ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 128/23

DECYZJA RADY (UE) 2017/860

z dnia 11 maja 2017 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być przyjęte, w imieniu Unii Europejskiej, w ramach Wspólnego Komitetu EOG odnośnie do zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (linia budżetowa 33.02.03.01)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 114 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwane dalej „Porozumieniem EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

(2) Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, Protokołu 31 do Porozumienia EOG.

(3) Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera postanowienia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

(4) Należy kontynuować współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG w ramach działań Unii finansowanych z budżetu ogólnego Unii Europejskiej dotyczących prawa spółek.

(5) Należy zatem zmienić Protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić realizację rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2017 r.

(6) Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być przyjęte, w imieniu Unii, w ramach Wspólnego Komitetu EOG odnośnie do zaproponowanej zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, oparte jest na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 maja 2017 r. W imieniu Rady R. GALDES Przewodniczący

(1) Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

(2) Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.
(13)

Przed podjęciem decyzji o takich kontrolach granicznych przedmiotowe państwa członkowskie powinny zbadać, czy nie można zastosować innych środków, które mogłyby zastąpić kontrolę graniczną i w mniejszym stopniu ograniczać swobodny przepływ osób i towarów, w celu skutecznego wyeliminowania zidentyfikowanego zagrożenia. W swoim zaleceniu w sprawie proporcjonalnych kontroli policyjnych oraz współpracy policyjnej w strefie Schengen Komisja wzywa państwa strefy Schengen do wykorzystywania w bardziej skuteczny sposób sił policji na ich terytoriach, w tym w strefie przygranicznej oraz na głównych trasach, oraz do stosowania w pierwszej kolejności kontroli policyjnych. Jednak do czasu wprowadzenia w życie tego zalecenia Komisji przedmiotowe państwa strefy Schengen powinny informować w zawiadomieniach o wynikach swoich analiz co do najodpowiedniejszych narzędzi i przedstawiać powody podjęcia decyzji o zastosowaniu kontroli granicznych jako środka ostatecznego.
(1)

Przedsiębiorstwo Rütgers Organics GmbH („wnioskodawca”) złożyło do Francji kompletny wniosek o wzajemne uznanie pozwolenia wydanego przez Niemcy w odniesieniu do środka do konserwacji i impregnacji drewna zawierającego substancję czynną kwas borowy („produkt”). Niemcy wydały pozwolenie na stosowanie produktu przez użytkowników profesjonalnych do celów profilaktyki przeciwko grzybom powodującym gnicie drewna, owadom oraz termitom podziemnym i żyjącym w suchym drewnie.
(5)

W dniu 20 kwietnia 2011 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła rezolucję nr 1977 (2011) i postanowiła przedłużyć mandat Komitetu 1540 na okres 10 lat, czyli do dnia 25 kwietnia 2021 r. Postanowiła także, że Komitet 1540 ma nadal zwiększać wysiłki na rzecz upowszechniania pełnego wdrożenia przez wszystkie państwa rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004), na rzecz aktywnego zaangażowania w dopasowywanie ofert dotyczących pomocy do wniosków o pomoc, poprzez takie środki, jak wizyty przeprowadzane na zaproszenie poszczególnych państw, szablony pomocy, plany działania lub inne informacje przedkładane Komitetowi 1540, jak również na rzecz dokonania do grudnia 2016 r. kompleksowego przeglądu stanu wdrożenia rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 120/29

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2017/802

z dnia 10 maja 2017 r.

niezatwierdzająca PHMB (1600; 1.8) jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 5

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (1), w szczególności jego art. 89 ust. 1 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1062/2014 (2) ustanowiono wykaz istniejących substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego zatwierdzenia do stosowania w produktach biobójczych. Wykaz ten obejmuje PHMB (1600; 1.8).

(2) PHMB (1600; 1.8) został oceniony pod kątem stosowania w produktach należących do grupy produktowej 5, „woda pitna”, określonej w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

(3) Francja została wyznaczona jako właściwy organ oceniający i w dniu 23 listopada 2015 r. przedłożyła sprawozdanie z oceny wraz z zaleceniami.

(4) Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 w dniu 12 października 2016 r. Komitet ds. Produktów Biobójczych wydał opinię Europejskiej Agencji Chemikaliów, uwzględniając wnioski właściwego organu oceniającego.

(5) Zgodnie z tą opinią nie można oczekiwać, że produkty biobójcze zawierające PHMB (1600; 1.8), stosowane jako produkty należące do grupy produktowej 5, spełniają wymogi ustanowione w art. 19 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Scenariusze poddane ocenie ryzyka dla środowiska w odniesieniu do wspomnianej grupy produktowej wykazały niedopuszczalne ryzyko.

(6) Nie należy zatem zatwierdzać PHMB (1600; 1.8) do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 5.

(7) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Nie zatwierdza się PHMB (1600; 1.8) (Nr WE: nie dotyczy, nr CAS 27083-27-8 i 32289-58-0) jako substancji czynnej przeznaczonej do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 5.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 maja 2017 r. W imieniu Komisji Jean-Claude JUNCKER Przewodniczący

(1) Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1.

(2) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1062/2014 z dnia 4 sierpnia 2014 r. w sprawie programu pracy, którego celem jest systematyczne badanie wszystkich istniejących substancji czynnych zawartych w produktach biobójczych, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (Dz.U. L 294 z 10.10.2014, s. 1).
(7)

W 2014 r. Włochy wprowadziły obowiązek, zgodnie z którym dostawy towarów i usług dla organów publicznych mają być fakturowane elektronicznie. Powinno to umożliwić w przyszłości należytą kontrolę tego sektora, kiedy będzie już opracowana i wdrożona odpowiednia strategia kontroli na podstawie dostępnych danych elektronicznych. Od dnia 1 stycznia 2017 r. stosowane są w tym kraju dodatkowe środki kontroli: opcjonalny system rachunkowości (określany jako „fakturowanie elektroniczne”) oraz obowiązkowe zgłaszanie organom podatkowym wystawionych i otrzymanych faktur, które to środki mają zastosowanie zarówno do przedsiębiorstw, w odniesieniu do których wnioskuje się o odstępstwo, jak również do ich dostawców. Środki te mają na celu umożliwienie włoskim organom podatkowym kontrolę krzyżową różnych operacji zgłoszonych przez podmioty i monitorowanie dokonanych płatności VAT. Gdy system ten zostanie w pełni wdrożony, stosowanie odstępstwa od dyrektywy 2006/112/WE nie powinno być już dłużej konieczne. W związku z tym Włochy zapewniły, że nie zamierzają ubiegać się o przedłużenie odstępstwa.
(15)

Państwa członkowskie powinny zatem zostać upoważnione do – odpowiednio – ratyfikowania protokołu z 2010 r. lub przystąpienia do niego, w odniesieniu do jego części wchodzących w zakres wyłącznej kompetencji Unii, z wyjątkiem aspektów dotyczących współpracy sądowej w sprawach cywilnych. Postanowienia konwencji SNS z 2010 r. wchodzące w zakres kompetencji przyznanych Unii w odniesieniu do współpracy sądowej w sprawach cywilnych mają być przedmiotem decyzji przyjętej równolegle z niniejszą decyzją,
(10)

Na podstawie art. 54 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 państwa członkowskie mogą, z należycie uzasadnionych powodów, zdecydować o zaprzestaniu odzyskiwania. Taka decyzja może zostać podjęta jedynie w przypadku, gdy łączna kwota poniesionych i prawdopodobnych kosztów odzyskiwania przewyższa kwotę do odzyskania lub gdy odzyskanie okazuje się niemożliwe w związku z niewypłacalnością dłużnika lub osób odpowiedzialnych prawnie za nieprawidłowości, stwierdzoną i uznaną zgodnie z prawem krajowym. Jeżeli decyzję podjęto w terminie czterech lat od daty pierwszego ustalenia administracyjnego lub sądowego bądź w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy odzyskanie jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi, 100 % konsekwencji finansowych nieodzyskania powinno zostać pokryte z budżetu UE. Kwoty, w odniesieniu do których państwo członkowskie podjęło decyzję o zaprzestaniu odzyskiwania, oraz powody tej decyzji należy zawrzeć w rocznym podsumowaniu, o którym mowa w art. 54 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 w związku z jego art. 102 ust. 1 lit. c) ppkt (iv). Kwotami takimi nie należy zatem obciążać państw członkowskich, których to dotyczy, i zostają one w związku z powyższym pokryte z budżetu Unii.
(9)

Na podstawie art. 54 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 państwa członkowskie mogą, z należycie uzasadnionych powodów, zdecydować o zaprzestaniu odzyskiwania. Taka decyzja może zostać podjęta jedynie w przypadku, gdy łączna kwota poniesionych i prawdopodobnych kosztów odzyskiwania przewyższa kwotę do odzyskania lub gdy odzyskanie okazuje się niemożliwe w związku z niewypłacalnością dłużnika lub osób odpowiedzialnych prawnie za nieprawidłowości, stwierdzoną i uznaną zgodnie z prawem krajowym. Jeżeli decyzję podjęto w terminie czterech lat od daty wniosku o odzyskanie kwot, bądź w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy odzyskanie jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi, 100 % konsekwencji finansowych nieodzyskania powinno zostać pokryte z budżetu Unii. Kwoty, w odniesieniu do których konkretne państwo członkowskie podjęło decyzję o zaprzestaniu odzyskiwania, oraz powody tej decyzji należy zawrzeć w rocznym podsumowaniu, o którym mowa w art. 54 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 w związku z jego art. 102 ust. 1 lit. c) ppkt (iv). Kwotami takimi nie należy zatem obciążać państw członkowskich, których to dotyczy, i zostają one w związku z powyższym pokryte z budżetu Unii.
(22)

Liberia jest ważnym państwem bandery, które prowadzi drugi co do wielkości międzynarodowy rejestr na świecie, przyciągający statki z państw trzecich, które nie są bezpośrednio powiązane z tym państwem. Jak wyjaśniono w motywie (16), statki te prowadzą działalność poza w.s.e. Liberii, na morzu pełnym i na wodach państw trzecich. Liberia jest również członkiem lub stroną sześciu regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem i współpracuje z innymi państwami na szczeblu subregionalnym na forum Komitetu ds. Rybołówstwa w Środkowo-Zachodniej Części Zatoki Gwinejskiej (FCWC). Komisja stwierdziła jednak, że liberyjskie organy ds. rybołówstwa nie są chętne do współpracy lub nie są w stanie współpracować z państwami trzecimi we wszystkich regionach, w których statki pod banderą Liberii prowadzą działalność, poza wschodnim Atlantykiem. Ten widoczny brak współpracy utrzymuje się pomimo tego, że Liberia jest członkiem lub stroną sześciu regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem. Jego przyczyną jest fakt, że – jak się wydaje –liberyjskie organy ds. rybołówstwa nie posiadają informacji o statkach pływających pod banderą tego państwa prowadzących działalność poza jego w.s.e. oraz obszarem kompetencji Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego, a to w wyniku braku wewnętrznej koordynacji administracyjnej ze statkami zarejestrowanymi przez Urząd Morski Liberii.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 135/18

DECYZJA RADY (UE) 2017/883

z dnia 11 maja 2017 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być przyjęte, w imieniu Unii Europejskiej, w ramach Wspólnego Komitetu EOG odnośnie do zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (linia budżetowa 12.02.01)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 114 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwane dalej „Porozumieniem EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

(2) Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, Protokołu 31 do Porozumienia EOG.

(3) Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera postanowienia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

(4) Należy kontynuować współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG w ramach działań Unii finansowanych z budżetu ogólnego Unii Europejskiej dotyczących usług finansowych.

(5) Należy zatem zmienić Protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić realizację rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2017 r.

(6) Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być przyjęte, w imieniu Unii, w ramach Wspólnego Komitetu EOG odnośnie do zaproponowanej zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, oparte jest na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 maja 2017 r. W imieniu Rady R. GALDES Przewodniczący

(1) Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

(2) Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.
(26)

W dniach 30 kwietnia 2016 r. i 2 maja 2016 r. Komory przesłały drogą elektroniczną następujące dokumenty: (i) pismo przedstawiające wstępne działania podjęte odnośnie do zarządzania rejestrem statków Komorów oraz komorską flotą statków rybackich i statków związanych z rybołówstwem; (ii) zmienione pismo okólne podpisane dnia 25 kwietnia 2016 r. zawieszające rejestrowanie statków rybackich i statków związanych z rybołówstwem pod banderą Komorów; (iii) wykaz statków rybackich i statków związanych z rybołówstwem, co do których istnieje domniemanie, iż pływają pod banderą Komorów, o treści innej niż wykaz przedłożony w dniu 16 marca 2016 r.; (iv) kopie pism skierowanych do trzech regionalnych organów ds. rybołówstwa, obejmujących obszary, na których prowadzą działalność statki rybackie Komorów i statki Komorów związane z rybołówstwem; oraz (v) kopię listu w sprawie pomocy prawnej wysłanego do państwa trzeciego. Papierowe wersje niektórych spośród tych dokumentów otrzymano w dniu 18 maja 2016 r. Przesyłka ta zawierała również następujące dokumenty: (i) pismo przewodnie i pismo wyjaśniające; (ii) nowy wykaz statków rybackich i statków związanych z rybołówstwem, co do których istnieje domniemanie, iż pływają pod banderą Komorów, o treści innej niż wyżej wspomniane wykazy; oraz (iii) niepodpisany tymczasowy dowód rejestracyjny. Komisja zareagowała na te wnioski za pośrednictwem poczty elektronicznej w dniu 31 maja 2016 r. oraz pismem z dnia 13 czerwca 2016 r. W swojej korespondencji Komisja wyraźnie podkreśliła konieczność zastosowania przez Komory odpowiednich dodatkowych środków w odniesieniu do komorskiej floty statków rybackich i statków związanych z rybołówstwem, w szczególności w zakresie środków egzekwowania i współpracy z państwami członkowskimi, właściwymi organami ochrony wybrzeża i organami portowymi państw trzecich oraz regionalnymi organami ds. rybołówstwa. Komisja zwróciła również uwagę na fakt, że pewna liczba statków rybackich i statków związanych z rybołówstwem mogła zostać uprawniona do pływania pod banderą Komorów po zawieszeniu rejestracji wprowadzonej pismem okólnym podpisanym w dniu 25 kwietnia 2016 r.
b.

We wszystkich językach urzędowych publikuje się: — „Annual Review of the World Cotton Situation” [Roczny przegląd sytuacji na świecie w odniesieniu do bawełny] — „Report of the Chair of the Standing Committee” [Sprawozdanie przewodniczącego Stałego Komitetu] — „Report of the Executive Director” [Sprawozdanie dyrektora wykonawczego] — „Final statement of the Plenary Meeting” [Ostateczne oświadczenie wydane na posiedzeniu plenarnym].
(4)

Podpisanie Konwencji w imieniu Unii przyczyni się do realizacji zasady równości kobiet i mężczyzn we wszystkich dziedzinach, która to zasada należy do podstawowych celów i wartości Unii i powinna być realizowana we wszystkich jej działaniach zgodnie z art. 2 i 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), art. 8 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) i art. 23 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Przemoc wobec kobiet jest pogwałceniem przysługujących im praw człowieka i stanowi skrajną formę dyskryminacji, zakorzenioną w nierówności płci i przyczyniającą się do jej utrzymania i wzmocnienia. Zobowiązując się do wdrożenia Konwencji, Unia potwierdza swoje zaangażowanie w walkę z przemocą wobec kobiet na swoim terytorium i na całym świecie oraz potwierdza swoje obecne działania polityczne i obowiązujące obszerne ramy prawne w dziedzinie prawa karnego procesowego, które mają szczególne znaczenie dla kobiet i dziewcząt.
(1)

Znormalizowany formularz, o którym mowa w art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, powinien być stosowany jako środek służący przekazywaniu Komisji przez państwa członkowskie, co 2 lata, informacji niezbędnych do sporządzenia sprawozdania na temat wdrożenia tego rozporządzenia, rozporządzenia (UE) nr 165/2014 oraz postępów w dziedzinach objętych tymi aktami.
(1)

Austria, Belgia, Republika Czeska, Dania, Francja, Niemcy, Grecja, Węgry, Niderlandy, Norwegia, Słowacja, Słowenia, Szwecja, Szwajcaria i Zjednoczone Królestwo zwróciły się do Komisji o utworzenie Konsorcjum na rzecz Europejskich Archiwów Danych z zakresu Nauk Społecznych – Konsorcjum na rzecz Europejskiej Infrastruktury Badawczej (CESSDA ERIC). Uzgodniły one, że Norwegia będzie przyjmującym państwem członkowskim CESSDA ERIC. Konfederacja Szwajcarska poinformowała o swojej decyzji, by uczestniczyć w CESSDA ERIC początkowo w charakterze obserwatora. Zgodziła się ona także, by Norwegia była przyjmującym państwem członkowskim CESSDA ERIC.
5.

ECCSEL ERIC może ustanowić system uwierzytelniania i udzielania zezwoleń zapewniający dopuszczenie do wejścia do obiektu i korzystania z niego jedynie dla osób uprawnionych do dostępu. ECCSEL ERIC może postanowić, że członkowie i obserwatorzy muszą stosować się do założeń takiego systemu, jeżeli ich naukowcy mają uzyskać dostęp.
(6)

Prognoza Komisji z wiosny 2016 r. zakłada umiarkowane ożywienie portugalskiej gospodarki. Oczekuje się, że w 2016 r. wzrost realnego PKB wyniesie 1,5 %, a więc tyle samo co w 2015 r., głównie dzięki ożywieniu popytu wewnętrznego w warunkach nadal znacznych zakłóceń równowagi makroekonomicznej. Przewiduje się, że spożycie prywatne utraci w 2016 r. dynamikę w związku z wyższymi podatkami pośrednimi oraz ponownie, choć nieznacznie, rosnącymi cenami energii. Nie oczekuje się, by silne ożywienie popytu na trwałe dobra konsumpcyjne odnotowane w pierwszej połowie 2015 r. mogło się utrzymać w perspektywie średniookresowej, gdyż nadal wysokie bezrobocie oraz znaczne zadłużenie gospodarstw domowych będą prawdopodobnie wzmacniać tendencję do oszczędzania. Inwestycje przedsiębiorstw uległy znacznemu spowolnieniu już w drugiej połowie 2015 r. i mimo stosunkowo wysokiego stopnia wykorzystania mocy produkcyjnych nie oczekuje się, by ich stopa wzrostu szybko wróciła do poprzedniego poziomu. Przewiduje się, że inwestycje ogółem nabiorą pewnej dynamiki w 2017 r. dzięki wykorzystaniu środków z funduszy strukturalnych UE oraz poprawie warunków finansowania. Prognozuje się, że eksport będzie rósł odpowiednio do popytu zewnętrznego, ale w dalszym ciągu wartość importu będzie wyższa od wartości eksportu. W konsekwencji wkład salda obrotów handlowych z zagranicą do wzrostu PKB powinien utrzymać się na nieznacznie ujemnym poziomie, chociaż nastąpi pewna poprawa w stosunku do 2015 r. Oczekuje się, że inflacja HICP wzrośnie w 2016 r. o 0,7 %, głównie w wyniku wyższych podatków pośrednich. Wprawdzie od czasu opublikowania wiosennej prognozy wzrosło ryzyko, że rozwój sytuacji będzie gorszy niż przewidywano, jednak dane za pierwszy kwartał 2016 r. i wstępne dane za drugi kwartał ogólnie potwierdzają przewidywania na pozostałą część roku zawarte w prognozie.
Hiszpania powinna również poświęcić należytą uwagę aspektom jakościowym finansów publicznych, w tym swojej polityce zamówień publicznych. W ostatnich latach dochodziło do licznych nadużyć, mających wpływ na stosowanie unijnych przepisów z zakresu zamówień publicznych, na które zwrócono uwagę Komisji. Dane wskazują, że istnieją rozbieżności w stosowaniu zamówień publicznych w zależności od instytucji i podmiotów zamawiających oraz że niewystarczające mechanizmy kontroli ex post i ex ante utrudniają prawidłowe i jednolite stosowanie przepisów z zakresu zamówień publicznych. Hiszpanię wyróżnia niski wskaźnik publikacji ogłoszeń o zamówieniach oraz stosowanie na względnie szeroką skalę – w porównaniu z innymi państwami członkowskimi – procedur negocjacyjnych bez uprzedniej publikacji ogłoszenia o zamówieniu. Prowadzi to do ograniczenia konkurencji ze strony przedsiębiorstw z innych państw członkowskich, a często do bezpośredniego udzielania zamówienia, co wiąże się z wyższymi wydatkami sektora instytucji rządowych i samorządowych. Ograniczone korzystanie ze scentralizowanych lub wspólnych zamówień uniemożliwia uzyskanie przyrostu wydajności, co przyczyniłoby się do generowania oszczędności budżetowych. Brak niezależnego organu odpowiedzialnego za zapewnienie wydajności i zgodności z przepisami w obszarze zamówień publicznych w skali kraju utrudnia prawidłowe wdrożenie przepisów dotyczących zamówień publicznych i może stwarzać okazje do nadużyć, co w obu przypadkach wywiera negatywny wpływ na stan finansów publicznych w Hiszpanii.
(2)

Odstępstwo polega na zastrzeżeniu dla zarządzającego portem lotniczym (Tallinn Airport Ltd) wyłącznego prawa do świadczenia osobom trzecim w porcie lotniczym w Tallinnie – za pośrednictwem jednostki zależnej Tallinn Airport GH Ltd, w której posiada on 100 % udziałów – następujących kategorii usług, o których mowa w pkt 3 i 5 załącznika do dyrektywy: obsługa bagażu i obsługa ramp. Przedmiotowe odstępstwo, którego podstawę stanowi art. 9 ust. 1 lit. b) dyrektywy, przyznaje się na wstępny okres dwóch lat, począwszy od dnia 15 maja 2017 r. do dnia 14 maja 2019 r. Ponadto władze estońskie podjęły decyzję, w świetle ram czasowych przewidzianych do przezwyciężenia ograniczeń przestrzeni w celu umożliwienia dalszego otwarcia rynku, o przedłużeniu tego okresu o kolejne dwa lata od dnia 15 maja 2019 r. do dnia 14 maja 2021 r. na podstawie art. 9 ust. 6 dyrektywy.