ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(9)

W całej strefie euro konieczne są reformy strukturalne mające usprawnić funkcjonowanie rynków produktowych i rynku pracy po to, by zwiększyć konkurencyjność, wzmocnić trwający proces dostosowawczy oraz zagwarantować zrównoważoną realokację zasobów. Ponadto reformy strukturalne mają ogromne znaczenie dla usprawnienia procesu przywracania równowagi makroekonomicznej oraz obniżania zadłużenia. W przypadku państw członkowskich, w których występuje deficyt, wzrost konkurencyjności doprowadzi do wzrostu eksportu netto, co pomoże ukierunkować strukturę wzrostu gospodarczego na bardziej produktywne, mniej pracochłonne sektory towarów i usług podlegających wymianie handlowej, przy jednoczesnym wspieraniu ożywienia gospodarczego i obniżaniu wskaźników zadłużenia. Równocześnie reformy zmierzające do poprawy konkurencyjności w państwach członkowskich z nadwyżką na rachunku obrotów bieżących mogłyby się przyczynić do realokacji zasobów oraz pobudzenia inwestycji w sektorach innych niż sektory towarów i usług podlegających wymianie handlowej. Zwiększyłoby to znaczenie popytu krajowego w strukturze wzrostu gospodarczego, sprawiając, że proces dostosowania w strefie euro przebiegałby bardziej symetrycznie. Równocześnie wpływ kryzysu na poziom zatrudnienia w państwach członkowskich strefy euro był w dużej mierze asymetryczny, najbardziej dotykając te państwa członkowskie, w których wystąpił najbardziej dotkliwy spadek popytu krajowego powiązany z drastycznym zmniejszeniem deficytu na rachunku obrotów bieżących. Wobec braku skutecznej i szybkiej absorpcji bezrobocia cyklicznego może wystąpić efekt histerezy, w którym bezrobocie nabierze trwałego charakteru i stanie się mniej wrażliwe na zmiany poziomu wynagrodzeń. Reformy strukturalne na rynku pracy zachowują zatem szczególne znaczenie dla zminimalizowania zagrożeń dla spójności społecznej i przyszłego potencjału wzrostu gospodarczego w strefie euro. Podpisując Traktat o stabilności, koordynacji i zarządzaniu w unii gospodarczej i walutowej dnia 2 marca 2012 r., państwa członkowskie strefy euro zobowiązały się do omawiania ex ante – oraz, w odpowiednich przypadkach, do koordynowania – swoich krajowych planów dotyczących istotnych reform gospodarczych w celu dokonywania porównawczej oceny najlepszych praktyk oraz działania na rzecz ściślej skoordynowanej polityki gospodarczej. Wpływ już przyjętych środków powinien być monitorowany przez Eurogrupę w celu zachęcania do podejmowania dalszych działań, o ile to konieczne, oraz w celu przyjęcia bardziej ambitnych założeń w odniesieniu do niektórych reform zgodnie z zaleceniami dla poszczególnych państw,
c)

„WHO-TEF” oznacza współczynniki równoważności toksycznej przyjęte przez Światową Organizację Zdrowia do celów oceny ryzyka dla ludzi na podstawie konkluzji Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) – spotkania ekspertów Międzynarodowego Programu Bezpieczeństwa Chemicznego (IPCS), które odbyło się w Genewie w czerwcu 2005 r. (Martin van den Berg et al., The 2005 World Health Organization Re-evaluation of Human and Mammalian Toxic Equivalency Factors for Dioxins and Dioxin-like Compounds. Toxicological Sciences 93(2), 223–241 (2006)).
Frytki w postaci gotowej do spożycia

600
(2)

W sprawie Gottardo (3) Trybunał Sprawiedliwości postąpił zgodnie z zasadą określoną w art. 45 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w odniesieniu do osoby mieszkającej w Unii Europejskiej, która pracowała we Francji, we Włoszech i w Szwajcarii. Osoba ta, nie mając wystarczających uprawnień do otrzymania emerytury we Włoszech, zwróciła się o zsumowanie okresów ubezpieczenia uzyskanych przez nią w Szwajcarii i we Włoszech, tak jak to przewidziano w dwustronnej umowie między Włochami a Szwajcarią z myślą o obywatelach tych dwu państw.
56.

Uznaje się, że krajowy organ regulacyjny nałożył obowiązki w zakresie ekonomicznej odtwarzalności, o których mowa w pkt 48 lit. c) i 49 lit. c), jeżeli uwzględnił elementy wymienione w lit. a), b) i c), które były przedmiotem konsultacji przewidzianej w art. 7 dyrektywy 2002/21/WE, w ramach tego samego ostatecznego środka, na mocy którego krajowy organ regulacyjny postanawia nie nakładać ani nie utrzymywać regulowanych cen hurtowego dostępu w przypadku hurtowych produktów dostępu NGA: a) informacje dotyczące testu ekonomicznej odtwarzalności ex ante, który przeprowadzi krajowy organ regulacyjny, powinny obejmować co najmniej następujące parametry, zgodnie z wytycznymi zawartymi poniżej w załączniku II: (i) odpowiednie koszty niższego szczebla, jakie uwzględniono; (ii) odpowiedni standard kosztowy; (iii) odpowiednie regulowane produkty hurtowe i odpowiednie ceny referencyjne; (iv) odpowiednie produkty detaliczne; oraz (v) odpowiedni okres przeprowadzenia testu; b) w ramach procedury, zgodnie z którą krajowy organ regulacyjny przeprowadzi test ekonomicznej odtwarzalności ex ante, należy zaznaczyć, że krajowy organ regulacyjny może rozpocząć taką procedurę z własnej inicjatywy lub na żądanie strony trzeciej, w dowolnym terminie, ale nie później niż trzy miesiące od udostępnienia odpowiedniego produktu detalicznego, oraz że zakończy ją w możliwie najkrótszym terminie, a w każdym przypadku w terminie do czterech miesięcy od rozpoczęcia procedury. W ramach procedury należy wyjaśnić, że test ekonomicznej odtwarzalności ex ante, który ma zostać przeprowadzony przez krajowe organy regulacyjne w związku z pkt 48 lit. c) i pkt 49 lit. c), jest innym testem niż test zawężenia marży, który może zostać przeprowadzony ex post zgodnie z prawem konkurencji i że pozostaje bez uszczerbku dla takiego testu zawężenia marży; c) środek naprawczy, który krajowy organ regulacyjny przyjmie w sytuacji, w której operator nie przejdzie pomyślnie testu, wykorzystując narzędzia służące do egzekwowania przepisów dostępne na mocy ram regulacyjnych w celu zapewnienia przestrzegania obowiązków, w tym, w stosownych przypadkach, wymóg, aby operator o znaczącej pozycji rynkowej rozwiązał kwestię ekonomicznej odtwarzalności zgodnie z wytycznymi krajowego organu regulacyjnego i na podstawie wyników przeprowadzonego testu ekonomicznej odtwarzalności ex ante. W sytuacji gdy krajowy organ regulacyjny uzna, że oferta detaliczna, której nie można powielić pod względem ekonomicznym, może znacząco zaszkodzić konkurencji, powinien on skorzystać z uprawnień przysługujących mu na mocy art. 10 dyrektywy 2002/20/WE i zwrócić się do operatora o znaczącej pozycji rynkowej o zaprzestanie lub opóźnienie wprowadzenia odpowiedniej oferty detalicznej do czasu spełnienia wymogu dotyczącego ekonomicznej odtwarzalności.
3.

Gdy problem nie może zostać rozpatrzony jako sprawa w ramach systemu SOLVIT, wnioskodawca powinien dowiedzieć się dlaczego i otrzymać poradę na temat podjęcia innych kroków zmierzających do rozwiązania tego problemu, włączając w to zasygnalizowanie lub przekazanie problemu — o ile to możliwe — do innej stosownej sieci informacyjnej lub sieci rozwiązywania problemów albo do właściwego organu krajowego.
(23)

W odniesieniu do prawa ochrony środowiska, niniejsze zalecenie uwzględnia przepisy zawarte w art. 9 ust. 3, 4 i 5 Konwencji EKG ONZ o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska („konwencja z Aarhus”), które, odpowiednio, promują szeroki dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska, określają kryteria, które powinny spełniać postępowania przed sądami, z uwzględnieniem wymogu, że powinny one być prowadzone bez zbędnej zwłoki, nie pociągając za sobą nadmiernych kosztów, a także odnoszą się do kwestii informowania opinii publicznej i uwzględniania działań wspomagających.
„wyrób medyczny do diagnostyki in vitro” oznacza dowolny wyrób medyczny, który jest odczynnikiem, produktem odczynnika, wzorcem, materiałem kontrolnym, zestawem, przyrządem, aparatem, sprzętem lub systemem, stosowanym samodzielnie lub w połączeniu, przewidzianym przez wytwórcę do stosowania in vitro w celu badania próbek pobranych z organizmu ludzkiego, w tym krwi i tkanek dawcy, wyłącznie lub głównie w celu dostarczenia informacji:

— dotyczącej stanu fizjologicznego lub patologicznego, lub

— dotyczącej wrodzonej nieprawidłowości, lub

— potrzebnych do oceny bezpieczeństwa i zgodności z potencjalnym biorcą,

— potrzebnych do monitorowania środków terapeutycznych.

Pojemniki na próbki są uważane za wyrób medyczny do diagnostyki in vitro. „Pojemniki na próbki” to wyroby, typu próżniowego lub inne, specjalnie przeznaczone przez wytwórcę do przechowywania oraz konserwacji próbek pochodzących z organizmu ludzkiego do celów badania diagnostycznego in vitro.

Wyroby do ogólnego zastosowania laboratoryjnego nie są wyrobami medycznymi do diagnostyki in vitro, chyba że produkty te, mając na uwadze ich właściwości, zostały wyraźnie przeznaczone przez wytwórcę do zastosowania w badaniach diagnostycznych in vitro (13);
(4)

Jeśli chodzi o zagrożenie dla zdrowia zwierząt, panel CONTAM uznał, że obecne szacowane narażenie na toksyny T-2 i HT-2 najprawdopodobniej nie stanowi powodu do obaw związanych ze zdrowiem w odniesieniu do przeżuwaczy, królików oraz ryb. W przypadku świń, drobiu, koni oraz psów szacunkowe narażenie na toksyny T-2 i HT-2 wykazuje na niskie ryzyko wystąpienia niepożądanego skutku dla zdrowia. Koty należą do najbardziej podatnych gatunków zwierząt. Ze względu na niewielką ilość danych oraz poważne niepożądane skutki dla zdrowia przy niskich dawkach nie ustalono NOAEL ani LOAEL. W związku z powyższym niniejsze zalecenie nie ma zastosowania do karmy dla kotów, w odniesieniu do której ustanowione zostaną surowsze środki.
(11)

W wielu państwach członkowskich przyjęło się już w praktyce, że niektóre lub wszystkie partie krajowe wskazują na kartach do głosowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego swoją przynależność do odpowiedniej partii europejskiej. W celu zapewnienia widoczności europejskich partii politycznych w trakcie całego procesu wyborczego ważne jest, aby wszystkie państwa członkowskie zachęcały do informowania elektoratu o powiązaniach pomiędzy krajowymi i europejskimi partiami politycznymi oraz ułatwiały przekazywanie informacji na ten temat. Aby dodatkowo zwiększyć przejrzystość wyborów do Parlamentu Europejskiego, a jednocześnie zwiększyć odpowiedzialność biorących w nich udział partii politycznych oraz zaufanie wyborców do tego procesu, partie krajowe powinny jeszcze przed wyborami podać do wiadomości publicznej, z którą europejską partią polityczną są powiązane. Obok rozmaitych imprez partyjnych, takich jak np. kongresy, kampanie wyborcze krajowych partii politycznych są w istocie najbardziej odpowiednim i skutecznym sposobem informowania o takich powiązaniach i wyraźnego ich demonstrowania.
(6)

Sekcja III załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 nakłada na przedsiębiorstwa sektora spożywczego prowadzące rzeźnie wymóg występowania o udzielenie, gromadzenia, sprawdzania i wykorzystywania informacji dotyczących łańcucha żywnościowego w odniesieniu do wszystkich zwierząt poza zwierzętami łownymi, wysyłanych lub przeznaczonych do wysyłki do rzeźni. Odpowiednie informacje dotyczące łańcucha żywnościowego powinny obejmować w szczególności informacje o weterynaryjnych produktach leczniczych podawanych zwierzętom w odnośnym okresie, z okresem karencji powyżej zera, z wyszczególnieniem dat podawania i okresów karencji. Rozporządzenie (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (4) nakłada na urzędowego lekarza weterynarii m.in. obowiązek wykonywania zadań w zakresie audytu i inspekcji. W szczególności urzędowy lekarz weterynarii ma obowiązek sprawdzać i analizować istotne informacje zawarte w rejestrach gospodarstwa, z którego pochodzą zwierzęta przeznaczone do uboju, w tym informacje dotyczące łańcucha żywnościowego, oraz uwzględniać udokumentowane wyniki tej kontroli i analizy przy wykonywaniu badania przedubojowego i poubojowego.
(7)

W dniu 5 marca 2014 r. Komisja opublikowała wyniki szczegółowej oceny sytuacji dotyczącej Niemiec na podstawie art. 5 rozporządzenia (UE) nr 1176/2011. W wyniku analizy Komisja doszła do wniosku, że w Niemczech występują zakłócenia równowagi makroekonomicznej, które wymagają monitorowania i działań politycznych. W szczególności rachunek obrotów bieżących nadal wykazywał bardzo wysoką nadwyżkę, co odzwierciedla pozytywne efekty silnej konkurencyjności, podczas gdy znaczna kwota oszczędności została zainwestowana za granicą. Jest to również oznaką tego, że krajowy wzrost utrzymywał się na niskim poziomie, a alokacja zasobów gospodarczych mogła nie być w pełni efektywna. Wprawdzie nadwyżki na rachunku obrotów bieżących nie wiążą się z zagrożeniami porównywalnymi do tych, jakie niosą z sobą znaczne deficyty, jednak wielkość i utrzymywanie się nadwyżki na rachunku obrotów bieżących w Niemczech wymagają szczególnej uwagi. Zważywszy na wielkość niemieckiej gospodarki, szczególne znaczenie ma podejmowanie działań, które pozwolą ograniczyć ryzyko negatywnych skutków dla funkcjonowania zarówno gospodarki krajowej, jak i strefy euro.
(12)

Na rynku pracy nadal występują liczne trudności. Bezrobocie utrzymuje się na poziomie ok. 14 % i w przeważającej części jest to bezrobocie długoterminowe, co wskazuje na strukturalny charakter tego problemu w Słowacji. Słowacja poczyniła pewien postęp w kierunku zmniejszenia klina podatkowego dla nisko opłacanych pracowników, którzy wchodzą na rynek pracy po długim okresie bezrobocia; konieczne są jednak monitorowanie i ocena efektywności tych środków. W pozostałych obszarach poczyniono jedynie ograniczone postępy – mianowicie w zakresie zwiększenia zdolności publicznych służb zatrudnienia do świadczenia zindywidualizowanych usług oraz ściślejszego powiązania środków aktywizujących i pomocy społecznej. Co się tyczy bezrobocia młodzieży, publiczne służby zatrudnienia mają ograniczone możliwości wczesnej interwencji, dostosowywania usług do profilu osób poszukujących pracy oraz docierania do niezarejestrowanych osób młodych. Istnieje zatem potrzeba działania w tych obszarach, zgodnie z celami gwarancji dla młodzieży. Konieczne są działania bardziej ukierunkowane na te osoby poszukujące pracy, które są w najbardziej niekorzystnej sytuacji – w tym na Romów, wśród których stopa zatrudnienia jest ciągle bardzo niska. Brak odpowiednich placówek opieki nad dziećmi, zwłaszcza tymi poniżej trzeciego roku życia, utrudnia matkom powrót na rynek pracy.
Celem nakreślonej w programie konwergencji na 2014 r. strategii budżetowej jest utrzymanie przez cały okres trwania programu ogólnego deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych poniżej wartości odniesienia określonej w Traktacie, wynoszącej 3 % PKB. W programie konwergencji jest mowa o średniookresowym celu budżetowym, wynoszącym 1 % PKB, co jest zgodne z wymogami paktu stabilności i wzrostu. Choć strategia budżetowa jest zgodna z paktem stabilności i wzrostu na 2014 r., to wymagana korekta w kategoriach strukturalnych prawdopodobnie nie zostanie osiągnięta w 2015 r., ponieważ prognozuje się, że ponownie obliczone saldo strukturalne obniży się o 0,6 punktu procentowego. Ponadto należy się spodziewać, że tempo wzrostu wydatków publicznych nie będzie zgodne z wartością odniesienia dotyczącą wydatków. Przewiduje się, że ponownie obliczone saldo strukturalne będzie odbiegać od wymaganej ścieżki dostosowania również w latach 2016 i 2017 i będzie wynosić odpowiednio - 1,6 % i - 1,9 % PKB. Ogólnie rzecz biorąc, począwszy od 2015 r. należy się spodziewać odchylenia od ścieżki dostosowania zmierzającej do celu średniookresowego. W programie konwergencji przewiduje się, że w 2014 r. wskaźnik zadłużenia, który nie przekracza wartości referencyjnej 60 % PKB, spadnie przejściowo o 1,1 punktu procentowego do 45 % PKB, a następnie w 2015 r. wzrośnie do 46 % PKB. Scenariusz makroekonomiczny, na którym oparto prognozy budżetowe w programie konwergencji, jest wykonalny. W programie konwergencji przewiduje się wzrost gospodarki czeskiej na poziomie 1,7 % w 2014 r. i 2 % w 2015 r., podczas gdy w prognozie służb Komisji z wiosny 2014 r. przewidywano odpowiednio 2 % i 2,4 %. Zagrożenia dla perspektyw budżetowych wynikają głównie z dużej niepewności co do dalszego rozwoju inwestycji publicznych oraz z ewentualnego jednorazowego wydatku związanego z planowanym kontraktem na dzierżawę samolotów myśliwskich, którego wpływ na zwiększenie deficytu w 2015 r. przewiduje się na poziomie 0,5 % PKB.

Według prognozy Komisji istnieje ryzyko znacznego odchylenia od średniookresowego celu budżetowego w 2015 r. Prognoza ta różni się od scenariusza przewidzianego w programie konwergencji założeniami co do polityki i działań uznaniowych (?) w 2015 r. Rada, opierając się na swojej ocenie programu konwergencji oraz prognozie Komisji, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1466/97, jest zdania, że w 2013 r. deficyt trwale obniżono poniżej poziomu 3 % PKB, zgodnie z zaleceniem Rady, i w 2014 r. należy się spodziewać osiągnięcia celu średniookresowego, natomiast począwszy od 2015 r. istnieje ryzyko znacznego odejścia od niego.
(15)

Rząd poczynił znaczne postępy, jeśli chodzi o realizację zaleceń dotyczących stabilności sektora bankowego, przeprowadzenie wiarygodnej oceny jakości aktywów oraz testu warunków skrajnych, szybkie dokapitalizowanie banków oraz przeniesienie kredytów zagrożonych do spółki zarządzającej aktywami bankowymi. Do ukończenia tych prac jest jednak wciąż daleko i potrzebne są zdecydowane działania w celu sfinalizowania i pełnego wdrożenia kompleksowej strategii na rzecz sektora bankowego, ogłoszonej w grudniu 2013 r. i obejmującej restrukturyzację, prywatyzację i ściślejszy nadzór. Poziom kredytów zagrożonych w systemie bankowym jest nadal wysoki. Ważne jest zatem, aby banki zadbały o wewnętrzną zdolność do asekuracji kredytów zagrożonych, m.in. przez wzmocnienie jednostek odpowiedzialnych za wewnętrzne zarządzanie aktywami i restrukturyzację, a także aby przyspieszyły procedury postępowania w odniesieniu do kredytów zagrożonych, przy maksymalizowaniu środków uzyskanych z egzekucji i utrzymaniu rentownych działalności. Każde kolejne przeniesienie takich kredytów do spółki zarządzającej aktywami bankowymi powinno być starannie przygotowane, co pozwoli na szybką i wydajną restrukturyzację kredytów dla przedsiębiorstw, szczególnie w przypadku złożonych, wewnętrznie powiązanych kredytów dla grup kapitałowych. Oczekiwana jest kompleksowa strategia zarządzania oraz biznesplan, które uzasadnią cele dotyczące wykupu odnoszące się do spółki zarządzającej aktywami bankowymi. Na podstawie doświadczeń wynikających z oceny jakości aktywów i testu warunków skrajnych uzasadnione są dalsze zdecydowane działania poprawiające zarządzanie i nadzór w odniesieniu do wszystkich banków, w szczególności państwowych, polegające na wzmocnieniu zarządzania ryzykiem, poprawie procesów przyznawania kredytu oraz poprawę jakości i dostępności danych, tak aby obniżyć poziom kredytów zagrożonych oraz zahamować wzrost ryzyka w przyszłości.
(12)

Zgodnie z danymi zawartymi w sprawozdaniu Komisji na temat starzenia się społeczeństwa z 2012 r. wydatki publiczne brutto na emerytury jako odsetek PKB mają wzrosnąć w Luksemburgu z 9,2 % PKB do 18,6 % w 2060 r. Wynika to przede wszystkim z wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa, w szczególności z emerytur. Reforma emerytalna z 2012 r. miała ograniczony zakres i nie uwzględniła w szerokim zakresie zagrożenia dla długoterminowej stabilności finansów publicznych. Krótkoterminowe finansowanie systemu emerytalnego jest obecnie gwarantowane przez niski odsetek osób w wieku emerytalnym i opiera się na składkach opłacanych przez stosunkowo młodych pracowników transgranicznych. Oczekuje się, że w przyszłości tendencja ta się odwróci, a koszty emerytur oraz koszty opieki długoterminowej prawdopodobnie znacznie wzrosną. Aby zagwarantować funkcjonowanie systemu emerytalnego, po 2020 r. konieczne będzie znaczne podniesienie wysokości składek, co będzie uzupełnieniem wbudowanego w system mechanizmu ograniczającego dostosowywanie emerytur do standardu życia. Oznaczałoby to znaczne zwiększenie obciążeń związanych z pracą, które poniosą osoby aktywne zawodowo w przyszłości – a zatem utratę konkurencyjności kosztowej. Jako że stopa zastąpienia jest obecnie wysoka, można było podjąć pewne inne środki, aby zapewnić bardziej sprawiedliwy podział obciążeń pomiędzy pokoleniami. Wprowadzenie ograniczenia rewaloryzacji emerytur w oparciu o realny wzrost wynagrodzeń zwiększyłoby rezerwy emerytalne. Ponadto podniesienie rzeczywistego wieku przejścia na emeryturę, obecnie wynoszącego 59 lat, poprzez dostosowanie go do zmian średniego dalszego trwania życia pomogłoby zapewnić długoterminową stabilność systemu emerytalnego. Należy również ograniczyć możliwości wcześniejszego przechodzenia na emeryturę. Finansowe zachęty do przedłużenia kariery zawodowej – przewidziane w reformie emerytalnej – mogą przyczynić się do stabilności systemu emerytalnego, jednak wciąż jeszcze należy poprawić szanse pracowników w starszym wieku na zatrudnienie poprzez wzmocnienie kształcenia zawodowego i uczenia się przez całe życie. Luksemburg musi też ograniczyć przyszłe potrzeby w zakresie opieki długoterminowej i związane z nią koszty, aby zapewnić jej stabilność. Usługi opieki długoterminowej można by też zracjonalizować pod względem kosztów poprzez zwiększenie koordynacji działań pomiędzy opieką zdrowotną a społeczną, poprawę świadczenia usług i większe wsparcie dla członków rodziny sprawujących opiekę.
(15)

Nadal pogarsza się konkurencyjność Belgii, również jeśli chodzi o aspekty pozakosztowe. Zmniejsza się zwłaszcza zdolność przemysłu wytwórczego do utrzymania konkurencyjności międzynarodowej, co przejawia się malejącymi marżami dla producentów i likwidacją miejsc pracy. Aby utrzymać poziom siły nabywczej, Belgia tradycyjnie opiera się na indeksacji płac. Skutki zbyt wysokiego ogólnego wzrostu płac skorygowano jednak zbyt późno i w sposób niewystarczający. Co więcej, centralny limit wzrostu płac nie zawsze odpowiednio uwzględnia zmiany wydajności pracy w poszczególnych branżach i warunki na lokalnym rynku pracy. W rezultacie płace rosną szybciej niż wydajność pracy, co doprowadziło do utraty miejsc pracy i spadku konkurencyjności. W porozumieniu z partnerami społecznymi i zgodnie z praktyką krajową Belgia powinna zreformować swój system kształtowania wynagrodzeń, aby umożliwić większe zróżnicowanie płac w poszczególnych branżach i lepsze dostosowanie płac do zmian wydajności pracy. Ceny w sektorze detalicznym nadal są wyższe niż w państwach ościennych, a ograniczenia dotyczące usług świadczonych w ramach wolnych zawodów hamują rozwój innowacyjnych modeli biznesowych i stoją na przeszkodzie inwestycjom. Taryfy dystrybucyjne w zakresie energii elektrycznej nadal należą do najwyższych w Europie, a ich planowana regionalizacja zwiększa niepewność co do przyszłych zmian kosztów dystrybucji dla odbiorców końcowych, ponieważ obecne zamrożone taryfy nie obejmują rosnących kosztów dla dystrybutorów. Aby w Belgii można było utrzymać wysokie płace i jednocześnie tworzyć nowe miejsca pracy, państwo to musi produkować i sprzedawać na rynkach światowych więcej towarów zaawansowanych i o wyższej wartości dodanej, niż ma to miejsce obecnie. W Belgii jest zbyt mało szybko rozwijających się firm w branżach innowacyjnych. Wsparcie innowacji jest dobrze rozwinięte i obejmuje pełen cykl innowacyjny, stało się ono jednak skomplikowane i bardzo rozdrobnione. Rozwój działalności o wysokiej wartości dodanej jest często hamowany przez brak wystarczających wykwalifikowanych zasobów ludzkich.