Decyzja Komisji

z dnia 9 lutego 1990 r.

ustanawiająca Komitet Doradczy ds. Ochrony Zwierząt Wykorzystywanych w Celach Doświadczalnych i Innych Celach Naukowych

(90/67/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

dyrektywa Rady 86/609/EWG z dnia 24 listopada 1986 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich dotyczących ochrony zwierząt wykorzystywanych w celach doświadczalnych i innych celach naukowych [1], w szczególności art. 22 ust. 3 przewiduje, że Komisja ustanowi stały komitet doradczy, w którym reprezentowane będą Państwa Członkowskie;

celem tej dyrektywy jest zapewnienie, harmonizacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich dotyczących ochrony zwierząt wykorzystywanych w celach doświadczalnych i innych celach naukowych, aby uniknąć negatywnego wpływu na budowanie i funkcjonowanie wspólnego rynku, w szczególności poprzez zakłócenia konkurencji lub bariery w handlu;

aby osiągnąć ten cel, dyrektywa stanowi między innymi, że należy unikać ryzyka powielania doświadczeń; dlatego stały komitet doradczy powinien wspierać Komisję, w organizowaniu wymiany odpowiednich informacji z zakresu eksperymentów na żywych zwierzętach;

Komisja będzie w stanie skutecznie reagować w kwestiach wynikających ze stosowania dyrektywy, tylko wtedy, gdy będzie wspierana przez ekspertów będących specjalistami w zakresie doświadczeń na zwierzętach i którzy mają znaczne doświadczenie w zakresie praktyk administracyjnych oraz regulacji obowiązujących w Państwach Członkowskich;

opierając się na doświadczeniach zebranych w departamentach Komisji w zakresie komitetów doradczych, Komitetowi należy nadać formę prawną,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Ustanawia się przy Komisji Komitet Doradczy ds. Ochrony Zwierząt Wykorzystywanych w Celach Doświadczalnych i Innych Celach Naukowych (zwany dalej "Komitetem").

Artykuł 2

Zadaniem Komitetu będzie wspieranie Komisji w zakresie organizacji wymiany stosownych informacji, jak przewidziano w art. 22 ust. 3 dyrektywy 86/609/EWG i wspieranie Komisji w innych sprawach wynikających ze stosowania tej dyrektywy.

Artykuł 3

Każde Państwo Członkowskie jest reprezentowane w Komitecie przez dwóch urzędników organów państwowych, określonych w art. 6 dyrektywy 86/609/EWG, odpowiedzialnych za sprawowanie kontroli nad realizacją przepisów dyrektywy. W tych Państwach Członkowskich, w których do realizacji tego celu wyznaczono więcej niż jeden organ, Państwo Członkowskie wskaże Komisji, z którego organu powinni być wybrani obaj przedstawiciele.

Członkowie Komitetu, przy każdej okazji i według własnego uznania, wyznaczają z ich własnego organu odpowiednio wykwalifikowanego eksperta, do działania w ich imieniu na każdym określonym spotkaniu.

Artykuł 4

Przedstawiciel Komisji przewodniczy posiedzeniom Komitetu. Komisja zapewnia także obsługę sekretarską dla Komitetu oraz jego grup roboczych i organizuje ich pracę.

Artykuł 5

Kadencja członków Komitetu wynosi pięć lat. Ich mandaty są odnawialne. Po upływie pięcioletniego okresu, członkowie Komitetu pełnią swoje funkcje do czasu ich zastąpienia lub odnowienia ich powołania.

Kadencja członka może zakończyć się przed upływem pięcioletniego okresu na skutek rezygnacji, śmierci lub na żądanie organu państwowego, który go powołał. W tych przypadkach odpowiednia władza państwowa, po konsultacji z Komisją, wyznacza zastępcę na pozostałą część kadencji.

Członkowie nie są wynagradzani za swoją działalność.

Lista członków jest publikowana do celów informacyjnych przez Komisję w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Artykuł 6

W celu wsparcia w wykonywaniu swych obowiązków Komitet może powoływać grupy robocze.

Grupy robocze składają Komisji sprawozdania z realizacji zadań powierzonych im przez Komitet.

Artykuł 7

Komitet wraz ze swoimi grupami roboczymi zbiera się w siedzibie Komisji lub jakimkolwiek innym miejscu, gdy jest zwoływany przez Komisję.

Przedstawiciele zainteresowanych departamentów Komisji uczestniczą w zebraniach Komitetu i jego grup roboczych. Przewodniczący i/lub Komisja mogą zaprosić inną osobę posiadającą specjalne kwalifikacje odnośnie do dowolnego tematu umieszczonego w porządku dziennym, do wzięcia udziału w charakterze eksperta w obradach Komitetu lub grup roboczych określonych w art. 6.

Artykuł 8

Nie przeprowadza się głosowania w sprawach omawianych przez Komitet i jego grupy robocze.

Kiedy żądana porada zostaje udzielona przy jednomyślnej aprobacie swoich członków, Komitet opracowuje wspólne wnioski.

W razie braku jednomyślnej aprobaty, różne stanowiska zajęte w trakcie dyskusji zostają ujęte w sprawozdaniu sporządzonym na odpowiedzialność Komisji.

Zasięgając opinii Komitetu lub jego grup roboczych, Komisja może wyznaczyć termin, do którego takie opinie powinny zostać przedłożone.

Artykuł 9

Bez uszczerbku dla przepisów art. 214 Traktatu, gdy przewodniczący lub Komisja powiadomi członków Komitetu, że żądana opinia lub przedstawiona sprawa jest natury poufnej, członkowie Komitetu są zobowiązani do nieujawniania informacji, które uzyskali podczas prac Komitetu lub jego grup roboczych.

W takich przypadkach, tylko członkowie Komitetu oraz przedstawiciele zainteresowanych departamentów Komisji mogą być obecni na posiedzeniach.

Sporządzono w Brukseli, dnia 9 lutego 1990 r.

W imieniu Komisji

Carlo Ripa Di Meana

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 358 z 18.12.1986, str. l.

--------------------------------------------------