PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 242/1

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2015/1538

z dnia 23 czerwca 2015 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do wniosków o pozwolenie na przywóz, dopuszczenia do swobodnego obrotu i dowodu przeprowadzenia rafinacji produktów cukrowniczych o kodzie CN 1701 w ramach umów preferencyjnych, na lata gospodarcze 2015/2016 i 2016/2017 oraz zmieniające rozporządzenia Komisji (WE) nr 376/2008 i (WE) nr 891/2009

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 177 ust. 1 lit. b), art. 177 ust. 2 lit. a), b) i e) oraz art. 192 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013 uchylono i zastąpiono rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 (2) oraz określono szczegółowe zasady przywozu i rafinacji produktów cukrowniczych. Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 upoważnia Komisję do przyjmowania w tym zakresie aktów delegowanych i wykonawczych. Aby zapewnić sprawne funkcjonowanie systemu przywozu i rafinacji produktów cukrowniczych o kodzie CN 1701 na podstawie umów preferencyjnych w nowych ramach prawnych, należy przyjąć określone przepisy w drodze takich aktów. Nowe przepisy powinny zastąpić przepisy wykonawcze określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 828/2009 (3), które utraci moc z dniem 30 września 2015 r.

(2) Aby zapewnić odpowiednie funkcjonowanie przywozu w ramach umów preferencyjnych, uniknąć spekulacji i dopuścić szczególny system przywozu cukru surowego do rafinacji przewidziany w art. 192 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, należy zapewnić dalsze stosowanie wymogów przewidzianych w przypadku ubiegania się o pozwolenie na przywóz na podstawie takich umów preferencyjnych.

(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 376/2008 (4) powinno mieć zastosowanie do pozwoleń na przywóz wydanych na podstawie niniejszego rozporządzenia, chyba że w niniejszym rozporządzeniu przewidziano inaczej.

(4) W celu uniknięcia spekulacji lub handlu pozwoleniami na przywóz oraz zapewnienia, by wnioskodawca miał kontakty handlowe z państwem trzecim wywozu, do wniosków o pozwolenie na przywóz należy dołączać dokument wywozowy wystawiony przez właściwy organ w państwie trzecim wywozu w odniesieniu do ilości równej ilości wskazanej we wniosku o pozwolenie na przywóz.

(5) Aby zapewnić, by cukier do rafinacji przywożony zgodnie z art. 192 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 był rzeczywiście poddawany rafinacji, należy zobowiązać importerów do rafinowania go w określonym terminie.

(6) Rozróżnienie pomiędzy „cukrem do rafinacji” a „cukrem nieprzeznaczonym do rafinacji” nie jest związane z rozróżnieniem pomiędzy „cukrami białymi” a „cukrami surowymi” określonymi w części II sekcja A pkt 1 i 2 w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Należy zatem określić kody CN produktów dopuszczonych do przywozu w ramach każdej grupy pozwoleń na przywóz.

(7) Państwa członkowskie powinny weryfikować obowiązek rafinacji cukru. Jeżeli pierwotny posiadacz pozwolenia na przywóz nie jest w stanie przedstawić dowodu na przeprowadzenie rafinacji, należy nałożyć karę. Podstawą do przywozu całej ilości cukru, który poddawany jest rafinacji przez zatwierdzony podmiot, powinno być pozwolenie na przywóz cukru do rafinacji. Za ilości, w przypadku których nie można przedstawić takiego dowodu, należy naliczyć karę. Kara taka powinna uwzględniać drobną niezgodność, a zatem należy dopuścić tolerancję na poziomie 5 %. Wspomnianą tolerancję na poziomie 5 % należy również dopuścić w przypadku cukru do rafinacji przywożonego w ramach kontyngentów taryfowych zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 891/2009 (5).

(8) Zgodnie z częścią I pkt C w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 376/2008 w odniesieniu do cukru o kodzie CN 1701 przywożonego na warunkach preferencyjnych innych niż kontyngenty taryfowe należy przedstawić pozwolenie na przywóz.

(9) Artykułem 3 ust. 1 lit. e) i h) decyzji Rady 2014/492/UE (6) dopuszczono tymczasowe stosowanie koncesji w odniesieniu do przywozu cukru z Republiki Mołdawii, uzgodnionych w ramach Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony (7).

(10) Artykułem 3 ust. 1 lit. d) i i) decyzji Rady 2014/494/UE (8) dopuszczono tymczasowe stosowanie koncesji w odniesieniu do przywozu cukru z Gruzji, uzgodnionych w ramach Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony (9).

(11) Artykułem 148 Układu o stowarzyszeniu z Republiką Mołdawii i art. 27 Układu o stowarzyszeniu z Gruzją wprowadzono mechanizm przeciwdziałający obchodzeniu ceł przy przywozie wybranych produktów rolnych i przetworzonych produktów rolnych pochodzących odpowiednio z Republiki Mołdawii i z Gruzji. Objęcie przywozu niektórych produktów cukrowniczych pochodzących z Republiki Mołdawii i z Gruzji mechanizmem przeciwdziałającym obchodzeniu ceł sprawia, że pozwolenia na przywóz są zbędne i mogą być mylące w przypadku, gdy pozwoli się na współistnienie wymogu uzyskania pozwolenia i mechanizmu przeciwdziałającego obchodzeniu ceł; należy zatem przewidzieć, że w odniesieniu do preferencyjnego przywozu tych produktów cukrowniczych pozwolenie na przywóz nie jest wymagane.

(12) Należy w związku z tym odpowiednio zmienić rozporządzenia (WE) nr 376/2008 i (WE) nr 891/2009,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zakres

W niniejszym rozporządzeniu określa się, na lata gospodarcze 2015/2016 i 2016/2017, przepisy dotyczące przywozu produktów o kodzie CN 1701, o których mowa w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1528/2007 (10) i rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 (11), uzupełniające niektóre elementy inne niż istotne rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do:

a) dokumentów i zobowiązań, które należy przedłożyć na poparcie wniosków o pozwolenie;

b) dopuszczenia do swobodnego obrotu;

c) dowodu przeprowadzenia rafinacji i stosowania kar.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a) „waga tel. quel” oznacza wagę cukru w stanie naturalnym;

b) „rafinacja” oznacza proces przetwarzania cukrów surowych na cukry białe, które są określone w części II sekcja A pkt 1 i 2 w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, oraz wszelkie równoważne procesy techniczne, którym poddawany jest cukier biały luzem.

Artykuł 3

Stosowanie rozporządzenia (WE) nr 376/2008

Przepisy rozporządzenia (WE) nr 376/2008 mają zastosowanie, o ile przepisy niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej.

Artykuł 4

Wymagania dotyczące wniosków o pozwolenie na przywóz

1. Do wniosku o wydanie pozwolenia na przywóz załącza się:

a) oryginały pozwoleń na wywóz wydanych przez właściwe organy państwa trzeciego wywozu zgodnie ze wzorem zamieszczonym w załączniku I, dla ilości równej ilości wymienionej we wnioskach o pozwolenie. Wnioskodawca zobowiązany jest przedstawić wspomniane oryginały właściwym organom państw członkowskich przed odprawą celną towarów objętych pozwoleniem na przywóz. Pozwolenia na wywóz można zastąpić wydanymi przez właściwe organy państwa trzeciego wywozu uwierzytelnionymi kopiami dowodu pochodzenia przewidzianego w art. 14 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1528/2007 dla państw wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia lub przewidzianego w art. 67–97j rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (12) dla państw niewymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1528/2007, lecz wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 978/2012;

b) zamiast oryginałów na poparcie wniosków o pozwolenie na przywóz można składać kopie elektroniczne lub faksymile pozwoleń na wywóz lub uwierzytelnionych kopii dowodu pochodzenia, o których mowa w lit. a), pod warunkiem że wnioskodawca przedstawia oryginały właściwym organom państw członkowskich przed odprawą celną towarów objętych pozwoleniem na przywóz wydanym na podstawie kopii elektronicznej lub faksymile;

c) w przypadku rafinacji cukru – zobowiązanie wnioskodawcy do przeprowadzenia rafinacji danej ilości cukru przed końcem trzeciego miesiąca następującego po miesiącu, w którym kończy się ważność danego pozwolenia na przywóz.

2. Oryginały pozwoleń na wywóz lub uwierzytelnione kopie dowodu pochodzenia, o których mowa w ust. 1 lit. a), zachowuje właściwy organ państwa członkowskiego, w którym wydano pozwolenie na przywóz.

Artykuł 5

Dopuszczenie do swobodnego obrotu

Pozwolenia na przywóz zawierające w rubryce 20 zapis „cukier do rafinacji” mogą być stosowane do przywozu produktów objętych kodami CN 1701 13 10, 1701 14 10, 1701 91 00, 1701 99 10 lub 1701 99 90.

Pozwolenia na przywóz zawierające w rubryce 20 zapis „cukier nieprzeznaczony do rafinacji” mogą być stosowane do przywozu produktów objętych kodami 1701 13 90, 1701 14 90, 1701 91 00, 1701 99 10 lub 1701 99 90.

Artykuł 6

Dowód przeprowadzenia rafinacji i kary

1. W ciągu sześciu miesięcy po upływie terminu ważności danego pozwolenia na przywóz każdy pierwotny posiadacz pozwolenia na przywóz cukru do rafinacji dostarcza państwu członkowskiemu, które wydało to pozwolenie, zgodny z wymogami tego państwa dowód przeprowadzenia rafinacji w okresie przewidzianym w art. 4 ust. 1 lit. c).

Jeżeli nie zostanie przedstawiony dowód, że co najmniej 95 % ilości wskazanej w pozwoleniu na przywóz zostało poddane rafinacji, wnioskodawca, w terminie przed dniem 1 czerwca następującym po danym roku gospodarczym, uiszcza kwotę w wysokości 500 EUR za tonę różnicy między rzeczywistą ilością, w odniesieniu do której przedstawiono dowód przeprowadzenia rafinacji, a ilością równą 95 % ilości wskazanej w pozwoleniu na przywóz, z wyjątkiem nadzwyczajnych przypadków działania siły wyższej.

2. Przed dniem 1 marca następującym po danym roku gospodarczym przedsiębiorstwa cukrownicze zatwierdzone zgodnie z art. 137 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 zgłaszają właściwemu organowi w państwie członkowskim ilości cukru, które poddały rafinacji we wspomnianym roku gospodarczym, określając:

a) ilości cukru odpowiadające wskazanym w pozwoleniach na przywóz ilościom cukru do rafinacji;

b) ilości cukru wyprodukowanego w Unii, wskazując dane zatwierdzonego przedsiębiorstwa, które wyprodukowało ten cukier;

c) inne ilości cukru, wskazując jego pochodzenie.

Artykuł 7

Zmiana rozporządzenia (WE) nr 376/2008

Część I pkt C w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 376/2008 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 8

Zmiana rozporządzenia (WE) nr 891/2009

Art. 15 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 891/2009 otrzymuje brzmienie:

„Jeżeli nie zostanie przedstawiony dowód, że co najmniej 95 % ilości wskazanej w pozwoleniu na przywóz zostało poddane rafinacji, wnioskodawca, w terminie przed dniem 1 czerwca następującym po danym roku gospodarczym, uiszcza kwotę w wysokości 500 EUR za tonę różnicy między rzeczywistą ilością, w odniesieniu do której przedstawiono dowód przeprowadzenia rafinacji, a ilością równą 95 % ilości wskazanej w pozwoleniu na przywóz, z wyjątkiem nadzwyczajnych przypadków działania siły wyższej.”.

Artykuł 9

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 23 czerwca 2015 r. W imieniu Komisji Jean-Claude JUNCKER Przewodniczący

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1).

(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 828/2009 z dnia 10 września 2009 r. ustanawiające na lata gospodarcze 2009/2010–2014/2015 szczegółowe zasady przywozu i rafinacji produktów cukrowniczych objętych pozycją taryfową 1701 zgodnie z umowami preferencyjnymi (Dz.U. L 240 z 11.9.2009, s. 14).

(4) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 376/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (Dz.U. L 114 z 26.4.2008, s. 3).

(5) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 891/2009 z dnia 25 września 2009 r. w sprawie otwierania niektórych wspólnotowych kontyngentów taryfowych w sektorze cukru i administrowania nimi (Dz.U. L 254 z 26.9.2009, s. 82).

(6) Decyzja Rady 2014/492/UE z dnia 16 czerwca 2014 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony (Dz.U. L 260 z 30.8.2014, s. 1).

(7) Dz.U. L 260 z 30.8.2014, s. 4.

(8) Decyzja Rady 2014/494/UE z dnia 16 czerwca 2014 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony (Dz.U. L 261 z 30.8.2014, s. 1).

(9) Dz.U. L 261 z 30.8.2014, s. 4.

(10) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1528/2007 z dnia 20 grudnia 2007 r. w sprawie stosowania uzgodnień dotyczących produktów pochodzących z niektórych państw wchodzących w skład grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) przewidzianych w umowach ustanawiających lub prowadzących do ustanowienia umów o partnerstwie gospodarczym (Dz.U. L 348 z 31.12.2007, s. 1).

(11) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 z dnia 25 października 2012 r. wprowadzające ogólny system preferencji taryfowych i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 732/2008 (Dz.U. L 303 z 31.10.2012, s. 1).

(12) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1).

ZAŁĄCZNIK I Wzór pozwolenia na wywóz, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lit. a):