PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 242/30

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1550

z dnia 17 września 2015 r.

ustanawiające przepisy dotyczące stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do przywozu i rafinacji produktów cukrowniczych o kodzie CN 1701 w ramach umów preferencyjnych, na lata gospodarcze 2015/2016 i 2016/2017

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 178 i 180 oraz art. 192 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013 uchylono i zastąpiono rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 (2) oraz określono szczegółowe zasady przywozu i rafinacji produktów cukrowniczych. Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 upoważnia Komisję do przyjmowania w tym zakresie aktów delegowanych i wykonawczych. Aby zapewnić sprawne funkcjonowanie systemu przywozu i rafinacji produktów cukrowniczych o kodzie CN 1701 na podstawie umów preferencyjnych w nowych ramach prawnych, należy przyjąć określone przepisy w drodze takich aktów. Nowe przepisy powinny zastąpić istniejące przepisy wykonawcze określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 828/2009 (3), które utraci moc z dniem 30 września 2015 r.

(2) Rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2015/1538 (4) określono wymagania, które muszą być spełnione przy składaniu wniosków o pozwolenie na przywóz produktów cukrowniczych o kodzie CN 1701 w ramach umów preferencyjnych. Należy ustanowić dalsze przepisy dotyczące składania wniosków o pozwolenie na przywóz, wydawania i ważności pozwoleń na przywóz oraz powiadomień dotyczących pozwoleń na przywóz.

(3) W celu uniknięcia fałszywych wniosków wykaz kwalifikujących się państw zawarty z załączniku I do niniejszego rozporządzenia należy ograniczyć do państw uznawanych za obecnych lub potencjalnych eksporterów cukru do Unii. Każde państwo obecnie niewymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, lecz wymienione albo w załączniku I do rozporządzenia Rady (WE) nr 1528/2007 (5), albo w załączniku I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 (6), kwalifikuje się do ujęcia go w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. W tym celu takie państwo powinno wystąpić z wnioskiem do Komisji o ujęcie go w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

(4) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 376/2008 (7) powinno mieć zastosowanie do pozwoleń na przywóz wydanych na podstawie niniejszego rozporządzenia, chyba że w niniejszym rozporządzeniu przewidziano inaczej.

(5) Mając na uwadze, że przywóz w ramach niektórych systemów preferencyjnych nie jest przedmiotem ograniczonej ilości kwotowej, właściwe jest ułatwienie procedur celnych w celu ustalenia należności celnych przywozowych poprzez dopuszczenie zwyczajowego poziomu tolerancji około 5 % w odniesieniu do pozwoleń na preferencyjny przywóz cukru.

(6) W celu zapewnienia jednolitego i równego traktowania wszystkich podmiotów należy określić okres, w jakim można składać wnioski i wydawać pozwolenia.

(7) Cukier przywożony do rafinacji wymaga określonego monitorowania przez państwa członkowskie. Dlatego podmioty powinny określać już we wniosku o pozwolenie na przywóz, czy przywożony cukier jest przeznaczony do rafinacji czy nie.

(8) Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (8) podmioty powinny przedłożyć państwu członkowskiemu, w którym są zarejestrowane do celów podatku VAT, dowód prowadzenia handlu cukrem w określonym okresie. Podmioty zatwierdzone zgodnie z art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 952/2006 (9) powinny mieć możliwość uczestniczenia w preferencyjnym handlu cukrem bez przedstawiania takiego dowodu.

(9) Wnioski o pozwolenie powinny zawierać numer referencyjny powiązany z państwem trzecim wymienionym w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

(10) W przypadku pozwoleń ważnych do dnia 30 września, w odniesieniu do których cukier został załadowany najpóźniej dnia 15 września, małe opóźnienia w łańcuchu logistycznym, inne niż przypadki działania siły wyższej, mogłyby prowadzić do fizycznego przywozu po dniu 30 września. W celu uniknięcia ryzyka zapłacenia pełnej należności przywozowej oraz utraty zabezpieczenia importerzy powinni mieć możliwość przywozu cukru załadowanego najpóźniej dnia 15 września danego roku gospodarczego na podstawie pozwolenia na przywóz wydanego w odniesieniu do tego roku gospodarczego. Państwa członkowskie powinny zatem przedłużyć ważność pozwolenia na przywóz, jeżeli importer przestawi dowód, że cukier został załadowany najpóźniej dnia 15 września.

(11) W celu zapewnienia rozsądnego zarządzania umowami Komisja powinna otrzymywać odpowiednie informacje we właściwym czasie.

(12) Zgodnie z art. 192 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w trakcie pierwszych trzech miesięcy każdego roku gospodarczego jedynie rafinerie przemysłowe powinny mieć możliwość występowania o pozwolenia na przywóz cukru do rafinacji. Takie pozwolenia powinny być ważne do końca roku gospodarczego, w odniesieniu do którego zostały wydane. W celu zapewnienia poszanowania wyłącznej możliwości przywozu przez rafinerie przemysłowe przewidzianej w art. 192 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 należy ustanowić przepisy dotyczące informacji, jakie mają być przekazywane Komisji.

(13) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zakres

1. W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się, na lata gospodarcze 2015/2016 i 2016/2017, przepisy dotyczące stosowania rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do przywozu i rafinacji produktów cukrowniczych o kodzie CN 1701, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1528/2007 i rozporządzeniu (UE) nr 978/2012, pochodzących z jednego z państw wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do:

a) wniosków o pozwolenie na przywóz;

b) wydawania i ważności pozwoleń na przywóz;

c) powiadamiania Komisji przez państwa członkowskie o pozwoleniach na przywóz, w tym o ilościach produktu o kodzie CN 1701 przywożonych i rafinowanych.

2. Państwo trzecie wymienione w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1528/2007 lub w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 978/2012 kwalifikuje się do ujęcia go w załączniku I do niniejszego rozporządzenia na wniosek takiego państwa.

3. Przywóz z państw trzecich wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia o numerze referencyjnym wskazanym w tym załączniku jest bezcłowy i zwolniony z kontyngentów.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia wykonawczego stosuje się definicje zawarte w art. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/1538.

Artykuł 3

Stosowanie rozporządzenia (WE) nr 376/2008

1. Przepisy rozporządzenia (WE) nr 376/2008 mają zastosowanie, o ile przepisy niniejszego rozporządzenia lub rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/1538 nie stanowią inaczej.

2. Przepisy art. 48 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 376/2008 nie mają zastosowania, w przypadku gdy ilość cukru przywożonego na podstawie niniejszego rozporządzenia jest większa o nie więcej niż 5 % od ilości wskazanej w pozwoleniu na przywóz. Dodatkową ilość uważa się za przywiezioną na podstawie tego pozwolenia.

Artykuł 4

Wnioski o pozwolenie na przywóz

1. Wnioski o pozwolenie na przywóz składa się co tydzień, od poniedziałku do piątku, począwszy od drugiego poniedziałku września poprzedzającego rok gospodarczy, którego dotyczą.

2. Art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1301/2006 stosuje się z uwzględnieniem niezbędnych zmian. Jednakże przedłożenie dowodu przewidzianego w tym artykule może nie być wymagane w przypadku podmiotów zatwierdzonych zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 952/2006.

3. Wnioski o pozwolenie na przywóz oraz pozwolenia na przywóz zawierają następujące zapisy:

a) w rubryce 8: państwo pochodzenia: jedno z państw wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. Słowo „tak” oznacza się krzyżykiem;

b) w rubryce 16: jeden ośmiocyfrowy kod CN lub więcej, wymieniony jako „cukier do rafinacji” lub „cukier nieprzeznaczony do rafinacji”, jak przewidziano w art. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/1538;

c) w rubrykach 17 i 18: ilość cukru według „wagi tel quel”;

d) w rubryce 20: (i) „cukier do rafinacji” lub „cukier nieprzeznaczony do rafinacji”; (ii) co najmniej jeden z zapisów wymienionych w części A załącznika II; (iii) rok gospodarczy, do którego się odnoszą;

e) w rubryce 24: (i) co najmniej jeden z zapisów wymienionych w części B załącznika II; (ii) w stosownych przypadkach tekst wymieniony w części C załącznika II.

4. Do wniosku o pozwolenie na przywóz załącza się dowód, że wnioskodawca wniósł zabezpieczenie w wysokości 20 EUR za tonę ilości cukru wskazanej w rubryce 17 pozwolenia.

5. Wnioski o pozwolenie na przywóz w odniesieniu do przywozu z państw trzecich wymienionych w załączniku I muszą zawierać numer referencyjny wskazany w tym załączniku.

Artykuł 5

Wydawanie pozwoleń na przywóz

1. Każdego tygodnia w czwartek lub najpóźniej w piątek państwa członkowskie wydają pozwolenia, o które złożono wnioski w poprzednim tygodniu i o których powiadomiono zgodnie z art. 7 ust. 1. Pozwolenia na przywóz nie są wydawane dla ilości, które nie zostały zgłoszone.

2. Pozwolenia są ważne od daty wydania lub od dnia 1 października roku gospodarczego, na który zostały wydane, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza.

3. Pozwolenia są ważne do końca trzeciego miesiąca następującego po dacie rozpoczęcia ich ważności, ale nie później niż do dnia 30 września roku gospodarczego, na który zostały wydane.

Artykuł 6

Przedłużenie okresu ważności pozwoleń na przywóz

W odniesieniu do pozwoleń na przywóz ważnych do dnia 30 września roku gospodarczego oraz na wniosek posiadacza pozwolenia na przywóz właściwy organ państwa członkowskiego wydającego pozwolenie przedłuża okres ważności pozwolenia na przywóz do dnia 31 października, jeżeli posiadacz pozwolenia przedłoży dowód, taki jak konosament, dopuszczalny przez dany organ państwa członkowskiego wydającego pozwolenie, na to, że cukier został załadowany najpóźniej dnia 15 września tego roku gospodarczego. Państwa członkowskie powiadamiają o tym Komisję najpóźniej pierwszego dnia roboczego tygodnia następującego po dacie przedłużenia ważności.

Artykuł 7

Powiadamianie Komisji

1. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję między godz. 13.00 (czasu obowiązującego w Brukseli) w piątek a godz. 18.00 (czasu obowiązującego w Brukseli) w następny poniedziałek o ilościach cukru, co do których złożono wnioski o pozwolenie na przywóz zgodnie z art. 4 niniejszego rozporządzenia i art. 4 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/1538, łącznie z powiadomieniami o braku takich wniosków.

2. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję między godz. 13.00 (czasu obowiązującego w Brukseli) w piątek a godz. 18.00 (czasu obowiązującego w Brukseli) w następny poniedziałek o ilościach cukru, dla których wydano pozwolenia na przywóz od poprzedniego czwartku zgodnie z art. 5, łącznie z powiadomieniami o braku takich pozwoleń.

3. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję między godz. 13.00 (czasu obowiązującego w Brukseli) w piątek a godz. 18.00 (czasu obowiązującego w Brukseli) w następny poniedziałek o ilościach cukru objętych niewykorzystanymi lub częściowo wykorzystanymi pozwoleniami na przywóz, odpowiadających różnicy między ilościami wpisanymi na odwrocie pozwoleń na przywóz a ilościami, na które wydano pozwolenia, łącznie z powiadomieniami o braku takich ilości.

4. Ilości zgłoszone zgodnie ust. 1, 2 i 3 przedstawia się w podziale na państwo pochodzenia, rok gospodarczy oraz informacje, czy ilości te dotyczą cukru przeznaczonego do rafinacji. Należy również wskazać numer referencyjny. Ilości te są wyrażane w kilogramach „wagi tel quel”.

5. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję przed dniem 1 marca oraz w odniesieniu do poprzedniego roku gospodarczego o ilościach cukru, który został faktycznie poddany rafinacji, w podziale na numer referencyjny i państwo pochodzenia, wyrażonych w kilogramach „wagi tel quel”.

6. Powiadomienia, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, są przekazywane zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 792/2009 (10).

7. Państwa członkowskie przekazują szczegółowe informacje dotyczące ilości produktu dopuszczonych do swobodnego obrotu zgodnie z art. 308d rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (11).

Artykuł 8

System dotyczący rafinerii przemysłowych

1. Jedynie rafinerie przemysłowe mogą ubiegać się o pozwolenia na przywóz cukru do rafinacji z datą rozpoczęcia ważności przypadającą w ciągu trzech pierwszych miesięcy każdego roku gospodarczego. W drodze odstępstwa od art. 5 ust. 3 akapit drugi pozwolenia te są ważne do końca roku gospodarczego, na który zostały wydane.

2. Jeżeli przed dniem 1 stycznia każdego roku gospodarczego wnioski o pozwolenie na przywóz cukru do rafinacji w tym roku gospodarczym obejmują ilości równe ilościom lub wyższe od ilości, o których mowa w art. 192 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, Komisja informuje państwa członkowskie, że limit wyłącznej możliwości przywozu w tym roku gospodarczym został osiągnięty na szczeblu unijnym. Począwszy od daty takiego powiadomienia, rafinerie, dla których rafinacja nie jest wyłączną działalnością, mogą składać wnioski w odniesieniu do danego roku gospodarczego.

Artykuł 9

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 17 września 2015 r. W imieniu Komisji Jean-Claude JUNCKER Przewodniczący

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1).

(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 828/2009 z dnia 10 września 2009 r. ustanawiające na lata gospodarcze 2009/2010–2014/2015 szczegółowe zasady przywozu i rafinacji produktów cukrowniczych objętych pozycją taryfową 1701 zgodnie z umowami preferencyjnymi (Dz.U. L 240 z 11.9.2009, s. 14).

(4) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/1538 z dnia 23 czerwca 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do wniosków o pozwolenie na przywóz, dopuszczenia do swobodnego obrotu i dowodu przeprowadzenia rafinacji produktów cukrowniczych o kodzie CN 1701 w ramach umów preferencyjnych, na lata gospodarcze 2015/2016 i 2016/2017 oraz zmieniające rozporządzenia Komisji (WE) nr 376/2008 i (WE) nr 891/2009 (zob. s. 1 niniejszego Dziennika Urzędowego).

(5) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1528/2007 z dnia 20 grudnia 2007 r. w sprawie stosowania uzgodnień dotyczących produktów pochodzących z niektórych państw wchodzących w skład grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) przewidzianych w umowach ustanawiających lub prowadzących do ustanowienia umów o partnerstwie gospodarczym (Dz.U. L 348 z 31.12.2007, s. 1).

(6) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 z dnia 25 października 2012 r. wprowadzające ogólny system preferencji taryfowych i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 732/2008 (Dz.U. L 303 z 31.10.2012, s. 1).

(7) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 376/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (Dz.U. L 114 z 26.4.2008, s. 3).

(8) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13).

(9) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 952/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do zarządzania rynkiem wewnętrznym cukru oraz systemu kwot (Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 39).

(10) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 792/2009 z dnia 31 sierpnia 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady, zgodnie z którymi państwa członkowskie przekazują Komisji informacje i dokumenty dotyczące wdrożenia wspólnej organizacji rynków, systemu płatności bezpośrednich, promocji produktów rolnych oraz systemów stosowanych w odniesieniu do regionów najbardziej oddalonych i mniejszych wysp Morza Egejskiego (Dz.U. L 228 z 1.9.2009, s. 3).

(11) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1).

ZAŁĄCZNIK I Kod państwa Państwo trzecie Numer referencyjny BB Barbados 01.0001 BD Bangladesz BF Burkina Faso BJ Benin BZ Belize CD Demokratyczna Republika Konga CI Wybrzeże Kości Słoniowej DO Republika Dominikańska ET Etiopia FJ Fidżi GY Gujana JM Jamajka KE Kenia KH Kambodża LA Laos MG Madagaskar MM Mjanma/Birma MU Mauritius MW Malawi MZ Mozambik NP. Nepal SD Sudan SL Sierra Leone SN Senegal SZ Suazi TG Togo TT Trynidad i Tobago TZ Tanzania UG Uganda ZM Zambia ZW Zimbabwe