ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
4)

w art. 104 § 1 wprowadza się następujące zmiany: „1. Postanowienia sądów krajowych, o których mowa w art. 103, przekazywane są Państwom Członkowskim w wersjach oryginalnych, wraz z przekładem na język urzędowy państwa, do którego są skierowane. Jeżeli przemawia za tym długość postanowienia sądu krajowego, przekład ten zostaje zastąpiony przekładem na język urzędowy państwa, do którego jest skierowane, streszczenia postanowienia, które stanowić będzie podstawę dla zajęcia przez to państwo stanowiska. Streszczenie to zawiera integralny tekst pytania lub pytań skierowanych w trybie prejudycjalnym. Streszczenie wymienia w szczególności, o ile elementy te są zawarte w postanowieniu sądu krajowego, przedmiot postępowania przed sądem krajowym, zasadnicze argumenty stron postępowania przed tym sądem, zwięzłe uzasadnienie odesłania oraz powołane orzecznictwo i przepisy prawa wspólnotowego i krajowego. W przypadkach przewidzianych w art. 23 akapit trzeci Statutu, postanowienia sądów krajowych przekazywane są Państwom będącym stronami Porozumienia EOG, innym niż Państwa Członkowskie, jak również Urzędowi Nadzoru EFTA, w wersjach oryginalnych, wraz z przekładem postanowienia lub, w stosownym przypadku, jego streszczenia, na jeden z języków wymienionych w art. 29 § 1, wybrany przez adresata. Jeżeli państwo trzecie ma prawo do wzięcia udziału w postępowaniu prejudycjalnym zgodnie z art. 23 akapit czwarty Statutu, postanowienie sądu krajowego jest temu państwu przekazywane w wersji oryginalnej, wraz z przekładem postanowienia lub, w stosownym przypadku, jego streszczenia na jeden z języków wymienionych w art. 29 § 1, wybrany przez zainteresowane państwo trzecie.”;
3)

Załącznik II (wykaz, o którym mowa w art. 4 akapit drugi) otrzymuje następujące brzmienie: „Belgia Minister Sprawiedliwości Republika Czeska Česká advokátní komora Dania Minister Sprawiedliwości Niemcy Bundesrechtsanwaltskammer Estonia Minister Sprawiedliwości Grecja Minister Sprawiedliwości Hiszpania Minister Sprawiedliwości Francja Minister Sprawiedliwości Irlandia The Minister for Justice, Equality and Law Reform Włochy Minister Sprawiedliwości Chypre Minister Sprawiedliwości i Porządku Publicznego Łotwa Tieslietu ministrija Litwa Minister Sprawiedliwości Luksemburg Minister Sprawiedliwości Węgry Minister Sprawiedliwości Malta Ministry of justice and Home Affairs Niderlandy Algemene Raad van de Nederlandse Orde van Advocaten Austria Federalny Minister Sprawiedliwości Polska Minister Sprawiedliwości Portugalia Minister Sprawiedliwości Słowenia Minister Sprawiedliwości Słowacja Slovenská advokátska komora Finlandia Ministerstwo Sprawiedliwości Szwecja Sveriges Advokatsamfund Zjednoczone Królestwo The Law Society, London (w odniesieniu do wnioskodawców zamieszkałych w Anglii lub Walii) The Law Society of Scotland, Edinburgh (w odniesieniu do wnioskodawców zamieszkałych w Szkocji) The Incorporated Law Society of Northern Ireland, Belfast (w odniesieniu do wnioskodawców zamieszkałych w Irlandii Północnej)”.
42.

W zakresie wydatków na WPZiB ponoszonych z budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich zgodnie z art. 28 Traktatu o Unii Europejskiej Instytucje dążyć będą, w ramach procedury pojednawczej przewidzianej w załączniku II część C i na podstawie wstępnego projektu budżetu przyjętego przez Komisję, do osiągnięcia każdego roku porozumienia w sprawie kwoty wydatków operacyjnych ponoszonych z budżetu Wspólnoty oraz co do podziału kwoty zaproponowanej w akapicie czwartym niniejszego ustępu pomiędzy artykuły rozdziału budżetu WPZiB. W razie braku porozumienia przyjmuje się, że Parlament Europejski i Rada wprowadzą do budżetu kwotę zawartą w poprzednim budżecie lub kwotę proponowaną we wstępnym projekcie budżetu, w zależności od tego, która z nich będzie niższa. Całkowita kwota wydatków operacyjnych na WPZiB zostanie wprowadzona w całości do jednego rozdziału budżetu (WPZiB) i rozdzielona pomiędzy artykuły tego rozdziału zgodnie z akapitem czwartym niniejszego ustępu. Kwota jest przeznaczona na pokrycie rzeczywistych przewidywanych potrzeb szacowanych w ramach opracowywania wstępnego projektu budżetu na podstawie prognoz sporządzanych corocznie przez Radę i przy założeniu rozsądnego marginesu na działania nieprzewidziane. Nie uwzględnia się żadnych środków w ramach rezerwy. Każdy artykuł obejmuje instrumenty już przyjęte, instrumenty przewidywane, lecz jeszcze nieprzyjęte, oraz wszystkie przyszłe, tzn. nieprzewidziane, instrumenty przyjmowane przez Radę w trakcie danego roku budżetowego. Ponieważ na podstawie rozporządzenia finansowego Komisja posiada uprawnienia do samodzielnego dokonywania przesunięć środków pomiędzy artykułami w ramach rozdziału budżetu WPZiB, zostanie odpowiednio zapewniona elastyczność uważana za konieczną dla szybkiej realizacji działań w ramach WPZiB. W przypadku, gdy wysokość rozdziału budżetu WPZiB okazałaby się w ciągu roku budżetowego niewystarczająca na pokrycie koniecznych wydatków, Parlament Europejski i Rada, działając na wniosek Komisji, przystąpią pilnie do poszukiwania rozwiązania, biorąc pod uwagę pkt 25. W ramach rozdziału budżetu WPZiB artykuły, w ramach których działania w zakresie WPZiB mają być uwzględniane, będą miały następujące nazwy: — działania w ramach zarządzania kryzysami, zapobieganie konfliktom, ich rozwiązywanie i działania stabilizacyjne, monitorowanie i wdrażanie procesów pokojowych i procesów związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa, — zakaz rozprzestrzeniania broni i rozbrojenie, — środki nadzwyczajne, — środki przygotowawcze i środki następcze, — specjalni przedstawiciele Unii Europejskiej. Instytucje zgadzają się, że w latach 2007-2013 na WPZiB do dyspozycji oddane zostanie co najmniej 1 740 milionów EUR oraz że kwota przewidziana na środki uwzględnione w artykule, o którym mowa w tiret trzecim, nie może przekraczać 20 % całkowitej kwoty rozdziału budżetu dotyczącego WPZiB.
W trosce o jasność i w celu jak najlepszego zrozumienia wystąpień przez członków Sądu Pierwszej Instancji zaleca się co do zasady raczej swobodną wypowiedź na podstawie notatek niż odczytanie treści wystąpienia. Zaleca się również, by doradcy w miarę możliwości upraszczali przedstawienie sprawy. Ciąg krótkich zdań będzie zawsze bardziej korzystny niż zdanie długie i skomplikowane. Ponadto doradcy oddadzą przysługę Sądowi Pierwszej Instancji, strukturyzując swoje wystąpienia oraz poprzedzając każde szczegółowe rozwinięcie zagadnienia przedstawieniem planu, jaki zamierzają przyjąć.

Jeżeli jednak mimo to wystąpienie jest przygotowane na piśmie, zaleca się uwzględnienie przy jego redagowaniu faktu, że powinno ono być przedstawione ustnie i w związku z tym powinno, na ile to możliwe, być zbliżone do wypowiedzi ustnej. Dla ułatwienia tłumaczenia konferencyjnego wzywa się pełnomocników, adwokatów i radców prawnych do wcześniejszego przekazania ewentualnego tekstu lub notatek do wystąpienia Wydziałowi Tłumaczeń Konferencyjnych faksem [nr faksu (352) 43 03 36 97] bądź pocztą elektroniczną (interpret@curia.europa.eu).

Zapewnia się poufność przekazanych notatek do wystąpień. W celu uniknięcia jakichkolwiek nieporozumień należy zaznaczyć nazwisko lub nazwę strony. Notatki do wystąpień nie są dołączane do akt sprawy.
17.

Zgodnie z oświadczeniem Komisji dotyczącym art. 7 ust. 3 decyzji 1999/468/WE w odniesieniu do usług finansowych Komisja zobowiązuje się do: — dopilnowania, aby na wniosek Parlamentu Europejskiego urzędnik Komisji przewodniczący posiedzeniom komitetu po każdym jego posiedzeniu informował Parlament Europejski o wszelkich dyskusjach na temat projektów środków wykonawczych, które zostały przedłożone temu komitetowi, — udzielenia ustnej lub pisemnej odpowiedzi na wszelkie pytania dotyczące dyskusji na temat projektów środków wykonawczych przedłożonych danemu komitetowi. Wreszcie, Komisja dopilnuje, aby zobowiązania podjęte na posiedzeniu plenarnym Parlamentu w dniu 5 lutego 2002 r. (7) i potwierdzone na posiedzeniu plenarnym Parlamentu w dniu 31 marca 2004 r. (8) oraz zobowiązania, o których mowa w pkt 1–7 pisma komisarza Bolkesteina do przewodniczącego Komisji Gospodarczej i Monetarnej Parlamentu Europejskiego z dnia 2 października 2001 r. (9), były przestrzegane w odniesieniu do całego sektora usług finansowych (w tym papierów wartościowych, banków, ubezpieczeń, emerytur oraz rachunkowości).
17.

Co się tyczy załączników, Sąd zwraca się do stron o przeprowadzenie rygorystycznej selekcji dokumentów istotnych dla sporu. Zważywszy na ograniczenia o charakterze materialnym i językowym, w ramach których Sąd i strony muszą się poruszać, taka selekcja jest pożądana. W szczególności nie należy przedstawiać informacji, do których sam Sąd ma dostęp (np. orzecznictwo sądów wspólnotowych przywołane w pismach procesowych). Należy przestrzegać następujących wymogów dotyczących formy: a) załączniki muszą być ponumerowane i wskazywać pismo procesowe, do którego się odnoszą (np. w odniesieniu do skargi „A.1, A.2” itd.; w odniesieniu do odpowiedzi na skargę „B.1, B.2”; w odniesieniu do repliki „C.1, C.2”; w odniesieniu do dupliki „D.1, D.2”) oraz – jeżeli jest ich więcej niż trzy – najlepiej oddzielić je przekładkami; b) załączniki muszą być czytelne; załącznik o niedostatecznej jakości druku nie zostanie przyjęty; c) załączniki muszą być zredagowane w języku postępowania lub musi im towarzyszyć tłumaczenie; załączniki, które nie spełniają tych wymogów, nie mogą co do zasady zostać przyjęte (zob. art. 29 regulaminu postępowania, który odsyła, w odniesieniu do systemu językowego, do art. 35 § 3 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji); zgodnie z art. 8 ust. 5 instrukcji dla sekretarza odstępstwo od tej zasady jest dopuszczalne tylko w należycie uzasadnionych przypadkach; d) załącznikom musi towarzyszyć wykaz załączników, który zawiera dla każdego załączonego dokumentu jego numer (np. A.1), wskazanie jego charakteru (np. „pismo z dnia … od Pana X. do Pani Z.”), wskazanie strony lub numeru ustępu skargi, na której/w którym załącznik ten jest wymieniony (np. „s. 7, § 17”), liczbę jego stron i odniesienie do strony w ramach ciągłej numeracji stron, na której załącznik się rozpoczyna; przykład wykazu załączników jest zamieszczony w modelu skargi, dostępnym na stronie www.curia.europa.eu
1.

Po art. 121 dodaje się następujący rozdział: „ROZDZIAŁ 4a ORZECZENIA SĄDU WYDANE PO PODDANIU JEGO ORZECZENIA WYJĄTKOWEJ PROCEDURZE PONOWNEGO ROZPOZNANIA I PRZEKAZANIU SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA Artykuł 121a W przypadku poddania przez Trybunał wyroku lub postanowienia Sądu wyjątkowej procedurze ponownego rozpoznania i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd, Sąd jest związany wyrokiem przekazującym sprawę do ponownego rozpoznania. Artykuł 121b § 1 W przypadku przekazania przez Trybunał do ponownego rozpoznania sprawy, w której pierwotnie orzekała izba, prezes Sądu może przydzielić sprawę innej izbie składającej się z takiej samej liczby sędziów. § 2 W przypadku przekazania przez Trybunał do ponownego rozpoznania sprawy, w której Sąd pierwotnie orzekał w pełnym składzie lub w składzie wielkiej izby, sprawa zostaje przydzielona temu składowi Sądu, który wydał orzeczenie. § 3 W przypadkach, o których mowa w §§ 1 i 2 niniejszego artykułu, stosuje się art. 13 § 2, art. 14 § 1 i art. 51 § 1. Artykuł 121c § 1 W terminie miesiąca od doręczenia wyroku Trybunału strony postępowania przed Sądem mogą przedstawić swe uwagi w przedmiocie wniosków, jakie z tego wyroku wynikają dla rozstrzygnięcia sporu. Termin ten nie może zostać przedłużony. § 2 Sąd może, tytułem zastosowania środków organizacji postępowania, wezwać strony toczącego się przed nim postępowania do złożenia pism procesowych oraz zdecydować o wysłuchaniu ich w toku procedury ustnej. Artykuł 121d Sąd orzeka o kosztach postępowania toczącego się przed nim po przeprowadzeniu wyjątkowej procedury ponownego rozpoznania jego orzeczenia”.
3.

Zgodnie z ust. 1 i 2 niniejszego artykułu może zostać utworzona Komisja Konsultacyjna ds. Przemian w Przemyśle (CCMI), złożona z członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i delegatów organizacji reprezentujących różne sektory społeczno-gospodarcze i społeczeństwo obywatelskie, których dotyczą przemiany w przemyśle. Przewodniczący tej komisji jest członkiem Prezydium Komitetu, któremu co dwa i pół roku składa sprawozdanie z działań CCMI. Jest on wybierany spośród członków Prezydium, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. d) niniejszego regulaminu wewnętrznego. Delegaci i ich zastępcy uczestniczący w pracach przygotowawczych mają prawo do zwrotu kosztów podróży i pobytu na tych samych zasadach co członkowie.
4.1.

Komisja i Parlament przyjmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia realizacji postanowień niniejszego załącznika. W tym celu właściwe służby Komisji i Parlamentu ściśle koordynują wdrożenie niniejszego załącznika. Obejmuje to sprawdzanie możliwości śledzenia drogi informacji poufnych oraz okresowe wspólne kontrole stosowanych zabezpieczeń i norm bezpieczeństwa. Parlament zobowiązuje się do dostosowania, gdzie jest to konieczne, swoich przepisów wewnętrznych w celu wdrożenia zasad bezpieczeństwa odnoszących się do informacji poufnych określonych w niniejszym załączniku. Parlament zobowiązuje się do przyjęcia najszybciej jak to możliwe przyszłych zasad bezpieczeństwa i weryfikacji tych zasad w porozumieniu z Komisją w celu ustalenia równoważnych norm bezpieczeństwa. Zapewni to skuteczność niniejszego załącznikowa w odniesieniu do: — technicznych przepisów i norm bezpieczeństwa dotyczących postępowania z informacjami poufnymi i ich przechowywania, w tym środków bezpieczeństwa w zakresie bezpieczeństwa fizycznego, bezpieczeństwa pracowników, dokumentów i IT, — ustanowienia specjalnie powołanej komisji nadzoru złożonej z odpowiednio sprawdzonych posłów w celu postępowania z EUCI opatrzonymi klauzulą „TRÈS SECRET UE/EU TOP SECRET”.
—

lit. c) wyrażenie „(taką jak np. Times New Roman, Courier lub Arial), o rozmiarze co najmniej 12 punktów w odniesieniu do głównej części tekstu i co najmniej 10 punktów w odniesieniu do przypisów, z odstępem półtora wiersza oraz z marginesami górnym, dolnym, lewym i prawym wynoszącymi co najmniej 2,5 cm” zastępuje się wyrażeniem „ , z odstępami oraz marginesami wystarczającymi do zapewnienia czytelności wersji zeskanowanej”.
—

w ust. 3, który zostaje przekształcony w ust. 4: — w akapicie pierwszym wyrażenie „Adwokaci, radcowie prawni lub pełnomocnicy stron” zastępuje się wyrażeniem „Przedstawiciele głównych stron”; — akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie: „Przedstawiciele osób dopuszczonych zgodnie z art. 116 § 2 regulaminu postępowania do udziału w postępowaniu w charakterze interwenientów mają takie samo prawo dostępu do akt, z zastrzeżeniem przepisów art. 6 ust. 2, odnoszącego się do zachowania poufności niektórych dokumentów lub fragmentów akt.”; — dodaje się akapit trzeci w następującym brzmieniu: „W sprawach połączonych przedstawiciele głównych stron oraz osób dopuszczonych zgodnie z art. 116 § 2 regulaminu postępowania do udziału w postępowaniu w charakterze interwenientów również mają prawo dostępu do akt, z zastrzeżeniem przepisów art. 6 ust. 2, odnoszącego się do zachowania poufności niektórych dokumentów lub fragmentów akt.”;
19.

W art. 98 akapit drugi zdanie „Powyższy przepis nie ma zastosowania do skarg określonych w art. 230 i 232 traktatu WE oraz art. 146 i 148 traktatu EWEA” zastępuje się zdaniem „Powyższy przepis nie ma zastosowania do skarg określonych w art. 263 i 265 TFUE”.
7.

Na wniosek Przewodniczącego, grupy politycznej lub 32 członków, Prezydium lub Zgromadzenie Plenarne może: — przenieść rozpatrzenie dokumentu do decyzji na jedną z kolejnych sesji lub — odesłać dokument do decyzji do ponownego rozpatrzenia przez odpowiednią komisję. Przepisu tego nie stosuje się w wypadku, gdy wyznaczony przez Radę, Komisję lub Parlament Europejski termin nie pozwala na odroczenie przyjęcia dokumentu do decyzji. Do dokumentu do decyzji, który został przeniesiony na kolejną sesję plenarną, dołączone są wszystkie zgłoszone do niego we właściwym trybie poprawki. W wypadku odesłania dokumentu do właściwej komisji wszystkie zgłoszone do niego poprawki stają się nieaktualne, zaś sprawozdawca ocenia, w jakim stopniu ich treść: — wymaga z jego strony uprzedniej zmiany tekstu z uwagi na harmonogram procedury i/lub — może stanowić powód do zgłoszenia poprawek przez sprawozdawcę zgodnie z procedurą w zakresie poprawek przewidzianą dla komisji. Dokument zostaje wpisany do porządku obrad komisji do decyzji.
10.

Z zakresu rejestru wyłączone są następujące rodzaje działalności: a) działalność dotycząca doradztwa prawnego i innego rodzaju specjalistycznego doradztwa, o ile związana jest ona z podstawowym prawem klienta do sprawiedliwego procesu, w tym prawa do obrony w postępowaniu administracyjnym, taka jak działalność prowadzona przez prawników lub innych zaangażowanych w nią specjalistów. W zakres rejestru nie wchodzą następujące rodzaje działalności (niezależnie od konkretnych zaangażowanych stron): doradztwo i kontakty z organami publicznymi w celu dokładniejszego objaśnienia klientom ogólnego stanu prawnego, ich konkretnej sytuacji prawnej lub doradzenia im, czy konkretne kroki prawne lub administracyjne są właściwe lub dopuszczalne na mocy obowiązującego prawa; porady udzielane klientom, aby pomóc im w zagwarantowaniu zgodności ich działań z prawem; reprezentowanie w ramach procedury pojednawczej lub mediacyjnej mającej na celu uniknięcie skierowania sporu do sądu lub organu administracyjnego. Podejście to obowiązuje we wszystkich sektorach przemysłu w Unii Europejskiej i nie ogranicza się ono do pewnych szczególnych procedur (w zakresie konkurencji). Jeżeli dane przedsiębiorstwo i jego doradcy są zaangażowani jako strona w konkretną sprawę lub postępowanie sądowe lub administracyjne, wszelka działalność bezpośrednio związana z tą sprawą, która nie zmierza do zmiany istniejących ram prawnych, nie wchodzi w zakres rejestru; b) działalność partnerów społecznych jako uczestników dialogu społecznego (związki zawodowe, stowarzyszenia pracodawców itd.) podczas wypełniania funkcji wyznaczonej dla nich w traktatach. Ma to zastosowanie odpowiednio do wszelkich podmiotów konkretnie wyznaczonych w traktatach do odgrywania roli instytucjonalnej; c) działalność w odpowiedzi na bezpośrednie i indywidualne wnioski instytucji UE lub posłów do Parlamentu Europejskiego, takie jak jednorazowe lub regularne wnioski o udzielenie informacji faktycznych, udostępnienie danych lub przygotowanie ekspertyzy lub indywidualne zaproszenia do udziału w wysłuchaniach publicznych, do uczestnictwa w pracach komitetów konsultacyjnych lub innych podobnych forach.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 162/19

ZMIANY REGULAMINU POSTĘPOWANIA PRZED SĄDEM DO SPAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ

SĄD DO SPAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 257 akapit piąty,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a ust. 1,

uwzględniając art. 7 ust. 1 załącznika I do Protokołu w sprawie statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej,

za zgodą Trybunału Sprawiedliwości,

uznawszy, że należy zmienić niektóre przepisy regulaminu postępowania w celu umożliwienia składania i doręczania dokumentów procesowych drogą elektroniczną bez konieczności potwierdzenia tych czynności poprzez wysyłkę drogą pocztową lub osobiste przekazanie tych dokumentów,

za zgodą Rady, udzieloną w dniu 13 maja 2011 r.,

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCE ZMIANY DO SWOJEGO REGULAMINU POSTĘPOWANIA:

Artykuł 1

Do regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej z dnia 25 lipca 2007 r. (Dz.U. L 225 z 29.8.2007, s. 1) (1) wprowadza się następujące zmiany:

1. W art. 99 § 2 zdanie pierwsze skreśla się wyrażenie „lub jeżeli dokumentem podlegającym doręczeniu jest wyrok lub postanowienie”.

2. W art. 99 dodaje się paragraf 3 w następującym brzmieniu: „Sąd może, w drodze decyzji, określić zasady, na jakich dokument procesowy może zostać doręczony drogą elektroniczną. Decyzja ta podlega opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej”.

Artykuł 2

Niniejsze zmiany regulaminu postępowania, których tekstami autentycznymi są ich wersje sporządzone w językach określonych w art. 35 § 1 regulaminu postępowania przed Sądem Unii Europejskiej mającym zastosowanie do Sądu do spraw Służby Publicznej na podstawie art. 7 ust. 2 załącznika I do Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości, zostają opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzą w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu ich opublikowania.

Sporządzono w Luksemburgu w dniu 18 maja 2011 r.

(1) Zmienionego w dniu 14 stycznia 2009 r. (Dz.U. L 24 z 28.1.2009, s. 10) i w dniu 17 marca 2010 r. (Dz.U. L 92 z 13.4.2010, s. 17).
23.

Co się tyczy załączników, strony powinny przeprowadzić rygorystyczną selekcję dokumentów istotnych dla sporu, zważywszy na ograniczenia o charakterze materialnym i językowym, w ramach których Sąd i strony muszą się poruszać. W szczególności nie należy przedstawiać informacji, do których sam Sąd ma dostęp (np. orzecznictwo sądów Unii Europejskiej przywołane w dokumentach procesowych). Należy przestrzegać następujących wymogów dotyczących formy: a) załączniki muszą być ponumerowane i wskazywać pismo procesowe, do którego się odnoszą (np. w odniesieniu do skargi „A.1, A.2” itd.; w odniesieniu do odpowiedzi na skargę „B.1, B.2”; w odniesieniu do repliki „C.1, C.2”; w odniesieniu do dupliki „D.1, D.2”), oraz – jeżeli jest ich więcej niż trzy – najlepiej oddzielić je przekładkami; b) załączniki muszą być czytelne; załącznik o niedostatecznej jakości druku nie zostanie przyjęty; c) załączniki muszą być zredagowane w języku postępowania lub musi im towarzyszyć tłumaczenie; załączniki, które nie spełniają tych wymogów, nie mogą co do zasady zostać przyjęte (zob. art. 29 regulaminu postępowania, który odsyła, w odniesieniu do systemu językowego, do art. 35 § 3 regulaminu postępowania przed Sądem Unii Europejskiej). Zgodnie z art. 8 ust. 5 instrukcji dla sekretarza odstępstwo od tej zasady jest dopuszczalne tylko w należycie uzasadnionych przypadkach; d) załącznikom musi towarzyszyć wykaz załączników, który zawiera dla każdego załączonego dokumentu jego numer (np. A.1), wskazanie jego charakteru (np. „pismo z dnia… od Pana X do Pani Z”), wskazanie strony i numeru ustępu skargi, na której/w którym załącznik ten jest wymieniony (np. „s. 7, ust. 17”), liczbę jego stron i odniesienie do strony w ramach ciągłej numeracji stron, na której załącznik się rozpoczyna; przykład wykazu załączników jest zamieszczony w „Modelu skargi”, dostępnym na stronie www.curia.europa.eu; e) załączniki do skargi wniesionej za pośrednictwem aplikacji e-Curia powinny być zawarte w pliku lub plikach odrębnych od pliku zawierającego skargę. Jeden plik może co do zasady zawierać wszystkie załączniki. Nie zaleca się tworzenia odrębnego pliku dla każdego załącznika; f) wymienione w skardze załączniki do skargi wniesionej za pośrednictwem aplikacji e-Curia, których charakter nie pozwala na ich złożenie przy wykorzystaniu tej aplikacji, mogą być przekazywane oddzielnie w wersji papierowej, na zasadach określonych w art. 34 § 1 regulaminu postępowania, pod warunkiem ujęcia ich w wykazie załączników dołączonym do dokumentu składanego za pośrednictwem aplikacji e-Curia. W wykazie załączników należy zaznaczyć załączniki, które zostaną złożone oddzielnie. Załączniki te powinny wpłynąć do sekretariatu w terminie dziesięciu dni od złożenia skargi za pośrednictwem aplikacji e-Curia.
120.

Jeżeli wystąpienie jest przygotowane na piśmie, zaleca się uwzględnienie przy jego redagowaniu faktu, że powinno ono być przedstawione ustnie i w związku z tym powinno, na ile to możliwe, być zbliżone do wypowiedzi ustnej. Dla ułatwienia tłumaczenia konferencyjnego wzywa się przedstawicieli stron do wcześniejszego przekazania ewentualnego tekstu lub notatek do wystąpienia Wydziałowi Tłumaczeń Konferencyjnych faksem [nr faksu (+352) 43 03 36 97] bądź pocztą elektroniczną (interpret@curia.europa.eu).