ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2021/1917

z dnia 3 listopada 2021 r.

zmieniające załącznik I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 w odniesieniu do włączenia 2-(4-metylofenoksy)-N-(1H-pirazol-3-ilo)-N-(tiofen-2-ylometylo)acetamidu do unijnego wykazu środków aromatyzujących

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie środków aromatyzujących i niektórych składników żywności o właściwościach aromatyzujących do użycia w oraz na środkach spożywczych oraz zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91, rozporządzenia (WE) nr 2232/96 oraz (WE) nr 110/2008 oraz dyrektywę 2000/13/WE (1), w szczególności jego art. 11 ust. 3,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1331/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. ustanawiające jednolitą procedurę wydawania zezwoleń na stosowanie dodatków do żywności, enzymów spożywczych i środków aromatyzujących (2), w szczególności jego art. 7 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1334/2008 ustanowiono unijny wykaz środków aromatyzujących i materiałów źródłowych zatwierdzonych do użycia w i na środkach spożywczych oraz określono warunki ich stosowania.

(2) Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 872/2012 (3) przyjęto wykaz substancji aromatycznych i włączono ten wykaz do części A załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1334/2008.

(3) Wykaz ten może być aktualizowany zgodnie z jednolitą procedurą, o której mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008, z inicjatywy Komisji albo na wniosek złożony przez państwo członkowskie lub zainteresowaną stronę.

(4) W dniu 7 grudnia 2015 r. do Komisji wpłynął wniosek o zezwolenie na stosowanie 2-(4-metylofenoksy)-N-(1H-pirazol-3-ilo)-N-(tiofen-2-ylometylo)acetamidu (nr FL 16.133) jako substancji aromatycznej w różnych środkach spożywczych należących zasadniczo do szeregu kategorii żywności, o których mowa w unijnym wykazie środków aromatyzujących i materiałów źródłowych. Wniosek został zgłoszony do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) z prośbą o opinię. Komisja udostępniła również ten wniosek państwom członkowskim na podstawie art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008.

(5) W opinii przyjętej w dniu 12 września 2018 r. (4) Urząd ocenił bezpieczeństwo substancji o numerze FL 16.133 w przypadku jej stosowania jako substancji aromatycznej i stwierdził, że jej stosowanie nie budzi obaw co do bezpieczeństwa, gdy ogranicza się do poziomów nieprzekraczających poziomów określonych dla różnych rodzajów środków spożywczych w poszczególnych kategoriach żywności. Urząd wskazał również, że jego wniosek dotyczący bezpieczeństwa substancji nie ma zastosowania do ewentualnego dodawania substancji do napojów innych niż nieprzejrzyste, w którym to przypadku substancja może podlegać przemianie pod wpływem światła. Środek aromatyzujący, o którym mowa, powinien być dodawany wyłącznie do nieprzejrzystych produktów spożywczych i pakowany w pojemniki zabezpieczone przed światłem.

(6) Zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1334/2008 informacje dotyczące specjalnych warunków przechowywania i stosowania należy podawać na etykietach nabywcy substancji aromatycznej lub preparatów, do których dodano tę substancję aromatyczną. Na etykietach, którymi opatrywane są pojemniki, należy umieścić odpowiednie oznaczenie, np. „Unikać narażenia na działanie światła”.

(7) Urząd zauważył również, że substancja o numerze FL 16.133 jest substancją o właściwościach zmieniających zapach lub smak.

(8) Ta substancja aromatyczna nie jest przeznaczona do sprzedaży konsumentowi końcowemu i dlatego powinna być wprowadzana do obrotu w sposób gwarantujący, że taka sprzedaż nie będzie miała miejsca.

(9) W świetle opinii Urzędu, ponieważ stosowanie substancji o numerze FL 16.133 jako substancji aromatycznej nie budzi obaw co do bezpieczeństwa przy określonych warunkach stosowania i nie należy spodziewać się wprowadzenia konsumenta w błąd, należy zezwolić na takie stosowanie.

(10) Należy zatem odpowiednio zmienić część A załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1334/2008 w celu włączenia 2-(4-metylofenoksy)-N-(1H-pirazol-3-ilo)-N-(tiofen-2-ylometylo)acetamidu do unijnego wykazu środków aromatyzujących.

(11) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 W części A załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1334/2008 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2 Nie zezwala się na sprzedaż substancji aromatycznej 2-(4-metylofenoksy)-N-(1H-pirazol-3-ilo)-N-(tiofen-2-ylometylo)acetamid konsumentowi końcowemu.

Artykuł 3 W uzupełnieniu wymagań dotyczących etykietowania środków aromatyzujących nieprzeznaczonych do sprzedaży konsumentowi końcowemu zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1334/2008 na etykietach opakowań lub pojemników zamieszcza się następujące dodatkowe informacje: — „Zawiera substancję FL 16.133. Chronić przed światłem, aby uniknąć jej przemiany pod wpływem światła.”, — oznaczenie takie jak „Unikać narażenia na działanie światła”.

Artykuł 4 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 3 listopada 2021 r. W imieniu Komisji Ursula VON DER LEYEN Przewodnicząca

(1) Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 34.

(2) Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 1.

(3) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 872/2012 z dnia 1 października 2012 r. w sprawie przyjęcia wykazu substancji aromatycznych przewidzianego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 2232/96, włączenia go do załącznika I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 oraz uchylenia rozporządzenia Komisji (WE) nr 1565/2000 i decyzji Komisji 1999/217/WE (Dz.U. L 267 z 2.10.2012, s. 1).

(4) Dziennik EFSA 2018; 16(10):5421.