PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 205/76

DECYZJA KOMISJI

z dnia 10 lipca 2014 r.

dotycząca wprowadzania do obrotu produktów biobójczych zawierających miedź przeznaczonych do podstawowych zastosowań

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 4611)

(Jedynie teksty w językach angielskim, chorwackim, greckim i hiszpańskim są autentyczne)

(2014/459/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1451/2007 z dnia 4 grudnia 2007 r. w sprawie drugiej fazy 10-letniego programu pracy określonego w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (1), w szczególności jego art. 5 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Na podstawie art. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1896/2000 (2) miedź została zgłoszona do stosowania w produktach typu 11 zgodnie z definicją w załączniku V do dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3).

(2) W stosownych terminach nie złożono pełnej dokumentacji na poparcie włączenia miedzi do załącznika I, IA lub IB do dyrektywy 98/8/WE. Na podstawie decyzji Komisji 2012/78/UE (4) w związku z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1451/2007 miedź nie może już być wprowadzana do obrotu w celu stosowania w produktach typu 11 od dnia 1 lutego 2013 r.

(3) Na podstawie art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1451/2007 Chorwacja, Hiszpania, Irlandia i Grecja złożyły do Komisji oddzielne wnioski o dopuszczenie zezwolenia na wprowadzanie do obrotu produktów biobójczych zawierających miedź do różnych zastosowań.

(4) Komisja udostępniła te wnioski publicznie, wykorzystując do tego środki elektroniczne.

(5) Z niektórych wniosków wynika, że produkty biobójcze zawierające miedź są stosowane w celu zapobiegania biofoulingowi w głównych wlotach wody do morskich platform wydobywczych ropy naftowej i gazu, a także innych instalacji morskich i nabrzeżnych, gdzie zastosowanie to jest niezbędne, aby uniknąć blokowania wlotu wody wykorzystywanej między innymi do celów przetwarzania, produkcji wody pitnej i wody do kąpieli oraz gaszenia pożarów, ponieważ zablokowanie wlotu może mieć bardzo niekorzystny wpływ na zdrowie i bezpieczeństwo pracowników platformy.

(6) Ponadto z niektórych wniosków wynika, że produkty biobójcze zawierające miedź są stosowane w celu zapobiegania biofoulingowi w głównych wlotach wody do statków, gdzie zastosowanie to jest niezbędne, aby uniknąć zablokowania wlotu wody używanej w całym układzie rurociągów i systemie przepływu wody na statku. Obejmuje to wnętrze wszystkich rurociągów, w tym systemu tłumienia ognia, niezbędnych dla bezpiecznej eksploatacji statku.

(7) Podczas konsultacji społecznych na temat tych wniosków nie otrzymano żadnych uwag. Państwa członkowskie, które przedłożyły wnioski, stwierdziły, że na ich terytoriach konieczne jest posiadanie odpowiedniego zestawu alternatywnych środków wykonalnych pod względem technicznym i ekonomicznym i służących zapobieganiu biofoulingowi w celu zmniejszenia ryzyka zablokowania głównych wlotów wody w instalacjach morskich, innych instalacjach morskich i nadbrzeżnych lub na statkach.

(8) Wydaje się zatem prawdopodobne, że niewydanie zezwolenia na stosowanie miedzi w celu zapobiegania biofoulingowi we wlotach wody do morskich platform wydobywczych ropy naftowej i gazu, innych instalacjach morskich i nadbrzeżnych lub statkach stanowiłoby obecnie w tych państwach członkowskich poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego. Ponadto wyłączenie lub wymiana na statkach obecnych systemów opartych na miedzi mogą być w wielu przypadkach niewykonalne pod względem logistycznym i praktycznym, a ich koszty — zaporowe. Jeżeli zaś wymiana okaże się wykonalna, może być czasochłonna. Obecnie jest zatem konieczne udzielenie odstępstwa dla zastosowań podstawowych, którego dotyczą wnioski.

(9) Jeżeli jednak kompletny wniosek o zatwierdzenie stosowania miedzi w produktach typu 11 nie zostanie złożony bezzwłocznie, użytkownicy produktów biobójczych zawierających miedź powinni wdrożyć alternatywne metody zapobiegania biofoulingowi. Należy zatem wprowadzić wymóg, by w takim przypadku użytkownicy w tych państwach członkowskich zostali aktywnie poinformowani w odpowiednim czasie, aby umożliwić im zapewnienie, by te alternatywne metody były skuteczne, zanim produkty biobójcze zawierające miedź będą musiały zostać wycofane z obrotu,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1451/2007 Chorwacja, Hiszpania, Irlandia i Grecja mogą zezwolić na wprowadzanie do obrotu produktów biobójczych zawierających miedź (nr WE 231-159-6; nr CAS 7440-50-8) dla zastosowań określonych w załączniku do niniejszej decyzji.

2. Jeżeli dokumentacja dotycząca zezwolenia na stosowanie miedzi w produktach typu 11, do których odnoszą się te zastosowania, zostanie złożona i zatwierdzona jako kompletna przez oceniające państwo członkowskie najpóźniej do dnia 31 grudnia 2014 r., Chorwacja, Hiszpania, Irlandia i Grecja mogą w dalszym ciągu zezwalać na przedmiotowe wprowadzanie do obrotu do momentu upływu terminów określonych w art. 89 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (5) w przypadkach, gdy substancja została lub nie została zatwierdzona.

3. W przypadkach innych niż wymienione w ust. 2 Chorwacja, Hiszpania, Irlandia i Grecja mogą w dalszym ciągu zezwalać na przedmiotowe wprowadzanie do obrotu do dnia 31 grudnia 2017 r., pod warunkiem że te państwa członkowskie zapewnią, od dnia 1 stycznia 2015 r., aby użytkownicy zostali aktywnie poinformowani o niezwłocznej konieczności skutecznego wdrożenia alternatywnych metod dotyczących odpowiednich zastosowań.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Irlandii, Republiki Greckiej, Królestwa Hiszpanii i Republiki Chorwacji.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 lipca 2014 r. W imieniu Komisji Janez POTOČNIK Członek Komisji

(1) Dz.U. L 325 z 11.12.2007, s. 3.

(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1896/2000 z dnia 7 września 2000 r. w sprawie pierwszej fazy programu określonego w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie produktów biobójczych (Dz.U. L 228 z 8.9.2000, s. 6).

(3) Dyrektywa 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotycząca wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (Dz.U. L 123 z 24.4.1998, s. 1).

(4) Decyzja Komisji 2012/78/UE z dnia 9 lutego 2012 r. dotycząca niewłączania niektórych substancji do załącznika I, IA ani IB do dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (Dz.U. L 38 z 11.2.2012, s. 48).

(5) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1).