ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Decyzja Komisji

z dnia 27 lipca 1993 r.

zmieniająca decyzję 83/471/EWG odnoszącą się do Wspólnotowego Komitetu Inspekcyjnego ds. Stosowania Skali Klasyfikacji Tusz Wołowych

(93/493/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1208/81 z dnia 28 kwietnia 1981 r. ustanawiające wspólnotową skalę klasyfikacji tusz wołowych [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1026/91 [2], w szczególności jego art. 5 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

w celu umożliwienia Komisji oceny wyników inspekcji, Państwa Członkowskie powinny informować Komisję o podjętych działaniach wynikających z zaleceń wydanych przez Komitet Inspekcyjny i należy odpowiednio dostosować decyzję Komisji 83/471/EWG z dnia 7 września 1983 r. odnoszącą się do Wspólnotowego Komitetu Inspekcyjnego ds. Stosowania Skali Klasyfikacji Tusz Wołowych [3], ostatnio zmienioną decyzją 92/429/EWG [4];

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. wołowiny i cielęciny,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W art. 4 decyzji 83/471/EWG dodaje się ustęp w brzmieniu:

"3. W przypadku gdy sprawozdanie określone w ust. 2 ujawnia braki w różnych dziedzinach działalności, które były przedmiotem weryfikacji, lub zawiera zalecenia dotyczące usprawnienia działań, Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję, nie później niż trzy miesiące od daty przesłania sprawozdania, o wszystkich zmianach, które są przewidywane lub już zostały dokonane."

Artykuł 2

Niniejsza decyzja jest skierowana do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 lipca 1993 r.

W imieniu Komisji

René Steichen

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 123 z 7.5.1981, str. 3.

[2] Dz.U. L 106 z 26.4.1991, str. 2.

[3] Dz.U. L 259 z 20.9.1983, str. 30.

[4] Dz.U. L 237 z 20.8.1992, str. 15.

--------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 21 września 1993 r.

zmieniająca decyzję 93/195/EWG w zakresie powrotnego wwozu zarejestrowanych koni z niektórych kompleksów torów wyścigów w Stanach Zjednoczonych Ameryki

(93/509/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/426/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich [1], ostatnio zmienioną dyrektywą 92/36/EWG [2], w szczególności jej art. 19 ii),

a także mając na uwadze, co następuje:

Komisja decyzją 93/195/EWG [3] ustanowiła warunki zdrowotne zwierząt i świadectwo weterynaryjne przy powrotnym wwozie zarejestrowanych koni wyścigowych biorących udział w zawodach i wykorzystywanych w wydarzeniach kulturalnych po wywozie czasowym;

na torach: Arlington International Racetrack, Illinois, Churchill Downs, Kentucky, Ak-sar-ben, Nebrasca oraz Prairie Meadow, Iowa w Stanach Zjednoczonych Ameryki potwierdzona została obecność wirusowego zapalenia tętnic koni;

obecność wirusowego zapalenia tętnic koni może stanowić niebezpieczeństwo przy powrotnym wwozie po wywozie czasowym zarejestrowanych we Wspólnocie koni, które brały udział w zawodach na wymienionych kompleksach torów wyścigów;

w związku z tym powinny zostać podjęte kroki zakazujące, zgodnie powyższą decyzją, powrotnego wwozu po wywozie czasowym zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wykorzystywanych w wydarzeniach kulturalnych z wymienionych kompleksów torów wyścigów; w świetle wiedzy epizootiologicznej dotyczącej tej choroby zakaz powinien być ograniczony do okresu sześciu miesięcy;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji 93/195/EWG wprowadza się następujące zmiany:

1. w załączniku I grupa C wyrazy "Stany Zjednoczone Ameryki" zastępuje się wyrazami "Stany Zjednoczone Ameryki (z wyjątkiem, do dnia 28 lutego 1994 r., następujących kompleksów torów wyścigów: Arlington International Racetrack, Illinois, Churchill Downs, Kentucky, Ak-sar-ben, Nebrasca oraz Prairie Meadows, Iowa)";

2. w załączniku II grupa C wyrazy "Stany Zjednoczone Ameryki" zastępuje się wyrazami "Stany Zjednoczone Ameryki (z wyjątkiem, do dnia 28 lutego 1994 r., następujących kompleksów torów wyścigów: Arlington International Racetrack, Illinois, Churchill Downs, Kentucky, Ak-sar-ben, Nebrasca oraz Prairie Meadows, Iowa)".

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 21 września 1993 r.

W imieniu Komisji

René Steichen

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 42.

[2] Dz.U. L 157 z 10.6.1992, str. 28.

[3] Dz.U. L 86 z 6.4.1993, str. 1.

--------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 17 grudnia 1993 r.

zmieniająca po raz trzeci decyzję 93/197/EWG w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt i świadectw weterynaryjnych przy przywozie zarejestrowanych zwierząt z rodziny koniowatych oraz hodowlanych i rzeźnych zwierząt z rodziny koniowatych

(93/682/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/426/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt regulujących przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich [1], ostatnio zmienioną dyrektywą 92/36/EWG [2], w szczególności jej art. 15 lit. a) i art. 16,

a także mając na uwadze, co następuje:

decyzja Komisji 93/197/EWG [3], ostatnio zmieniona decyzją 93/510/EWG [4], ustanawia warunki zdrowotne zwierząt i świadectwo weterynaryjne wymagane przy przywozie zarejestrowanych zwierząt z rodziny koniowatych oraz hodowlanych i rzeźnych zwierząt z rodziny koniowatych;

Państwa Członkowskie napotkały pewne problemy przy przywozie zwierząt z rodziny koniowatych pochodzących z Europy Wschodniej, w szczególności jeśli chodzi o wiarygodność testów laboratoryjnych przeprowadzanych przy przywozie tych zwierząt;

w konsekwencji, należy przewidzieć, aby testy te były przeprowadzane w laboratorium zatwierdzonym w tym celu przez właściwy organ Państwa Członkowskiego przeznaczenia;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku II do decyzji 93/197/EWG, przypis (5) w świadectwie zdrowia B otrzymuje brzmienie:

"(5) W przypadku krajów objętych niniejszym świadectwem, z wyjątkiem Australii, Cypru i Nowej Zelandii, testy laboratoryjne muszą zostać przeprowadzone przez laboratorium zatwierdzone przez Państwo Członkowskie przeznaczenia. Wyniki testów, poświadczone przez laboratorium, muszą być załączone do świadectwa zdrowia towarzyszącego zwierzęciu."

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 grudnia 1993 r.

W imieniu Komisji

René Steichen

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 42.

[2] Dz.U. L 157 z 10.6.1992, str. 28.

[3] Dz.U. L 86 z 6.4.1993, str. 16.

[4] Dz.U. L 238 z 23.9.1993, str. 45.

--------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 21 września 1993 r.

zmieniająca decyzję Komisji 93/197/EWG w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt i świadectw weterynaryjnych przy przywozie zarejestrowanych zwierząt z rodziny koniowatych oraz hodowlanych i rzeźnych zwierząt z rodziny koniowatych

(93/510/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/426/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt regulujących przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich [1], ostatnio zmieniona dyrektywą 92/36/EWG [2], w szczególności jej art. 15 lit. a) i art. 16,

a także mając na uwadze, co następuje:

decyzja Komisji 93/197/EWG [3] ustanawia warunki zdrowotne zwierząt i świadectwa weterynaryjne przy przywozie zarejestrowanych zwierząt z rodziny koniowatych oraz hodowlanych i użytkowych zwierząt z rodziny koniowatych;

zgodnie z tą decyzją, wspomniane zwierzęta z rodziny koniowatych mogą być przywożone do Wspólnoty wyłącznie, jeśli przebywały określony okres czasu w zakładach pod nadzorem weterynaryjnym w wysyłającym państwie trzecim; w praktyce wystąpiły trudności, ponieważ przez cały ten okres zwierzęta muszą przebywać w wysyłającym państwie trzecim;

należy określić, że nie jest konieczne, aby cały wspomniany okres zwierzęta z rodziny koniowatych musiały spędzać w wysyłającym państwie trzecim, jeżeli koniowate zostały sprowadzone bezpośrednio ze Wspólnoty; z tego powodu należy zmienić decyzję 93/197/EWG;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku II do decyzji 93/197/EWG wprowadza się następujące zmiany:

w sekcji III lit. d) świadectw A, B, C, D i E tekst w nawiasach otrzymuje brzmienie "lub od momentu urodzenia, jeżeli zwierzę ma mniej niż trzy miesiące, lub od momentu wprowadzenia, jeżeli zostało sprowadzone bezpośrednio ze Wspólnoty Europejskiej w trakcie poprzednich trzech miesięcy."

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 21 września 1993 r.

W imieniu Komisji

René Steichen

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 42.

[2] Dz.U. L 157 z 10.6.1992, str. 28.

[3] Dz.U. L 86 z 6.4.1993, str. 16.

--------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 1 czerwca 1993 r.

ustanawiająca odstępstwa od warunków zatwierdzania urzędów kontroli granicznej znajdujących się w portach, w których odbywa się wyładunek ryb

(93/352/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/675/EWG z dnia 10 grudnia 1990 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnych produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich [1], ostatnio zmienioną dyrektywą 92/118/EWG [2],w szczególności jej art. 18 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

urzędy kontroli granicznej muszą spełniać ogólne wymagania ustanowione w dyrektywie 90/675/EWG; decyzja Komisji 92/525/EWG [3] ustanowiła dodatkowe i niezbędne warunki w celu umożliwienia zatwierdzenia tych urzędów;

w związku z wyładunkiem ryb w portach trzeba uwzględnić odstępstwo od niektórych przepisów odnoszących się do urzędów kontroli granicznej i personelu odpowiedzialnego za organizację tych kontroli;

w tym kontekście należy uwzględnić warunki zdrowotne produkcji i wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa ustanowione w dyrektywie Rady 91/493/EWG [4] dla warunków zatwierdzania urzędów kontroli granicznej znajdujących się w portach oraz miejscach wyładunku ryb;

właściwe organy Państw Członkowskich muszą mieć możliwość wyznaczania urzędowych przedstawicieli odpowiedzialnych za kontrolę ryb, którzy muszą posiadać wymagane kompetencje do tego rodzaju kontroli;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Właściwy organ Państwa Członkowskiego wyznacza urzędowego przedstawiciela, szczególnie w tym celu wyszkolonego, odpowiedzialnego za przeprowadzanie kontroli ryb w urzędach kontroli granicznej znajdujących się w portach, w których odbywa się wyładunek ryb. Właściwy organ informuje pozostałe Państwa Członkowskie i Komisję.

Artykuł 2

Na zasadzie odstępstwa od pkt 2 Załącznika do decyzji 92/525/EWG rozładunek i wyładunek ryb musi być przeprowadzany zgodnie z Załącznikiem do dyrektywy 91/493/EWG rozdział II pkt 2.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 1 czerwca 1993 r.

W imieniu Komisji

René Steichen

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 373 z 31.12.1990, str. 1.

[2] Dz.U. L 62 z 15.3.1993, str. 49.

[3] Dz.U. L 331 z 17.11.1992, str. 16.

[4] Dz.U. L 268 z 24.9.1991, str. 15.

--------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 21 kwietnia 1993 r.

dotycząca treści kodu stosowanego na kolczykach bydła

(93/317/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 92/102/EWG z dnia 27 listopada 1992 r. w sprawie identyfikacji i rejestracji zwierząt [1], w szczególności jej art. 5 ust. 2 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

kod ten musi umożliwiać indywidualną identyfikację każdej sztuki bydła, jak również identyfikację Państwa Członkowskiego i gospodarstwa pochodzenia; do identyfikacji każdego Państwa Członkowskiego należy użyć kodów dwuliterowych;

gospodarstwo pochodzenia może być identyfikowane przy pomocy niepowtarzalnego numeru lub serii numerów przypisanych każdemu gospodarstwu; każdy właściwy organ musi wybrać system numerowania dla gospodarstw znajdujących się pod jego kontrolą; kod ten musi składać się z cyfr lub liter identyfikujących pojedyncze zwierzę;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Kod na kolczykach bydła rozpoczyna się od liter identyfikujących Państwo Członkowskie pochodzenia zgodnie z następującą tabelą:

Belgia | BE |

Dania | DK |

Francja | FR |

Niemcy | DE |

Grecja | EL |

Irlandia | IE |

Włochy | IT |

Luksemburg | LU |

Niderlandy | NL |

Portugalia | PT |

Hiszpania | ES |

Zjednoczone Królestwo | UK |

2. Kod składa się z serii cyfr lub liter, które umożliwiają identyfikację każdego pojedynczego zwierzęcia oraz gospodarstwa, w którym się urodziło.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 21 kwietnia 1993 r.

W imieniu Komisji

René Steichen

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 355 z 5.12.1992, str. 32.

--------------------------------------------------
Decyzja Rady

z dnia 15 lutego 1993 r.

udzielająca gwarancji wspólnotowej dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z pożyczkami udzielonymi na potrzeby projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w niektórych państwach trzecich

(93/115/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 235,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],

a także mając na uwadze, co następuje:

Rada na posiedzeniu w dniach 13 i 14 maja 1991 r. zdecydowała, w oparciu o komunikat Komisji, o ograniczonym rozszerzeniu działań Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) w tych państwach trzecich, z którymi Wspólnota zawarła umowy o współpracy;

Rada na posiedzeniu dnia 8 lipca 1991 r. potwierdziła te wytyczne;

Rada na posiedzeniu dnia 19 maja 1992 r. zdecydowała o wytycznych dotyczących kredytów z EBI udzielanych państwom trzecim, z którymi Wspólnota zawarła umowy o współpracy;

Rada zwróciła się do EBI o udostępnianie, zgodnie ze swym statutem i zwykłymi kryteriami, kredytów na projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania w niektórych państwach trzecich objętych gwarancją;

możliwie jak najszybciej utworzony zostanie fundusz gwarancyjny, aby umożliwić odpowiednie umieszczenie w budżecie gwarancji na kredyty Wspólnoty, udzielane państwom trzecim zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiej z dnia 11 i 12 grudnia 1992 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Wspólnota udziela Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu pełnej gwarancji, na wypadek nieotrzymania przez Bank płatności należnych z tytułu kredytu, udzielanego zgodnie z jego zwykłymi kryteriami tym państwom trzecim, z którymi Wspólnota zawarła umowy o współpracy. Ustala się łączny limit w kwocie 250 milionów ECU rocznie na okres trzech lat. Pod koniec tego okresu nastąpi ocena limitu.

W tym celu EBI i Komisja uzgadniają procedury wprowadzania w życie gwarancji.

Artykuł 2

Komisja co sześć miesięcy informuje Parlament Europejski i Radę o tempie zaciągania kredytów w ramach gwarancji. W tym celu Bank przesyła Komisji wszelkie szczegółowe dane, niezbędne do pełnego informowania Parlamentu Europejskiego i Rady.

Raz do roku Komisja przesyła Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, zawierające ocenę wykonania niniejszej decyzji.

Sporządzono w Brukseli, dnia 15 lutego 1993 r.

W imieniu Rady

M. Jelved

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 172 z 8.7.1992, str. 6.

[2] Dz.U. C 21 z 25.1.1993.

--------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 22 lutego 1993 r.

w sprawie standardowego formularza sprawozdania określonego w art. 6 dyrektywy Rady 88/599/EWG dotyczącej transportu drogowego

(93/172/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 88/599/EWG z dnia 23 listopada 1988 r. w sprawie standardowych procedur sprawdzających przy wykonaniu rozporządzenia (EWG) nr 3820/85 w sprawie harmonizacji niektórychw przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz rozporządzenie (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących w transporcie drogowym [1], w szczególności jego art. 6,

uzyskawszy porozumienie Państw Członkowskich zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 88/599/EWG,

a także mając na uwadze, co następuje:

standardowy formularz sprawozdania, określony w art. 6. ust. 2 dyrektywy 88/599/EWG powinien zostać opracowany i wykorzystywany przez właściwe władze Państw Członkowskich w celu wymiany informacji w regularnych odstępach czasu jako części działań w ramach systemu wzajemnej pomocy,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Standardowy formularz, określony w art. 6. ust. 2 dyrektywy 88/599/EWG opracowuje się zgodnie z wzorem, który stanowi Załącznik do niniejszej decyzji.

2. Właściwe władze każdego Państwa Członkowskiego będą korzystały ze standardowego formularza od dnia 1 kwietnia 1993 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 lutego 1993 r.

W imieniu Komisji

Abel Matutes

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 325 z 29.11.1988, str. 55.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

Standardowy formularz sprawozdawczy do celów wymiany informacji o wykroczeniach i karach

(Artykuł 6 dyrektywy Rady 88/599/EWG)

1. WYKROCZENIA POPEŁNIONE PRZEZ PRZEWOŹNIKÓW NIEBĘDĄCYCH REZYDENTAMI ORAZ WYMIERZONE KARY

+++++ TIFF +++++

2. DZIAŁANIA PODJĘTE W PAŃSTWIE POCHODZENIA W ODNIESIENIU DO OBYWATELI, KTÓRZY POPEŁNILI WYKROCZENIA W INNYCH PAŃSTWACH CZŁONKOWSKICH

+++++ TIFF +++++

--------------------------------------------------
Decyzjanr 148

z dnia 25 czerwca 1992 r.

dotycząca używania zaświadczenia stwierdzającego, jakie ustawodawstwo ma zastosowanie (formularz E 101), w przypadku gdy okres oddelegowania do pracy za granicą nie przekracza trzech miesięcy

(93/68/EWG)

KOMISJA ADMINISTRACYJNA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH DS. ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO PRACOWNIKÓW-MIGRANTÓW,

uwzględniając art. 81 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób pracujących na własny rachunek oraz członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, zgodnie z którym jej zadaniem jest załatwianie wszystkich spraw administracyjnych związanych ze stosowaniem wyżej wymienionego rozporządzenia,

a także mając na uwadze, co następuje:

z uwagi na konieczność zmniejszenia ryzyka występowania nadużyć, decyzja nr 125 powinna zostać zmieniona; do tego celu niezbędne jest w każdym przypadku wpisanie konkretnej daty w pozycji nr 5 na formularzu E 101;

warunki współczesnego życia gospodarczego sprawiają, że dla wielu pracowników sektora przemysłowego, handlowego i rolnego niezbędne jest odbywanie częstych i krótkich podróży służbowych za granicę;

we wspomnianych przypadkach trudne jest dla pracownika uzyskanie we właściwym czasie przed wyjazdem zaświadczenia stwierdzającego, jakie ustawodawstwo ma zastosowanie, od właściwej instytucji państwa, w którym zatrudniające go przedsiębiorstwo ma swoją statutową siedzibę;

istnieją podstawy dla uczynienia bardziej elastyczną procedury wystawiania zaświadczeń stwierdzających jakie ustawodawstwo ma zastosowanie, co ma na celu zagwarantowanie, że osoba ubezpieczona będzie posiadała dokument potwierdzający, że przebywa w jednym z Państw Członkowskich służbowo i że nadal podlega ustawodawstwu państwa, w którym znajduje się zatrudniające ją przedsiębiorstwo,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

1. Na okres oddelegowania do pracy za granicą nieprzekraczający trzech miesięcy, instytucja, o której mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 574/72 może wydać przedsiębiorstwom, na ich żądanie, egzemplarze formularza E 101, opatrzone numerem seryjnym, w którym instytucja wypełnia tylko pozycję nr 5.

2. Przedsiębiorstwo wypełnia formularz w dwóch egzemplarzach. Jeden z nich wręcza pracownikowi przed wyjazdem, drugi wysyła w przeciągu dwudziestu czterech godzin właściwej instytucji państwa, na terenie którego przedsiębiorstwo ma swoją siedzibę statutową.

3. Niniejsza decyzja, zastępująca decyzję nr 125, wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Komisji Administracyjnej

S. Pinto Pizarro

Przewodniczący

--------------------------------------------------
Dziennik Urzędowy L 281 , 16/11/1993 P. 0018 - 0018

Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 1 Tom 3 P. 0034

Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 1 Tom 3 P. 0034



Decyzja Rady z dnia 8 listopada 1993 r. dotycząca nazwy nadanej Radzie po wejściu w życie Traktatu o Unii Europejskiej (93/591) Rada jest odtąd nazywana "Radą Unii Europejskiej" i tak jest określana, w szczególności we wszystkich aktach, które przyjmuje, w tym w aktach przyjętych na mocy tytułów V i VI Traktatu o Unii Europejskiej; zatem deklaracje polityczne, jakie Rada przyjmuje w ramach wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, będą sporządzane w imieniu "Unii Europejskiej". Sporządzono w Brukseli, dnia 8 listopada 1993 r. W imieniu Rady W. Claes Przewodniczący --------------------------------------------------
Decyzja Komisji

z dnia 23 lipca 1993 r.

zatwierdzająca niektóre plany gotowości w zakresie zwalczania pryszczycy

(93/455/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/423/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. zmieniającą dyrektywę 85/511/EWG wprowadzającą środki wspólnotowe w sprawie zwalczania pryszczycy, dyrektywę 64/432/EWG w sprawie problemów zdrowotnych zwierząt wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy bydłem i trzodą chlewną oraz dyrektywę 72/462/EWG w sprawie problemów zdrowotnych i inspekcji weterynaryjnej przed przywozem z państw trzecich bydła, trzody chlewnej i świeżego mięsa [1], w szczególności jej art. 5 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

Komisja ustanowiła już kryteria, które muszą być stosowane przy opracowywaniu planów gotowości w zakresie zwalczania pryszczycy na mocy decyzji 91/42/EWG [2];

niektóre Państwa Członkowskie przedłożyły do zatwierdzenia krajowe plany gotowości; po rozpatrzeniu stwierdzono, że umożliwiają one osiągnięcie zamierzonego celu oraz spełniają wszystkie kryteria ustanowione w decyzji 91/42/EWG;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zatwierdza się plany gotowości w zakresie zwalczania pryszczycy przedłożone przez Państwa Członkowskie wymienione w załączniku I.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 lipca 1993 r.

W imieniu Komisji

René Steichen

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 221 z 13.8.1990, str. 13.

[2] Dz.U. L 23 z 29.1.1991, str. 29.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

Zatwierdza się plany gotowości w zakresie zwalczania pryszczycy następujących Państw Członkowskich:

Belgia

Dania

Niemcy

Grecja

Hiszpania

Francja

Irlandia

Włochy

Luksemburg

Portugalia

Zjednoczone Królestwo

--------------------------------------------------