DECYZJA KOMISJI (UE) 2016/1349

z dnia 5 sierpnia 2016 r.

ustalająca kryteria ekologiczne przyznawania oznakowania ekologicznego UE dla obuwia

(notyfikowana jako dokument nr C(2016) 5028)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 66/2010 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie oznakowania ekologicznego UE (1), w szczególności jego art. 6 ust. 7 i art. 8 ust. 2,

po konsultacji z Komitetem Unii Europejskiej ds. Oznakowania Ekologicznego,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 66/2010 przewiduje, iż w odniesieniu do określonych grup produktów należy ustanowić szczegółowe kryteria oznakowania ekologicznego UE.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Grupa produktów „obuwie” zawiera wszystkie artykuły przeznaczone do ochrony lub okrycia stopy, z zamocowaną podeszwą, która styka się z podłożem. Z zastrzeżeniem odstępstw określonych w ust. 3 obuwie objęte załącznikiem II do dyrektywy 94/11/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) oraz obuwie ochronne objęte dyrektywą Rady 89/686/EWG (4) wchodzą w zakres tej grupy.

2. Obuwie może składać się z różnych materiałów naturalnych lub syntetycznych zgodnie z dyrektywą 94/11/WE.

3. Wymieniona grupa produktów nie obejmuje:

Artykuł 2

Do celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:

„Miejsce montażu obuwia” oznacza miejsce, gdzie odbywają się ostatnie etapy produkcji (od cięcia lub kształtowania materiału (w przypadku produkcji za pomocą formowania wtryskowego) do pakowania produktu), które odnoszą się do licencjonowanego produktu i pozostają pod kontrolą wnioskodawcy.

Artykuł 3

Aby otrzymać oznakowanie ekologiczne UE na mocy rozporządzenia (WE) nr 66/2010, produkt musi należeć do grupy produktów „obuwie” określonej w art. 1 niniejszej decyzji oraz musi spełniać kryteria ekologiczne oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji określone w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 4

Kryteria ekologiczne dla grupy produktów „obuwie” oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji obowiązują przez sześć lat od daty przyjęcia niniejszej decyzji.

Artykuł 5

Do celów administracyjnych numerem kodu przydzielonym grupie produktów „obuwie” przydziela się numer kodu „017”.

Artykuł 6

Decyzja 2009/563/WE traci moc.

Artykuł 7

1. Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 6 wnioski o oznakowanie ekologiczne UE dla produktów należących do grupy produktów „obuwie”, złożone przed dniem przyjęcia niniejszej decyzji, podlegają ocenie zgodnie z warunkami określonymi w decyzji 2009/563/WE.

2. Wnioski o oznakowanie ekologiczne UE dla grupy produktów „obuwie” złożone w ciągu dwóch miesięcy od daty przyjęcia niniejszej decyzji mogą opierać się na kryteriach określonych w decyzji 2009/563/WE albo na kryteriach określonych w niniejszej decyzji. Wnioski ocenia się zgodnie z kryteriami, na których się opierają.

3. Oznakowanie ekologiczne UE przyznane zgodnie z kryteriami określonymi w decyzji 2009/563/WE może być stosowane przez 12 miesięcy od daty przyjęcia niniejszej decyzji.

Artykuł 8

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

(1) Dz.U. L 27 z 30.1.2010, s. 1.

(2) Decyzja Komisji 2009/563/WE z dnia 9 lipca 2009 r. ustalająca ekologiczne kryteria przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego dla obuwia (Dz.U. L 196 z 28.7.2009, s. 27).

(3) Dyrektywa 94/11/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 marca 1994 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do etykietowania materiałów używanych w głównych częściach składowych obuwia przeznaczonego do sprzedaży konsumentom (Dz.U. L 100 z 19.4.1994, s. 37).

(4) Dyrektywa Rady 89/686/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do wyposażenia ochrony osobistej (Dz.U. L 399 z 30.12.1989, s. 18).

ZAŁĄCZNIK

KRYTERIA OZNAKOWANIA EKOLOGICZNEGO UE ORAZ WYMOGI DOTYCZĄCE OCENY I WERYFIKACJI

Kryteria przyznawania oznakowania ekologicznego UE dla „obuwia”:

1. Pochodzenie skór i skórek, bawełny, drewna i korka oraz syntetycznych włókien celulozowych

2. Ograniczenie zużycia wody i ograniczenia w zakresie garbowania skór i skórek

3. Emisje do wody z produkcji skóry, materiałów włókienniczych i kauczuku

4. Lotne związki organiczne (LZO)

5. Substancje stwarzające zagrożenie w produkcie i częściach obuwia

6. Wykaz substancji objętych ograniczeniami (RSL)

7. Parametry przyczyniające się do trwałości użytkowej

8. Społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw w odniesieniu do aspektów pracy

9. Pakowanie

10. Informacje na opakowaniu

Ocena i weryfikacja: Szczegółowe wymogi w zakresie oceny i weryfikacji podane są w odniesieniu do każdego kryterium.

W przypadku gdy wnioskodawca jest zobowiązany do przedstawienia deklaracji, dokumentacji, analiz, sprawozdań z badań lub innych dowodów demonstrujących zgodność z kryteriami, dokumenty te mogą pochodzić odpowiednio od wnioskodawcy lub jego dostawców lub ich poddostawców.

Właściwe organy uznają na zasadzie preferencyjnej zaświadczenia wydane przez organy akredytowane zgodnie z właściwą zharmonizowaną normą dla laboratoriów badawczych i kalibracyjnych oraz weryfikację przez organy akredytowane zgodnie z właściwą zharmonizowaną normą dla organów certyfikujących produkty, procesy i usługi.

W stosownych przypadkach można stosować metody badania inne od wskazanych dla każdego z kryteriów, jeżeli właściwy organ oceniający wniosek uzna je za metody równoważne.

W stosownych przypadkach właściwe organy mogą wymagać odpowiedniej dokumentacji, a także mogą przeprowadzać niezależne badania weryfikacyjne lub inspekcje na miejscu.

Produktem końcowym jest jedna para butów. Wymagania opracowane są w oparciu o następujące rozmiary butów: według numeracji francuskiej: 42 dla mężczyzn, 38 dla kobiet, 40 dla modeli dla obu płci, 32 dla dzieci (lub największego rozmiaru w przypadku rozmiarów mniejszych niż rozmiar 32) i 26 dla dzieci poniżej trzeciego roku życia.

O ile nie zostało to określone odrębnie, kryteria mają zastosowanie do produktu końcowego, który składa się z wierzchów buta i podeszew zewnętrznych wykonanych z jednorodnych materiałów oraz do wyrobów, które składają się na produkt końcowy.

Wnioskodawca przedstawia zestawienie podstawowych materiałów w produkcie, w którym wymienione są wszystkie wykorzystane w nim jednorodne materiały i wyroby. Waga każdego materiału składowego podana jest w gramach i jako odsetek wierzchów obuwia i zewnętrznych podeszew buta. Całkowita waga produktu końcowego musi być podana.

Kryterium 6 zawiera odniesienie do wykazu substancji objętych ograniczeniami, który podano w dodatku. Wykaz ten określa zakres ograniczeń i odpowiednich metod weryfikacji.

KRYTERIA OZNAKOWANIA EKOLOGICZNEGO UE

Kryterium 1 – Pochodzenie skór i skórek, bawełny, drewna i korka oraz syntetycznych włókien celulozowych i tworzyw sztucznych

1.1. Wymagania dotyczące skór i skórek

Skóry i skórki surowe przeznaczone do użycia w produkcie końcowym podlegają ograniczeniom określonym w kryteriach 1.1 a) i b).

1.1 a) Skóry i skórki

Kryterium 1.1 a) stosuje się w przypadku, gdy zawartość skóry w wierzchu buta lub podeszwach zewnętrznych jest większa niż 10,0 % wartości procentowej masy którejkolwiek części.

Wyłącznie skóry i skórki surowe od zwierząt hodowanych do produkcji mleka lub mięsa mogą być wykorzystywane do produkcji skór, które są przeznaczone do wykorzystania w produkcie końcowym.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca składa deklarację zgodności od producenta skóry lub dostawcy skór lub skórek. Deklaracja zawiera oświadczenie, że przedsiębiorstwo produkujące skórę przeprowadza kontrole zgodności wykorzystywanych surowców oraz że skóry i skórki surowe przeznaczone do użycia w produkcie końcowym pochodzą od zwierząt hodowanych do produkcji mleka lub mięsa.

1.1 b) Zakazane skóry i skórki

W produkcie końcowym nie stosuje się surowych skór i skórek pochodzących od gatunków, które wyginęły, wyginęły na wolności, są krytycznie zagrożone, zagrożone, wrażliwe i bliskie zagrożenia zgodnie z kategoriami ustanowionymi na czerwonej liście gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów (1).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca składa deklarację zgodności od producenta lub dostawcy skór. W deklaracji podane jest pochodzenie zwierzęcia oraz zawiera ona oświadczenie, że surowe skóry i skórki przeznaczone do wykorzystania w produkcie końcowym nie pochodzą od gatunków, które wyginęły, wyginęły na wolności, są krytycznie zagrożone, zagrożone, wrażliwe i bliskie zagrożenia zgodnie z klasyfikacją IUNC.

1.2. Bawełna i inne naturalne celulozowe włókna nasienne

Kryterium 1.2 stosuje się w przypadku, gdy zawartość bawełny w wierzchu buta lub podeszwach zewnętrznych jest większa niż 10,0 % wartości procentowej masy którejkolwiek części.

Bawełna zawierająca wagowo 70,0 % lub więcej materiału pochodzącego z recyklingu jest zwolniona z wymogów kryterium 1.2.

Bawełna oraz inne naturalne celulozowe włókna nasienne (zwane dalej bawełną), które nie są włóknami pochodzącymi z recyklingu, mają minimalną zawartość bawełny ekologicznej (zob. kryterium 1.2 a)) albo bawełny objętej integrowaną ochroną roślin (zob. kryterium 1.2 b)).

Materiały włókiennicze, które otrzymały oznakowanie ekologiczne UE w oparciu o kryteria ekologiczne określone w decyzji Komisji 2014/350/UE (2) uznaje się za zgodne z kryterium 1.2.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca lub dostawca materiałów, w stosownych przypadkach, dostarczają deklarację zgodności.

Jeżeli wykorzystuje się materiały włókiennicze posiadające oznakowanie ekologiczne UE, wnioskodawca dostarcza kopię certyfikatu oznakowania ekologicznego pokazującą, że zostało ono przyznane zgodnie z decyzją Komisji 2014/350/UE.

W stosownych przypadkach surowce wtórne muszą być identyfikowalne wstecz do etapu ponownego przetwarzania surowca. Taką identyfikowalność potwierdza się na podstawie certyfikatu kontroli pochodzenia wydanego przez niezależny podmiot lub dokumentacji przekazanej przez dostawców i podmioty zajmujące się ponownym przetwarzaniem.

1.2 a) Norma dotycząca produkcji ekologicznej

Z wyjątkiem obuwia przeznaczonego dla dzieci w wieku poniżej trzech lat, co najmniej 10 % w/w niepochodzących z recyklingu włókien bawełnianych użytych w produkcie musi być uprawiane zgodnie z wymogami ustanowionymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 834/2007 (3), w krajowym programie ekologicznym Stanów Zjednoczonych (ang. US National Organic Program) (NOP) lub równoważnych zobowiązaniach prawnych ustanowionych przez partnerów handlowych UE. W skład bawełny ekologicznej może wchodzić bawełna pochodząca z uprawy ekologicznej i bawełna pochodząca z upraw w okresie przejściowym.

Co najmniej 95 % w/w włókien bawełnianych użytych w obuwiu przeznaczonym dla dzieci w wieku poniżej trzech lat stanowi bawełna organiczna.

W przypadkach gdy bawełna ekologiczna ma występować w mieszankach z bawełną konwencjonalną lub bawełną wyprodukowaną zgodnie z zasadami integrowanej ochrony roślin, bawełna musi pochodzić z odmian niemodyfikowanych genetycznie.

Oświadczenia o zawartości bawełny ekologicznej są dopuszczalne tylko w przypadku gdy zawartość bawełny ekologicznej wynosi co najmniej 95 %.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca lub dostawca materiałów, w stosownych przypadkach, dostarcza deklarację zgodności dotyczącą zawartej w nich bawełny organicznej, popartą dowodami poświadczonymi przez niezależny organ kontrolny, że bawełna ta została wyprodukowana zgodnie z wymogami produkcji i kontroli ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 834/2007, w krajowym programie ekologicznym Stanów Zjednoczonych (NOP) lub ustanowionymi przez innych partnerów handlowych. Weryfikacja przeprowadzana jest dla każdego kraju pochodzenia.

Wnioskodawca lub dostawca materiału, w stosownych przypadkach, wykazuje zgodność z wymogiem dotyczącym minimalnej zawartości bawełny ekologicznej na podstawie ilości bawełny kupowanej rocznie w celu wytworzenia produktu(-ów) końcowego(-ych) oraz na potrzeby poszczególnych linii produkcyjnych. Należy dostarczyć dokumentacje transakcji i/lub faktury, potwierdzające ilość zakupionej certyfikowanej bawełny.

W odniesieniu do bawełny konwencjonalnej lub bawełny wyprodukowanej zgodnie z zasadami integrowanej ochrony roślin, którą stosuje się w mieszankach z bawełną ekologiczną, jako dowód na zgodność z wymogiem dotyczącym odmiany bawełny przyjmuje się badanie przesiewowe na obecność najczęstszych modyfikacji genetycznych.

1.2 b) Produkcja bawełny zgodnie z zasadami integrowanej ochrony roślin i ograniczeniami dotyczącymi pestycydów

Z wyjątkiem obuwia przeznaczonego dla dzieci w wieku poniżej trzech lat, co najmniej 20 % wartości procentowej masy niepochodzących z recyklingu włókien bawełnianych użytych w produkcie musi być uprawiane zgodnie z zasadami integrowanej ochrony roślin określonymi w programie integrowanej ochrony roślin Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) lub systemami zintegrowanego zarządzania uprawami obejmującymi zasady integrowanej ochrony roślin.

Co najmniej 60 % włókien bawełnianych użytych w obuwiu przeznaczonym dla dzieci w wieku poniżej trzech lat uprawianych jest zgodnie z zasadami integrowanej ochrony roślin.

Bawełna wyprodukowana zgodnie z zasadami integrowanej ochrony roślin przeznaczona do stosowania w produkcie końcowym jest uprawiana bez użycia żadnej z następujących substancji: aldikarb, aldryna, chlordan, kwas 2,4,5-trichlorofenoksyoctowy, chlordimeform, cypermetryna, DDT, dieldryna, dinoseb i jego sole, endosulfan, endryna, heptachlor, heksachlorobenzen, heksachlorocykloheksan (suma izomerów), kamfechlor (toksafen), kaptafol, metamidofos, metyloparation, monokrotofos, neonikotynoidy (chlotianidyna, imidachlopryd, tiametoksam), paration, pentachlorofenol.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca lub dostawca materiałów, w stosownych przypadkach, dostarcza deklarację zgodności z kryterium 1.2 b), popartą dowodami, że co najmniej 20 % wartości procentowej masy niepochodzących z recyklingu włókien bawełnianych zawartych w produkcie lub 60 % wartości procentowej masy w przypadku obuwia przeznaczonego dla dzieci w wieku poniżej trzech lat było uprawiane przez rolników, którzy uczestniczyli w formalnych programach szkoleniowych FAO lub w rządowych programach integrowanej ochrony roślin lub zintegrowanego zarządzania uprawami lub którzy zostali poddani kontroli w ramach programów integrowanej ochrony roślin certyfikowanych przez osoby trzecie. Weryfikację należy przeprowadzać raz do roku w każdym państwie pochodzenia lub na podstawie certyfikacji dla całej bawełny uprawianej zgodnie z zasadami integrowanej ochrony roślin, zakupionej w celu wytwarzania wyrobu.

Wnioskodawca lub dostawca materiałów, w stosownych przypadkach, deklaruje również, że bawełna uprawiana zgodnie z zasadami integrowanej ochrony roślin nie była uprawiana z wykorzystaniem żadnej z substancji wymienionych w kryterium 1.2 b). Systemy certyfikacji integrowanej ochrony roślin, które wykluczają stosowanie wymienionych substancji będą uznawane za dowód zgodności.

1.3. Zrównoważone wykorzystanie drewna i korka

Kryterium 1.3 stosuje się w przypadku, gdy zawartość drewna i korka w wierzchu buta lub podeszwach zewnętrznych jest większa niż 10,0 % wartości procentowej masy którejkolwiek części.

Wszelkie drewno i korek posiadają ważne certyfikaty kontroli pochodzenia wydane w ramach systemu certyfikacji prowadzonego przez niezależne podmioty, takie jak FSC (Rada ds. Odpowiedzialnej Gospodarki Leśnej), PEFC (program zatwierdzania systemów certyfikacji leśnej) lub równoważnego.

Pierwotne drewno i korek nie pochodzi od gatunków modyfikowanych genetycznie i posiada ważne certyfikaty zrównoważonej gospodarki leśnej i certyfikaty kontroli pochodzenia wydane w ramach systemu certyfikacji prowadzonego przez niezależne podmioty, takie jak FSC, PEFC lub równoważne.

W przypadku gdy system certyfikacji umożliwia mieszanie surowców nieposiadających certyfikatów z posiadającymi certyfikaty lub pochodzącymi z recyklingu w produkcie lub na linii produkcyjnej, co najmniej 70 % odpowiednio drewna lub korka jest materiałem pierwotnym posiadającym certyfikat zrównoważonej gospodarki lub materiałem pochodzącym z recyklingu.

Materiały niecertyfikowane objęte są systemem weryfikacji poświadczającym ich legalne pochodzenie oraz ich zgodność z wszelkimi innymi wymogami systemu certyfikacji w odniesieniu do materiałów niecertyfikowanych.

Organy certyfikacji wydające certyfikaty zrównoważonej gospodarki leśnej lub kontroli pochodzenia produktu są akredytowane lub uznane przez ten system certyfikacji.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca lub dostawca materiałów, w stosownych przypadkach, dostarcza deklarację zgodności popartą ważnymi certyfikatami kontroli pochodzenia wydanymi przez niezależny podmiot w odniesieniu do wszystkich materiałów z drewna i korka wykorzystanych w produkcie lub linii produkcyjnej i wykazującymi, że co najmniej 70 % drewna lub korka pochodzi z lasów lub obszarów zarządzanych zgodnie z zasadami zrównoważonej gospodarki leśnej lub z recyklingu, który spełnia wymogi określone przez właściwy niezależny system certyfikacji kontroli pochodzenia. System FSC, PEFC lub równoważne systemy uznaje się za systemy certyfikacji prowadzone przez niezależne podmioty. W przypadku gdy dany system nie wymaga jednoznacznie, aby cały materiał pierwotny pochodził od gatunków niemodyfikowanych genetycznie, należy to wykazać za pomocą dodatkowych dowodów.

Jeżeli produkt lub linia produkcyjna zawiera niecertyfikowany materiał pierwotny, należy przedstawić dowód potwierdzający, że zawartość niecertyfikowanego materiału pierwotnego nie przekracza 30 % oraz że jest on objęty systemem weryfikacji zapewniającym jego legalne pochodzenie oraz zgodność z wszelkimi innymi wymogami systemu certyfikacji w odniesieniu do materiałów niecertyfikowanych.

1.4. Syntetyczne włókna celulozowe (w tym wiskoza, modal i lyocell)

Kryterium 1.4 stosuje się w przypadku, gdy zawartość syntetycznych włókien celulozowych w wierzchu buta lub podeszwach zewnętrznych jest większa niż 10,0 % wartości procentowej masy którejkolwiek części.

Syntetyczne włókna celulozowe zawierające wagowo 70,0 % wartości procentowej masy lub więcej materiału pochodzącego z recyklingu są zwolnione z wymogów kryterium 1.4.

Co najmniej 25,0 % niepochodzących z recyklingu włókien masy celulozowej musi zostać wytworzone z drewna drzew rosnących w lasach, w których stosowano zasady zrównoważonej gospodarki leśnej ustanowione przez FAO. Pozostała część niepochodzących z recyklingu włókien masy celulozowej musi pochodzić z masy celulozowej wytworzonej z drewna pozyskanego w ramach legalnej wycinki lasów oraz z legalnych plantacji.

Wyroby włókiennicze, które otrzymały oznakowanie ekologiczne UE w oparciu o kryteria decyzji 2014/350/UE, zostały uznane za zgodne z kryterium 1.4.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca lub dostawca materiałów, w stosownych przypadkach, dostarczają deklarację zgodności.

Jeżeli wykorzystuje się wyroby włókiennicze posiadające oznakowanie ekologiczne UE, wnioskodawca dostarcza kopię certyfikatu oznakowania ekologicznego UE pokazującą, że zostało ono przyznane zgodnie z decyzją 2014/350/UE. W innym przypadku wnioskodawca musi uzyskać od producenta (producentów) włókien ważne certyfikaty kontroli pochodzenia wydane przez niezależny podmiot, potwierdzające, że włókna drzewne pochodzą z lasów, w których stosowano zasady zrównoważonej gospodarki leśnej, lub pochodzą z legalnych źródeł. System FSC, PEFC lub równoważne systemy uznaje się za niezależne systemy certyfikacji.

Producent włókien wykazuje, że przestrzegano procedur należytej staranności określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 995/2010 (4), aby zapewnić pozyskanie wykorzystywanego drewna zgodnie z prawem. Ważne zezwolenia FLEGT (egzekwowanie prawa, zarządzanie i handel w dziedzinie leśnictwa) lub CITES (Konwencja o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem) lub zezwolenia wydane przez systemy certyfikacji prowadzone przez niezależne podmioty są akceptowane jako dowód legalnego pozyskiwania zasobów.

W stosownych przypadkach surowce wtórne muszą być identyfikowalne wstecz do etapu ponownego przetwarzania surowca. Taką identyfikowalność potwierdza się na podstawie certyfikatu kontroli pochodzenia wydanego przez niezależny podmiot lub dokumentacji przekazanej przez dostawców i podmioty zajmujące się ponownym przetwarzaniem.

1.5. Tworzywa sztuczne

W żadnej części produktu nie stosuje się polichlorku winylu.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca lub dostawca materiałów, w stosownych przypadkach, dostarczają deklarację zgodności.

Kryterium 2 – Ograniczenie zużycia wody i ograniczenia w zakresie garbowania skór i skórek

W odniesieniu do skór i skórek surowych przeznaczonych do użycia w produkcie końcowym stosuje się ograniczenie zużycia wody w procesie garbowania określone w kryterium 2.1.

Skóra wykorzystywana w produktach przeznaczonych dla dzieci poniżej trzeciego roku życia podlega ograniczeniom dotyczącym garbowania chromowego określonym w kryterium 2.2.

2.1. Zużycie wody

Kryterium to stosuje się w przypadku, gdy zawartość skóry w wierzchu buta lub podeszwach zewnętrznych jest większa niż 10,0 % wartości procentowej masy którejkolwiek części.

Zużycie wody wyrażone jako średnia roczna ilość zużytej wody na tonę surowej skóry i skórki nie przekraczają wartości podanych w tabeli 1.

Tabela 1

Maksymalne dopuszczone zużycie wody w procesie garbowania

Skóry 28 m3/t Skórki 45 m3/t Skóra farbowana z użyciem garbników roślinnych 35 m3/t Skóra świńska 80 m3/t Skóra owcza 180 l/skórę

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca składa deklarację zgodności odpowiednio od dostawcy skór lub przedsiębiorstwa produkującego skórę. W deklaracji należy określić roczną wielkość produkcji skóry i związane z nią zużycie wody w oparciu o średnie wartości miesięczne w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy poprzedzających złożenie wniosku, mierzone ilością odprowadzanych ścieków.

Jeśli proces produkcji skóry odbywa się w różnych lokalizacjach geograficznych, wnioskodawca lub dostawca półproduktów ze skóry dostarcza dokumentację, która określa ilości odprowadzanej wody (m3) na ilość przetworzonych półproduktów ze skóry w tonach (t) lub odpowiednio liczbę skór owczych na podstawie średnich miesięcznych wartości w ciągu dwunastu miesięcy poprzedzających złożenie wniosku.

2.2. Ograniczenia w zakresie garbowania skór i skórek

W przypadku obuwia przeznaczonego dla dzieci w wieku poniżej trzech lat, skóry i skórki surowe przeznaczone do użycia w podszewkach z wyściółką określonych w art. 2 ust. 2 są przetwarzane przy użyciu technologii garbowania bezchromowego.

Ocena i weryfikacja: W przypadku obuwia przeznaczonego dla dzieci w wieku poniżej trzech lat wnioskodawca składa deklarację zgodności odpowiednio od producenta lub dostawcy skór, zawierającą informację, że skóra używana w wewnętrznych częściach obuwia (podszewce z wyściółką) została poddana procesowi garbowana bezchromowego. W deklaracji należy określić garbnik użyty do przetwarzania surowych skór i skórek.

Kryterium 3 – Emisje do wody z produkcji skóry, materiałów włókienniczych i kauczuku

Materiały włókiennicze, skóra i kauczuk, które są przeznaczone do użycia w produkcie końcowym, podlegają ograniczeniom emisji do wody.

Kryterium to stosuje się w przypadku, gdy zawartość, odpowiednio, skóry, materiałów włókienniczych i kauczuku w wierzchu buta lub podeszwach zewnętrznych jest większa niż 10,0 % wartości procentowej masy którejkolwiek części.

3.1. Chemiczne zapotrzebowanie na tlen (ChZT) w ściekach z zakładów garbarskich

Wartość ChZT w ściekach z zakładów garbarskich, podczas odprowadzania ścieków do wód powierzchniowych po oczyszczeniu (w zakładzie lub poza zakładem), nie może przekraczać 200,0 mg/l.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca lub dostawca materiałów, w stosownych przypadkach, dostarcza deklarację zgodności popartą szczegółową dokumentacją i sprawozdaniami z badań przeprowadzonych zgodnie z normą ISO 6060, wykazujące zgodność z tym kryterium na podstawie średnich miesięcznych w okresie sześciu miesięcy poprzedzających złożenie wniosku. Dane wykazują zgodność z kryteriami zakładu produkcyjnego lub, jeżeli ścieki są oczyszczane poza zakładem, podmiotu zajmującego się oczyszczaniem ścieków.

3.2. Chemiczne zapotrzebowanie na tlen (ChZT) w ściekach z procesów wykończeniowych materiałów włókienniczych

Wartość ChZT w ściekach odprowadzanych z procesów wykończeniowych materiałów włókienniczych nie przekracza 20,0 g/kg przetwarzanych materiałów włókienniczych.

Procesy wykończeniowe obejmują termoutwardzanie, termosolowanie, powlekanie i impregnowanie materiałów włókienniczych. Wymóg ten stosuje się do procesów mokrych stosowanych w procesach wykończeniowych materiałów włókienniczych. Spełnienie tego wymogu sprawdza się poniżej zakładowych oczyszczalni ścieków lub komunalnych oczyszczalni ścieków przyjmujących ścieki z tych zakładów przetwarzania.

Wyroby włókiennicze, które otrzymały oznakowanie ekologiczne UE w oparciu o kryteria decyzji 2014/350/UE, zostały uznane za zgodne z kryterium 3.2.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca lub dostawca materiałów, w stosownych przypadkach, dostarczają deklarację zgodności.

Jeżeli wykorzystuje się wyroby włókiennicze posiadające oznakowanie ekologiczne UE, wnioskodawca dostarcza kopię certyfikatu oznakowania ekologicznego UE pokazującą, że zostało ono przyznane zgodnie z decyzją 2014/350/UE.

W innym przypadku odpowiednio wnioskodawca lub dostawca materiałów dostarcza szczegółową dokumentację i sprawozdania z badań przeprowadzonych zgodnie z normą ISO 6060, wykazujące zgodność z tym kryterium na podstawie średnich miesięcznych w okresie sześciu miesięcy poprzedzających złożenie wniosku. Dane wykazują zgodność z kryteriami zakładu produkcyjnego lub, jeżeli ścieki są oczyszczane poza zakładem, podmiotu zajmującego się oczyszczaniem ścieków.

3.3. Chemiczne zapotrzebowanie na tlen (ChZT) w ściekach z przetwarzania kauczuku naturalnego i syntetycznego

Wartość ChZT w ściekach z przetwarzania kauczuku naturalnego lub syntetycznego podczas odprowadzania do wód powierzchniowych po oczyszczeniu (w zakładzie lub poza zakładem) nie może przekraczać 150,0 mg/l. Wymóg ten stosuje się do procesów mokrych stosowanych przy wytwarzaniu kauczuku.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca lub dostawca materiałów, w stosownych przypadkach, dostarcza deklarację zgodności popartą szczegółową dokumentacją i sprawozdaniami z badań przeprowadzonych zgodnie z normą ISO 6060, wykazujące zgodność z tym kryterium na podstawie średnich miesięcznych w okresie sześciu miesięcy poprzedzających złożenie wniosku. Dane wykazują zgodność z kryteriami zakładu produkcyjnego lub, jeżeli ścieki są oczyszczane poza zakładem, podmiotu zajmującego się oczyszczaniem ścieków.

3.4. Chrom w ściekach z garbarni po oczyszczaniu

Całkowite stężenie chromu w ściekach z garbarni po oczyszczaniu nie może przekraczać 1,0 mg/l zgodnie z decyzją wykonawczą Komisji 2013/84/UE (5).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca lub dostawca materiałów, w stosownych przypadkach, dostarcza deklarację zgodności popartą sprawozdaniami z badań przeprowadzonych zgodnie z jedną z następujących metod badawczych: ISO 9174, EN 1233 lub EN ISO 11885 dla chromu oraz wykazuje zgodność z tym kryterium na podstawie średnich miesięcznych w okresie sześciu miesięcy poprzedzających złożenie wniosku. Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z BAT 10 oraz odpowiednio BAT 11 lub 12 określonymi w decyzji wykonawczej 2013/84/UE w celu ograniczenia zawartości chromu w zrzutach ścieków.

Kryterium 4 – Lotne związki organiczne (LZO)

O ile nie określono inaczej, całkowite użycie lotnych związków organicznych podczas końcowych etapów produkcji obuwia nie przekracza średnio 18,0 g LZO/parę obuwia.

W odniesieniu do obuwia zaklasyfikowanego jako środki ochrony indywidualnej zgodne z dyrektywą 89/686/EWG, całkowite użycie lotnych związków organicznych podczas końcowych etapów produkcji obuwia nie przekracza średnio 20,0 g LZO/parę obuwia.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności popartą obliczeniami całkowitego użycia lotnych związków organicznych w trakcie końcowych etapów produkcji obuwia zgodnie z normą EN 14602. Obliczenia te są poparte wynikami badań i odpowiednią dokumentacją (rejestrowanie zakupionej skóry, klejów, materiałów wykończeniowych i produkcji obuwia).

W stosownych przypadkach należy dostarczyć kopię certyfikatu, wydanego przez jednostkę kontroli notyfikowaną zgodnie z dyrektywą 89/686/EWG, poświadczającego, że dany produkt jest zaklasyfikowany jako środek ochrony indywidualnej.

Kryterium 5 – Substancje niebezpieczne w produkcie i częściach składowych obuwia

Obecność w produkcie końcowym, oraz we wszelkich wchodzących w jego skład jednorodnych materiałach lub wyrobach, substancji i mieszanin spełniających zgodne z art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (6) kryteria klasyfikacji jako substancji wzbudzających szczególnie duże obawy, lub substancji lub mieszanin spełniających kryteria klasyfikacji, oznakowania i pakowania (CLP) zgodne z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady (7) w odniesieniu do zagrożeń wymienionych w tabeli 2, podlega ograniczeniu zgodnie z kryteriami 5.1 i 5.2.

Do celów niniejszego kryterium substancje wzbudzające szczególnie duże obawy (SVHC) umieszczone na liście kandydackiej oraz substancje sklasyfikowane w rozporządzeniu CLP zostały zgrupowane w tabeli 2 ze względu na ich niebezpieczne właściwości.

Kryterium to nie stosuje się do substancji lub mieszanin, których cechy zmieniają się po przetworzeniu (innymi słowy, substancji, które przestają być biodostępne lub przechodzą modyfikację chemiczną) w sposób eliminujący uprzednio zidentyfikowane zagrożenie. Dotyczy to reakcji chemicznych, za sprawą których substancje zostały zmodyfikowane, np. polimeryzacji, w wyniku której monomery lub dodatki weszły w wiązanie kowalencyjne.

Wyroby włókiennicze, które otrzymały oznakowanie ekologiczne UE w oparciu o kryteria decyzji 2014/350/UE, zostały uznane za zgodne z kryterium 5.

Tabela 2

Grupowanie zagrożeń objętych ograniczeniem

Zagrożenia grupy 1 – substancje wzbudzające szczególnie duże obawy (SVHC)

Zagrożenia, które identyfikują substancję lub mieszaninę jako należącą do grupy 1:

— Substancje umieszczone na liście kandydackiej substancji wzbudzających szczególnie duże obawy (SVHC) przez Europejską Agencję Chemikaliów (ECHA, z ang. European Chemicals Agency) (8)

— Substancje rakotwórcze, mutagenne lub działające szkodliwie na rozrodczość (CMR) kategorii 1 A lub 1B: H340, H350, H350i, H360, H360F, H360D, H360FD, H360Fd, H360Df

Zagrożenia grupy 2 – z listy CLP

Zagrożenia, które identyfikują substancję lub mieszaninę jako należącą do grupy 2:

— CMR kategorii 2: H341, H351, H361f, H361d, H361fd i H362

— Toksyczność dla organizmów wodnych kategorii 1: H400, H410

— Toksyczność ostra kategorii 1 i 2: H300, H310, H330

— Toksyczność przy aspiracji kategorii 1: H304

— Działanie toksyczne na narządy docelowe (STOT) kategorii 1: H370, H372

— Substancja działająca uczulająco na skórę kategorii 1: H 317

Zagrożenia grupy 3 – z listy CLP

Zagrożenia, które identyfikują substancję lub mieszaninę jako należącą do grupy 3:

— Toksyczność dla organizmów wodnych kategorii 2, 3 i 4: H411, H412, H413

— Toksyczność ostra kategorii 3: H301, H311, H331 i EUH070

— STOT (*) kategorii 2: H371, H373

5.1. Ograniczenia dotyczące substancji wzbudzających szczególnie duże obawy

Produkt końcowy ani żaden z wchodzących w jego skład jednorodnych materiałów lub wyrobów nie może zawierać substancji, które zostały zidentyfikowane zgodnie z procedurą opisaną w art. 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 i umieszczone na liście kandydackiej SVHC, w stężeniu wyższym niż 0,10 % w/w.

Nie przyznaje się odstępstw w stosunku do SVHC umieszczonych na liście kandydackiej, jeżeli są obecne w produkcie końcowym, ani w odniesieniu do jednorodnych materiałów bądź wyrobów, które stanowią część produktu końcowego, przy stężeniu powyżej 0,10 % w/w.

Badanie opiera się na określeniu potencjału obecności takich substancji w produkcie.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności, popartą w stosownych przypadkach deklaracjami dostawcy materiału o braku obecności SVHC w stężeniach powyżej 0,10 % w/w w produkcie końcowym i wszelkich materiałach jednorodnych lub artykułach stanowiących część produktu. Deklaracje muszą odnosić się do najnowszej wersji listy kandydackiej opublikowanej przez ECHA (9).

Jeżeli wykorzystuje się wyroby włókiennicze posiadające oznakowanie ekologiczne UE, wnioskodawca dostarcza kopię certyfikatu oznakowania ekologicznego UE pokazującą, że zostało ono przyznane zgodnie z decyzją 2014/350/UE.

5.2. Ograniczenie oparte na klasyfikacji substancji i mieszanin w ramach CLP

Z wyjątkiem podszewek i wyściółek w rozumieniu art. 2 ust. 2 niniejszej decyzji, kryterium to stosuje się w przypadku gdy zawartość każdego jednorodnego materiału lub wyrobu, będącego częścią wierzchów bądź też podeszew zewnętrznych obuwia, jest większa niż 3,0 % w/w którejkolwiek z tych części. W przypadku podszewek lub wyściółek wszelkie jednorodne materiały lub wyroby wykorzystywane do produkcji podszewek lub wyściółek podlegają ograniczeniu określonemu w następnym akapicie.

Nie dopuszcza się obecności substancji ani mieszanin należących do grup określonych w tabeli 3, które spełniają kryteria CLP klasyfikacji zagrożeń w tabeli 2 w żadnym z jednorodnych materiałów ani wyrobów, które stanowią część produktu końcowego, w stężeniu powyżej 0,10 % (w/w).

Tabela 3

Grupy substancji i mieszanin, do których stosuje się kryterium 5.2

— substancje czynne produktów biobójczych,

— środki barwiące (w tym barwniki,tusze i lakiery),

— pomocnicze nośniki, środki wyrównujące, środki porotwórcze i dyspergujące, środki powierzchniowo czynne,

— środki do natłuszczania,

— rozpuszczalniki,

— środki zagęszczające, wiążące i plastyfikatory do farb,

— środki zmniejszające palność,

— związki sieciujące i kleje,

— środki uodparniające na wodę, brud i plamy.

Stosowanie niektórych substancji i mieszanin, o których mowa w tabeli 3, jest zwolnione z wymogów kryterium 5.2 z zastrzeżeniem warunków wyszczególnionych w tabeli 4.

Tabela 4

Warunki odstępstwa odnoszące się do stosowania środków i mieszanin użytkowych

Substancje i mieszaniny Zakres odstępstwa Warunki odstępstwa Stosowanie do obuwia Nikiel H317, H351 i H372 Jedynie stal nierdzewna może zawierać nikiel. Tempo uwalniania niklu ze stali nierdzewnej nie przekracza 0,5 μg/cm2/tydzień zgodnie z kryterium 6 (RSL). Metalowe noski ochronne, akcesoria obuwnicze Barwniki do barwienia i nadrukowywania bez użycia pigmentów H301, H311, H331 i H317 W celu ograniczenia narażenia pracowników w farbiarniach i drukarkach stosowane są bezpyłowe preparaty barwników lub automatyczne dozowniki i podajniki. Barwniki Barwniki do barwienia i nadrukowywania bez użycia pigmentów H411, H412 i H413 W procesach barwienia prowadzonych z wykorzystaniem reaktywnych, działających bezpośrednio, kadziowych lub siarkowych barwników objętych tymi klasyfikacjami musi zostać spełniony co najmniej jeden z następujących warunków: 1) zastosowanie barwników o wysokim stopniu powinowactwa chemicznego; 2) uzyskanie wartości wskaźnika odrzuceń poniżej 3,0 %; 3) zastosowanie oprzyrządowania do dopasowywania barw; 4) wdrożenie standardowych procedur operacyjnych na potrzeby procesu barwienia; 5) używanie procesu usuwania barwników do oczyszczania ścieków. Stosowanie barwienia roztworem lub cyfrowego druku jest zwolnione z tych warunków. Barwniki Środki uodparniające na wodę, brud i plamy H413 Środek i produkty jego rozpadu muszą być łatwo lub pierwotnie biodegradowalne i nie wykazywać zdolności do bioakumulacji w środowisku wodnym, w tym w osadach wodnych. Wodoodporność Pozostałości środków pomocniczych w jakichkolwiek jednorodnych materiałach lub wyrobach, które stanowią część produktu końcowego Substancje pomocnicze obejmujące: nośniki, środki wyrównujące, środki dyspergujące, środki powierzchniowo czynne, zagęszczacze, substancje wiążące H301, H311, H331, H371, H373, H317 (1B), H411, H412, H413 i EUH070 Receptury należy przygotowywać z zastosowaniem automatycznych systemów dozowania, a odpowiednie procesy należy przeprowadzać zgodnie ze standardowymi procedurami operacyjnymi. Substancje zaklasyfikowane jako H311, H331, H317 (1B) nie są obecne w żadnym materiale jednorodnym ani wyrobie wchodzącym w skład produktu końcowego w stężeniu wyższym niż 1,0 % w/w. Środki pomocnicze

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z kryterium 5.2, popartą w stosownych przypadkach deklaracjami dostawcy(-ów) materiałów. Oświadczenie jest poparte wykazem substancji lub substancji w mieszaninach, jak określono w tabeli 3, które są obecne w jakichkolwiek jednorodnych materiałach lub wyrobach, które stanowią część produktu końcowego, wraz z informacją o ich zaklasyfikowaniu lub niezaklasyfikowaniu jako zagrożenie.

Jako uzupełnienie deklaracji o zaklasyfikowaniu lub niezaklasyfikowaniu w odniesieniu do każdej substancji lub mieszaniny należy przedstawić następujące informacje:

— numer CAS, nr WE lub numer na liście (o ile są dostępne w przypadku mieszanin),

— postać fizyczną i stan, w jakim substancja lub mieszanina jest stosowana,

— zharmonizowane klasyfikacje zagrożeń CLP,

— pozycje samoklasyfikacji w bazie danych zarejestrowanych substancji REACH prowadzonej przez ECHA, jeżeli nie istnieje zharmonizowana klasyfikacja (10),

— klasyfikacje mieszanin zgodne z kryteriami określonymi w rozporządzeniu CLP.

W przypadku pozycji samoklasyfikacji w bazie danych zarejestrowanych substancji REACH priorytetowo traktuje się pozycje pochodzące ze wspólnego przedkładania.

W przypadku gdy klasyfikacja jest rejestrowana jako „brak danych” lub „niejednoznaczna” w bazie danych zarejestrowanych substancji REACH, lub jeżeli substancja nie została jeszcze zarejestrowana na podstawie rozporządzenia REACH, dostarcza się dane toksykologiczne spełniające wymogi określone w załączniku VII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 umożliwiające potwierdzenie jednoznacznej samoklasyfikacji zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 i z wytycznymi ECHA. W przypadkach braku danych bądź niejednoznacznych danych w bazie, samoklasyfikacja jest weryfikowana, przy czym akceptowane są następujące źródła informacji:

— badania toksykologiczne i oceny zagrożenia przeprowadzone przez partnerskie agencje regulacyjne ECHA (11), organy regulacyjne państw członkowskich lub organy międzyrządowe,

— karta charakterystyki (SDS), należycie wypełniona zgodnie z załącznikiem II do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006,

— udokumentowana ekspertyza dostarczona przez specjalistę toksykologa, która musi być oparta na przeglądzie literatury naukowej i danych badawczych oraz, w razie potrzeby, na wynikach nowych badań przeprowadzonych przez niezależne laboratoria stosujące metody zatwierdzone przez ECHA,

— zaświadczenie, w stosownych przypadkach oparte na ekspertyzie, wydane przez akredytowany organ oceny zgodności, który przeprowadza oceny zagrożenia zgodnie z Globalnie Zharmonizowanym Systemem Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów (GHS) lub systemem klasyfikacji CLP.

Informacje na temat niebezpiecznych właściwości substancji lub mieszanin mogą, zgodnie z załącznikiem XI do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, być generowane w inny sposób niż przez badania, na przykład z zastosowaniem alternatywnych metod, takich jak metody in vitro, ilościowe modele zależności struktura – aktywność lub grupowanie substancji i podejście przekrojowe.

W odniesieniu do substancji i mieszanin objętych odstępstwem, wymienionych w tabeli 4, wnioskodawca przedstawia dowód, że wszystkie warunki odstępstwa są spełnione.

Jeżeli wykorzystuje się wyroby włókiennicze posiadające oznakowanie ekologiczne UE, wnioskodawca dostarcza kopię certyfikatu oznakowania ekologicznego UE pokazującą, że zostało ono przyznane zgodnie z decyzją 2014/350/UE.

Kryterium 6 – Wykaz substancji objętych ograniczeniami (RSL)

Kryterium to stosuje się w przypadku zawartości jednorodnego materiału lub wyrobu w wierzchu obuwia lub podeszwach zewnętrznych obuwia większej niż 3,0 % masy (w/w) którejkolwiek z tych części.

Produkt końcowy, jednorodne materiały lub wyroby, które składają się na produkt końcowy ani receptury produkcyjne wykorzystywane, stosownie do przypadku, nie zawierają substancji umieszczonych w wykazie substancji objętych ograniczeniami (RSL). W RSL podano zastosowanie, zakres ograniczeń, wymogi w zakresie weryfikacji i badań dla każdej substancji lub grupy substancji. RSL znajduje się w dodatku do niniejszej decyzji.

RSL zostanie przekazany przez wnioskodawcę do wiadomości wszystkim dostawcom materiałów lub wyrobów, które będą wykorzystywane jako części składowe produktów opatrzonych oznakowaniem ekologicznym UE.

Wyroby włókiennicze, które otrzymały oznakowanie ekologiczne UE w oparciu o kryteria decyzji 2014/350/UE, zostały uznane za zgodne z kryterium 6.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawcy i ich poddostawcy materiałów, w stosownych przypadkach, dostarczają deklarację zgodności z RSL popartą dowodami mającymi zastosowanie do substancji i mieszanin użytych do wytworzenia produktu końcowego lub jego materiałów składowych. Obowiązkowej weryfikacji podlega każdy odnośny wymóg wskazany w RSL. Mogą to być:

— oświadczenia otrzymane od podmiotów odpowiedzialnych za powiązane etapy produkcji,

— deklaracje dostawców substancji chemicznych, lub

— wyniki badania laboratoryjnego próbek produktu końcowego.

W stosownych przypadkach należy wypełnić karty charakterystyki (SDS) zgodnie ze wskazówkami w sekcjach 10, 11 i 12 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 (wymagania dotyczące sporządzania kart charakterystyki). Niekompletne karty charakterystyki będą wymagały dodatkowych deklaracji dostawców substancji chemicznych.

Jeżeli analiza laboratoryjna produktu końcowego jest wymagana, musi ona zostać wykonana dla poszczególnych serii produktów oraz oparta na losowym doborze próby. W zależności od przypadku analiza przeprowadzana jest raz do roku w trakcie okresu obowiązywania pozwolenia w celu wykazania ciągłego spełniania kryteriów RSL, a wyniki przekazywane do odpowiedniego właściwego organu.

Wyniki badań uzyskane do celów potwierdzenia zgodności z RSL dotyczącym danej branży oraz w ramach innych systemów certyfikacji obuwia są przyjmowane, jeżeli metody badań są równoważne

Jeżeli wykorzystuje się wyroby włókiennicze posiadające oznakowanie ekologiczne UE, wnioskodawca dostarcza kopię certyfikatu oznakowania ekologicznego UE pokazującą, że zostało ono przyznane zgodnie z decyzją 2014/350/UE.

Kryterium 7 – Parametry przyczyniające się do trwałości użytkowej

Obuwie robocze i ochronne jest opatrzone znakiem CE i spełnia wymogi trwałości określone zgodnie z dyrektywą 89/686/EWG. Wszystkie inne rodzaje obuwia spełniają wymogi wskazane w tabeli 5.

Tabela 5

Parametry trwałości użytkowej

Parametr/standardowa metoda badania Ogólnie pojęte obuwie sportowe Obuwie szkolne Obuwie codziennego użytku Męskie obuwie miejskie Obuwie na niskie temperatury Damskie obuwie miejskie Obuwie wizytowe Obuwie niemowlęce Obuwie domowe Odporność cholewki na zginanie (kc bez widocznego uszkodzenia)/EN 13512 na sucho = 100 na mokro = 20 na sucho = 100 na mokro = 20 na sucho = 80 na mokro = 20 na sucho = 80 na mokro = 20 na sucho = 100 na mokro = 20 – 20° = 30 na sucho = 50 na mokro = 10 na sucho = 15 na sucho = 15 na sucho = 15 Wytrzymałość cholewki na rozdarcia (Średnia siła rozdzierania, N) EN 13571 Skóra ≥ 80 ≥ 60 ≥ 60 ≥ 60 ≥ 60 ≥ 40 ≥ 30 ≥ 30 ≥ 30 Inne materiały ≥ 40 ≥ 40 ≥ 40 ≥ 40 ≥ 40 ≥ 40 ≥ 30 ≥ 30 ≥ 30 Odporność podeszwy zewnętrznej na zginanie EN 17707 Rozszerzenie nacięcia (mm) Bsp = brak samoistnych pęknięć ≤ 4 Bsp ≤ 4 Bsp ≤ 4 Bsp ≤ 4 Bsp ≤ 4 Bsp w – 10 °C ≤ 4 Bsp Odporność podeszwy zewnętrznej na ścieranie/EN 12770 D ≥ 0,9 g/cm3 (mm3) ≤ 200 ≤ 200 ≤ 250 ≤ 350 ≤ 200 ≤ 400 ≤ 450 D < 0,9 g/cm3 (mg) ≤ 150 ≤ 150 ≤ 170 ≤ 200 ≤ 150 ≤ 250 ≤ 300 Wytrzymałość połączenia spodu z wierzchem (N/mm)/EN 17708 ≥ 4,0 ≥ 4,0 ≥ 3,0 ≥ 3,5 ≥ 3,5 ≥ 3,0 ≥ 2,5 ≥ 3,0 ≥ 2,5 Odporność podeszew zewnętrznych na rozdarcie (Średnia siła rozdzierania, N/mm)/EN 12771 D ≥ 0,9 g/cm3 8 8 8 6 8 6 5 6 5 D < 0,9 g/cm3 6 6 6 4 6 4 4 5 4 Trwałość barwy wnętrza obuwia (wyściółka lub wewnętrzna część cholewki). Różnice intensywności barwy szarej na filcu po 50 cyklach na mokro/EN ISO 17700 ≥ 2/3 ≥ 2/3 ≥ 2/3 ≥ 2/3 ≥ 2/3 ≥ 2/3 ≥ 2/3 ≥ 2/3 Cykl ścierania podszewek z wyściółką/EN 17704 > 25 600 na sucho > 12 800 na mokro > 25 600 na sucho > 12 800 na mokro > 25 600 na sucho > 12 800 na mokro > 25 600 na sucho > 6 400 na mokro > 25 600 na sucho > 12 800 na mokro > 25 600 na sucho > 6 400 na mokro > 25 600 na sucho > 3 200 na mokro >= 25 600 na sucho >= 12 800 na mokro > 8 400 na sucho > 1 600 na mokro

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności popartą wynikami z testów, jak określono w tabeli 5.

W stosownych przypadkach należy przedłożyć kopię wydanego przez jednostkę certyfikującą notyfikowaną zgodnie z dyrektywą 89/686/EWG zaświadczenia, że dany produkt jest klasyfikowany jako środek ochrony indywidualnej.

Kryterium 8 – Odpowiedzialność społeczna przedsiębiorstw w odniesieniu do aspektów pracy

Wymogi tego kryterium stosuje się do zakładu końcowego montażu obuwia.

Uwzględniając trójstronną deklarację zasad dotyczących przedsiębiorstw wielonarodowych i polityki społecznej Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP), inicjatywę ONZ Global Compact (filar 2), wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka oraz wytyczne OECD dla przedsiębiorstw wielonarodowych, wnioskodawca uzyskuje weryfikację osoby trzeciej, popartą audytami na miejscu, stwierdzającą, że w zakładzie końcowego montażu produktu przestrzegano obowiązujących zasad zawartych w podstawowych konwencjach MOP i w przepisach uzupełniających wymienionych poniżej.

Podstawowe konwencje MOP:

(i) Praca dzieci: — Konwencja dotycząca najniższego wieku dopuszczenia do zatrudnienia z 1973 r. (nr 138) — Konwencja dotycząca zakazu i natychmiastowych działań na rzecz eliminowania najgorszych form pracy dzieci z 1999 r. (nr 182)

(ii) Praca przymusowa lub obowiązkowa: — Konwencja dotycząca pracy przymusowej lub obowiązkowej z 1930 r. (nr 29) i protokół z 2014 r. do Konwencji dotyczącej pracy przymusowej lub obowiązkowej — Konwencja o zniesieniu pracy przymusowej z 1957 r. (nr 105)

(iii) Wolność zrzeszania się i prawo do rokowań zbiorowych: — Konwencja dotycząca wolności związkowej i ochrony praw związkowych z 1948 r. (nr 87) — Konwencja dotycząca stosowania zasad prawa organizowania się i rokowań zbiorowych z 1949 r. (nr 98)

(iv) Dyskryminacja: — Konwencja dotycząca jednakowego wynagrodzenia z 1951 r. (nr 100) — Konwencja dotycząca dyskryminacji w zakresie zatrudnienia i wykonywania zawodu z 1958 r. (nr 111) Przepisy uzupełniające:

(v) Godziny pracy: — Konwencja MOP dotycząca ograniczenia czasu pracy do ośmiu godzin dziennie i czterdziestu ośmiu godzin tygodniowo w zakładach przemysłowych z 1919 r. (nr 1)

(vi) Wynagrodzenie: — Konwencja MOP dotycząca metod ustalania płac minimalnych z 1970 r. (nr 131) — Płaca zapewniająca utrzymanie: Wnioskodawca dopilnowuje, aby wynagrodzenia za normalny tygodniowy czas pracy zawsze spełniały co najmniej wymogi minimalnych norm prawnych lub przemysłowych, były wystarczające do zaspokojenia podstawowych potrzeb pracowników i zapewniały dochód rozporządzalny. Wdrażanie jest badane z zastosowaniem wytycznych SA8000 (12) dotyczących wynagrodzenia.

(vii) Bezpieczeństwo i zdrowie — Konwencja MOP dotycząca bezpieczeństwa przy używaniu substancji i preparatów chemicznych w pracy z 1981 r. (nr 170) — Konwencja MOP dotycząca bezpieczeństwa, zdrowia pracowników i środowiska pracy z 1990 r. (nr 155)

W miejscach, gdzie wolność zrzeszania się i prawo do rokowań zbiorowych są ograniczone na mocy prawa, przedsiębiorstwo uznaje legalne organizacje pracowników, z którymi może nawiązać dialog na temat kwestii związanych z miejscem pracy.

Proces audytu obejmuje konsultacje z zewnętrznymi zainteresowanymi stronami na obszarach wokół miejsc pracy, w tym związkami zawodowymi, organizacjami społecznymi, organizacjami pozarządowymi i ekspertami z dziedziny pracy. Wnioskodawca publikuje zbiorcze wyniki i główne wnioski z audytu w internecie w celu udostępnienia zainteresowanym konsumentom informacji na temat działań dostawcy.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z niniejszym kryterium wraz z kopiami certyfikatów oraz uzupełniające sprawozdania z audytu dla każdego zakładu montażu produktu końcowego w odniesieniu do każdego modelu, który ma być oznakowany jako ekologiczny.

Audyty zakładów podmiotów trzecich są przeprowadzane przez prywatnych audytorów wykwalifikowanych do dokonania oceny zgodności łańcucha dostaw przemysłu obuwniczego z wymogami norm społecznych i kodeksów postępowania lub, w państwach, które ratyfikowały Konwencję Inspekcji Pracy MOP z 1947 r. (nr 81), i gdzie nadzór MOP-u pokazuje, że krajowe organy inspekcji pracy działają skutecznie (13) oraz gdzie zakres systemu kontroli obejmuje obszary wymienione powyżej – przez inspektora(-ów) pracy wyznaczonego(-ych) przez organ krajowy.

Akceptuje się datowane nie wcześniej niż 12 miesięcy przed złożeniem wniosku poświadczenia systemów lub procesów, które służą do audytu zgodności z mającymi zastosowanie zasadami wymienionych podstawowych konwencji MOP wraz z dodatkowymi przepisami dotyczącymi godzin pracy, wynagrodzenia oraz zdrowia i bezpieczeństwa.

Kryterium 9 — Opakowanie

Kryterium to dotyczy jedynie opakowania podstawowego, określonego w dyrektywie 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (14).

9.1. Tektura i papier

Tektura i papier używane do końcowego pakowania obuwia są w 100 % wykonane z materiałów pochodzących z recyklingu.

9.2. Tworzywa sztuczne

Tworzywa sztuczne używane do końcowego pakowania obuwia są wykonane z materiałów pochodzących z recyklingu przynajmniej w 80 %.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca lub dostawca dostarczają, odpowiednio, deklarację zgodności zawierającą skład materiałowy opakowania oraz udział wykorzystanych materiałów pochodzących z i materiałów pierwotnych.

Kryterium 10 – Informacje na opakowaniu

10.1. Informacje dla użytkowników

Produkt jest dostarczany wraz z następującymi informacjami:

— Instrukcje konserwacji i czyszczenia dla każdego produktu.

— „Lepiej buty naprawić, zamiast je wyrzucać. W ten sposób mniej zaszkodzisz środowisku naturalnemu.”

— „Pamiętaj, by korzystać z lokalnego punktu zbiórki niepotrzebnego obuwia.”

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza próbkę opakowania lub proponowany wzór opakowania wraz z treścią instrukcji dla użytkownika, która będzie dostarczana z produktem.

10.2. Informacje widniejące na oznakowaniu ekologicznym UE

Jeżeli stosowane jest nieobowiązkowe oznakowanie zawierające pole tekstowe, musi ono zawierać, w stosownych przypadkach, trzy z następujących stwierdzeń:

(i) gospodarujemy w sposób zrównoważony surowcami naturalnego pochodzenia (w przypadkach gdy stosuje się kryterium 1);

(ii) stosujemy procesy produkcji ograniczające zanieczyszczenia;

(iii) ograniczamy do minimum stosowanie substancji niebezpiecznych;

(iv) zbadane pod kątem trwałości;

(v) wykorzystano xx % bawełny ekologicznej (oświadczenie to można zamieścić wyłącznie w przypadku gdy, na podstawie kryterium 1.2 a), więcej niż 95 % bawełny jest ekologiczne).

Wytyczne dotyczące stosowania nieobowiązkowego oznakowania zawierającego pole tekstowe można znaleźć w dokumencie „Guidelines for use of the EU Ecolabel Logo” (wytyczne dotyczące stosowania logo oznakowania ekologicznego) zamieszczonym na stronie internetowej:

http://ec.europa.eu/environment/ecolabel/documents/logo_guidelines.pdf

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza deklarację zgodności z niniejszym kryterium wraz z próbką etykiety produktu lub proponowanym projektem opakowania, ukazującym sposób uwidocznienia oznakowania ekologicznego UE.

(1) http://www.iucnredlist.org/

(2) Decyzja Komisji 2014/350/UE z dnia 5 czerwca 2014 r. ustalająca kryteria ekologiczne przyznawania oznakowania ekologicznego UE dla wyrobów włókienniczych (Dz.U. L 174 z 13.6.2014, s. 45).

(3) Rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 1).

(4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 995/2010 z dnia 20 października 2010 r. ustanawiające obowiązki podmiotów wprowadzających do obrotu drewno i produkty z drewna (Dz.U. L 295 z 12.11.2010, s. 23).

(5) Decyzja wykonawcza Komisji 2013/84/UE z dnia 11 lutego 2013 r. ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych, w odniesieniu do garbowania skór (Dz.U. L 45 z 16.2.2013, s. 13).

(6) Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów (Dz.U. L 136 z 29.5.2007, s. 3).

(7) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (Dz.U. L 353 z 31.12.2008, s. 1).

(8) Europejska Agencja Chemikaliów ECHA, Candidate List of substances of very high concern for Authorisation (Lista kandydacka substancji wzbudzających szczególnie duże obawy), http://www.echa.europa.eu/candidate-list-table.

(*) STOT (specific target organ toxicity) = działanie toksyczne na narządy docelowe.

(9) ECHA, Candidate List of substances of very high concern for Authorisation (Lista kandydacka substancji wzbudzających szczególnie duże obawy), http://www.echa.europa.eu/candidate-list-table

(10) ECHA, baza danych zarejestrowanych substancji REACH, http://www.echa.europa.eu/information-on-chemicals/registered-substances

(11) ECHA, Współpraca z agencjami regulacyjnymi, http://echa.europa.eu/en/about-us/partners-and-networks/international-cooperation/cooperation-with-peer-regulatory-agencies

(12) Social Accountability International, Social Accountability 8000 International Standard, http://www.sa-intl.org

(13) Zob. ILO NORMLEX (http://www.ilo.org/dyn/normlex/en) oraz pomocnicze wytyczne.

(14) Dyrektywa 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (Dz.U. L 365 z 31.12.1994, s. 10).