PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 171/134

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1187

z dnia 3 lipca 2017 r.

nakładające ostateczne cło wyrównawcze na przywóz niektórych rodzajów cienkiego papieru powleczonego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 18 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1037

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1037 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 18,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. PROCEDURA

1.1. Obowiązujące środki

(1) W wyniku dochodzenia antysubsydyjnego („pierwotne dochodzenie”) Rada nałożyła rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 452/2011 (2) ostateczne cło wyrównawcze na przywóz niektórych rodzajów cienkiego papieru powleczonego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL” lub „państwo, którego dotyczy postępowanie”).

(2) W wyniku dochodzenia antydumpingowego Rada nałożyła także rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 451/2011 (3) ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rodzajów cienkiego papieru powleczonego pochodzącego z ChRL.

(3) Środki wyrównawcze przyjęły formę stawki celnej ad valorem wynoszącej 4–12 %, nałożonej na przywóz towarów od konkretnie wskazanych eksporterów, ze stawką cła rezydualnego w wysokości 12 %.

(4) W dniu 8 sierpnia 2011 r. chińscy producenci Gold East Paper Co. Ltd i Gold Huasheng Paper Co. Ltd („grupa APP”) złożyli skargi o stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 451/2011 i rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 452/2011 w zakresie, w jakim dotyczą one skarżących (4). W dniu 11 września 2014 r. trzecia izba Sądu oddaliła obie skargi.

1.2. Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia

(5) W następstwie opublikowania zawiadomienia o zbliżającym się wygaśnięciu (5) środków wyrównawczych obowiązujących w odniesieniu do przywozu niektórych rodzajów cienkiego papieru powleczonego pochodzącego z ChRL Komisja otrzymała wniosek o wszczęcie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.

(6) Wniosek złożyło pięciu unijnych producentów: Arctic Paper Grycksbo AB, Burgo Group SpA, Fedrigoni SpA, Lecta Group i Sappi Europe SA (zwani dalej łącznie „wnioskodawcą”), którzy reprezentują ponad 25 % całkowitej produkcji unijnej cienkiego papieru powleczonego.

(7) W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem wspomnianych środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji subsydiowania i ponownego wystąpienia szkody dla unijnego przemysłu.

1.3. Wszczęcie przeglądu wygaśnięcia

(8) Po ustaleniu, że istnieją wystarczające dowody, aby wszcząć przegląd wygaśnięcia, w dniu 13 maja 2016 r. w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (6) („zawiadomienie o wszczęciu”) Komisja ogłosiła wszczęcie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 18 rozporządzenia podstawowego.

Równoległe dochodzenie

(9) W zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 13 maja 2016 r. (7) Komisja ogłosiła również wszczęcie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (8) w odniesieniu do ostatecznych środków antydumpingowych mających zastosowanie do przywozu do Unii niektórych rodzajów cienkiego papieru powleczonego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej.

(10) Przed wszczęciem przeglądu wygaśnięcia i zgodnie z art. 10 ust. 7 i art. 33 lit. a) rozporządzenia podstawowego Komisja powiadomiła rząd Chin („rząd ChRL”) o wpłynięciu należycie udokumentowanego wniosku o dokonanie przeglądu oraz zaprosiła rząd ChRL do udziału w konsultacjach mających na celu wyjaśnienie sytuacji dotyczącej treści wniosku o dokonanie przeglądu oraz wypracowanie wspólnie uzgodnionego rozwiązania. Rząd ChRL przyjął zaproszenie do konsultacji, w następstwie czego odbyły się one dnia 11 maja 2016 r. Podczas konsultacji należycie odnotowano uwagi przedłożone przez władze ChRL. Nie wypracowano jednak wspólnie uzgodnionego rozwiązania.

1.4. Dochodzenie

Okres objęty dochodzeniem przeglądowym i okres badany

(11) Dochodzenie dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia subsydiowania objęło okres od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2012 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym („badany okres”).

Zainteresowane strony

(12) W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja wezwała zainteresowane strony do skontaktowania się z nią w celu wzięcia udziału w dochodzeniu. Ponadto Komisja wyraźnie poinformowała wnioskodawcę, pozostałych znanych producentów unijnych, zainteresowanych producentów eksportujących, importerów i użytkowników w Unii oraz chińskie władze o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia i wezwała te podmioty do wzięcia w nim udziału.

(13) Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie uwag na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminach określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Wszystkim zainteresowanym stronom, które złożyły stosowny wniosek, zapewniono możliwość przedstawienia swojego stanowiska przed Komisją.

Dobór próby

a) Dobór próby producentów eksportujących w ChRL

(14) W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja oznajmiła, że może dokonać doboru próby zainteresowanych stron zgodnie z art. 27 rozporządzenia podstawowego.

(15) Aby zdecydować, czy dobór próby jest konieczny, a jeżeli tak, aby dokonać doboru próby, Komisja wezwała wszystkich 36 znanych producentów eksportujących w ChRL do udzielenia informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Ponadto Komisja zwróciła się do Misji Chińskiej Republiki Ludowej w Unii Europejskiej o wskazanie innych producentów eksportujących, którzy ewentualnie byliby zainteresowani udziałem w dochodzeniu, lub skontaktowanie się z nimi.

(16) Tylko jedna grupa producentów eksportujących w ChRL dostarczyła wymagane informacje określone w załączniku I do zawiadomienia o wszczęciu do celów doboru próby (9). Podczas przesłuchania, które odbyło się 8 czerwca 2016 r., ta sama grupa producentów eksportujących poinformowała Komisję, że nie zamierza udzielić odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Uzasadniono to brakiem sprzedaży eksportowej na rynku unijnym w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym i kompleksową strukturą grupy.

(17) Wszystkich znanych producentów eksportujących zainteresowanych sprawą oraz władze ChRL poinformowano o konsekwencjach odmowy współpracy oraz o fakcie, że zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego Komisja może dokonać ustaleń na podstawie najlepszych dostępnych faktów.

b) Dobór próby producentów unijnych

(18) Komisja ogłosiła w zawiadomieniu o wszczęciu, że wstępnie dokonała doboru próby producentów unijnych. Zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia podstawowego przy doborze próby Komisja opierała się na kryterium największej reprezentatywnej wielkości sprzedaży i produkcji, uwzględniając również zasięg geograficzny. Wstępnie dobrana próba składała się z trzech grup producentów unijnych. Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie opinii w sprawie wstępnie dobranej próby. Jeden z producentów unijnych wstępnie zaliczonych do próby poinformował Komisję, że nie będzie w stanie udzielić odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Komisja otrzymała również wyjaśnienie, że pozostałe dwa podmioty zaliczone do próby stanowią grupy składające się z kilku producentów. W związku z tym Komisja zmieniła próbę, zastępując odmawiającego współpracy producenta następnym w kolejności największym producentem pod względem wielkości sprzedaży i produkcji i wybierając największych producentów spośród dwóch pozostałych grup producentów wstępnie zaliczonych do próby. Wobec braku przedstawionych w terminie uwag dotyczących zmienionej próby Komisja zatwierdziła próbę w zmienionej wersji. W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym ostateczna próba objęła podmioty odpowiadające za ponad 30 % całkowitej produkcji unijnej i w związku z tym uznano ją za reprezentatywną dla unijnego przemysłu.

c) Dobór próby importerów niepowiązanych

(19) Aby podjąć decyzję, czy dobór próby jest konieczny, i ewentualnie dokonać odpowiedniego doboru, Komisja zwróciła się do wszystkich znanych importerów niepowiązanych o udzielenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu.

(20) Komisja skontaktowała się z pięcioma potencjalnymi importerami, ale żaden z nich nie wypełnił formularza dotyczącego próby.

Kwestionariusze

a) Kwestionariusz – rząd Chin

(21) W dniu 13 maja 2016 r. Komisja przesłała do rządu Chin („rząd ChRL”) kwestionariusz, w tym specjalne kwestionariusze skierowane do Chińskiego Banku Rozwoju, Eksportowo-Importowego Banku Chińskiego („EXIM”), Chińskiego Banku Rolnego oraz China Export & Credit Insurance Corporation („Sinosure”) ze względu na to, że zgodnie z informacjami podanymi we wniosku lub uzyskanymi w toku pierwotnego dochodzenia instytucje te udzielały kredytów i świadczyły usługi finansowe na rzecz sektora produkcji cienkiego papieru powleczonego. Ponadto zwrócono się do rządu ChRL o przekazanie skierowanego do banków kwestionariusza wszelkim innym instytucjom finansowym, które zgodnie z wiedzą rządu ChRL udzielały kredytów sektorowi, o którym mowa.

(22) W dniu 24 czerwca 2016 r. Komisja otrzymała on rządu ChRL odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Komisja nie otrzymała odpowiedzi od żadnej z wyżej wymienionych instytucji finansowych.

(23) W dniu 2 września 2016 r. Komisja przesłała do rządu ChRL pismo w sprawie uzupełnienia braków. Rząd ChRL złożył wniosek o przedłużenie terminu odpowiedzi na to pismo. W dniu 23 września 2016 r. rząd ChRL poinformował Komisję, że podjął decyzję, że nie przedłoży swojej odpowiedzi na pismo w sprawie uzupełnienia braków i potwierdził, że nie będzie już współpracował w ramach dochodzenia.

(24) Notą werbalną z dnia 7 października 2016 r. Komisja poinformowała władze ChRL, że w następstwie odmowy współpracy przez rząd ChRL zamierza dokonać ustaleń na podstawie najlepszych dostępnych faktów zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego. Komisja zauważyła również, że ustalenia dokonane na podstawie dostępnych faktów mogą być mniej korzystne, niż gdyby dokonano ich przy współpracy rządu ChRL.

b) Kwestionariusz – producenci eksportujący

(25) Do producentów eksportujących, którzy nie odpowiedzieli na wniosek Komisji zawarty w zawiadomieniu o wszczęciu, nie przesłano kwestionariuszy. Komisja nie przesłała też kwestionariuszy do chińskiego producenta eksportującego, o którym mowa w motywie 16 powyżej, ponieważ podmiot ten poinformował, że nie udzieli odpowiedzi.

c) Kwestionariusz – producenci unijni

(26) Komisja przesłała kwestionariusze trzem eksportującym producentom unijnym zaliczonym do próby i otrzymała odpowiedzi od wszystkich trzech podmiotów.

Wizyty kontrolne

(27) Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uważane za niezbędne w kontekście przeglądu wygaśnięcia w celu stwierdzenia subsydiowania, szkody oraz interesu Unii. Wizyty kontrolne na podstawie art. 26 rozporządzenia podstawowego miały miejsce na terenie następujących przedsiębiorstw: — Burgo Group S.p.A., Altavilla Vicentina, Włochy, — Condat (Lecta Group), Barcelona, Hiszpania, — Sappi Europe SA, Bruksela, Belgia dla Sappi Austria Produktions GmbH&Co KG, Gratkorn, Austria.

2. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

2.1. Produkt objęty postępowaniem

(28) Produktem objętym postępowaniem są niektóre rodzaje cienkiego papieru powleczonego, tj. papieru lub tektury powleczonych jednostronnie lub obustronnie (z wyłączeniem papieru siarczanowego i tektury siarczanowej) w arkuszach lub w zwojach o gramaturze 70 g/m2 lub większej, ale nieprzekraczającej 400 g/m2 i jasności większej niż 84 (mierzonej zgodnie z ISO 2470-1), pochodzące z ChRL („produkt objęty przeglądem”) obecnie objętych kodami CN ex 4810 13 00, ex 4810 14 00, ex 4810 19 00, ex 4810 22 00, ex 4810 29 30, ex 4810 29 80, ex 4810 99 10 i ex 4810 99 80 (kody TARIC 4810130020, 4810140020, 4810190020, 4810220020, 4810293020, 4810298020, 4810991020 i 4810998020).

(29) Produkt objęty postępowaniem nie obejmuje: — zwojów nadających się do stosowania w prasach zwojowych. Zwoje nadające się do stosowania w prasach zwojowych definiuje się jako zwoje, które zgodnie z testem standardowym ISO 3783:2006 dotyczącym określenia odporności na skubanie – metodą wyższej prędkości z zastosowaniem testera IGT (model elektryczny) – dają wynik mniejszy niż 30 N/m przy pomiarze w kierunku poprzecznym w stosunku do papieru (CD) oraz wynik mniejszy niż 50 N/m przy pomiarze zgodnie z kierunkiem pracy maszyny (MD), — wielowarstwowego papieru i wielowarstwowej tektury.

2.2. Produkt podobny

(30) W toku dochodzenia wykazano, że takie same podstawowe właściwości fizyczne i techniczne, a także te same podstawowe zastosowania mają następujące produkty: — produkt objęty postępowaniem, — produkt produkowany i sprzedawany przez producentów eksportujących na rynku krajowym w ChRL, — produkt wytwarzany i sprzedawany w Unii przez przemysł unijny.

(31) Komisja stwierdziła, że wymienione produkty są zatem produktami podobnymi w rozumieniu art. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego.

3. PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI SUBSYDIOWANIA

(32) Zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego i jak stwierdzono w zawiadomieniu o wszczęciu Komisja zbadała, czy jest prawdopodobne, że wygaśnięcie obowiązujących ceł doprowadziłoby do kontynuacji subsydiowania.

3.1. Odmowa współpracy i wykorzystanie najlepszych dostępnych faktów zgodnie z art. 28 ust. 1 rozporządzenia podstawowego

(33) Jak wyjaśniono powyżej, rząd ChRL początkowo współpracował z Komisją i udzielił odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. W odpowiedziach tych odnotowano jednak znaczne braki, w związku z czym dnia 2 września 2016 r. przesłano pismo w sprawie ich uzupełnienia. Po otrzymaniu pisma w sprawie uzupełnienia braków rząd ChRL dnia 23 września 2016 r. poinformował Komisję o swojej decyzji o zaprzestaniu współpracy. Komisja otrzymała zatem od rządu ChRL jedynie ograniczoną liczbę niezweryfikowanych informacji.

(34) Komisja nie otrzymała żadnych odpowiedzi na pytania zawarte w specjalnych kwestionariuszach przeznaczonych dla Chińskiego Banku Rozwoju, EXIM, Chińskiego Banku Rolnego, Sinosure lub wszelkich innych instytucji finansowych lub ubezpieczeniowych, które zgodnie z wiedzą rządu ChRL udzielały kredytów na rzecz sektora produkcji cienkiego papieru powleczonego.

(35) Komisja poinformowała wszystkie zainteresowane strony o konsekwencjach odmowy współpracy i umożliwiła im wypowiedzenie się. Nie otrzymano żadnych uwag w tym względzie. Zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego Komisja uznała wykorzystanie najlepszych dostępnych faktów za niezbędne do przeanalizowania kontynuacji praktyk subsydiowania ChRL w przemyśle papierniczym.

(36) W sprawie wykorzystania dostępnych faktów Organ Apelacyjny przypomniał, że zgodnie z art. 12 ust. 7 Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych zezwala się na wykorzystanie stwierdzonych faktów wyłącznie do celów zastąpienia informacji, których może brakować, aby dokonać dokładnych ustaleń w zakresie subsydiowania lub szkody. W związku z powyższym Organ Apelacyjny wyjaśnił, że „musi istnieć związek między brakującymi” niezbędnymi informacjami „a poszczególnymi” dostępnymi faktami„, na których opiera się dokonanie ustaleń na podstawie art. 12 ust. 7”. Z tego powodu „organ prowadzący dochodzenie musi wykorzystać te” dostępne fakty„, które” w wystarczającej mierze zastępują informacje, których zainteresowana strona nie przekazała„, aby móc dokonać dokładnych ustaleń”. Organ Apelacyjny udzielił dalszych wyjaśnień, że termin „dostępne fakty” odnosi się do tych faktów, które są znane organowi prowadzącemu dochodzenie i znajdują się w jego pisemnej dokumentacji. Ponieważ ustalenia dokonywane na podstawie art. 12 ust. 7 mają być dokonane w oparciu o „dostępne fakty”, „nie można ich dokonać na podstawie nieudokumentowanych założeń lub spekulacji”. Co więcej, przy uzasadnianiu i ocenie, które dostępne fakty mogą w wystarczającej mierze zastąpić brakujące informacje, organ prowadzący dochodzenie musi „wziąć pod uwagę wszystkie stwierdzone fakty poparte dowodami”. Organ Apelacyjny wyjaśnił, że ustalenie „uzasadnionych faktów zastępujących brakujące niezbędne” informacje „wiążą się z procesem uzasadnienia i oceny” ze strony organu prowadzącego dochodzenie. Gdy organ prowadzący dochodzenie jest świadom kilku dostępnych faktów, spośród których musi wybrać, „wydaje się naturalne, że proces uzasadnienia i oceny obejmuje pewien stopień porównania”, aby móc dokonać dokładnych ustaleń. Wymagana ocena „dostępnych faktów” i forma, jaką może ona przyjąć, zależą od szczególnych okoliczności danej sprawy, w tym od jej charakteru, jakości i ilości środków dowodowych oraz poszczególnych ustaleń, których należy dokonać. Charakter oraz wymagany zakres wyjaśnienia i analizy będzie siłą rzeczy różnić się w odniesieniu do poszczególnych ustaleń (10).

(37) W związku z powyższym Komisja wykorzystała na potrzeby swojej analizy wszystkie dostępne jej fakty, a w szczególności: a) wniosek z dnia 11 lutego 2016 r. o dokonanie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego w sprawie cła antysubsydyjnego na przywóz cienkiego papieru powleczonego pochodzącego z Chin; b) odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu antysubsydyjnym udzielone przez rząd ChRL w dnia 24 czerwca 2016 r. Z powodu zaprzestania współpracy ze strony rządu ChRL informacje zawarte w tych odpowiedziach nie zostały potwierdzone, ani uzupełnione po przesłaniu pisma w sprawie uzupełnienia braków; c) stanowisko przekazane w imieniu Ministerstwa Handlu Chińskiej Republiki Ludowej w ramach tego dochodzenia; d) informacje dostarczone przez rząd ChRL i producentów eksportujących zaliczonych do próby oraz ustalenia pierwotnego dochodzenia; oraz e) poprzednie dochodzenia antysubsydyjne przeprowadzone przez Komisję w sprawie innych sektorów promowanych w ChRL, takich jak sektor produkcji modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego, zarówno dochodzenie pierwotne („pierwotne dochodzenie w sprawie paneli fotowoltaicznych”) (11), jak i przegląd wygaśnięcia („przegląd wygaśnięcia dotyczący paneli fotowoltaicznych”) (12) sektor produkcji produktów z włókien ciągłych szklanych (13), szkła solarnego (14) i stali powlekanej organicznie (15).

3.2. Subsydia i programy subsydiów zbadane w ramach prowadzonego dochodzenia

(38) Ze względu na brak współpracy ze strony rządu ChRL i wyżej wymienionych producentów eksportujących Komisja postanowiła w następujący sposób zbadać, czy zachodzi kontynuacja subsydiowania. Po pierwsze Komisja zbadała, czy subsydia objęte środkami wyrównawczymi w pierwotnym dochodzeniu w dalszym ciągu przynoszą korzyści sektorowi produkcji cienkiego papieru powleczonego. Następnie Komisja przeanalizowała, czy sektor produkcji cienkiego papieru powleczonego czerpie korzyści z tytułu nowych subsydiów, jak twierdzono we wniosku (tj. subsydiów, których nie objęto środkami wyrównawczymi w pierwotnym dochodzeniu). W świetle ustaleń dotyczących istnienia ciągłego subsydiowania w odniesieniu do większości subsydiów objętych środkami wyrównawczymi w pierwotnym dochodzeniu i nowych subsydiów Komisja postanowiła, że nie ma potrzeby wszczynania dochodzenia dotyczącego wszystkich innych subsydiów, o których istnieniu przekonuje skarżący. Zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego Komisja powinna faktycznie zbadać, czy istnieją dowody na kontynuację subsydiowania, bez względu na jego wysokość.

3.3. Subsydia objęte środkami wyrównawczymi w pierwotnym dochodzeniu

I. Kredyty preferencyjne

(39) W pierwotnym dochodzeniu Komisja ustaliła, że stopa subsydiowania ad valorem w odniesieniu do tego środka wynosiła 5,37 % w przypadku grupy APP (16) i 1,26 % w przypadku grupy Chenming (17).

a) Interwencja rządu na rzecz sektora produkcji cienkiego papieru powleczonego

(40) W pierwszej kolejności Komisja zbadała, czy kredyty preferencyjne stanowią część wdrażania centralnego planowania rządu ChRL mającego promować rozwój przemysłu papierniczego, jak miało to miejsce w przypadku pierwotnego dochodzenia.

(41) Sektor produkcji cienkiego papieru powleczonego, który stanowił przedmiot dochodzenia Komisji, jest częścią szerszej kategorii przemysłu papierniczego określanej również jako sektor produkcji papieru. Wnioskodawca twierdził, że rząd ChRL nadal subsydiuje swój przemysł papierniczy, i wskazał na kilka dokumentów dotyczących planów i polityki oraz prawodawstwa, które stanowią postawę kontynuacji wsparcia ze strony państwa w tym sektorze.

(42) W toku pierwotnego dochodzenia Komisja ustaliła istnienie szczególnych planów polityki w odniesieniu do przemysłu papierniczego. W planach tych stwierdza się, że organy rządowe ściśle monitorują wyniki przemysłu papierniczego i wdrażają specjalne strategie (np. dekrety wykonawcze), aby osiągnąć cele zawarte w planach polityki. Ponadto w ramach dochodzenia ustalono również, że w szczególnych planach polityki przewidziano preferencyjne kredyty dla przemysłu papierniczego.

(43) W prowadzonym dochodzeniu Komisja ustaliła, że rynek finansowy w Chinach jest w dalszym ciągu zakłócany w wyniku interwencji rządu ChRL. W tym dochodzeniu w ramach przeglądu wygaśnięcia podtrzymano ustalenia pierwotnego dochodzenia, które opierały się na rządowych planach realizowanych w tamtym czasie. Zarówno w 12. planie pięcioletnim (18) realizowanym w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, jak i w poprzednim, 11. planie pięcioletnim stale wskazywano przemysł papierniczy jako „sektor promowany”.

(44) Trzynasty plan pięcioletni (2016–2020) obejmuje okres po okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, ale wskazuje na kontynuację subsydiowania również w przyszłości. W rzeczy samej w 13. planie pięcioletnim wyróżnia się przemysł papierniczy jako „sektor promowany”.

(45) W toku pierwotnego dochodzenia Komisja ustaliła w odniesieniu do „decyzji Rady Państwa Chińskiej Republiki Ludowej nr 40” (19) („decyzja nr 40”), że akt ten jest zarządzeniem Rady Państwa, tj. najwyższego organu administracyjnego w ChRL, a więc jest prawnie wiążący dla innych organów publicznych i podmiotów gospodarczych. W decyzji tej sklasyfikowano sektory przemysłowe jako „projekty promowane, ograniczane i eliminowane”. Akt ten stanowił wiążący dokument z zakresu polityki przemysłowej, który pokazuje, w jaki sposób rząd ChRL prowadzi politykę wspierania grup przedsiębiorstw lub sektorów, takich jak przemysł papierniczy, zaklasyfikowanych w katalogu jako „sektor promowany”. Na podstawie informacji przekazanych przez rząd ChRL w tym dochodzeniu Komisja potwierdziła, że decyzja nr 40 nadal obowiązuje.

(46) W odniesieniu do liczby sektorów wymienionych jako „promowane” należy zauważyć, że jest ich łącznie 26 i stanowią one jedynie część chińskiej gospodarki. Ponadto tylko niektóre rodzaje działalności w obrębie tych 26 sektorów otrzymały status „promowanych”. Art. 17 decyzji nr 40 stanowi również, że „promowane projekty inwestycyjne” są objęte szczególnymi przywilejami i zachętami (wsparcie finansowe, zwolnienie z ceł przywozowych, zwolnienie z VAT, zwolnienie z podatku). W odniesieniu do „projektów ograniczanych i eliminowanych” decyzja nr 40 uprawnia organy państwowe do bezpośredniej interwencji w celu regulacji rynku. W szczególności w art. 18 i 19 zobowiązano właściwy organ do nakazania instytucjom finansowym zaprzestania udzielania kredytów; przepisy te nakazują również organowi administracji państwowej ds. cen podwyższenie ceny energii elektrycznej i nakazanie zakładom energetycznym, aby zaprzestały dostarczania energii na potrzeby takich „ograniczanych i likwidowanych projektów”. Z powyższego ustalenia jasno wynika, że decyzja nr 40 zawiera przepisy i instrukcje wiążące dla wszystkich instytucji i podmiotów gospodarczych w formie wytycznych dotyczących propagowania i wspierania promowanych sektorów, do których należy przemysł papierniczy.

(47) W prowadzonym dochodzeniu Komisja ustaliła, że w szeregu dokumentów dotyczących polityki wyraźnie wskazuje się przemysł papierniczy jako „sektor promowany”. Dotyczy to w szczególności 12. planu pięcioletniego dla przemysłu papierniczego. Plan ten wdraża się w ramach 12. pięcioletniego programu dla innowacji technologii przemysłowej opracowanego przez Ministerstwo Przemysłu i Technologii Informacyjnej. W programie tym mówi się również o promowaniu „przemysłowej restrukturyzacji i modernizacji […] przemysłu papierniczego i związanych z nim sektorów”. Podobnie wyżej wspomniana decyzja nr 40 przewiduje wsparcie na rzecz rozwoju i modernizacji przemysłu papierniczego. Plany te nie zawierają zatem jedynie ogólnych zachęt skierowanych do podmiotów, ale zobowiązują je do realizacji wyznaczonych przez politykę publiczną celów wspierania rozwoju sektora produkcji cienkiego papieru powleczonego.

(48) Dodatkowo polityka rozwoju przemysłu papierniczego z 2007 r. („plan dotyczący produkcji papieru z 2007 r.”) przewiduje szczegółowe warunki, kierunki i cele dla przemysłu papierniczego. Jak stwierdzono w toku pierwotnego dochodzenia, w planie dotyczącym produkcji papieru z 2007 r. opisano sytuację przemysłu papierniczego w Chinach (np. liczbę przedsiębiorstw, produkcję, zużycie i wywóz, dane statyczne na temat rodzaju stosowanych surowców). Określono w nim strategie i cele dla sektora papierniczego w odniesieniu do kształtu sektora, wykorzystania surowców, wykorzystania technologii i sprzętu, struktury produktów i struktury organizacyjnej producentów sektora papierniczego. W dokumencie ustanowiono również sektorowe „kryteria wejścia”, ponieważ określono w nim konkretne wymogi w zakresie stosunku aktywów do pasywów dla sektora papierniczego, ustalono szczególne ratingi kredytowe dla tego sektora i konkretne cele pod względem korzyści skali, wskaźników udziału w rynku, zużycia energii i wody, jakie powinny osiągnąć lub zrealizować przedsiębiorstwa. Zobowiązano w nim przedsiębiorstwa do opracowania planów rozwoju w oparciu o plan dotyczący produkcji papieru z 2007 r. Nakazano również lokalnym prowincjom i regionom udział we wdrażaniu planu, a jeden cały rozdział jest poświęcony „Inwestycjom i finansowaniu” w przemyśle papierniczym. W tym względzie warto zauważyć, że w planie wyraźnie stwierdzono, iż instytucje finansowe nie powinny udzielać kredytów na żaden projekt, który nie jest zgodny z jego postanowieniami. Ogólnie rzecz ujmując, plan dotyczący produkcji papieru z 2007 r. stanowi szczególny państwowy instrument mający na celu regulację przemysłu papierniczego w Chinach i nie można go uznać za nic innego jak obowiązkowe narzędzie polityki przemysłowej, które musi zostać wdrożone w określony sposób przez odpowiednie zainteresowane strony w Chinach (organy państwowe, instytucje finansowe i producentów). Ponieważ przemysł papierniczy w dalszym ciągu jest wymieniany jako „sektor promowany” w 12. i 13. planie pięcioletnim i nie udostępniono lub nie można było znaleźć żadnego dokumentu następującego po planie dotyczącym produkcji papieru z 2007 r. ani dokumentu zmieniającego ten plan, Komisja uznała, że plan dotyczący produkcji papieru z 2007 r. nadal obowiązuje.

(49) Ponadto, abstrahując od konkretnej sytuacji przemysłu papierniczego, w art. 34 ustawy o bankach komercyjnych nr 34 z 2015 r. określono, że „banki komercyjne prowadzą swoją działalność kredytową stosownie do potrzeb krajowego rozwoju gospodarczego i społecznego oraz zgodnie z polityką przemysłową państwa”. Wskazuje to, że kredyty otrzymane przez producentów cienkiego papieru powleczonego od banków będących własnością państwa oraz innych instytucji finansowych są realizowane zgodnie z wytycznymi rządu i celami publicznymi.

(50) Na koniec Komisja przypomniała o swoich ustaleniach dokonanych w toku pierwotnego dochodzenia, dotyczących roli Krajowej Komisji Rozwoju i Reform („NDRC”). NDRC jest agencją Rady Państwa koordynującą politykę makroekonomiczną i zarządzającą inwestycjami rządowymi. Rada Państwa Chińskiej Republiki Ludowej, najwyższy rządowy organ administracyjny, opublikowała m.in. plan dotyczący produkcji papieru z 2007 r., do którego NDRC musi się stosować. Pierwotne dochodzenie wykazało również, że NDRC regularnie gromadzi szczegółowe informacje od przedsiębiorstw. Istnienie mechanizmu systematycznego gromadzenia danych dotyczących przedsiębiorstw do wykorzystania w planach i projektach rządowych pokazuje, że te plany i projekty należy uznać za istotny element państwowej polityki przemysłowej.

(51) Z powyższego wynika, że decyzje podejmowane przez instytucje finansowe w odniesieniu do przemysłu papierniczego (z zatem obejmujące sektor produkcji cienkiego papieru powleczonego jako wchodzący w skład tego przemysłu) w dalszym ciągu uwzględniają potrzebę osiągnięcia określonych celów odnośnych planów z zakresu polityki.

(52) W świetle powyższych faktów Komisja ustaliła, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym nadal istnieje związek między szczegółowymi celami polityki zawartymi w tych planach i dokumentach a wsparciem sektora produkcji cienkiego papieru powleczonego. Sektor produkcji cienkiego papieru powleczonego jest traktowany jako gałąź przemysłu o kluczowym/strategicznym znaczeniu, której rozwój jest aktywnie realizowany przez państwo, w tym poprzez kredyty preferencyjne, w ramach celu polityki publicznej.

b) Banki będące własnością państwa działające jako organy publiczne

(53) W toku pierwotnego dochodzenia (20) Komisja stwierdziła, że rynek finansowy w Chinach jest zakłócany w wyniku interwencji rządu, a stopy procentowe stosowane przez niekontrolowane przez rząd banki i inne instytucje finansowe są prawdopodobnie dostosowywane do stóp rządowych. W trakcie dochodzenia nie wyszły także na jaw żadne elementy zaprzeczające powyższemu ustaleniu; również w trakcie obecnego dochodzenia rząd ChRL nie przedstawił dowodów wskazujących na zmianę tej sytuacji. We wniosku zawarto zarzuty, że rząd ChRL nadal subsydiuje swój sektor produkcji cienkiego papieru powleczonego za pośrednictwem kredytów udzielanych zgodnie z polityką preferencyjną. Komisja przypomina, że według Organu Apelacyjnego WTO do celów ustalenia, czy przedsiębiorstwo państwowe jest organem publicznym, należy zastosować następujący test: „Istotną kwestią jest to, czy danemu podmiotowi powierzono uprawnienia do wykonania funkcji rządowych, a nie sposób, w jaki zostało to osiągnięte. Istnieje wiele różnych sposobów, jakie rząd w ścisłym tego słowa znaczeniu może wykorzystać, aby upoważnić podmioty do wykonywania takich funkcji. W związku z tym fakt przekazania danemu podmiotowi tego rodzaju upoważnienia można wykazać w oparciu o różnego rodzaju dowody. Dowód świadczący o tym, że dany podmiot w praktyce wykonuje funkcje rządowe, może służyć jako dowód na to, że posiada on władzę publiczną lub powierzono mu sprawowanie tej władzy, szczególnie jeżeli tego rodzaju dowód wskazuje, że takie działanie stanowi stałą i regularną praktykę. W związku z tym w naszej opinii dowód na to, że rząd sprawuje znaczną kontrolę nad podmiotem i jego postępowaniem, może w niektórych przypadkach świadczyć o tym, iż podmiot ten dysponuje władzą publiczną i sprawuje taką władzę w ramach pełnienia funkcji rządowych. Należy jednak podkreślić, że z wyjątkiem wyraźnego przekazania uprawnienia w ramach instrumentu prawnego istnienie zwykłych formalnych powiązań między danym podmiotem a rządem w wąskim znaczeniu tego słowa zwykle nie wystarczy do tego, by uznać, że podmiot ten koniecznie dysponuje władzą publiczną. Dlatego też przykładowo sam fakt, że rząd jest akcjonariuszem większościowym w danym podmiocie nie oznacza, że sprawuje on znaczną kontrolę nad postępowaniem tego podmiotu, a tym bardziej nie oznacza, że powierzył mu sprawowanie władzy publicznej. W niektórych przypadkach, gdy dowody wskazują jednak na istnienie licznych formalnych znamion kontroli ze strony rządu oraz istnieją też dowody na to, że taka kontrola jest sprawowana w sposób znaczący, takie dowody mogą pozwolić stwierdzić, że dany podmiot sprawuje władzę publiczną” (21). Jak wyjaśniono poniżej, wnioski w bieżącej sprawie, sugerujące, że bankom będącym własnością państwa, które udzieliły kredytów preferencyjnych, powierzono uprawnienia do wykonania funkcji rządowych, opierają się na najlepszych dostępnych faktach odnoszących się do własności państwa, na formalnych znamionach kontroli rządu oraz na dowodach potwierdzających, że rząd ChRL w dalszym ciągu w znaczący sposób sprawuje kontrolę nad działalnością tych banków.

(54) Na podstawie dostępnych informacji Komisja ustaliła, że większość głównych banków w dalszym ciągu jest własnością państwa. Rząd ChRL przedstawił informacje, z których wynika, że jest on akcjonariuszem większościowym w czterech największych bankach w ChRL: Chińskim Banku Przemysłowo-Handlowy (Industrial and Commercial Bank of China, „ICBC”), Banku Chińskim (Bank of China, „BOC”), Chińskim Banku Budownictwa (China Construction Bank, „CCB”) i Chińskim Banku Rolnym (Agricultural Bank of China, „ABC”). Rząd ChRL twierdził, że posiada mniej niż 50 % udziałów w Bank of Communications. W toku prowadzonych niedawno dochodzeń, takich jak przegląd wygaśnięcia dotyczący paneli fotowoltaicznych, Komisja ustaliła, że dzięki udziałom pośrednim Bank of Communications jest kontrolowany przez państwo (22).

(55) Na tej samej podstawie Komisja dalej stwierdziła, że istnieją dowody na istnienie formalnych znamion kontroli rządu w bankach będących własnością państwa. Na przykład w przypadku EXIM, jego mandat z zakresu polityki publicznej ustanowiono w „Obwieszczeniu o utworzeniu Eksportowo-Importowego Banku Chińskiego” wydanym przez Radę Państwa Chińskiej Republiki Ludowej oraz w postanowieniach statutu EXIM. Państwo jako jedyny udziałowiec EXIM kontroluje EXIM i mianuje członków jego rady nadzorczej. Na posiedzeniach EXIM mianowani członkowie rady nadzorczej reprezentują interesy państwa, w tym realizują założenia w zakresie polityki. Zarząd nie istnieje. Kadrę kierowniczą EXIM mianuje bezpośrednio państwo (23). Zgodnie z informacjami zamieszczonymi na stronie internetowej banku (24) EXIM „wspiera chiński handel zagraniczny, inwestycje i międzynarodową współpracę gospodarczą” oraz „stawia sobie za cel zwiększanie wsparcia finansowego na rzecz kluczowych sektorów i słabych ogniw chińskiej gospodarki, aby zapewnić zrównoważony i zdrowy rozwój gospodarczy i społeczny”.

(56) Chociaż rząd ChRL utrzymuje, że banki będące własnością państwa nie są organami publicznymi i że zliberalizowano rynek oprocentowania kredytów i depozytów, nie istnieje żaden dowód na przeprowadzenie gruntownej reformy sektora bankowego w ChRL, która przyczyniłaby się do powstania systemu udzielania kredytów w większym stopniu kształtowanego przez siły rynkowe. W rzeczywistości w toku prowadzonych niedawno dochodzeń Komisja doszła do zupełnie przeciwnego wniosku (25).

(57) Ani rząd ChRL w swojej niezweryfikowanej odpowiedzi, ani banki będące własnością państwa czy inne instytucje finansowe, które miały otrzymać kwestionariusz, nie dostarczyły dowodów wykazujących w dostateczny sposób, że kredyty są udzielane przedsiębiorstwom zgodnie z odpowiednimi ocenami ratingu kredytowego. Komisja zatem nie posiada żadnej informacji zaprzeczającej poprzedniemu ustaleniu, zgodnie z którym banki będące własnością państwa wspierają promowane sektory lub wdrażają założenia polityki krajowej jak wcześniej wspomniano w motywach 40 i 52.

(58) Na podstawie powyższego Komisja stwierdziła, że banki będące własnością państwa wdrażają szczegółowe cele polityki publicznej określone w powyższych ramach prawnych, sprawując władzę publiczną w odniesieniu do sektora produkcji papieru, działając tym samym w charakterze organów publicznych w rozumieniu art. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego w związku z art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego oraz zgodnie z odpowiednim orzecznictwem WTO.

(59) Ponadto, nawet gdyby banki będące własnością państwa nie zostały uznane za organy publiczne, Komisja stwierdziła, że uznano by również, iż rząd ChRL powierzył i wyznaczył im wykonywanie funkcji, które zazwyczaj są przyznane rządowi, w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (iv) rozporządzenia podstawowego w świetle opisanych wcześniej w motywach 40 i 52 ram normatywnych. Zatem w każdym przypadku postępowanie tych instytucji zostałoby przypisane rządowi ChRL. Z tych samych względów kredyty udzielane przez inne instytucje finansowe przedsiębiorstwom działającym w sektorze produkcji papieru przypisano by rządowi ChRL.

c) Korzyść

(60) W toku pierwotnego dochodzenia Komisja ustaliła, że w przemyśle papierniczym korzystano z kredytów preferencyjnych. Komisja ustaliła, że kwotę korzyści stanowi różnica między kwotą, jaką przedsiębiorstwo płaci od kredytu rządowego, a kwotą, jaką firma zapłaciłaby za porównywalny kredyt komercyjny, jaki mogłaby faktycznie uzyskać na rynku. Wartość ta została następnie odniesiona do łącznej kwoty obrotów współpracujących producentów eksportujących. Stopa subsydiowania ad valorem ustalona w ramach tego środka wynosi 5,37 % w przypadku grupy APP i 1,26 % w przypadku grupy Chenming.

(61) W toku prowadzonego dochodzenia na podstawie dostępnych informacji Komisja ustaliła, że nie istnieją żadne przesłanki świadczące o zaprzestaniu udzielania producentom cienkiego papieru powleczonego kredytów preferencyjnych w ChRL.

(62) Komisja zauważa, że wnioskodawca w swoim wniosku i później przekazanych informacjach przedstawił przykłady kolejnych kredytów otrzymanych przez producentów eksportujących, w tym w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, w szczególności: — grupa APP otrzymała z Chińskiego Banku Rozwoju pożyczki w wysokości 1,8 mld USD w październiku 2013 r. i 1,5 mld USD w marcu 2015 r., oraz — w oparciu o sprawozdania roczne grupy Chenming, jej całkowite otwarte zadłużenie na koniec 2014 r. opiewało na kwotę 1,5 mld CNY (większość środków pochodziła z banków będących własnością państwa). Ponadto w 2015 r. grupa Chenming uzyskała duże kredyty krótkoterminowe (na łączną kwotę przekraczającą 6 mld CNY) i obligacje wieczyste (o wartości około 2,5 mld CNY), a przedsiębiorstwo zawarło z Bankiem Chińskim porozumienie o strategicznej współpracy na kwotę 20 mld CNY.

(63) Wobec braku współpracy ze strony rządu ChRL i chińskich producentów eksportujących Komisja nie posiadała żadnych informacji dotyczących konkretnego przedsiębiorstwa, na podstawie których mogłaby ustalić, czy kredytów wskazanych przez wnioskodawcę udzielono na zwykłych warunkach rynkowych. Na podstawie dostępnych informacji Komisja ustaliła jednak, że chińscy producenci eksportujący nadal korzystali z kredytów preferencyjnych. Istotnie przemysł papierniczy nadal jest identyfikowany jako „sektor promowany”. Ponadto w toku prowadzonych niedawno dochodzeń Komisja ustaliła, że oprocentowanie kredytów preferencyjnych udzielanych sektorom promowanym było zdecydowanie niższe niż oprocentowanie, które zostałoby naliczone w przypadku braku zakłóceń na rynku finansowym, w tym braku ważnych ratingów kredytowych (26).

(64) W związku z tym, bez potrzeby określania wysokości kwoty subsydiowania przyznanego za pośrednictwem kredytów preferencyjnych Komisja stwierdziła, że rząd ChRL nadal udziela kredytów preferencyjnych z zastosowaniem korzystnych stóp procentowych zgodnie z polityką przewidzianą w planach szczegółowych i dyrektywach odnoszących się do przemysłu papierniczego. Bezpośredni transfer funduszy w formie kredytów preferencyjnych dalej był dostępny dla przedsiębiorstw działających w przemyśle papierniczym w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

d) Szczególność

(65) Jak wykazano powyżej w motywach 40 i 52, szereg dokumentów prawnych, które dotyczą konkretnie przedsiębiorstw działających w sektorze produkcji papieru, ukierunkowują działalność instytucji finansowych. Na podstawie tych dokumentów wykazano, że instytucje finansowe udzielają kredytów preferencyjnych jedynie ograniczonej liczbie sektorów/przedsiębiorstw, które realizują odpowiednie założenia polityki rządu ChRL.

(66) Komisja stwierdziła zatem, że subsydia w formie kredytów preferencyjnych nie są powszechnie dostępne, lecz są szczególne w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Ponadto żadna z zainteresowanych stron nie przedstawiła żadnych dowodów sugerujących, że udzielanie kredytów preferencyjnych opiera się na obiektywnych kryteriach lub warunkach zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego.

e) Podsumowanie

(67) W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że sektor produkcji cienkiego papieru powleczonego nadal korzysta z subsydiów w formie kredytów preferencyjnych. W świetle istnienia wkładu finansowego, korzyści dla producentów eksportujących oraz szczególności przedmiotowe subsydium nadal uznaje się za stanowiące podstawę środków wyrównawczych.

II. Programy w zakresie podatku dochodowego

II.A. Preferencyjna polityka podatkowa dotycząca przedsiębiorstw uznanych za przedsiębiorstwa wykorzystujące zaawansowaną lub nową technologię

(68) W toku pierwotnego dochodzenia Komisja ustaliła, że stopa subsydiowania ad valorem w odniesieniu do przedmiotowego subsydium wynosiła 1,22 % w przypadku grupy APP i 0,58 % w przypadku grupy Chenming.

(69) Przedmiotowe subsydium umożliwia przedsiębiorstwu, które z pozytywnym skutkiem wnioskowało o certyfikat przedsiębiorstwa wykorzystującego zaawansowaną i nową technologię, skorzystanie z obniżonej stawki podatku dochodowego w wysokości 15 % zamiast z normalnej stawki w wysokości 25 %.

a) Podstawa prawna

(70) Podstawą dla preferencyjnego traktowania podatkowego w ramach tego subsydium jest art. 28 ustawy ChRL o podatku dochodowym od przedsiębiorstw (nr 63, ogłoszonej w dniu 16 marca 2007 r.) w powiązaniu ze środkami administracyjnymi służącymi zidentyfikowaniu przedsiębiorstw wykorzystujących zaawansowaną i nową technologię. Obwieszczenie Państwowego Urzędu Podatkowego w sprawie zagadnień dotyczących podatku dochodowego od przedsiębiorstw dla przedsiębiorstw wykorzystujących zaawansowaną i nową technologię (Guo Shui Han [2008] nr 985) również odnosi się do tego programu i zawiera dalsze szczegóły w zakresie jego wdrożenia.

b) Kwalifikowalność

(71) Art. 10 środków administracyjnych służących zidentyfikowaniu przedsiębiorstw wykorzystujących zaawansowaną i nową technologię zawiera wykaz kryteriów kwalifikowalności przedsiębiorstw do korzystania z tej obniżonej stawki podatku dochodowego. Jeżeli przedsiębiorstwo spełnia wszystkie warunki określone w art. 10, musi złożyć wniosek do właściwych organów zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 11 tego samego aktu.

c) Zastosowanie w praktyce

(72) Każde przedsiębiorstwo, które ma zamiar wnioskować o takie obniżenie stawki podatku dochodowego, musi złożyć wniosek on-line do lokalnego Biura Nauki i Technologii, które dokonuje wstępnej oceny. Następnie lokalne Biuro Nauki i Technologii przygotowuje rekomendację dla Wydziału ds. Nauki i Technologii w danej prowincji. Przed podjęciem decyzji o wydaniu certyfikatu przedsiębiorstwa wykorzystującego zaawansowaną i nową technologię wydział ten może także podjąć decyzję o przeprowadzeniu dochodzenia bezpośrednio na terenie przedsiębiorstwa wnioskodawcy.

d) Ustalenia dokonane w toku prowadzonego dochodzenia

(73) Jak ustalono w toku pierwotnego dochodzenia obniżoną stawkę podatku dochodowego należy uznać za subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) i art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego w postaci utraconych dochodów publicznych, które stanowią korzyść dla przedsiębiorstw będących beneficjentami. Subsydium pozostaje szczególne w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego, biorąc pod uwagę fakt, że w samych przepisach, na podstawie których działa organ udzielający subsydium, ograniczono dostęp do tej obniżonej stawki podatku dochodowego wyłącznie do określonych przedsiębiorstw i sektorów sklasyfikowanych jako promowane, takich jak przedsiębiorstwa należące do sektora produkcji cienkiego papieru powleczonego.

(74) Ani rząd ChRL, ani producenci eksportujący nie przedstawili dowodów sugerujących, że w sektorze produkcji cienkiego papieru powleczonego zaprzestano korzystać z tej obniżonej stawki podatku dochodowego. Na podstawie informacji dostarczonych przez wnioskodawcę we wniosku oraz uzyskanych w toku prowadzonych niedawno dochodzeń (27), jak i powszechnie dostępnych informacji (28) Komisja ustaliła, że w sektorze produkcji cienkiego papieru powleczonego dalej korzysta się z preferencyjnej polityki podatkowej przewidzianej dla przedsiębiorstw uznanych za należące do branży wykorzystującej zaawansowaną i nową technologie (do której zalicza się zatem także sektor produkcji cienkiego papieru powleczonego).

(75) W świetle braku współpracy ze strony rządu ChRL i chińskich producentów eksportujących Komisja nie posiadała żadnych informacji dotyczących konkretnych przedsiębiorstw, na podstawie których mogłaby obliczyć kwotę subsydium przyznanego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Mając jednak na uwadze ostateczne ustalenia dokonane w kontekście prowadzonego dochodzenia w ramach przeglądu wygaśnięcia Komisja nie uważa, aby obliczenie tych kwot było konieczne.

e) Podsumowanie

(76) W związku z tym Komisja stwierdziła, że przedmiotowe subsydium nadal uznaje się za stanowiące podstawę środków wyrównawczych.

II.B. Preferencyjna polityka podatkowa dotycząca badań i rozwoju

(77) W toku pierwotnego dochodzenia Komisja ustaliła, że stopa subsydiowania ad valorem w odniesieniu do przedmiotowego preferencyjnego traktowania podatkowego wynosiła 0,02 % w przypadku grupy APP i 0,05 % w przypadku grupy Chenming.

(78) Rząd ChRL przyznaje preferencyjne traktowanie podatkowe, z którego korzystają wszystkie przedsiębiorstwa uznane za prowadzące projekty badawcze i rozwojowe. Taka kwalifikacja zezwala przedsiębiorstwom, które ponoszą koszty związane z projektami badawczo-rozwojowymi mającymi na celu rozwój nowych technologii, nowych produktów i nowych umiejętności rzemieślniczych, na dodatkowe 50 % odliczenie swoich wydatków na badania i rozwój od podatku dochodowego. Również wydatki z tytułu wartości niematerialnych i prawnych w dziedzinie badań i rozwoju uprawniają kwalifikujące się przedsiębiorstwa do odliczenia 150 % faktycznych kosztów poniesionych przez te przedsiębiorstwa.

a) Podstawa prawna

(79) Podstawą dla preferencyjnego traktowania podatkowego są: art. 30 ust. 1 ustawy ChRL o podatku dochodowym od przedsiębiorstw (nr 63 ogłoszonej w dniu 16 marca 2007 r.), art. 95 rozporządzenia w sprawie wdrożenia ustawy ChRL o podatku dochodowym od przedsiębiorstw, dekret nr 512 Rady Państwa ChRL ogłoszony w dniu 6 grudnia 2007 r. oraz w wytyczne dla kluczowych obszarów (obwieszczenie nr 6 z 2007 r.).

b) Kwalifikowalność

(80) Przedmiotowe preferencyjne traktowanie podatkowe zapewnia korzyść przedsiębiorstwom, które zostaną uznane za prowadzące projekty badawczo-rozwojowe. Do programu kwalifikują się tylko projekty badawczo-rozwojowe przedsiębiorstw z branż wykorzystujących zaawansowaną i nową technologię, które otrzymują podstawowe wsparcie od państwa, oraz projekty wymienione w wytycznych dla kluczowych obszarów uprzemysłowienia z wykorzystaniem zaawansowanej technologii w ramach bieżącego priorytetu w zakresie rozwoju, ogłoszonych przez NDRC.

c) Zastosowanie w praktyce

(81) Każde przedsiębiorstwo, które zamierza wnioskować o preferencyjne traktowanie podatkowe, musi złożyć szczegółowe informacje o projektach badawczo-rozwojowych w lokalnym Biurze Nauki i Technologii. Po rozpatrzeniu wniosku biuro podatkowe wydaje pismo o zatwierdzeniu. Wartość podlegająca opodatkowaniu podatkiem dochodowym od przedsiębiorstw jest pomniejszana o 50 % faktycznych wydatków na zatwierdzone projekty.

d) Ustalenia dokonane w toku prowadzonego dochodzenia

(82) Jak ustalono w toku pierwotnego dochodzenia preferencyjne traktowanie podatkowe należy uznać za subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) i art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego w postaci utraconych dochodów publicznych, które stanowią korzyść dla przedsiębiorstw będących beneficjentami. Subsydium pozostaje szczególne w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego, biorąc pod uwagę fakt, że w samych przepisach, na podstawie których działa organ udzielający subsydium, ograniczono dostęp do tego programu wyłącznie do określonych przedsiębiorstw i sektorów klasyfikowanych jako promowane, takich jak przedsiębiorstwa należące do sektora produkcji cienkiego papieru powleczonego.

(83) Ani rząd ChRL, ani producenci eksportujący nie przedstawili dowodów sugerujących, że w sektorze produkcji cienkiego papieru powleczonego zaprzestano korzystać z tego preferencyjnego traktowania podatkowego. Na podstawie informacji dostarczonych przez wnioskodawcę we wniosku Komisja ustaliła, że w sektorze produkcji cienkiego papieru powleczonego dalej korzysta się z preferencyjnej polityki podatkowej dotyczącej badań i rozwoju w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Preferencyjne traktowanie podatkowe istotnie nadal zapewnia korzyść przedsiębiorstwom, które są formalnie uznane za przedsiębiorstwa wykorzystujące zaawansowaną i nową technologię.

(84) W świetle braku współpracy ze strony rządu ChRL i chińskich producentów eksportujących Komisja nie posiadała żadnych informacji dotyczących konkretnych przedsiębiorstw, na podstawie których mogłaby obliczyć kwotę subsydium przyznanego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Mając jednak na uwadze ostateczne ustalenia dokonane w kontekście prowadzonego dochodzenia w ramach przeglądu wygaśnięcia Komisja nie uważa, aby obliczenie tych kwot było konieczne.

e) Podsumowanie

(85) W związku z tym Komisja stwierdziła, że przedmiotowe subsydium nadal uznaje się za stanowiące podstawę środków wyrównawczych.

II.C. Zwolnienia z opodatkowania dywidend wypłacanych między kwalifikowanymi przedsiębiorstwami będącymi rezydentami

(86) W toku pierwotnego dochodzenia Komisja ustaliła, że stopa subsydiowania ad valorem w odniesieniu do tego programu wynosi 1,34 % w przypadku grupy APP i 0,21 % w przypadku grupy Chenming.

(87) Zwolnienie z opodatkowania dywidend dotyczy przedsiębiorstw będących rezydentami w ChRL, które są udziałowcami w innych przedsiębiorstwach będących rezydentami w ChRL. Pierwsze z nich są uprawnione do zwolnienia z podatku od dochodów z określonych dywidend wypłacanych przez te drugie przedsiębiorstwa.

a) Podstawa prawna

(88) Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania dywidend przewidziano w art. 26 ustawy ChRL o podatku dochodowym od przedsiębiorstw oraz dalej wyjaśniono w art. 83 rozporządzenia w sprawie wdrożenia ustawy ChRL o podatku dochodowym od przedsiębiorstw, dekret nr 512 Rady Państwa ChRL ogłoszony w dniu 6 grudnia 2007 r.

b) Kwalifikowalność

(89) Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania dywidend zapewnia korzyść wszystkim przedsiębiorstwom będącym rezydentami, które są udziałowcami innych przedsiębiorstw będących rezydentami w Chinach.

c) Zastosowanie w praktyce

(90) Przedsiębiorstwa mogą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania dywidend bezpośrednio w swoim zeznaniu podatkowym.

d) Ustalenia dokonane w toku prowadzonego dochodzenia

(91) W toku pierwotnego dochodzenia Komisja ustaliła, że zwolnienie z opodatkowania dywidend należy uznać za subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) i art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego w postaci utraconych dochodów publicznych, które stanowią korzyść dla przedsiębiorstw będących beneficjentami. Przedmiotowe subsydium pozostaje szczególne w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego, biorąc pod uwagę fakt, że same przepisy, na podstawie których działa organ udzielający subsydium, ograniczały dostęp do tego programu tylko do przedsiębiorstw będących rezydentami w ChRL, które otrzymują dochody z tytułu dywidend od innych przedsiębiorstw będących rezydentami w ChRL, w przeciwieństwie do tych przedsiębiorstw, które inwestują w przedsiębiorstwa zagraniczne.

(92) Ani rząd ChRL, ani producenci eksportujący nie przedstawili dowodów sugerujących, że w sektorze produkcji cienkiego papieru powleczonego zaprzestano korzystać z tego zwolnienia z opodatkowania dywidend. Na podstawie informacji dostarczonych przez wnioskodawcę we wniosku oraz uzyskanych w toku prowadzonych niedawno dochodzeń (29) Komisja ustaliła, że w sektorze produkcji cienkiego papieru powleczonego dalej korzysta się ze zwolnienia z opodatkowania dywidend.

(93) W świetle braku współpracy ze strony rządu ChRL i chińskich producentów eksportujących Komisja nie posiadała żadnych informacji dotyczących konkretnych przedsiębiorstw, na podstawie których mogłaby obliczyć kwotę subsydium przyznanego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Mając jednak na uwadze ostateczne ustalenia dokonane w kontekście prowadzonego dochodzenia w ramach przeglądu wygaśnięcia Komisja nie uważa, aby obliczenie tych kwot było konieczne.

e) Podsumowanie

(94) W związku z tym Komisja stwierdziła, że przedmiotowe subsydium nadal uznaje się za stanowiące podstawę środków wyrównawczych.

III. Programy w zakresie podatków pośrednich i przywozowych taryf celnych

III.A. Zwolnienie z podatku od wartości dodanej (VAT) oraz zwolnienie celne w odniesieniu do przywożonego wyposażenia

(95) W toku pierwotnego dochodzenia Komisja ustaliła, że stopa subsydiowania ad valorem w odniesieniu do tego środka wynosi 1,17 % w przypadku grupy APP i 0,61 % w przypadku grupy Chenming.

(96) Przedmiotowy środek zapewnia korzyści w formie zwolnienia z VAT i bezcłowego przywozu dóbr kapitałowych przedsiębiorstwom z kapitałem zagranicznym lub przedsiębiorstwom krajowych, które mogą otrzymać certyfikat projektów promowanych przez państwo, wydawany przez władze chińskie zgodnie z odpowiednimi przepisami w zakresie inwestycji, podatków i ceł.

a) Podstawa prawna

(97) Zwolnienie z podatku VAT oraz zwolnienie celne opierają się na zestawie przepisów prawnych, tj. na okólniku Rady Państwa ChRL nr 37/1997 w sprawie dostosowania polityki podatkowej w zakresie przywożonego wyposażenia, obwieszczeniu Ministra Finansów, Głównego Urzędu Ceł oraz Państwowego Urzędu Podatkowego nr 43 [2008], obwieszczeniu Narodowej Komisji Rozwoju i Reform nr 316/2006 z dnia 22 lutego 2006 r. w sprawie odpowiednich zagadnień dotyczących doręczenia pism zatwierdzających projekty, których rozwój jest wspierany przez państwo, finansowanych ze źródeł krajowych i zagranicznych oraz katalogu niepodlegających zwolnieniu z ceł przywożonych artykułów dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym lub przedsiębiorstw krajowych z 2008 r.

b) Kwalifikowalność

(98) Kwalifikowalność jest ograniczona do wnioskodawców – zarówno przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym, jak i krajowych przedsiębiorstw – którzy są w stanie uzyskać certyfikat projektu promowanego przez państwo.

c) Zastosowanie w praktyce

(99) Zgodnie z art. I.1 obwieszczenia Narodowej Komisji Rozwoju i Reform nr 316/2006 z dnia 22 lutego 2006 r. w sprawie odpowiednich zagadnień dotyczących doręczenia pism zatwierdzających projekty, których rozwój jest wspierany przez państwo, finansowanych ze źródeł krajowych i zagranicznych, te zagraniczne projekty inwestycyjne, które są zgodne „z promowanymi projektami inwestycji zagranicznych wiążącymi się z transferem technologii określonymi w „Katalogu sektorów otwartych dla inwestycji zagranicznych wraz z wytycznymi” i „Branżowym katalogu inwestycji zagranicznych w regionie środkowo-zachodnim” są zwolnione z należności celnych i z VAT od przywozu; wyłączone ze zwolnienia są jednak te towary, które są wymienione w „Katalogu przywożonych towarów w ramach projektów inwestycji zagranicznych niezwolnionych z podatku”. Pisma zatwierdzające projekty dla zagranicznych projektów inwestycyjnych z promowanej kategorii o łącznej wartości inwestycji wynoszącej co najmniej 30 mln USD są wydawane przez NDRC. Pisma zatwierdzające projekty dla zagranicznych projektów inwestycyjnych z promowanej kategorii o łącznej wartości inwestycji poniżej 30 mln USD są wydawane na poziomie prowincji przez komisje lub gospodarcze organy samorządowe. Po otrzymaniu pisma zatwierdzającego projekt w promowanej kategorii przedsiębiorstwa przedkładają certyfikaty i inne dokumenty związane z wnioskiem lokalnym organom celnym, aby kwalifikować się do uzyskania zwolnienia z ceł i z VAT dla przywożonego wyposażenia.

d) Ustalenia dokonane w toku prowadzonego dochodzenia

(100) W toku pierwotnego dochodzenia Komisja ustaliła, że zwolnienie z podatku VAT i zwolnienie celne należy uznać za subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) i art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego w postaci utraconych dochodów publicznych, które stanowią korzyść dla przedsiębiorstw będących beneficjentami. Przedmiotowe subsydium pozostają szczególne w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego, biorąc pod uwagę fakt, że same przepisy, na podstawie których działa organ udzielający subsydium, ograniczały dostęp do tego programu wyłącznie do przedsiębiorstw, które inwestują w określone kategorie działalności wyczerpująco zdefiniowane przez prawo (tj. katalog sektorów otwartych dla inwestycji zagranicznych wraz z wytycznymi oraz katalog kluczowych sektorów, produktów i technologii, których rozwój jest obecnie promowany przez państwo).

(101) Ani rząd ChRL, ani producenci eksportujący nie przedstawili dowodów sugerujących, że w sektorze produkcji cienkiego papieru powleczonego zaprzestano korzystać ze zwolnień z podatku VAT i taryf celnych. Na podstawie najlepszych dostępnych faktów, a zwłaszcza wniosków Komisji dotyczących tego subsydium wyciągniętych w toku prowadzonych niedawno dochodzeń (30), Komisja ustaliła, że w sektorze produkcji cienkiego papieru powleczonego dalej korzysta się ze zwolnienia z podatku VAT oraz ze zwolnienia celnego w odniesieniu do przywożonego wyposażenia.

(102) W świetle braku współpracy ze strony rządu ChRL i chińskich producentów eksportujących Komisja nie posiadała żadnych informacji dotyczących konkretnych przedsiębiorstw, na podstawie których mogłaby obliczyć kwotę subsydium przyznanego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Mając jednak na uwadze ostateczne ustalenia dokonane w kontekście prowadzonego dochodzenia w ramach przeglądu wygaśnięcia Komisja nie uważa, aby obliczenie tych kwot było konieczne.

e) Podsumowanie

(103) W związku z tym Komisja stwierdziła, że przedmiotowe subsydium nadal uznaje się za stanowiące podstawę środków wyrównawczych.

III.B. Obniżki VAT od wyposażenia wyprodukowanego w kraju

(104) W toku pierwotnego dochodzenia Komisja ustaliła, że stopa subsydiowania ad valorem w odniesieniu do tego subsydium wynosi 0,03 % w przypadku grupy APP i 0,05 % w przypadku grupy Chenming.

(105) Przedmiotowy środek pozwala na osiągnięcie korzyści w formie obniżek podatku VAT płaconego przy zakupie przez przedsiębiorstwa z kapitałem zagranicznym wyposażenia wyprodukowanego w kraju.

a) Podstawa prawna

(106) Obniżki VAT opierają się na zestawie przepisów prawnych, tj. — środkach tymczasowych dotyczących zarządzania zwrotami podatku za zakup wyposażenia produkcji krajowej przez przedsiębiorstwa z kapitałem zagranicznym, — środkach tymczasowych dotyczących zarządzania ulgami podatkowymi z tytułu zakupu wyposażenia produkcji chińskiej na potrzeby projektów z udziałem kapitału zagranicznego, oraz — obwieszczeniu Ministerstwa Finansów i Państwowego Urzędu Podatkowego w sprawie anulowania polityki ulg w odniesieniu do zakupu wyposażenia produkcji krajowej przez przedsiębiorstwa z kapitałem zagranicznym.

b) Kwalifikowalność

(107) Kwalifikowalność ogranicza się do przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym, które nabywają wyposażenie wyprodukowane w kraju i zaliczają się do promowanej kategorii.

c) Zastosowanie w praktyce

(108) Program ma na celu zwrot VAT zapłaconego przy zakupie wyposażenia wyprodukowanego w kraju przez przedsiębiorstwa z kapitałem zagranicznym, jeśli wyposażenia tego nie uwzględniono w katalogu środków niepodlegających zwolnieniu i jeśli wartość wyposażenia nie przekracza łącznego limitu inwestycji dla przedsiębiorstwa z kapitałem zagranicznym zgodnie z „tymczasowymi środkami administracyjnymi w zakresie nabycia wyposażenia wyprodukowanego w kraju”.

(109) W toku pierwotnego dochodzenia wszyscy współpracujący producenci korzystali z tego środka.

d) Ustalenia dokonane w toku prowadzonego dochodzenia

(110) W toku pierwotnego dochodzenia Komisja ustaliła, że obniżki VAT należy uznać za subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) i art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego w postaci utraconych dochodów publicznych, które stanowią korzyść dla przedsiębiorstw będących beneficjentami. Przedmiotowe subsydium pozostaje szczególne w rozumieniu art. 4 ust. 4 lit. b) rozporządzenia podstawowego, zważywszy, że subsydium to jest uzależnione od wykorzystywania towarów krajowych kosztem towarów przywożonych.

(111) Ani rząd ChRL, ani producenci eksportujący nie przedstawili dowodów, z których wynikałoby, że w sektorze produkcji cienkiego papieru powleczonego zaprzestano korzystać ze wspomnianych ulg w podatku VAT i zwolnień z taryf celnych. Na podstawie prowadzonych niedawno dochodzeń (31) Komisja ustaliła, że w sektorze produkcji cienkiego papieru powleczonego dalej korzysta się z obniżek VAT przy zakupie wyposażenia produkcji krajowej.

(112) W świetle braku współpracy ze strony rządu ChRL i chińskich producentów eksportujących Komisja nie posiadała żadnych informacji dotyczących konkretnych przedsiębiorstw, na podstawie których mogłaby obliczyć kwotę subsydium przyznanego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Mając jednak na uwadze ostateczne ustalenia dokonane w kontekście prowadzonego dochodzenia w ramach przeglądu wygaśnięcia Komisja nie uważa, aby obliczenie tych kwot było konieczne.

e) Podsumowanie

(113) W związku z tym Komisja stwierdziła, że przedmiotowe subsydium nadal uznaje się za stanowiące podstawę środków wyrównawczych.

IV. Programy dotacji

a) Wprowadzenie

(114) W toku pierwotnego dochodzenia Komisja ustaliła, że w sektorze produkcji cienkiego papieru powleczonego korzystano z różnego rodzaju programów dotacji. W szczególności w toku pierwotnego dochodzenia Komisja oceniła pięć programów zgłoszonych przez współpracujących producentów eksportujących i wszystkie uznała za stanowiące podstawę środków wyrównawczych. Komisja wzięła również pod uwagę dalsze sześć programów zgłoszonych przez współpracujących producentów eksportujących, lecz nie poddała ich ocenie z uwagi na niewielkie korzyści z nimi związane.

b) Ustalenia dokonane w toku prowadzonego dochodzenia

(115) W toku pierwotnego dochodzenia Komisja stwierdziła, że producenci cienkiego papieru powleczonego, objęci planami rządu ChRL mającymi na celu wsparcie przemysłu papierniczego, korzystali z szeregu dotacji, które należy uznać za subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) i art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego w postaci przyznanych środków pieniężnych, które stanowią korzyść dla przedsiębiorstw będących beneficjentami.

(116) Ani rząd ChRL, ani producenci eksportujący nie przedstawili dowodów sugerujących, że w sektorze produkcji cienkiego papieru powleczonego zaprzestano korzystać z tych dotacji. Na podstawie informacji dostarczonych przez wnioskodawcę we wniosku, jak również uzyskanych w toku prowadzonych niedawno dochodzeń (32) Komisja ustaliła, że sektor produkcji cienkiego papieru powleczonego dalej korzysta z dotacji jako sektor promowany.

(117) Na przykład na podstawie sprawozdania rocznego grupy Chenming za 2015 r. Komisja była w stanie ustalić, że grupa ta otrzymała w 2015 r. dotacje rządowe o wartości 245 mln CNY, które ujęto w rachunku zysków i start. Kolejną kwotę w wysokości 150 mln CNY wykazano jako „Specjalne fundusze Chińskiego Banku Rozwoju”, który to bank jest własnością państwa. Nie podano dalszych podziałów otrzymanych dotacji ze względu na ich charakter lub konkretnych kwot. Łącznie dotacje te stanowią ponad 1 % obrotów grupy Chenming w roku 2015 r. We wniosku wnioskodawca przedstawił również dowód świadczący o tym, że w 2014 r. grupa Chenming otrzymała od Biura Finansowego miasta Shouguang subsydia na pokrycie kosztów usług związanych z oczyszczaniem i odprowadzaniem ścieków.

(118) Na podstawie powyższego Komisja stwierdziła, że rząd ChRL dalej wypłaca beneficjentom z sektora cienkiego papieru powleczonego różnego rodzaju dotacje i że producenci cienkiego papieru powleczonego w ChRL dalej korzystają z tych dotacji, przy czym nie uznała za konieczne precyzyjne określenie kwoty przyznanych korzyści. Przedmiotowe dotacje uznaje się za szczególne w rozumieniu art. 4 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, przy czym wydaje się także, że przyznaje się je na zasadzie ad hoc.

c) Podsumowanie

(119) W związku z tym Komisja stwierdziła, że przedmiotowe subsydium nadal uznaje się za stanowiące podstawę środków wyrównawczych.

V. Dostarczanie towarów i świadczenie usług przez rząd za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia

— Przyznawanie gruntów za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia

(120) W toku pierwotnego dochodzenia Komisja, wykorzystując poziom referencyjny dla cen gruntów na Tajwanie, ustaliła, że stopa subsydiowania ad valorem w odniesieniu do tego środka wynosi 2,81 % w przypadku grupy APP i 0,69 % w przypadku grupy Chenming.

(121) W toku pierwotnego dochodzenia Komisja ustaliła, że sektor produkcji cienkiego papieru powleczonego w ChRL korzysta z gruntów, a dokładniej praw do użytkowania gruntów przyznawanych za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia.

a) Podstawa prawna i kwalifikowalność

(122) We wniosku wnioskodawca przedstawił dowód świadczący o tym że w sektorze produkcji cienkiego papieru powlekanego rząd ChRL nadal przekazuje prawa do użytkowania gruntów za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia. Podstawę prawną tego twierdzenia stanowią następujące dokumenty dostarczone przez rząd ChRL: — prawo rzeczowe, — ustawa o zarządzaniu gruntami, — ustawa o zarządzaniu nieruchomościami miejskimi, — przepisy przejściowe dotyczące przydziału i przenoszenia prawa do użytkowania gruntów państwowych na obszarach miejskich, — rozporządzenie w sprawie wdrożenia ustawy o zarządzaniu gruntami, — przepisy w sprawie przydzielania prawa do użytkowania będących własnością państwa gruntów pod budowę w drodze zaproszenia do przetargu, aukcji i postępowania ofertowego, nr 39 z dnia 28 września 2007 r.

(123) Rząd ChRL odmówił przedstawienia jakichkolwiek danych dotyczących faktycznej ceny praw do użytkowania gruntów, prawidłowego funkcjonowania konkurencyjnego rynku gruntów, który – jak twierdził – został w Chinach ustanowiony, czy też metodyki stosowanej w przypadku wywłaszczania poprzednich użytkowników gruntów.

b) Zastosowanie w praktyce

(124) Zgodnie z art. 2 ustawy o zarządzaniu gruntami wszystkie grunty są własnością państwa, ponieważ zgodnie z konstytucją Chin i odpowiednimi przepisami prawa grunty są wspólną własnością narodu chińskiego. Nie jest możliwa sprzedaż gruntów, ale prawa do użytkowania gruntów mogą zostać przydzielone zgodnie z ustawą: organy państwowe przydzielają je w drodze przetargów publicznych, ofert cenowych bądź aukcji.

c) Ustalenia dokonane w toku dochodzenia

(125) W toku pierwotnego dochodzenia Komisja stwierdziła, że przyznawanie praw do użytkowania gruntów przez rząd ChRL należy uznać za subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (iii) i art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego w formie dostarczenia towarów, co stanowi korzyść dla przedsiębiorstw będących beneficjentami.

(126) Ani rząd ChRL, ani producenci eksportujący nie przedstawili dowodów sugerujących, że w sektorze produkcji cienkiego papieru powleczonego zaprzestano czerpać korzyści z przekazywania praw do użytkowania gruntów Na podstawie informacji dostarczonych przez wnioskodawcę we wniosku oraz uzyskanych w toku prowadzonych niedawno dochodzeń (33) i niezweryfikowanych informacji przedstawionych przez rząd ChRL w odpowiedzi na kwestionariusz Komisja ustaliła, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym sektor produkcji cienkiego papieru powleczonego dalej czerpał korzyści z przekazywania gruntów za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia. Na podstawie dostępnych informacji Komisja stwierdziła, że stawki opłat z tytułu użytkowania gruntów nadal są subsydiowane, ponieważ w systemie wprowadzonym przez rząd ChRL zasady rynkowe nie są przestrzegane. Ponieważ sektor produkcji papieru nadal był „sektorem promowanym” zgodnie z dwunastym planem pięcioletnim w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym i pozostał „sektorem promowanym” zgodnie z trzynastym planem pięcioletnim, Komisja na podstawie dostępnych informacji ustaliła, że nadal ma miejsce preferencyjny przydział gruntów. Zapewnianie praw do użytkowania gruntów przez rząd ChRL w sektorze produkcji papieru jako jednym z sektorów promowanych świadczy o tym, że subsydium ma charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

(127) W świetle braku współpracy ze strony rządu ChRL i chińskich producentów eksportujących Komisja nie posiadała żadnych informacji dotyczących konkretnych przedsiębiorstw, na podstawie których mogłaby obliczyć kwotę subsydium przyznanego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Mając jednak na uwadze ostateczne ustalenia dokonane w kontekście prowadzonego dochodzenia w ramach przeglądu wygaśnięcia Komisja nie uważa, aby obliczenie tych kwot było konieczne.

d) Podsumowanie

(128) W związku z tym Komisja stwierdziła, że przedmiotowe subsydium nadal uznaje się za stanowiące podstawę środków wyrównawczych.

3.4. Nowe subsydia, które nie zostały objęte środkami wyrównawczymi w ramach pierwotnego dochodzenia

I. Programy dotyczące ubezpieczenia eksportu na rzecz sektora produkcji cienkiego papieru powleczonego

a) Podstawa prawna

(129) Podstawy prawne, na których opiera się program, są następujące: — obwieszczenie w sprawie realizacji strategii wspierania handlu poprzez naukę i technologię za pomocą ubezpieczania kredytów eksportowych (Shang Ji Fa [2004] nr 368) wydane wspólnie przez Ministerstwo Handlu i Sinosure; — katalog wywozowy chińskich produktów wykorzystujących zaawansowane i nowe technologie z 2006 r.; — tzw. „plan 840” uwzględniony w obwieszczeniu Rady Państwa z dnia 27 maja 2009 r.; — tzw. „plan 421” uwzględniony w obwieszczeniu w sprawie wdrożenia procedur szczególnych finansowania ubezpieczenia eksportu dużych, kompletnych zestawów sprzętowych, wydanym wspólnie przez Ministerstwo Handlu i Ministerstwo Finansów w dniu 22 czerwca 2009 r.;

b) Sinosure jest organem publicznym

(130) Na podstawie dostępnych Komisji informacji i w świetle odmowy współpracy ze strony rządu ChRL i Sinosure Komisja ustaliła, że Sinosure jest organem publicznym w rozumieniu art. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego. W szczególności, podobnie jak w kontekście opisanych powyżej kredytów preferencyjnych, ustalenie, że Sinosure powierzono uprawnienia do wykonania funkcji rządowych, opiera się na najlepszych dostępnych faktach odnoszących się do własności państwa, na formalnych znamionach kontroli rządu oraz na dowodach wskazujących, że rząd ChRL w dalszym ciągu w znaczący sposób sprawuje kontrolę nad działalnością Sinosure.

(131) Na podstawie dostępnych informacji w prowadzonym dochodzeniu potwierdzono, że rząd jest jedynym właścicielem przedsiębiorstwa Sinosure i ma nad nim pełną kontrolę finansową. Sinosure jest jednoosobową spółką skarbu państwa, w której 100 % udziałów ma Rada Państwa ChRL. Zarejestrowany kapitał w wysokości 4 mld CNY pochodzi z funduszu typu venture ubezpieczeń kredytów eksportowych zgodnie z budżetem państwa. Ponadto państwo w 2011 r. dokapitalizowało przedsiębiorstwo kwotą w wysokości 20 mld CNY za pośrednictwem China Investment Corporation, chińskiego państwowego funduszu majątkowego (34). Zgodnie ze statutem Sinosure Ministerstwo Finansów jest oddziałem spółki odpowiedzialnym za działalność biznesową, a Sinosure ma również obowiązek przedkładania sprawozdań finansowych i księgowych oraz sprawozdań z wykonania budżetu Ministerstwu Finansów w celu ich zbadania i zatwierdzenia.

(132) Jeżeli chodzi o kontrolę ze strony rządu, Sinosure, jako jednoosobowa spółka skarbu państwa, nie ma zarządu. Odnośnie do rady nadzorczej wszyscy jej członkowie wyznaczani są przez Radę Państwa ChRL i wykonują swoje obowiązki zgodnie z „rozporządzeniem tymczasowym w sprawie rad nadzorczych ważnych instytucji finansowych będących własnością państwa”. Kierownictwo wyższego szczebla spółki Sinosure również wyznaczane jest przez rząd. Z informacji zamieszczonych na stronie internetowej (35) spółki Sinosure wynika, że prezesem Sinosure jest sekretarz komitetu partii, a większość kadry kierowniczej wyższego szczebla również stanowią członkowie komitetu partii.

(133) Spółka Sinosure nie opublikowała swoich sprawozdań rocznych za szereg lat (36), w tym sprawozdania rocznego za okres objęty dochodzeniem przeglądowym. Ze sprawozdania rocznego spółki za 2011 r. wyraźnie jednak wynika, że Sinosure pełni funkcje rządowe i realizuje strategie rządu, a zatem można przyjąć, iż podmiot ten stanowi bezpośrednią emanację samego rządu. W sprawozdaniu rocznym spółki Sinosure za 2011 r. znalazło się kilka stwierdzeń odnoszących się do tej kwestii, mianowicie: przedsiębiorstwo Sinosure „z własnej inicjatywy pełniło funkcję polityczną agencji kredytów eksportowych […] i osiągnęło sukcesy już w pierwszym roku obowiązywania 12. planu pięcioletniego” (sprawozdanie roczne za 2011 r., s. 4); „kontynuacja reformy korporacji wzmocniła funkcję polityczną Sinosure jako agencji kredytów eksportowych. Na konferencji gospodarczej Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Chin położono nacisk na tę funkcję i jasno określono wymogi dotyczące ubezpieczenia kredytów, co wyznaczyło naszą ścieżkę wzrostu” (sprawozdanie roczne za 2011 r., s. 5); „W 2011 r. przedsiębiorstwo Sinosure realizowało strategie, decyzje i ustalenia Komitetu Centralnego KPCh oraz Rady Państwa, jak również politykę państwa w zakresie dyplomacji, handlu zagranicznego, przemysłu i finansów, w pełni zaangażowało się w swoją funkcję polityczną i osiągnęło szybki wzrost” (sprawozdanie roczne za 2011 r., s. 11); „przedsiębiorstwo Sinosure w pełni realizowało państwową strategię »Specjalnych zasad dotyczących ubezpieczenia finansowania eksportu dla dużych, kompletnych zestawów sprzętowych« i wypełniło zobowiązania nałożone na nią przez państwo” (sprawozdanie roczne za 2011 r., s. 11).

(134) W ramach przeglądu wygaśnięcia dotyczącego paneli fotowoltaicznych ustalono, że w sprawozdaniu rocznym Sinosure za rok 2014 r. potwierdzono stan opisany w sprawozdaniu rocznym za rok 2011, ponieważ „przedsiębiorstwo Sinosure dokładało wszelkich starań, aby wspierać chińską politykę krajową i dążyło do osiągnięcia tego poprzez analizę nowych pomysłów i koncepcji, ulepszanie metod pracy, udoskonalanie produktów i usług, a także poprzez zwiększenie wydajności w wykonywaniu funkcji politycznych”, czy też dlatego że odgrywa rolę „organu wspierającego realizację polityki” (37).

(135) Ponadto dalsza analiza ram instytucjonalnych i innych dokumentów wydanych przez rząd ChRL, na mocy których działa Sinosure, wykazała, że temu przedsiębiorstwu nadano uprawnienia do realizowania polityki rządu. W 2004 r. Ministerstwo Handlu i Sinosure wspólnie wydały obwieszczenie w sprawie realizacji strategii wspierania handlu poprzez naukę i technologię za pomocą ubezpieczania kredytów eksportowych (Shang Ji Fa [2004] nr 368 z dnia 26 lipca 2004 r.) i dokument ten nadal reguluje działalność Sinosure. Jednym z celów tego obwieszczenia jest wsparcie eksportu zaawansowanych i nowych technologii oraz produktów o dużej wartości dodanej poprzez dalsze wykorzystanie ubezpieczeń kredytów eksportowych.

(136) Jak określono w powyższych motywach 40–52, Komisja ustaliła, że sektor produkcji cienkiego papieru powleczonego jest traktowany przez rząd ChRL jako gałąź przemysłu o znaczeniu kluczowym/strategicznym, której rozwój jest aktywnie realizowany przez państwo w ramach celu polityki publicznej. Należy przypomnieć, że sektor produkcji papieru jest jednym z 26 sektorów, które są sklasyfikowanego jako „promowane”, jak stwierdzono w motywie 46 powyżej. Komisja zauważyła, że działalność związana z ubezpieczaniem kredytów eksportowych prowadzona przez Sinosure stanowi integralną część szerzej pojętego sektora finansowego, w którym, jak ustalono, interwencja rządowa bezpośrednio zakłóca i zniekształca normalne funkcjonowanie rynku finansowego w ChRL (zob. motyw 53 powyżej).

(137) Komisja wie o istnieniu innych dokumentów stanowiących dowód na to, że Sinosure bezpośrednio realizuje politykę rządu na korzyść m.in. producentów eksportujących. Tak zwany „plan 840” opisano szczegółowo w obwieszczeniu Rady Państwa ChRL z dnia 27 maja 2009 r. (38). Nazwa ta odnosi się do wykorzystania 84 mld USD jako ubezpieczenia eksportu i jest to jeden z sześciu środków wprowadzonych przez Radę Państwa w 2009 r. w celu stabilizacji popytu eksportowego po kryzysie światowym i będącego jego konsekwencją większego popytu na ubezpieczenia kredytów eksportowych. Te sześć środków obejmuje w szczególności zwiększony zakres ubezpieczeń kredytów eksportowych, zapewnienie krótkoterminowych ubezpieczeń kredytów eksportowych na skalę 84 mld USD w 2009 r. i obniżenie wysokości składek ubezpieczeniowych. Jako wykonawcę planu wskazano Sinosure – jedyną instytucję polityczną udzielającą ubezpieczeń kredytów eksportowych. Jeżeli chodzi o obniżenie składek ubezpieczeniowych, przedsiębiorstwo Sinosure musiało zapewnić zmniejszenie średniej stawki krótkoterminowego ubezpieczenia kredytu eksportowego o 30 % w porównaniu z ogólną średnią stawką w 2008 r.

(138) Tak zwany „plan 421” uwzględniono w obwieszczeniu w sprawie wdrożenia procedur szczególnych finansowania ubezpieczenia eksportu dużych, kompletnych zestawów sprzętu, wydanym wspólnie przez Ministerstwo Handlu i Ministerstwo Finansów w dniu 22 czerwca 2009 r. Była to również ważna strategia wspierająca chińską „politykę ekspansji”, stanowiąca odpowiedź na światowy kryzys finansowy w 2009 r. W ramach tej strategii przeznaczono 42,1 mld USD na finansowanie ubezpieczeń w celu wsparcia eksportu dużych, kompletnych zestawów sprzętu. Fundusze te zapewnia i zarządza nimi Sinosure wraz z pewnymi innymi instytucjami finansowymi. Przedsiębiorstwa objęte zakresem tego dokumentu mogą korzystać z preferencyjnych środków finansowych, w tym ubezpieczenia kredytu eksportowego. Z powodu odmowy współpracy ze strony rządu ChRL Komisja nie była w stanie uzyskać dodatkowych informacji dotyczących stosowania tego obwieszczenia. Wobec braku dowodów wskazujących inaczej Komisja uznała, że przemysł papierniczy również jest objęty zakresem tego dokumentu.

(139) Na podstawie powyższych elementów Komisja stwierdziła, że Sinosure jest organem publicznym, ponieważ powierzono mu uprawnienia do wykonywania funkcji rządowych. Takie same wnioski wyciągnięto w poprzednim postępowaniu antysubsydyjnym dotyczącym sektorów promowanych w ChRL (39).

(140) Ponieważ Sinosure jest organem publicznym, któremu powierzono władzę rządową, i realizuje rządowe ustawy i plany, udzielanie ubezpieczeń kredytów eksportowych producentom cienkiego papieru powleczonego stanowi wkład finansowy w formie potencjalnego bezpośredniego przekazania przez rząd środków finansowych w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego.

c) Korzyść

(141) W świetle braku współpracy ze strony rządu ChRL i chińskich producentów eksportujących Komisja nie posiadała żadnych informacji dotyczących konkretnych przedsiębiorstw, na podstawie których mogłaby obliczyć kwotę subsydium przyznanego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Mając jednak na uwadze ostateczne ustalenia dokonane w kontekście prowadzonego dochodzenia w ramach przeglądu wygaśnięcia Komisja nie uważa, aby obliczenie tych kwot było konieczne. W każdym razie w oparciu o informacje zawarte w skardze oraz uzyskane w toku prowadzonych niedawno dochodzeń (40) Komisja stwierdziła, że korzyść w rozumieniu art. 3 pkt 2 i art. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego istnieje, ponieważ Sinosure zapewnia ubezpieczenia kredytów eksportowych na warunkach bardziej korzystnych niż warunki, jakie beneficjent tego środka mógłby normalnie uzyskać na rynku, lub zapewnia ochronę ubezpieczeniową, która w innym wypadku byłaby na rynku w ogóle niedostępna.

(142) Istotnie art. 11 statutu, który przedstawiono w ramach odpowiedzi rządu ChRL na pytania zawarte w kwestionariuszu, stanowi, że przedsiębiorstwo funkcjonuje na progu rentowności. Innymi słowy, zgodnie ze statutem Sinosure nie dąży do osiągnięcia rozsądnych zysków, lecz musi dążyć wyłącznie do działanie na progu rentowności zgodnie z pełnioną funkcją wyłącznego, oficjalnego ubezpieczyciela kredytów eksportowych w ChRL. Jak wyjaśniono powyżej, informacje zawarte w aktach sprawy wskazują, że środowisko prawne i polityczne, w którym funkcjonuje Sinosure, wymaga od tego przedsiębiorstwa będącego własnością państwa realizacji polityki i planów rządu w ramach sprawowania swojego mandatu z zakresu polityki publicznej. Spośród promowanych sektorów otrzymujących od państwa wsparcie specjalne eksportujący producenci cienkiego papieru powleczonego mieli pełny dostęp do udzielanych przez Sinosure ubezpieczeń kredytów eksportowych po stawkach preferencyjnych. W związku z tym Sinosure zapewnia przedsiębiorstwom z sektora produkcji papieru nieograniczony dostęp do ochrony ubezpieczeniowej i niskie składki ubezpieczeniowe, których wysokość nie odzwierciedla rzeczywistego ryzyka związanego z ubezpieczaniem wywozu w tym sektorze.

(143) Ponadto w przeglądzie wygaśnięcia dotyczącym paneli fotowoltaicznych ustalono, że spółka Sinosure poniosła straty w 2015 r., tj. w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym w ramach prowadzonego dochodzenia (41), oraz że wygenerowałaby stratę w 2013 i 2014 r., gdyby nie ujęto pewnych dochodów niezwiązanych z prowadzoną działalnością (42). W oparciu o wszystkie te elementy zawarte w aktach sprawy można już stwierdzić, że pobierane przez Sinosure składki ubezpieczeniowe nie pokrywają w odpowiednim stopniu długoterminowych kosztów operacyjnych tej spółki.

(144) W związku z powyższym Komisja ustaliła istnienie korzyści, która w innym wypadku nie byłaby dostępna w sektorze produkcji cienkiego papieru powleczonego.

d) Szczególność

(145) Subsydia są uwarunkowane wynikami wywozu w rozumieniu art. 4 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego, a zatem są to subsydia szczególne.

e) Podsumowanie

(146) Na podstawie dostępnych informacji Komisja stwierdziła, że producenci cienkiego papieru powleczonego w ChRL korzystali z ubezpieczenia kredytów eksportowych zapewnianego przez Sinosure w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

II. Obniżki VAT na produkty składające się co najmniej w 70 % z włókna wtórnego i odpadów rolniczych

a) Podstawa prawna

(147) Począwszy od 1 lipca 2015 r. program zwrotu podatku VAT lub zwolnienia od podatku VAT w odniesieniu do produkcji i usług pracowniczych, w ramach których kompleksowo wykorzystuje się zasoby, został skonsolidowany zgodnie z „obwieszczeniem Ministra Finansów i Państwowego Urzędu Podatkowego w sprawie wydrukowania i wydania katalogu produktów i usług pracowniczych obejmujących kompleksowe wykorzystanie zasobów (CaiShui 2015, nr 78)”. Na sprzedaż krajową cienkiego papieru powleczonego nałożony jest podatek VAT, którego stawka wynosi 17 %. Zgodnie z obwieszczeniem przedsiębiorstwa otrzymują 50 % zwrotu VAT z tytułu produkcji produktów składających się co najmniej w 70 % z włókna wtórnego i odpadów rolniczych, takich jak wytłoczyny z trzciny cukrowej, makulatura i słoma zbożowa.

b) Kwalifikowalność

(148) Według niezweryfikowanych informacji dostarczonych przez rząd ChRL i zgodnie z przywołanym powyżej obwieszczeniem politykę zwrotu VAT stosuje się przy sprzedaży produktów, do produkcji których wykorzystano materiały uzyskane z recyklingu, przetworzone lub pochodzące z nadwyżki lub energię z innych rodzajów produkcji.

c) Zastosowanie w praktyce

(149) Według niezweryfikowanych informacji przedstawionych przez rząd ChRL programem zarządza Państwowy Urząd Podatkowy Chińskiej Republiki Ludowej z pomocą innych właściwych organów i jest on wdrażany przez lokalne organy podatkowe w obrębie ich odpowiednich jurysdykcji. Przedsiębiorstwa ubiegające się o zwrot podatku VAT muszą przedłożyć organowi podatkowemu wniosek wraz z innymi odpowiednimi dokumentami do rozpatrzenia. Po zatwierdzeniu wniosku wnioskodawca może otrzymać świadczenia.

d) Ustalenia dokonane w toku dochodzenia

(150) Komisja ustaliła, że wprowadzone przez rząd ChRL ulgi w podatku VAT na produkty składające się co najmniej w 70 % z włókna wtórnego i odpadów rolniczych należy uznać za subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) i art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego w postaci utraconych dochodów publicznych, które stanowią korzyść dla przedsiębiorstw będących beneficjentami. Na podstawie dostępnych informacji Komisja stwierdziła ponadto, że subsydium jest szczególne zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

(151) Ani rząd ChRL, ani producenci eksportujący nie przedstawili dowodów wskazujących, że w sektorze produkcji cienkiego papieru powleczonego nie korzystano z omówionych ulg w podatku VAT, jak podnoszono w skardze. Rzeczywiście w obwieszczeniu przywołanym w motywie 147 powyżej wymieniono konkretnie papier jako produkt wykorzystujący zasoby, takie jak wytłoczyny z trzciny cukrowej, makulatura i słoma zbożowa, oraz stwierdzono, że producenci muszę przestrzegać przepisów technicznych mających zastosowanie do przemysłu celulozowo-papierniczego. Na podstawie powyższego Komisja stwierdziła, że rząd ChRL udziela subsydiów w formie ulg w podatku VAT na produkty składające się co najmniej w 70 % z włókna wtórnego i odpadów rolniczych w sektorze produkcji cienkiego papieru powleczonego, a producenci cienkiego papieru powleczonego w ChRL korzystają z tych ulg w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

e) Podsumowanie

(152) Na podstawie dostępnych informacji Komisja stwierdziła, że producenci cienkiego papieru powleczonego korzystali w ChRL z tego subsydium w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

3.5. Podsumowanie odnoszące się do kontynuacji subsydiowania

(153) Na podstawie wszystkich powyższych ustaleń Komisja stwierdziła, że producenci cienkiego papieru powleczonego w ChRL dalej korzystali z subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

3.6. Zmiany wielkości przywozu w przypadku uchylenia środków

— Zdolność produkcyjna i wolne moce produkcyjne w ChRL

(154) Wobec odmowy współpracy poziom zdolności produkcyjnej i wolnych mocy produkcyjnych w ChRL ustalono na podstawie dostępnego stanu faktycznego, a zwłaszcza informacji dostarczonych przez wnioskodawcę, które obejmowały dane od niezależnej wywiadowni gospodarczej, zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego.

(155) Zdolność produkcyjna w odniesieniu do powleczonego papieru bezdrzewnego w ChRL wyniosła 7 629 000 t w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym (43), z czego 40 % stanowi produkcja cienkiego papieru powleczonego (44). Całkowitą zdolność produkcyjną w odniesieniu do produkcji powleczonego papieru bezdrzewnego w ChRL wykorzystano w 85 % (45) w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, co daje wolne moce produkcyjne wynoszące 1 167 000 t, tj. 32 % całkowitej konsumpcji cienkiego papieru powleczonego w Unii. Przy założeniu, że tylko 40 % zdolności produkcyjnej zostałoby wykorzystane do produkcji cienkiego papieru powleczonego, chińskie wolne moce produkcyjne na potrzeby produktu objętego postępowaniem określono na około 13 % całkowitej konsumpcji w Unii.

(156) Ponadto Komisja ustaliła, że producenci mogą w prosty sposób przestawić produkcję i w miejsce innych produktów z powleczonego papieru bezdrzewnego mogą zacząć produkować produkt objęty postępowaniem (46). Gdyby chińscy producenci przestawili produkcję na cienki papier powleczony, skutkowałoby to wzrostem zdolności produkcyjnych o 3 877 000 ton, co stanowi ponad 100 % całkowitej konsumpcji w Unii (określonej na poziomie 3 589 694 tony).

(157) Chociaż oczekuje się, że poziom wolnych mocy produkcyjnych w odniesieniu do powleczonego papieru bezdrzewnego zmniejszy się nieznacznie (o 4 %), przewiduje się, że do 2021 r. w Chinach nastąpi spadek popytu krajowego o ponad 10 % (47).

(158) W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że chińscy producenci eksportujący posiadają znaczące wolne moce produkcyjne, które – gdyby środki zostały uchylone – mogliby wykorzystać do produkcji cienkiego papieru powleczonego w celu wywozu na rynek unijny. Komisja ustaliła również, że ten potencjał wywozowy może wzrosnąć w wyniku przewidywanego spadku popytu krajowego w ChRL.

3.7. Atrakcyjność rynku unijnego

(159) Dochodzenie wykazało, że unijny popyt na cienki papier powleczony pozostaje na znaczącym poziomie. Chociaż w badanym okresie konsumpcja w Unii zmalała, rynek unijny pozostaje największym rynkiem na świecie, odpowiadając za 25–30 % globalnego popytu.

(160) W oparciu o dostępne fakty w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym chińskie ceny eksportowe stosowane w wywozie do państw trzecich położonych blisko Unii były średnio o 7 % niższe niż ceny w Unii. Taka różnica w cenie jest znacząca, zważywszy,że rynek cienkiego papieru powleczonego jest konkurencyjny i bardzo wrażliwy na cenę.

(161) Ponadto prognozuje się spadek popytu krajowego w ChRL, co może stanowić silną zachętę dla chińskich producentów do poszukiwania alternatywnych rynków, które wchłoną chińskie nadwyżki mocy produkcyjnych. Rynek USA – inny ważny rynek cienkiego papieru powleczonego – pozostaje nieatrakcyjny dla ChRL, ponieważ USA wprowadziły środki antydumpingowe i antysubsydyjne wobec tego państwa w odniesieniu do produktu objętego przeglądem.

(162) W tym względzie rząd ChRL utrzymywał, że niski poziom przywozu z ChRL wskazuje na brak jakiejkolwiek atrakcyjności unijnego rynku dla chińskich producentów eksportujących. Rząd ChRL stwierdził następnie, że według chińskich danych statystycznych dotyczących wywozu ChRL w 2015 r. eksportowała więcej cienkiego papieru powleczonego do trzech innych państw (Indii, Japonii, Tajlandii) i państw europejskich spoza Unii, co wskazywałoby, że te państwa, w których nie zostały wprowadzone żadne środki ochrony handlu, są bardziej atrakcyjne. Rząd ChRL poinformował również, że ChRL jest obecnie stroną 14 umów o wolnym handlu z różnymi partnerami handlowymi i jest w trakcie negocjowanie jeszcze większej ich liczby. Doprowadziłoby to do większego wywozu cienkiego papieru powleczonego do zainteresowanych krajów partnerskich.

(163) Jeżeli chodzi o wpływ umów o wolnym handlu, twierdzenie to dotyczyło ogółu chińskich produktów i nie opierało się na żadnych dowodach w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem. Uznano, że twierdzenie to jest zbyt ogólne i brakuje potwierdzających je dowodów. W każdym razie informacje dostępne Komisji wskazują na coś zupełnie przeciwnego, co wyjaśniono w motywie 166 poniżej.

(164) Chiński wywóz cienkiego papieru powleczonego do Unii faktycznie zmalał niemal do zera po nałożeniu pierwotnych środków w 2010 r., co sugeruje, że to właśnie te środki sprawiły, ze unijny rynek przestał być atrakcyjny dla chińskiego wywozu. Uchylenie tych środków sprawiłoby, że unijny rynek znowu stałby się atrakcyjny. Twierdzenia te zostają zatem odrzucone.

(165) Grupa APP przyznała, że rynek europejski jest tradycyjnie ważnym rynkiem zbytu cienkiego papieru powleczonego, twierdząc jednocześnie, że znaczenie tego rynku maleje z powodu stałego spadku popytu, gdy w tym samym czasie popyt w innych państwach pozostaje stabilny albo wzrósł w ciągu ostatnich kilku lat. Grupa stwierdziła również, że o braku atrakcyjności unijnego rynku świadczył spadek przywozu z innych państw, odkąd wprowadzono środki, oraz wysoki poziom wywozu cienkiego papieru powleczonego produkowanego przez przemysł unijny.

(166) Pomimo spadku konsumpcji cienkiego papieru powleczonego w Unii, rynek unijny nadal jest największym rynkiem cienkiego papieru powleczonego na świecie. Z informacji zawartych w aktach sprawy wynika, że unijny rynek pozostanie największym światowym rynkiem cienkiego papieru powleczonego co najmniej w bliskiej przyszłości (48). Na podstawie dostępnych faktów zawartych w aktach sprawy przewiduje się, że popyt na cienki papier powleczony w ChRL spadnie, a potencjalny wzrost popytu na innych rynkach, gdyby wystąpił, nie byłby wystarczający, aby zmniejszyć atrakcyjność rynku unijnego, ponieważ rynki te są niewielkie w porównaniu z rynkiem unijnym. W okresie objętym pierwotnym dochodzeniem wielkość przywozu z państw innych niż ChRL i jego udział w rynku Unii rzeczywiście były większe niż w okresie badanym w ramach prowadzonego dochodzenia. Przywóz cienkiego papieru powleczonego z państw trzecich w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem dotyczył jednak głównie przywozu cienkiego papieru powleczonego ze Szwajcarii, gdzie jeden z producentów unijnych posiadał przedsiębiorstwo produkujące cienki papier powleczony. W toku prowadzonego dochodzenia stwierdzono, że ten producent zaprzestał produkcji cienkiego papieru powleczonego w 2011 r., w związku z czym przywóz ze Szwajcarii niemal zanikł. Spadek przywozu z państw trzecich nie ma zatem żadnego związku z domniemanym brakiem atrakcyjności rynku unijnego i twierdzenie to zostało odrzucone.

(167) Ponadto stosunkowo wysoki poziom wywozu realizowanego przez przemysł unijny nie podważa wniosku, że rynek unijny jest atrakcyjny, ponieważ przez większą część badanego okresu średnie ceny osiągane poza Unią, gdzie przemysł unijny musiał konkurować z subsydiowanym wywozem cienkiego papieru powleczonego z ChRL, były niższe niż średnie ceny uzyskiwane w Unii. W związku z tym argument ten zostaje odrzucony.

(168) Biorąc pod uwagę powyższe kwestie, Komisja stwierdziła, że gdyby środki zostały uchylone, wywóz z ChRL zostałby prawdopodobnie skierowany na rynek unijny.

3.8. Wnioski dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji subsydiowania

(169) Na podstawie najlepszych dostępnych faktów Komisja stwierdziła, że istnieją wystarczające dowody na kontynuację subsydiowania sektora produkcji cienkiego papieru powleczonego w ChRL w badanym okresie oraz że prawdopodobnie subsydiowanie będzie kontynuowane w przyszłości.

(170) Subsydiowanie sektora produkcji cienkiego papieru powleczonego umożliwiło chińskim producentom utrzymanie zdolności produkcyjnych na poziomie znacząco przekraczającym popyt krajowy, pomimo kurczących się rynków w Chinach i na całym świecie.

(171) Komisja stwierdziła zatem, że uchylenie środków wyrównawczych prawdopodobnie doprowadzi do ponownego przywozu na rynek unijny znacznych ilości subsydiowanego produktu objętego postępowaniem. Rząd ChRL oferował sektorowi produkcji cienkiego papieru powleczonego różne programy subsydiowania i Komisja posiada wystarczające dowody na to, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym sektor produkcji cienkiego papieru powleczonego korzystał z szeregu programów tego rodzaju.

4. PRAWDOPODOBIEŃSTWO PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY

4.1. Określenie przemysłu unijnego i produkcji unijnej

(172) W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym produkt podobny był wytwarzany przez 10 znanych producentów, przy czym niektórzy z nich stanowili grupy posiadające kilka papierni. Przedmiotowi producenci stanowią „przemysł Unii” w rozumieniu art. 9 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

(173) W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym całkowita produkcja unijna wynosiła blisko 4 606 000 ton. Przedsiębiorstwa, które poparły wniosek o dokonanie przeglądu, reprezentowały ponad 70 % całkowitej produkcji unijnej w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Jak wskazano w motywie 18, unijni producenci zaliczeni do próby reprezentowali ponad 30 % całkowitej unijnej produkcji produktu podobnego.

(174) Przekazane przez wnioskodawcę dane makroekonomiczne, które poddano należytej weryfikacji, dostarczył Euro-Graph (49).

4.2. Konsumpcja w Unii

(175) Komisja ustaliła poziom konsumpcji w Unii, sumując wielkość sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym i wielkość przywozu z państw trzecich w oparciu o dane dostępne w bazie danych utworzonej na podstawie art. 14 ust. 6.

(176) Konsumpcja w Unii kształtowała się w następujący sposób: Tabela 1 Konsumpcja w Unii 2012 2013 2014 Okres objęty dochodzeniem przeglądowym Całkowita konsumpcja w Unii (w tonach) 3 972 818 3 643 010 3 626 277 3 589 694 Indeks (2012 = 100) 100 92 91 90 Źródło: Euro-Graph i baza danych utworzona na podstawie art. 14 ust. 6.

(177) W badanym okresie całkowita konsumpcja w Unii zmalała o 10 %. W 2013 r. zmalała o 8 % w porównaniu do 2012 r. i nadal malała w wolniejszym tempie. W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym szacowana konsumpcja w Unii była o 21 % niższa niż konsumpcja ustalona w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem (4 572 057 ton). Spadek konsumpcji odzwierciedla ogólnie malejący popyt na papier graficzny, co w dużej mierze jest następstwem szybko rozwijających się mediów cyfrowych, które zastępują tradycyjne media drukowane.

4.3. Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie

4.3.1. Wielkość przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, i udział tego przywozu w rynku

(178) Przywóz do Unii z ChRL kształtował się następująco: Tabela 2 Wielkość przywozu i udział w rynku 2012 2013 2014 Okres objęty dochodzeniem przeglądowym Wielkość przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie (w tonach) 701 905 452 389 Indeks (2012 = 100) 100 129 64 55 Udział w rynku (%) 0,02 0,02 0,01 0,01 Indeks (2012 = 100) 100 141 71 61 Źródło: Baza danych utworzona na podstawie art. 14 ust. 6.

(179) W badanym okresie wielkość przywozu z ChRL do Unii była nieznaczna.

4.3.2. Ceny towarów przywożonych z państwa, którego dotyczy postępowanie, i podcięcie cenowe

(180) Ze względu na nieznaczną wielkość przywozu cienkiego papieru powleczonego z ChRL do Unii, a także ze względu na fakt, że zarówno według danych Eurostatu, jak i według oficjalnych danych statystycznych dotyczących wywozu ChRL przywóz ten stanowił mniej niż 0,5 % całkowitego przywozu objętego odpowiednimi kodami CN, oraz brak wiarygodności cen tych kilku transakcji sprzedaży, nie można było wykorzystać unijnych danych statystycznych dotyczących przywozu do wyciągnięcia wniosków na temat cen towarów przywożonych z ChRL. Komisja stwierdziła, że w to miejsce należy wykorzystać zastępczo dane dotyczące sprzedaży cienkiego papieru powleczonego z ChRL do innych państw w celu ustalenia, ile wynosiłoby podcięcie cenowe, gdyby chińskie przedsiębiorstwa prowadziły sprzedaż do Unii po tych cenach.

(181) Komisja określiła teoretyczne podcięcie cenowe w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym przez porównanie średnich ważonych cen sprzedaży przemysłu unijnego stosowanych wobec niezależnych klientów na rynku unijnym, skorygowanych do poziomu cen ex-works, ze średnią ważoną chińską ceną eksportową stosowaną w wywozie do państw położonych blisko Unii, skorygowaną w celu uzyskania wartości uwzględniającej koszt dostawy towarów na teren Unii na warunkach CIF (koszt, ubezpieczenie, fracht) oraz uwzględnienia kosztów przywozu. Wobec braku jakiejkolwiek współpracy ze strony chińskich producentów eksportujących ceny eksportowe do innych państw ustalono na podstawie dostępnych faktów zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego. Do ustalenia ceny eksportowej wykorzystano różne źródła informacji. Za najbardziej odpowiednią podstawę uznano przedłożone przez wnioskodawcę faktury wystawione przez chińskich