ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(9)

Głównym wyzwaniem jest sytuacja na rynku mieszkaniowym, gdzie na przestrzeni dziesięcioleci wykształciły się sztywne zasady oraz prowadzące do zakłóceń zachęty, które wywierają wpływ na modele finansowania nieruchomości mieszkalnych oraz sektorowe wzorce oszczędzania. Tendencja panująca wśród gospodarstw domowych polegająca na zwiększaniu długu hipotecznego brutto w oparciu o zgromadzony majątek nieruchomy na cele mieszkaniowe w dużym stopniu odzwierciedla istniejące od dłuższego czasu zachęty podatkowe, a zwłaszcza możliwość pełnego odliczenia od podatku odsetek od kredytu hipotecznego. Od 2012 r. wprowadzono szereg środków, które częściowo rozwiązały kwestię wspomnianych zachęt. Niektóre z nich polegają na zmianie sposobu ujmowania finansowania mieszkań do celów podatkowych. Stopniowe dążenie do ograniczenia możliwości odliczania od podatku odsetek od kredytu hipotecznego oraz do wzmocnienia zachęty do amortyzacji jest uzasadnione. Wprowadzanie tego środka mogłoby jednak odbywać się szybciej, dzięki czemu bardziej wpłynąłby on na podejście do amortyzacji. Będzie się utrzymywała silna zachęta podatkowa do inwestowania w nieproduktywne aktywa. Wskaźnik określający stosunek wartości kredytu do wartości zabezpieczenia, który miałby wynieść 100 % w 2018 r., jest nadal wysoki. Rynek najmu ograniczają przepisy oraz obecność bardzo rozbudowanego sektora lokali socjalnych, w którym występuje również problem długich list osób oczekujących. Wprowadzenie większego zróżnicowania stawek czynszu w tym sektorze na podstawie dochodów to krok we właściwym kierunku, lecz wpływ tego działania jest ograniczony. Zgodnie z nowymi przepisami spółdzielnie mieszkaniowe będą musiały oddzielić działalność prowadzoną w ogólnym interesie gospodarczym (tj. lokale socjalne) od innej działalności. Przyszłość pokaże, czy doprowadzi to do zamierzonej większej dostępności lokali socjalnych dla osób potrzebujących i zapewni dostępność takich lokali osobom będącym w niekorzystnym położeniu, które nie są w stanie uzyskać mieszkania na warunkach rynkowych.
(10)

W programie konwergencji na 2015 r. rząd planuje, iż deficyt nominalny utrzyma się na poziomie 1,5 % PKB w 2015 r., a w 2018 r. zmniejszy się do 0,8 %. Rząd planuje osiągnąć średniookresowy cel budżetowy (deficyt strukturalny w wysokości 1,0 % PKB), począwszy od 2016 r. Zgodnie z programem konwergencji spodziewane jest, że relacja długu sektora instytucji rządowych i samorządowych do PKB osiągnie wartość szczytową na poziomie 40,1 % w 2015 r., po czym będzie stopniowo spadać, osiągając w 2018 r. poziom 37,1 %. Scenariusz makroekonomiczny stanowiący podstawę tych prognoz budżetowych jest korzystny. Istotne środki zwiększające deficyt, zatwierdzone 25 marca przez rząd, a 27 kwietnia przez senat (6), uwzględniono w prognozie Komisji z wiosny 2015 r., nie włączono ich jednak do programu konwergencji, czego wymaga kodeks postępowania. Nie sprecyzowano dostatecznie środków koniecznych do osiągnięcia docelowych wartości deficytu, planowanych od 2016 r.. Zgodnie z prognozą Komisji z wiosny 2015 r. przewiduje się w 2015 r. odchylenie salda strukturalnego od średniookresowego celu budżetowego o 0,3 % PKB. Przewyższa to nieznacznie odchylenie gwarantowane w ramach programu bilansu płatniczego o wartości 0,25 % PKB, pod warunkiem że współfinansowanie projektów ze środków UE jest zgodne z założeniami w budżecie. Odchylenie ma stać się poważne w 2016 r., osiągając poziom 2,4 % PKB, gdy tymczasem wymagane jest dostosowanie w wysokości 0,3 % PKB. Dlatego też w 2015 i 2016 r. konieczne będzie podjęcie dalszych działań. Opierając się na ocenie programu konwergencji i biorąc pod uwagę prognozę Komisji z wiosny 2015 r., Rada jest zdania, że istnieje ryzyko, że Rumunia nie spełni warunków paktu stabilności i wzrostu.
(15)

W kontekście europejskiego semestru Rada regularnie zalecała, aby Austria zwiększyła konkurencyjność w sektorze usług i ją wspierała, lecz do tej pory reakcja polityczna była ograniczona. W odniesieniu do kilku zawodów nadal obowiązują wymogi dotyczące formy prawnej, struktury własnościowej i opłat, co tworzy bariery regulacyjne w dostępie do rynku i uniemożliwia wysoko wykwalifikowanym pracownikom oraz wyspecjalizowanym przedsiębiorstwom z innych państw otwieranie działalności w Austrii. W ramach procedury wzajemnej oceny Austria dokonuje przeglądu przepisów o dostępie do zawodów i wykonywania działalności zawodowej, aby ocenić, czy są one proporcjonalne i służą interesowi ogólnemu. W porównaniu z organami ds. konkurencji w innych państwach członkowskich federalny organ ds. konkurencji nie dysponuje wystarczającymi zasobami, co utrudnia jego skuteczniejsze działanie.
(8)

Węgry są obecnie objęte funkcją zapobiegawczą paktu stabilności i wzrostu oraz podlegają przejściowym ustaleniom odnoszącym się do zgodności z regułą dotyczącą zadłużenia na lata 2013–2015. W programie konwergencji na 2015 r. rząd planuje stopniową poprawę deficytu nominalnego do poziomu 2,4 % PKB w 2015 r., a następnie do poziomu 1,6 % w 2018 r., oraz – zgodnie z przeliczeniem salda strukturalnego (5) – osiągnięcie do 2017 r. średniookresowego celu budżetowego zakładającego deficyt strukturalny w wysokości 1,7 % PKB. Zgodnie z programem konwergencji rząd planuje stopniowe ograniczenie relacji długu do PKB do poziomu 74,9 % w 2015 r. i 68,9 % w 2018 r. Scenariusz makroekonomiczny stanowiący podstawę tych prognoz budżetowych jest w dużej mierze wiarygodny w okresie do 2016 r., a w dalszej przyszłości odzwierciedla korzystne założenia. Środki wspomagające realizację planowanych deficytów docelowych na okres począwszy od 2016 r. nie zostały dostatecznie sprecyzowane, w szczególności po 2016 r. Według prognozy Komisji z wiosny 2015 r. zarówno saldo strukturalne, jak i wzrost wydatków netto wskazują na ryzyko znacznego odchylenia od wymaganej ścieżki dostosowania prowadzącej do osiągnięcia średniookresowego celu budżetowego w 2015 i 2016 r. Dlatego w latach 2015 i 2016 potrzebne będą dalsze środki. Jednocześnie przewiduje się, że w 2015 r. Węgry spełnią warunki przejściowych ustaleń dotyczących zgodności z regułą dotyczącą zadłużenia, a po zakończeniu okresu przejściowego osiągną wartość odniesienia dotyczącą redukcji długu w 2016 r. Opierając się na ocenie programu konwergencji i biorąc pod uwagę prognozę Komisji z wiosny 2015 r., Rada jest zdania, że istnieje ryzyko, iż Węgry nie spełnią warunków paktu stabilności i wzrostu. Węgierski system zarządzania budżetem zyskałby na ścisłym stosowaniu już uchwalonych średniookresowych ram budżetowych oraz na nadaniu bardziej znaczącej analitycznej roli radzie budżetowej.
(17)

Administrację publiczną Włoch w dalszym ciągu cechuje znacząca nieefektywność, która wpływa niekorzystnie na otoczenie biznesu i zdolność kraju do skutecznego wdrażania reform. Podjęto wysiłki na rzecz poprawy ram instytucjonalnych oraz ogólnej jakości administracji publicznej; wysiłki te są kontynuowane. Pod koniec 2015 r. spodziewana jest ambitna reforma konstytucji, która ma na celu doprecyzowanie podziału obowiązków między poszczególnymi szczeblami administracji rządowej. Oczekuje się na wprowadzenie kompleksowej reformy administracji publicznej, która odnosiłaby się między innymi do takich kwestii, jak: rotacja personelu, mobilność i wynagrodzenie. Podjęto już pewne działania mające na celu propagowanie przejrzystości i przekazanie odpowiednich uprawnień krajowemu urzędowi antykorupcyjnemu, ale nadal nie zmieniono przepisów o przedawnieniu – co jest postrzegane także przez inne organizację międzynarodowe za jeden z podstawowych elementów walki z korupcją we Włoszech. W ostatnich latach podjęto ważne działania zmierzające do poprawy dostępu do sądów poprzez rewizję zakresu właściwości miejscowej sądów i utworzenie sądów wyspecjalizowanych, a także do ograniczenia napływu spraw do sądów poprzez propagowanie pozasądowego rozstrzygania sporów. Długość postępowań pozostaje poważnym problemem, a podjęte reformy jeszcze nie przyniosły efektów.
(8)

Dania jest obecnie objęta funkcją zapobiegawczą paktu stabilności i wzrostu. W swoim programie konwergencji z 2015 r. rząd planuje rozszerzenie deficytu nominalnego z poziomu 1,6 % PKB w 2015 r. (kiedy to było uzasadnione przez znaczny nieoczekiwany zysk) – do poziomu 2,6 % PKB w roku 2016. Następnie rząd zamierza również obniżyć deficyt, tak aby osiągnąć równowagę budżetową w 2020 roku. Zgodnie z programem konwergencji rząd planuje spełniać cel średniookresowy – deficyt strukturalny na poziomie 0,5 % PKB – od 2016 r. W programie konwergencji przewiduje się, że wskaźnik zadłużenia sektora instytucji rządowych i samorządowych ma się stopniowo obniżać, z 39,8 % w 2015 r. do 36,7 % w 2020 r. Scenariusz makroekonomiczny, na którym oparto prognozy budżetowe, jest wykonalny. W oparciu o prognozy Komisji z wiosny 2015 r. oczekuje się, że saldo strukturalne będzie w 2015 r. zgodne z celem średniookresowym. Jednak z tych prognoz wynika, że istnieje ryzyko pewnego odchylenia od celu średniookresowego w 2016 r., co oznacza, że wzrost wydatków netto przekracza o 0,3 % PKB poziom referencyjny. Odchylenie to ma charakter tymczasowy, ponieważ wzrost wydatków netto w 2016 r. uzależniony jest od stopniowego wycofywania środków jednorazowych związanych z opodatkowaniem oszczędności emerytalnych, jednak na rok 2016 potrzebne mogą być dalsze środki. W opinii Rady, opierającej się na ocenie programu konwergencji i biorącej pod uwagę prognozę Komisji z wiosny 2015 r., można oczekiwać, że Dania zasadniczo spełni warunki paktu stabilności i wzrostu.
(8)

Malta jest obecnie objęta funkcją zapobiegawczą paktu stabilności i wzrostu po uchyleniu procedury nadmiernego deficytu w czerwcu 2015 r. (6) W programie stabilności na 2015 r. rząd planuje stopniową poprawę deficytu nominalnego do poziomu 1,6 % PKB w 2015 r. i dalszą poprawę do 0,2 % w 2018 r. Zgodnie z prognozą Komisji z wiosny 2015 r. można uznać, że nadmierny deficyt skorygowano w 2014 r. Zgodnie z programem stabilności rząd planuje osiągnąć średniookresowy cel budżetowy w postaci zrównoważonej sytuacji budżetowej w kategoriach strukturalnych w 2019 r., rok po okresie objętym programem. Zgodnie z programem stabilności przewiduje się, iż relacja długu sektora instytucji rządowych i samorządowych do PKB będzie stopniowo zmniejszać się do 61,2 % w 2018 r. Scenariusz makroekonomiczny, na którym oparto wspomniane prognozy budżetowe, jest wykonalny. Wydaje się istnieć pewne ryzyko odchylenia od wymaganego poziomu korekty na poziomie 0,6 % PKB w stosunku do celu średniookresowego zarówno w 2015 r., jak i 2016 r. Przewiduje się, że w 2015 r. poprawa salda strukturalnego wyniesie 0,1 % PKB poniżej wymagań. Przewidywany na 2016 r. poziom korekty jest wprawdzie zgodny z wymogiem, istnieje jednak ryzyko pewnego odchylenia w latach 2015 i 2016 w ujęciu łącznym. Nie określono wystarczająco dokładnie środków koniecznych do realizacji planowanych deficytów docelowych począwszy od 2016 r. Dlatego też w 2015 i 2016 r. konieczne będzie podjęcie dalszych działań. Na podstawie własnej oceny programu stabilności oraz biorąc pod uwagę prognozę Komisji z wiosny 2015 r., Rada jest zdania, że oczekuje się, że Malta spełni w dużej mierze warunki paktu stabilności i wzrostu.
(8)

Chorwacja jest obecnie objęta funkcją naprawczą paktu stabilności i wzrostu. W swoim programie konwergencji na 2015 r. rząd planuje skorygowanie nadmiernego deficytu do 2017 r., co jest niezgodne z terminem zalecanym przez Radę (2016 r.). Rząd planuje, iż deficyt nominalny stopniowo zmniejszy się do poziomu 5,0 % PKB w 2015 r., a następnie 3,9 % w 2016 r. i 2,7 % PKB w 2017 r. Zgodnie z programem konwergencji oczekuje się, że relacja długu sektora instytucji rządowych i samorządowych do PKB osiągnie najwyższą wartość 92,5 % w 2017 r., a w 2018 r. zasadniczo ustabilizuje się na poziomie 92,4 % PKB. Scenariusz makroekonomiczny, na którym oparto te prognozy budżetowe, wydaje się odzwierciedlać dość korzystne założenia, gdyż powiązane działania konsolidacyjne w ramach programu konwergencji są większej skali niż w prognozie Komisji, natomiast poziom wzrostu jest porównywalny. Środki służące osiągnięciu planowanych deficytów docelowych na okres od 2015 r. sprecyzowano jedynie częściowo. Według prognozy Komisji z wiosny 2015 r. nie należy oczekiwać terminowej i trwałej korekty nadmiernego deficytu do 2016 r. Na podstawie ilości podjętych działań dyskrecjonalnych wysiłek fiskalny w 2014 r. był zgodny z zaleceniem Rady. Dotyczyło to również sytuacji w ujęciu łącznym w ciągu 2014 r. i 2015 r. pomimo przewidywanego na 2015 r. zmniejszenia tego wysiłku. Jednak (skorygowana) zmiana salda strukturalnego w latach 2014–2015 jest niższa od wartości zalecanej. Wysiłek fiskalny w 2016 r. jest niższy od zalecanego przez Radę. Będą zatem konieczne dalsze działania strukturalne. Opierając się na ocenie programu konwergencji i biorąc pod uwagę prognozę Komisji z wiosny 2015 r., Rada jest zdania, że istnieje ryzyko, iż Chorwacja nie spełni warunków paktu stabilności i wzrostu.
(9)

W trzecim kwartale 2014 r. wskaźnik zatrudnienia w Estonii osiągnął poziom 74,5 % ludności w wieku produkcyjnym, a stopa bezrobocia spadła do 7,6 %, co stanowi najniższy poziom od 2009 r. Odsetek osób długotrwale bezrobotnych jest znacznie niższy niż średnia UE. Kurczenie się zasobów siły roboczej w połączeniu z niską wydajnością pracy zaczyna być jednak problemem w perspektywie średnio- i długoterminowej. Realizacja ambitnej reformy w zakresie zdolności do pracy dopiero się rozpoczęła. Przyjęto szereg środków podatkowych na rzecz poprawy współczynnika aktywności zawodowej, nie są one jednak skierowane konkretnie do osób o niskich dochodach. Poziom zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć jest jednym z najwyższych w Unii. Brak placówek opieki nad dziećmi utrudnia młodym rodzicom, szczególnie matkom, powrót na rynek pracy. Odsetek uczniów korzystających z praktyk zawodowych jest również niski. Występuje niedobór absolwentów kierunków technicznych i nauk ścisłych. Jakość usług socjalnych świadczonych przez władze lokalne jest nierówna.
(8)

Słowacja jest obecnie objęta funkcją zapobiegawczą paktu stabilności i wzrostu. W programie stabilności na 2015 r. rząd planuje stopniową poprawę deficytu nominalnego do poziomu 2,5 % PKB w 2015 r., a w 2018 r. dalszą poprawę do 0,5 %. Zgodnie z programem stabilności, średniookresowy cel budżetowy – deficyt strukturalny na poziomie 0,5 % PKB – zostałby osiągnięty od 2017 r. Przewiduje się nieznaczny spadek relacji długu sektora instytucji rządowych i samorządowych do PKB do poziomu 53,4 % w 2015 r., a następnie dalszy jej spadek do 50,3 % w 2018 r. Scenariusz makroekonomiczny stanowiący podstawę tych prognoz budżetowych jest wiarygodny. Środki, które mają prowadzić do osiągnięcia zakładanych docelowych wartości deficytu, począwszy od 2016 r., nie zostały jednak dostatecznie sprecyzowane. W prognozie Komisji z wiosny 2015 r. przewiduje się, że wzrost wydatków netto pozostanie poniżej wartości odniesienia zarówno w 2015, jak i w 2016 r., co jest zgodne z wymogami paktu stabilności i wzrostu. Opierając się na ocenie programu stabilności i biorąc pod uwagę prognozę Komisji z wiosny 2015 r., Rada jest zdania, że – zgodnie z przewidywaniami – Słowacja spełni warunki paktu stabilności i wzrostu.
(8)

Portugalia podlega obecnie funkcji naprawczej paktu stabilności i wzrostu. W swoim programie stabilności na 2015 r. rząd przedstawił zamiar skorygowania nadmiernego deficytu do końca 2015 r., czyli w terminie wskazanym przez Radę. Rząd planuje, iż deficyt nominalny zmniejszy się do poziomu 2,7 % PKB w 2015 r., a następnie stopniowo do 0,6 % PKB w 2018 r. Zgodnie z programem stabilności, rząd planuje osiągnięcie średniookresowego celu budżetowego – deficyt strukturalny na poziomie 0,5 % PKB – do 2016 r. Oczekuje się, że w 2015 r. relacja długu sektora instytucji rządowych i samorządowych do PKB spadnie do 124,2 %, osiągając w 2018 r. poziom około 112,1 %. Scenariusz makroekonomiczny leżący u podstaw prognoz budżetowych jest wiarygodny w odniesieniu do lat 2015 i 2016, lecz dość optymistyczny w odniesieniu do lat 2017 i 2018, w odniesieniu do którego to okresu portugalska rada ds. finansów publicznych również wskazała pewne zagrożenia. Według prognozy Komisji przedstawionej wiosną 2015 r. terminowa i trwała korekta nadmiernego deficytu do końca 2015 r. jest możliwa, nie jest jednak pewna. Jednocześnie podjęty wysiłek fiskalny jest mniejszy od zalecanego przez Radę. Zakładając, że nadmierny deficyt zostanie faktycznie skorygowany, od 2016 r. Portugalia zostałaby objęta funkcją zapobiegawczą paktu stabilności i wzrostu. Środki na rzecz poprawy bilansu mające wspierać realizację planowanych celów w zakresie deficytu począwszy od 2016 r. nie zostały wystarczająco precyzyjnie określone, a ich skala wydaje się zbyt ograniczona. W związku z tym wydaje się, że istnieje ryzyko znacznego odchylenia od wymaganej korekty zmierzającej do osiągnięcia średniookresowego celu budżetowego w 2016 r., i potrzebne będą dalsze środki strukturalne. W oparciu o przeprowadzoną ocenę programu stabilności, oraz biorąc pod uwagę prognozę Komisji z wiosny 2015 r., Rada jest zdania, że istnieje ryzyko, że Portugalia nie spełni warunków paktu stabilności i wzrostu.
(9)

W Szwecji, w odróżnieniu od wielu innych państw członkowskich, ceny nieruchomości mieszkaniowych nie zostały poddane żadnym większym korektom i od połowy 2013 r. znów intensywnie rosną. Szczegółowa ocena sytuacji przeprowadzona przez Komisję sugeruje, że ceny szwedzkich nieruchomości mieszkaniowych wydają się przekraczać ich podstawową wartość. Jest to częściowo spowodowane sprzyjającymi warunkami podstawowymi, takimi jak wyższy dochód do dyspozycji, niskie stopy oprocentowania i korzystna sytuacja demograficzna. W sprawozdaniu krajowym wskazano jednak czynniki zarówno po stronie popytu, jak i podaży, które napędzają wzrost cen nieruchomości mieszkaniowych. Po stronie popytu wzrostowi cen szczególnie sprzyjają zachęty do zaciągania kredytów. Dodatkowo do wzrostu cen nieruchomości mieszkaniowych przyczynia się szwedzki system podatkowy, który zapewnia jeden z najsilniejszych w Unii bodźców podatkowych sprzyjających posiadaniu nieruchomości mieszkaniowych. To z kolei spowodowało także w Szwecji wzrost zadłużenia gospodarstw domowych, które jest wysokie i rośnie szybciej niż w pozostałych państwach Unii. Nawet jeśli poziom aktywów gospodarstw domowych ogółem jest wysoki, a dochód do dyspozycji wzrósł w ciągu ostatnich lat, to sektor gospodarstw domowych jest bardziej wrażliwy niż przedtem i wysokie zadłużenie gospodarstw domowych stanowi ryzyko dla stabilności makroekonomicznej. Skutkom preferencyjnego traktowania zadłużenia w podatku dochodowym od osób fizycznych powinno się przeciwdziałać przez stopniowe ograniczanie możliwości odliczenia od podatku spłaty odsetek od kredytów hipotecznych lub przez podniesienie pobieranych okresowo podatków od majątku. Konieczne jest ponadto podjęcie starań o przyspieszenie wolnego tempa spłaty kredytów hipotecznych w celu ograniczenia wzrostu zadłużenia gospodarstw domowych.
(8)

Francja jest obecnie objęta częścią naprawczą paktu stabilności i wzrostu. W swoim programie stabilności na 2015 r. rząd planuje, zgodnie z zaleceniem Rady z dnia 10 marca 2015 r., skorygować nadmierny deficyt do 2017 r. oraz osiągnąć średniookresowy cel budżetowy (deficyt strukturalny w wysokości 0,4 % PKB do 2018 r.) (6). Chociaż rząd planuje utrzymać cele dotyczące deficytu nominalnego ustanowione przez Radę, to wysiłek fiskalny (7) planowany w latach 2015–2017 jest poniżej zalecanego poziomu. W swoim programie stabilności na 2015 r. rząd przewiduje, że relacja długu publicznego do PKB osiągnie szczytowy poziom 97 % w 2016 r., a następnie spadnie do 95,5 % w 2018 r. Scenariusz makroekonomiczny, na którym oparto prognozy budżetowe, jest wykonalny. W dniu 10 czerwca 2015 r. Francja przedłożyła sprawozdanie z podjętych działań zawierające szczegółowe informacje dotyczące środków planowanych na lata 2015–2017. Po przeanalizowaniu sprawozdania Komisja wydała w dniu 1 lipca 2015 r. komunikat, w którym uznała, że procedura nadmiernego deficytu powinna zostać zawieszona. Zgodnie z prognozą Komisji z wiosny 2015 r., która została zaktualizowana w celu uwzględnienia przekazanego przez Francję sprawozdania z podjętych działań, na 2015 r. przewiduje się deficyt nominalny w wysokości 3,8 % PKB, czyli nieprzekraczający poziomu docelowego 4 % PKB wyznaczonego przez Radę w ramach procedury nadmiernego deficytu. Wysiłek fiskalny przewidywany w tym roku będzie jednak niższy od zalecanego przez Radę. Odnośnie do 2016 r., przy uwzględnieniu dodatkowych informacji zawartych w sprawozdaniu Francji z podjętych działań, Komisja w zaktualizowanej prognozie przewiduje, że deficyt nominalny osiągnie 3,4 % PKB, zgodnie z zalecanym celem. Zgodnie z przewidywaniami jednak wysiłek fiskalny zalecany przez Radę nie zostanie zrealizowany. W zaleceniu Rady z dnia 10 marca 2015 r. wezwano do oceny kluczowych środków planowanych na lata 2016 i 2017, która nie została zawarta w sprawozdaniu z podjętych działań. Ponadto ustawa o planowaniu finansów publicznych (loi de programmation des finances publiques) nie została zaktualizowana zgodnie z zaleceniem Rady. Ogólnie strategia konsolidacyjna realizowana przez Francję polega przede wszystkim na poprawie warunków koniunkturalnych i utrzymaniu otoczenia z niskimi stopami procentowymi, i dlatego jest obarczona ryzykiem. Opierając się na ocenie programu stabilności i biorąc pod uwagę prognozę Komisji z wiosny 2015 r. oraz komunikat Komisji z dnia 1 lipca 2015 r., Rada jest zdania, że Francja zasadniczo spełnia warunki paktu stabilności i wzrostu. Jednakże w celu zapewnienia trwałej korekty nadmiernego deficytu w wyznaczonym terminie strategia budżetowa musiałaby zostać wzmocniona i wsparta przez przeprowadzenie kompleksowych i ambitnych reform strukturalnych.
7.

Technikę wideokonferencji można wykorzystać we wszystkich rodzajach postępowań sądowych (zarówno w sprawach karnych, jak i w sprawach cywilnych/handlowych); technika ta zapewnia sądom i prokuraturom większą elastyczność co do przyjmowania zeznań od poszkodowanych i świadków, zapoznawania się z opiniami biegłych oraz przyjmowania zeznań od osób podejrzanych i oskarżonych/pozwanych. Wideokonferencje mogą pomóc ograniczyć stres u świadków wymagających szczególnego traktowania, np. u dzieci. Dzięki nim poszkodowani, świadkowie lub biegli z innych państw członkowskich, którzy zostali wezwani do złożenia zeznań, nie muszą w tym celu odbywać podróży. Wideokonferencje umożliwiają również zapewnienie natychmiastowych i skutecznych gwarancji, takich jak prawo do tłumaczenia ustnego, prawo do informacji, dostęp podejrzanego do adwokata w przypadku zatrzymania w odległym miejscu (np. na pełnym morzu). Wykorzystanie tej techniki zmniejsza również koszty przesłuchań ponoszone przez administracje krajowe. W związku z brakiem konieczności transportowania osób zatrzymanych można osiągnąć znaczące korzyści, jeśli chodzi o koszty i bezpieczeństwo;