A.

W załączniku I wprowadza się następujące zmiany: 1) w sekcji 1 słowa „załącznikach II–XII i XIII–XV” zastępuje się słowami „załącznikach II–XI i załącznikach XIII–XVIII”; 2) w sekcji 2 wprowadza się następujące zmiany: a) w części wprowadzającej słowa „załączników II–XV” zastępuje się słowami „załączników II–XVIII”; b) w ust. 3 dodaje się lit. j) w brzmieniu: „j) »punkt pomiarowy« oznacza źródło emisji, w przypadku którego do pomiaru emisji używa się systemów ciągłych pomiarów emisji (CEMS), lub przekrój systemu rurociągów, dla którego ustala się przepływ CO2 przy użyciu systemów ciągłych pomiarów.”; c) dodaje się ust. 7 w brzmieniu: „7. W odniesieniu do emisji gazów cieplarnianych w wyniku wychwytywania, transportu i geologicznego składowania stosuje się następujące definicje: a) »geologiczne składowanie CO2« oznacza »geologiczne składowanie CO2« w rozumieniu art. 3 pkt 1 dyrektywy 2009/31/WE; b) »składowisko« oznacza »składowisko« w rozumieniu art. 3 pkt 3 dyrektywy 2009/31/WE; c) »kompleks składowania« oznacza »kompleks składowania« w rozumieniu art. 3 pkt 6 dyrektywy 2009/31/WE; d) »transport CO2« oznacza transport CO2 rurociągami w celu geologicznego składowania w składowisku dopuszczonym na mocy dyrektywy 2009/31/WE; e) »sieć transportowa« oznacza »sieć transportową« w rozumieniu art. 3 pkt 22 dyrektywy 2009/31/WE; f) »wychwytywanie CO2« oznacza wychwytywanie CO2 ze strumieni gazu, jeżeli w przeciwnym razie mogłaby nastąpić jego emisja, w celu transportu i geologicznego składowania w składowisku dopuszczonym na mocy dyrektywy 2009/31/WE; g) »instalacja wychwytująca« oznacza instalację służącą do wychwytywania CO2; h) »emisje lotne« oznaczają nieregularne lub niezamierzone emisje ze źródeł, które nie są zlokalizowane lub są zbyt zróżnicowane albo zbyt małe, aby mogły być monitorowane indywidualnie, na przykład emisje z zupełnie nienaruszonych uszczelnień, zaworów, pośrednich kompresorów i pośrednich miejsc składowania; i) »uwolnione emisje« oznaczają emisje celowo uwolnione z instalacji poprzez ustanowienie określonego punktu emisji; j) »słup wody« oznacza »słup wody« w rozumieniu art. 3 pkt 2 dyrektywy 2009/31/WE; k) »intensyfikacja wydobycia węglowodorów« oznacza dodatkowe odzyskiwanie węglowodorów oprócz węglowodorów pozyskanych w wyniku ekstrakcji poprzez zatłaczanie wody lub w inny sposób; l) »wyciek« w kontekście geologicznego składowania oznacza »wyciek« w rozumieniu art. 3 pkt 5 dyrektywy 2009/31/WE.”; 3) w sekcji 4 wprowadza się następujące zmiany: a) w sekcji 4.1 po akapicie drugim dodaje się nowy akapit w brzmieniu: „Jeżeli z kompleksu składowania utworzonego na mocy dyrektywy 2009/31/WE zostaną stwierdzone wycieki prowadzące do emisji lub uwolnienia CO2 do słupa wody, należy uznać je za źródła emisji z odpowiedniej instalacji i należycie monitorować zgodnie z wymogami określonymi w załączniku XVIII. Wyciek może zostać wykluczony jako źródło emisji pod warunkiem zatwierdzenia przez właściwy organ, jeżeli zostaną podjęte działania naprawcze na mocy art. 16 dyrektywy 2009/31/WE, a emisje lub uwolnienie do słupa wody w wyniku wycieku nie są dłużej wykrywalne.”; b) w sekcji 4.3 po akapicie czwartym dodaje się litery w brzmieniu: „o) w stosownych przypadkach, lokalizację sprzętu do pomiaru temperatury i ciśnienia w sieci transportowej; p) w stosownych przypadkach, procedury zapobiegania wyciekom oraz wykrywania i ilościowego określania wycieków z sieci transportowych; q) w przypadku sieci transportowych, procedury skutecznie gwarantujące, że CO2 jest przesyłany wyłącznie do instalacji posiadających ważne zezwolenie na emisję gazów cieplarnianych lub instalacji, w których wszystkie emisje CO2 są skutecznie monitorowane i odnotowywane zgodnie z sekcją 5.7 niniejszego załącznika; r) jeżeli CO2 jest przesyłany zgodnie z sekcją 5.7 niniejszego załącznika, określenie instalacji odbiorczych i przesyłających. W przypadku instalacji posiadających zezwolenie na emisję gazów cieplarnianych jest to kod identyfikacyjny instalacji określony w rozporządzeniu zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/87/WE; s) w stosownych przypadkach, opis systemów ciągłych pomiarów używanych w punktach przesyłu CO2 między instalacjami przesyłającymi CO2 zgodnie z sekcją 5.7 niniejszego załącznika; t) w stosownych przypadkach, zasady ilościowego określania emisji lub uwalniania CO2 do słupa wody z potencjalnych wycieków, a także stosowane i ewentualnie dostosowane zasady ilościowego określania faktycznych emisji lub uwalniania CO2 do słupa wody z wycieków zgodnie z załącznikiem XVIII.”; c) w sekcji 4.3 akapit szósty otrzymuje brzmienie: „Istotna zmiana w metodyce monitorowania jako części planu monitorowania podlega zatwierdzeniu przez właściwy organ, jeżeli zmiana ta dotyczy: — zmiany zaliczenia instalacji do kategorii ustanowionych w tabeli 1, — zmiany między metodyką obliczeniową a pomiarową stosowaną do ustalania wielkości emisji, — podniesienia stopnia niepewności danych dotyczących działalności lub innych parametrów (w stosownych przypadkach), co skutkuje zmianą poziomu wymagań w zakresie dokładności, — zastosowania lub dostosowania zasad ilościowego określania emisji z wycieku w składowiskach.”; 4) w sekcji 5 wprowadza się następujące zmiany: a) w sekcji 5.1, pod tytułem „Emisje z procesów technologicznych”, w ostatnim akapicie słowa „załącznikach II–XI” zastępuje się słowami „załącznikach II–XI i XVI, XVII i XVIII” w całym akapicie; b) w sekcji 5.2, w pierwszym zdaniu słowa „załącznikach II–XI i załącznikach XIV–XV” zastępuje się słowami „załącznikach II–XI i XIV–XVIII”; 5) sekcja 5.7 otrzymuje brzmienie: „5.7. PRZENOSZONY CO2 Z zastrzeżeniem zatwierdzenia przez właściwe organy, operator instalacji może odjąć od obliczonej wielkości emisji CO2, który nie został wyemitowany z instalacji, ale został przesłany z tej instalacji: — jako czysta substancja, lub został bezpośrednio wykorzystany i związany w produkcie lub surowcu wsadowym, — do innej instalacji posiadającej zezwolenie na emisję gazów cieplarnianych, chyba że mają zastosowanie inne wymogi określone w załącznikach XVII lub XVIII, pod warunkiem że zmniejszenie to odzwierciedlone zostaje przez odpowiednią redukcję w zakresie działalności i instalacji, w zgłoszonym przez odpowiednie państwo członkowskie krajowym wykazie, przedkładanym Sekretariatowi Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu. Odpowiednie ilości CO2 zgłasza się w odniesieniu do każdej instalacji, z której CO2 był przesyłany lub w której był odbierany, jako pozycję dodatkową w rocznym sprawozdaniu na temat emisji instalacji przesyłającej, jak i instalacji odbiorczej. W przypadku przesyłu do innej instalacji do obliczonego poziomu emisji instalacji odbiorczej należy dodać odebrany CO2, chyba że mają zastosowanie inne wymogi określone w załącznikach XVII lub XVIII. Państwa członkowskie zgłaszają Komisji odnośne instalacje przesyłające i odbiorcze na mocy art. 21 dyrektywy 2003/87/WE. W przypadku przesyłu gazu do instalacji objętej tą dyrektywą w rocznym sprawozdaniu na temat emisji instalacji przesyłającej określona jest instalacja odbiorcza z podaniem kodu identyfikacyjnego instalacji odbiorczej określonego w rozporządzeniu przyjętym na mocy art. 19 tej dyrektywy. W przypadku instalacji odbiorczej instalacja przesyłająca jest określana w ten sam sposób. Potencjalne przypadki przenoszonego CO2 z instalacji mogą obejmować między innymi: — czysty CO2 używany do nasycania napojów, — czysty CO2 używany jako suchy lód do celów chłodniczych, — czysty CO2 używany jako czynnik gaśniczy, czynnik chłodniczy lub jako gaz laboratoryjny, — czysty CO2 używany do dezynfekcji ziarna, — czysty CO2 używany jako rozpuszczalnik w przemyśle spożywczym lub chemicznym, — CO2 wykorzystywany i związany w produktach i surowcach w przemyśle chemicznym, celulozowym (np. jako mocznik lub wytrącone węglany), — węglany związane w suszony rozpryskowo produkt z półsuchego oczyszczania gazów spalinowych (SDAP), — CO2 przenoszony do instalacji wychwytujących, — CO2 z instalacji wychwytujących przenoszony do sieci transportowych, — CO2 z sieci transportowych przesyłany do składowisk. O ile nie mają zastosowania inne wymogi z załączników dotyczących poszczególnych działalności, masę CO2 lub węglanu przenoszonego rocznie określa się z maksymalną dopuszczalną niepewnością wynoszącą mniej niż 1,5 % albo bezpośrednio stosując przepływomierze masowe lub objętościowe, ważąc, albo, w stosownych przypadkach i w miarę potrzeb, pośrednio na podstawie masy odnośnego produktu (np. węglanów lub mocznika). W przypadku gdy ilość przenoszonego CO2 jest mierzona zarówno w instalacji przesyłającej, jak i w instalacji odbiorczej, ilość przeniesionego i odebranego CO2 jest identyczna. Jeżeli rozbieżność między pomiarami mieści się w zakresie, który można wytłumaczyć niepewnością systemów pomiarowych, w sprawozdaniach na temat emisji podaje się średnią arytmetyczną z obu pomiarów. Sprawozdanie na temat emisji powinno zawierać oświadczenie, że pomiar został dostosowany do wartości instalacji przesyłającej lub odbiorczej. Pomiar powinien być uwzględniony jako pozycja dodatkowa. W przypadku gdy rozbieżności między pomiarami nie można wytłumaczyć zakresem niepewności systemów pomiarowych, operator instalacji dostosowuje pomiary, stosując korekty zachowawcze (tj. unikając niedoszacowania wartości emisji). Dostosowanie to jest sprawdzane przez weryfikatorów z instalacji przesyłających i odbiorczych i zatwierdzane przez właściwy organ. W przypadkach, w których część przenoszonego CO2 została wygenerowana z biomasy lub jeżeli instalacja tylko częściowo podlega pod zakres dyrektywy 2003/87/WE, operator odejmuje jedynie stosowną frakcję masy przenoszonego CO2, która pochodzi z paliw kopalnych i materiałów w ramach działalności objętych zakresem dyrektywy. Odpowiednie metody przypisywania tych frakcji opierają się na oszacowaniu zachowawczym i podlegają zatwierdzeniu przez właściwe organy. W przypadku stosowania pomiarów w instalacji przesyłającej łączna ilość przenoszonego/otrzymanego CO2 wynikającego ze stosowania biomasy jest uwzględniana jako pozycja dodatkowa zarówno w przypadku instalacji przesyłającej, jak i instalacji odbiorczej. Nie wymaga się, aby dla instalacji odbiorczej wykonywane były w tym celu własne pomiary, lecz aby podana została ilość CO2 z biomasy uzyskanego w przypadku instalacji przesyłającej.”; 6) w sekcji 6.3 lit. c), w akapicie trzecim słowa „załącznikami II–XI” zastępuje się słowami „załącznikami II–XI oraz XVI, XVII i XVIII”; 7) w sekcji 7.1, w akapicie piątym słowa „załącznikach II–XI oraz załącznikach XIV i XV” zastępuje się słowami „załącznikach II–XI i XIV–XVIII”; 8) w sekcji 8 wprowadza się następujące zmiany: a) w akapicie piątym pkt 6 słowa „załącznikami I do XI” zastępuje się słowami „załącznikami I–XI oraz XVI, XVII i XVIII”; b) w akapicie 5 na końcu dodaje się pkt 10 w brzmieniu: „10) w stosownych przypadkach, ilości CO2 przenoszonego do innych instalacji lub odbieranego przez inne instalacje, z podaniem kodu identyfikacyjnego instalacji określonego w rozporządzeniu przyjętym na mocy art. 19 dyrektywy 2003/87/WE.”; c) dodaje się akapit szósty w brzmieniu: „Właściwy organ może wyrazić zgodę, aby operatorzy składowisk CO2 po zamknięciu przekazywali uproszczone sprawozdania na temat emisji, zawierające co najmniej elementy wymienione w pkt 1)–9), jeżeli w zezwoleniu na emisje gazów cieplarnianych nie określono źródeł emisji.”; 9) na końcu sekcji 9 dodaje się akapit w brzmieniu: „W przypadku wychwytywania, transportu i geologicznego składowania CO2 należy zachować następujące informacje dodatkowe: — w stosownych przypadkach, dokumentację dotyczącą ilości CO2 zatłoczonego do kompleksu składowania z instalacji, których operatorzy prowadzą geologiczne składowanie CO2, — w stosownych przypadkach, reprezentatywnie zsumowane dane dotyczące temperatury i ciśnienia w sieci transportowej, — w stosownych przypadkach, kopię zezwolenia na składowanie, w tym zatwierdzony plan monitorowania na mocy art. 9 dyrektywy 2009/31/WE, — w stosownych przypadkach, sprawozdanie składane na mocy art. 14 dyrektywy 2009/31/WE, — w stosownych przypadkach, sprawozdania z wyników kontroli przeprowadzonych na mocy art. 15 dyrektywy 2009/31/WE, — w stosownych przypadkach, dokumentację na temat działań naprawczych podjętych na mocy art. 16 dyrektywy 2009/31/WE.”.