ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(5)

Decyzją wykonawczą Rady (UE) 2016/1988 (6) przedłużono obowiązywanie upoważnienia do stosowania środka stanowiącego odstępstwo do dnia 31 grudnia 2019 r. lub do dnia wejścia w życie dyrektywy zmieniającej art. 281–294 dyrektywy 2006/112/WE dotyczącej procedury szczególnej dla małych przedsiębiorstw, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej. W dniu 18 lutego 2020 r. Rada przyjęła dyrektywę (UE) 2020/285 (7) zmieniającą art. 281–294 dyrektywy 2006/112/WE w odniesieniu do procedury szczególnej dla małych przedsiębiorstw.
(2)

Zgodnie z tym programem Komisja musi zapewnić, by przepisy były ukierunkowane i łatwe do przestrzegania oraz by nie pociągały za sobą niepotrzebnych obciążeń regulacyjnych, osiągając jednocześnie w pełni swoje cele.
(112)

Z powyższego wynika, że jeżeli Komisja ograniczy się do bezpośredniego porównania składek płaconych przez spółkę Deutsche Post na fundusz emerytalny i odpowiedniej stawki służącej za punkt odniesienia, nie można stwierdzić żadnej korzyści dla Deutsche Post. Ponadto nawet gdyby Komisja rozszerzyła swoją ocenę w celu rozważenia potencjalnego wpływu regulacji cen Deutsche Post – zakładając, że byłoby to uzasadnione – to i tak nie byłoby możliwe określenie, wyrażenie ilościowe i powiązanie ze środkiem w zakresie emerytur dokładnej korzyści za okres 1995–1999.
(3)

Na mocy art. 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1123/2013 państwa członkowskie są zobowiązane do powiadomienia Komisji o zmianach w ich tabelach uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji, zaś Komisja na podstawie art. 59 ust. 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 389/2013 nakazuje centralnemu administratorowi dokonanie odpowiednich zmian w tabeli uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji znajdującej się w dzienniku transakcji Unii Europejskiej (EUTL), jeżeli zmiany te są zgodne z dyrektywą 2003/87/WE i środkami przyjętymi zgodnie z jej art. 11a.
(13)

Na mocy art. 1 decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2016/1010 (3) szereg właściwych organów państw lub terytoriów trzecich, w tym IRBA, zostało uznanych za adekwatne w rozumieniu art. 47 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2006/43/WE do celu przekazywania dokumentacji roboczej z badania lub innych dokumentów oraz sprawozdań z inspekcji i dochodzeń. Zgodnie z art. 3 decyzji wykonawczej (UE) 2016/1010 dnia 1 sierpnia 2019 r. ta decyzja wykonawcza przestała obowiązywać w odniesieniu do IRBA.
(18)

W tym względzie środki przewidziane w rozporządzeniu Zjednoczonego Królestwa nie są proporcjonalne do stwierdzonego ryzyka. Pomimo faktu, że niektóre przepisy mają zastosowanie do roślin pochodzących z obszarów innych niż obszary wyznaczone, gdzie nie stwierdzono występowania Xylella fastidiosa, rozporządzenie Zjednoczonego Królestwa wymaga, aby były one uprawiane przez okres co najmniej jednego roku przed wywozem w zarejestrowanym i nadzorowanym miejscu produkcji oraz aby ich miejsce produkcji było otoczone strefą 200 m, o której wiadomo, że jest wolna od agrofaga, oraz by były one poddawane rocznym kontrolom, opartym na intensywnym pobieraniu próbek i badaniu, a także dalszej kontroli bezpośrednio przed ich przemieszczeniem. Środek ten wprowadza dodatkowe ograniczenia w stosunku do art. 9 decyzji wykonawczej (UE) 2015/789, którego przepisy określają już zaostrzone warunki przemieszczania tych roślin, jeżeli pochodzą one z obszarów innych niż obszary wyznaczone. Środek ten jest nieproporcjonalny do stwierdzonego ryzyka, ponieważ poważnie i ex post zakłóca handel przedmiotowymi roślinami w bardziej rygorystyczny sposób niż jest to uzasadnione najnowszą opinią naukową Urzędu (9) opublikowaną w maju 2019 r. Co więcej, od czasu ostatniej zmiany decyzji wykonawczej (UE) 2015/789 w 2018 r. w Unii odnotowano bardzo niewiele przypadków przechwycenia w związku z przemieszczaniem roślin żywicielskich Xylella fastidiosa w odniesieniu do danego obrotu handlowego, a w 2020 r. nie odnotowano żadnego takiego przypadku. Ponadto w odniesieniu do okresu bezobjawowego zakażonych roślin, o którym wspomina Zjednoczone Królestwo, Urząd stwierdził w swojej najnowszej opinii z maja 2019 r., że kontrole na podstawie widocznych objawów mogą być problematyczne w odniesieniu do wczesnego wykrywania agrofaga u niektórych żywicieli, również z powodu wielu czynników przyczyniających się do pojawienia się tych objawów (np. rodzaj gatunków roślin, poziom inokulum bakteryjnego, podgatunki Xylella fastidiosa, a także warunki klimatyczne). Z tego względu w odniesieniu do roślin, których dotyczy rozporządzenie Zjednoczonego Królestwa, decyzja wykonawcza (UE) 2015/789 stanowi, że należy przeprowadzać intensywne kontrole w oparciu o pobieranie próbek i badania, niezależnie od objawów. Dyskusje na forum Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz w sprawie projektu aktu, który ma uchylić i zastąpić wspomnianą decyzję, potwierdziły to podejście w oparciu o dostępną ocenę naukowo-techniczną.
(5)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, Irlandia nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.
(4)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje. Ponieważ niniejsza decyzja ma na celu rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego protokołu Dania podejmuje w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszej decyzji decyzję, czy dokona jej transpozycji do swego prawa krajowego.
(3)

Mechanizm dochodzeniowy Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) w związku z domniemanym użyciem broni chemicznej i biologicznej lub toksycznej (zwany dalej „mechanizmem dochodzeniowym Sekretarza Generalnego”) odnosi się do uprawnień nadanych Sekretarzowi Generalnemu ONZ na mocy rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ A/RES/42/37C. Te uprawnienia do prowadzenia dochodzenia w odniesieniu do przypadków zgłaszanych Sekretarzowi Generalnemu ONZ przez którekolwiek z państw członkowskich ONZ, w celu ustalenia faktów związanych z domniemanym użyciem takiej broni, zostały potwierdzone rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 620 (1988).
2)

Wniosek dotyczy niektórych usług pocztowych w Danii. Usługi, których dotyczy wniosek, są opisane we wniosku w następujący sposób: a) krajowe usługi doręczania paczek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych (B2C) – doręczanie paczek standardowych od klientów biznesowych z umowami dostawy w Danii do klientów indywidualnych („od drzwi do drzwi” lub do punktu odbioru w Danii); b) międzynarodowe usługi doręczania paczek od klientów biznesowych do klientów indywidualnych (B2C): — doręczanie paczek standardowych od klientów biznesowych z umowami dostawy w Danii do klientów indywidualnych znajdujących się poza Danią („od drzwi do drzwi” lub do punktu odbioru paczek), — doręczanie paczek standardowych od zagranicznych klientów biznesowych do duńskich klientów indywidualnych („od drzwi do drzwi” lub do punktu odbioru w Danii).
(9)

Aby podjąć decyzję co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby dokonać doboru próby, Komisja zwróciła się do importerów niepowiązanych o udzielenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.
(4)

Ponadto po zbadaniu dokumentacji przedłożonej przez CVVCCVDCH Komisja jest zdania, że nazwa „Commune de Champagne” nie może być skutecznie chroniona w Szwajcarii. Z jednej strony Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotycząca handlu produktami rolnymi (2), w szczególności art. 8 załącznika 7 do tej umowy, nakłada na Konfederację Szwajcarską obowiązek ochrony i zastrzeżenia nazwy „Champagne” na terytorium Szwajcarii, gdy wino to pochodzi z Unii Europejskiej. Z drugiej strony, jeżeli chodzi o art. 32 rozporządzenia w sprawie win z kantonu Vaud z dnia 27 maja 2009 r. (kanton Vaud, Konfederacja Szwajcarska), Komisja zauważa, że dotyczy on prawa do umieszczenia – pod pewnymi warunkami – nazwy gminy na etykietach win objętych kontrolowaną nazwą pochodzenia. Artykuł ten ustanawia zasady etykietowania win objętych kontrolowaną nazwą pochodzenia, w tym przypadku „Bonvillars”, a mianowicie pozwala na umieszczenie nazwy gminy, z której pochodzą winogrona. Nie obejmuje on nazwy „Commune de Champagne” ochroną jako oznaczenia geograficznego.
(8)

Na podstawie art. 54 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 państwa członkowskie mogą w należycie uzasadnionych przypadkach zdecydować o zaprzestaniu odzyskiwania. Taka decyzja może zostać podjęta jedynie w przypadku, gdy łączna kwota poniesionych i prawdopodobnych kosztów odzyskiwania przewyższa kwotę do odzyskania lub gdy odzyskanie okazuje się niemożliwe w związku z niewypłacalnością dłużnika lub osób odpowiedzialnych prawnie za nieprawidłowości, stwierdzoną i uznaną zgodnie z prawem krajowym. Jeżeli decyzję podjęto w terminie czterech lat od daty wniosku o odzyskanie kwot, bądź w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy odzyskanie jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi, 100 % konsekwencji finansowych nieodzyskania powinno zostać pokryte z budżetu Unii. Kwoty, w odniesieniu do których konkretne państwo członkowskie podjęło decyzję o zaprzestaniu odzyskiwania, oraz powody tej decyzji należy zawrzeć w rocznym podsumowaniu, o którym mowa w art. 54 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 w związku z jego art. 102 ust. 1 akapit pierwszy lit. c) ppkt (iv). Kwotami takimi nie należy zatem obciążać państw członkowskich, których to dotyczy, i zostają one w związku z powyższym pokryte z budżetu Unii.
(9)

Zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 88/97, począwszy od daty otrzymania przez Komisję wniosku o zwolnienie do czasu wydania decyzji co do zasadności wniosku, płatność rozszerzonego cła w odniesieniu do wszelkiego przywozu podstawowych części rowerowych zgłaszanych do swobodnego obrotu przez VanMoof została zawieszona.
(2)

W załączniku przedstawiono dalsze szczegóły dotyczące przedmiotu, celów i kontekstu proponowanej inicjatywy obywatelskiej. W szczególności inicjatywa wzywa do zmiany unijnych przepisów dotyczących platform wymiany treści, odnosząc się w szczególności do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/790 (2). Planowane zmiany polegałyby na przyjęciu aktu ustawodawczego przewidującego odstępstwo od praw autorskich, praw pokrewnych i praw do bazy danych dla osób fizycznych udostępniających za pośrednictwem sieci cyfrowych pliki do użytku osobistego i celów niekomercyjnych. Celem określonym w tej inicjatywie jest umożliwienie obywatelom wymiany plików bezpośrednio za pośrednictwem sieci peer-to-peer, aby mieli oni dostęp do nauki i kultury bez podlegania kontrolom i profilowaniu.
(1)

Celem proponowanej europejskiej inicjatywy obywatelskiej zatytułowanej „Wprowadzenie bezwarunkowych dochodów podstawowych w całej UE” (ang. „Start Unconditional Basic Incomes (UBI) throughout the EU”), zmienionej przez grupę organizatorów w odpowiedzi na pismo Komisji z dnia 19 lutego 2020 r. (2), jest „wprowadzenie w całej UE, w ramach prowadzonej przez nią polityki gospodarczej, bezwarunkowych dochodów podstawowych, które zapewnią wszystkim podstawowe środki do życia oraz możliwość uczestniczenia w życiu społecznym. Realizacja tego celu nastąpi w ramach kompetencji przyznanych UE na mocy Traktatów”. Organizatorzy zwracają się do Komisji o przedstawienie wniosku dotyczącego bezwarunkowych dochodów podstawowych w całej Unii, które przyczynią się do zmniejszenia różnic między regionami, w celu wzmocnienia spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w Unii, oraz wskazują, że „będzie to służyło realizacji celów określonych we wspólnym oświadczeniu Rady Europejskiej, Parlamentu Europejskiego i Komisji Europejskiej wydanym w 2017 r.”, zgodnie z którym „UE i jej państwa członkowskie będą w walce z różnicami w traktowaniu również wspierać skuteczne, trwałe i sprawiedliwe systemy zabezpieczenia społecznego, aby zapewnić bezwarunkowy dochód podstawowy (...)”.
(5)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje. Ponieważ niniejsza decyzja ma na celu rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego protokołu Dania podejmuje w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszej decyzji decyzję, czy dokona jej transpozycji do swego prawa krajowego.
(5)

Litwa zwróciła się również do Komisji o zatwierdzenie jednej nowej metody z wykorzystaniem przyrządu określanego jako „Fat-O-Meat’er II”. W tym celu Litwa przedstawiła w protokole przewidzianym w art. 11 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/1182 szczegółowy opis próbnego rozbioru, podając podstawy tej nowej metody, wyniki próbnego rozbioru oraz wzory stosowane do szacowania procentowej zawartości chudego mięsa. Litwa zwróciła się również do Komisji o zatwierdzenie zaktualizowanych wzorów dla dwóch metod (metody „Fat-O-Meat’er S70” oraz „metody ręcznej – ZP”), które zostały już zatwierdzone na jej terytorium decyzją 2008/364/WE w sprawie klasyfikacji tusz wieprzowych.
ANNEX X

Changes to National allocation table for the period 2013-2020 pursuant to Article 10a(7) of Directive 2003/87/EC (NER)

Member State: France

Installation ID (NE&C) Installation ID (Union registry) Operator name Installation name Quantity to be allocated Quantity to be allocated from NER by installation 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 FR-new-10300065 205436 Novoceram SAS NOVOCERAM 0 0 0 0 0 661 966 948 2 575 FR-new-07000778 206382 MAXAM TAN SAS ACIDE NITRIQUE 5 - MAXAM TAN SAS 0 0 0 0 0 0 0 0 0 FR000000000000972 972 SICAL SA SICAL SA 0 0 0 0 0 4 509 4 423 4 337 13 269 TOTAL 0 0 0 0 0 5 170 5 389 5 285 15 844

Changes to National allocation table for the period 2013-2020 pursuant to Article 10a of Directive 2003/87/EC (NIMs)

Member State: France

The changed allocations in the National allocation table for the indicated installations are as follows:
DECYZJA RADY (UE) 2020/788

z dnia 9 czerwca 2020 r.

dotycząca przedłużenia Umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Ukrainą

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 186, w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v),

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 2

Przewodniczącego Rady upoważnia się do wyznaczenia osoby lub osób, działających w imieniu Unii zgodnie z art. 12 lit. a) Umowy, uprawnionych do notyfikowania Ukrainy przeprowadzenia przez Unię procedur wewnętrznych, niezbędnych do przedłużenia Umowy.
(4)

Według danych dostępnych dla Eurostatu ceny gruntów rolnych w Chorwacji należą do najniższych w Unii Europejskiej. Nie oczekiwano pełnego wyrównania cen gruntów rolnych ani też nie postrzegano go jako niezbędnego warunku zakończenia okresu przejściowego. Niemniej widoczne różnice w cenach gruntów rolnych między Chorwacją a niemal wszystkimi krajami UE-15 są na tyle znaczące, że mogą one nadal stanowić przeszkodę dla płynnego przejścia do równowagi cenowej.
DECYZJA RADY (UE) 2020/793

z dnia 12 czerwca 2020 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Regionalnego Komitetu Sterującego Wspólnoty Transportowej w odniesieniu do niektórych spraw administracyjnych i kadrowych oraz ustanowienia zasad finansowych Wspólnoty Transportowej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91 i art. 100 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

Regionalny Komitet Sterujący ma wkrótce przyjąć decyzje w sprawie zasad dotyczących podróży personelu Wspólnoty Transportowej, w sprawie zasad dotyczących zwrotu kosztów poniesionych przez osoby spoza Stałego Sekretariatu Wspólnoty Transportowej, które zostały zaproszone do udziału w posiedzeniach w charakterze ekspertów oraz w sprawie zasad finansowych i procedur audytu mających zastosowanie do Wspólnoty Transportowej.

Należy ustalić stanowisko, jakie powinno zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Regionalnego Komitetu Sterującego, ponieważ decyzje te są niezbędne do dobrego funkcjonowania Stałego Sekretariatu Wspólnoty Transportowej i będą wiążące dla Unii,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Regionalnego Komitetu Sterującego, ustanowionego Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Transportową, w odniesieniu do zasad dotyczących podróży personelu Wspólnoty Transportowej, zasad dotyczących zwrotu kosztów poniesionych przez osoby spoza Stałego Sekretariatu Wspólnoty Transportowej, które zostały zaproszone do udziału w posiedzeniach w charakterze ekspertów, oraz zasad finansowych i procedur audytu mających zastosowanie do Wspólnoty Transportowej, jest oparte na odpowiednich projektach decyzji Regionalnego Komitetu Sterującego (3).

Niewielkie zmiany w tych projektach decyzji mogą zostać uzgodnione przez przedstawicieli Unii Europejskiej w ramach Regionalnego Komitetu Sterującego bez dodatkowej decyzji Rady.
(4)

Z oceny przeprowadzonej przez służby Komisji wynika, że Umowa zapewnia istotne ramy ułatwiające współpracę między Unią a Indiami we wspólnych priorytetowych obszarach nauki i technologii, co prowadzi do wzajemnych korzyści dla Stron. Dlatego też w interesie Unii leży przedłużenie obowiązywania Umowy na kolejny pięcioletni okres.
(2)

Zgodnie z art. 218 ust. 7 Traktatu należy upoważnić Komisję do zatwierdzania, w imieniu Unii, po konsultacji ze specjalnym komitetem wyznaczonym przez Radę zgodnie z art. 207 ust. 3 Traktatu, pewnych zmian do Umowy, które mają być przyjęte w drodze procedury uproszczonej na podstawie art. 9.20 Umowy, lub w odniesieniu do wykazu podmiotów zawartego w sekcjach od A do C w załącznikach 9-A i 9-B do Umowy w ramach Komitetu ds. Inwestycji, Handlu Usługami, Handlu Elektronicznego i Zamówień Publicznych, na podstawie art. 9.23 Umowy.
7)

w załączniku 2 do Protokołu w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej dodaje się noty w brzmieniu: a) w sekcji „4. Ogólne aspekty związane z handlem” po tiret „Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 z dnia 25 października 2012 r. wprowadzające ogólny system preferencji taryfowych i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 732/2008”: „Bez uszczerbku dla faktu, że preferencje taryfowe dla kwalifikujących się państw zgodnie z unijnym ogólnym systemem preferencji taryfowych mają zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do Irlandii Północnej: — odniesień do »państwa członkowskiego« w art. 9 ust. 1 lit. c) ppkt (ii) oraz w rozdziale VI [Przepisy dotyczące środków ochronnych i nadzoru] rozporządzenia (UE) nr 978/2012 nie interpretuje się jako obejmujących Zjednoczone Królestwo w odniesieniu do Irlandii Północnej, — odniesień do »rynku Unii« w art. 2 lit. k) i w rozdziale VI [Przepisy dotyczące środków ochronnych i nadzoru] rozporządzenia (UE) nr 978/2012 nie interpretuje się jako obejmujących rynek Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do Irlandii Północnej, oraz — odniesień do »unijnych producentów« i »przemysłu Unii« w rozporządzeniu (UE) nr 978/2012 nie interpretuje się jako obejmujących producentów lub przemysł Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do Irlandii Północnej.”; b) w sekcji „5. Instrumenty ochrony handlu”, poniżej tytułu sekcji: „Bez uszczerbku dla faktu, że unijne środki ochrony handlu mają zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do Irlandii Północnej, odniesień do »państw członkowskich« lub »Unii« w rozporządzeniu (UE) 2016/1036, rozporządzeniu (UE) 2016/1037, rozporządzeniu (UE) 2015/478 oraz rozporządzeniu (UE) 2015/755 nie interpretuje się jako obejmujących Zjednoczone Królestwo w odniesieniu do Irlandii Północnej. Ponadto importerzy, którzy uiścili unijne cła antydumpingowe lub wyrównawcze od przywozu towarów, które przeszły odprawę celną w Irlandii Północnej, mogą zwracać się o zwrot takich ceł jedynie na podstawie, odpowiednio, art. 11 ust. 8 rozporządzenia (UE) 2016/1036 lub art. 21 rozporządzenia (UE) 2016/1037.”; c) w sekcji „6. Rozporządzenia dotyczące dwustronnych środków ochronnych”, poniżej tytułu sekcji: „Bez uszczerbku dla faktu, że unijne dwustronne środki ochronne mają zastosowanie w Zjednoczonym Królestwie w odniesieniu do Irlandii Północnej, odniesień do »państw członkowskich« lub »Unii« w rozporządzeniach wymienionych poniżej nie interpretuje się jako obejmujących Zjednoczone Królestwo w odniesieniu do Irlandii Północnej.”;
(2)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (3) stanowi, że Unia musi zapewnić, by działalność w zakresie połowów i akwakultury była zrównoważona środowiskowo w perspektywie długoterminowej oraz zarządzana w sposób spójny z celami w zakresie osiągania korzyści ekonomicznych, społecznych i w dziedzinie zatrudnienia oraz przyczyniania się do dostępności dostaw żywności. Rozporządzenie stanowi również, że Unia ma stosować podejście ostrożnościowe do zarządzania rybołówstwem i dążyć do zapewnienia, by eksploatacja żywych zasobów morza umożliwiała odbudowę populacji poławianych gatunków i utrzymywanie ich powyżej poziomów pozwalających uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów. Rozporządzenie stanowi także, że Unia ma stosować środki zarządzania i ochrony oparte na najlepszych dostępnych opiniach naukowych, wspierać rozwój doradztwa naukowego i wiedzy, stopniowo eliminować odrzuty, propagować metody połowów, które przyczyniają się do bardziej selektywnych połowów, oraz eliminować i ograniczać w miarę możliwości przypadkowe połowy, dążyć do prowadzenia połowów o niskim stopniu oddziaływania na ekosystem morski i zasoby rybne. Ponadto rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 wyraźnie stanowi, że te cele i zasady mają być stosowane przez Unię w ramach zewnętrznych stosunków w zakresie rybołówstwa. Protokół jest spójny z tymi celami.
(10)

Upoważnienie do stosowania środka szczególnego powinno być ograniczone w czasie. Termin powinien być wystarczający, aby umożliwić ocenę skuteczności i adekwatności progu. Ponadto dyrektywa (UE) 2020/285 wymaga od państw członkowskich przyjęcia i opublikowania do dnia 31 grudnia 2024 r. przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania art. 1 tej dyrektywy i stosować te przepisy od dnia 1 stycznia 2025 r. Należy zatem upoważnić Finlandię do stosowania środka szczególnego do dnia 31 grudnia 2024 r.,
ZAŁĄCZNIK II

ПРИЛОЖЕНИЕ II - ANEXO II - PŘÍLOHA II - BILAG II - ANHANG II - II LISA - ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IΙ - ANNEX II - ANNEXE II - PRILOG II - ALLEGATO II - II PIELIKUMS - II PRIEDAS - II. MELLÉKLET - ANNESS II - BIJLAGE II - ZAŁĄCZNIK II - ANEXO II - ANEXA II - PRÍLOHA II - PRILOGA II - LIITE II - BILAGA II

Заместник-членове / Suplentes / Náhradníci / Suppleanter / Stellvertreter / Asendusliikmed / Αναπληρωτές / Alternate members / Suppléants / Zamjenici članova / Supplenti / Aizstājēji / Pakaitiniai nariai / Póttagok / Membri Supplenti / Plaatsvervangers / Zastępcy członków / Suplentes / Supleanți / Náhradníci / Nadomestni člani / Varajäsenet / Suppleanter

EESTI

Mr Kurmet MÜÜRSEPP

Representative of a local body with political accountability to an elected Assembly: Antsla Rural Municipality Council

ΚYΠΡΟΣ

Mr Panayiotis VASILIOU

President of the Community Council of Mazotos, Larnaca

LUXEMBOURG

Mr Vincent REDING

Member of a Local Assembly: Conseil communal de la commune de Weiler-la-Tour