ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(9)

Liczba akcji dopuszczonych do obrotu na rynkach regulowanych w EOG, w przypadku których pozycje krótkie netto były rejestrowane w okresie od dnia 12 marca (kiedy próg powodujący obowiązek zgłoszenia wynosił 0,2 %) do dnia 16 marca 2020 r. (kiedy próg powodujący obowiązek zgłoszenia obniżono do 0,1 %), wzrosła o około 10 %. Procentowy wzrost wartości w odniesieniu do wartości euro (na podstawie cen akcji na dzień 10 lutego 2020 r.) wyniósł około 15 %, a w odniesieniu do kapitału podstawowego – około 11 %. Ponadto odsetek akcji z pozycją krótką netto w wysokości od 0,1 do 0,2 % w dniu 16 marca wynosił około 7 %. Liczba ta nie obejmuje pozycji z tego zakresu, które przyczyniły się do skumulowania pozycji krótkich netto powyżej 0,2 %. Ponadto odsetek akcji z pozycją krótką netto w przedziale od 0,1 do 0,2 % stale wzrastał w okresie od 16 marca do 1 czerwca 2020 r. i wynosi średnio około 11 % (rysunek 8). W związku z tym można stwierdzić, że wzrost pozycji krótkich netto w dniu 16 marca wynikał również z odpowiedniego odsetka pozycji między 0,1 a 0,2 %, które musiały zostać zgłoszone ze względu na niższy próg powodujący obowiązek zgłoszenia nałożony przez ESMA, który zaczął obowiązywać w tym dniu.
(42)

Ponieważ środek wprowadzony przez ESMA dotyczy obowiązków sprawozdawczych uczestników rynku w odniesieniu do wszystkich akcji dopuszczonych do obrotu na rynkach regulowanych, zapewni on wszystkim właściwym organom krajowym jednolity próg sprawozdawczości, zapewniając równe szanse wśród uczestników rynku z Unii i spoza Unii w odniesieniu do obrotu akcjami dopuszczonymi do obrotu na rynku regulowanym.
(13)

W przypadku sektora bankowego straty w indeksie STOXX Europe Total Market Banks (odniesienie do banków europejskich) w dniu 2 grudnia 2020 r. wynoszą 22% w porównaniu do 20 lutego, co stanowi poprawę w stosunku do spadku o 37% odnotowanego we wrześniu [rysunek 1]. Jak wynika z analizy cen akcji niektórych głównych europejskich instytucji kredytowych (w Niemczech, Hiszpanii, we Włoszech i Francji), spadki cen wahają się od 3,41% do 42,62%. Pomimo poprawy w porównaniu ze spadkiem cen odnotowanym w okresie od lutego do września (od 10% do 59%), dane te świadczą o słabości sektora bankowego.
Wspólna deklaracja

Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji

PARLAMENT EUROPEJSKI, RADA I KOMISJA,

mając na uwadze, co następuje:

od dnia 1 stycznia 1975 r. budżet Wspólnot będzie finansowany całkowicie z ich środków własnych;

w celu wdrożenia tego systemu Parlament Europejski otrzyma rozszerzone uprawnienia budżetowe;

rozszerzeniu uprawnień budżetowych Parlamentu Europejskiego musi towarzyszyć jego rzeczywisty udział w procedurze przygotowywania i przyjmowania decyzji, które powodują powstanie istotnych wydatków ponoszonych z budżetu Wspólnot Europejskich lub przychodów do tego budżetu,

UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

1. Niniejszym ustanawia się postępowanie pojednawcze między Parlamentem Europejskim a Radą przy aktywnym udziale Komisji.

2. Postępowanie to może być stosowane w odniesieniu do aktów wspólnotowych o zasięgu ogólnym, które wywołują istotne skutki finansowe, a ich przyjęcie nie jest wymagane na podstawie aktów już istniejących.

3. Przedkładając wniosek Komisja wskazuje, czy dany akt, w jej opinii, może być przedmiotem postępowania pojednawczego. Parlament Europejski, wydając swoją opinię, i Rada mogą zażądać wszczęcia tego postępowania.

4. Procedura jest wszczynana, jeżeli spełnione są kryteria ustanowione w ust. 2, a Rada zamierza odstąpić od opinii przyjętej przez Parlament Europejski.

5. Koncyliacja odbywa się w "komitecie pojednawczym" składającym z Rady i przedstawicieli Parlamentu Europejskiego. W pracy komitetu pojednawczego uczestniczy Komisja.

6. Celem postępowania jest znalezienie porozumienia między Parlamentem Europejskim a Radą.

Postępowanie zwykle odbywa się w okresie nieprzekraczającym trzech miesięcy, o ile dany akt nie musi zostać przyjęty przed określoną datą, a w przypadku pilnych spraw Rada może ustalić właściwy termin.

7. Jeżeli stanowiska tych dwóch instytucji są zbliżone w wystarczającym stopniu, Parlament Europejski może wydać nową opinię, po której Rada podejmuje określone działania.

Sporządzono w Brukseli, dnia 4 marca 1975 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

C. Berkhouwer

W imieniu Rady

G. Fitzgerald

W imieniu Komisji

François-Xavier Ortoli

--------------------------------------------------
Dziennik Urzędowy C 052 , 03/03/1990 P. 0011 - 0011



Zmiana do wykazu napojów spirytusowych w załączniku II do rozporządzenia Rady (EWG) nr 1576/89 [1], których minimalne stężenie alkoholu określone w prawie krajowym jest większe niż wartości ustanowione w przepisach wspólnotowych dla kategorii, do której należą (90/C 52/05) Opublikowana na podstawie art. 3 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1576/89 (Dziennik Urzędowy Wspólnot Europejskich, C 1 z dnia 4 stycznia 1990 r., str. 14) [1] Dz.U. L 169 z 12.6.1989, str. 1. --------------------------------------------------
Komunikat Komisji do państw członkowskich

(95/C 156/05)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

Uzupełniający list Komisji nr SG(91) D/4577 z dnia 4 marca 1991 r. dotyczący procedur powiadamiania o planach przyznawania pomocy oraz procedur stosowanych, kiedy pomoc jest udzielana z naruszeniem zasad art. 93 ust. 3 Traktatu WE.

"W 1991 r. Komisja przesłała Państwom Członkowskim list, o którym mowa powyżej, w którym ponownie wyraziła swoje zaniepokojenie liczbą spraw, w których pomoc była przyznana z naruszeniem art. 93, to znaczy bez uprzedniej zgody Komisji.

Powołując się na ustalenia w ostatnich decyzjach Trybunału Sprawiedliwości [1], Komisja stwierdziła wtedy, że w przypadku gdy pomoc została przyznana bezprawnie, przyjmie, o ile okaże się to konieczne, tymczasową decyzję zobowiązującą Państwo Członkowskie do niezwłocznego zawieszenia pomocy.

W powołanych orzeczeniach Trybunał nie uznał uprawnienia Komisji do decydowania o tym, że środek pomocowy jest niezgodny ze wspólnym rynkiem wyłącznie na tej podstawie, że został bezprawnie przyznany; potwierdził jednak, że Komisja może podejmować "środki … w celu przeciwdziałania jakimkolwiek naruszeniom art. 93 ust. 3 Traktatu".

Komisja uznaje, że w niektórych przypadkach nakaz zobowiązujący do zawieszenia bezprawnie przyznanej pomocy nie jest wystarczający: taki nakaz nie zawsze będzie przeciwdziałać naruszeniom zasad proceduralnych, które mogły zostać popełnione, w szczególności w przypadku gdy całość lub część pomocy została już wypłacona.

Dlatego na podstawie tych samych orzeczeń Komisja zastrzega sobie możliwość przyjmowania w odpowiednich przypadkach tymczasowych decyzji nakazujących Państwu Członkowskiemu żądanie zwrotu wszelkich kwot, które zostały wypłacone z naruszeniem wymagań proceduralnych, po daniu danemu Państwu Członkowskiemu możliwości wypowiedzenia się i alternatywnego rozważenia przyznania pomocy doraźnej, określonej w wytycznych wspólnotowych. Pomoc ta powinna zostać zwrócona zgodnie z wymaganiami prawa krajowego; zwracana kwota będzie obejmowała odsetki naliczone od momentu wypłaty pomocy. Mająca zastosowanie stopa odsetek jest stopą rynkową określoną w liście Komisji z dnia 22 lutego 1995 r., tj. taka sama, jaka jest stosowana przy zwrocie bezprawnie przyznanej pomocy, która została uznana za niezgodną ze wspólnym rynkiem.

Jak to miało miejsce w przypadku tymczasowych decyzji rozważanych w liście Komisji z 1991 r., jeśli Państwo Członkowskie nie wykona nakazu tego rodzaju, Komisja może wnieść sprawę bezpośrednio do Trybunału Sprawiedliwości, wnosząc o zastosowanie środków tymczasowych analogicznie do postępowania przewidzianego w art. 93 ust. 2 akapit drugi.

Komisja zamierza korzystać ze swoich uprawnień w każdym przypadku, gdy okażą się one konieczne dla zapewnienia skuteczności art. 93 Traktatu WE"

[1] Sprawa C-301/87 Boussac Zb. Orz. I 1990, str. 307 i Sprawa C-142/87 Tubemeuse Zb. Orz. I 1990, str. 959.

--------------------------------------------------
Porozumienie międzyinstytucjonalne

z dnia 20 grudnia 1994 r.

Szybsza metoda pracy nad urzędową kodyfikacją tekstów prawnych

(96/C 102/02)

(Niniejszy tekst zastępuje i anuluje tekst opublikowany w Dz.U. C 293 z dnia 8 listopada 1995 r.)

1. Do celów niniejszej metody pracy urzędowa kodyfikacja oznacza procedurę uchylania aktów prawnych przeznaczonych do kodyfikacji i zastępowania ich jednolitymi dokumentami, niezawierającymi zmian merytorycznych tych dokumentów.

2. Sektory podlegające kodyfikacji w pierwszej kolejności zostaną uzgodnione przez trzy instytucje, których to dotyczy, na wniosek Komisji. Komisja zawrze w swoim programie pracy propozycje w sprawie kodyfikacji, jakie zamierza przedstawić.

3. Komisja zobowiązuje się nie wprowadzać do swoich propozycji w sprawie kodyfikacji żadnych zmian merytorycznych w aktach, które mają podlegać kodyfikacji.

4. Konsultacyjna grupa robocza, złożona z odpowiednich służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, zbada propozycje przed ich przyjęciem przez Komisję. Potwierdzi ona jak najwcześniej, że rzeczywiście ograniczają się one wyłącznie do prostej kodyfikacji, bez zmian merytorycznych.

5. Normalny proces prawotwórczy Wspólnoty zostanie w pełni wykonany.

6. Cel propozycji Komisji, mianowicie prosta kodyfikacja istniejących tekstów, stanowi ograniczenie prawne, zakazujące dokonywania jakichkolwiek zmian merytorycznych przez Parlament Europejski lub Radę.

7. Propozycja Komisji będzie analizowana we wszystkich jej aspektach przy zastosowaniu przyspieszonej procedury w Parlamencie Europejskim (jeden komitet analizuje propozycję i procedurę uproszczoną dla jej zatwierdzenia) oraz w Radzie (badanie przez jedną grupę roboczą oraz procedura "punktów I/A" dla COREPER i Rady).

8. Jeżeli w trakcie procesu legislacyjnego niezbędne okaże się wykroczenie poza prostą kodyfikację i dokonanie zmian merytorycznych, do obowiązków Komisji będzie należało złożenie wszelkich propozycji w miarę potrzeb.

Sporządzono w Brukseli, dnia dwudziestego grudnia roku tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego czwartego.

W imieniu Rady Unii Europejskiej

Klaus Kinkel

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Nicole Fontaine

W imieniu Komisji

Jacques Delors

--------------------------------------------------
31999Y0717(01)
17.7.1999 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH C 203/1
DEKLARACJE W SPRAWIE DECYZJI RADY 1999/468/WE
z dnia 28 czerwca 1999 r.
ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanyc h Komisji
(1999/C 203/01)
1.OŚWIADCZENIE KOMISJI (ad art. 4)
WedługproceduryzarządzaniaKomisjapragnęłabyprzypomnieć,żejejsta łepraktykipróbujązapewnićpodjęcie
zadawalającej decyzji, która również zgromadzi możliwie najszersze pop arcie w Komitecie.
Komisja weźmie pod uwagę stanowisko członków Komitetu i będzie działać w t aki sposób, aby unikać
sprzeciwiania się jakiemukolwiek dominującemu stanowisku, jakie może s ię wyłonić przeciwko stosowności
środka wykonawczego.
2.OŚWIADCZENIE RADY I KOMISJI
Komisja i Rada uzgadniają, że przepisy dotyczące komitetów wspomagający ch Komisję w wykonywaniu
uprawnień wykonawczych, przewidziane z racji stosowania decyzji 87/373 /EWG, powinny być bezzwłocznie
dostosowanewceluujednoliceniaichzart.3,4 ,5i6decyzji1999/468/WEzgodniezwłaściwymiprocedurami
prawodawczymi.
Należy dokonać następującego dostosowania:
— bieżąca procedura I zostałaby przekształcona w nową procedurę doradczą ,
— bieżące procedury IIa) i IIb) zostałyby przekształcone w nową procedurę zarządzania,
— bieżące procedury IIIa) i IIIb) zostałyby przekształcone w nową procedu rę regulacyjną.
Zmiana rodzaju komitetu przewidziana w instrumencie podstawowym powinn a zostać dokonana na zasadzie
jednostkowychprzypadkówwramachwykonywaniazwykłegoprzegląduprawo dawstwa,prowadzonegomiędzy
innymi w oparciu o kryteria przewidziane w art. 2.
Takie dostosowanie lub zmiana powinny zostać dokonane zgodnie z obowiązk ami spoczywającymi na
instytucjach Wspólnoty. Nie powinny one mieć skutku w postaci zagrożenia dla realizacji celów instrumentu
podstawowego lub dla skuteczności działania Wspólnoty.
3.OŚWIADCZENIE KOMISJI (ad art. 5)
Podczas przeglądu środków wykonawczych dotyczących szczególnie wrażli wych sektorów, Komisja, w celu
znalezienia zrównoważonego rozwiązania, będzie działać w taki sposób, a by unikać sprzeciwiania się
jakiemukolwiek dominującemu stanowisku, jakie może się wyłonić w Radzie przeciwko stosowności środka
wykonawczego.01/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 63
Obwieszczenie Komisji w sprawie dostosowań technicznych metody określania stóp referencyjnych i dyskontowych

(1999/C 241/09)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

Dnia 2 lipca 1997 r. Komisja podjęła decyzję o przyjęciu, z mocą od dnia 1 sierpnia 1997 r., nowej metody określania i aktualizowania stóp referencyjnych i dyskontowych. Państwa Członkowskie zostały poinformowane za pomocą listu (z dnia 18 sierpnia 1997 r.) a obwieszczenie zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich (C 273 z dnia 9 września 1997 r.).

Metoda ta określa stopę referencyjną dla każdego Państwa Członkowskiego w oparciu o stopy wskaźnikowe określone jako średnia miesięczna pięcioletnich międzybankowych stawek swapowych, plus premia dostosowawcza.

Wskutek wejścia w trzeci etap unii gospodarczej i walutowej dnia 1 stycznia 1999 r. oraz w związku z wykorzystaniem EUR przez rynki finansowe, Komisja podjęła decyzję o przeprowadzeniu następujących dostosowań technicznych:

1. Od dnia 1 sierpnia 1999 r. stopa referencyjna będzie taka sama dla jedenastu Państw Członkowskich, które przyjęły EUR;

2. Dla tych krajów, stopa wskaźnikowa będzie definiowana jako średnia pięcioletnich międzybankowych stawek swapowych, plus premia w wysokości 75 punktów bazowych.

Wszystkie pozostałe aspekty metody określonej w obwieszczeniu Komisji z dnia 9 września 1997 r. stosowane są w dalszym ciągu.

Dla Państw Członkowskich, które nie przyjęły EUR, metoda określania stóp referencyjnych pozostaje bez zmian.

--------------------------------------------------
32000Y1223(04)
23.12.2000 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH C 371/12
KOMUNIKAT KOMISJI
dotyczący wytycznych w sprawie pomocy państwa związanej z zatrudnieniem
(2000/C 371/05)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
Komisja będzie kontynuować programy udzielania pomocy związanej z zatru dnieniem zgodnie z kryteriami
wyznaczonymi w obowiązujących wytycznych (1) które pozostaną w mocy do czasu wejścia w życie
znowelizowanych wytycznych dotyczących pomocy związanej z zatrudnieni em, lub do czasu wydania
rozporządzeniadotyczącegopomocyzwiązanejzzatrudnieniemnamocyroz porządzeniaRady(WE)nr994/98
zdnia7maja1998r. (2)wsprawiestosowaniaart.92i93(obecnie87i88)Traktatuustanawiające goWspólnotę
Europejską w odniesieniu do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy p aństwa.
Sprawozdanie, o którym mowa w paragrafie 30 obowiązujących wytycznych, z achęcający do przedstawienia
komentarza do którejkolwiek z przytoczonych w nim kwestii, dostępny jest w Internecie na stronach:
http://europa.eu.int/comm/competition/
(1) Dz.U. E 334 z 12.12.1995.
(2) Dz.U. L 142 z 14.5.1998.08/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 3
3.

W ramach wystąpień i oświadczeń publicznych oraz kontaktów z mediami w odniesieniu do kwestii związanych z ERRS członkowie Rady Generalnej, Komitetu Sterującego oraz komitetów doradczych mają obowiązek: a) jednoznacznego deklarowania, czy wypowiadają się we własnym imieniu czy też w imieniu ERRS, w którym to przypadku mają obowiązek uprzedniego zasięgnięcia opinii przewodniczącego lub wiceprzewodniczących ERRS; b) dokładania starań celem respektowania roli przewodniczącego jako osoby reprezentującej dany organ; c) pełnego przestrzegania zasad poufności; oraz d) podchodzenia z należytą uwagą do swojej roli i obowiązków w ERRS.
12.

Komisja i Komitet uznają przydatność podejmowania działań następczych w związku z opinią. W tym celu Komisja systematycznie podaje powody uwzględnienia lub nie propozycji zmian i sugestii w kwestiach zasadniczych zawartych w opiniach Komitetu. W odniesieniu do opinii rozpoznawczych Komisja stara się zapewnić monitoring o charakterze politycznym, zawierający – o ile jest to możliwe – informacje przygotowane przez właściwego członka Komisji na sesję plenarną następującą po sesji, na której przyjęto odnośną opinię. Propozycje zmian w odniesieniu do dokumentów o charakterze ustawodawczym, o ile zostały przyjęte przez Komisję, są przez nią włączane, na ile jest to możliwe, do wniosków zmodyfikowanych. Jeśli Komisja wprowadza znaczne zmiany we wniosku po przesłaniu początkowego wniosku do Komitetu, a traktaty przewidują konsultację obligatoryjną, to Komisja dba o to, by ponownie skonsultowano się z Komitetem.
W procesie ustawodawczym Komitet zwraca szczególną uwagę na zgodność wniosków ustawodawczych UE z zasadami pomocniczości i proporcjonalności, z uwzględnieniem obowiązujących postanowień i przepisów oraz przewidywanych w nich zmian. W tym celu Komitet wykorzysta swoją Sieć Monitorowania Przestrzegania Zasady Pomocniczości i będzie się dzielił z Komisją wynikami konsultacji. Komisja i Komitet będą współpracować w celu wzmocnienia zasady partnerstwa przez wielopoziomowe sprawowanie rządów w tych dziedzinach polityki Unii, w których obowiązkowa jest konsultacja z Komitetem.

Komisja i Komitet regularnie wymieniają się informacjami na temat monitorowania przestrzegania zasady pomocniczości, w szczególności w odniesieniu do odpowiednich opinii parlamentów narodowych i regionalnych. Jeśli w trakcie procesu ustawodawczego Komitet zgłosi poważne zastrzeżenia co do poszanowania zasady pomocniczości, poinformuje o tym niezwłocznie współustawodawców.

Komitet prowadzi działania we współpracy z Komisją, zmierzając do ukształtowania kultury pomocniczości. Komisja i Komitet zgadzają się co do tego, że decyzje należy podejmować na szczeblu najbliższym obywatela przy użyciu najbardziej odpowiednich środków i w warunkach sprzyjających osiąganiu celów w możliwie najskuteczniejszy sposób. Komisja i Komitet zgadzają się co do tego, że należy określić priorytety wymagające szczegółowego monitorowania pod kątem przestrzegania zasad pomocniczości i proporcjonalności.

Służby Komisji mogą zwrócić się do Komitetu o pomoc w opracowaniu oceny skutków. Platformy i sieci Komitetu mogą stanowić dobrą płaszczyznę kontaktu z władzami lokalnymi i regionalnymi, mogłyby zatem umożliwić Komisji lepszą analizę lokalnych i regionalnych aspektów, którą można by w razie potrzeby włączyć do oceny skutków. Komitet podsumuje swoje działania w tym zakresie w sprawozdaniu rocznym przekazywanym Komisji.
2)

Do dnia 30 czerwca 2012 r. adresaci składają ERRS raport cząstkowy obejmujący co najmniej następujące aspekty: a) oświadczenie co do tego, czy został wdrożony mandat makroostrożnościowy lub czy planowane jest jego wdrożenie; b) weryfikację podstawy prawnej implementacji niniejszego zalecenia; c) przewidywany kształt instytucjonalny organu makroostrożnościowego oraz projektowane zmiany instytucjonalne; d) w odniesieniu do każdego z zawartych w niniejszym akcie zaleceń – ocenę tego, czy jest lub będzie ono objęte krajowymi środkami dotyczącymi mandatu makroostrożnościowego, a w przeciwnym wypadku – stosowne wyjaśnienia. ERRS może poinformować adresatów o swojej opinii co do raportu cząstkowego.
1.

Dla celów niniejszego zalecenia stosuje się następujące definicje: a) „wyznaczony organ” oznacza organ lub podmiot publiczny wyznaczony przez państwo członkowskie zgodnie z art. 136 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE albo przez EBC zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) nr 1024/2013; b) „referencyjny wskaźnik bufora” oznacza wskaźnik bufora antycyklicznego obliczony zgodnie z zaleceniem B pkt 3; c) „wartość odniesienia dotycząca bufora” oznacza referencyjny wskaźnik bufora wybrany zgodnie z zaleceniem B pkt 4; d) „luka kredytów do PKB” oznacza odchylenie wskaźnika kredytów do PKB od jego długoterminowego trendu w danym państwie członkowskim; e) „standaryzowana luka kredytów do PKB” oznacza lukę kredytów do PKB mierzoną i obliczaną zgodnie z zaleceniem B pkt 1; f) „dodatkowa luka kredytów do PKB” oznacza lukę kredytów do PKB mierzoną i obliczaną zgodnie z zaleceniem B pkt 2; g) „wskaźnik bufora antycyklicznego” oznacza wskaźnik, który instytucje muszą stosować w celu obliczenia ich antycyklicznego bufora kapitałowego dla danej instytucji, ustalony zgodnie z art. 136 i 137 dyrektywy 2013/36/UE albo, w odpowiednich przypadkach, przez właściwy organ państwa trzeciego.
UWAGA DLA CZYTELNIKA

Niniejszy wykaz został sporządzony gwoli przejrzystości i opublikowany wyłącznie do celów informacyjnych.

Art. 10 ust. 4 Protokołu (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych załączonego do Traktatów określa, że Zjednoczone Królestwo może do dnia 31 maja 2014 r. notyfikować, że w odniesieniu do aktów prawnych w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, które zostały przyjęte przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony, nie uznaje pełnych uprawnień Komisji i Trybunału Sprawiedliwości. Zjednoczone Królestwo dokonało takiej notyfikacji w dniu 24 lipca 2013 r. Skutkiem tego przedmiotowe akty prawne, co do których Zjednoczone Królestwo nie otrzyma zgody na ponowne w nich uczestnictwo zgodnie z art. 10 ust. 5 protokołu nr 36, przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa z dniem 1 grudnia 2014 r.

Dla ułatwienia sporządzono niniejszy wykaz zawierający akty główne, a poniżej każdego z nich akty zmieniające lub wykonawcze odnoszące się do aktu głównego lub inne akty powiązane z nim w istotny sposób.

Wykaz aktów, w których Zjednoczone Królestwo może ponownie uczestniczyć zgodnie z art. 10 ust. 5 protokołu nr 36, wynika z połączenia decyzji przyjętych przez Radę w odniesieniu do dorobku prawnego Schengen (zob. decyzja Rady 2014/857/UE (1)) oraz przez Komisję w odniesieniu do dorobku prawnego nieodnoszącego się do Schengen (zob. decyzja Komisji 2014/858/UE (2)).
a)

w odniesieniu do przepisów Konwencji wykonawczej z 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r., jej odnośnego Aktu Końcowego i wspólnych deklaracji: (i) artykuł 26 i art. 27 ust. 1; artykuły 39 i 40; artykuły 42 i 43 w zakresie, w jakim odnoszą się do art. 40; artykuł 44; artykuły 46 i 47, z wyjątkiem art. 47 ust. 2 lit. c) i art. 47 ust. 4; artykuły 48–51; artykuły 52 i 53; artykuły 54–58; artykuł 59; artykuły 61–66; artykuły 67–69; artykuły 71–73; artykuły 75 i 76; artykuły 126–130 w zakresie, w jakim odnoszą się do przepisów, w których Zjednoczone Królestwo uczestniczy na mocy tego akapitu; deklaracja 3 do Aktu Końcowego, dotycząca art. 71 ust. 2; (ii) następujące przepisy dotyczące Systemu Informacyjnego Schengen: — Decyzja Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (2); — Decyzja Komisji 2007/171/WE z dnia 16 marca 2007 r. ustanawiająca wymogi sieciowe dla Systemu Informacyjnego Schengen II (3. filar) (3);
UWAGA DLA CZYTELNIKA Niniejszy wykaz został sporządzony gwoli przejrzystości i opublikowany wyłącznie do celów informacyjnych. Art. 10 ust. 4 Protokołu (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych załączonego do Traktatów określa, że Zjednoczone Królestwo może do dnia 31 maja 2014 r. notyfikować, że w odniesieniu do aktów prawnych w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, które zostały przyjęte przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony, nie uznaje pełnych uprawnień Komisji i Trybunału Sprawiedliwości. Zjednoczone Królestwo dokonało takiej notyfikacji w dniu 24 lipca 2013 r. Skutkiem tego przedmiotowe akty prawne przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa z dniem 1 grudnia 2014 r. Jednak zgodnie z art. 10 ust. 4 zdanie trzecie protokołu nr 36 akty, które zostały zmienione – z wykorzystaniem jakiejkolwiek techniki redakcyjnej (poprawka, zastąpienie lub uchylenie stosownego aktu w całości lub w części) po wejściu w życie Traktatu z Lizbony – aktem, który ma zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa, nie przestają mieć zastosowania do Zjednoczonego Królestwa, a zatem mają do niego zastosowanie w wersji zmienionej lub zastąpionej.