ZAŁĄCZNIK

SPECYFIKACJA PRODUKTU BĘDĄCEGO GWARANTOWANĄ TRADYCYJNĄ SPECJALNOŚCIĄ

„Ziegen-Heumilch”/„Goat’s Haymilk”/„Latte fieno di capra”/„Lait de foin de chèvre”/„Leche de heno de cabra”

Nr UE: TSG-AT-02290-22.2.2017

Austria

1. Nazwy, które mają być zarejestrowane

„Ziegen-Heumilch” (de); „Goat’s Haymilk” (en); „Latte fieno di capra” (it); „Lait de foin de chèvre” (fr); „Leche de heno de cabra” (es)

2. Typ produktu

Klasa 1.4. Inne produkty pochodzenia zwierzęcego (jaja, miód, różne produkty mleczne z wyjątkiem masła itp.)

3. Podstawy do rejestracji

3.1. Czy produkt

— ☒ jest wynikiem sposobu produkcji lub przetwarzania odpowiadającego tradycyjnej praktyce w odniesieniu do tego produktu lub środka spożywczego, lub jego skład odpowiada takiej praktyce; — ☐ jest wytwarzany z tradycyjnie stosowanych surowców lub składników.

Produkcja mleka w oparciu o karmienie sianem jest najbardziej naturalną formą wytwarzania mleka. Mleko pochodzi od zwierząt z tradycyjnej zrównoważonej gospodarki mleczarskiej. Najważniejsza różnica między zwykłym mlekiem a „mlekiem siennym” i tradycyjny charakter tego ostatniego polegają na tym, że w przypadku produkcji mleka w oparciu o karmienie sianem, tak jak w pierwotnej produkcji mleka, zwierzętom nie podaje się pasz kiszonych. Uprzemysłowienie rolnictwa od lat 60. XX wieku doprowadziło dzięki mechanizacji do coraz powszechniejszej produkcji kiszonek (pasz kiszonych), co ograniczyło gospodarkę opartą na wykorzystaniu siana. Ponadto w świetle regulacji obowiązuje zakaz wykorzystywania zwierząt i stosowania pasz genetycznie zmodyfikowanych, które zgodnie z obowiązującymi przepisami podlegają obowiązkowi odpowiedniego znakowania. Karmienie odbywa się odpowiednio do pór roku: w okresie dostępności zielonki zwierzęta otrzymują świeżą trawę i liście, a także siano i dozwolone pasze, wymienione w pkt 4.2, zaś w okresie zimowym siano i dozwolone pasze, o których mowa w pkt 4.2.

3.2. Czy nazwa

— ☐ jest tradycyjnie stosowana w odniesieniu do konkretnego produktu; — ☒ określa tradycyjny lub specyficzny charakter produktu.

Produkcja mleka „lait de foin de chèvre” i jego dalsze przetwórstwo są tak stare jak tradycja chowu kóz w rolnictwie (od ok. XI w. p.n.e.). Chów kóz był popularny w średniowieczu w tradycyjnych gospodarstwach („Schwaighöfen”) na przedgórzu alpejskim i w górach Tyrolu, gdzie kozy często wypasano na alpejskich łąkach kośnych, bardzo nierówno ukształtowanych i położonych daleko od hal, co pozwalało pracownikom na rozporządzanie mlekiem. Słowo „Schwaig” pochodzi ze średniowysokoniemieckiego i oznacza specjalną formę osiedla, a przede wszystkim sposób prowadzenia gospodarstwa w regionie alpejskim. „Schwaighöfe” były często tworzone przez samych właścicieli gruntów jako miejsca stałego zamieszkania i służyły jako gospodarstwa chowu zwierząt przede wszystkim do celów mleczarskich (szczególnie produkcji sera). W Tyrolu ich istnienie datuje się od XII w. W niektórych regionach alpejskich, gdzie praktykowano wspólne używanie narzędzi gospodarskich, drobni rolnicy hodowali kozy, aby pozyskiwać mleko niezbędne w gospodarstwach w dolinie.

4. Opis

4.1. Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1, w tym jego najważniejszych cech fizycznych, chemicznych, mikrobiologicznych lub organoleptycznych, świadczących o jego szczególnym charakterze (art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia)

Mleko kozie zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

4.2. Opis metody wytwarzania produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1, obowiązkowo stosowanej przez producenta, w tym, w stosownych przypadkach, charakteru i właściwości używanych surowców lub składników oraz metody przygotowywania produktu (art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia)

„Lait de foin de chèvre” jest wytwarzane w tradycyjnych warunkach produkcji zgodnie z przepisami „Heumilchregulativ” (wytycznych dotyczących „mleka siennego”). Jego główną cechą jest to, że w jego produkcji zakazane jest stosowanie pasz kiszonych oraz wykorzystywanie zwierząt i pasz genetycznie zmodyfikowanych, które zgodnie z obowiązującymi przepisami podlegają obowiązkowi odpowiedniego znakowania.

„Heumilchregulativ”

„Lait de foin de chèvre” to mleko kozie produkowane przez wytwórców mleka, którzy zobowiązali się do przestrzegania niżej wymienionych kryteriów: obowiązuje zakaz wykorzystywania zwierząt i stosowania pasz genetycznie zmodyfikowanych, które zgodnie z obowiązującymi przepisami podlegają obowiązkowi odpowiedniego znakowania.

Całe gospodarstwo rolne należy prowadzić według tych zasad produkcji „mleka siennego”.

Pasze dozwolone

— Pasze składają się zasadniczo ze świeżej trawy, roślin strączkowych i liści w okresie dostępności pasz zielonych oraz siana w okresie zimowym.

— Dozwolone są następujące uzupełniające pasze objętościowe: zielony rzepak, zielona kukurydza, zielone żyto i buraki pastewne, a także pelety z siana, lucerny i kukurydzy oraz podobne pasze.

— Udział pasz objętościowych w rocznej racji paszy musi wynosić co najmniej 75 % masy suchej.

— Jeśli chodzi o zboża, dozwolone są: pszenica, jęczmień, owies, pszenżyto, żyto i kukurydza w formie konwencjonalnej dostępnej na rynku oraz w postaci mieszanek z substancjami mineralnymi, jak np. otręby, pelety itp.

— W paszach można stosować również bobik, groch polny, owoce oleiste oraz śrutę poekstrakcyjną i makuchy.

Pasze niedozwolone

— Niedozwolone jest karmienie kiszonką (paszami kiszonymi), mokrym sianem i sianokiszonką.

— Niedozwolone jest karmienie produktami ubocznymi z browarów, gorzelni, tłoczni moszczu oraz produktami ubocznymi przemysłu spożywczego, jak np. wilgotnym młótem browarnianym czy wysłodkami mokrymi. Wyjątek: Wyjątek stanowią wysłodki suszone i melasa jako produkt uboczny produkcji cukru oraz pasze białkowe z przetwarzania zboża w postaci suchej.

— Niedozwolone jest podawanie zwierzętom dojnym pasz w postaci zmiękczonej.

— Niedozwolone jest podawanie pasz pochodzenia zwierzęcego (mleka, serwatki, mączek zwierzęcych itp.) – wyjątek stanowią młode zwierzęta, którym można podawać mleko i serwatkę.

— Niedozwolone jest karmienie odpadami z ogrodnictwa i sadownictwa, ziemniakami i mocznikiem.

Zasady dotyczące nawożenia

— Na wszelkich użytkach rolnych dostawcy mleka niedozwolone jest stosowanie jako nawozu osadów ściekowych, produktów z tych osadów oraz kompostu z komunalnych zakładów przetwarzania odpadów z wyjątkiem kompostu z odpadów zielonych.

— Konieczne jest zachowanie przez dostawcę mleka co najmniej trzech tygodni okresu przejściowego między wywiezieniem nawozu naturalnego na swoje areały paszowe a wykorzystaniem ich do wypasu.

Zastosowanie chemicznych substancji pomocniczych

— Na wszystkich areałach producenta mleka dostarczających zielonki możliwe jest tylko selektywne stosowanie syntetycznych substancji chemicznych ochrony roślin pod profesjonalnym kierownictwem agronoma i punktowe zwalczanie szkodników.

— Zastosowanie dopuszczonych środków do oprysku w celu zwalczania much w oborach przeznaczonych dla pogłowia mlecznego jest dozwolone tylko podczas nieobecności zwierząt dojnych.

Zakazy w odniesieniu do dostaw

— Nie można dostarczać mleka jako mleka „lait de foin de chèvre” w ciągu pierwszych dziesięciu dni po wykocie.

— W przypadku pobierania mleka od kóz, które były uprzednio karmione kiszonką (paszą kiszoną), należy zachować okres przejściowy wynoszący co najmniej 14 dni.

— Jeżeli chodzi o zwierzęta wypędzane na pastwiska górskie/hale, które to zwierzęta podczas pobytu w zagrodzie były karmione kiszonką (paszą kiszoną), należy albo przestawić je na co najmniej 14 dni przed wypędem na pastwisko/halę na karmę bezkiszonkową, albo też ich mleko może być zaklasyfikowane jako mleko „lait de foin de chèvre” dopiero po 14 dniach pobytu na pastwisku/hali (w jednostce produkcyjnej mleka „lait de foin de chèvre” należącej do tego samego gospodarstwa). Na pastwisku górskim/hali niedozwolona jest ani produkcja kiszonki, ani jej podawanie zwierzętom.

Zakaz stosowania genetycznie zmodyfikowanej żywności i pasz

— W celu zachowania tradycyjnych metod produkcji mleka „lait de foin de chèvre” obowiązuje zakaz wykorzystywania zwierząt i stosowania pasz genetycznie zmodyfikowanych, które zgodnie z obowiązującymi przepisami podlegają obowiązkowi odpowiedniego znakowania.

Pozostałe przepisy

— Produkcja i przechowywanie kiszonki (pasz kiszonych) są niedozwolone.

— Niedozwolone są produkcja i przechowywanie jakiegokolwiek rodzaju bel owiniętych w folię.

— Niedozwolona jest produkcja mokrego siana i sianokiszonki.

4.3. Opis najważniejszych elementów decydujących o tradycyjnym charakterze produktu (art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia)

Mleko „lait de foin de chèvre” różni się od zwykłego mleka koziego szczególnymi warunkami produkcji zgodnie z „Heumilchregulativ” (zasady produkcji „mleka siennego”), o którym mowa w pkt 4.2.