„13)

dodaje się art. 129a–129d w brzmieniu: »Artykuł 129a Formalności podczas wystawiania dokumentu ‘T2L’ lub ‘T2LF’, faktury lub dokumentu przewozowego przez upoważnionego wystawcę (art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu) 1. Do daty wdrożenia systemu potwierdzenia unijnego statusu towarów w ramach UKC, o której mowa w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/255/UE, upoważniony wystawca sporządza kopię każdego wydanego dokumentu ‘T2L’ lub ‘T2LF’. Organy celne określają warunki przedstawiania wspomnianej kopii do celów kontroli i przechowywania jej przynajmniej przez okres trzech lat. 2. Upoważnienie, o którym mowa w art. 128 ust. 2, zawiera następujące dane: a) urząd celny, na którym spoczywa obowiązek uprzedniego zatwierdzenia formularzy ‘T2F’ lub ‘T2LF’ stosowanych do sporządzenia danych dokumentów do celów art. 129b ust. 1; b) sposób potwierdzania przez upoważnionego wystawcę właściwego wykorzystania tych formularzy; c) wyłączone kategorie lub przemieszczania towarów; d) termin i sposób informowania przez upoważnionego wystawcę właściwego urzędu celnego w celu umożliwienia mu przeprowadzenia ewentualnej kontroli przed wysyłką towarów; e) dane z przedniej strony dokumentów handlowych lub pola ‘C. Urząd wyjścia’, które znajdują się na przedniej stronie formularzy stosowanych do sporządzania dokumentów ‘T2L’ lub ‘T2LF’ i, w stosownych przypadkach, formularzy uzupełniających, zostają uprzednio opatrzone pieczęcią urzędu celnego określonego w ust. 2 lit. a) oraz podpisem funkcjonariusza tego urzędu; lub (i) opatrzone wcześniej umieszczoną pieczęcią urzędu celnego, o którym mowa w ust. 2 lit. a), oraz podpisem funkcjonariusza tego urzędu; lub (ii) opatrzone przez upoważnionego wystawcę specjalną pieczęcią. Odcisk takiej pieczęci może być uprzednio wydrukowany na formularzach, jeżeli druk dokonywany jest przez zatwierdzoną w tym celu drukarnię. Pola 1 i 2 oraz 4–6 specjalnej pieczęci muszą zostać uzupełnione o następujące informacje: — godło lub wszelkie inne symbole lub litery, określające dany kraj, — właściwy urząd celny, — data, — zatwierdzony wystawca, oraz — numer pozwolenia. f) Najpóźniej w chwili przesyłki towarów upoważniony wystawca musi wypełnić i podpisać formularz. Musi on ponadto w polu ‘D. Kontrola urzędu wywozu’ dokumentu ‘T2L’ lub ‘T2LF’ lub w widocznym miejscu stosowanego dokumentu handlowego wpisać nazwę właściwego urzędu celnego, datę wystawienia dokumentu oraz jedną z następujących adnotacji: — Expedidor autorizado — Godkendt afsender — Zugelassener Versender — Εγκεκριμένος αποστολέας — Authorised consignor — Expéditeur agréé — Speditore autorizzato — Toegelaten afzender — Expedidor autorizado — Hyväksytty lähettäjä — Godkänd avsändare — Schválený odesílatel — Volitatud kaubasaatja — Atzītais nosūtītājs — Įgaliotas siuntėjas — Engedélyezett feladó — Awtorizzat li jibgħat — Upoważniony nadawca — Pooblaščeni pošiljatelj — Schválený odosielateľ — Одобрен изпращач — Expeditor agreat Artykuł 129b Ułatwienia dla upoważnionego wystawcy (art. 6 ust. 3 lit. a) kodeksu) 1. Do daty wdrożenia systemu potwierdzenia unijnego statusu towarów w ramach UKC, o której mowa w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/255/UE, upoważniony wystawca może uzyskać pozwolenie na niepodpisywanie dokumentów ‘T2L’ lub ‘T2LF’ lub stosowanych dokumentów handlowych opatrzonych specjalną pieczęcią określoną w art. 129a ust. 2 lit. e) ppkt (ii), które są sporządzone z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego lub systemu automatycznego przetwarzania danych. Pozwolenia takiego udziela się pod warunkiem że upoważniony wystawca uprzednio zobowiąże się pisemnie wobec tych organów do przyjęcia odpowiedzialności prawnej za wystawianie wszystkich dokumentów ‘T2L’ lub ‘T2LF’ lub dokumentów handlowych opatrzonych specjalną pieczęcią. 2. Na dokumentach ‘T2L’ lub ‘T2LF’ lub dokumentach handlowych sporządzonych zgodnie z ust. 1 należy umieścić w miejscu przeznaczonym na podpis upoważnionego wystawcy jedną z następujących adnotacji: — Dispensa de firma — Fritaget for underskrift — Freistellung von der Unterschriftsleistung — Δεν απαιτείται υπογραφή — Signature waived — Dispense de signature — Dispensa dalla firma — Van ondertekening vrijgesteld — Dispensada a assinatura — Vapautettu allekirjoituksesta — Befriad från underskrift — Podpis se nevyžaduje — Allkirjanõudest loobutud — Derīgs bez paraksta — Leista nepasirašyti — Aláírás alól mentesítve — Firma mhux meħtieġa — Zwolniony ze składania podpisu — Opustitev podpisa — Oslobodenie od podpisu — Освободен от подпис — Dispensă de semnătură — Oslobođeno potpisa. Artykuł 129c Upoważnienie do sporządzenia manifestu przedsiębiorstwa żeglugowego po wyjściu (art. 153 ust. 2 kodeksu) Do daty wdrożenia systemu potwierdzenia unijnego statusu towarów, o której mowa w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/255/UE, organy celne państw członkowskich mogą pozwolić przedsiębiorstwu żeglugowemu na niewystawianie manifestu przedsiębiorstwa żeglugowego, o którym mowa w art. 199 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, służącego do wykazania unijnego statusu celnego towarów, najpóźniej do dnia następującego po dniu wypłynięcia statku i w każdym przypadku przed przybyciem statku do portu przeznaczenia. Artykuł 129d Warunki do otrzymania upoważnienia do sporządzenia manifestu przedsiębiorstwa żeglugowego po wyjściu (art. 153 ust. 2 kodeksu) 1. Do daty wdrożenia systemu decyzji celnych w ramach UKC, o której mowa w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/255/UE, pozwolenie na niewystawianie manifestu przedsiębiorstwa żeglugowego służącego do wykazania unijnego statusu celnego towarów, najpóźniej do dnia następującego po dniu wypłynięcia statku i w każdym przypadku przed przybyciem statku do portu przeznaczenia, jest udzielane tylko międzynarodowym przedsiębiorstwom żeglugowym, które spełniają następujące warunki: a) mają siedzibę w Unii; b) regularnie wydają potwierdzenie unijnego statusu celnego towarów, lub o których organy celne wiedzą, że są one w stanie wypełnić zobowiązania prawne dotyczące wykorzystania tych potwierdzeń; c) nie dopuściły się poważnego lub ponownego naruszenia przepisów celnych lub podatkowych; d) do celów przekazywania informacji między portami wyjścia i przeznaczenia na obszarze celnym Unii stosują one systemy elektronicznej wymiany danych; e) realizują znaczącą liczbę rejsów między państwami członkowskimi po uznanych trasach. 2. Pozwolenia określone w ust. 1 są przyznawane wyłącznie, jeżeli: a) organy celne mogą zapewnić nadzór i kontrolę procedury, nie podejmując wysiłków administracyjnych nieproporcjonalnych w stosunku do wymagań danych osób; i b) osoby korzystające z uproszczeń prowadzą ewidencję umożliwiającą organom celnym przeprowadzenie skutecznej kontroli. 3. Jeżeli zainteresowana osoba posiada świadectwo AEO, o którym mowa w art. 38 ust. 2 lit. a) kodeksu, wymagania określone w ust. 1 lit. c) i ust. 2 lit. b) niniejszego artykułu uznaje się za spełnione. 4. Po przyjęciu wniosku organy celne państwa członkowskiego, w którym przedsiębiorstwo żeglugowe ma siedzibę, powiadamiają o tym wniosku pozostałe państwa członkowskie, na których obszarze znajdują się porty wyjścia i zamierzone porty przeznaczenia. Jeżeli w ciągu sześćdziesięciu dni od daty powiadomienia o wniosku nie zostaje wniesiony sprzeciw, organy celne udzielają pozwolenia na korzystanie z procedury uproszczonej opisanej w art. 129c. Pozwolenie takie jest ważne w odnośnych państwach członkowskich i jest stosowane tylko w stosunku do operacji transportowych realizowanych między portami, do których się ono odnosi. 5. Uproszczenie realizowane jest w następujący sposób: a) z portu wyjścia do portu przeznaczenia manifest przesyłany jest z wykorzystaniem systemu elektronicznej wymiany danych; b) przedsiębiorstwo żeglugowe wpisuje do manifestu informacje określone w art. 126a; c) manifest przesyłany w drodze elektronicznej wymiany danych (manifest przesłany w formie wymiany danych) przedstawiany jest organom celnym portu wyjścia najpóźniej w dniu roboczym następującym po dniu wypłynięcia statku i w każdym przypadku przed przybyciem statku do portu przeznaczenia. Organy celne mogą zażądać przedstawienia wydruku manifestu przesłanego w formie wymiany danych, jeżeli nie mają dostępu do zatwierdzonego przez organy celne systemu informacyjnego zawierającego manifest przesłany w formie wymiany danych; d) manifest przesłany w formie wymiany danych przedstawia się organom celnym w porcie przeznaczenia. Organy celne mogą zażądać przedstawienia wydruku manifestu przesłanego w formie wymiany danych, jeżeli nie mają dostępu do zatwierdzonego przez organy celne systemu informacyjnego zawierającego manifest przesłany w formie wymiany danych. 6. Dokonuje się następujących powiadomień: a) przedsiębiorstwo żeglugowe powiadamia organy celne o wszystkich naruszeniach przepisów i nieprawidłowościach; b) tak szybko, jak jest to możliwe, organy celne portu przeznaczenia powiadamiają organy celne portu wyjścia oraz organy, które wydały pozwolenie, o wszystkich naruszeniach przepisów lub nieprawidłowościach.«;”,