Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3506/89

z dnia 23 listopada 1989 r.

zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 3703/85 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania wspólnych norm handlowych w odniesieniu do niektórych świeżych lub schłodzonych ryb

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3796/81 z dnia 29 grudnia w sprawie wspólnej organizacji rynku produktów rybołówstwa [1], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1495/89 [2], w szczególności jego art. 4 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 103/76 z dnia 19 stycznia 1976 r. ustanawiające wspólne normy wprowadzania do obrotu niektórych świeżych i schłodzonych ryb [3], ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 33/89 [4], w szczególności jego art. 6 ust. 7, art. 8 ust. 5 i art. 9,

a także mając na uwadze, co następuje:

możliwe jest ułatwienie wykonania uzgodnień kontrolnych; należy przeznaczyć dostateczną ilość czasu na klasyfikację i oznakowanie niektórych ryb świeżych i chłodzonych;

doświadczenie pokazuje, że należy rozszerzyć system pobierania próbek tak, aby obejmował on również gatunki ryb pelagicznych, inne niż śledź i makrela; należy ustanowić szczegółowe zasady w odniesieniu do gatunków, które miałyby być objęte tym systemem;

rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3703/85 [5] należy dlatego zmienić;

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Produktów Rybołówstwa,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (EWG) nr 3703/85 wprowadza się następujące zmiany:

1) Artykuł 7, 8 i 9 otrzymują oznaczenie 10, 11 i 12. W art. 11 tiret trzecie "art. 7" zastępuje się "art. 10".

2) Artykuł 6 zastępuje się art. 6—9:

"Artykuł 6

Klasyfikacja i wskazanie kategorii wielkości oraz stopnia świeżości, zgodnie z art. 7 i 8 rozporządzenia (EWG) nr 103/76, dokonuje się z uwzględnieniem odpowiedniego okresu czasu, zanim produkt zostanie po raz pierwszy zaoferowany do sprzedaży, aby ułatwić kontrolę przewidzianą w art. 4 rozporządzenia (EWG) nr 3796/81.

Artykuł 7

1. Klasyfikację gatunków wymienionych w załączniku II na różne kategorie świeżości i wielkości na podstawie systemu pobierania próbek, przewidzianego w art. 9 rozporządzenia (EWG) nr 103/76, należy przeprowadzać zgodnie z procedurą określoną w poniższych ustępach oraz w art. 8.

2. Próbki pobierane są w taki sposób, aby były reprezentatywne dla danych partii przy uwzględnieniu praktyk handlowych stosowanych w tej dziedzinie w Państwach Członkowskich. Próbki powinny być pobierane w stały sposób, w zależności od wagi próbek, które mają być pobrane oraz od całkowitej ilości przeznaczonej do sprzedaży.

3. Próbki te są pobierane z ilości, która ma być oferowana do sprzedaży w sposób przedstawiony poniżej, pod warunkiem że nie będą ważyły mniej niż 0,08 % jakiejkolwiek ilości powyżej 100 ton:

Ilość oferowana do sprzedaży (tony) | Minimalna waga pobieranych próbek (kilogramy) |

Mniej niż 5 | 8 |

5 lub więcej, ale mniej niż 15 | 20 |

15 lub więcej, ale mniej niż 40 | 40 |

40 lub więcej, ale mniej niż 60 | 60 |

60 lub więcej, ale mniej niż 80 | 80 |

80 lub więcej, ale mniej niż 100 | 100 |

100 lub więcej | 120 |

4. W przypadkach, gdy wyładunek następuje ze statku wyposażonego w zbiorniki rybne, próbki są pobierane z zawartości poszczególnych zbiorników, z uwzględnieniem powyższych przepisów.

Artykuł 8

1. Wszystkie ryby w każdej próbce zostają zaklasyfikowane zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 103/76. Świeżość powinna być określona zgodnie z kryteriami ustalonymi w pkt I załącznika A do tego rozporządzenia.

Ilości przeznaczone do sprzedaży zostają następnie posortowane na takie same kategorie, jak te, które wynikają z klasyfikacji próbek ryb pod warunkiem że kontrola wzrokowa przedmiotowych ilości nie wzbudza żadnych wątpliwości co do reprezentatywności próbki.

Dopuszcza się wahania wielkości i świeżości przewidziane w art. 2.

2. Jeżeli próbka wskazuje, że:

a) część badanych ryb, stanowiąca więcej niż 10 % ilości próbki, należy do kategorii B, minimalna waga pobieranej próbki musi być przynajmniej dwukrotnie większa niż waga określona w art. 7 ust. 3. Odpowiednia ilość ryb zostaje również zbadana zgodnie z kryteriami świeżości określonymi w pkt II załącznika A do rozporządzenia (EWG) nr 103/76. Ilości, o których mowa mogą być zakwalifikowane do kategorii wyższej niż B, jeżeli jakość wszystkich ryb z drugiej próbki jest wyższa niż B;

b) część badanych ryb nie spełnia wymogów ustanowionych dla wprowadzania do obrotu w celu spożycia przez ludzi, ilości, o których mowa nie mogą być wykorzystane w tym celu, chyba że klasyfikacja zgodne z art. 6, 7 i 8 rozporządzenia (EWG) nr 103/76 wykazuje, że część tej ilości może być wprowadzona do obrotu w celu spożycia przez ludzi;

c) pewne ilości mogą się okazać niejednorodne pod względem świeżości i wielkości, waga dodatkowych próbek, które mają być pobrane powinna być wyznaczona przez ekspertów określonych w art. 11 rozporządzenia (EWG) nr 103/76.

3. Jeśli kontrola wzrokowa ryb wykaże, że nie były one konserwowane na statku w sposób określony w art. 6 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 103/76, stosuje się metodę oszacowywania ustanowiona w ust. 2 lit. a) niniejszego artykułu.

Artykuł 9

Państwa Członkowskie zapewnią w drodze regularnych kontroli przestrzeganie rozporządzenia (EWG) nr 103/76 w odniesieniu do produktów klasyfikowanych zgodnie z procedurą pobierania próbek."

3) Załącznik otrzymuje oznaczenie załącznik I i dodaje się załącznik II w brzmieniu:

ZAŁĄCZNIK II

1. Śledz z gatunku Clupea harengus.

2. Sardynki z gatunku Sardina pilchardus.

3. Makrela z gatunku Scomber scombrus.

4. Makrela z gatunku Scomber japonicus.

5. Ostrobok (Trachurus spp.)

6. Sardela (Engrauliss spp.)

7. Picarel z gatunku Maena smaris.

Artykuł 2.

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 listopada 1989 r.

W imieniu Komisji

Manuel Marín

Wiceprzewodniczący

[1] Dz.U. L 379 z 31.12.1981, str. 1.

[2] Dz.U. L 148 z 1.6.1989, str. 1.

[3] Dz.U. L 20 z 28.1.1976, str. 29.

[4] Dz.U. L 5 z 7.1.1989, str. 18.

[5] Dz.U. L 351 z 28.12.1985, str. 63.

--------------------------------------------------