ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1688/2005

z dnia 14 października 2005 r.

wprowadzające w życie rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do specjalnych gwarancji dotyczących Salmonelli związanych z wysyłkami niektórych mięs i jaj do Finlandii i Szwecji

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (1), w szczególności jego art. 9,

a także mając na uwadze, co następuje:

W momencie przystąpienia, Finlandii i Szwecji udzielono dodatkowych gwarancji dotyczących salmonelli obejmujących obrót handlowy świeżym mięsem wołowym i wieprzowym, świeżym mięsem drobiowym oraz jajami konsumpcyjnymi, które na mocy dyrektywy Rady 94/65/WE (2) objęły również mięso mielone. Gwarancje te zostały określone w kilku dyrektywach, zmienionych Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji, dotyczących żywności, w dyrektywie Rady 64/433/EWG (3) w odniesieniu do świeżego mięsa, w dyrektywie Rady 71/118/EWG (4) w odniesieniu do świeżego mięsa drobiowego oraz w dyrektywie Rady 92/118/EWG (5) w odniesieniu do jaj.

Od dnia 1 stycznia 2006 r. dyrektywy 64/433/EWG, 71/118/EWG oraz 94/65/WE zostaną uchylone dyrektywą 2004/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. uchylającą niektóre dyrektywy dotyczące higieny i warunków zdrowia przy produkcji i wprowadzaniu do obrotu niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego, przeznaczonych do spożycia przez ludzi i zmieniającą dyrektywy Rady 89/662/EWG i 92/118/EWG oraz decyzję Rady 95/408/WE (6) . Dyrektywa 92/118/EWG zostanie zmieniona dyrektywą 2004/41/WE.

Artykuł 4 dyrektywy 2004/41/WE stanowi, że do czasu przyjęcia niezbędnych przepisów na podstawie rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 852/2004 (7) , (WE) nr 853/2004, (WE) nr 854/2004 (8) lub dyrektywy Rady 2002/99/WE (9) , mają w dalszym ciągu zastosowanie mutatis mutandis przepisy wykonawcze przyjęte na podstawie załącznika II do dyrektywy 92/118/EWG z wyjątkiem decyzji Rady 94/371/WE (10) .

Od dnia 1 stycznia 2006 r. w odniesieniu do salmonelli będą miały zastosowanie nowe zasady, dotyczące specjalnych gwarancji na żywność, na mocy rozporządzenia (WE) nr 853/2004.

Istnieje zatem potrzeba odpowiedniego uaktualnienia i uzupełnienia przepisów wykonawczych, przewidzianych w decyzji Komisji 95/168/WE z dnia 8 maja 1995 r. ustanawiającej, w odniesieniu do salmonelli, dodatkowe gwarancje dotyczące przesyłek do Finlandii i Szwecji niektórych rodzajów jaj przeznaczonych do spożycia przez ludzi (11) , decyzji Rady 95/409/WE z dnia 22 czerwca 1995 r. ustanawiającej zasady badań mikrobiologicznych drogą pobierania próbek świeżej wołowiny, cielęciny i wieprzowiny przeznaczonych dla Finlandii i Szwecji (12) , decyzji Rady 95/411/WE z dnia 22 czerwca 1995 r., ustanawiającej zasady badań mikrobiologicznych na obecność salmonelli przez pobieranie próbek świeżego mięsa drobiowego przeznaczonego dla Finlandii i Szwecji (13) oraz w decyzji Komisji 2003/470/WE z dnia 24 czerwca 2003 r. w sprawie zezwolenia na niektóre alternatywne metody stosowane w badaniach mikrobiologicznych mięsa przeznaczonego dla Finlandii i Szwecji (14) , na podstawie nowych przepisów rozporządzenia (WE) nr 853/2004. Należy ponadto zebrać wszystkie przepisy w jednym rozporządzeniu Komisji i uchylić decyzje 95/168/WE, 95/409/WE, 95/411/WE oraz 2003/470/WE.

Należy również przyjąć przepisy wykonawcze, dotyczące nowych specjalnych gwarancji zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 w odniesieniu do mięsa mielonego drobiowego.

Przepisy odnoszące się do badań mikrobiologicznych pobranych próbek powinny być określać metody pobierania próbek, liczby pobieranych próbek i metodę mikrobiologiczną stosowaną do badania próbek.

Na podstawie art. 8 ust. 2 lit. c) i d) rozporządzenia (WE) 853/2004, specjalnych gwarancji nie powinno się stosować w odniesieniu do przesyłek objętych programem uznanym jako równoważny z programem realizowanym w Finlandii i Szwecji lub przesyłek wołowiny i wieprzowiny oraz jaj przeznaczonych do specjalnej obróbki.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Pobieranie próbek mięsa wołowego

Pobieranie próbek mięsa wołowego, w tym mięsa mielonego, lecz z wyjątkiem przetworów z mięs oraz mięsa odkostnionego mechanicznie, przeznaczonego dla Finlandii i Szwecji, poddawanych badaniom mikrobiologicznym, prowadzi się zgodnie z załącznikiem I.

Artykuł 2

Pobieranie próbek mięsa wieprzowego

Pobieranie próbek mięsa wieprzowego, w tym wieprzowiny mielonej, lecz z wyłączeniem przetworów z mięs oraz mięsa odkostnionego mechanicznie, przeznaczonego dla Finlandii i Szwecji, poddawanych badaniom mikrobiologicznym, prowadzi się zgodnie z załącznikiem I.

Artykuł 3

Pobieranie próbek mięsa drobiowego

Pobieranie próbek mięsa z ptactwa domowego, indyków, perliczek, gęsi oraz kaczek, w tym mięsa mielonego, lecz z wyłączeniem przetworów z mięs oraz mięsa odkostnionego mechanicznie, przeznaczonych dla Finlandii i Szwecji, poddawanych badaniom mikrobiologicznym, prowadzi się zgodnie z załącznikiem II.

Artykuł 4

Pobieranie próbek ze stad, z których pochodzą jaja

Pobieranie próbek ze stad, z których pochodzą jaja przeznaczone dla Finlandii i Szwecji, i poddawanych badaniom mikrobiologicznym prowadzi się zgodnie z załącznikiem III.

Artykuł 5

Mikrobiologiczne metody badania próbek

1. Badania mikrobiologiczne na obecność salmonelli próbek pobranych zgodnie z art. 1 do 4 prowadzi się zgodnie z najnowszą wersją:

W przypadku kwestionowania wyników badań mikrobiologicznych pomiędzy Państwami Członkowskimi, za metodę wzorcową uznaje się ostatnią wersję normy EN/ISO 6579.

2. Jednak w przypadku próbek mięsa wołowego, wieprzowego i drobiowego do badań mikrobiologicznych na obecność salmonelli można stosować następujące metody analizy, które należy potwierdzić poprzez zastosowanie próbek mięsa w badaniach zgodności z normą:

Metody, które zostały potwierdzone jako zgodne z najnowszą wersją normy EN/ISO 6579 lub metodą nr 71 oraz, o ile wykorzystywana jest zastrzeżona metoda, poświadczona przez stronę trzecią zgodnie z protokołem określonym w normie EN/ISO 16140 („EN/ISO 16140”) lub z innymi protokołami uznanymi w skali międzynarodowej.

Artykuł 6

Dokumentacja

1. Przesyłkom mięsa, o których mowa w art. 1, 2 i 3, towarzyszą dokumenty handlowe zgodne z wzorem zamieszczonym w załączniku IV.

2. Przesyłkom jaj, wymienionym w art. 4, towarzyszy świadectwo zgodne z wzorem zamieszczonym w załączniku V.

Artykuł 7

Decyzje 95/168/WE, 95/409/WE, 95/411/WE oraz 2003/470/WE tracą moc.

Artykuł 8

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r.

(1) Dz.U. L 139 z 30.4.2004, str. 3. Rozporządzenie zmienione w Dz.U. L 226 z 25.6.2004, str. 22.

(2) Dz.U. L 368 z 31.12.1994, str. 10. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 1).

(3) Dz.U. 121 z 29.7.1964, str. 2012/64. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 2003 r.

(4) Dz.U. L 55 z 8.3.1971, str. 23. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 2003 r.

(5) Dz.U. L 62 z 15.3.1993, str. 49. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem Komisji (WE) nr 445/2004 (Dz.U. L 72 z 11.3.2004, str. 60).

(6) Dz.U. L 157 z 30.4.2004, str. 33. Dyrektywa sprostowana w Dz.U. L 195 z 2.6.2004, str. 12).

(7) Dz.U. L 139 z 30.4.2004, str. 1. Rozporządzenie zmienione w Dz.U. L 226 z 25.6.2004, str. 3.

(8) Dz.U. L 139 z 30.4.2004, str. 206. Rozporządzenie zmienione w Dz.U. L 226 z 25.6.2004, str. 83.

(9) Dz. U. L 18 z 23.1.2003, str. 11.

(10) Dz.U. L 168 z 2.7.1994, str. 34.

(11) Dz.U. L 109 z 16.5.1995, str. 44. Decyzja zmieniona decyzją 97/278/WE (Dz.U. L 110 z 26.4.1997, str. 77).

(12) Dz.U. L 243 z 11.10.1995, str. 21. Decyzja zmieniona decyzją 98/227/WE (Dz.U. L 87 z 21.3.1998, str. 14).

(13) Dz.U. L 243 z 11.10.1995, str. 29. Decyzja zmieniona decyzją 98/227/WE.

(14) Dz.U. L 157 z 26.6.2003, str. 66.

(15) EN/ISO 6579: Mikrobiologia żywności i pasz dla zwierząt – Horyzontalna metoda wykrywania Salmonella spp.

(16) Metoda NMKL nr 71: Salmonella. Wykrywanie w żywności.

ZAŁĄCZNIK I

Zasady pobierania próbek mięsa i mięsa mielonego wołowego i wieprzowego przeznaczonego dla Finlandii i Szwecji

Sekcja A

METODA POBIERANIA PRÓBEK

1. Tusze, półtusze i ćwiartki uzyskane w ubojni pochodzenia („technika wymazu”)

Należy zastosować nieniszczącą metodę pobierania próbki zgodną z opisem w normie ISO 17604, uwzględniając zasady przechowywania i transportu próbek.

Dla tusz wołowych należy pobrać próbki z trzech miejsc (nogi, boku i karku). Dla tusz wieprzowych należy pobrać próbki z dwóch miejsc (nogi i mostku). Pobieranie próbek odbywa się metodą gąbki ściernej. Powierzchnia, z której pobiera się próbki, musi obejmować co najmniej 100 cm2 każdego wybranego miejsca. Próbki pobrane z różnych miejsc należy umieścić razem przed badaniem.

Każda próbka musi być należycie oznaczona i opisana.

2. Ćwiartki z innego zakładu niż ubojnia pochodzenia tuszy („metoda destrukcyjna”)

Kawałki tkanki uzyskiwane są przez wbicie sterylnego korkoboru w powierzchnię mięsa lub wycięcie plasterka tkanki o powierzchni około 25 cm2 za pomocą sterylnych narzędzi. Próbki są przenoszone w warunkach aseptycznych do pojemnika na próbki lub do plastikowego worka na roztwory, a następnie poddawane homogenizacji (perystaltyczny stomacher albo mieszalnik obrotowy (homogenizator)). Próbki mrożonego mięsa pozostają w stanie zamrożonym w czasie transportu do laboratorium. Próbki mięsa chłodzonego nie są zamrażane, ale przechowuje się je w niskiej temperaturze. Osobne próbki tej samej wysyłki mogą być umieszczane razem zgodnie z zapisem w normie EN/ISO 6579, maksymalnie do 10.

Każda próbka musi być należycie oznaczona i opisana.

3. Mięso mielone („metoda destrukcyjna”)

Kawałki mięsa otrzymuje się przez pobieranie próbek o wadze około 25 g za pomocą sterylnych narzędzi. Próbki są przenoszone w warunkach aseptycznych do pojemnika na próbki lub do plastikowego worka na roztwory, a następnie poddawane homogenizacji (perystaltyczny stomacher albo mieszalnik obrotowy (homogenizator)). Próbki mrożonego mięsa pozostają w stanie zamrożonym w czasie transportu do laboratorium. Próbki mięsa chłodzonego nie są zamrażane, ale przechowuje się je w niskiej temperaturze. Osobne próbki tej samej wysyłki mogą być umieszczane razem zgodnie z zapisem w normie EN/ISO 6579, maksymalnie do 10.

Każda próbka musi być należycie oznaczona i opisana.

Sekcja B

LICZBA PRÓBEK, KTÓRE POWINNY BYĆ POBRANE

1. Tusze, półtusze i półtusze pocięte na nie więcej niż trzy części oraz ćwiartki wymienione w sekcji a pkt (1).

Liczba tusz lub półtusz (jednostek) w przesyłce, z których muszą być pobrane wyrywkowo oddzielne próbki, jest następująca:

Przesyłka (liczba opakowań jednostkowych) Liczba opakowań jednostkowych, z których należy pobrać próbki 1–24 Liczba równa liczbie opakowań w przesyłce, maksymalnie do 20 25–29 20 30–39 25 40–49 30 50–59 35 60–89 40 90–199 50 200–499 55 500 lub więcej 60

2. Ćwierćtusze, części i mniejsze kawałki, o których mowa w sekcji a ust. 2, oraz mięso mielone, o którym mowa w sekcji a ust. 3

Liczba opakowań jednostkowych w przesyłce, z których muszą być pobrane wyrywkowo oddzielne próbki, jest następująca:

Przesyłka (liczba opakowań jednostkowych) Liczba opakowań jednostkowych, z których należy pobrać próbki 1–24 Liczba równa liczbie opakowań w przesyłce, maksymalnie do 20 25–29 20 30–39 25 40–49 30 50–59 35 60–89 40 90–199 50 200–499 55 500 lub więcej 60

W zależności od wagi opakowań jednostkowych, liczba opakowań jednostkowych poddanych pobieraniu próbek może być zmniejszona według poniższych mnożników: