ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2019/934

z dnia 12 marca 2019 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do obszarów uprawy winorośli, w przypadku których zawartość alkoholu może być zwiększona, dozwolonych praktyk enologicznych i ograniczeń mających zastosowanie do produkcji i konserwowania produktów sektora win, minimalnej zawartości alkoholu w odniesieniu do produktów ubocznych oraz ich usuwania, a także publikacji dokumentów OIV

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 75 ust. 2 i art. 80 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013 uchylono i zastąpiono rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 (2). Część II tytuł II rozdział I sekcja 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 zawiera przepisy dotyczące kategorii produktów sektora win, praktyk enologicznych i obowiązujących ograniczeń oraz upoważnia Komisję do przyjmowania aktów delegowanych i wykonawczych w tym zakresie. W celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania rynku wina w nowych ramach prawnych niektóre przepisy muszą zostać przyjęte w drodze takich aktów. Akty te powinny zastąpić przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 606/2009 (3), które należy zatem uchylić.

(2) Część II załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 zawierająca wykaz kategorii produktów sektora win stanowi, że wino powinno posiadać całkowitą objętościową zawartość alkoholu nie większą niż 15 %. Na zasadzie odstępstwa ten maksymalny poziom może jednak zostać zwiększony do 20 % obj. w przypadku win produkowanych bez wzbogacania w niektórych obszarach uprawy winorośli. Należy określić te obszary.

(3) W art. 80 i 83 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz w załączniku VIII do tego rozporządzenia ustanowiono ogólne zasady dotyczące praktyk i procesów enologicznych oraz odwołano się w nich do szczegółowych zasad, które mają zostać przyjęte przez Komisję. Dozwolone praktyki enologiczne, w tym metody słodzenia win, należy sformułować w sposób jasny i precyzyjny, a także należy ustanowić maksymalne poziomy stosowania niektórych substancji, które mogą być wykorzystywane w produkcji wina, oraz warunki stosowania niektórych z tych substancji w produkcji wina.

(4) Załącznik I A do rozporządzenia (WE) nr 606/2009 zawiera wykaz dozwolonych praktyk i procesów enologicznych. Należy doprecyzować wykaz dozwolonych praktyk enologicznych i poprawić jego spójność. Wykaz ten należy również uzupełnić w celu uwzględnienia postępu technicznego. Aby zapewnić większą jasność, wykaz należy podzielić na dwie tabele zawierające oddzielnie procesy enologiczne i związki enologiczne.

(5) W części A tabela 1 załącznika I do niniejszego rozporządzenia należy wymienić dozwolone procesy enologiczne, jak również warunki i ograniczenia ich stosowania. Dozwolone procesy powinny opierać się na odpowiednich metodach zalecanych przez Międzynarodową Organizację ds. Winorośli i Wina (OIV), zawartych w dokumentach OIV, o których mowa w tabeli, oraz odpowiednich przepisach unijnych, o których mowa w tabeli.

(6) W celu zapewnienia, aby producenci produktów sektora win wykorzystujący dozwolone związki enologiczne byli lepiej poinformowani i osiągnęli lepsze zrozumienie odnośnych przepisów, w części A tabela 2 załącznika I do niniejszego rozporządzenia należy wymienić dozwolone związki enologiczne, jak również warunki i ograniczenia ich stosowania. Dozwolone związki enologiczne powinny opierać się na odpowiednich związkach zalecanych przez OIV, zawartych w dokumentach OIV, o których mowa w tabeli, oraz na odpowiednich przepisach unijnych, o których mowa w tabeli. W tabeli należy ponadto wyraźnie wskazać nazwę międzynarodową związku, jego numer E, jeżeli jest dostępny, lub numer w rejestrze Chemical Abstracts Service (CAS). Należy w niej ponadto zamieścić klasyfikację związków w podziale na dwie kategorie, według ich zastosowania jako dodatku lub jako substancji pomocniczej w przetwórstwie; klasyfikacja ta jest niezbędna w szczególności do celów etykietowania.

(7) Aby uprościć obowiązujące przepisy i zapewnić spójność między przepisami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu a normami międzynarodowymi, należy zaprzestać stosowanej w przeszłości praktyki powielania niektórych informacji przedstawionych w dokumentach zawartych w Kodeksie praktyk enologicznych OIV, polegającej na odtwarzaniu treści zawartych w dodatkach do załącznika I. Zasadniczo warunki i ograniczenia stosowania powinny być zgodne z zaleceniami OIV, z wyjątkiem sytuacji, w których należy zastosować dodatkowe warunki, ograniczenia i odstępstwa w odniesieniu do dokumentów OIV.

(8) Komisja powinna opublikować dokumenty zawarte w Kodeksie praktyk enologicznych OIV, o których mowa w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz zapewnić dostępność przedmiotowych dokumentów OIV we wszystkich językach urzędowych Unii.

(9) W załączniku I B do rozporządzenia (WE) nr 606/2009 określono maksymalne poziomy dwutlenku siarki w winach produkowanych w Unii. Te maksymalne poziomy są dostosowane do limitów wyznaczonych przez OIV, które są uznane na szczeblu międzynarodowym, a w przypadku niektórych win słodkich produkowanych w małych ilościach należy utrzymać odstępstwa wynikające z wyższej zawartości cukru w tych winach i podyktowane koniecznością zapewnienia dobrego konserwowania. W świetle wyników trwających badań naukowych w zakresie ograniczenia i zastąpienia siarczynów w winie oraz spożycia siarczynów z wina przez ludzi maksymalne poziomy mogłyby zostać ponownie zbadane w późniejszym terminie w celu ich dalszego zmniejszenia.

(10) Należy ustanowić procedury, zgodnie z którymi państwa członkowskie będą mogły zezwolić na stosowanie – przez określony czas i do celów eksperymentalnych – niektórych praktyk i procesów enologicznych nieprzewidzianych w przepisach unijnych.

(11) Produkcja win musujących, gatunkowych win musujących i aromatycznych gatunkowych win musujących wymaga – oprócz praktyk enologicznych dozwolonych w odniesieniu do innych produktów sektora win – stosowania szeregu szczególnych praktyk. W celu zapewnienia jasności należy wymienić te praktyki w odrębnym załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(12) Produkcja win likierowych wymaga – oprócz praktyk enologicznych dozwolonych w odniesieniu do innych produktów sektora win – stosowania szeregu szczególnych praktyk, a produkcja win likierowych objętych chronioną nazwą pochodzenia odznacza się pewnymi cechami szczególnymi. W celu zapewnienia jasności należy wymienić te praktyki i ograniczenia w odrębnym załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(13) Kupażowanie jest powszechną praktyką enologiczną, która może mieć znaczący wpływ na jakość produktów sektora win. W związku z tym, aby zapobiegać nadużyciom i zapewnić wysoką jakość produktów sektora win, a jednocześnie promować większą konkurencyjność sektora, należy określić i ściśle uregulować tę praktykę. Z tych samych powodów praktykę tę należy uregulować w szczególności w odniesieniu do produkcji wina różowego w przypadku niektórych win, które nie podlegają zapisom specyfikacji produktu.

(14) Wymogi dotyczące czystości i tożsamości w odniesieniu do szeregu substancji stosowanych w praktykach enologicznych są już określone w przepisach unijnych dotyczących środków spożywczych, a także w Międzynarodowym kodeksie praktyk enologicznych OIV. W celu zapewnienia harmonizacji i jasności w pierwszej kolejności należy przestrzegać tych specyfikacji, a także należy przewidzieć przepisy dodatkowe odpowiednio dostosowane do sytuacji w Unii.

(15) Produkty sektora wina niezgodne z przepisami części II tytuł II rozdział I sekcja 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 lub przepisami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu nie mogą być wprowadzane do obrotu i muszą zostać zniszczone. Może być jednak dozwolone przemysłowe wykorzystanie niektórych z tych produktów, w związku z czym należy uściślić zasady dotyczące takiego wykorzystania, aby zapewnić odpowiednią kontrolę ostatecznego wykorzystania takich produktów. Ponadto, aby uniknąć strat finansowych ponoszonych przez operatorów, których zapasy niektórych produktów zostały wyprodukowane przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, należy przewidzieć możliwość wprowadzenia do spożycia produktów wyprodukowanych zgodnie z zasadami obowiązującymi przed tą datą.

(16) Niezależnie od ogólnej zasady określonej w części II sekcja D załącznika VIII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 polewanie winem lub moszczem winogronowym drożdżowego osadu winiarskiego, wytłoków z winogron lub wyciśniętego miąższu „aszú” lub „výber” stanowi podstawową cechę produkcji niektórych win węgierskich i słowackich. Szczegółowe zasady stosowania tej praktyki należy określić zgodnie z przepisami krajowymi obowiązującymi w odpowiednich państwach członkowskich na dzień 1 maja 2004 r.

(17) W celu zapewnienia jakości produktów sektora win należy ustanowić przepisy dotyczące wprowadzenia w życie zakazu nadmiernego tłoczenia winogron. Weryfikacja prawidłowego stosowania tego zakazu wymaga odpowiedniego monitorowania produktów ubocznych powstających w wyniku produkcji wina i ich ostatecznego wykorzystania. W tym celu należy ustalić zasady dotyczące minimalnej zawartości alkoholu w produktach ubocznych po wytłoczeniu winogron, a także warunki obowiązkowego usuwania produktów ubocznych znajdujących się w posiadaniu osób fizycznych, osób prawnych lub grup osób, pod nadzorem właściwych organów państw członkowskich. Ponieważ warunki te są bezpośrednio związane z procesem produkcji wina, powinny one zostać umieszczone w wykazie wraz z praktykami enologicznymi i ograniczeniami dotyczącymi produkcji wina określonymi w niniejszym rozporządzeniu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Zakres W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się przepisy uzupełniające rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 dotyczące obszarów uprawy winorośli, w przypadku których zawartość alkoholu może być zwiększona, dozwolonych praktyk enologicznych i ograniczeń mających zastosowanie do produkcji i konserwowania produktów sektora win, minimalnej zawartości alkoholu w odniesieniu do produktów ubocznych oraz ich usuwania, a także publikacji dokumentów OIV.

Artykuł 2 Obszary uprawy winorośli, z których wina mogą posiadać całkowitą zawartość alkoholu nie większą niż 20 % obj. Obszary uprawy winorośli, o których mowa w części II pkt 1 akapit drugi lit. c) tiret pierwsze załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, są to strefy C I, C II i C III, o których mowa w dodatku 1 do tego załącznika, oraz obszary strefy B, na których można produkować wina białe o następującym chronionym oznaczeniu geograficznym: „Vin de pays de Franche-Comté” i „Vin de pays du Val de Loire”.

Artykuł 3 Dozwolone praktyki enologiczne 1. Dozwolone praktyki enologiczne i ograniczenia mające zastosowanie do produkcji i konserwowania produktów sektora win objętych zakresem części II załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, o których mowa w art. 80 ust. 1 tego rozporządzenia, określono w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. W części A tabela 1 załącznika I określono dozwolone procesy enologiczne oraz warunki i ograniczenia ich stosowania. W części A tabela 2 załącznika I określono dozwolone związki enologiczne oraz warunki i ograniczenia ich stosowania. 2. Komisja publikuje dokumenty zawarte w Kodeksie praktyk enologicznych OIV, o których mowa w części A tabela 1 kolumna 2 oraz w części A tabela 2 kolumna 3 załącznika I do niniejszego rozporządzenia, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, seria C. 3. W załączniku I część B określono maksymalną zawartość dwutlenku siarki w winach. 4. W załączniku I część C określono maksymalną zawartość kwasu lotnego w winach. 5. W załączniku I część D określono zasady dotyczące słodzenia.

Artykuł 4 Eksperymentalne stosowanie nowych praktyk enologicznych 1. Do celów eksperymentalnych, o których mowa w art. 83 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, każde państwo członkowskie może zezwolić na stosowanie niektórych praktyk lub procesów enologicznych nieprzewidzianych w wyżej wspomnianym rozporządzeniu lub w niniejszym rozporządzeniu przez okres nieprzekraczający pięciu lat, pod warunkiem że: a) przedmiotowe praktyki i procesy spełniają wymogi art. 80 ust. 1 akapit trzeci i art. 80 ust. 3 lit. b)–e) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013; b) ilości będące przedmiotem praktyk lub procesów nie przekraczają 50 000 hektolitrów rocznie w przypadku każdego eksperymentu; c) na początku eksperymentu zainteresowane państwo członkowskie informuje Komisję i pozostałe państwa członkowskie o warunkach każdego zezwolenia; d) zastosowane procesy stanowią przedmiot wpisu do dokumentów towarzyszących, o których mowa w art. 147 ust. 1, i do rejestru, o którym mowa w art. 147 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. „Eksperyment” oznacza czynność lub czynności przeprowadzane w kontekście dobrze zdefiniowanego projektu badawczego z jednym protokołem z doświadczenia. 2. Produkty uzyskane w wyniku eksperymentalnego stosowania takich praktyk i procesów enologicznych mogą zostać wprowadzone do obrotu w innym państwie członkowskim niż zainteresowane państwo członkowskie, jeżeli właściwe organy państwa członkowskiego przeznaczenia zostały uprzednio poinformowane przez państwo członkowskie zezwalające na eksperyment o warunkach zezwolenia i przedmiotowych ilościach. 3. W terminie trzech miesięcy po upływie okresu, o którym mowa w ust. 1, zainteresowane państwo członkowskie przekazuje Komisji sprawozdanie z dopuszczonego eksperymentu i jego wyniku. Komisja informuje pozostałe państwa członkowskie o wyniku eksperymentu. 4. W zależności od wyniku eksperymentu zainteresowane państwo członkowskie może zwrócić się do Komisji z wnioskiem o zezwolenie na jego kontynuację, ewentualnie w odniesieniu do większej liczby produktów niż podczas pierwszego eksperymentu, przez kolejny okres nieprzekraczający trzech lat. Zainteresowane państwo członkowskie przedkłada odpowiednią dokumentację na poparcie swojego wniosku. Komisja podejmuje decyzję w sprawie wniosku zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 229 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. 5. Powiadamianie Komisji o informacjach i dokumentach określonych w ust. 1 lit. c) oraz w ust. 3 i 4 dokonywane jest zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 2017/1183 (4).

Artykuł 5 Praktyki enologiczne mające zastosowanie do kategorii win musujących W załączniku II do niniejszego rozporządzenia wymieniono – oprócz praktyk enologicznych i ograniczeń o ogólnym zakresie określonych w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013 oraz w załączniku I do niniejszego rozporządzenia – dozwolone szczególne praktyki enologiczne i ograniczenia, w tym wzbogacanie, zakwaszanie i odkwaszanie, dotyczące win musujących, gatunkowych win musujących i aromatycznych gatunkowych win musujących, o których mowa w części II pkt 4, 5 i 6 załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Artykuł 6 Praktyki enologiczne mające zastosowanie do win likierowych W załączniku III do niniejszego rozporządzenia wymieniono – oprócz praktyk enologicznych i ograniczeń o ogólnym zakresie określonych w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013 oraz w załączniku I do niniejszego rozporządzenia – dozwolone szczególne praktyki enologiczne i ograniczenia dotyczące win likierowych, o których mowa w części II pkt 3 załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Artykuł 7 Definicja kupażowania 1. „Kupażowanie”, o którym mowa w art. 75 ust. 3 lit. h) oraz w części II sekcja C załącznika VIII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, oznacza mieszanie win lub moszczu o różnym pochodzeniu, uzyskanych z różnych odmian winorośli, pochodzących z różnych lat zbioru lub z odmiennych kategorii win lub moszczu. 2. Za odmienne kategorie wina lub moszczu uznaje się: a) wino czerwone, wino białe, a także moszcz lub wina, z których można uzyskać te kategorie win; b) wino bez chronionej nazwy pochodzenia/chronionego oznaczenia geograficznego, wino posiadające chronioną nazwę pochodzenia (ChNP) i wino posiadające chronione oznaczenie geograficzne (ChOG), a także moszcz lub wina, z których można uzyskać te kategorie win. Do celów niniejszego ustępu wino różowe uznaje się za wino czerwone. 3. Za kupażowanie nie uznaje się następujących procesów: a) wzbogacanie poprzez dodanie zagęszczonego moszczu winogronowego lub rektyfikowanego zagęszczonego moszczu winogronowego; b) słodzenie.

Artykuł 8 Ogólne zasady dotyczące mieszania i kupażowania 1. Wino można uzyskiwać przez mieszanie lub kupażowanie wyłącznie wówczas, gdy składniki przeznaczone do mieszania lub kupażowania mają cechy umożliwiające uzyskanie wina i są zgodne z przepisami rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 i niniejszego rozporządzenia. Nie można otrzymywać wina różowego przez kupażowanie wina białego bez ChNP/ChOG z winem czerwonym bez ChNP/ChOG. Przepis określony w akapicie drugim nie wyklucza jednak rodzaju kupażowania, o którym mowa w wymienionym akapicie, w przypadku gdy produkt końcowy jest przeznaczony do przygotowania cuvée zgodnie z definicją zawartą w części IV pkt 12 załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, lub do produkcji win półmusujących. 2. Zabronione jest kupażowanie moszczu winogronowego lub wina, które zostały poddane praktyce enologicznej określonej w części A tabela 2 pkt 11.1 załącznika I do niniejszego rozporządzenia, z moszczem winogronowym lub winem, które nie zostały poddane tej praktyce enologicznej.

Artykuł 9 Wymogi dotyczące czystości i tożsamości substancji stosowanych w praktykach enologicznych 1. Jeżeli wymogi dotyczące czystości i tożsamości substancji stosowanych w praktykach enologicznych, o których mowa w art. 75 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, nie zostały określone w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 231/2012 (5), wówczas stosuje się wymogi, o których mowa w części A tabela 2 kolumna 4 załącznika I do niniejszego rozporządzenia. 2. Enzymy i preparaty enzymatyczne stosowane w dozwolonych praktykach i procesach enologicznych wymienionych w załączniku I część A muszą spełniać wymogi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1332/2008 (6).

Artykuł 10 Warunki przechowywania, obrotu i stosowania dotyczące produktów niezgodnych z art. 80 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 lub z niniejszym rozporządzeniem 1. Produkty, o których mowa w art. 80 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, nie mogą być wprowadzane do obrotu i podlegają zniszczeniu. Państwa członkowskie mogą jednak, pod pewnymi warunkami, zezwolić na wykorzystanie takich produktów o określonych przez nich cechach w destylarniach i wytwórniach octu lub do użytku przemysłowego. 2. Producenci lub handlowcy nie mogą przechowywać tych produktów bez prawnie uzasadnionego powodu; można je przemieszczać wyłącznie do destylarni, wytwórni octu lub zakładów wykorzystujących je do użytku przemysłowego lub w produktach przemysłowych, lub do zakładu utylizacji. 3. Państwa członkowskie mogą dodawać do win, o których mowa w ust. 1, środki denaturujące lub wskaźniki ułatwiające ich identyfikację. W przypadkach, w których jest to uzasadnione, państwa członkowskie mogą również zakazać sposobów wykorzystania przewidzianych w ust. 1 i nakazać zniszczenie produktów. 4. Wina wyprodukowane przed dniem 1 sierpnia 2009 r. mogą być oferowane lub dostarczane do bezpośredniego spożycia przez ludzi, jeżeli spełniają przepisy unijne lub krajowe obowiązujące przed tą datą.

Artykuł 11 Ogólne warunki dotyczące procesów wzbogacania oraz procesów zakwaszania i odkwaszania produktów innych niż wino Dozwolone procesy, o których mowa w części I sekcja D pkt 1 załącznika VIII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, muszą być przeprowadzane w ramach jednej operacji. Państwa członkowskie mogą jednak zezwolić na przeprowadzenie niektórych procesów w kilku etapach, jeżeli wpływa to korzystnie na wytwarzanie odnośnych produktów. W takim przypadku ograniczenia przewidziane w załączniku VIII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 mają zastosowanie do całej operacji.

Artykuł 12 Polewanie winem lub moszczem winogronowym drożdżowego osadu winiarskiego, wytłoków z winogron lub wyciśniętego miąższu „aszú”/„výber” Polewanie winem lub moszczem winogronowym drożdżowego osadu winiarskiego, wytłoków z winogron lub wyciśniętego miąższu „aszú”/„výber”, o którym mowa w części II sekcja D pkt 2 załącznika VIII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, przeprowadza się zgodnie z poniższym opisem i przepisami krajowymi obowiązującymi na dzień 1 maja 2004 r.: a) „Tokaji fordítás” lub „Tokajský forditáš” otrzymuje się w wyniku polewania moszczem lub winem wyciśniętego miąższu „aszú”/„výber”; b) „Tokaji máslás” lub „Tokajský mášláš” otrzymuje się w wyniku polewania moszczem lub winem drożdżowego osadu winiarskiego szamorodni/samorodné lub aszú/výber; Odnośne produkty muszą pochodzić z tego samego roku zbiorów.

Artykuł 13 Określanie minimalnej zawartości alkoholu w odniesieniu do produktów ubocznych 1. Państwa członkowskie, z zastrzeżeniem części II sekcja D pkt 1 załącznika VIII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, określają minimalny procent objętości alkoholu, jaki muszą zawierać produkty uboczne po ich oddzieleniu od win, w odniesieniu do zawartości alkoholu w wyprodukowanym winie. Państwa członkowskie mogą regulować tę minimalną zawartość na podstawie obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriów. 2. Jeżeli stosowny odsetek ustalony przez państwa członkowskie zgodnie z ust. 1 nie zostanie osiągnięty, wówczas dany podmiot dostarcza określoną ilość wina pochodzącą z własnej produkcji, która odpowiada ilości wymaganej do osiągnięcia tego minimalnego udziału procentowego. 3. Do celów określenia zawartości alkoholu w produktach ubocznych w odniesieniu do zawartości alkoholu w wyprodukowanym winie, standardowe naturalne objętościowe zawartości alkoholu w winie, które należy stosować w poszczególnych strefach uprawy winorośli, są następujące: a) 8,0 % w przypadku strefy A; b) 8,5 % w przypadku strefy B; c) 9,0 % w przypadku strefy C I; d) 9,5 % w przypadku strefy C II; e) 10,0 % w przypadku strefy C III.

Artykuł 14 Usuwanie produktów ubocznych 1. Producenci wycofują produkty uboczne powstałe podczas produkcji wina lub innego procesu przetwarzania winogron pod nadzorem właściwych organów państw członkowskich, z zastrzeżeniem wymogów dotyczących dostarczania i rejestracji określonych odpowiednio w art. 9 ust. 1 lit. b) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/273 (7) oraz w art. 14 ust. 1 lit. b) ppkt (vii) i art. 18 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/274 (8). 2. Wycofanie odbywa się bezzwłocznie i nie później niż na koniec roku winiarskiego, w którym zostały uzyskane produkty uboczne, zgodnie z obowiązującymi przepisami unijnymi, w szczególności w odniesieniu do ochrony środowiska. 3. Państwa członkowskie mogą zadecydować, że producenci, którzy w trakcie danego roku winiarskiego nie produkują więcej niż 50 hektolitrów wina lub moszczu samodzielnie we własnych zakładach, nie podlegają wymogowi wycofywania produktów ubocznych. 4. Producenci mogą wypełnić obowiązek usunięcia części lub całości produktów ubocznych produkcji wina lub innego procesu przetwarzania winogron, przekazując produkty uboczne do destylacji. Takie usuwanie produktów ubocznych poświadcza właściwy organ państwa członkowskiego. 5. Państwa członkowskie mogą zadecydować, na podstawie obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriów, że przekazanie do destylacji części lub całości produktów ubocznych powstałych podczas produkcji wina lub podczas innego procesu przetwarzania winogron jest obowiązkowe dla wszystkich lub dla niektórych producentów działających na terytorium ich kraju.

Artykuł 15 Przepisy przejściowe Zapasy produktów sektora win wyprodukowane przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zgodnie z przepisami obowiązującymi przed tą datą mogą zostać wprowadzone do spożycia przez ludzi.

Artykuł 16 Uchylenie Rozporządzenie (WE) nr 606/2009 traci moc.

Artykuł 17 Wejście w życie 1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. 2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 7 grudnia 2019 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 12 marca 2019 r. W imieniu Komisji Jean-Claude JUNCKER Przewodniczący

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1).

(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 606/2009 z dnia 10 lipca 2009 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do kategorii produktów winiarskich, praktyk enologicznych i obowiązujących ograniczeń (Dz.U. L 193 z 24.7.2009, s. 1).

(4) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1183 z dnia 20 kwietnia 2017 r. uzupełniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 i (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do powiadamiania Komisji o informacjach i dokumentach (Dz.U. L 171 z 4.7.2017, s. 100).

(5) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 231/2012 z dnia 9 marca 2012 r. ustanawiające specyfikacje dla dodatków do żywności wymienionych w załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 83 z 22.3.2012, s. 1).

(6) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1332/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie enzymów spożywczych, zmieniające dyrektywę Rady 83/417/EWG, rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999, dyrektywę 2000/13/WE, dyrektywę Rady 2001/112/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 258/97 (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 7).

(7) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/273 z dnia 11 grudnia 2017 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli, rejestru winnic, dokumentów towarzyszących i świadectw, rejestru przychodów i rozchodów, obowiązkowych deklaracji, powiadomień i publikowania zgłoszonych informacji, oraz uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do odpowiednich kontroli i kar, zmieniające rozporządzenia Komisji (WE) nr 555/2008, (WE) nr 606/2009 i (WE) nr 607/2009 oraz uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 436/2009 i rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/560 (Dz.U. L 58 z 28.2.2018, s. 1).

(8) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/274 z dnia 11 grudnia 2017 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli, certyfikacji, rejestru przychodów i rozchodów, obowiązkowych deklaracji i powiadomień oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do odpowiednich kontroli i uchylające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/561 (Dz.U. L 58 z 28.2.2018, s. 60).