PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 216/1

DECYZJA RADY 2011/514/WPZiB

z dnia 22 listopada 2010 r.

w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Serbii w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej („TUE”), w szczególności jego art. 37, oraz Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”), w szczególności jego art. 218 ust. 5 i art. 218 ust. 6 akapit pierwszy,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („WP”),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Na swoim posiedzeniu w dniu 22 marca 2010 r. Rada zadecydowała o upoważnieniu WP do rozpoczęcia negocjacji zgodnie z art. 37 TUE i zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 218 ust. 3 TFUE w celu zawarcia Umowy między Unią Europejską i Republiką Serbii w sprawie bezpieczeństwa informacji.

(2) Na mocy tego upoważnienia, WP wynegocjował umowę z Republiką Serbii w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych.

(3) Umowa powinna zostać zatwierdzona,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Umowę między Unią Europejską a Republiką Serbii w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych.

Tekst umowy dołącza się do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy ze skutkiem wiążącym dla Unii.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 22 listopada 2010 r. W imieniu Rady S. VANACKERE Przewodniczący

PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 216/2

TŁUMACZENIE

UMOWA

między Unią Europejską a Republiką Serbii w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych

UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „UE”;

oraz

REPUBLIKA SERBII,

zwane dalej „Stronami”,

ZWAŻYWSZY, że Strony łączy cel wzmocnienia swojego bezpieczeństwa na wszystkie sposoby;

ZWAŻYWSZY, że Strony zgadzają się, że należy rozwinąć konsultacje i współpracę między nimi w kwestiach związanych z bezpieczeństwem, stanowiących przedmiot ich wspólnego zainteresowania;

ZWAŻYWSZY, że w tym kontekście istnieje zatem stała potrzeba wymiany informacji niejawnych między Stronami;

UZNAJĄC, że pełne i efektywne konsultacje i współpraca mogą wymagać dostępu do informacji niejawnych i związanych z nimi materiałów oraz ich wymiany między Stronami;

ŚWIADOME, że taki dostęp do informacji niejawnych i związanych z nimi materiałów oraz ich wymiana wymagają podjęcia odpowiednich środków bezpieczeństwa,

UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

1. Aby zrealizować cele polegające na wzmocnieniu bezpieczeństwa każdej ze Stron we wszystkich aspektach niniejszą Umowę między UE a Republiką Serbii w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych (zwaną dalej „umową”) stosuje się do informacji lub materiałów niejawnych w każdej postaci i w każdym obszarze, przekazywanych lub wymienianych między Stronami.

2. Każda ze Stron chroni informacje niejawne otrzymane od drugiej Strony przed nieuprawnionym ujawnieniem, zgodnie z postanowieniami zawartymi w niniejszej umowie oraz zgodnie z odpowiednimi przepisami ustawodawczymi i wykonawczymi Stron.

Artykuł 2

Do celów niniejszej umowy „informacje niejawne” oznaczają wszelkie informacje lub materiały w dowolnej formie, które:

a) przez którąkolwiek ze Stron są określone jako wymagające ochrony, gdyż ich nieuprawnione ujawnienie mogłoby spowodować różnego stopnia naruszenie lub szkodę dla interesów Republiki Serbii lub UE, lub jednego państwa członkowskiego, lub większej ich liczby; oraz

b) mają nadaną klauzulę tajności.

Artykuł 3

Instytucje i podmioty UE, do których ma zastosowanie niniejsza umowa, to: Rada Europejska, Rada Unii Europejskiej (zwana dalej „Radą”), Sekretariat Generalny Rady, Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, Europejska Służba Działań Zewnętrznych (zwana dalej „ESDZ”) i Komisja Europejska. Do celów niniejszej umowy instytucje te i podmioty są nazywane „UE”.

Artykuł 4

W celu zapewnienia równoważnego poziomu ochrony informacji niejawnych przekazywanych lub wymienianych na mocy niniejszej umowy, każda ze Stron oraz jej podmioty, o których mowa w art. 3, zapewniają ustanowienie systemu bezpieczeństwa i środków bezpieczeństwa opartych na podstawowych zasadach bezpieczeństwa i minimalnych normach bezpieczeństwa określonych w ich przepisach ustawodawczych lub wykonawczych i odzwierciedlonych w uzgodnieniach dotyczących bezpieczeństwa, jakie mają zostać dokonane zgodnie z art. 12.

Artykuł 5

Każda ze Stron i jej podmioty, o których mowa w art. 3:

a) chroni informacje niejawne przekazywane lub wymieniane z drugą Stroną na mocy niniejszej umowy w sposób co najmniej równoważny do poziomu stosowanego przez Stronę przekazującą;

b) zapewnia, aby informacje niejawne dostarczane lub wymieniane na mocy niniejszej umowy zachowały oznaczenie klauzuli tajności nadane tym informacjom przez Stronę przekazującą; klauzul tych nie obniża się ani nie znosi bez uprzedniej pisemnej zgody Strony przekazującej; Strona otrzymująca chroni informacje niejawne zgodnie z postanowieniami zawartymi w jej własnych przepisach dotyczących bezpieczeństwa informacji lub materiałów opatrzonych równoważną klauzulą tajności zgodnie z art. 7;

c) nie wykorzystuje takich informacji niejawnych do celów innych niż ustalone przez wytwórcę lub innych niż te, do których informacje przekazano lub wymieniono;

d) nie ujawnia takich informacji niejawnych stronom trzecim ani żadnej instytucji lub podmiotowi UE niewymienionym w art. 3, bez uprzedniej pisemnej zgody Strony przekazującej;

e) nie zezwala na dostęp do informacji niejawnych osobom fizycznym, chyba że spełniają one zasadę ograniczonego dostępu oraz zostały odpowiednio sprawdzone i upoważnione przez odpowiednią Stronę;

f) zapewnia bezpieczeństwo miejsca, gdzie przechowywane są informacje niejawne przekazywane przez drugą Stronę; oraz

g) zapewnia, aby wszystkie osoby fizyczne mające dostęp do informacji niejawnych zostały poinformowane o swoim obowiązku ochrony tych informacji zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami ustawodawczymi i wykonawczymi.

Artykuł 6

1. Informacje niejawne są ujawniane lub udostępniane zgodnie z zasadą zgody wytwórcy.

2. W celu udostępnienia informacji odbiorcom innym niż Strony, decyzja o ujawnieniu lub udostępnieniu informacji niejawnych zostanie podjęta przez Stronę otrzymującą indywidualnie w poszczególnych przypadkach, pod warunkiem zgody Strony przekazującej i zgodnie z zasadą zgody wytwórcy.

3. Nie jest możliwe zbiorcze udostępnienie informacji, chyba że Strony uzgodniły między sobą procedury w odniesieniu do niektórych kategorii informacji, istotnych z punktu widzenia ich szczególnych wymogów.

4. Żadne postanowienie niniejszej umowy nie może być traktowane jako podstawa do obowiązkowego ujawnienia informacji niejawnych między Stronami.

5. Informacje niejawne otrzymane od Strony przekazującej mogą zostać przekazane wykonawcy lub potencjalnemu wykonawcy wyłącznie po uprzedniej pisemnej zgodzie Strony przekazującej. Zanim informacje takie zostaną ujawnione, Strona otrzymująca zapewnia, aby wykonawca lub potencjalny wykonawca był w stanie chronić informacje i został odpowiednio sprawdzony oraz by w obiektach należących do niego spełnione były wymogi bezpieczeństwa.

Artykuł 7

W celu ustanowienia równoważnego poziomu ochrony informacji niejawnych przekazywanych lub wymienianych przez Strony ustanawia się następującą korelację między klauzulami tajności:

UE Republika Serbii RESTREINT UE ИНТΕРНО РС lub INTERNO RS CONFIDENTIEL UE ПОΒΕРЉИВО РС lub POVERLJIVO RS SECRET UE СТРОГО ПОΒΕРЉИВО РС lub STROGO POVERLJIVO RS TRES SECRET UE/EU TOP SECRET ДРЖАВНА ТАЈНА РС lub DRŽAVNA TAJNA RS

Artykuł 8

1. Strony zapewniają, aby wszystkie osoby, których obowiązki służbowe wymagają dostępu do przekazanych lub wymienionych na mocy niniejszej umowy informacji niejawnych o klauzuli tajności CONFIDENTIEL UE, ПОΒΕРЉИВО РС lub POVJERLJIVO RS lub wyższej lub które z racji swych obowiązków lub pełnionej funkcji mogą mieć dostęp do takich informacji niejawnych, zostały odpowiednio sprawdzone przed uzyskaniem dostępu do takich informacji.

2. Określone zostaną procedury poświadczania bezpieczeństwa osobowego w celu stwierdzenia, czy dana osoba, uwzględniając jej lojalność, wiarygodność i rzetelność, może mieć dostęp do informacji niejawnych.

Artykuł 9

Strony świadczą wzajemną pomoc w odniesieniu do bezpieczeństwa informacji niejawnych przekazywanych lub wymienianych na mocy niniejszej umowy oraz kwestii dotyczących bezpieczeństwa stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania. Organy, o których mowa w art. 12, przeprowadzają wzajemne konsultacje i wizytacje dotyczące bezpieczeństwa w celu oceny skuteczności ustaleń w zakresie bezpieczeństwa w ramach ich odpowiedniego zakresu obowiązków, który ma być ustalony zgodnie z tym artykułem.

Artykuł 10

1. Do celów niniejszej umowy:

a) w odniesieniu do UE, cała korespondencja jest przesyłana do kierownika kancelarii tajnej Rady, a następnie przesyłana przez niego do państw członkowskich i do podmiotów, o których mowa w art. 3, z zastrzeżeniem ust. 2;

b) w odniesieniu do Republiki Serbii, cała korespondencja jest przesyłana poprzez Biuro Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Ochrony Informacji Niejawnych.

2. Jednak korespondencja od jednej ze Stron dostępna wyłącznie dla poszczególnych właściwych urzędników, organów lub służb tej Strony może być ze względów operacyjnych kierowana wyłącznie do poszczególnych właściwych urzędników, organów lub służb drugiej Strony, wyznaczonych konkretnie jako jej odbiorcy, oraz dostępna wyłącznie dla nich, z uwzględnieniem ich kompetencji oraz zgodnie z zasadą ograniczonego dostępu. W przypadku UE korespondencja taka jest przekazywana za pośrednictwem odpowiednio kierownika kancelarii tajnej Rady, kierownika kancelarii tajnej Komisji Europejskiej lub kierownika kancelarii tajnej ESDZ. W przypadku Republiki Serbii korespondencja taka jest przekazywana za pośrednictwem kierownika kancelarii tajnej przy Misji Republiki Serbii przy UE.

Artykuł 11

Minister spraw zagranicznych Republiki Serbii, Sekretarz Generalny Rady i członek Komisji Europejskiej odpowiedzialny za kwestie bezpieczeństwa nadzorują wprowadzanie w życie niniejszej umowy.

Artykuł 12

1. W celu wprowadzenia w życie niniejszej umowy trzy wymienione poniżej organy dokonują ustaleń dotyczących bezpieczeństwa, przy czym każdy z nich działa pod kierownictwem i w imieniu swoich przełożonych; ustalenia te służą stworzeniu standardów wzajemnej ochrony informacji niejawnych objętych niniejszą umową:

— w odniesieniu do informacji niejawnych przekazywanych Republice Serbii na mocy niniejszej umowy – Biuro Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Ochrony Informacji Niejawnych,

— w odniesieniu do informacji niejawnych przekazywanych UE na mocy niniejszej umowy – Biuro ds. Bezpieczeństwa Sekretariatu Generalnego Rady,

— w odniesieniu do informacji niejawnych przekazywanych lub wymienianych na mocy niniejszej umowy w Komisji Europejskiej i w jej budynkach – dyrekcja ds. bezpieczeństwa Komisji Europejskiej.

2. Przed przekazaniem lub wymianą informacji niejawnych między Stronami na mocy niniejszej umowy, właściwe organy odpowiedzialne za bezpieczeństwo, o których mowa w art. 1, zgadzają się co do tego, że Strona otrzymująca jest w stanie chronić informacje w sposób odpowiadający uzgodnieniom dotyczącym bezpieczeństwa, które mają być dokonane zgodnie z tym ustępem.

Artykuł 13

1. Właściwy organ którejkolwiek Strony, o której mowa w art. 12, niezwłocznie informuje właściwy organ drugiej Strony o wszelkich potwierdzonych lub podejrzewanych przypadkach nieuprawnionego ujawnienia lub utraty informacji niejawnych przekazanych przez tę Stronę oraz przeprowadza dochodzenie i przedstawia jego wyniki drugiej Stronie.

2. Właściwe organy, o których mowa w art. 12, ustanawiają procedury działania w takich wypadkach.

Artykuł 14

Każda ze Stron pokrywa koszty własne poniesione w związku z wprowadzaniem w życie niniejszej umowy.

Artykuł 15

Żadne z postanowień niniejszej umowy nie zmienia obowiązujących umów ani uzgodnień między Stronami ani też umów między Republiką Serbii a państwami członkowskimi UE. Niniejsza umowa nie uniemożliwia Stronom zawierania innych umów odnoszących się do przekazywania lub wymiany informacji niejawnych będących przedmiotem niniejszej umowy, pod warunkiem że pozostają one bez uszczerbku dla obowiązków nałożonych na mocy niniejszej umowy.

Artykuł 16

Wszelkie różnice stanowisk między Stronami powstałe na skutek wykładni lub stosowania niniejszej umowy są rozwiązywane w drodze negocjacji między nimi. W trakcie negocjacji obie Strony nadal wypełniają swoje zobowiązania w ramach niniejszej umowy.

Artykuł 17

1. Niniejsza umowa wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po wzajemnym powiadomieniu przez Strony o zakończeniu wewnętrznych procedur niezbędnych do tego celu.

2. Każda ze Stron powiadamia drugą Stronę o wszelkich zmianach swych przepisów ustawodawczych i wykonawczych, które mogłyby mieć wpływ na ochronę informacji niejawnych, o których mowa w niniejszej umowie.

3. Niniejsza umowa może zostać poddana przeglądowi na wniosek którejkolwiek Strony w celu rozważenia ewentualnych zmian.

4. Wszelkie zmiany niniejszej umowy dokonywane są wyłącznie w formie pisemnej oraz za obopólną zgodą Stron. Wchodzą one w życie po dokonaniu wzajemnego powiadomienia na mocy ust. 1.

Artykuł 18

Niniejsza umowa może zostać wypowiedziana przez jedną ze Stron w formie pisemnego powiadomienia przekazanego drugiej Stronie. Wypowiedzenie takie staje się skuteczne sześć miesięcy po otrzymaniu powiadomienia przez drugą Stronę, ale pozostaje bez wpływu na zobowiązania podjęte wcześniej na mocy postanowień niniejszej umowy. W szczególności wszelkie informacje niejawne przekazywane lub wymieniane zgodnie z niniejszą umową muszą być nadal chronione zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy.

W dowód czego niżej podpisani, odpowiednio należycie umocowani, złożyli podpisy pod niniejszą umową.