Regulamin pracowniczy

UWAGA

DO CZĘŚCI I i II [1]

Niniejszy tekst zawiera wersję skonsolidowaną Regulaminu pracowniczego urzędników i Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich [2] mający zastosowanie od dnia 5 marca 1968 r., zgodnie z art. 2 i 3 rozporządzenia Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 z dnia 29 lutego 1968 r. (Dziennik Urzędowy Wspólnot Europejskich L 56 z 4.3.1968) oraz wymienionymi poniżej rozporządzeniami zmieniającymi to rozporządzenie. Tekst skonsolidowany nie jest prawnie wiążący [3]. Liczby w nawiasach przy niektórych numerach artykułów odpowiadają poniższej numeracji i odnoszą się do rozporządzeń zmieniających te artykuły.

(1) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 2278/69 (Dz.U. L 289 z 17.11.1969, str. 1)

(2) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 95/70 (Dz.U. L 15 z 21.1.1970, str. 1)

(3) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 96/70 (Dz.U. L 15 z 21.1.1970, str. 4)

(4) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 16/71 (Dz.U. L 5 z 7.1.1971, str. 1)

(5) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 2653/71 (Dz.U. L 276 z 16.12.1971, str. 1)

(6) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 2654/71 (Dz.U. L 276 z 16.12.1971, str. 6)

(7) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 1369/72 (Dz.U. L 149 z 1.7.1972, str. 1)

(8) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 1473/72 (Dz.U. L 160 z 16.7.1972, str. 1)

(9) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 2647/72 (Dz.U. L 283 z 20.12.1972, str. 1)

(10) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 558/73 (Dz.U. L 55 z 28.2.1973, str. 1)

(11) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2188/73 (Dz.U. L 223 z 11.8.1973, str. 1)

(12) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 2/74 (Dz.U. L 2 z 3.1.1974, str. 1)

(13) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 3191/74 (Dz.U. L 341z 20.12.1974, str. 1)

(14) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 711/75 (Dz.U. L 71 z 20.3.1975, str. 1)

(15) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 1009/75 (Dz.U. L 98 z 19.4.1975, str. 1)

(16) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 1601/75 (Dz.U. L 164 z 27.6.1975, str. 1)

(17) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 2577/75 (Dz.U. L 263 z 11.10.1975, str. 1)

(18) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2615/76 (Dz.U. L 299 z 29.10.1976, str. 1)

(19) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 3177/76 (Dz.U. L 359 z 30.12.1976, str. 1)

(20) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 3178/76 (Dz.U. L 359 z 30.12.1976, str. 9)

(21) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 1376/77 (Dz.U. L 157 z 28.6.1977, str. 1)

(22) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 2687/77 (Dz.U. L 314 z 8.12.1977, str. 1)

(23) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 2859/77 (Dz.U. L 330 z 23.12.1977, str. 1)

(24) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 912/78 (Dz.U. L 119 z 3.5.1978, str. 1)

(25) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 914/78 (Dz.U. L 119 z 3.5.1978, str. 8)

(26) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 2711/78 (Dz.U. L 328 z 23.11.1978, str. 1)

(27) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 3084/78 (Dz.U. L 369 z 29.12.1978, str. 1)

(28) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 3085/78 (Dz.U. L 369 z 29.12.1978, str. 6)

(29) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2955/79 (Dz.U. L 336 z 29.12.1979, str. 1)

(30) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 160/80 (Dz.U. L 20, 26.1.1980, str. 1)

(31) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 161/80 (Dz.U. L 20 z 26.1.1980, str. 5)

(32) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 187/81 (Dz.U. L 21 z 24.1.1981, str. 18) i

rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 397/81 (Dz.U. L 46 z 19.2.1981, str. 1)

(33) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 2780/81 (Dz.U. L 271 z 26.9.1981, str. 1)

(34) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 3821/81 (Dz.U. L 386 z 31.12.1981, str. 1)

(35) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 371/82 (Dz.U. L 47 z 19.2.1982, str. 8)

(36) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 372/82 (Dz.U. L 47 z 19.2.1982, str. 13)

(37) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 3139/82 (Dz.U. L 331 z 26.11.1982, str. 1)

(38) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 440/83 (Dz.U. L 53 z 26.2.1983, str. 1)

(39) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 1819/83 (Dz.U. L 180 z 5.7.1983, str. 1)

(40) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 2074/83 (Dz.U. L 203 z 27.7.1983, str. 1)

(41) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 3647/83 (Dz.U. L 361 z 24.12.1983, str. 1)

(42) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 419/85 (Dz.U. L 51 z 21.2.1985, str. 1)

(43) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 420/85 (Dz.U. L 51 z 21.2.1985, str. 6)

(44) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1578/85 (Dz.U. L 154 z 13.6.1985, str. 1)

(45) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1915/85 (Dz.U. L 180 z 12.7.1985, str. 3)

(46) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2799/85 (Dz.U. L 265 z 8.10.1985, str. 1)

(47) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 3580/85 (Dz.U. L 343 z 20.12.1985, str. 1)

(48) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 3855/86 (Dz.U. L 359 z 19.12.1986, str. 1)

(49) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 3856/86 (Dz.U. L 359 z 19.12.1986, str. 5)

(50) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 793/87 (Dz.U. L 79 z 21.3.1987, str. 1)

(51) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 3019/87 (Dz.U. L 286 z 9.10.1987, str. 3)

(52) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 3212/87 (Dz.U. L 307 z 29.10.1987, str. 1)

(53) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 3784/87 (Dz.U. L 356 z 18.12.1987, str. 1)

(54) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2338/88 (Dz.U. L 204 z 29.7.1988, str. 1)

(55) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2339/88 (Dz.U. L 204 z 29.7.1988, str. 5)

(56) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 3982/88 (Dz.U. L 354 z 22.12.1988, str. 1)

(57) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 2187/89 (Dz.U. L 209 z 21.7.1989, str. 1)

(58) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 3728/89 (Dz.U. L 364 z 14.12.1989, str. 1)

(59) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 2258/90 (Dz.U. L 204 z 2.8.1990, str. 1)

(60) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 3736/90 (Dz.U. L 360 z 22.12.1990, str. 1)

(61) Rozporządzenie (EWG) nr 2232/91 (Dz.U. L 204 z 22.7.1991, str. 1)

(62) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 3830/91 (Dz.U. L 361 z 31.12.1991, str. 1)

(63) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 3831/91 (Dz.U. L 361 z 31.12.1991, str. 7)

(64) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 3832/91 (Dz.U. L 361 z 31.12.1991, str. 9)

(65) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 3833/91 (Dz.U. L 361 z 31.12.1991, str. 10)

(66) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 3834/91 (Dz.U. L 361 z 31.12.1991, str. 13)

(67) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 571/92 (Dz.U. L 62 z 7.3.1992, str. 1)

(68) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 3761/92 (Dz.U. L 383 z 29.12.1992, str. 1)

(69) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 3947/92 (Dz.U. L 404 z 31.12.1992, str. 1)

(70) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 3608/93 (Dz.U. L 328 z 29.12.1993, str. 1)

(71) Rozporządzenie (EWWiS, WE, Euratom) nr 3161/94 (Dz.U. L 335 z 23.12.1994, str. 1)

zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom, EWWiS) nr 1197/95 (Dz.U. L 119 z 30.5.1995, str. 1)

(72) Rozporządzenie (EWWiS, WE, Euratom) nr 2963/95 (Dz.U. L 310 z 22.12.1995, str. 1)

(73) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, WE) nr 1354/96 (Dz.U. L 175 z 13.7.1996, str. 1)

(74) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, WE) nr 2485/96 (Dz.U. L 338 z 28.12.1996, str. 1)

(75) Rozporządzenie (EWWiS, WE, Euratom) nr 2192/97 (Dz.U. L 301 z 5.11.1997, str. 5)

(76) Rozporządzenie (EWWiS, WE, Euratom) nr 2591/97 (Dz.U. L 351 z 23.12.1997, str. 1)

(77) Rozporządzenie (WE, EWWiS, Euratom) nr 781/98 (Dz.U. L 113 z 15.04.1998, str. 4)

(78) Rozporządzenie (WE, EWWiS, Euratom) nr 2458/98 (Dz.U. L 307 z 17.11.1998, str. 1)

(79) Rozporządzenie (WE, EWWiS, Euratom) nr 2594/98 (Dz.U. L 325 z 3.12.1998, str. 1)

(80) Rozporządzenie (WE, EWWiS, Euratom) nr 2762/98 (Dz.U. L 346 z 22.12.1998, str. 1)

(81) Komunikat Komisji do innych instytucji dotyczący przeliczenia na euro kwot przewidzianych w Regulaminie pracowniczym nr 1999/C 60/09 (Dz.U. C 60 z 3.02.1999, str. 11)

(82) Rozporządzenie (WE, EWWiS, Euratom) nr 620/1999 (Dz.U. L 78 z 24.3.1999, str. 1)

(83) Rozporządzenie (WE, EWWiS, Euratom) nr 1238/1999 (Dz.U. L 150 z 17.6.1999, str. 1)

(84) Rozporządzenie (WE, EWWiS, Euratom) nr 2700/1999 (Dz.U. L 327 z 21.12.1999, str. 1)

(85) Rozporządzenie (WE, EWWiS, Euratom) nr 212/2000 (Dz.U. L 24 z 29.1.2000, str. 1)

(86) Rozporządzenie (WE, EWWiS, Euratom) nr 628/2000 (Dz.U. L 76 z 25.3.2000, str. 1)

(87) Rozporządzenie (WE, EWWiS, Euratom) nr 2804/2000 (Dz.U. L 326 z 22.12.2000, str. 3)

(88) Rozporządzenie (WE, EWWiS, Euratom) nr 2805/2000 (Dz.U. L 326 z 22.12.2000, str. 7)

(89) Rozporządzenie (WE, EWWiS, Euratom) nr 1986/2001 (Dz.U. L 271 z 12.10.2001, str. 1)

(90) Rozporządzenie (WE, EWWiS, Euratom) nr 2581/2001 (Dz.U. L 345 z 29.12.2001, str. 1)

(91) Rozporządzenie (WE, EWWiS, Euratom) nr 490/2002 (Dz.U. L 77 z 20.3.2002, str. 1)

(92) Rozporządzenie (WE, Euratom) nr 2265/2002 (Dz.U. L 347 z 20.12.2002, str. 1) [4]

[1] To kompendium zostało przygotowane przez dział ds. regulaminu pracowniczego Komisji. Uwagi dotyczące niniejszej publikacji można przesyłać pocztą elektroniczną na adres ADMIN-QUICK-WAY@cec.eu.int.

[2] Niniejszy regulamin pracowniczy i warunki zatrudnienia zastąpił Regulamin pracowniczy urzędników i Warunki zatrudnienia innych pracowników Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej ustanowione rozporządzeniem Rady nr 31 (EWG) i nr 11 (Euratom) z 18.12.1961 r. (Dz.U. 45 z 14.6.1962) oraz Regulamin pracowniczy urzędników i Warunki zatrudnienia innych pracowników Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, które były zmieniane.

[3] Konsolidacja przepisów prawnych ma charakter prawnie wiążący jedynie w przypadku gdy została dokonana przez instytucję stanowiącą prawo – w niniejszym przypadku przez Radę. Niniejszy tekst został sporządzony przez służby Komisji z uwzględnieniem wszystkich odpowiednich rozporządzeń Rady. W przypadku ewentualnego postępowania sądowego należy w związku z tym powoływać się na właściwe rozporządzenia Rady w brzmieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, a nie na sporządzony przez Komisję tekst skonsolidowany.Komisja dołożyła najwyższej staranności przy opracowaniu tych tekstów, które mają służyć jako istotne źródło informacji i narzędzie pracy.

[4] Rozporządzenie to wprowadza ostatnie zmiany wynagrodzenia urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich, zgodnie z art. 65 Regulaminu pracowniczego.

--------------------------------------------------

I.

Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich

Tytuł I: Przepisy ogólne

Tytuł II: Prawa i obowiązki urzędników

Tytuł III: Kariera zawodowa urzędnika

Rozdział 1: Zatrudnienie

Rozdział 2: Status służbowy

Sekcja 1: Aktywne zatrudnienie

Sekcja 2: Oddelegowanie

Sekcja 3: Urlop z przyczyn osobistych

Sekcja 4: Tymczasowy stan spoczynku

Sekcja 5: Urlop na czas odbywania służby wojskowej

Rozdział 3: Oceny, przeniesienie na wyższy stopień oraz awans.

Rozdział 4: Zakończenie służby

Sekcja 1: Rezygnacja

Sekcja 2: Zwolnienie z urzędu

Sekcja 3: Odwołanie ze stanowiska w interesie służby

Sekcja 4: Zwolnienie z powodu nienależytego wykonywania obowiązków

Sekcja 5: Przeniesienie w stan spoczynku

Sekcja 6: Stanowisko honorowe

Tytuł IV Warunki pracy urzędników

Rozdział 1: Czas pracy

Rozdział 2: Urlop

Rozdział 3: Dni świąteczne

Tytuł V: Wynagrodzenie oraz świadczenia z tytułu zabezpieczenia społecznego urzędników

Rozdział 1: Wynagrodzenie i zwrot kosztów

Sekcja 1: Wynagrodzenie

Sekcja 2: Zwrot kosztów

Rozdział 2: Świadczenia z tytułu zabezpieczenia społecznego

Rozdział 3: Emerytury i renty

Rozdział 4: Zwrot nadpłaconych kwot

Rozdział 5: Wstąpienie przez Wspólnoty w prawa wierzyciela

Tytuł VI Środki dyscyplinarne

Tytuł VII Środki prawne

Tytuł VIII Przepisy szczególne dotyczące urzędników służb naukowych lub technicznych Wspólnot

Tytuł VIIIA: Przepisy szczególne dotycząceurzędników pełniących służbę w państwach trzecich

Tytuł IX Przepisy przejściowe i końcowe

Rozdział 1: Przepisy przejściowe

Rozdział 2: Przepisy końcowe

Załącznik I: Rodzaje stanowisk oraz odpowiadające im szczeble kariery

A. Rodzaje stanowisk oraz odpowiadające im szczeble kariery w każdej kategorii oraz w kategorii specjalnej - służbie językowej, przewidziane w art. 5 ust. 4 regulaminu pracowniczego

B. Rodzaje stanowisk oraz odpowiadające im szczeble kariery w służbach naukowych oraz technicznych Wspólnot, przewidziane w art. 92 regulaminu pracowniczego

Załącznik II: Skład oraz procedura działania organów przewidzianych wartykuł 9 regulaminu pracowniczego

Sekcja 1: Komitet Pracowniczy

Sekcja 2: Wspólny Komitet

Sekcja 3: Komisja Dyscyplinarna

Sekcja 4: Komitet ds. Inwalidztwa

Sekcja 5: Komitet ds. Ocen

Załącznik III: Konkursy

Załącznik IV: Świadczenia przewidziane w art. 41 i 50 regulaminu pracowniczego

Załącznik IVa: Praca na pół etatu

Załącznik V: Urlop

Sekcja 1: Urlop coroczny

Sekcja 2: Urlop okolicznościowy

Sekcja 3:Czas podróży

Załącznik VI: Rekompensata oraz wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych

Załącznik VII: Wynagrodzenie oraz zwrot kosztów

Sekcja 1: Dodatki rodzinne

Sekcja 2 Dodatek zagraniczny

Sekcja 2a: Dodatek ryczałtowy

Sekcja 2b: Dodatek z tytułu prowadzenia szkoleń

Sekcja 3: Zwrot kosztów

A. Dodatek na zagospodarowanie

B. Dodatek na ponowne zagospodarowanie

C. Koszty podróży

D. Koszty przeprowadzki

E. Dieta dzienna

F. Koszty podróży służbowej

G. Ryczałtowy zwrot kosztów

Sekcja 4: Płatność należności

Załącznik VIII: System emerytalno - rentowy

Rozdział 1: Przepisy ogólne

Rozdział 2: Emerytura oraz odprawa

Sekcja 1: Emerytura

Sekcja 2: Odprawa

Rozdział 3: Renta inwalidzka

Rozdział 4: Renta rodzinna

Rozdział 5: Renty tymczasowe

Rozdział 6: Podwyżki rent w odniesieniu do dzieci pozostających na utrzymaniu

Rozdział 7 Sekcja 1: Finansowanie systemu emerytalno-rentowego

Sekcja 2: Obliczanie rent i emerytur

Sekcja 3: Wypłata świadczeń

Rozdział 8: Przepisy przejściowe

Załącznik IX: Postępowanie dyscyplinarne

Załącznik X: Przepisy szczególne mające zastosowanie do urzędników pełniących służbę w państwie trzecim

Rozdział 1: Przepisy ogólne

Rozdział 2: Obowiązki

Rozdział 3: Warunki pracy

Rozdział 4: Wynagrodzenie oraz świadczenia z tytułu zabezpieczenia społecznego

Sekcja 1: Wynagrodzenie oraz dodatki rodzinne

Sekcja 2: Przepisy dotyczące zwrotu kosztów

Sekcja 3: Świadczenia z tytułu zabezpieczenia społecznego

Rozdział 5: Przepisy dyscyplinarne

Rozdział 6: Przepisy przejściowe

Załącznik XI: Zasady stosowania art. 64 i 65 regulaminu pracowniczego

Rozdział 1: Coroczny przegląd wysokości wynagrodzeń

Sekcja 1: Czynniki określające roczne dostosowanie wysokości wynagrodzeń

Sekcja 2: Metody rocznego dostosowania wysokości wynagrodzeń

Rozdział 2: Tymczasowe dostosowanie wysokości wynagrodzeń

Rozdział 3: Państwa o wysokiej stopie inflacji

Rozdział 4: Określanie współczynników korygujących

Rozdział 5: Klauzula wyjątkowa

Rozdział 6: Zadania Urzędu Statystycznego Wspólnot Europejskich oraz relacje z krajowymi urzędami statystycznymi Państw Członkowskich

Rozdział 7: Przepisy końcowe oraz klauzula rewizyjna

Tytuł I Przepisy ogólne

Artykuł 1 (21) (73)

Do celów niniejszego regulaminu pracowniczego "urzędnik Wspólnot" oznacza osobę, która została powołana, zgodnie z przepisami niniejszego regulaminu pracowniczego, na stanowisko urzędnicze w jednej z instytucji Wspólnot na podstawie aktu wydanego przez organ powołujący tej instytucji.

Komitet Ekonomiczno-Społeczny, Komitet Regionów oraz Rzecznik Praw Obywatelskich Unii Europejskiej traktowane są, do celów niniejszego regulaminu pracowniczego, jak instytucje Wspólnot, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.

Artykuł 1a (77)

1. W przypadkach, w których ma zastosowanie niniejszy regulamin pracowniczy, urzędnicy uprawnieni są do równego traktowania bez bezpośredniej lub pośredniej dyskryminacji ze względu na rasę, przekonania polityczne, filozoficzne i religijne, płeć lub orientację seksualną, bez uszczerbku dla odpowiednich przepisów dotyczących osób o określonym stanie cywilnym.

2. W celu rzeczywistego zapewnienia pełnej równości mężczyzn i kobiet w zatrudnieniu, zasada równego traktowania nie stanowi przeszkody dla instytucji Wspólnot Europejskich w utrzymywaniu lub ustanawianiu szczególnych korzyści, w celu ułatwienia działalności zawodowej osobom płci niedostatecznie reprezentowanej, bądź w celu zapobiegania niekorzystnym sytuacjom w karierze zawodowej lub w celu kompensowania następstw takich sytuacji.

3. Instytucje, po zasięgnięciu opinii Komitetu ds. Regulaminu Pracowniczego, określają, w drodze porozumienia, środki i działania mające na celu wspieranie równych szans mężczyzn i kobiet w dziedzinach objętych regulaminem pracowniczym oraz przyjmują odpowiednie przepisy, w szczególności w celu wyrównania istniejących w praktyce nierówności, które ograniczają szanse kobiet w tych dziedzinach.

Artykuł 2 (69) (73)

Każda instytucja ustala, kto w jej ramach wykonuje uprawnienia przyznane przez niniejszy regulamin pracowniczy organowi powołującemu.

W stosunku do urzędników Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Komitetu Regionów oraz Sekretariatu Rzecznika Praw Obywatelskich Unii Europejskiej, regulaminy wewnętrzne tych Komitetów oraz regulamin wewnętrzny urzędu Rzecznika Praw Obywatelskich określają, kto wykonuje uprawnienia nadane niniejszym regulaminem pracowniczym organowi powołującemu.

Dwie lub więcej instytucji może powierzyć jednej z nich lub podmiotowi międzyinstytucjonalnemu uprawnienia nadane organowi powołującemu w odniesieniu do zatrudniania personelu, programów zabezpieczenia społecznego oraz systemów emerytalno-rentowych.

Artykuł 3

Akt powołania urzędnika wskazuje datę, z którą powołanie staje się skuteczne; data ta nie może przypadać wcześniej niż data rozpoczęcia wykonywania obowiązków przez urzędnika.

Artykuł 4

Powołanie lub awans dokonywane są jedynie w celu obsadzenia wolnego stanowiska zgodnie z przepisami niniejszego regulaminu pracowniczego.

Pracownicy instytucji są powiadamiani o każdym wolnym stanowisku w tej instytucji, jeśli organ powołujący podejmuje decyzję, iż stanowisko to należy obsadzić.

Jeśli wakat nie może zostać obsadzony w drodze przeniesienia, awansu lub wewnętrznego konkursu, powiadamia się o tym pracowników trzech Wspólnot Europejskich.

Artykuł 5 (8)

1. Stanowiska objęte niniejszym regulaminem pracowniczym są klasyfikowane, zgodnie z charakterem oraz znaczeniem związanych z nimi obowiązków, według czterech kategorii oznaczonych w malejącym porządku hierarchicznym literami A, B, C i D.

Kategoria A, w ramach której wymagane jest wykształcenie wyższe lub równoważne doświadczenie zawodowe, składa się z ośmiu grup zaszeregowania, podzielonych na szczeble kariery, w których skład wchodzą zazwyczaj dwie grupy zaszeregowania pracowników wykonujących obowiązki kierownicze oraz o charakterze doradczym.

Kategoria B, w ramach której wymagane jest wykształcenie średnie lub równoważne doświadczenie zawodowe, składa się z pięciu grup zaszeregowania, podzielonych na szczeble kariery, w których skład wchodzą zazwyczaj dwie grupy zaszeregowania pracowników wykonujących obowiązki o charakterze wykonawczym.

Kategoria C, w ramach której wymagane jest wykształcenie średnie lub równoważne doświadczenie zawodowe, składa się z pięciu grup zaszeregowania, podzielonych na szczeble kariery, w skład których wchodzą zazwyczaj dwie grupy zaszeregowania pracowników wykonujących obowiązki o charakterze pomocniczym i wykonawczym.

Kategoria D, w ramach której wymagane jest wykształcenie podstawowe, w razie potrzeby uzupełnione szkoleniem technicznym, składa się z pięciu grup zaszeregowania, podzielonych na szczeble kariery, w skład których wchodzą zazwyczaj dwie grupy zaszeregowania pracowników wykonujących prace fizyczne lub zadania pomocnicze.

Jednakże w drodze odstępstwa, stanowiska w ramach tej samej wyspecjalizowanej dziedziny zawodowej mogą być grupowane, zgodnie z procedurą wprowadzania zmian do niniejszego regulaminu pracowniczego, w służby obejmujące wiele grup zaszeregowania jednej lub kilku wspomnianych powyżej kategorii.

2. Stanowiska tłumaczy ustnych i pisemnych są grupowane w ramach kategorii specjalnej – służby językowej oznaczanej literami LA, składającej się z sześciu grup zaszeregowania równoważnych grupom od 3 do 8 w ramach kategorii A oraz podzielonych na szczeble kariery obejmujące zazwyczaj dwie grupy zaszeregowania.

3. Wszyscy urzędnicy należący do tej samej kategorii lub do tej samej kategorii specjalnej podlegają takim samym warunkom zatrudnienia oraz kariery zawodowej.

4. Wykaz rodzajów stanowisk oraz odpowiadających im szczebli kariery jest zawarty w załączniku I.

Każda z instytucji, po zasięgnięciu opinii Komitetu ds. Regulaminu Pracowniczego o którym mowa w art. 10, określa na podstawie tej tabeli obowiązki oraz uprawnienia przypisane każdemu rodzajowi stanowiska.

Artykuł 6

Liczba stanowisk w każdej grupie zaszeregowania i na każdym szczeblu kariery w ramach wszystkich kategorii oraz kategorii specjalnej jest określana w wykazie stanowisk załączonym do właściwej dla każdej instytucji sekcji budżetu.

Artykuł 7 (8)

1. Organ powołujący, działając wyłącznie w interesie służby oraz bez względu na przynależność państwową, wyznacza urzędnikowi, w drodze powołania lub przeniesienia, stanowisko odpowiadające jego grupie zaszeregowania w ramach jego kategorii lub kategorii specjalnej.

Urzędnik może ubiegać się o przeniesienie w ramach instytucji, w której jest zatrudniony.

2. Urzędnikowi może zostać czasowo powierzone stanowisko na wyższym szczeblu kariery w jego kategorii lub kategorii specjalnej niż osiągnięty przez niego szczebel kariery. Począwszy od czwartego miesiąca po objęciu takiego stanowiska, otrzymuje on dodatek wyrównawczy odpowiadający różnicy między wynagrodzeniem należnym według jego grupy zaszeregowania i stopnia a wynagrodzeniem, które otrzymywałby na stopniu, według którego zostałby sklasyfikowany w ramach bazowej grupy zaszeregowania, gdyby został powołany na szczebel kariery właściwy dla powierzonego mu stanowiska.

Okres czasowego sprawowania stanowiska jest ograniczony do jednego roku, z wyjątkiem przypadków, gdy bezpośrednio lub pośrednio zastępowany jest urzędnik oddelegowany na inne stanowisko w interesie służby, wezwany do odbycia służby wojskowej lub nieobecny z powodu przedłużającego się zwolnienia chorobowego.

Artykuł 8

Urzędnik oddelegowany do innej instytucji Wspólnot Europejskich może, po okresie sześciu miesięcy, wnioskować o przeniesienie do pracy w tej instytucji.

Jeśli instytucja macierzysta urzędnika oraz instytucja, do której został on oddelegowany, wyrażają zgodę na przeniesienie, przyjmuje się, iż urzędnik pełnił całą swoją służbę we Wspólnotach w tej ostatniej instytucji. W przypadku takiego przeniesienia nie mają zastosowania przepisy niniejszego regulaminu dotyczące świadczeń finansowych przysługujących w razie zakończenia służby w jednej z instytucji Wspólnot.

Jeśli decyzja uwzględniająca taki wniosek obejmuje zatrudnienie urzędnika w wyższej grupie zaszeregowania niż ta, do której był przydzielony w instytucji macierzystej, decyzję tę uznaje się za awans i może ona zostać podjęta jedynie zgodnie z warunkami określonymi w art. 45.

Artykuł 9 (69)

1. Powołuje się:

a) w każdej instytucji:

- Komitet Pracowniczy, który może być w miarę potrzeb podzielony na sekcje według różnych miejsc zatrudnienia,

- Wspólny Komitet lub odpowiednio do ilości urzędników w miejscach zatrudnienia, kilka Wspólnych Komitetów,

- Komisję Dyscyplinarną lub, odpowiednio do ilości urzędników w miejscach zatrudnienia, kilka Komisji Dyscyplinarnych,

- w miarę potrzeb, Komitet ds. Ocen;

b) w odniesieniu do Wspólnot:

- Komitet ds. Inwalidztwa;

które wykonują funkcje powierzone im w niniejszym regulaminie pracowniczym.

1a. W celu stosowania niektórych przepisów niniejszego regulaminu pracowniczego, dla dwóch lub większej liczby instytucji może być ustanowiony połączony Wspólny Komitet.

2. Skład oraz szczegóły dotyczące działalności tych organów ustalane są przez każdą z instytucji zgodnie z przepisami załącznika II.

Wykaz członków tych organów publikowany jest w Miesięcznym Biuletynie Pracowniczym Wspólnot.

3. Komitet Pracowniczy reprezentuje interesy pracowników wobec ich instytucji oraz zapewnia stały kontakt między instytucją a pracownikami. Przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania służby, zapewniając możliwość wyrażania opinii przez pracowników.

Zwraca on uwagę właściwych organów danej instytucji na wszelkie problemy mające ogólne znaczenie dla wykładni oraz stosowania niniejszego regulaminu pracowniczego. Można zwracać się do niego we wszelkich tego rodzaju sprawach.

Komitet Pracowniczy przedkłada właściwym organom instytucji propozycje dotyczące organizacji oraz działania służby oraz propozycje dotyczące poprawy warunków pracy oraz ogólnych warunków bytowych pracowników.

Komitet Pracowniczy uczestniczy w zarządzaniu oraz nadzorowaniu placówek o charakterze socjalnym utworzonych przez instytucję w interesie pracowników. Może on, za zgodą instytucji, powoływać takie placówki socjalne.

4. Oprócz funkcji powierzonych im w niniejszym regulaminie pracowniczym, Wspólne Komitety mogą wykonywać również funkcje doradcze w sprawach ogólnych przedkładanych przez organ powołujący lub przez Komitet Pracowniczy.

5. Opinii Komitetu ds. Ocen zasięga się w sprawach:

a) decyzji podejmowanych na zakończenie okresu próbnego;

b) zwolnień z powodu nienależytego wykonywania obowiązków; oraz

c) sporządzenia listy urzędników objętych redukcją stanowisk pracy.

Komitet dba o to, by oceny okresowe pracowników w ramach danej instytucji były dokonywane według jednolitych zasad.

Artykuł 10

Ustanawia się Komitet ds. Regulaminu Pracowniczego, składający się w połowie z przedstawicieli instytucji Wspólnot oraz z przedstawicieli ich Komitetów Pracowniczych. Procedura wyznaczania członków Komitetu ds. Regulaminu Pracowniczego ustalana jest za wspólnym porozumieniem instytucji.

Niezależnie od zadań powierzonych Komitetowi ds. Regulaminu Pracowniczego w niniejszym regulaminie pracowniczym, może on formułować wnioski dotyczące zmian regulaminu pracowniczego. Komisja zasięga opinii Komitetu ds. Regulaminu Pracowniczego w sprawie każdej propozycji zmiany regulaminu pracowniczego; przedstawia on swoją opinię w terminie określonym przez Komisję. Komitet ds. Regulaminu Pracowniczego zbiera się na wniosek przewodniczącego, instytucji lub Komitetu Pracowniczego instytucji.

Protokoły z posiedzeń Komitetu przekazywane są właściwym organom.

Artykuł 10a (8)

Instytucja określa terminy, w których Komitet Pracowniczy, Wspólny Komitet lub Komitet ds. Regulaminu Pracowniczego powinny wyrazić wymagane opinie; terminy te nie mogą być krótsze niż 15 dni roboczych. Jeśli w wyznaczonym terminie nie zostanie wydana opinia, instytucja podejmuje swoją decyzję.

Tytuł II Prawa i obowiązki urzędników

Artykuł 11

Urzędnik przy wykonywaniu swoich obowiązków i w swoim postępowaniu kieruje się wyłącznie interesem Wspólnot; nie może on zwracać się o instrukcje ani ich przyjmować od jakiegokolwiek rządu, organu, organizacji lub osoby spoza jego instytucji.

Urzędnik bez pozwolenia organu powołującego nie przyjmuje od jakiegokolwiek rządu lub z jakiegokolwiek źródła spoza instytucji, do której należy, jakichkolwiek tytułów, odznaczeń, wyróżnień, przywilejów, prezentów lub jakiegokolwiek rodzaju wynagrodzeń, z wyjątkiem przysługujących mu za prace wykonywane przed jego powołaniem albo w trakcie urlopu okolicznościowego w celu odbycia służby wojskowej lub innego rodzaju służby państwowej, o ile pozostają one w związku z tymi pracami.

Artykuł 12

Urzędnik powstrzymuje się od podejmowania jakichkolwiek działań, w szczególności od publicznego wyrażania opinii, mogących naruszyć powagę jego urzędu.

Nie może on uczestniczyć, bezpośrednio ani pośrednio, w przedsiębiorstwach podlegających kontroli instytucji, w której jest zatrudniony, lub mających z nią związki, w sposób, którego natura lub skala mogłaby ograniczyć jego niezależność podczas wykonywania obowiązków służbowych.

Urzędnik zamierzający wykonywać dodatkową działalność o charakterze zarobkowym lub niezarobkowym poza instytucją lub realizować jakiekolwiek zadania poza terytorium Wspólnot powinien uzyskać zezwolenie organu powołującego. Odmawia się udzielenia pozwolenia w przypadku, gdy taka działalność lub takie zadania mogłyby ograniczyć niezależność tego urzędnika, lub byłyby szkodliwe dla działalności Wspólnot.

Artykuł 13

Jeśli małżonek urzędnika prowadzi zawodowo działalność zarobkową, urzędnik powiadamia o tym organ powołujący. W przypadku gdy taka działalność okaże się być nie do pogodzenia z funkcją urzędnika oraz jeśli urzędnik nie jest w stanie zobowiązać się, że działalność ta zostanie zakończona w określonym czasie, organ powołujący, po zasięgnięciu opinii Wspólnego Komitetu, decyduje, czy urzędnik ten powinien nadal zajmować swoje stanowisko, zostać przeniesiony na inne stanowisko lub zostać z urzędu zwolniony.

Artykuł 14

Każdy urzędnik, który podczas wykonywania swoich obowiązków jest zobowiązany do zajęcia stanowiska w sprawie, której przebieg lub rozstrzygnięcie związane są z jego interesem osobistym, co może ograniczyć jego niezależność, powiadamia o tym organ powołujący.

Artykuł 15

Urzędnik, który korzystając z biernego prawa wyborczego zamierza kandydować na stanowisko publiczne, zobowiązany jest do złożenia wniosku o urlop z przyczyn osobistych na okres nieprzekraczający trzech miesięcy.

Organ powołujący rozpatruje przypadek każdego urzędnika wybranego na takie stanowisko. Uwzględniając znaczenie stanowiska oraz wiążące się z nim obowiązki, organ powołujący podejmuje decyzję, czy urzędnik powinien kontynuować aktywne zatrudnienie, czy też powinien złożyć wniosek o urlop z przyczyn osobistych.

W takim przypadku urlopu udziela się na okres sprawowania urzędu publicznego.

Artykuł 16

Po zakończeniu służby urzędnik jest zobowiązany do godziwego i rozważnego zachowania w odniesieniu do przyjmowania niektórych stanowisk lub korzyści.

Ponadto każda instytucja, po zasięgnięciu opinii Wspólnego Komitetu, określa stanowiska, na których urzędnicy w okresie trzech lat od zakończenia służby mogą podejmować działalność o charakterze zarobkowym lub niezarobkowym jedynie na warunkach określonych w poniższych przepisach.

W okresie tych trzech lat osoba, która zajmowała tego rodzaju stanowisko, zobowiązana jest do niezwłocznego powiadomienia instytucji, w których pracowała przez ostatnie trzy lata przed zakończeniem służby, o działalności lub zadaniach, które mogą jej zostać powierzone.

Instytucja, po zasięgnięciu opinii Wspólnego Komitetu, powiadamia zainteresowaną osobę, w ciągu 15 dni od uzyskania informacji, czy zabrania mu podejmowania takiej działalności lub wykonywania takich zadań.

Artykuł 17

Urzędnik jest zobowiązany do zachowania ścisłej poufności w odniesieniu do wszelkich faktów i okoliczności, o których uzyskał informacje w trakcie lub w związku z wykonywaniem swoich obowiązków; zabronione jest ujawnianie w jakiejkolwiek formie osobom nieuprawnionym dokumentów lub informacji, które nie zostały wcześniej publicznie udostępnione. Zobowiązanie to istnieje także po zakończeniu służby.

Urzędnik, bez zgody organu powołującego, nie publikuje ani nie daje podstaw do publikacji, samodzielnie lub z innymi osobami, tekstów dotyczących działania Wspólnot. Zgody można odmówić jedynie w przypadku, gdy planowana publikacja mogłaby naruszyć interesy Wspólnot.

Artykuł 18

Wszelkie prawa do prac wykonanych przez urzędnika w ramach jego obowiązków przysługują Wspólnocie, do działalności której prace te się odnoszą.

Artykuł 19

Urzędnik nie może bez pozwolenia organu powołującego ujawnić w ramach postępowania sądowego informacji uzyskanych przy wykonywaniu swoich obowiązków. Udzielenia pozwolenia odmawia się jedynie w przypadku, gdy wymagają tego interesy Wspólnot, a odmowa nie może pociągać za sobą odpowiedzialności karnej urzędnika. Zobowiązanie to istnieje także po zakończeniu służby.

Przepisy ust. 1 nie mają zastosowania wobec urzędnika lub byłego urzędnika składającego zeznania przed Trybunałem Sprawiedliwości lub Komisją Dyscyplinarną instytucji w sprawie dotyczącej pracownika lub byłego pracownika jednej z trzech Wspólnot Europejskich.

Artykuł 20

Urzędnik ma miejsce zamieszkania w miejscowości, w której jest zatrudniony, lub w takiej odległości od niej, by nie utrudniało to wykonywania jego obowiązków.

Artykuł 21 (24)

Urzędnik, niezależnie od swojej rangi służbowej, wspiera i służy radą swoim przełożonym; odpowiada za wykonywanie powierzonych mu obowiązków.

Urzędnik kierujący określonym działem służby jest odpowiedzialny wobec swoich przełożonych za wykonywanie powierzonych mu uprawnień oraz wydanych przez niego poleceń.

Odpowiedzialność jego podwładnych nie zwalnia go z jego własnej odpowiedzialności.

Urzędnik, który uważa wydane mu polecenie za nieprawidłowe lub ocenia, że jego wykonanie może mieć poważne, niekorzystne skutki, informuje o tym swojego przełożonego, w razie potrzeby na piśmie. Jeśli przełożony potwierdzi polecenie na piśmie, urzędnik powinien je wykonać, o ile nie stanowi to naruszenia przepisów karnych lub przepisów dotyczących bezpieczeństwa.

Artykuł 22

Urzędnik może zostać zobowiązany do wyrównania, w całości bądź w części, szkody poniesionej przez Wspólnoty w wyniku jego poważnego uchybienia przy wykonywaniu lub w związku z wykonywaniem swoich obowiązków służbowych.

Organ powołujący wydaje decyzję zawierającą uzasadnienie zgodnie z procedurą obowiązującą w sprawach dyscyplinarnych.

Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich przy rozstrzyganiu sporów powstałych w związku z tym przepisem jest uprawniony do nieograniczonej kontroli prawidłowości decyzji oraz ma możliwość uchylenia lub zmiany zaskarżonej decyzji.

Artykuł 23 (24)

Przywileje i immunitety przysługujące urzędnikom, przyznawane są wyłącznie w interesie Wspólnot. O ile Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów nie stanowi inaczej, urzędnicy nie są zwolnieni z wypełniania swoich osobistych zobowiązań ani z obowiązku przestrzegania obowiązujących przepisów ustawowych i porządkowych.

W przypadku naruszenia przywilejów i immunitetów, zainteresowany urzędnik niezwłocznie powiadamia o tym organ powołujący.

Laissez-passer przewidziane w Protokole dotyczącym przywilejów i immunitetów wydawane są urzędnikom grup zaszeregowania od A 1 do A 4 oraz równoważnych grup zaszeregowania. W przypadku gdy wymaga tego interes służby, laissez-passer może zostać przyznane, na mocy specjalnej decyzji organu powołującego, urzędnikom innych grup zaszeregowania, których miejsce zatrudnienia znajduje się poza terytorium Państw Członkowskich.

Artykuł 24 (8)

Wspólnoty wspomagają każdego urzędnika, w szczególności w postępowaniach przeciwko osobom dopuszczającym się gróźb, zniewag, zniesławień lub ataków na osobę lub mienie, na jakie on lub członkowie jego rodziny są narażeni ze względu na zajmowane przez niego stanowisko lub pełnione obowiązki.

Wspólnoty solidarnie rekompensują urzędnikowi szkody poniesione przez niego w takich przypadkach, o ile urzędnik nie spowodował szkody umyślnie lub przez rażące niedbalstwo i nie był w stanie uzyskać odszkodowania od osoby, która szkodę wyrządziła.

Wspólnoty ułatwiają dalsze kształcenie zawodowe, w zakresie, w jakim jest to zgodne ze niezakłóconym funkcjonowaniem służby oraz z ich własnymi interesami.

Dalsze kształcenie zawodowe jest brane pod uwagę przy awansowaniu w ramach kariery zawodowej.

Artykuł 24a (8)

Urzędnikom przysługuje prawo do zrzeszania się; mogą oni w szczególności należeć do związków zawodowych lub stowarzyszeń pracowniczych urzędników europejskich.

Artykuł 25 (8)

Urzędnicy mogą składać wnioski organowi powołującemu swojej instytucji.

Każda decyzja indywidualna, która jest podejmowana na podstawie przepisów niniejszego regulaminu pracowniczego, jest niezwłocznie przekazywana na piśmie zainteresowanemu urzędnikowi. Jakakolwiek decyzja powodująca negatywne skutki dla urzędnika powinna zawierać uzasadnienie.

Decyzje indywidualne dotyczące zatrudnienia, powołania na czas nieokreślony, awansu, przeniesienia, określenia statusu służbowego oraz zakończenia służby urzędnika są niezwłocznie podawane do wiadomości poprzez ogłoszenie w budynkach instytucji, w której urzędnik jest zatrudniony oraz podlegają publikacji w Miesięcznym Biuletynie Pracowniczym Wspólnot.

Artykuł 26

Akta osobowe urzędnika zawierają:

a) wszelkie dokumenty dotyczące jego stosunku pracy oraz wszelkie oceny jego kwalifikacji, wydajności i zachowania;

b) wszelkie uwagi urzędnika dotyczące powyższych dokumentów.

Dokumenty są rejestrowane, numerowane oraz włączane do akt według numerów porządkowych; dokumenty określone w lit. a) mogą być wykorzystane lub użyte przez instytucję przeciwko urzędnikowi tylko w przypadku, gdy zostały mu one przedstawione przed ich włączeniem do akt.

Przedstawienie każdego dokumentu jest dokumentowane podpisem urzędnika lub, jeśli nie jest to możliwe, poprzez wysłanie listu poleconego.

Akta osobowe urzędnika nie mogą zawierać jakichkolwiek informacji o jego światopoglądzie, poglądach politycznych lub religijnych.

Dla każdego urzędnika prowadzi się tylko jedne akta osobowe.

Urzędnik jest uprawniony, nawet po zakończeniu służby, do zapoznania się ze wszystkim dokumentami, które znajdują się w jego aktach osobowych.

Akta osobowe mają charakter poufny i mogą być przeglądane tylko w pomieszczeniach biurowych administracji. W przypadku wszczęcia postępowania sądowego dotyczącego urzędnika przed Trybunałem Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich akta mogą być przekazane Trybunałowi.

Tytuł III Kariera zawodowa urzędnika

Rozdział I Zatrudnienie

Artykuł 27 (77)

Przy zatrudnianiu dąży się do pozyskania do służby urzędników spełniających najwyższe wymogi w zakresie kwalifikacji, wydajności i uczciwości, rekrutowanych spośród obywateli Państw Członkowskich Wspólnot z uwzględnieniem możliwie szerokiego zasięgu geograficznego.

Urzędnicy są wybierani bez względu na rasę, przekonania polityczne, filozoficzne i religijne, płeć lub orientację seksualną oraz bez względu na ich stan cywilny lub sytuację rodzinną.

Żadne stanowiska nie mogą być rezerwowane dla obywateli określonego Państwa Członkowskiego.

Artykuł 28

Na urzędnika może zostać powołany jedynie ten, kto:

a) jest obywatelem jednego z Państw Członkowskich Wspólnot i korzysta z pełni praw obywatelskich; organ powołujący może odstąpić od wymogu posiadania takiego obywatelstwa;

b) wypełnił wszelkie swoje zobowiązania wynikające z przepisów dotyczących pełnienia służby wojskowej;

c) posiada odpowiednie cechy charakteru dla wykonywania swoich obowiązków;

d) z zastrzeżeniem przepisów art. 29 ust. 2, spełnił wymogi konkursu przeprowadzanego w oparciu o świadectwa posiadanych kwalifikacji albo testy, lub zarówno świadectwa kwalifikacji jak i testy, zgodnie z przepisami załącznika III;

e) jest odpowiednio sprawny fizycznie, aby wykonywać swoje obowiązki; oraz

f) wykazuje gruntowną znajomość jednego z języków Wspólnot oraz zadowalającą znajomość innego języka Wspólnoty w zakresie niezbędnym dla wykonywania swoich obowiązków.

Artykuł 29

1. Przy obsadzaniu wolnego stanowiska w instytucji organ powołujący w pierwszej kolejności bierze pod uwagę:

a) czy stanowisko to może zostać obsadzone w drodze awansu lub przeniesienia w ramach instytucji;

b) możliwość przeprowadzenia konkursów wewnętrznych w ramach instytucji;

c) wnioski o przeniesienie złożone przez urzędników innych instytucji trzech Wspólnot Europejskich;

a następnie przeprowadza procedurę konkursową, w oparciu o świadectwa posiadanych kwalifikacji albo testy, lub zarówno w oparciu o świadectwa kwalifikacji jak i testy, zgodnie z przepisami załącznika III.

Konkurs może być przeprowadzony także w celów stworzenia rezerwy dla późniejszego naboru.

2. Przy naborze urzędników w grupach zaszeregowania A 1 lub A 2 oraz, w wyjątkowych przypadkach, również w odniesieniu do stanowisk, które wymagają specjalnych kwalifikacji, organ powołujący może zastosować inną procedurę niż konkurs.

Artykuł 30

W odniesieniu do każdego konkursu organ powołujący powołuje komisję konkursową. Komisja ta sporządza listę odpowiednich kandydatów.

Organ powołujący podejmuje decyzję, których z tych kandydatów powołać na wakujące stanowiska.

Artykuł 31

1. Wybrani w ten sposób kandydaci są powoływani na urzędników, przy czym:

- urzędnicy kategorii A lub kategorii specjalnej – służby językowej: do bazowej grupy zaszeregowania w ramach właściwej im kategorii lub kategorii specjalnej;

- urzędnicy pozostałych kategorii: do bazowej grupy zaszeregowania odpowiadającej stanowisku, na którym zostali zatrudnieni.

2. Jednakże organ powołujący może stosować wyjątki od powyższych przepisów z zastrzeżeniem następujących ograniczeń:

a) w grupach zaszeregowania A 1, A 2, A 3 oraz LA 3 jedynie w odniesieniu do;

- połowy powołań na zwolnione stanowiska,

- dwóch trzecich powołań na nowopowstałe stanowiska;

b) w innych grupach zaszeregowania jedynie w odniesieniu do:

- dwóch trzecich powołań na zwolnione stanowiska,

- połowy powołań na nowo powstałe stanowiska.

Z wyjątkiem grupy zaszeregowania LA 3, niniejszy przepis ma zastosowanie do grup sześciu stanowisk w ramach każdej grupy zaszeregowania, które są obsadzane.

Artykuł 32 (8) (69)

Zatrudnianemu urzędnikowi przyznaje pierwszy stopień w jego grupie zaszeregowania.

Jednakże organ powołujący, biorąc pod uwagę wykształcenie oraz szczególne doświadczenie zawodowe danej osoby, może zaklasyfikować go na wyższym stopniu w ramach danej grupy zaszeregowania; przyznanie wyższego stopnia nie może przekraczać 72 miesięcy w grupach zaszeregowania A 1 do A 4, LA 3 i LA 4 oraz 48 miesięcy w pozostałych grupach zaszeregowania.

Pracownik zatrudniony na czas określony, zaszeregowany zgodnie z przyjętymi przez instytucję kryteriami zaszeregowania, w przypadku powołania go na urzędnika w tej samej grupie zaszeregowania bezpośrednio po ustaniu jego dotychczasowego stosunku pracy, zachowuje stopień uzyskany w ramach zatrudnienia na czas określony.

Artykuł 33 (24)

Przed powołaniem, wybrany kandydat poddawany jest badaniom lekarskim przeprowadzanym przez jednego z lekarzy instytucji, w celu stwierdzenia, czy spełnia on wymóg określony w art. 28 lit. e).

W przypadku gdy w wyniku badania lekarskiego, o którym mowa w akapicie pierwszym, wydana zostanie negatywna opinia lekarska, kandydat może, w ciągu 20 dni od powiadomienia go przez instytucję o tej opinii, zażądać rozpatrzenia jego przypadku przez komisję lekarską składającą się z trzech lekarzy wybranych przez organ powołujący spośród personelu lekarskiego Wspólnoty. Komisja ta wysłuchuje lekarza, który wydał pierwotną, negatywną opinię. Kandydat może przedstawić komisji lekarskiej opinię wybranego przez siebie lekarza. W przypadku gdy opinia komisji lekarskiej potwierdzi wnioski badania lekarskiego, o którym mowa w akapicie pierwszym, kandydat pokrywa połowę związanych z jej sporządzeniem opłat i kosztów dodatkowych.

Artykuł 34 (8) (24) (69)

1. Z wyjątkiem urzędników należących do grup zaszeregowania A 1 i A 2, każdy urzędnik przed powołaniem go na czas nieokreślony odbywa okres próbny. Okres ten wynosi dziewięć miesięcy dla urzędników kategorii A, służby językowej i urzędników kategorii B oraz sześć miesięcy dla pozostałych urzędników.

W przypadku gdy w okresie próbnym urzędnik nieprzerwanie przez okres przynajmniej jednego miesiąca nie może wykonywać obowiązków z powodu choroby, urlopu macierzyńskiego w rozumieniu art. 58 lub z powodu wypadku, organ powołujący może odpowiednio przedłużyć jego okres próbny.

2. Jeżeli urzędnik w okresie próbnym w sposób oczywisty nie spełnia swoich obowiązków należycie, możliwe jest w każdym momencie okresu próbnego sporządzenie odpowiedniego sprawozdania.

Sprawozdanie to jest przekazywane osobie zainteresowanej, która w ciągu ośmiu dni ma prawo przedłożyć swoje uwagi na piśmie. Sprawozdanie wraz z uwagami jest niezwłocznie przekazywane przez przełożonego urzędnika w okresie próbnym organowi powołującemu, który w okresie trzech tygodni uzyskuje opinię Wspólnego Komitetu ds. Ocen w sprawie działań, które mają zostać podjęte. Organ powołujący może podjąć decyzję o zwolnieniu urzędnika w okresie próbnym przed zakończeniem tego okresu, z zachowaniem jednomiesięcznego okresu wypowiedzenia; okres zatrudnienia nie może jednak przekraczać normalnego wymiaru okresu próbnego.

Jednakże w wyjątkowych przypadkach organ powołujący może zezwolić na kontynuację okresu próbnego w innej jednostce. Okres próbny w innej jednostce trwa, w granicach określonych w ust. 4, sześć miesięcy.

3. Najpóźniej na miesiąc przed końcem okresu próbnego, sporządzane jest sprawozdanie w sprawie przydatności urzędnika w okresie próbnym do wykonywania obowiązków związanych z powierzonym mu stanowiskiem oraz odnośnie do jego wydajności i zachowania w ramach służby. Sprawozdanie to jest przekazywane zainteresowanemu, który w ciągu ośmiu dni ma prawo przedstawić na piśmie swoje uwagi.

W przypadku gdy sprawozdanie zaleca zwolnienie lub, w wyjątkowych przypadkach, przedłużenie okresu próbnego, jest ono wraz z uwagami urzędnika w okresie próbnym niezwłocznie przekazywane przez jego przełożonego organowi powołującemu, który w ciągu trzech tygodni zasięga opinii Wspólnego Komitetu ds. Ocen w odniesieniu do działań, które mają zostać podjęte.

Urzędnik w okresie próbnym, którego kwalifikacje zawodowe nie okazały się wystarczające do powołania go na urzędnika na czas nieokreślony, zostaje zwolniony. Jednakże w wyjątkowych przypadkach organ powołujący może przedłużyć okres próbny maksymalnie o sześć miesięcy i w razie potrzeby przydzielić urzędnika w okresie próbnym do innej jednostki.

4. Łączna długość okresu próbnego nie może przekraczać 15 miesięcy.

5. Urzędnik w okresie próbnym, którego stosunek pracy zakończył się, otrzymuje rekompensatę w wysokości trzech miesięcznych wynagrodzeń podstawowych, jeżeli był zatrudniony przez okres dłuższy niż rok, dwóch miesięcznych wynagrodzeń podstawowych, jeżeli był zatrudniony przez przynajmniej przez sześć miesięcy, oraz jednego miesięcznego wynagrodzenia podstawowego, jeżeli był zatrudniony przez okres krótszy niż sześć miesięcy; przepis ten nie ma zastosowania w przypadku, gdy urzędnik ten może niezwłocznie podjąć inną działalność zawodową.

6. Przepisy ust. 2–5 nie mają zastosowania do urzędników, którzy złożą wniosek o rozwiązanie stosunku pracy przed zakończeniem okresu próbnego.

Rozdział 2 Status służbowy

Artykuł 35

Urzędnik może mieć jeden z następujących statusów służbowych:

a) aktywne zatrudnienie;

b) oddelegowanie;

c) urlop z przyczyn osobistych;

d) tymczasowy stan spoczynku;

e) urlop na czas odbywania służby wojskowej.

Sekcja 1 Aktywne zatrudnienie

Artykuł 36

Aktywnie zatrudniony urzędnik wykonuje obowiązki związane ze stanowiskiem, na które został powołany lub które tymczasowo mu przydzielono zgodnie z przepisami tytułu IV.

Sekcja 2 Oddelegowanie

Artykuł 37 (8) (40) (69)

Oddelegowanym urzędnikiem jest urzędnik powołany na czas nieokreślony, który decyzją organu powołującego:

a) został skierowany w interesie służby:

- w celu tymczasowego pełnienia służby poza swoją instytucją; lub

- w celu tymczasowej pomocy osobie zajmującej stanowisko przewidziane w Traktatach ustanawiających Wspólnoty Europejskie lub Traktacie ustanawiającym jedną Radę i jedną Komisję Wspólnot Europejskich, lub wybranemu przewodniczącemu jednej z instytucji lub jednego z organów Wspólnot, lub wybranemu przewodniczącemu jednej z frakcji politycznych w Parlamencie Europejskim;

- w celu tymczasowego objęcia stanowiska znajdującego się w wykazie stanowisk finansowanych ze środków przeznaczonych na badania i inwestycje oraz które zostało zaliczone przez organ budżetowy do stanowisk na czas określony;

b) na swój wniosek:

- został postawiony do dyspozycji innej instytucji Wspólnot Europejskich; lub

- został postawiony do dyspozycji organizacji zajmującej się wspieraniem interesów Wspólnoty i wymienionej w wykazie sporządzanym na podstawie porozumienia między instytucjami Wspólnot, po zasięgnięciu opinii Komitetu ds. Regulaminu Pracowniczego.

Oddelegowanemu urzędnikowi nadal przysługują wszystkie uprawnienia zgodnie z przepisami art. 38 oraz 39 oraz ciążą na nim wszystkie obowiązki, wynikające z jego przynależności do instytucji macierzystej. Jednakże z zastrzeżeniem przepisów art. 77 akapit trzeci dotyczących emerytury, do urzędnika oddelegowanego, o którym mowa w akapicie pierwszym tiret drugie lit. a), mają zastosowanie przepisy obowiązujące w stosunku do urzędników grupy zaszeregowania, do której został on zakwalifikowany na stanowisku, na które został oddelegowany.

Artykuł 38 (8)

Do oddelegowania w interesie służby mają zastosowanie następujące przepisy:

a) decyzję w sprawie oddelegowania podejmuje organ powołujący po wysłuchaniu zainteresowanego urzędnika;

b) czas trwania oddelegowania jest określany przez organ powołujący;

c) po upływie każdego sześciomiesięcznego okresu zainteresowany urzędnik może wnioskować o zakończenie oddelegowania;

d) urzędnik oddelegowany na podstawie art. 37 lit. a) tiret pierwsze jest uprawniony do dodatku wyrównawczego, w przypadku gdy łączne wynagrodzenie otrzymywane na stanowisku, na które został oddelegowany, jest niższe niż przewidziane dla jego grupy zaszeregowania oraz stopnia w instytucji macierzystej; uprawniony jest również do uzyskania zwrotu wszystkich dodatkowych wydatków spowodowanych oddelegowaniem;

e) urzędnik oddelegowany na podstawie art. 37 lit. a) tiret pierwsze nadal opłaca składkę emerytalną obliczaną na podstawie wynagrodzenia odpowiadającego jego grupie zaszeregowania i stopniowi w instytucji macierzystej;

f) oddelegowany urzędnik zachowuje swoje stanowisko, prawo do przeniesienia na wyższy stopień oraz prawo do awansu;

g) po zakończeniu oddelegowania, urzędnik jest niezwłocznie przywracany na poprzednio zajmowane stanowisko.

Artykuł 39 (8) (40)

Do oddelegowania urzędnika na jego wniosek mają zastosowanie następujące przepisy:

a) decyzję w sprawie oddelegowania podejmuje organ powołujący, który określa czas trwania oddelegowania;

b) w ciągu sześciu miesięcy od objęcia nowych obowiązków urzędnik może wnioskować o zakończenie oddelegowania; w takim przypadku jest natychmiast przywracany na poprzednio zajmowane stanowisko;

c) po upływie tego sześciomiesięcznego okresu na jego stanowisko może zostać powołana inna osoba;

d) w trakcie okresu oddelegowania, składki na system emerytalno-rentowy oraz uprawnienia emerytalne obliczane są na podstawie wynagrodzenia odpowiadającego jego grupie zaszeregowania i stopniowi w instytucji macierzystej.

Urzędnik oddelegowany może nabywać uprawnienia emerytalne w instytucji, do której został oddelegowany na podstawie art. 37 ust. 1 lit. b) tiret drugie. Przestaje on jednak podlegać w okresie oddelegowania systemowi emerytalno-rentowemu instytucji, w której pierwotnie był zatrudniony.

Przepisy niniejszego regulaminu pracowniczego dotyczące renty inwalidzkiej oraz renty rodzinnej mają zastosowanie wobec urzędników, którzy w okresie oddelegowania na podstawie art. 37 ust. 1 lit. b) tiret drugie stali się niezdolni do pełnienia służby oraz wobec osób uprawnionych po śmierci urzędnika zmarłego w okresie oddelegowania; świadczenia te są pomniejszane o kwoty wypłacone z tych samych powodów i za ten sam okres przez jednostkę, do której urzędnik został oddelegowany.

Przepis ten nie może skutkować uzyskaniem przez urzędnika lub przez osoby uprawnione po śmierci urzędnika renty w wysokości przewyższającej maksymalną wysokość renty, jaka przysługiwałaby na podstawie niniejszego regulaminu pracowniczego;

e) po zakończeniu oddelegowania urzędnikowi jest przydzielane pierwsze wolne stanowisko w ramach jego kategorii lub kategorii specjalnej odpowiadające jego grupie zaszeregowania z zastrzeżeniem, że spełnia on wymagania związane z objęciem tego stanowiska. W przypadku nieprzyjęcia zaproponowanego stanowiska, utrzymuje on prawo do przeniesienia na kolejne wolne stanowisko w jego kategorii lub kategorii specjalnej odpowiadające jego grupie zaszeregowania, gdy spełnia on wymagania związane z objęciem tego stanowiska; jeśli urzędnik nie przyjmie stanowiska po raz kolejny, po konsultacji ze Wspólnym Komitetem, może zostać zwolniony z urzędu. Do momentu objęcia nowego stanowiska pozostaje on urzędnikiem oddelegowanym bez prawa do wynagrodzenia.

Sekcja 3 Urlop z przyczyn osobistych

Artykuł 40 (8) (24) (40)

1. Urzędnikowi powołanemu na czas nieokreślony może w wyjątkowych okolicznościach zostać udzielony na jego wniosek bezpłatny urlop z przyczyn osobistych.

2. Bez uszczerbku dla przepisów art. 15, czas trwania takiego urlopu nie przekracza jednego roku.

3. Urlop może być dwukrotnie przedłużany, każdorazowo o rok.

Jednakże jeśli urzędnik składa wniosek o taki urlop w celu umożliwienia mu:

- wychowywania dziecka w wieku poniżej pięciu lat pozostającego na jego utrzymaniu w rozumieniu art. 2 ust. 2 załącznika VII, lub

- wychowania wymagającego stałej opieki lub nadzoru dziecka pozostającego na jego utrzymaniu w rozumieniu art. 2 ust. 2 załącznika VII, cierpiącego z powodu poważnego upośledzenia umysłowego lub fizycznego potwierdzonego przez lekarza instytucji,

urlop może być przedłużany czterokrotnie o rok, pod warunkiem że przy każdym przedłużeniu spełniony jest jeden z warunków określonych w dwóch powyższych tiret.

Jeśli urzędnik składa wniosek o taki urlop w celu towarzyszenia swojemu małżonkowi będącemu urzędnikiem lub innym pracownikiem Wspólnot i zobowiązanemu, ze względu na ciążące na nim obowiązki, do zamieszkania w takiej odległości od miejsca zatrudnienia urzędnika składającego wniosek, iż zamieszkanie tam przez oboje małżonków stanowiłoby przeszkodę dla składającego wniosek urzędnika w wykonywaniu jego obowiązków, urlop może być przedłużany pięciokrotnie o rok, pod warunkiem że przy każdym przedłużeniu spełnione są warunki będące podstawą udzielenia urlopu. Urzędnik może skorzystać z tego ostatniego przepisu w sprawie przedłużenia urlopu jedynie raz w toku swojej kariery.

3. W trakcie urlopu urzędnik nie jest uprawniony do przeniesienia na wyższy stopień ani do awansu do wyższej grupy zaszeregowania; jego członkostwo w systemie zabezpieczenia społecznego przewidzianym w art. 72 i 73 oraz wynikające z tego ubezpieczenie od ryzyka jest zawieszone.

Jednakże urzędnik, który wykaże, iż nie może zostać objęty innym publicznym system ubezpieczenia od ryzyka określonego w art. 72 i 73, może po złożeniu odpowiedniego wniosku nie później niż w miesiącu następującym po miesiącu, w ciągu którego przeszedł na urlop z przyczyn osobistych, nadal być objęty ochroną przewidzianą w przepisach tych artykułów, pod warunkiem że ponosi w pierwszym roku urlopu z powodów osobistych połowę kosztów składek wymaganych w celu ubezpieczenia się od ryzyka określonego w art. 72 ust. 1 oraz art. 73 ust. 1 oraz pełny koszt składek w pozostałym okresie; składki obliczane są na podstawie ostatniego wynagrodzenia podstawowego urzędnika.

Ponadto urzędnik, który wykaże, iż nie może uzyskać uprawnień emerytalnych z innego systemu emerytalno-rentowego, może na wniosek kontynuować uzyskiwanie uprawnień emerytalnych przez okres nie dłuższy niż rok, pod warunkiem że ponosi on składki równe trzykrotności stawki określonej w art. 83 ust. 2; składki obliczane są na podstawie wynagrodzenia podstawowego urzędnika odpowiadającego jego grupie zaszeregowania i stopniowi.

4. Do urlopu z przyczyn osobistych mają zastosowanie następujące przepisy:

a) jest on udzielany przez organ powołujący na wniosek zainteresowanego urzędnika;

b) wniosek o przedłużenie urlopu składany jest na dwa miesiące przed końcem urlopu;

c) na stanowisko zajmowane przez urzędnika może zostać powołana inna osoba;

d) po zakończeniu urlopu z przyczyn osobistych urzędnikowi jest przydzielane pierwsze wolne stanowisko w jego kategorii lub kategorii specjalnej odpowiadające jego grupie zaszeregowania pod warunkiem że spełnia on wymagania związane z objęciem tego stanowiska. W przypadku nieprzyjęcia zaproponowanego stanowiska, utrzymuje on prawo do przeniesienia na kolejne wolne stanowisko w jego kategorii lub kategorii specjalnej odpowiadające jego grupie zaszeregowania, gdy spełnia on wymagania związane z objęciem tego stanowiska; jeśli urzędnik nie przyjmie stanowiska po raz kolejny, po konsultacji ze Wspólnym Komitetem, może zostać zwolniony z urzędu. Do momentu objęcia nowego stanowiska pozostaje on urzędnikiem urlopowanym z przyczyn osobistych bez prawa do wynagrodzenia.

Sekcja 4 Tymczasowy stan spoczynku

Artykuł 41 (8) (46) (78) (79)

1. Tymczasowy stan spoczynku stanowi status służbowy urzędnika objętego redukcją liczby stanowisk w jego instytucji.

2. Decyzja w sprawie redukcji liczby stanowisk w danej grupie zaszeregowania podejmowana jest przez uprawniony organ budżetowy w ramach procedury budżetowej.

Organ powołujący, po zasięgnięciu opinii Wspólnego Komitetu, podejmuje decyzję, jakich rodzajów stanowisk dotyczyć ma redukcja.

Organ powołujący po zasięgnięciu opinii Wspólnego Komitetu opracowuje listę urzędników objętych redukcją liczby stanowisk, biorąc pod uwagę ich kwalifikacje, wydajność, zachowanie w ramach służby, sytuację rodzinną oraz długość służby. Każdy urzędnik, zajmujący jedno ze stanowisk, o których mowa w akapicie drugim, który wyraża chęć przejścia w tymczasowy stan spoczynku, jest z urzędu wpisywany na listę.

Urzędnicy wymienieni na liście są przenoszeni decyzją organu powołującego w tymczasowy stan spoczynku.

3. Uzyskując ten status, urzędnik przestaje wykonywać swoje obowiązki oraz traci prawo do wynagrodzenia oraz przeniesienia na wyższy stopień, lecz nadal, przez okres nieprzekraczający pięciu lat, uzyskuje uprawnienia emerytalne obliczane w oparciu o wysokość wynagrodzenia odpowiadającego jego grupie zaszeregowania oraz stopniowi.

Przez okres dwóch lat od przeniesienia w tymczasowy stan spoczynku urzędnikowi przysługuje pierwszeństwo przywrócenia do pracy na zwolnionym lub nowoutworzonym stanowisku w jego kategorii lub kategorii specjalnej, odpowiadającym jego grupie zaszeregowania, pod warunkiem iż posiada niezbędne kwalifikacje do jego objęcia.

Urzędnik, który został przeniesiony w tymczasowy stan spoczynku, otrzymuje świadczenie z tego tytułu obliczane zgodnie z przepisami załącznika IV.

Kwota dochodów uzyskiwanych przez urzędnika z tytułu nowego zatrudnienia w trakcie tego okresu jest odejmowana od świadczenia przewidzianego w akapicie trzecim, jeśli dochody te oraz to świadczenie łącznie przekraczają ostatnią kwotę całkowitego wynagrodzenia otrzymywanego przez urzędnika, obliczoną na podstawie tabeli płac obowiązującej pierwszego dnia miesiąca, za który wypłacane jest świadczenie.

Urzędnik dostarcza na piśmie wymagane dowody oraz powiadamia instytucję o wszelkich okolicznościach mogących mieć wpływ na wysokość tego świadczenia.

Wysokości świadczenia i ostatniej kwoty całkowitego wynagrodzenia, o których mowa w akapicie czwartym, są obliczane przy zastosowaniu współczynnika korygującego określonego dla państwa wewnątrz Wspólnot, w którym świadczeniobiorca zgodnie z przedstawionymi dowodami posiada miejsce zamieszkania.

Jeżeli odbiorca świadczenia przyjmuje miejsce zamieszkania w państwie poza Wspólnotami, współczynnik korygujący wynosi 100.

Wysokość świadczenia jest wyrażona w euro. Płatne jest ono w walucie państwa zamieszkania osoby uprawnionej.

Świadczenia płatne w walucie innej niż euro przeliczane są według kursu wymiany określonego w art. 63 akapit drugi.

4. Po upływie okresu, w którym urzędnik jest uprawniony do świadczenia z tytułu przeniesienia w tymczasowy stan spoczynku, zostaje on zwolniony z urzędu. W odpowiednich przypadkach otrzymuje on emeryturę przewidzianą w ramach systemu emerytalno-rentowego.

5. Urzędnik, któremu przed upływem dwuletniego okresu określonego w ust. 3 zaproponowano objęcie stanowiska odpowiadającego jego grupie zaszeregowania, który odmówił jego objęcia bez należytego uzasadnienia, może zostać, po zasięgnięciu opinii Wspólnego Komitetu, pozbawiony uprawnień wynikających z powyższych przepisów oraz zwolniony z urzędu.

Sekcja 5 Urlop na czas odbywania służby wojskowej

Artykuł 42

Urzędnik powołany do odbycia przewidzianej ustawowo służby wojskowej lub na szkolenia dla rezerwistów lub powołany do innego rodzaju służby w siłach zbrojnych otrzymuje specjalny status "urlopowanego na czas odbywania służby wojskowej".

Urzędnikowi powołanemu do odbycia służby wojskowej przestaje przysługiwać wynagrodzenie, ale zachowuje on uprawnienia do przeniesienia na wyższy stopień oraz do awansu zgodnie z przepisami niniejszego regulaminu pracowniczego. Zachowuje on także uprawnienia emerytalne, jeśli, po zakończeniu służby wojskowej, opłaci swoje składki na system emerytalno-rentowy z mocą wsteczną.

Urzędnik wezwany na szkolenie dla rezerwistów, lub powołany do innego rodzaju służby w siłach zbrojnych, otrzymuje w tym okresie wynagrodzenie po potrąceniu kwoty stanowiącej równowartość otrzymywanego żołdu.

Rozdział 3 Oceny przeniesienie na wyższy stopień oraz awans

Artykuł 43

Kwalifikacje, wydajność oraz zachowanie w ramach służby każdego urzędnika, z wyjątkiem urzędników grup zaszeregowania A 1 i A 2, są przedmiotem okresowej oceny sporządzanej co najmniej raz na dwa lata, zgodnie z warunkami określonymi przez każdą z instytucji na podstawie art. 110.

Powyższe oceny są przedstawiane zainteresowanemu urzędnikowi. Urzędnik ma prawo zgłoszenia uwag, które uważa za istotne.

Artykuł 44

Urzędnik pozostający dwa lata na tym samym stopniu w ramach jego grupy zaszeregowania jest automatycznie przenoszony na kolejny stopień tej grupy zaszeregowania.

Artykuł 45 (69)

1. Awans następuje na podstawie decyzji organu powołującego. Skutkuje on przyznaniem urzędnikowi wyższej grupy zaszeregowania w ramach kategorii lub kategorii specjalnej, w której jest zatrudniony. Awansem obejmuje się osoby wybrane spośród urzędników, którzy posiadają minimalny staż pracy w swojej grupie zaszeregowania, po porównaniu zasług urzędników mających prawo do ubiegania się o awans oraz uwzględnieniu dotyczących ich ocen.

W odniesieniu do urzędników, którym przyznano bazową grupę zaszeregowania w ramach ich kategorii lub kategorii specjalnej, okres ten wynosi sześć miesięcy od dnia ich powołania na urzędnika na czas nieokreślony; w odniesieniu do pozostałych urzędników wynosi on dwa lata.

2. Urzędnik może zostać przeniesiony z jednej kategorii lub kategorii specjalnej do innej lub awansowany do innej kategorii wyłącznie na podstawie konkursu.

3. Jednakże w przypadku gdy wymagają tego potrzeby kadrowe danej instytucji, w drodze odstępstwa od ust. 2 można zezwolić na przejście urzędnika z kategorii specjalnej LA do kategorii A i odwrotnie, w drodze przeniesienia, zgodnie z ust. 4.

4. W przypadku gdy organ powołujący, uwzględniając opinię Wspólnego Komitetu, podejmuje decyzję o skorzystaniu z tego odstępstwa, ustala liczbę stanowisk, w odniesieniu do których taki środek może być zastosowany. Zgodnie z tą samą procedurą podejmuje on decyzję w sprawie kryteriów i warunków dokonywania stosownych przeniesień, uwzględniając zasługi zainteresowanych urzędników, wykształcenie oraz doświadczenie zawodowe.

W odniesieniu do urzędników, wobec których zastosowano odstępstwo na podstawie ust. 3, staż pracy, o którym mowa w ust. 1, w grupie zaszeregowania, do której zostali przeniesieni, obliczany jest począwszy od dnia, w którym nastąpiło przeniesienie.

W nowej grupie zaszeregowania urzędnik w żadnym przypadku nie otrzymuje wynagrodzenia podstawowego niższego niż to, które otrzymywałby w poprzedniej grupie zaszeregowania.

W miarę potrzeb, każda instytucja przyjmuje, zgodnie z art. 110, ogólne przepisy wykonawcze dotyczące ust. 3 i 4.

Artykuł 46 (8)

Urzędnikowi powołanemu do wyższej grupy zaszeregowania przysługuje, w ramach nowej grupy zaszeregowania, stopień odpowiadający umownemu stopniowi równemu lub o jeden stopień wyższemu niż stopień osiągnięty w jego poprzedniej grupie zaszeregowania, zwiększony o kwotę następującej co dwa lata podwyżki należnej w ramach nowej grupy zaszeregowania.

Do celów niniejszego przepisu każda grupa zaszeregowania zostaje podzielona na umowne stopnie odpowiadające miesiącom zatrudnienia i umowne wynagrodzenie wzrastające o jedną dwudziestą czwartą wysokości kwoty podwyżki przyznawanej co dwa lata w odniesieniu do tej grupy zaszeregowania przez cały okres faktycznego zatrudnienia. Urzędnik powołany do wyższej grupy zaszeregowania w żadnym przypadku nie otrzymuje wynagrodzenia niższego niż to, które otrzymywałby w poprzedniej grupie zaszeregowania.

Urzędnik powołany do wyższej grupy zaszeregowania jest klasyfikowany co najmniej na pierwszym stopniu tej grupy zaszeregowania.

Rozdział 4 Zakończenie służby

Artykuł 47

Zakończenie służby następuje na skutek:

a) rezygnacji;

b) zwolnienia z urzędu;

c) odwołania ze stanowiska w interesie służby;

d) zwolnienia z powodu nienależytego wykonywania obowiązków;

e) wydalenia ze służby;

f) przeniesienia w stan spoczynku; lub

g) śmierci.

Sekcja 1 Rezygnacja

Artykuł 48 (8)

Złożenie rezygnacji przez urzędnika wymaga jednoznacznego oznajmienia przez niego na piśmie o woli ostatecznego zakończenia służby w danej instytucji.

Organ powołujący wydaje decyzję potwierdzającą rezygnację w terminie miesiąca od dnia otrzymania rezygnacji. Organ powołujący może odmówić przyjęcia rezygnacji, jeśli w dniu otrzymania rezygnacji toczy się postępowanie dyscyplinarne przeciwko urzędnikowi lub jeśli takie postępowanie zostało wszczęte w okresie 30 dni od otrzymania rezygnacji.

Rezygnacja staje się skuteczna w dniu określonym przez organ powołujący, przy czym dzień ten przypada, w przypadku urzędników kategorii A oraz kategorii specjalnej – służby językowej, nie później niż trzy miesiące, a w przypadku urzędników pozostałych kategorii nie później niż miesiąc od złożenia rezygnacji przez urzędnika.

Sekcja 2 Zwolnienie z urzędu

Artykuł 49 (8)

Urzędnik może zostać zwolniony z urzędu jedynie w przypadku, gdy przestaje spełniać warunki określone w art. 28 lit. a) lub w przypadkach przewidzianych w art. 13, 39, 40 i w art. 41 ust. 4 i 5 oraz w art. 14 akapit drugi załącznika VIII.

Decyzja zawierająca uzasadnienie jest wydawana przez organ powołujący po zasięgnięciu opinii Wspólnego Komitetu oraz po wysłuchaniu zainteresowanego urzędnika.

Sekcja 3 Odwołanie ze stanowiska w interesie służby

Artykuł 50 (8) (46)

Urzędnik zajmujący stanowisko w grupie zaszeregowania A 1 lub A 2 może zostać odwołany ze stanowiska w interesie służby na mocy decyzji organu powołującego.

Takie odwołanie ze stanowiska nie stanowi środka dyscyplinarnego.

Urzędnik odwołany w ten sposób ze stanowiska, któremu nie wyznaczono innego stanowiska w jego kategorii lub kategorii specjalnej odpowiadającego jego grupie zaszeregowania, otrzymuje świadczenie, którego wysokość obliczana jest zgodnie z załącznikiem IV.

Kwota dochodów uzyskiwanych przez urzędnika z tytułu nowego zatrudnienia w trakcie tego okresu jest odejmowana od świadczenia przewidzianego w akapicie trzecim, jeśli dochody te oraz to świadczenie łącznie przekraczają ostatnią kwotę całkowitego wynagrodzenia otrzymywanego przez urzędnika obliczoną na podstawie tabeli płac obowiązującej pierwszego dnia miesiąca, za który wypłacane jest świadczenie.

Zastosowanie ma art. 41 ust. 3 akapity piąty do dziewiątego.

Po upływie okresu, w którym urzędnik jest uprawniony do świadczenia z tytułu odwołania ze stanowiska w interesie służby, pod warunkiem że osiągnął on wiek 55 lat, jest on uprawniony do uzyskania emerytury, bez dokonywania obniżek przewidzianych w art. 9 załącznika VIII.

Sekcja 4 Zwolnienie z powodu nienależytego wykonywania obowiązków

Artykuł 51

1. Urzędnik, któremu zostanie wykazane nienależyte wykonywanie obowiązków, może zostać zwolniony.

Jednakże organ powołujący może zaproponować przeniesienie urzędnika do niższej grupy zaszeregowania.

2. We wniosku o zwolnienie urzędnika muszą być przedstawione powody zwolnienia; wniosek przekazuje się zainteresowanemu urzędnikowi. Urzędnik ma prawo do przedstawienia uwag, które uważa za istotne.

Organ powołujący wydaje decyzję zawierającą uzasadnienie, postępując zgodnie z procedurą przewidzianą w załączniku IX.

Sekcja 5 Przeniesienie w stan spoczynku

Artykuł 52 (46)

Bez uszczerbku dla przepisów art. 50, urzędnik jest przenoszony w stan spoczynku:

- automatycznie ostatniego dnia miesiąca, w którym kończy 65 lat, lub

- na swój wniosek, ostatniego dnia miesiąca, w którym złożył wniosek o przeniesienie w stan spoczynku, jeżeli ukończył przynajmniej 60 lat, lub, w przypadku gdy jest w wieku pomiędzy 50 a 60 rokiem życia oraz zgodnie z przepisami art. 9 załącznika VIII, spełnia wymogi dotyczące natychmiastowego uzyskania emerytury.

Artykuł 48 akapit drugi zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Artykuł 53 (46)

Urzędnik, wobec którego zgodnie z orzeczeniem Komitetu ds. Inwalidztwa stosuje się przepisy art. 78, jest z urzędu przenoszony w stan spoczynku ostatniego dnia miesiąca, w którym organ powołujący uznał jego trwałą i pełną niezdolność do pełnienia służby.

Sekcja 6 Stanowisko honorowe

Artykuł 54

Po zakończeniu służby, na mocy decyzji organu powołującego, urzędnik może zostać powołany na stanowisko honorowe na zajmowanym szczeblu kariery lub na wyższym szczeblu.

Nie wiążą się z tym żadne korzyści finansowe.

Tytuł IV Warunki pracy urzędników

Rozdział 1 Czas pracy

Artykuł 55 (7) (8) (16)

Urzędnicy aktywnie zatrudnieni pozostają zawsze w dyspozycji swojej instytucji.

Normalny tygodniowy czas pracy nie przekracza 42 godzin, zaś dzienny czas pracy ustalany jest przez organ powołujący. W tych samych granicach, organ powołujący po konsultacji z Komitetem Pracowniczym może ustalić godziny pracy określonych grup urzędników wykonujących obowiązki o szczególnym charakterze.

W sytuacjach spowodowanych nagłą potrzebą służby lub z powodów wynikających z przepisów bezpieczeństwa urzędnik może być zobowiązany do pozostawania w gotowości w miejscu pracy lub w miejscu zamieszkania poza normalnymi godzinami pracy. Instytucja określa szczegółowe zasady stosowania niniejszego ustępu po konsultacji z Komitetem Pracowniczym.

Artykuł 55a (8)

Wyjątkowo, organ powołujący może, na podstawie zawierającego uzasadnienie wniosku, zezwolić urzędnikowi na pracę na pół etatu, jeżeli uzna, że w pełni leży to w interesie instytucji.

Procedura udzielania takiego zezwolenia określona jest w załączniku IVa.

Urzędnik uprawniony do pracy na pół etatu w każdym miesiącu przepracowuje połowę normalnego czasu pracy w sposób przewidziany przez organ powołujący.

Artykuł 56 (8)

Urzędnik może być zobowiązany do pracy w godzinach nadliczbowych jedynie w przypadkach nagłych lub w razie wyjątkowego zwiększenia ilości pracy. Praca w nocy oraz praca w niedziele i w dni świąteczne może być dopuszczona jedynie zgodnie z procedurą określoną przez organ powołujący. Całkowity czas pracy w godzinach nadliczbowych, do której może zostać zobowiązany urzędnik, nie może w okresie sześciu miesięcy przekraczać 150 godzin.

Urzędnikom należącym do kategorii A i B oraz do kategorii specjalnej – służby językowej nie przysługuje za pracę w godzinach nadliczbowych prawo do rekompensaty w postaci czasu wolnego od pracy ani wynagrodzenie.

Urzędnikom należącym do kategorii C oraz D przysługuje, zgodnie z przepisami załącznika VI, prawo do uzyskana za pracę w godzinach nadliczbowych rekompensaty w postaci czasu wolnego od pracy lub wynagrodzenia, w przypadku gdy wymagania służby nie zezwalają na rekompensatę w postaci czasu wolnego od pracy w przeciągu miesiąca następującego po miesiącu, w którym godziny nadliczbowe zostały przepracowane.

Artykuł 56a (7) (15)

Urzędnikowi, od którego regularnie wymaga się pracy w nocy, w soboty, niedziele lub w dni świąteczne może zostać przyznany dodatek za pracę w systemie zmianowym wymaganą przez instytucję w związku z potrzebami służby lub z powodów wynikających z przepisów bezpieczeństwa i traktowaną przez nią jako normalny i stały element pracy tego urzędnika.

Stanowiąc na wniosek Komisji, przedłożony po zasięgnięciu opinii Komitetu ds. Regulaminu Pracowniczego, Rada określa kategorie urzędników uprawnionych do takich dodatków, warunki ich przyznawania oraz stawki.

Normalny czas pracy urzędnika wykonującego pracę w systemie zmianowym nie może przekraczać normalnego całkowitego rocznego czasu pracy.

Artykuł 56b (7) (16)

Urzędnikowi zobowiązanemu na podstawie decyzji organu powołującego do regularnego pozostawania w gotowości w miejscu pracy lub w miejscu zamieszkania poza jego normalnymi godzinami pracy ze względu na potrzeby służby lub przepisy bezpieczeństwa, mogą zostać przyznane dodatki.

Rada, stanowiąc na wniosek Komisji, przedłożony po zasięgnięciu opinii Komitetu ds. Regulaminu Pracowniczego, ustala kategorie urzędników uprawnionych do takich dodatków, warunki ich przyznawania oraz stawki.

Rozdział 2 Urlop

Artykuł 57

Urzędnicy uprawnieni są do urlopu corocznego w wymiarze nie mniejszym niż 24 dni robocze oraz nie większym niż 30 dni roboczych w każdym roku kalendarzowym, zgodnie z przepisami przyjętymi w drodze wspólnego porozumienia instytucji Wspólnot, po zasięgnięciu opinii Komitetu ds. Regulaminu Pracowniczego.

Poza corocznym urlopem urzędnikowi można, w sytuacjach wyjątkowych i na jego wniosek, udzielić urlopu okolicznościowego. Warunki udzielenia takiego urlopu określone są w załączniku III.

Artykuł 58 (8) (24)

Kobietom w ciąży, poza urlopem przewidzianym w art. 57, przysługuje – po przedstawieniu zaświadczenia lekarskiego – urlop rozpoczynający się sześć tygodni przed wskazaną w zaświadczeniu przewidywaną datą porodu i kończący się dziesięć tygodni po porodzie; urlop taki nie może trwać krócej niż 16 tygodni.

Artykuł 59 (8)

1. Urzędnikowi, który wykaże, iż jest niezdolny do wykonywania obowiązków z powodu choroby lub wypadku, przysługuje zwolnienie chorobowe.

Powinien on niezwłocznie powiadomić instytucję, w której jest zatrudniony o swojej niezdolności do wykonywania obowiązków oraz wskazać swoje miejsce pobytu. Jeśli jest nieobecny przez okres dłuższy niż trzy dni, zobowiązany jest przedstawić zaświadczenie lekarskie. Może on zostać zobowiązany do poddania się badaniom lekarskim zorganizowanym przez instytucję.

W sytuacji gdy nieobecności z powodu choroby trwające do 3 dni przekraczają, w ciągu 12 miesięcy, łącznie 12 dni, urzędnik jest zobowiązany przedstawić zaświadczenie lekarskie przy każdej kolejnej nieobecności z powodu choroby.

Organ powołujący może skierować do Komitetu ds. Inwalidztwa sprawę urzędnika, którego zwolnienia chorobowe przekraczają łącznie 12 miesięcy w okresie trzech lat zatrudnienia.

2. Urzędnik może zostać przymusowo urlopowany, jeśli zgodnie z badaniem przeprowadzonego przez lekarza instytucji wymaga tego jego stan zdrowia lub jeśli osoba wspólnie z nim zamieszkująca cierpi na chorobę zakaźną.

3. W razie sporu występuje się o opinię do Komitetu ds. Inwalidztwa.

4. Urzędnicy podlegają obowiązkowym corocznym kontrolnym badaniom lekarskim przeprowadzanym przez lekarza instytucji lub przez wybranego przez nich lekarza.

Wynagrodzenie lekarza wybranego przez urzędnika jest pokrywane przez instytucję do wysokości kwoty maksymalnej ustalanej corocznie przez organ powołujący po zasięgnięciu opinii Komitetu ds. Regulaminu Pracowniczego.

Artykuł 59a (8)

Urlop coroczny urzędnika uprawnionego do wykonywania pracy na pół etatu jest, w okresie świadczenia pracy w takim wymiarze, skrócony o połowę. Nie uwzględnia się ułamkowych części dni podlegających odliczeniu.

Artykuł 60

Z wyjątkiem przypadków choroby lub wypadku, urzędnik nie może być nieobecny w pracy bez uprzedniego zezwolenia przełożonego. Bez uszczerbku dla środków dyscyplinarnych, które mogą mieć zastosowanie w tym przypadku, jakakolwiek nieusprawiedliwiona nieobecność, która zostanie należycie stwierdzona, jest odliczana od corocznego urlopu tego urzędnika. Jeśli wykorzystał on już swój coroczny urlop, traci on prawo do wynagrodzenia za okres nieobecności.

Jeśli urzędnik zamierza przebywać na zwolnieniu chorobowym w miejscu innym niż miejsce zatrudnienia, musi uzyskać uprzednie zezwolenie organu powołującego.

Rozdział 3 Dni świąteczne

Artykuł 61

Wykaz dni świątecznych określany jest w drodze porozumienia między instytucjami Wspólnot po zasięgnięciu opinii Komitetu ds. Regulaminu Pracowniczego.

Tytuł V Wynagrodzenie oraz świadczenia z tytułu zabezpieczenia społecznego urzędników

Rozdział 1 Wynagrodzenie i zwrot kosztów

Sekcja 1 Wynagrodzenie

Artykuł 62

Urzędnik jest uprawniony na podstawie powołania do wynagrodzenia odpowiadającego jego grupie zaszeregowania i stopniowi, zgodnie z przepisami załącznika VII i o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej.

Urzędnik nie może zrzec się prawa do wynagrodzenia.

Wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie podstawowe, dodatki rodzinne oraz inne dodatki.

Artykuł 63

(28) (31) (32) (36) (38) (41) (42) (43) (47) (49) (53) (56) (58) (60) (66) (68) (70) (71) (72) (74) (76) (78) (81) (84) (87) (89) (90) (92)

Wysokość wynagrodzenia jest wyrażona w euro. Wynagrodzenie jest wypłacane w walucie kraju, w którym urzędnik wykonuje swoje obowiązki.

Wynagrodzenie wypłacane w walucie innej niż euro obliczone jest na podstawie kursów wymiany stosowanych przy wykonywaniu budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich dnia 1 lipca 2002 r.

Data ta jest zmieniana przy corocznym przeglądzie wysokości wynagrodzeń przewidzianym w art. 65; Rada stanowi w tej sprawie większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, zgodnie z w art. 148 ust. 2 akapit drugi tiret pierwsze Traktatu EWG oraz art. 118 ust. 2 Traktatu Euratom.

Bez uszczerbku dla stosowania art. 64 i 65, współczynniki określone zgodnie z tymi artykułami są dostosowywane przez Radę w każdym przypadku, gdy zmieniana jest powyższa data; Rada, działając zgodnie z procedurą określoną w akapicie trzecim, koryguje przy tym skutki zmiany kursu euro w stosunku do kursów, o których mowa w akapicie drugim.

Artykuł 64 (78)

Wysokość wynagrodzenia urzędnika wyrażona w euro, po dokonaniu obowiązkowych potrąceń określonych w niniejszym regulaminie pracowniczym lub w przepisach wykonawczych do niego, jest korygowana według współczynnika, który, w zależności od warunków życia w różnych miejscach zatrudnienia, jest wyższy, niższy lub równy 100 %.

Współczynniki korygujące są określane przez Radę, stanowiącą większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, zgodnie z art. 148 ust. 2 akapit drugi tiret pierwsze Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą oraz art. 118 ust. 2 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej. Na dzień 1 stycznia 1962 r. współczynnik korygujący mający zastosowanie do wynagrodzeń urzędników zatrudnionych w tymczasowych siedzibach Wspólnot jest równy 100 %.

Artykuł 65

1. Rada corocznie dokonuje przeglądu wysokości wynagrodzeń urzędników oraz innych pracowników Wspólnot. Przeglądu tego dokonuje we wrześniu na podstawie wspólnego sprawozdania Komisji sporządzonego w oparciu o wspólny współczynnik określony przez Urząd Statystyczny Wspólnot Europejskich w porozumieniu z krajowymi urzędami statystycznymi Państw Członkowskich; współczynnik odzwierciedla sytuację na dzień 1 lipca w każdym z państw Wspólnot.

W trakcie tego przeglądu Rada analizuje, czy w ramach polityki gospodarczej oraz społecznej Wspólnot wysokość wynagrodzeń powinna zostać dostosowana. W szczególności uwzględnia się wszelkie podwyżki wynagrodzeń w służbach publicznych oraz potrzeby pozyskania personelu.

2. W przypadku istotnej zmiany wysokości kosztów utrzymania Rada podejmuje w przeciągu dwóch miesięcy decyzję w sprawie dostosowania wysokości współczynników korygujących oraz, stosownie do potrzeb, o ich zastosowaniu z mocą wsteczną.

3. Przy stosowaniu przepisów niniejszego artykułu Rada stanowi kwalifikowaną większością na wniosek Komisji, zgodnie z art. 148 ust. 2 akapit drugi tiret pierwsze Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą oraz w art. 118 ust. 2 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.

Artykuł 65a (62)

Zasady stosowania art. 64 oraz 65 są określone w załączniku XI.

Artykuł 66

(1) (2) (4) (5) (9) (11) (12) (13) (19) (23) (27) (30) (31) (32) (35) (36) (37) (38) (41) (42) (43) (45) (47) (48) (49) (53) (54) (56) (57) (58) (59) (60) (65) (66) (68) (70) (71) (72) (74) (76) (78) (80) (81) (84) (87) (89) (90) (92)

Wysokość miesięcznych wynagrodzeń podstawowych określana jest dla każdej grupy zaszeregowania oraz stopnia zgodnie z następującą tabelą:

Grupa zaszeregowania | Stopień |

1.7.2002 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |

A 1 | 12 179,52 | 12 826,51 | 13 473,50 | 14 120,49 | 14 767,48 | 15 414,47 | | |

A 2 | 10 808,33 | 11 425,71 | 12 043,09 | 12 660,47 | 13 277,85 | 13 895,23 | | |

A 3 | 8 951,25 | 9 491,28 | 10 031,31 | 10 571,34 | 11 111,37 | 11 651,40 | 12 191,43 | 12 731,46 |

A 4 | 7 520,00 | 7 941,50 | 8 363,00 | 8 784,50 | 9 206,00 | 9 627,50 | 10 049,00 | 10 470,50 |

A 5 | 6 199,87 | 6 567,17 | 6 934,47 | 7 301,77 | 7 669,07 | 8 036,37 | 8 403,67 | 8 770,97 |

A 6 | 5 357,85 | 5 650,18 | 5 942,51 | 6 234,84 | 6 527,17 | 6 819,50 | 7 111,83 | 7 404,16 |

A 7 | 4 612,02 | 4 841,51 | 5 071,00 | 5 300,49 | 5 529,98 | 5 759,47 | | |

A 8 | 4 078,92 | 4 243,42 | | | | | | |

B 1 | 5 357,85 | 5 650,18 | 5 942,51 | 6 234,84 | 6 527,17 | 6 819,50 | 7 111,83 | 7 404,16 |

B 2 | 4 642,16 | 4 859,80 | 5 077,44 | 5 295,08 | 5 512,72 | 5 730,36 | 5 948,00 | 6 165,64 |

B 3 | 3 893,81 | 4 074,78 | 4 255,75 | 4 436,72 | 4 617,69 | 4 798,66 | 4 979,63 | 5 160,60 |

B 4 | 3 367,80 | 3 524,74 | 3 681,68 | 3 838,62 | 3 995,56 | 4 152,50 | 4 309,44 | 4 466,38 |

B 5 | 3 010,37 | 3 137,37 | 3 264,37 | 3 391,37 | | | | |

C 1 | 3 435,01 | 3 573,53 | 3 712,05 | 3 850,57 | 3 989,09 | 4 127,61 | 4 266,13 | 4 404,65 |

C 2 | 2 987,74 | 3 114,68 | 3 241,62 | 3 368,56 | 3 495,50 | 3 622,44 | 3 749,38 | 3 876,32 |

C 3 | 2 787,00 | 2 895,75 | 3 004,50 | 3 113,25 | 3 222,00 | 3 330,75 | 3 439,50 | 3 548,25 |

C 4 | 2 518,27 | 2 620,28 | 2 722,29 | 2 824,30 | 2 926,31 | 3 028,32 | 3 130,33 | 3 232,34 |

C 5 | 2 322,00 | 2 417,15 | 2 512,30 | 2 607,45 | | | | |

D 1 | 2 624,21 | 2 738,95 | 2 853,69 | 2 968,43 | 3 083,17 | 3 197,91 | 3 312,65 | 3 427,39 |

D 2 | 2 392,77 | 2 494,68 | 2 596,59 | 2 698,50 | 2 800,41 | 2 902,32 | 3 004,23 | 3 106,14 |

D 3 | 2 227,04 | 2 322,36 | 2 417,68 | 2 513,00 | 2 608,32 | 2 703,64 | 2 798,96 | 2 894,28 |

D 4 | 2 099,79 | 2 185,90 | 2 272,01 | 2 358,12 | | | | |

Artykuł 66a (34) (52) (63) (78) (88)

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 3 ust. 1 rozporządzenia (EWG, Euratom, EWWiS) nr 260/68 [1], w okresie od dnia 1 stycznia 1992 r. do dnia 1 lipca 2003 r. zastosowanie znajduje tymczasowy środek dotyczący wynagrodzenia wypłacanego przez Wspólnotę pracownikom aktywnie zatrudnionym, zwany "składką tymczasową".

2. a) Stawka tej składki tymczasowej, którą stosuje się do podstawy określonej w ust. 3, wynosi 5,83 %.

b) Rada, stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 24 ust. 1 Traktatu ustanawiającego jedną Radę i jedną Komisję Wspólnot Europejskich, po konsultacji z innymi zainteresowanymi instytucjami, może, w odpowiednich przypadkach, zmienić stawkę składki tymczasowej określonej w lit. a) w związku z przeglądem przewidzianym w art. 15 ust. 2 załącznika XI do regulaminu pracowniczego, na podstawie sprawozdania oraz na wniosek Komisji.

3. a) Podstawą obliczania tymczasowej składki jest wynagrodzenie podstawowe, odpowiadające grupie zaszeregowania oraz stopniowi, przyjmowane do obliczania wysokości wynagrodzenia, pomniejszone o:

- składki na ubezpieczenie i system emerytalno-rentowy oraz podatek, płacony przed potrąceniem składki tymczasowej przez urzędnika należącego do tej samej grupy zaszeregowania i o tym samym stopniu, nieposiadającego nikogo na utrzymaniu, w rozumieniu art. 2 załącznika VII, oraz

- kwotę równą wynagrodzeniu podstawowemu urzędnika z grupy zaszeregowania D 4, stopień 1.

b) Składniki, na podstawie których oblicza się wysokość składki tymczasowej, wyrażone są w euro; stosuje się do nich współczynnik korygujący 100.

4. Potrącenie składki tymczasowej nie może powodować obniżenia wysokości wynagrodzenia poniżej kwoty netto otrzymywanej przed jej wprowadzeniem [2].

Niepobrana w danym roku ze względu na przepis akapitu pierwszego część składki dodawana jest do składki w kolejnym roku.

5. Składki tymczasowe potrącane są co miesiąc u źródła; uzyskiwane kwoty stanowią dochód budżetu ogólnego Wspólnot.

Artykuł 67

(1) (2) (4) (5) (8) (9) (10) (11) (12) (13) (19) (23) (24) (27) (31) (32) (35) (36) (38) (40) (79)

1. Dodatki rodzinne obejmują:

a) dodatek na gospodarstwo domowe;

b) dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu;

c) dodatek edukacyjny.

2. Urzędnicy pobierający dodatki rodzinne przewidziane w niniejszym artykule zgłaszają dodatki podobnego rodzaju wypłacane im z innych źródeł; kwotę takich dodatków odlicza się od kwoty dodatków wypłacanych na podstawie art. 1, 2 i 3 załącznika VII.

3. Wysokość dodatku na dziecko pozostające na utrzymaniu urzędnika może zostać podwojona na mocy szczególnej decyzji organu powołującego zawierającej uzasadnienie wydanej na podstawie dokumentacji medycznej stwierdzającej, że dziecko jest upośledzone umysłowo lub fizycznie, co pociąga za sobą znaczne wydatki ponoszone przez urzędnika.

4. W przypadku gdy na podstawie art. 1, 2 i 3 załącznika VII dodatki rodzinne wypłaca się osobie innej niż urzędnik, są one wypłacane w walucie państwa, w którym osoba ta zamieszkuje, po ich przeliczeniu, w razie potrzeby, według kursów określonych w art. 63 akapit drugi. Stosuje się do nich współczynnik korygujący dla danego państwa, jeżeli znajduje się ono we Wspólnotach, lub współczynnik korygujący wynoszący 100, jeżeli państwo miejsca zamieszkania znajduje się poza Wspólnotami.

W przypadku gdy dodatki rodzinne wypłacane są osobie, o której mowa powyżej, stosuje się do niej przepisy ust. 2 i 3.

Artykuł 68 (8)

Dodatki rodzinne określone w art. 67 ust. 1 są wypłacane także w przypadku, gdy urzędnik jest uprawniony do otrzymywania świadczenia przewidzianego w art. 41 i 50 niniejszego regulaminu pracowniczego lub w art. 34 i 42 dawnego regulaminu pracowniczego Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali.

Zainteresowana osoba składa oświadczenie o dodatkach podobnego rodzaju pochodzących z innych źródeł pobieranych na to samo dziecko; kwota takich dodatki jest potrącana z kwoty dodatków wypłacanych na podstawie art. 1, 2 i 3 załącznika VII.

Artykuł 68a (8)

Urzędnik uprawniony do pracy na pół etatu uprawniony jest do wynagrodzenia obliczanego w sposób określony w załączniku IVa.

Artykuł 69

(1) (2) (4) (5) (9) (10) (11) (12) (13) (19) (23) (27) (31) (32) (35) (36) (38) (41) (42) (43) (45) (47) (48) (49) (53) (54) (56) (57) (58) (59) (60) (65) (66) (68) (70) (71) (72) (74) (76) (78) (80) (81) (84) (87) (89) (90) (92)

Dodatek zagraniczny równy jest 16 % sumy wynagrodzenia podstawowego, dodatku na gospodarstwo domowe oraz dodatku na dziecko pozostające na utrzymaniu, do których uprawniony jest urzędnik. Dodatek zagraniczny wynosi nie mniej niż 424,07 EUR miesięcznie.

Artykuł 70 (8)

W przypadku śmierci urzędnika jego małżonek oraz pozostające na jego utrzymaniu dzieci otrzymują pełne wynagrodzenie zmarłego urzędnika do końca trzeciego miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła śmierć.

W przypadku śmierci osoby, która nabyła prawa do emerytury lub renty, akapit pierwszy stosuje się odpowiednio.

Artykuł 70a (24)

Urzędnikowi, wyznaczonemu przez organ powołujący do prowadzenia szkoleń w ramach wspierania kształcenia zawodowego przewidzianego w art. 24 akapit trzeci, może być przyznany dodatek na warunkach określonych w art. 4b załącznika VII.

Sekcja 2 Zwrot kosztów

Artykuł 71

Urzędnik jest uprawniony, zgodnie z przepisami załącznika VII, do zwrotu poniesionych przez niego kosztów w związku z podjęciem służby, przeniesieniem lub zakończeniem służby, a także do zwrotu kosztów poniesionych przez niego w trakcie wykonywania obowiązków lub w związku z ich wykonywaniem.

Rozdział 2 Świadczenia z tytułu zabezpieczenia społecznego

Artykuł 72 (8) (10) (40)

1. Urzędnik, jego małżonek, o ile nie jest on uprawniony do świadczeń tego samego rodzaju oraz w tej samej wysokości na podstawie innych przepisów ustawowych lub wykonawczych, jego dzieci oraz inne osoby pozostające na jego utrzymaniu w rozumieniu art. 2 załącznika VII, są ubezpieczeni na wypadek choroby do wysokości 80 % poniesionych wydatków, zgodnie z przepisami przyjętymi w drodze porozumienia między instytucjami Wspólnot po zasięgnięciu opinii Komitetu ds. Regulaminu Pracowniczego. Stawka ta jest podwyższona do 85 % w następujących przypadkach: konsultacji i wizyt lekarskich, zabiegów chirurgicznych, hospitalizacji, lekarstw, badań radiologicznych, analiz, badań laboratoryjnych i protez przepisanych przez lekarza, z wyjątkiem protez dentystycznych. W przypadku gruźlicy, choroby Heinego-Medina, choroby nowotworowej, choroby umysłowej i innych schorzeń uznanych przez organ powołujący za równie poważne oraz w przypadku wczesnych badań przesiewowych mających na celu wykrycie ewentualnej choroby, oraz w przypadku porodu stawka ta jest podwyższona do 100 %. Jednakże stawka zwrotu kosztów w wysokości 100 % nie ma zastosowania, gdy w przypadku choroby zawodowej lub wypadku zastosowanie znajduje art. 73.

Jedna trzecia składki wymaganej w celu pokrycia kosztów tego ubezpieczenia ponoszona jest przez urzędnika, przy czym kwota obciążenia nie może przekraczać 2 % jego wynagrodzenia podstawowego.

1a. Urzędnik kończący służbę, który wykaże, że nie może być objęty innym publicznym systemem ubezpieczenia chorobowego może, nie później niż w przeciągu miesiąca następującego po miesiącu, w którym zakończył służbę, zwrócić się o przedłużenie swojego ubezpieczenia na wypadek choroby, przewidzianego w ust. 1, maksymalnie na okres 6 miesięcy po zakończeniu służby. Składka określona w ust. 1 jest obliczana na podstawie wysokości ostatniego wynagrodzenia podstawowego otrzymywanego przez tego urzędnika, przy czym pokrywa on połowę tej składki.

Na mocy decyzji organu powołującego, podjętej po konsultacji z lekarzem instytucji, nie stosuje się zarówno terminu jednego miesiąca na złożenie wniosku, jak i przewidzianego w akapicie pierwszym okresu sześciu miesięcy, w przypadku gdy dana osoba cierpi na poważną lub przewlekłą chorobę, na którą zapadła przed zakończeniem służby i o której poinformowała instytucję przed upływem sześciomiesięcznego okresu określonego w akapicie pierwszym, pod warunkiem że osoba ta podda się badaniu lekarskiemu zorganizowanemu przez instytucję.

1b. W przypadku gdy były małżonek urzędnika, dziecko, które przestało być na jego utrzymaniu, lub osoba, która przestała być traktowana jak osoba pozostająca na utrzymaniu urzędnika w rozumieniu art. 2 załącznika VII do regulaminu pracowniczego, wykaże, że nie może być objęty(-a) innym publicznym systemem ubezpieczenia chorobowego, może być nadal maksymalnie przez okres roku ubezpieczony(-a) na wypadek choroby zgodnie z ust. 1 jako osoba objęta ochroną ubezpieczeniową w ramach ubezpieczenia tego urzędnika. Ochrona taka nie wymaga opłacania składek. Powyższy okres jednego roku rozpoczyna się w dniu uprawomocnienia się orzeczenia o rozwodzie albo utraty statusu dziecka pozostającego na utrzymaniu lub statusu osoby traktowanej na równi z dzieckiem pozostającym na utrzymaniu urzędnika.

2. Przepisy ust. 1 mają zastosowanie do urzędnika także po zakończeniu jego służby, jeżeli kontynuował on służbę we Wspólnotach do ukończenia 60 roku życia lub pobiera rentę inwalidzką. Wysokość składki obliczana jest na podstawie kwoty emerytury lub renty.

Takie same regulacje mają zastosowanie wobec osób, które są uprawnione do otrzymywania renty rodzinnej z tytułu śmierci urzędnika, który był aktywnie zatrudniony lub pozostawał w służbie do ukończenia 60 roku życia lub z tytułu śmierci osoby uprawnionej do renty inwalidzkiej. Wysokość składki obliczana jest na podstawie kwoty renty rodzinnej.

2a. Przepisy ust. 1 mają także zastosowanie wobec następujących osób, o ile nie są one objęte żadnym innym systemem ubezpieczeń chorobowych:

- byłych urzędników pobierających emeryturę, którzy zakończyli służbę we Wspólnotach przed ukończeniem 60 lat;

- osób uprawnionych do otrzymywania renty rodzinnej z tytułu śmierci urzędnika, który zakończył służbę przed ukończeniem 60 lat.

Składka określona w ust. 1 obliczana jest na podstawie wysokości emerytury byłego urzędnika, przy czym pokrywa on połowę tej składki.

Wobec osoby uprawnionej do renty sierocej przepis ust. 1 ma zastosowanie wyłącznie na jej wniosek. Składka obliczana jest na podstawie wysokości renty sierocej.

3. W przypadku gdy łączna kwota niezwróconych kosztów za okres 12 miesięcy przekracza połowę miesięcznego wynagrodzenia podstawowego urzędnika lub połowę jego emerytury, organ powołujący zezwala na zwrot specjalny powyższych kosztów, uwzględniając sytuację rodzinną zainteresowanej osoby, w sposób przewidziany w przepisach ust. 1.

4. Osoby uprawnione do powyższych świadczeń zgłaszają kwoty wszystkich zwróconych kosztów, lub o których zwrot mogą się one ubiegać dla siebie lub dla osób objętych ich ubezpieczeniem w ramach jakiegokolwiek innego ustawowego systemu ubezpieczeń chorobowych.

Jeżeli łączna kwota możliwego do uzyskania zwrotu kosztów jest większa niż suma zwrotów przewidzianych w ust. 1, nadwyżkę tę odlicza się od kwoty podlegającej zwrotowi zgodnie z ust. 1, z wyjątkiem zwrotów otrzymanych w ramach prywatnego, dodatkowego systemu ubezpieczenia chorobowego, który obejmuje część wydatków, która nie podlega zwrotowi w ramach systemu ubezpieczenia chorobowego Wspólnot.

Artykuł 73 (24) (46)

1. Urzędnik jest ubezpieczony, począwszy od dnia rozpoczęcia służby, od ryzyka choroby zawodowej oraz wypadków, zgodnie z przepisami przyjętymi w drodze wspólnego porozumienia instytucji Wspólnot po zasięgnięciu opinii Komitetu ds. Regulaminu Pracowniczego. Jego składka na ubezpieczenie od ryzyka chorób innych niż zawodowe i wypadków poza służbą wynosi 0,1 % jego wynagrodzenia podstawowego.

Ryzyka nie objęte powyższym ubezpieczeniem są określane we wspomnianych przepisach.

2. Zapewniane są następujące świadczenia:

a) w przypadku śmierci:

wypłata na rzecz osób wymienionych poniżej kwoty równej pięciokrotnej wysokości rocznego wynagrodzenia podstawowego zmarłego, obliczonej na podstawie miesięcznych kwot wynagrodzenia otrzymywanego w okresie 12 miesięcy przed wypadkiem:

- na rzecz małżonka i dzieci zmarłego urzędnika zgodnie z prawem spadkowym mającym zastosowanie do spadku po nim; jednakże kwota przypadająca małżonkowi wynosi nie mniej niż 25 % kwoty łącznej,

- w przypadku braku osób z powyższej kategorii, na rzecz innych zstępnych zgodnie z prawem spadkowym mającym zastosowanie do spadku po tym urzędniku,

- w przypadku braku osób z którejkolwiek z powyższych kategorii, na rzecz wstępnych zgodnie z prawem spadkowym mającym zastosowanie do spadku po tym urzędniku,

- w przypadku braku osób z którejkolwiek z powyższych trzech kategorii, na rzecz instytucji;

b) w przypadku całkowitej, trwałej niezdolności do pracy:

wypłata urzędnikowi kwoty równej ośmiokrotnej wysokości rocznego wynagrodzenia podstawowego, obliczonej na podstawie miesięcznych kwot wynagrodzenia otrzymywanego w okresie 12 miesięcy przed wypadkiem;

c) w przypadku częściowej, trwałej niezdolności do pracy:

wypłata urzędnikowi części kwoty określonej w lit. b), obliczonej zgodnie z tabelą zawartą w przepisach, o których mowa w ust. 1.

Zgodnie z tymi przepisami, wypłaty określone powyżej mogą zostać zastąpione rentą.

Świadczenia określone w niniejszym ustępie mogą być wypłacane równolegle ze świadczeniami przewidzianymi w rozdziale 3.

3. Zwrotowi na warunkach określonych w przepisach, o których mowa w ust. 1, podlegają również następujące koszty: zabiegów lekarskich, lekarstw, hospitalizacji, operacji chirurgicznych, protez, badań radiologicznych, masaży, zabiegów ortopedycznych i klinicznych, transportu medycznego oraz wszelkie podobne koszty poniesione w związku z wypadkiem lub chorobą zawodową.

Zwrotu tego dokonuje się dopiero po skorzystaniu z prawa do zwrotu przewidzianego w art. 72 i tylko w zakresie, w jakim kwota wypłacona urzędnikowi na tej podstawie nie pokrywa poniesionych kosztów.

Artykuł 74 (1) (8) (10) (24) (78) (81)

1. W przypadku narodzin dziecka urzędnika, osoba sprawująca opiekę nad dzieckiem otrzymuje świadczenie w wysokości 198,31 EUR.

Takie samo świadczenie wypłaca się urzędnikowi, który przysposabia dziecko w wieku do lat pięciu, pozostające na jego utrzymaniu w rozumieniu art. 2 ust. 2 załącznika VII.

2. Świadczenie to wypłacane jest również w przypadku rozwiązania ciąży trwającej nie krócej niż siedem miesięcy.

3. Osoba otrzymująca świadczenie porodowe zgłasza wszelkie inne świadczenia tego samego rodzaju uzyskane z innych źródeł na to samo dziecko; kwota takich świadczeń jest potrącana od świadczenia przewidzianego w niniejszym artykule. W przypadku gdy oboje rodzice są urzędnikami Wspólnot, świadczenie jest wypłacane tylko jeden raz.

Artykuł 75 (40)

W przypadku śmierci urzędnika, jego małżonka, dziecka pozostającego na jego utrzymaniu lub innej osoby będącej członkiem gospodarstwa domowego urzędnika i pozostającej na jego utrzymaniu w rozumieniu art. 2 załącznika VII, instytucja zwraca koszty transportu zwłok z miejsca zatrudnienia urzędnika do jego miejsca pochodzenia.

Jednakże w przypadku śmierci urzędnika w trakcie podróży służbowej, instytucja pokrywa koszty transportu zwłok z miejsca, w którym nastąpił zgon pracownika do jego miejsca pochodzenia.

Artykuł 76

Urzędnikom, byłym urzędnikom lub spadkobiercom zmarłego urzędnika, którzy na skutek poważnej lub przewlekłej choroby lub ze względu na sytuację rodzinną znajdują się w szczególnie trudnej sytuacji, mogą zostać przyznane zapomogi, pożyczki lub zaliczki.

Rozdział 3 Emerytury i renty

Artykuł 77 (8)

Urzędnik po odbyciu dziesięciu lat służby nabywa uprawnienia emerytalne. Niezależnie od czasu trwania służby urzędnik jest uprawniony do emerytury, jeśli ukończył 60 lat lub jeśli niemożliwe było przywrócenie go do pracy w trakcie tymczasowego stanu spoczynku lub w przypadku odwołania go ze stanowiska w interesie służby.

Emerytura stanowi nie więcej niż 70 % ostatniego wynagrodzenia podstawowego, odpowiadającego grupie zaszeregowania, do której urzędnik należał przez okres co najmniej roku. Emerytura w tej wysokości przysługuje urzędnikowi, którego czas trwania służby uprawniający do emerytury wynosi co najmniej 35 lat obliczonych zgodnie z przepisami art. 3 załącznika VIII. W przypadku gdy czas trwania służby uprawniający do emerytury jest krótszy niż 35 lat, powyższa maksymalna wysokość emerytury jest proporcjonalnie zmniejszana.

Jednakże w przypadku urzędników skierowanych do pomocy osobom zajmującym stanowisko przewidziane w Traktatach ustanawiających Wspólnoty Europejskie lub w Traktacie ustanawiającym jedną Radę i jedną Komisję Wspólnot Europejskich, lub wybranemu przewodniczącemu jednej z instytucji lub jednego z organów Wspólnot, lub wybranemu przewodniczącemu jednej z frakcji politycznych w Parlamencie Europejskim, uprawnienie do emerytury odpowiadające liczbie przepracowanych w tym charakterze lat uprawniających do emerytury obliczane jest na podstawie ostatniego wynagrodzenia podstawowego otrzymanego w tym czasie, jeśli jest ono wyższe od wynagrodzenia uwzględnionego zgodnie z akapitem drugim.

Emerytura nie może być niższa niż 4 % kwoty minimum socjalnego za każdy rok służby.

Prawo do emerytury nabywa się z ukończeniem 60 roku życia.

Artykuł 78 (8)

Urzędnik uprawniony jest, na warunkach przewidzianych