ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
9)

w art. 41 wprowadza się następujące zmiany: a) w ust. 4 dodaje się akapit drugi w brzmieniu: „Akapitu pierwszego nie stosuje się do pomocy udzielanej w formie instrumentów finansowych.”; b) w ust. 6 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie: „Z zastrzeżeniem, że wsparcie udzielane jest w formie instrumentów finansowych, pomoc obejmuje następujące koszty kwalifikowalne:”; c) w ust. 7 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie: „Z zastrzeżeniem, że wsparcie udzielane jest w formie instrumentów finansowych, kosztów innych niż wymienione w ust. 6 lit. a) i b), związanych z umowami leasingu, takich jak marża leasingodawcy, koszty refinansowania odsetek, koszty bieżące i opłaty ubezpieczeniowe, nie zalicza się do kosztów kwalifikowalnych.”; d) w ust. 9 akapity drugi, trzeci i czwarty otrzymują brzmienie: „Z zastrzeżeniem, że wsparcie udzielane jest w formie instrumentów finansowych, zastosowanie mają następujące warunki: a) w przypadku gdy na szczeblu krajowym istnieją normy w zakresie efektywności energetycznej, inwestycje w infrastrukturę energii odnawialnej, która zużywa lub produkuje energię, spełniają minimalne wymogi tych norm; b) inwestycje w instalacje, których głównym celem jest produkcja energii elektrycznej z biomasy, nie kwalifikują się do pomocy, chyba że wykorzystywany jest minimalny odsetek energii cieplnej, który określają państwa członkowskie; c) pomoc na projekty inwestycyjne w zakresie bioenergii musi być ograniczona do bioenergii, która spełnia odpowiednie kryteria zrównoważonego rozwoju ustanowione w przepisach Unii, w tym w art. 17 ust. 2–6 dyrektywy 2009/28/WE.”;
(2)

Rozporządzenie (WE) nr 314/2004 nadaje skutek tej decyzji w takim zakresie, w jakim konieczne jest działanie na szczeblu Unii. W szczególności załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 314/2004 zawiera wykaz osób i podmiotów, których fundusze oraz zasoby ekonomiczne podlegają zamrożeniu na mocy tego rozporządzenia.
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) 2019/278

z dnia 18 lutego 2019 r.

zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 314/2004 dotyczące niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Zimbabwe

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 215,

uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2019/284 z dnia 18 lutego 2019 r. zmieniającą decyzję 2011/101/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Zimbabwe (1),

uwzględniając wspólny wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie Rady (WE) nr 314/2004 (2) nadaje skuteczność określonym środkom ustanowionym w decyzji 2011/101/WPZiB (3) , w tym zamrożeniu funduszy i zasobów gospodarczych określonych osób fizycznych lub prawnych, podmiotów i organów.

W dniu 18 lutego 2019 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2019/284, którą usunięto imiona i nazwiska dwóch osób z załącznika II do decyzji 2011/101/WPZiB.

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik IV do rozporządzenia (WE) nr 314/2004.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik IV do rozporządzenia (WE) nr 314/2004 zastępuje się załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
1)

pkt 2.2.1 otrzymuje brzmienie: „2.2.1. Pobieranie próbek przez podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze a) W przypadku stad trzymanych w klatkach, ze wszystkich taśm lub zgarniaków w danym kurniku, po jego oczyszczeniu za pomocą systemu usuwania obornika, pobiera się 2 próbki po 150 gramów naturalnie zebranych odchodów zgromadzonych na zgarniakach lub mechanizmie czyszczącym taśmy; w przypadku klatek niewyposażonych w zgarniaki lub taśmy pobiera się jednak 2 próbki po 150 gramów świeżych wymieszanych odchodów w 60 różnych miejscach znajdujących się poniżej klatek w dołach z odchodami. W kurnikach klatkowych, w których wystarczająca ilość odchodów nie gromadzi się na zgarniakach lub mechanizmie czyszczącym taśmy w miejscu ich opróżniania, należy po zakończeniu pracy taśm użyć co najmniej czterech zwilżonych tamponów o powierzchni co najmniej 900 cm2 każdy do zebrania materiału z możliwie największej powierzchni miejsca opróżniania taśm, uwzględniając wszystkie dostępne taśmy oraz dbając o obustronne pokrycie tamponów odchodami z taśm i zgarniaków lub mechanizmu oczyszczania taśm. b) W przypadku kurników, w których stosowany jest chów ściółkowy lub chów w systemie wybiegowym, należy wziąć dwie pary okładzin lub skarpet na obuwie. Stosowane okładziny na obuwie muszą być wykonane z materiału wystarczająco dobrze wchłaniającego wilgoć. Powierzchnię okładzin na obuwie nasącza się odpowiednim rozcieńczalnikiem. Próbki należy pobrać, idąc przez kurnik trasą, która umożliwia pobranie reprezentatywnych próbek z każdej części kurnika lub odpowiedniego sektora. Obejmuje to powierzchnie pokryte ściółką lub listwami, o ile chodzenie po listwach nie jest niebezpieczne, ale nie obejmuje powierzchni poza kurnikiem, w przypadku gdy stado ma dostęp do wybiegu. Pobieranie próbek dotyczy wszystkich zagród w kurniku. Po zakończeniu pobierania próbek w wybranym sektorze zdejmuje się okładziny z obuwia, uważając, aby nie dopuścić do odpadnięcia przywierającego do nich materiału. W przypadku kurników wielopoziomowych, w których stosuje się chów ściółkowy, lub kurników, w których stosuje się chów w systemie wybiegowym, z których większość odchodów jest usuwana za pomocą taśm nawozowych, należy użyć jednej pary okładzin na obuwie do przemieszczania się po powierzchni wyłożonej ściółką i co najmniej dwóch zwilżonych tamponów do zebrania materiału z wszystkich dostępnych taśm nawozowych zgodnie z lit. a) akapit drugi. Materiał uzyskany obiema metodami można połączyć w jedną próbkę do badania.”;
(1)

Komisja nałożyła, rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2018/140 (2), ostateczne cło antydumpingowe w wysokości od 15,5 % do 38,1 % na przywóz niektórych artykułów z żeliwa płatkowego (żeliwa szarego) lub żeliwa sferoidalnego (zwanego także żeliwem ciągliwym) oraz ich części objętych kodami Nomenklatury scalonej („CN”) ex 7325 10 00 (kod TARIC 7325100031) i ex 7325 99 10 (kod TARIC 7325991051) i pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.
(4)

Aby uniknąć ewentualnych zakłóceń tradycyjnych przepływów handlowych między regionami najbardziej oddalonymi, których to dotyczy, a Zjednoczonym Królestwem, ilości odpowiednich produktów przetworzonych, które są obecnie wysyłane do Zjednoczonego Królestwa z Madery i Wysp Kanaryjskich, należy określić jako wywóz do państw trzecich w załącznikach III i IV do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 180/2014. Ponadto Zjednoczone Królestwo należy określić jako państwo trzecie w załączniku VI do powyższego rozporządzenia.
c)

w sekcji „Udzielanie pożyczek i podział ryzyka na poziomie pośrednika finansowego (zgodność interesów)” tiret szóste otrzymuje brzmienie: „podziału ryzyka między pośrednika finansowego i współinwestorów (na poziomie funduszu lub na poziomie projektu na rzecz rozwoju obszarów miejskich) dokonuje się proporcjonalnie do wkładu z programu, z wyjątkiem sytuacji, w której w wyniku oceny ex ante wskazanej w art. 37 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 wykazano, że zróżnicowane traktowanie jest wymagane w formie asymetrycznego podziału ryzyka ustalonego między współinwestorami. Ustalenia te są zgodne z art. 16 ust. 8 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) nr 651/2014 i ujęte w umowie współinwestycyjnej między stronami. Nie mają one jednak zastosowania do 1 % inwestowanego przez pośrednika finansowego z zasobów własnych zgodnie z powyższymi wymogami do celów zgodności interesów.”;
(4)

W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1071/2012 (4) nakładającym tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, wyraźnie odsyła się do klasyfikacji gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych z żeliwa sferoidalnego (zwanego także żeliwem ciągliwym) w ramach kodu CN 7307 19 10. W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 430/2013 nadal odsyła się do tej klasyfikacji w ramach kodu CN 7307 19 10 jako łączniki odlewane z żeliwa ciągliwego. Odesłanie do kodu CN jest obecnie niespójne z orzecznictwem trybunału Sprawiedliwości oraz z Notami wyjaśniającymi do Nomenklatury scalonej do kodu 7307 19 10.
(6)

Tabela w części C pkt 15 załącznika V do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/207 oraz tabela w części B pkt 12 załącznika X do tego rozporządzenia, obie dotyczące informacji finansowych do celów oceny postępów w zakresie realizacji celów pośrednich i końcowych, odnoszą się do wydatków „poniesionych i zapłaconych przez beneficjentów i poświadczonych Komisji do 31 grudnia 2018 r.” oraz „poniesionych i zapłaconych przez beneficjentów do 31 grudnia 2023 r. i poświadczonych Komisji”. Ani rozporządzenie (UE) nr 1303/2013 ani rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 215/2014 (7) nie zawierają takiego ostatecznego terminu poświadczenia wydatków kwalifikowalnych w odniesieniu do realizacji celów pośrednich i końcowych dotyczących wskaźników finansowych. Tabele te należy odpowiednio sprostować. Aby zagwarantować pewność prawa w odniesieniu do wymogów dotyczących składania sprawozdań z postępów w osiąganiu celów pośrednich w odniesieniu do wskaźników finansowych, które mają zostać po raz pierwszy uwzględnione w rocznym sprawozdaniu z realizacji w 2019 r., konieczne jest zastosowanie tej korekty z mocą wsteczną od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2019/402

z dnia 13 marca 2019 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1126/2008 przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do Międzynarodowego Standardu Rachunkowości 19

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości (1), w szczególności jego art. 3 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1126/2008 (2) przyjęto określone międzynarodowe standardy rachunkowości oraz ich interpretacje istniejące w dniu 15 października 2008 r.

(2) W dniu 7 lutego 2018 r. Rada Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (RMSR) opublikowała dokument Plan Amendment, Curtailment or Settlement (Amendments to IAS 19) (Zmiana, ograniczenie lub rozliczenie programu (zmiany MSR 19)) w ramach regularnej procedury wprowadzania zmian, która ma na celu udoskonalenie i doprecyzowanie tych standardów. Celem zawartych w tym dokumencie zmian jest doprecyzowanie, że w przypadku zmiany, ograniczenia lub rozliczenia programu określonych świadczeń jednostka powinna przez pozostałą część okresu sprawozdawczego stosować zaktualizowane założenia wynikające z aktualizacji wyceny jej zobowiązania (składnika aktywów) netto z tytułu określonych świadczeń.

(3) Po przeprowadzeniu konsultacji z Europejską Grupą Doradczą ds. Sprawozdawczości Finansowej Komisja stwierdziła, że zmiany Międzynarodowego Standardu Rachunkowości (MSR) 19 Świadczenia pracownicze spełniają kryteria przyjęcia określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1606/2002.

(4) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1126/2008.

(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Regulacyjnego ds. Rachunkowości,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1126/2008 Międzynarodowy Standard Rachunkowości (MSR) 19 Świadczenia pracownicze zmienia się zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2 Wszystkie przedsiębiorstwa stosują zmiany, o których mowa w art. 1, najpóźniej wraz z rozpoczęciem swojego pierwszego roku obrotowego rozpoczynającego się dnia 1 stycznia 2019 r. lub później.

Artykuł 3 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 13 marca 2019 r. W imieniu Komisji Jean-Claude JUNCKER Przewodniczący

(1) Dz.U. L 243 z 11.9.2002, s. 1.

(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1126/2008 z dnia 3 listopada 2008 r. przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 320 z 29.11.2008, s. 1).
1)

art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Niniejszym otwiera się kontyngenty taryfowe, wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do przywozu produktów objętych porozumieniami między Unią a Brazylią, Unią a Tajlandią oraz Unią a Chinami, które to porozumienia zatwierdzono decyzjami Rady 2007/360/WE, 2012/792/UE (*1) oraz (UE) 2019/143 (*2). Kontyngenty taryfowe otwiera się na zasadzie rocznej na okres od dnia 1 lipca do dnia 30 czerwca. (*1) Decyzja Rady 2012/792/UE z dnia 6 grudnia 2012 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Brazylią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r. oraz Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Tajlandią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r. (Dz.U. L 351 z 20.12.2012, s. 47)." (*2) Decyzja Rady (UE) 2019/143 z dnia 28 stycznia 2019 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Chińską Republiką Ludową w związku ze sprawą DS492 Unia Europejska – »Środki wpływające na koncesje taryfowe na niektóre wyroby z mięsa drobiowego« (Dz.U. L 27 z 31.1.2019, s. 2).”;"
2)

art. 4 ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. W odniesieniu do kontrahentów należących do kategorii 3 oraz transakcji, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 niniejszego rozporządzenia, zawartych między kontrahentami finansowymi minimalny okres pozostały do zapadalności, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lit. b) ppkt (ii) rozporządzenia (UE) nr 648/2012, w dniu, w którym obowiązek rozliczania staje się skuteczny, wynosi: a) 50 lat w odniesieniu do kontraktów, które należą do klas określonych w tabeli 1 lub 2 w załączniku; b) 3 lata w odniesieniu do kontraktów, które należą do klas określonych w tabeli 3 lub 4 w załączniku.”.
Rodzaj operacji Nazwa wskaźnika Kategoria kosztów Jednostka pomiaru danego wskaźnika Wysokość stawki (w EUR)

1. »Garantie Jeunes« wspierana w ramach osi priorytetowej 1 »Accompagner les jeunes NEET vers et dans l'emploi« programu operacyjnego »PROGRAMME OPÉRATIONNEL NATIONAL POUR LA MISE EN ŒUVRE DE L'INITIATIVE POUR L'EMPLOI DES JEUNES EN METROPOLE ET OUTRE-MER« (CCI-2014FR05M9OP001) Młodzież NEET (1), w przypadku której operacja »Garantie Jeunes« przyniosła pozytywne skutki najpóźniej 12 miesięcy po rozpoczęciu coachingu — kwoty wypłacane uczestnikom; — koszty aktywizacji ponoszone przez »Missions Locales« Liczba osób należących do młodzieży NEET, w przypadku której operacja »Garantie Jeunes« przyniosła jeden z poniższych rezultatów najpóźniej 12 miesięcy po rozpoczęciu coachingu: — udział w szkoleniu zawodowym prowadzącym do certyfikacji kompetencji, takim jak: — szkolenie w ramach uczenia się przez całe życie lub — szkolenie podstawowe lub — założenie działalności gospodarczej lub — znalezienie pracy lub — przepracowanie (odpłatnie lub nieodpłatnie) co najmniej 80 dni roboczych w środowisku zawodowym. 6 400

2. Szkolenia dla bezrobotnych prowadzone przez akredytowane organizacje szkoleniowe i wspierane w ramach programu operacyjnego Ile-de-France (CCI 2014FR05M0OP001) Uczestnicy, którzy osiągnęli pozytywne rezultaty po zakończeniu szkolenia Wszystkie koszty kwalifikowalne operacji Liczba uczestników, którzy osiągnęli przynajmniej jeden z poniższych rezultatów po ukończeniu szkolenia: — otrzymali dyplom lub potwierdzenie nabytych umiejętności po zakończeniu szkolenia; — znaleźli pracę trwającą co najmniej miesiąc; — zapisali się na dalsze szkolenie zawodowe; — zapisali się ponownie do szkoły, aby kontynuować program nauczania po przerwie lub — uzyskali dostęp do formalnego procesu potwierdzenia nabytych przez nich umiejętności. Jeżeli uczestnik osiągnie więcej niż jeden pozytywny rezultat po ukończeniu szkolenia, prowadzi to wyłącznie do jednorazowego zwrotu kwoty związanej z tym szkoleniem. Kategoria Sektor Wysokość stawki 1 Opieka zdrowotna 3 931 Bezpieczeństwo towarów i osób 2 Zajęcia kulturalne, sportowe i rekreacyjne 4 556 Usługi dla ludności Obróbka materiałów miękkich Sektor rolno-spożywczy, gastronomia Handel i sprzedaż Zakwaterowanie, hotelarstwo, catering Bezpieczeństwo i higiena pracy 3 Szkolenia dotyczące obsługi sekretariatu i automatyzacji prac biurowych 5 695 Praca społeczna Elektronika Usługi fryzjerskie, kosmetyczne i pielęgnacyjne Konserwacja pojazdów i sprzętu Transport, obsługa, składowanie 4 Rolnictwo 7 054 Środowisko Prace budowlane i roboty publiczne Techniki drukarskie i wydawnicze
(5)

Rozporządzenie (WE) nr 1635/2006 zobowiązuje państwa członkowskie do zapewnienia, by właściwe organy państw trzecich dotkniętych wypadkiem w Czarnobylu wystawiały świadectwa wywozowe potwierdzające, że produkty, do których zostały one dołączone, są zgodne z maksymalnymi dopuszczalnymi poziomami skażenia określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 733/2008. Konkretne zainteresowane państwa trzecie są wymienione w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1635/2006.
(5)

W świetle właściwych gwarancji przedstawionych przez właściwy organ Japonii oraz w świetle korzystnej sytuacji w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do pryszczycy w Japonii należy włączyć Japonię do załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 605/2010. To dodanie do wykazu w załączniku I powinno pozostawać bez uszczerbku dla zobowiązań wynikających z innych przepisów Unii dotyczących przywozu do Unii i wprowadzania do obrotu w Unii produktów pochodzenia zwierzęcego, w szczególności zobowiązań odnoszących się do wykazu zakładów określonego w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 854/2004.
(2)

Dnia 28 lutego 2019 r. Komitet Sankcji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych podjął decyzję o dodaniu jednego wpisu do wykazu osób, grup i podmiotów, w odniesieniu do których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002,
(2)

Zważywszy na powagę sytuacji w Syrii oraz ze względu na ostatnie mianowania na stanowiska ministrów i zmiany na stanowiskach gubernatorów, do wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonego w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 36/2012 należy dodać siedem osób. Należy ponadto zaktualizować informacje dotyczące ośmiu osób umieszczonych w wykazie w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 36/2012.
(3)

Projekt umowy o wystąpieniu uzgodniony między negocjatorami i zatwierdzony przez Radę Europejską (art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej) zawiera ustalenia dotyczące stosowania przepisów prawa Unii do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie po dniu, w którym Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie. Jeżeli umowa ta wejdzie w życie, przepisy Unii w dziedzinie środków ochrony roślin będą miały zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie w okresie przejściowym zgodnie z tą umową i przestaną być stosowane z końcem tego okresu. Nawet jeśli UE i Zjednoczone Królestwo ratyfikują umowę o wystąpieniu, w okresie przejściowym Zjednoczone Królestwo nie będzie jednak pełnić roli wiodącego organu w zakresie oceny ryzyka, badań, zatwierdzeń lub zezwoleń na szczeblu Unii lub na szczeblu państw członkowskich działających wspólnie, o czym mowa m.in. w rozporządzeniu (WE) nr 1107/2009.
(3)

Obecnie, zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2015/2446 (2), ustanowiono określone terminy składania przywozowych deklaracji skróconych lub deklaracji poprzedzających wyprowadzenie w odniesieniu do przewozów towarowych między obszarem celnym Unii a każdym portem na Morzu Północnym. Z chwilą gdy Zjednoczone Królestwo stanie się państwem trzecim, te same terminy powinny mieć zastosowanie do tych celów dla towarów przewożonych drogą morską z lub do portów Zjednoczonego Królestwa, które nie znajdują się na Morzu Północnym. W związku z tym terminy określone dla portów Morza Północnego powinny być stosowane dla wszystkich portów Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Wysp Normandzkich i Wyspy Man.
(7)

Zgłoszenia sprzeciwu ze strony Unión Española del Licor oraz Vinum et Spiritus dotyczą obowiązkowych wymogów określonych w normie urzędowej NOM-006-SCFI-2012 (napoje alkoholowe – Tequila – specyfikacje) opublikowanej w Diario Oficial de la Federación w dniu 13 grudnia 2012 r. (4) („Oficjalna Norma Meksykańska”) i o których mowa w dokumentacji technicznej dla produktu „Tequila”, dotyczącej: a) wymogów w zakresie etykietowania w odniesieniu do informacji handlowych i zdrowotnych oraz numerów referencyjnych uprawnionych producentów; b) ograniczeń w zakresie umów handlowych zawieranych między dostawcami a podmiotami butelkującymi, dotyczących uprawnienia do stosowania zarejestrowanych znaków towarowych lub innych oznaczeń odróżniających, a zatem ograniczających zdolność podmiotów butelkujących do pozyskiwania meksykańskiego produktu i ograniczających obrót produktem „Tequila” po butelkowaniu do niektórych dozwolonych znaków towarowych, uniemożliwiających w ten sposób wprowadzanie do obrotu pod własnymi znakami towarowymi podmiotów bez specjalnego uprawnienia; c) zasad wydawania pozwoleń podmiotom w Unii dopuszczonym do butelkowania produktu „Tequila” oraz przepisów dotyczących procedur butelkowania; d) wymogów w zakresie kontroli mających zastosowanie do uprawnionych podmiotów butelkujących na terytorium Unii, jak również konsekwencje określone w Oficjalnej Normie Meksykańskiej w przypadkach niezgodności; e) zakazu wprowadzania do obrotu luzem kategorii produktu „Tequila” stanowiącego mieszaninę (zawierającego do 49 % łącznej zawartości cukrów redukujących pochodzących z innych źródeł niż cukry pochodzące z niebieskiej odmiany Agave tequilana Weber) na terytorium Unii oraz zaopatrywania się w produkt „Tequila” luzem zaliczany do kategorii mieszanin za pośrednictwem państw trzecich; oraz f) wymogu, zgodnie z którym kategorię produktu „Tequila” o 100 % zawartości agawy należy butelkować w zakładzie prowadzonym przez uprawnionych producentów znajdującym się na wyznaczonym obszarze geograficznym w Meksyku. Zgłaszający sprzeciw twierdzą, że wymogi te obchodzą zasady wolnego handlu i wolnej konkurencji i są z nimi niezgodne w odniesieniu do produktu „Tequila” w państwach członkowskich, a w szczególności naruszają art. 6 rozporządzenia (WE) nr 110/2008.