DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2020/1106

z dnia 24 lipca 2020 r.

w sprawie organizacji tymczasowego doświadczenia na mocy dyrektyw Rady 66/401/EWG, 66/402/EWG, 2002/54/WE i 2002/57/WE w odniesieniu do wskaźnika kontroli urzędowych w przypadku inspekcji polowej pod nadzorem urzędowym dla elitarnego materiału siewnego, materiału siewnego wyhodowanego z pokoleń wcześniejszych niż elitarny materiał siewny i kwalifikowanego materiału siewnego

(notyfikowana jako dokument nr C(2020) 4955)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 66/401/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych (1), w szczególności jej art. 13a,

uwzględniając dyrektywę Rady 66/402/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin zbożowych (2), w szczególności jej art. 13a,

uwzględniając dyrektywę Rady 2002/54/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym buraka (3), w szczególności jej art. 19,

uwzględniając dyrektywę Rady 2002/57/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych (4), w szczególności jej art. 16,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Kwalifikowany materiał siewny roślin pastewnych, roślin zbożowych, buraka oraz roślin oleistych i włóknistych, na podstawie odpowiednio dyrektyw 66/401/EWG, 66/402/EWG, 2002/54/WE i 2002/57/WE, podlega inspekcji polowej pod nadzorem urzędowym. Co najmniej 5 % upraw takiego materiału siewnego (dalej: „ustalony minimalny wskaźnik w wysokości 5 %”) podlega urzędowej kontroli w terenie.

(2) Elitarny materiał siewny i materiał siewny wyhodowany z pokoleń wcześniejszych niż elitarny materiał siewny są kwalifikowane, jeżeli wszystkie uprawy tego materiału siewnego (zwane dalej: „„ustalony wskaźnik w wysokości 100 %”) przeszły urzędowe inspekcje polowe spełniające warunki określone w dyrektywach 66/401/EWG, 66/402/EWG, 2002/54/WE i 2002/57/WE.

(3) W niedawnym tymczasowym doświadczeniu zorganizowanym na podstawie decyzji wykonawczej Komisji 2012/340/UE (5) wykazano, że również w przypadku elitarnego materiału siewnego i materiału siewnego wyhodowanego z pokoleń wcześniejszych niż elitarny materiał siewny inspekcja polowa pod nadzorem urzędowym prowadzona przez licencjonowanych i przeszkolonych inspektorów przedsiębiorstwa nasiennego stanowi lepszą alternatywę dla urzędowej inspekcji polowej. Kontrola urzędowa ustalonej części 5 % upraw materiału siewnego była wystarczająca, aby wykazać, że poziom inspekcji polowych pod nadzorem urzędowym może być również odpowiedni dla elitarnego materiału siewnego i materiału siewnego wyhodowanego z pokoleń wcześniejszych niż elitarny materiał siewny. Możliwa jest jednak dalsza poprawa, biorąc pod uwagę wyniki dostawców materiału siewnego.

(4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (6) w sprawie kontroli urzędowych ustanawiające zharmonizowane ramy unijne w zakresie organizacji kontroli urzędowych w całym łańcuchu rolno-spożywczym zobowiązuje właściwe organy do przeprowadzania urzędowych kontroli wszystkich podmiotów regularnie, na podstawie oceny ryzyka i z odpowiednią częstotliwością. W oparciu o doświadczenia zdobyte podczas stosowania tych przepisów należy zbadać możliwość przeprowadzania kontroli urzędowej upraw nasiennych w terenie w ramach urzędowego nadzoru prowadzonego z częstotliwościami ustanowionymi zgodnie z podejściem opartym na ryzyku również na podstawie dyrektyw 66/401/EWG, 66/402/EWG, 2002/54/WE i 2002/57/WE.

(5) Dla właściwych organów planowanie częstotliwości kontroli w ramach urzędowego nadzoru, biorąc pod uwagę pewne kryteria dotyczące ryzyka związane z działalnością dostawców materiału siewnego i wcześniejsze wyniki w zakresie zgodności, może stanowić lepszą alternatywę dla ustalonego minimalnego wskaźnika w wysokości 5 % stosowanego w odniesieniu do kwalifikowanego materiału siewnego. W związku z tym niedawnym tymczasowym doświadczeniem należy również zbadać to rozwiązanie dla elitarnego materiału siewnego i materiału siewnego wyhodowanego z pokoleń wcześniejszych niż elitarny materiał siewny, który poddawany jest inspekcji urzędowej zgodnie ze wskaźnikiem w wysokości 100 %.

(6) Na potrzeby planowania częstotliwości kontroli urzędowych odpowiedzialne organy urzędowe państw członkowskich powinny brać pod uwagę określone kryteria dotyczące ryzyka związane z działalnością dostawców materiału siewnego i wcześniejsze wyniki w zakresie zgodności. Konieczne jest ustanowienie w tym celu zharmonizowanych kryteriów. Należy zatem zorganizować tymczasowe doświadczenie w celu oceny takiej alternatywy.

(7) Należy zwolnić państwa członkowskie uczestniczące w doświadczeniu z obowiązków w zakresie urzędowych inspekcji polowych ustalonego wskaźnika w wysokości 100 % elitarnego materiału siewnego i materiału siewnego wyhodowanego z pokoleń wcześniejszych niż elitarny materiał siewny i w zakresie poddawania kontroli ustalonego minimalnego wskaźnika 5 % upraw nasiennych kwalifikowanego materiału siewnego w ramach nadzoru urzędowego przewidzianego w dyrektywach 66/401/EWG, 66/402/EWG, 2002/54/WE i 2002/57/WE.

(8) Państwa członkowskie uczestniczące w doświadczeniu powinny co roku przekazywać Komisji i państwom członkowskim sprawozdania w celu informowania pozostałych państw członkowskich i Komisji oraz ułatwienia oceny postępów i monitorowania doświadczenia.

(9) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1 Przedmiot 1. Na poziomie Unii organizuje się tymczasowe doświadczenie („doświadczenie”) w celu oceny, w odniesieniu do urzędowej kontroli upraw do produkcji elitarnego materiału siewnego, materiału siewnego wyhodowanego z pokoleń wcześniejszych niż elitarny materiał siewny i kwalifikowanego materiału siewnego w ramach inspekcji polowej pod nadzorem urzędowym na podstawie przepisów dyrektyw 66/401/EWG, 66/402/EWG, 2002/54/WE i 2002/57/WE wymienionych w ust. 2 niniejszego artykułu: a) czy podejście oparte na ryzyku, stosowane zgodnie z art. 3 niniejszej decyzji, może stanowić lepszą alternatywę dla kontroli (i) ustalonego minimalnego wskaźnika w wysokości 5 % upraw nasiennych w odniesieniu do kwalifikowanego materiału siewnego; (ii) ustalonego wskaźnika w wysokości 100 % upraw nasiennych w odniesieniu do elitarnego materiału siewnego i materiału siewnego wyhodowanego z pokoleń wcześniejszych niż elitarny materiał siewny, oraz b) czy kryteria oceny ryzyka określone w art. 3 ust. 1 niniejszej decyzji są właściwe. 2. Przepisy, o których mowa w ust. 1, to: a) art. 2 ust. 1 lit. B pkt 1 lit. d), art. 2 ust. 3 lit. A lit. c) i art. 14a lit. a) dyrektywy 66/401/EWG oraz pkt 6 załącznika I do tej dyrektywy; b) art. 2 ust. 1 lit. C lit. d), art. 2 ust. 1 lit. Ca lit. c), art. 2 ust. 1 lit. D pkt 1 lit. d), art. 2 ust. 1 lit. D pkt 2 lit. b), art. 2 ust. 1 lit. D pkt 3 lit. c), art. 2 ust. 3 lit. A lit. c) i art. 14a lit. a) dyrektywy 66/402/EWG oraz pkt 7 załącznika I do tej dyrektywy; c) art. 2 ust. 1 lit. c) ppkt (iv), art. 2 ust. 3 lit. A lit. c) i art. 21 lit. a) dyrektywy 2002/54/WE oraz część A pkt 4 załącznika I do tej dyrektywy; d) art. 2 ust. 1 lit. c) ppkt (iv), art. 2 ust. 1 lit. d) pkt 1 ppkt (ii), art. 2 ust. 1 lit. d) pkt 2 ppkt (iii), art. 2 ust. 5 lit. A lit. c) i art. 18 lit. a) dyrektywy 2002/57/WE oraz pkt 5 załącznika I do tej dyrektywy.

Artykuł 2 Uczestnictwo państw członkowskich W doświadczeniu mogą uczestniczyć wszystkie państwa członkowskie. Państwa członkowskie, które zdecydują się na uczestnictwo w doświadczeniu (zwane dalej „uczestniczącymi państwami członkowskimi”), informują o tym fakcie Komisję i pozostałe państwa członkowskie, podając gatunki, kategorie i regiony objęte doświadczeniem oraz ewentualne ograniczenia. Uczestniczące państwa członkowskie mogą w każdej chwili zakończyć uczestnictwo poprzez poinformowanie o tym Komisji.

Artykuł 3 Ocena ryzyka 1. Państwa członkowskie przeprowadzają ocenę ryzyka u dostawców materiału siewnego i odpowiednio dostosowują zakres swoich urzędowych kontroli do wysokości między 1 % a 100 % upraw materiału siewnego w odniesieniu do inspekcji polowej pod nadzorem urzędowym. Na potrzeby oceny ryzyka dotyczącej dostawców nasion uwzględnia się następujące kryteria: a) gatunki i metody produkcji; b) obszar produkcji i liczbę pól; c) działania pod kontrolą dostawcy materiału siewnego; d) lokalizację działań lub operacji; e) wszelkie informacje wskazujące na prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd użytkowników materiału siewnego, w szczególności co do tożsamości, zdrowia i jakości, właściwości, składu, ilości, kraju lub obszaru pochodzenia, metody produkcji nasion; f) historię dostawców materiału siewnego w odniesieniu do wyników kontroli urzędowych i kontroli a posteriori przeprowadzonych na ich uprawach oraz zgodności z wymogami określonymi w ust. 2; g) wiarygodność i wyniki inspekcji przeprowadzonych przez dostawców materiału siewnego, w szczególności przez licencjonowanego inspektora terenowego lub osobę trzecią na wniosek dostawców materiału siewnego, w tym, w stosownych przypadkach, prywatne systemy zapewniania jakości w celu stwierdzenia zgodności z wymogiem określonym w ust. 2; h) wszelkie informacje, które mogłyby wskazywać na niezgodność z wymogami określonymi w ust. 2. 2. Uprawa, która ma być poddana kontroli urzędowej, musi być uprawiana z materiału siewnego, który został poddany urzędowej kontroli a posteriori zgodnie z dyrektywami 66/401/EWG, 66/402/EWG, 2002/54/WE i 2002/57/WE. 3. Część próbek z partii materiału siewnego z upraw pobierana jest do urzędowej kontroli a posteriori oraz, w stosownych przypadkach, w celu przeprowadzenia badań laboratoryjnych tożsamości i czystości odmianowej materiału siewnego. Państwa członkowskie określają partie materiału siewnego, w odniesieniu do których przeprowadzono kontrole urzędowe zgodnie z podejściem opartym na ryzyku określonym w ust. 1. 4. Uczestniczące państwa członkowskie porównują w odniesieniu do tej samej uprawy z tego samego pola ustalony minimalny wskaźnik w wysokości 5 % upraw nasiennych podlegających kontroli urzędowej z opartą na ryzyku kontrolą urzędową zebranych nasion, w przypadku której nie określono ustalonego minimalnego wskaźnika.

Artykuł 4 Odstępstwa od dyrektyw 66/401/EWG, 66/402/EWG, 2002/54/WE i 2002/57/WE Na zasadzie odstępstwa od dyrektyw 66/401/EWG, 66/402/EWG, 2002/54/WE i 2002/57/WE uczestniczące państwa członkowskie zostają na potrzeby doświadczenia zwolnione z obowiązków w odniesieniu do urzędowej inspekcji polowej materiału elitarnego, materiału siewnego wyhodowanego z pokoleń wcześniejszych niż elitarny materiał siewny oraz urzędowej kontroli kwalifikowanego materiału siewnego, ustanowionych w następujących przepisach: 1) art. 2 ust. 1 lit. B pkt 1 lit. d), art. 2 ust. 3 lit. A lit. c) i art. 14a lit. a) dyrektywy 66/401/EWG oraz pkt 6 załącznika I do tej dyrektywy; 2) art. 2 ust. 1 lit. C lit. d), art. 2 ust. 1 lit. Ca lit. c), art. 2 ust. 1 lit. D pkt 1 lit. d), art. 2 ust. 1 lit. D pkt 2 lit. b), art. 2 ust. 1 lit. D pkt 3 lit. c), art. 2 ust. 3 lit. A lit. c) i art. 14a lit. a) dyrektywy 66/402/EWG oraz pkt 7 załącznika I do tej dyrektywy; 3) art. 2 ust. 1 lit. c) ppkt (iv), art. 2 ust. 3 lit. A lit. c) i art. 21 lit. a) dyrektywy 2002/54/WE oraz część A pkt 4 załącznika I do tej dyrektywy; oraz 4) art. 2 ust. 1 lit. c) ppkt (iv), art. 2 ust. 1 lit. d) pkt 1 ppkt (ii), art. 2 ust. 1 lit. d) pkt 2 ppkt (iii), art. 2 ust. 5 lit. A lit. c) i art. 18 lit. a) dyrektywy 2002/57/WE oraz pkt 5 załącznika I do tej dyrektywy.

Artykuł 5 Składanie sprawozdań 1. Uczestniczące państwa członkowskie przedstawiają Komisji i pozostałym państwom członkowskim za każdy rok, najpóźniej do dnia 31 marca kolejnego roku, sprawozdanie z wyników doświadczenia prowadzonego zgodnie z art. 3. 2. Na zakończenie doświadczenia i zawsze w przypadku zakończenia uczestnictwa uczestniczące państwa członkowskie przedstawiają Komisji i pozostałym państwom członkowskim, do dnia 31 marca kolejnego roku, sprawozdanie końcowe na temat wyników doświadczenia. Sprawozdanie może obejmować inne informacje, które uczestniczące państwa członkowskie uznają za istotne w związku z celem doświadczenia.

Artykuł 6 Okres Doświadczenie rozpoczyna się dnia 1 sierpnia 2020 r., a kończy dnia 31 lipca 2027 r.

Artykuł 7 Adresaci Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 lipca 2020 r. W imieniu Komisji Stella KYRIAKIDES Członek Komisji

(1) Dz.U. 125 z 11.7.1966, s. 2298/66.

(2) Dz.U. 125 z 11.7.1966, s. 2309/66.

(3) Dz.U. L 193 z 20.7.2002, s. 12.

(4) Dz.U. L 193 z 20.7.2002, s. 74.

(5) Decyzja wykonawcza Komisji 2012/340/UE z dnia 25 czerwca 2012 r. w sprawie organizacji tymczasowego doświadczenia na mocy dyrektyw Rady 66/401/EWG, 66/402/EWG, 2002/54/WE, 2002/55/WE i 2002/57/WE w odniesieniu do inspekcji polowej pod nadzorem urzędowym dla elitarnego materiału siewnego i materiału siewnego wyhodowanego z pokoleń wcześniejszych niż elitarny materiał siewny (Dz.U. L 166 z 27.6.2012, s. 90).

(6) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (Dz.U. L 95 z 7.4.2017, s. 1).