W EHSR 1.1.6 dotyczącym ergonomii, 1.6.1 dotyczącym konserwacji maszyn oraz 1.6.2 dotyczącym dostępu do stanowisk obsługi i punktów konserwacji wymaga się, aby projekt i konstrukcja maszyny ułatwiały pracę operatora, umożliwiając mu bezpieczną i wygodną pracę poza strefami niebezpiecznymi.

W tym kontekście Szwecja podkreśliła, że punkty dostępu i platformy robocze przedmiotowych maszyn do ustawiania kręgli nie spełniają wymienionych EHSR, ponieważ zmierzono, że droga dostępu, która pokrywa się z platformą roboczą między tymi maszynami, wynosi zaledwie 190 mm. W niektórych przypadkach operatorzy musieli utrzymywać równowagę na wąskich metalowych krawędziach. Takie środowisko pracy wiązało się ze zbędnym ryzykiem wpadnięcia do maszyny. Dodatkowo droga dostępu między tymi maszynami gwałtownie kończyła się w przedniej części, gdzie istnieje ryzyko upadku z wysokości ok. 1 000 mm.

W swojej deklaracji zgodności WE producent odniósł się do normy zharmonizowanej EN ISO 14122-2:2001, ale w dokumentacji technicznej nie wykazał związku między odniesieniami do norm zharmonizowanych a odpowiednim EHSR, jak wymaga tego załącznik VII do dyrektywy 2006/42/WE. Pomimo tego niedociągnięcia po stronie producenta Szwecja określiła EHSR, którego mogło dotyczyć odniesienie do normy zharmonizowanej. Szwecja wskazała bardziej precyzyjnie, że odniesienie do normy zharmonizowanej dotyczyło EHSR określonego w sekcjach 1.1.6, 1.6.1 i 1.6.2 załącznika I do dyrektywy 2006/42/WE.

W normie zharmonizowanej EN ISO 14122-2:2001 ustanowiono techniczne wymogi bezpieczeństwa w odniesieniu do stałych środków dostępu do maszyn, w szczególności do pomostów roboczych i przejść w maszynach. Szwecja stwierdziła, że chociaż w wymienionej normie wymaga się 500 mm szerokości, przejście w przedmiotowej maszynie do ustawiania kręgli ma szerokość 190 mm.

W tym zakresie producent stwierdził, że wąskie przejście o szerokości 190 mm uznaje się za bezpieczną i odpowiednią szerokość, biorąc pod uwagę przeznaczenie i zamierzone wykorzystanie takiego przejścia, częstotliwość dostępu oraz stan wiedzy technicznej w odniesieniu do obszaru powrotu kul, pomimo braku pełnego zastosowania normy EN ISO 14122-2:2001. Dlatego też producent nie zastosował się do tej normy, mimo że odniósł się do niej w deklaracji zgodności.

W odniesieniu do ryzyka upadku związanego z dostępem z przodu maszyny do ustawiania kręgli producent oszacował, że alternatywna platforma ułatwiająca wejście na przednią platformę i zejście z niej, której wymagała Szwecja, nie jest konieczna, ponieważ dostęp do maszyny do ustawiania kręgli z przodu jest bardzo rzadki, biorąc pod uwagę konstrukcję maszyn istniejących na świecie, w przypadku których dostęp jest zapewniony przede wszystkim od tyłu.

Komisja uważa, że nie można lekceważyć ryzyka odniesienia obrażeń podczas dostępu do maszyn do ustawiania kręgli (w wyniku upadku lub braku równowagi), wynikającego z wąskiego przejścia między maszynami lub nagłego zakończenia przodu maszyny na wysokości 1 000 mm, argumentując to rzadką koniecznością dostępu lub brakiem możliwości wprowadzenia usprawnień.

Dlatego też, biorąc pod uwagę powyższe argumenty i uwzględniając potwierdzające je badanie, można stwierdzić, że EHSR określone w sekcjach 1.1.6, 1.6.1 oraz 1.6.2 załącznika I do dyrektywy 2006/42/WE nie zostały spełnione w odniesieniu do maszyny do ustawiania kręgli.