2)

sekcja 3 otrzymuje brzmienie: „SEKCJA 3 Wywóz do Republiki Dominikańskiej Artykuł 27 1. W przypadku wywozu do Republiki Dominikańskiej mleka w proszku w ramach kontyngentu przewidzianego w dodatku 2 do załącznika III do Umowy o partnerstwie gospodarczym pomiędzy państwami CARIFORUM a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, wymagane jest przedstawienie właściwym organom Republiki Dominikańskiej poświadczonej kopii pozwolenia na wywóz wydanego zgodnie z niniejszą sekcją oraz właściwie potwierdzonej kopii zgłoszenia wywozowego dotyczącego każdej przesyłki. 2. Wnioski o pozwolenie na wywóz (»wnioski o pozwolenie«) mogą być składane w odniesieniu do wszystkich produktów objętych kodami CN 0402 10, 0402 21 oraz 0402 29. Produkty muszą być w całości wyprodukowane na obszarze Unii. Na żądanie właściwych organów wnioskodawcy dostarczają wszelkie materiały uzupełniające, jakie organy te mogą uznać za niezbędne do wydania pozwolenia, oraz wyrażają zgodę, jeśli zaistnieje taka sytuacja, na przeprowadzenie przez te organy kontroli księgowości i warunków wytwarzania danych produktów. Artykuł 28 1. Kontyngent, o którym mowa w art. 27 ust. 1, wynosi 22 400 ton na 12-miesięczny okres rozpoczynający się w dniu 1 lipca. Kontyngent jest podzielony na dwie części: a) pierwsza część, równa 80 % lub 17 920 ton, jest rozdzielana między eksporterów z Unii będących w stanie udowodnić, że wywozili do Republiki Dominikańskiej produkty, o których mowa w art. 27 ust. 2, co najmniej przez jeden rok w ciągu czterech lat kalendarzowych poprzedzających termin złożenia wniosku o pozwolenie; b) druga część, równa 20 % lub 4 480 ton, jest zarezerwowana dla wnioskodawców innych niż określeni w lit. a), będących w stanie udowodnić w momencie składania wniosku o pozwolenie, że w ciągu ostatnich 12 miesięcy prowadzili działalność handlową z państwami trzecimi w zakresie obrotu przetworami mlecznymi wymienionymi w rozdziale 4 Nomenklatury scalonej. Dowód handlu, o którym mowa w akapicie pierwszym, przedstawia się zgodnie z art. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1301/2006. 2. Wnioski o pozwolenie dotyczą co najmniej 20 ton i w odniesieniu do jednego wnioskodawcy nie mogą dotyczyć większej ilości produktów niż: a) odpowiednie ilości, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. a) i b), w odniesieniu do okresu składania wniosków o pozwolenie, o którym mowa w art. 29 akapit pierwszy; b) całkowite pozostałe ilości obu części kontyngentu, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. a) i b), w odniesieniu do okresu składania wniosków o pozwolenie, o którym mowa w art. 29 akapit drugi. Wnioski o pozwolenie dotyczące całkowitej pozostałej ilości, o której mowa w akapicie pierwszym lit. b), mogą być składane albo przez eksporterów, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. a), lub przez wnioskodawców, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. b). Odrzuca się wnioski dotyczące ilości przekraczających pułapy określone w akapicie pierwszym lit. a) i b). 3. Aby wniosek o pozwolenie był dopuszczalny, musi on dotyczyć wyłącznie jednego produktu objętego kodem produktu według Nomenklatury scalonej w jednym okresie składania wniosków, o którym mowa w art. 29. Każdy wnioskodawca składa wszystkie wnioski o pozwolenie w tym samym czasie właściwemu organowi jednego państwa członkowskiego. Wnioski o pozwolenie są dopuszczalne wyłącznie wówczas, gdy wnioskodawcy przy ich składaniu: a) złożą zabezpieczenie w wysokości 3 EUR/100 kg; b) w odniesieniu do części, o której mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. a), wskażą ilości produktów określonych w art. 27 ust. 2 wywiezionych przez nich do Republiki Dominikańskiej w ciągu jednego spośród czterech lat kalendarzowych poprzedzających dany okres składania wniosków, o którym mowa w art. 29, oraz są w stanie to udowodnić w sposób zadowalający właściwe organy danego państwa członkowskiego. W tym celu przedsiębiorca, którego nazwa znajduje się na odpowiednim zgłoszeniu wywozowym, jest uważany za eksportera; c) w odniesieniu do części, o której mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. b), są w stanie udowodnić w sposób zadowalający właściwe organy danego państwa członkowskiego, że spełniają ustanowione warunki. Artykuł 29 Wnioski o pozwolenie należy składać między dniem 20 a 30 maja każdego roku w odniesieniu do wywozu w czasie roku kontyngentowego trwającego od dnia 1 lipca do dnia 30 czerwca następnego roku. Jeżeli po upływie terminu przewidzianego na składanie wniosków, o którym mowa w akapicie pierwszym, jakiekolwiek ilości pozostaną dostępne, wnioski o pozwolenie należy składać między dniem 1 a 10 listopada każdego roku w odniesieniu do wywozu w pozostałym okresie bieżącego roku kontyngentowego. Artykuł 30 Wnioski o pozwolenie i pozwolenia zawierają: a) w polu 7 wpis o treści: »Republika Dominikańska – DO«; b) w polu 17 i 18 ilości, których dotyczy wniosek o pozwolenie lub pozwolenie; c) w polu 20 jeden z zapisów wymienionych w załączniku III. Pozwolenia wydane w ramach niniejszej sekcji oznaczają obowiązek wywozu do Republiki Dominikańskiej. Artykuł 31 1. W odniesieniu do wniosków o pozwolenie, o których mowa w art. 29 akapit pierwszy, państwa członkowskie do dnia 6 czerwca każdego roku powiadamiają Komisję o ilościach objętych wnioskami o pozwolenie, odrębnie dla każdej z dwóch części kontyngentu oraz dla każdego kodu produktu według Nomenklatury scalonej, lub, w stosownych przypadkach, powiadamiają o tym, że nie zostały złożone żadne wnioski. 2. Komisja w możliwie jak najkrótszym czasie podejmuje decyzję o tym, w jakim stopniu wnioski mogą zostać rozpatrzone pozytywnie w odniesieniu do ilości, których dotyczą, i ustala współczynnik przydziału dla każdej części kontyngentu. Wartość uzyskaną po zastosowaniu współczynnika przydziału zaokrągla się w dół do najbliższego kilograma. 3. Jeżeli dla co najmniej jednej z dwóch części kontyngentu wnioski o pozwolenie dotyczą ilości mniejszych niż ilości, o których mowa w art. 28 ust. 1, Komisja ujmuje w swojej decyzji, o której mowa w ust. 2, całkowitą pozostałą ilość, w odniesieniu do której wnioski o pozwolenie mogą być składane w okresie, o którym mowa w art. 29 akapit drugi. W odniesieniu do wniosków o pozwolenie, o których mowa w art. 29 akapit drugi, państwa członkowskie do dnia 17 listopada każdego roku powiadamiają Komisję o ilościach objętych wnioskami o pozwolenie, odrębnie dla każdego kodu produktu według Nomenklatury scalonej, lub, w stosownych przypadkach, powiadamiają o tym, że nie zostały złożone żadne wnioski. Komisja w możliwie jak najkrótszym czasie podejmuje decyzję o tym, w jakim stopniu złożone wnioski mogą zostać rozpatrzone pozytywnie w odniesieniu do ilości, których dotyczą, i ustala współczynnik przydziału. Wartość uzyskaną po zastosowaniu współczynnika przydziału zaokrągla się w dół do najbliższego kilograma. Jeżeli ilości, których dotyczą wnioski złożone zgodnie z akapitem pierwszym, są mniejsze od całkowitej pozostałej ilości, Komisja rozdziela, zgodnie z decyzją, o której mowa w akapicie trzecim, pozostałą ilość proporcjonalnie do ilości, o które wystąpiono. Wnioskodawcy informują właściwe organy o tym, czy przyjmują dodatkową ilość w ciągu tygodnia od dnia publikacji decyzji Komisji, o której mowa w akapicie trzecim. Zabezpieczenie jest odpowiednio zwiększane. Właściwy organ powiadamia Komisję, najpóźniej do dnia 31 grudnia, o dodatkowej ilości, która została przyjęta. 4. Przed powiadomieniem, o którym mowa w ust. 1 i ust. 3 akapit drugi, państwa członkowskie sprawdzają, czy warunki, o których mowa w art. 27 ust. 2 i w art. 28, są spełnione. 5. Jeżeli w wyniku zastosowania współczynnika przydziału ilość przypadająca na jednego wnioskodawcę jest mniejsza niż 20 ton, wnioskodawcy mogą wycofać swoje wnioski o pozwolenie. W takim przypadku powiadamiają oni o tym właściwy organ w ciągu trzech dni roboczych po publikacji decyzji Komisji, o której mowa w ust. 2 i ust. 3 akapit trzeci. Zabezpieczenie zostaje niezwłocznie zwolnione. W ciągu dziesięciu dni po opublikowaniu decyzji właściwe organy powiadamiają Komisję o ilościach produktów w podziale na kody produktów Nomenklatury scalonej, których dotyczą wycofane wnioski oraz w odniesieniu do których zabezpieczenia zostały zwolnione. Artykuł 32 1. Pozwolenia na wywóz są wydawane odpowiednio do dnia 30 czerwca i do dnia 31 grudnia, w stosownych przypadkach, po publikacji decyzji Komisji, o której mowa w art. 31 ust. 2 i art. 31 ust. 3 akapit trzeci. Pozwolenia są wydawane wyłącznie tym przedsiębiorcom, których wnioski o pozwolenie zostały wzięte pod uwagę dla ilości, o których państwa członkowskie powiadomiły zgodnie z art. 31 ust. 1 i art. 31 ust. 3 akapit drugi. Jeżeli okaże się, że informacje dostarczone przez przedsiębiorcę, który uzyskał pozwolenie, są niepoprawne, pozwolenie jest unieważniane, a złożone zabezpieczenie ulega przepadkowi. 2. Pozwolenia na wywóz wydane zgodnie z niniejszą sekcją zachowują ważność od dnia ich faktycznego wydania w rozumieniu art. 22 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 376/2008 do dnia 30 czerwca roku kontyngentowego, w odniesieniu do którego złożono wniosek o pozwolenie. Do celów art. 6 ust. 2 pozwolenie na wywóz obowiązuje również w odniesieniu do każdego z produktów objętych kodami, o których mowa w art. 27 ust. 2 akapit pierwszy. 3. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję w stosownych przypadkach do dnia 15 lipca i do dnia 15 stycznia o ilościach, na które zostały wydane pozwolenia, w podziale na kody produktów według Nomenklatury scalonej. 4. Zabezpieczenie zostaje zwolnione wyłącznie w jednym z poniższych przypadków: a) po przedstawieniu dowodu, o którym mowa w art. 32 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 376/2008, wraz z dokumentem przewozowym, o którym mowa w art. 17 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 612/2009, w którym jako miejsce przeznaczenia wymienia się Republikę Dominikańską; b) w odniesieniu do ilości produktów objętych wnioskami, na które nie mogły być wydane pozwolenia. Zabezpieczenie związane z ilościami niewywiezionymi ulega przepadkowi. 5. W drodze odstępstwa od przepisów art. 8 rozporządzenia (WE) nr 376/2008 pozwolenia są niezbywalne. 6. Najpóźniej do dnia 31 sierpnia każdego roku państwa członkowskie przedstawiają Komisji w ramach obydwu części kontyngentu, o których mowa w art. 28 ust. 1, oraz w odniesieniu do poprzedniego 12-miesięcznego okresu, o którym mowa w art. 28 ust. 1, w podziale na kody produktów według Nomenklatury scalonej: a) ilości, w odniesieniu do których nie wydano pozwoleń lub zostały one anulowane; b) ilości wywiezione. Artykuł 33 1. Zastosowanie mają przepisy rozdziału II, z wyłączeniem art. 7, 9 i 10. 2. Powiadomienia, o których mowa w niniejszym rozdziale, przedkładane są Komisji zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 792/2009 (3).