ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Wspólne stanowisko

z dnia 7 lipca 1995 r.

określone przez Radę na podstawie art. J.2 Traktatu o Unii Europejskiej w odniesieniu do przedłużenia zawieszenia niektórych ograniczeń w handlu z Federalną Republiką Jugosławii (Serbii i Czarnogóry)

(95/254/WPZiB)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. J.2,

uwzględniając rezolucje 943 (1994), 970 (1995), 988 (1995) i 1003 (1995), przyjęte odpowiednio dnia 23 września 1994 r., dnia 12 stycznia 1995 r., dnia 21 kwietnia 1995 r. oraz dnia 5 lipca 1995 r. przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych,

OKREŚLA NINIEJSZE WSPÓLNE STANOWISKO:

Artykuł 1

Zgodnie z rezolucjami 943 (1994), 970 (1995), 988 (1995) i 1003 (1995), przyjętymi odpowiednio dnia 23 września 1994 r., dnia 12 stycznia 1995 r., dnia 21 kwietnia 1995 r. oraz dnia 5 lipca 1995 r. przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych, przedłuża się zawieszenie niektórych ograniczeń w handlu z Federalną Republiką Jugosławii (Serbii i Czarnogóry).

Artykuł 2

Niniejsze wspólne stanowisko zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym.

Sporządzono w Brukseli, dnia 7 lipca 1995 r.

W imieniu Rady

P. Solbes Mira

Przewodniczący

--------------------------------------------------
Wspólne stanowisko

z dnia 17 marca 1997 r.

określone przez Radę na podstawie art. J.2 Traktatu o Unii Europejskiej, w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko osobom, które dokonały aktów przemocy podczas wypadków w Mostarze 10 lutego 1997 r.

(97/193/WPZiB)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. J.2,

a także mając na uwadze, co następuje:

Unia Europejska jest zaangażowana w politykę pojednania i współpracy między wspólnotami Mostaru oraz w celu wzmocnienia Federacji;

Rada uważa, że wypadki, które miały miejsce w Mostarze dnia 10 lutego 1997 r. stanowią zagrożenie dla realizacji tej polityki;

w tym kontekście Rada uważa za właściwe zastosowanie się do zaleceń wydanych przez biuro wysokiego przedstawiciela w Sarajewie, zgodnie z którym osobom, które zostały zidentyfikowane jako sprawcy użycia przemocy podczas wyżej wymienionych wypadków, powinno zakazać się prawa podróży do Europy oraz na świecie,

OKREŚLIŁA NASTĘPUJĄCE WSPÓLNE STANOWISKO:

1. Osoby wymienione w Załączniku są zgłaszane w celu odmowy ich przyjęcia na terytoriach Państw Członkowskich. Lista jest uaktualniana w wyniku dalszych dochodzeń i postępowań sądowych.

2. Państwa Członkowskie przyjmują wszelkie niezbędne środki w celu nadania mocy prawnej przepisom określonym w pkt 1 z dniem określenia niniejszego wspólnego stanowiska.

3. Niniejsze wspólne stanowisko zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 marca 1997 r.

W imieniu Rady

G. Zalm

Przewodniczący

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

LISTA OSÓB, O KTÓRYCH MOWA W PKT. 1

HRKAC Ivan

PLANINIC Zeljko

PERIC Bozo

--------------------------------------------------
Wspólne stanowisko Rady

z dnia 29 czerwca 2000 r.

dotyczące wsparcia UE dla procesu pokojowego OJA między Etiopią a Erytreą

(2000/420/WPZiB)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 15,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Dnia 10 kwietnia 2000 r. Rada przyjęła wnioski w sprawie konfliktu między Etiopią a Erytreą na podstawie raportu specjalnego przedstawiciela Prezydencji.

(2) Rada przyjęła wspólne stanowisko 97/356/WPZiB dotyczące zapobiegania i rozwiązywania konfliktów w Afryce [1] i wspólne stanowisko 98/350/WPZiB dotyczące praw człowieka, demokratycznych zasad, państwa prawa i zasad dobrego rządzenia w Afryce [2].

(3) Jak stwierdzono w deklaracjach Prezydencji, wydanych w imieniu Unii Europejskiej dnia 17 listopada 1998 r., 15 stycznia, 11 lutego, 2 marca, 18 czerwca i 21 lipca 1999 r. oraz 10 maja, 17 maja i 14 czerwca 2000 r., a także w konkluzjach Rady z dnia 22 i 23 maja 2000 r., Unia zobowiązała się wspierać wprowadzanie planu procesu pokojowego opracowanego pod auspicjami Organizacji Jedności Afrykańskiej (OJA) przy założeniu, że strony przestrzegają i stosują ten plan zgodnie z określonymi w nim warunkami.

(4) Rada Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucje 1177(98), 1226(99), 1227(99), 1297(2000) i 1298(2000.

(5) Dnia 18 czerwca 2000 r. rządy Etiopii i Erytrei podpisały umowę w sprawie zawieszenia wrogich działań, zaproponowaną przez OJA, którą Rada Europejska poparła deklaracją z dnia 20 czerwca 2000 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE STANOWISKO:

Artykuł 1

Celem niniejszego wspólnego stanowiska jest wsparcie procesu pokojowego OJA między Etiopią a Erytreą.

Artykuł 2

Unia Europejska wspiera w skoordynowany sposób działania podjęte przez Organizację Jedności Afrykańskiej i Organizację Narodów Zjednoczonych w celu wprowadzenia pokojowego rozwiązania OJA, łącznie z porozumieniem o zawieszeniu wrogich działań podpisanym przez oba zainteresowane państwa dnia 18 czerwca 2000 r. Unia Europejska wspiera w szczególności rozmieszczenie obserwatorów międzynarodowych, ustalenie i wytyczenie granic, usunięcie min i wysiłki w celu niesienia pomocy uchodźcom i wysiedleńcom.

Artykuł 3

Rada zauważa, że Komisja może ukierunkować swoją działalność zmierzającą do urzeczywistnienia celów omawianego wspólnego stanowiska, gdzie właściwe, za pomocą właściwych środków wspólnotowych.

Artykuł 4

Unia Europejska i jej Państwa Członkowskie zastrzegają sobie prawo do zmiany lub odwołania wszelkich rodzajów działań wspierających wprowadzenie pakietu pokojowego OJA, jeśli strony nie dotrzymają jego warunków.

Artykuł 5

Niniejsze wspólne stanowisko staje się skuteczne z dniem jego przyjęcia.

Artykuł 6

Niniejsze wspólne stanowisko zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 29 czerwca 2000 r.

W imieniu Rady

M. Arcanjo

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 153 z 11.6.1997, str. 1.

[2] Dz.U. L 158 z 2.6.1998, str. 1.

--------------------------------------------------
Wspólne stanowisko Rady

z dnia 10 listopada 2000 r.

w sprawie utrzymania szczególnych środków ograniczających skierowanych przeciwko Miloszevicowi i osobom z nim powiązanym

(2000/696/WPZiB)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 15,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W deklaracji przyjętej w Luksemburgu dnia 9 października 2000 r. Rada wskazała na to, że Unia zdecydowała się uchylić wszelkie sankcje wobec Federalnej Republiki Jugosławii obowiązujące od 1998 r. z wyjątkiem postanowień skierowanych przeciwko byłemu prezydentowi Federalnej Republiki Jugosławii, Slobodanowi Milosevicowi, i osobom z nim powiązanym, jako że nadal stanowią oni zagrożenie dla konsolidacji demokracji w Federalnej Republice Jugosławii.

(2) Artykuł 3 wspólnego stanowiska 2000/599/WPZiB [1] przewiduje, że wspólne stanowiska: 1998/240/WPZiB [2], z wyjątkiem jego art. 1 i 2, 1998/326/WPZiB [3], 1998/374/WPZiB [4] oraz 1999/318/WPZiB [5] zostaną poddane przeglądowi, aby utrzymać tylko te postanowienia ograniczające, które są skierowane przeciwko Milosevicowi i powiązanym z nim osobom fizycznym.

(3) Ze względów przejrzystości i jasności postanowienia dotyczące Milosevica i powiązanych z nim osób fizycznych powinny zostać włączone do jednego tekstu.

(4) W celu zastosowania niektórych środków wyszczególnionych poniżej konieczne jest działanie na poziomie wspólnotowym,

PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE STANOWISKO:

Artykuł 1

1. Zakaz wydawania wiz określony w art. 4 wspólnego stanowiska 1998/240/WPZiB, art. 1 wspólnego stanowiska 1998/725/WPZiB [6] oraz art. 1 wspólnego stanowiska 1999/318/WPZiB ogranicza się do byłego prezydenta Federalnej Republiki Jugosławii, Slobodana Milosevica, oraz powiązanych z nim osób fizycznych.

2. Sporządza się listę osób określonych lub objętych zakresem ust. 1 i uaktualnia ją decyzją wykonawczą Rady.

Artykuł 2

Zamrożenie funduszy trzymanych za granicą, wymienionych w art. 1 wspólnego stanowiska 1998/326/WPZiB oraz w art. 2 wspólnego stanowiska 1999/318/WPZiB, powinno ograniczać się do Milosevica oraz powiązanych z nim osób fizycznych.

Artykuł 3

Wspólne stanowisko 1998/374/WPZiB, art. 3 wspólnego stanowiska 1998/240/WPZiB, jak również art. 3 i 5 wspólnego stanowiska 1999/318/WPZiB, tracą moc.

Artykuł 4

Niniejsze wspólne stanowisko staje się skuteczne od dnia jego przyjęcia.

Artykuł 5

Niniejsze wspólne stanowisko zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym.

Sporządzono w Brukseli, dnia 10 listopada 2000 r.

W imieniu Rady

C. Josselin

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 255 z 9.10.2000, str. 1.

[2] Dz.U. L 95 z 27.3.1998, str. 1.

[3] Dz.U. L 143 z 14.5.1998, str. 1.

[4] Dz.U. L 165 z 10.6.1998, str. 1.

[5] Dz.U. L 123 z 13.5.1999, str. 1. Wspólne stanowisko ostatnio zmienione i uzupełnione wspólnym stanowiskiem 2000/56/WPZiB (Dz.U. L 21 z 26.1.2000, str. 4).

[6] Dz.U. L 345 z 19.12.1998, str. 1.

--------------------------------------------------
WSPÓLNE STANOWISKO RADY

z dnia 16 lipca 2001 r.

dotyczące zakazu wydawania wiz ekstremistom w byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii

(2001/542/WPZiB)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 15,

a także mając na uwadze, co następuje:

1) W swoich konkluzjach z dnia 11 czerwca 2001 r. Rada wyraziła rosnące obawy dotyczące poważnego pogorszenia się sytuacji w kwestii bezpieczeństwa w byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii i potępiła nieustające działania terrorystyczne ekstremistów albańskich.

2) W swoich konkluzjach z dnia 25 czerwca 2001 r. Rada ponownie potępiła wszystkie formy terroryzmu w regionie Zachodnich Bałkanów i podtrzymała zaangażowanie w przeciwdziałanie oddziaływaniu tych zachowań na proces demokratyzacji, włączając środki restrykcyjne, takie jak zakaz wydawania wiz ekstremistom.

3) Nie powinno się wydawać wiz ekstremistom zagrażającym pokojowi i stabilności w byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii, a także stanowiących zagrożenie dla suwerenności i integralności terytorialnej byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

4) Unia Europejska uważa uzgodnienia między państwami Europy Środkowej i Wschodniej stowarzyszonymi z UE, państwami stowarzyszonymi Cyprem, Maltą i Turcją, a także Krajami EFTA, członkami Europejskiego Obszaru Gospodarczego, za istotne z punktu widzenia zwiększenia znaczenia niniejszego wspólnego stanowiska,

PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE STANOWISKO:

Artykuł 1

1. Nie wydaje się wiz ekstremistom stanowiącym zagrożenie dla pokoju i stabilizacji w byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii, a także dla suwerenności i integralności terytorialnej byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

2. Listę osób, do których odnosi się ust. 1, określa się i uaktualnia w drodze decyzji wykonawczej Rady, na podstawie rekomendacji Wysokiego Przedstawiciela.

Artykuł 2

Prezydencja wystosuje prośbę do państw Europy Środkowej i Wschodniej stowarzyszonych z UE, państw stowarzyszonych Cypru, Malty i Turcji, a także krajów EFTA, członków Europejskiego Obszaru Gospodarczego, o poparcie niniejszego wspólnego stanowiska w celu zwiększenia znaczenia zakazu wydawania wiz.

Artykuł 3

Niniejsze wspólne stanowisko będzie poddawane stałemu przeglądowi.

Artykuł 4

Niniejsze wspólne stanowisko obowiązuje od dnia jego przyjęcia.

Artykuł 5

Niniejsze wspólne stanowisko zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 lipca 2001 r.

W imieniu Rady

L. MICHEL

Przewodniczący
(2)

W dniu 8 czerwca 2004 r. Rada Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych przyjęła RRBNZ 1546 (2004) przyjmując z zadowoleniem utworzenie suwerennego tymczasowego rządu Iraku, który przejmie całkowitą odpowiedzialność za rządzenie Irakiem i władzę do 30 czerwca 2004 r. oraz to, że do 30 czerwca 2004 r. zakończy się okupacja Iraku, Tymczasowe Władze Koalicyjne przestaną istnieć, a Irak umocni swoją pełną suwerenność, podkreśliła jednak znaczenie zastosowania się przez wszystkie państwa do zakazów dotyczących sprzedaży lub dostaw do Iraku broni i pokrewnych materiałów określonych przez RRBNZ 661 (1990) Rady Bezpieczeństwa i następne właściwe rezolucje, w tym RRBNZ 1483 (2003), innych niż broń i pokrewne materiały niezbędne rządowi Iraku lub siłom wielonarodowym powołanym na mocy RRBNZ 1511 (2003), oraz przypomniała o stałych zobowiązaniach Państw Członkowskich do zamrożenia oraz transferu pewnych funduszy, aktywów i zasobów gospodarczych na mocy RRBNZ 1483 (2003), jak również o stałym zakazie wobec państw oraz ich zobowiązaniach dotyczących kategorii sprzętu określonych w ust. 8 i 12 RRBNZ 687 (1991) lub działań określonych w ust. 3 lit. f) RRBNZ 707 (1991).
e)

przedmiotem sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego zastawu lub wyroku, w którym to przypadku fundusze, inne środki finansowe i zasoby gospodarcze mogą być wykorzystane do zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub do wykonania wyroku z zastrzeżeniem, że zastaw ten został ustanowiony lub wyrok wydany przed datą rezolucji RBNZ nr 1596 (2005), i nie był ustanowiony ani wydany na rzecz osoby lub podmiotu, o którym mowa w art. 3, po powiadomieniu Komitetu ds. Kar przez zainteresowane Państwo Członkowskie.
1)

Artykuł 3 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 3 Dla osiągnięcia celów polityki, mandat SPUE obejmuje: a) nawiązanie i utrzymywanie bliskich kontaktów ze wszystkimi stronami procesu pokojowego i przejściowego w regionie Wielkich Jezior Afrykańskich, z pozostałymi krajami regionu, ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki, innymi właściwymi krajami, jak również z Organizacją Narodów Zjednoczonych (ONZ) i innymi właściwymi organizacjami międzynarodowymi, Unią Afrykańską (UA) i organizacjami subregionalnymi oraz ich przedstawicielami, jak i innymi ważnymi przywódcami regionalnymi w celu współpracy z nimi w ramach wzmacniania procesów pokojowych zapoczątkowanych w Lusace i Aruszy oraz porozumień pokojowych zawartych w Pretorii i Luandzie; b) obserwację procesów pokojowych i przejściowych między stronami i oferowanie, w odpowiednich przypadkach, porad i pośrednictwa Unii Europejskiej; c) w odpowiedzi na prośby, przyczynianie się do wprowadzania w życie porozumień pokojowych i o zawieszeniu broni podpisanych przez strony oraz podejmowanie działań dyplomatycznych w przypadku nieprzestrzegania warunków tych porozumień; d) podejmowanie konstruktywnych rozmów z sygnatariuszami porozumień w ramach procesów pokojowych w celu sprzyjania przestrzeganiu podstawowych zasad demokracji i dobrych rządów, w tym poszanowania praw człowieka i zasad państwa prawnego; e) przyczynianie się do realizacji wytycznych UE w sprawie dzieci w konfliktach zbrojnych; f) wkład i współpracę ze Specjalnym Przedstawicielem Sekretarza Generalnego ONZ w regionie Wielkich Jezior i Specjalnym Wysłannikiem Przewodniczącego UA przy przygotowaniu konferencji na rzecz pokoju, bezpieczeństwa, demokracji i rozwoju w regionie Wielkich Jezior; g) składanie sprawozdań na temat możliwości wspierania przez Unię Europejską procesu pokojowego i przejściowego oraz najlepszego sposobu realizacji inicjatyw Unii Europejskiej; h) monitorowanie działań stron konfliktów, które mogłyby negatywnie wpłynąć na wynik trwających procesów pokojowych; i) przyczynianie się do lepszego zrozumienia roli Unii Europejskiej wśród osób mających wpływ na opinię publiczną w regionie; j) udzielanie w razie potrzeby rad i pomocy w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa w Demokratycznej Republice Konga, w szczególności wskazówek politycznych w celu wypełniania obowiązków na szczeblu lokalnym szefom misji, kierującym Misją Policyjną UE (»EUPOL Kinszasa«) oraz misją UE mającą na celu udzielanie rad i pomocy władzom kongijskim w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa (»EUSEC RD Congo«).”
d)

niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, pod warunkiem że właściwy organ powiadomił co najmniej dwa tygodnie przed wydaniem zezwolenia pozostałe właściwe organy i Komisje o powodach, dla których uważa on, że dane zezwolenie powinno zostać wydane.
(3)

W dniu 20 lutego 2007 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję 1744 (2007) upoważniającą państwa członkowskie Unii Afrykańskiej do utworzenia, na okres sześciu miesięcy, misji w Somalii i wzywającą państwa członkowskie ONZ do przekazania, w miarę potrzeb, personelu, wyposażenia i usług w celu doprowadzenia do udanego utworzenia AMISOM.
6)

Art. 10 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 10 Kontrola polityczna i kierownictwo strategiczne 1. KPiB sprawuje, w ramach odpowiedzialności Rady, kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne nad misją. Niniejszym Rada upoważnia KPiB do podejmowania w tym celu odpowiednich decyzji zgodnie z art. 25 Traktatu o Unii Europejskiej. Upoważnienie to obejmuje uprawnienia do wprowadzania zmian w OPLAN. Obejmuje ono również uprawnienia do podejmowania dalszych decyzji w sprawie powoływania szefa misji. Uprawnienia do podejmowania decyzji w odniesieniu do celów i zakończenia misji nadal należą do Rady. 2. KPiB regularnie przedstawia Radzie sprawozdania. 3. KPiB regularnie otrzymuje, stosownie do potrzeb, sprawozdania od dowódcy operacji cywilnej i od szefa misji dotyczące kwestii objętych zakresem ich odpowiedzialności.”
5)

art. 11 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 11 Kontrola polityczna i kierownictwo strategiczne 1. KPiB sprawuje, w ramach odpowiedzialności Rady, kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne nad misją. Niniejszym Rada upoważnia KPiB do podejmowania w tym celu odpowiednich decyzji zgodnie z art. 25 Traktatu. Upoważnienie to obejmuje uprawnienia do mianowania szefa misji, na wniosek SG/WP, oraz do wprowadzania zmian w OPLAN. Obejmuje ono również uprawnienia do podejmowania dalszych decyzji w sprawie powoływania szefa misji. Uprawnienia do podejmowania decyzji w odniesieniu do celów i zakończenia misji nadal należą do Rady. 2. KPiB regularnie przedstawia Radzie sprawozdania. 3. KPiB regularnie otrzymuje, stosownie do potrzeb, sprawozdania od dowódcy operacji cywilnej i od szefa misji na tematy objęte zakresem ich odpowiedzialności.”;
(5)

W grudniu 2007 r. Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęło rezolucję nr 62/41 w sprawie wprowadzenia w życie konwencji, zachęcając wszystkie państwa, które jeszcze jej nie podpisały, do bezzwłocznego przystąpienia do niej, wzywając wszystkie państwa, które ją podpisały, lecz jej nie ratyfikowały, do bezzwłocznego jej ratyfikowania oraz wzywając wszystkie państwa, aby w miarę możliwości propagowały przestrzeganie konwencji przez kontakty dwustronne, subregionalne, regionalne i wielostronne, a także przez popularyzację tej koncepcji, organizowanie seminariów oraz przez inne działania,
b)

wzmocnienie partnerstwa UE–UA we wszystkich obszarach przedstawionych w strategii UE dotyczącej Afryki, co przyczyni się do rozwoju i wdrożenia strategii UE dotyczącej Afryki we współpracy partnerskiej z UA, z poszanowaniem zasady samodzielnej odpowiedzialności Afryki, przy ściślejszej współpracy z przedstawicielami Afryki na forach wielostronnych i koordynacji z partnerami wielostronnymi;
1)

art. 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z misją w okresie od dnia 1 lipca 2007 r. do dnia 30 czerwca 2008 r. wynosi 5 500 000 EUR. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z misją na okres od dnia 1 lipca 2008 r. do dnia 31 października 2009 r. wynosi 6 920 000 EUR. Rada określa nową finansową kwotę odniesienia w celu pokrycia wydatków związanych z misją na okres od dnia 1 listopada 2009 r. do dnia 30 czerwca 2010 r.”;
31995F1127(01)
27.11.1995 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH C 316/1
AKT RADY
z dnia 26 lipca 1995 r.
sporządzający Konwencję na podstawie art. K.3 Traktatu o Unii Europejski ej, w sprawie ustanowienia
Europejskiego Urzędu Policji (Konwencja o Europolu)
(95/C 316/01)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. K.3 ust. 2 lit. c) i art. K.1 ust. 9,
a także mając na uwadze, co następuje:dla celów realizacji zadań Unii Państwa Członkowskie uznają ustanowieni e Europejskiego Urzędu Policji za
przedmiot wspólnego zainteresowania;POSTANOWIWSZY, że Konwencja, której tekst znajduje się w Załączniku i któ ra w dniu dzisiejszym została
podpisana przez przedstawicieli rządów Państw Członkowskich Unii, zost aje niniejszym sporządzona;
ZALECA, by została ona przyjęta przez Państwa Członkowskie zgodnie z wymo gami konstytucyjnymi tych
Państw.
Sporządzono w Brukseli, dnia 26 lipca 1995 r.
W imieniu Rady
J. A. BELLOCH JULBE
Przewodniczący19/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 7
Akt Rady

z dnia 27 września 1996 r.

ustalający Protokół do Konwencji w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich

(96/C 313/01)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. K.3 ust. 2 lit. c),

a także mając na uwadze, co następuje:

dla celów realizacji zadań Unii Państwa Członkowskie uznają zwalczanie nadużyć finansowych, szkodzących interesom finansowym Wspólnot Europejskich za przedmiot wspólnego zainteresowania, wchodzącego w zakres współpracy przewidzianej w tytule VI Traktatu;

aktem z dnia 26 lipca 1995 r. Rada sporządziła, jako porozumienie wstępne, Konwencję w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich, która ma służyć bardziej ścisłemu zwalczaniu nadużyć finansowych, które szkodzą tym interesom;

w etapie drugim Konwencja ta powinna być uzupełniona Protokołem, skierowanym głównie na akty korupcji, w których uczestniczą urzędnicy krajowi i wspólnotowi i które szkodzą lub stwarzają zagrożenie szkody interesom finansowym Wspólnot Europejskich;

POSTANOWIWSZY, że Protokół, którego tekst znajduje się w Załączniku i który w dniu dzisiejszym został podpisany przez przedstawicieli rządów Państw Członkowskich Unii, zostaje niniejszym sporządzony;

ZALECA, by został on przyjęty przez Państwa Członkowskie zgodnie z wymogami konstytucyjnymi tych Państw.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 września 1996 r.

W imieniu Rady

M. Lowry

Przewodniczący

--------------------------------------------------
31997F0625(01)
25.6.1997 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH C 195/1
AKT RADY
z dnia 26 maja 1997 r.
ustanawiający na podstawie art. K.3 ust. 2 lit. c) Traktatu o Unii Europejs kiej, Konwencję w sprawie
zwalczania korupcji, w którą zaangażowani są urzędnicy Wspólnot Europej skich lub urzędnicy Państw
Członkowskich Unii Europejskiej
(97/C 195/01)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. K.3 ust. 2 lit. c),
a także mając na uwadze, co następuje:
Państwa Członkowskie uważają udoskonalanie współpracy sądowej za przed miot wspólnego zainteresowania
wynikający ze współpracy przewidzianej w tytule VI Traktatu;jest zatem konieczne ustanawiający, w świetle postanowień Protokołu do K onwencji o ochronie interesów
finansowych Wspólnot Europejskich (
1), Konwencji w sprawie zwalczania korupcji, w którą zaangażowani są
urzędnicy Wspólnot Europejskich lub urzędnicy Państw Członkowskich Uni i Europejskiej;
POSTANOWIWSZY, że Konwencja, której tekst znajduje się w Załączniku i któ ra w dniu dzisiejszym zostala
podpisana przez przedstawicieli rządów Państw Członkowskich Unii, zost aje niniejszym sporządzona;
ZALECA, by została ona przyjęta przez Państwa Członkowskie zgodnie z wymo gami konstytucyjnymi tych
Państw.
Sporządzono w Brukseli, dnia 26 maja 1997 r.
W imieniu Rady
W. SORGDRAGER
Przewodniczący
(1) Dz.U. C 313 z 23.10.1996, str. 2.19/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 53