ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 144/1

DECYZJA RADY (UE) 2016/859

z dnia 4 marca 2016 r.

w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich oraz tymczasowego stosowania Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217 w związku z jego art. 218 ust. 5,

uwzględniając Akt przystąpienia Republiki Chorwacji, w szczególności jego art. 6 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony (1) (zwany dalej „Układem”), został podpisany w Luksemburgu w dniu 17 czerwca 2002 r. i wszedł w życie w dniu 1 kwietnia 2006 r.

(2) Republika Chorwacji stała się państwem członkowskim Unii Europejskiej w dniu 1 lipca 2013 r.

(3) Na warunkach określonych w art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia Republiki Chorwacji przystąpienie Republiki Chorwacji do Układu uzgadnia się w drodze protokołu do Układu, zawartego przez Radę, działającą w imieniu Unii i jednomyślnie w imieniu państw członkowskich, oraz Republikę Libańską.

(4) W dniu 14 września 2012 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji z Republiką Libańską. Negocjacje zakończyły się pomyślnie parafowaniem Protokołu dołączonego do niniejszej decyzji.

(5) W art. 7 Protokołu przewidziano jego tymczasowe stosowanie do czasu jego wejścia w życie.

(6) Należy podpisać Protokół, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie, i tymczasowo go stosować,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii i jej państw członkowskich Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem zawarcia Protokołu.

Tekst Protokołu dołącza się do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Protokołu w imieniu Unii.

Artykuł 3

Protokół stosuje się tymczasowo zgodnie z jego art. 7 do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 4 marca 2016 r. W imieniu Rady S.A.M. DIJKSMA Przewodniczący

(1) Dz.U. L 143 z 30.5.2006, s. 2.
(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 aktów przystąpienia z 2003, 2005 i 2011 r. przystąpienie do umowy podpisanej lub zawartej przez państwa członkowskie i Unię z państwami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi następuje poprzez zawarcie protokołu do takiej umowy. Zgodnie z tym artykułem do takiego przystąpienia stosowana jest procedura uproszczona, zgodnie z którą protokół zawierany jest pomiędzy Radą, stanowiącą jednomyślnie w imieniu państw członkowskich, a danym państwem trzecim.
(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 Aktów przystąpienia z 2003, 2005 i 2011 r., przystąpienie do umowy podpisanej lub zawartej przez państwa członkowskie i Unię z państwami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi następuje poprzez zawarcie protokołu do takiej umowy. Zgodnie z tym artykułem do takiego przystąpienia stosowana jest procedura uproszczona, zgodnie z którą protokół zawierany jest pomiędzy Radą, stanowiącą jednomyślnie w imieniu państw członkowskich, a danym państwem trzecim.
(4)

Zgodnie z art. 218 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Rada powinna upoważnić Komisję do zatwierdzenia zmian do Układu – które mają zostać przyjęte przez Komitet Stowarzyszenia obradujący w formacji do spraw handlu, jak określono w art. 408 ust. 4 Układu – zaproponowanych przez podkomitet ds. oznaczeń geograficznych na podstawie art. 179 Układu.
(3)

W dniu 30 kwietnia 2014 r. wygasły postanowienia szczególne regulujące przywóz do Unii niektórych ryb i produktów rybołówstwa pochodzących z Islandii i Norwegii, określone w protokołach dodatkowych do odpowiednich umów o wolnym handlu zawartych z Europejską Wspólnotą Gospodarczą, i powinny zostać poddane przeglądowi w myśl art. 1 tych protokołów. W związku z powyższym Komisja wynegocjowała nowe protokoły dodatkowe do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarcza a Królestwem Norwegii oraz do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarcza a Islandią.
1)

Komisja jest upoważniona do prowadzenia negocjacji z Republiką Liberii oraz, w stosownych przypadkach i z zastrzeżeniem zgodności z pkt 3 niniejszego załącznika, do uzgadniania zmian do Protokołu w odniesieniu do następujących kwestii: a) przeglądu uprawnień do połowów, a w konsekwencji przeglądu odnośnej rekompensaty finansowej, oraz decyzji o zwiadzie rybackim, zgodnie z art. 6 i 7 Protokołu; b) decyzji dotyczącej warunków wsparcia sektorowego zgodnie z art. 4 Protokołu; c) decyzji w sprawie środków mających na celu zapewnienie zrównoważonego zarządzania zasobami rybnymi zgodnie z art. 5 ust. 5 Protokołu; d) decyzji w sprawie ustaleń technicznych Protokołu i załącznika do niego, zgodnie z art. 6 ust. 2 Protokołu.
(2)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2000 (1) wprowadzające bezcłowe lub preferencyjne traktowanie produktów pochodzących z Bałkanów Zachodnich (Albania, Bośnia i Hercegowina, Chorwacja, była jugosłowiańska republika Macedonii, Kosowo (*), Czarnogóra i Serbia) było wielokrotnie znacząco zmieniane i zostało ujednolicone rozporządzeniem Rady (WE) nr 1215/2009 (2). Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1336/2011 (3) przedłużyło obowiązywanie autonomicznych preferencji handlowych do dnia 31 grudnia 2015 r. Na podstawie rozporządzenia Rady (UE) nr 517/2013 (4) Chorwacja przestała podlegać zakresowi rozporządzenia (WE) nr 1215/2009 po przystąpieniu do Unii Europejskiej. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2015/2423 (5) przedłużyło obowiązywanie autonomicznych preferencji handlowych do dnia 31 grudnia 2020 r. Rozporządzenie (WE) nr 1215/2009 w obowiązującym brzmieniu przewiduje swobodny dostęp do rynku Unii dla towarów pochodzących z krajów oraz terytoriów Bałkanów Zachodnich, z wyjątkiem niektórych produktów rolnych, względem których wprowadzono ograniczone koncesje w formie bezcłowych kontyngentów taryfowych.
(20)

Rada Nadzoru Audytowego Malezji jest organem właściwym w zakresie nadzoru publicznego, zewnętrznego zapewnienia jakości oraz dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich, w tym w odniesieniu do kwestii współpracy z odpowiednimi zagranicznymi organami w zakresie wymiany i przekazywania informacji do celów nadzoru nad audytem, a niniejsza decyzja obejmuje jedynie te kompetencje. Rada Nadzoru Audytowego wykonuje swoje obowiązki w imieniu Komisji Papierów Wartościowych Malezji, ale działa niezależnie od niej. Dlatego Rada Nadzoru Audytowego Malezji jest organem właściwym do celów art. 47 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2006/43/WE. Wprowadza ona adekwatne zabezpieczenia zabraniające ujawniania informacji poufnych przez jej obecnych lub byłych pracowników jakimkolwiek osobom trzecim lub organom trzecim oraz przewidujące sankcje za takie postępowanie. Na mocy przepisów ustawowych i wykonawczych Malezji może ona przekazywać właściwym organom państw członkowskich dokumenty równoważne dokumentom, o których mowa w art. 47 ust. 1 dyrektywy 2006/43/WE. Na tej podstawie Rada Nadzoru Audytowego Malezji spełnia wymogi, które należy uznać za adekwatne do celów art. 47 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2006/43/WE.
(3)

Art. 3 ust. 4 Aktu przystąpienia Chorwacji (zwanego dalej „Aktem przystąpienia”) przewiduje, że Chorwacja przystąpi do konwencji i protokołów wymienionych w załączniku I do Aktu przystąpienia. Wśród tych konwencji i protokołów znajduje się między innymi Konwencja. Konwencja ma wejść w życie w odniesieniu do Chorwacji w dniu określonym przez Radę.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 160/90

DECYZJA RADY (UE) 2016/968

z dnia 6 czerwca 2016 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG odnośnie do zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (program ISA2)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 172 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwane dalej „Porozumieniem EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

(2) Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, Protokołu 31 do Porozumienia EOG (zwanego dalej „Protokołem 31”).

(3) Protokół 31 zawiera postanowienia i ustalenia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

(4) Należy rozszerzyć współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG w celu włączenia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2240 (3).

(5) Należy zatem zmienić Protokół 31, aby umożliwić podjęcie rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2016 r.

(6) Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG odnośnie do zaproponowanej zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, oparte jest na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 6 czerwca 2016 r. W imieniu Rady H.G.J. KAMP Przewodniczący

(1) Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

(2) Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

(3) Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2240 z dnia 25 listopada 2015 r. ustanawiająca program na rzecz rozwiązań interoperacyjnych i wspólnych ram dla europejskich administracji publicznych, przedsiębiorstw i obywateli (program ISA2) jako środek modernizacji sektora publicznego (Dz.U. L 318 z 4.12.2015, s. 1).
(5)

W tych okolicznościach z wnioskiem do Komisji zwróciły się kolejno Malta, Chorwacja i Belgia w pismach odpowiednio z dnia 14 grudnia 2015 r., 15 grudnia 2015 r. i 17 grudnia 2015 r. oraz Niemcy, Grecja, Hiszpania, Francja, Włochy, Luksemburg, Portugalia, Słowenia i Szwecja w pismach z dnia 18 grudnia 2015 r., w których to pismach państwa te zgłosiły chęć ustanowienia wzmocnionej współpracy między sobą w dziedzinie jurysdykcji, prawa właściwego oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w zakresie małżeńskich ustrojów majątkowych i skutków majątkowych zarejestrowanych związków partnerskich oraz stwierdziły, że Komisja powinna przedłożyć Radzie wniosek w tym celu. Republika Czeska, Niderlandy, Bułgaria, Austria i Finlandia zwróciły się do Komisji z takimi samymi wnioskami odpowiednio w pismach z dnia 28 stycznia 2016 r., 2 lutego 2016 r., 9 lutego 2016 r., 16 lutego 2016 r. i 26 lutego 2016 r. W piśmie do Komisji z dnia 18 marca 2016 r. Cypr wyraził chęć uczestniczenia w ustanowieniu wzmocnionej współpracy; podczas prac Rady Cypr potwierdził tę chęć uczestniczenia. O taką wzmocnioną współpracę wnioskowało łącznie 18 państw członkowskich.
(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia Republiki Chorwacji, przystąpienie Republiki Chorwacji do Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Mongolią, z drugiej strony, uzgadnia się poprzez zawarcie protokołu do Umowy. Zgodnie z art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia do takiego przystąpienia stosuje się procedurę uproszczoną, zgodnie z którą protokół zawierany jest przez Radę, stanowiącą jednomyślnie w imieniu państw członkowskich, oraz przez zainteresowane państwa trzecie.
(4)

Program CSPP będzie częścią programu zakupu aktywów, w ramach którego zakupy będą prowadzone do końca marca 2017 r. lub w razie konieczności dłużej, a w każdym razie do czasu, gdy Rada Prezesów zauważy stałe dostosowanie się ścieżki inflacji do zakładanego poziomu blisko, ale poniżej 2 % w średnim okresie.
(7)

Dane Eurostatu potwierdzają, że w Szwecji doszło do gwałtownego wzrostu liczby osób ubiegających się ochronę międzynarodową. Liczba osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wzrosła o ponad 60 %, z 68 245 wnioskodawców w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 października 2014 r. do 112 040 wnioskodawców w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 października 2015 r.
(9)

W odniesieniu do Tajlandii, żadne ze znanych przedsiębiorstw, z którymi się skontaktowano, ani władze Tajlandii nie przekazały żadnych informacji istotnych dla dochodzenia w odniesieniu do produktu do potencjalnego wyłączenia, które pozwoliłyby na przeprowadzenie przeglądu. Żaden ze znanych importerów, z którymi się skontaktowano, nie zgłosił żadnego przywozu z Tajlandii produktu do potencjalnego wyłączenia. Dochodzenie nie ujawniło żadnych innych istotnych informacji, które mogłyby stanowić podstawę do przeprowadzenia przeglądu zakresu produktu.
(9)

Jeśli chodzi o skuteczność w klimacie wilgotnym, stosowanie produktu wewnątrz pomieszczeń na obszarach, w których gryzonie mają dostęp do dużej ilości pożywienia lub paszy, nie różni się w istotny sposób w poszczególnych państwach członkowskich. Jeśli chodzi o stosowanie w budynkach i wokół nich oraz na otwartym powietrzu, pozwolenie na produkt obejmuje już warunek stosowania produktu wyłącznie w sytuacjach, gdy dostęp do wody jest utrudniony. Ponieważ produkt okazał się wystarczająco skuteczny w badaniach terenowych na obszarach o pełnym dostępie do wody, pozwolenie na produkt nie powinno podlegać żadnym ograniczeniom ze względu na szczególne warunki pogodowe.
(3)

Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie obronne. Dania nie uczestniczy zatem w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani nie ma ona do niej zastosowania oraz nie uczestniczy w finansowaniu przedmiotowej misji,
w zakresie wniosku z dnia 6 kwietnia 2016 r., przesłanego przez Agencję Eurocontrol, stanowisko Unii to poparcie kontynowania współpracy przez Agencję Eurocontrol z instytucjami zapewniającymi służby żeglugi powietrznej oraz, w stosownych przypadkach, z operatorami statków powietrznych państw członkowskich będących członkami Eurocontrolu w ramach projektu SESAR, w tym opracowanie niezbędnych procedur zarządzania, finansowania i zamówień publicznych oraz opracowanie specyfikacji technicznych w celu terminowego uruchomienia „europejskich usług transmisji danych ziemia-powietrze” („EAGDCS”). Powyższe procedury oraz rozwiązania techniczne zostaną przedłożone Tymczasowej Radzie/Stałej Komisji w celach informacyjnych oraz przed przystąpieniem do ewentualnych zamówień. Powinno to opierać się również na wynikach technicznych i operacyjnych studiów wykonalności oraz opracowaniu kompleksowej oceny skutków gospodarczych.
(92)

Monitorowanie zanieczyszczeń nie jest jednak narzędziem służącym do udowodnienia przestrzegania tych najwyższych dopuszczalnych poziomów określonych w przepisach prawa. Celem monitorowania zanieczyszczeń jest wykrywanie wartości wyrażających obecność zanieczyszczeń na poziomie poniżej najwyższych dopuszczalnych poziomów określonych w przepisach prawa do celów działań zapobiegawczych, jak wyjaśniono wyżej, przy czym kontrole przeprowadza się losowo i nieregularnie (zob. motyw 76). Monitorowanie zanieczyszczeń nie jest częścią kontroli, które są niezbędne dla mleczarni, aby mogły one udowodnić, że przestrzegają najwyższych dopuszczalnych poziomów określonych w przepisach prawa w odniesieniu do obecności zanieczyszczeń. W związku z tym ustalenia dokonane w sprawie T – 538/11 w odniesieniu do wystąpienia korzyści na rzecz przedsiębiorstw objętych obowiązkiem przeprowadzania badań na obecność BSE nie mają zastosowania do niniejszego przypadku monitorowania zanieczyszczeń.
(2)

Obecny pakiet IFDM (zwany dalej oprogramowaniem) zawiera następujące systemy informatyczne: warstwę transportową FLUX do wymiany wiadomości elektronicznych zgodnie z normą UN/CEFACT, unijne narzędzie systemu monitorowania statków (VMS) do monitorowania pozycji statków, do którego Dyrekcja Generalna ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa opracowała trzy moduły (przestrzenny, sprawozdawczy i USM), jak również przeglądarkę ERS narzędzia VMS, która poszerza unijny VMS o funkcję wizualizacji elektronicznych dzienników połowowych w formacie UN/CEFACT.
(3)

W dyrektywie 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) zastąpiono systemy homologacji państw członkowskich unijną procedurą homologacji oraz ustanowiono zharmonizowane ramy obejmujące przepisy administracyjne i ogólne wymagania techniczne odnoszące się do wszystkich nowych pojazdów, układów, części i oddzielnych zespołów technicznych. Dyrektywą tą włączono regulaminy przyjęte na mocy zrewidowanego porozumienia z 1958 r. (zwane dalej „regulaminami ONZ”) do unijnego systemu homologacji typu, albo jako wymagania dotyczące homologacji typu, balbo jako przepisy alternatywne wobec przepisów Unii. Od czasu przyjęcia tej dyrektywy regulaminy ONZ w coraz większym stopniu są włączane do przepisów Unii w ramach unijnego systemu homologacji typu.
(3)

Na swoim 39. posiedzeniu, które odbyło się w dniach 19–20 czerwca 2014 r. w Nairobi (Kenia), Rada Ministrów AKP-UE uzgodniła we wspólnej deklaracji przystąpienie do uporządkowanego zamknięcia Centrum Rozwoju Przedsiębiorczości (zwanego dalej „CRP”) oraz zmianę w załączniku III do umowy o partnerstwie AKP-UE i w tym celu przekazała Komitetowi Ambasadorów AKP-UE uprawnienia do dalszych działań prowadzących do przyjęcia niezbędnych decyzji, w tym odpowiedniej zmiany w tym załączniku III.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 182/55

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2016/1102

z dnia 5 lipca 2016 r.

zatwierdzająca krajowe programy na rzecz poprawy produkcji i wprowadzania do obrotu produktów pszczelich, przedłożone przez państwa członkowskie na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013

(notyfikowana jako dokument nr C(2016) 4133)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 57 akapit pierwszy lit. c),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Na podstawie art. 55 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 wszystkie państwa członkowskie przesłały Komisji swoje trzyletnie krajowe programy produkcji i wprowadzania do obrotu produktów pszczelich na lata pszczelarskie 2017, 2018 i 2019.

(2) 28 programów jest zgodnych z celami określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013 i zawiera informacje wymagane na podstawie art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1368 (2).

(3) Decyzję o wkładzie finansowym Unii w poszczególne programy krajowe podejmuje się zgodnie z art. 55 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz art. 4 i art. 8 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/1366 (3).

(4) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się krajowe programy produkcji i wprowadzania do obrotu produktów pszczelich na lata pszczelarskie 2017, 2018 i 2019 przedstawione przez Belgię, Bułgarię, Republikę Czeską, Danię, Niemcy, Estonię, Irlandię, Grecję, Hiszpanię, Francję, Chorwację Włochy, Cypr, Łotwę, Litwę, Luksemburg, Węgry, Maltę, Niderlandy, Austrię, Polskę, Portugalię, Rumunię, Słowenię, Słowację, Finlandię, Szwecję i Zjednoczone Królestwo.

Artykuł 2

Wkład Unii w programy krajowe, o których mowa w art. 1, nie przekracza maksymalnych kwot określonych w załączniku dla lat pszczelarskich 2017, 2018 i 2019.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 5 lipca 2016 r. W imieniu Komisji Phil HOGAN Członek Komisji

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1368 z dnia 6 sierpnia 2015 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do pomocy w sektorze pszczelarskim (Dz.U. L 211 z 8.8.2015, s. 9).

(3) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/1366 z dnia 11 maja 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do pomocy w sektorze pszczelarskim (Dz.U. L 211 z 8.8.2015, s. 3).
(73)

W odniesieniu do transzy C pożyczki z FDES Francja przyznaje, że ta transza nie została przyznana na tych samych warunkach co pożyczki z strony banków. Mimo to również w przypadku tej transzy pożyczki z banków stanowią wskazówkę dotyczącą stopy rynkowej bez potrzeby wchodzenia w szczegółowe wyliczenie przedstawione przez Komisję w motywach 49 i 50 decyzji o wszczęciu postępowania. Ponadto transza C pożyczki z FDES jest objęta takimi samymi zabezpieczeniami jak transze A i B (pożyczki FDES i pożyczek z banków), ale jedynie w charakterze zabezpieczeń drugorzędnych, co wystarcza do zabezpieczenia wspomnianej transzy C. Aby zrekompensować charakter dodatkowy transzy C w stosunku do transz A i B pod względem zabezpieczeń, należy odnotować, że transza C jest objęta znacznie wyższą stopą procentową niż transze A i B, a mianowicie marża wynosi [0–5] % (w porównaniu do [0–5] % i [0–5] % odpowiednio w przypadku transzy A i transzy B). Dodatkowo transza C charakteryzuje się również bardziej napiętym harmonogramem spłat i krótszym okresem spłaty niż pozostałe transze. Ponadto pierwszy termin zapadalności transzy C jest priorytetowy względem transz A i B pożyczki FDES i pożyczek z banków prywatnych w razie dobrowolnej lub obowiązkowej przedterminowej spłaty, co stanowi o uprzywilejowaniu transzy C w stosunku do transz A i B.
(4)

Projekty pierwszej, drugiej, trzeciej i czwartej decyzji prowadzą do zmiany normy handlowej w odniesieniu do oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn z oliwek (COI/T.15/Rev…): dotyczą one odpowiednio: zmiany ograniczenia zawartości estrów etylowych; zmiany ograniczenia zawartości kwasów: heptadekanowego, heptadekenowego i eikozenowego; zmiany ograniczenia wartości właściwego współczynnika ekstynkcji dla długości fali 270 nm (K270), oficjalnego zgłaszania norm ISO przyjętych w celu pełnego zharmonizowania i włączania odniesienia do nowej metody oznaczania liczby nadtlenkowej olejów.
(2)

α-PVP jest silnie działającą substancją o właściwościach psychostymulujących, pod względem struktury zbliżoną do katynonu, pirowaleronu i metylenodioksypirowaleronu (MDPV), które podlegają kontroli na mocy konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r. α-PVP została wykryta we wszystkich 28 państwach członkowskich, a także w Turcji i Norwegii; z informacji uzyskanych w wyniku konfiskat i na podstawie zebranych próbek wynika, że substancja ta występuje przeważnie w postaci proszku i tabletek. Dostępne informacje sugerują, że wielokilogramowe ilości substancji α-PVP są przywożone na rynek narkotykowy na terytorium UE z Chin, a następnie dystrybuowane w całej Unii. Dwa nielegalne zakłady produkcyjne zostały zajęte na terenie jednego z państw członkowskich, co świadczy o zdolności wytwarzania substancji α-PVP także w Unii.