Rozporządzenie Komisji (WE) nr 3393/93

z dnia 10 grudnia 1993 r.

ustanawiające szczegółowe zasady regulujące przyznawanie pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania niektórych serów wyprodukowanych na mniejszych wyspach Morza Egejskiego

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2019/93 z dnia 19 lipca 1993 r. wprowadzające szczególne środki dla mniejszych wysp Morza Egejskiego dotyczące niektórych produktów rolnych [1], w szczególności jego art. 6 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł 6 ust. 2 wymienionego rozporządzenia przewiduje przyznawanie pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania czterech rodzajów sera produkowanego na mniejszych wyspach Morza Egejskiego; szczegółowe zasady stosowania tego przepisu powinny we wszystkich głównych punktach być identyczne z podobnymi środkami w odniesieniu do innych serów; kwota pomocy powinna być ustalana w oparciu o takie same kryteria jak w przypadku tych środków;

artykuł 1 ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1756/93 z dnia 30 czerwca 1993 r. ustalającego terminy operacyjne dla rolniczych kursów przeliczeniowych stosowanych w odniesieniu do mleka i przetworów mlecznych [2], ostatnio zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 2866/93 [3], ustanawia kurs przeliczeniowy, jaki ma być stosowany do celów pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania w sektorze mleka;

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Pomoc w odniesieniu do prywatnego składowania jest przyznawana dla maksymalnej ilości 5000 ton lokalnie produkowanego sera rocznie zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2019/93.

Władze Grecji ustanawiają kryteria rozdziału tej ilości między cztery rodzaje danego sera z jednej strony oraz między różne wyspy, z drugiej. O kryteriach tych powiadamia się Komisję.

Artykuł 2

1. Wyznaczona przez Grecję właściwa agencja nie zawiera umów składu, chyba że spełnione są następujące wymagania:

a) ilość sera, której dotyczy umowa, jest nie mniejsza niż dwie tony;

b) w dniu określonym w umowie jako data rozpoczęcia okresu składowania ser jest co najmniej:

- 90-dniowy w przypadku Graviera, Ladotyri i Kefalograviera,

- 60-dniowy w przypadku Fety;

c) ser przeszedł testy, które wykazały, że spełnia warunki ustanowione w lit. b) i jest pierwszej jakości;

d) prowadzący skład zobowiązuje się do:

- przechowywania sera przez cały okres składowania w pomieszczeniach, w których temperatura wynosi nie więcej niż +16 °C,

- niewprowadzania przez cały czas trwania umowy zmian składu partii objętej umową, bez zezwolenia właściwej agencji. Jeżeli warunek dotyczący minimalnej ilości kontraktowej ma być spełniony, agencja może zezwolić na zmianę ograniczającą się do usunięcia lub zastąpienia serów, które uległy zepsuciu w takim stopniu, że nie mogą być już dłużej składowane.

W przypadku usunięcia ze składu niektórych ilości:

i) jeżeli wspomniane wyżej ilości zostaną zastąpione za zgodą agencji, uznaje się, że umowa nie uległa żadnym zmianom;

ii) jeżeli wspomniane wyżej ilości nie zostaną zastąpione, uznaje się, że umowa została zawarta od początku na utrzymaną ilość.

Wszelkie koszty związane z nadzorem wynikającym ze zmian są pokrywane przez prowadzącego skład,

- utrzymywania rachunku stanu zapasów i informowania agencji co tydzień o ilości sera umieszczonej w składzie w poprzednim tygodniu i o wszelkich planowanych odbiorach.

2. Umowa składu jest zawierana:

a) na piśmie z podaniem daty rozpoczęcia składowania objętego umową; nie może być ona wcześniejsza niż dzień następujący po tym, kiedy wprowadzanie sera objętego umową składu zostało zakończone;

b) po zakończeniu wprowadzania do składowania objętego umową sera i najpóźniej 40 dni po upływie daty, w której rozpoczyna się składowanie objęte umową.

Artykuł 3

1. Żadna pomoc nie jest przyznawana w odniesieniu do składowania w ramach umowy dla okresu krótszego niż 60 dni.

2. Wypłacana kwota pomocy nie może przekroczyć kwoty odpowiadającej 150 dniom składowania w ramach umowy.

Na zasadzie odstępstwa od art. 2 ust. 1 lit. d) tiret drugie, po upływie okresu 60 dni wyszczególnionego w ust. 1, prowadzący skład może usunąć całość lub część ilości objętej umową.

Data rozpoczęcia operacji usuwania sera objętego umową nie zawiera się w okresie składowania objętego umową.

Artykuł 4

Kwota pomocy wynosi 2,28 ECU na tonę dziennie.

Pomoc jest wypłacana nie później niż w ciągu 90 dni, licząc od ostatniego dnia składowania objętego umową.

Artykuł 5

1. Grecja zapewnia, że spełnione są warunki uprawniające do wypłaty pomocy.

2. Zleceniobiorca udostępnia organowi odpowiedzialnemu za sprawdzanie realizacji tego środka wszelkie dokumenty umożliwiające sprawdzenie następujących danych szczegółowych dotyczących produktów umieszczonych w prywatnym składowaniu:

a) prawa własności w momencie wprowadzenia produktu do składowania;

b) pochodzenia i daty produkcji serów;

c) daty wprowadzenia do składowania;

d) obecności w składzie;

e) daty odbioru ze składu.

3. Zleceniobiorca lub, odpowiednio, prowadzący skład przechowuje rachunek stanu zapasów dostępnych w składzie obejmujący:

a) identyfikację według numeru umowy produktów umieszczonych w prywatnym składowaniu;

b) daty wprowadzenia i odbioru ze składu;

c) liczbę serów w każdej partii i ich masę;

d) rozmieszczenie produktów w składzie.

4. Składowane produkty muszą być łatwe do zidentyfikowania według umowy. Na serze objętym umową musi być umieszczone specjalne oznakowanie.

5. Bez uszczerbku dla przepisów art. 2 ust. 1 lit. d) w chwili wprowadzenia sera do składowania właściwa agencja prowadzi kontrole w szczególności w celu zapewnienia, że produkty składowane kwalifikują się do pomocy, i w celu zapobiegania wszelkim możliwym zamianom produktów podczas składowania objętego umową.

6. Agencja właściwa dla prowadzenia kontroli przeprowadza:

a) niezapowiedziane kontrole w celu upewnienia się, czy produkty znajdują się w składowaniu. Próbka, której to dotyczy, musi mieć charakter reprezentatywny oraz musi odpowiadać co najmniej 10 % ilości całkowitej objętej umowami związanymi z pomocą w odniesieniu do prywatnego składowania. Kontrole takie muszą obejmować, oprócz badania rachunku stanu zapasów określonego w ust. 3, bezpośrednią kontrolę masy i rodzaju produktu oraz jego identyfikacji. Takie kontrole bezpośrednie muszą odnosić się co najmniej do 5 % ilości produktu objętego niezapowiedzianą kontrolą;

b) kontrolę mającą na celu sprawdzenie, czy produkty znajdują się w składzie na koniec okresu składowania objętego umową.

7. Kontrole przeprowadzane na mocy ust. 5 i 6 muszą być odzwierciedlone w sprawozdaniu określającym:

- datę kontroli,

- czas jej trwania,

- przeprowadzone działania.

Sprawozdanie musi być podpisane przez właściwego urzędnika i przez zleceniobiorcę lub, gdzie stosowne, przez prowadzącego skład.

8. W przypadku wystąpienia nieprawidłowości dotyczących co najmniej 5 % skontrolowanych ilości produktów kontrolę rozszerza się o większą liczbę próbek określoną przez właściwą agencję.

Grecja powiadamia Komisję o takich przypadkach w terminie czterech tygodni.

9. Grecja może postanowić, że koszty kontroli będą ponoszone częściowo lub w całości przez zleceniobiorcę.

Artykuł 6

Nie później niż do 10. dnia każdego miesiąca Grecja powiadamia Komisję o ilościach sera, na które zawarto umowy składu z podziałem na rodzaje sera określone w art. 2 ust. 1 lit. b), w odniesieniu do poprzedniego miesiąca.

Artykuł 7

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 10 grudnia 1993 r.

W imieniu Komisji

René Steichen

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 184 z 27.7.1993, str. 1.

[2] Dz.U. L 161 z 2.7.1993, str. 48.

[3] Dz.U. L 262 z 21.10.1993, str. 24.

--------------------------------------------------