2)

po pkt 14 (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE) wprowadza się, co następuje: „14a. 32013 R 0575 : rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 321 z 30.11.2013, s. 6 i : rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 ( Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1 ), z poprawkami wprowadzonymi w Dz.U. L 208 z 2.8.2013, s. 68 Dz.U. L 20 z 25.1.2017, s. 2 , zmienione: — 32017 L 2395: rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2395 z dnia 12 grudnia 2017 r. (Dz.U. L 345 z 27.12.2017, s. 27). Do celów Porozumienia przepisy tego rozporządzenia odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań: a) niezależnie od postanowień Protokołu 1 do niniejszego Porozumienia i o ile niniejsze Porozumienie nie stanowi inaczej, pojęcia »państwo członkowskie (państwa członkowskie)« i »właściwe organy« należy rozumieć jako obejmujące, poza znaczeniem nadanym im w rozporządzeniu, odpowiednio państwa EFTA oraz ich właściwe organy; b) odniesienia do »banków centralnych wchodzących w skład ESBC« lub »banków centralnych« należy rozumieć jako obejmujące, poza znaczeniem nadanym im w rozporządzeniu, krajowe banki centralne państw EFTA; c) zawarte w tym rozporządzeniu odesłania do innych aktów mają zastosowanie w takim zakresie i w takiej formie, w jakich akty te zostały włączone do niniejszego Porozumienia; d) zawarte w tym rozporządzeniu odniesienia do uprawnień EUNB na mocy art. 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 są rozumiane jako odniesienia, w przypadkach przewidzianych w i zgodnie z pkt 31g niniejszego załącznika, do uprawnień Urzędu Nadzoru EFTA odnośnie do państw EFTA; e) w art. 4 ust. 1 pkt 75 przed wyrazem »Szwecji« wprowadza się wyraz »Norwegii i«; f) w art. 31 ust. 1 lit. b), w odniesieniu do państw EFTA, wyraz »Komisja« odczytuje się jako »Urząd Nadzoru EFTA«; g) w art. 80 ust. 1 i 2 po wyrazie »Komisja« wprowadza się wyrazy »lub, w przypadku państwa EFTA - Urząd Nadzoru EFTA«; h) w art. 329 ust. 4, art. 344 ust. 2, art. 352 ust. 6, art. 358 ust. 4 i art. 416 ust. 5, w odniesieniu do państw EFTA, po wyrazach »wejściem w życie standardów technicznych« wprowadza się wyrazy »decyzji Wspólnego Komitetu EOG zawierających standardy techniczne«; i) w art. 395: (i) w ust. 7 i 8, w odniesieniu do państw EFTA, wyraz »Rada« nie ma zastosowania; (ii) w odniesieniu do państw EFTA, ust. 8 akapit pierwszy odczytuje się jako: »Uprawnienia do przyjęcia decyzji w celu przyjęcia lub odrzucenia proponowanego środka krajowego, o którym mowa w ust. 7, przyznaje się Stałemu Komitetowi Państw EFTA.«; (iii) ust. 8 akapit drugi zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: »W ciągu jednego miesiąca od otrzymania powiadomienia, o którym mowa w ust. 7, EUNB przedstawia Radzie, Komisji i zainteresowanemu państwu członkowskiemu swoją opinię na temat punktów, o których mowa w tym ustępie, lub, jeżeli opinia ta dotyczy środków krajowych zaproponowanych przez państwo EFTA - Stałemu Komitetowi Państw EFTA oraz zainteresowanemu państwu EFTA.«; j) w art. 458: (i) w odniesieniu do państw EFTA, ust. 2 akapit pierwszy odczytuje się jako: »Jeżeli organ określony zgodnie z ust. 1 stwierdzi zmiany w natężeniu ryzyka makroostrożnościowego lub systemowego w systemie finansowym, które może mieć poważne negatywne skutki dla systemu finansowego i gospodarki realnej w danym państwie EFTA i któremu to ryzyku zdaniem tego organu można by lepiej zaradzić przy pomocy bardziej rygorystycznych środków krajowych, organ ten powiadamia o tym fakcie Stały Komitet Państw EFTA, Urząd Nadzoru EFTA, ERRS i EUNB oraz przedkłada stosowne dowody ilościowe lub jakościowe wszystkich poniższych elementów:«; (ii) w odniesieniu do państw EFTA, ust. 4 akapit pierwszy odczytuje się jako: »Uprawnienia do przyjęcia aktu wykonawczego w celu odrzucenia projektów środków krajowych, o których mowa w ust. 2 lit. d), przyznaje się Stałemu Komitetowi Państw EFTA, stanowiącemu na wniosek Urzędu Nadzoru EFTA.«; (iii) w ust. 4 akapit drugi dodaje się, co następuje: »Jeżeli ich opinie dotyczą projektów środków krajowych państwa EFTA, ERRS i EUNB przedstawiają swoje opinie Stałemu Komitetowi Państw EFTA, Urzędowi Nadzoru EFTA oraz zainteresowanemu państwu EFTA.«; (iv) w odniesieniu do państw EFTA, ust. 4 akapity czwarty do ósmy odczytuje się jako: »Uwzględniając w najwyższym stopniu opinie, o których mowa w akapicie drugim, jeżeli istnieją solidne, mocne i szczegółowe dowody na to, że dany środek będzie mieć negatywny wpływ na rynek wewnętrzny, a wpływ ten przeważy nad korzyściami w zakresie stabilności finansowej płynącymi ze zmniejszenia stwierdzonego ryzyka makroostrożnościowego lub systemowego, Urząd Nadzoru EFTA może, w terminie jednego miesiąca, złożyć wniosek do Stałego Komitetu Państw EFTA o odrzucenie projektu środków krajowych. Jeżeli Urząd Nadzoru EFTA nie przedłoży wniosku we wspomnianym terminie jednego miesiąca, dane państwo EFTA może natychmiast przyjąć projekt środków krajowych na okres nieprzekraczający dwóch lat lub do czasu, gdy dane ryzyko makroostrożnościowe lub systemowe przestanie występować, o ile stanie się to wcześniej. Stały Komitet Państw EFTA podejmuje decyzję w sprawie wniosku Urzędu Nadzoru EFTA w terminie jednego miesiąca od otrzymania wniosku i podaje powody odrzucenia lub braku odrzucenia projektu środków krajowych. Stały Komitet Państw EFTA odrzuca projekt środków krajowych jedynie wówczas, gdy uzna, że nie spełniono co najmniej jednego z poniższych warunków: a) zmiany w natężeniu ryzyka makroostrożnościowego lub systemowego mają taki charakter, że mogłyby stanowić ryzyko dla stabilności finansowej na szczeblu krajowym; b) art. 124 i 164 niniejszego rozporządzenia oraz art. 101, 103, 104, 105, 133 oraz 136 dyrektywy 2013/36/UE nie mogą adekwatnie zaradzić stwierdzonemu ryzyku makroostrożnościowemu lub systemowemu, z uwzględnieniem względnej skuteczności tych środków; c) projekt środków krajowych jest właściwszy do zaradzenia stwierdzonemu ryzyku makroostrożnościowemu lub systemowemu i nie pociąga za sobą nieproporcjonalnych niekorzystnych skutków dla całości lub części systemu finansowego w innych Umawiających się Stronach lub w EOG jako całości, tym samym stanowiąc lub stwarzając przeszkodę dla funkcjonowania rynku wewnętrznego; d) problem ten dotyczy tylko jednego państwa EFTA; oraz e) na ryzyka te nie zareagowano już przy pomocy innych środków określonych w niniejszym rozporządzeniu lub dyrektywie 2013/36/UE. Ocena Stałego Komitetu Państw EFTA uwzględnia opinie ERRS i EUNB oraz opiera się na dowodach przedstawionych zgodnie z ust. 2 przez organ określony zgodnie z ust. 1. Jeżeli Stały Komitet Państw EFTA nie podejmie decyzji o odrzuceniu projektu środków krajowych w terminie jednego miesiąca od otrzymania wniosku Urzędu Nadzoru EFTA, państwo EFTA może przyjąć środki i zastosować je na okres nieprzekraczający dwóch lat lub do czasu, gdy ryzyko makroostrożnościowe lub ryzyko systemowe przestaną występować, jeżeli nastąpi to wcześniej.«; (v) w odniesieniu do państw EFTA ust. 6 odczytuje się jako: »Jeżeli państwo EFTA uzna środki określone zgodnie z niniejszym artykułem, państwo EFTA powiadamia Stały Komitet Państw EFTA, Urząd Nadzoru EFTA, EUNB, ERRS oraz Umawiającą się Stronę Porozumienia EOG upoważnioną do stosowania tych środków.«; k) w art. 467 ust. 2, w odniesieniu do państw EFTA, wyrazy »przyjęcia przez Komisję rozporządzenia« odczytuje się jako »wejścia w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG zawierającej rozporządzenie przyjęte«; l) w art. 497 w odniesieniu do państw EFTA: (i) w ust. 1 i 2 po wyrazach »wejścia w życie najnowszego z« wprowadza się wyrazy »decyzji Wspólnego Komitetu EOG zawierających« z dostosowaniem odpowiednich form gramatycznych; (ii) w ust. 1 wyraz »przyjęciem« odczytuje się jako »stosowaniem w EOG«;”