie nastąpiło w terminie czterech lat od daty pierwszego ustalenia administracyjnego lub sądowego lub w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy nieodzyskana kwota jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi. Artykuł 32 ust. 3 wymienionego rozporządzenia zobowiązuje państwa członkowskie do przesłania Komisji razem z rocznym sprawozdaniem finansowym skróconego zestawienia procedur odzyskania wszczętych w wyniku nieprawidłowości. Szczegółowe przepisy dotyczące stosowania obowiązku sprawozdawczego państw członkowskich w odniesieniu do kwot, które podlegają zwrotowi, są określone w rozporządzeniu (WE) nr 885/2006. W załączniku III do wymienionego rozporządzenia przedstawione są tabele, które państwa członkowskie muszą dostarczyć w 2011 r. Na podstawie wypełnionych przez państwa członkowskie tabel Komisja powinna podjąć decyzję w sprawie konsekwencji finansowych wynikających z nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości starszych niż odpowiednio cztery lata lub osiem lat. Decyzja ta pozostaje bez uszczerbku dla przyszłych decyzji w sprawie zgodności na mocy art. 32 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005.
(2)

Zgodnie z art. 24e rozporządzenia (WE) nr 2229/2004 powiadamiający wycofał swoje poparcie dla włączenia wspomnianej substancji czynnej do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG w ciągu dwóch miesięcy od otrzymania projektu sprawozdania z oceny. W rezultacie przyjęto decyzję Komisji 2008/941/WE z dnia 8 grudnia 2008 r. dotyczącą niewłączenia niektórych substancji czynnych do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające te substancje (4), stanowiącą o niewłączeniu propizochloru.
(1)

W rozporządzeniach Komisji (WE) nr 451/2000 (2) i (WE) nr 1490/2002 (3) określono szczegółowe zasady realizacji drugiego i trzeciego etapu programu prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, oraz wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmuje dichloran.
(1)

Rozporządzenia Komisji (WE) nr 451/2000 (2) i (WE) nr 1490/2002 (3) określają szczegółowe zasady realizacji drugiego i trzeciego etapu programu prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, oraz wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmował flurprimidol.
(166)

Z powodów, które podano powyżej w odniesieniu do pierwszego środka, drugi środek również ma charakter selektywny. Selektywność ta wynika, z jednej strony, z faktu, że przedmiotowy środek ogranicza się do jednego sektora gospodarki, tj. sektora ubezpieczeń, a z drugiej strony – z faktu, że w ramach tego sektora ogranicza się on do konkretnego rodzaju umów (do podsektora). Środek przynosi korzyść niektórym przedsiębiorstwom w sektorze ubezpieczeń, które zawierają umowy zbiorowe obejmujące ryzyko zgonu oraz uszkodzenia ciała w ramach procedury wyznaczania przez partnerów społecznych. W związku z tym środek nie ma zastosowania do umów obejmujących takie samo ryzyko poza procedurą wyznaczania. Ponadto należy stwierdzić, że środek nie ma zastosowania do zakładów reasekuracji narażonych na ten sam rodzaj ryzyka.
(5)

W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 953/2009 z dnia 13 października 2009 r. w sprawie substancji, które mogą być dodawane w szczególnych celach odżywczych do środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego (3), oraz w rozporządzeniu (WE) nr 1925/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie dodawania do żywności witamin i składników mineralnych oraz niektórych innych substancji (4) ustanowiono szczegółowe przepisy dotyczące stosowania w żywności witamin, składników mineralnych i innych substancji. Stosowanie pikolinianu chromu powinno zostać dopuszczone bez uszczerbku dla przepisów wymienionych aktów prawnych.
(3)

Zintegrowane wytyczne są zgodne z konkluzjami Rady Europejskiej z dnia 17 czerwca 2010 r. Zintegrowane wytyczne dostarczają państwom członkowskim dokładnych wskazówek w zakresie opracowywania ich krajowych programów reform oraz wprowadzania w życie reform, odzwierciedlając współzależności i zgodność z paktem stabilności i wzrostu. Wytyczne dotyczące zatrudnienia powinny stanowić podstawę wszelkich zaleceń, które Rada może kierować do poszczególnych państw członkowskich na mocy art. 148 ust. 4 TFUE, równolegle z indywidualnymi zaleceniami kierowanymi do państw członkowskich na podstawie art. 121 ust. 4 tego Traktatu. Wytyczne dotyczące zatrudnienia powinny stanowić również podstawę opracowywania wspólnego sprawozdania o zatrudnieniu, przesyłanego co roku przez Radę i Komisję do Rady Europejskiej.
(1)

Po wejściu w życie rozporządzenia zwalniającego pewna liczba podmiotów dokonujących montażu rowerów złożyła wnioski zgodnie z art. 3 wymienionego rozporządzenia o zwolnienie z cła antydumpingowego, rozszerzonego rozporządzeniem (WE) nr 71/97 na przywóz niektórych części rowerowych z Chińskiej Republiki Ludowej („rozszerzone cło antydumpingowe”). Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym kolejne wykazy podmiotów dokonujących montażu rowerów (5), dla których płatność rozszerzonego cła antydumpingowego w odniesieniu do przywozu przez nie podstawowych części rowerowych zgłoszonych do swobodnego obrotu została zawieszona zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia zwalniającego.
(1)

Zgodnie z sekcją B.IV pkt 1 załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 klasyfikacja tusz wieprzowych ma być dokonywana poprzez ocenianie zawartości chudego mięsa za pomocą metod klasyfikowania zatwierdzonych przez Komisję, które to metody mogą być wyłącznie statystycznie udowodnionymi metodami szacowania opartymi na pomiarze fizycznym jednej lub kilku części anatomicznych tuszy wieprzowej. Zatwierdzenie metod klasyfikacji zależy od zgodności z maksymalną tolerancją błędu statystycznego przy dokonywaniu oceny. Tolerancję tę określono w art. 23 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1249/2008 z dnia 10 grudnia 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrożenia wspólnotowych skal klasyfikacji tusz wołowych, wieprzowych i baranich oraz raportowania ich cen (2).
(1)

W rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 ustanowiono ogólne zasady wykonywania kontroli urzędowych mających na celu sprawdzenie zgodności z przepisami skierowanymi w szczególności na zapobieganie zagrożeniu ludzi i zwierząt, eliminowanie go lub ograniczanie do dopuszczalnych poziomów oraz gwarantowanie uczciwych praktyk w handlu paszą i żywnością oraz na ochronę interesów konsumenta. W art. 51 tego rozporządzenia przewidziano, że Komisja może organizować kursy szkoleniowe dla personelu właściwych organów państw członkowskich odpowiedzialnych za urzędowe kontrole określone w tym rozporządzeniu; w kursach tych mogą uczestniczyć osoby z państw trzecich, w szczególności z państw rozwijających się. W szczególności kursy te mogą obejmować szkolenia w zakresie wspólnotowego prawa paszowego i żywnościowego oraz przepisów dotyczących zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt.
(2)

Po dostosowaniu, wynikającym z włączenia do Porozumienia EOG decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 6/2011 z dnia 1 kwietnia 2011 r. zmieniającą załącznik XX (Środowisko) do Porozumienia EOG (3), w art. 3e ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE przewidziano również obliczenie przez Wspólny Komitet EOG ilości uprawnień dla EOG przy włączeniu niniejszej decyzji do Porozumienia EOG.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 175/28

DECYZJA KOMISJI

z dnia 1 lipca 2011 r.

dotycząca niewłączania niektórych substancji do załącznika I, IA ani IB do dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych

(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 4596)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2011/391/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (1), w szczególności jej art. 16 ust. 2 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1451/2007 z dnia 4 grudnia 2007 r. w sprawie drugiej fazy 10-letniego programu pracy określonego w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (2) ustanowiono wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I, IA lub IB do dyrektywy 98/8/WE.

(2) We wspomnianym wykazie wymieniono szereg kombinacji substancji i typów produktów, w przypadku których albo wszyscy uczestnicy wycofali się z uczestnictwa w programie przeglądu, albo państwo członkowskie wyznaczone jako sprawozdawca w zakresie oceny nie otrzymało w terminie określonym w art. 9 i art. 12 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1451/2007 kompletnej dokumentacji.

(3) W związku z tym zgodnie z art. 11 ust. 2, art. 12 ust. 1 i art. 13 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1451/2007 Komisja dokonała stosownego powiadomienia państw członkowskich. Informacja ta została również ogłoszona w formie elektronicznej.

(4) W ciągu trzech miesięcy od ogłoszenia tej informacji pewna liczba przedsiębiorstw wyraziła zainteresowanie przejęciem roli uczestnika w odniesieniu do omawianych substancji i typów produktów. Przedsiębiorstwa te nie dostarczyły jednak następnie kompletnej dokumentacji.

(5) Dlatego zgodnie z art. 12 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1451/2007 przedmiotowych substancji i typów produktów nie należy włączać do załącznika I, IA ani IB do dyrektywy 98/8/WE.

(6) Ze względu na pewność prawną należy określić datę, od której nie należy wprowadzać do obrotu produktów biobójczych zawierających substancje czynne dla typów produktów wymienionych w załączniku do niniejszej decyzji.

(7) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Substancje wymienione w załączniku do niniejszej decyzji nie zostają włączone, dla danych typów produktów, do załącznika I, IA ani IB do dyrektywy 98/8/WE.

Artykuł 2

Do celów art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1451/2007 produkty biobójcze zawierające substancje czynne dla typów produktów wymienionych w załączniku do niniejszej decyzji nie będą już wprowadzane do obrotu począwszy od dnia 1 lipca 2012 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 1 lipca 2011 r. W imieniu Komisji Janez POTOČNIK Członek Komisji

(1) Dz.U. L 123 z 24.4.1998, s. 1.

(2) Dz.U. L 325 z 11.12.2007, s. 3.
(7)

Brak jest równorzędnych programów we Wspólnocie, gdyż jak do tej pory nie zamykano definitywnie we Wspólnocie żadnego reaktora wysokotemperaturowego.
(12)

Według dostępnych informacji na dzień 31 grudnia 2009 r. łączne udokumentowane zasoby ropy naftowej i gazu ziemnego na świecie wynosiły 385,58 mld standardowych metrów sześciennych ekwiwalentu ropy (dalej Sm3 ekwiwalentu ropy) (8). Na dzień 1 stycznia 2010 r. połączone udokumentowane zasoby ropy naftowej i gazu we Włoszech wynosiły nieco ponad 0,205 mld Sm3 ekwiwalentu ropy (9), czyli nieco ponad 0,05 %. Udział indywidualnych podmiotów zamawiających działających we Włoszech jest oczywiście jeszcze mniejszy. Jak wynika z dostępnych informacji, istnieje bezpośredni związek pomiędzy udokumentowanymi zasobami ropy i gazu oraz prognozowaną produkcją. Dlatego dostępne informacje nie wskazują na to, by udział w rynku indywidualnych podmiotów zamawiających działających we Włoszech oceniany na podstawie prognozowanej produkcji znacznie różnił się od udziału ocenianego na podstawie udokumentowanych zasobów. Biorąc pod uwagę powiązania pomiędzy udokumentowanymi zasobami a rzeczywistą produkcją, można uznać, że fakty te wskazują również na stan konkurencji na przedmiotowym rynku.
(5)

W decyzji 92/547/Euratom z dnia 16 listopada 1992 r. przedłużającej status Kernkraftwerk Lingen GmbH jako wspólnego przedsiębiorstwa (2), Rada stwierdziła, że brak jest równorzędnych programów we Wspólnocie, że realizacja tych programów jest ważna i że niosą one możliwość zdobycia użytecznego doświadczenia na potrzeby sektora jądrowego oraz dla dalszego rozwoju energii jądrowej we Wspólnocie.
(134)

Ujmując to bardziej szczegółowo, jeżeli chodzi o ukierunkowanie modelu biznesowego, co było jedną z głównych kwestii podniesionych w decyzji o wszczęciu postępowania, Citadele banka, zgodnie z ostatecznym planem restrukturyzacji, przeorientuje swoje działania na tradycyjną działalność bankową w państwach bałtyckich. W związku z tym Citadele banka skupi się na działalności głównej, jednocześnie wycofując się z obszarów, które były przyczyną pogłębienia się jego trudności finansowych. W szczególności pozytywnie postrzegany jest fakt, iż cała działalność leasingowa na terenie WNP (w tym spółki zależne) i zagrożone kredyty z terenu WNP pozostawia się w Parex banka. Jeżeli chodzi o niezagrożone kredyty z terenu WNP, to chociaż zostały one przeniesione do Citadele banka, Łotwa zobowiązała się, że zostaną one zbyte oraz że w żadnym wypadku nie będą udzielane jakiekolwiek nowe kredyty (zob. motywy 72 i 83). Ponadto działalność związana z zarządzaniem majątkiem zostanie zbyta bądź to oddzielnie od Citadele banka w terminie do […] bądź też sprzedana łącznie z Citadele bank, jeżeli w tym terminie znajdzie się inwestor zainteresowany całym bankiem (zob. motyw 73 niniejszej decyzji).
(2)

Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował, by szefem misji EUJUST LEX-IRAQ został mianowany obecny zastępca szefa misji Carl TORNELL, od dnia 1 lipca 2011 r. do czasu mianowania nowego szefa misji,
2.

Z zastrzeżeniem ust. 1 oraz załącznika II prawa i obowiązki podmiotów prawnych posiadających siedzibę we Wspólnocie i uczestniczących w jordańskich projektach badawczych w ramach programów badawczo-rozwojowych, warunki mające zastosowanie do przedkładania i oceny wniosków oraz do przyznawania i zawierania umów na takie projekty podlegają jordańskim przepisom ustawowym i wykonawczym oraz wytycznym władz, które regulują prowadzenie programów badawczo-rozwojowych oraz mają zastosowanie do jordańskich podmiotów prawnych i zapewniają równe traktowanie, przy uwzględnieniu charakteru współpracy w tej dziedzinie między Jordanią a Wspólnotą. Przyznawanie środków finansowych podmiotom prawnym mającym siedzibę we Wspólnocie i uczestniczącym w odpowiednich jordańskich projektach w ramach programów badawczo-rozwojowych podlega jordańskim przepisom ustawowym i wykonawczym oraz z wytycznymi władz, które regulują prowadzenie tych programów oraz mają zastosowanie do podmiotów prawnych spoza Jordanii.
e)

zaproszeni naukowcy uczestniczący w tworzeniu własności intelektualnej otrzymują prawa do własności intelektualnej i części opłat licencyjnych uzyskanych przez instytucje przyjmujące z tytułu licencjonowania takich praw własności intelektualnej zgodnie z polityką instytucji przyjmującej. Każda ze Stron zapewnia zaproszonym naukowcom takie same warunki dotyczące przyznawania wyżej wymienionych praw własności intelektualnej i udziału w przychodach z opłat licencyjnych jak swoim krajowym naukowcom. Dodatkowo każdy zaproszony naukowiec uznany za odkrywcę ma prawo do takiego samego traktowania jak obywatel Strony przyjmującej w odniesieniu do nagród, premii, korzyści lub innych form wynagrodzenia, zgodnie z polityką instytucji przyjmującej lub na podstawie innych przepisów Stron dotyczących tej kwestii.
(2)

Artykuł 17 ust. 2 dyrektywy 2010/40/UE zobowiązuje państwa członkowskie do przekazania Komisji do dnia 27 sierpnia 2012 r. informacji dotyczących krajowych działań w zakresie ITS przewidzianych na kolejny okres pięciu lat.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 193/9

DECYZJA RADY

z dnia 19 lipca 2011 r.

dotycząca stanowiska Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w sprawie zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

(2011/450/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 i art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Protokół 31 do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1) (zwanego dalej „Porozumieniem EOG”) zawiera szczególne przepisy i ustalenia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

(2) Właściwe jest kontynuowanie współpracy między Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG w ramach działań Unii finansowanych z budżetu ogólnego Unii w zakresie wdrażania, funkcjonowania i rozwoju rynku wewnętrznego.

(3) Protokół 31 do Porozumienia EOG powinien zatem zostać zmieniony, aby umożliwić kontynuowanie tej rozszerzonej współpracy po dniu 31 grudnia 2010 r.

(4) Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie Unia Europejska ma zająć we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie przewidzianej zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 19 lipca 2011 r. W imieniu Rady M. SAWICKI Przewodniczący

(1) Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.
(3)

Dnia 13 kwietnia 2011 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji w celu zawarcia układu monetarnego z Republiką Francuską, działającą na rzecz francuskiej zbiorowości zamorskiej Saint-Barthélemy, oraz do pełnego włączenia Europejskiego Banku Centralnego w negocjacje oraz do zasięgnięcia jego opinii w sprawach objętych jego zakresem kompetencji. Układ monetarny między Unią Europejską a Republiką Francuską dotyczący utrzymania euro jako waluty we Wspólnocie Saint Barthélemy w związku ze zmianą jej statusu wobec Unii Europejskiej (zwany dalej „Układem”) został parafowany dnia 30 maja 2011 r.
(116)

Na podstawie powyższych ustaleń Komisja uważa, że środki wyrównawcze opisane powyżej spełniają wymogi wytycznych w sprawie ratowania i restrukturyzacji. W szczególności: a) przynoszą one korzyść konkurentom przedsiębiorstwa Varvaressos w rozumieniu pkt 31; b) mają one formę określoną w pkt 39 i 46 lit. c); oraz c) będą one zastosowane na rynku, na którym Varvaressos będzie mieć znaczącą pozycję rynkową po restrukturyzacji, w rozumieniu pkt 40.
(1)

Dnia 23 czerwca 2007 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 894/2007 w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Demokratyczną Republiką Wysp Świętego Tomasza i Książęcej a Wspólnotą Europejską (1) (zwanej dalej „Umową”). Do Umowy dołączony został Protokół określający uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidzane w Umowie (2) (zwany dalej „wcześniejszym protokołem”). Ten wcześniejszy protokół wygasł dnia 31 maja 2010 r.