3)

art. 4 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 4 Specyfikacja, identyfikacja i klasyfikacja instrumentów pochodnych 1. W zgłoszeniu instrument pochodny określa się w oparciu o rodzaj kontraktu oraz klasę aktywów zgodnie z ust. 2 i 3. 2. Instrument pochodny określa się w polu 1 w tabeli 2 w załączniku jako należący do jednego z następujących rodzajów kontraktów: a) kontrakt finansowy na różnice kursowe; b) kontrakt terminowy na stopę procentową; c) kontrakt terminowy typu forward; d) kontrakt terminowy typu future; e) opcja; f) kontrakt typu spread bet; g) swap; h) opcja na swapy; i) inne. 3. Instrument pochodny określa się w polu 2 w tabeli 2 w załączniku jako należący do jednej z następujących klas aktywów: a) towary i uprawnienia do emisji; b) kredyty; c) waluta; d) akcje; e) stopa procentowa. 4. Jeżeli instrumenty pochodne nie zaliczają się do jednej z klas aktywów wymienionych w ust. 3, kontrahenci określają w zgłoszeniu klasę aktywów najbardziej przypominającą dany instrument pochodny. Obaj kontrahenci wskazują tę samą klasę aktywów. 5. Kontrakt pochodny określa się w polu 6 w tabeli 2 w załączniku za pomocą, w stosownych przypadkach, następujących elementów: a) międzynarodowy kod identyfikujący papier wartościowy według ISO 6166 (kod ISIN) lub, w stosownych przypadkach, kod Alternative Instrument Identifier (kod AII) – do daty rozpoczęcia stosowania aktu delegowanego przyjętego przez Komisję na podstawie art. 27 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 (*1); b) kod ISIN – od daty rozpoczęcia stosowania aktu delegowanego przyjętego przez Komisję na podstawie art. 27 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 600/2014. W przypadku użycia kodu AII stosuje się kompletny kod AII. 6. Kompletny kod AII, o którym mowa w ust. 5, jest wynikiem zestawienia następujących sześciu elementów: a) kod identyfikacyjny rynku (MIC) według ISO 10383 dla systemu obrotu, w którym prowadzony jest obrót danym instrumentem pochodnym, określony przy użyciu 4 znaków alfanumerycznych; b) nadawany przez system obrotu kod niepowtarzalnie identyfikujący dany instrument bazowy i rodzaj rozrachunku oraz inne cechy charakterystyczne kontraktu, określony przy użyciu maksymalnie 12 znaków alfanumerycznych; c) pojedynczy znak wskazujący, czy instrument jest opcją czy też kontraktem terminowym typu future, którym jest »O« w przypadku opcji i »F« w przypadku kontraktu terminowego typu future; d) pojedynczy znak wskazujący, czy opcja jest opcją sprzedaży czy też opcją kupna, którym jest »P« w przypadku opcji sprzedaży i »C« w przypadku opcji kupna; instrument, który zidentyfikowano jako kontrakt terminowy typu future zgodnie z lit. c), określa się znakiem »F«; e) termin wykonania lub termin zapadalności kontraktu pochodnego określony w formacie RRRR-MM-DD zgodnie z normą ISO 8601; f) cena wykonania opcji, określona przy użyciu maksymalnie 19 cyfr, w tym maksymalnie pięciu cyfr po przecinku bez zer wiodących i końcowych. Separatorem dziesiętnym jest kropka. Wartości ujemne są niedopuszczalne. Jeżeli dany instrument jest kontraktem terminowym typu future, jako cenę wykonania podaje się zero. 7. W przypadku produktów określonych za pomocą kodu ISIN według ISO 6166 lub kodu AII instrument pochodny klasyfikuje się w polu 4 w tabeli 2 w załączniku przy użyciu kodu służącego do klasyfikacji instrumentów finansowych (CFI) według ISO 10692. 8. Instrumenty, dla których nie jest dostępny kod ISIN według ISO 6166 lub kod AII, klasyfikuje się przy użyciu ustalonego kodu. Kod ten musi być: a) niepowtarzalny; b) neutralny; c) wiarygodny; d) oparty na otwartym standardzie; e) skalowalny; f) dostępny; g) dostępny po rozsądnych kosztach; h) objęty odpowiednim systemem zarządzania. 9. Do czasu zatwierdzenia przez ESMA kodu, o którym mowa w ust. 8, instrumenty pochodne, dla których nie jest dostępny kod ISIN według ISO 6166 lub kod AII, klasyfikuje się przy użyciu kodu CFI według ISO 10692. (*1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 84).”;"