PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 179/14

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2018/974

z dnia 4 lipca 2018 r.

w sprawie statystyk dotyczących transportu towarów wodami śródlądowymi

(tekst jednolity)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 338 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1365/2006 (2) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (3). Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości rozporządzenie to należy ujednolicić.

(2) Wody śródlądowe są ważną częścią sieci transportowej Unii, a promowanie transportu wodami śródlądowymi jest jednym z celów wspólnej polityki transportowej, zarówno z powodów opłacalności, jak i w celu ograniczenia zużycia energii oraz wpływu transportu na środowisko.

(3) Komisja potrzebuje statystyk dotyczących transportu towarów wodami śródlądowymi celem monitorowania i rozwijania wspólnej polityki transportowej, jak również elementów związanych z transportem w politykach regionalnych oraz w politykach dotyczących sieci transeuropejskich.

(4) Statystyki europejskie dotyczące wszelkich środków transportu należy gromadzić zgodnie ze wspólnymi koncepcjami i standardami w celu osiągnięcia możliwie najpełniejszej porównywalności różnych rodzajów transportu.

(5) Nie we wszystkich państwach członkowskich dokonuje się transportu wodami śródlądowymi i z tego też względu zakres obowiązywania niniejszego rozporządzenia ogranicza się do tych państw członkowskich, w których stosuje się tę formę transportu.

(6) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 223/2009 (4) określa ramy referencyjne dla przepisów zawartych w niniejszym rozporządzeniu.

(7) W celu uwzględnienia zmian gospodarczych i postępu technicznego oraz zmian w definicjach przyjętych na szczeblu międzynarodowym należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do zmiany niniejszego rozporządzenia celem podwyższenia progu powyżej 1 000 000 ton dla objęcia statystykami transportu wodami śródlądowymi, dostosowania definicji lub ustanowienia nowych definicji, a także dostosowania załączników do niniejszego rozporządzenia, tak aby uwzględnić zmiany kodowania i nomenklatury na szczeblu międzynarodowym lub w odnośnych aktach ustawodawczych Unii. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (5). W szczególności, aby zapewnić udział na równych zasadach Parlamentu Europejskiego i Rady w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

(8) Komisja powinna zapewnić, aby te akty delegowane nie nakładały znaczącego dodatkowego obciążenia na państwa członkowskie ani na respondentów.

(9) W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania niniejszego rozporządzenia, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze umożliwiające jej przyjmowanie uzgodnień w sprawie przekazywania danych obejmujących standardy dotyczące wymiany danych, uzgodnień dotyczących rozpowszechniania wyników przez Komisję (Eurostat), a także umożliwiające jej opracowywanie i publikowanie wymogów i kryteriów metodologicznych ustanowionych w celu zapewnienia jakości wytwarzanych danych. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (6).

(10) Konieczne jest, aby Komisja zorganizowała badania pilotażowe, które zostaną przeprowadzone w odniesieniu do dostępności danych statystycznych dotyczących przewozu osób śródlądowymi drogami wodnymi, w tym w ramach usług przewozu transgranicznego. Unia powinna wnieść wkład w koszty przeprowadzania tych badań pilotażowych. Taki wkład powinien przybrać formę dotacji udzielanych krajowym urzędom statystycznym i innym organom krajowym, o których mowa w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 223/2009, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (7).

(11) Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie stworzenie wspólnych standardów statystycznych umożliwiających tworzenie zharmonizowanych danych, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie,natomiast ze względu na jego rozmiary możliwe jestlepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tego celu,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie określa wspólne zasady tworzenia europejskich statystyk dotyczących transportu wodami śródlądowymi.

Artykuł 2

Zakres stosowania

1. Państwa członkowskie przekazują Komisji (Eurostatowi) statystyki dotyczące transportu wodami śródlądowymi na ich terytorium.

2. Państwa członkowskie, w których całkowity wolumen towarów transportowanych rocznie wodami śródlądowymi w ramach transportu krajowego, międzynarodowego lub tranzytu przekracza 1 000 000 ton, przekazują statystyki, o których mowa w art. 4 ust. 1.

3. W drodze odstępstwa od ust. 2 państwa członkowskie, w których nie występuje międzynarodowy lub tranzytowy transport wodami śródlądowymi, ale w których całkowity wolumen towarów transportowanych rocznie wodami śródlądowymi w ramach transportu krajowego przekracza 1 000 000 ton, przekazują statystyki wymagane na mocy art. 4 ust. 2.

4. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do:

a) przewozu towarów statkami o nośności poniżej 50 ton;

b) statków wykorzystywanych głównie do przewozu pasażerów;

c) statków wykorzystywanych do przepraw promowych;

d) statków wykorzystywanych wyłącznie w celach niekomercyjnych przez administracje portowe oraz organy publiczne;

e) statków wykorzystywanych wyłącznie do bunkrowania lub magazynowania;

f) statków niewykorzystywanych do przewozu towarów, takich jak statki rybackie, pogłębiarki, okręty szkoleniowe, łodzie mieszkalne i jednostki rekreacyjne.

5. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 10, dotyczących zmiany ust. 2 niniejszego artykułu, celem podwyższenia progu dla objęcia statystykami transportu wodami śródlądowymi, o którym to progu mowa w tym ustępie, w celu uwzględnienia zmian gospodarczych i postępu technicznego.

Wykonując to uprawnienie, Komisja zapewnia, aby akty delegowane nie nakładały znaczącego dodatkowego obciążenia na państwa członkowskie ani na respondentów. Ponadto Komisja należycie uzasadnia działania statystyczne przewidziane w tych aktach delegowanych, wykorzystując, w stosownych przypadkach, analizę opłacalności, w tym ocenę obciążenia respondentów i kosztów związanych z tworzeniem statystyk, o której mowa w art. 14 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 223/2009.

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a) „śródlądowe żeglowne drogi wodne” oznaczają szlaki wodne niebędące częścią wód morskich, które w wyniku swoich cech naturalnych lub przetworzenia przez człowieka nadają się do żeglugi, głównie prowadzonej przez statki żeglugi śródlądowej;

b) „statek żeglugi śródlądowej” oznacza jednostkę pływającą zaprojektowaną w celu przewożenia towarów lub transportu publicznego pasażerów, poruszającą się głównie po śródlądowych żeglownych drogach wodnych bądź w obrębie lub bezpośrednim sąsiedztwie wód chronionych lub obszarów, gdzie stosuje się przepisy portowe;

c) „przynależność państwowa statku” odnosi się do kraju, w którym statek jest zarejestrowany;

d) „śródlądowy transport wodny” oznacza wszelki przewóz towarów i/lub pasażerów statkami żeglugi śródlądowej, odbywający się w całości lub częściowo po śródlądowych żeglownych drogach wodnych;

e) „krajowy śródlądowy transport wodny” oznacza transport śródlądowymi drogami wodnymi pomiędzy dwoma portami znajdującymi się na terytorium jednego kraju, niezależnie od przynależności państwowej statku;

f) „międzynarodowy śródlądowy transport wodny” oznacza transport śródlądowymi drogami wodnymi pomiędzy dwoma portami znajdującymi się na terytoriach różnych krajów;

g) „tranzytowy śródlądowy transport wodny” oznacza transport śródlądowymi drogami wodnymi poprzez terytorium danego kraju pomiędzy dwoma portami, z których oba znajdują się na terytorium innego kraju lub innych krajów, o ile na całej trasie wewnątrz terytorium danego kraju nie następuje przeładunek;

h) „żegluga śródlądowa” oznacza wszelkie przemieszczanie się statku po danej śródlądowej żeglownej drodze wodnej.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 10, dotyczących zmiany akapitu pierwszego niniejszego artykułu celem dostosowania definicji w nim zawartych lub ustanowienia nowych definicji w celu uwzględnienia odpowiednich definicji zmienionych lub przyjętych na szczeblu międzynarodowym.

Wykonując to uprawnienie, Komisja zapewnia, aby akty delegowane nie nakładały znaczącego dodatkowego obciążenia na państwa członkowskie ani na respondentów. Ponadto Komisja należycie uzasadnia działania statystyczne przewidziane w tych aktach delegowanych, wykorzystując, w stosownych przypadkach, analizę opłacalności, w tym ocenę obciążenia respondentów i kosztów związanych z tworzeniem statystyk, o której mowa w art. 14 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 223/2009.

Artykuł 4

Gromadzenie danych

1. Dane są gromadzone zgodnie z tabelami zamieszczonymi w załącznikach I–IV.

2. W przypadku, o którym mowa w art. 2 ust. 3, dane są gromadzone zgodnie z tabelą zamieszczoną w załączniku V.

3. Dla celów niniejszego rozporządzenia towary klasyfikuje się zgodnie z załącznikiem VI.

4. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 10, dotyczących zmian załączników w celu uwzględnienia zmian kodowania i nomenklatury na szczeblu międzynarodowym lub w odnośnych aktach ustawodawczych Unii.

Wykonując to uprawnienie, Komisja zapewnia, aby akty delegowane nie nakładały znaczącego dodatkowego obciążenia na państwa członkowskie ani na respondentów. Ponadto Komisja należycie uzasadnia działania statystyczne przewidziane w tych aktach delegowanych, wykorzystując, w stosownych przypadkach, analizę opłacalności, w tym ocenę obciążenia respondentów i kosztów związanych z tworzeniem statystyk, o której mowa w art. 14 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 223/2009.

Artykuł 5

Badania pilotażowe

1. W terminie do dnia 8 grudnia 2018 r. Komisja, we współpracy z państwami członkowskimi, opracowuje odpowiednią metodykę sporządzania statystyk dotyczących przewozu osób śródlądowymi drogami wodnymi, w tym w ramach usług przewozu transgranicznego.

2. W terminie do dnia 8 grudnia 2019 r. Komisja inicjuje dobrowolne badania pilotażowe, które zostaną przeprowadzone przez państwa członkowskie, które dostarczą dane objęte zakresem niniejszego rozporządzenia odnośnie do dostępności danych statystycznych dotyczących przewozu osób śródlądowymi drogami wodnymi, w tym w ramach usług przewozu transgranicznego. Te badania pilotażowe mają na celu ocenę wykonalności tego nowego gromadzenia danych, kosztów odnośnego gromadzenia danych i zakładanej jakości statystycznej.

3. W terminie do dnia 8 grudnia 2020 r. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat wyników takich badań pilotażowych. W zależności od wyników tego sprawozdania Komisja przedstawi, w stosownych przypadkach oraz w rozsądnym terminie, wniosek ustawodawczy Parlamentowi Europejskiemu i Radzie w sprawie zmiany niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do statystyk dotyczących przewozu osób śródlądowymi drogami wodnymi, w tym w ramach usług przewozu transgranicznego.

4. Budżet ogólny Unii, w stosownych przypadkach i z uwzględnieniem unijnej wartości dodanej, zapewnia wkład w finansowanie tych badań pilotażowych.

Artykuł 6

Przekazywanie danych

1. Przekazywanie danych odbywa się niezwłocznie i nie później niż pięć miesięcy po zakończeniu stosownego okresu obserwacji.

2. Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające uzgodnienia w sprawie przekazywania danych Komisji (Eurostatowi), obejmujące standardy dotyczące wymiany danych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 11 ust. 2.

Artykuł 7

Rozpowszechnianie danych

Statystyki europejskie oparte na danych, o których mowa w art. 4, są rozpowszechniane z częstotliwością podobną do wyznaczonej na przekazywanie danych przez państwa członkowskie.

Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające uzgodnienia dotyczące rozpowszechniania wyników. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 11 ust. 2.

Artykuł 8

Jakość danych

1. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające wymogi oraz kryteria metodologiczne ustanowione w celu zapewnienia należytej jakości wytwarzanych danych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 11 ust. 2.

2. Państwa członkowskie podejmują wszelkie konieczne środki w celu zapewnienia należytej jakości przekazywanych danych.

3. Komisja (Eurostat) dokonuje oceny jakości przekazywanych danych. Państwa członkowskie przekazują Komisji (Eurostatowi) sprawozdanie zawierające informacje i dane, których Komisja może wymagać w celu zweryfikowania jakości przekazywanych danych.

4. Do celów niniejszego rozporządzenia kryteriami jakości stosowanymi w odniesieniu do przekazywanych danych są kryteria, o których mowa w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 223/2009.

5. Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające szczegółowe rozwiązania, strukturę, okresowość i elementy zapewniające porównywalność sprawozdań na temat jakości. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 11 ust. 2.

Artykuł 9

Sprawozdania dotyczące wdrożenia

Do dnia 31 grudnia 2020 r., a następnie co pięć lat, Komisja, po konsultacji z Komitetem ds. Europejskiego Systemu Statystycznego, przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wykonania niniejszego rozporządzenia oraz z rozwoju sytuacji.

W sprawozdaniu tym Komisja uwzględnia stosowne informacje przekazane przez państwa członkowskie na temat możliwych ulepszeń oraz potrzeb użytkowników. Sprawozdanie to zawiera w szczególności ocenę:

a) korzyści odniesionych dzięki tworzonym statystykom przez Unię, państwa członkowskie oraz dostawców i użytkowników informacji statystycznych w porównaniu z ich kosztami;

b) jakości przekazywanych danych oraz wykorzystywanych metod gromadzenia danych.

Artykuł 10

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 2 ust. 5, art. 3 i art. 4 ust. 4, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 7 grudnia 2016 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 2 ust. 5, art. 3 i art. 4 ust. 4, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4. Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa.

5. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 2 ust. 5, art. 3 lub art. 4 ust. 4 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 11

Procedura komitetowa

1. Komisję wspomaga Komitet ds. Europejskiego Systemu Statystycznego, ustanowiony na mocy rozporządzenia (WE) nr 223/2009. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 12

Uchylenie

Rozporządzenie (WE) nr 1365/2006 zostaje niniejszym uchylone.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia traktuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji w załączniku VIII.

Artykuł 13

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Strasburgu dnia 4 lipca 2018 r. W imieniu Parlamentu Europejskiego A. TAJANI Przewodniczący W imieniu Rady K. EDTSTADLER Przewodnicząca

(1) Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 29 maja 2018 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 18 czerwca 2018 r.

(2) Rozporządzenie (WE) nr 1365/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie statystyk dotyczących transportu towarów wodami śródlądowymi i uchylające dyrektywę Rady 80/1119/EWG (Dz.U. L 264 z 25.9.2006, s. 1).

(3) Zob. załącznik VII.

(4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 223/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie statystyki europejskiej oraz uchylające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE, Euratom) nr 1101/2008 w sprawie przekazywania do Urzędu Statystycznego Wspólnot Europejskich danych statystycznych objętych zasadą poufności, rozporządzenie Rady (WE) nr 322/97 w sprawie statystyk Wspólnoty oraz decyzję Rady 89/382/EWG, Euratom w sprawie ustanowienia Komitetu ds. Programów Statystycznych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 164).

(5) Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

(6) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

(7) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1).

ZAŁĄCZNIK I Tabela I1. Transport towarów ze względu na rodzaj towarów (dane roczne) Elementy Kodowanie Nomenklatura Jednostka Table 2-alfanumeryczne „I1” Kraj zgłaszający 2-literowe NUTS0 (kod krajowy) Rok 4-cyfrowe „rrrr” Kraj/region załadunku 4-alfanumeryczne NUTS2 (1) Kraj/region rozładunku 4-alfanumeryczne NUTS2 (1) Rodzaj transportu 1-cyfrowe 1 = Krajowy 2 = Międzynarodowy (oprócz tranzytu) 3 = Tranzyt Rodzaj towaru 2-cyfrowe NST 2007 Rodzaj opakowania 1-cyfrowe 1 = Towary w kontenerach 2 = Towary nie w kontenerach i puste kontenery Przetransportowane tony Tony Tony–km Tony–km (1) Jeśli kod regionalny jest nieznany lub niedostępny, stosuje się następujący sposób kodowania: — „NUTS0 + ZZ”, jeśli dla danego kraju partnerskiego istnieje kod NUTS, — „kod ISO + ZZ”, jeśli dla danego kraju partnerskiego nie istnieje kod NUTS, — „ZZZZ”, jeśli kraj partnerski jest zupełnie nieznany.

ZAŁĄCZNIK II Tabela II1. Transport ze względu na przynależność państwową i rodzaj statku (dane roczne) Elementy Kodowanie Nomenklatura Jednostka Tabela 3-alfanumeryczne „II1” Kraj zgłaszający 2-literowe NUTS0 (kod krajowy) Rok 4-cyfrowe „rrrr” Kraj/region załadunku 4-alfanumeryczne NUTS2 (1) Kraj/region rozładunku 4-alfanumeryczne NUTS2 (1) Rodzaj transportu 1-cyfrowe 1 = Krajowy 2 = Międzynarodowy (oprócz tranzytu) 3 = Tranzyt Rodzaj statku 1-cyfrowe 1 = Barka z własnym napędem 2 = Barka bez własnego napędu 3 = Barka tankowiec z własnym napędem 4 = Barka tankowiec bez własnego napędu 5 = Inny statek transportowy 6 = Statek pełnomorski Przynależność państwowa statku 2-literowe NUTS0 (kod krajowy) (2) Przetransportowane tony Tony Tony–km Tony–km

Tabela II2. Ruch statków (dane roczne) Elementy Kodowanie Nomenklatura Jednostka Tabela 3-alfanumeryczne „II2” Kraj zgłaszający 2-literowe NUTS0 (kod krajowy) Rok 4-cyfrowe „rrrr” Rodzaj transportu 1-cyfrowe 1 = Krajowy 2 = Międzynarodowy (oprócz tranzytu) 3 = Tranzyt Liczba przemieszczeń załadowanych statków Przemieszczenia statków Liczba przemieszczeń pustych statków Przemieszczenia statków Statek–km (załadowane statki) Statek–km Statek–km (puste statki) Statek–km UWAGA: Przekazanie tabeli II2 nie jest obowiązkowe. (1) Jeśli kod regionalny jest nieznany lub niedostępny, stosuje się następujący sposób kodowania: — „NUTS0 + ZZ”, jeśli dla danego kraju partnerskiego istnieje kod NUTS, — „kod ISO + ZZ”, jeśli dla danego kraju partnerskiego nie istnieje kod NUTS, — „ZZZZ”, jeśli kraj partnerski jest zupełnie nieznany. (2) Jeśli dla kraju, w którym zarejestrowany jest statek, nie istnieje kod NUTS, zgłasza się krajowy kod ISO. Jeśli przynależność państwowa statku jest nieznana, należy zastosować kod „ZZ”.

ZAŁĄCZNIK III Tabela III1. Transport kontenerowy ze względu na rodzaj towarów (dane roczne) Elementy Kodowanie Nomenklatura Jednostka Tabela 4-alfanumeryczne „III1” Kraj zgłaszający 2-literowe NUTS0 (kod krajowy) Rok 4-cyfrowe „rrrr” Kraj/region załadunku 4-alfanumeryczne NUTS2 (1) Kraj/region rozładunku 4-alfanumeryczne NUTS2 (1) Rodzaj transportu 1-cyfrowe 1 = Krajowy 2 = Międzynarodowy (oprócz tranzytu) 3 = Tranzyt Rozmiar kontenerów 1-cyfrowe 1 = Kontenery 20 stóp 2 = Kontenery 40 stóp 3 = Kontenery > 20 stóp i < 40 stóp 4 = Kontenery > 40 stóp Status załadowania 1-cyfrowe 1 = Załadowane kontenery 2 = Puste kontenery Rodzaj towaru 2-cyfrowe NST 2007 Przetransportowane tony Tony Tony–km Tony–km TEU TEU TEU–km TEU–km (1) Jeśli kod regionalny jest nieznany lub niedostępny, stosuje się następujący sposób kodowania: — „NUTS0 + ZZ”, jeśli dla danego kraju partnerskiego istnieje kod NUTS, — „kod ISO + ZZ”, jeśli dla danego kraju partnerskiego nie istnieje kod NUTS, — „ZZZZ”, jeśli kraj partnerski jest zupełnie nieznany.

ZAŁĄCZNIK IV Tabela IV1. Transport ze względu na przynależność państwową statków (dane kwartalne) Elementy Kodowanie Nomenklatura Jednostka Tabela 3-alfanumeryczne „IV1” Kraj zgłaszający 2-literowe NUTS0 (kod krajowy) Rok 4-cyfrowe „rrrr” Kwartał 2-cyfrowe 41 = Kwartał 1 42 = Kwartał 2 43 = Kwartał 3 44 = Kwartał 4 Rodzaj transportu 1-cyfrowe 1 = Krajowy 2 = Międzynarodowy (oprócz tranzytu) 3 = Tranzyt Przynależność państwowa statku 2-literowe NUTS0 (kod krajowy) (1) Przetransportowane tony Tony Tony–km Tony–km

Tabela IV2. Transport kontenerowy ze względu na przynależność państwową statków (dane kwartalne) Elementy Kodowanie Nomenklatura Jednostka Tabela 3-alfanumeryczne „IV2” Kraj zgłaszający 2-literowe NUTS0 (kod krajowy) Rok 4-cyfrowe „rrrr” Kwartał 2-cyfrowe 41 = Kwartał 1 42 = Kwartał 2 43 = Kwartał 3 44 = Kwartał 4 Rodzaj transportu 1-cyfrowe 1 = Krajowy 2 = Międzynarodowy (oprócz tranzytu) 3 = Tranzyt Przynależność państwowa statku 2-literowe NUTS0 (kod krajowy) (2) Status załadowania 1-cyfrowe 1 = Załadowane kontenery 2 = Puste kontenery Przetransportowane tony Tony Tony–km Tony–km TEU TEU TEU–km TEU–km (1) Jeśli dla kraju, w którym zarejestrowany jest statek, nie istnieje kod NUTS, zgłasza się krajowy kod ISO. Jeśli przynależność państwowa statku jest nieznana, należy zastosować kod „ZZ”. (2) Jeśli dla kraju, w którym zarejestrowany jest statek, nie istnieje kod NUTS, zgłasza się krajowy kod ISO. Jeśli przynależność państwowa statku jest nieznana, należy zastosować kod „ZZ”.

ZAŁĄCZNIK V Tabela V1. Transport towarów (dane roczne) Elementy Kodowanie Nomenklatura Jednostka Tabela 2-alfanumeryczne „V1” Kraj zgłaszający 2-literowe NUTS0 (kod krajowy) Rok 4-cyfrowe „rrrr” Rodzaj transportu 1-cyfrowe 1 = Krajowy 2 = Międzynarodowy (oprócz tranzytu) 3 = Tranzyt Rodzaj towaru 2-cyfrowe NST 2007 Przetransportowane tony Tony Tony–km Tony–km

ZAŁĄCZNIK VI NST 2007 Sekcja Opis 01 Produkty rolnictwa, łowiectwa i leśnictwa; ryby i pozostałe produkty rybołówstwa i rybactwa 02 Węgiel kamienny i brunatny; ropa naftowa i gaz ziemny 03 Rudy metali i inne produkty górnictwa i kopalnictwa; torf; uran i tor 04 Produkty spożywcze, napoje i tytoń 05 Wyroby włókiennicze i odzieżowe; skóra i produkty skórzane 06 Drewno i wyroby z drewna oraz z korka (z wyłączeniem mebli); artykuły ze słomy i z materiałów do wyplatania; masa włóknista, papier i wyroby z papieru; druki i zapisane nośniki informacji 07 Koks i produkty rafinacji ropy naftowej 08 Chemikalia, produkty chemiczne, włókna sztuczne; produkty z gumy i tworzyw sztucznych; paliwo jądrowe 09 Inne niemetaliczne wyroby mineralne 10 Metale podstawowe; wyroby metalowe gotowe, z wyłączeniem maszyn i wyposażenia 11 Maszyny i sprzęt gdzie indziej niesklasyfikowane; urządzenia biurowe i komputery; maszyny i urządzenia gdzie indziej niesklasyfikowane; sprzęt i urządzenia radiowe, telewizyjne i komunikacyjne; narzędzia medyczne, precyzyjne i optyczne; zegarki i zegary 12 Sprzęt transportowy 13 Meble; inne wyroby, gdzie indziej niesklasyfikowane 14 Surowce wtórne; odpady miejskie i inne odpady 15 Listy, paczki 16 Wyposażenie i materiały wykorzystywane w transporcie towarów 17 Towary przewożone w ramach przeprowadzek mieszkaniowych i biurowych; bagaż transportowany oddzielenie od pasażera; pojazdy silnikowe przewożone do naprawy; inne towary nierynkowe gdzie indziej niesklasyfikowane 18 Towary pogrupowane: zbiór różnych rodzajów towarów transportowanych razem 19 Towary, których nie można zdefiniować: towary, których z jakichkolwiek powodów nie można zdefiniować, a przez to przypisać do grup 01–16 20 Inne towary gdzie indziej niesklasyfikowane