ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 123/2006

z dnia 23 stycznia 2006 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1338/2002 nakładające ostateczne cło wyrównawcze na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1339/2002 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego m.in. z Indii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („podstawowe rozporządzenie antydumpingowe”), w szczególności jego art. 8 i art. 11 ust. 3,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2026/97 z dnia 6 października 1997 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (2) („podstawowe rozporządzenie antysubsydyjne”), w szczególności jego art. 13 i 19,

uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

A. POSTĘPOWANIE

1. Wcześniejsze dochodzenia oraz obowiązujące środki

W lipcu 2002 r. Rada nałożyła, rozporządzeniem (WE) nr 1338/2002 (3) , ostateczne cła wyrównawcze na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii. Tego samego dnia Rada nałożyła, rozporządzeniem (WE) nr 1339/2002 (4) , ostateczne cła antydumpingowe na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej i Indii („środki”).

W lutym 2004 r. dochodzenie w sprawie absorpcji dotyczące przywozu kwasu sulfanilowego pochodzącego z ChRL zostało zakończone na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 236/2004 (8) , które zwiększyło stawkę ostatecznego cła antydumpingowego w odniesieniu do ChRL z 21 % do 33,7 % („dochodzenie w sprawie absorpcji”).

2. Wniosek o przeprowadzenie przeglądu okresowego

Przedsiębiorstwo stwierdziło, iż jego wniosek dotyczący wycofania zobowiązania wynikał z faktu, że po nałożeniu środków w 2002 r. chińscy eksporterzy dokonali absorpcji nałożonych ceł antydumpingowych, co spowodowało obniżenie cen i uniemożliwiło dotrzymanie zobowiązania. Przedsiębiorstwo odniosło się również do faktu, że w wyniku zakończenia przeglądu dotyczącego absorpcji poziom cła nałożonego na przywóz z ChRL został podwyższony, pozwalając tym samym na wzrost cen rynkowych. Dlatego też przedsiębiorstwo poinformowało Komisję, iż jest gotowe do ponownego złożenia zobowiązania zgodnie z określonymi poprzednio warunkami i zasadami, które były uważane za odpowiednie do usunięcia szkodliwego wpływu dumpingu i subsydiowania.

W kwietniu 2005 r., zgodnie z zawiadomieniem opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (9) , Komisja wszczęła częściowy przegląd okresowy środków antydumpingowych i wyrównawczych mających zastosowanie do przywozu kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii, którego zakres ograniczony był do zbadania możliwości przyjęcia zobowiązania złożonego przez przedsiębiorstwo.

3. Procedura

B. WYNIKI DOCHODZENIA

C. ZOBOWIĄZANIE

Aby zagwarantować skuteczne przestrzeganie zobowiązania, importerzy powinni zostać poinformowani, że naruszenie zobowiązania może prowadzić do zastosowania z mocą wsteczną cła antydumpingowego i wyrównawczego w odniesieniu do transakcji, których to dotyczy. Dlatego też konieczne jest wprowadzenie w życie przepisów prawnych przewidujących powstanie długu celnego na poziomie właściwego cła antydumpingowego i wyrównawczego w przypadku naruszenia jakiegokolwiek warunku zwolnienia. Dług celny powinien zatem powstać wówczas, gdy zgłaszający wybrał opcję dopuszczenia towarów do swobodnego obrotu, tj. bez pobierania cła antydumpingowego i wyrównawczego, oraz w przypadku stwierdzenia naruszenia przynajmniej jednego warunku tego zobowiązania.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1. W art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1338/2002 i rozporządzenia (WE) nr 1339/2002 dodaje się ustęp w następującym brzmieniu:

„3. Nie naruszając przepisów ust. 1, ostatecznego cła nie stosuje się do przywozu towarów dopuszczonych do swobodnego obrotu zgodnie z art. 2.”.

2. W rozporządzeniu Rady (WE) nr 1338/2002 dodaje się artykuł w następującym brzmieniu:

2. Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia do dopuszczenia do swobodnego obrotu w każdym przypadku, gdy zostanie stwierdzone, w odniesieniu do towarów, o których mowa w art. 1 i zwolnionych z ceł zgodnie z warunkami wyszczególnionymi w ust. 1, że przynajmniej jeden warunek nie jest spełniony. Warunek określony w ust. 1 tiret drugie uznaje się za niespełniony w przypadku stwierdzenia, że faktura w ramach zobowiązania jest niezgodna z przepisami załącznika lub nie jest autentyczna, lub w przypadku gdy Komisja wycofa przyjęcie zobowiązania zgodnie z art. 8 ust. 9 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebedących członkami Wspólnoty Europejskiej (12) lub art. 13 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, na mocy rozporządzenia lub decyzji, które odnoszą się do konkretnej(-ych) transakcji i uznają stosowną(-e) fakturę(-y) w ramach zobowiązań za nieważną(-e).

zostały one wytworzone, przewiezione i zafakturowane bezpośrednio przez przedsiębiorstwa, o których mowa, pierwszemu niezależnemu odbiorcy we Wspólnocie, oraz

2.1. Przywóz produktów zgłoszonych do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu, fakturowanych przez przedsiębiorstwa, których zobowiązania zostały przyjęte przez Komisję i których nazwy są wskazane w decyzji Komisji 2006/37/WE (11) oraz wprowadzanych do niej zmianach, jest zwolniony z ceł nałożonych na mocy art. 1, pod warunkiem że:

3. W rozporządzeniu Rady (WE) nr 1339/2002 dodaje się artykuł w następującym brzmieniu:

„Artykuł 2

3.1. Przywóz produktów zgłoszonych do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu, fakturowanych przez przedsiębiorstwa, których zobowiązania zostały przyjęte przez Komisję i których nazwy są wskazane w decyzji Komisji 2006/37/WE (14) oraz wprowadzanych do niej zmianach, jest zwolniony z ceł nałożonych na mocy art. 1, pod warunkiem że:

— zostały one wytworzone, przewiezione i zafakturowane bezpośrednio przez przedsiębiorstwa, o których mowa, pierwszemu niezależnemu odbiorcy we Wspólnocie, oraz

— do przywożonych towarów dołączona jest ważna faktura w ramach zobowiązania. Faktura w ramach zobowiązania jest fakturą handlową zawierającą przynajmniej elementy i oświadczenia określone w załączniku, oraz

— towary zgłoszone i przedstawione organom celnym odpowiadają dokładnie opisowi na fakturze w ramach zobowiązania.

2. Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia do dopuszczenia do swobodnego obrotu w każdym przypadku, gdy zostanie stwierdzone, w odniesieniu do towarów, o których mowa w art. 1 i zwolnionych z ceł zgodnie z warunkami wyszczególnionymi w ust. 1, że przynajmniej jeden warunek nie jest spełniony. Warunek określony w ust. 1 tiret drugie uznaje się za niespełniony w przypadku stwierdzenia, że faktura w ramach zobowiązania jest niezgodna z przepisami załącznika lub nie jest autentyczna, lub w przypadku gdy Komisja wycofa przyjęcie zobowiązania zgodnie z art. 8 ust. 9 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 lub art. 13 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, na mocy rozporządzenia lub decyzji, które odnoszą się do konkretnej(-ych) transakcji i uznają stosowną(-e) fakturę(-y) w ramach zobowiązań za nieważną(-e).

3. Importerzy akceptują jako część normalnego ryzyka handlowego, że niewypełnienie przez którąkolwiek ze stron przynajmniej jednego warunku wymienionego w ust. 1 i określonego szczegółowo w ust. 2 może spowodować powstanie długu celnego na mocy art. 201 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (15). Powstały dług celny pobiera się po wycofaniu przez Komisję przyjęcia zobowiązania.

4. Tekst zawarty w załączniku do niniejszego rozporządzenia dodaje się do rozporządzenia (WE) nr 1338/2002 i rozporządzenia (WE) nr 1339/2002.