Dyrektywa rady

z dnia 18 lipca 1978 r.

w sprawie jakości słodkich wód wymagających ochrony lub poprawy w celu zachowania życia ryb

(78/659/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100 i 235,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],

uwzględniając opinię Komitetu Społeczno-Ekonomicznego [2],

a także mając na uwadze, co następuje:

ochrona i poprawa środowiska wymaga podjęcia określonych działań chroniących wody przed zanieczyszczeniem, dotyczy to również wód, w których mogą żyć ryby słodkowodne;

zarówno z ekologicznego, jak i z ekonomicznego punktu widzenia niezbędna jest ochrona populacji ryb słodkowodnych przed szkodliwymi skutkami wprowadzania substancji zanieczyszczających do wód, takimi jak redukcja populacji ryb określonych gatunków, a nawet, w pewnych przypadkach, zanikanie szeregu tych gatunków;

programy działania Wspólnot Europejskich z lat 1973 [3] i 1977 [4] w zakresie ochrony środowiska przewidują wspólne określanie celów dotyczących czystości ustalających różne wymagania, które środowisko musi spełnić; w tym między innymi definicję parametrycznych wartości dla wody, włączając w to wody, w których mogą żyć ryby słodkowodne;

różnice między już obowiązującymi lub przygotowywanymi przez różne Państwa Członkowskie przepisami o czystości wody, w której mogą żyć ryby słodkowodne, mogą stwarzać nierówne warunki konkurencji i w ten sposób bezpośrednio wpływać na funkcjonowanie wspólnego rynku; przepisy obowiązujące w tym zakresie muszą ulec zbliżeniu, zgodnie z art. 100 Traktatu;

niezbędne jest połączenie zbliżenia ustawodawstwa z działaniami wspólnotowymi, zmierzającymi do osiągnięcia celów w zakresie ochrony środowiska naturalnego i poprawy jakości życia, poprzez poszerzony zakres przepisów; należy w związku z tym ustanowić niektóre przepisy szczegółowe; ponieważ Traktat nie przewidywał wymaganych tu szczególnych uprawnień do działania, niezbędne jest powołanie się na jego art. 235;

dla osiągnięcia celów niniejszej dyrektywy, Państwa Członkowskie będą musiały określić wody, do których będzie się ona stosować oraz ustalić dla nich wartości dopuszczalne zgodne z niektórymi parametrami; zostaną podjęte działania zapewniające, że wody wyznaczone w ten sposób będą odpowiadać tym wartościom w ciągu pięciu lat od ich wyznaczenia;

należy ustalić, że wody, w których mogą żyć ryby słodkowodne, będą, na niektórych warunkach, uważane za spełniające te wartości parametryczne nawet jeśli określony procent próbek nie spełni wymienionych w załączniku wartości granicznych;

w celu zapewnienia, iż czystość wód, w których mogą żyć ryby słodkowodne jest sprawdzana, należy pobierać minimalną liczbę próbek i wykonywać pomiary, odnoszące się do parametrów wymienionych w załączniku; zależnie od czystości wody, pobieranie próbek można zredukować lub przerwać;

Państwa Członkowskie nie są w stanie kontrolować niektórych warunków naturalnych, i dlatego w pewnych przypadkach niezbędna jest możliwość odstępstwa od niniejszej dyrektywy;

postęp naukowo-techniczny może spowodować konieczność szybkiego dostosowania pewnych wymogów ustanowionych w załącznikach do niniejszej dyrektywy; w celu ułatwienia wprowadzania w życie środków wymaganych w tym celu należy ustanowić procedurę umożliwiającą bliską współpracę między Państwami Członkowskimi a Komisją; współpraca ta powinna odbywać się w ramach Komitetu ds. dostosowania do postępu naukowo-technicznego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

1. Niniejsza dyrektywa dotyczy czystości wód słodkich i ma zastosowanie do wód wyznaczonych przez Państwa Członkowskie jako wymagające ochrony lub poprawy w celu zachowania życia ryb.

2. Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do wód w naturalnych i sztucznych stawach rybnych, gdzie prowadzona jest intensywna hodowla ryb.

3. Celem niniejszej dyrektywy jest ochrona lub poprawa czystości wód słodkich płynących lub stojących, w których możliwe jest życie, lub, po zmniejszeniu czy eliminacji zanieczyszczeń, będzie możliwe życie ryb należących do:

- naturalnie zróżnicowanych gatunków lokalnych, lub

- gatunków, których obecność właściwe władze Państwa Członkowskiego uznają za pożądaną dla gospodarki wodnej.

4. Do celów niniejszej dyrektywy:

- określenie "wody łososiowe" oznacza wody, w których żyją lub będą mogły żyć ryby z gatunków takich jak łosoś (Salmo salar), pstrąg (Salmo trutta), lipień (Thumallus thymallus) i sieja (Coregonus),

- określenie "wody karpiowe" oznacza wody, w których żyją lub będą mogły żyć ryby karpiowate lub innych gatunków, np. szczupak (Esox lucius), okoń (Perca fluvialis) i węgorz (Anguilla anguilla).

Artykuł 2

1. Parametry fizyczne i chemiczne dla wód wyznaczonych przez Państwa Członkowskie są wymienione w załączniku I.

2. Do celów stosowania tych parametrów, wody dzieli się na łososiowe i karpiowe.

Artykuł 3

1. Państwa Członkowskie ustalają, dla wyznaczonych wód, parametry wymienione w załączniku I w kolumnach G oraz I. Parametry te powinny być zgodne z uwagami, zawartymi w każdej z tych dwóch kolumn.

2. Państwa Członkowskie nie mogą wyznaczać mniej restrykcyjnych wartości od tych wyszczególnionych w załączniku I w kolumnie I i powinny dążyć do respektowania wartości z kolumny G, uwzględniając zasadę określoną w art. 8.

Artykuł 4

1. W ciągu dwóch lat od notyfikacji niniejszej dyrektywy, Państwa Członkowskie wyznaczą wody łososiowe i wody karpiowe.

2. Państwa Członkowskie mogą później wyznaczać następne wody.

3. Państwa Członkowskie mogą zmieniać wyznaczenie niektórych wód, w wyniku pojawienia się czynników nieprzewidzianych w czasie wyznaczania, biorąc pod uwagę zasadę określoną w art. 8.

Artykuł 5

Państwa Członkowskie tworzą programy w celu redukcji zanieczyszczeń i zapewnieniają zgodność wyznaczonych wód, w ciągu pięciu lat od ich wyznaczenia zgodnie z art. 4, z wartościami ustanowionych przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 3 jak i uwagami znajdującymi się w kolumnach G oraz I załącznika I.

Artykuł 6

1. Do celów wprowadzenia w życie art. 5, wyznaczone wody uważa się za spełniające przepisy niniejszej dyrektywy, jeśli ich próbki pobierane przez 12 miesięcy w tym samym miejscu z minimalną częstotliwością określoną w załączniku I, wykazują zgodność zarówno z wartościami ustanowionych przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 3, jak i uwagami zawartymi w załączniku I w kolumnach G i I, w przypadku:

- 95 % próbek dla parametrów: pH, BZT-5, niezjonizowany amoniak, całkowita zawartość azotanów amonu, całkowita zawartość chloru resztkowego, całkowita zawartość cynku i rozpuszczonej miedzi. Jeśli częstotliwość pobierania próbek jest mniejsza od jednej próbki miesięcznie, wszystkie wyżej wymienione wartości i uwagi muszą być przestrzegane przy wszystkich próbkach,

- wartości procentowych wymienionych w załączniku I dla parametrów: temperatura i tlen rozpuszczony,

- średniego stężenia dla parametru: zawiesina ciała stałego.

2. Przypadki, w których wartości wyznaczone przez Państwa Członkowskie, zgodnie z art. 3 lub uwagami ujętymi w załączniku I w kolumnach G i I nie są przestrzegane, nie są brane pod uwagę przy obliczaniu wartości procentowych przewidzianych w ust. 1, jeśli są wynikiem powodzi lub innych klęsk żywiołowych.

Artykuł 7

1. Właściwe władze w Państwach Członkowskich przeprowadzają czynności związane z pobieraniem próbek, których minimalna częstotliwość określona jest w załączniku I.

2. Jeśli właściwe władze stwierdzą, że czystość wyznaczonych wód jest znacznie wyższa od tej, która wynikałaby z zastosowania wartości ustanowionych zgodnie z art. 3 i uwagami zawartymi w załączniku I w kolumnach G oraz I, częstotliwość pobierania próbek może ulec zmniejszeniu. W razie braku zanieczyszczeń lub niewystępowania ryzyka pogorszenia się czystości wód, właściwe władze mogą uznać pobieranie próbek za zbędne.

3. Jeśli pobieranie próbek wskazuje, że wartość ustanowiona przez Państwo Członkowskie zgodnie z art. 3 lub uwagą zawartą w załączniku I w jednej z kolumn, G lub I, nie jest spełniana, Państwo Członkowskie określi, czy jest to wynik przypadku, zjawiska przyrodniczego, czy też zanieczyszczenia, i przyjmie właściwe środki.

4. Dokładne miejsce pobierania próbek, odległość między nim a najbliżej położonym miejscem, gdzie zanieczyszczenia są zrzucane oraz głębokość, z której próbki są pobierane, określają właściwe władze Państwa Członkowskiego, w szczególności na podstawie lokalnych warunków środowiska.

5. Niektóre referencyjne metody analizy odnośnych parametrów są określone w załączniku I. Laboratoria, stosujące inne metody, zapewniają, że uzyskane wyniki są równoważne lub porównywalne z wynikami wyszczególnionymi w załączniku I.

Artykuł 8

Wprowadzanie w życie środków podjętych na mocy niniejszej dyrektywy nie może w żadnym przypadku, bezpośrednio lub pośrednio prowadzić do wzrostu zanieczyszczenia wody słodkiej.

Artykuł 9

Państwa Członkowskie mogą w dowolnym czasie ustanowić bardziej restrykcyjne wartości dla wyznaczonych wód niż te ustanowione w niniejszej dyrektywie. Mogą również wydać przepisy dotyczące parametrów innych, niż przewidziane w niniejszej dyrektywie.

Artykuł 10

W przypadku gdy wody słodkie przecinają lub stanowią granice między Państwami Członkowskimi, i jeśli jedno z tych państw rozważa wyznaczenie tych wód, państwa te konsultują się w celu określenia, do których odcinków może się stosować niniejsza dyrektywa i konsekwencji wynikających z wspólnych celów jakościowych; konsekwencje te określa, po formalnych konsultacjach, każde zainteresowane państwo. W tych obradach może uczestniczyć Komisja.

Artykuł 11

Państwa Członkowskie mogą odstąpić od niniejszej dyrektywy:

a) w przypadku pewnych parametrów oznaczonych (O) w załączniku I z uwagi na wyjątkowe warunki pogodowe lub geograficzne;

b) kiedy wyznaczenie wody podlegają naturalnemu wzbogaceniu w pewne substancje tak, że wartości wymienione w załączniku I nie są uwzględniane.

Naturalne wzbogacenie oznacza proces, poprzez który, bez interwencji człowieka dany zbiornik wodny otrzymuje z gleby pewne substancje w niej zawarte.

Artykuł 12

Takie zmiany, jeśli są niezbędne przy dostosowywaniu się do postępu naukowo-technicznego:

- wartości parametrów G, oraz

- metody analizy

zawarte w załączniku I przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 14.

Artykuł 13

1. Do celów ustanowionych w art. 12 niniejszym powołuje się Komitet ds. dostosowania do postępu naukowo-technicznego (zwany dalej "Komitetem"), składający się z przedstawicieli Państw Członkowskich pod przewodnictwem przedstawiciela Komisji.

2. Komitet opracowuje swój regulamin wewnętrzny.

Artykuł 14

1. W przypadku gdy powołuje się na procedurę ustanowioną w niniejszym artykule, Przewodniczący przekazuje sprawę Komitetowi z własnej inicjatywy albo na wniosek przedstawiciela Państwa Członkowskiego.

2. Przedstawiciel Komisji przedkłada Komitetowi projekt środków, które należy podjąć. Komitet przedstawia swoją opinię na temat tego projektu w terminie ustalonym przez przewodniczącego uwzględniając stopień pilności sprawy. Opinie przyjmuje się większością 41 głosów; liczba głosów Państw Członkowskich jest ważona zgodnie z art. 148 ust. 2 Traktatu. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.

3. a) Komisja przyjmie przewidziane środki, jeśli są one zgodne z opinią Komitetu.

b) Jeżeli przewidziane środki nie są zgodne z opinią Komitetu lub w przypadku braku opinii, Komisja bezzwłocznie przedłoży Radzie wniosek w sprawie środków jakie powinny zostać przyjęte. Rada stanowi większością kwalifikowaną.

c) Jeśli Rada nie podejmie działań w ciągu trzech miesięcy od złożenia wniosków, Komisja przyjmuje proponowane środki.

Artykuł 15

Do celów stosowania niniejszej dyrektywy Państwa Członkowskie przekażą Komisji informacje dotyczące:

- wód wyznaczonych zgodnie z art. 4 ust. 1 i 2, w formie streszczenia,

- zmiany wyznaczenie niektórych wód zgodnie z art. 4 ust. 3,

- przepisów ustanowionych w celu wprowadzenia nowych parametrów zgodnie z art. 9,

- stosowania odstępstw od wartości wymienionych w kolumnie I załączniku I.

Bardziej ogólnie, Państwa Członkowskie przekażą Komisji, na jej uzasadniony wniosek, wszelkie informacje konieczne do stosowania niniejszej dyrektywy.

Artykuł 16

1. Pięć lat po początkowym określeniu przeznaczenia, zgodnie z art. 4 ust. 1, a następnie w regularnych odstępach czasu, Państwo Członkowskie przedkłada Komisji szczegółowe sprawozdanie o wyznaczonych wodach oraz o ich podstawowych funkcjach i cechach.

2. Po otrzymaniu uprzedniej zgody zainteresowanego Państwa Członkowskiego Komisja opublikuje otrzymane informacje.

Artykuł 17

1. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, rozporządzenia i przepisy administracyjne niezbędne dla wykonania niniejszej dyrektywy w ciągu dwóch lat od jej notyfikacji i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.

2. Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą.

Artykuł 18

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 lipca 1978 r.

W imieniu Rady

M. Lahnstein

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 30 z 7.2.1977, str. 37.

[2] Dz.U. C 77 z 30.3.1977, str. 2.

[3] Dz.U. C 112 z 20.12.1973, str. 3.

[4] Dz.U. C 139 z 13.6.1977, str. 3.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK I

WYKAZ PARAMETRÓW

Parametr | Wody łososiowe | Wody karpiowe | Metody analizy lub inspekcji | Minimalna częstotliwość pobierania próbek i pomiarów | Spostrzeżenia |

G | I | G | I |

1.Temperatura (°C) | 1.Temperatura mierzona poniżej punktu zrzutu wody podgrzanej (na krawędzi strefy mieszania) nie może przekraczać temperatury w strefie kontrolnej o więcej niż: | Termometria | Co tydzień, zarówno powyżej jak i poniżej punktu zrzutu wód ciepłych | Należy unikać nadmiernie gwałtownych zmian temperatury |

| | 1,5 oC | | 3 oC | | | |

| W szczególnych przypadkach Państwa Członkowskie mogą podjąć decyzję dotycząca odstępstw o ograniczonym zakresie geograficznym, jeżeli właściwy organ może dowieść, że nie wywoła to szkodliwych skutków dla zrównoważonego rozwoju populacji ryb | | | |

| 2.Zrzuty wody podgrzanej nie mogą spowodować przekroczenia przez wodę poniżej punktu zrzutu wody podgrzanej (na krawędzi strefy mieszania) następującej temperatury: | | | |

| | 21,5 (0) | | 28 (0) | | | |

| | 10 (0) | | 10 (0) | | | |

| Limit temperatury 10 oC dotyczy tylko okresów tarła gatunków, które potrzebują zimnej wody do rozmnażania się i tylko wód, które mogą zawierać takie gatunki Limity temperatury mogą być jednakże przekraczane przez 2 % czasu | | | |

2.Rozpuszczony tlen (mg/l O2) | 50 % ≥ 9 | 50 % ≥ 9 | 50 % ≥ 8 | 50 % ≥ 7 | Metoda Winklera lub odpowiednie elektrody (metoda elektro-chemiczna) | Co miesiąc, minimum jedna próbka reprezentatywna dla warunków o niskim nasyceniu tlenem w dniu próbkowania Jednakże w przypadku podejrzenia o duże wahania dzienne, należy pobrać przynajmniej dwie próbki jednego dnia | |

| 100 % ≥ 7 | Kiedy stężenie tlenu spada poniżej 6 mg/l, Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy art. 7 ust. 3. Właściwy organ musi dowieść, że nie wywoła to szkodliwych skutków dla zrównoważonego rozwoju populacji ryb | 100 % ≥ 5 | Kiedy stężenie tlenu spada poniżej 4 mg/l, Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy art. 7 ust. 3. Właściwy organ musi dowieść, że nie wywoła to szkodliwych skutków dla zrównoważonego rozwoju populacji ryb | | | |

3.pH | | 6 do 9 (0) | | 6 do 9 (0) | Elektrometryczna kalibracja przy pomocy dwóch roztworów o znanych wartościach pH, najlepiej po obu stronach i blisko mierzonego pH | Co miesiąc | |

4.Zawiesina ciała stałego(mg/l) | ≤ 25 (0) | | ≤ 25 (0) | | Filtrowanie przez przeponę filtracyjną 0,45 μτη lub odwirowanie (minimum pięć minut, przeciętne przyspieszenie 2800 do 3200 g) suszenie w temp. 105 oC i ważenie | | Pokazane wartości stanowią stężenia przeciętne i nie dotyczą zawiesin ciała stałego o szkodliwych właściwościach chemicznych. Powodzie mogą powodować powstanie szczególnie wysokich stężeń |

5.BZT-5(mg/l O2) | ≤3 | | 6 | | Określenie O2 metodą Winklera przed i po pięciodniowej inkubacji w całkowitej ciemności w temp. 20 ± 1 °C (nitryfikacja nie powin na być zahamowana) | | |

6.Fosfor całkowity (mg/l P) | | | | | Spektrofotometria absorpcji cząsteczek | | W przypadku jezior o przeciętnej głębokości między 18 i 300 m, można zastosować nast. wzór: L ≤ 10 Z–Tw1 +2Twgdzie: Lobciążenie wyrażone w mg P na metr kwadratowy powierzchni jeziora w ciągu rokuZ–średnia głębokość jeziora w metrachTwteoretyczny czas odnowy wód jeziornych w latachW innych przypadkach wartości graniczne 0,2 mg/l dla wód łososiowych i 0,4 mg/l dla wód karpiowych, w przeliczeniu na PO4, można uznać za indykatywne w celu zmniejszenia eutrofizacji |

7.Azotany(mg/l NO2) | ≤ 0,01 | | ≤ 0,03 | | Spektrofotometria absorpcji cząsteczek | | |

8.Związki fenolowe(mg/l C6H5OH) | | | | | Na podstawie smaku | | Badanie organoleptyczne tylko wówczas, kiedy zakłada się obecność związków fenolowych |

9.Węglowodory ropopochodne | | | | | Wizualnie Na podstawie smaku | Co miesiąc | Badanie wizulane regularnie raz w miesiącu, a organoleptyczne tylko wtedy, gdy zakłada się obecność węglowodorów |

10.Niezjonizowany amoniak(mg/l NH3) | ≤ 0,005 | ≤ 0,025 | ≤ 0,005 | ≤ 0,025 | Spektrofotometria absorpcji cząsteczek przy wykorzystaniu indofenolu lub metody Nesslera związanej z określeniem pH i temperatury | Co miesiąc | Wartości dla niezjonizowanego amoniaku mogą zostać przekroczone w postaci niewielkich szczytów dziennych |

| W celu zmniejszenia ryzyka toksyczności spowodowanego niezjonizowanym amoniakiem, zużyciem tlenu spowodowanym nitryfikacją i eutrofizacją, stężenie niezjonizowanego amoniaku nie powinno przekraczać: | | | |

11.Całkowity amoniak (mg/l NH4) | ≤ 0,04 | ≤ 1 | ≤ 0,2 | ≤ 1 | | | |

12.Całkowity chlor resztkowy(mg/l HOCI) | | ≤ 0, 005 | | ≤ 0, 005 | metoda DPD | Co miesiąc | Wartości I odpowiadają pH = 6. Można zaakceptować wyższe stężenia chloru całkowitego jeżeli pH jest wyższe |

13.Cynk całkowity(mg/l Zn) | | ≤ 0,3 | | ≤ 1,0 | Spektrofotometria absorpcji atomów | Co miesiąc | Wartości I odpowiadają twardości wody 100 mg/l CaCO3 Dla poziomów twardości między 10 i 500 mg/l odpowiadające wartości graniczne można znaleźć w załączniku II |

14.Rozpuszczona miedź (mg/l Cu) | ≤ 0,04 | | ≤ 0,04 | | Spektrofotometria absorpcji atomów | | Wartości G odpowiadają twardości wody 100 mg/l CaCO3 Dla poziomów twardości między 10 i 300 mg/l odpowiadające wartości graniczne można znaleźć w załączniku II |

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK II

DANE DOTYCZĄCE CAŁKOWITEJ ZAWARTOŚCI CYNKU I MIEDZI ROZPUSZCZONEJ

Całkowita zawartość cynku

(patrz załącznik I, nr 13, kolumna "Uwagi")

Stężenia cynku (mg/l Zn) dla różnych wartości twardości wody między 10 a 500 mg/l CaCO3:

| 3Twardość wody (mg/l CaCO) |

10 | 50 | 100 | 500 |

Wody łososiowe (mg/l Zn) | 0,03 | 0,2 | 0,3 | 0,5 |

Wody karpiowe (mg/l Zn) | 0,3 | 0,7 | 1,0 | 2,0 |

Miedź rozpuszczona

(patrz załącznik I, nr 14, kolumna "Uwagi")

Stężenia miedzi rozpuszczonej (mg/l Cu) dla różnych wartości twardości wody między 10 a 300 mg/l CaCO3:

| 3Twardość wody (mg/l CaCO) |

10 | 50 | 100 | 300 |

mg/l Cu | 0,005 | 0,022 | 0,04 | 0,112 |

--------------------------------------------------