ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
DECYZJA RADY (UE) 2019/102

z dnia 25 czerwca 2018 r.

w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, oraz tymczasowego stosowania Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217, w związku z art. 218 ust. 5,

uwzględniając Akt przystąpienia Republiki Chorwacji, w szczególności jego art. 6 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

Na mocy art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia Republiki Chorwacji przystąpienie tego państwa członkowskiego do Układu uzgadnia się poprzez zawarcie protokołu do Układu. zawartego przez Radę, stanowiącą jednomyślnie w imieniu państw członkowskich, oraz przez Państwo Izrael.

W dniu 14 września 2012 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Państwem Izrael. Negocjacje zakończono pomyślnie dnia 28 września 2017 r.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym upoważnia się, w imieniu Unii i jej państw członkowskich, do podpisania, w imieniu Unii i jej państw członkowskich, Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem jego zawarcia.

Tekst Protokołu dołącza się do niniejszej decyzji.
(5)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje. Ponieważ niniejsza decyzja ma na celu rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego protokołu Dania, w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszej decyzji, podejmuje decyzję, czy dokona jej transpozycji do swego prawa krajowego.
Vallegarcía to nazwa doliny o specyficznym podłożu geologicznym, znanym jako Raña del Fresno, charakteryzującym się szczególnym ukształtowaniem gleby. W związku z tym winogrona uprawiane na tym obszarze posiadają wyjątkowe cechy charakterystyczne (bardzo intensywny smak, o wysokiej jakości aromatu i długo utrzymujący się na podniebieniu). Ponadto wysoka kwasowość i niskie pH gleb Vallegarcía są nietypowe w porównaniu z podobnymi obszarami klimatycznymi. Vallegarcía jest winnicą położoną na glebach o wyjątkowej klasyfikacji edafologicznej w porównaniu z innymi winnicami regionu Kastylia-La Mancha. W projekcie badawczym Uniwersytetu Kastylia-La Mancha (UCLM) zatytułowanym „Gleby do uprawy winorośli w Kastylia-La Mancha: wpływ na skład winogron” (ang. „Wine-growing soils in Castile-La Mancha: influence on the composition of the grape”) profile zbadane w Vallegarcía sklasyfikowano zgodnie z taksonomią gleb jako typowe gleby Palexerult (Soil Survey Staff, 2006), z kolei układ czarnoziemów jest typowy dla gleb raña (Vidal et al., 2004). Spośród gleb do uprawy winorośli zbadanych w projekcie badawczym, tylko trzy profile Vallegarcía należą do tego układu. W ramach systemu klasyfikacji FAO (2007) trzy profile przeanalizowane w sprawozdaniu UCLM – P1, P2 i P3 – sklasyfikowano odpowiednio jako Cutanic Alisol (żelazisty, chromowy), Cutanic Alisol (żelazisty, szkieletowy) i Cutanic Alisol (żelazisty, szkieletowy).

Ponadto wysoka kwasowość gleb znajduje odzwierciedlenie w poziomach pH win i ich równowadze smakowej na podniebieniu.

Niska zawartość wapnia i wysoka zawartość krzemionki, żelaza i glinu są całkowicie nietypowe dla gleb do uprawy winorośli w regionie Kastylia-La Mancha. Warto porównać zawartość powyższych pierwiastków w glebie na omawianym obszarze z ich zawartością w glebach wapiennych, które zwykle wykorzystuje się do uprawy winorośli w regionie. Zgodnie z danymi pochodzącymi z analizy Amorós et al. (2012b) zawartość wapnia w glebie Vallegarcía znacznie różni się od poziomów, które można znaleźć w wierzchniej warstwie gleb wapiennych (10,4 g∙kg-1 v. 230 g∙kg-1). Z drugiej strony poziomy krzemu (345,9 g∙kg-1) i żelaza (26,5 g∙kg-1) w glebach omawianego obszaru są znacznie wyższe w porównaniu z glebami wapiennymi, na których uprawia się winorośl w regionie Kastylia-La Mancha (odpowiednio 127,5 i 16,65 g∙kg-1). Poziom glinu obecnego w wierzchniej warstwie gleby wapiennej wynosi około 33,4 g∙kg-1, podczas gdy poziom ten w przypadku gleby Vallegarcía wynosi 57,8 g∙kg-1. Niska zawartość wapnia w glebie jest cechą charakterystyczną win Vallegarcía, która odróżnia je od innych win produkowanych w regionie Kastylia-La Mancha.

Warto zwrócić uwagę na wysoką średnią ilość pierwiastków zaklasyfikowanych jako metale ziem rzadkich (cer, lantan i neodym) w glebie Vallegarcía (odpowiednio 83,5, 44,5 i 36,5 mg∙kg-1) w porównaniu ze średnimi poziomami regionalnymi (odpowiednio 57,7, 23,5 i 21,6 mg∙kg-1) i światowymi (odpowiednio 55, 35,5 i 30,5 mg∙kg-1). Ogólnie rzecz biorąc, poziomy tych pierwiastków są wyższe w przypadku gleb kwaśnych niż w przypadku gleb wapiennych (Amorós et al., 2012a);
19)

Strony procedury przedstawiające informacje oznakowane „Confidential” powinny przedłożyć ich streszczenia bez klauzuli poufności, oznakowane „For inspection by the parties to the procedure”. Streszczenia powinny być wystarczająco szczegółowe, żeby pozwolić na prawidłowe zrozumienie istoty informacji przekazanych z klauzulą poufności. Żadne informacje poufne lub przekazane z zastrzeżeniem poufności nie są ujawniane bez wyraźnej zgody osoby udzielającej tych informacji. Informacje otrzymane na podstawie rozporządzenia (UE) nr 978/2012 są wykorzystywane wyłącznie do celów, w związku z którymi o nie wystąpiono.
(23)

W ofercie zobowiązania wyjaśniono, że chociaż notowania są istotnie publikowane przez Ministerstwo Rolnictwa rządu Argentyny, opierają się one na cenach zamknięcia na Giełdzie Towarowej w Chicago (Chicago Board of Trade) powiększonych o premie oparte na kontraktach dziennych oraz premie kupna/sprzedaży dostarczone przez Giełdę Zbożową w Buenos Aires (Bolsa de Cereales de Buenos Aires). Są one więc powiązane z międzynarodowymi notowaniami towarów, a ich wiarygodność można monitorować, również w odniesieniu do historycznych tendencji. Zostało to dodatkowo potwierdzone przez CARBIO i rząd Argentyny. Rząd Argentyny gwarantował również przejrzystość i przewidywalność proponowanego źródła.
(3)

Dyrektywą 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) zastąpiono systemy homologacji państw członkowskich unijną procedurą homologacji oraz ustanowiono zharmonizowane ramy obejmujące przepisy administracyjne i ogólne wymagania techniczne odnoszące się do wszystkich nowych pojazdów, układów, części i oddzielnych zespołów technicznych. Dyrektywą tą włączono regulaminy przyjęte na podstawie Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. (zwane dalej „regulaminami ONZ”) do unijnego systemu homologacji typu, jako wymagania dotyczące homologacji typu albo jako przepisy alternatywne wobec przepisów Unii. Od czasu przyjęcia dyrektywy 2007/46/WE regulaminy ONZ w coraz większym stopniu są włączane do przepisów Unii w ramach unijnego systemu homologacji typu.
Artykuł 7

Protokół

2. Protokół, co do zasady, wskazuje w odniesieniu do każdego punktu porządku obrad:

a) dokumenty przedłożone Wspólnej Radzie;

b) oświadczenia, o których wpisanie do protokołu posiedzenia zawnioskował członek Wspólnej Rady; oraz
(3)

Kategorie danych osobowych przetwarzane przez Komisję to na przykład: dane identyfikacyjne, dane kontaktowe, dane zawodowe oraz dane odnoszące się do przedmiotu kontroli przeszłości osób pod względem bezpieczeństwa, oceny zagrożenia dochodzenia w sprawie bezpieczeństwa i dostarczone w tym kontekście. Dane osobowe są przechowywane w zabezpieczonym środowisku elektronicznym w celu zapobieżenia bezprawnemu dostępowi do danych lub przekazaniu ich osobom spoza Komisji. Dane osobowe są przechowywane przez służby Komisji odpowiedzialne za dochodzenie aż do zakończenia dochodzenia. Do różnych czynności przetwarzania mają zastosowanie różne okresy przechowywania danych. Zależy to od kategorii dochodzenia, tj. podejrzenia popełnienia przestępstwa, kontrwywiadu lub walki z terroryzmem. Pod koniec okresu przechowywania informacje dotyczące sprawy, w tym dane osobowe, są usuwane (2).
3.

Daty posiedzeń są uzgadniane między stroną sprawującą przewodnictwo, wiceprezydencją i sekretariatem. Co do zasady daty te są uzgadniane co najmniej dwa miesiące przed danym posiedzeniem.
(6)

Może to w szczególności dotyczyć przekazania danej osobie informacji o przetwarzaniu danych osobowych na początku postępowania administracyjnego. Przekazanie takich informacji może wpłynąć na zdolność Komisji do prowadzenia dochodzenia administracyjnego, na przykład ze względu na to, że dana osoba mogłaby zniszczyć dowody zanim zostaną one zbadane przez Komisję lub wpływać na potencjalnych świadków zanim zostaną oni przesłuchani. Podobnie zapewnienie dostępu do danych osobowych na etapach procedury, na których dana osoba nie ma dostępu do akt, np. podczas oceny wstępnej lub dochodzenia administracyjnego, mogłoby spowodować ujawnienie informacji, które mogłyby negatywnie wpłynąć na przebieg dochodzenia administracyjnego. W obu przypadkach ograniczenie praw danej osoby może być konieczne do zabezpieczenia funkcji kontrolnych, inspekcyjnych lub regulacyjnych związanych z wykonywaniem władzy publicznej w przypadku, gdy w grę wchodzi ważny cel leżący w ogólnym interesie publicznym Unii, a mianowicie zapewnienie, aby pracownicy Komisji przestrzegali regulaminowych obowiązków i postępowali etycznie.
(7)

W przypadku niespełnienia określonych w niniejszej decyzji kryteriów przyjęcia decyzji delegowanej decyzje powinny być przyjmowane zgodnie z procedurą opartą na braku sprzeciwu wskazaną w art. 26 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 i określoną bardziej szczegółowo w art. 13g decyzji EBC/2004/2 (4). Ponadto procedurę opartą na braku sprzeciwu powinno się stosować także w przypadku powzięcia wątpliwości przez kierowników jednostek organizacyjnych co do tego, czy kryteria oceny w odniesieniu do decyzji wynikających z uprawnień krajowych są spełnione z uwagi na złożoność oceny.
Emulsje do uczulania powierzchni do stosowania w fotografice; preparaty chemiczne do stosowania w fotografice, gdzie indziej niesklasyfikowane – wyłącznie tonery bez głowicy drukującej do maszyn do automatycznego przetwarzania danych

Atrament do pisania, tusz kreślarski i pozostałe atramenty i tusze – wyłącznie kasety z tuszem bez głowicy drukującej do maszyn do automatycznego przetwarzania danych

77

ex 28.23.26.0
(7)

Art. 8 ust. 2 decyzji 2000/365/WE powinien zatem, zgodnie z art. 5 ust. 3 Protokołu nr 19, przestać mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, w odniesieniu do obecnego rozporządzenia (WE) nr 377/2004, oraz jakichkolwiek dalszych zmian do tego rozporządzenia, w tym również wniosku dotyczącego przekształcenia rozporządzenia (WE) nr 377/2004, od dnia wejścia w życie zaproponowanego przekształcenia rozporządzenia (WE) nr 377/2004.
e)

Członek personelu otrzymujący polecenia, które w jego ocenie są niezgodne z prawem lub mogą przyczynić się do wystąpienia poważnych trudności, informuje o tym swojego bezpośredniego przełożonego. Jeżeli bezpośredni przełożony potwierdza polecenia, a członek personelu jest przekonany, że tego rodzaju potwierdzenie nie stanowi właściwej odpowiedzi na jego obawy, zwraca się na piśmie do przełożonego znajdującego się bezpośrednio wyżej w hierarchii. Jeżeli potwierdzi on polecenia na piśmie, członek personelu wykonuje je, o ile nie są one w sposób oczywisty niezgodne z prawem ani nie stanowią naruszenia odpowiednich norm bezpieczeństwa. Jeżeli bezpośredni przełożony uzna, że polecenia wymagają niezwłocznego wykonania, członek personelu wykonuje je, o ile nie są one w sposób oczywisty niezgodne z prawem ani nie stanowią naruszenia odpowiednich norm bezpieczeństwa. Na wniosek członka personelu bezpośredni przełożony jest zobowiązany do wydania takich poleceń na piśmie.
(133)

Ponadto, jak przywołano w trakcie wideokonferencji w dniu 31 lipca 2018 r. (zob. motyw 3 powyżej), Rumunia wyraziła swój zamiar wprowadzenia odpowiednich środków w celu przystąpienia do procesu przeniesienia aktywów związanych z wytwarzaniem energii z przedsiębiorstwa CE Hunedoara do przedsiębiorstwa New Company (NewCo), które ma dopiero zostać utworzone. Planuje się, że przybierze to formę nadzwyczajnego rozporządzenia rządu, w drodze którego zostałoby dokonane „trójstopniowe przeniesienie zamiast zapłaty” (w języku rumuńskim „dare în plată”) wyłącznie w odniesieniu do aktywów związanych z wytwarzaniem energii, tj. z pominięciem kopalń. Zgodnie z protokołem uzgodnionym z Rumunią, proces ten powinien uwzględniać: (i) po pierwsze, przygotowanie obowiązkowego sprawozdania oceniającego w celu ustalenia wartości aktywów związanych z wytwarzaniem energii (do czego obecnie zobowiązało się Ministerstwo Finansów) oraz kwoty zadłużenia przedsiębiorstwa CE Hunedoara; (ii) po drugie, zastawione aktywa zostaną przeniesione do Ministerstwa Finansów, a następnie do Ministerstwa Energii; (iii) po trzecie, zastawione aktywa zostałyby przeniesione do nowej spółki, której następnie powierzono by zadanie świadczenia usług w ogólnym interesie gospodarczym.
Artykuł 1

1. W przypadkach gdy obowiązuje umowa w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych (zwana dalej „umową o bezpieczeństwie informacji”) między Unią a państwem trzecim lub organizacją międzynarodową, zgodnie z decyzją 2013/488/UE Sekretarz Generalny Rady jest upoważniony do udostępnienia temu państwu trzeciemu lub organizacji międzynarodowej, zgodnie z zasadą zgody wytwórcy, informacji niejawnych UE objętych zakresem danej umowy o bezpieczeństwie informacji, do poziomu określonego przez działający w Radzie Komitet ds. Bezpieczeństwa zgodnie z pkt 11 załącznika VI do decyzji 2013/488/UE. Decyzję o udostępnieniu informacji niejawnych UE państwu trzeciemu lub organizacji międzynarodowej na mocy umowy o bezpieczeństwie informacji Sekretarz Generalny podejmuje oddzielnie dla każdego przypadku.
(2)

Cele proponowanej inicjatywy obywatelskiej dotyczą następujących kwestii: „Usunięcie art. 20 dyrektywy 2014/40/UE i zastąpienie go dostosowanymi, odzwierciedlającymi wiedzę naukową i opartymi na dowodach przepisami, zgodnymi z funkcjonowaniem rynku wewnętrznego, w których wprowadzone zostanie wyraźne rozróżnienie między papierosami elektronicznymi a wyrobami tytoniowymi i farmaceutycznymi; wprowadzenie nowych przepisów, których założeniem jest obowiązkowe przestrzeganie ścisłych norm w zakresie jakości, bezpieczeństwa i produkcji oraz stosowanie odpowiedzialnych praktyk marketingowych zapewniających ochronę młodzieży; polityka dotycząca papierosów elektronicznych powinna sprzyjać innowacjom oraz zapewniać palaczom i osobom używającym papierosów elektronicznych dostęp do jasnych informacji i do mniej szkodliwych, alternatywnych produktów niezawierających tytoniu.”
(6)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje. Ponieważ niniejsza decyzja ma na celu rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego protokołu Dania podejmuje w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszej decyzji decyzję, czy dokona jej transpozycji do swego prawa krajowego.
(2)

Negocjacje zakończono i w dniu 22 listopada 2017 r. parafowano Protokół do Umowy z dnia 26 października 2004 r. między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii w odniesieniu do dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego (zwany dalej „Protokołem”).
Artykuł 2

1. Bez uszczerbku dla ust. 2 Komisja, możliwie najwcześniej przed posiedzeniami Rady Ministerialnej lub Regionalnego Komitetu Sterującego, przedkłada Radzie lub jej organom przygotowawczym, w odpowiednim formacie, do przyjęcia lub konsultacji, zależnie od przypadku, zgodnie z TFUE i Traktatem o Unii Europejskiej, a w szczególności zgodnie z zasadą lojalnej współpracy, projekty stanowisk i oświadczeń Unii w odniesieniu do kwestii, które będą poddane dyskusji na odnośnym posiedzeniu.

2. Komisja przyjmuje stanowisko, jakie ma zająć Unia w odniesieniu do decyzji Regionalnego Komitetu Sterującego, zgodnie z art. 20 ust. 3 lit. a) Traktatu o Wspólnocie Transportowej, dotyczących jedynie aktualizacji aktów Unii określonych w załączniku I do Traktatu o Wspólnocie Transportowej. Przed podjęciem każdej takiej decyzji Komisja konsultuje się z Radą w sprawie przewidywanego stanowiska z wystarczającym wyprzedzeniem i w oparciu o pisemny dokument przygotowawczy.

Wszelkie dostosowania do aktów Unii, które mają zostać włączone w załączniku I do Traktatu o Wspólnocie Transportowej, ograniczają się do dostosowań technicznych niezbędnych do celów takiego włączenia.
(3)

Zgodnie z art. 1 Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. oraz art. 6 Porozumienia Równoległego Komitet Administracyjny Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. oraz Komitet Wykonawczy Porozumienia Równoległego (zwane dalej „odpowiednimi komitetami EKG ONZ”) mogą przyjąć wnioski dotyczące modyfikacji regulaminów ONZ nr 0, 3, 4, 6, 7, 9, 10, 19, 23, 27, 38, 41, 48, 50, 51, 53, 55, 58, 62, 67, 69, 70, 73, 74, 77, 86, 87, 91, 92, 98, 104, 106, 107, 110, 112, 113, 116, 119, 122, 123 i 128; wniosek w sprawie poprawki do ujednoliconej rezolucji R.E.5; wnioski dotyczące czterech nowych regulaminów ONZ; oraz wniosek dotyczący poprawki do załącznika 4 do Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. (zwana dalej „megadecyzją”).
DECYZJA RADY (UE) 2019/394

z dnia 7 marca 2019 r.

w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Protokołu między Unią Europejską a Islandią i Królestwem Norwegii do Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii dotyczącej kryteriów i mechanizmów określania państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w państwie członkowskim lub w Islandii lub Norwegii dotyczącego dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 87 ust. 2 lit. a) oraz art. 88 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) w związku z art. 218 ust. 5,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

W dniu 14 grudnia 2015 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Islandią i Norwegią w sprawie uzgodnień dotyczących udziału Islandii i Norwegii w procedurze porównywania i przekazywania danych na potrzeby ochrony porządku publicznego przewidzianej w rozdziale VI rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 603/2013 (1) .

Negocjacje zakończono i w dniu 21 grudnia 2017 r. parafowano Protokół do Umowy z dnia 19 stycznia 2001 r. między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii dotyczącej kryteriów i mechanizmów określania państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w państwie członkowskim lub w Islandii lub Norwegii dotyczący dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego (zwany dalej „Protokołem”).

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Protokołu między Unią Europejską a Islandią i Królestwem Norwegii do Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii dotyczącej kryteriów i mechanizmów określania państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w państwie członkowskim lub w Islandii lub Norwegii dotyczącego dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego, z zastrzeżeniem zawarcia tego Protokołu (2).
1)

Komisja jest upoważniona do prowadzenia negocjacji z Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej oraz – w stosownych przypadkach i pod warunkiem przestrzegania pkt 3– wyrażenia zgody na zmiany w protokole w odniesieniu do następujących kwestii: a) przeglądu uprawnień do połowów i związanych z nimi postanowień zgodnie z art. 6 i 7 protokołu; b) dostosowania warunków realizacji wsparcia sektorowego zgodnie z art. 6 protokołu; c) środków zarządzania wchodzących w zakres kompetencji wspólnego komitetu zgodnie z art. 5 ust. 4 protokołu.
a)

w art. 1 ust. 1 lit. c) akapit drugi otrzymuje brzmienie: »Termin ‘specyfikacja techniczna’ obejmuje także metody produkcji oraz przetwórstwa stosowane w odniesieniu do produktów przeznaczonych do spożycia przez człowieka i zwierzęta oraz produktów leczniczych określonych w art. 1 dyrektywy 2001/83/WE (włączonej do pkt 15q rozdziału XIII załącznika II do Porozumienia EOG decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 82/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. (4)), jak również metody produkcji oraz przetwarzania odnoszące się do innych produktów, gdzie mają one wpływ na ich charakterystykę.«;