ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2019/1022

z dnia 20 czerwca 2019 r.

ustanawiające plan wieloletni połowów eksploatujących stada denne w zachodniej części Morza Śródziemnego i zmieniające rozporządzenie (UE) nr 508/2014

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r., której Unia jest umawiającą się stroną, określono obowiązki ochrony, w tym dotyczące utrzymania lub odtwarzania populacji poławianych gatunków na poziomach, które mogą zapewnić maksymalny podtrzymywalny połów (MSY – ang. maximum sustainable yield).

(2) Podczas zorganizowanego przez Organizację Narodów Zjednoczonych Szczytu w sprawie Zrównoważonego Rozwoju, który odbył się w Nowym Jorku w 2015 r., Unia i jej państwa członkowskie zobowiązały się, że do 2020 r. skutecznie uregulują odławianie, zaprzestaną przełowień, nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów i destrukcyjnych praktyk połowowych oraz wdrożą uzasadnione naukowo plany zarządzania w celu odtworzenia w jak najkrótszym czasie stad ryb co najmniej do poziomów, które mogą zapewnić MSY wynikający z ich cech biologicznych.

(3) W deklaracji ministerialnej z Malty w ramach inicjatywy MedFish4Ever z dnia 30 marca 2017 r. (3) określono nowe ramy zarządzania rybołówstwem w Morzu Śródziemnym i opracowano program prac zawierający pięć konkretnych działań na najbliższe 10 lat. Jednym z podjętych zobowiązań jest ustanowienie planów wieloletnich.

(4) W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (4) ustanowiono przepisy wspólnej polityki rybołówstwa (zwanej dalej „WPRyb”) zgodnie z międzynarodowymi obowiązkami Unii. WPRyb ma przyczyniać się do ochrony środowiska morskiego, do zrównoważonego zarządzania wszystkimi gatunkami eksploatowanymi w celach handlowych oraz w szczególności do osiągnięcia dobrego stanu środowiska do 2020 r.

(5) Do celów WPRyb należą między innymi: zapewnienie, aby działalność połowowa i w zakresie akwakultury była zrównoważona środowiskowo, społecznie i gospodarczo w perspektywie długoterminowej, stosowanie podejścia ostrożnościowego do zarządzania rybołówstwem oraz wdrożenie podejścia ekosystemowego do zarządzania rybołówstwem. WPRyb przyczynia się również do zapewnienia odpowiedniego poziomu życia w sektorze rybołówstwa, w tym w sektorze tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego. Osiągnięcie tych celów przyczynia się także do zapewnienia dostępności dostaw żywności i przynosi korzyści w dziedzinie zatrudnienia.

(6) Aby osiągnąć cele WPRyb, należy przyjąć szereg środków ochronnych, takich jak plany wieloletnie, środki techniczne oraz środki w zakresie ustalania i przydziału maksymalnego dopuszczalnego nakładu połowowego.

(7) Zgodnie z art. 9 i 10 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 plany wieloletnie mają być oparte na opiniach naukowych, technicznych i ekonomicznych. Zgodnie z tymi przepisami plan wieloletni ustanowiony w niniejszym rozporządzeniu (zwany dalej „planem”) powinien zawierać cele ogólne, cele wymierne z wyraźnie określonymi ramami czasowymi, punkty odniesienia do celów ochrony, zabezpieczenia i środki techniczne mające na celu uniknięcie i ograniczenie niechcianych połowów.

(8) Należy rozumieć, że „najlepsze dostępne opinie naukowe” odnoszą się do publicznie dostępnych opinii naukowych, których podstawę stanowią najbardziej aktualne dane i metody naukowe i które zostały wydane lub potwierdzone przez niezależną instytucję naukową uznaną na poziomach unijnym lub międzynarodowym.

(9) Komisja powinna uzyskać najlepsze dostępne opinie naukowe na temat stad objętych zakresem stosowania planu. W tym celu powinna w szczególności zasięgnąć opinii Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa (zwanego dalej „STECF”). Komisja powinna w szczególności uzyskać publicznie dostępne opinie naukowe, w tym opinie dotyczące połowów wielogatunkowych, w których uwzględniono plan i w których określono przedziały FMSY i punkty odniesienia do celów ochrony (BPA i BLIM).

(10) Rozporządzeniem Rady (WE) nr 1967/2006 (5) ustanowiono ramy zarządzania zrównoważoną eksploatacją zasobów rybołówstwa w Morzu Śródziemnym i nałożono wymóg przyjęcia planów zarządzania dotyczących połowów przy użyciu włoków, niewodów łodziowych, niewodów dobrzeżnych, sieci okrążających i drag na wodach terytorialnych państw członkowskich.

(11) Francja, Włochy i Hiszpania przyjęły plany zarządzania na mocy rozporządzenia (WE) nr 1967/2006. Plany te nie są jednak ze sobą spójne i nie uwzględniono w nich wszystkich narzędzi połowowych stosowanych do eksploatacji stad dennych oraz międzystrefowego rozmieszczenia niektórych stad i flot rybackich. Poza tym plany te okazały się nieskuteczne w osiąganiu celów WPRyb. Państwa członkowskie i zainteresowane strony wyraziły swoje poparcie dla opracowania i wdrożenia na poziomie unijnym planu wieloletniego dotyczącego przedmiotowych stad.

(12) STECF wykazał, że eksploatacja wielu stad dennych w zachodniej części Morza Śródziemnego znacznie przekracza poziomy wymagane do osiągnięcia MSY.

(13) Należy zatem ustanowić plan wieloletni dotyczący ochrony i zrównoważonej eksploatacji stad dennych w zachodniej części Morza Śródziemnego.

(14) W planie tym należy uwzględnić wielogatunkowy charakter połowów i różnice w dynamice stad docelowych, tj. morszczuka (Merluccius merluccius), barbaty (Mullus barbatus), krewetki głębokowodnej różowej (Parapenaeus longirostris), homarca (Nephrops norvegicus), bladoczerwonej krewetki głębinowej (Aristeus antennatus) i czerwonej krewetki głębinowej (Aristaeomorpha foliacea). Należy w nim również uwzględnić gatunki odławiane jako przyłów w ramach połowów dennych i stada denne, w odniesieniu do których nie ma wystarczających danych. Plan powinien mieć zastosowanie do połowów dennych (w szczególności z wykorzystaniem włoków, sieci dennych, pułapek i takli), które są prowadzone na wodach Unii lub przez unijne statki rybackie poza wodami Unii w zachodniej części Morza Śródziemnego.

(15) W przypadku gdy śmiertelność spowodowana połowami rekreacyjnymi ma znaczący wpływ na przedmiotowe stada, Rada powinna mieć możliwość ustalenia niedyskryminujących limitów dla rybaków rekreacyjnych. Przy ustalaniu takich limitów Rada powinna odnosić się do przejrzystych i obiektywnych kryteriów. W stosownych przypadkach państwa członkowskie powinny przyjmować niezbędne i proporcjonalne środki w celu monitorowania i gromadzenia danych z myślą o wiarygodnym oszacowaniu rzeczywistych poziomów połowów rekreacyjnych. Ponadto powinna istnieć możliwość przyjęcia technicznych środków ochronnych w odniesieniu do połowów rekreacyjnych.

(16) Zakres geograficzny planu należy określić na podstawie geograficznego rozmieszczenia stad według wskazań najlepszych dostępnych opinii naukowych. W wyniku uzyskania dokładniejszych informacji naukowych w przyszłości może zaistnieć konieczność wprowadzenia zmian do geograficznego rozmieszczenia stad określonego w planie. W związku z tym Komisja powinna być uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych dostosowujących geograficzne rozmieszczenie stad określone w planie, jeżeli z opinii naukowej wynika, że geograficzne rozmieszczenie danych stad uległo zmianie.

(17) Celem planu powinno być przyczynienie się do realizacji celów WPRyb, a w szczególności osiągnięcie i utrzymanie MSY stad docelowych, wdrożenie obowiązku wyładunku dotyczącego stad dennych i przyłowów pelagicznych złowionych w ramach połowów dennych, których dotyczy minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony, przyczynienie się do propagowania odpowiedniego poziomu życia osób zależnych od działalności połowowej, z uwzględnieniem przybrzeżnego rybołówstwa i aspektów społeczno-ekonomicznych. Za pomocą planu należy również wdrażać ekosystemowe podejście do zarządzania rybołówstwem, aby zminimalizować negatywny wpływ działalności połowowej na ekosystem morski. Plan powinien być spójny z unijnym prawodawstwem dotyczącym środowiska, w szczególności z celem, jakim jest osiągnięcie do 2020 r. dobrego stanu środowiska zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE (6), oraz z celami dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE (7) i dyrektywy Rady 92/43/EWG (8).

(18) Należy ustanowić docelowy wskaźnik śmiertelności połowowej (F) odpowiadający celowi, jakim jest osiągnięcie i utrzymanie MSY, wyrażony jako przedziały wartości, które są spójne z osiągnięciem MSY (FMSY). Przedziały te, oparte na najlepszych dostępnych opiniach naukowych, są niezbędne do zapewnienia elastyczności, która pozwoli na uwzględnianie zmian w opiniach naukowych, przyczyni się do wdrożenia obowiązku wyładunku oraz uwzględni połowy wielogatunkowe. Zgodnie z przedmiotowym planem przedziały te ustala się po to, aby zapewnić maksymalnie 5-procentowe zmniejszenie odłowu długoterminowego w stosunku do MSY. Ponadto górny limit przedziału FMSY jest ograniczony, tak aby prawdopodobieństwo spadku liczebności stad do wartości poniżej granicznego punktu odniesienia (BLIM) nie przekraczało 5 %.

(19) Na potrzeby ustalania maksymalnego dopuszczalnego nakładu połowowego należy stosować przedziały FMSY dla „zwykłego wykorzystania” oraz, jeżeli stan przedmiotowych stad zostanie uznany za dobry, powinna istnieć możliwość ustalania maksymalnego dopuszczalnego nakładu połowowego powyżej tych przedziałów FMSY dla najwrażliwszego stada, jeżeli na podstawie opinii naukowej jest to niezbędne, aby osiągnąć cele niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do połowów wielogatunkowych, uniknąć szkody dla stada z powodu dynamiki wewnątrz- lub międzygatunkowej lub ograniczyć roczne wahania w zakresie maksymalnego dopuszczalnego nakładu połowowego. Wartości docelowe śmiertelności połowowej zgodne z tymi przedziałami FMSY powinny zostać osiągnięte w sposób progresywny i stopniowy w miarę możliwości do 2020 r. i najpóźniej do dnia 1 stycznia 2025 r.

(20) W przypadku stad, dla których dostępne są wartości docelowe MSY, oraz na potrzeby stosowania zabezpieczeń należy określić punkty odniesienia do celów ochrony wyrażone jako ostrożnościowe punkty odniesienia (BPA) oraz graniczne punkty odniesienia (BLIM).

(21) Należy wprowadzić odpowiednie zabezpieczenia w celu zapewnienia osiągnięcia wartości docelowych i, w razie potrzeby, uruchomienia środków naprawczych między innymi w sytuacji, gdy wielkość stada spadnie poniżej punktów odniesienia do celów ochrony. Środki naprawcze powinny obejmować środki nadzwyczajne zgodnie z art. 12 i 13 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, maksymalny dopuszczalny nakład połowowy i inne specjalne środki ochronne.

(22) W celu zapewnienia przejrzystego dostępu do zasobów rybnych i osiągnięcia wartości docelowych śmiertelności połowowej należy przyjąć unijny system nakładu połowowego w odniesieniu do włoków, które stanowią główne narzędzie połowowe stosowane w eksploatacji stad dennych w zachodniej części Morza Śródziemnego. W tym celu należy określić grupy nakładu połowowego, aby umożliwić Radzie coroczne ustalanie maksymalnego dopuszczalnego nakładu połowowego, wyrażonego liczbą dni połowowych. W razie konieczności system nakładu połowowego powinien objąć inne narzędzia połowowe.

(23) Ze względu na to, że sytuacja wielu stad dennych w zachodniej części Morza Śródziemnego budzi obawy – a także aby zmniejszyć aktualne wysokie poziomy śmiertelności połowowej – system nakładu połowowego powinien przyczynić się do znacznego zmniejszenia nakładu połowowego w pierwszych pięciu latach wdrażania planu.

(24) Państwa członkowskie powinny zastosować konkretne środki w celu zapewnienia, aby system nakładu połowowego był skuteczny i wykonalny, przez zastosowanie metody przydzielania kwot nakładu połowowego zgodnie z art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, opracowywanie wykazu statków, wydawanie upoważnień do połowów oraz rejestrowanie i przekazywanie istotnych danych dotyczących nakładu połowowego.

(25) Aby przyczynić się do skutecznego osiągnięcia celów planu oraz zgodnie z zasadami dobrych rządów ustanowionymi w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, państwa członkowskie powinny mieć możliwość promowania systemów zarządzania partycypacyjnego na poziomie lokalnym.

(26) W celu ochrony obszarów dojrzewania narybku i wrażliwych siedlisk oraz zabezpieczenia tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego należy regularnie rezerwować strefę przybrzeżną dla stosowania bardziej selektywnych narzędzi połowowych. W związku z tym w ramach planu należy ustanowić przez trzy miesiące każdego roku zamknięcie dotyczące włoków wykorzystywanych w obrębie sześciu mil morskich od wybrzeża z wyjątkiem obszarów o głębokości większej niż wyznaczona izobatą 100 m. Powinna istnieć możliwość ustanowienia innych obszarów zamkniętych, w przypadku gdy mogłoby to zapewnić zmniejszenie połowów młodych osobników morszczuka o co najmniej 20 %.

(27) W odniesieniu do stad dennych należy zastosować dalsze środki ochronne. W szczególności należy, na podstawie opinii naukowych, wprowadzić dodatkowe zamknięcia na obszarach dużych skupisk tarłowych w celu ochrony populacji dorosłych osobników morszczuka, która poniosła znaczne szkody.

(28) W odniesieniu do stad stanowiących przyłów i tych stad dennych, w przypadku których nie ma wystarczających danych, należy stosować podejście ostrożnościowe. W przypadku gdy opinie naukowe wskazują, że potrzebne są środki naprawcze, należy przyjąć specjalne środki ochronne zgodnie z art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

(29) W planie należy określić dodatkowe techniczne środki ochronne, które zostaną przyjęte w drodze aktów delegowanych. Jest to niezbędne do osiągnięcia celów planu, w szczególności w odniesieniu do ochrony stad dennych i zwiększenia selektywności.

(30) Aby zapewnić zgodność z obowiązkiem wyładunku ustanowionym w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, w planie należy przewidzieć dodatkowe środki zarządzania, które powinny zostać doprecyzowane zgodnie z art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

(31) W celu umożliwienia szybkiego dostosowania planu do postępu technicznego i naukowego należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do uzupełniania niniejszego rozporządzenia naprawczymi i technicznymi środkami ochronnymi, wdrożenia obowiązku wyładunku oraz zmiany niektórych elementów planu. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (9). W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowywaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

(32) Zgodnie z wymogami rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 należy ustanowić termin przekazywania wspólnych rekomendacji przez państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu.

(33) Aby ocenić postępy w dążeniu do osiągnięcia MSY, plan powinien umożliwiać regularne monitorowanie naukowe przedmiotowych stad i, w miarę możliwości, stad stanowiących przyłów.

(34) Zgodnie z art. 10 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 Komisja powinna przeprowadzać okresową ocenę stosowności oraz skuteczności niniejszego rozporządzenia. Ocena ta powinna nastąpić po ocenie okresowej planu, a także się na niej opierać, oraz powinna zostać przeprowadzona na podstawie opinii naukowej wydanej przez STECF, do dnia 17 lipca 2024 r., a następnie co trzy lata. Okres ten umożliwi pełne wdrożenie obowiązku wyładunku, a także przyjęcie i wdrożenie regionalnych środków oraz wywarcie wpływu na stada i połowy.

(35) W celu zapewnienia pewności prawa należy wyjaśnić, że środki czasowego zaprzestania, przyjęte w celu zrealizowania celów planu, mogą być uznane za kwalifikujące się do wsparcia na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 508/2014 (10).

(36) Aby osiągnąć równowagę między zdolnością połowową floty a dostępnym maksymalnym dopuszczalnym nakładem połowowym, w niezrównoważonych segmentach floty objętych niniejszym rozporządzeniem należy umożliwić wsparcie w ramach Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego na rzecz trwałego zaprzestania działalności połowowej. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 508/2014.

(37) Zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 przed opracowaniem planu należycie oceniono jego prawdopodobne skutki gospodarcze i społeczne.

(38) Przy uwzględnieniu faktu, że maksymalny dopuszczalny nakład połowowy jest ustalany dla każdego roku kalendarzowego, przepisy dotyczące systemu nakładu połowowego powinny mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2020 r. Przy uwzględnieniu zrównoważoności środowiskowej, społecznej i gospodarczej przepisy dotyczące przedziałów FMSY i zabezpieczeń w odniesieniu do stad poniżej BPA powinny mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2025 r.,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1 Przedmiot i zakres stosowania 1. W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się plan wieloletni („plan”) dotyczący ochrony i zrównoważonej eksploatacji stad dennych w zachodniej części Morza Śródziemnego. 2. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do następujących stad: a) bladoczerwona krewetka głębinowa (Aristeus antennatus) w podobszarach GFCM 1, 5, 6 i 7; b) krewetka głębokowodna różowa (Parapenaeus longirostris) w podobszarach GFCM 1, 5, 6 i 9-10-11; c) czerwona krewetka głębinowa (Aristaeomorpha foliacea) w podobszarach GFCM 9-10-11; d) morszczuk europejski (Merluccius merluccius) w podobszarach GFCM 1-5-6-7 i 9-10-11; e) homarzec (Nephrops norvegicus) w podobszarach GFCM 5, 6, 9 i 11; f) barbata (Mullus barbatus) w podobszarach GFCM 1, 5, 6, 7, 9, 10 i 11. 3. Niniejsze rozporządzenie ma również zastosowanie do stad stanowiących przyłów złowionych w zachodniej części Morza Śródziemnego podczas poławiania stad wymienionych w ust. 2. Rozporządzenie ma również zastosowanie do wszelkich pozostałych stad dennych, które zostały złowione w zachodniej części Morza Śródziemnego i w odniesieniu do których nie ma wystarczających danych. 4. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do komercyjnych połowów stad dennych, o których mowa w ust. 2 i 3, w przypadku gdy połowy te są prowadzone na wodach Unii lub przez unijne statki rybackie poza wodami Unii w zachodniej części Morza Śródziemnego. 5. W niniejszym rozporządzeniu określono również szczegóły dotyczące wdrożenia obowiązku wyładunku na wodach Unii w zachodniej części Morza Śródziemnego w stosunku do wszystkich stad gatunków, do których ma zastosowanie obowiązek wyładunku zgodnie z art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, poławianych w ramach połowów dennych. 6. W niniejszym rozporządzeniu przewidziano możliwość ustanowienia – w odniesieniu do każdego stada – środków technicznych określonych w art. 13 i mających zastosowanie w zachodniej części Morza Śródziemnego.

Artykuł 2 Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia oprócz definicji zawartych w art. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 (11) i art. 2 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006 stosuje się następujące definicje: 1) „zachodnia część Morza Śródziemnego” oznacza wody w podobszarach geograficznych GFCM 1 (północne Morze Alborańskie), 2 (wyspa Alboran), 5 (Baleary), 6 (północna Hiszpania), 7 (Zatoka Lwia), 8 (Korsyka), 9 (Morze Liguryjskie i północne Morze Tyrreńskie), 10 (południowe Morze Tyrreńskie) i 11 (Sardynia), jak określono w załączniku I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1343/2011 (12); 2) „przedmiotowe stada” oznaczają stada wymienione w art. 1 ust. 2; 3) „najwrażliwsze stado” oznacza stado, dla którego – w momencie ustalania maksymalnego dopuszczalnego nakładu połowowego – śmiertelność połowowa w poprzednim roku jest najbardziej oddalona od wartości punktu FMSY określonej w najlepszych dostępnych opiniach naukowych; 4) „przedział FMSY” oznacza przedział wartości określony w najlepszych dostępnych opiniach naukowych, w szczególności w opinii STECF lub podobnego niezależnego organu naukowego uznanego na poziomach unijnym lub międzynarodowym, gdzie wszystkie poziomy śmiertelności połowowej w granicach tego przedziału skutkują długoterminowym maksymalnym podtrzymywalnym połowem (MSY - ang. maximum sustainable yield) – w ramach danego modelu prowadzenia połowów i w obecnych przeciętnych warunkach środowiskowych – bez znaczącego wpływu na proces reprodukcji odnośnych stad. Przedział jest ustalony w taki sposób, aby nie powodował ograniczenia długoterminowych połowów przekraczającego 5 % w porównaniu z MSY. Jest ograniczony w taki sposób, aby prawdopodobieństwo spadku liczebności stada do wartości poniżej granicznego punktu odniesienia (BLIM) nie przekraczało 5 %; 5) „wartość punktu FMSY” oznacza wartość szacowanej śmiertelności połowowej, która w danym modelu prowadzenia połowów i w obecnych przeciętnych warunkach środowiskowych zapewnia długoterminowy maksymalny połów; 6) „MSY FLOWER” oznacza najniższą wartość w przedziale FMSY; 7) „MSY FUPPER” oznacza najwyższą wartość w przedziale FMSY; 8) „niższy zakres przedziału FMSY” oznacza przedział obejmujący wartości od MSY FLOWER do wartości punktu FMSY; 9) „wyższy zakres przedziału FMSY” oznacza przedział obejmujący wartości od wartości punktu FMSY do MSY FUPPER; 10) „BLIM” oznacza graniczny punkt odniesienia wyrażony jako biomasa stada tarłowego i określony w najlepszych dostępnych opiniach naukowych, w szczególności w opinii STECF lub podobnego niezależnego organu naukowego uznanego na poziomach unijnym lub międzynarodowym, poniżej którego to punktu zdolność reprodukcyjna może być ograniczona; 11) „BPA” oznacza ostrożnościowy punkt odniesienia wyrażony jako biomasa stada tarłowego i określony w najlepszych dostępnych opiniach naukowych, w szczególności w opinii STECF lub podobnego niezależnego organu naukowego uznanego na poziomach unijnym lub międzynarodowym, który to punkt daje pewność, że prawdopodobieństwo spadku biomasy stada tarłowego poniżej BLIM nie przekracza 5 %; 12) „grupa nakładu połowowego” oznacza jednostkę zarządzania flotą danego państwa członkowskiego, dla której ustalany jest maksymalny dopuszczalny nakład połowowy; 13) „grupa stad” oznacza grupę stad poławianych razem, określoną w załączniku I; 14) „dzień połowowy” oznacza nieprzerwany okres 24 godzin lub jego część, podczas którego dany statek przebywa w zachodniej części Morza Śródziemnego poza portem.

Artykuł 3 Cele 1. Plan opiera się na systemie nakładu połowowego i ma na celu przyczynienie się do osiągnięcia celów WPRyb wymienionych w art. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 – w szczególności poprzez stosowanie podejścia ostrożnościowego do zarządzania rybołówstwem – jak również zapewnienie, aby eksploatacja żywych zasobów morskich doprowadziła do odtworzenia i utrzymania populacji poławianych gatunków powyżej poziomów, które mogą zapewnić MSY. 2. Plan ma się przyczynić do wyeliminowania odrzutów poprzez unikanie i ograniczanie w jak największym stopniu niechcianych połowów, a także do wdrożenia obowiązku wyładunku ustanowionego w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 w odniesieniu do stad, które są objęte minimalnymi rozmiarami odniesienia do celów ochrony na mocy prawa unijnego i do których niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie. 3. W ramach planu wdraża się podejście ekosystemowe do zarządzania rybołówstwem, aby zapewnić minimalizowanie negatywnego wpływu działalności połowowej na ekosystem morski. Plan jest spójny z unijnym prawodawstwem dotyczącym środowiska, w szczególności z celem, jakim jest osiągnięcie do 2020 r. dobrego stanu środowiska, jak określono w art. 1 ust. 1 dyrektywy 2008/56/WE. 4. W szczególności cele planu są następujące: a) zapewnienie, by spełnione zostały warunki przedstawione we wskaźniku 3 określonym w załączniku I do dyrektywy 2008/56/WE; b) przyczynienie się do spełnienia innych odnośnych wskaźników zawartych w załączniku I do dyrektywy 2008/56/WE proporcjonalnie do roli, jaką rybołówstwo odgrywa w ich spełnieniu; oraz c) przyczynienie się do osiągnięcia celów określonych w art. 4 i 5 dyrektywy 2009/147/WE oraz art. 6 i 12 dyrektywy 92/43/EWG, w szczególności do zminimalizowania negatywnego wpływu działalności połowowej na wrażliwe siedliska i gatunki chronione. 5. Środki przewidziane w planie wprowadza się na podstawie najlepszych dostępnych opinii naukowych.

ROZDZIAŁ II

WARTOŚCI DOCELOWE, PUNKTY ODNIESIENIA DO CELÓW OCHRONY I ZABEZPIECZENIA

Artykuł 4 Wartości docelowe 1. Wartości docelowe śmiertelności połowowej przedmiotowych stad – zgodne z przedziałami FMSY określonymi w art. 2 – należy osiągnąć w sposób progresywny i stopniowy w miarę możliwości do 2020 r. i najpóźniej do dnia 1 stycznia 2025 r., a następnie należy je utrzymywać w przedziałach FMSY. 2. O ustalenie przedziałów FMSY na podstawie planu występuje się w szczególności do STECF lub do podobnego niezależnego organu naukowego uznanego na poziomach unijnym lub międzynarodowym. 3. Zgodnie z art. 16 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, wyznaczając maksymalne dopuszczalne nakłady połowowe, Rada ustala te nakłady połowowe w odniesieniu do każdej grupy nakładu połowowego w przedziale FMSY dostępnym w danym czasie dla najwrażliwszego stada. 4. Niezależnie od ust. 1 i 3 maksymalny dopuszczalny nakład połowowy może zostać ustalony na poziomach niższych niż przedziały FMSY. 5. Niezależnie od ust. 1 i 3 maksymalny dopuszczalny nakład połowowy może zostać ustalony powyżej przedziału FMSY dostępnego w danym czasie dla najwrażliwszego stada, pod warunkiem że wszystkie przedmiotowe stada będą powyżej BPA: a) jeżeli – na podstawie najlepszych dostępnych opinii lub dowodów naukowych – jest to niezbędne do osiągnięcia celów, ustanowionych w art. 3, w przypadku połowów wielogatunkowych; b) jeżeli – na podstawie najlepszych dostępnych opinii lub dowodów naukowych – jest to niezbędne do uniknięcia poważnej szkody dla stada z powodu dynamiki wewnątrz- lub międzygatunkowej; lub c) w celu ograniczenia do nie więcej niż 20 % wahań w zakresie maksymalnego dopuszczalnego nakładu połowowego między kolejnymi latami. 6. W przypadku gdy z powodu braku odpowiednich informacji naukowych nie można określić przedziałów FMSY dla jednego ze stad wymienionych w art. 1 ust. 2, stadem tym zarządza się zgodnie z art. 12 do czasu, gdy dostępne będą przedziały FMSY zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu.

Artykuł 5 Punkty odniesienia do celów ochrony Do celów art. 6 występuje się – w szczególności do STECF lub podobnego niezależnego organu naukowego uznanego na poziomach unijnym lub międzynarodowym – o ustalenie na podstawie planu następujących punktów odniesienia do celów ochrony: a) ostrożnościowych punktów odniesienia, wyrażonych jako biomasa stada tarłowego (BPA); oraz b) granicznych punktów odniesienia, wyrażonych jako biomasa stada tarłowego (BLIM).

Artykuł 6 Zabezpieczenia 1. W przypadku gdy opinia naukowa wskazuje, że biomasa stada tarłowego któregokolwiek z przedmiotowych stad spadła poniżej BPA, wprowadza się wszelkie odpowiednie środki zaradcze w celu zapewnienia szybkiego przywrócenia przedmiotowych stad do poziomów wyższych niż poziom umożliwiający osiągnięcie MSY. W szczególności, niezależnie od art. 4 ust. 3, maksymalny dopuszczalny nakład połowowy ustala się na poziomach spójnych ze śmiertelnością połowową obniżoną do poziomu znajdującego się w przedziale FMSY w odniesieniu do najwrażliwszego stada, z uwzględnieniem spadku biomasy. 2. W przypadku gdy opinia naukowa wskazuje, że biomasa stada tarłowego któregokolwiek z przedmiotowych stad spadła poniżej BLIM, wprowadza się dalsze środki zaradcze w celu zapewnienia szybkiego przywrócenia przedmiotowych stad do poziomów wyższych niż poziom umożliwiający osiągnięcie MSY. W szczególności, niezależnie od art. 4 ust. 3, takie środki naprawcze mogą obejmować zawieszenie połowów ukierunkowanych na przedmiotowe stada i odpowiednie zmniejszenie maksymalnego dopuszczalnego nakładu połowowego. 3. Środki zaradcze, o których mowa w niniejszym artykule, mogą obejmować: a) środki na podstawie art. 7, 8 i 11–14 niniejszego rozporządzenia; oraz b) środki nadzwyczajne zgodnie z art. 12 i 13 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. 4. Wyboru środków, o których mowa w niniejszym artykule, dokonuje się w zależności od charakteru, wagi, czasu trwania i powtarzalności sytuacji, w której biomasa stada tarłowego spada poniżej poziomów, o których mowa w art. 5.

ROZDZIAŁ III

NAKŁAD POŁOWOWY

Artykuł 7 System nakładu połowowego 1. System nakładu połowowego stosuje się do wszystkich statków prowadzących połowy za pomocą włoków na obszarach, w ramach grup stad i w kategoriach długości określonych w załączniku I. 2. Co roku na podstawie opinii naukowej i zgodnie z art. 4 Rada ustala maksymalny dopuszczalny nakład połowowy dla każdej grupy nakładu połowowego w poszczególnych państwach członkowskich. 3. Na zasadzie odstępstwa od art. 3 ust. 1 i niezależnie od ust. 2 niniejszego artykułu w ciągu pierwszych pięciu lat wdrażania planu: a) w pierwszym roku wdrażania planu – z wyjątkiem podobszarów geograficznych, w których nakład połowowy został już zmniejszony o ponad 20 % podczas okresu odniesienia – maksymalny dopuszczalny nakład połowowy zmniejsza się o 10 % w stosunku do poziomu odniesienia; b) od drugiego do piątego roku wdrażania planu maksymalny dopuszczalny nakład połowowy zmniejsza się o maksymalnie 30 % w tym okresie. Zmniejszenie nakładu połowowego można uzupełnić wszelkimi odpowiednimi środkami technicznymi lub innymi środkami ochronnymi przyjętymi zgodnie z prawem unijnym, aby do dnia 1 stycznia 2025 r. osiągnąć FMSY. 4. Poziom odniesienia, o którym mowa w ust. 3, jest obliczany przez każde państwo członkowskie dla każdej grupy nakładu połowowego lub każdego podobszaru geograficznego jako średni nakład połowowy wyrażony liczbą dni połowowych w okresie od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia 31 grudnia 2017 r. i uwzględnia tylko statki aktywne w tym okresie. 5. W przypadku gdy najlepsze dostępne opinie naukowe wskazują, że prowadzone są znaczące połowy danego stada za pomocą narzędzia połowowego innego niż włoki, w stosunku do tego konkretnego narzędzia maksymalny dopuszczalny nakład połowowy można ustalać w oparciu o te opinie naukowe.

Artykuł 8 Połowy rekreacyjne 1. W przypadku gdy opinia naukowa wskazuje, że połowy rekreacyjne mają znaczący wpływ na śmiertelność połowową stada wymienionego w art. 1 ust. 2, Rada może ustalić niedyskryminujące limity dla rybaków rekreacyjnych. 2. Przy ustalaniu limitów, o których mowa w ust. 1, Rada odnosi się do przejrzystych i obiektywnych kryteriów, w tym kryteriów o charakterze środowiskowym, społecznym i gospodarczym. Zastosowane kryteria mogą w szczególności obejmować wpływ połowów rekreacyjnych na środowisko, społeczne znaczenie tej działalności i jej wkład w gospodarkę w obszarach przybrzeżnych. 3. W stosownych przypadkach państwa członkowskie przyjmują niezbędne i proporcjonalne środki w celu monitorowania i gromadzenia danych z myślą o wiarygodnym oszacowaniu rzeczywistych poziomów połowów rekreacyjnych.

Artykuł 9 Obowiązki państw członkowskich 1. Państwa członkowskie zarządzają maksymalnym dopuszczalnym nakładem połowowym zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 26–34 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. 2. Każde państwo członkowskie podejmuje decyzję w sprawie metody przydzielania maksymalnego dopuszczalnego nakładu połowowego poszczególnym statkom lub grupom statków pływającym pod jego banderą zgodnie z kryteriami określonymi w art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. 3. Państwo członkowskie może zmieniać swoje przydziały nakładu połowowego, przenosząc dni połowowe pomiędzy grupami nakładu połowowego w tym samym obszarze geograficznym, pod warunkiem że będzie stosowało współczynnik konwersji oparty na najlepszych dostępnych opiniach naukowych. Informacje na temat dokonanej wymiany dni połowowych i na temat współczynnika konwersji udostępnia się Komisji i innym państwom członkowskim natychmiast i nie później niż w terminie 10 dni roboczych. 4. W przypadku gdy państwo członkowskie zezwala statkom pływającym pod jego banderą na prowadzenie połowów za pomocą włoków, zapewnia ono, aby takie połowy były ograniczone do maksymalnie 15 godzin w dniu połowowym, pięciu dni połowowych w tygodniu lub ich równowartości. Państwa członkowskie mogą przyznać odstępstwo wynoszące do 18 godzin w dniu połowowym, aby uwzględnić czas tranzytu między portem a łowiskiem. O takich odstępstwach należy bezzwłocznie poinformować Komisję i inne zainteresowane państwa członkowskie. 5. Niezależnie od ust. 3, w przypadku gdy statek dokonuje połowów dwu różnych grup stad podczas jednego dnia połowowego, od maksymalnego dopuszczalnego nakładu połowowego przydzielonego temu statkowi dla każdej grupy stad odejmuje się pół dnia połowowego. 6. Każde państwo członkowskie wydaje statkom pływającym pod jego banderą i poławiającym przedmiotowe stada upoważnienia do połowów dotyczące obszarów, o których mowa w załączniku I, zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. 7. Państwa członkowskie zapewniają, aby całkowita zdolność połowowa wyrażona jako pojemność brutto oraz w kW odpowiadająca upoważnieniom do połowów wydanym zgodnie z ust. 6 nie zwiększyła się w okresie stosowania planu. 8. Każde państwo członkowskie ustanawia i utrzymuje wykaz statków posiadających upoważnienia do połowów wydane zgodnie z ust. 6, i udostępnia ten wykaz Komisji oraz innym państwom członkowskim. Państwa członkowskie po raz pierwszy przekazują swoje wykazy w terminie trzech miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, a następnie nie później niż w dniu 30 listopada każdego roku. 9. Państwa członkowskie monitorują swoje systemy nakładu połowowego i zapewniają, aby maksymalny dopuszczalny nakład połowowy, o którym mowa w art. 7, nie przekroczył ustalonych limitów. 10. Zgodnie z zasadami dobrych rządów ustanowionymi w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 państwa członkowskie mogą w celu osiągnięcia celów planu promować systemy zarządzania partycypacyjnego na poziomie lokalnym.

Artykuł 10 Przekazywanie odpowiednich danych 1. Państwa członkowskie rejestrują i przekazują Komisji dane dotyczące nakładu połowowego zgodnie z art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 i art. 146c, 146d i 146e rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 404/2011 (13). 2. Dane dotyczące nakładu połowowego agreguje się w ujęciu miesięcznym i uwzględnia się w nich informacje określone w załączniku II. Formatem zagregowanych danych jest standard definicji schematu XML oparty na normie UN/CEFACT P1000-12. 3. Państwa członkowskie przekazują Komisji dane dotyczące nakładu połowowego, o których mowa w ust. 1, przed 15. dniem każdego miesiąca.

ROZDZIAŁ IV

TECHNICZNE ŚRODKI OCHRONNE

Artykuł 11 Obszary zamknięte 1. W uzupełnieniu przepisów art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006 zabrania się przez trzy – w stosownych przypadkach kolejne – miesiące każdego roku, na podstawie najlepszych dostępnych opinii naukowych, stosowania włoków w zachodniej części Morza Śródziemnego w obrębie sześciu mil morskich od wybrzeża z wyjątkiem obszarów o głębokości większej niż wyznaczona izobatą 100 m. Te trzy miesiące rocznego zamknięcia określane są przez każde państwo członkowskie i mają zastosowanie w najodpowiedniejszym okresie ustalonym na podstawie najlepszych dostępnych opinii naukowych. O okresie tym należy bezzwłocznie poinformować Komisję i inne zainteresowane państwa członkowskie. 2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i pod warunkiem że jest to uzasadnione szczególnymi ograniczeniami geograficznymi, takimi jak ograniczona wielkość szelfu kontynentalnego lub duże odległości do łowisk, państwa członkowskie mogą na podstawie najlepszych dostępnych opinii naukowych ustanowić inne obszary zamknięte, pod warunkiem że w każdym podobszarze geograficznym uzyskuje się zmniejszenie połowów młodych osobników morszczuka o co najmniej 20 %. O takim odstępstwie należy bezzwłocznie poinformować Komisję i inne zainteresowane państwa członkowskie. 3. Do dnia 17 lipca 2021 r. i na podstawie najlepszych dostępnych opinii naukowych, zainteresowane państwa członkowskie ustanawiają inne obszary zamknięte, w przypadku gdy istnieją dowody na obecność wysokiej koncentracji ryb młodych, poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony i tarlisk stad dennych, w szczególności w przedmiotowych stadach. 4. Inne obszary zamknięte ustanowione na podstawie ust. 3 są oceniane w szczególności przez STECF lub podobny niezależny organ naukowy uznany na poziomach unijnym lub międzynarodowym. Jeżeli ocena ta wskaże, że te obszary zamknięte nie są zgodne z ich celami, państwa członkowskie dokonują przeglądu tych obszarów zamkniętych w świetle tych zaleceń. 5. W przypadku gdy obszary zamknięte, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, wpływają na działalność statków rybackich kilku państw członkowskich, Komisja jest uprawniona do przyjmowania – zgodnie z art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 i art. 18 niniejszego rozporządzenia oraz na podstawie najlepszych dostępnych opinii naukowych – aktów delegowanych ustanawiających przedmiotowe obszary zamknięte.

Artykuł 12 Zarządzanie stadami odławianymi jako przyłów i stadami dennymi, w odniesieniu do których nie ma wystarczających danych 1. Stadami, o których mowa w art. 1 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, zarządza się, stosując podejście ostrożnościowe do zarządzania rybołówstwem, zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. 2. Środki zarządzania stadami, o których mowa w art. 1 ust. 3, w szczególności techniczne środki ochronne, takie jak środki wymienione w art. 13, ustanawia się przy uwzględnieniu najlepszych dostępnych opinii naukowych.

Artykuł 13 Specjalne środki ochronne 1. Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 18 niniejszego rozporządzenia i art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez ustanowienie następujących technicznych środków ochronnych: a) specyfikacje cech narzędzi połowowych i zasady dotyczące ich stosowania – w celu zapewnienia lub poprawy selektywności, zmniejszenia niechcianych połowów lub zminimalizowania negatywnego wpływu na ekosystem; b) specyfikacje zmian lub dodatkowe urządzenia do narzędzi połowowych – w celu zapewnienia lub poprawy selektywności, zmniejszenia niechcianych połowów lub zminimalizowania negatywnego wpływu na ekosystem; c) ograniczenia lub zakaz stosowania niektórych narzędzi połowowych, a także prowadzenia działalności połowowej na niektórych obszarach lub w niektórych okresach – w celu ochrony ryb w okresie tarła, ryb poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony lub ryb gatunków innych niż docelowe lub w celu zminimalizowania negatywnego wpływu na ekosystem; d) ustalenie minimalnych rozmiarów odniesienia do celów ochrony stad, do których zastosowanie ma niniejsze rozporządzenie – w celu zapewnienia ochrony niedojrzałych organizmów morskich; oraz e) środki dotyczące połowów rekreacyjnych. 2. Środki, o których mowa w ust. 1, przyczyniają się do osiągnięcia celów określonych w art. 3.

ROZDZIAŁ V

OBOWIĄZEK WYŁADUNKU

Artykuł 14 Przepisy dotyczące obowiązku wyładunku W odniesieniu do wszystkich stad gatunków występujących w zachodniej części Morza Śródziemnego, do których ma zastosowanie obowiązek wyładunku na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, i do przypadkowych połowów gatunków pelagicznych na łowiskach eksploatujących stada wymienione w art. 1 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, do których ma zastosowanie obowiązek wyładunku, Komisja, po konsultacji z państwami członkowskimi, jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 18 niniejszego rozporządzenia i art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie szczegółów realizacji tego obowiązku, jak przewidziano w art. 15 ust. 5 lit. a)–e) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

ROZDZIAŁ VI

REGIONALIZACJA

Artykuł 15 Współpraca regionalna 1. Do środków, o których mowa w art. 11–14 niniejszego rozporządzenia, stosuje się art. 18 ust. 1–6 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. 2. Do celów ust. 1 niniejszego artykułu państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu mogą przekazywać wspólne rekomendacje zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013: a) po raz pierwszy nie później niż w terminie dwunastu miesięcy od dnia 16 lipca 2019 r., a następnie nie później niż w terminie dwunastu miesięcy od każdego przedłożenia oceny planu zgodnie z art. 17 ust. 2 niniejszego rozporządzenia; b) do dnia 1 lipca roku poprzedzającego rok, w którym środki mają być stosowane; lub c) jeżeli uznają to za niezbędne, w szczególności w przypadku wystąpienia nagłej zmiany w sytuacji któregokolwiek ze stad, do których niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie. 3. Uprawnienia przyznane na mocy art. 11–14 niniejszego rozporządzenia pozostają bez uszczerbku dla uprawnień przyznanych Komisji na podstawie innych przepisów prawa unijnego, w tym na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

ROZDZIAŁ VII

ZMIANY I DZIAŁANIA NASTĘPCZE

Artykuł 16 Zmiany planu 1. W przypadku gdy opinia naukowa wskazuje na zmianę w geograficznym rozmieszczeniu przedmiotowych stad, Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 18 aktów delegowanych w celu zmiany niniejszego rozporządzenia poprzez dostosowanie obszarów określonych w art. 1 ust. 2 oraz w załączniku I w taki sposób, aby uwzględnić tę zmianę. 2. W przypadku gdy na podstawie opinii naukowej Komisja uzna, że należy zmienić wykaz przedmiotowych stad, Komisja może przedłożyć wniosek dotyczący zmiany tego wykazu.

Artykuł 17 Monitorowanie i ocena planu 1. Do celów sprawozdania rocznego przewidzianego w art. 50 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 wymierne wskaźniki obejmują roczne oszacowanie wartości aktualnej śmiertelności połowowej w stosunku do FMSY (F/FMSY), biomasy stada tarłowego (SSB - ang. spawning stock biomass) i społeczno-gospodarczych wskaźników w odniesieniu do przedmiotowych stad, i, w miarę możliwości, w odniesieniu do stad stanowiących przyłów. Na podstawie opinii naukowej mogą one zostać uzupełnione o inne wskaźniki. 2. Do dnia 17 lipca 2024 r., a następnie co trzy lata, Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat wyników planu i jego wpływu na przedmiotowe stada oraz na połowy eksploatujące te stada, w szczególności pod kątem realizacji celów określonych w art. 3.

ROZDZIAŁ VIII

PRZEPISY PROCEDURALNE

Artykuł 18 Wykonywanie przekazanych uprawnień 1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule. 2. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 11–14 i 16, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 16 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem tego pięcioletniego okresu. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu. 3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 11–14 i 16, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych. 4. Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami ustanowionymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. 5. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. 6. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 11–14 i 16 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

ROZDZIAŁ IX

EUROPEJSKI FUNDUSZ MORSKI I RYBACKI

Artykuł 19 Wsparcie w ramach Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego Środki czasowego zaprzestania przyjęte na potrzeby osiągnięcia celów planu uznaje się za czasowe zaprzestanie działalności połowowej do celów art. 33 ust. 1 lit. a) i c) rozporządzenia (UE) nr 508/2014.

Artykuł 20 Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr 508/2014 w odniesieniu do niektórych przepisów dotyczących Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego W art. 34 rozporządzenia (UE) nr 508/2014 wprowadza się następujące zmiany: 1) ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Wsparcie udzielane na mocy niniejszego artykułu może być przyznawane do dnia 31 grudnia 2017 r., chyba że przyjęte zostaną środki na rzecz trwałego zaprzestania działalności z myślą o osiągnięciu celów planu wieloletniego dotyczącego ochrony i zrównoważonej eksploatacji stad dennych w zachodniej części Morza Śródziemnego, ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1022 (*1). (*1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1022 z dnia 20 czerwca 2019 r. ustanawiające plan wieloletni połowów eksploatujących stada denne w zachodniej części Morza Śródziemnego i zmieniające rozporządzenie (UE) nr 508/2014 (Dz.U. L 172 z 26.6.2019, s. 1).”;" 2) dodaje się ustęp w brzmieniu: „4a. Wydatki związane ze środkami na rzecz trwałego zaprzestania działalności przyjętymi z myślą o osiągnięciu celów rozporządzenia (UE) 2019/1022 kwalifikują się do wsparcia w ramach EFMR od dnia wejścia w życie tego rozporządzenia.”.

ROZDZIAŁ X

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 21 Wejście w życie i stosowanie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Artykuł 4 i art. 6 ust. 1 stosuje się od dnia 1 stycznia 2025 r. z uwzględnieniem zrównoważoności środowiskowej, społecznej i gospodarczej. Artykuł 7 stosuje się od dnia 1 stycznia 2020 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 20 czerwca 2019 r. W imieniu Parlamentu Europejskiego A. TAJANI Przewodniczący W imieniu Rady G. CIAMBA Przewodniczący

(1) Dz.U. C 367 z 10.10.2018, s. 103.

(2) Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 4 kwietnia 2019 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 6 czerwca 2019 r.

(3) Deklaracja ministerialna z Malty w ramach inicjatywy MedFish4Ever. Konferencja ministerialna w sprawie zrównoważonego rybołówstwa w Morzu Śródziemnym (Malta, 30 marca 2017 r.).

(4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

(5) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1967/2006 z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie środków zarządzania zrównoważoną eksploatacją zasobów rybołówstwa Morza Śródziemnego, zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2847/93 i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1626/94 (Dz.U. L 409 z 30.12.2006, s. 11).

(6) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiająca ramy działań Wspólnoty w dziedzinie polityki środowiska morskiego (dyrektywa ramowa w sprawie strategii morskiej) (Dz.U. L 164 z 25.6.2008, s. 19).

(7) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (Dz.U. L 20 z 26.1.2010, s. 7).

(8) Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz.U. L 206 z 22.7.1992, s. 7).

(9) Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

(10) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 508/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2328/2003, (WE) nr 861/2006, (WE) nr 1198/2006 i (WE) nr 791/2007 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1255/2011 (Dz.U. L 149 z 20.5.2014, s. 1).

(11) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1).

(12) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1343/2011 z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie niektórych przepisów dotyczących połowów na obszarze objętym porozumieniem GFCM (Generalnej Komisji Rybołówstwa Morza Śródziemnego) oraz zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006 w sprawie środków zarządzania zrównoważoną eksploatacją zasobów rybołówstwa Morza Śródziemnego (Dz.U. L 347 z 30.12.2011, s. 44).

(13) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 404/2011 z dnia 8 kwietnia 2011 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (Dz.U. L 112 z 30.4.2011, s. 1).