ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) 2022/109

z dnia 27 stycznia 2022 r.

w sprawie ustalenia uprawnień do połowów na rok 2022 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb, mających zastosowanie w wodach Unii oraz, dla unijnych statków rybackich, w niektórych wodach nienależących do Unii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (1) zawiera wymóg przyjmowania środków ochronnych przy uwzględnieniu dostępnych opinii naukowych, technicznych i ekonomicznych, w tym, w stosownych przypadkach, sprawozdań sporządzonych przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) i inne organy doradcze, a także przy uwzględnieniu wszelkich porad otrzymywanych od komitetów doradczych.

(2) Rada zobowiązana jest do przyjęcia środków dotyczących ustalenia i przydziału uprawnień do połowów, w tym – w stosownych przypadkach – warunków funkcjonalnie z nimi związanych. Zgodnie z art. 16 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 uprawnienia do połowów należy ustalać zgodnie z celami wspólnej polityki rybołówstwa (zwanej dalej „WPRyb”) określonymi w art. 2 ust. 2 tego rozporządzenia. Ponadto w przypadku stad objętych poszczególnymi planami wieloletnimi całkowite dopuszczalne połowy (TAC) należy ustalać zgodnie z celami i środkami określonymi w tych planach. Zgodnie z art. 16 ust. 1 tego rozporządzenia uprawnienia do połowów należy przydzielać państwom członkowskim tak, aby zapewnić względną stabilność działalności połowowej każdego państwa członkowskiego w odniesieniu do każdego stada lub rodzaju rybołówstwa.

(3) TAC należy zatem ustalić, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013, na podstawie dostępnych opinii naukowych, z uwzględnieniem aspektów biologicznych i społeczno-gospodarczych, przy jednoczesnym zapewnieniu sprawiedliwego traktowania poszczególnych sektorów rybołówstwa, a także w świetle opinii wyrażanych podczas konsultacji z zainteresowanymi stronami, w szczególności podczas posiedzeń komitetów doradczych.

(4) Zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 wszystkie stada, w odniesieniu do których obowiązują limity połowowe, podlegają obowiązkowi wyładunku od dnia 1 stycznia 2019 r., chociaż mogą mieć zastosowanie określone wyłączenia. Art. 16 ust. 2 tego rozporządzenia stanowi, że gdy wprowadzony zostaje obowiązek wyładunku w odniesieniu do danego stada ryb, uprawnienia do połowów powinny odzwierciedlać połowy, a nie wyładunki. Na podstawie wspólnych rekomendacji państw członkowskich oraz zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 Komisja przyjęła szereg rozporządzeń delegowanych ustalających szczegóły wdrożenia obowiązku wyładunku w formie konkretnych planów w zakresie odrzutów.

(5) Uprawnienia do połowów dotyczące stad objętych obowiązkiem wyładunku powinny uwzględniać fakt, że odrzuty nie są już co do zasady dozwolone. W związku z tym uprawnienia do połowów powinny być oparte na opiniach Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) zawierających dane liczbowe dotyczące całkowitych połowów (zamiast danych dotyczących pożądanych połowów). Ilości, które na podstawie wyłączenia od obowiązku wyładunku mogą nadal być odrzucane, należy odjąć od tych danych liczbowych dotyczących całkowitych połowów.

(6) Istnieją pewne stada, w odniesieniu do których ICES zaleciła ustalenie połowów na poziomie zerowym. Jeżeli jednak TAC dla tych stad ustali się na zalecanym poziomie, obowiązek wyładunku wszystkich połowów – w tym przyłowów tych stad w połowach wielogatunkowych – spowodowałby wystąpienie zjawiska „gatunków dławiących”. Aby osiągnąć właściwą równowagę między kontynuowaniem połowów – ze względu na potencjalnie poważne skutki społeczno-gospodarcze w przeciwnym razie – a potrzebą osiągnięcia dobrego stanu biologicznego tych stad, biorąc pod uwagę trudności w prowadzeniu połowów wszystkich stad w ramach połowów wielogatunkowych z zachowaniem maksymalnego podtrzymywalnego połowu (MSY), należy ustanowić szczególne TAC dla przyłowów tych stad. Te TAC należy ustalić na poziomach, które zapewnią zmniejszenie śmiertelności tych stad oraz zachęcą do poprawy selektywności i unikania przyłowów tych stad. W celu zmniejszenia połowów stad, w odniesieniu do których ustalono TAC dotyczące przyłowów, uprawnienia do połowów dotyczące łowisk, w których poławia się ryby z tych stad, należy ustalić na poziomach, które pomogą odbudować biomasę zagrożonych stad do zrównoważonych poziomów. Należy również wprowadzić środki techniczne i kontrolne bezpośrednio powiązane z uprawnieniami do połowów, aby zapobiegać nielegalnym odrzutom.

(7) Aby w miarę możliwości zagwarantować wykorzystanie uprawnień do połowów w połowach wielogatunkowych zgodnie z art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, właściwe jest ustanowienie rezerwy na wymiany kwot dla państw członkowskich, które nie dysponują kwotą pokrywającą ich nieuniknione przyłowy.

(8) Zgodnie z planem wieloletnim dotyczącym wód zachodnich ustanowionym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/472 (2) docelowy poziom śmiertelności połowowej stad wymienionych w art. 1 ust. 1 tego rozporządzenia należy utrzymać w przedziałach wartości śmiertelności połowowej zapewniających MSY (przedziały FMSY) określony w art. 2 pkt 2 tego rozporządzenia, zgodnie z jego art. 4. Ogólną śmiertelność połowową labraksa (Dicentrarchus labrax) w rejonach ICES 8a i 8b należy zatem ustalić zgodnie z opinią ICES dotyczącą MSY i wartością punktu FMSY, biorąc pod uwagę połowy komercyjne i rekreacyjne, oraz z uwzględnieniem odrzutów. Wartość punktu FMSY jest wartością śmiertelności połowowej, która zapewnia długoterminowy MSY. Odnośne państwa członkowskie (Francja i Hiszpania) powinny wprowadzić odpowiednie środki w celu zapewnienia, aby śmiertelność połowowa powodowana przez ich floty i ich rybaków rekreacyjnych nie przekraczała wartości punktu FMSY, zgodnie z wymogiem art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/472.

(9) Należy utrzymać środki dotyczące połowów rekreacyjnych labraksa, mając na uwadze znaczący wpływ połowów rekreacyjnych na odnośne stada. Limity ilościowe należy utrzymać zgodnie z opinią naukową. Należy wykluczyć sieci stawne, ponieważ nie są one wystarczająco selektywne i prawdopodobnie złowią pewną liczbę osobników przekraczającą ustalone limity. Zważywszy na okoliczności środowiskowe, społeczne i gospodarcze, a zwłaszcza na fakt, że rybacy komercyjni w społecznościach nadbrzeżnych są uzależnieni od odnośnych stad, środki dotyczące labraksa zapewniają odpowiednią równowagę między interesami rybaków komercyjnych i rekreacyjnych. W szczególności środki te umożliwiają rybakom rekreacyjnym prowadzenie połowów z uwzględnieniem ich wpływu na stada.

(10) W dniu 4 listopada 2021 r. ICES wydała opinię naukową dotyczącą węgorza europejskiego (Anguilla anguilla) w całym jego naturalnym zasięgu. ICES zaleciła, aby w przypadku stosowania podejścia ostrożnościowego połowy we wszystkich siedliskach były zerowe w 2022 r. Dotyczy to zarówno połowów rekreacyjnych, jak i komercyjnych, oraz obejmuje połowy węgorza szklistego do celów zarybiania i akwakultury. Zgodnie z tą opinią uznaje się za właściwe utrzymanie kolejnego trzymiesięcznego zamknięcia wszelkich połowów węgorza europejskiego, a w 2022 r. Komisja przeprowadzi konsultacje na temat węgorza europejskiego w oparciu o opinie zainteresowanych stron. Zakaz ten powinien mieć zastosowanie do wszelkiej działalności połowowej zdefiniowanej w art. 4 ust. 1 pkt 28 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Państwa członkowskie powinny określić kolejne trzymiesięczne zamknięcie, które powinno przypadać w okresach największej migracji węgorza europejskiego, oraz zgłosić je Komisji wraz z informacjami uzupełniającymi do dnia 1 czerwca 2022 r.

(11) Opinia naukowa dotycząca sardeli europejskiej (Engraulis encrasicolus) w podobszarze ICES 8 (Zatoka Biskajska) na 2022 r. została wydana przez ICES dopiero w dniu 17 grudnia 2021 r. Biorąc pod uwagę potrzebę wprowadzenia TAC na początku okresu połowu w dniu 1 stycznia 2022 r., należy ustalić tymczasowy TAC. Ten TAC należy ustalić na poziomie 24 000 ton i objąć nim okres od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 30 czerwca 2022 r. Taki poziom odpowiadałby w przybliżeniu połowom tego stada w okresie od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 30 czerwca 2021 r.

(12) W rejonach ICES 8c, 8d, 8e i podobszarach 9 i 10 oraz w wodach Unii obszaru CECAF 34.1.1 trzy odrębne gatunki soli są zarządzane w ramach jednego TAC. Ponieważ uprawnienia do połowów w odniesieniu do jednego z tych stad, tj. soli (Solea solea) w rejonach ICES 8c i 9a, należy ustalić zgodnie z art. 4 rozporządzenia (UE) 2019/472, należy ustanowić oddzielny limit połowowy dla tego gatunku, zgodnie z opinią dotyczącą MSY.

(13) Opinie naukowe dotyczące stad spodoustych (rajowate, rekiny, rajokształtne) zalecają zerowy poziom połowów ze względu na zły stan ochrony tych ryb. Ponadto wysokie wskaźniki przeżywalności oznaczają, że odrzuty nie zwiększają ich śmiertelności połowowej i że byłyby korzystne dla ich ochrony. Należy zatem zakazać połowów takich gatunków. Zgodnie z art. 15 ust. 4 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 obowiązek wyładunku nie ma zastosowania do gatunków objętych zakazem połowów.

(14) Plan wieloletni dla Morza Północnego został ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/973 (3) i wszedł w życie w 2018 r. Plan wieloletni dotyczący wód zachodnich został ustanowiony rozporządzeniem (UE) 2019/472 i wszedł w życie w 2019 r. Uprawnienia do połowów stad wymienionych w art. 1 ust. 1 tych rozporządzeń należy określić zgodnie z celami (przedziały FMSY) i środkami ochronnymi przewidzianymi w tych rozporządzeniach. Przedziały FMSY określono w stosownych opiniach ICES. W przypadku gdy nie są dostępne odpowiednie informacje naukowe, uprawnienia do połowów w odniesieniu do stad stanowiących przyłów należy ustalić zgodnie z podejściem ostrożnościowym, jak określono w rozporządzeniach (UE) 2018/973 i (UE) 2019/472.

(15) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) 2018/973, w przypadku gdy opinie naukowe wskazują, że biomasa tarłowa któregokolwiek ze stad, o których mowa w art. 1 ust. 1 tego rozporządzenia, znajduje się poniżej granicznego punktu odniesienia dla biomasy (Blim), należy przyjąć dalsze środki zaradcze w celu zapewnienia szybkiego powrotu stada do poziomów wyższych niż poziomy pozwalające uzyskać MSY. Te środki zaradcze mogą w szczególności obejmować zawieszenie ukierunkowanych połowów danego stada oraz odpowiednie zmniejszenie uprawnień do połowów w odniesieniu do tych stad lub innych stad w łowiskach.

(16) TAC w odniesieniu do stad tuńczyka błękitnopłetwego (Thunnus thynnus) we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym należy ustanowić zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1627 (4).

(17) W przypadku stad, dla których nie ma wystarczających lub rzetelnych danych pozwalających na oszacowanie ich wielkości, środki w zakresie zarządzania oraz poziomy TAC powinny być zgodne z podejściem ostrożnościowym do zarządzania rybołówstwem, określonym w art. 4 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, przy jednoczesnym uwzględnieniu czynników charakterystycznych dla danego stada, w szczególności dostępnych informacji o tendencjach zachodzących w stadzie oraz kwestii związanych z połowami wielogatunkowymi.

(18) W rozporządzeniu Rady (WE) nr 847/96 (5) wprowadzono dodatkowe warunki dotyczące corocznego zarządzania TAC, w tym przepisy dotyczące elastyczności w odniesieniu do zasobów objętych TAC przezornościowymi i analitycznymi (art. 3 i 4). Zgodnie z art. 2 tego rozporządzenia, ustalając TAC, Rada ma zadecydować, do których stad nie będą miały zastosowania art. 3 lub 4 tego rozporządzenia, w szczególności ze względu na ich biologiczny stan. W 2014 r. dla wszystkich stad objętych obowiązkiem wyładunku został wprowadzony na podstawie art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 mechanizm elastyczności obejmującej kolejny rok. Aby uniknąć nadmiernej elastyczności, która podważałaby zasadę racjonalnej i odpowiedzialnej eksploatacji żywych zasobów morza, utrudniałaby realizację celów WPRyb oraz pogarszałaby biologiczny stan stad, art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 powinny mieć zastosowanie do TAC analitycznych tylko wtedy, gdy nie korzysta się z elastyczności obejmującej kolejny rok przewidzianej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

(19) W przypadku gdy TAC przydzielany jest tylko jednemu państwu członkowskiemu, należy upoważnić to państwo członkowskie, zgodnie z art. 2 ust. 1 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), do ustalenia jego TAC. Należy zapewnić, aby przy ustalaniu poziomu TAC państwo członkowskie postępowało w sposób w pełni zgodny z zasadami i przepisami WPRyb.

(20) Niezbędne jest ustalenie pułapów nakładu połowowego na 2022 r. zgodnie z art. 5, 6, 7 i 9 rozporządzenia (UE) 2016/1627 oraz załącznikiem I do tego rozporządzenia.

(21) W celu zagwarantowania pełnego wykorzystania uprawnień do połowów należy zezwolić na wdrażanie elastycznych ustaleń pomiędzy niektórymi obszarami TAC, w przypadku gdy dotyczy to tych samych stad biologicznych.

(22) W przypadku niektórych gatunków, takich jak niektóre gatunki rekinów, nawet ograniczona działalność połowowa mogłaby stanowić poważne zagrożenie dla ich ochrony. Uprawnienia do połowów takich gatunków powinny zatem zostać całkowicie ograniczone poprzez wprowadzenie ogólnego zakazu ich połowów.

(23) Na 12. konferencji stron Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt (zorganizowanej w Manili w dniach 23–28 października 2017 r.) do wykazów gatunków chronionych w dodatkach I i II do tej konwencji dodano szereg gatunków. Należy zatem zapewnić ochronę tych gatunków ze strony unijnych statków rybackich prowadzących połowy we wszystkich wodach i statków rybackich spoza Unii prowadzących połowy w wodach Unii.

(24) Korzystanie z określonych w niniejszym rozporządzeniu uprawnień do połowów dostępnych dla unijnych statków rybackich podlega rozporządzeniu Rady (WE) nr 1224/2009 (6), a w szczególności art. 33 i 34 tego rozporządzenia dotyczącym zapisu połowów i nakładu połowowego oraz przekazywania danych dotyczących wyczerpania uprawnień do połowów. Niezbędne jest zatem określenie kodów, które mają być stosowane przez państwa członkowskie przy przesyłaniu Komisji danych dotyczących wyładunków stad objętych niniejszym rozporządzeniem.

(25) Unijny TAC dotyczący halibuta niebieskiego (Reinhardtius hippoglossoides) w wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1 i 2 pozostaje bez uszczerbku dla stanowiska Unii w sprawie odpowiedniego udziału Unii w tych połowach.

(26) Na dorocznym posiedzeniu w 2021 r. Komisja ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC) przyjęła środek ochronny dotyczący dwóch stad karmazynów (Sebastes marinus i Sebastes mentella) w Basenie Irmingera i wodach z nim sąsiadujących, zakazując ukierunkowanych połowów z tych stad. Ponadto w celu zminimalizowania przyłowów NEAFC zabroniła działalności połowowej w obszarze, w którym gromadzą się karmazyny. Te środki, oparte na opinii ICES dotyczącej zerowych połowów, należy wprowadzić do prawa Unii. NEAFC nie była w stanie przyjąć zalecenia dotyczącego karmazynów w podobszarach ICES 1 i 2. W odniesieniu do tego stada odpowiedni TAC należy ustalić zgodnie ze stanowiskiem Unii wyrażonym w NEAFC.

(27) W odniesieniu do halibuta niebieskiego w wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1 i 2 TAC należy ustalić z uwzględnieniem opinii naukowej ICES na 2022 r. na poziomie 1 766 ton.

(28) Na dorocznym posiedzeniu w 2021 r. Międzynarodowa Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) postanowiła utrzymać w 2022 r. obecne TAC dla tuńczyka błękitnopłetwego, włócznika (Xiphias gladius), marlina błękitnego (Makaira nigricans) i marlina białego (Tetrapturus albidus), tuńczyka żółtopłetwego (Thunnus albacares) oraz żarłacza błękitnego (Prionace glauca). ICCAT ustaliła również TAC dla opastuna (Thunnus obesus) na poziomie 62 000 ton na 2022 r. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(29) Aby zmniejszyć śmiertelność połowową młodych osobników opastuna i tuńczyka żółtopłetwego, ICCAT ustanowiła również w 2022 r. maksymalny limit 300 urządzeń do sztucznej koncentracji ryb na statek oraz okres zamknięty w odniesieniu do stosowania tych urządzeń. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(30) ICCAT przyjęła również 15-letni plan odbudowy tuńczyka białego (Thunnus alalunga) w Morzu Śródziemnym w latach 2022–2036. Na 2022 r. ICCAT ustaliła TAC dla tuńczyka białego w Morzu Śródziemnym na 2 500 ton. Ponadto ICCAT przyjęła TAC dla tuńczyka białego w północnym Atlantyku w wysokości 37 801 ton na okres od 2022 r. do 2023 r. w oparciu o zasadę kontroli odłowu w celu przyjęcia procedury długoterminowego zarządzania tym stadem. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(31) Na dorocznym posiedzeniu w 2021 r. ICCAT przyjęła również plan odbudowy populacji rekina ostronosego (Isurus oxyrinchus) w północnym Atlantyku w powiązaniu z innymi łowiskami podlegającymi ICCAT w celu położenia kresu przełowieniu i stopniowego osiągnięcia poziomów biomasy wystarczających do wsparcia uzyskania MSY do 2070 r. Plan odbudowy obejmuje dwuletni zakaz zatrzymywania, począwszy od 2022 r. Całkowita śmiertelność połowowa została ustalona na maksymalnie 250 ton do czasu przedstawienia nowych opinii naukowych. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(32) Na podstawie kilku zaleceń ICCAT Unia może na wniosek przenieść ustalony odsetek niewykorzystanej kwoty uprawnień do połowów z 2020 r. na 2022 r. Do czasu wdrożenia tych zaleceń ICCAT do prawa Unii kwoty dla poszczególnych państw członkowskich w odniesieniu do niektórych stad należy ustanowić na podstawie całkowitej kwoty Unii na 2022 r. określonej przez ICCAT przed jakimkolwiek przeniesieniem niewykorzystanych kwot lub odliczeń od ilości przełowionych dokonanych przez ICCAT. Dostosowania kwot poszczególnych państw członkowskich na 2022 r. odzwierciedlające wszelkie przeniesienia i odliczenia powinny zostać dokonane na późniejszym etapie na podstawie unijnych przepisów dotyczących przenoszenia i odliczeń, takich jak rozporządzenie (WE) nr 847/96, art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 lub art. 105 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

(33) W 2019 r. niektóre państwa członkowskie dokonały przełowienia północnego tuńczyka białego, co doprowadziło do przełowienia całkowitej kwoty unijnej i zastosowania odliczenia przez ICCAT, mimo że inne państwa członkowskie nie wyczerpały swoich indywidualnych kwot w tym samym roku. W celu zaradzenia tej szczególnej sytuacji należy zmienić rozporządzenie Rady (UE) 2021/92 (7) poprzez ustanowienie kwot północnego tuńczyka białego dla poszczególnych państw członkowskich zgodnie z zasadą względnej stabilności oraz na podstawie całkowitej kwoty unijnej określonej przez ICCAT na 2021 r. przed dokonaniem jakichkolwiek dostosowań z powodu przełowienia lub niedołowienia przez państwa członkowskie. Dostosowania kwot należy następnie stosować na podstawie unijnych przepisów dotyczących przenoszenia i odliczeń, takich jak rozporządzenie (WE) nr 847/96, art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 lub art. 105 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 w celu zapewnienia, aby całkowita kwota Unii dotycząca północnego tuńczyka białego uwzględniała dostosowania dokonane przez ICCAT.

(34) Na dorocznym posiedzeniu w 2021 r. Komisja do spraw Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki (CCAMLR) przyjęła na okres od dnia 1 grudnia 2021 r. do dnia 30 listopada 2022 r. limity połowowe gatunków docelowych oraz gatunków stanowiących przyłowy. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(35) Na dorocznym posiedzeniu w 2021 r. Komisja ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC) zmieniła uprzednio przyjęte środki ochrony i zarządzania. Środki te powinny już być wprowadzone do prawa Unii. Zmienione limity połowowe dla tuńczyka żółtopłetwego zostały potwierdzone przez sekretariat IOTC dopiero po zakończeniu oficjalnego okresu zgłaszania sprzeciwu w dniu 17 grudnia 2021 r. Potwierdzone zmienione limity połowowe dla tuńczyka żółtopłetwego należy wprowadzić do prawa Unii w późniejszym terminie.

(36) Doroczne posiedzenie Regionalnej Organizacji ds. Zarządzania Rybołówstwem na Południowym Pacyfiku (SPRFMO) odbędzie się w dniach 24–28 stycznia 2022 r. Do czasu tego dorocznego posiedzenia i określenia TAC na 2022 r. należy zatem w obszarze objętym konwencją SPRFMO tymczasowo utrzymać obecne środki, które są funkcjonalnie związane z TAC.

(37) Na dorocznym posiedzeniu w 2021 r. Międzyamerykańska Komisja ds. Tuńczyka Tropikalnego (IATTC) przyjęła nowe środki ochrony i zarządzania w odniesieniu do tuńczyka tropikalnego na lata 2022–2024, obejmujące zmianę liczby aktywnych urządzeń do sztucznej koncentracji ryb. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(38) Na dorocznym posiedzeniu w 2021 r. Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Południowego (CCSBT) ustanowiła roczny TAC dla tuńczyka południowego (Thunnus maccoyii) na okres trzech lat (2021–2023) na tym samym poziomie co w poprzednich trzech latach. Środek ten należy wprowadzić do prawa Unii.

(39) Na dorocznym posiedzeniu w 2021 r. Organizacja Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku (SEAFO) postanowiła do czasu dorocznego posiedzenia w 2023 r. utrzymać obecne TAC dla głównych gatunków objętych zakresem jej kompetencji. TAC dla antara patagońskiego (Dissostichus eleginoides) i krabów głębokowodnych (Chaceon spp.) zostały nieznacznie obniżone zgodnie z opinią naukową. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(40) Na dorocznym posiedzeniu w 2021 r. Komisja ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku (WCPFC) postanowiła utrzymać obecne środki mające zastosowanie w obszarze objętym konwencją WCPFC. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(41) Na 43. dorocznym posiedzeniu w 2021 r. Organizacja Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (NAFO) przyjęła na 2022 r. szereg uprawnień do połowów w odniesieniu do niektórych stad w podobszarach 1–4 obszaru objętego konwencją NAFO. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(42) Na 8. posiedzeniu Porozumienia w sprawie połowów na południowym obszarze Oceanu Indyjskiego (SIOFA) w 2021 r. utrzymano TAC przyjęte w 2020 r. dla stad objętych tym porozumieniem. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(43) W odniesieniu do uprawnień do połowów krabów z gatunków należących do Chionoecetes spp. w obszarze wokół Svalbardu Traktat dotyczący Spitsbergu (Svalbard) z dnia 9 lutego 1920 r. (zwany dalej „traktatem paryskim z 1920 r.”) przyznaje wszystkim jego stronom równy i niedyskryminacyjny dostęp do zasobów w obszarze wokół Svalbardu, w tym również w zakresie połowów. Stanowisko Unii w sprawie tego dostępu w odniesieniu do połowów krabów z gatunków należących do Chionoecetes spp. w obszarze szelfu kontynentalnego wokół Svalbardu zostało przedstawione w kilku notach werbalnych skierowanych do Norwegii, z czego ostatnie są z dnia 26 lutego 2021 r. i z dnia 28 czerwca 2021 r. W celu zapewnienia, aby eksploatacja krabów z gatunków należących do Chionoecetes spp. w obszarze wokół Svalbardu była zgodna z niedyskryminacyjnymi zasadami zarządzania, które mogą zostać określone przez Norwegię posiadającą suwerenność i sprawującą jurysdykcję nad tym obszarem zgodnie z odpowiednimi postanowieniami Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza i traktatu paryskiego z 1920 r., należy ustalić liczbę statków upoważnionych do prowadzenia takich połowów. Przydział takich uprawnień do połowów między państwa członkowskie jest ograniczony do 2022 r. Przypomina się, że w Unii podstawowa odpowiedzialność za zapewnienie zgodności z mającym zastosowanie prawem leży po stronie państw członkowskich bandery.

(44) Ponieważ dyskusje z Norwegią na temat równego i niedyskryminacyjnego dostępu do wód Svalbardu dla flot unijnych poławiających dorsza atlantyckiego (Gadus morhua) w tym obszarze są w toku i powinny zostać zakończone na początku 2022 r., Unia powinna ustanowić na pierwszy kwartał 2022 r. tymczasową kwotę unijną. Poziom tej tymczasowej kwoty powinien zostać ustalony na 4 500 ton, z uwzględnieniem sezonowego charakteru połowów. Kwoty należy przydzielić państwom członkowskim zgodnie z decyzją Rady 87/277/EWG (8) z zastrzeżeniem dostosowań niezbędnych w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii oraz z uwagi na stosunek tymczasowej kwoty unijnej do udziału Unii w stadzie.

(45) Zgodnie z wydaną przez Unię deklaracją skierowaną do Boliwariańskiej Republiki Wenezueli w sprawie przyznania uprawnień do połowów na wodach Unii w wyłącznej strefie ekonomicznej u wybrzeży Gujany Francuskiej (9) niezbędne jest ustalenie uprawnień do połowów lucjanowatych dostępnych dla statków rybackich pływających pod banderą Wenezueli w wodach Unii.

(46) Z uwagi na fakt, że niektóre przepisy należy stosować w sposób ciągły, a także aby uniknąć braku pewności prawa w okresie między końcem 2022 r. a datą wejścia w życie rozporządzenia ustalającego uprawnienia do połowów na 2023 r., przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące zakazów i okresów zamkniętych powinny być nadal stosowane na początku 2023 r. do czasu wejścia w życie rozporządzenia ustalającego uprawnienia do połowów na 2023 r.

(47) W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do upoważniania poszczególnych państw członkowskich do zarządzania przydziałami nakładu połowowego według systemu opartego na kilowatodniach, do przyznania dodatkowych dni przebywania na morzu za trwałe zaprzestanie działalności połowowej oraz za zwiększenie obecności obserwatorów naukowych, a także w odniesieniu do ustanowienia formatów arkuszy kalkulacyjnych służących do gromadzenia i przekazywania informacji dotyczących transferów dni przebywania na morzu między statkami rybackimi pływającymi pod banderą państwa członkowskiego. Komisja powinna wykonywać te uprawnienia zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (10).

(48) Aby uniknąć przerwy w działalności połowowej oraz zapewnić rybakom unijnym środki do życia, niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2022 r., z wyjątkiem przepisów dotyczących ograniczeń nakładów połowowych, które powinny mieć zastosowanie od dnia 1 lutego 2022 r., oraz niektórych przepisów dotyczących poszczególnych regionów, które powinny mieć określoną datę rozpoczęcia stosowania. Ze względu na pilny charakter niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu.

(49) Niektóre środki międzynarodowe, które ustanawiają lub ograniczają uprawnienia do połowów dla Unii, zostały przyjęte przez odpowiednie regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO) pod koniec 2021 r. i zaczęły mieć zastosowanie przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia. Przepisy wprowadzające takie środki do prawa Unii powinny zatem mieć zastosowanie z mocą wsteczną. W szczególności – ze względu na to, że okres połowu w obszarze objętym konwencją CCAMLR trwa od dnia 1 grudnia do dnia 30 listopada, a niektóre uprawnienia do połowów lub zakazy w obszarze objętym konwencją CCAMLR ustanawia się na okres rozpoczynający się od dnia 1 grudnia 2021 r. – odpowiednie przepisy niniejszego rozporządzenia powinny mieć zastosowanie od tej daty. Takie zastosowanie z mocą wsteczną pozostaje bez uszczerbku dla zasady uzasadnionych oczekiwań, ponieważ członków CCAMLR obowiązuje zakaz poławiania w obszarze objętym konwencją CCAMLR bez upoważnienia. Ponadto zgodnie z przepisami ICCAT państwa członkowskie powinny zapewnić, aby ich statki nie stosowały urządzeń do sztucznej koncentracji ryb w ciągu 15 dni przed rozpoczęciem okresu zamkniętego, tj. od dnia 17 grudnia 2021 r.

(50) Zgodnie z procedurą przewidzianą w Umowie o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską, z jednej strony, a rządem Grenlandii i Rządem Danii, z drugiej strony oraz w protokole wykonawczym do tej umowy (11), wspólny komitet ustalił poziom uprawnień do połowów dostępnych w 2022 r. dla Unii w wodach Grenlandii. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(51) W 2021 r. Unia, Zjednoczone Królestwo i Norwegia przeprowadziły trójstronne konsultacje dotyczące sześciu stad wspólnie eksploatowanych i wspólnie zarządzanych w obszarze Morza Północnego w celu uzgodnienia zarządzania tymi stadami, w tym uprawnień do połowów na kolejny rok. Konsultacje te przeprowadzono w okresie od dnia 28 października do dnia 10 grudnia 2021 r. na podstawie stanowiska Unii uzgodnionego przez Radę. Wynik konsultacji udokumentowano w uzgodnionym protokole podpisanym przez szefów delegatur Unii, Zjednoczonego Królestwa i Norwegii w dniu 10 grudnia 2021 r. Proponuje się zatem ustalenie odpowiednich uprawnień do połowów na poziomie uzgodnionym ze Zjednoczonym Królestwem i Norwegią, wraz z innymi postanowieniami uzgodnionego protokołu.

(52) W 2021 r. Unia i Norwegia przeprowadziły dwustronne konsultacje dotyczące dwóch stad wspólnie eksploatowanych i wspólnie zarządzanych w obszarze cieśniny Skagerrak w celu uzgodnienia zarządzania tymi stadami, w tym uprawnień do połowów na kolejny rok, a także wymiany uprawnień do połowów. Konsultacje te przeprowadzono w okresie od dnia 8 listopada do dnia 10 grudnia 2021 r. na podstawie stanowiska Unii uzgodnionego przez Radę. Wynik konsultacji udokumentowano w trzech uzgodnionych protokołach podpisanych przez szefów delegatur Unii i Norwegii w dniu 10 grudnia 2021 r. Proponuje się zatem ustalenie odpowiednich uprawnień do połowów wdrażających uzgodniony protokół z Norwegią, wraz z innymi postanowieniami uzgodnionego protokołu.

(53) Należy ustanowić uprawnienia do połowów dorsza atlantyckiego w Morzu Północnym w celu zapewnienia równych warunków działania dla unijnych operatorów oraz zapewnienia odbudowy tego stada. Należy utrzymać funkcjonalnie związane środki uzgodnione wspólnie ze Zjednoczonym Królestwem i Norwegią, aby umożliwić odbudowę stada i długoterminowe zrównoważone zarządzanie stadem.

(54) W 2019 r. ICES odnotowała, że połowy śledzia atlantyckiego (Clupea harengus) w rejonie 3a powinny być jak najbardziej zbliżone do zera, biorąc pod uwagę, że bez dodatkowego obszaru lub ograniczenia czasowego połowów śledzia atlantyckiego nie da się uniknąć połowu śledzia atlantyckiego o tarle wiosennym z zachodniej części Morza Bałtyckiego (WBSS). Najnowsze informacje przedstawione przez ICES wskazują na coraz częstsze mieszanie się w cieśninach Skagerrak i Morzu Północnym śledzia atlantyckiego WBSS ze śledziem atlantyckim z Morza Północnego, przy czym większość połowów śledzia atlantyckiego WBSS ma obecnie miejsce w cieśninie Skagerrak i w mniejszym stopniu we wschodniej części Morza Północnego.

(55) W uzgodnionym protokole dwustronnych konsultacji między Unią a Norwegią dotyczących cieśniny Skagerrak Unia zobowiązuje się do ograniczenia swoich rzeczywistych połowów w cieśninie Skagerrak do 969 ton, natomiast Norwegia zgodziła się przekazać co najmniej 95 % swojej kwoty na Morze Północne w celu ochrony śledzia atlantyckiego WBSS. W związku z tym proponuje się ograniczenie całkowitych połowów flot C (HER/03A.) i D (HER/03A-BC) dla odnośnych państw członkowskich poprzez dodanie do tabel TAC zawierających te kwoty przypisu zawierającego warunek szczególny, przy jednoczesnym utrzymaniu poziomu kwot w tabelach, aby odzwierciedlić względną stabilność i uregulować związaną z tym elastyczność między obszarami. W przypadku Norwegii maksymalne rzeczywiste połowy, które mogłyby mieć miejsce w wodach Unii rejonu ICES 3a, odpowiadałyby 167 tonom (5 % jej kwoty).

(56) Zgodnie z pkt 13.11 uzgodnionego protokołu dwustronnych konsultacji między Unią a Norwegią w odniesieniu do cieśniny Skagerrak Norwegia i Unia powinny mieć możliwość poławiania w Morzu Północnym do 100 % swojej kwoty śledzia atlantyckiego w cieśninie Skagerrak w celu ochrony śledzia atlantyckiego WBSS. W oczekiwaniu na zakończenie dwustronnych konsultacji ze Zjednoczonym Królestwem dotyczących 2022 r. nie można było potwierdzić w dniu 20 grudnia, że w 2022 r. na wodach Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do HER/03A zostanie utrzymana elastyczność między obszarami. W związku z tym należy wyraźnie zaznaczyć, że elastyczność między obszarami na wodach Zjednoczonego Królestwa nie będzie miała zastosowania, w odpowiednich przypisach dotyczących flot C do czasu uzgodnienia przez Unię i Zjednoczone Królestwo takiej elastyczności w ramach dwustronnych konsultacji między tymi dwoma stronami.

(57) W pkt 13.12 uzgodnionego protokołu dwustronnych konsultacji między Unią a Norwegią dotyczących cieśniny Skagerrak Unia zapowiedziała, że zamierza skorzystać z pewnej elastyczności w obszarach Morza Północnego 4a i 4b, co odpowiada części Unii wynoszącej 5,7 % poziomu floty A, tj. 21 038 ton.

(58) Unia prowadziła coroczne dwustronne konsultacje z Wyspami Owczymi w sprawie wymiany kwot oraz wzajemnego dostępu w odniesieniu do 2022 r. Konsultacje te nie doprowadziły do zawarcia porozumienia w 2021 r.

(59) Zgodnie z art. 498 ust. 2 Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony (12) (zwanej dalej „umową o handlu i współpracy”) Unia i Zjednoczone Królestwo przeprowadzają coroczne konsultacje w celu uzgodnienia, do dnia 10 grudnia każdego roku, TAC na następny rok w odniesieniu do stad wymienionych w załączniku 35 do umowy o handlu i współpracy. Zgodnie z art. 499 ust. 2 umowy o handlu i współpracy, jeżeli takie TAC nie zostaną uzgodnione do dnia 20 grudnia, Strony są uprawnione do ustalenia tymczasowych TAC.

(60) Dwustronne konsultacje ze Zjednoczonym Królestwem zostały zakończone w dniu 21 grudnia. Zbyt późno, aby można było uwzględnić ich wyniki w niniejszym rozporządzeniu. Rada powinna zatem, w pełnym poszanowaniu Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza oraz praw i obowiązków państw nadbrzeżnych, a także ich suwerenności i jurysdykcji, ustalić tymczasowe TAC, w ramach których można poławiać w wodach Unii i wodach międzynarodowych oraz wodach, do których unijne statki rybackie uzyskały dostęp od państw trzecich. Wyniki konsultacji na podstawie art. 498 umowy o handlu i współpracy, zawarte w pisemnym protokole podpisanym w dniu 21 grudnia 2021 r., powinny zostać odzwierciedlone w zmianie niniejszego rozporządzenia, którą należy przyjąć najszybciej jak to możliwe.

(61) Tymczasowe TAC powinny mieć na celu zapewnienie pewności prawa dla unijnych operatorów oraz zapewnienie kontynuacji zrównoważonej działalności połowowej do czasu przyjęcia takiej zmiany.

(62) Podejście to opiera się na art. 499 ust. 2 umowy o handlu i współpracy, który stanowi, że jeżeli stado wymienione w załączniku 35 do tej umowy lub w tabelach A i B w załączniku 36 do tej umowy pozostaje bez uzgodnionego TAC, każda ze Stron ma ustalić tymczasowy TAC odpowiadający poziomowi zalecanemu przez ICES, mający zastosowanie od dnia 1 stycznia. Na podstawie art. 499 ust. 3, 4 i 5 umowy o handlu i współpracy oraz na zasadzie odstępstwa od ust. 2 tego artykułu, TAC dla specjalnych stad ustala się zgodnie z wytycznymi, które miały zostać przyjęte przez Specjalny Komitet ds. Rybołówstwa do dnia 1 lipca 2021 r.

(63) W związku z tym, w ramach podejścia ogólnego, tymczasowe uprawnienia do połowów dla Unii powinny opierać się na opinii ICES na 2022 r. Powinny one odpowiadać udziałowi Unii uzgodnionemu na podstawie umowy o handlu i współpracy.

(64) Bez uszczerbku dla wytycznych w sprawie specjalnych stad oraz biorąc pod uwagę brak tych wytycznych, TAC dla tych stad powinny być zgodne z art. 499 umowy o handlu i współpracy.

(65) Tymczasowe TAC powinny być również zgodne z mającymi zastosowanie unijnymi ramami prawnymi, w szczególności z art. 4, art. 5 ust. 3 i art. 8 rozporządzenia (UE) 2019/472 oraz art. 4, art. 5 ust. 3 i art. 7 rozporządzenia (UE) 2018/973.

(66) Istnieją pewne stada, dla których ICES wydała opinię naukową zalecającą ustalenie połowów na poziomie zerowym. W przypadku ustalenia tymczasowych TAC dla tych stad na poziomie wskazanym w opinii naukowej obowiązek wyładunku wszystkich połowów, w tym przyłowów tych stad, w połowach wielogatunkowych doprowadziłby do występowania zjawiska „gatunków dławiących”. W celu osiągnięcia właściwej równowagi między kontynuowaniem połowów ze względu na potencjalnie poważne skutki społeczno-gospodarcze ich zaprzestania a potrzebą osiągnięcia dobrego stanu biologicznego tych stad, biorąc pod uwagę trudności w prowadzeniu połowów wszystkich stad w ramach połowów wielogatunkowych przy jednoczesnym uwzględnieniu MSY, należy ustanowić tymczasowe TAC dla przyłowów tych stad. Poziom tych TAC powinien być taki, aby spadała śmiertelność tych stad i aby stanowił on zachętę do poprawy selektywności i do unikania połowów tych stad. W celu zmniejszenia połowów stad, w odniesieniu do których ustalono tymczasowe TAC dotyczące przyłowów, uprawnienia do połowów dotyczące łowisk, w których poławia się ryby z tych stad, należy ustalić na poziomach, które pomogą odbudować biomasę zagrożonych stad do zrównoważonych poziomów.

(67) W ramach podejścia ogólnego podstawą tymczasowych TAC powinien być TAC przyjęty przez Radę na 2021 r., przy zastosowaniu wskaźnika 25 % do TAC na 2021 r., aby objąć pierwszy kwartał 2022 r., co nie przesądzałoby o ostatecznym TAC.

(68) Stada, w odniesieniu do których należy stosować odsetek wyższy niż 25 %, powinny zostać określone na podstawie analizy wykorzystania kwot przez państwa członkowskie w pierwszym kwartale ostatnich czterech lat (2018–2021). Tymczasowe TAC oceniono zgodnie z opinią naukową oraz z uwzględnieniem udziałów Unii ustanowionych w umowie o handlu i współpracy; nie przekraczają one ostatecznych TAC uzgodnionych ze Zjednoczonym Królestwem. Te zwiększone tymczasowe TAC powinny być zgodne z opinią ICES, mającymi zastosowanie unijnymi ramami prawnymi oraz umową o handlu i współpracy. To zwiększenie umożliwi unijnym statkom rybackim wykorzystanie uprawnień do połowów, które im przysługują i których w przeciwnym razie zostałyby pozbawione ze względu na sezonowy charakter połowów odnośnych stad.

(69) Poziom ten uznaje się co do zasady za wystarczający dla unijnych statków rybackich co najmniej do dnia 31 marca 2022 r.

(70) Unia skonsultowała się ze Zjednoczonym Królestwem w sprawie podejścia do ustalania tymczasowych TAC.

(71) Północne stado labraksa jest stadem wspólnie eksploatowanym ze Zjednoczonym Królestwem, dlatego należy ustanowić środki tymczasowe w odniesieniu do tego stada na pierwszy kwartał 2022 r. w oczekiwaniu na wdrożenie wyników konsultacji ze Zjednoczonym Królestwem.

(72) Aby uwzględnić stosowanie obowiązku wyładunku oraz udostępnić kwoty niektórych przyłowów państwom członkowskim nieposiadającym takich kwot, dla niektórych stad należy ustanowić mechanizm wymiany kwot.

(73) Należy kontynuować sezonowe zamykanie łowisk dobijaków (Ammodytes spp.) przy użyciu niektórych narzędzi ciągnionych w rejonach ICES 2a i 3a oraz w podobszarze ICES 4, aby umożliwić ochronę tarlisk i ograniczenie połowów osobników młodych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

TYTUŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1 Przedmiot 1. W niniejszym rozporządzeniu ustala się uprawnienia do połowów dostępne w wodach Unii oraz – dla unijnych statków rybackich – w niektórych wodach nienależących do Unii, w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb. 2. Uprawnienia do połowów, o których mowa w ust. 1, obejmują: a) limity połowowe na 2022 r. oraz, w przypadkach określonych w niniejszym rozporządzeniu, na 2023 r.; b) ograniczenia nakładu połowowego na 2022 r., z wyjątkiem ograniczeń nakładu połowowego określonych w załączniku II, które mają mieć zastosowanie od dnia 1 lutego 2022 r. do dnia 31 stycznia 2023 r.; c) uprawnienia do połowów na okres od dnia 1 grudnia 2021 r. do dnia 30 listopada 2022 r. w odniesieniu do niektórych stad obszaru objętego konwencją CCAMLR.

Artykuł 2 Zakres stosowania 1. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do następujących statków: a) unijnych statków rybackich; b) statków państw trzecich na wodach Unii. 2. Niniejsze rozporządzenie ma również zastosowanie do: a) określonych połowów rekreacyjnych, wyraźnie wymienionych w odpowiednich przepisach niniejszego rozporządzenia; oraz b) połowów komercyjnych prowadzonych z brzegu.

Artykuł 3 Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje określone w art. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Ponadto stosuje się następujące definicje: a) „statek państwa trzeciego” oznacza statek rybacki pływający pod banderą państwa trzeciego i zarejestrowany w państwie trzecim; b) „połowy rekreacyjne” oznaczają niekomercyjną działalność połowową, w przypadku której żywe zasoby morza są eksploatowane w kontekście rekreacji, turystyki lub sportu; c) „wody międzynarodowe” oznaczają wody niepodlegające suwerenności lub jurysdykcji jakiegokolwiek państwa; d) „całkowity dopuszczalny połów” (TAC) oznacza: (i) w przypadku połowów podlegających wyłączeniu z obowiązku wyładunku, o którym mowa w art. 15 ust. 4–7 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 – ilość ryb, którą można wyładować każdego roku z poszczególnych stad; (ii) w przypadku wszystkich pozostałych połowów – ilość ryb, którą można odłowić każdego roku z poszczególnych stad; e) „kwota” oznacza część TAC przydzieloną Unii, państwu członkowskiemu lub państwu trzeciemu; f) „ocena analityczna” oznacza ilościową ocenę tendencji zachodzących w obrębie danego stada, opartą na danych dotyczących biologii i eksploatacji stada, których jakość w świetle analizy naukowej okazała się wystarczająco wysoka, aby możliwe było wydanie opinii naukowej dotyczącej przyszłych połowów; g) „rozmiar oczek sieci” oznacza rozmiar oczek sieci rybackich zdefiniowany w art. 6 pkt 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 (13); h) „unijny rejestr floty rybackiej” oznacza rejestr utworzony przez Komisję na podstawie art. 24 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; i) „dziennik połowowy” oznacza dziennik, o którym mowa w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009; j) „boja instrumentalna” oznacza boję wyraźnie oznaczoną niepowtarzalnym numerem referencyjnym pozwalającym na identyfikację jej właściciela, wyposażoną w satelitarny system lokacyjny do monitorowania jej położenia; k) „boja w użyciu” oznacza każdą boję instrumentalną, uprzednio aktywowaną, włączoną i wykorzystywaną na morzu na dryfującym urządzeniu do sztucznej koncentracji ryb lub na dryfującej kłodzie, która to boja przesyła dane dotyczące lokalizacji oraz inne dostępne informacje, takie jak szacunki echosondy; l) „wartość punktu FMSY” oznacza wartość szacowanej śmiertelności połowowej, która w danym modelu prowadzenia połowów oraz w istniejących przeciętnych warunkach środowiskowych zapewnia długoterminowy maksymalny podtrzymywalny połów.

Artykuł 4 Obszary połowowe Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje obszarów: a) obszary ICES (Międzynarodowej Rady Badań Morza) to obszary geograficzne określone w załączniku III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 218/2009 (14); b) „cieśnina Skagerrak” oznacza obszar geograficzny ograniczony od zachodu linią biegnącą od latarni morskiej Hantsholm do latarni morskiej Lindesnes oraz od południa linią biegnącą od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji; c) „cieśnina Kattegat” oznacza obszar geograficzny ograniczony od północy linią biegnącą od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji, a od południa ograniczony linią biegnącą od Hasenøre do Gnibens Spids, od Korshage do Spodsbjerg oraz od Gilbjerg Hoved do Kullen; d) „jednostka funkcjonalna 16 podobszaru ICES 7” oznacza obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje: — 53° 30' N 15° 00' W, — 53° 30' N 11° 00' W, — 51° 30' N 11° 00' W, — 51° 30' N 13° 00' W, — 51° 00' N 13° 00' W, — 51° 00' N 15° 00' W; e) „jednostka funkcjonalna 25 rejonu ICES 8c” oznacza morski obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje: — 43° 00' N 9° 00' W, — 43° 00' N 10° 00' W, — 43° 30' N 10° 00' W, — 43° 30' N 9° 00' W, — 44° 00' N 9° 00' W, — 44° 00' N 8° 00' W, — 43° 30' N 8° 00' W; f) „jednostka funkcjonalna 26 rejonu ICES 9a” oznacza obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje: — 43° 00' N 8° 00' W, — 43° 00' N 10° 00' W, — 42° 00' N 10° 00' W, — 42° 00' N 8° 00' W; g) „jednostka funkcjonalna 27 rejonu ICES 9a” oznacza obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje: — 42° 00' N 8° 00' W, — 42° 00' N 10° 00' W, — 38° 30' N 10° 00' W, — 38° 30' N 9° 00' W, — 40° 00' N 9° 00' W, — 40° 00' N 8° 00' W; h) „jednostka funkcjonalna 30 rejonu ICES 9a” oznacza obszar geograficzny podlegający jurysdykcji Hiszpanii w Zatoce Kadyksu i w wodach przylegających do rejonu ICES 9a; i) „jednostka funkcjonalna 31 rejonu ICES 8c” oznacza morski obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje: — 43° 30' N 6° 00' W, — 44° 00' N 6° 00' W, — 44° 00' N 2° 00' W, — 43° 30' N 2° 00' W; j) „Zatoka Kadyksu” oznacza obszar geograficzny rejonu ICES 9a na wschód od 7o 23’ 48″ W; k) „obszar objęty konwencją CCAMLR” (Komisji do spraw Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki) oznacza obszar geograficzny zdefiniowany w art. 2 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 601/2004 (15); l) „obszary CECAF” (Komitetu ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku) oznaczają obszary geograficzne określone w załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2009 (16); m) „obszar objęty konwencją IATTC” (Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego) oznacza obszar geograficzny określony w Konwencji o wzmocnieniu Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego ustanowionej Konwencją pomiędzy Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Republiką Kostaryki z 1949 r.(zwana dalej „konwencja z Antigui”) (17); n) „obszar objęty konwencją ICCAT” (Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego) oznacza obszar geograficzny określony w Międzynarodowej konwencji o ochronie tuńczyka atlantyckiego (18); o) „obszar podlegający kompetencji IOTC” (Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim) oznacza obszar geograficzny określony w Umowie o utworzeniu Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (19); p) „obszary NAFO” (Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku) oznaczają obszary geograficzne określone w załączniku III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 217/2009 (20); q) „obszar objęty konwencją SEAFO” (Organizacji ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku) oznacza obszar geograficzny określony w Konwencji w sprawie ochrony i zarządzania zasobami połowowymi w południowo-wschodnim Oceanie Atlantyckim (21); r) „obszar objęty porozumieniem SIOFA” (Porozumieniem w sprawie połowów na południowym obszarze Oceanu Indyjskiego) oznacza obszar geograficzny określony w Porozumieniu w sprawie połowów na południowym obszarze Oceanu Indyjskiego (22); s) „obszar objęty konwencją SPRFMO” (Regionalnej Organizacji ds. Zarządzania Rybołówstwem na Południowym Pacyfiku) oznacza obszar geograficzny określony w Konwencji w sprawie ochrony pełnomorskich zasobów rybnych na południowym Oceanie Spokojnym i zarządzania nimi (23); t) „obszar objęty konwencją WCPFC” (Komisji ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku) oznacza obszar geograficzny określony w Konwencji o ochronie i zarządzaniu zasobami ryb masowo migrujących w zachodnim i środkowym Pacyfiku (24); u) „obszar pełnomorski Morza Beringa” oznacza pełnomorski obszar geograficzny Morza Beringa leżący poza zasięgiem 200 mil morskich od linii podstawowych, od których mierzy się szerokość wód terytorialnych państw nadbrzeżnych leżących nad Morzem Beringa; v) „obszar podlegający jednocześnie konwencjom IATTC i WCPFC” oznacza obszar geograficzny wyznaczony przez następujące granice: — 150o długości geograficznej zachodniej, — 130o długości geograficznej zachodniej, — 4o szerokości geograficznej południowej, — 50o szerokości geograficznej południowej.

TYTUŁ II

UPRAWNIENIA DO POŁOWÓW DLA UNIJNYCH STATKÓW RYBACKICH

ROZDZIAŁ I

Przepisy ogólne

Artykuł 5 TAC i przydziały 1. TAC dla unijnych statków rybackich w wodach Unii oraz w niektórych wodach nienależących do Unii, podział TAC między państwa członkowskie, a także, w stosownych przypadkach, warunki funkcjonalnie z nimi związane określono w załączniku I. 2. Unijne statki rybackie mogą zostać upoważnione do połowów w wodach, na których jurysdykcję w zakresie rybołówstwa sprawują Wyspy Owcze, Grenlandia i Norwegia, oraz w wodach obszaru połowowego wokół Jan Mayen z zastrzeżeniem TAC określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia oraz z zastrzeżeniem warunków przewidzianych w art. 20 niniejszego rozporządzenia i w załączniku V część A do niniejszego rozporządzenia oraz w z rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2403 (25) i przepisach wykonawczych do niego. 3. Unijne statki rybackie mogą zostać upoważnione do połowów w wodach, na których jurysdykcję w zakresie rybołówstwa sprawuje Zjednoczone Królestwo z zastrzeżeniem TAC określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia oraz z zastrzeżeniem warunków przewidzianych w art. 20 niniejszego rozporządzenia i w rozporządzeniu (UE) 2017/2403 oraz przepisach wykonawczych do niego.

Artykuł 6 Wielkości TAC ustalane przez państwa członkowskie 1. W odniesieniu do niektórych stad ryb, określonych w załączniku I, TAC są ustalane przez zainteresowane państwo członkowskie. 2. TAC, które są ustalane przez państwo członkowskie, muszą: a) być zgodne z zasadami i przepisami WPRyb, w szczególności z zasadą zrównoważonej eksploatacji stada; oraz b) prowadzić do eksploatacji stada, która: (i) jeżeli ocena analityczna jest dostępna – jest z jak największym prawdopodobieństwem zgodna z maksymalnym podtrzymywalnym połowem; lub (ii) jeżeli ocena analityczna jest niedostępna lub niepełna – jest zgodna z podejściem ostrożnościowym do zarządzania rybołówstwem. 3. Do dnia 15 marca 2022 r. każde zainteresowane państwo członkowskie przedłoży Komisji następujące informacje: a) TAC, które ustaliło; b) dane, które zebrało, oceniło i na podstawie których ustaliło TAC; c) szczegółowe wyjaśnienie zgodności ustalonych TAC z ust. 2.

Artykuł 7 Stosowanie tymczasowych TAC 1. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu w tabelach określających uprawnienia do połowów zawartych w załącznikach IA lub IB uprawnienia do połowów w tych tabelach stosuje się tymczasowo od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2022 r. Te tymczasowe uprawnienia do połowów pozostają bez uszczerbku dla ustalania ostatecznych uprawnień do połowów na 2022 r. zgodnie z wynikami międzynarodowych negocjacji i konsultacji, zgodnie z opinią naukową i mającymi zastosowanie przepisami rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 oraz odpowiednimi planami wieloletnimi. 2. Statki unijne mogą poławiać ze stad objętych tymczasowymi uprawnieniami do połowów, o których mowa w ust. 1, w wodach Unii i wodach międzynarodowych oraz w wodach państw trzecich, które przyznały statkom unijnym dostęp do swoich wód.

Artykuł 8 Warunki wyładunku połowów i przyłowów 1. Połowy niepodlegające obowiązkowi wyładunku na mocy art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 zatrzymuje się na statku lub wyładowuje wyłącznie w przypadku, gdy: a) zostały dokonane przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego dysponującego określoną kwotą, która nie została wyczerpana; lub b) stanowią część kwoty unijnej, której nie przydzielono państwom członkowskim i która nie została wyczerpana. 2. Do celów odstępstwa od obowiązku odliczania połowów od odpowiednich kwot przewidzianego w art. 15 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 stada gatunków niedocelowych w bezpiecznych granicach biologicznych, o których mowa w tym artykule, określono w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 9 Mechanizm wymiany kwot w odniesieniu do TAC dla nieuniknionych przyłowów 1. Aby uwzględnić obowiązek wyładunku oraz udostępnić kwoty niektórych przyłowów państwom członkowskim nieposiadającym kwot dla niektórych przyłowów, do TAC określonych w załączniku IA stosuje się mechanizm wymiany kwot określony w ust. 2–5. 2. 6 % każdej kwoty przyznanej państwu członkowskiemu w ramach TAC dla dorsza atlantyckiego (Gadus morhua) w Morzu Celtyckim, dorsza atlantyckiego na zachód od Szkocji, witlinka w Morzu Irlandzkim i gładzicy w rejonach ICES 7h, 7j i 7k, a także 3 % każdej kwoty w ramach TAC dla witlinka na zachód od Szkocji udostępnia się w ramach rezerwy na wymiany kwot (zwanej dalej „rezerwą”), która zostaje otwarta w dniu 1 stycznia 2022 r. Państwa członkowskie nieposiadające kwoty mają wyłączny dostęp do rezerwy do dnia 31 marca 2022 r. 3. Ilości uzyskane z tej rezerwy nie mogą być przedmiotem wymiany ani nie mogą zostać przeniesione na kolejny rok. Po dniu 31 marca 2022 r. wszelkie niewykorzystane ilości zostają zwrócone tym państwom członkowskim, które pierwotnie wniosły wkład w rezerwę. 4. Państwa członkowskie nieposiadające kwot zapewniają w zamian kwoty dotyczące stad wymienionych w dodatku do załącznika IA, chyba że państwo członkowskie nieposiadające kwoty i państwo członkowskie wnoszące wkład w rezerwę uzgodnią inaczej. 5. Kwoty, o których mowa w ust. 4, muszą mieć równoważną wartość handlową, określoną zgodnie z rynkowym kursem wymiany lub innymi wzajemnie akceptowanymi kursami wymiany. Jeżeli nie ma innych opcji, wartość handlową ustala się na podstawie średnich cen w Unii w roku poprzednim, podanych przez Europejskie Centrum Monitorowania Rynku Produktów Rybołówstwa i Akwakultury. 6. W przypadku gdy mechanizm wymiany kwot określony w ust. 2–5 nie pozwala państwom członkowskim na pokrycie w podobnym zakresie ich nieuniknionych przyłowów, państwa członkowskie dążą do uzgodnienia wymiany kwot zgodnie z art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 przy zapewnieniu równoważnej wartości handlowej wymienianych kwot.

Artykuł 10 Ograniczenia nakładu połowowego w rejonie ICES 7e 1. W odniesieniu do okresu, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. b), w załączniku II określono aspekty techniczne praw i obowiązków dotyczących zarządzania stadem soli w rejonie ICES 7e. 2. Na wniosek państwa członkowskiego zgodnie z załącznikiem II pkt 7.4 Komisja może przyjąć akt wykonawczy, którym przydzieli temu państwu członkowskiemu określoną liczbę dni na morzu – oprócz tych, o których mowa w załączniku II pkt 5 – w ciągu których to państwo członkowskie może upoważnić statek pływający pod jego banderą do przebywania w rejonie ICES 7e, gdy posiada na pokładzie jakiekolwiek narzędzie regulowane. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 58 ust. 2 niniejszego rozporządzenia. 3. Na wniosek państwa członkowskiego Komisja może przyjąć akt wykonawczy, którym przydzieli temu państwu członkowskiemu państwu członkowskiemu maksymalnie trzy dni między dniem 1 lutego 2022 r. a dniem 31 stycznia 2023 r. oprócz tych, o których mowa w załączniku II pkt 5, w ciągu których statek może przebywać w rejonie ICES 7e na podstawie rozszerzonego programu obecności obserwatorów naukowych, o którym mowa w załączniku II pkt 8.1. Komisja dokonuje takiego przydziału na podstawie opisu przedłożonego przez państwo członkowskie zgodnie z załącznikiem II pkt 8.3 i po konsultacji ze STECF. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 58 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 11 Środki dotyczące połowów labraksa w rejonach ICES 4b i 4c oraz w podobszarze ICES 7 1. Zabrania się unijnym statkom rybackim a także w przypadku jakichkolwiek połowów komercyjnych prowadzonych z brzegu, prowadzenia połowów labraksa (Dicentrarchus labrax) w rejonach ICES 4b i 4c oraz w podobszarze ICES 7, zatrzymywania na pokładzie, przeładowywania, przemieszczania lub wyładowywania labraksa złowionego w tym obszarze. 2. Zakaz określony w ust. 1 nie ma zastosowania do przyłowów labraksa w ramach połowów komercyjnych sieciami nadbrzeżnymi. Niniejsze wyłączenie ma zastosowanie do historycznych liczb sieci plażowych zarejestrowanych przed 2017 r. Połowy komercyjne sieciami nadbrzeżnymi nie mogą być ukierunkowane na labraksa i wyładowywać można wyłącznie nieuniknione przyłowy labraksa. 3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 w styczniu 2022 r. w rejonach ICES 4b, 4c, 7d, 7e, 7f i 7h unijne statki rybackie mogą poławiać, zatrzymywać, przeładowywać, przemieszczać lub wyładowywać labraksa złowionego w tych obszarach przy użyciu następujących narzędzi oraz w ramach następujących limitów: a) przy użyciu włoków dennych (26), dla nieuniknionych przyłowów nieprzekraczających 380 kg na dwa miesiące i 5 % masy całkowitych połowów organizmów morskich złowionych przez dany statek w przeliczeniu na rejs połowowy; b) przy użyciu niewodów (27), dla nieuniknionych przyłowów nieprzekraczających 380 kg na dwa miesiące i 5 % masy całkowitych połowów organizmów morskich złowionych przez dany statek w przeliczeniu na rejs połowowy; c) przy użyciu haczyków i lin (28): nie więcej niż 1,43 tony rocznie na statek; d) przy użyciu stawnych sieci skrzelowych (29): w odniesieniu do nieuniknionych przyłowów nieprzekraczających 0,35 tony na statek. Odstępstwo określone w akapicie pierwszym lit. c) ma zastosowanie do unijnych statków rybackich, które w okresie od dnia 1 lipca 2015 r. do dnia 30 września 2016 r. odnotowały połowy labraksa przy użyciu haczyków i lin. Odstępstwo określone w akapicie pierwszym lit. d) ma zastosowanie do unijnych statków rybackich, które w okresie od dnia 1 lipca 2015 r. do dnia 30 września 2016 r. odnotowały połowy labraksa przy użyciu stawnych sieci skrzelowych. W przypadku zastąpienia unijnego statku rybackiego państwa członkowskie mogą zezwolić, aby odstępstwa te miały zastosowanie do innego unijnego statku rybackiego, pod warunkiem że liczba unijnych statków rybackich objętych każdym z odstępstw oraz ich łączna zdolność połowowa nie ulegną zwiększeniu. 4. Limitów połowowych określonych w ust. 3 nie można przenosić między statkami, a w przypadku gdy zastosowanie ma limit dwumiesięczny – między okresami dwumiesięcznymi. Dla unijnych statków rybackich poławiających podczas dwóch miesięcy kalendarzowych za pomocą więcej niż jednego narzędzia stosuje się najniższy limit połowowy określony w ust. 3 dla któregokolwiek z narzędzi. Nie później niż 15 dni po zakończeniu każdego miesiąca państwa członkowskie zgłaszają Komisji wszystkie połowy labraksa w podziale na rodzaje narzędzi. 5. W połowach rekreacyjnych, w tym prowadzonych z brzegu, w rejonach ICES 4b, 4c, 6a, 7a–7k: a) od dnia 1 stycznia do dnia 28 lutego: (i) dozwolone są wyłącznie połowy labraksa typu „złów i wypuść”, na wędkę lub wędę ręczną; (ii) zabrania się zatrzymywania na pokładzie, przemieszczania, przeładunku lub wyładunku labraksa złowionego w tym obszarze; b) od dnia 1 do dnia 31 marca: (i) dozwolone jest łowienie i zatrzymywanie maksymalnie dwóch osobników labraksa na rybaka dziennie; (ii) minimalny rozmiar zatrzymanego labraksa wynosi 42 cm; (iii) do połowu lub zatrzymywania labraksa nie wolno używać sieci stawnych. 6. Ust. 5 pozostaje bez uszczerbku dla bardziej rygorystycznych środków krajowych w zakresie połowów rekreacyjnych. 7. Niniejszy artykuł stosuje się od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2022 r.

Artykuł 12 Środki dotyczące połowów labraksa w rejonach ICES 8a i 8b 1. Francja i Hiszpania zapewniają, aby śmiertelność połowowa stada labraksa w rejonach ICES 8a i 8b wynikająca z prowadzonych przez te państwa połowów komercyjnych i rekreacyjnych nie przekraczała wartości punktu FMSY, zgodnie z wymogiem art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/472. 2. W ramach połowów rekreacyjnych, w tym prowadzonych z brzegu, w rejonach ICES 8a i 8b: a) dozwolone jest łowienie i zatrzymywanie maksymalnie dwóch osobników labraksa na rybaka dziennie; b) do połowu lub zatrzymywania labraksa nie wolno używać sieci stawnych. 3. Ust. 2 stosuje się bez uszczerbku dla bardziej rygorystycznych środków krajowych w zakresie połowów rekreacyjnych.

Artykuł 13 Środki dotyczące połowów węgorza europejskiego w wodach Unii obszaru ICES Wszelka ukierunkowana, przypadkowa i rekreacyjna działalność połowowa dotycząca węgorza europejskiego (Anguilla anguilla), zdefiniowana w art. 4 ust. 1 pkt 28 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, jest zakazana w wodach Unii obszaru ICES i wodach słonawych, takich jak ujścia rzek, laguny przybrzeżne i wody przejściowe przez okres kolejnych trzech miesięcy. Każde zainteresowane państwo członkowskie ustala ten okres, który musi przypadać między dniem 1 sierpnia 2022 r. a dniem 28 lutego 2023 r., w celu zapewnienia, aby zakaz obejmował okresy największej migracji węgorza europejskiego. Nie później niż w dniu 1 czerwca 2022 r. państwa członkowskie przekazują Komisji ustalony okres wraz z informacjami uzupełniającymi uzasadniającymi wybrany okres obowiązywania zakazu.

Artykuł 14 Przepisy szczególne dotyczące przydziału uprawnień do połowów 1. Przydział uprawnień do połowów dla państw członkowskich określony w niniejszym rozporządzeniu pozostaje bez uszczerbku dla: a) wymian dokonywanych na podstawie art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; b) odliczeń i ponownych przydziałów dokonywanych na podstawie art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009; c) ponownych przydziałów dokonywanych na podstawie art. 12 i 47 rozporządzenia (UE) 2017/2403; d) dodatkowych wyładunków dokonywanych na podstawie art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96 i art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; e) ilości zatrzymanych zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 i art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; f) odliczeń dokonywanych na podstawie art. 105, 106 i 107 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009; g) transferów i wymian kwot dokonywanych na podstawie art. 21 niniejszego rozporządzenia. 2. Stada, które podlegają TAC przezornościowym lub analitycznym na potrzeby zarządzania z roku na rok TAC i kwotami przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 847/96, określono w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. 3. O ile w załączniku I do niniejszego rozporządzenia nie określono inaczej, art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96 ma zastosowanie do stad podlegających TAC przezornościowemu, a art. 3 ust. 2 i 3 oraz art. 4 tego rozporządzenia – do stad podlegających TAC analitycznemu. 4. Art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 nie mają zastosowania w przypadku gdy państwo członkowskie korzysta z obejmującej kolejny rok elastyczności przewidzianej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

Artykuł 15 Okresy zamknięte dla połowów dobijaków Od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2022 r. w rejonach ICES 2a i 3a oraz podobszarze ICES 4 zabrania się komercyjnych połowów dobijaków (Ammodytes spp.) włokiem dennym, niewodem lub podobnymi narzędziami ciągnionymi o rozmiarze oczek sieci mniejszym niż 16 mm.

Artykuł 16 Środki zaradcze w odniesieniu do dorsza atlantyckiego w Morzu Północnym 1. Obszary zamknięte dla połowów, z wyjątkiem połowów przy użyciu narzędzia do połowów pelagicznych (okrężnic i włoków), oraz okresy, w których zamknięcia mają zastosowanie, określone są w załączniku IV. 2. Zakazuje się statkom prowadzenia połowów przy użyciu włoków dennych i niewodów o minimalnym rozmiarze oczek sieci wynoszącym co najmniej 70 mm w rejonach ICES 4a i 4b lub co najmniej 90 mm w rejonie ICES 3a oraz przy użyciu takli (30) w wodach Unii w rejonie ICES 4a, na północ od 58° 30′ 00′′ N i na południe od 61° 30′ 00′′ N oraz w wodach Unii rejonów ICES 3a.20 (cieśnina Skagerrak), 4a i 4b, na północ od 57° 00′ 00′′ N i na wschód od 5° 00′ 00′′ E. 3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 statki rybackie, o których mowa w tym ustępie, mogą dokonywać połowów w obszarach, o których mowa w tym ustępie, pod warunkiem że spełniają co najmniej jedno z następujących kryteriów: a) połowy dorsza atlantyckiego nie stanowią więcej niż 5 % masy całkowitych połowów w przeliczeniu na rejs połowowy; domniemywa się, że statki, których odsetek połowów dorsza atlantyckiego w latach 2017–2019 nie przekroczył 5 % ich całkowitych połowów, spełniły to kryterium, pod warunkiem że kontynuują stosowanie tego samego narzędzia, które stosowały w tym okresie; domniemanie to może zostać obalone; b) stosuje się regulowane i wysoce selektywne włoki denne lub niewody, co zgodnie z badaniem naukowym prowadzi do ograniczenia połowów dorsza atlantyckiego o co najmniej 30 % w porównaniu ze statkami poławiającymi przy użyciu narzędzi połowowych o podstawowym rozmiarze oczek sieci dla narzędzi ciągnionych określonym w części B pkt 1.1 załącznika V do rozporządzenia (UE) 2019/1241; takie badania mogą być oceniane przez STECF, a w przypadku negatywnej oceny narzędzia te nie mogą być dłużej uznawane za dopuszczone do stosowania w obszarach, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu; c) w przypadku statków prowadzących połowy przy użyciu włoków dennych i niewodów o rozmiarze oczek sieci równym lub większym niż 100 mm (TR1) stosuje się następujące wysoce selektywne narzędzia: (i) włoki o minimalnym rozmiarze oczek gardzieli wynoszącym 600 mm; (ii) podniesioną linę połowową (0,6 m); (iii) poziomy panel przesiewający z płatem wyjściowym o dużym rozmiarze oczek sieci; d) w przypadku statków prowadzących połowy przy użyciu włoków dennych i niewodów o rozmiarze oczek sieci równym lub większym niż 70 mm – w rejonie ICES 4a – i 90 mm – w rejonie ICES 3a – oraz mniejszym niż 100 mm (TR2) stosuje się następujące wysoce selektywne narzędzia: (i) poziomą kratownicę sortującą o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 50 mm oddzielającym ryby płastugokształtne i dorszokształtne, z niezablokowanym otworem wylotowym dla ryb dorszokształtnych; (ii) panel Seltra o oczkach kwadratowych o rozmiarze 300 mm; (iii) kratownicę sortującą o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 35 mm, z niezablokowanym otworem wylotowym dla ryb; e) statki podlegają krajowemu planowi unikania połowów dorsza atlantyckiego, którego celem jest, aby dzięki środkom przestrzennym lub technicznym lub ich kombinacji połowy dorsza atlantyckiego były utrzymywane na poziomie zgodnym ze śmiertelnością połowową odpowiadającą ustalonym uprawnieniom do połowów; takie plany powinny nie później niż dwa miesiące po ich wdrożeniu zostać ocenione przez STECF – w przypadku państw członkowskich – lub przez odpowiedni krajowy organ naukowy – w przypadku państw trzecich – oraz, w przypadku gdy zostanie to uznane za konieczne, dalej zmienione, jeżeli z takich ocen będzie wynikało, że cel krajowego planu unikania połowów dorsza atlantyckiego nie zostanie osiągnięty. 4. Państwa członkowskie zwiększają monitorowanie i kontrolę statków, o których mowa w ust. 2, oraz nadzór nad tymi statkami, aby zapewnić zgodność z warunkami określonymi w ust. 3. 5. Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do operacji połowowych prowadzonych wyłącznie na potrzeby badań naukowych, pod warunkiem że badania te prowadzone są zgodnie z art. 25 rozporządzenia (UE) 2019/1241.

Artykuł 17 Środki zaradcze w odniesieniu do dorsza atlantyckiego w cieśninie Kattegat 1. Statki unijne poławiające w cieśninie Kattegat przy użyciu włoków dennych (31) o minimalnym rozmiarze oczek sieci wynoszącym 70 mm stosują jedno z następujących narzędzi selektywnych: a) kratownicę sortującą o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 35 mm, z niezablokowanym otworem wylotowym dla ryb; b) kratownicę sortującą o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 50 mm oddzielającym ryby płastugokształtne i symetryczne, z niezablokowanym otworem wylotowym dla ryb symetrycznych; c) panel Seltra o oczkach kwadratowych o rozmiarze 300 mm; d) regulowane wysoce selektywne narzędzie, którego właściwości techniczne zapewniają – zgodnie z badaniem naukowym ocenionym przez STECF – połowy dorsza atlantyckiego poniżej 1,5 %, o ile jest to jedyne narzędzie na pokładzie. 2. Statki unijne, które biorą udział w projekcie państwa członkowskiego i mają zainstalowane działające urządzenie do w pełni udokumentowanych połowów, mogą stosować narzędzie zgodnie z częścią B załącznika V do rozporządzenia (UE) 2019/1241. Zainteresowane państwa członkowskie przekazują Komisji wykaz takich statków. 3. Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do operacji połowowych prowadzonych wyłącznie na potrzeby badań naukowych, pod warunkiem że badania te prowadzone są zgodnie z art. 25 rozporządzenia (UE) 2019/1241.

Artykuł 18 Gatunki objęte zakazem połowów 1. Unijne statki rybackie nie poławiają, nie zatrzymują na statku ani nie prowadzą przeładunku lub wyładunku następujących gatunków: a) rai promienistej (Amblyraja radiata) w wodach Unii rejonów ICES 2a, 3a i 7d oraz podobszaru ICES 4; b) beryksa wspaniałego (Beryx splendens) w podobszarze NAFO 6; c) kolenia czerwonego (Centrophorus squamosus) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszaru ICES 4 oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1 i 14; d) kolenia iberyjskiego (Centroscymnus coelolepis) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszaru ICES 4 oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1 i 14; e) liksy (Dalatias licha) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszaru ICES 4 oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1 i 14; f) kolenia kolcobrodego (Deania calcea) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszaru ICES 4 oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1 i 14; g) kompleksu gatunków (Dipturus cf. flossada i Dipturus cf. intermedia) rai gładkiej (Dipturus batis) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszarów ICES 3, 4, 6, 7, 8, 9 i 10; h) kolczaka wielkiego (Etmopterus princeps) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszaru ICES 4 oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1 i 14; i) rekina szarego (Galeorhinus galeus) w przypadku połowów taklami w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszaru ICES 4 oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1, 5, 6, 7, 8, 12 i 14; j) żarłacza śledziowego (Lamna nasus) we wszystkich wodach; k) rai nabijanej (Raja clavata) w wodach Unii rejonu ICES 3a; l) rai bruzdowanej (Raja undulata) w wodach Unii podobszarów ICES 6 i 10; m) rekina wielorybiego (Rhincodon typus) we wszystkich wodach; n) rochy (Rhinobatos rhinobatos) w Morzu Śródziemnym; o) kolenia pospolitego (Squalus acanthias) w wodach Unii podobszarów ICES 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 i 10, z wyjątkiem przypadków objętych programami unikania określonymi w załączniku IA. 2. Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno okaleczać i muszą one zostać niezwłocznie uwolnione.

Artykuł 19 Przekazywanie danych Państwa członkowskie, przedkładając Komisji, na podstawie art. 33 i 34 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, dane dotyczące wyładunków i nakładu połowowego, stosują kody stad określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

ROZDZIAŁ II

Upoważnienia do połowów w wodach państw trzecich

Artykuł 20 Upoważnienia do połowów 1. Maksymalne liczby upoważnień do połowów dla unijnych statków rybackich w wodach państwa trzeciego określono, w stosownych przypadkach, w załączniku V część A. 2. W przypadku gdy jedno państwo członkowskie przekazuje innemu państwu członkowskiemu kwotę w odniesieniu do obszarów połowowych określonych w załączniku V część A do niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, transfer obejmuje odpowiednie przekazanie upoważnień do połowów i jest zgłaszany Komisji. Nie można przekroczyć całkowitej liczby upoważnień dla każdego obszaru połowowego, określonej w załączniku V część A do niniejszego rozporządzenia.

ROZDZIAŁ III

Uprawnienia do połowów w wodach regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem

Sekcja 1

Przepisy ogólne

Artykuł 21 Transfery i wymiany kwot 1. W przypadku gdy przepisy regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO) zezwalają na transfery lub wymiany kwot między umawiającymi się Stronami RFMO, państwo członkowskie (zwane dalej „zainteresowanym państwem członkowskim”) może prowadzić rozmowy z umawiającą się Stroną RFMO oraz w stosownych przypadkach ustalać możliwy zakres planowanego transferu lub wymiany kwot. Zainteresowane państwo członkowskie powiadamia Komisję o tym zakresie. 2. Po powiadomieniu zgodnie z ust. 1 Komisja może zatwierdzić zakres planowanego transferu lub wymiany kwot. W przypadku gdy Komisja zatwierdzi zakres transferu lub wymiany kwot, bez zbędnej zwłoki wyraża zgodę na dokonanie takiego transferu lub wymiany kwot. Komisja powiadamia Sekretariat RFMO o transferze lub wymianie zgodnie z przepisami tej RFMO. 3. Komisja informuje państwa członkowskie o każdym uzgodnionym transferze lub każdej uzgodnionej wymianie kwot. 4. Uprawnienia do połowów otrzymane lub przekazane przez zainteresowane państwo członkowskie w ramach transferu lub wymiany kwot uznaje się za kwoty dodane do lub odliczane od jego przydziału od momentu, w którym transfer lub wymiana kwot zostaną przeprowadzone na podstawie warunków porozumienia z odpowiednią umawiającą się Stroną RFMO lub zgodnie z odpowiednimi przepisami RFMO, zależnie od przypadku. Takie transfery lub wymiany kwot nie mają wpływu na istniejący klucz podziału do celów przydzielania uprawnień do połowów między państwami członkowskimi zgodnie z zasadą względnej stabilności działalności połowowej. 5. Niniejszy artykuł stosuje się do dnia 31 stycznia 2023 r. w odniesieniu do transferów kwot od umawiającej się Strony RFMO na rzecz Unii oraz ich późniejszego przydziału państwom członkowskim.

Sekcja 2

Obszar objęty konwencją NEAFC

Artykuł 22 Zamknięcia w Basenie Irmingera w odniesieniu do karmazynów Zabrania się wszelkiej działalności połowowej na obszarze ograniczonym następującymi współrzędnymi mierzonymi zgodnie z układem współrzędnych WGS84: Szerokość geograficzna Długość geograficzna 63° 00' -30° 00' 61° 30' -27° 35' 60° 45' -28° 45' 62° 00' -31° 35' 63° 00' -30 °00'

Sekcja 3

Obszar objęty konwencją ICCAT

Artykuł 23 Ograniczenia możliwości połowów, chowu lub hodowli oraz tuczu 1. Liczbę unijnych kliprów tuńczykowych oraz statków do połowu wędami holowanymi, upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego (Thunnus thynnus) o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm we wschodnim Atlantyku, ogranicza się zgodnie z załącznikiem VI pkt 1. 2. Liczbę unijnych jednostek uprawiających przybrzeżne rybołówstwo łodziowe, upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm w Morzu Śródziemnym, ogranicza się zgodnie z załącznikiem VI pkt 2. 3. Liczbę unijnych statków rybackich dokonujących połowów tuńczyka błękitnopłetwego w Morzu Adriatyckim do celów chowu lub hodowli, upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm, ogranicza się zgodnie z załącznikiem VI pkt 3. 4. Liczbę statków rybackich upoważnionych do połowów, zatrzymywania na statku, przeładunku, transportu lub wyładunku tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym ogranicza się zgodnie z załącznikiem VI pkt 4. 5. Liczbę pułapek służących do połowów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym ogranicza się zgodnie z załącznikiem VI pkt 5. 6. Całkowite zdolności w zakresie chowu lub hodowli oraz tuczu tuńczyka błękitnopłetwego oraz maksymalną wprowadzaną ilość złowionego dzikiego tuńczyka błękitnopłetwego rozdzielaną między miejsca chowu lub hodowli we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym ogranicza się zgodnie z załącznikiem VI pkt 6. 7. Maksymalną liczbę unijnych statków rybackich upoważnionych do połowów północnego tuńczyka białego (Thunnus alalunga) jako gatunku docelowego zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (WE) nr 520/2007 (32) ogranicza się zgodnie z załącznikiem VI pkt 7 do niniejszego rozporządzenia. 8. Maksymalną liczbę unijnych statków rybackich o długości co najmniej 20 metrów, które prowadzą połowy opastuna (Thunnus obesus) w obszarze objętym konwencją ICCAT, ogranicza się zgodnie z załącznikiem VI pkt 8.

Artykuł 24 Połowy rekreacyjne W stosownych przypadkach państwa członkowskie przydzielają określoną część kwot, które im przyznano, na połowy rekreacyjne zgodnie z załącznikiem ID.

Artykuł 25 Rekiny 1. Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy alopiasów (Alopias superciliosus) złowionych podczas jakiegokolwiek połowu. 2. Zabrania się ukierunkowanych połowów gatunków kosogonowatych należących do rodzaju Alopias. 3. Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy młotowatych (z rodziny Sphyrnidae), z wyjątkiem Sphyrna tiburo, złowionych w obszarze objętym konwencją ICCAT. 4. Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy żarłaczy białopłetwych (Carcharhinus longimanus) złowionych podczas jakiegokolwiek połowu. 5. Zabrania się zatrzymywania na statku żarłaczy jedwabistych (Carcharhinus falciformis) złowionych podczas jakiegokolwiek połowu. 6. Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy rekinów ostronosych w północnym Atlantyku (Isurus oxyrinchus), złowionych w obszarze objętym konwencją ICCAT.

Artykuł 26 Urządzenia do sztucznej koncentracji ryb stosowane względem tuńczyka tropikalnego 1. Zabrania się stosowania urządzeń do sztucznej koncentracji ryb w obszarze objętym konwencją ICCAT od dnia 1 stycznia do dnia 13 marca 2022 r. 2. W okresie 15 dni przed rozpoczęciem okresu, o którym mowa w ust. 1, państwa członkowskie zapewniają, aby ich statki nie stosowały urządzeń do sztucznej koncentracji ryb. W obszarze objętym konwencją ICCAT żaden statek nie może w żadnym momencie posiadać więcej niż 300 urządzeń do sztucznej koncentracji ryb z bojami w użyciu. 3. Państwa członkowskie przekazują Komisji dane historyczne dotyczące narzędzi połowowych wystawionych wokół urządzeń do sztucznej koncentracji ryb na ich sejnerach do dnia 30 czerwca 2022 r. Jeżeli państwo członkowskie nie przekaże tych danych do tego dnia, statki pływające pod jego banderą nie mogą wystawiać narzędzi połowowych wokół urządzeń do sztucznej koncentracji ryb do czasu otrzymania tych danych od tego państwa członkowskiego przez Komisję w celu ich dalszego przekazania ICCAT.

Sekcja 4

Obszar objęty konwencją CCAMLR

Artykuł 27 Powiadomienia o zwiadach rybackich dotyczących antarów Państwa członkowskie mogą uczestniczyć w 2022 r. w zwiadach rybackich dotyczących antarów (Dissostichus spp.) przy użyciu takli w podobszarach FAO 88.1 i 88.2 oraz w rejonach 58.4.1, 58.4.2 i 58.4.3a poza obszarami podlegającymi jurysdykcji krajowej. Państwa członkowskie, które mają taki zamiar, powiadamiają o tym Sekretariat CCAMLR zgodnie z art. 7 i 7a rozporządzenia (WE) nr 601/2004 nie później niż w dniu 1 czerwca 2022 r.

Artykuł 28 Ograniczenia dotyczące zwiadów rybackich w odniesieniu do antarów 1. Połowy antarów w okresie połowu 2021–2022 ograniczone są do państw członkowskich, podobszarów i liczby statków określonych w tabeli A w załączniku VII; zastosowanie mają TAC i limity przyłowów określone w tabeli B w tym załączniku. 2. Zabrania się ukierunkowanych połowów gatunków rekinów do celów innych niż badania naukowe. Wszelkie przyłowy rekinów, zwłaszcza osobników młodych i ciężarnych samic, złowionych przypadkowo podczas połowów antarów, uwalnia się żywe. 3. W stosownych przypadkach połowy w jakimkolwiek małym obszarze badawczym (SSRU) wstrzymuje się, kiedy zgłoszony połów osiągnie określony TAC, a dany SSRU zostaje zamknięty dla połowów na pozostałą część okresu połowu. 4. W celu uzyskania informacji niezbędnych do ustalenia możliwości w zakresie rybołówstwa oraz uniknięcia nadmiernego skoncentrowania połowów oraz nakładu połowowego połowy muszą odbywać się w możliwie jak największym zakresie geograficznym oraz batymetrycznym. W podobszarach FAO 48.6 i 88.1, a także w rejonie FAO 58.4.3a, w przypadku gdy są dozwolone na podstawie art. 27, zabrania się połowów na głębokościach nieprzekraczających 550 metrów.

Artykuł 29 Połowy kryla antarktycznego w okresie połowu 2021–2022 1. Państwo członkowskie, które zamierza w okresie połowu 2021–2022 poławiać kryla antarktycznego (Euphausia superba) w obszarze objętym konwencją CCAMLR, powiadamia o tym Komisję przy użyciu formularza zawartego w części B dodatku do załącznika VII nie później niż w dniu 1 maja 2022 r. Na podstawie informacji przekazanych przez państwa członkowskie Komisja przekazuje powiadomienia Sekretariatowi CCAMLR nie później niż w dniu 30 maja 2022 r. 2. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zawiera informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 601/2004 w odniesieniu do każdego statku, który ma być upoważniony do uczestnictwa w połowach kryla antarktycznego. 3. Państwo członkowskie, które zamierza poławiać kryla antarktycznego w obszarze objętym konwencją CCAMLR, zgłasza swój zamiar wyłącznie w odniesieniu do upoważnionych statków, które w momencie powiadomienia: a) pływają pod jego banderą; lub b) pływają pod banderą innego członka CCAMLR i oczekuje się, że w momencie dokonywania połowów będą pływały pod banderą tego państwa członkowskiego. 4. W przypadku gdy upoważniony statek, o którym powiadomiono Sekretariat CCAMLR zgodnie z ust. 1, 2 i 3, nie może uczestniczyć w połowach kryla antarktycznego z uzasadnionych przyczyn operacyjnych lub z powodu siły wyższej, zainteresowane państwo członkowskie może upoważnić inny statek do jego zastąpienia. W takim przypadku zainteresowane państwo członkowskie natychmiast informuje Sekretariat CCAMLR oraz Komisję, przekazując: a) pełne dane statku(-ów) zastępującego(-ych), w tym informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 601/2004; oraz b) wyczerpujące wyliczenie powodów uzasadniających zastąpienie oraz wszelkie odpowiednie dokumenty lub informacje potwierdzające. 5. Państwa członkowskie nie mogą upoważnić do połowów kryla antarktycznego statku znajdującego się w jakimkolwiek wykazie CCAMLR dotyczącym statków rybackich prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy (zwane dalej „połowami NNN”).

Sekcja 5

Obszar podlegający kompetencji IOTC

Artykuł 30 Ograniczenie zdolności połowowej statków poławiających w obszarze podlegającym kompetencji IOTC 1. Maksymalną liczbę unijnych statków rybackich poławiających tuńczyki tropikalne w obszarze podlegającym kompetencji IOTC oraz odpowiadającą im zdolność połowową wyrażoną w pojemności brutto określono w załączniku VIII pkt 1. 2. Maksymalną liczbę unijnych statków rybackich poławiających włócznika (Xiphias gladius) oraz tuńczyka białego w obszarze podlegającym kompetencji IOTC oraz odpowiadającą im zdolność połowową wyrażoną w pojemności brutto określono w załączniku VIII pkt 2. 3. Państwa członkowskie mogą dokonać ponownego przydziału statków przypisanych do jednego z rodzajów połowów, o których mowa w ust. 1 i 2, do drugiego rodzaju połowu, pod warunkiem że mogą wykazać Komisji, że taka zmiana nie prowadzi do zwiększenia nakładu połowowego w odniesieniu do danych stad ryb. 4. W przypadku gdy zaproponowano transfer zdolności połowowej na rzecz floty państwa członkowskiego, to państwo członkowskie zapewnia, aby statki, które mają zostać objęte transferem, znajdowały się w rejestrze upoważnionych statków IOTC lub w rejestrze statków innej RFMO zarządzającej połowami tuńczyka. Transferem nie mogą zostać objęte statki znajdujące się w wykazie statków prowadzących połowy NNN którejkolwiek RFMO. 5. Państwa członkowskie mogą zwiększyć swoją zdolność połowową, przekraczając pułapy, o których mowa w ust. 1 i 2, jedynie w ramach limitów określonych w planach rozwoju przedłożonych IOTC.

Artykuł 31 Dryfujące urządzenia do sztucznej koncentracji ryb oraz statki dostawcze 1. Dryfujące urządzenia do sztucznej koncentracji ryb muszą być wyposażone w boje instrumentalne. Zabrania się stosowania innych boi, takich jak boje radiowe. 2. Sejner może w dowolnym momencie śledzić jednocześnie nie więcej niż 300 boi w użyciu. 3. Rocznie dla każdego sejnera można nabyć nie więcej niż 500 boi instrumentalnych. Żaden sejner nie może mieć w jakimkolwiek momencie więcej niż 500 boi instrumentalnych (boje zapasowe oraz boje w użyciu). 4. Nie więcej niż dwa statki dostawcze mogą wspomagać nie mniej niż pięć sejnerów, przy czym wszystkie te statki muszą pływać pod banderą państwa członkowskiego. Niniejszy przepis nie ma zastosowania do państw członkowskich korzystających z tylko jednego statku dostawczego. 5. Jeden sejner nie może być w jakimkolwiek momencie wspomagany przez więcej niż jeden statek dostawczy pływający pod banderą państwa członkowskiego. 6. Unia nie rejestruje nowych ani dodatkowych statków dostawczych w rejestrze upoważnionych statków IOTC.

Artykuł 32 Rekiny 1. Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy wszystkich gatunków kosogonowatych (z rodziny Alopiidae) podczas jakiegokolwiek połowu. 2. Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy żarłacza białopłetwego (Carcharhinus longimanus) podczas jakiegokolwiek połowu, z wyjątkiem statków o długości całkowitej poniżej 24 metrów prowadzących wyłącznie operacje połowowe w wyłącznej strefie ekonomicznej państwa członkowskiego, pod którego banderą pływają, oraz pod warunkiem że ich połowy są przeznaczone wyłącznie do spożycia lokalnego. 3. Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1 i 2, nie wolno okaleczać i muszą one zostać niezwłocznie uwolnione.

Artykuł 33 Mantowate 1. Unijne statki rybackie nie mogą poławiać, zatrzymywać na statku, przeładowywać, wyładowywać, przechowywać, wystawiać na sprzedaż lub sprzedawać jakiejkolwiek części lub całej tuszy mantowatych (z rodziny Mobulidae, obejmującej rodzaje Manta i Mobula), z wyjątkiem przypadków gdy złowione ryby są spożywane bezpośrednio przez rodziny rybaków („rybołówstwo na własne potrzeby”). Jednakże, mantowate złowione w sposób niezamierzony w ramach rybołówstwa łodziowego (połowów innych niż połowy powierzchniowe, tj. połowy prowadzone przez sejnery, statki do połowu wędami, lugery oraz statki do połowu wędami ręcznymi i wędami holowanymi, lub połowy taklami prowadzone przez statki zarejestrowane w rejestrze upoważnionych statków IOTC) mogą zostać wyładowane wyłącznie do celów spożycia lokalnego. 2. Wszystkie statki rybackie inne niż statki używane do prowadzenia rybołówstwa na własne potrzeby niezwłocznie, w możliwym zakresie, uwalniają mantowate żywe i nieokaleczone, gdy tylko zostaną zauważone w sieci, na haczyku lub na pokładzie, w sposób powodujący jak najmniejsze uszkodzenie tych osobników.

Sekcja 6

Obszar objęty konwencją SPRFMO

Artykuł 34 Połowy gatunków pelagicznych 1. Jedynie te państwa członkowskie, które prowadziły aktywnie połowy gatunków pelagicznych w obszarze objętym konwencją SPRFMO w 2007, 2008 lub 2009 r. mogą dokonywać połowów tych gatunków w tym obszarze zgodnie z TAC określonymi w załączniku IH. 2. Państwa członkowskie, o których mowa w ust. 1, ograniczają całkowitą pojemność brutto statków pływających pod ich banderą i prowadzących w 2022 r. połowy gatunków pelagicznych w tym obszarze do łącznego poziomu dla Unii wynoszącego 78 600 ton pojemności brutto. 3. Państwa członkowskie, o których mowa w ust. 1, mogą wykorzystywać uprawnienia do połowów określone w załączniku IH tylko wtedy, gdy do piętnastego dnia następnego miesiąca wyślą Komisji następujące informacje, aby Komisja mogła przekazać je Sekretariatowi SPRFMO: a) wykaz statków prowadzących aktywnie połowy lub zaangażowanych w przeładunek w obszarze objętym konwencją SPRFMO; b) miesięczne raporty połowowe.

Sekcja 7

Obszar objęty konwencją IATTC

Artykuł 35 Połowy przy użyciu okrężnic 1. Sejnery nie mogą poławiać tuńczyka żółtopłetwego (Thunnus albacares), opastuna ani bonito (Katsuwonus pelamis): a) od godz. 00.00 dnia 29 lipca 2022 r. do godz. 24.00 dnia 8 października 2022 r. lub od godz. 00.00 dnia 9 listopada 2022 r. do godz. 24.00 dnia 19 stycznia 2023 r. w obszarze wyznaczonym przez następujące granice: — linie brzegowe Ameryk od strony Oceanu Spokojnego, — 150o długości geograficznej zachodniej, — 40o szerokości geograficznej północnej, — 40o szerokości geograficznej południowej; b) od godz. 00.00 dnia 9 października 2022 r. do godz. 24.00 dnia 8 listopada 2022 r. w obszarze wyznaczonym przez następujące granice: — 96o długości geograficznej zachodniej, — 110o długości geograficznej zachodniej, — 4o szerokości geograficznej północnej, — 3o szerokości geograficznej południowej. 2. Przed dniem 1 kwietnia 2022 r., w odniesieniu do każdego ze statków, o których mowa w ust. 1, pływających pod banderą państwa członkowskiego, to państwo członkowskie bandery poinformuje Komisję o wybranym przez dany statek okresie zamkniętym, o którym mowa w ust. 1 lit. a). 3. Sejnery łowiące tuńczyka w obszarze objętym konwencją IATTC zatrzymują na statku, a następnie przeładowują lub wyładowują wszystkie złowione przez siebie tuńczyki żółtopłetwe, opastuny i bonito. 4. Ust. 3 nie ma zastosowania: a) w przypadku gdy ryby uznano za nienadające się do spożycia przez ludzi z powodów innych niż rozmiar; b) podczas ostatniej części rejsu, gdy na statku może nie być już wystarczająco dużo miejsca, aby pomieścić cały połów tuńczyka złowiony podczas tej części rejsu.

Artykuł 36 Dryfujące urządzenia do sztucznej koncentracji ryb 1. W obszarze objętym konwencją IATTC sejnery nie mogą w jakimkolwiek momencie posiadać więcej niż 400 aktywnych urządzeń do sztucznej koncentracji ryb. Urządzenie do sztucznej koncentracji ryb uznaje się za aktywne, jeżeli jest ono wykorzystywane na morzu, rozpoczyna transmisję swojej lokalizacji i jest monitorowane przez statek, jego właściciela lub operatora. Urządzenie do sztucznej koncentracji ryb uruchamia się wyłącznie na pokładzie sejnera. 2. W ciągu 15 dni przed rozpoczęciem okresu zamkniętego wybranego zgodnie z art. 35 ust. 1 lit. a), sejner w obszarze objętym konwencją IATTC: a) wstrzymuje się od wykorzystywania urządzeń do sztucznej koncentracji ryb; b) musi odzyskać taką samą liczbę urządzeń do sztucznej koncentracji ryb, jaką początkowo wykorzystano.

Artykuł 37 Limity połowowe opastuna w przypadku połowów taklami Łączne roczne połowy opastuna przez taklowce każdego państwa członkowskiego w obszarze objętym konwencją IATTC określono w załączniku IL.

Artykuł 38 Zakaz połowów żarłaczy białopłetwych 1. Zabrania się połowów żarłacza białopłetwego (Carcharhinus longimanus) w obszarze objętym konwencją IATTC, a także zatrzymywania na statku, przeładunku, wyładunku, przechowywania, wystawiania na sprzedaż lub sprzedaży jakiejkolwiek części lub całej tuszy żarłaczy białopłetwych złowionych w tym obszarze. 2. Przypadkowo złowionych osobników gatunków żarłaczy białopłetwych, nie wolno okaleczać, a operatorzy statku muszą je niezwłocznie uwolnić. 3. Operatorzy statku odnotowują liczbę uwolnień z oznaczeniem stanu ryb (martwe lub żywe) oraz przekazują tę informację państwu członkowskiemu, którego są obywatelami. Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje zgromadzone w trakcie poprzedniego roku do dnia 31 stycznia.

Artykuł 39 Zakaz połowów mantowatych Unijne statki rybackie w obszarze objętym konwencją IATTC nie mogą poławiać mantowatych (z rodziny Mobulidae, obejmującej rodzaje Manta i Mobula), zatrzymywać na statku, przeładowywać, wyładowywać, przechowywać, wystawiać na sprzedaż lub sprzedawać jakiejkolwiek części lub całej tuszy mantowatych złowionych w tym obszarze. Niezwłocznie uwalniają mantowate, w miarę możliwości żywe i nieokaleczone, gdy tylko zauważą, że zostały złowione.

Sekcja 8

Obszar objęty konwencją SEAFO

Artykuł 40 Zakaz połowów rekinów głębokowodnych Zabrania się ukierunkowanych połowów następujących rekinów głębokowodnych w obszarze objętym konwencją SEAFO: a) Apristurus manis; b) kolczak (Etmopterus bigelowi); c) Etmopterus brachyurus; d) kolczak wielki (Etmopterus princeps); e) kolczak smukły (Etmopterus pusillus); f) rajowate (Rajidae); g) Scymnodon squamulosus; h) rekiny głębinowe z nadrzędu Selachimorpha; i) koleń pospolity (Squalus acanthias).

Sekcja 9

Obszar objęty konwencją WCPFC

Artykuł 41 Warunki połowów opastuna, tuńczyka żółtopłetwego i bonito oraz tuńczyka białego z południowego Pacyfiku 1. Państwa członkowskie zapewniają, aby sejnerom prowadzącym połowy opastuna (Thunnus obesus), tuńczyka żółtopłetwego (Thunnus albacares) i bonito (Katsuwonus pelamis) w pełnomorskiej części obszaru objętego konwencją WCPFC położonej pomiędzy 20° N a 20° S przydzielono nie więcej niż 403 dni połowowe. 2. Unijne statki rybackie nie mogą prowadzić ukierunkowanych połowów tuńczyka białego z południowego Pacyfiku (Thunnus alalunga) w obszarze objętym konwencją WCPFC na południe od 20° S. 3. Państwa członkowskie zapewniają, aby w 2022 r. połowy opastuna (Thunnus obesus) przez taklowce nie przekroczyły limitów określonych w tabeli w załączniku IG.

Artykuł 42 Zarządzanie połowami przy użyciu urządzeń do sztucznej koncentracji ryb 1. W części obszaru objętego konwencją WCPFC położonej między 20° N a 20° S między godz. 00.00 dnia 1 lipca 2022 r. a godz. 24.00 dnia 30 września 2022 r. sejnery nie wykorzystują urządzeń do sztucznej koncentracji ryb, nie obsługują ich ani nie wystawiają sieci w ich pobliżu. 2. Oprócz zakazu określonego w ust. 1 w obszarze pełnomorskim objętym konwencją WCPFC położonym między 20° N a 20° S zabrania się wystawiania sieci w pobliżu urządzeń do sztucznej koncentracji ryb przez dodatkowe dwa miesiące: między godz. 00.00 dnia 1 kwietnia 2022 r. a godz. 24.00 dnia 31 maja 2022 r. albo między godz. 00.00 dnia 1 listopada 2022 r. a godz. 24.00 dnia 31 grudnia 2022 r. 3. Każde państwo członkowskie zapewnia, aby żaden z jego sejnerów nie wykorzystywał na morzu w jakimkolwiek momencie więcej niż 350 urządzeń do sztucznej koncentracji ryb z aktywowanymi bojami instrumentalnymi. Boje aktywuje się wyłącznie na pokładzie statku.

Artykuł 43 Zakaz odrzutów tuńczyków tropikalnych złowionych przez sejnery 1. Wszystkie sejnery prowadzące połowy w części obszaru objętego konwencją WCPFC położonej między 20° N a 20° S, zatrzymują na statku, przeładowują i wyładowują wszystkie złowione przez siebie opastuny, tuńczyki żółtopłetwe i bonito. 2. Ust. 1 nie ma zastosowania w następujących przypadkach: a) podczas ostatniej części rejsu, jeżeli na statku nie ma już wystarczająco dużo miejsca, aby pomieścić wszystkie ryby; b) w przypadku gdy ryby nie nadają się do spożycia przez ludzi z powodów innych niż rozmiar; c) w przypadku poważnej awarii urządzeń do zamrażania.

Artykuł 44 Maksymalna liczba unijnych statków rybackich upoważnionych do połowów włócznika Maksymalną liczbę unijnych statków rybackich upoważnionych do połowów włócznika (Xiphias gladius) w obszarach objętych konwencją WCPFC na południe od 20° S określono w załączniku IX.

Artykuł 45 Limity połowowe włócznika w przypadku połowów taklami na południe od 20° S Państwa członkowskie zapewniają, aby w 2022 r. połowy włócznika (Xiphias gladius) przez taklowce na południe od 20° S nie przekroczyły limitu określonego w załączniku IG. Zapewniają również, aby nie spowodowało to przesunięcia nakładu połowowego dla włócznika na obszar na północ od 20° S.

Artykuł 46 Żarłacze jedwabiste i żarłacze białopłetwe 1. W obszarze objętym konwencją WCPFC zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku, wyładunku lub przechowywania jakiejkolwiek części lub całej tuszy osobników następujących gatunków: a) żarłacze jedwabiste (Carcharhinus falciformis); b) żarłacze białopłetwe (Carcharhinus longimanus). 2. Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno okaleczać i muszą one zostać niezwłocznie uwolnione.

Artykuł 47 Obszar podlegający jednocześnie konwencjom IATTC i WCPFC 1. Statki wpisane wyłącznie do rejestru WCPFC stosują środki określone w niniejszej sekcji, gdy dokonują połowów w obszarze podlegającym jednocześnie konwencjom IATTC i WCPFC. 2. Statki wpisane jednocześnie do rejestru WCPFC i do rejestru IATTC oraz statki wpisane wyłącznie do rejestru IATTC stosują środki określone w art. 35 ust. 1 lit. a), art. 35 ust. 2, 3 i 4 oraz w art. 36, 37 i 38, gdy dokonują połowów w obszarze podlegającym jednocześnie konwencjom IATTC i WCPFC.

Sekcja 10

Morze Beringa

Artykuł 48 Zakaz połowów w obszarach pełnomorskich Morza Beringa Zabrania się połowów mintaja (Gadus chalcogrammus) w obszarze pełnomorskim Morza Beringa.

Sekcja 11

Obszar Objęty Porozumieniem SIOFA

Artykuł 49 Ograniczenia połowów dennych Państwa członkowskie zapewniają, aby statki pływające pod ich banderą i prowadzące połowy w obszarze objętym porozumieniem SIOFA: a) ograniczyły swój roczny nakład połowowy i połowy denne do średniego rocznego poziomu w reprezentatywnym okresie, w którym statki te prowadziły działalność w tym obszarze oraz w odniesieniu do którego istnieją dane zgłoszone Komisji; b) nie rozszerzały rozkładu przestrzennego nakładu połowowego w ramach połowów dennych, z wyłączeniem połowów dokonywanych za pomocą takli i pułapek, poza obszary, w których w ostatnich latach prowadzono połowy; c) nie były upoważnione do prowadzenia połowów na tymczasowo chronionych obszarach Atlantis Bank, Coral, Fools Flat, Middle of What oraz Walter’s Shoal, zdefiniowanych w załączniku IK, z wyjątkiem połowów dokonywanych za pomocą takli i pułapek oraz pod warunkiem że przez cały czas podczas połowów w tych obszarach na statku będzie przebywał obserwator naukowy.

TYTUŁ III

UPRAWNIENIA DO POŁOWÓW DLA STATKÓW PAŃSTW TRZECICH POŁAWIAJĄCYCH W WODACH UNII

Artykuł 50 Statki rybackie pływające pod banderą Norwegii oraz statki rybackie zarejestrowane na Wyspach Owczych Statki rybackie pływające pod banderą Norwegii oraz statki rybackie zarejestrowane na Wyspach Owczych mogą zostać upoważnione do połowów w wodach Unii z zastrzeżeniem TAC określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia oraz z zastrzeżeniem warunków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu i w tytule III rozporządzenia (UE) 2017/2403.

Artykuł 51 Statki rybackie pływające pod banderą Zjednoczonego Królestwa, zarejestrowane w Zjednoczonym Królestwie i licencjonowane przez organ administracji ds. rybołówstwa Zjednoczonego Królestwa Statki rybackie pływające pod banderą Zjednoczonego Królestwa, zarejestrowane w Zjednoczonym Królestwie i licencjonowane przez organ administracji ds. rybołówstwa Zjednoczonego Królestwa mogą zostać upoważnione do połowów w wodach Unii z zastrzeżeniem TAC określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia oraz z zastrzeżeniem warunków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu i w rozporządzeniu (UE) 2017/2403.

Artykuł 52 Transfery i wymiany kwot ze Zjednoczonym Królestwem 1. Wszelkie transfery lub wymiany kwot między Unią a Zjednoczonym Królestwem odbywają się zgodnie z niniejszym artykułem. 2. Państwo członkowskie zamierzające dokonać transferu lub wymiany kwot ze Zjednoczonym Królestwem może prowadzić ze Zjednoczonym Królestwem dyskusje na temat zakresu takiego transferu lub wymiany kwot. Zainteresowane państwo członkowskie powiadamia Komisję o tym zakresie. 3. W przypadku gdy Komisja zatwierdza zakres transferu lub wymiany kwot, o których mowa w ust. 2, zgłoszonych przez zainteresowane państwo członkowskie, bez zbędnej zwłoki wyraża zgodę na dokonanie takiego transferu lub wymiany kwot. Komisja powiadamia Zjednoczone Królestwo i państwa członkowskie o uzgodnionym transferze lub uzgodnionej wymianie kwot. 4. Uprawnienia do połowów otrzymane od Zjednoczonego Królestwa lub przekazane mu w ramach uzgodnionego transferu lub wymiany kwot uznawane są za kwoty przydzielone zainteresowanemu państwu członkowskiemu lub odliczane od przydziału dla zainteresowanego państwa członkowskiego od moment