PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 311/1

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2016/1952

z dnia 26 października 2016 r.

w sprawie europejskiej statystyki dotyczącej cen gazu ziemnego i energii elektrycznej oraz uchylające dyrektywę 2008/92/WE

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 338 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Konkurencyjność, stabilność i bezpieczeństwo energetyczne są nadrzędnymi celami stabilnej unii energetycznej opartej na przyszłościowej polityce w dziedzinie klimatu.

(2) Wysokiej jakości, porównywalne, aktualne, wiarygodne i zharmonizowane dane dotyczące cen gazu i energii elektrycznej dla odbiorców końcowych są konieczne, aby kształtować politykę unii energetycznej i monitorować rynki energii państw członkowskich.

(3) Celem niniejszego rozporządzenia jest ustanowienie wspólnych ram europejskiej statystyki, stanowiącej podstawę polityki energetycznej, w szczególności w celu utworzenia w pełni zintegrowanego wewnętrznego rynku energii dla odbiorców. W celu poprawy integracji rynku należy zapewnić większą przejrzystość kosztów i cen energii, a także poziomu wsparcia publicznego. Niniejsze rozporządzenie nie oznacza harmonizacji struktury cen lub opłat w poszczególnych państwach członkowskich.

(4) Do chwili obecnej dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/92/WE (2) stanowiła wspólne ramy tworzenia, przekazywania i rozpowszechniania porównywalnej statystyki dotyczącej cen gazu ziemnego i energii elektrycznej dla odbiorców przemysłowych w Unii.

(5) Gromadzenie danych dotyczących cen gazu ziemnego i energii elektrycznej dla odbiorców końcowych w sektorze gospodarstw domowych odbywało się dotychczas na podstawie dobrowolnego porozumienia.

(6) Coraz większa złożoność wewnętrznego rynku energii sprawia, że ze względu na brak prawnie wiążących zobowiązań do przekazywania takich danych, w szczególności dotyczących sektora gospodarstw domowych, niezwykle trudne jest otrzymanie wiarygodnych i aktualnych danych dotyczących cen gazu ziemnego i energii elektrycznej.

(7) Aby zagwarantować przekazywanie wysokiej jakości danych dotyczących cen dla sektora gospodarstw domowych i sektora innego niż sektor gospodarstw domowych, gromadzenie obu rodzajów danych powinno zostać uregulowane aktem prawnym.

(8) W większości państw członkowskich dane dotyczące systemów przesyłowych udostępniane są przez organy regulacji energetyki. W przypadku kosztów dystrybucji liczba podmiotów zaangażowanych w zestawianie danych jest jednak o wiele wyższa i przekazywanie danych uznaje się w pewnych państwach członkowskich za trudniejsze. Mając na uwadze znaczenie kosztów dystrybucji oraz potrzebę przejrzystości w tej kwestii, gromadzenie danych dotyczących cen gazu ziemnego i energii elektrycznej powinno odbywać się zgodnie z praktykami ustalonymi w ramach Europejskiego Systemu Statystycznego.

(9) Zakresy zużycia stosowane przez Komisję (Eurostat) w jej publikacjach cen powinny zapewniać przejrzystość rynku i szerokie rozpowszechnienie niepoufnych danych dotyczących cen oraz powinny umożliwić obliczanie europejskich danych zagregowanych.

(10) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 223/2009 (3) stanowi ramy odniesienia dla statystyki europejskiej. Rozporządzenie to przewiduje gromadzenie danych statystycznych zgodnie z zasadami bezstronności, przejrzystości, wiarygodności, obiektywności, niezależności zawodowej i opłacalności, przy jednoczesnej ochronie poufności informacji statystycznych.

(11) Państwa członkowskie powinny zestawiać dane dotyczące cen gazu ziemnego i energii elektrycznej wykorzystując najodpowiedniejsze źródła i metody w celu przekazywania wymaganych informacji.

(12) Dane dotyczące cen dla odbiorców końcowych gazu ziemnego i energii elektrycznej powinny umożliwiać porównanie z cenami innych nośników energii.

(13) Informacje o gromadzeniu danych dotyczących cen oraz jakości danych powinny być przekazywane w ramach standardowej procedury sprawozdawczej.

(14) Szczegółowe dane o podziale na zakresy zużycia oraz odpowiadające im udziały w rynku stanowią istotną część statystyki dotyczącej cen gazu ziemnego i energii elektrycznej.

(15) Analiza cen może być przeprowadzona jedynie wówczas, gdy dostępne są wysokiej jakości oficjalne statystyki z państw członkowskich, dotyczące różnych składników i składników podrzędnych cen gazu ziemnego i energii elektrycznej. Zmieniona metodologia tworzenia szczegółowego podziału różnych składników i składników podrzędnych cen gazu ziemnego i energii elektrycznej dla odbiorców końcowych umożliwi przeanalizowanie wpływu wielu czynników na ceny końcowe.

(16) Dane przekazywane Komisji (Eurostatowi) dotyczące cen i warunków sprzedaży odbiorcom końcowym oraz podział liczby odbiorców końcowych pod względem zużycia w ramach każdego zakresu zużycia powinny zawierać wszelkie niezbędne informacje, by umożliwić Komisji podjęcie decyzji dotyczącej odpowiednich środków lub wniosków dotyczących polityki energetycznej.

(17) Właściwe zrozumienie podatków, opłat, obciążeń i należności w każdym państwie członkowskim ma podstawowe znaczenie dla zapewnienia przejrzystości cenowej. Wskazano na znaczenie podziału danych dotyczących kosztów dotyczących sieci, podatków, opłat, obciążeń i należności.

(18) Państwa członkowskie, w których zużycie gazu ziemnego w stosunku do finalnego zużycia energii gospodarstw domowych jest niskie, powinny być zwolnione z obowiązku przekazywania danych dotyczących cen gazu ziemnego dla odbiorców końcowych będących gospodarstwami domowymi.

(19) W celu poprawy wiarygodności danych Komisja (Eurostat), wraz z państwami członkowskimi, powinna poddać ocenie i, w razie potrzeby, ulepszyć metodologię gromadzenia i przetwarzania danych w precyzyjny sposób, zgodnie z ramami zarządzania w statystyce. W związku z tym należy regularnie sporządzać raporty dotyczące jakości oraz oceny jakości danych dotyczących cen.

(20) Na podstawie uzasadnionego wniosku państwa członkowskiego Komisja powinna mieć możliwość przyznania temu państwu członkowskiemu odstępstw w odniesieniu do szczególnych obowiązków, w przypadku których stosowanie niniejszego rozporządzenia do krajowego systemu statystycznego danego państwa członkowskiego wymaga znacznych dostosowań lub może doprowadzić do znacznego dodatkowego obciążenia dla respondentów.

(21) W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do formatu i zasad przekazywania danych, wymogów zapewnienia jakości technicznej co do treści standardowych raportów dotyczących jakości oraz przyznawania odstępstw. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (4).

(22) Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, to jest ustanowienie wspólnych ram prawnych dla systematycznego tworzenia europejskiej statystyki dotyczącej cen gazu ziemnego i energii elektrycznej, nie może być osiągnięty w wystarczającym stopniu przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na jego rozmiary i skutki możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

(23) Dyrektywę 2008/92/WE należy zatem uchylić.

(24) Przeprowadzono konsultacje z Komitetem ds. Europejskiego Systemu Statystycznego,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot

W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się wspólne ramy opracowywania, tworzenia i rozpowszechniania porównywalnej europejskiej statystyki dotyczącej cen gazu ziemnego i energii elektrycznej dla odbiorców będących gospodarstwami domowych oraz odbiorców końcowych niebędących gospodarstwami domowymi w Unii.

Artykuł 2

Definicje

Na potrzeby niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1) pojęcia „producenci przemysłowi”, „finalne zużycie energii” i „gospodarstwo domowe” mają takie samo znaczenie jak to nadane im w załączniku A do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1099/2008 (5);

2) pojęcia „przesył”, „dystrybucja”, „odbiorca”, „odbiorca końcowy”, „odbiorca będący gospodarstwem domowym”, „odbiorca niebędący gospodarstwem domowym” i „dostawa” mają takie samo znaczenie jak to nadane im w art. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE (6), kiedy są stosowane w odniesieniu do energii elektrycznej;

3) pojęcia „przesył”, „dystrybucja”, „dostawa”, „odbiorca”, „odbiorca będący gospodarstwem domowym”, „odbiorca niebędący gospodarstwem domowym” i „odbiorca końcowy” mają takie samo znaczenie jak to nadane im w art. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE (7), kiedy są stosowane w odniesieniu do gazu ziemnego;

4) „składnik »sieć«” oznacza połączenie kosztów przesyłu i dystrybucji, określonych w pkt 6 załącznika I i w pkt 5 załącznika II.

Artykuł 3

Źródła danych

Państwa członkowskie zestawiają dane dotyczące cen gazu ziemnego i energii elektrycznej, ich składników i składników podrzędnych dotyczących kosztów dotyczących sieci, podatków, opłat, obciążeń i należności oraz dane dotyczące wielkości zużycia zgodnie z załącznikami I i II. Należy oprzeć się na co najmniej jednym z następujących źródeł, po uwzględnieniu zasad ograniczania obciążeń dla respondentów i uproszczenia administracyjnego:

a) badaniach statystycznych;

b) źródłach administracyjnych;

c) innych źródłach stosujących metody estymacji statystycznej.

Artykuł 4

Zakres

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby gromadzenie i zestawianie danych zgodnie z załącznikami I i II dostarczało kompleksowych i porównywalnych danych wysokiej jakości obrazujących odpowiednio ceny gazu ziemnego i energii elektrycznej oraz ich zużycie.

2. Państwa członkowskie nie są zobowiązane do przekazywania danych dotyczących cen gazu ziemnego dla odbiorców będących gospodarstwami domowymi, jeśli zużycie gazu ziemnego w sektorze gospodarstw domowych stanowi mniej niż 1,5 % finalnego krajowego zużycia energii w sektorze gospodarstw domowych.

3. Komisja (Eurostat) nie rzadziej niż raz na trzy lata ocenia, które państwa członkowskie nie są zobowiązane do przekazywania danych zgodnie z ust. 2.

Artykuł 5

Przekazywanie danych

1. Państwa członkowskie przekazują Komisji (Eurostatowi) dane określone w załącznikach I i II.

2. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające format i zasady przekazywania danych określonych w załącznikach I i II. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 10 ust. 2.

3. Państwa członkowskie przekazują Komisji (Eurostatowi) dane statystyczne w ciągu trzech miesięcy od zakończenia właściwego okresu odniesienia.

Artykuł 6

Okres odniesienia i częstotliwość przekazywania danych

1. Okresy odniesienia dla danych wyszczególnionych w załącznikach I i II są okresami rocznymi (styczeń–grudzień) lub półrocznymi (styczeń–czerwiec i lipiec–grudzień). Pierwsze okresy odniesienia rozpoczynają się w 2017 r.

2. Częstotliwość przekazywania danych:

a) co roku (za okres od stycznia do grudnia) dla danych, o których mowa w pkt 6 lit. a) i pkt 7 załącznika I oraz pkt 5 lit. a) i pkt 6 załącznika II;

b) dwa razy w roku (za okres od stycznia do czerwca i od lipca do grudnia) dla danych, o których mowa w pkt 6 lit. b) załącznika I oraz pkt 5 lit. b) załącznika II.

Artykuł 7

Zapewnienie jakości

1. Państwa członkowskie zapewniają jakość danych przekazywanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. W tym celu stosuje się standardowe kryteria jakości określone w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 223/2009.

2. Państwa członkowskie informują niezwłocznie Komisję (Eurostat) o wszelkich zmianach metodologicznych lub innych zmianach, które mogą mieć istotny wpływ na statystykę cen gazu ziemnego i energii elektrycznej, a w każdym razie nie później niż miesiąc po dokonaniu takiej zmiany.

3. Co trzy lata państwa członkowskie przekazują Komisji (Eurostatowi) standardowe raporty dotyczące jakości danych zgodnie z kryteriami jakości określonymi w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 223/2009. W raportach tych zawarte są informacje o zakresie i gromadzeniu danych, kryteriach ich obliczania, metodologii i wykorzystanych źródłach danych oraz o wszelkich zmianach tych informacji.

4. Komisja (Eurostat) ocenia jakość przekazywanych danych i wykorzystuje tę ocenę oraz analizę raportów dotyczących jakości, o których mowa w ust. 3, w celu przygotowania i publikacji raportu dotyczącego jakości europejskiej statystyki będącej przedmiotem niniejszego rozporządzenia.

5. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające wymogi zapewnienia jakości technicznej co do treści raportów dotyczących jakości, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 10 ust. 2.

Artykuł 8

Upowszechnianie

Komisja (Eurostat) upowszechnia statystyki dotyczące cen gazu ziemnego i energii elektrycznej nie później niż pięć miesięcy po zakończeniu każdego okresu odniesienia.

Artykuł 9

Odstępstwa

1. Komisja może przyznać odstępstwa w drodze aktów wykonawczych w odniesieniu do szczególnych obowiązków, w przypadku których stosowanie niniejszego rozporządzenia do krajowego systemu statystycznego danego państwa członkowskiego wymaga znacznych dostosowań lub może doprowadzić do znacznego dodatkowego obciążenia dla respondentów. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 10 ust. 2.

2. Na potrzeby ust. 1 zainteresowane państwo członkowskie przedkłada Komisji należycie uzasadniony wniosek do dnia 8 sierpnia 2017 r.

3. Odstępstwa przyznane zgodnie z ust. 1 pozostają w mocy przez jak najkrótszy okres, który w żadnym razie nie może przekroczyć trzech lat.

4. Państwo członkowskie, któremu przyznano odstępstwo zgodnie z ust. 1, stosuje odpowiednie przepisy dyrektywy 2008/92/WE w czasie trwania odstępstwa.

Artykuł 10

Procedura komitetowa

1. Komisję wspomaga Komitet ds. Europejskiego Systemu Statystycznego, ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 223/2009. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 11

Uchylenie dyrektywy 2008/92/WE

1. Dyrektywa 2008/92/WE traci moc ze skutkiem od dnia 1 marca 2017 r.

2. Niezależnie od ust. 1 niniejszego artykułu dyrektywa 2008/92/WE nadal jest stosowana na warunkach określonych w art. 9 niniejszego rozporządzenia.

3. Odesłania do uchylonej dyrektywy należy traktować jako odesłania do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 12

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Strasburgu dnia 26 października 2016 r. W imieniu Parlamentu Europejskiego M. SCHULZ Przewodniczący W imieniu Rady I. LESAY Przewodniczący

(1) Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 13 września 2016 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 13 października 2016 r.

(2) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/92/WE z dnia 22 października 2008 r. dotycząca wspólnotowej procedury w celu poprawy przejrzystości cen gazu i energii elektrycznej dla końcowych odbiorców przemysłowych (Dz.U. L 298 z 7.11.2008, s. 9).

(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 223/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie statystyki europejskiej oraz uchylające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE, Euratom) nr 1101/2008 w sprawie przekazywania do Urzędu Statystycznego Wspólnot Europejskich danych statystycznych objętych zasadą poufności, rozporządzenie Rady (WE) nr 322/97 w sprawie statystyk Wspólnoty oraz decyzję Rady 89/382/EWG, Euratom w sprawie ustanowienia Komitetu ds. Programów Statystycznych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 164).

(4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

(5) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1099/2008 z dnia 22 października 2008 r. w sprawie statystyki energii (Dz.U. L 304 z 14.11.2008, s. 1).

(6) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylająca dyrektywę 2003/54/WE (Dz.U. L 211 z 14.8.2009, s. 55).

(7) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylająca dyrektywę 2003/55/WE (Dz.U. L 211 z 14.8.2009, s. 94).

ZAŁĄCZNIK I CENY GAZU ZIEMNEGO W niniejszym załączniku określa się metodologię gromadzenia i zestawiania danych statystycznych dotyczących cen gazu ziemnego dla odbiorców będących gospodarstwami domowymi i odbiorców końcowych niebędących gospodarstwami domowymi. 1. Ceny Cenami są ceny dla odbiorców będących gospodarstwami domowymi i odbiorców końcowych niebędących gospodarstwami domowymi, którzy kupują gaz ziemny dostarczany za pomocą sieci na własne potrzeby. 2. Gaz ziemny Gaz ziemny obejmuje gaz ziemny oraz inne paliwa gazowe mieszane z gazem ziemnym w sieci przesyłowej i dystrybucyjnej, takie jak biogaz. Należy wykluczyć inne paliwa gazowe, których dystrybucja odbywa się przez specjalne sieci i które nie są mieszane z gazem ziemnym (np. gaz z gazowni, gaz koksowniczy, gaz wielkopiecowy i biogaz). 3. Jednostki sprawozdawcze Dane obejmują wszystkich odbiorców gazu ziemnego będących gospodarstwami domowymi i wszystkich odbiorców końcowych gazu ziemnego niebędących gospodarstwami domowymi, lecz nie obejmują odbiorców wykorzystujących gaz ziemny jedynie: — w celu wytwarzania energii elektrycznej w elektrowniach lub elektrociepłowniach lub — do celów innych niż energetyczne (np. w przemyśle chemicznym). 4. Jednostki miary Cenami są średnie krajowe ceny dla odbiorców będących gospodarstwami domowymi i odbiorców końcowych niebędących gospodarstwami domowymi. Ceny są wyrażane w walucie krajowej za 1 gigadżul (GJ). Stosowana jednostka energii jest mierzona na podstawie wartości opałowej brutto (GCV). Ceny są ważone zgodnie z udziałami rynkowymi dostawców gazu ziemnego w każdym z zakresów zużycia. Jeśli obliczenie średnich cen ważonych nie jest możliwe, można przekazać średnie arytmetyczne cen. W każdym przypadku dane obejmują reprezentatywną część rynku krajowego. 5. Zakresy zużycia Ceny opierają się na systemie standardowych rocznych zakresów zużycia gazu ziemnego. a) W przypadku odbiorców będących gospodarstwami domowymi stosuje się następujące zakresy: Zakres zużycia Roczne zużycie gazu ziemnego (GJ) Minimalne Maksymalne Zakres D1 < 20 Zakres D2 ≥ 20 < 200 Zakres D3 ≥ 200 b) W przypadku odbiorców końcowych niebędących gospodarstwami domowymi stosuje się następujące zakresy: Zakres zużycia Roczne zużycie gazu ziemnego (GJ) Minimalne Maksymalne Zakres I1 < 1 000 Zakres I2 ≥ 1 000 < 10 000 Zakres I3 ≥ 10 000 < 100 000 Zakres I4 ≥ 100 000 < 1 000 000 Zakres I5 ≥ 1 000 000 < 4 000 000 Zakres I6 ≥ 4 000 000 6. Poziom szczegółowości Ceny zawierają wszystkie pobierane opłaty: opłaty sieciowe plus zużyta energia minus ewentualne rabaty lub premie plus inne opłaty (np. najem licznika, opłaty stałe). Opłaty instalacyjne nie są uwzględniane. Przekazuje się szczegółowe dane zgodnie z poniższą specyfikacją. a) Poziom szczegółowości wymagany dla składników i składników podrzędnych Ceny przedstawiane są w podziale na trzy główne składniki oraz na oddzielne składniki podrzędne. Ostateczna cena gazu ziemnego dla odbiorcy dla danego zakresu zużycia stanowi sumę trzech głównych składników: składnika „energia i dostawa”, składnika „sieć” (przesył i dystrybucja) i składnika obejmującego podatki, opłaty, obciążenia i należności. Składnik i składnik podrzędny Opis Energia i dostawa Składnik ten obejmuje cenę nośników płaconą przez dostawcę za gaz ziemny lub cenę gazu ziemnego w punkcie wejścia do systemu przesyłowego, w tym, w stosownych przypadkach, następujące koszty ponoszone przez odbiorcę końcowego: koszty magazynowania plus koszty związane ze sprzedażą gazu ziemnego odbiorcom końcowym. Sieć Cena sieci obejmuje następujące koszty ponoszone przez odbiorcę końcowego: opłaty za przesył i dystrybucję, straty związane z przesyłem i dystrybucją, koszty dotyczące sieci, koszty usług posprzedażnych, koszty serwisowania systemu i najem liczników oraz koszty pomiaru. Składnik podrzędny Składnik „sieć” jest podzielony na ponoszone przez odbiorcę końcowego koszty przesyłu i dystrybucji w następujący sposób: 1. Średni względny udział kosztów przesyłu dla odbiorców będących gospodarstwami domowymi i średni względny udział kosztów przesyłu dla odbiorców końcowych niebędących gospodarstwami domowymi wyrażony jako odsetek całkowitych kosztów dotyczących sieci. 2. Średni względny udział kosztów dystrybucji dla odbiorców będących gospodarstwami domowymi i średni względny udział kosztów dystrybucji dla odbiorców końcowych niebędących gospodarstwami domowymi wyrażony jako odsetek całkowitych kosztów dotyczących sieci. Podatki, opłaty, obciążenia i należności Składnik ten jest sumą wszystkich składników podrzędnych (podatków, opłat, obciążeń i należności) wymienionych poniżej. Składnik podrzędny Przekazuje się następujące dane o składnikach podrzędnych jako indywidualne pozycje dla każdego zakresu zużycia określonego w pkt 5. 1. Podatek od wartości dodanej, zgodnie z definicją w dyrektywie Rady 2006/112/WE (1). 2. Podatki, opłaty, obciążenia lub należności związane z promocją odnawialnych źródeł energii, efektywności energetycznej i kogeneracji. 3. Podatki, opłaty, obciążenia lub należności związane ze strategicznymi zapasami, opłatami za moc i bezpieczeństwem energetycznym; podatki od dystrybucji gazu ziemnego; koszty osierocone i opłaty za finansowanie organów regulacyjnych sektora energetycznego lub operatorów rynku i systemu. 4. Podatki, opłaty, obciążenia lub należności związane z jakością powietrza i na inne cele dotyczące środowiska; podatki od emisji CO2 lub innych gazów cieplarnianych. 5. Wszelkie inne podatki, opłaty, obciążenia lub należności nieujęte w żadnej z powyższych czterech kategorii: wsparcie systemów lokalnego ogrzewania; lokalne lub regionalne opłaty skarbowe; rekompensata dla krajów wyspiarskich; opłaty koncesyjne związane z licencjami i opłaty za wykorzystanie terenu i własności prywatnej lub państwowej na potrzeby sieci lub innych instalacji. b) Poziom szczegółowości w oparciu o opodatkowanie Ceny przedstawia się w podziale na następujące trzy poziomy: Poziom Opis Ceny niezawierające podatków, opłat, obciążeń i należności Ten poziom cen obejmuje jedynie składnik „energia i dostawa” i składnik „sieć”. Ceny niezawierające podatku VAT ani innych podatków podlegających zwrotowi Ten poziom cen obejmuje składnik „energia i dostawa”, składnik „sieć” oraz podatki, opłaty, obciążenia i należności uważane za niepodlegające zwrotowi dla odbiorców końcowych niebędących gospodarstwami domowymi. Dla odbiorców będących gospodarstwami domowymi ten poziom ceny obejmuje składniki „energia” i „sieć” oraz podatki, opłaty, obciążenia i należności, lecz nie obejmuje podatku VAT. Ceny zawierające wszystkie podatki Ten poziom cen obejmuje składnik „energia i dostawa”, składnik „sieć” oraz wszystkie podlegające i niepodlegające zwrotowi podatki, opłaty, obciążenia i należności, łącznie z podatkiem VAT. 7. Zużycie Państwa członkowskie przedstawiają informacje dotyczące względnego udziału gazu ziemnego w każdym zakresie zużycia w oparciu o całkowite zużycie, do którego odnoszą się ceny. Roczne zużycie dla każdego zakresu zużycia przekazuje się raz do roku, razem z danymi dotyczącymi cen dla drugiego półrocza. Dane nie są starsze niż dwa lata. (1) Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1).