ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(7)

W ramach pierwszego świadczenia wyrównawczego dla osób samozatrudnionych, tzw. programu „Pětadvacítka”, o którym mowa w art. 3 lit. c) decyzji wykonawczej (UE) 2020/1345, wprowadzonego ustawą nr 159/2020 Zz. (4), osobom samozatrudnionym, które były zmuszone do zawieszenia lub znacznego ograniczenia swojej działalności gospodarczej ponad zwykłe ryzyko zmienności związane z działalnością jako rezultat z COVID-19 zagrożenie dla zdrowia publicznego lub środki kryzysowe wdrożone przez organy publiczne, przysługiwało świadczenie wyrównawcze w wysokości 500 CZK za każdy dzień kalendarzowy okresu wyrównawczego na osobę. Program „Pětadvacítka” był realizowany od 12 marca 2020 r. do 8 czerwca 2020 r. Wprowadzone na mocy ustawy nr 461/2020 Zz. (5)„jesienne świadczenie wyrównawcze” stanowiło zmianę tego programu i obowiązywało od 5 października 2020 r. do 15 lutego 2021 r. Polegało ono na premii podatkowej w wysokości 500 CZK za każdy dzień kalendarzowy dla osób samozatrudnionych, które były zmuszone do zawieszenia lub znacznego ograniczenia swojej działalności gospodarczej jako rezultat zagrożeń dla zdrowia publicznego lub środki kryzysowe wdrożone przez organy publiczne. Ustawą nr 95/2021 Zz. (6) i powiązanymi rezolucjami Rządu (nr 154/2021 (7) i 188/2021 (8)) wprowadzono kolejną zmianę pod nazwą „nowe świadczenie wyrównawcze za 2021 r.”, w ramach której podwyższono kwotę premii podatkowej do 1 000 CZK dziennie. Świadczenie to obowiązywało od 1 lutego 2021 r. do 31 maja 2021 r. Wysokość świadczenia wyrównawczego dla osób samozatrudnionych w ramach ostatniej zmiany pod nazwą „świadczenie wyrównawcze za 2022 r.”, wprowadzonej ustawą nr 519/2021 Zz. (9), również wynosiła 1 000 CZK dziennie. Świadczenie to obowiązywało od 22 listopada 2021 r. do 31 stycznia 2022 r.
2.

Akredytowany producent ustanawia i utrzymuje w pełni wdrożony i operacyjny program zgodności z przepisami w celu zarządzania wszystkimi działaniami prowadzonymi w jego akredytowanym zakładzie produkcyjnym. Program zgodności z przepisami ma również zastosowanie do działań zewnętrznych prowadzonych poza akredytowanym zakładem produkcyjnym, w przypadku gdy działalność ta jest podobna do działalności w zakresie zabezpieczonych elementów banknotów euro lub działalności w zakresie elementów banknotów euro, w odniesieniu do której EBC udzielił akredytacji.
(3)

Protokół zawiera postanowienia odnoszące się do uprawnienia do korzystania z odpowiednich systemów Stron Umowy odnoszącego się do koprodukcji audiowizualnych.
a)

Do 1 stycznia 2026 r. ruchome urządzenia końcowe odbierające w pasmach częstotliwości i systemach wymienionych w tabeli 2 muszą być zabezpieczone przed próbą rejestracji w ruchomych sieciach UMTS na powierzchni ziemi: — poprzez włączenie do systemu MCA jednostki sterowania siecią (NCU), która podnosi poziom szumu tła w kabinie w pasmach odbiorczych urządzeń w służbie radiokomunikacyjnej ruchomej, lub — poprzez ekranowanie kadłuba statku powietrznego w celu dodatkowego stłumienia sygnałów przedostających się do kadłuba i wydostających się z niego. Tabela 2 Pasma częstotliwości (MHz) Systemy na powierzchni ziemi 925 –960 MHz UMTS 2 110 –2 170 MHz UMTS Po tym terminie operatorzy MCA mogą podjąć decyzję o dalszym stosowaniu NCU w odniesieniu do pasm częstotliwości i systemów wymienionych w tabeli 2.
(5)

W dniu 30 września 2022 r. EBC otrzymał wniosek Nationale Bank van België/Banque Nationale de Belgique w imieniu Belgii o zwiększenie wielkości emisji monet euro w Belgii w 2022 r. o dodatkową kwotę 5 milionów EUR – z 33 milionów EUR do 38 milionów EUR. Powodem takiego zwiększenia emisji jest zmiana krajowego cyklu gotówkowego prowadząca do wyższej emisji netto monet euro. Wzrost ten został spowodowany przez bardzo niską liczbę monet euro zwracanych do Nationale Bank van België/Banque Nationale de Belgique oraz przez fakt, że nie zmaterializował się przewidywany przez władze belgijskie spadek zapotrzebowania na gotówkę.
w załączniku I w części I w art. 35 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. These Conditions become effective from 20 March 2023.”.
1)

w art. 2 wprowadza się następujące zmiany: a) w ust. 1 lit. c) otrzymuje brzmienie: „c) dostarczania, sprzedaży lub przekazywania nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego przeznaczonego wyłącznie do celów humanitarnych lub ochronnych, lub świadczenia pomocy technicznej i zapewniania szkoleń związanych z takim nieśmiercionośnym sprzętem;”; b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Z wyjątkiem działań, o których mowa w ust. 1 lit. a), b) i c), państwa członkowskie z wyprzedzeniem powiadamiają Komitet ds. Sankcji ustanowiony na mocy rezolucji RB ONZ nr 1533 (2004) (Komitet ds. Sankcji) o wszelkich przypadkach udzielania pomocy technicznej, finansowania, usług pośrednictwa i innych usług związanych z działaniami wojskowymi w DRK lub wszelkich dostaw następujących rodzajów uzbrojenia i podobnego sprzętu przeznaczonych dla DRK: a) wszystkich rodzajów broni o kalibrze do 14,5 mm i amunicji do niej; b) moździerzy o kalibrze do 82 mm i amunicji do nich; c) granatników i wyrzutni rakiet o kalibrze do 107 mm oraz amunicji do nich; d) przenośnych przeciwlotniczych zestawów rakietowych (MANPADS); e) systemów przeciwpancernych pocisków kierowanych. W takich powiadomieniach podawane są wszelkie istotne informacje, obejmujące w odpowiednich przypadkach użytkownika końcowego, proponowaną datę dostawy oraz trasę przesyłek.”;
(6)

Na podstawie „ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych” (3) Minister Zdrowia polecił Narodowemu Funduszowi Zdrowia zawieranie z zainteresowanymi laboratoriami umów o wykonywanie testów diagnostycznych RT-PCR na obecność wirusa SARS-CoV-2. Ich koszty finansowano z budżetu państwa i były one proporcjonalne do liczby osób zgłaszających się na takie badanie testowe. Jak wskazano we wniosku, Polska zwraca się o finansowanie w ramach rozporządzenia (UE) 2020/672 jedynie tych wydatków, których dokonano w latach 2020 i 2021. Środek ten jest nowy i był wdrażany od końca kwietnia 2020 r. do końca marca 2022 r.
(6)

W dniu 3 grudnia 2021 r. w swojej rezolucji nr 2608 (2021) RB ONZ ponowiła swój apel, aby państwa i organizacje regionalne, w miarę swoich możliwości, uczestniczyły w zwalczaniu piractwa i zbrojnych napaści na statki u wybrzeży Somalii, w szczególności zgodnie z tą rezolucja i prawem międzynarodowym, poprzez wykorzystanie okrętów wojennych, broni i samolotów wojskowych, poprzez zapewnianie baz i wsparcia logistycznego dla sił zwalczających piractwo oraz poprzez zajmowanie i unieszkodliwianie łodzi, statków, broni i innego powiązanego sprzętu wykorzystywanego do aktów piractwa i zbrojnych napaści na statki u wybrzeży Somalii, lub gdy istnieją uzasadnione powody, aby podejrzewać, że są one wykorzystywane w tym celu; doceniła skuteczne ściganie przypadków piractwa przez Seszele i wezwała wszystkie państwa do wymiany z Interpolem – za pośrednictwem odpowiednich kanałów – informacji do wykorzystania w ramach globalnej bazy danych dotyczących piractwa.
2)

art. 15 ust. 5 otrzymuje brzmienie: „5. Wysoki Przedstawiciel jest upoważniony do udostępniania unijnym agencjom działającym w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, a w szczególności Fronteksowi i Europolowi, informacji niejawnych UE powstałych do celów EUCAP Somalia, objętych klauzulą tajności dla każdej z nich, zgodnie z decyzją Rady 2013/488/UE (*1). W tym celu dokonuje się uzgodnień technicznych. 6. Wysoki Przedstawiciel może przenieść uprawnienia, o których mowa w ust. 1–5, a także zdolność do dokonania uzgodnień, o których mowa w ust. 2–5, na osoby, których jest zwierzchnikiem, na cywilnego dowódcę operacji lub na szefa misji. (*1) Decyzja Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1)”;"
(2)

Decyzja Rady 2007/441/WE (2) upoważnia Włochy do ograniczenia prawa do odliczenia VAT na podstawie art. 168 dyrektywy 2006/112/WE do 40 % w odniesieniu do kosztów zakupu niektórych pojazdów silnikowych, w tym wydatków związanych z montażem i podobnych, produkcją, nabyciem wewnątrzwspólnotowym, przywozem, leasingiem lub wynajmem, przeróbkami, naprawą lub konserwacją oraz powiązanych wydatków, w tym na smary i paliwa, w przypadku gdy dany pojazd nie jest wykorzystywany wyłącznie do celów działalności gospodarczej. W odniesieniu do pojazdów, do których stosuje się limit 40 %, Włochy wymagają, aby podatnicy nie traktowali użycia pojazdów stanowiących składniki majątku przedsiębiorstwa podatnika do celów prywatnych jako odpłatnego świadczenia usług zgodnie z art. 26 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE (zwane dalej „szczególnymi środkami”).
(10)

Załącznik I do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2020/668 (6) zawiera wykaz odniesień do norm zharmonizowanych, zgodność z którymi stanowi podstawę do domniemania zgodności z rozporządzeniem (UE) 2016/425. W celu zapewnienia, aby odniesienia do norm zharmonizowanych opracowanych na potrzeby rozporządzenia (UE) 2016/425 były wymienione w jednym akcie, odniesienia do norm zharmonizowanych EN 143:2021, EN ISO 13688:2013 i zmiany do niej EN ISO 13688:2013/A1:2021, EN ISO 18527-2:2021, EN ISO 20349-1:2017 i zmiany do niej EN ISO 20349-1:2017/A1:2020 oraz EN ISO 20349-2:2017 i zmiany do niej EN ISO 20349-2:2017/A1:2020 należy włączyć do tego załącznika.
(2)

Decyzja wykonawcza Rady 2013/805/UE (2) upoważnia Polskę do ograniczenia prawa do odliczenia VAT do 50 % w odniesieniu do kosztów zakupu niektórych silnikowych pojazdów drogowych, w tym wydatków związanych z nabyciem wewnątrzwspólnotowym, przywozem, wynajmem lub leasingiem, w przypadku gdy dany pojazd nie jest wykorzystywany wyłącznie do celów działalności gospodarczej, a także do zwolnienia podatnika z obowiązku traktowania użycia pojazdów objętych ograniczeniem do celów niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej jako świadczenia usług zgodnie z art. 26 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE („szczególne środki”).
1)

art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Środki ograniczające przewidziane w art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 1 i 2 nakłada się na osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy: a) utrudniające oparte na konsensusie i pokojowe rozwiązania zmierzające do przeprowadzenia w DRK wyborów, w tym poprzez akty przemocy, represje lub nawoływanie do przemocy, lub poprzez podważanie praworządności; b) uczestniczące w planowaniu czynów stanowiących poważne przypadki łamania lub naruszania praw człowieka w DRK, kierowaniu tymi czynami lub ich popełnianiu; c) odpowiedzialne za podtrzymywanie konfliktu zbrojnego, niestabilności lub braku bezpieczeństwa w DRK; d) udzielające wsparcia osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom, o których mowa w lit. c); e) nawołujące do przemocy w związku z działaniami, o których mowa w lit. b), c) i d); f) czerpiące korzyści z konfliktu zbrojnego, niestabilności lub braku bezpieczeństwa w DRK, w tym poprzez nielegalną eksploatację zasobów naturalnych oraz dzikiej fauny i flory lub handel nimi; g) powiązane z osobami fizycznymi lub prawnymi, podmiotami lub organami, o których mowa w lit. a), b), c), d), e) lub f); zgodnie z wykazem znajdującym się w załączniku II.”
(4)

Decyzja Umawiających się Stron odnosi się do ochrony środowiska, do której zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. e) Traktatu stosują się kompetencje dzielone między Unią a jej państwami członkowskimi. Decyzja Umawiających się Stron nie wchodzi w zakres obszaru w dużej mierze objętego unijnymi przepisami dotyczącymi takiej ochrony. Unia nie zamierza korzystać z możliwości wykonywania swoich kompetencji zewnętrznych w odniesieniu do tych obszarów objętych zakresem decyzji Umawiających się Stron, w odniesieniu do których nie wykonywała jeszcze swoich kompetencji wewnętrznie.
(2)

Zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt (iii) konwencji barcelońskiej, na posiedzeniu Umawiające się Strony tej konwencji i protokołów do niej ma przyjąć zmiany do załączników do protokołów do konwencji.
(2)

Zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt (iii) konwencji barcelońskiej posiedzenie Umawiających się Stron tej konwencji i protokołów do niej ma przyjąć zmiany do załączników do protokołów do konwencji.
(2)

Decyzja wykonawcza (UE) 2018/1904 traci moc z dniem 31 grudnia 2022 r. Pismem z dnia 23 sierpnia 2022 r. Niderlandy zwróciły się z wnioskiem o upoważnienie do dalszego stosowania środka szczególnego przez kolejny okres do dnia 31 grudnia 2024 r., czyli do dnia, do którego państwa członkowskie mają dokonać transpozycji dyrektywy Rady (UE) 2020/285 (3). Z dyrektywy tej wynika, że od dnia 1 stycznia 2025 r. państwa członkowskie będą mogły zwalniać z VAT dostawy towarów i świadczenie usług dokonywane przez podatników, których roczny obrót w danym państwie członkowskim nie przekracza progu 85 000 EUR lub równowartości tej kwoty w walucie krajowej.
C 487/1

DECYZJA PREZYDIUM PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

z dnia 12 grudnia 2022 r.

zmieniająca przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego

(2022/C 487/01)

PREZYDIUM PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 223 ust. 2,

uwzględniając Statut posła do Parlamentu Europejskiego (1),

uwzględniając art. 25 Regulaminu Parlamentu Europejskiego,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Zgodnie z art. 69 ust. 2 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (2) (zwanych dalej „przepisami wykonawczymi”) maksymalna kwota kosztów pomocy parlamentarnej pokrywana z tytułu korzystania z usług osobistych współpracowników, o której mowa w art. 29 ust. 4 przepisów wykonawczych, podlega w stosownych przypadkach rocznej waloryzacji dokonywanej na podstawie danych ustalonych przy zastosowaniu art. 65 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej, ustanowionego rozporządzeniem Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (3).

(2) Komisja ustaliła współczynnik waloryzacji na drugie półrocze 2022 r. na poziomie 4,5 %. Zgodnie z powyższym maksymalną kwotę przysługującą w ciągu miesiąca na pokrycie kosztów pomocy parlamentarnej należy podwyższyć do 27 937 EUR ze skutkiem od dnia 1 lipca 2022 r.

(3) Należy odpowiednio zmienić przepisy wykonawcze.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1 W art. 29 przepisów wykonawczych ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Maksymalna pokrywana kwota przysługująca w ciągu miesiąca z tytułu korzystania z usług wszystkich współpracowników wymienionych w art. 30 wynosi 27 937 EUR ze skutkiem od dnia 1 lipca 2022 r.”.

Artykuł 2 Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2022 r.

(1) Decyzja 2005/684/WE, Euratom Parlamentu Europejskiego z dnia 28 września 2005 r. w sprawie przyjęcia statutu posła do Parlamentu Europejskiego (Dz.U. L 262 z 7.10.2005, s. 1).

(2) Decyzja Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 19 maja i 9 lipca 2008 r. ustanawiająca przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (Dz.U. C 159 z 13.7.2009, s. 1)

(3) Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1.
(1)

W wyniku zmiany dyrektywy 2003/96/WE decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2018/552 (2) rumuńska wersja językowa dyrektywy 2003/96/WE zawiera błędy w art. 2 ust. 1 lit. h), w art. 16 ust. 1 tiret drugie i w art. 20 ust. 1 lit. h) w odniesieniu do wyłączenia preparatów przeciwrdzewnych zawierających aminy jako składniki aktywne i złożonych rozpuszczalników nieorganicznych i rozcieńczalników do lakierów i produktów podobnych, jeżeli produkty te są przeznaczone do stosowania jako paliwo do ogrzewania lub paliwo silnikowe, oraz ich części składowych pozyskanych z biomasy.
(4)

W dniu 21 listopada 2022 r. EBC otrzymał wniosek Banque de France w imieniu Francji o zwiększenie wielkości emisji monet euro we Francji w 2022 r. o dodatkową kwotę 50,0 milionów EUR – z 249,0 milionów EUR do 299,0 milionów EUR. Wniosek ten złożono w odpowiedzi na znaczny wzrost emisji netto monet euro we Francji, którego kulminacja ma nastąpić w grudniu 2022 r. Wzrost ten wynika w szczególności z wyższej emisji brutto monet o nominale 1 EUR, 2 EUR i 50 centów w połączeniu z niższym poziomem depozytów monet euro. Do wzrostu zapotrzebowania na monety euro przyczynił się również wzrost cen w połączeniu z coraz częstszym wydawaniem reszty przez sprzedawców detalicznych w monetach euro.
3)

ust. 17 otrzymuje brzmienie: „17. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2 właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych należących do podmiotów umieszczonych w wykazie w pozycjach 53, 54, 55, 79, 80, 81, 82, 108, 126 i 127 w załączniku pod nagłówkiem »Podmioty« lub na udostępnienie tym podmiotom niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie właściwe organy uznają za stosowne, oraz po ustaleniu, że takie środki finansowe lub zasoby gospodarcze są niezbędne do zakupu, przywozu lub transportu produktów rolnych i spożywczych, w tym pszenicy i nawozów. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2 właściwe organy państwa członkowskiego na podstawie konkretnej oceny poszczególnych przypadków mogą zezwolić – dla każdej stosownej transakcji z osobna – na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych należących do osób fizycznych wymienionych pod nagłówkiem »Osoby« w załączniku, które przed umieszczeniem ich w wykazie odgrywały istotną rolę w międzynarodowym handlu produktami rolnymi i spożywczymi, w tym pszenicą i nawozami, lub na udostępnienie tym osobom niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie te właściwe organy uznają za stosowne, oraz po ustaleniu, że takie środki finansowe lub zasoby gospodarcze są niezbędne do sprzedaży, dostawy, przekazania lub wywozu produktów rolnych i spożywczych, w tym pszenicy i nawozów, do państw trzecich w celu zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego. Udzielając zezwolenia na takie operacje, dane państwo członkowskie działa w ścisłej współpracy z Komisją. O wszelkich zezwoleniach, których udzieliło na mocy niniejszego ustępu informuje pozostałe państwa członkowskie w terminie dwóch tygodni od ich udzielenia.”;
(4)

Bułgaria poinformowała Komisję, że Ship and Industrial Service Ltd. – zakład recyklingu statków znajdujący się na jej terytorium – uzyskał zezwolenie właściwego organu zgodnie z art. 14 rozporządzenia (UE) nr 1257/2013. Bułgaria przedstawiła Komisji wszystkie informacje niezbędne, aby zakład ten włączyć do europejskiego wykazu. Należy zatem zaktualizować europejski wykaz w celu włączenia tego zakładu.
1)

w art. 1 wprowadza się następujące zmiany: a) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. EUTM Somalia wspiera w szczególności rozwój systemu szkoleniowego organizowanego przez Somalijczyków z myślą o tym by stopniowo, do końca 2024 r., przekazać SNAF, co do zasady, odpowiedzialność za realizację szkoleń. EUTM Somalia zapewnia pomoc mentorską na potrzeby działań szkoleniowych organizowanych i zapewnianych przez Somalijczyków oraz utrzymuje zdolności pozwalające śledzić i oceniać postępy przeszkolonych jednostek.”; b) dodaje się ustęp w brzmieniu: „3a. EUTM Somalia zapewnia również, w razie potrzeby oraz w ramach swoich środków i zdolności, wsparcie dla innych podmiotów Unii w wykonywaniu ich odpowiednich mandatów w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony w Somalii, w szczególności dla EUCAP Somalia, ustanowionej decyzją Rady 2012/389/WPZiB (*1), w odniesieniu do interoperacyjności między SNAF a somalijskimi siłami policyjnymi. EUTM Somalia ułatwia również zapewnianie wsparcia ze strony Europejskiego Instrumentu na rzecz Pokoju, ustanowionego decyzją Rady (WPZiB) 2021/509 (*2), w szczególności poprzez udzielanie porad SNAF, jeśli chodzi o określenie wymaganej pomocy, a także Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych i państwom członkowskim, jeśli chodzi o dostarczanie takiej pomocy. (*1) Decyzja Rady 2012/389/WPZiB z dnia 16 lipca 2012 r. w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP NESTOR) (Dz.U. L 187 z 17.7.2012, s. 40)." (*2) Decyzja Rady (WPZiB) 2021/509 z dnia 22 marca 2021 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Instrumentu na rzecz Pokoju oraz uchylenia decyzji (WPZiB) 2015/528 (Dz.U. L 102 z 24.3.2021, s. 14).”;"
(7)

Wspólne zasady określone w niniejszej decyzji nie powinny naruszać postanowień innych instrumentów, które ustanawiają szczególne zasady dotyczące określonych kategorii przekazywania informacji nadzorczych organom i instytucjom. Ma to na przykład zastosowanie do protokołów ustaleń, w których EBC korzysta ze swobody uznania i zobowiązuje się do przekazywania informacji określonemu organowi czy instytucji. Ponadto wspólne zasady określone w niniejszej decyzji nie powinny mieć zastosowania do przekazywania informacji nadzorczych podlegających różnym ramom prawnym, na przykład do ujawniania informacji organom ścigania, parlamentarnym komisjom dochodzeniowym czy państwowym organom kontrolnym. Zakres niniejszej decyzji może natomiast obejmować przekazywanie danych osobowych.
(8)

Szczególny środek jest proporcjonalny do zamierzonych celów, ponieważ jest ograniczony w czasie i będzie wdrażany stopniowo. Począwszy od 2024 r. obowiązek przyjmowania faktur elektronicznych będzie miał zastosowanie do wszystkich podatników. Obowiązek wystawiania faktur elektronicznych ma mieć zastosowanie w 2024 r. w odniesieniu do dużych przedsiębiorstw, w 2025 r. – w odniesieniu do przedsiębiorstw zatrudniających od 250 do 4 999 pracowników, których obrót wynosi poniżej 1,5 mld EUR, a w 2026 r. – w odniesieniu do małych i średnich przedsiębiorstw, w tym podatników korzystających ze zwolnienia dla małych przedsiębiorstw, o którym mowa w art. 282 dyrektywy 2006/112/WE. Ponadto szczególny środek nie stwarza niebezpieczeństwa, że oszustwa przeniosą się do innych sektorów lub do innych państw członkowskich.
(11)

Ograniczenie praw danej osoby może być również konieczne w celu zabezpieczenia funkcji kontrolnych, inspekcyjnych lub regulacyjnych związanych z wykonywaniem władzy publicznej w przypadku, gdy zagrożony jest ważny cel leżący w ogólnym interesie publicznym Unii, a mianowicie zapewnienie skutecznej reakcji Komisji na zarzuty molestowania i wszelkich innych niewłaściwych zachowań lub ataków. Zwalczanie molestowania i wszelkich innych niewłaściwych zachowań lub ataków stanowi ważny cel leżący w ogólnym interesie publicznym Unii, w tym Komisji. Ponadto Komisja ma obowiązek wspomagania swoich pracowników zgodnie z art. 24 regulaminu pracowniczego. Aby nie zniechęcać pracowników do zgłaszania zauważonych przypadków molestowania i innych niewłaściwych zachowań lub ataków oraz do zwracania się o pomoc w tym zakresie, co leży w interesie publicznym Unii, należy dopilnować, aby informacje o wnioskach o pomoc dotyczących danych osób nie docierały do tych osób. Może to mieć szczególne znaczenie w przypadkach, w których organ stwierdzi, że nie doszło do molestowania w rozumieniu regulaminu pracowniczego. W takiej sytuacji interes publiczny Unii wymagałby, aby informacje o wniosku o pomoc nie dotarły do danej osoby, aby zachować możliwość skorzystania przez pracowników z procedury przewidzianej w art. 24 regulaminu pracowniczego i zapobiec nowym konfliktom. W tym względzie Komisja może podjąć decyzję o ograniczeniu praw danej osoby zgodnie z art. 25 ust. 1 lit. c) i g) rozporządzenia (UE) 2018/1725.
(2)

Zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 12 w związku z art. 11 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1925/2006 władze niderlandzkie powiadomiły Komisję w dniu 28 lipca 2020 r. o projekcie rozporządzenia zawierającego przepisy dotyczące żywności na bazie białek mleka krowiego lub koziego, do której dodano co najmniej jedną witaminę, składnik mineralny lub inną substancję i która jest przeznaczona do stosowania jako napój dla małych dzieci w wieku od jednego roku do trzech lat (rozporządzenie w sprawie napojów dla małych dzieci i mleka dla małych dzieci do ustawy o towarach).