ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
DECYZJA RADY (UE) 2022/1977

z dnia 17 października 2022 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu Stowarzyszenia UE-Ukraina w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu ustanowionego na mocy Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, w odniesieniu do aktualizacji załącznika XV (Zbliżenie przepisów celnych) do tego układu

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z jego art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

Na podstawie art. 465 ust. 2 Układu Rada Stowarzyszenia może przekazać Komitetowi Stowarzyszenia wszelkie swoje uprawnienia, w tym uprawnienia do podejmowania wiążących decyzji.

Swoją decyzją nr 3/2014 Rada Stowarzyszenia (2) przekazała Komitetowi Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu uprawnienia w zakresie aktualizacji lub zmiany między innymi załącznika XV do Układu.

Na najbliższym posiedzeniu Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu ma przyjąć decyzję w sprawie aktualizacji załącznika XV do Układu.

Biorąc pod uwagę, że od czasu zakończenia negocjacji Układu niektóre akty Unii wymienione w załączniku XV do Układu zostały zmienione lub uchylone, konieczne jest zaktualizowanie tego załącznika, w tym poprzez dostosowanie niektórych terminów w celu uwzględnienia dotychczasowych postępów poczynionych przez Ukrainę w procesie zbliżania przepisów do dorobku prawnego Unii.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu ustanowionego Układem o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, na jego najbliższym posiedzeniu, w odniesieniu do zaktualizowania załącznika XV (Zbliżenie przepisów celnych) do tego układu, opiera się na projekcie decyzji Komitetu Stowarzyszenia UE–Ukraina w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu dołączonym do niniejszej decyzji.
11)

Dostęp do danych osobowych może być przyznany wyłącznie podmiotom, dla których jest on niezbędny, w oparciu o zasadę wiedzy koniecznej, do wykonywania ich zadań i wypełniania obowiązków związanych z odpowiednią usługą ESBC.
(5)

Właściwe organy, które korzystają z usług ESBC podczas wykonywania swoich zadań na mocy rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, powinny przestrzegać ram prawnych regulujących każdą usługę ESBC, uwzględniając fakt, że właściwe organy nie są częścią ram zarządzania ESBC. W szczególności takie właściwe organy powinny partycypować w kosztach opracowania i utrzymywania danych usług ESBC zgodnie z określonymi zasadami dotyczącymi zwrotu kosztów, które powinny opierać się na kluczu alokacji kosztów. Właściwe organy nie powinny być zobowiązane do składania oświadczenia o uczestnictwie w odniesieniu do usług ESBC, z których są zobowiązane korzystać, ale powinny one spełniać wymogi dotyczące takich usług określone w niniejszej decyzji,
(23)

Belgia pragnie poczynić następujące uwagi: pomimo wzrostu odnotowanego przez ten sektor brakuje mu impulsu finansowego niezbędnego do osiągnięcia przełomu na rynku. Opracowanie gry przeznaczonej na komputer osobisty, konsolę, tablet lub smartfon przypomina tworzenie filmu, ponieważ zajmuje to kilka miesięcy, a nawet lat. Proces ten wymaga zaangażowania wysoko wykwalifikowanych pracowników. Podobnie jak w branży filmowej produktu nie można wprowadzić do obrotu do momentu zakończenia procesu. Z uwagi na te specyfikę sektor gier wideo wiąże się ze stosunkowo dużym ryzykiem. Ponadto, podobnie jak w branży filmowej, nie można mieć pewności, że dana gra okaże się atrakcyjna dla wystarczającej liczby osób, aby przynieść zwrot z inwestycji. Co więcej, za bardziej ryzykowne uznaje się projekty dotyczące gier wideo o znaczącym komponencie edukacyjnym, kulturalnym i artystycznym. Wiążą się one bowiem z takimi samymi kosztami produkcji jak gry wideo cieszące się światową popularnością, ale mają dostęp do bardziej ograniczonego rynku.
Reguła 9

Decyzje i zalecenia

1. Komitet ds. Handlu może podejmować decyzje i przyjmować zalecenia w odniesieniu do wszystkich kwestii, co do których Umowa tak stanowi. Komitet ds. Handlu podejmuje decyzje i przyjmuje zalecenia za obopólną zgodą, jak przewidziano w art. 16.4 Umowy.
(9)

Załącznik II do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1629 (1) zawiera odesłanie do wymagań technicznych dla jednostek określonych w ES-TRIN 2021/1. Komisja jest uprawniona do dostosowania tego odesłania w załączniku II do tej dyrektywy do najnowszej wersji normy ES-TRIN oraz określenia daty rozpoczęcia jej stosowania. W związku z tym ES-TRIN 2023/1 będzie mieć wpływ na dyrektywę (UE) 2016/1629.
Artykuł 5

Kontrola polityczna i kierownictwo strategiczne

1. W ramach odpowiedzialności Rady i Wysokiego Przedstawiciela KPiB sprawuje kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne nad EUMAM Ukraine. Rada upoważnia niniejszym KPiB do podejmowania stosownych decyzji zgodnie z art. 38 TUE. Upoważnienie to obejmuje uprawnienia niezbędne do zmiany dokumentów EUMAM Ukraine związanych z planowaniem, w tym planu misji oraz struktury dowodzenia. Upoważnienie to obejmuje również uprawnienia do podejmowania decyzji w sprawie mianowania unijnych dowódców, a mianowicie unijnych dowódców szkolenia połączonych rodzajów wojsk, dowódcy specjalnego szkolenia oraz wszelkich innych unijnych dowódców szkolenia. Rada zachowuje uprawnienia do podejmowania decyzji w odniesieniu do celów i zakończenia EUMAM Ukraine.
(11)

Wycofano wiele odniesień do norm zharmonizowanych opublikowanych w komunikacie 2018/C 209/05. Decyzja wykonawcza (UE) 2019/919 przewiduje wycofanie pozostałych odniesień do norm zharmonizowanych, które zostały opublikowane w tym komunikacie. W celu zapewnienia jasności i zrozumiałości należy uchylić komunikat 2018/C 209/05. Aby zapewnić producentom wystarczająco dużo czasu na dostosowanie swoich produktów do znowelizowanych wersji przedmiotowych norm, komunikat 2018/C 209/05 powinien mieć nadal zastosowanie do dat wycofania odniesień do odnośnych norm zharmonizowanych opublikowanych w tym komunikacie. Zgodność z normą zharmonizowaną stanowi podstawę do domniemania zgodności z odpowiednimi zasadniczymi wymaganiami określonymi w unijnym prawodawstwie harmonizacyjnym od dnia publikacji odniesienia do takiej normy w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsza decyzja powinna zatem wejść w życie w dniu jej opublikowania,
(7)

Art. 80 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 stanowi, że przy ustanawianiu metod analizy do celów określania składu produktów sektora wina Komisja przyjmuję za podstawę wszelkie odpowiednie metody zalecane i opublikowane przez OIV, chyba że byłyby one nieskuteczne lub niewłaściwe w kontekście celu, do którego dąży Unia.
1.

Do obliczania docelowych indywidualnych poziomów emisji mających zastosowanie w latach 2021–2024 zgodnie z częścią A pkt 4 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2019/631 stosuje się następujące wartości: a) Referencyjny docelowy indywidualny poziom emisji w cyklu WLTP Referencyjny docelowy indywidualny poziom emisji w cyklu WLTP obliczony zgodnie z częścią A pkt 3 lub pkt 3a załącznika I do rozporządzenia (UE) 2019/631 stanowi wartość określoną w kolumnie G tabeli 1 poniżej dla każdego producenta i w kolumnie G tabeli 2 poniżej dla każdej grupy producentów. Referencyjny docelowy indywidualny poziom emisji w cyklu WLTP obliczony zgodnie z częścią A pkt 3b załącznika I do rozporządzenia (UE) 2019/631 wynosi 118,137 g CO2/km, obliczone jako średnia referencyjnych docelowych indywidualnych poziomów emisji w cyklu WLTP wszystkich producentów samochodów osobowych wymienionych w kolumnie G tabeli 1 poniżej, ważona zgodnie z liczbą pojazdów zarejestrowanych dla każdego producenta, jak wskazano w kolumnie C tabeli 1 poniżej. b) Mø2020 Wartość Mø2020 stanowi wartość określoną dla każdego producenta i grupy producentów w kolumnie E tabel 1 i 2 w części A załącznika I do niniejszej decyzji. W przypadku producentów lub grup producentów spełniających warunki, o których mowa w części A pkt 3b załącznika I do rozporządzenia (UE) 2019/631, wartość Mø2020wynosi 1 455,69 kg, obliczone jako średnia masy w stanie gotowym do jazdy wszystkich producentów samochodów osobowych wymienionych w kolumnie E tabeli 1 w części A załącznika I do niniejszej decyzji, ważona zgodnie z liczbą pojazdów zarejestrowanych dla każdego producenta, jak wskazano w kolumnie C tabeli 1 w części A załącznika I do niniejszej decyzji.
(11)

W odniesieniu do ewentualnych przyszłych zmian w przywozie Komisja zauważyła, że Stany Zjednoczone Ameryki („USA”) wydają się koncentrować swoją sprzedaż mieszanin mocznika i azotanu amonu na rynku krajowym od 2020 r. Wprowadzenie w październiku 2019 r. ostatecznych środków antydumpingowych nie wydaje się mieć wpływu na przywóz z Trynidadu i Tobago. W dalszym ciągu znaczne ilości tego przywozu były skierowane do Unii. W 2021 r. przywóz ten reprezentował 50 % (389 000 ton) całego przywozu do Unii. W pierwszych czterech miesiącach 2022 r. Trynidad i Tobago wywiózł do Unii ponad 234 000 ton, tj. 54 % więcej niż w tym samym okresie ubiegłego roku (ok. 152 000 ton). Wydaje się zatem, że mieszaniny mocznika i azotanu amonu z Trynidadu i Tobago są nadal wprowadzane do Unii w znacznych ilościach.
6)

Niderlandy kontynuują wdrażanie skuteczniejszej strategii egzekwowania przepisów, opierając się na doświadczeniach zdobytych w trakcie wdrażania art. 4 ust. 3 decyzji wykonawczej (UE) 2020/1073. Skuteczniejsza strategia egzekwowania przepisów obejmuje co najmniej następujące elementy: a) kontynuację niezależnej oceny ryzyka związanego z przypadkami nadużyć oraz identyfikację tych obszarów postępowania z nawozem naturalnym i gospodarowania nim oraz odpowiedzialnych za to podmiotów, w przypadku których zachodzi wyższe ryzyko celowej niezgodności z przepisami krajowymi dotyczącymi nawożenia, określonymi w rozporządzeniu wykonawczym do ustawy o nawozach (33), dekrecie w sprawie stosowania nawozów (34) oraz dekrecie w sprawie działań w zakresie zarządzania środowiskiem (35) odnośnie do stref wolnych od upraw lub na podstawie tych aktów; b) kontynuację wdrażania skuteczniejszej strategii egzekwowania przepisów na obszarach De Peel, Gelderse Vallei i Twente, zidentyfikowanych jako obszary wysokiego ryzyka celowej niezgodności z przepisami krajowymi dotyczącymi nawożenia; do końca 2025 r. skuteczniejszą strategię egzekwowania przepisów stopniowo rozszerza się na wszystkie inne regiony, co do których ocena wykazuje, że znajdują się one na obszarze wysokiego ryzyka, z uwzględnieniem zdobytych doświadczeń i najlepszych praktyk; c) ukierunkowanie strategii egzekwowania przepisów na podmioty wysokiego ryzyka w łańcuchu wartości nawozu naturalnego, w tym na pośredników i podmioty poddające nawóz naturalny współfermentacji we wszystkich regionach; d) zautomatyzowany system rozliczania transportu nawozu naturalnego w czasie rzeczywistym od 1 stycznia 2023 r.; e) stałe wzmacnianie zdolności przeprowadzania inspekcji i kontroli, która powinna wynosić co najmniej 40 % zdolności wymaganej w przypadku inspekcji w terenie dotyczących gospodarstw rolnych posiadających użytki zielone i objętych zezwoleniem, o których to inspekcjach mowa w art. 11 ust. 2, w tym kontroli wyrywkowych, a także lepsze ukierunkowanie tej zdolności na obarczone ryzykiem obszary postępowania z nawozem naturalnym i gospodarowania nim; f) indywidualną inspekcję co najmniej 5,5 % gospodarstw hodujących trzodę chlewną rocznie.
DECYZJA RADY (UE) 2022/2066

z dnia 21 lutego 2022 r.

w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Protokołu wykonawczego do Umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Republiką Gabońską a Wspólnotą Europejską (2021–2026)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43, w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) oraz art. 218 ust. 7,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2021/1117 (2) Protokół wykonawczy do Umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Republiką Gabońską a Wspólnotą Europejską (2021–2026) (3) (zwany dalej „protokołem”) został podpisany w dniu 29 czerwca 2021 r., z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.

Celem umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Republiką Gabońską a Wspólnotą Europejską (4) (zwanej dalej „umową”) oraz protokołu jest umożliwienie ściślejszej współpracy Unii i Republiki Gabońskiej (zwanej dalej „Gabonem”) w celu dalszego wspierania rozwoju zrównoważonej polityki rybołówstwa oraz odpowiedzialnej eksploatacji zasobów rybnych na obszarze połowowym Gabonu oraz na Oceanie Atlantyckim, przyczyniając się jednocześnie do stworzenia godnych warunków pracy w sektorze rybołówstwa.

W art. 9 umowy ustanowiono wspólny komitet odpowiedzialny za nadzorowanie wprowadzania w życie umowy. Ponadto, zgodnie z art. 19 ust. 5 protokołu, wspólny komitet może przyjmować określone zmiany protokołu. W celu ułatwienia przyjmowania tych zmian należy upoważnić Komisję do zatwierdzania w imieniu Unii zmian przy zastosowaniu procedury uproszczonej, z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków merytorycznych i formalnych.

Stanowisko Unii w sprawie proponowanych zmian do protokołu powinno zostać ustalone przez Radę. Komisja powinna zatwierdzić zaproponowane zmiany w imieniu Unii, chyba że sprzeciwi się temu mniejszość blokująca państw członkowskich, zgodnie z art. 16 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Protokół wykonawczy do Umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Republiką Gabońską a Wspólnotą Europejską (2021–2026) (dalej zwany „protokołem”) zostaje niniejszym zatwierdzony w imieniu Unii.

Artykuł 3

Zgodnie z procedurą określoną w załączniku II do niniejszej decyzji Komisja jest upoważniona do zatwierdzenia w imieniu Unii zmian do protokołu przyjętych przez wspólny komitet ustanowiony na mocy art. 9 Umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Republiką Gabońską a Wspólnotą Europejską.
Artykuł 3

Przepisy przejściowe dotyczące instytucji z siedzibą w innych państwach członkowskich, których walutą jest euro

1. Istnienie przejściowego okresu utrzymywania rezerwy w stosunku do instytucji mających siedzibę w Chorwacji nie uchybia okresowi utrzymywania rezerwy mającemu zastosowanie zgodnie z art. 8 rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1) do instytucji mających siedzibę w innych państwach członkowskich, których walutą jest euro.

2. Instytucje mające siedzibę w innych państwach członkowskich, których walutą jest euro, mogą postanowić o odliczeniu od swojej podstawy naliczania rezerwy za okresy utrzymywania rezerwy od 21 grudnia 2022 r. do 7 lutego 2023 r. oraz od 8 lutego do 21 marca 2023 r. wszelkich zobowiązań w stosunku do instytucji mających siedzibę w Chorwacji, mimo że w momencie naliczenia rezerwy obowiązkowej instytucje takie nie będą znajdowały się na liście instytucji podlegających obowiązkowi utrzymywania rezerwy wskazanemu w art. 3 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1).

3. Instytucje mające siedzibę w innych państwach członkowskich, których walutą jest euro, które zdecydują się odliczać zobowiązania wobec instytucji mających siedzibę w Chorwacji zgodnie z ust. 2, w odniesieniu do okresów utrzymywania rezerwy od dnia 21 grudnia 2022 r. do dnia 7 lutego 2023 r. i od dnia 8 lutego do dnia 21 marca 2023 r. obliczają swoje rezerwy obowiązkowe na podstawie swoich bilansów, odpowiednio, na dzień 31 października 2022 r. i na dzień 31 grudnia 2022 r., oraz przekazują informacje statystyczne zgodnie z częścią 1 załącznika III do rozporządzenia (UE) 2021/379 (EBC/2021/2), wykazując instytucje mające siedzibę w Chorwacji jako podlegające już systemowi rezerw obowiązkowych EBC.

Powyższy przepis nie uchybia spoczywającemu na instytucjach obowiązkowi sprawozdawczemu w zakresie informacji statystycznych za właściwe okresy zgodnie z tabelą 1 w części 2 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2021/379 (EBC/2021/2), w której instytucje mające siedzibę w Chorwacji są w dalszym ciągu wykazywane jako banki z siedzibą w „krajach reszty świata”.

Tabele te przekazuje się z zachowaniem terminów oraz procedur wskazanych w rozporządzeniu (UE) 2021/379 (EBC/2021/2).
(8)

Art. 58 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 stanowi, że wyrób poddany działaniu produktów biobójczych można wprowadzić do obrotu tylko w przypadku, gdy wszystkie substancje czynne zawarte w produktach biobójczych, których działaniu został poddany lub które zawiera, znajdują się w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 9 ust. 2 tego rozporządzenia dla odpowiedniej grupy produktowej i zastosowania lub w załączniku I oraz gdy spełnione są wszystkie wymienione tam warunki lub ograniczenia. Niderlandy stwierdziły, że stosowanie produktu biobójczego spowodowałoby niedopuszczalne działanie na zdrowie ludzi i środowisko, co powoduje konieczność uwzględnienia w pozwoleniu na produkt biobójczy środków zmniejszających ryzyko związanych z wprowadzaniem do obrotu i stosowaniem wyrobów poddanych działaniu produktu biobójczego lub zawierających ten produkt. Warunki określone w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/1609 nie obejmują szczególnych środków zmniejszających ryzyko związanych z wprowadzaniem do obrotu wyrobów poddanych działaniu propikonazolu lub go zawierających, a to rozporządzenie wykonawcze nie przewiduje możliwości określenia przez właściwe organy państw członkowskich tych środków zmniejszających ryzyko w pozwoleniu na produkty biobójcze zawierające propikonazol w odniesieniu do grupy produktowej 7, które to środki byłyby potrzebne do wyeliminowania stwierdzonego niedopuszczalnego ryzyka dla zdrowia ludzi i dla środowiska wynikającego ze stosowania wyrobów poddanych działaniu produktu biobójczego lub zawierających ten produkt.
(2)

Celem inicjatywy określonym przez organizatorów jest „wyraźne zapewnienie, by wegańska alternatywa była zawsze obecna w obiektach prywatnych i publicznych sprzedających żywność i napoje w Europie. Europejska inicjatywa obywatelska na rzecz wegańskich posiłków skierowana jest do wegan i do tych, którzy szanują prawo do wegańskich zamienników. Ma ona też przeciwdziałać zmianie klimatu przez oferowanie unijnym konsumentom łatwiejszego dostępu na co dzień do żywności pochodzenia roślinnego. Wolna od okrucieństwa dieta wegańska nie wiąże się z wykorzystywaniem i uśmiercaniem zwierząt i stanowi odpowiedź na rosnącą społeczną świadomość praw zwierząt. Dieta ta przyczynia się do zmiany wykorzystania gruntów pod względem wyboru działalności produkcyjnej i zatrudnienia, infrastruktury i logistyki, prowadząc do mniejszego zanieczyszczenia. W europejskiej inicjatywie obywatelskiej na rzecz wegańskich posiłków zwracamy się o wprowadzenie w drodze przepisów prawa wegańskiej alternatywy w sprzedaży żywności i napojów w Europie z nadzieją, że udział obywateli europejskich doprowadzi do zatwierdzenia unijnych przepisów przynoszących ogromne korzyści planecie, tj. korzyści w postaci złagodzenia kryzysu klimatycznego, ograniczenia wymierania gatunków dzikiej fauny i flory, zahamowania wylesiania, lepszego wykorzystania gruntów, ochrony fauny i flory morskiej, ograniczenia marnotrawienia żywności i wyeliminowania niedożywienia”.
(5)

Rząd Austrii zaproponował, by Werner AMON, przedstawiciel społeczności regionalnej posiadający mandat wyborczy społeczności regionalnej, Landesrat, Steiermärkische Landesregierung (członek rządu kraju związkowego Styria), objął stanowisko członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2025 r.
(6)

Zgodnie z opinią Agencji nie można oczekiwać, że produkty biobójcze należące do grupy produktowej 12 zawierające ditiocyjanian metylenu spełniają kryteria ustanowione w art. 5 ust. 1 lit. b) ppkt (iii) oraz (iv) oraz lit. c) w związku z art. 10 ust. 1 dyrektywy 98/8/WE. Wnioskodawca nie przedłożył danych o jakości wystarczającej do spełnienia wymogów dotyczących danych określonych w pkt 2.7 (specyfikacja czystości substancji czynnej w g/kg lub g/l, stosownie do przypadku), pkt 2.8 (identyfikacja zanieczyszczeń i dodatków wraz ze wzorem strukturalnym i możliwym zakresem wyrażonym odpowiednio w g/kg lub g/l) oraz pkt 4.1 (metody analityczne oznaczania czystej substancji czynnej oraz, w stosownych przypadkach, odpowiednich produktów rozkładu, izomerów i zanieczyszczeń substancji czynnej oraz dodatków) tytułu II załącznika IIA do dyrektywy 98/8/WE. W rezultacie niemożliwe było potwierdzenie minimalnej czystości substancji czynnej i określenie specyfikacji referencyjnej dla ditiocyjanianu metylenu. Ponadto nie było możliwe potwierdzenie, że materiał wykorzystany do przeprowadzenia badań (eko)toksykologicznych obejmował przedstawione specyfikacje, ani stwierdzenie znaczenia zanieczyszczeń ze względu na brak danych (eko)toksykologicznych. Ponadto w ocenie ryzyka dla środowiska stwierdzono niedopuszczalne ryzyko i nie udało się określić odpowiedniego środka ograniczającego ryzyko.
(23)

Jeżeli chodzi o kryterium ustanowione w pkt 1.4 lit. b) załącznika IV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/317, Komisja zauważa, że długoterminowa tendencja ustalonych kosztów jednostkowych na trasie na szczeblu strefy pobierania opłat w drugim okresie odniesienia i w trzecim okresie odniesienia wynosząca +1,1 % jest gorsza niż długookresowa ogólnounijna tendencja wynosząca -1,3 % w tym samym okresie. Komisja zauważa, że stanowi to poprawę w stosunku do długoterminowej tendencji ustalonych kosztów jednostkowych wynoszącej +4,0 % obliczonej na podstawie projektu planu skuteczności działania FABEC przedłożonego w 2021 r. W odniesieniu do motywu 13 poprawa ta wynika częściowo z dostosowania wartości bazowej na 2014 r. dla strefy pobierania opłat.
(11)

W decyzji (UE) 2022/2255 (8) Komisja stwierdziła jednak, w odniesieniu do skorygowanego projektu planu skuteczności działania FABEC, że docelowe parametry skuteczności działania dotyczące efektywności kosztowej, jakie zaproponowano dla strefy pobierania opłat trasowych Belgia-Luksemburg, nadal budzą wątpliwości co do ich zgodności z ogólnounijnymi docelowymi parametrami skuteczności działania. Komisja podjęła zatem decyzję o rozpoczęciu szczegółowego badania, o którym mowa w art. 15 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/317, w odniesieniu do tych docelowych parametrów skuteczności działania.
(2)

Pismem zarejestrowanym przez Komisję 17 maja 2022 r., Bułgaria wystąpiła z wnioskiem o upoważnienie do wprowadzenia szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 287 pkt 17 dyrektywy 2006/112/WE, tj. do zwolnienia z VAT podatników, których roczny obrót nie jest większy niż równowartość kwoty 51 130 EUR w walucie krajowej po kursie wymiany w dniu przystąpienia (zwanego dalej „środkiem szczególnym”). Środek szczególny miałby zastosowanie do 31 grudnia 2024 r., czyli dnia, do którego państwa członkowskie mają dokonać transpozycji dyrektywy Rady (UE) 2020/285 (2). Z dyrektywy tej wynika, że od 1 stycznia 2025 r. państwa członkowskie będą mogły zwalniać z VAT dostawy towarów i świadczenie usług dokonywane przez podatników, których roczny obrót w danym państwie członkowskim nie przekracza progu 85 000 EUR lub równowartości tej kwoty w walucie krajowej.
Artykuł 2

Ustalenia finansowe

3. Zgodnie z art. 29 ust. 5 decyzji (WPZiB) 2021/509 administrator do spraw operacji może, po przyjęciu niniejszej decyzji, wezwać do wniesienia wkładów w wysokości do 16 000 000 EUR. Środki finansowe, do których wniesienia wezwał administrator do spraw operacji, mogą być wykorzystane jedynie do pokrycia wydatków w granicach zatwierdzonych przez Komitet ustanowiony decyzją (WPZiB) 2021/509 w odpowiednim budżecie korygującym odpowiadającym środkowi pomocy.