Decyzja Komisji

z dnia 5 listopada 2003 r.

ustanawiająca Komitet Europejskich Organów Nadzoru Bankowego

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2004/5/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W czerwcu 2001 r. Komisja przyjęła decyzje 2001/527/WE [1] i 2001/528/WE [2] ustanawiające Komitet Europejskich Organów Nadzoru Papierów Wartościowych i odpowiednio Europejski Komitet Papierów Wartościowych.

(2) Parlament Europejski w swoich rezolucjach z dnia 5 lutego i 21 listopada 2002 r. potwierdził czterostopniowe podejście zalecane w raporcie końcowym Komitetu Mędrców w sprawie regulacji europejskich rynków papierów wartościowych i zażądał rozszerzenia niektórych aspektów tego podejścia na sektory bankowy i ubezpieczeń stosownie do wyraźnego zaangażowania się Rady w reformę w celu zagwarantowania właściwej równowagi instytucjonalnej.

(3) Dnia 3 grudnia 2002 r. Rada wezwała Komisję do wykonania takich ustaleń w obszarze bankowości i ubezpieczeń oraz emerytur pracowniczych, a także do ustanowienia, tak szybko jak to możliwe, nowych komitetów doradczych w tych obszarach.

(4) Należy powołać niezależny organ rozważający, obradujący i doradzający Komisji w zakresie regulacji i nadzoru bankowego.

(5) Taki organ, zwany Komitetem Europejskich Organów Nadzoru Bankowego, dalej zwany "Komitetem", powinien przyczyniać się do jednolitego i terminowego stosowania prawodawstwa wspólnotowego w Państwach Członkowskich oraz do zbieżności praktyk nadzoru w całej Wspólnocie.

(6) Komitet powinien zachęcać do współpracy w sektorze bankowym, takiej jak wymiana informacji.

(7) Ustanowienie Komitetu powinno być bez uszczerbku dla organizacji nadzoru bankowego, zarówno na poziomie krajowym, jak i wspólnotowym.

(8) Skład Komitetu powinien odzwierciedlać organizację nadzoru bankowego i uwzględniać rolę banków centralnych w odniesieniu do ogólnej stabilności sektora bankowości na poziomie krajowym i wspólnotowym. Odpowiednie prawa różnych kategorii uczestników powinny być wyraźnie określone. W szczególności przewodniczenie i prawa głosu powinny być zarezerwowane dla właściwych organów nadzorczych każdego Państwa Członkowskiego, a udział w poufnych obradach dotyczących poszczególnych instytucji nadzorowanych powinny, w odpowiednim przypadku, zostać ograniczone do właściwych organów nadzorczych i do banków centralnych, którym powierzono szczególne obowiązki operacyjne nadzoru nad tymi poszczególnymi instytucjami kredytowymi.

(9) Komitet powinien stworzyć własne zasady operacyjne i utrzymywać bliskie kontakty operacyjne z Komisją i Komitetem ustanowionym decyzją Komisji 2004/10/WE z dnia 5 listopada 2003 r. ustanawiającą Europejski Komitet Bankowy [3].

(10) Komitet powinien współpracować z innymi komitetami sektora finansowego, zwłaszcza z Komitetem ustanowionym decyzją 2004/10/WE, wraz z Komitetem Nadzoru Bankowego i Europejskim Systemem Banków Centralnych oraz z Groupe de Contact europejskich organów nadzoru bankowego. W szczególności Komitet powinien mieć możliwość zapraszania obserwatorów z innych komitetów z sektora bankowego i finansów.

(11) Komitet powinien we wczesnym stadium prowadzić w sposób otwarty i przejrzysty intensywne konsultacje z uczestnikami rynku, konsumentami i użytkownikami końcowymi.

(12) Ilekroć Komitet doradza w kwestii przepisów mających zastosowanie zarówno do instytucji kredytowych, jak i firm inwestycyjnych, powinien zasięgnąć opinii władz właściwych do kontroli firm inwestycyjnych, niemających jeszcze reprezentacji w Komitecie,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Ustanawia się niezależną grupę doradczą nadzoru bankowego we Wspólnocie, zwaną Komitetem Europejskich Organów Nadzoru Bankowego (dalej zwany "Komitetem").

Artykuł 2

Zadaniem Komitetu jest doradztwo Komisji, bądź to na jej prośbę w terminie, który może ona określić stosownie do tego, jak pilna jest sprawa, bądź z własnej inicjatywy Komitetu, w szczególności odnośnie do przygotowania projektu środków wykonawczych w obszarze działalności bankowej.

Komitet przyczynia się do jednolitego stosowania dyrektyw Wspólnoty i do zbieżności praktyk nadzorczych Państw Członkowskich na całym terytorium Wspólnoty.

Usprawnia on współpracę w zakresie nadzoru, łącznie z wymianą informacji dotyczących poszczególnych nadzorowanych instytucji.

Artykuł 3

W skład Komitetu wchodzą przedstawiciele wysokiego szczebla z następujących organizacji:

a) krajowe organy publiczne właściwe do nadzoru instytucji kredytowych, dalej zwane "właściwe organy nadzorcze";

b) krajowe banki centralne, którym powierzono szczególne obowiązki operacyjne nadzoru poszczególnych instytucji kredytowych wraz z właściwym organem nadzorczym;

c) banki centralne, które nie są bezpośrednio zaangażowane w nadzór poszczególnych instytucji kredytowych, włączając Europejski Bank Centralny.

Każde Państwo Członkowskie wyznacza przedstawicieli wysokiego szczebla do uczestnictwa w zebraniach Komitetu. Europejski Bank Centralny wyznacza przedstawiciela wysokiego szczebla do uczestnictwa w Komitecie.

Komisja jest obecna na zebraniach Komitetu i wyznacza swojego przedstawiciela wysokiego szczebla do uczestniczenia w obradach Komitetu.

Ilekroć ma miejsce wymiana poufnych informacji dotyczących poszczególnych nadzorowanych instytucji, uczestnictwo w takich obradach może zostać ograniczone do właściwych organów nadzorujących i krajowych banków centralnych, którym powierzono szczególne obowiązki operacyjne nadzoru poszczególnych instytucji kredytowych, o których mowa.

Komitet wybiera przewodniczącego spośród przedstawicieli właściwych organów nadzorczych.

Komitet może zaprosić ekspertów i obserwatorów do udziału w swoich zebraniach.

Artykuł 4

Komitet utrzymuje bliskie kontakty operacyjne z Komisją i Komitetem ustanowionym decyzją Komisji 2004/10/WE.

Komitet może utworzyć grupy robocze. Komisja jest zapraszana do uczestnictwa w grupach roboczych.

Artykuł 5

Przed przekazaniem Komisji swojej opinii Komitet przeprowadza w sposób otwarty i przejrzysty wielostronne konsultacje na wczesnym stadium z uczestnikami rynku, konsumentami i użytkownikami końcowymi.

Zapewniając doradztwo w zakresie przepisów mających zastosowanie zarówno do instytucji kredytowych, jak i firm inwestycyjnych, Komitet zasięga opinii wszystkich organów, które są właściwe do nadzoru firm inwestycyjnych a nie są jeszcze reprezentowane w Komitecie.

Artykuł 6

Komitet przedkłada Komisji roczne sprawozdanie.

Artykuł 7

Komitet przyjmuje własny regulamin wewnętrzny i ustala zasady operacyjne, włączając prawa głosu. Wyłącznie przedstawiciele właściwych organów nadzorczych otrzymują prawo głosu.

Artykuł 8

Komitet podejmuje swoje obowiązki dnia 1 stycznia 2004 r.

Sporządzono w Brukseli, dnia 5 listopada 2003 r.

W imieniu Komisji

Frederik Bolkestein

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 191, z 13.7.2001, str. 43.

[2] Dz.U. L 191, z 13.7.2001, str. 45.

[3] Dz.U. L 003 z 7.1.2004, str. 36.

--------------------------------------------------