(256)

Komisja stwierdza, że w sprawie objętej oceną istniały takie zabezpieczenia. Dokładniej rzecz ujmując: 1) postępowanie o udzielenie zamówienia zorganizowano w taki sposób, aby zmaksymalizować zainteresowanie potencjalnych oferentów. Ponadto ci potencjalni oferenci nie musieli stosować się do uciążliwych procedur i nie ponieśliby znacznych kosztów, aby wyrazić zainteresowanie. W rezultacie osiem podmiotów wyraziło zainteresowanie, z czego siedmiu zaproszono do złożenia oferty (zob. motyw 237); 2) Włochy wybrały procedurę przetargu ograniczonego w celu udzielenia zamówienia na usługi (zob. motyw 59), która jest procedurą dwuetapową, w ramach której oferty mogą składać tylko operatorzy zaproszeni do etapu składania ofert. Zgodnie z pkt 66 komunikatu w sprawie UOIG „[...] procedura ograniczona może spełniać czwarte kryterium z orzecznictwa w sprawie Altmarkt, chyba że zainteresowanym podmiotom uniemożliwiono zgłoszenie ofert bez uzasadnionych przyczyn”. W rzeczywistości w przypadku tego przetargu siedmiu potencjalnych oferentów (z ośmiu, którzy początkowo wyrazili zainteresowanie) pozostało na etapie składania ofert (zob. motyw 61), co pokazuje, że prawdziwa konkurencja była możliwa do końca postępowania o udzielenie zamówienia. Procedura ograniczona zazwyczaj daje potencjalnym oferentom więcej czasu na ocenę oferty przed jej złożeniem. Komisja uważa, że na podstawie ich profilu, co najmniej pięciu z pozostałych potencjalnych oferentów (tj. NLG, Traghetti Lines, Navigazione Generale Italiana S.p.A., Vetor i Ustica Lines, przy czym to ostatnie przedsiębiorstwo działa obecnie pod nazwą Liberty Lines) było prawdopodobnie w stanie (ze względu na swoje doświadczenie i zasoby finansowe) złożyć oferty lub miało powody, aby być rzeczywiście zainteresowanymi złożeniem oferty (np. NLG i Vetor działają już na niektórych trasach, po których pływa Laziomar (zob. tabela 9), natomiast pozostałe przedsiębiorstwa są uznanymi operatorami morskimi prowadzącymi działalność zarówno krajową, jak i międzynarodową); 3) zaproszenie do składania ofert wysłane do siedmiu operatorów, którzy wyrazili wstępne zainteresowanie, zawierało ustaloną cenę sprzedaży wszystkich udziałów Laziomar w wysokości 2 272 000 EUR, która nie podlegała rewizji w świetle jakiejkolwiek oferty (zob. motyw 62). Komisja zauważa, że cena sprzedaży przedsiębiorstwa Laziomar została ustalona przez niezależnego eksperta w oparciu o odpowiednie warunki ekonomiczne i rynkowe w tamtym czasie i stanowiła cenę stałą w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Wszyscy uczestnicy byli świadomi tej ceny i nie zgłosili żadnych zastrzeżeń co do jej zakresu i wysokości. Ponadto w zaproszeniu do składania ofert określono maksymalne roczne wynagrodzenie za świadczenie usług publicznych, ustalone przez region Lacjum, w wysokości 14 300 550 EUR rocznie, bez VAT, płatne przez 10 lat. Wszystkich uczestników zaproszono do złożenia lepszych ofert w odniesieniu do wspomnianego rocznego wynagrodzenia za świadczenie usług publicznych na podstawie określonych kryteriów technicznych. Stanowi to szczególnie silne zabezpieczenie, gwarantujące nie tylko uzyskanie możliwie najniższej oferty pod względem rocznego wynagrodzenia za świadczenie usług publicznych (a zatem najmniejszego kosztu dla społeczności), ale również to, że oferenci nie zostali zniechęceni do złożenia oferty.