Decyzja Komisji

z dnia 24 października 1980 r.

ustanawiająca nowy statut Komitetu Doradczego ds. Środków Spożywczych

(80/1073/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

na Komisji ciąży obowiązek zasięgania opinii i informowania przemysłu, handlu i grup konsumenckich o problemach wynikających z harmonizacji ustawodawstw dotyczących środków spożywczych;

Komitet Doradczy ds. Środków Spożywczych, utworzony na mocy decyzji Komisji 75/420/EWG [1], zmienionej decyzją 78/758/EWG [2], jest dla Komisji środkiem służącym zapoznawaniu się z poglądami przedstawicieli handlu, przemysłu i grup konsumenckich na projektowane środki regulacyjne przygotowywane przez jej służby, w szczególności gdy brane są pod uwagę ich skutki gospodarcze;

Komitet daje także możliwość przedstawicielom handlu, przemysłu i grup konsumenckich podnoszenia kwestii związanych z harmonizacją ustawodawstw dotyczących środków spożywczych;

doświadczenie, uzyskane w trakcie działalności Komitetu, od kiedy został on utworzony dnia 26 czerwca 1975 r., ukazało potrzebę dostosowania jego statutu;

zlikwidowanie Komitetu Organizacji Handlowych w państwach EWG (COCCEE), jednej z organizacji wymienionych w art. 4 ust. 1 decyzji 75/420/EWG, ukazało konieczność wzięcia pod uwagę istnienia nowych organizacji reprezentujących handel na poziomie wspólnotowym,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Do Komisji dołączony jest Komitet Doradczy ds. Środków Spożywczych. Komisja może zasięgać jego opinii odnośnie do wszystkich problemów dotyczących harmonizacji ustawodawstw związanych z środkami spożywczymi.

2. Stali członkowie Komitetu mogą wskazać Komisji potrzebę konsultowania lub informowania Komitetu w jakiejkolwiek sprawie w ramach jego kompetencji, w związku z którą nie zasięgano jego opinii.

Artykuł 2

1. Komitet składa się z 10 stałych członków i 20 ekspertów podzielonych na pięć grup gospodarczych reprezentujących rolnictwo, handel, konsumentów, przemysł i pracowników.

2. Każda z grup wymienionych w ust. 1 posiada dwóch stałych członków wspomaganych przez czterech ekspertów.

3. Stali członkowie mają za zadanie zapewnienie koordynacji współpracy w swych grupach.

Ich kadencja wynosi trzy lata i jest odnawialna. Pełnią oni swoją funkcję do czasu ich zastąpienia lub do czasu ponowionego mianowania.

Kadencja stałych członków kończy się przed upływem trzech lat w wyniku ich rezygnacji lub śmierci.

Kadencja dokooptowanego stałego członka wygasa w tym samym czasie co kadencja innych stałych członków.

4. Organy i organizacje wymienione w Załączniku proponują Komisji ze swych grup ekonomicznych kandydatów do mianowania w charakterze członków stałych, a także mianują ekspertów, którzy będą im towarzyszyć.

Proponują one Komisji, każda w zakresie swoich interesów, czterech kandydatów różnych narodowości, z której to liczby Komisja mianuje stałych członków.

Informują one sekretariat komitetu, poprzez list adresowany przynajmniej osiem dni przed każdym posiedzeniemo nazwisku(-ach) i adresie(-ach) ekspertów, których proponują przydzielić do każdego z tematów umieszczonych w porządku obrad.

5. W przypadku braku jednego organu lub organizacji reprezentującej grupę istniejącą w ramach Komitetu, Komisja mianuje stałych członków dla tej grupy na podstawie propozycji od najbardziej reprezentatywnej z pomiędzy istniejących organizacji ustanowionej na poziomie wspólnotowym, zgodnie z procedurą określoną w ust. 4.

W takim przypadku stali członkowie mianowani przez Komisję, z pomocą tych organizacji, wspólnie mianują ekspertów sprowadzonych im do pomocy.

6. Organizacje i organy przedstawiające kandydata do mianowania na stałego członka mogą wnioskować o jego zastąpienie w czasie trwania jego kadencji.

Artykuł 3

1. Przewodnictwo Komitetu sprawowane jest przez okres trzech lat przez stałego członka jednej z grup gospodarczych reprezentowanych w Komitecie.

2. W pierwszej turze przewodniczący jest wybierany większością dwóch trzecich głosów obecnych stałych członków i większością głosów obecnych stałych członków w późniejszych głosowaniach.

3. Stali członkowie wybierają dwóch wiceprzewodniczących spośród stałych członków grup gospodarczych, do których przewodniczący nie należy, zgodnie z procedurą wymienioną w ust. 2.

Artykuł 4

Komisja zapewnia sekretariat dla potrzeb pracy Komitetu.

Opracowuje onporządek obrad posiedzeń, zaprasza członków, których obecność jest wymagana i dostarcza im dokumentację.

Artykuł 5

Komitet może tworzyć grupy robocze w celu badania kwestii technicznych związanych z projektowaniem środków regulacyjnych dotyczących środków spożywczych.

Komisja zapewnia przewodniczącego i sekretariat dla tych grup roboczych.

Artykuł 6

Komisja może zaprosić ekspertów, mających szczególne kwalifikacje w temacie znajdującym się w porządku obrad i którzy nie należą do żadnej z grup roboczych Komitetu, do udziału w pracach Komitetu lub grup roboczych.

Każda osoba w ten sposób zaproszona uczestniczy wyłącznie w dyskusjach na temat, który jest przyczyną jej obecności.

Artykuł 7

Przedstawiciele zainteresowanych służb Komisji biorą udział w posiedzeniachKomitetu i jego grup roboczych.

Artykuł 8

1. Komisja może, na wniosek organów i organizacji wymienionych w Załączniku, mianować obserwatorów w celu zapewnienia łączności administracyjnej z sekretariatem Komitetu na okres kadencji stałych członków.

2. Obserwatorzy mogą brać udział w posiedzeniach Komitetu i grup roboczych. Nie mogą brać udziału w dyskusjach.

Artykuł 9

1. Nie podejmuje się głosowania po dyskusji Komitetu i jego grup roboczych.

2. W przypadku gdy komitet jest konsultowany w sprawie projektów środków prawnych lub gdy Komisja wnioskuje o opinię grup roboczych określonych w art. 2 ust. 1 odnośnie do tematu podlegającej kompetencji komitetu, sekretariat opracowuje projekt opinii dostarczany stałym członkom Komitetu.

W terminie ustalonym przez Komisję po konsultacji ze stałymi członkami, sekretariat zbiera od uczestników posiedzenia Komitetu wszelkie wnioski o wprowadzenie poprawek. W przypadku niezłożenia takich wniosków w ustanowionym terminie opinię uznaje się za przyjętą.

3. Z dyskusji grup roboczych, określonych w art. 5, sporządza się sprawozdania, które są przedkładane członkom grup roboczych, stałym członkom komitetu i obserwatorom na warunkach określonych w ust. 2.

Artykuł 10

Praca w Komitecie i jego grupach roboczych nie podlega wynagrodzeniu.

Artykuł 11

Opinie i/lub sprawozdania z dyskusji są przekazywane Radzie i Stałemu Komitetowi ds. Środków Spożywczych na ich wniosek.

Artykuł 12

Bez uszczerbku dla postanowień art. 214 Traktatu, osoby biorące udział w posiedzeniach Komitetu są zobowiązane nie rozpowszechniać informacji, które uzyskały podczas prac Komitetu lub jego grup roboczych, w przypadku gdy Komisja poinformuje ich, że wnioskowana opinia lub dyskutowany temat ma charakter poufny.

Artykuł 13

Decyzja 75/420/EWG traci moc.

Artykuł 14

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 26 listopada 1980 r.

Sporządzono w Brukseli, dnia 24 października 1980 r.

W imieniu Komisji

Étienne Davignon

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 182 z 12.4.1975, str. 35.

[2] Dz.U. L 251 z 14.9.1978, str. 18.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

Wykaz organów i organizacji określonych w art. 2 ust. 4

Grupy ekonomiczne | Organy i organizacje |

Rolnictwo | Komitet Organizacji Rolniczych Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej, wraz z Ogólnym Komitetem Współpracy Rolniczej w Państwach EWG (COGECA) |

Handel | Najbardziej reprezentatywne organizacje |

Konsumenci | Konsumencki Komitet Konsultacyjny (CCC) |

Przemysł | Związek Konfederacji Przemysłu i Pracodawców Europejskich (UNICE) |

Pracownicy | Europejska Konfederacja Związków Zawodowych (ETUC) |

--------------------------------------------------