ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(308)

Wreszcie SEA Handling oświadczyła także, że nieprzewidziane zdarzenia negatywnie wpłynęły na jej wyniki, odnosząc się szczególnie do wpływu, jaki na jej obrót miał SARS, zagrożenie terroryzmem po ogłoszeniu wojny w Iraku w 2003 r. i wpływ wybuchu wulkanu Eyjafjallajökull w 2010 r. Komisja zauważa, że jedyne oszacowanie liczbowe wpływu, jaki te wydarzenia miały na obrót SEA Handling, zostało umieszczone w badaniu RBB Economics przeprowadzonym dnia 1 czerwca 2011 r. W odniesieniu do wyżej wymienionych zdarzeń badanie ogranicza się do powtórzenia niektórych twierdzeń SEA Handling, zwłaszcza że SARS i zagrożenie terroryzmem w związku z ogłoszeniem wojny przeciwko Irakowi w 2003 r. doprowadziły do spadku obrotu o 3 % oraz że wybuch wulkanu Eyjafjallajökull spowodował spadek obrotu o 1,5 mln EUR. Analiza alternatywna opiera się na tych założeniach mimo braku przedstawienia jakiejkolwiek rozsądnej metody oceny skutków przedmiotowych zdarzeń. Ponadto Komisja uważa, że jeśli uzna się za wiarygodne szacunki SEA również bez jakiegokolwiek uzasadnienia, to skutki nieprzewidywalnych zdarzeń, o których mowa w badaniu RBB Economics nie są takie, by realistycznie uzasadnić ciągłe podwyższenia kapitału SEA na kwotę wynoszącą niemal 360 mln EUR w okresie 2002–2010. Poza tym Komisja uważa, że inwestor w warunkach rynkowych prawdopodobnie przeprowadziłby analizę niezwłocznie po wystąpieniu tych zdarzeń, a nie wiele lat później, aby ocenić ich wpływ i podjąć decyzję, czy zmieniać strategię, czy utrzymać strategię istniejącą, czy też zmienić plan operacyjny. Ponieważ jednak badanie RBB Economics zostało wykonane kilka lat po ogłoszeniu decyzji o wszczęciu postępowania, Komisja uważa, że badanie to nie odzwierciedla postępowania ostrożnego inwestora prywatnego, ale że zostało opracowane na potrzeby postępowania, tj. by wykazać ex post rzekomą racjonalność ekonomiczną postępowania SEA. Dlatego też nie można brać pod uwagę tej analizy w celu sprawdzenia spełnienia kryteriów ostrożnego inwestora. Wreszcie Komisja zauważa, że właśnie w celu zagwarantowania rentowności swoich inwestycji, nawet w przypadku wydarzeń negatywnych, prywatni inwestorzy zlecają wykonanie analiz finansowych, które wskazują zwrot z inwestycji przy scenariuszach awaryjnych, a ma to miejsce zwłaszcza w takim sektorze, jak transport lotniczy, który z natury narażony jest na czynniki ryzyka pochodzące spoza środowiska konkurencyjnego i będące poza kontrolą operatorów. W analizowanym przypadku ani Włochy, ani SEA nigdy nie wykazały, że tego rodzaju analiza została wykonana w momencie zaistnienia przedmiotowej interwencji.
(7)

W dniu 2 października 2014 r. europejska wielostronna platforma ds. normalizacji ICT dokonała oceny zgodności 27 profili organizacji „Integrating the Healthcare Enterprise” (IHE) z wymogami określonymi w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1025/2012 i wydała pozytywną opinię odnośnie do ich wskazania na potrzeby dokonywania odniesień w zamówieniach publicznych. Ocena 27 profili IHE została następnie przedłożona do konsultacji w ramach sieci e-zdrowie ustanowionej na podstawie art. 14 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/24/UE (7), w wyniku których potwierdzono pozytywną opinię odnośnie do ich wskazania.
Ostrzeżenie: W odniesieniu do pkt 4.2.2, 4.2.6, 4.3.2, 4.3.3, 4.3.4, 4.3.6 niniejsza publikacja nie dotyczy odniesienia do normy EN 12453:2000, której stosowanie nie stanowi podstawy do domniemania zgodności z zasadniczymi wymaganiami w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa określonymi w pkt 1.3.7 i 1.4.3 załącznika I do dyrektywy 2006/42/WE.
(99)

Komisja bierze pod uwagę brak możliwości, który Zjednoczone Królestwo podnosi w swoim piśmie z dnia 17 września 2012 r., identyfikacji zagranicznych kamieniołomów, które sprzedawały kruszywo podlegające opłacie za wydobycie kruszywa przywiezione i wykorzystane w Irlandii Północnej. Komisja zauważa następnie, że podmiotami w istocie płacącymi opłatę za wydobycie kruszywa nie były zagraniczne kamieniołomy, ale importerzy zarejestrowani do celów płacenia podatku. Zatem właściwe i zgodne z praktyką Komisji (27) wydaje się uznanie, że podmiotami uprawnionymi do zwrotu są podmioty rzeczywiście płacące podatek i które spowodowały powstanie obowiązku podatkowego w odniesieniu do kruszywa. Zaproponowany system z mocą wsteczną gwarantuje, że każdy, kto przedstawi dowody rozliczenia się z HMRC odnośnie do opłaty za wydobycie kruszywa w pełnym wymiarze z tytułu nabycia kruszywa przywiezionego do Irlandii Północnej z innych państw członkowskich między 1 kwietnia 2004 r. a 30 listopada 2010 r. („stosowny okres”) i spełnienia określonych kryteriów środowiskowych i warunków, byłby uprawniony do wnioskowania o 80 % ulgę od dokonanej płatności.
(3)

W dniu 26 stycznia 2012 r. Komisja postanowiła (5) zatwierdzić tymczasowo środek służący dokapitalizowaniu w wysokości 70,2 mln LVL, przyznany w dniu 23 marca 2010 r., środek służący dokapitalizowaniu w wysokości 50 mln LVL, przyznany bankowi pod koniec 2011 r. (przyznany jako instrument pomocy na utrzymanie płynności finansowej, który miał zostać przekształcony w kapitał), rezerwowy instrument pomocy na utrzymanie płynności w wysokości do 250 mln LVL na rzecz banku, gwarancje dla wierzycieli międzynarodowych pionu komercyjnego MLB w wysokości do 32 mln LVL i pomoc na utrzymanie płynności finansowej w wysokości do 60 mln LVL na likwidację aktywów o obniżonej jakości w ramach HipoNIA, spółki zarządzania aktywami należącej do MLB i finansowanej przez ten bank, oraz wszcząć procedurę określoną w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („Traktatu”) w odniesieniu do tych środków w zakresie, w jakim były one wymagane do restrukturyzacji pionu komercyjnego MLB („środki restrukturyzacyjne”) i przyniosły korzyść jego pionowi rozwoju oraz w kontekście planu przekształcenia MLB (6) („decyzja o wszczęciu postępowania”). Komisja miała wątpliwości co do zgodności środków restrukturyzacyjnych z rynkiem wewnętrznym w świetle Komunikatu Komisji w sprawie przywrócenia rentowności i oceny środków restrukturyzacyjnych stosowanych w sektorze finansowym w dobie kryzysu zgodnie z regułami pomocy państwa (7) („komunikat w sprawie restrukturyzacji”).
(3)

Władze Hiszpanii nakazały wycofanie produktu z obrotu. Zastosowanie środka uzasadniono niezadowalającym zastosowaniem norm określonych w art. 5 dyrektywy 89/686/EWG, w szczególności zharmonizowanej normy EN 13138-1:2008 Pomocnicze urządzenia wypornościowe do nauki pływania – Część 1: Wymagania bezpieczeństwa i metody badań pomocniczych urządzeń wypornościowych przeznaczonych do zakładania pkt 5.4.2 Małe części, w związku z podstawowym wymaganiem bezpieczeństwa i ochrony zdrowia określonym w pkt 1.2.1 załącznika II do dyrektywy 89/686/EWG Brak występowania zagrożeń i innych niedogodnych właściwości. Pkt 5.4.2 normy EN 13138-1 zawiera wymóg, aby małe przymocowane części wytrzymywały siłę ciągnięcia w wysokości (90 ± 2) N w kierunku, w którym oderwanie jest najbardziej prawdopodobne, bez odrywania się od urządzenia. Części, które mogą się oderwać, nie powinny mieścić się całkowicie w cylindrze do badania małych części, a badanie ich pod tym względem powinno być zgodne z normą EN 71-1.
(15)

Po czwarte, w odniesieniu do przejrzystości, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji oraz grupy ubezpieczeniowe są zobowiązane przedstawić FINMA wszelkie niezbędne do sprawowania nadzoru informacje oraz publikować, co najmniej raz w roku, sprawozdanie o swojej wypłacalności i sytuacji finansowej. Wymogi dyrektywy 2009/138/WE dotyczące podawania informacji do wiadomości publicznej, są w zadowalający sposób uwzględnione w ISO, ponieważ rodzaje jakościowych i ilościowych informacji, które mają być ujawniane na podstawie tego aktu, są zgodne z dyrektywą 2009/138/WE. Zgodnie z ISO zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji oraz grupy ubezpieczeniowe są zobowiązania do ujawniania informacji dotyczących swojej działalności, wyników, zarządzania ryzykiem, profilu ryzyka, stosowanych metod oceny dotyczących w szczególności rezerw, zarządzania kapitałem i wypłacalności.
(3)

W dniu 17 grudnia 2011 r. konferencja ministerialna WTO przyjęła decyzję upoważniającą członków WTO do przyznania takiego preferencyjnego traktowania usługom i usługodawcom członków będących krajami najsłabiej rozwiniętymi przez okres 15 lat. Zgodnie z tą decyzją członkowie WTO przyznający traktowanie preferencyjne powinni zgłosić to Radzie ds. Handlu Usługami, a traktowanie preferencyjne w odniesieniu do stosowania środków innych niż opisane w art. XVI GATS powinno być zatwierdzone przez Radę ds. Handlu Usługami zgodnie z jej procedurami.
5)

Zmiany załączników I i II do konwencji MARPOL wprowadzą środki związane z przyjęciem projektu Międzynarodowego kodeksu dla statków pływających po wodach polarnych (kodeksu polarnego), polegające na nałożeniu wymogu przestrzegania kodeksu polarnego. Kodeks polarny rozszerza zakres obowiązującego obecnie zgodnie z konwencją MARPOL zakazu zrzutów oleju i szkodliwych substancji ciekłych na Antarktyce o wody polarne. Artykuł 4 dyrektywy 2005/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (1), w związku z jej art. 3 ust. 1, stanowi, że państwa członkowskie zapewniają, by zrzuty substancji zanieczyszczających ze statków, w tym pomniejsze przypadki takich zrzutów, uznawano za za naruszenia prawa, jeśli dokonano ich umyślnie, przez niedbalstwo lub na skutek poważnego zaniedbania. Artykuł 5 ust. 1 tej dyrektywy stanowi, że zrzut substancji zanieczyszczających nie jest uważany za takie naruszenie, jeśli spełnia warunki wyszczególnione m.in. w załączniku I, prawidła 15 i 34 konwencji MARPOL. Zarówno prawidło 15, jak i 34 należą do postanowień konwencji MARPOL, które zostaną zmienione wraz z przyjęciem zmian określonych w załączniku 11 do dokumentu IMO MEPC 67/20. Zmiany te będą zatem wpływać na zakres naruszenia określonego dyrektywą 2005/35/WE i w związku z tym wchodzą w zakres wyłącznych kompetencji Unii.
c)

potwierdzają ważność zaawansowanego podpisu elektronicznego, pod warunkiem że: 1) certyfikat potwierdzający zaawansowany podpis elektroniczny był ważny w momencie składania podpisu, a w przypadku gdy zaawansowany podpis elektroniczny jest potwierdzany certyfikatem kwalifikowanym, kwalifikowany certyfikat potwierdzający podpis elektroniczny był w momencie podpisywania kwalifikowanym certyfikatem podpisu elektronicznego zgodnym z załącznikiem I do rozporządzenia (UE) nr 910/2014, oraz że został on wydany przez kwalifikowanego dostawcę usług zaufania; a ponadto: 2) dane służące do walidacji podpisu odpowiadają danym dostarczonym stronie ufającej; 3) niepowtarzalny zestaw danych reprezentujących podpisującego został prawidłowo dostarczony stronie ufającej; 4) jeżeli w momencie składania podpisu użyto pseudonimu, zostaje to wyraźnie wskazane stronie ufającej; 5) jeżeli zaawansowany podpis elektroniczny został złożony za pomocą kwalifikowanego urządzenia do składania podpisu elektronicznego, użycie takiego urządzenia zostaje wyraźnie wskazane stronie ufającej; 6) integralność podpisanych danych nie została naruszona; 7) wymagania określone w art. 26 rozporządzenia (UE) nr 910/2014 zostały spełnione w momencie składania podpisu; 8) system wykorzystany do walidacji zaawansowanego podpisu elektronicznego zapewnia stronie ufającej prawidłowy wynik procesu walidacji i umożliwia wykrycie przez nią wszelkich kwestii istotnych dla bezpieczeństwa.
(7)

Należy przewidzieć specjalne przepisy dotyczące mieszanych ostrzeżeń zdrowotnych, które mają być umieszczone na przedniej płaszczyźnie opakowań jednostkowych z wieczkiem otwieranym do góry (typu „flip-top”), w przypadku gdy powierzchnia wieczka jest większa lub mniejsza od 50 % powierzchni przewidzianej na umieszczenie fotografii, a otwarcie wieczka spowodowałoby rozdzielenie na dwie części fotografii, ostrzeżenia tekstowego lub informacji o zaprzestaniu palenia. W takich przypadkach należy przewidzieć bardziej elastyczne zasady w odniesieniu do rozmiaru każdego z trzech elementów mieszanego ostrzeżenia zdrowotnego. Producentom lub importerom należy również zezwolić na zmniejszenie wielkości czcionki i odstępu między wierszami ostrzeżenia tekstowego oraz informacji o zaprzestaniu palenia, jeżeli mieszane ostrzeżenie zdrowotne na przedniej płaszczyźnie takich opakowań jest w więcej niż jednym języku lub jeżeli jest to nieuniknione na opakowaniach wyrobów tytoniowych do palenia innych niż papierosy, tytoń do samodzielnego skręcania papierosów i tytoń do fajki wodnej, pod warunkiem że wszystkie elementy pozostaną w pełni widoczne.
(3)

W dniach 25–26 września 2014 r. Rada uzgodniła stanowisko (1) w sprawie uzgodnień dotyczących dodatkowych praw Unii do uczestnictwa w formalnych i nieformalnych organach UNHCR oraz zwróciła się do Komisji, by w ścisłym porozumieniu z wysokim przedstawicielem wystąpiła w tej sprawie do UNHCR, i do państw członkowskich, by – jako członków lub obserwatorów Komitetu Wykonawczego UNHCR – poparły tę inicjatywę.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 260/20

DECYZJA RADY (UE) 2015/1789

z dnia 1 października 2015 r.

w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, w sprawie zmian do załącznika II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) i załącznika XX (Środowisko) do Porozumienia EOG (dyrektywa w sprawie jakości paliw)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 i art. 192 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwane dalej „Porozumieniem EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

(2) Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, załączników II i XX do Porozumienia EOG.

(3) W Porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/30/WE (3).

(4) W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić załączniki II i XX do Porozumienia EOG.

(5) Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno w związku z tym być oparte na załączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do proponowanych zmian załącznika II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) i załącznika XX (Środowisko) do Porozumienia EOG, oparte jest na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 1 października 2015 r. W imieniu Rady E. SCHNEIDER Przewodniczący

(1) Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

(2) Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

(3) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/30/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. zmieniająca dyrektywę 98/70/WE odnoszącą się do specyfikacji benzyny i olejów napędowych oraz wprowadzającą mechanizm monitorowania i ograniczania emisji gazów cieplarnianych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 1999/32/WE odnoszącą się do specyfikacji paliw wykorzystywanych przez statki żeglugi śródlądowej oraz uchylająca dyrektywę 93/12/EWG (Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 88).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 258/7

DECYZJA RADY (UE) 2015/1773

z dnia 1 października 2015 r.

w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany załącznika XXI (Statystyka) do Porozumienia EOG (Statystyka dotycząca energii)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 338 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwane dalej „Porozumieniem EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

(2) Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, załącznika XXI do Porozumienia EOG.

(3) Do Porozumienia EOG należy włączyć rozporządzenie Komisji (UE) nr 431/2014 (3).

(4) Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XXI do Porozumienia EOG.

(5) Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno być w związku z tym oparte na dołączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie proponowanej zmiany załącznika XXI (Statystyka) do Porozumienia EOG, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 1 października 2015 r. W imieniu Rady E. SCHNEIDER Przewodniczący

(1) Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

(2) Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

(3) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 431/2014 z dnia 24 kwietnia 2014 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1099/2008 w sprawie statystyki energii w odniesieniu do wdrażania rocznych statystyk dotyczących zużycia energii w gospodarstwach domowych (Dz.U. L 131 z 1.5.2014, s. 1).
(4)

Przejście do kolejnych faz operacji EUNAVFOR MED, w tym fazy określonej w art. 2 ust. 2 lit. b) ppkt (ii) decyzji (WPZiB) 2015/778, podlegać będzie dalszej ocenie Rady, która sprawdzi spełnienie stosownych warunków tego przejścia, uwzględniając mającą zastosowanie rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ i zgodę zainteresowanych państw nadbrzeżnych, a także decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa co do daty przejścia, zgodnie z decyzją (WPZiB) 2015/778 i decyzją (WPZiB) 2015/972 (2) w sprawie rozpoczęcia operacji,
(23)

Ponadto władze Komorów przyznały, że statki komorskie działające poza w.s.e. Komorów nie są objęte żadnymi środkami w zakresie monitorowania, kontroli i nadzoru. Nie dostarczają one informacji na temat swojego położenia geograficznego do centrum monitorowania rybołówstwa (CMR) Komorów ani żadnych informacji, takich jak dane o połowach, informacje dotyczące wyładunków lub przeładunków do innych organów Komorów. Na skutek tych niedociągnięć Komory naruszają art. 94 ust. 1 i ust. 2 UNCLOS, które przewidują, że każde państwo musi skutecznie zapewnić sprawowanie jurysdykcji i kontroli nad statkami pływającymi pod jego banderą. Narusza to także zalecenia z pkt 24 MPD-NNN, który przewiduje obowiązek przeprowadzenia całościowej i skutecznej kontroli działalności połowowej, oraz z pkt 35 MPD-NNN, który stanowi, że przed dokonaniem rejestracji statku państwo bandery powinno zagwarantować, że będzie w stanie wykonywać swoje obowiązki i zapewnić, aby statki nie angażowały się w połowy NNN. Ponadto stoi to w sprzeczności z pkt 31, 32 i 33 dobrowolnych wytycznych FAO w sprawie funkcjonowania państwa bandery, zgodnie z którymi państwa bandery muszą wdrożyć systemy kontroli nad swoimi statkami i muszą dysponować systemem egzekwowania przepisów, w ramach którego m.in. wykrywa się naruszenia obowiązujących praw, przepisów lub międzynarodowych środków ochrony i zarządzania oraz podejmuje się działania związane z egzekwowaniem przepisów. Wreszcie, z uwagi na te naruszenia jest prawdopodobne, że statki te mogą działać nielegalnie i że ich połowy nie są raportowane.
(51)

Ryzyko wadliwej identyfikowalności jest spotęgowane przez specyficzne warunki tajwańskiej floty. Tajwan posiada znaczną liczbę statków rybackich należących do floty dalekomorskiej (468 statków o pojemności brutto (GT) powyżej 100 ton oraz między 1 200 a 1 400 statków o pojemności brutto mniejszej niż 100 ton). Co więcej, obywatele Tajwanu dokonali inwestycji i eksploatują 238 statków rybackich pływających pod banderą zagraniczną. Tajwańskie statki rybackie należące do floty dalekomorskiej pływają na pełnym morzu i na wodach państw nadbrzeżnych. Jako bazy połowowe i wyładunkowe wykorzystują one porty państw trzecich i rzadko zawijają do portów macierzystych. Produkty rybołówstwa są wysyłane z łowisk na pełnym morzu lub na wodach państw nadbrzeżnych do Tajwanu do dalszego przetwarzania albo wysyłane z tajwańskich przedsiębiorstw handlowych do państw trzecich do dalszego przetwarzania. Brakuje współpracy między Tajwanem a organami państw trzecich i występują znaczne problemy ze zdolnością Tajwanu do monitorowania wielkości i zdolności połowowej floty. Sytuacja ta pozwala podmiotom gospodarczym i handlowcom, którzy mają zamiar popełnić czyny niedozwolone, do działania z Tajwanu bez ryzyka wykrycia. Wciąż istnieje wysokie ryzyko, że tajwańskie statki działają z naruszeniem obowiązujących zasad ochrony i zarządzania, a tajwańskie przedsiębiorstwa handlowe sprzedają produkty pochodzące z niezadeklarowanych połowów w celu przetworzenia. Sytuacja ta zwiększa ryzyko, że produkty rybne przeznaczone na rynek unijny i produkowane z ryb pochodzących z Tajwanu pochodzą z połowów NNN.
(2)

Dnia 17 lutego 2014 r. referencyjne państwo członkowskie udzieliło zezwolenia na stosowanie kwestionowanego produktu do zwalczania myszy i szczurów w budynkach i wokół budynków oraz do zwalczania szczurów w kanalizacji. Następnie Estonia, Irlandia, Luksemburg, Niderlandy i Norwegia wzajemnie uznały to pozwolenie.
(3)

Zgromadzenie Ogólne, powołane zgodnie z art. 13 § 1 lit. a) konwencji COTIF (zwane dalej „Zgromadzeniem Ogólnym”), na swojej 12. sesji zaplanowanej na 29–30 września 2015 r., ma podjąć decyzje odnośnie do pewnych zmian w konwencji COTIF oraz w jej załącznikach: D (Przepisy ujednolicone o umowach użytkowania pojazdów w międzynarodowej komunikacji kolejowej – CUV), F (Przepisy ujednolicone o zatwierdzaniu norm technicznych oraz przyjęciu ujednoliconych przepisów technicznych stosowanych do urządzeń kolejowych przeznaczonych do międzynarodowego przewozu – APTU) oraz G (Przepisy ujednolicone o dopuszczeniu technicznym urządzeń kolejowych przeznaczonych do międzynarodowego przewozu – ATMF).
(2)

Triflumuron został oceniony zgodnie z art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) pod kątem stosowania w produktach typu 18 (insektycydy, akarycydy i produkty stosowane w celu zwalczania innych stawonogów), zgodnie z definicją w załączniku V do tej dyrektywy, co odpowiada grupie produktowej 18 zdefiniowanej w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012.
(1)

Dnia 24 września 2012 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z byłą jugosłowiańską republiką Macedonii w sprawie zawarcia Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a byłą jugosłowiańską republiką Macedonii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej („Protokół”).