ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(9)

Deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych zmniejszył się ze szczytowego poziomu 10,9 % PKB w roku budżetowym 2009/2010 do 5,2 % PKB w roku budżetowym 2014/2015. W tym samym okresie zmniejszyło się saldo strukturalne – z 8,0 % PKB do 4,7 % PKB. Średnia roczna poprawa w zakresie wysiłku strukturalnego wyniosła 0,7 % w latach budżetowych od 2010/2011 do 2014/2015. Po uwzględnieniu korekt szacunków dotyczących wzrostu produktu potencjalnego za okres pomiędzy obecną prognozą a prognozą stanowiącą podstawę zalecenia Rady z dnia 2 grudnia 2009 r., a także wpływu zmian dochodów w stosunku do dochodów, jakich można było się spodziewać na podstawie standardowych elastyczności względem wzrostu PKB, średni roczny skorygowany wysiłek strukturalny w tym okresie szacuje się na 1,1 % PKB. Większość środków przewidzianych w planie konsolidacji zostało określonych w budżecie kryzysowym w czerwcu 2010 r. na poziomie 2,5 % PKB na lata budżetowe od 2010/2011 do 2014/2015. Spośród tych środków nieco ponad 1/4 stanowią środki podatkowe, a pozostałe 3/4 to cięcia wydatków. Pozostałe działania w zakresie konsolidacji budżetowej, reprezentujące około 1 % PKB, zostały wdrożone w drodze dwóch komunikatów budżetowych przed sporządzeniem budżetu z czerwca 2010 r. i kolejnych budżetów oraz jesiennych sprawozdań (Autumn Statements) do listopada 2014 r. Dokonano pewnych przesunięć między wydatkami bieżącymi i kapitałowymi, a okres konsolidacji został przedłużony do roku budżetowego 2018/2019.
3.

Państwa członkowskie przeprowadzają analizę obecności arsenu, najlepiej poprzez oznaczanie zawartości nieorganicznego arsenu i arsenu ogółem oraz, jeśli to możliwe, innych odpowiednich rodzajów arsenu zgodnie z załącznikiem III do rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (3), wykorzystując w tym celu metodę analizy, o której wiadomo, że daje wiarygodne wyniki.
(10)

W dwuletnim okresie realizacji tego programu przez państwa członkowskie należy zatwierdzić wjazd do Unii łącznie 20 000 osób. Odpowiedzialność za przyjęcie tych osób powinna spoczywać wyłącznie na państwach uczestniczących, zgodnie z odpowiednimi przepisami unijnymi i międzynarodowymi. Do tego właśnie wzywa Wysoki Komisarz Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR), który zachęca państwa europejskie do zobowiązania się do przyjmowania większej liczby uchodźców poprzez organizowanie stałych programów przesiedleń, jednocześnie udzielając poparcia dla kampanii prowadzonej przez Międzynarodową Organizację ds. Migracji i pięć organizacji pozarządowych.
Następująca metoda analizy zapewnia uzyskanie wiarygodnych wyników:

„Quick Method for the Analysis of Residues of numerous Highly Polar Pesticides in Foods of Plant Origin involving Simultaneous Extraction with Methanol and LC-MS/MS Determination (QuPPe-Method) – Version 7.1” (Szybka metoda analizy pozostałości licznych bardzo polarnych pestycydów w żywności pochodzenia roślinnego obejmująca jednoczesną ekstrakcję metanolem i oznaczenie LC-MS/MS (metoda QuPPe) – wersja 7.1). Metodę można pobrać ze strony: http://www.crl-pesticides.eu/library/docs/srm/meth_QuPPe.pdf.

W uzupełnieniu należy zapoznać się z artykułem „Analysis of Perchlorate in Food Samples of Plant Origin Applying the QuPPe-Method and LC-MS/MS” (Analiza nadchloranu w próbkach żywności pochodzenia roślinnego przy zastosowaniu metod QuPPe i LC-MS/MS), w którym wykazuje się, w jaki sposób uwzględnić zanieczyszczenie środowiskowe nadchloran w wyżej wymienionej metodzie wielopozostałościowej QuPPe. Artykuł ten można pobrać ze strony: http://www.analytik-news.de/Fachartikel/Volltext/cvuase2.pdf.

Docelowa granica oznaczalności (LOQ) nie powinna być wyższa niż 2 μg/kg w przypadku analizy nadchloranu w żywności dla niemowląt i małych dzieci, 10 μg/kg w innych środkach spożywczych oraz 20 μg/kg w suszonych ziołach, przyprawach, herbacie oraz naparach ziołowych i owocowych.
(8)

Luksemburg jest obecnie objęty funkcją zapobiegawczą paktu stabilności i wzrostu. W programie stabilności na 2015 r. rząd planuje obniżenie nadwyżki nominalnej z poziomu 0,6 % PKB w 2014 r., do 0,1 % PKB w 2015 r. Następnie planuje ponowne jej podniesienie do 0,9 % PKB w 2018 r. Podczas całego okresu trwania programu rząd planuje pozostać przy średniookresowym celu budżetowym (deficyt strukturalny w wysokości 0,5 % PKB). Zgodnie z programem stabilności rząd planuje utrzymanie relacji długu sektora instytucji rządowych i samorządowych do PKB znacznie poniżej określonej w Traktacie wartości referencyjnej wynoszącej 60 %. Zgodnie z przewidywaniami wskaźnik zadłużenia ma oscylować wokół 24 % podczas całego okresu objętego programem, przy czym w 2016 r. podniesie się i nieznacznie przekroczy 24 %, a do 2019 r. spadnie do poziomu poniżej 24 % PKB. Scenariusz makroekonomiczny, na którym oparto prognozy budżetowe, odzwierciedla korzystne założenia w 2015 r. i jest wiarygodny w kolejnych latach. Począwszy od 2016 r., dostrzegalne jest jednak ryzyko związane z wdrażaniem środków budżetowych. Na podstawie prognozy Komisji z wiosny 2015 r. przewiduje się, że w 2015 i 2016 r. saldo strukturalne będzie utrzymywać się na poziomie średniookresowego celu budżetowego. Opierając się na ocenie programu stabilności i biorąc pod uwagę prognozę Komisji z wiosny 2015 r., Rada jest zdania, że – zgodnie z przewidywaniami – Luksemburg spełni warunki paktu stabilności i wzrostu. Ramy budżetowe Luksemburga uległy znacznemu wzmocnieniu dzięki przyjęciu średniookresowych ram budżetowych oraz utworzeniu rady budżetowej. Należy jednak zająć się kwestią istotnych uchybień dotyczących regularności publikacji śródrocznych statystyk budżetowych, które są niezbędnym elementem monitorowania zmian budżetowych w czasie rzeczywistym.
(8)

Hiszpania jest obecnie objęta funkcją naprawczą paktu stabilności i wzrostu. W programie stabilności na 2015 r. rząd planuje osiągnięcie docelowych deficytów nominalnych wyznaczonych w ramach procedury nadmiernego deficytu wynoszących 4,2 % PKB w 2015 r., i 2,8 % PKB w 2016 r. Rząd planuje osiągnięcie średniookresowego celu budżetowego – stanu równowagi budżetowej w kategoriach strukturalnych – w 2019 r. Zgodnie z programem stabilności rząd przewiduje, że relacja długu sektora instytucji rządowych i samorządowych do PKB osiągnie w 2015 r. wartość szczytową 98,9 %, a następnie stopniowo spadnie do 93,2 % w 2018 r. Scenariusz makroekonomiczny stanowiący podstawę tych prognoz budżetowych jest wiarygodny w 2015 r., a w dalszej przyszłości odzwierciedla korzystne założenia. Na podstawie prognozy Komisji z wiosny 2015 r. przewiduje się, że w 2015 r. deficyt wyniesie 4,5 % PKB, a w 2016 r. – 3,5 % PKB. Istnieje zatem ryzyko, że cele dotyczące deficytu nominalnego na lata 2015 i 2016 mogą nie zostać osiągnięte. Ponadto oczekuje się, że zakładany wysiłek fiskalny Hiszpanii w latach 2013–2016 będzie poniżej zalecanego poziomu, a w latach 2015 i 2016 potrzebne będą dalsze działania strukturalne. Opierając się na ocenie programu stabilności i biorąc pod uwagę prognozę Komisji z wiosny 2015 r., Rada jest zdania, że istnieje ryzyko, iż Hiszpania nie spełni warunków paktu stabilności i wzrostu. Hiszpania poczyniła pewne postępy w zakresie eliminowania zaległości w zobowiązaniach cywilnoprawnych sektora publicznego. W 2014 r. Hiszpania poczyniła pewne postępy w odniesieniu do przygotowania wniosków służących racjonalizacji wydatków na opiekę zdrowotną, edukację i cele socjalne na szczeblu regionalnym, jednak nie zostały one ostatecznie przyjęte. Ustawa przewidująca wprowadzenie zasady wydatkowania środków w odniesieniu do regionalnych wydatków na leki i opiekę zdrowotną została jednak przyjęta 28 maja 2015 r.
(8)

Polska jest obecnie objęta funkcją zapobiegawczą paktu stabilności i wzrostu po uchyleniu procedury nadmiernego deficytu w czerwcu 2015 r. (5). W swoim programie konwergencji na 2015 r. rząd planuje stopniową redukcję deficytu nominalnego z 3,2 % PKB do 2,7 % PKB w 2015 r., a następnie do 1,2 % PKB w 2018 r. Na podstawie prognozy Komisji z wiosny 2015 r. można uznać, że korekta nadmiernego deficytu nastąpiła już w 2014 r., czyli jeden rok przed wyznaczonym terminem, uwzględniając fakt, że przekroczenie ustanowionej w Traktacie wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB jest skutkiem kosztu netto dla budżetu wynikającym z systemowej reformy emerytalnej. Zgodnie z programem konwergencji, rząd planuje osiągnięcie średniookresowego celu budżetowego – deficyt strukturalny na poziomie 1 % PKB – do 2019 r. W 2015 r. relacja długu sektora instytucji rządowych i samorządowych do PKB osiągnie szczytowy poziom 51,7 %; w następnych latach rząd planuje jej zmniejszanie, tak aby sprowadzić ją do poziomu 49,1 % w 2018 r. Scenariusz makroekonomiczny stanowiący podstawę tych prognoz budżetowych jest wiarygodny w 2015 r., a w odniesieniu do 2016 r. odzwierciedla korzystne założenia. Na podstawie ogólnej oceny przewiduje się, że Polska dokona w 2015 r. wymaganej korekty prowadzącej do osiągnięcia średniookresowego celu budżetowego, ponieważ wzrost wydatków netto jest niższy od wartości odniesienia. Nie sprecyzowano dostatecznie środków mających na celu osiągnięcie docelowych wartości deficytu, planowanych od 2016 r. W świetle prognozy Komisji z wiosny 2015 r. istnieje ryzyko pewnego odchylenia od wymaganej korekty w 2016 r. z uwagi na fakt, że korekta strukturalna jest mniejsza od wymaganej. W 2016 r. konieczne będą zatem dodatkowe środki. W opinii Rady, opierającej się na ocenie programu konwergencji i biorącej pod uwagę prognozę Komisji z wiosny 2015 r., można oczekiwać, że Polska zasadniczo spełni warunki paktu stabilności i wzrostu. Dochody podatkowe można zwiększyć poprzez ograniczenie obecnie nadmiernie rozpowszechnionego stosowania obniżonych stawek podatku VAT i poprawę skuteczności działania administracji podatkowej.
(12)

Aktywne polityki rynku pracy są przygotowane w niewystarczającym stopniu, zarówno pod kątem ich zakresu, jak i ukierunkowania. Głównym problemem w zakresie świadczenia usług i wypłacania zasiłków osobom bezrobotnym i nieaktywnym jest fragmentacja agencji. Koordynacja między urzędami zatrudnienia a dyrekcją ds. pomocy społecznej nie jest nastawiona na skuteczne i zintegrowane prowadzenie działań służących pomocy osobom znajdującym się w najbardziej niekorzystnej sytuacji. W Bułgarii odnotowuje się duży odsetek młodzieży niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się, która nie ma kontaktu ze służbami zatrudnienia, a co za tym idzie pozostaje poza zasięgiem standardowych środków aktywizacji zawodowej. Większość niepracujących w Bułgarii to osoby bezrobotne długoterminowo, co wskazuje na fakt, iż jest to bezrobocie bardziej strukturalne niż cykliczne. Mimo że płaca minimalna w Bułgarii jest najniższa w UE w ujęciu nominalnym, to wzrosła ona znacząco od 2011 r., a rząd planuje dalsze istotne podwyżki w nadchodzących latach. Takie gwałtowne swobodne zmiany rządowej polityki w zakresie regulacji płac mogą zakłócać funkcjonowanie rynku pracy. Ponadto brak jest jasnych wytycznych dotyczących ustalania płacy minimalnej, a więc system wprowadza niepewność co do tego, czy zapewniona będzie odpowiednia równowaga między wspieraniem zatrudnienia i konkurencyjności z jednej strony, a zapewnieniem dochodu z pracy z drugiej. Ubóstwo i wykluczenie społeczne pozostają kwestią problematyczną, ponieważ Bułgaria ma jeden z najwyższych wskaźników deprywacji materialnej w Unii. Populacja romska boryka się ze szczególnie wysokim poziomem ubóstwa i wykluczenia społecznego. Większość młodych Romów nie kształci się, nie pracuje, ani nie szkoli się. Udział dzieci romskich w zajęciach przedszkolnych jest bardzo ograniczony, a prawie jedna czwarta dzieci i młodzieży w wieku od 7 do 15 lat pozostaje poza systemem nauczania.
(8)

Słowenia jest obecnie objęta częścią naprawczą paktu stabilności i wzrostu. W swoim programie stabilności na 2015 r. rząd Słowenii planuje dokonać korekty nadmiernego deficytu do 2015 r., zgodnie z terminem ustalonym przez Radę, i osiągnąć średniookresowy cel budżetowy – stan równowagi budżetowej w kategoriach strukturalnych – do 2020 r., tzn. rok po zakończeniu okresu objętego programem. Rząd planuje, iż deficyt nominalny stopniowo zmniejszy się do poziomu 2,9 % PKB w 2015 r., a następnie do 0,9 % PKB w 2019 r. Zgodnie z programem stabilności rząd przewiduje, że relacja długu sektora instytucji rządowych i samorządowych do PKB osiągnie w 2015 r. wartość szczytową 81,6 %, a następnie zacznie spadać. Scenariusz makroekonomiczny, na którym oparto prognozy budżetowe, jest wiarygodny. Opierając się na prognozie Komisji z wiosny 2015 r., przewiduje się terminową i trwałą korektę nadmiernego deficytu do 2015 r. Jednocześnie, jak wynika z salda strukturalnego i podjętych działań dyskrecjonalnych, wielkość wysiłku fiskalnego jest mniejsza od poziomu zalecanego przez Radę. Przy założeniu, że terminowa korekta nadmiernego deficytu nastąpi zgodnie z planem, Słowenia zostanie objęta funkcją zapobiegawczą paktu począwszy od 2016 r. Nie sprecyzowano dostatecznie środków mających na celu osiągnięcie docelowych wartości deficytu, począwszy od 2016 r. W świetle prognozy Komisji z wiosny 2015 r. wydaje się zatem, że istnieje ryzyko znacznego odchylenia od wymaganej korekty prowadzącej do osiągnięcia średniookresowego celu budżetowego w 2016 r. oraz że konieczne będą dalsze działania. Opierając się na ocenie programu stabilności i biorąc pod uwagę prognozę Komisji z wiosny 2015 r., Rada jest zdania, że istnieje ryzyko, iż Słowenia nie spełni warunków paktu stabilności i wzrostu. W odniesieniu do reguł fiskalnych w 2013 r. parlament Słowenii zatwierdził konstytucyjną podstawę ustanowienia reguły dotyczącej równowagi/nadwyżki budżetowej w kategoriach strukturalnych. Wciąż nie przyjęto jednak koniecznych przepisów wykonawczych. Oczekuje się, że zmiany ustawy o finansach publicznych zapewnią niezbędną podstawę ustawodawczą do kwestii proceduralnych, na których oparto ustawę o regułach fiskalnych.
(9)

Wysoki i prawdopodobnie nadmierny poziom zadłużenia gospodarstw domowych uznano za czynnik mogący spowodować zakłócenie równowagi makroekonomicznej i stwarzający zagrożenie dla gospodarki Zjednoczonego Królestwa. Choć zadłużenie to wykazuje umiarkowaną tendencję spadkową, to nadal pozostaje na wysokim poziomie i sprawia, że Zjednoczone Królestwo narażone jest na zagrożenia, które mogą niekorzystnie wpłynąć na jego wzrost gospodarczy i stabilność finansową. W połowie 2014 r. komitet ds. polityki finansowej Banku Anglii zapowiedział wprowadzenie dwóch środków w celu zmniejszenia zagrożeń związanych z wysokim poziomem zadłużenia gospodarstw domowych. Zalecił, by podmioty udzielające kredytów hipotecznych przeprowadzały testy warunków skrajnych dla stóp procentowych, aby ocenić zdolność pożyczkobiorców do wypełnienia zobowiązań hipotecznych w razie wzrostu stóp procentowych. Ponadto komitet zalecił, by w odniesieniu do nowych kredytów hipotecznych takie podmioty ograniczyły do 15 % udział kredytów hipotecznych ze wskaźnikiem zadłużenia do dochodów na poziomie co najmniej 4,5. Efekty tych środków należy dokładnie monitorować. Podjęto szereg reform krajowej polityki w zakresie planowania przestrzennego, ale nie przyniosą one raczej krótkoterminowych efektów. Ścisłego monitorowania wymaga reakcja władz lokalnych na reformę zmierzającą do zwiększenia podaży mieszkań.
(9)

W programie stabilności na 2015 r. rząd planuje zasadniczo stabilny deficyt nominalny na poziomie 1,4 % PKB w 2016 r. i 1,3 % w 2017 r., rosnący do poziomu 1,7 % w 2018 r. Aby osiągnąć te cele, rząd planuje deficyt strukturalny na poziomie 1,8 % PKB w 2016 r. i 1,4 % PKB od 2017 r. Ścieżka korekty przewidziana w programie stabilności obejmuje odchylenie oparte na klauzuli dotyczącej reformy strukturalnej, do objęcia którą Łotwa wydaje się nie kwalifikować; klasyfikuje ona również planowane dodatkowe wydatki na obronę w okresie 2016–2019 jako operacje jednorazowe. Zgodnie z programem stabilności przewiduje się spadek relacji długu sektora instytucji rządowych i samorządowych do PKB z 37 % PKB w 2015 r. do 34 % PKB w 2018 r., z pewnymi rocznymi wahaniami w międzyczasie w wyniku nagromadzenia aktywów płynnych do celów zarządzania długiem. Scenariusz makroekonomiczny, na którym oparto prognozy budżetowe, jest wiarygodny. Środki za 2015 r. zostały w większości wdrożone zgodnie z budżetem. Działania, które mają wesprzeć zakładane cele związane z deficytem, począwszy od 2016 r., nie zostały jednak jeszcze dostatecznie sprecyzowane. Jeżeli przyjąć za punkt wyjścia prognozę Komisji z wiosny 2015 r., Łotwa spełnia wymagania w 2015 r., z uwzględnieniem zastosowania klauzuli dotyczącej systemowej reformy emerytalnej. Istnieje ryzyko dużego odchylenia w 2016 r. Konieczna jest poprawa salda strukturalnego o 0,3 % PKB, biorąc pod uwagę korektę związaną z systemową reformą emerytalną. W oparciu o prognozę Komisji saldo to ulega pogorszeniu o 0,3 % PKB, co jest również związane z tym, że wydatków na obronę nie można klasyfikować jako operacji jednorazowych. Opierając się na ocenie programu stabilności i biorąc pod uwagę prognozę Komisji z wiosny 2015 r., Rada jest zdania, że istnieje ryzyko, iż Łotwa nie spełni warunków paktu stabilności i wzrostu.
(10)

Nie wskazano żadnych działań mających na celu zwiększenie zachęt do późniejszego przechodzenia na emeryturę, które to działania wydają się konieczne w świetle przewidywanego znacznego spadku liczby ludności w wieku produkcyjnym w Niemczech oraz potencjalnego niedoboru wykwalifikowanych pracowników w perspektywie średnioterminowej. Wysokość klina podatkowego w przypadku pracowników zarabiających 50–67 % średniego wynagrodzenia utrzymuje się zasadniczo na niezmienionym poziomie od 2001 r. i nadal zalicza się do najwyższych w Unii. Niedawno przeprowadzone reformy systemów ubezpieczeń społecznych prawdopodobnie pociągną za sobą kolejną podwyżkę stóp składek, co dodatkowo zwiększy klin podatkowy. Mogłoby to wywrzeć niekorzystny wpływ na współczynnik aktywności zawodowej i dochód do dyspozycji. Niska inflacja tłumi obecnie efekt drenażu podatkowego. Biorąc jednak pod uwagę dynamiczny wzrost wynagrodzeń i nieco wyższe stopy inflacji w nadchodzących latach, pojawienie się zjawiska drenażu podatkowego może doprowadzić do znacznych, wymuszonych podwyżek podatków. Podwyżki te mogą z kolei wpłynąć także na dochód do dyspozycji. Osiągnięto ograniczone postępy w poprawie wyników kształcenia osób w trudnej sytuacji. W przypadku młodych ludzi ze środowisk migracyjnych istnieje dwa razy większe prawdopodobieństwo przedwczesnego zakończenia nauki. Ważnym czynnikiem zniechęcającym drugich żywicieli rodziny do podjęcia zatrudnienia albo wydłużenia czasu pracy jest zapewne system nieprawidłowych bodźców podatkowych. Przyczyniają się one do niskiego odsetka kobiet zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu i do jednej z najniższych w Unii średniej liczby godzin przepracowywanych przez kobiety. Zwolnienie umów o minietat (niem. Minijobs) z podatku dochodowego od osób fizycznych, a często także ze wszystkich składek na zabezpieczenia społeczne płaconych przez pracowników, jest kolejnym czynnikiem zniechęcającym pracowników do przejścia na inne formy zatrudnienia, oferujące wyższy dochód niż kwota 450 EUR, która jest maksymalnie dozwolona w przypadku minietatów.
(8)

Belgia jest obecnie objęta funkcją zapobiegawczą paktu stabilności i wzrostu oraz podlega przejściowym ustaleniom odnoszącym się do zgodności z regułą dotyczącą zadłużenia na lata 2014–2016. W dniu 27 lutego 2015 r. Komisja opublikowała sprawozdanie na podstawie art. 126 ust. 3 TFUE, ponieważ przewidywano, że Belgia nie poczyni wystarczających postępów na drodze do osiągnięcia zgodności z regułą dotyczącą zadłużenia w latach 2014–2015, oraz w związku z tym, że w 2014 r. doszło do przekroczenia wartości referencyjnej deficytu wynoszącej 3 % PKB. Z analizy wynikało, że kryterium zadłużenia należało uznać wówczas za spełnione i że nadmierny deficyt ponad wartość referencyjną był zbliżony do tej wartości, tymczasowy i wyjątkowy (spowodowany zmianami metodyki statystycznej). Analiza ta jest zasadniczo wciąż aktualna. W programie stabilności na 2015 r. rząd planuje stopniową poprawę salda strukturalnego, aby osiągnąć stan równowagi budżetowej w kategoriach strukturalnych do 2018 r. Ponowne przeliczenie salda strukturalnego (6) wskazuje jednak na deficyt strukturalny w wysokości 0,3 % PKB w 2018 r. Rząd nie planuje osiągnięcia średniookresowego celu budżetowego (nadwyżki w wysokości 0,75 % PKB w kategoriach strukturalnych) w okresie objętym programem stabilności. Przewiduje się, że relacja długu sektora instytucji rządowych i samorządowych do PKB osiągnie w 2015 r. wartość szczytową na poziomie 106,9 % i będzie się stopniowo obniżać, osiągając w 2018 r. poziom 102 %. Scenariusz makroekonomiczny stanowiący podstawę tych prognoz budżetowych jest wiarygodny. Nie sprecyzowano jednak dostatecznie działań koniecznych do osiągnięcia zakładanych docelowych wartości deficytu począwszy od 2016 r. Zgodnie z prognozą Komisji z wiosny 2015 r. przewiduje się, że wzrost wydatków netto w 2015 r. będzie zgodny z docelową wielkością wydatków. Istnieje jednak ryzyko pewnego odchylenia w latach 2014–2015, wynikające głównie z opóźnienia w 2014 r. Jeśli polityka nie ulegnie zmianie, istnieje także ryzyko znacznego odchylenia w stosunku do wymaganej korekty służącej osiągnięciu średniookresowego celu budżetowego w latach 2015–2016. W okresie tym konieczne będą zatem dalsze działania. Opierając się na ocenie programu stabilności i biorąc pod uwagę prognozę Komisji z wiosny 2015 r., Rada jest zdania, że istnieje ryzyko, iż Belgia nie spełni warunków paktu stabilności i wzrostu.
(13)

Irlandia poczyniła znaczne postępy w restrukturyzacji, ograniczaniu wielkości i dokapitalizowywaniu swoich banków krajowych. Bankowe profile finansowania przywrócono do normy, a rentowność banków ulega stałej poprawie. Wyzwania związane z następstwami problemów z przeszłości pozostają jednak kluczową kwestią. Duża liczba zagrożonych kredytów zmniejsza się powoli i wpływa w dalszym ciągu na zdolność banków do wspierania ożywienia gospodarczego. W czwartym kwartale 2014 r. takie kredyty stanowiły 23,2 % kredytów ogółem w trzech głównych bankach krajowych i jest to jeden z najwyższych odsetków w UE. Banki wprawdzie nadal działają na rzecz osiągnięcia celów w zakresie rozwiązywania problemów zaległości w spłacie kredytów hipotecznych, ale najdłuższe zaległości w spłacie (wynoszące ponad 720 dni) narastają w dalszym ciągu, wskutek czego w czwartym kwartale 2014 r. udział kredytów z takimi zaległościami w stosunku do salda kredytów ogółem wzrósł do 9,8 %. Obserwuje się postępy we wdrażaniu trwałych rozwiązań restrukturyzacyjnych; w kwietniu Bank Centralny Irlandii zobowiązał banki do wprowadzenia rozwiązań dla zdecydowanej większości kredytobiorców do końca 2015 r. Banki polegają jednak w dużej mierze raczej na standardowych technikach samoograniczenia, obejmujących zmianę terminarza spłat kwoty głównej lub odsetek, niż na obniżaniu rat odsetkowych i kapitałowych. Banki także w dalszym ciągu często korzystają z postępowania sądowego jako sposobu przekonania klientów zalegających ze spłatą do przyjęcia na siebie zobowiązania do spłaty. Działania związane z planowanym wprowadzeniem centralnego rejestru kredytów postępują jednak powoli, mimo że ma to zasadnicze znaczenie dla ulepszenia nadzoru, procedur zawierania umów kredytowych i zarządzania ryzykiem.