ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(3)

W odniesieniu do kominków zasilanych alkoholem bez odprowadzania spalin nie istnieją żadne normy europejskie, chociaż według przeprowadzonych badań z takimi kominkami wiążą się różne zagrożenia (2), (3). Wiele modeli jest wyposażonych w możliwe do odłączenia zbiorniki paliwa, które umieszcza się w komorze wewnątrz kominka, przez co może dochodzić do rozlania paliwa w komorze. Następnie alkohol może parować, zwiększyć swoją temperaturę i ulec deflagracji, powodując nagłe spalanie. Szybkie rozprzestrzenienie się płomieni naraża użytkownika na ryzyko poparzenia i może spowodować zapalenie sąsiadujących materiałów. Uzupełnianie zapasu paliwa w kominku zasilanym etanolem, gdy kominek jest jeszcze gorący, jest bardzo niebezpieczne, ponieważ etanol może ulec szybkiemu parowaniu, zapaleniu i spowodować wybuch. Wolnostojące modele podłogowe mogą zostać umieszczone zbyt blisko substancji palnych i w rezultacie spowodować pożar. Nieprawidłowa instalacja kominków ściennych może spowodować przegrzanie, co z kolei może doprowadzić do odłączenia nadal rozpalonego kominka od ściany (4). Istnieje również ryzyko, że wolnostojące modele podłogowe mogą się przewrócić. W takim przypadku palące się paliwo mogłoby wydostać się z kominka, powodując rozprzestrzenienie się ognia na sąsiadującą powierzchnię pomieszczenia.
(1)

W dniu 6 lipca 2012 r. właściwe organy Zjednoczonego Królestwa zezwoliły, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97, na wprowadzenie do obrotu oleju z mikroalg Schizochytrium sp. bogatego w kwas dokozaheksaenowy (DHA) i eikozapentaenowy (EPA) jako nowego składnika żywności do stosowania w niektórych środkach spożywczych.
(5)

W dyrektywie 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) ustanowiono wymagania dotyczące suplementów żywnościowych. W rozporządzeniu (WE) nr 1925/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (3) ustanowiono wymogi dotyczące dodawania do żywności witamin i składników mineralnych oraz niektórych innych substancji. W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/39/WE (4) ustanowiono wymogi dotyczące środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego. W dyrektywie Komisji 96/8/WE (5) ustanowiono wymogi dotyczące żywności przeznaczonej do użycia w dietach o obniżonej energetyczności. W dyrektywie Rady 1999/21/WE (6) ustanowiono wymagania dotyczące dietetycznych środków spożywczych specjalnego przeznaczenia medycznego. W dyrektywie Komisji 2006/125/WE (7) ustanowiono wymagania dotyczące przetworzonej żywności na bazie zbóż oraz żywności dla niemowląt i małych dzieci. W dyrektywie Rady 2006/141/WE (8) ustanowiono wymagania dotyczące preparatów do początkowego żywienia niemowląt i preparatów do dalszego żywienia niemowląt. Należy zatwierdzić stosowanie oleju z mikroalg Schizochytrium sp. (ATCC PTA-9695), nie naruszając wymagań ustanowionych w wymienionych aktach prawnych.
(169)

Dla przypomnienia: wartość całkowita transakcji sale and leaseback wynosiła dla NEUWOGES […] EUR. Z powyższej analizy wynika natomiast, że NEUWOGES mogła realistycznie bazować na wartości obiektu wynoszącej […] EUR, wyższej od wartości transakcji sale and leaseback jedynie o […] %. Ta niewielka różnica nie oznacza jednak, że podmiot gospodarczy działający w warunkach gospodarki rynkowej siłą rzeczy zdecydowałby się na sprzedaż bezpośrednią. a) Po pierwsze, nie wolno pominąć tego, że omawiana opcja sprzedaży bezpośredniej dotyczyła sprzedaży budynków oraz przedmiotowych gruntów, podczas gdy BAVARIA kupiła tylko budynki i uzyskała prawo zabudowy gruntów przez okres wynoszący 75 lat. Grunty jako takie pozostały własnością NEUWOGES. NEUWOGES oszacowała samą wartość gruntów na poziomie […] EUR (tak samo jak w ocenie z 2007 r.). Co prawda trudno jest dokładnie oszacować wspomnianą wartość, którą NEUWOGES zachowa w wyniku tego, że nie sprzedała gruntów, lecz jedynie ustanowiła prawa ich zabudowy. Należy jednak przyjąć, że zachowanie przez NEUWOGES prawa własności do gruntów uzasadniało nieco niższą cenę transakcji. b) Po drugie, należy zauważyć, że istnieją pewne wątpliwości co do tego, czy faktycznie można by było uzyskać cenę, jaką oszacowałby podmiot gospodarczy działający w warunkach gospodarki rynkowej, będąc w takiej samej sytuacji co NEUWOGES. Jedyną konkretną ofertę kupną, odnośnie do której NEUWOGES przedstawiła informacje, złożyła firma Felske-Immobilien, która zaproponowała cenę w wysokości […] EUR/m2, która odpowiadałaby całkowitej cenie kupna w wysokości […] EUR (108). Oferta ta była znacznie ponad 1 mln EUR niższa od ceny, jaką oszacowałby podmiot gospodarczy działający w warunkach gospodarki rynkowej, będąc w takiej samej sytuacji co NEUWOGES. c) Po trzecie, przy szacowaniu zysków oczekiwanych w ramach ogólnej umowy administracyjnej NEUWOGES błędnie policzyła tylko zyski do 2027 r. włącznie. Biorąc jednak pod uwagę to, że czas trwania ogólnej umowy administracyjnej wynosił 30 lat od zakończenia prac renowacyjnych (tzn. 30 lat, licząc od początku 1999 r.), przy obliczaniu zysków należało uwzględnić zyski do 2028 r. włącznie. Poprzez odpowiednią korektę szacunków zwiększono wartość transakcji sale and leaseback. d) Przy obliczaniu wartości gotówkowej przyszłej opłaty za prawo zabudowy, dokonywanej przez BAVARIĘ na rzecz NEUWOGES, dla uproszczenia przyjęto, że koszty utrzymania pozostaną niezmienione i że w związku z tym nie trzeba dostosowywać płatności. Bardziej realistyczne jest jednak założenie ogólnego wzrostu kosztów utrzymania, w rezultacie którego przyszłe płatności będą prawdopodobnie wyższe od tych przyjętych. Również to doprowadziłoby do zwiększenia wartości umowy.
(2)

Zgodnie z art. 3 ust. 2 Umowy pomiędzy Unią Europejską a Danią pismem z dnia 14 stycznia 2009 r. Dania powiadomiła Komisję o swej decyzji dotyczącej wdrożenia treści rozporządzenia Rady (WE) nr 4/2009 (4) w zakresie, w jakim zmienia ono rozporządzenie (WE) nr 44/2001 (5). Zgodnie z art. 3 ust. 6 Umowy pomiędzy Unią Europejską a Danią dokonanie przez Danię powiadomienia zrodziło wzajemne zobowiązania w stosunkach pomiędzy Danią a Unią Europejską na gruncie prawa międzynarodowego. Rozporządzenie (WE) nr 4/2009 stanowi w następstwie tego zmianę do Umowy pomiędzy Unią Europejską a Danią w zakresie, w jakim zmienia ono rozporządzenie (WE) nr 44/2001 i uznaje się je za załączone do niej.
(6)

W decyzji wykonawczej (UE) 2015/338 przewiduje się, że obszary zapowietrzone i zagrożone ustanowione przez Węgry zgodnie z dyrektywą 2005/94/WE powinny obejmować co najmniej obszary wymienione jako obszary zapowietrzone i zagrożone w załączniku do wspomnianej decyzji wykonawczej. Decyzję wykonawczą (UE) 2015/338 stosuje się do dnia 26 marca 2015 r.
(134)

Ponadto plan restrukturyzacji zawiera scenariusz optymistyczny, pesymistyczny i podstawowy, a także analizę rodzajów ryzyka, które mogły mieć wpływ na restrukturyzację przedsiębiorstwa Adria, np. zmiany cen paliwa, ryzyko wynikające ze zmiany kursu walut lub potencjalne zagrożenia związane z flotą. We wszystkich przypadkach oczekuje się, że przedsiębiorstwo Adria odzyska rentowność do końca okresu restrukturyzacji. W ramach scenariusza podstawowego oczekuje się, że przedsiębiorstwo Adria osiągnie marżę zysku netto w wysokości […] % w 2014 r. i […] % w 2015 r., współczynnik długu do kapitału własnego w wysokości […] w 2014 r. i […] w 2015 r.; oraz stopę zwrotu z kapitału własnego w wysokości […] % w 2014 r. i […] % w 2015 r. W scenariuszu pesymistycznym, marże zysku netto uległyby zmniejszeniu do […] % w 2014 r. i […] w 2015 r., współczynniki długu do kapitału własnego wzrosłyby do […] w 2014 r. i […] w 2015 r., natomiast stopa zwrotu z kapitału własnego wyniosłaby […] % w 2014 r. i […] % w 2015 r.
(3)

Do wniosku, zgodnie art. 5 ust. 5 i art. 17 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, załączono dane i informacje wymagane na podstawie załączników III i IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/18/WE (2), a także informacje i wnioski dotyczące oceny ryzyka przeprowadzonej według zasad określonych w załączniku II do dyrektywy 2001/18/WE. Wniosek zawiera również plan monitorowania skutków dla środowiska zgodny z załącznikiem VII do dyrektywy 2001/18/WE.
(13)

Francuska dyrekcja ds. przepisów podatkowych zebrała szczegółowe dane potwierdzające przestrzeganie zasady dotyczącej udziału procentowego statków czarterowanych na czas i niepodnoszących bandery wspólnotowej w całkowitym tonażu eksploatowanym przez dane przedsiębiorstwo w odniesieniu do poszczególnych przedsiębiorstw i za każdy rok, począwszy od roku przystąpienia do systemu. Przedsiębiorstwa wymienione w tabelach zbiorczych przesłanych Komisji są to nie tylko wszystkie przedsiębiorstwa będące członkami organizacji Armateurs de France, które przystąpiły do systemu podatku tonażowego (11), lecz także przedsiębiorstwa armatorskie świadczące publiczne usługi transportu wodnego (12). Pozostałe 15 % należy do przedsiębiorstw, które nie przystąpiły do systemu podatku tonażowego i które nie należą do żadnej grupy armatorów (głównie SNCM i CMN). Dostarczone dane wskazują, że od momentu wprowadzenia podatku tonażowego w 2003 r. do 2014 r. żaden z beneficjentów nie przekroczył przedmiotowego progu. Najwyższy współczynnik, jaki ostatnio odnotowano, wynosi 41 %, tj. znacznie poniżej progu zatwierdzonego w 2003 r.
(3)

Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do TUE i do TFUE, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne. Dania nie uczestniczy we wdrożeniu niniejszej decyzji i w związku z tym nie uczestniczy w finansowaniu przedmiotowej misji.
(2)

Według informacji przekazanych przez przedsiębiorstwo wprowadzające produkt do obrotu postać użytkowa na bazie polidimetylosiloksanu prowadzi do utworzenia cienkiej silikonowej warstwy na powierzchni zbiorników wodnych. Niskie napięcie powierzchniowe silikonowej warstwy uniemożliwia larwom komarów oddychanie, a samicom komarów składanie jaj na powierzchni wody, przez co wiele owadów tonie podczas próby złożenia jaj.
(1)

W dniu 1 kwietnia 2014 r. Irlandia zwróciła się do Komisji o zadecydowanie, zgodnie z art. 3 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, czy dwa produkty składające się z kultur bakterii, przeznaczone do rozkładu stałych substancji organicznych i wprowadzane do obrotu w tym celu, są produktami biobójczymi w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) tego rozporządzenia.
(7)

W związku z tym Unia powinna złożyć do Sekretariatu konwencji wniosek dotyczący włączenia PFOA i jego związków do załącznika A do konwencji. Wniosek ten oraz stanowisko Unii w odniesieniu do warunków umieszczenia PFOA i jego związków w załączniku A do konwencji powinny uwzględniać wszelkie istotne informacje uzyskane w toku bieżącego procesu wprowadzania ograniczeń na podstawie art. 68–73 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006,
(242)

Nic nie wskazuje na to, aby od aktualizacji umowy rachunkowej w 1975 r., która reguluje jej ustalenia finansowe, program transportu szkolnego uległ istotnym zmianom. Ponadto Komisja zauważa, że nie można uznać, że rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 przyczyniło się do otwarcia rynku usług w zakresie transportu szkolnego, biorąc pod uwagę to, że usługi transportowe w ramach tego programu nie są świadczone na rzecz ogółu społeczeństwa w sposób niedyskryminacyjny i ciągły (66). Komisja uważa zatem, że program transportu szkolnego stanowi istniejącą pomoc w rozumieniu art. 1 lit. b) ppkt (v) rozporządzenia (WE) nr 659/1999.
Kwas perfluorooktanosulfonowy (PFOS) i jego pochodne są już wymienione w załączniku B do konwencji, wraz ze szczególnymi wyłączeniami. W wyniku przeglądu tych wyłączeń POPRC zachęca strony do zaprzestania używania PFOS w dywanach, skórze i odzieży, wyrobach włókienniczych i tapicerskich, powłokach i dodatkach do powłok oraz w insektycydach do zwalczania mrówek ogniowych i termitów. POPRC zachęca strony również do ograniczenia stosowania PFOS w platerowaniu twardym, które obecnie jest dozwolone w ramach szczególnego wyłączenia, wyłącznie do systemów zamkniętych, co jest dozwolone jako dopuszczalny cel w ramach konwencji. Ponadto POPRC zachęca strony do zaprzestania stosowania PFOS w przynętach na owady do celów zwalczania mrówek z gatunków Atta spp. i Acromyrmex spp., co obecnie jest dozwolone jako dopuszczalny cel w ramach konwencji.
(5)

Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował, by przedłużyć mandat Filipa DE CEUNINCKA jako szefa misji EUCAP Sahel Niger na okres od dnia 16 lipca 2015 r. do dnia 15 lipca 2016 r.,
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 113/1

DECYZJA RADY (UE) 2015/702

z dnia 13 lipca 2007 r.

w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Protokołu do układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Libańską z drugiej strony w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310 w połączeniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie drugie,

uwzględniając Akt przystąpienia z 2003 r., w szczególności jego art. 6 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Dnia 10 lutego 2004 r. Rada upoważniła Komisję w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich do rozpoczęcia negocjacji z Republika Libańską w celu dostosowania eurośródziemnomorskiego układu stowarzyszeniowego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Libańską z drugiej strony (1) w związku z przystąpieniem nowych państw członkowskich do Unii Europejskiej.

(2) Negocjacje zostały zakończone z wynikiem zadowalającym Komisję.

(3) Tekst protokołu wynegocjowanego z Libanem przewiduje w art. 9 ust. 2 tymczasowe stosowanie tego protokołu przed jego wejściem w życie.

(4) Protokół, z zastrzeżeniem jego ewentualnego zawarcia w późniejszym terminie, powinien zostać podpisany w imieniu Wspólnoty i państw członkowskich i tymczasowo stosowany,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej (osób umocowanych) do podpisania w imieniu Wspólnoty oraz jej państw członkowskich protokołu do układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Libańską z drugiej strony w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej.

Tekst protokołu jest załączony do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Protokół jest stosowany tymczasowo, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 lipca 2007 r. W imieniu Rady E. A. SANTOS Przewodniczący

(1) Dz.U. L 143 z 30.5.2006, s. 2.
(3)

Dlatego też, zgodnie z art. 5 ust. 5 i art. 17 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, do wniosku załączono dane i informacje wymagane na podstawie załączników III i IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/18/WE (2), a także informacje i ustalenia dotyczące oceny ryzyka przeprowadzonej według zasad określonych w załączniku II do dyrektywy 2001/18/WE. Wniosek zawiera również plan monitorowania skutków dla środowiska zgodny z załącznikiem VII do dyrektywy 2001/18/WE.
(6)

Wniosek odnosił się również do wprowadzenia do obrotu kukurydzy NK603 w produktach składających się z niej lub ją zawierających w celu ich wykorzystania do wszelkich innych zastosowań – oprócz zastosowania jako żywność lub pasza – do których używa się każdej innej kukurydzy, w tym do zastosowania jako materiału siewnego do uprawy.
(2)

Wniosek odnosi się również do wprowadzenia do obrotu rzepaku MON 88302 w produktach składających się z niego lub go zawierających w celu wykorzystania do wszelkich innych zastosowań – oprócz zastosowań w charakterze żywności lub paszy – do których używa się każdego innego rzepaku, z wyjątkiem stosowania w uprawach.
(3)

Do wniosku, zgodnie z art. 5 ust. 5 i art. 17 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, załączono dane i informacje wymagane na podstawie załączników III i IV do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/18/WE (2), a także informacje i ustalenia dotyczące oceny ryzyka przeprowadzonej według zasad określonych w załączniku II do dyrektywy 2001/18/WE. Wniosek zawiera również plan monitorowania skutków dla środowiska zgodny z załącznikiem VII do dyrektywy 2001/18/WE.
(2)

Wniosek odnosi się również do wprowadzenia do obrotu kukurydzy T25 w produktach składających się z niej lub ją zawierających w celu wykorzystania do wszelkich innych zastosowań – oprócz zastosowania jako żywność lub pasza – do których używa się każdej innej kukurydzy, w tym do zastosowania jako materiału siewnego do uprawy.
(2)

Wniosek odnosi się również do wprowadzenia do obrotu soi MON87708 w produktach składających się z niej lub ją zawierających w celu wykorzystania do wszelkich innych zastosowań – oprócz zastosowania jako żywność lub pasza – do których używa się każdej innej soi, z wyjątkiem zastosowania jako materiału siewnego do uprawy.
(2)

W związku z nałożonym przez rozporządzenie (UE) nr 1024/2013 na właściwe organy krajowe obowiązkiem pomocy EBC, współpracy w dobrej wierze i wymiany informacji, dokumenty EBC mogą znajdować się w posiadaniu właściwych organów krajowych. Brak zasięgnięcia opinii EBC w sprawie zakresu dostępu udzielonego w odniesieniu do dokumentów EBC będących w posiadaniu właściwych organów krajowych, albo brak kierowania do EBC wniosków o udostępnienie takich dokumentów, mogą negatywnie wpływać na wykonywanie zadań nadzorczych powierzonych EBC i na należyte funkcjonowanie jednolitego mechanizmu nadzorczego. Dlatego też wnioski o udzielenie dostępu do dokumentów powinny być kierowane do EBC, albo należy zasięgać opinii EBC przed podjęciem decyzji o udostępnieniu dokumentów,
(1)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 (1) przeniosło odniesienie do Zjednoczonych Emiratów Arabskich z załącznika I do załącznika II do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 (2).
(9)

Aby umożliwić skuteczne sprawowanie mandatu określonego w Traktacie i by zapewnić elastyczność konieczną do dostosowywania się do harmonogramu działań Komitetu, w szczególności w ramach europejskiego semestru, przepisy dotyczące zarządzania odnoszące się do funkcjonowania Komitetu należy zmienić z myślą o zapewnieniu sprawności i ciągłości.
(3)

W swoich konkluzjach z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wzmocnienia współpracy w unowocześnianiu i poprawianiu ochrony socjalnej (1) Rada poparła wniosek Komisji dotyczący stworzenia mechanizmu wzmocnionej współpracy, opracowany w celu wprowadzenia w życie tego działania przez grupę urzędników wysokiego szczebla. Rada podkreśliła, że ten rodzaj współpracy powinien obejmować wszystkie formy ochrony socjalnej i, jeśli to konieczne, pomagać państwom członkowskim w poprawianiu i wzmacnianiu ich systemów ochrony socjalnej, zgodnie z ich krajowymi priorytetami. Rada przypomniała również kompetencje państw członkowskich odnośnie do organizacji i finansowania ochrony socjalnej i zatwierdziła cztery ogólne cele w ramach generalnego wyzwania dotyczącego modernizacji systemów zabezpieczenia społecznego w rozumieniu Komisji: sprawienie, by praca była godziwie opłacana i przynosiła bezpieczny dochód; sprawienie, by emerytury były bezpieczne, a system emerytalny – zrównoważony; promowanie włączenia społecznego i zapewnienie trwałego systemu opieki zdrowotnej o wysokiej jakości. Podkreśliła ona również, że we wszystkich działaniach służących realizacji tych czterech celów należy uwzględniać kwestię równości pomiędzy kobietami i mężczyznami. Na koniec Rada uznała, że aspekty finansowe są wspólne dla wszystkich tych celów.
2.

[Bachelor of Science [Name of the UAS] in Midwifery] Bachelor of Science HES-SO de Sage-femme (Bachelor of Science HES-SO in Midwifery) Bachelor of Science BFH Hebamme (Bachelor of Science BFH in Midwifery) Bachelor of Science ZFH Hebamme (Bachelor of Science ZHAW in Midwifery)
(2)

Artykuł 4 ust. 1 dekretu stanowi, że zawierające nikotynę papierosy elektroniczne i pojemniki zapasowe do nich muszą być zabezpieczone przed dziećmi, a art. 4 ust. 2 stanowi, że pojemniki zapasowe muszą posiadać zamknięcia uniemożliwiające otwarcie przez dzieci, chociaż nie jest to wymagane przez rozporządzenie (WE) nr 1272/2008. W tym kontekście należy zauważyć, że do celów rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 papierosy elektroniczne mogą być uznane za mieszaniny w pojemniku. Przez objęcie zarówno papierosów elektronicznych, jak i pojemników zapasowych wymogiem zamknięcia zabezpieczającego przed dostępem dzieci bez względu na stężenie graniczne tej substancji w mieszaninie, dekret nakłada dodatkowe wymogi wykraczające poza przepisy rozporządzenia (WE) nr 1272/2008. Z kolei art. 7 ust. 2 dekretu stanowi, że o ile zalecenie przechowywania produktów poza zasięgiem dzieci nie jest obowiązkowe na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1272/2008, opakowanie jednostkowe i opakowanie zewnętrzne muszą nosić takie zalecenie. W związku z tym dekret wykracza poza obowiązek oznakowania na postawie rozporządzenia (WE) nr 1272/2008. Z powyższych względów dodatkowe wymogi zawarte w art. 4 ust. 1 i 2 oraz art. 7 ust. 2 dekretu mogą utrudniać wprowadzanie na niderlandzki rynek produktów zgodnych z obowiązującymi przepisami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1272/2008.
(1)

W dniu 24 września 2012 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z Republiką Południowej Afryki, w imieniu Unii i jej państw członkowskich oraz Republiki Chorwacji, w sprawie zawarcia Protokołu dodatkowego do Umowy o handlu, rozwoju i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Południowej Afryki, z drugiej strony (1), w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (zwanego dalej „Protokołem”).
(2)

Państwa członkowskie powiadomiły Komisję o zakończeniu prawnych i technicznych przygotowań do gromadzenia i przekazywania do VIS danych, o których mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 767/2008, w odniesieniu do wszystkich wniosków wizowych w tych regionach, w tym przygotowań do gromadzenia lub przekazywania danych w imieniu innego państwa członkowskiego.
(2)

Państwa członkowskie powiadomiły Komisję o zakończeniu prawnych i technicznych przygotowań do gromadzenia i przekazywania do VIS danych, o których mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 767/2008, w odniesieniu do wszystkich wniosków wizowych w tym regionie, w tym przygotowań do gromadzenia lub przekazywania danych w imieniu innego państwa członkowskiego.