ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Dyrektywa Komisji

z dnia 28 marca 1980 r.

zmieniająca załącznik II do dyrektywy Rady 76/895/EWG odnoszącej się do ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w owocach i warzywach oraz na ich powierzchni

(80/428/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 76/895/EWG z dnia 23 listopada 1976 r. odnoszącą się do ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w owocach i warzywach oraz na ich powierzchni [1], w szczególności jej art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

wspomniany artykuł przewiduje, że jeżeli Państwo Członkowskie uzna, że najwyższy dopuszczalny poziom ustalony w załączniku II może zagrażać zdrowiu ludzi lub zwierząt innych niż organizmy szkodliwe, takie Państwo Członkowskie może czasowo obniżyć ten poziom na swoim terytorium;

Królestwo Niderlandów powołało się na przepisy wspomnianego artykułu w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów ustalonych dla dimetoatu, ometoatu i fenchlorfosu;

w przypadku dimetoatu i ometoatu wymagane są dalsze badania, aby możliwe było opracowanie przez Komisję środków, jakie należy podjąć;

jednakże w przypadku fenchlorfosu wskazane jest niezwłoczne zmniejszenie najwyższego dopuszczalnego poziomu ustalonego w załączniku II do najniższego poziomu zgodnego z obecną dobrą praktyką rolniczą, uwzględniając ograniczenia zakresu jego stosowania oraz w związku z możliwą obecnością niepożądanych substancji zanieczyszczających w środkach zawierających fenchlorfos, a zatem w jego pozostałościach;

pożądane jest również dostosowanie definicji jego dopuszczalnych pozostałości do praktyki międzynarodowej poprzez włączenie jego głównego metabolitu;

środki, przewidziane w niniejszej dyrektywie, są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku II do dyrektywy 76/895/EWG pozycja nr 15/56 dotycząca "fenchlorfosu", wprowadza się następujące zmiany:

Nr EWG | Pestycydy | Najwyższe dopuszczalne poziomy (w mg/kg (części na milion)) |

Nazwa zwyczajowa | Wzór chemiczny |

15/56 | Fenchlorfos | 0,0-dimetylo 0-(2,4,5-trichlorofenolo) tiofosfotioat | Obliczony jako fenchlorfos 0,01 |

| włączając | |

– | – | 0,0-dimetylo 0-(2,4,5-trichlorofenolo) fosforan |

Artykuł 2

Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 1 nie później niż do dnia 31 marca 1981 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 28 marca 1980 r.

W imieniu Komisji

Finn Gundelach

Wiceprzewodniczący

[1] Dz.U. L 340 z 9.12.1976, str. 26.

--------------------------------------------------
Dyrektywa Rady

z dnia 22 grudnia 1980 r.

zmieniająca, w następstwie przystąpienia Grecji, dyrektywę 80/154/EWG dotyczącą wzajemnego uznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji w zakresie położnictwa łącznie ze środkami mającymi na celu ułatwienie skutecznego wykonywania prawa przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług

(80/1273/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Akt Przystąpienia z 1979 r., w szczególności jego art. 146,

a także mając na uwadze, co następuje:

dyrektywa Rady 80/154/EWG z dnia 21 stycznia 1980 r., dotycząca wzajemnego uznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji w zakresie położnictwa i zawierająca środki mające na celu ułatwienie skutecznego wykonywania prawa przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług [1], została przyjęta po podpisaniu Aktu Przystąpienia;

w związku z przystąpieniem Grecji, niektóre zmiany niniejszej dyrektywy są konieczne, aby zapewnić jej identyczne stosowanie przez Grecję i inne Państwa Członkowskie,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Do dyrektywy 80/154/EWG wprowadza się następujące zmiany:

1. Do art. 1 dodaje się co następuje:

"Mαία""

2. Do art. 3 dodaje się literę w brzmieniu:

"j) w Grecji:

- poświadczone przez Ministerstwo Służb Społecznych "πτυχίο μαίας",

- wydane przez KATEE "πτυχίο Άνωτέρας Σχολής Στελεχvν Ύγείας καί Κοινωνικής Προνοίας, Τμήματος Μαιvν"."

Artykuł 2

Państwa Członkowskie podejmują środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy w terminie ustanowionym w art. 20 ust. 1 dyrektywy 80/154/EWG.

Państwa Członkowskie niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 grudnia 1980 r.

W imieniu Rady

J. Santer

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 33 z 11.2.1980, str. 1.

--------------------------------------------------
Dyrektywa Rady

z dnia 4 grudnia 1980 r.

przewidująca techniczne dostosowanie dyrektywy 67/548/EWG dotyczącej substancji niebezpiecznych w związku z przystąpieniem Republiki Greckiej do Wspólnot Europejskich

(80/1189/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Akt Przystąpienia z 1979 r., w szczególności jego art. 146,

a także mając na uwadze, co następuje:

należy wprowadzić zmiany do załączników I–IV do dyrektywy Rady 67/548/EWG w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych [1], zmienionej głównie dyrektywami Komisji 76/907/EWG [2] i 79/370/EWG [3] i ostatnio dyrektywą Rady 79/831/EWG [4], przez dodanie greckich nazw substancji niebezpiecznych oraz innych wyrażeń ustanowionych w celu etykietowania tych substancji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Greckie teksty określone w załącznikach I–IV do niniejszej dyrektywy dodaje się odpowiednio do załączników I–IV do dyrektywy 67/548/EWG.

Artykuł 2

Państwa Członkowskie przyjmują i publikują przed 1 stycznia 1981 r. przepisy niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Państwa Członkowskie niezwłocznie informują o tym Komisję.

Państwa Członkowskie stosują te przepisy z mocą od dnia przystąpienia Republiki Greckiej.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 4 grudnia 1980 r.

W imieniu Rady

J. Barthel

Przewodniczący

[1] Dz.U. 196 z 16.8.1967, str. 1.

[2] Dz.U. L 360 z 30.12.1976, str. 1.

[3] Dz.U. L 88 z 7.4.1979, str. 1.

[4] Dz.U. L 259 z 15.10.1979, str. 10.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK I

Wykaz substancji niebezpiecznych sklasyfikowanych według liczby atomowej pierwiastka najbardziej charakterystycznego dla ich właściwości

Zob.: Dyrektywa Komisji 93/72/EWG z dnia 1 września 1993 r., Dz.U. L 258 z dnia 16 października 1993 r., str. 29.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK II

Zob. Dyrektywa Komisji 2001/59/WE z dnia 6 sierpnia 2001 r., Dz. U. L 225 z dnia 21 sierpnia 2001 r., str. 1.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK III

Charakterystyka szczególnego ryzyka odnoszącego się do substancji niebezpiecznych

Zob.: Dyrektywa Komisji 2001/59/WE z dnia 6 sierpnia 2001 r., Dz. U. L 225 z dnia 21 sierpnia 2001 r., str. 1.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK IV

Środki ostrożności dotyczące substancji niebezpiecznych

Zob.: Dyrektywa Komisji 2001/59/WE z dnia 6 sierpnia 2001 r., Dz. U. L 225 z dnia 21 sierpnia 2001 r., str. 1.

--------------------------------------------------
Dyrektywa Rady

z dnia 24 czerwca 1981 r.

zmieniająca dyrektywę 78/25/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących substancji barwiących, które mogą być dodawane do produktów leczniczych

(81/464/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł 1 dyrektywy 78/25/EWG [3] stanowi, iż Państwa Członkowskie nie zezwalają na barwniki, które mogą być dodawane do produktów leczniczych stosowanych u ludzi i zwierząt, które są innymi substancjami barwiącymi niż te wymienione w sekcjach I i II załącznika I do dyrektywy Rady z dnia 23 października 1962 r. w sprawie zbliżenia przepisów Państw Członkowskich dotyczących substancji barwiących dopuszczonych do użycia w środkach spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi [4];

sekcja I powyższego Załącznika dotyczy substancji barwiących masy oraz powierzchni, a sekcja II tylko substancji barwiących powierzchni;

względy dotyczące zdrowia publicznego nie usprawiedliwiają utrzymywania, dla produktów leczniczych, rozróżniania między substancjami barwiącymi masy oraz powierzchni a substancjami barwiącymi przeznaczonymi tylko do powierzchni, tak jak to ma miejsce w przypadku środków spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi;

w związku z powyższym powinna zostać odpowiednio zmieniona dyrektywa 78/25/EWG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W art. 1 dyrektywy 78/25/EWG dodaje się akapit w brzmieniu:

"Jednakże w przypadku produktów leczniczych nie rozróżnia się substancji barwiących masy i powierzchnie od substancji barwiących przeznaczonych tylko do powierzchni."

.

Artykuł 2

Państwa Członkowskie podejmą środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy przed dniem 1 października 1981 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 24 czerwca 1981 r.

W imieniu Rady

G. M. V. Van Aardenne

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 4 z 7.1.1980, str. 46.

[2] Dz.U. C 113 z 7.5.1980, str. 36.

[3] Dz.U. L 11 z 14.1.1978, str. 18.

[4] Dz.U. 115 z 11.11.1962, str. 2645/62.

--------------------------------------------------
Dyrektywa Komisji

z dnia 13 kwietnia 1981 r.

zmieniająca dyrektywę 79/490/EWG dostosowującą do postępu technicznego dyrektywę Rady 70/221/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do zbiorników ciekłego paliwa oraz tylnych zabezpieczeń pojazdów silnikowych i ich przyczep

(81/333/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 70/156/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep [1], ostatnio zmienioną przez dyrektywę 80/1267/EWG [2], w szczególności jej art. 13,

uwzględniając dyrektywę Rady 70/221/EWG z dnia 20 marca 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do zbiorników ciekłego paliwa oraz tylnych zabezpieczeń pojazdów silnikowych i ich przyczep [3], ostatnio zmienioną przez dyrektywę 79/490/EWG [4], w szczególności jej art. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

doświadczenie wykazało, że obecne brzmienie pozycji II.5.2 Załącznika do dyrektywy 79/490/EWG odnoszącej się do tylnych zabezpieczeń pojazdów kategorii M1, M2, M3, N1, O1 i O2 jest zbyt ogólnikowe w odniesieniu do szerokości warunkującej spełnienie wymagania; może to prowadzić do różnic w zakresie wymagań stawianych przez różne służby normalizacyjne, co grozi sprzecznością z dyrektywą Rady 74/483/EWG [5] odnoszącą się do wystających elementów pojazdów kategorii M1, a także technicznymi barierami w handlu,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W dyrektywie 79/490/EWG wprowadza się następujące zmiany:

Tekst pozycji II.5.2 Załącznika zastępuje się tekstem:

"II.5.2. Każdy pojazd z kategorii M1, M2, M3, N1, O1 lub O2 (kategorie według klasyfikacji międzynarodowej określonej w załączniku 1 do dyrektywy Rady 70/156/EWG uwaga b)) uznaje się za spełniający warunek określony w pozycji II.5.1, jeżeli:

- spełnia warunki określone w pozycji II.5.3, lub

- prześwit tylnej części pojazdu bez ładunku nie przekracza 55 cm, na szerokości, która nie jest krótsza o więcej niż 10 cm, z każdej strony tylnej osi (wyłączając wybrzuszenia opon przy podłożu).

W przypadku więcej niż jednej tylnej osi bierze się pod uwagę szerokość najszerszej z nich.

Niniejsze wymaganie musi być spełnione przynajmniej w linii przeprowadzonej w odległości nie większej niż 45 cm od tylnej krawędzi pojazdu."

.

Artykuł 2

Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy przed dniem 1 października 1981 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 13 kwietnia 1981 r.

W imieniu Komisji

Karl-Heinz Narjes

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 42 z 23.2.1970, str. 1.

[2] Dz.U. L 375 z 31.12.1980, str. 34.

[3] Dz.U. L 76 z 6.4.1970, str. 23, oraz Dz.U. L 65 z 15.3.1979, str. 42.

[4] Dz.U. L 128 z 26.5.1979, str. 22.

[5] Dz.U. L 266 z 2.10.1974, str. 4.

--------------------------------------------------
Dyrektywa Rady

z dnia 20 stycznia 1981 r.

zmieniająca po raz siódmy dyrektywę z dnia 23 października 1962 r. w sprawie zbliżenia przepisów Państw Członkowskich dotyczących barwników dopuszczonych do użycia w środkach spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi

(81/20/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],

a także mając na uwadze, co następuje:

dyrektywa z dnia 23 października 1962 r. w sprawie zbliżenia przepisów Państw Członkowskich dotyczących barwników dopuszczonych do użycia w środkach spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi [4], ostatnio zmieniona dyrektywą 78/144/EWG [5], zawiera w części b załącznika II wykaz substancji do rozcieńczania lub rozpuszczania barwników;

stosowanie barwników karotenoidowych E 160 i E 161 ułatwione jest przez rozcieńczanie ich w karageninach (E 407) i gumie arabskiej (E 414); Komisja ponownie bada obecnie stosowanie wszystkich substancji wykorzystywanych do rozcieńczania i rozpuszczania barwników; nie jest zatem możliwym podjęcie ostatecznej decyzji w sprawie stwierdzenia, czy obie wyżej wymienione substancje powinny być dopuszczone we Wspólnocie,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W części b załącznika II do dyrektywy z dnia 23 października 1962 r. na określonych tamże warunkach dodaje się następujące substancje:

- karageniny (wyłącznie do barwników zamieszczonych w załączniku I pod numerami E 160 i E 161),

- guma arabska (wyłącznie do barwników zamieszczonych w załączniku I pod numerami E 160 i E 161).

Artykuł 2

Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy nie później niż do dnia 1 lipca 1981 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 stycznia 1981 r.

W imieniu Rady

Ch. A. van der Klaauw

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 201 z 10.8.1979, str. 13.

[2] Dz.U. C 147 z 16.6.1980, str. 124.

[3] Dz.U. C 113 z 7.5.1980, str. 9.

[4] Dz.U. 115 z 11.11.1962, str. 2645/62.

[5] Dz.U. L 44 z 15.2.1978, str. 20.

--------------------------------------------------
Dyrektywa Rady

z dnia 19 października 1981 r.

dostosowująca, w następstwie przystąpienia Grecji, dyrektywę 79/869/EWG dotycząca metod pomiaru i częstotliwości pobierania próbek oraz analizy wód powierzchniowych przeznaczonych do pobrania wody pitnej w Państwach Członkowskich

(81/855/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 100 i 235,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],

a także mając na uwadze, co następuje:

aby uwzględnić przystąpienie Grecji do Wspólnot Europejskich, należy dostosować art. 11 ust. 2 dyrektywy Rady 79/869/EWG z dnia 9 października 1979 r. dotycząca metod pomiaru i częstotliwości pobierania próbek oraz analizy wód powierzchniowych przeznaczonych do poboru wody pitnej w Państwach Członkowskich [2];

zgodnie z art. 198 akapit pierwszy Traktatu, Rada konsultowała się z Komitetem Ekonomiczno-Społecznym na wniosek Komisji; Komitet nie był w stanie przedłożyć swojej opinii w terminie ustalonym przez Radę; zgodnie z art. 198 ust. 2 Traktatu brak opinii nie stanowi przeszkody dla Rady od podejmowania dalszych działań; uwzględniając celowość szybkiego przyjęcia wymaganych zmian, Rada uznaje za niezbędne skorzystanie z tej możliwości,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W art. 11 ust. 2 dyrektywy 79/869/EWG "41" zastępuje się "45".

Artykuł 2

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1981 r.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 19 października 1981 r.

W imieniu Rady

P. Walker

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 144 z 15.6.1981, str. 36.

[2] Dz.U. L 271 z 29.10.1979, str. 44.

--------------------------------------------------
Dyrektywa Rady

z dnia 20 lipca 1981 r.

zmieniająca dyrektywę Rady 74/408/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do wyposażenia wnętrza pojazdów silnikowych (wytrzymałość siedzeń i ich punktów mocowania)

(81/577/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],

a także mając na uwadze, co następuje:

dyrektywa Rady 74/408/EWG z dnia 22 lipca 1974 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do wyposażenia wnętrza pojazdów silnikowych (wytrzymałość siedzeń i ich punktów mocowania) [4] nie zezwala na homologację EWG pojazdu w odniesieniu do wytrzymałości siedzeń i ich punktów mocowania, jeśli siedzenia te mają wbudowane punkty mocowania pasów bezpieczeństwa;

w interesie bezpieczeństwa drogowego dyrektywę 74/408/EWG należy niezwłocznie zmienić, uwzględniając pojazdy z siedzeniami wyposażonymi w jeden lub więcej punktów mocowania pasów bezpieczeństwa, w celu zwiększenia wygody ich użytkowania przez większą liczbę dorosłych pasażerów i jednocześnie zwiększyć liczbę osób używających pasów bezpieczeństwa; taka zmiana jest możliwa dzięki postępowi technicznemu w dziedzinie budowy pojazdów silnikowych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W dyrektywie 74/408/EWG wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 1 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

"2. Niniejszej dyrektywy nie stosuje się do siedzeń składanych ("kładzionych";) oraz do siedzeń zwróconych na boki lub do tyłu.";

2) w załączniku I pkt 2.7 otrzymuje brzmienie:

"2.7. "Siedzenie składane (kładzione)". oznacza siedzenie dodatkowe przeznaczone do sporadycznego użytku i które jest zwykle złożone w celu zapewnienia przejścia.".

Artykuł 2

Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy niezbędne w celu wykonania niniejszej dyrektywy w terminie sześciu miesięcy od daty jej notyfikacji i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 lipca 1981 r.

W imieniu Rady

P. Walker

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 87 z 9.4.1980, str. 7.

[2] Dz.U. C 256 z 13.10.1980, str. 77.

[3] Dz.U. C 230 z 8.9.1980, str. 6.

[4] Dz.U. L 221 z 12.8.1974, str. 1.

--------------------------------------------------
Dyrektywa Rady

z dnia 9 lutego 1981 r.

zmieniająca załącznik II do dyrektywy 76/895/EWG odnoszącej się do ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w owocach i warzywach oraz na ich powierzchni

(81/36/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 76/895/EWG z dnia 23 listopada 1976 r. odnoszącą się do ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w owocach i warzywach oraz na ich powierzchni [1], ostatnio zmienioną dyrektywą 80/428/EWG [2], w szczególności jej art. 4 i 8,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł 4 dyrektywy 76/895/EWG przewiduje, że w przypadku gdy Państwo Członkowskie uzna, iż najwyższy dopuszczalny poziom ustalony w załączniku II może zagrażać zdrowiu ludzi lub zwierząt innych niż organizmy szkodliwe, może tymczasowo obniżyć ten poziom na swoim terytorium;

Królestwo Niderlandów powołało się na przepisy wspomnianego artykułu w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów ustalonych dla dimetoatu, ometoatu i fenchlorfosu;

fenchlorfos stanowił przedmiot zmian przewidzianych w dyrektywie 80/428/EWG; Komisja zakończyła teraz dalsze badania nad dwoma pozostałymi pestycydami;

na podstawie najnowszych danych naukowych najwyższy dopuszczalny poziom ustalony dla ometoatu w załączniku II musi zostać zmieniony;

pożądane jest również całkowite rozdzielenie najwyższych dopuszczalnych poziomów ustalonych dla dimetoatu i ometoatu, a w rezultacie dostosowanie dopuszczalnego poziomu ustanowionego dla dimetoatu;

z braku pozytywnej opinii Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin Komisja nie była w stanie, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 8 dyrektywy 76/895/EWG, przyjąć przewidzianych środków,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku II do dyrektywy 76/895/EWG wprowadza się następujące zmiany:

1. Przepisy dotyczące dimetoatu i ometoatu otrzymują brzmienie:

EWG nr | Pestycydy | Najwyższe dopuszczalne poziomy w (mg/kg (ppm)) |

Nazwa zwyczajowa | Wzór chemiczny |

15/55 | dimetoat | ditiofosforan 0,0-dimetylo-S-metylo-kar bamolio-metylu | 1 |

— | ometoat | tiofosforan 0,0-dimetylo-S-metylo-kar bamoilometylu | 0,4wiśnie, cykoria podróżnik, karczochy i szpinak0,1owoce jagodowe, cebula, pory i warzywa korzeniowe0,2pozostałe produkty |

2. Skreśla się przypis 3.

Artykuł 2

Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy nie później niż do dnia 1 stycznia 1982 r. Niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 9 lutego 1981 r.

W imieniu Rady

G. Braks

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 340 z 9.12.1976, str. 26.

[2] Dz.U. L 102 z 19.4.1980, str. 26.

--------------------------------------------------