PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 168/39

ROZPORZĄDZENIE RADY (UE, Euratom) NR 609/2014

z dnia 26 maja 2014 r.

w sprawie metod i procedury udostępniania tradycyjnych zasobów własnych, zasobów własnych opartych na VAT i zasobów własnych opartych na DNB oraz w sprawie środków w celu zaspokojenia potrzeb gotówkowych

(wersja przekształcona)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 322 ust. 2,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,

uwzględniając opinię Europejskiego Trybunału Obrachunkowego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 (2) było kilkakrotnie istotnie zmieniane. Ze względu na konieczność dalszych zmian, dla zachowania przejrzystości, rozporządzenie to powinno zostać przekształcone.

(2) Niektóre przepisy rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1150/2000 zostały włączone do rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 608/2014 (3) i nie powinny w związku z tym wchodzić w zakres niniejszego rozporządzenia. Przepisy te dotyczą obliczania i budżetowania salda, kontrolowania i nadzorowania zasobów własnych oraz stosownych wymogów w zakresie sprawozdawczości, a także Komitetu Doradczego ds. Zasobów Własnych.

(3) Unia musi mieć dostęp do zasobów własnych, o których mowa w art. 2 decyzji Rady 2014/335/UE, Euratom (4), na możliwie najlepszych warunkach; w tym celu należy ustanowić dla państw członkowskich zasady przekazywania Komisji tych zasobów własnych. Niniejsze rozporządzenie przejmuje zasady udostępniania tradycyjnych zasobów własnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a) decyzji 2014/335/UE, Euratom, zasobów własnych opartych na podatku od wartości dodanej (VAT), o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. b) tej decyzji („zasoby własne oparte na VAT”), oraz zasobów własnych opartych na dochodzie narodowym brutto (DNB), o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. c) tej decyzji („zasoby własne oparte na DNB–”), poprzednio uwzględnione w rozporządzeniu (WE, Euratom) nr 1150/2000.

(4) Pojęcie ustalenia należności powinno zostać zdefiniowane w odniesieniu do zasobów własnych, a szczegółowe zasady powinny zostać określone w celu spełniania obowiązku ustalenia tradycyjnych zasobów własnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a) decyzji 2014/335/UE, Euratom.

(5) W odniesieniu do zasobów własnych pochodzących z opłat wyrównawczych od cukru, które muszą być uzyskane w roku budżetowym odpowiadającym rokowi gospodarczemu, do którego odnoszą się wydatki, należy ustanowić przepisy zobowiązujące państwa członkowskie do udostępnienia takich zasobów Komisji w ciągu roku budżetowego, w którym zostały one ustalone.

(6) Państwa członkowskie powinny przechowywać do dyspozycji Komisji i, w razie potrzeby, przesyłać jej dokumenty i informacje niezbędne Komisji do wykonywania uprawnień przyznanych jej w odniesieniu do zasobów własnych Unii.

(7) Organy krajowe odpowiedzialne za pobór zasobów własnych powinny być w stanie przedstawić w każdej chwili Komisji dokumenty potwierdzające zgromadzone zasoby własne.

(8) Odrębne rachunki powinny być prowadzone w odniesieniu do należności, które nie zostały uzyskane. Rachunki te, jak również składanie kwartalnego sprawozdania dotyczącego takich rachunków powinno umożliwiać Komisji ściślejsze monitorowanie działań podejmowanych przez państwa członkowskie w zakresie poboru zasobów własnych, w szczególności tych zagrożonych w wyniku nadużyć finansowych lub nieprawidłowości.

(9) Należy określić termin przedawnienia w stosunkach między państwami członkowskimi a Komisją, ponieważ nowe należności ustalone przez państwa członkowskie w odniesieniu do lat wcześniejszych uznaje się za należności odnoszące się do roku bieżącego.

(10) W celu zagwarantowania finansowania budżetu Unii we wszelkich okolicznościach, należy ustanowić, w odniesieniu do zasobów własnych opartych na VAT i zasobów własnych opartych na DNB–, utworzonych zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1287/2003 (5), procedurę udostępniania przez państwa członkowskie Unii, w dwunastu równych miesięcznych częściach, zasobów własnych zapisanych w budżecie, a następnie dostosowania kwot udostępnionych zgodnie z faktyczną podstawą zasobów własnych opartych na VAT oraz odnośnymi zmianami DNB, gdy tylko będą one w całości znane.

(11) Wpływ modyfikacji danych DNB dokonanej po zakończeniu każdego roku budżetowego na finansowanie obniżek brutto powinien zostać sprecyzowany.

(12) Zasoby własne muszą być udostępnione poprzez zapisanie należnych kwot na rachunku otwartym w tym celu w imieniu Komisji przez administrację finansową lub organ wyznaczony przez każde państwo członkowskie. W celu ograniczenia przepływu środków finansowych do takiego, który jest niezbędny do wykonania budżetu, Unia musi ograniczyć wypłaty z tych rachunków do wypłat wyłącznie na pokrycie potrzeb gotówkowych Komisji.

(13) Komisja musi posiadać wystarczające zasoby pieniężne do spełnienia wymogów regulacyjnych dotyczących płatności skoncentrowanych w pierwszych miesiącach roku, zwłaszcza szczególnych potrzeb związanych z pokryciem wydatków Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG), zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 73/2009 (6).

(14) Zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami, należy dopilnować, aby koszt odzyskania należnych odsetek od zasobów własnych udostępnionych z opóźnieniem nie przekraczał kwoty należnych odsetek.

(15) Należy zharmonizować zasady informowania o przypadkach odpisania ustalonych należności, których nieściągalność stwierdzono lub które uznaje się za nieściągalne.

(16) Ścisła współpraca między państwami członkowskimi a Komisją ułatwi prawidłowe stosowanie reguł finansowych dotyczących zasobów własnych.

(17) Aby zapewnić jednolite warunki wykonania niniejszego rozporządzenia, należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (7).

(18) Procedura doradcza powinna być stosowana przy przyjmowaniu aktów wykonawczych celem ustanowienia szczegółowych zasad przedstawiania miesięcznych sprawozdań dotyczących rachunków należności z tytułu tradycyjnych zasobów własnych oraz kwartalnych sprawozdań dotyczących odrębnych rachunków, jak również przypadków kwot nieściągalnych, których wysokość przekracza 50 000 EUR, ze względu na techniczny charakter tych aktów wymaganych do celów sprawozdawczości.

(19) Należy uchylić rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1150/2000.

(20) Dla zachowania spójności i z uwzględnieniem art. 11 decyzji 2014/335/UE, Euratom niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie tego samego dnia co ta decyzja oraz powinno mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2014 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie określa zasady udostępniania Komisji zasobów własnych Unii, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a), b) i c) decyzji 2014/335/UE, Euratom.

Artykuł 2

Data ustalenia tradycyjnych zasobów własnych

1. Na potrzeby stosowania niniejszego rozporządzenia, należności Unii z tytułu tradycyjnych zasobów własnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a) decyzji 2014/335/UE, Euratom, ustala się niezwłocznie po tym, jak zostaną spełnione przewidziane w rozporządzeniach celnych warunki dotyczące zapisania należności na rachunkach i powiadamiania dłużnika.

2. Datą ustalenia, o którym mowa w ust. 1, jest data zapisu w księgach rachunkowych przewidzianych w rozporządzeniach celnych.

W odniesieniu do opłat i innych należności związanych ze wspólną organizacją rynku cukru, datą ustalenia, o którym mowa w ust. 1, jest data powiadomienia przewidziana w rozporządzeniach dotyczących cukru.

W przypadku gdy takie powiadomienie nie zostało wyraźnie przewidziane, datą tą jest data ustalenia przez państwa członkowskie kwot należnych ze strony dłużników, w stosownych przypadkach, w formie zaliczki lub zapłaty salda.

3. W sprawach spornych, do celów ustalenia, o którym mowa w ust. 1, uznaje się, że właściwe organy administracyjne są w stanie obliczyć kwotę należności, nie później niż gdy podejmowana jest pierwsza decyzja administracyjna, powiadamiająca dłużnika o długu, lub gdy wszczynane jest postępowanie sądowe, jeżeli nastąpiło to wcześniej.

Datą ustalenia, o którym mowa w ust. 1, jest data decyzji lub data obliczenia, które ma być dokonane po wszczęciu takiego postępowania sądowego.

4. Ust. 1 stosuje się w przypadku, gdy powiadomienie musi zostać poddane korekcie.

Artykuł 3

Przechowywanie dokumentów potwierdzających

Państwa członkowskie podejmują wszelkie stosowne środki, aby dokumenty potwierdzające, które dotyczą ustalenia i udostępnienia zasobów własnych, były przechowywane przez okres co najmniej trzech lat kalendarzowych, licząc od końca roku, którego te dokumenty potwierdzające dotyczą.

Dokumenty potwierdzające odnoszące się do procedur i podstawowych statystyk, o których mowa w art. 3 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1287/2003, przechowywane są przez państwa członkowskie do dnia 30 września czwartego roku następującego po danym roku budżetowym. Dokumenty uzupełniające dotyczące zasobów własnych opartych na VAT są przechowywane przez taki sam okres.

W przypadku gdy weryfikacja zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 608/2014 lub art. 11 rozporządzenia Rady (EWG, Euratom) nr 1553/89 (8) dokumentów potwierdzających, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim, wykaże, że wymagana jest korekta, dokumenty te przechowuje się po upływie terminu przewidzianego w akapicie pierwszym, przez wystarczający okres umożliwiający dokonanie i monitorowanie korekty.

W przypadku gdy spór między państwem członkowskim a Komisją dotyczący obowiązku udostępnienia pewnej kwoty zasobów własnych rozstrzygany jest za obopólną zgodą lub w drodze decyzji Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, dane państwo członkowskie przekazuje Komisji dokumenty potwierdzające, niezbędne do prowadzenia finansowych działań następczych, w terminie dwóch miesięcy od dnia rozstrzygnięcia sporu.

Artykuł 4

Współpraca administracyjna

1. Każde państwo członkowskie podaje do wiadomości Komisji następujące informacje:

a) nazwy urzędów lub jednostek odpowiedzialnych za ustalanie, pobór, udostępnianie i kontrolowanie zasobów własnych, jak również podstawowe przepisy dotyczące zadań i funkcjonowania tych urzędów lub jednostek;

b) ogólne przepisy ustanowione przepisami ustawowymi, wykonawczymi lub administracyjnymi oraz przepisy odnoszące się do procedur księgowych dotyczących ustalania, poboru, udostępniania i kontroli zasobów własnych przez Komisję;

c) dokładne nazwy wszelkiej dokumentacji administracyjnej i księgowej, w której zapisywane są ustalone należności, jak określono w art. 2, w szczególności nazwy dokumentacji wykorzystywanej do sporządzania rachunków przewidzianych w art. 6.

Komisja jest niezwłocznie powiadamiana o każdej zmianie tych nazw lub przepisów.

2. Komisja, na wniosek jednego państwa członkowskiego, przekazuje wszystkim państwom członkowskim informacje, o których mowa w ust. 1.

Artykuł 5

Mające zastosowanie stawki

Jednolita stawka, o której mowa w art. 2 ust. 1 lit. c) decyzji 2014/335/UE, Euratom, określana jest podczas procedury budżetowej i jest obliczana jako odsetek sumy prognozowanego dochodu narodowego brutto (DNB) państw członkowskich w taki sposób, aby w całości pokryć tę część budżetu, która nie jest finansowana z dochodów, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a) i b) decyzji 2014/335/UE, Euratom, z wkładów finansowych na dodatkowe programy badań i rozwoju technologicznego ani z innych dochodów.

Stawka ta wyrażana jest w budżecie liczbą zawierającą tyle miejsc po przecinku, ile potrzeba, aby w całości podzielić między państwa członkowskie zasoby własne oparte na DNB.

ROZDZIAŁ II

RACHUNKI DOTYCZĄCE ZASOBÓW WŁASNYCH

Artykuł 6

Zapisy na rachunkach i sprawozdawczość

1. Rachunki dotyczące zasobów własnych prowadzone są przez administrację finansową każdego państwa członkowskiego lub organ wyznaczony przez każde państwo członkowskie, z podziałem na rodzaje zasobów.

2. Na potrzeby rachunkowości w zakresie zasobów własnych, miesiąc upływa nie wcześniej niż o godzinie 13 ostatniego dnia roboczego miesiąca, w którym ustalenie zostało dokonane.

3. Z zastrzeżeniem akapitu drugiego niniejszego ustępu, należności ustalone zgodnie z art. 2 są zapisywane na rachunkach najpóźniej pierwszego dnia roboczego po dziewiętnastym dniu drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w którym należność została ustalona.

Ustalone należności nieuwzględnione na rachunkach, o których mowa w akapicie pierwszym, ze względu na to, że nie zostały jeszcze uzyskane ani nie przekazano w stosunku do nich zabezpieczenia, wykazywane są na odrębnych rachunkach w terminie ustanowionym w akapicie pierwszym. Państwa członkowskie mogą przyjąć tę procedurę, jeżeli ustalone należności, w odniesieniu do których zabezpieczenie zostało przekazane, są kwestionowane oraz mogą podlegać zmianie w wyniku rozstrzygnięcia sporu, który powstał.

Zasoby własne oparte na VAT i zasoby własne oparte na DNB, uwzględniając wpływ na te zasoby rabatu przyznanego Zjednoczonemu Królestwu z tytułu nierównowagi budżetowej oraz obniżki brutto przyznanej Danii, Niderlandom, Austrii i Szwecji, są jednak zapisywane na rachunkach, jak określono w akapicie pierwszym, w następujący sposób:

— dwunaste części, o których mowa w art. 10 ust. 3, są zapisywane pierwszego dnia roboczego każdego miesiąca,

— salda, o których mowa w art. 10 ust. 4 i 6 oraz dostosowania określone w art. 10 ust. 5 i 7 zapisywane są raz do roku, z wyjątkiem szczególnych dostosowań określonych w art. 10 ust. 5 tiret pierwsze, które są zapisywane na rachunkach pierwszego dnia roboczego miesiąca następującego po zawarciu porozumienia między zainteresowanym państwem członkowskim a Komisją.

Ustalone należności z tytułu opłat lub innych należności związanych ze wspólną organizacją rynku cukru zapisywane są na rachunkach, o których mowa w akapicie pierwszym. Jeżeli te należności nie zostaną uzyskane w wyznaczonych terminach, państwa członkowskie mogą dokonać korekty zapisu i, w drodze wyjątku, zapisać należności na odrębnych rachunkach.

4. W terminach określonych w ust. 3 każde państwo członkowskie przesyła Komisji:

a) miesięczne sprawozdanie dotyczące rachunków należności, o których mowa w ust. 3 akapit pierwszy;

b) kwartalne sprawozdanie dotyczące odrębnych rachunków, o których mowa w ust. 3 akapit drugi.

Wraz z tymi miesięcznymi sprawozdaniami zainteresowane państwa członkowskie przekazują szczegółowe informacje lub sprawozdania dotyczące potrąceń z zasobów własnych, opartych na przepisach odnoszących się do terytoriów o szczególnym statusie.

Wraz z ostatnim sprawozdaniem kwartalnym za dany rok, państwa członkowskie przekazują szacunkowe obliczenie całkowitej kwoty należności wykazanych na odrębnym rachunku na dzień 31 grudnia danego roku, których uzyskanie stało się mało prawdopodobne.

Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające szczegółowe zasady przedstawiania miesięcznych i kwartalnych sprawozdań. Te akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 16 akapit drugi.

Artykuł 7

Korekty księgowe

Po dniu 31 grudnia trzeciego roku następującego po danym roku nie dokonuje się dalszych korekt sumy z miesięcznych sprawozdań przekazanych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 6 ust. 4 akapit pierwszy za dany rok, z wyjątkiem przypadków zgłoszonych przed tym dniem przez Komisję lub zainteresowane państwo członkowskie.

Artykuł 8

Korekty ustalonych należności

Korekty dokonane na mocy art. 2 ust. 4 dodaje się lub odejmuje od ogólnej kwoty ustalonych należności. Są one zapisywane na rachunkach, o których mowa w art. 6 ust. 3 akapity pierwszy i drugi, oraz w sprawozdaniach, o których mowa w art. 6 ust. 4, zgodnie z datą tych korekt.

ROZDZIAŁ III

UDOSTĘPNIANIE ZASOBÓW WŁASNYCH

Artykuł 9

Administracja finansowa i zasady księgowania

1. Zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 10, każde państwo członkowskie wpłaca zasoby własne na rachunek otwarty w imieniu Komisji przez jego administrację finansową lub organ przez siebie wyznaczony.

Taki rachunek denominowany jest w walucie krajowej i prowadzony nieodpłatnie.

2. Państwa członkowskie lub organy przez nie wyznaczone przekazują Komisji drogą elektroniczną:

a) w dniu roboczym, w którym zasoby własne zostały wpłacone na rachunek Komisji, wyciąg z rachunku lub potwierdzenie dokonanej wpłaty, wykazujące zapis zasobów własnych;

b) bez uszczerbku dla lit. a), najpóźniej drugiego dnia roboczego po wpłaceniu środków na rachunek, wyciąg z rachunku wykazujący zapis zasobów własnych.

3. Kwoty wpłacane na rachunek są księgowane w euro zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (9) („rozporządzenie finansowe”) i rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 1268/2012 (10).

Artykuł 10

Ustalanie wysokości kwot, terminy udostępnienia zasobów, dostosowania

1. Po potrąceniu kosztów poboru zgodnie z art. 2 ust. 3 i art. 10 ust. 3 decyzji 2014/335/UE, Euratom zapis tradycyjnych zasobów własnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a) tej decyzji, dokonywany jest najpóźniej w pierwszym dniu roboczym następującym po dziewiętnastym dniu drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w którym należność została ustalona zgodnie z art. 2 niniejszego rozporządzenia.

Jednakże w odniesieniu do należności wykazanych na odrębnych rachunkach na mocy art. 6 ust. 3 akapit drugi niniejszego rozporządzenia, zapis musi być dokonany najpóźniej w pierwszym dniu roboczym następującym po dziewiętnastym dniu drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w którym należności zostały uzyskane.

2. W razie potrzeby Komisja może zwrócić się do państw członkowskich o przyspieszenie o jeden miesiąc zapisu zasobów innych niż zasoby własne oparte na VAT i zasoby własne oparte na DNB na podstawie informacji dostępnej dla nich piętnastego dnia tego samego miesiąca.

Każdy przyspieszony zapis jest dostosowywany w następnym miesiącu, gdy dokonywany jest zapis wymieniony w ust. 1. Dostosowanie to powoduje zapis ujemny kwoty równej kwocie podanej w przyspieszonym zapisie.

3. Zasoby własne oparte na VAT i zasoby własne oparte na DNB, uwzględniając wpływ na te zasoby rabatu przyznanego Zjednoczonemu Królestwu z tytułu nierównowagi budżetowej oraz obniżki brutto przyznanej Danii, Niderlandom, Austrii i Szwecji, są wpłacane na rachunek w pierwszym dniu roboczym każdego miesiąca, przy czym kwoty te wynoszą jedną dwunastą odnośnych sum w budżecie, przeliczonych na waluty krajowe według kursów wymiany obowiązujących w ostatnim dniu notowań roku kalendarzowego poprzedzającego rok budżetowy, opublikowanych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C.

W odniesieniu do szczególnych potrzeb związanych z pokryciem wydatków EFRG zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 73/2009 i w zależności od stanu środków finansowych Unii, Komisja może zwrócić się do państw członkowskich o przyspieszenie o miesiąc lub dwa miesiące w pierwszym kwartale roku budżetowego zapisu jednej dwunastej lub części jednej dwunastej kwot w budżecie w odniesieniu do zasobów własnych opartych na VAT i zasobów własnych opartych na DNB, uwzględniając wpływ na te zasoby rabatu przyznanego Zjednoczonemu Królestwu z tytułu nierównowagi budżetowej oraz obniżki brutto przyznanej Danii, Niderlandom, Austrii i Szwecji.

Po pierwszym kwartale wymagany miesięczny zapis nie może przekroczyć jednej dwunastej zasobów własnych opartych na VAT i zasobów własnych opartych na DNB, mieszcząc się przy tym w granicach kwot zapisanych w budżecie na ten cel.

Komisja wcześniej powiadamia o tym państwa członkowskie, nie później niż dwa tygodnie przed wymaganym zapisem.

Akapit ósmy dotyczący kwoty, która ma być zapisana w styczniu każdego roku, oraz akapit dziewiąty, mający zastosowanie w przypadku gdy budżet nie został ostatecznie przyjęty przed rozpoczęciem roku budżetowego, stosują się do tych wcześniejszych zapisów.

Wszelkie zmiany jednolitej stawki zasobów własnych opartych na VAT, stawki zasobów własnych opartych na DNB-, rabatu przyznanego Zjednoczonemu Królestwu z tytułu nierównowagi budżetowej i jego finansowania, o którym mowa w art. 4 i 5 decyzji 2014/335/UE, Euratom, oraz finansowania obniżki brutto przyznanej Danii, Niderlandom, Austrii i Szwecji wymagają ostatecznego przyjęcia budżetu korygującego i powodują konieczność dostosowań dwunastych części, które zostały zapisane od początku roku budżetowego.

Takich ponownych dostosowań dokonuje się przy pierwszym zapisie po ostatecznym przyjęciu budżetu korygującego, jeżeli został on przyjęty przed szesnastym dniem miesiąca. W przeciwnym wypadku ponowne dostosowania są dokonywane przy drugim zapisie po jego ostatecznym przyjęciu. W drodze odstępstwa od art. 11 rozporządzenia finansowego takie ponowne dostosowania są zapisywane na rachunkach w odniesieniu do roku budżetowego, którego dotyczy dany budżet korygujący.

Obliczenia dwunastej części dotyczącej stycznia każdego roku budżetowego dokonuje się w oparciu o kwoty przewidziane w projekcie budżetu, o którym mowa w art. 314 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), przeliczone na waluty krajowe według kursu wymiany obowiązującego pierwszego dnia notowań następującego po 15 grudnia roku kalendarzowego, który poprzedza dany rok budżetowy; dostosowanie dokonywane jest przy zapisie dotyczącym następnego miesiąca.

Jeżeli budżet nie został ostatecznie przyjęty co najmniej dwa tygodnie przed zapisem dotyczącym stycznia następnego roku budżetowego, pierwszego dnia roboczego każdego miesiąca, w tym stycznia, państwa członkowskie dokonują zapisu jednej dwunastej kwoty zasobów własnych opartych na VAT i zasobów własnych opartych na DNB, uwzględniając wpływ na te zasoby rabatu przyznanego Zjednoczonemu Królestwu z tytułu nierównowagi budżetowej oraz obniżki brutto przyznanej Danii, Niderlandom Austrii i Szwecji zgodnie z zapisami w ostatnim ostatecznie przyjętym budżecie; dostosowanie dokonywane jest w pierwszym terminie wymagalności następującym po ostatecznym przyjęciu budżetu, jeżeli budżet został przyjęty przed szesnastym dniem miesiąca. W przeciwnym wypadku dostosowania dokonuje się przy drugim terminie wymagalności następującym po ostatecznym przyjęciu budżetu.

4. Na podstawie rocznego sprawozdania dotyczącego podstawy zasobów własnych opartych na VAT, o których mowa w art. 7 ust. 1 rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1553/89, każde państwo członkowskie jest obciążane kwotą obliczoną w oparciu o informacje zawarte w tym sprawozdaniu przy zastosowaniu jednolitej stawki przyjętej w odniesieniu do poprzedniego roku budżetowego i przekazaną w formie 12 płatności dokonanych w ciągu tego roku budżetowego. Niezależnie od tego podstawa zasobów własnych opartych na VAT państwa członkowskiego, do którego stosowana jest powyższa stawka, nie może przekraczać wyznaczonej w art. 2 ust. 1 lit. b) decyzji 2014/335/UE, Euratom procentowej wartości DNB tego państwa, o którym to dochodzie mowa w art. 2 ust. 7 akapit pierwszy tej decyzji. Komisja oblicza saldo i podaje je do wiadomości państw członkowskich w czasie umożliwiającym im zapisanie tego salda na rachunku, o którym mowa w art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, w pierwszym dniu roboczym grudnia tego samego roku.

5. Wszelkie korekty podstawy zasobów własnych opartych na VAT na mocy art. 9 ust. 1 rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1553/89 powodują w odniesieniu do każdego zainteresowanego państwa członkowskiego, którego podstawa, przy dopuszczeniu tych korekt, nie przekracza wartości procentowych określonych w art. 2 ust. 1 lit. b) i art. 10 ust. 2 decyzji 2014/335/UE, Euratom, następujące dostosowania salda, o którym mowa w ust. 4 niniejszego artykułu:

— korekty na mocy art. 9 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1553/89 dokonane do dnia 31 lipca powodują ogólne dostosowanie zapisywane na rachunku określonym w art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia w pierwszym dniu roboczym grudnia tego samego roku. Niezależnie od tego szczególne dostosowanie może zostać zapisane przed tym dniem za porozumieniem państwa członkowskiego i Komisji,

— jeżeli środki przyjęte przez Komisję na mocy art. 9 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1553/89 w celu skorygowania podstawy doprowadzą do dostosowania wpisów na rachunku określonym w art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, dostosowania takiego dokonuje się w dniu wyznaczonym przez Komisję, na podstawie tych środków.

Zmiany DNB, o których mowa w ust. 7 niniejszego artykułu, stanowią również przyczynę dostosowania sald wszystkich państw członkowskich, których podstawa, przy dopuszczeniu korekt, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu nie przekracza wartości procentowych określonych w art. 2 ust. 1 lit. b) i art. 10 ust. 2 decyzji 2014/335/UE, Euratom.

Komisja powiadamia państwa członkowskie o tych dostosowaniach w czasie umożliwiającym im wpisanie ich na rachunku określonym w art. 9 ust. 1 w pierwszym dniu roboczym grudnia tego samego roku.

Niezależnie od tego szczególne dostosowanie może być w dowolnym momencie wpisane za porozumieniem państwa członkowskiego i Komisji.

6. Na podstawie danych liczbowych dotyczących całkowitego DNB w cenach rynkowych oraz jego składników za poprzedni rok, przekazanych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1287/2003, każde państwo członkowskie jest obciążane kwotą obliczoną przy zastosowaniu do DNB stawki przyjętej dla poprzedniego roku budżetowego i z uwzględnieniem płatności dokonanych w ciągu tego poprzedniego roku budżetowego. Komisja oblicza saldo i podaje je do wiadomości państw członkowskich w czasie umożliwiającym im zapisanie tego salda na rachunku, o którym mowa w art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, w pierwszym dniu roboczym grudnia tego samego roku.

7. Wszelkie zmiany DNB z poprzednich lat budżetowych zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1287/2003, z zastrzeżeniem jego art. 5, są dla każdego zainteresowanego państwa członkowskiego podstawą dostosowania salda określonego zgodnie z ust. 6 niniejszego artykułu. Dostosowanie takie ustala się w sposób określony w ust. 5 akapit pierwszy niniejszego artykułu. Komisja powiadamia państwa członkowskie o tych dostosowaniach, tak aby mogły one zapisać je na rachunku, o którym mowa w art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, w pierwszym dniu roboczym grudnia tego samego roku. Po dniu 30 września czwartego roku następującego po danym roku budżetowym żadne zmiany DNB nie są już uwzględniane, z wyjątkiem kwestii zgłoszonych w tym terminie przez Komisję lub państwo członkowskie.

8. Operacje, o których mowa w ust. 4–7, stanowią modyfikacje dochodów w odniesieniu do roku budżetowego, w którym są dokonywane.

Kwota dochodu określonego w budżecie na bieżący rok budżetowy może zostać zwiększona lub obniżona w drodze budżetu korygującego o kwotę uzyskaną z tych operacji zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 608/2014.

9. Nie dokonuje się żadnego dalszego przeglądu finansowania obniżek brutto przyznanych Danii, Niderlandom, Austrii i Szwecji w przypadku zmian danych dotyczących DNB zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1287/2003.

Artykuł 11

Dostosowanie przy opt-out

1. Jeżeli, stosownie do postanowień TFUE i jego protokołów 21 i 22, państwo członkowskie nie uczestniczy w finansowaniu szczególnego działania lub polityki Unii, jest ono uprawnione do obliczonego zgodnie z przepisami ust. 2 niniejszego artykułu dostosowania kwoty, jaką wpłaciło na poczet zasobów własnych w odniesieniu do każdego roku, w którym nie uczestniczyło w finansowaniu.

2. Komisja oblicza dostosowanie w ciągu roku następującego po danym roku budżetowym, równocześnie z ustalaniem sald DNB przewidzianym w art. 10 niniejszego rozporządzenia.

Obliczenia dokonuje się na podstawie następujących danych liczbowych związanych z odnośnym rokiem budżetowym:

a) całkowitego DNB w cenach rynkowych i jego składników,

b) poziomu wydatków operacyjnych z budżetu odpowiadającego danym działaniom lub polityce.

Dostosowanie jest równe iloczynowi całkowitej kwoty odnośnych wydatków, z wyjątkiem wydatków finansowanych przez uczestniczące państwa trzecie, oraz wyrażonego procentowo stosunku DNB państwa członkowskiego uprawnionego do dostosowania do DNB wszystkich państw członkowskich. Dostosowanie jest finansowane przez uczestniczące państwa członkowskie według skali ustalonej na podstawie stosunku ich odpowiednich DNB do DNB wszystkich uczestniczących państw członkowskich. Do celów obliczania dostosowania kwoty przelicza się z waluty krajowej na euro według kursu wymiany obowiązującego w ostatnim dniu notowań w roku kalendarzowym poprzedzającym dany rok budżetowy.

Dostosowania za każdy dany rok dokonuje się tylko jeden raz i jest ono ostateczne w przypadku późniejszej modyfikacji wysokości DNB.

3. Komisja w odpowiednim czasie powiadamia państwa członkowskie o kwotach dostosowania, tak aby mogły one wpłacić je na rachunek, o którym mowa w art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, w pierwszym dniu roboczym grudnia.

Artykuł 12

Odsetki od kwot udostępnionych z opóźnieniem

1. Wszelkie opóźnienie w dokonaniu zapisu na rachunku, o którym mowa w art. 9 ust. 1, prowadzi do zapłaty odsetek przez dane państwo członkowskie.

Odstępuje się jednakże od odzyskania odsetek o kwocie niższej niż 500 EUR.

2. W przypadku państw członkowskich należących do unii gospodarczej i walutowej stopa procentowa jest równa stopie procentowej publikowanej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C, którą Europejski Bank Centralny stosował do swoich głównych operacji refinansujących, obowiązującej w pierwszym dniu miesiąca wymagalności, powiększonej o dwa punkty procentowe.

Stopa ta podwyższana jest o 0,25 punktu procentowego za każdy miesiąc opóźnienia. Podwyższoną stopę stosuje się w stosunku do całego okresu opóźnienia.

3. W przypadku państw członkowskich nienależących do unii gospodarczej i walutowej, stopa procentowa jest równa stopie procentowej stosowanej przez banki centralne do swoich głównych operacji refinansujących w pierwszym dniu danego miesiąca, powiększonej o dwa punkty procentowe, lub, w przypadku państw członkowskich, dla których stopa banku centralnego nie jest dostępna, stopie najbliższej jej równowartości, stosowanej w pierwszym dniu danego miesiąca na rynku pieniężnym tego państwa członkowskiego, powiększonej o dwa punkty procentowe.

Stopa ta podwyższana jest o 0,25 punktu procentowego za każdy miesiąc opóźnienia. Podwyższoną stopę stosuje się w stosunku do całego okresu opóźnienia.

4. Artykuł 9 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio do zapłaty odsetek, o których mowa w ust. 1.

Artykuł 13

Należności nieściągalne

1. Państwa członkowskie podejmują wszystkie wymagane środki, aby kwota odpowiadająca należnościom ustalonym na mocy art. 2 została udostępniona Komisji zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.

2. Państwa członkowskie są zwolnione z obowiązku udostępniania Komisji kwot odpowiadających należnościom ustalonym na podstawie art. 2, które okażą się nieściągalne z któregokolwiek z następujących względów:

a) działania siły wyższej;

b) innych przyczyn, powstałych nie z ich winy.

Nieściągalność kwot ustalonych należności stwierdzona zostaje decyzją właściwych organów administracyjnych, po ustaleniu przez nie, że kwot tych nie można uzyskać.

Kwoty ustalonych należności uznaje się za nieściągalne najpóźniej po upływie pięciu lat od dnia ustalenia kwoty zgodnie z art. 2 lub, w przypadku wniesienia odwołania do organu administracyjnego bądź do sądu, po tym, jak wydana, przekazana lub opublikowana zostanie ostateczna decyzja.

W przypadku uzyskania zapłaty lub zapłaty częściowej, okres pięciu lat rozpoczyna bieg najpóźniej w dniu dokonania ostatniej zapłaty, o ile nie powoduje ona wygaśnięcia wierzytelności.

Kwoty, których nieściągalność stwierdzono lub kwoty uznawane za nieściągalne, zostają ostatecznie usunięte z odrębnych rachunków, o których mowa w art. 6 ust. 3 akapit drugi. Zostają one wykazane w załączniku do kwartalnego sprawozdania, o którym mowa w art. 6 ust. 4 akapit pierwszy i, w stosownych przypadkach, w kwartalnych opisach, o których mowa w art. 5 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 608/2014.

3. W ciągu trzech miesięcy od dnia wydania decyzji administracyjnej, o której mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, lub przed upływem terminów, o których mowa w tym ustępie, państwa członkowskie przekazują Komisji sprawozdanie zawierające informacje o przypadkach, w których zastosowano przepisy ust. 2 niniejszego artykułu, o ile należności, których te przypadki dotyczą, przekraczają kwotę 50 000 EUR.

Sprawozdanie to zawiera wszystkie informacje niezbędne do pełnego zbadania przyczyn, o których mowa w ust. 2 lit. a) i b) niniejszego artykułu, które nie pozwoliły zainteresowanym państwom członkowskim na udostępnienie odnośnych kwot, oraz działań, jakie państwa członkowskie podjęły w celu ich odzyskania w danym przypadku lub przypadkach.

Sprawozdanie sporządza się na formularzu sporządzonym przez Komisję. W tym celu Komisja przyjmuje akty wykonawcze. Te akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 16 akapit drugi.

4. Komisja przekazuje w ciągu sześciu miesięcy od dnia otrzymania sprawozdania, o którym mowa w ust. 3, swoje uwagi danemu państwu członkowskiemu.

W przypadku gdy Komisja uzna za konieczne wezwanie do przedstawienia dodatkowych informacji, sześciomiesięczny termin rozpoczyna bieg w dniu otrzymania żądanych informacji dodatkowych.

ROZDZIAŁ IV

ZARZĄDZANIE ZASOBAMI PIENIĘŻNYMI

Artykuł 14

Wymogi w zakresie zarządzania zasobami pieniężnymi

1. Komisja wykorzystuje kwoty wpłacone na rachunki, o których mowa w art. 9 ust. 1, w zakresie niezbędnym do zaspokojenia swoich potrzeb gotówkowych wynikających z wykonania budżetu.

2. Jeżeli potrzeby gotówkowe przewyższają aktywa na rachunkach, Komisja może wykorzystać kwotę większą niż całkowita kwota tych aktywów z zastrzeżeniem dostępności środków w budżecie i w ramach limitów zasobów własnych zapisanych w budżecie. W tym wypadku Komisja powiadamia uprzednio państwa członkowskie o wszelkich możliwych do przewidzenia zwiększonych potrzebach.

3. W przypadku uchybienia w zakresie pożyczki zaciągniętej lub zagwarantowanej na podstawie decyzji i rozporządzeń Rady, w okolicznościach, w których Komisja nie może uruchomić innych środków przewidzianych w uzgodnieniach finansowych stosowanych do tych pożyczek, w terminie zapewniającym zgodność z zobowiązaniami prawnymi Unii wobec pożyczkodawców, ust. 2 i 4 mogą być tymczasowo stosowane, niezależnie od warunków określonych w ust. 2, w celu obsługi długów Unii.

4. Różnica między ogółem aktywów a potrzebami gotówkowymi jest dzielona między państwa członkowskie, w najszerszym możliwym zakresie, proporcjonalnie do szacowanych dochodów budżetu uzyskanych od każdego z państw członkowskich.

Artykuł 15

Wykonanie zleceń płatniczych

1. Państwa członkowskie lub organy przez nie wyznaczone wykonują zlecenia płatnicze Komisji zgodnie z instrukcjami Komisji i nie później niż w ciągu trzech dni roboczych od ich otrzymania. Jednakże w przypadku transakcji przepływów gotówkowych państwa członkowskie wykonują zlecenia płatnicze w terminie wymaganym przez Komisję.

2. Państwa członkowskie lub organy przez nie wyznaczone przesyłają Komisji drogą elektroniczną, najpóźniej drugiego dnia roboczego po wykonaniu każdej transakcji, wyciąg z rachunku wykazujący odnośne przepływy finansowe.

ROZDZIAŁ V

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 16

Procedura komitetowa

1. Komisję wspiera Komitet Doradczy ds. Zasobów Własnych, o którym mowa w art. 7 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 608/2014. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 17

Przepisy przejściowe dotyczące stopy procentowej

Stopa procentowa przewidziana w art. 11 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1150/2000 w wersji sprzed wejścia w życie rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2028/2004 (11) obowiązuje nadal przy obliczaniu odsetek od opóźnionych płatności, gdy termin wymagalności przypada przed 1 grudnia 2004 r.

Artykuł 18

Uchylenie

1. Uchyla się rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1150/2000.

2. Odniesienia do przepisów uchylonego rozporządzenia są uznawane za odniesienia do niniejszego rozporządzenia i odczytywane zgodnie z tabelą korelacji w załączniku II.

Artykuł 19

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w dniu wejścia w życie decyzji 2014/335/UE, Euratom.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 26 maja 2014 r. W imieniu Rady Ch. VASILAKOS Przewodniczący

(1) Opinia nr 2/2012 z dnia 20 marca 2012 r.(Dz.U. C 112 z 18.4.2012, s. 1).

(2) Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 z dnia 22 maja 2000 r. wykonujące decyzję 2007/436/WE, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot (Dz.U. L 130 z 31.5.2000, s. 1).

(3) Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 608/2014 z dnia 26 maja 2014 r. określające środki wykonawcze dotyczące systemu zasobów własnych Unii Europejskiej (zob. s. 29 niniejszego Dziennika Urzędowego).

(4) Decyzja Rady 2014/335/WE, Euratom w sprawie systemu środków własnych Unii Europejskiej (zob. s. 105 niniejszego Dziennika Urzędowego).

(5) Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1287/2003 z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie harmonizacji dochodu narodowego brutto w cenach rynkowych (rozporządzenie DNB) (Dz.U. L 181 z 19.7.2003, s. 1).

(6) Rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003(Dz.U. L 30 z 31.1.2009, s. 16).

(7) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

(8) Rozporządzenie Rady (EWG, Euratom) nr 1553/89 z dnia 29 maja 1989 r. w sprawie ostatecznych jednolitych warunków poboru środków własnych pochodzących z podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 155 z 7.6.1989, s. 9).

(9) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1).

(10) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. L 362 z 31.12.2012, s. 1).

(11) Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2028/2004 z dnia 16 listopada 2004 r. zmieniające rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1150/2000 wykonujące decyzję 94/728/WE, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot (Dz.U. L 352 z 27.11.2004, s. 1).