ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) 2018/2025

z dnia 17 grudnia 2018 r.

ustanawiające na lata 2019 i 2020 uprawnienia do połowów dla unijnych statków rybackich dotyczące niektórych stad ryb głębokowodnych

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Art. 43 ust. 3 Traktatu stanowi, że Rada, na wniosek Komisji, przyjmuje środki dotyczące ustalania i przydziału uprawnień do połowów.

(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (1) zawiera wymóg przyjęcia środków ochronnych z uwzględnieniem dostępnych opinii naukowych, technicznych i ekonomicznych, w tym, w odpowiednich przypadkach, sprawozdań przygotowanych przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF).

(3) Rada zobowiązana jest do przyjęcia środków dotyczących ustalenia i przydziału uprawnień do połowów, w tym, w stosownych przypadkach, określonych warunków funkcjonalnie z nimi związanych. Uprawnienia do połowów należy rozdzielić między państwa członkowskie w taki sposób, aby każdemu z państw członkowskich zapewnić względną stabilność działalności połowowej w odniesieniu do każdego stada lub łowiska i należycie uwzględnić cele wspólnej polityki rybołówstwa ustanowione w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013.

(4) Całkowite dopuszczalne połowy (TAC) należy ustalać na podstawie dostępnych opinii naukowych z uwzględnieniem aspektów biologicznych i społeczno-gospodarczych przy jednoczesnym zapewnieniu sprawiedliwego traktowania poszczególnych sektorów rybołówstwa, jak również w świetle opinii wyrażanych podczas konsultacji z zainteresowanymi stronami, w szczególności odpowiednimi komitetami doradczymi.

(5) W przypadku gdy TAC dla danego stada przydzielany jest tylko jednemu państwu członkowskiemu, należy upoważnić to państwo członkowskie zgodnie z art. 2 ust. 1 Traktatu do ustalenia poziomu tego TAC. Należy ustanowić przepisy w celu zapewnienia, aby przy ustalaniu poziomu TAC dane państwo członkowskie postępowało w sposób w pełni zgodny z zasadami i przepisami WPRyb.

(6) W rozporządzeniu Rady (WE) nr 847/96 (2) wprowadzono dodatkowe warunki dotyczące corocznego zarządzania TAC, w tym również – w art. 3 i 4 tego rozporządzenia – przepisy dotyczące elastyczności w odniesieniu do zasobów objętych TAC przezornościowymi i analitycznymi. Zgodnie z art. 2 tego rozporządzenia, ustalając TAC, Rada ma wskazać, do których stad nie będą miały zastosowania jego art. 3 lub 4, w szczególności ze względu na biologiczny stan tych stad. Ostatnio w odniesieniu do wszystkich stad objętych obowiązkiem wyładunku wprowadzono na podstawie art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 nowy mechanizm elastyczności obejmujący kolejny rok. W związku z tym, w celu uniknięcia nadmiernej elastyczności, która zagroziłaby zasadzie racjonalnej i odpowiedzialnej eksploatacji żywych zasobów morza, utrudniłaby realizację celów WPRyb i skutkowałaby pogorszeniem biologicznego stanu stad, należy stwierdzić, że art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 mają zastosowanie do TAC analitycznych tylko wówczas, gdy nie korzysta się z elastyczności obejmującej kolejny rok przewidzianej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

(7) Obowiązek wyładunku, o którym mowa w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, wprowadza się dla poszczególnych rodzajów połowów. W regionach objętym niniejszym rozporządzeniem od dnia 1 stycznia 2019 r. należy wyładowywać wszystkie gatunki podlegające limitom połowowym. Art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 przewiduje, że w sytuacji gdy wprowadzony zostaje obowiązek wyładunku w odniesieniu do danego stada ryb, uprawnienia do połowów ustala się, uwzględniając przejście od ustalania uprawnień do połowów, które odzwierciedlają wyładunki, do ustalania uprawnień do połowów, które odzwierciedlają połowy. Jednak na podstawie art. 15 ust. 4–7 tego rozporządzenia przyznaje się specjalne wyłączenia z obowiązku wyładunku. Na podstawie wspólnych zaleceń przekazanych przez państwa członkowskie i zgodnie z art. 15 tego rozporządzenia Komisja – w ramach wdrażania obowiązku wyładunku – przyjęła szereg rozporządzeń delegowanych ustanawiających konkretne plany w zakresie odrzutów na okres wstępny nieprzekraczający trzech lat, odnawialny na kolejny okres wynoszący w sumie trzy lata.

(8) Uprawnienia do połowów powinny być zgodne z międzynarodowymi umowami i zasadami, takimi jak Porozumienie Organizacji Narodów Zjednoczonych z 1995 r. w sprawie ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi (3) oraz szczegółowe zasady zarządzania określone w międzynarodowych wytycznych Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) dotyczących zarządzania połowami dalekomorskimi z 2008 r., zgodnie z którymi, w szczególności, organ regulacyjny powinien zachować dużą ostrożność w przypadkach, gdy informacje są niepewne, nierzetelne lub niepełne. Brak odpowiednich informacji naukowych nie powinien być wykorzystywany jako podstawa odroczenia lub zaniechania wprowadzenia środków ochrony i zarządzania.

(9) TAC i unijną kwotę dla pałasza czarnego w wodach Unii i wodach międzynarodowych obszarów 5, 6, 7 i 12 należy ustalić przy uwzględnieniu, że państwa trzecie prowadzą połowy z tego stada oraz że Unia powinna mieć uprawnienia do połowów odpowiadające udziałowi historycznych wielkości połowów z tego stada.

(10) W świetle opinii Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) dotyczącej zmniejszenie uprawnień do połowów, w połączeniu z wysokim poziomem wykorzystania kwoty i w świetle wprowadzenia pełnego obowiązku wyładunku w 2019 r., połowy ukierunkowane nie powinny być dozwolone dla beryksów w podobszarach 3–10, 12 i 14 (Morze Północne, wody północne i południowo-zachodnie), a TAC powinien odnosić się wyłącznie do przyłowów.

(11) Zgodnie z opinią ICES ograniczone obserwacje na pokładzie pokazują, że odsetek buławika siwego wynosił mniej niż 1 % zgłaszanych połowów buławika czarnego. Na podstawie tych rozważań ICES zaleca, aby nie prowadzić ukierunkowanych połowów buławika siwego i aby przyłowy były odejmowane od TAC dotyczącego buławika czarnego w celu zminimalizowania nieprawidłowego raportowania gatunków. Zdaniem ICES występują znaczne różnice – więcej niż jednego rzędu wielkości (więcej niż dziesięciokrotne) – między względnymi proporcjami buławika czarnego i buławika siwego zgłaszanymi w ramach oficjalnych wyładunków a obserwowanymi połowami i badaniami naukowymi w obszarach, w których obecnie poławia się buławika siwego. Dla tego gatunku dostępne są bardzo ograniczone dane, a niektóre z danych dotyczących zgłaszanych wyładunków uważane są przez ICES za nieprawidłowe raportowanie gatunków. W rezultacie nie można ustalić dokładnej historycznej dokumentacji połowów buławika siwego. Wszelkie przyłowy buławika siwego powinny być zatem ograniczone do 1 % kwot każdego z państw członkowskich dotyczących buławika czarnego i odejmowane od tych kwot, zgodnie z opinią naukową. Jeżeli buławik siwy będzie uważany za przyłów wyłącznie buławika czarnego i będzie należał do tego samego TAC, nie będą już raportowane żadne błędne dane.

(12) W świetle opinii ICES TAC dla morlesza bogara w podobszarach ICES 6, 7 i 8 (wody północno-zachodnie) należy zachować jako TAC odnoszący się wyłącznie do przyłowów.

(13) Połowy morlesza bogara prowadzi się w odpowiednich obszarach podlegających Komitetowi ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku (CECAF) i Generalnej Komisji Rybołówstwa Morza Śródziemnego (GFCM), które graniczą z podobszarem ICES 9. Ponieważ dane ICES dla wspomnianych obszarów przyległych są niepełne, zakres TAC powinien pozostać ograniczony do podobszaru ICES 9. Niemniej jednak w celu zapewnienia, by decyzje w zakresie zarządzania były podejmowane w oparciu o najlepsze dostępne podstawy, ustanowiono przepisy dotyczące przekazywania danych odnoszących się do tych przyległych obszarów.

(14) ICES nie przedstawiła żadnej opinii na 2020 r. w odniesieniu do morlesza bogara w podobszarze ICES 10. Powinno się jednak ustalić uprawnienia do połowów zarówno na 2019 r., jak i 2020 r. Możliwe jest, że po wydaniu opinii naukowej na 2020 r. niezbędna może okazać się zmiana uprawnień do połowów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.

(15) W obliczu niskiej eksploatacji i nieprowadzenia połowów ukierunkowanych nie należy już ustalać TAC dla pałasza czarnego w podobszarach ICES 1–4 (Morze Północne oraz cieśnina Skagerrak).

(16) Nie należy już ustalać TAC dla buławika czarnego w podobszarach ICES 1, 2 i 4 (Morze Północne) i widlaka białego w podobszarach ICES 1–10, 12 i 14. W swojej opinii ICES stwierdza, że brak TAC nie spowoduje żadnego ryzyka niezrównoważonej eksploatacji lub ryzyko to będzie nieznaczne.

(17) ICES zaleca zaprzestanie połowów gardłosza atlantyckiego do 2020 r. Należy zakazać poławiania, zatrzymywania na statku, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego gatunku, ponieważ stado to jest przełowione i nie następuje jego odbudowa. ICES odnotowuje, że na wodach północno-wschodniego Atlantyku od 2010 r. nie prowadzono ukierunkowanych unijnych połowów gardłosza atlantyckiego.

(18) ICES zaleca, aby ograniczyć śmiertelność połowową rekinów głębokowodnych i nie zezwalać na żadne ukierunkowane połowy. Rekiny głębokowodne to gatunki długowieczne o niskim współczynniku reprodukcji, które szybko uległy nadmiernej eksploatacji. Uprawnienia do połowów takich gatunków powinny zatem zostać całkowicie ograniczone poprzez wprowadzenie ogólnego zakazu ich połowów. Jednakże w ukierunkowanych połowach głębinowych pałasza czarnego przy użyciu takli w ramach tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego występują nieuniknione przyłowy rekinów głębokowodnych, które są obecnie odrzucane martwe. Takle są uznanym selektywnym narzędziem połowowym w ramach tego rodzaju rybołówstwa. Okazało się jednak, że nawet przy użyciu tego narzędzia przypadkowe połowy rekinów głębokowodnych są nieuniknione. W ukierunkowanych połowach pałasza czarnego przy użyciu takli należy zatem zachować restrykcyjny TAC dla nieuniknionych przyłowów tych gatunków. Zainteresowane państwa członkowskie powinny następnie opracować regionalne środki zarządzania w odniesieniu do połowów pałasza czarnego w celu zmniejszenia przyłowów rekinów głębokowodnych. Ponadto powinny ustanowić szczegółowe środki w zakresie gromadzenia danych dotyczących rekinów głębokowodnych w celu zapewnienia ścisłego monitorowania tych stad. Ustalenie unijnego przydziału dotyczącego przyłowów rekinów głębokowodnych w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES 5–9, w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszaru ICES 10 oraz w wodach Unii obszarów CECAF 34.1.1, 34.1.2 i 34.2 nie narusza zasady względnej stabilności w odniesieniu do rekinów głębokowodnych w tych obszarach.

(19) Aby uniknąć zakłócenia działalności połowowej oraz zapewnić rybakom unijnym środki utrzymania, niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od dnia 1 stycznia 2019 r. Aby umożliwić państwom członkowskim zapewnienie terminowego rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia, powinno ono wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Przedmiot Niniejsze rozporządzenie ustala na lata 2019 i 2020 roczne uprawnienia do połowów stad niektórych gatunków ryb głębokowodnych dostępne dla unijnych statków rybackich w wodach Unii oraz niektórych wodach nienależących do Unii, na których wymagane są limity połowowe.

Artykuł 2 Definicje 1. Na potrzeby niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje, o których mowa w art. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Ponadto stosuje się następujące definicje: a) „całkowity dopuszczalny połów” (TAC) oznacza: (i) w przypadku połowów objętych wyłączeniem spod obowiązku wyładunku, o którym mowa w art. 15 ust. 4–7 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 – ilość ryb, którą można wyładować każdego roku z poszczególnych stad; (ii) w przypadku wszystkich pozostałych połowów – ilość ryb, którą można odłowić każdego roku z poszczególnych stad; b) „kwota” oznacza część TAC przydzieloną Unii lub państwu członkowskiemu; c) „wody międzynarodowe” oznaczają wody niepodlegające suwerenności lub jurysdykcji żadnego państwa; d) „ocena analityczna” oznacza ilościowe oceny tendencji zachodzących w obrębie danego stada, oparte na danych dotyczących biologii i eksploatacji stada, których jakość w świetle analizy naukowej okazała się na tyle wysoka, aby możliwe było wydanie opinii naukowej dotyczącej przyszłych połowów. 2. Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje obszarów: a) obszary ICES (Międzynarodowej Rady Badań Morza) oznaczają obszary geograficzne określone w załączniku III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 218/2009 (4); b) obszary CECAF (Komitetu ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku) oznaczają obszary geograficzne określone w załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2009 (5).

Artykuł 3 TAC i przydziały TAC dla gatunków głębokowodnych poławianych przez unijne statki rybackie w wodach Unii lub w niektórych wodach nienależących do Unii, przydział tych TAC poszczególnym państwom członkowskim oraz – w stosownych przypadkach – warunki, które są funkcjonalnie z nimi związane, określono w załączniku.

Artykuł 4 Wielkości TAC ustalane przez państwa członkowskie 1. TAC dla pałasza czarnego w obszarze CECAF 34.1.2 jest ustalany przez Portugalię. 2. TAC ustalany przez Portugalię musi: a) być zgodny z zasadami i przepisami wspólnej polityki rybołówstwa, w szczególności z zasadą zrównoważonej eksploatacji stada; oraz b) prowadzić: (i) jeżeli dostępna jest ocena analityczna, z jak największym prawdopodobieństwem – do eksploatacji stada zgodnej z maksymalnym podtrzymywalnym połowem, począwszy od 2019 r.; lub (ii) jeżeli ocena analityczna jest niedostępna lub niepełna – do eksploatacji stada zgodnej z ostrożnościowym podejściem do zarządzania rybołówstwem. 3. Do dnia 15 marca każdego roku stosowania niniejszego rozporządzenia Portugalia przekazuje Komisji następujące informacje: a) przyjęty TAC; b) zgromadzone i ocenione przez Portugalię dane, na podstawie których ustalono wysokość przyjętego TAC; c) szczegółowe wyjaśnienie zgodności przyjętego TAC z ust. 2.

Artykuł 5 Przepisy szczegółowe dotyczące przydziału uprawnień do połowów 1. Przydział uprawnień do połowów dla państw członkowskich określony w niniejszym rozporządzeniu pozostaje bez uszczerbku dla: a) wymian dokonywanych zgodnie z art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; b) odliczeń i przeniesień dokonywanych na podstawie art. 37 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 (6); c) ponownych przydziałów dokonywanych na podstawie art. 12 ust. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2403 (7); d) dodatkowych wyładunków dozwolonych na podstawie art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96 i art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; e) ilości zatrzymanych zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 i art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; f) odliczeń dokonywanych na podstawie art. 105, 106 i 107 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. 2. Stada, które podlegają TAC przezornościowym lub analitycznym, określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia na potrzeby ustalanych z roku na rok warunków zarządzania TAC i kwot przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 847/96. 3. Art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96 stosuje się do stad, w przypadku których obowiązują TAC przezornościowe, mając na uwadze, że art. 3 ust. 2 i 3 oraz art. 4 tego rozporządzenia stosuje się do stad, w przypadku których obowiązują TAC analityczne, chyba że w załączniku do niniejszego rozporządzenia wskazano inaczej. 4. Art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 nie mają zastosowania w przypadku, gdy państwo członkowskie korzysta z obejmującej kolejny rok elastyczności przewidzianej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

Artykuł 6 Warunki wyładunku połowów i przyłowów Połowy niepodlegające obowiązkowi wyładunku ustanowionemu w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 są zatrzymywane na statku lub wyładowywane wyłącznie w przypadku, gdy: a) zostały dokonane przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego dysponującego określoną kwotą, która nie została wyczerpana; lub b) stanowią część kwoty unijnej, której nie przydzielono państwom członkowskim w ramach kwot i która nie została wyczerpana.

Artykuł 7 Zakaz 1. Unijnym statkom rybackim zabrania się połowów gardłosza atlantyckiego (Hoplostethus atlanticus) w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1–10, 12 i 14, a także zatrzymywania na statku, przeładowywania lub wyładowywania gardłosza atlantyckiego złowionego w tym obszarze. 2. Unijnym statkom rybackim zabrania się połowów rekinów głębokowodnych w podobszarach ICES 5–9, w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszaru ICES 10, w wodach międzynarodowych podobszaru ICES 12 oraz w wodach Unii obszarów CECAF 34.1.1, 34.1.2 i 34.2, a także zatrzymywania na statku, przeładowywania, przemieszczania lub wyładowywania rekinów głębokowodnych złowionych w tych obszarach z wyjątkiem przypadków, gdy zastosowanie ma TAC dla przyłowów w połowach pałasza czarnego przy użyciu takli, zgodnie z załącznikiem.

Artykuł 8 Przekazywanie danych Państwa członkowskie, przedkładając Komisji zgodnie z art. 33 i 34 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 dane odnoszące się do wyładunków ilości złowionych z poszczególnych stad, stosują kody stad określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 9 Wejście w życie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2019 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2018 r. W imieniu Rady E. KÖSTINGER Przewodnicząca

(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

(2) Rozporządzenie Rady (WE) nr 847/96 z dnia 6 maja 1996 r. wprowadzające dodatkowe, ustalane z roku na rok, warunki zarządzania ogólnym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami (Dz.U. L 115 z 9.5.1996, s. 3).

(3) Porozumienie w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r., odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi (Dz.U. L 189 z 3.7.1998, s. 16).

(4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 218/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie przekazywania przez państwa członkowskie prowadzące połowy na północno-wschodnim Atlantyku danych statystycznych dotyczących połowów nominalnych (Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 70).

(5) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie przekazywania przez państwa członkowskie prowadzące połowy na określonych obszarach, innych niż północny Atlantyk, danych statystycznych o połowach nominalnych (Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 1).

(6) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające unijny system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1).

(7) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2403 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie zrównoważonego zarządzania zewnętrznymi flotami rybackimi oraz uchylenia rozporządzenia Rady (WE) nr 1006/2008 (Dz.U. L 347 z 28.12.2017, s. 81).