Rozporządzenie Komisji (WE) nr 587/2001

z dnia 26 marca 2001 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2461/1999 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1251/1999 w zakresie użytkowania gruntów odłogowanych do produkcji surowców wykorzystywanych we Wspólnocie do wytwarzania produktów nieprzeznaczonych pierwotnie do spożycia przez ludzi

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1251/1999 z dnia 17 maja 1999 r. ustanawiające system wsparcia dla producentów niektórych upraw roślinnych [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1672/2000 [2], w szczególności jego art. 9,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Konopie objęte kodem CN 5302 używane są do nowych celów produkcyjnych, na przykład do izolacji paneli lub do produkcji cegieł, bez potrzeby, w niektórych przypadkach, oddzielenia włókna od zdrewniałej części łodygi. Jest to nieżywnościowe wykorzystanie spełniające założenia rozporządzenia Komisji (WE) nr 2461/1991 z dnia 19 listopada 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1251/1999 w zakresie użytkowania gruntów odłogowanych do produkcji surowców wykorzystywanych we Wspólnocie do wytwarzania produktów nieprzeznaczonych pierwotnie do spożycia przez ludzi [3], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2555/2000 [4].

(2) Do końca roku gospodarczego 2000/01 konopie przeznaczone do tego rodzaju celów kwalifikują się do wspólnotowej pomocy w ramach wspólnej organizacji rynku lnu i konopi, regulowanej rozporządzeniem Rady (EWG) nr 1308/70 [5], ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 2826/2000 [6] oraz (EWG) nr 619/71 [7], ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 1420/98 [8] oraz rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1164/89 [9], ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 1313/2000 [10]. Od roku gospodarczego 2001/02 konopie będą włączone do systemu wsparcia dla producentów niektórych roślin uprawnych, ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 1251/99. Jednakże tylko konopie przeznaczone do produkcji włókna będą się kwalifikować do pomocy obszarowej przewidzianej w tym rozporządzeniu oraz do pomocy dla przetwórstwa przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1673/2000 z dnia 27 lipca 2000 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków lnu i konopi uprawianych na włókno [11]. Ponieważ w takich okolicznościach nie występuje ryzyko wielokrotnych wypłat wspólnotowej pomocy wykluczone rozporządzeniem (WE) nr 2461/1999, konopie przetwarzane na produkty nieobjęte rozporządzeniem (WE) nr 1673/2000 mogą zostać dodane do załącznika I rozporządzenia (WE) nr 2461/1999.

(3) W celu zapobieżenia hodowaniu nielegalnych odmian konopi powinny zostać narzucone warunki uprawy oraz szczególne środki kontroli ustanowione dla konopi uprawianych na włókno na mocy rozporządzenia (WE) nr 1251/1999 oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 2316/1999 [12], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 2860/2000 [13].

(4) Ponadto rozwinęły się nowe technologie grzewcze, tak że w urządzeniach grzewczych może być wykorzystywane jako paliwo całkowicie nieprzetworzone zboże lub niektóre rośliny oleiste, takie jak: soja lub rzepak, rzepik lub ziarna słonecznika. Surowce te mogą być również przetwarzane w gospodarstwie do produkcji biopaliwa, takiego jak olej rzepakowy, lub do produkcji energii, na przykład elektrycznej. Takie wykorzystanie surowców, które mają wysokie wartości grzewcze, jest wykorzystaniem do celów innych niż cele żywnościowe, spełniającym cele rozporządzenia (WE) nr 2461/1999.

(5) W celu ułatwienia wykorzystania tych surowców jako paliwa Państwa Członkowskie powinny zezwalać na spalanie zbóż lub niektórych roślin oleistych, zebranych z gruntów odłogowanych wnioskodawcy, w urządzeniach grzewczych używanych w gospodarstwie rolnym wnioskodawcy.

(6) W celu zapobieżenia wykorzystywaniu tych surowców do innych celów Państwa Członkowskie muszą podjąć niezbędne kroki w celu zapewnienia, aby środki ustanowione w celu przyznania pomocy były prawidłowo stosowane i przewidywały w szczególności denaturyzowanie zbóż lub roślin oleistych.

(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 2461/1999 wprowadza się następujące zmiany:

1. W art. 3 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

"1a. W przypadku upraw konopi płatności są również uzależnione od tego, czy wykorzystane zostały odmiany, których zawartość tetrahydrokanabinolu nie przekracza 0,2 % oraz które są wymienione w załączniku XII do rozporządzenia (WE) nr 2316/1999 na dzień 15 maja roku gospodarczego poprzedzającego rok, na który wnioskowana jest płatność. Nasiona tych odmian muszą posiadać certyfikację zgodnie z dyrektywą Rady 69/208/EWG [14].

W związku z kontrolami ustanowionymi w art. 21a niniejszego rozporządzenia po okresie kwitnienia konopie muszą dalej rosnąć co najmniej przez następne 10 dni. Jednakże Państwo Członkowskie może zezwolić na zbiór konopi przed upływem tego dziesięciodniowego terminu, jeśli dany producent został już poddany kontroli na mocy art. 21a lub jeśli wszystkie kontrole na mocy art. 21a zostały zakończone.".

2. Artykuł 3 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

"4. W drodze odstępstwa od ust. 2 i 3 Państwa Członkowskie mogą zezwolić wnioskodawcom na:

a) użycie wszystkich zbóż lub wszystkich oleistych objętych kodami CN 12010090, ex12050090 oraz 12060091 zebranych z określonych gruntów odłogowanych:

i) jako paliwa do ogrzewania ich gospodarstwa rolnego,

ii) do produkcji na terenie gospodarstwa energii lub biopaliwa;

b) na przetworzenie na biogaz objęty kodem CN 27112900 w ich gospodarstwach wszystkich surowców zbieranych z określonych gruntów odłogowanych.

W takim przypadku wnioskodawcy zobowiązują się, w drodze deklaracji zamiast umowy określonej w art. 4, do wykorzystania lub bezpośredniego przetworzenia surowca objętego deklaracją.

Państwa Członkowskie, stosując akapit pierwszy, wprowadzają odpowiednie środki kontroli, aby zapewnić, że surowiec jest bezpośrednio wykorzystany w gospodarstwie lub przetworzony na biogaz objęty kodem CN 27112900. Ponadto zboża lub nasiona roślin oleistych wykorzystane bezpośrednio w gospodarstwie jako paliwo muszą być denaturyzowane, zgodnie z metodami ustanowionymi przez Państwo Członkowskie.

O środkach przewidzianych w akapitach poprzednich oraz jakichkolwiek do nich zmianach powiadamiana jest Komisja do dnia 30 listopada roku poprzedzającego rok zbiorów, w którym stosuje się te środki. W przypadku roku gospodarczego 2001/02 powiadamiana jest o tych środkach przed dniem 31 maja 2001 r.

Artykuł 4–21 stosuje się mutatis mutandis.".

3. Na końcu art. 5 dodaje się akapit w brzmieniu:

"W przypadku upraw konopi wniosek musi także:

a) dostarczyć informacji na temat ilości wykorzystanych nasion, w kilogramach na hektar;

b) mieć dołączone urzędowe etykiety z opakowań wykorzystanych nasion, wprowadzone na mocy art. 10 dyrektywy 69/208/EWG lub przepisów przyjętych zgodnie z tym artykułem.

W przypadku gdy siew ma miejsce po upłynięciu ostatecznego terminu na złożenie wniosku o płatność, etykiety muszą zostać złożone najpóźniej do dnia 30 czerwca następującego po złożeniu wniosku.

Państwa Członkowskie mogą ustanowić, że etykiety, po ich okazaniu właściwym władzom, mają zostać zwrócone plantatorom, w przypadkach gdy istnieje potrzeba ich okazania innym władzom krajowym.".

4. W rozdziale II sekcja 9 dodaje się art. 21a w brzmieniu:

"Artykuł 21a

W przypadku upraw konopi stosuje się system kontroli zawartości tetrahydrokanabinolu w konopiach ustanowiony przez Państwa Członkowskie dla konopi przeznaczonej do produkcji włókna zgodnie z art. 5a ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999 oraz art. 7b ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 2316/1999.".

5. W załączniku I dodaje się kod CN w brzmieniu:

"ex53021000 | Konopie siewne surowe lub roszone w celu przetworzenia na produkty, nieobjęte rozporządzeniem (WE) nr 1673/2000 (Cannabis sativa L.)". |

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 26 marca 2001 r.

W imieniu Komisji

Franz Fischler

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 1.

[2] Dz.U. L 193 z 29.7.2000, str. 13.

[3] Dz.U. L 299 z 20.11.1999, str. 16.

[4] Dz.U. L 292 z 21.11.2000, str. 18.

[5] Dz.U. L 146 z 4.7.1970, str. 1.

[6] Dz.U. L 328 z 13.12.2000, str. 2.

[7] Dz.U. L 72 z 26.3.1971, str. 2.

[8] Dz.U. L 19 z 4.7.1998, str. 7.

[9] Dz.U. L 121 z 29.4.1989, str. 4.

[10] Dz.U. L 148 z 22.6.2000, str. 34.

[11] Dz.U. L 193 z 29.7.2000, str. 16.

[12] Dz.U. L 280 z 30.10.1999, str. 43.

[13] Dz.U. L 332 z 28.12.2000, str. 63.

[14] Dz.U. L 169 z 10.07.1969, str. 3.

--------------------------------------------------