2)

w części 1 wprowadza się następujące zmiany: a) tytuł sekcji 1.1.2 otrzymuje brzmienie: „1.1.2. Informacje związane z klasyfikacją i oznakowaniem każdej pozycji w tabeli 3”; b) sekcja 1.1.2.3 otrzymuje brzmienie: „1.1.2.3. Specyficzne stężenia graniczne, współczynniki M oraz oszacowana toksyczność ostra (ATE) Specyficzne stężenia graniczne (SCL), jeżeli są różne od ogólnych stężeń granicznych podanych w załączniku I dla niektórych kategorii, zostały podane w oddzielnej kolumnie wraz z klasyfikacją przy użyciu identycznych kodów jak w 1.1.2.1.1. Zharmonizowane ATE zostały także wymienione w tej samej kolumnie tabeli 3. SCL i ATE muszą być stosowane przez producenta, importera i dalszego użytkownika do klasyfikacji mieszaniny zawierającej tę substancję. Przy stosowaniu ATE stosuje się regułę addytywności, jak opisano w sekcji 3.1.3.6 załącznika I. Jeżeli w niniejszym załączniku nie podano specyficznych stężeń granicznych dla danej kategorii, do klasyfikacji substancji zawierających zanieczyszczenia, dodatki lub pojedyncze składniki, lub do mieszanin należy stosować ogólne stężenia graniczne podane w załączniku I. Jeżeli dla oszacowanej toksyczności ostrej brak zharmonizowanych wartości ATE, należy ustalić prawidłową wartość, używając dostępnych danych. Jeżeli nie wskazano inaczej, stężenia graniczne stanowią procent wagowy danej substancji obliczony w stosunku do całkowitej masy mieszaniny. Jeżeli współczynnik M został zharmonizowany dla substancji zaklasyfikowanych jako stwarzające zagrożenia dla środowiska wodnego w kategoriach toksyczność ostra kategorii 1 dla środowiska wodnego lub toksyczność przewlekła kategorii 1 dla środowiska wodnego, wówczas współczynnik M podaje się w tabeli 3 w tej samej kolumnie co specyficzne stężenia graniczne. W przypadku gdy dokonano harmonizacji współczynnika M dla toksyczności ostrej kategorii 1 dla środowiska wodnego oraz współczynnika M dla toksyczności przewlekłej kategorii 1 dla środowiska wodnego, każdy współczynnik M wymienia się w tym samym wierszu co odpowiadające mu zróżnicowanie. Jeżeli w tabeli 3 podano pojedynczy współczynnik M, a substancja jest zaklasyfikowana ze względu na toksyczność ostrą w kategorii 1 dla środowiska wodnego i ze względu na toksyczność przewlekłą w kategorii 1 dla środowiska wodnego, taki współczynnik M stosowany jest przez producenta, importera lub dalszego użytkownika do klasyfikacji mieszaniny zawierającej tę substancję pod względem ostrych i długotrwałych zagrożeń dla środowiska wodnego z zastosowaniem metody sumowania. Jeżeli w tabeli 3 nie podano współczynnika(-ów) M, to współczynnik(-i) M ustala producent, importer lub dalszy użytkownik w oparciu o dostępne dane substancji. Ustalanie i stosowanie współczynników M opisano w sekcji 4.1.3.5.5.5 załącznika I.”; c) w sekcji 1.1.3.1 wprowadza się następujące zmiany: (i) skreśla się uwagę E; (ii) uwaga K otrzymuje brzmienie: „Uwaga K: Klasyfikacja substancji jako rakotwórczej lub mutagennej nie musi mieć zastosowania, jeżeli można wykazać, że substancja zawiera mniej niż 0,1 % wagowych 1,3-butadienu (Nr EINECS 203-450-8). Jeżeli substancja nie jest zaklasyfikowana jako rakotwórcza lub mutagenna, stosuje się przynajmniej zwroty określające środki ostrożności (P102-)P210-P403. Niniejsza uwaga ma zastosowanie jedynie do niektórych złożonych substancji ropopochodnych wymienionych w części 3.”; (iii) uwaga P otrzymuje brzmienie: „Uwaga P: Klasyfikacja substancji jako rakotwórczej lub mutagennej nie musi mieć zastosowania, jeżeli można wykazać, że substancja zawiera mniej niż 0,1 % wagowych benzenu (Nr EINECS 200-753-7). Jeżeli substancja nie jest zaklasyfikowana jako rakotwórcza, stosuje się przynajmniej zwroty określające środki ostrożności (P102-)P260-P262-P301 + P310-P331. Niniejsza uwaga ma zastosowanie jedynie do niektórych złożonych substancji ropopochodnych wymienionych w części 3.”; (iv) uwaga S otrzymuje brzmienie: „Uwaga S: Substancja ta może nie wymagać etykiety zgodnie z art. 17 (zob. sekcja 1.3 załącznika I) (tabela 3).”; (v) tytuł uwagi U otrzymuje brzmienie: „Uwaga U (Tabela 3):”; d) w sekcji 1.1.3.2 wprowadza się następujące zmiany: (i) uwaga 1 otrzymuje brzmienie: „Uwaga 1: Podane stężenie lub – w przypadku braku takiego stężenia – ogólne stężenia określone w niniejszym rozporządzeniu stanowią procenty wagowe pierwiastka metalicznego, obliczone w stosunku do całkowitej masy mieszaniny.”; (ii) dodaje się uwagę 8 w brzmieniu: „Uwaga 8: Klasyfikacja mieszaniny jako rakotwórczej nie musi mieć zastosowania, jeżeli można wykazać, że maksymalne teoretyczne stężenie uwolnionego formaldehydu (niezależnie od źródła) w mieszaninie wprowadzanej do obrotu jest mniejsze niż 0,1 %.”; (iii) dodaje się uwagę 9 w brzmieniu: „Uwaga 9: Klasyfikacja mieszaniny jako mutagennej nie musi mieć zastosowania, jeżeli można wykazać, że maksymalne teoretyczne stężenie uwolnionego formaldehydu (niezależnie od źródła) w mieszaninie wprowadzanej do obrotu jest mniejsze niż 1 %.”; e) skreśla się sekcję 1.1.4; f) tytuł sekcji 1.2 otrzymuje brzmienie: „1.2. Klasyfikacje i zwroty wskazujące rodzaj zagrożenia ujęte w tabeli 3 wynikające z przełożenia klasyfikacji wymienionych w załączniku I do dyrektywy 67/548/EWG”; g) sekcja 1.2.1 otrzymuje brzmienie: „1.2.1. Minimum klasyfikacji W przypadku niektórych klas zagrożenia w tym toksyczności ostrej i działania toksycznego na narządy docelowe (STOT) – narażenie powtarzane, klasyfikacja zgodnie z kryteriami dyrektywy 67/548/EWG nie odpowiada bezpośrednio klasyfikacji pod względem klas i kategorii zagrożeń na mocy niniejszego rozporządzenia. W takich przypadkach klasyfikację przedstawioną w niniejszym załączniku należy traktować jako minimum klasyfikacji. Klasyfikacja ta ma zastosowanie, jeżeli nie jest spełniony żaden z następujących warunków: — producent lub importer ma dostęp do danych lub innych informacji określonych w części 1 załącznika I, które prowadzą do zaklasyfikowania w wyższej kategorii zagrożenia niż minimum klasyfikacji. Wówczas należy zastosować klasyfikację w wyższej kategorii zagrożenia, — minimalna klasyfikacja może zostać dalej uszczegółowiona na podstawie tabeli przełożenia znajdującej się w załączniku VII, jeżeli producent lub importer zna stan fizyczny substancji użytej podczas badania ostrej toksyczności po narażeniu inhalacyjnym. Klasyfikacja zaczerpnięta z załącznika VII zastępuje wówczas minimum klasyfikacji określone w niniejszym załączniku, jeżeli jest od niego różna. Minimum klasyfikacji dla danej kategorii zostało oznaczone odnośnikiem * w kolumnie »klasyfikacja« tabeli 3. Odniesienie * znajduje się również w kolumnie »Specyficzne stężenia graniczne i współczynniki M oraz oszacowana toksyczność ostra (ATE)«, gdzie oznacza, że danej pozycji przypisano specyficzne stężenia graniczne zgodnie z dyrektywą 67/548/EWG dla ostrej toksyczności. Te stężenia graniczne nie mogą zostać przełożone na stężenia graniczne zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności w przypadkach, gdzie podane zostało minimum klasyfikacyjne. Jednakże jeżeli widnieje odniesienie * klasyfikacja danej pozycji w kategorii ostrej toksyczności wymaga szczególnej uwagi.” h) sekcja 1.2.2 otrzymuje brzmienie: „1.2.2. Droga narażenia nie może zostać wykluczona W przypadku niektórych klas zagrożeń, np. STOT, droga narażenia powinna zostać określona w zwrocie wskazującym rodzaj zagrożenia, jeżeli ostatecznie udowodniono, że inna droga narażenia nie powoduje zagrożenia zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku I. Na mocy dyrektywy 67/548/EWG droga narażenia była określana wtedy, gdy istniały dane uzasadniające klasyfikację R48 dla tej drogi narażenia. Klasyfikacja na mocy dyrektywy 67/548/EWG wskazująca drogę narażenia została przełożona na odpowiadającą jej klasę i kategorię zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, jednak bez zwrotu wskazującego rodzaj zagrożenia określającego drogę narażenia, ponieważ nie są dostępne niezbędne informacje. Wspomniane zwroty określające rodzaj zagrożenia zostały oznaczone odnośnikiem ** w tabeli 3.”; i) sekcja 1.2.3 otrzymuje brzmienie: „1.2.3. Zwroty wskazujące rodzaj zagrożenia dla działania toksycznego na rozrodczość Zwroty określające zagrożenie H360 i H361 wskazują na ogólne obawy związane z wpływem na płodność lub na rozwój płodu: »Może działać szkodliwie/Podejrzewa się, że działa szkodliwie na płodność lub na dziecko w łonie matki«. Zgodnie z kryteriami ogólny zwrot określający rodzaj zagrożenia można zastąpić zwrotem określającym konkretny skutek działania zgodnie z sekcją 1.1.2.1.2. Jeżeli nie podaje się dalszego zróżnicowania, wynika to z uzyskanych dowodów, że nie występują takie skutki, z niejednoznacznych danych lub z braku danych, a do zróżnicowania tego mają zastosowanie obowiązki wymienione w art. 4 ust. 3. Aby nie pominąć informacji dotyczących płodności i wpływu na rozwój na mocy dyrektywy 67/548/EWG, przetłumaczono klasyfikacje jedynie dla efektów zaklasyfikowanych zgodnie z tą dyrektywą. Wspomniane zwroty określające rodzaj zagrożenia zostały oznaczone odnośnikiem ** w tabeli 3.”; j) sekcja 1.2.4 otrzymuje brzmienie: „1.2.4. Niemożliwe było ustalenie poprawnej klasyfikacji zagrożeń fizycznych Dla niektórych pozycji niemożliwe było ustalenie poprawnej klasyfikacji zagrożeń fizycznych, ponieważ nie są dostępne wystarczające dane w zakresie stosowania kryteriów klasyfikacji w niniejszym rozporządzeniu. Pozycja może być przypisana do innej (również wyższej) kategorii lub nawet innej klasy zagrożenia niż wskazana. Właściwa klasyfikacja zostaje potwierdzona poprzez wykonanie badań. Te pozycje, których zagrożenia fizyczne muszą zostać potwierdzone badaniem, zostały oznaczone odnośnikiem **** w tabeli 3.”;