DECYZJA RADY 2012/711/WPZiB

z dnia 19 listopada 2012 r.

w sprawie wsparcia dla działań Unii mających na celu propagowanie wśród państw trzecich kontroli wywozu uzbrojenia oraz zasad i kryteriów wspólnego stanowiska 2008/944/WPZiB

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 26 ust. 2 i art. 31 ust. 1,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

Zgodnie ze strategią UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia broni strzeleckiej i lekkiej oraz amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi, przyjętą przez Radę Europejską obradującą w dniach 15 i 16 grudnia 2005 r., Unia powinna wspierać na szczeblu regionalnym i międzynarodowym wzmocnienie kontroli wywozu oraz propagowanie kryteriów kodeksu postępowania w sprawie wywozu uzbrojenia, m.in. pomagając państwom trzecim w sporządzaniu odpowiednich projektów ustawodawstwa krajowego oraz propagując środki zmierzające do zwiększenia przejrzystości.

Zgodnie z art. 7 wspólnego stanowiska 2008/944/WPZiB oraz w celu zmaksymalizowania skuteczności tego wspólnego stanowiska państwa członkowskie zgodziły się współdziałać w ramach wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB), aby wzmocnić współpracę i propagować zbieżność ich działań w dziedzinie wywozu technologii wojskowej i sprzętu wojskowego. Kilka państw trzecich wyraziło oficjalne wsparcie dla zasad i kryteriów sformułowanych we wspólnym stanowisku 2008/944/WPZiB.

Art. 11 wspólnego stanowiska 2008/944/WPZiB stanowi, że państwa członkowskie dokładają wszelkich starań, aby zachęcić inne państwa wywożące broń do stosowania kryteriów zawartych w tym wspólnym stanowisku.

W dniu 6 grudnia 2006 r. Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ), wspierane przez wszystkie państwa członkowskie Unii Europejskiej, przyjęło rezolucję nr 61/89 zatytułowaną „Ku traktatowi o handlu bronią: ustanowienie wspólnych międzynarodowych standardów przywozu, wywozu i przekazywania broni konwencjonalnej”, co oficjalnie rozpoczęło działania ONZ podejmowane na rzecz wynegocjowania traktatu o handlu bronią.

Na konferencji ONZ w sprawie traktatu o handlu bronią w lipcu 2012 r. nie uzgodniono ostatecznej wersji tekstu traktatu, ale osiągnięto znaczne postępy, co zostało odzwierciedlone w projekcie tekstu traktatu przedstawionym przez przewodniczącego konferencji dnia 26 lipca 2012 r. Unia w pełni wspiera szybkie zakończenie negocjacji na początku 2013 r. przez zwołanie końcowej krótszej konferencji ONZ w sprawie traktatu o handlu bronią, na tych samych zasadach, co obowiązujące podczas pierwszej konferencji, w celu zakończenia negocjacji w sprawie traktatu na podstawie projektu tekstu przewodniczącego z dnia 26 lipca 2012 r.

W dniu 22 grudnia 2009 r. Rada przyjęła decyzję 2009/1012/WPZiB w sprawie wspierania działań UE mających na celu propagowanie wśród państw trzecich kontroli wywozu uzbrojenia oraz zasad i kryteriów wspólnego stanowiska 2008/944/WPZiB (3) . W ramach decyzji 2009/1012/WPZiB zorganizowano serię pięciu seminariów regionalnych dla państw w Europie Południowo-Wschodniej, Europie Wschodniej, na Zakaukaziu i w Afryce Północnej. Decyzja 2009/1012/WPZiB umożliwiła również zorganizowanie czterech wizyt studyjnych – których gospodarzami były państwa członkowskie – przeznaczonych dla państw kandydujących do UE.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Aby propagować pokój i bezpieczeństwo zgodnie z europejską strategią bezpieczeństwa, Unia dąży do realizacji następujących celów:

propagowanie ulepszonych kontroli wywozu broni przez państwa trzecie zgodnie z zasadami przedstawionymi we wspólnym stanowisku 2008/944/WPZiB oraz dążenie do komplementarności i synergii unijnych programów pomocowych w dziedzinie kontroli wywozu towarów podwójnego zastosowania;

2. Unia dąży do osiągnięcia celów, o których mowa w ust. 1, przy pomocy następujących działań prowadzonych w ramach projektów:

c)

zachęcanie państw trzecich, by wspierały i realizowały prawnie wiążący traktat o handlu bronią, ustanawiający wspólne standardy światowego handlu bronią konwencjonalną.

Szczegółowy opis działań prowadzonych w ramach projektów, o których mowa w niniejszym ustępie, przedstawiono w załączniku.

Artykuł 2

1. Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwany dalej „Wysokim Przedstawicielem”) odpowiada za wykonanie niniejszej decyzji.

2. Realizacja techniczna działań prowadzonych w ramach projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, będzie prowadzona przez BAFA.

3. BAFA wykonuje swoje zadania pod kierownictwem Wysokiego Przedstawiciela. W tym celu Wysoki Przedstawiciel dokonuje niezbędnych ustaleń z BAFA.

Artykuł 3

1. Finansowa kwota odniesienia na realizację działań, o których mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 1 860 000 EUR.

2. Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu Unii.

3. Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie finansową kwotą odniesienia, o której mowa w ust. 1. W tym celu Komisja zawiera umowę o finansowaniu z BAFA. Umowa ta zawiera zobowiązanie BAFA do zapewnienia wyeksponowania wkładu Unii stosownie do jego wielkości.

4. Komisja dąży do zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w ust. 3, w możliwie najszybszym terminie po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia umowy o finansowaniu.

Artykuł 4

Wysoki Przedstawiciel składa Radzie sprawozdania z realizacji niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych przez BAFA. Sprawozdania te stanowią dla Rady podstawę do przeprowadzenia oceny. Komisja składa sprawozdania z aspektów finansowych realizacji działań, o których mowa w art. 1 ust. 2.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Niniejsza decyzja traci moc 24 miesiące po dacie zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w art. 3 ust. 3, lub sześć miesięcy po dacie jej przyjęcia, jeśli w tym czasie nie zawarto umowy o finansowaniu.

C. ASHTON

(1) Dz.U. L 335 z 13.12.2008, s. 99.

(2) Dz.U. L 75 z 18.3.2008, s. 81.

(3) Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 16.

ZAŁĄCZNIK

DZIAŁANIA PROWADZONE W RAMACH PROJEKTÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 1 UST. 2

1. Cele

Cele niniejszej decyzji polegają na propagowaniu ulepszonych kontroli wywozu broni przez państwa trzecie oraz na wspieraniu wysiłków państw trzecich podejmowanych na szczeblu krajowym i regionalnym, aby uczynić handel bronią konwencjonalną bardziej odpowiedzialnym i przejrzystym. Dążenie do realizacji tych celów będzie odbywać się zgodnie z zasadami przedstawionymi we wspólnym stanowisku 2008/944/WPZiB oraz przy dążeniu do komplementarności i synergii unijnych programów pomocowych w dziedzinie kontroli wywozu towarów podwójnego zastosowania.

Aby osiągnąć powyższe cele, Unia będzie kontynuować propagowanie wśród państw trzecich kryteriów i zasad wspólnego stanowiska 2008/944/WPZiB na podstawie osiągnięć w realizacji decyzji 2009/1012/WPZiB i wspólnego działania 2008/230/WPZiB. W tym celu państwa trzecie otrzymają, w odpowiednich przypadkach, pomoc w przygotowywaniu, uaktualnianiu i realizacji odnośnych środków ustawodawczych i administracyjnych mających na celu utworzenie skutecznego systemu kontroli wywozu broni konwencjonalnej. Należy również wesprzeć szkolenie urzędników udzielających zezwoleń i urzędników organów ścigania w państwach trzecich odpowiedzialnych za realizację i egzekwowanie kontroli wywozu broni, jak również środki krajowe i regionalne propagujące przejrzystość oraz odpowiednią kontrolę wywozu broni konwencjonalnej.

Podjęte zostaną również wysiłki zmierzające do realizacji celu polegającego na tym, by uczynnić handel bronią konwencjonalną bardziej odpowiedzialnym i przejrzystym, przez propagowanie wśród państw trzecich opracowania i realizacji prawnie wiążącego traktatu o handlu bronią, ustanawiającego wspólne standardy światowego handlu bronią konwencjonalną.

2. Opis działań prowadzonych w ramach projektu

2.1. Cel projektu

Dostarczenie pomocy technicznej kilku zainteresowanym państwom trzecim, które wykazały wolę poprawy stosowanych przez siebie standardów i praktyk w dziedzinie kontroli wywozu technologii wojskowej i sprzętu wojskowego oraz wolę dostosowania własnych standardów i praktyk do standardów i praktyk uzgodnionych i stosowanych przez państwa członkowskie oraz przedstawionych we wspólnym stanowisku 2008/944/WPZiB, a także w dołączonym podręczniku użytkownika.

2.2. Opis projektu

2.2.1. Warsztaty regionalne

W ramach projektu odbędzie się maksymalnie osiem dwudniowych warsztatów przeznaczonych dla urzędników z państw trzecich i obejmujących szkolenia w odpowiednich dziedzinach kontroli wywozu broni konwencjonalnej. Uczestnikami seminarium będą m.in. urzędnicy państwowi z państw trzecich, np. urzędnicy celni i urzędnicy organów ścigania, urzędnicy z odnośnych ministerstw i organów wykonawczych, przedstawiciele parlamentów krajowych oraz przedstawiciele przemysłu i społeczeństwa obywatelskiego. Szkolenie będą prowadzić specjaliści z krajowych administracji państw członkowskich, będący przedstawicielami państw, które zastosowały się do wspólnego stanowiska 2008/944/WPZiB, urzędnicy odnośnych instytucji Unii, przedstawiciele sektora prywatnego i społeczeństwa obywatelskiego.

Warsztaty mogą odbywać się w państwie będącym beneficjentem lub w innym miejscu, które zostanie określone po konsultacjach z Grupą Roboczą ds. Wywozu Broni Konwencjonalnej (COARM) oraz z Wysokim Przedstawicielem.

Warsztaty regionalne zostaną zorganizowane dla następujących krajów:

a) maksymalnie 3 warsztaty dla krajów w Europie Południowo-Wschodniej;

b) maksymalnie 3 warsztaty dla państw w Europie Wschodniej i na Kaukazie uczestniczących w europejskiej polityce sąsiedztwa;

c) maksymalnie 2 warsztaty dla państw w Afryce Północnej położonych nad Morzem Śródziemnym, uczestniczących w europejskiej polityce sąsiedztwa.

2.2.2. Program wymiany personelu

Projekt ten będzie prowadzony w formie maksymalnie sześciu wizyt studyjnych odnośnych urzędników organów rządowych, celnych lub udzielających zezwoleń z państw członkowskich oraz maksymalnie ośmiu trwających nie dłużej niż miesiąc wizyt studyjnych urzędników rządowych lub udzielających zezwoleń z państw członkowskich; wizyty te będą składane odnośnym organom państw beneficjentów.

2.2.3. Pomoc indywidualna udzielana państwom beneficjentom

Projekt ten będzie prowadzony w formie maksymalnie dziesięciu warsztatów dwudniowych dla indywidualnych państw beneficjentów, na które to warsztaty zostaną zaproszeni urzędnicy państwowi, w tym urzędnicy rządowi, urzędnicy udzielający zezwoleń i urzędnicy organów ścigania z państw beneficjentów. Najlepiej, by spotkania te odbywały się w państwach beneficjentach; specjaliści z państw członkowskich będą przekazywać wiedzę fachową.

2.2.4. Portale internetowe służące zwiększeniu kontroli wywozu uzbrojenia w państwach trzecich

Projekt będzie polegał na opracowaniu portalu internetowego dostępnego dla urzędników państw członkowskich i dla urzędników z państw trzecich, służącego propagowaniu kontroli wywozu uzbrojenia zgodnie z zasadami i parametrami wspólnego stanowiska 2008/944/WPZiB. Portal zapewni państwom beneficjentom stały dostęp do zasobów technicznych do realizacji i wzmacniania kontroli wywozu broni; ułatwi też wymianę odnośnych informacji w sprawie innych działań popularyzatorskich Unii przewidzianych w niniejszej decyzji z urzędnikami z państw beneficjentów, którzy nie mogli uczestniczyć bezpośrednio w działaniach pomocowych i popularyzatorskich. Będzie również dostarczać techniczne i szczegółowe informacje dotyczące systemu kontroli wywozu w państwach członkowskich i w państwach beneficjentach, które mają być wykorzystane jako materiały dodatkowe w trakcie działań pomocowych zgodnie z niniejszą decyzją.

Portal internetowy zostanie również uzupełniony o zestaw działań, które zwiększą widoczność działań popularyzatorskich Unii i będą propagować dostosowanie się do wspólnego działania 2008/944/WPZiB. Działania takie będą również polegać na publikacji regularnych biuletynów i odpowiedniej kampanii medialnej.

2.2.5. Spotkania oceniające

Aby przedstawić ocenę śródokresową i końcową działań prowadzonych w ramach tej decyzji, przy wspólnym udziale państw beneficjentów i państw członkowskich, w Brukseli zostaną zorganizowane maksymalnie dwa spotkania dwudniowe przy okazji posiedzeń COARM. Do uczestnictwa w tych spotkaniach może zostać zaproszonych maksymalnie dwóch przedstawicieli odpowiedzialnych za kontrolę wywozu broni z każdego państwa beneficjenta.

3. Koordynacja innych projektów pomocowych unii w dziedzinie kontroli wywozu

Na podstawie doświadczeń z poprzednich działań popularyzatorskich Unii w dziedzinie kontroli wywozu – obejmujących zarówno towary podwójnego zastosowania, jak i broń konwencjonalną – należy dążyć do maksymalnej synergii i komplementarności w trakcie udzielania pomocy państwom trzecim, aby zapewnić jak największą skuteczność i spójność działań Unii. W tym celu należy zachować możliwość organizowania pewnych działań, o których mowa w pkt 2.2.1–2.2.4, w powiązaniu z innymi działaniami związanymi z kontrolą wywozu towarów podwójnego zastosowania finansowanymi z instrumentów finansowych Unii innych niż budżet WPZiB. Działania te muszą być prowadzone w pełnym poszanowaniu ograniczeń prawnych i finansowych dotyczących korzystania z odnośnych instrumentów finansowych Unii.

4. Beneficjenci

Beneficjentami działań prowadzonych w ramach projektów będą urzędnicy państwowi, przedstawiciele przemysłu i społeczeństwa obywatelskiego z następujących państw:

(i) państwa Europy Południowo-Wschodniej (Albania, Bośnia i Hercegowina, była jugosłowiańska republika Macedonii, Chorwacja, Czarnogóra i Serbia);

(ii) państwa w Afryce Północnej położone nad Morzem Śródziemnym, uczestniczące w europejskiej polityce sąsiedztwa (Algieria, Egipt, Libia, Maroko i Tunezja);

(iii) państwa w Europie Wschodniej i na Kaukazie uczestniczące w europejskiej polityce sąsiedztwa (Armenia, Azerbejdżan, Białoruś, Gruzja, Republika Mołdawii i Ukraina).

Konkretne państwa beneficjenci dla każdego rodzaju działań przewidzianych w niniejszej decyzji Rady będą wybierane na podstawie następujących kryteriów:

— zaangażowanie państwa trzeciego w ulepszenie kontroli wywozu broni konwencjonalnej oraz dostosowanie go do standardów Unii,

— znaczenie danego państwa trzeciego w światowym handlu bronią,

— wpływ poprzednio udzielonej unijnej pomocy na krajowy system wywozu broni konwencjonalnej danego państwa trzeciego oraz oczekiwane długoterminowe i trwałe skutki dalszej pomocy.

COARM może, na wniosek Wysokiego Przedstawiciela, zdecydować o zmianie wykazu państw beneficjentów na podstawie odpowiedniego uzasadnienia.

5. Ocena skutków

Skutki niniejszej decyzji należy ocenić technicznie po zakończeniu ostatnich przewidzianych w niej działań. Ocena skutków zostanie przeprowadzona przez Wysokiego Przedstawiciela we współpracy z odnośnymi grupami roboczymi Rady oraz, w odpowiednich przypadkach, z delegaturami Unii w państwach beneficjentach oraz z innymi odpowiednimi podmiotami.

6. Czas realizacji

Całkowity szacowany czas trwania projektu wynosi 24 miesiące.

7. Wykonawcza jednostka techniczna

Techniczne wykonanie przedmiotowej decyzji zostanie powierzone BAFA, które będzie wykonywać zadania pod kierownictwem Wysokiego Przedstawiciela.

8. Sprawozdawczość

BAFA będzie przygotowywało regularne sprawozdania, w tym po zakończeniu każdego z opisywanych działań. Sprawozdania powinny być przedkładane Wysokiemu Przedstawicielowi nie później niż w terminie sześciu tygodni po zakończeniu odnośnych działań.

9. Szacunkowy całkowity koszt projektu i wkład finansowy unii

Całkowity koszt projektu wynosi 1 860 000 EUR.