PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 91/3

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 499/2006

z dnia 28 marca 2006 r.

w sprawie wszczęcia dochodzenia dotyczącego możliwego obchodzenia środków antydumpingowych nałożonych rozporządzeniem Rady (WE) nr 769/2002 na przywóz kumaryny pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej, w drodze przywozu kumaryny wysyłanej z Indonezji i Malezji, zgłoszonej lub niezgłoszonej jako pochodząca z Indonezji i Malezji, i poddające ten przywóz rejestracji

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 13 ust. 3, art. 14 ust. 3 i art. 14 ust. 5,

po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

A. WNIOSEK

(1) Komisja otrzymała wniosek, na mocy art. 13 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, o zbadanie możliwego obchodzenia środków antydumpingowych nałożonych na przywóz kumaryny pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej.

(2) Wniosek został złożony w dniu 13 lutego 2006 r. przez Europejską Radę Przemysłu Chemicznego (CEFIC) w imieniu jedynego producenta stanowiącego 100 % wspólnotowej produkcji kumaryny.

B. PRODUKT

(3) Produktem, którego dotyczy możliwe obchodzenie środków, jest kumaryna pochodząca z Chińskiej Republiki Ludowej, zgłaszana zwykle w ramach kodu CN ex 2932 21 00 („produkt objęty postępowaniem”). Powyższy kod CN podany jest jedynie dla celów informacyjnych.

(4) Produktem objętym dochodzeniem jest kumaryna wysyłana z Indonezji i Malezji („produkt objęty dochodzeniem”) zwykle zgłaszana w ramach tych samych kodów, co produkt objęty postępowaniem.

C. OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI

(5) Środkami obecnie obowiązującymi i prawdopodobnie obchodzonymi są środki antydumpingowe nałożone na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 769/2002 (2).

D. PODSTAWY

(6) Wniosek zawiera wystarczające dowody prima facie, wskazujące, iż środki antydumpingowe nałożone na przywóz kumaryny pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej są obchodzone poprzez przeładunek kumaryny dokonywany w Indonezji i Malezji.

(7) Przedstawione dowody są następujące: Wniosek wykazuje, że w następstwie nałożenia środków na produkt objęty postępowaniem znacznie zmieniła się struktura handlu w odniesieniu do wywozu z Chińskiej Republiki Ludowej, Indonezji i Malezji do Wspólnoty oraz że nie ma wystarczającego powodu lub uzasadnienia dla wystąpienia takiej zmiany, innego niż nałożenie cła. Wspomniana zmiana struktury handlu wydaje się wynikać z przeładunku kumaryny pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej dokonywanego w Indonezji i Malezji. Ponadto wniosek zawiera wystarczające dowody prima facie, wykazujące, iż skutki naprawcze obowiązujących środków antydumpingowych, nałożonych na przywóz produktu objętego postępowaniem, zostały osłabione zarówno w odniesieniu do ilości, jak i ceny. Znaczna wielkość przywozu kumaryny z Indonezji i Malezji prawdopodobnie zastąpiła przywóz produktu objętego postępowaniem. Ponadto istnieją wystarczające dowody potwierdzające, iż przywóz jest dokonywany po cenach dużo niższych od niewyrządzajacej szkody ceny ustalonej w dochodzeniu, które doprowadziło do nałożenia obowiązujących środków. Wreszcie wniosek zawiera wystarczające dowody prima facie, wskazujące, iż ceny kumaryny są cenami dumpingowymi w odniesieniu do wartości normalnej, ustalonej poprzednio dla produktu objętego postępowaniem. Jeżeli w toku dochodzenia stwierdzone zostanie stosowanie praktyk objętych art. 13 rozporządzenia podstawowego, innych niż przeładunek, mających na celu obejście środków antydumpingowych poprzez Indonezję i Malezję, dochodzenie może objąć również takie praktyki.

E. PROCEDURA

(8) W związku z powyższym Komisja stwierdza, iż istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie dochodzenia zgodnie z art. 13 rozporządzenia podstawowego oraz poddanie rejestracji przywozu kumaryny wysyłanej z Indonezji i Malezji, zgłoszonej lub niezgłaszanej jako pochodząca z Indonezji i Malezji, zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

a) Kwestionariusze

(9) W celu otrzymania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia Komisja prześle kwestionariusze do eksporterów/producentów oraz stowarzyszeń eksporterów/producentów w Indonezji i Malezji, do eksporterów/producentów oraz stowarzyszeń eksporterów/producentów w Chińskiej Republice Ludowej, do importerów oraz stowarzyszeń importerów we Wspólnocie, którzy współpracowali podczas dochodzenia, które doprowadziło do nałożenia obowiązujących środków, lub którzy są wskazani we wniosku, oraz do władz Chińskiej Republiki Ludowej, Indonezji i Malezji. W stosownych przypadkach Komisja może zwrócić się o dostarczenie informacji również do przemysłu wspólnotowego.

(10) W każdym przypadku wszystkie zainteresowane strony powinny skontaktować się z Komisją jak najszybciej i nie później niż w terminie określonym w art. 3 niniejszego rozporządzenia, aby dowiedzieć się, czy są wymienione we wniosku i, jeżeli jest to konieczne, zwrócić się z prośbą o przesłanie kwestionariusza w terminie ustalonym w art. 3 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, mając na uwadze fakt, iż termin ustalony w art. 3 ust. 2 niniejszego rozporządzenia ma zastosowanie do wszystkich zainteresowanych stron.

(11) Władze Chińskiej Republiki Ludowej, Indonezji i Malezji zostaną poinformowane o wszczęciu dochodzenia.

b) Gromadzenie informacji i przeprowadzanie przesłuchań

(12) Wszystkie zainteresowane strony niniejszym wzywa się do przedstawienia swoich opinii na piśmie oraz do dostarczenia potwierdzających dowodów. Ponadto Komisja może przesłuchać zainteresowane strony, pod warunkiem, że wystąpiły one z pisemnym wnioskiem o przesłuchanie, wskazując szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane.

c) Zwolnienie przywozu z rejestracji lub środków

(13) Zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego przywóz produktu objętego dochodzeniem może zostać zwolniony z rejestracji lub środków, jeżeli nie stanowi on obejścia środków.

(14) Ponieważ możliwe obchodzenie środków antydumpingowych występuje poza Wspólnotą, zwolnienia mogą zostać przyznane, zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, producentom produktu objętego postępowaniem, którzy wykażą, iż nie są powiązani z jakimkolwiek producentem podlegającym wymienionym środkom, oraz iż nie uczestniczą w praktykach mających na celu obejście środków antydumpingowych, jak określono w art. 13 ust. 1 i art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Producenci zainteresowani otrzymaniem zwolnienia powinni przedłożyć wniosek należycie poparty dowodami w terminie wskazanym w art. 3 ust. 3 niniejszego rozporządzenia.

F. REJESTRACJA

(15) Zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego przywóz produktu objętego dochodzeniem powinien zostać poddany rejestracji, aby zagwarantować, że w przypadku gdy w wyniku dochodzenia ustalone zostanie obchodzenie środków antydumpingowych, cła antydumpingowe w odpowiedniej wysokości mogą być pobierane z mocą wsteczną od daty rejestracji takiego przywozu wysłanego z Indonezji i Malezji.

G. TERMINY

(16) W interesie dobrego zarządzania należy określić terminy, w których: — zainteresowane strony mogą zgłosić się do Komisji, przedstawić swoje stanowiska na piśmie i przedłożyć odpowiedzi na kwestionariusz lub wszelkie inne informacje, które powinny zostać uwzględnione podczas postępowania, — producenci w Indonezji i Malezji mogą złożyć wniosek o zwolnienie przywozu z rejestracji lub środków, — zainteresowane strony mogą złożyć pisemny wniosek o przesłuchanie przez Komisję.

(17) Należy zwrócić uwagę na fakt, iż korzystanie z większości praw proceduralnych, ustanowionych w rozporządzeniu podstawowym, jest uwarunkowane zgłoszeniem się przez stronę w terminie wskazanym w art. 3 niniejszego rozporządzenia.

H. BRAK WSPÓŁPRACY

(18) W przypadkach, w których zainteresowana strona odmawia dostępu do niezbędnych informacji, nie dostarcza ich w określonych terminach albo znacznie utrudnia dochodzenie, istnieje możliwość dokonania ustaleń tymczasowych lub końcowych, potwierdzających lub zaprzeczających, na podstawie dostępnych faktów, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.

(19) W przypadku ustalenia, że zainteresowana strona dostarczyła nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji, informacje te nie są brane pod uwagę, a ustalenia mogą być dokonywane na podstawie dostępnych faktów. Jeżeli zainteresowana strona nie współpracuje lub współpracuje jedynie częściowo i z tego względu ustalenia opierają się na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, wynik może być mniej korzystny dla wymienionej strony niż w przypadku, gdyby strona ta współpracowała,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Niniejszym wszczyna się dochodzenie zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 384/96 w celu stwierdzenia, czy przywóz do Wspólnoty kumaryny wysyłanej z Indonezji i Malezji, niezależnie od tego, czy pochodzi ona z Indonezji i Malezji czy nie, objętej kodem CN ex 2932 21 00 (kod TARIC 2932210016), stanowi obejście środków nałożonych na mocy rozporządzenia (WE) nr 769/2002.

Artykuł 2

Niniejszym nakazuje się organom celnym, zgodnie z art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 384/96, podjęcie właściwych środków celem rejestracji przywozu do Wspólnoty określonego w art. 1 niniejszego rozporządzenia.

Rejestracja wygasa po upływie dziewięciu miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Komisja może w drodze rozporządzenia nakazać organom celnym zaprzestania rejestrowania przywozu do Wspólnoty produktów wytwarzanych przez producentów, którzy złożyli wniosek o zwolnienie z wymogu rejestracji, i co do których ustalono, że nie obchodzą ceł antydumpingowych.

Artykuł 3

1. Wnioski o kwestionariusze powinny być składane do Komisji w terminie 15 dni od daty opublikowania niniejszego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2. Zainteresowane strony, jeżeli ich wnioski mają być uwzględnione podczas dochodzenia, muszą zgłosić się do Komisji, przedstawić swoje opinie na piśmie i przedłożyć odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu lub przedstawić wszelkie inne informacje w terminie 40 dni od daty opublikowania niniejszego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, o ile nie wskazano inaczej.

3. Producenci w Indonezji i Malezji, którzy są zainteresowani zwolnieniem z rejestracji lub środków, powinni przedłożyć wniosek należycie poparty dowodami w tym samym terminie 40 dni.

4. Zainteresowane strony mogą składać wnioski o przesłuchanie przez Komisję w tym samym terminie 40 dni.

5. Wszelkie informacje dotyczące sprawy, wnioski dotyczące przesłuchania lub kwestionariusza, jak również wszelkie wnioski o zwolnienie muszą być złożone w formie pisemnej (nie w formie elektronicznej, chyba, że ustalono inaczej); należy na nich wskazać adres, adres e-mail, numery telefonu i/lub faksu zainteresowanej strony. Wszystkie zgłoszenia pisemne, łącznie z informacjami wymaganymi w niniejszym rozporządzeniu, odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i korespondencja dostarczone przez zainteresowane strony na zasadzie poufności należy oznakować „Limited” (3) oraz, zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, dołączyć do nich wersję bez klauzuli poufności, oznakowaną „Do wglądu zainteresowanych stron”.

Adres Komisji do celów korespondencji:

European Commission Directorate General for Trade Directorate B Office: J-79 5/16 B-1049 Brussels faks (00 322) 295 65 05

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 28 marca 2006 r. W imieniu Komisji Peter MANDELSON Członek Komisji

(1) Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2117/2005 (Dz.U. L 340 z 23.12.2005, str. 17).

(2) Dz.U. L 123 z 9.5.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1854/2003 (Dz.U. L 272 z 23.10.2003, str. 1).

(3) Oznacza to, iż dokument służy wyłącznie do użytku wewnętrznego. Jest on chroniony zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, str. 43). Jest to dokument poufny zgodnie z art. 19 rozporządzenia podstawowego i art. 6 Porozumienia WTO w sprawie wykonywania art. VI GATT 1994 (porozumienie antydumpingowe).