PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 65/9

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2017/390

z dnia 11 listopada 2016 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących pewnych wymogów ostrożnościowych dla centralnych depozytów papierów wartościowych i wyznaczonych instytucji kredytowych oferujących bankowe usługi pomocnicze

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów papierów wartościowych, zmieniające dyrektywy 98/26/WE i 2014/65/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 236/2012 (1), w szczególności jego art. 47 ust. 3 akapit trzeci, art. 54 ust. 8 akapit trzeci oraz art. 59 ust. 5 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W rozporządzeniu (UE) nr 909/2014 ustanawia się wymogi ostrożnościowe dla centralnych depozytów papierów wartościowych (CDPW), aby zapewnić ich bezpieczeństwo i prawidłowe działanie oraz stałe spełnianie przez nie wymogów kapitałowych. Tego rodzaju wymogi kapitałowe gwarantują, że CDPW stale utrzymuje kapitał wystarczający do zapewnienia ochrony przed ryzykami wynikającymi z jego działalności oraz że w razie potrzeby jest w stanie przeprowadzić uporządkowaną likwidację lub restrukturyzację swojej działalności.

(2) Ponieważ w przepisach rozporządzenia (UE) nr 909/2014 dotyczących ryzyka kredytowego i ryzyka utraty płynności związanych z CDPW i wyznaczonymi instytucjami kredytowymi wyraźnie wymaga się, aby ich wewnętrzne zasady i procedury umożliwiały im monitorowanie i mierzenie ekspozycji i potrzeb dotyczących płynności oraz zarządzanie nimi nie tylko w odniesieniu do indywidualnych uczestników, lecz również w odniesieniu do uczestników, którzy należą do tej samej grupy i którzy są kontrahentami CDPW, przepisy te powinny mieć zastosowanie do grup przedsiębiorstw składających się z jednostki dominującej i jednostek zależnych.

(3) Do celów niniejszego rozporządzenia uwzględniono odpowiednie zalecenia zawarte w zasadach dotyczących infrastruktury rynku finansowego (Principles for Financial Market Infrastructures) wydanych przez Komitet ds. Systemów Płatności i Rozrachunku oraz Międzynarodową Organizację Komisji Papierów Wartościowych („zasady CPSS–IOSCO”) (2). Uwzględniono również podejście do kapitału instytucji kredytowych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (3), ponieważ CDPW są w pewnym stopniu narażone na ryzyko podobne do ryzyka ponoszonego przez instytucje kredytowe.

(4) Definicja kapitału zawarta w niniejszym rozporządzeniu powinna odzwierciedlać definicję kapitału określoną w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 (EMIR) (4). Definicja ta jest najbardziej odpowiednia w związku z wymogami regulacyjnymi, ponieważ definicja kapitału w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012 została specjalnie opracowana dla infrastruktur rynkowych. CDPW posiadające zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych na mocy rozporządzenia (UE) nr 909/2014 mają obowiązek spełniać jednocześnie wymogi kapitałowe na mocy niniejszego rozporządzenia oraz wymogi w zakresie funduszy własnych na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Muszą one spełniać wymogi w zakresie funduszy własnych ustanowione w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 za pomocą instrumentów, które spełniają warunki tego rozporządzenia. Aby uniknąć sprzecznych lub powielających się wymogów oraz biorąc pod uwagę fakt, że metody stosowane do obliczania dodatkowego wymogu kapitałowego dla CDPW na podstawie rozporządzenia (UE) nr 909/2014 są ściśle powiązane z metodami przewidzianymi w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013, należy umożliwić CDPW oferującym bankowe usługi pomocnicze spełnienie dodatkowych wymogów kapitałowych określonych w niniejszym rozporządzeniu za pomocą tych samych instrumentów, które spełniają wymogi określone w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 albo w rozporządzeniu (UE) nr 909/2014.

(5) Aby zagwarantować, że w razie potrzeby CDPW będzie w stanie przeprowadzić restrukturyzację swojej działalności lub uporządkowaną likwidację, CDPW powinien posiadać kapitał obejmujący zyski zatrzymane i kapitał rezerwowy w kwocie zawsze wystarczającej do pokrycia kosztów operacyjnych przez okres, w którym CDPW jest w stanie zreorganizować swoje najważniejsze operacje, w tym poprzez dokapitalizowanie, wymianę zarządu, zmianę strategii biznesowych, zmianę struktur kosztów lub opłat, a także restrukturyzację świadczonych usług. Biorąc pod uwagę fakt, że w trakcie likwidacji lub restrukturyzacji swojej działalności CDPW musi kontynuować swoją działalność operacyjną, oraz pomimo tego, że faktyczne koszty ponoszone w trakcie likwidacji lub restrukturyzacji działalności CDPW mogą być znacznie wyższe niż roczne koszty operacyjne brutto z powodu kosztów likwidacji lub restrukturyzacji, wykorzystanie rocznych kosztów operacyjnych brutto jako punktu odniesienia dla obliczania wymaganego kapitału powinno prowadzić do uzyskania odpowiedniej przybliżonej wysokości faktycznych kosztów ponoszonych w trakcie likwidacji lub restrukturyzacji działalności CDPW.

(6) Analogicznie do art. 36 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w którym wymaga się, aby instytucje odliczały straty za bieżący rok obrachunkowy od kapitału podstawowego Tier I, rola dochodu netto w pokrywaniu lub absorbowaniu ryzyk wynikających z niekorzystnych zmian w warunkach prowadzenia działalności powinna również zostać ujęta w niniejszym rozporządzeniu. Dlatego też jedynie w przypadku, gdy dochód netto jest niewystarczający do pokrycia strat wynikających ze zmaterializowania się ryzyka prowadzenia działalności, straty te muszą zostać pokryte z funduszy własnych. Jeżeli dane z roku poprzedniego nie są dostępne, jak w przypadku nowo ustanowionych CDPW, należy również uwzględnić oczekiwane dane za bieżący rok, które odzwierciedlają nowe okoliczności. Zgodnie z podobnymi przepisami rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 152/2013 (5) CDPW powinny być zobowiązane do posiadania minimalnej ostrożnościowej kwoty kapitału z tytułu ryzyka prowadzenia działalności, aby zagwarantować spełnienie minimalnych wymogów ostrożnościowych.

(7) Zgodnie z zasadami CPSS–IOSCO koszty amortyzacji rzeczowych aktywów trwałych oraz aktywów niematerialnych i prawnych można odliczyć od kosztów operacyjnych brutto do celów obliczania wymogów kapitałowych. Z uwagi na fakt, że koszty te nie generują faktycznych przepływów pieniężnych, które wymagałyby zabezpieczenia kapitałem, tego rodzaju odliczenia powinny mieć zastosowanie do wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka prowadzenia działalności oraz tych obejmujących likwidację lub restrukturyzację.

(8) Ponieważ czas niezbędny do przeprowadzenia uporządkowanej likwidacji lub restrukturyzacji zależy ściśle od usług świadczonych przez indywidualny CDPW oraz od otoczenia rynkowego, w którym CDPW prowadzi działalność, w szczególności od możliwości przejęcia części lub całości jego usług przez inny CDPW, liczbę miesięcy wymaganą do przeprowadzenia restrukturyzacji działalności lub likwidacji CDPW należy ustalić w oparciu o własne oszacowania CDPW. Okres ten nie powinien być jednak krótszy niż minimalna liczba miesięcy wymagana do przeprowadzenia restrukturyzacji lub likwidacji, o której mowa w art. 47 rozporządzenia (UE) nr 909/2014, aby zapewnić poziom wymogów kapitałowych zgodny z zasadą ostrożności.

(9) CDPW powinien opracować scenariusze restrukturyzacji swojej działalności lub likwidacji, dopasowane do własnego modelu biznesowego. Aby osiągnąć jednolite stosowanie wymogów dotyczących restrukturyzacji lub likwidacji w Unii oraz aby zapewnić spełnienie wymogów zgodnych z zasadą ostrożności, należy jednak ograniczyć swobodę w zakresie opracowywania takich scenariuszy za pomocą dobrze zdefiniowanych kryteriów.

(10) Rozporządzenie (UE) nr 575/2013 jest odpowiednim punktem odniesienia do celów ustanowienia wymogów kapitałowych obowiązujących CDPW. Aby zapewnić spójność z tym rozporządzeniem, należy uznać, że metody obliczania ryzyka operacyjnego ustanowione w niniejszym rozporządzeniu obejmują również ryzyko prawne do celów niniejszego rozporządzenia.

(11) W przypadku niewywiązania się z obowiązku przechowywania papierów wartościowych w imieniu uczestnika, tego rodzaju niewywiązanie się z obowiązku urzeczywistniłoby się albo jako koszt dla tego uczestnika, albo jako koszt dla CDPW, który byłby narażony na roszczenia prawne. W związku z powyższym w zasadach obliczania kapitału regulacyjnego z tytułu ryzyka operacyjnego uwzględniono już ryzyko związane z przechowywaniem aktywów. Z tego samego względu ryzyko związane z przechowywaniem aktywów z tytułu papierów wartościowych posiadanych dzięki połączeniu operacyjnemu z innym CDPW nie powinno podlegać żadnym dodatkowym regulacyjnym narzutom kapitałowym, lecz powinno zostać uznane za objęte kapitałem regulacyjnym z tytułu ryzyka operacyjnego. Analogicznie nie należy liczyć podwójnie ryzyka związanego z przechowywaniem aktywów, na które narażony jest CDPW z tytułu własnych aktywów przechowywanych przez bank powierniczy lub inne CDPW, ani nie należy wymagać żadnego dodatkowego kapitału regulacyjnego.

(12) CDPW może być również narażony na ryzyko inwestycyjne w związku z posiadanymi aktywami lub inwestycjami, których dokonuje z wykorzystaniem zabezpieczenia, depozytów uczestników, pożyczek udzielanych uczestnikom lub wszelkich innych ekspozycji w ramach dozwolonych bankowych usług pomocniczych. Ryzyko inwestycyjne oznacza ryzyko straty, na które narażony jest CDPW, gdy inwestuje własne zasoby lub zasoby uczestników, takie jak zabezpieczenie. Przepisy zawarte w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (6), rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 oraz rozporządzeniu delegowanym (UE) nr 152/2013 stanowią odpowiedni punkt odniesienia do celów ustanowienia wymogów kapitałowych mających pokryć ryzyko kredytowe, ryzyko kredytowe kontrahenta oraz ryzyka rynkowe, które mogą wyniknąć z inwestycji CDPW.

(13) Z uwagi na charakter swojej działalności CDPW podejmuje ryzyko prowadzenia działalności wynikające z ewentualnych zmian ogólnych warunków prowadzenia działalności, które mogą mieć negatywny wpływ na jego sytuację finansową w wyniku spadku przychodów lub wzrostu kosztów oraz które prowadzą do strat, które powinny zostać pokryte z jego kapitału. Ponieważ poziom ryzyka prowadzenia działalności jest wysoce zależny od indywidualnej sytuacji każdego CDPW i może wynikać z różnych czynników, wymogi kapitałowe określone w niniejszym rozporządzeniu powinny się opierać na własnych oszacowaniach CDPW, a metody zastosowane przez CDPW do takiego oszacowania powinny być proporcjonalne do skali i złożoności działalności CDPW. CDPW powinien dokonać swoich własnych oszacowań kapitału wymaganego z tytułu ryzyka prowadzenia działalności w ramach zbioru scenariuszy warunków skrajnych, aby pokryć ryzyka, które nie zostały jeszcze ujęte w ramach metod zastosowanych w odniesieniu do ryzyka operacyjnego. Aby zapewnić zgodny z zasadą ostrożności poziom wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka prowadzenia działalności przy dokonywaniu obliczeń w oparciu o samodzielnie opracowane scenariusze, należy wprowadzić minimalny poziom kapitału w formie dolnego pułapu ostrożnościowego. Należy dopasować minimalny poziom kapitału wymaganego z tytułu ryzyka prowadzenia działalności do podobnych wymogów dotyczących innych infrastruktur rynkowych w powiązanych aktach Unii, takich jak rozporządzenie delegowane Komisji dotyczące wymogów kapitałowych obowiązujących kontrahentów centralnych („CCP”).

(14) Dodatkowy wymóg kapitałowy z tytułu ryzyk związanych z bankowymi usługami pomocniczymi powinien obejmować wszystkie ryzyka związane z udzielaniem kredytu śróddziennego uczestnikom lub innym użytkownikom CDPW. Jeżeli ekspozycje na kredyty overnight lub dłuższe wynikają z udzielania kredytu śróddziennego, należy mierzyć i uwzględnić odpowiednie ryzyka za pomocą metod już określonych w części trzeciej tytuł II rozdział 2 (dla metody standardowej) i rozdział 3 (dla metody wewnętrznych ratingów (metoda IRB)) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, ponieważ rozporządzenie to zawiera przepisy ostrożnościowe dotyczące pomiaru ryzyka kredytowego wynikającego z ekspozycji na kredyty overnight lub dłuższe. Ryzyka związane z kredytem śróddziennym wymagają jednak szczególnego traktowania, ponieważ w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 lub innych mających zastosowanie przepisach Unii nie przewidziano wyraźnie metody ich pomiaru. W związku z powyższym metoda, która wyraźnie odnosi się do ryzyka związanego z kredytem śróddziennym, powinna w wystarczającym stopniu uwzględniać ryzyko, tak aby wziąć pod uwagę jakość zabezpieczenia, ocenę jakości kredytowej uczestników oraz faktyczne obserwowane ekspozycje śróddzienne. Jednocześnie metoda ta powinna zapewniać odpowiednie zachęty dla dostawców bankowych usług pomocniczych, w tym zachętę do uzyskania zabezpieczenia o najwyższej jakości oraz do wyboru kontrahentów mających zdolność kredytową. Wprawdzie dostawcy bankowych usług pomocniczych mają obowiązek odpowiednio ocenić i zbadać poziom i wartość zabezpieczenia i redukcji wartości, metoda stosowana do określenia dodatkowego wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka związanego z kredytem śróddziennym powinna jednak przewidywać i zapewniać wystarczający kapitał na wypadek, gdyby nagły spadek wartości zabezpieczenia był większy niż w oszacowaniach i spowodował powstanie częściowo niezabezpieczonych rezydualnych ekspozycji kredytowych.

(15) Obliczanie dodatkowego wymogu kapitałowego z tytułu ryzyk wynikających ze świadczenia bankowych usług pomocniczych wymaga uwzględnienia historycznych informacji dotyczących ekspozycji na kredyty śróddzienne. W rezultacie, aby móc obliczyć dodatkowy wymóg kapitałowy, podmioty świadczące bankowe usługi pomocnicze użytkownikom usług CDPW zgodnie z art. 54 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 909/2014 („dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW”) powinny co najmniej przez rok rejestrować dane dotyczące ich ekspozycji na kredyty śróddzienne. W przeciwnym razie nie będą one w stanie zidentyfikować istotnych ekspozycji, na podstawie których dokonuje się obliczenia. Nie należy zatem wymagać, aby dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW spełniali wymóg w zakresie funduszy własnych odpowiadający dodatkowemu wymogowi kapitałowemu, dopóki nie będą w stanie zgromadzić wszystkich informacji niezbędnych do obliczenia tego dodatkowego wymogu.

(16) W art. 54 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 909/2014 wymaga się opracowania zasad określania dodatkowego wymogu kapitałowego, o którym mowa w art. 54 ust. 3 lit. d) oraz art. 54 ust. 4 lit. e) tego rozporządzenia. Ponadto w art. 54 tego rozporządzenia wymaga się, aby dodatkowy wymóg kapitałowy odzwierciedlał ryzyko związane z kredytem śróddziennym wynikające z prowadzenia działalności, o której mowa w sekcji C załącznika do rozporządzenia (UE) nr 909/2014, a w szczególności wynikające z udzielania kredytu śróddziennego uczestnikom systemu rozrachunku papierów wartościowych lub innym użytkownikom usług CDPW. Ekspozycja na ryzyko związane z kredytem śróddziennym powinna zatem również obejmować stratę, na którą narażony byłby dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW, gdyby uczestnik zaciągający pożyczkę nie wywiązał się z zobowiązania.

(17) W art. 59 ust. 3 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 dotyczącym ryzyka kredytowego dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW wymaga się uzyskania „wysoce płynnego zabezpieczenia o minimalnym ryzyku kredytowym i minimalnym ryzyku rynkowym”. W art. 59 ust. 4 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 dotyczącym ryzyka utraty płynności dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW wymaga się dostępności „kwalifikujących się zasobów płynnych”. Jednym z takich kwalifikujących się zasobów płynnych jest „wysoce płynne zabezpieczenie”. Chociaż zrozumiałe jest, że terminologia stosowana w obu przypadkach różni się z uwagi na inny charakter związanych z nimi ryzyk oraz powiązanie z innymi pojęciami w ramach uregulowania ryzyka kredytowego i ryzyka utraty płynności, oba przypadki dotyczącą dostawców lub aktywów o podobnie wysokiej jakości. Należałoby zatem wymagać, aby spełnienie tych samych warunków było wymagane do uznania zabezpieczenia lub zasobów płynnych w formie zabezpieczenia za należące odpowiednio do kategorii „wysoce płynnych zabezpieczeń o minimalnym ryzyku kredytowym i minimalnym ryzyku rynkowym” albo „kategorii kwalifikujących się zasobów płynnych”.

(18) W art. 59 ust. 3 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 wymaga się, aby dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW przyjmował wysoce płynne zabezpieczenie o minimalnym ryzyku kredytowym i minimalnym ryzyku rynkowym w celu zarządzania swoim odpowiednim ryzykiem kredytowym. W artykule tym dopuszcza się również stosowanie, w konkretnych sytuacjach, innych rodzajów zabezpieczenia niż wysoce płynne zabezpieczenia o minimalnym ryzyku kredytowym i minimalnym ryzyku rynkowym, przy jednoczesnym zastosowaniu odpowiedniej redukcji wartości. Aby to ułatwić, należy ustalić jasną hierarchię jakości zabezpieczenia w celu wskazania, które zabezpieczenie powinno być dopuszczalne do pokrycia w pełni ekspozycji na ryzyko kredytowe, które zabezpieczenie jest dopuszczalne jako zasób płynny oraz które zabezpieczenie, mimo że jest dopuszczalne do celów ograniczania ryzyka kredytowego, wymaga kwalifikujących się zasobów płynnych. Podmioty udzielające zabezpieczenia nie powinny napotykać utrudnień w swobodnym zastępowaniu zabezpieczenia w zależności od dostępności zasobów lub strategii zarządzania aktywami i pasywami. W związku z powyższym należy dopuścić stosowanie powszechnych praktyk dotyczących zabezpieczeń – takich jak poleganie na rachunkach zabezpieczonych uczestników, w przypadku gdy uczestnik deponuje zabezpieczenie na swoich rachunkach zabezpieczonych, aby w pełni pokryć wszelkie ekspozycje kredytowe – w celu zastąpienia zabezpieczenia, pod warunkiem że jakość i płynność zabezpieczenia są monitorowane i zgodne z wymogami niniejszego rozporządzenia. W ramach takich ustaleń dotyczących rachunków zabezpieczonych uczestnik deponuje zabezpieczenie na swoim rachunku zabezpieczonym w celu pokrycia w pełni wszelkich ekspozycji kredytowych. Co więcej, dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW powinien przyjąć zabezpieczenie, uwzględniając określoną hierarchię, lecz w razie potrzeby może upłynnić przyjęte zabezpieczenie w jak najbardziej skuteczny sposób po niewywiązaniu się z zobowiązania przez uczestnika. Z ostrożnościowego punktu widzenia dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW powinien jednak być w stanie na bieżąco monitorować dostępność zabezpieczenia oraz jego jakość i płynność, aby w pełni pokryć ekspozycje kredytowe. Powinny również obowiązywać ustalenia dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW z uczestnikami zaciągającymi pożyczkę w celu zapewnienia, by wszystkie wymogi dotyczące zabezpieczenia określone w niniejszym rozporządzeniu były zawsze spełnione.

(19) Do celów pomiaru ryzyka związanego z kredytem śróddziennym dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW powinni być w stanie przewidzieć ekspozycje szczytowe dla danego dnia. Przewidywania te nie powinny wymagać prognozy dokładnych danych liczbowych, lecz jedynie identyfikację tendencji w tych ekspozycjach śróddziennych. Dodatkowe uzasadnienie stanowi w tym przypadku odniesienie do „przewidywania ekspozycji szczytowych” zawarte w standardach Bazylejskiego Komitetu Nadzoru Bankowego (7).

(20) W części trzeciej tytuł II rozporządzenia (UE) nr 575/2013 ustanawia się wagi ryzyka, które należy stosować w przypadku ekspozycji kredytowych wobec Europejskiego Banku Centralnego i innych podmiotów zwolnionych z wymogów. Przy pomiarze ryzyka kredytowego do celów regulacyjnych tego rodzaju wagi ryzyka są powszechnie pojmowane jako najlepsze dostępne odniesienia. Można zatem stosować tę samą metodę w odniesieniu do ekspozycji na kredyty śróddzienne. Aby zagwarantować poprawność pojęciową tego podejścia, konieczne są jednak pewne korekty, w szczególności podczas dokonywania obliczeń z zastosowaniem ram ryzyka kredytowego określonych w części trzeciej tytuł II rozdział 2 (dla metody standardowej) oraz rozdział 3 (dla metody IRB) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 należy uznać ekspozycje śróddzienne za ekspozycje na koniec dnia, ponieważ tak założono w tym rozporządzeniu.

(21) Zgodnie z art. 59 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 909/2014, który zawiera wyraźne odniesienie do art. 46 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, gwarancje bankowe lub akredytywy, w stosownych przypadkach, powinny być dostosowane do zasad CPSS–IOSCO oraz powinny spełniać wymogi podobne do tych określonych w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Obejmują one wymóg, aby gwarancje bankowe i akredytywy były w pełni zabezpieczone przez gwarantów. Aby jednak zachować wydajność rozrachunku papierów wartościowych w obrębie Unii, w przypadku gdy gwarancje bankowe lub akredytywy są stosowane w związku z ekspozycjami kredytowymi, które mogą wynikać z połączeń interoperacyjnych CDPW, można dopuścić uwzględnienie odpowiednich alternatywnych środków ograniczających ryzyko, pod warunkiem że zapewniają one taki sam lub wyższy poziom ochrony niż poziom zapewniony w przepisach rozporządzenia (UE) nr 648/2012. Tego rodzaju szczególne podejście powinno mieć zastosowanie jedynie do gwarancji bankowych i akredytyw chroniących połączenie interoperacyjne CDPW i powinno obejmować wyłącznie ekspozycję kredytową pomiędzy obydwoma połączonymi CDPW. Ponieważ gwarancja bankowa lub akredytywa chroni CDPW wykonujące zobowiązania przed stratami kredytowymi, potrzeby dotyczące płynności CDPW wykonujących zobowiązania powinny być również uwzględnione albo w drodze terminowego rozrachunku zobowiązań gwarantów, albo poprzez posiadanie kwalifikujących się zasobów płynnych.

(22) W art. 59 ust. 4 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 wymaga się, aby dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW ograniczali ryzyka utraty płynności za pomocą kwalifikujących się zasobów płynnych w każdej walucie. W rezultacie nie można stosować niekwalifikujących się zasobów płynnych do spełnienia wymogów określonych w tym artykule. Nie ma jednak przeszkód, aby stosować niekwalifikujące się zasoby płynne, takie jak swapy walutowe, w bieżącym zarządzaniu płynnością w uzupełnieniu kwalifikujących się zasobów płynnych. Jest to również spójne ze standardami międzynarodowymi odzwierciedlonymi w zasadach CPSS-IOSCO. Należy zatem w tym celu mierzyć i monitorować niekwalifikujące się zasoby płynne.

(23) Ryzyko utraty płynności może potencjalnie wynikać z wszelkich bankowych usług pomocniczych świadczonych przez CDPW. Ramy zarządzania ryzykiem utraty płynności powinny uwzględniać ryzyka wynikające z poszczególnych bankowych usług pomocniczych, w tym z udzielania pożyczek papierów wartościowych, oraz odpowiednio rozróżniać zarządzanie tymi ryzykami.

(24) Aby zaspokoić wszystkie potrzeby dotyczące płynności, w tym potrzeby dotyczące płynności śróddziennej dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW, ramy zarządzania ryzykiem utraty płynności CDPW powinny zapewniać wywiązywanie się z zobowiązań w zakresie płatności i rozrachunku, w tym zobowiązań śróddziennych, w terminie ich wymagalności we wszystkich walutach rozliczeniowych systemu rozrachunku papierów wartościowych prowadzonego przez CDPW.

(25) Ponieważ wszystkie ryzyka utraty płynności, poza śróddziennymi, są już objęte dyrektywą 2013/36/UE i rozporządzeniem (UE) nr 575/2013, niniejsze rozporządzenie dotyczy przede wszystkim ryzyk śróddziennych.

(26) Ze względu na to, że dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW stanowią infrastruktury rynkowe o znaczeniu systemowym, niezbędne jest zapewnienie, by dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW zarządzał swoim ryzykiem kredytowym i ryzykiem utraty płynności w sposób ostrożny. W związku z powyższym dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW powinien być upoważniony do udzielania uczestnikom zaciągającym pożyczki jedynie warunkowych linii kredytowych w trakcie świadczenia bankowych usług pomocniczych, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 909/2014.

(27) Aby zapewnić wystarczającą solidność procedur zarządzania ryzykiem stosowanych przez dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW również w niekorzystnych warunkach, test warunków skrajnych powinien być stosowany w odniesieniu do płynnych zasobów finansowych dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW w sposób rygorystyczny i perspektywiczny. Z tej samej przyczyny w testach należy uwzględnić szereg skrajnych, lecz prawdopodobnych scenariuszy, a także należy je przeprowadzić dla każdej stosownej waluty oferowanej przez dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW, biorąc pod uwagę możliwość niedotrzymania jednego z wcześniej określonych ustaleń dotyczących finansowania. W scenariuszach należy uwzględnić między innymi niewywiązanie się z zobowiązania przez dwóch największych uczestników dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW dla danej waluty. Jest to niezbędne, aby ustalić zasadę, która jest z jednej strony ostrożna, ponieważ uwzględnia się w niej fakt, że poza największym uczestnikiem również pozostali uczestnicy mogą stwarzać ryzyko utraty płynności, a z drugiej strony jest również proporcjonalna do celu, ponieważ nie uwzględnia się w niej tych pozostałych uczestników, którzy w mniejszym stopniu mogą stwarzać ryzyko utraty płynności.

(28) W art. 59 ust. 4 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 przewidziano, że dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW muszą posiadać wystarczające zasoby płynne we wszystkich stosownych walutach z uwzględnieniem szerokiej gamy potencjalnych scenariuszy warunków skrajnych. W związku z tym w przepisach określających ramy i narzędzia służące zarządzaniu ryzykiem utraty płynności w scenariuszach warunków skrajnych należy przewidzieć metodę identyfikacji walut, które są stosowne z punktu widzenia zarządzania ryzykiem utraty płynności. Stosowne waluty należy identyfikować w oparciu o zasadę istotności, zidentyfikowaną łączną ekspozycję netto na ryzyko utraty płynności oraz dane zgromadzone przez dłuższy i precyzyjnie określony okres. Ponadto w celu zachowania spójnych ram regulacyjnych w Unii najważniejsze waluty unijne zidentyfikowane na podstawie rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/392 (8) przyjętego na podstawie art. 12 rozporządzenia (UE) nr 909/2014 należy uwzględnić domyślnie jako stosowne waluty.

(29) Aby możliwe było zgromadzenie wystarczających danych do zidentyfikowania wszystkich pozostałych walut poza najważniejszymi walutami unijnymi, musi upłynąć minimalny okres od daty udzielenia zezwolenia dostawcom usług bankowych właściwych dla CDPW. W związku z tym należy umożliwić stosowanie alternatywnych metod identyfikacji wszystkich pozostałych walut poza najważniejszymi walutami unijnymi w pierwszym roku po udzieleniu zezwolenia dostawcom usług bankowych właściwych dla CDPW na mocy nowych ram regulacyjnych ustanowionych rozporządzeniem (UE) nr 909/2014 tym dostawcom usług bankowych właściwych dla CDPW, którzy w dniu wejścia w życie standardów technicznych, o których mowa w art. 69 rozporządzenia (UE) nr 909/2014, świadczą już bankowe usługi pomocnicze. To przejściowe ustalenie nie powinno mieć wpływu na wymóg, zgodnie z którym dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW muszą zapewniać wystarczające zasoby płynne jako takie, a jedynie na identyfikację tych walut, które podlegają testom warunków skrajnych do celów zarządzania płynnością.

(30) Zgodnie z art. 59 ust. 4 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW muszą wprowadzić wcześniej określone i wysoce wiarygodne ustalenia dotyczące finansowania, aby zapewnić możliwość zamiany zabezpieczenia ustanowionego przez klienta, który nie wywiązał się z zobowiązania, na środki pieniężne nawet w skrajnych, lecz prawdopodobnych warunkach rynkowych. W tym samym rozporządzeniu wymaga się, aby dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW zmniejszali ryzyko utraty płynności śróddziennej poprzez stosowanie wysoce płynnego zabezpieczenia o minimalnym ryzyku kredytowym i minimalnym ryzyku rynkowym. Ze względu na to, że płynność musi być łatwo dostępna, dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW powinien być w stanie zaspokoić każdą potrzebę dotyczącą płynności w dniu jej wystąpienia. Z uwagi na fakt, że dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW mogą prowadzić działalność w wielu strefach czasowych, przepis dotyczący zamiany zabezpieczenia na środki pieniężne w tym samym dniu na podstawie wcześniej określonych ustaleń dotyczących finansowania należy stosować, biorąc pod uwagę godziny otwarcia lokalnych systemów płatniczych dla każdej odrębnej waluty, której to dotyczy.

(31) Przepisy zawarte w niniejszym rozporządzeniu są ze sobą ściśle powiązane, ponieważ dotyczą one wymogów ostrożnościowych dla CDPW. Aby zapewnić spójność między tymi przepisami, które powinny wejść w życie w tym samym czasie, oraz aby ułatwić całościowy wgląd w te przepisy i łatwy dostęp do nich osobom podlegającym tym obowiązkom, wskazane jest włączenie do jednego rozporządzenia wszystkich regulacyjnych standardów technicznych wymaganych na mocy rozporządzenia (UE) nr 909/2014.

(32) Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.

(33) Przed przedłożeniem projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, Europejski Urząd Nadzoru Bankowego ściśle współpracował z Europejskim Systemem Banków Centralnych (ESBC) oraz z Europejskim Urzędem Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA). Europejski Urząd Nadzoru Bankowego przeprowadził również otwarte konsultacje publiczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwrócił się o opinię do Bankowej Grupy Interesariuszy powołanej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (9),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

TYTUŁ I

WYMOGI KAPITAŁOWE OBOWIĄZUJĄCE WSZYSTKIE CDPW, O KTÓRYCH TO WYMOGACH MOWA W ART. 47 ROZPORZĄDZENIA (UE) NR 909/2014

Artykuł 1

Informacje ogólne dotyczące wymogów w zakresie kapitału CDPW

1. Do celów art. 47 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 909/2014 centralny depozyt papierów wartościowych („CDPW”) stale posiada kwotę kapitału, obejmującą zyski zatrzymane i kapitał rezerwowy, określoną w art. 3 niniejszego rozporządzenia.

2. Wymogi kapitałowe, o których mowa w art. 3, spełnia się za pomocą instrumentów kapitałowych, które spełniają warunki określone w art. 2 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Warunki dotyczące instrumentów kapitałowych

1. Do celów art. 1 CDPW posiada instrumenty kapitałowe, które spełniają wszystkie poniższe warunki:

a) stanowią kapitał subskrybowany w rozumieniu art. 22 dyrektywy Rady 86/635/EWG (10);

b) zostały wpłacone, łącznie z powiązanym ażio emisyjnym;

c) w pełni pokrywają straty w sytuacjach kontynuowania działalności;

d) w przypadku upadłości lub likwidacji mają niższą pozycję niż wszystkie inne wierzytelności w postępowaniu upadłościowym lub na podstawie prawa upadłościowego mającego zastosowanie.

2. W celu spełnienia wymogów określonych w art. 1 CDPW, który uzyskał zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, może stosować – poza instrumentami kapitałowymi spełniającymi warunki określone w ust. 1 – instrumenty kapitałowe, które:

a) spełniają warunki określone w ust. 1;

b) stanowią „instrumenty funduszy własnych” zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 119 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

c) podlegają przepisom rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Artykuł 3

Poziom wymogów kapitałowych obowiązujących CDPW

1. CDPW posiada kapitał, obejmujący zyski zatrzymane i kapitał rezerwowy, który jest zawsze co najmniej równy sumie:

a) wymogów kapitałowych obowiązujących CDPW z tytułu ryzyka operacyjnego, ryzyka prawnego i ryzyka związanego z przechowywaniem aktywów, o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, obliczonych zgodnie z art. 4;

b) wymogów kapitałowych obowiązujących CDPW z tytułu ryzyka inwestycyjnego, o którym mowa w art. 47 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, obliczonych zgodnie z art. 5;

c) wymogów kapitałowych obowiązujących CDPW z tytułu ryzyka prowadzenia działalności, o którym mowa w art. 47 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, obliczonych zgodnie z art. 6;

d) wymogów kapitałowych obowiązujących CDPW z tytułu likwidacji lub restrukturyzacji jego działalności, o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, obliczonych zgodnie z art. 7.

2. CDPW wprowadza procedury w celu identyfikacji wszystkich źródeł ryzyk, o których mowa w ust. 1.

Artykuł 4

Poziom wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka operacyjnego, ryzyka prawnego i ryzyka związanego z przechowywaniem aktywów

1. CDPW, który uzyskał zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 oraz zezwolenie na stosowanie metod zaawansowanego pomiaru, o których mowa w art. 321–324 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, oblicza swoje wymogi kapitałowe z tytułu ryzyka operacyjnego, ryzyka prawnego i ryzyka związanego z przechowywaniem aktywów zgodnie z art. 231–234 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

2. CDPW, który uzyskał zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 oraz który stosuje metodę standardową dla ryzyka operacyjnego, jak określono w art. 317–320 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, oblicza swoje wymogi kapitałowe z tytułu ryzyka operacyjnego, ryzyka prawnego i ryzyka związanego z przechowywaniem aktywów zgodnie z przepisami tego rozporządzenia mającymi zastosowanie do metody standardowej dla ryzyka operacyjnego, o której mowa w art. 317–320 tego rozporządzenia.

3. CDPW, który spełnia którykolwiek z poniższych warunków, oblicza swoje wymogi kapitałowe z tytułu ryzyka operacyjnego, ryzyka prawnego i ryzyka związanego z przechowywaniem aktywów zgodnie z zasadami metody wskaźnika bazowego, o której mowa w art. 315 i 316 rozporządzenia (UE) nr 575/2013:

a) CDPW, który nie uzyskał zezwolenia zgodnie z art. 54 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 909/2014;

b) CDPW, który uzyskał zezwolenie zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, ale nie uzyskał zezwolenia na stosowanie metod zaawansowanego pomiaru, o których mowa w art. 321–324 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

c) CDPW, który uzyskał zezwolenie zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, ale nie uzyskał zezwolenia na stosowanie metody standardowej, o której mowa w art. 317–320 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Artykuł 5

Poziom wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka inwestycyjnego

1. CDPW oblicza swoje wymogi kapitałowe z tytułu ryzyka inwestycyjnego jako sumę następujących wartości:

a) 8 % kwot ekspozycji ważonych ryzykiem CDPW odnoszących się do obu poniższych ryzyk: (i) ryzyka kredytowego zgodnie z ust. 2; (ii) ryzyka kredytowego kontrahenta zgodnie z ust. 3;

b) wymogów kapitałowych CDPW z tytułu ryzyka rynkowego zgodnie z ust. 4 i 5.

2. Do celów obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem CDPW dla ryzyka kredytowego stosuje się następujące zasady:

a) jeżeli CDPW nie uzyskał zezwolenia na świadczenie bankowych usług pomocniczych zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, CDPW stosuje metodę standardową dla ryzyka kredytowego, o której mowa w art. 107–141 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w połączeniu z przepisami art. 192–241 tego rozporządzenia dotyczącymi ograniczania ryzyka kredytowego;

b) jeżeli CDPW uzyskał zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, ale nie uzyskał zezwolenia na stosowanie metody wewnętrznych ratingów (metoda IRB) określonej w art. 142–191 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, CDPW stosuje metodę standardową dla ryzyka kredytowego określoną w art. 107–141 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w połączeniu z przepisami art. 192–241 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 dotyczącymi ograniczania ryzyka kredytowego;

c) jeżeli CDPW uzyskał zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 oraz zezwolenie na stosowanie metody IRB, CDPW stosuje metodę IRB dla ryzyka kredytowego określoną w art. 142–191 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w połączeniu z przepisami art. 192–241 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 dotyczącymi ograniczania ryzyka kredytowego.

3. Do celów obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem CDPW dla ryzyka kredytowego kontrahenta CDPW stosuje obie poniższe metody:

a) jedną z metod określonych w art. 271–282 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

b) kompleksową metodę ujmowania zabezpieczeń finansowych wykorzystującą korekty z tytułu zmienności przewidziane w art. 220–227 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

4. CDPW, który spełnia którykolwiek z poniższych warunków, oblicza swoje wymogi kapitałowe z tytułu ryzyka rynkowego zgodnie z przepisami art. 102–106 i 325–361 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w tym przez stosowanie odstępstwa w odniesieniu do działalności zaliczanej do portfela handlowego prowadzonej na małą skalę, które przewidziano w art. 94 tego rozporządzenia:

a) CDPW, który nie uzyskał zezwolenia zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 909/2014;

b) CDPW, który uzyskał zezwolenie zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, ale nie uzyskał zezwolenia na stosowanie modeli wewnętrznych w celu obliczania wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka rynkowego.

5. CDPW, który uzyskał zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 oraz zezwolenie na stosowanie modeli wewnętrznych w celu obliczania wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka rynkowego, oblicza swoje wymogi kapitałowe z tytułu ryzyka rynkowego zgodnie z przepisami art. 102–106 i art. 362–376 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Artykuł 6

Wymogi kapitałowe z tytułu ryzyka prowadzenia działalności

1. Wymogi kapitałowe obowiązujące CDPW z tytułu ryzyka prowadzenia działalności są równe wyższej z poniższych wartości:

a) oszacowaniu wynikającemu z zastosowania przepisów ust. 2 po odliczeniu niższej z poniższych wartości: (i) dochodu netto po opodatkowaniu w ostatnim roku obrachunkowym objętym badaniem biegłego rewidenta; (ii) przewidywanego dochodu netto po opodatkowaniu w bieżącym roku obrachunkowym; (iii) przewidywanego dochodu netto po opodatkowaniu za większą część ostatniego roku obrachunkowego, jeżeli wyniki po badaniu biegłego rewidenta nie są jeszcze dostępne;

b) 25 % rocznych kosztów operacyjnych CDPW brutto, o których mowa w ust. 3.

2. Do celów ust. 1 lit. a) CDPW podejmuje wszystkie poniższe działania:

a) oszacowuje kapitał niezbędny do pokrycia strat wynikających z ryzyka prowadzenia działalności dla racjonalnie przewidywalnych niekorzystnych scenariuszy istotnych dla jego modelu biznesowego;

b) dokumentuje założenia i metody stosowane do szacowania oczekiwanych strat, o których mowa w lit. a);

c) dokonuje przeglądów scenariuszy, o których mowa w lit. a), i aktualizuje je co najmniej raz w roku.

3. Do celów obliczania rocznych kosztów operacyjnych CDPW brutto stosuje się następujące zasady:

a) roczne koszty operacyjne CDPW brutto składają się co najmniej z następujących elementów: (i) łącznych kosztów personelu, w tym wynagrodzeń, premii i obciążeń socjalnych; (ii) łącznych ogólnych kosztów administracyjnych, oraz, w szczególności, kosztów marketingu i reprezentacji; (iii) kosztów ubezpieczenia; (iv) innych kosztów związanych z pracownikami i diet; (v) kosztów nieruchomości; (vi) kosztów wsparcia informatycznego; (vii) kosztów usług telekomunikacyjnych; (viii) kosztów przesyłek pocztowych i przesyłania danych; (ix) kosztów doradztwa zewnętrznego; (x) amortyzacji rzeczowych aktywów trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych; (xi) utraty wartości i zbycia aktywów trwałych;

b) roczne koszty operacyjne CDPW brutto określa się zgodnie z jednymi z następujących przepisów: (i) międzynarodowymi standardami sprawozdawczości finansowej (MSSF) przyjętymi na mocy rozporządzenia (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (11); (ii) dyrektywami Rady 78/660/EWG (12), 83/349/EWG (13) i 86/635/EWG; (iii) ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości państwa trzeciego, które uznano za równoważne z MSSF zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1569/2007 (14), lub standardami rachunkowości państwa trzeciego, na których stosowanie udzielono pozwolenia zgodnie z art. 4 tego rozporządzenia;

c) CDPW może odliczyć amortyzację rzeczowych aktywów trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych od rocznych kosztów operacyjnych brutto;

d) CDPW korzysta z najnowszych informacji pochodzących z jego zbadanego rocznego sprawozdania finansowego;

e) jeżeli od chwili rozpoczęcia działalności CDPW nie upłynął rok, CDPW stosuje koszty operacyjne brutto przewidziane w jego planie prowadzenia działalności.

Artykuł 7

Wymogi kapitałowe z tytułu likwidacji lub restrukturyzacji

CDPW oblicza swoje wymogi kapitałowe z tytułu likwidacji lub restrukturyzacji, podejmując następujące działania w przedstawionej kolejności:

a) oszacowuje czas niezbędny do likwidacji lub restrukturyzacji w przypadku wszystkich scenariuszy warunków skrajnych, o których mowa w załączniku, zgodnie z planem, o którym mowa w art. 47 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 909/2014;

b) dzieli roczne koszty operacyjne CDPW brutto określone zgodnie z art. 6 ust. 3 przez dwanaście („miesięczne koszty operacyjne brutto”);

c) mnoży miesięczne koszty operacyjne brutto, o których mowa w lit. b), przez jeden z poniższych okresów w zależności od tego, który jest dłuższy: (i) czas, o którym mowa w lit. a); (ii) sześć miesięcy.

TYTUŁ II

DODATKOWY WYMÓG KAPITAŁOWY OBOWIĄZUJĄCY CDPW, KTÓRE UZYSKAŁY ZEZWOLENIE NA OFEROWANIE BANKOWYCH USŁUG POMOCNICZYCH, ORAZ OBOWIĄZUJĄCY WYZNACZONE INSTYTUCJE KREDYTOWE, O KTÓRYCH MOWA W ART. 54 ROZPORZĄDZENIA (UE) NR 909/2014

Artykuł 8

Dodatkowy wymóg kapitałowy wynikający z udzielania kredytu środdziennego

1. Do celów obliczania dodatkowego wymogu kapitałowego wynikającego z udzielania kredytu śróddziennego, jak określono w art. 54 ust. 3 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 oraz w art. 54 ust. 4 lit. e) tego rozporządzenia, dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW podejmuje następujące działania w przedstawionej kolejności:

a) na podstawie ostatniego roku kalendarzowego oblicza średnią z pięciu najwyższych wartości ekspozycji na kredyty śróddzienne („ekspozycje szczytowe”) wynikających ze świadczenia usług określonych w sekcji C załącznika do rozporządzenia (UE) nr 909/2014;

b) stosuje redukcje wartości do wszystkich zabezpieczeń zgromadzonych w związku z ekspozycjami szczytowymi oraz zakłada, że po zastosowaniu redukcji wartości zgodnie z art. 222–227 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zabezpieczenie traci 5 % swojej wartości rynkowej;

c) oblicza średnią z wymogów w zakresie funduszy własnych w odniesieniu do ekspozycji szczytowych obliczonych zgodnie z ust. 2, traktując te ekspozycje jako ekspozycje na koniec dnia („dodatkowy wymóg kapitałowy”).

2. Do celów obliczania dodatkowego wymogu kapitałowego, o którym mowa w ust. 1, instytucje stosują jedną z następujących metod:

a) metodę standardową dla ryzyka kredytowego, o której mowa w art. 107–141 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli nie uzyskały zezwolenia na stosowanie metody IRB;

b) metodę IRB oraz wymogi określone w art. 142–191 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli uzyskały zezwolenie na stosowanie metody IRB.

3. Jeżeli instytucje stosują metodę standardową dla ryzyka kredytowego zgodnie z ust. 2 lit. a), do celów ust. 1 lit. b) należy uznać kwotę każdej z pięciu ekspozycji szczytowych, o których mowa w ust. 1 lit. a), za wartość ekspozycji w rozumieniu art. 111 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Zastosowanie mają również wymogi określone w części trzeciej tytuł II rozdział 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, które odnoszą się do art. 111 tego rozporządzenia.

4. Jeżeli instytucje stosują metodę IRB dla ryzyka kredytowego zgodnie z ust. 2 lit. b), do celów ust. 1 lit. b) należy uznać pozostającą kwotę należną każdej z pięciu ekspozycji szczytowych, o których mowa w ust. 1 lit. a), za wartość ekspozycji w rozumieniu art. 166 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Zastosowanie mają również wymogi określone w części trzeciej tytuł II rozdział 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, które odnoszą się do art. 166 tego rozporządzenia.

5. Wymogi kapitałowe określone w niniejszym artykule stosuje się po upływie dwunastu miesięcy od uzyskania zezwolenia na świadczenie bankowych usług pomocniczych zgodnie z art. 55 rozporządzenia (UE) nr 909/2014.

TYTUŁ III

WYMOGI OSTROŻNOŚCIOWE MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO INSTYTUCJI KREDYTOWYCH LUB CDPW POSIADAJĄCYCH ZEZWOLENIE NA ŚWIADCZENIE BANKOWYCH USŁUG POMOCNICZYCH, O KTÓRYCH TO WYMOGACH MOWA W ART. 59 ROZPORZĄDZENIA (UE) NR 909/2014

ROZDZIAŁ I

ZABEZPIECZENIE I INNE RÓWNOWAŻNE ZASOBY FINANSOWE W ODNIESIENIU DO RYZYKA KREDYTOWEGO I RYZYKA UTRATY PŁYNNOŚCI

Artykuł 9

Przepisy ogólne dotyczące zabezpieczenia i innych równoważnych zasobów finansowych

1. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW spełnia następujące warunki w odniesieniu do zabezpieczenia:

a) wyraźnie wyodrębnia zabezpieczenie spośród innych papierów wartościowych uczestnika zaciągającego pożyczkę;

b) przyjmuje zabezpieczenie, które spełnia warunki określone w art. 10, lub inne rodzaje zabezpieczeń, które spełniają wymogi określone w art. 11, zgodnie z poniższą hierarchią: (i) w pierwszej kolejności przyjmuje jako zabezpieczenie wyłącznie wszystkie papiery wartościowe na rachunku uczestnika zaciągającego pożyczkę, które spełniają wymogi określone w art. 10; (ii) w drugiej kolejności przyjmuje jako zabezpieczenie wyłącznie wszystkie papiery wartościowe na rachunku uczestnika zaciągającego pożyczkę, które spełniają wymogi określone w art. 11 ust. 1; (iii) w ostatniej kolejności przyjmuje jako zabezpieczenie wszystkie papiery wartościowe na rachunku uczestnika zaciągającego pożyczkę, które spełniają wymogi określone w art. 11 ust. 2, w granicach dostępnych kwalifikujących się zasobów płynnych, o których mowa w art. 34, w celu spełnienia wymogu minimalnych zasobów płynnych, o którym mowa w art. 35 ust. 3;

c) co najmniej raz dziennie monitoruje jakość kredytową, płynność rynku i zmienność cenową każdego papieru wartościowego przyjętego jako zabezpieczenie oraz wycenia go zgodnie z art. 12;

d) określa metody dotyczące redukcji wartości stosowanych do wartości zabezpieczenia zgodnie z art. 13;

e) zapewnia wystarczający poziom dywersyfikacji zabezpieczenia, aby umożliwić jego upłynnienie w okresach, o których mowa w art. 10 i 11, bez wywierania znacznego wpływu na rynek zgodnie z art. 14.

2. Kontrahenci ustanawiają zabezpieczenia na podstawie uzgodnienia dotyczącego zabezpieczenia finansowego w formie gwarancji zdefiniowanego w art. 2 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2002/47/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (15) lub na podstawie uzgodnienia dotyczącego zabezpieczeń finansowych polegających na przeniesieniu tytułu zdefiniowanego w art. 2 ust. 1 lit. b) tej dyrektywy.

3. W odniesieniu do innych równoważnych zasobów finansowych dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW spełnia warunki określone w art. 15 i 16.

Artykuł 10

Zabezpieczenie do celów art. 59 ust. 3 lit. d) i art. 59 ust. 4 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 909/2014

1. Aby zabezpieczenie zostało uznane do celów art. 59 ust. 3 lit. d) i art. 59 ust. 4 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 za zabezpieczenie najwyższej jakości, musi się ono składać z instrumentów dłużnych, które spełniają wszystkie poniższe warunki:

a) są emitowane lub objęte wyraźną gwarancją przez jeden z poniższych podmiotów: (i) rząd; (ii) bank centralny; (iii) jeden z wielostronnych banków rozwoju wymienionych w art. 117 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; (iv) Europejski Instrument Stabilności Finansowej lub Europejski Mechanizm Stabilności;

b) CDPW jest w stanie wykazać, że instrumenty te charakteryzują się niskim ryzykiem kredytowym i niskim ryzykiem rynkowym, na podstawie własnej oceny wewnętrznej przeprowadzonej z zastosowaniem zdefiniowanej i obiektywnej metodyki, która nie opiera się wyłącznie na opiniach zewnętrznych i która uwzględnia ryzyko kraju danego państwa siedziby emitenta;

c) są denominowane w dowolnej walucie, w przypadku której dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW jest w stanie zarządzać związanym z nią ryzykiem;

d) są swobodnie zbywalne i nie podlegają żadnym ograniczeniom prawnym ani nie są obciążone żadnymi roszczeniami osób trzecich, które utrudniałyby ich upłynnienie;

e) spełniają jeden z następujących wymogów: (i) istnieje dla nich aktywny rynek zwykłej sprzedaży lub umów z udzielonym przyrzeczeniem odkupu, ze zróżnicowaną grupą kupujących i sprzedających, w tym w warunkach skrajnych, do którego dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW posiada niezawodny dostęp; (ii) dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW może je upłynnić na podstawie wcześniej określonego i wysoce wiarygodnego ustalenia dotyczącego finansowania, o którym mowa w art. 59 ust. 4 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 i które określono w art. 38 niniejszego rozporządzenia;

f) co najmniej raz dziennie publikowane są wiarygodne dane na temat cen takich instrumentów dłużnych;

g) są łatwo dostępne i zamienne na środki pieniężne w tym samym dniu.

2. Aby zabezpieczenie zostało uznane do celów art. 59 ust. 3 lit. d) i art. 59 ust. 4 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 za zabezpieczenie niższej jakości niż jakość określona w ust. 1, musi ono składać się ze zbywalnych papierów wartościowych i instrumentów rynku pieniężnego, które spełniają wszystkie poniższe warunki:

a) instrumenty finansowe zostały wyemitowane przez emitenta posiadającego niskie ryzyko kredytowe, jak wynika z właściwej oceny wewnętrznej przeprowadzonej przez dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW z zastosowaniem zdefiniowanej i obiektywnej metodyki, która nie opiera się wyłącznie na opiniach zewnętrznych i która uwzględnia ryzyko wynikające z faktu posiadania przez emitenta siedziby w określonym państwie;

b) instrumenty finansowe charakteryzują się niskim ryzykiem rynkowym, jak wynika z właściwej oceny wewnętrznej przeprowadzonej przez dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW z zastosowaniem zdefiniowanej i obiektywnej metodyki, która nie opiera się wyłącznie na opiniach zewnętrznych;

c) są denominowane w dowolnej walucie, w przypadku której dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW jest w stanie zarządzać związanym z nią ryzykiem;

d) są swobodnie zbywalne i nie podlegają żadnym ograniczeniom prawnym ani nie są obciążone żadnymi roszczeniami osób trzecich, które utrudniałyby ich upłynnienie;

e) spełniają jeden z następujących wymogów: (i) istnieje dla nich aktywny rynek zwykłej sprzedaży lub umów z udzielonym przyrzeczeniem odkupu, ze zróżnicowaną grupą kupujących i sprzedających, do którego dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW posiada – co jest w stanie wykazać – niezawodny dostęp, w tym w warunkach skrajnych; (ii) dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW może je upłynnić na podstawie wcześniej określonego i wysoce wiarygodnego ustalenia dotyczącego finansowania, o którym mowa w art. 59 ust. 4 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 i które określono w art. 38 niniejszego rozporządzenia;

f) można je upłynnić w tym samym dniu;

g) dane na temat cen tych instrumentów są publikowane w czasie zbliżonym do czasu rzeczywistego;

h) nie są emitowane przez żaden z następujących podmiotów: (i) uczestnika ustanawiającego zabezpieczenie ani przez podmiot, który należy do tej samej grupy co uczestnik, z wyjątkiem obligacji zabezpieczonych, a wówczas jedynie pod warunkiem że aktywa stanowiące zabezpieczenie obligacji są należycie wydzielone w ramach solidnych ram prawnych i spełniają wymogi określone w niniejszym artykule; (ii) dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW lub przez podmiot, który należy do tej samej grupy co dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW; (iii) podmiot, którego działalność obejmuje świadczenie usług mających zasadnicze znaczenie dla funkcjonowania dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW, chyba że podmiot ten jest unijnym bankiem centralnym lub bankiem centralnym emitującym walutę, w której dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW ma ekspozycje;

i) nie stwarzają w inny sposób znacznego ryzyka korelacji w rozumieniu art. 291 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Artykuł 11

Inne zabezpieczenia

1. Inne rodzaje zabezpieczeń, z których ma korzystać dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW, składają się z instrumentów finansowych spełniających wszystkie poniższe warunki:

a) są swobodnie zbywalne i nie podlegają żadnym ograniczeniom prawnym ani nie są obciążone żadnymi roszczeniami osób trzecich, które utrudniałyby ich upłynnienie;

b) są uznawane przez bank centralny w Unii, jeżeli dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW ma dostęp do regularnego, nieokazyjnego kredytu („kredyt bieżący”) w tym banku centralnym;

c) są denominowane w dowolnej walucie, w przypadku której dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW jest w stanie zarządzać związanym z nią ryzykiem;

d) dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW posiada wcześniej określone ustalenie dotyczące finansowania zawarte z instytucją finansową mającą zdolność kredytową scharakteryzowaną w art. 59 ust. 4 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 oraz określoną w art. 38 niniejszego rozporządzenia, która zapewnia zamianę tych instrumentów na środki pieniężne w tym samym dniu.

2. Do celów art. 59 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 inny rodzaj zabezpieczeń, z których ma korzystać dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW, stanowią instrumenty finansowe spełniające poniższe warunki:

a) są swobodnie zbywalne i nie podlegają żadnym ograniczeniom prawnym ani nie są obciążone żadnymi roszczeniami osób trzecich, które utrudniałyby ich upłynnienie;

b) są denominowane w dowolnej walucie, w przypadku której dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW jest w stanie zarządzać związanym z nią ryzykiem;

c) dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW posiada oba następujące elementy: (i) wcześniej określone ustalenie dotyczące finansowania zawarte zgodnie z art. 59 ust. 4 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 909/2014 i określone w art. 38 niniejszego rozporządzenia, które to ustalenie przewiduje, że instrumenty te można upłynnić w ciągu pięciu dni roboczych; (ii) kwalifikujące się zasoby płynne zgodnie z art. 34 w kwocie wystarczającej do zapewnienia pokrycia w okresie niezbędnym do upłynnienia takiego zabezpieczenia w razie niewywiązania się z zobowiązania przez uczestnika.

Artykuł 12

Wycena zabezpieczenia

1. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW określa strategie i procedury wyceny zabezpieczenia, które zapewniają:

a) wycenę instrumentów finansowych, o których mowa w art. 10, według wartości rynkowej co najmniej raz dziennie;

b) wycenę instrumentów finansowych, o których mowa w art. 11 ust. 1, co najmniej raz dziennie, a jeżeli taka codzienna wycena jest niemożliwa – wycenę według modelu;

c) wycenę instrumentów finansowych, o których mowa w art. 11 ust. 2, co najmniej raz dziennie, a jeżeli taka codzienna wycena jest niemożliwa – wycenę według modelu.

2. Metody wyceny według modelu, o której mowa w ust. 1 lit. b) i c), muszą być w pełni udokumentowane.

3. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW dokonuje przeglądów adekwatności swoich strategii i procedur wyceny we wszystkich następujących przypadkach:

a) regularnie, to jest co najmniej raz w roku;

b) w przypadku wystąpienia istotnej zmiany, która wpływa na strategie i procedury wyceny.

Artykuł 13

Redukcje wartości

1. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW określa poziom redukcji wartości w następujący sposób:

a) jeżeli zabezpieczenie jest uznawane przez bank centralny, w którym dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW ma dostęp do kredytu bieżącego, redukcje wartości zastosowane przez bank centralny do tego rodzaju zabezpieczenia można uznać za minimalny dolny pułap redukcji wartości;

b) jeżeli zabezpieczenie nie jest uznawane przez bank centralny, w którym dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW ma dostęp do kredytu bieżącego, redukcje wartości zastosowane przez bank centralny emitujący walutę, w której denominowany jest instrument finansowy, uznaje się za minimalny dolny pułap redukcji wartości.

2. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW zapewnia, aby w jego strategiach i procedurach określania redukcji wartości uwzględniono potencjalną konieczność upłynnienia zabezpieczenia w skrajnych warunkach rynkowych oraz czas niezbędny do upłynnienia takiego zabezpieczenia.

3. Redukcje wartości określa się z uwzględnieniem stosownych kryteriów obejmujących wszystkie poniższe elementy:

a) rodzaj składnika aktywów;

b) poziom ryzyka kredytowego związanego z instrumentem finansowym;

c) państwo emisji składnika aktywów;

d) termin zapadalności składnika aktywów;

e) historyczną i hipotetyczną przyszłą zmienność cen danego składnika aktywów w skrajnych warunkach rynkowych;

f) płynność rynku bazowego, w tym różnice pomiędzy ceną kupna a ceną sprzedaży;

g) ryzyko walutowe, w stosownych przypadkach;

h) ryzyko korelacji w rozumieniu art. 291 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w stosownych przypadkach.

4. Kryteria, o których mowa w ust. 3 lit. b), określa się w drodze oceny wewnętrznej przeprowadzonej przez dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW na podstawie zdefiniowanej i obiektywnej metodyki, która nie opiera się wyłącznie na opiniach zewnętrznych.

5. Nie należy przypisywać żadnej wartości zabezpieczenia papierom wartościowym wniesionym przez podmiot, który należy do tej samej grupy co pożyczkobiorca.

6. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW zapewnia obliczanie redukcji wartości w sposób ostrożny, aby w jak największym stopniu ograniczyć procykliczność.

7. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW zapewnia, by niezależna jednostka dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW co najmniej raz w roku zatwierdzała jego strategie i procedury redukcji wartości, a także by punktem odniesienia dla stosowanych redukcji wartości były dane banku centralnego emitującego właściwą walutę lub inne odpowiednie źródła, gdy punkt odniesienia oparty na danych banku centralnego nie jest dostępny.

8. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW dokonuje przeglądu redukcji wartości co najmniej raz dziennie.

Artykuł 14

Limity koncentracji zabezpieczeń

1. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW wprowadza strategie i procedury dotyczące limitów koncentracji zabezpieczeń, które zawierają następujące elementy:

a) strategie i procedury, które należy stosować w każdym przypadku naruszenia limitów koncentracji;

b) środki zmniejszające ryzyko, które należy stosować w przypadku przekroczenia limitów koncentracji określonych w strategiach;

c) czas przewidywanego wdrożenia środków, o których mowa w lit. b).

2. Limity koncentracji w ramach łącznej kwoty zgromadzonych zabezpieczeń („portfel zabezpieczeń”) określa się, uwzględniając wszystkie poniższe kryteria:

a) poszczególnych emitentów z uwzględnieniem struktury ich grupy;

b) państwo siedziby emitenta;

c) rodzaj emitenta;

d) rodzaj składnika aktywów;

e) walutę rozliczeniową;

f) zabezpieczenie charakteryzujące się ryzykiem kredytowym, ryzykiem utraty płynności i ryzykiem rynkowym wyższym niż poziomy minimalne;

g) kwalifikowalność zabezpieczenia dla dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW do uzyskania dostępu do kredytu bieżącego w banku centralnym emisji;

h) każdego uczestnika zaciągającego pożyczkę;

i) wszystkich uczestników zaciągających pożyczki;

j) instrumenty finansowe emitowane przez emitentów należących do tej samej kategorii pod względem sektora gospodarki, rodzaju działalności i regionu geograficznego;

k) poziom ryzyka kredytowego instrumentu finansowego lub emitenta, określony na podstawie oceny wewnętrznej przeprowadzonej przez dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW z zastosowaniem zdefiniowanej i obiektywnej metodyki, która nie opiera się wyłącznie na opiniach zewnętrznych i która uwzględnia ryzyko wynikające z faktu posiadania przez emitenta siedziby w określonym państwie;

l) płynność i zmienność cen danych instrumentów finansowych.

3. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW zapewnia, by nie więcej niż 10 % jego ekspozycji na kredyty śróddzienne było gwarantowane przez którykolwiek z poniższych podmiotów:

a) pojedynczą instytucję kredytową;

b) instytucję finansową w państwie trzecim, która podlega przepisom ostrożnościowym i przestrzega przepisów ostrożnościowych, które są co najmniej równie rygorystyczne jak przepisy określone w dyrektywie 2013/36/UE i w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 zgodnie z art. 114 ust. 7 tego rozporządzenia;

c) podmiot komercyjny, który należy do tej samej grupy co instytucja, o której mowa w lit. a) albo w lit. b).

4. Przy obliczaniu limitów koncentracji zabezpieczeń, o których mowa w ust. 2, dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW sumuje swoją całkowitą ekspozycję wobec pojedynczego kontrahenta wynikającą z kwoty skumulowanych linii kredytowych, rachunków depozytowych, rachunków bieżących, instrumentów rynku pieniężnego i instrumentów z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu stosowanych przez dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW.

5. Przy określaniu limitu koncentracji zabezpieczeń dla ekspozycji dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW wobec indywidualnego emitenta dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW sumuje swoją ekspozycję z tytułu wszystkich instrumentów finansowych wyemitowanych przez tego emitenta lub podmiot powiązany w ramach grupy, wyraźnie objętych gwarancją przez tego emitenta lub podmiot powiązany w ramach grupy, oraz traktuje taką ekspozycję jak pojedyncze ryzyko.

6. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW zapewnia stałą adekwatność swoich strategii i procedur dotyczących limitów koncentracji zabezpieczeń. Dokonuje on przeglądu swoich limitów koncentracji zabezpieczeń co najmniej raz w roku oraz za każdym razem, gdy wystąpi istotna zmiana wpływająca na ekspozycję dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW na ryzyko.

7. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW informuje uczestników zaciągających pożyczki o mających zastosowanie limitach koncentracji zabezpieczeń oraz o wszelkich zmianach tych limitów dokonanych na podstawie ust. 6.

Artykuł 15

Inne równoważne zasoby finansowe

1. Inne równoważne zasoby finansowe obejmują wyłącznie zasoby finansowe lub ochronę kredytową, o których mowa w ust. 2–4, oraz te, o których mowa w art. 16.

2. Inne równoważne zasoby finansowe mogą obejmować gwarancje banków komercyjnych udzielone przez instytucję finansową mającą zdolność kredytową, która spełnia wymogi określone w art. 38 ust. 1, lub przez konsorcjum takich instytucji finansowych, które to gwarancje spełniają wszystkie poniższe warunki:

a) zostały wystawione przez wystawcę posiadającego niskie ryzyko kredytowe, jak wynika z właściwej oceny wewnętrznej przeprowadzonej przez dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW z zastosowaniem zdefiniowanej i obiektywnej metodyki, która nie opiera się wyłącznie na opiniach zewnętrznych i która uwzględnia ryzyko wynikające z faktu posiadania przez emitenta siedziby w określonym państwie;

b) są denominowane w dowolnej walucie, w przypadku której dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW jest w stanie odpowiednio zarządzać związanym z nią ryzykiem;

c) są nieodwołalne, bezwarunkowe i nie istnieje żadne prawne lub umowne zwolnienie ani żadna prawna lub umowna opcja, które pozwalałyby wystawcy na sprzeciwienie się wypłaceniu gwarancji;

d) mogą zostać na żądanie uznane bez żadnych ograniczeń regulacyjnych, prawnych czy operacyjnych w ciągu jednego dnia roboczego w okresie upłynniania portfela uczestnika zaciągającego pożyczkę niewywiązującego się z zobowiązania;

e) nie są wystawione przez podmiot, który jest częścią tej samej grupy, co uczestnik zaciągający pożyczkę objęty gwarancją, lub przez podmiot, którego działalność obejmuje świadczenie usług mających zasadnicze znaczenie dla funkcjonowania dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW, chyba że podmiot ten jest bankiem centralnym w Europejskim Obszarze Gospodarczym lub bankiem centralnym emitującym walutę, w której dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW ma ekspozycje;

f) nie stwarzają znacznego ryzyka korelacji w rozumieniu art. 291 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

g) są w pełni objęte zabezpieczeniem, które spełnia następujące warunki: (i) nie stwarza ryzyka korelacji w rozumieniu art. 291 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 opartego na korelacji ze zdolnością kredytową gwaranta lub uczestnika zaciągającego pożyczkę, chyba że wspomniane ryzyko korelacji zostało we właściwy sposób ograniczone za pomocą redukcji wartości zastosowanej do zabezpieczenia; (ii) dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW dysponuje szybkim dostępem do zabezpieczenia i jest ono wyłączone z masy upadłościowej w przypadku jednoczesnego niewywiązania się z zobowiązania przez uczestnika zaciągającego pożyczkę i gwaranta; (iii) odpowiedniość gwaranta została zatwierdzona przez organ zarządzający dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW po przeprowadzeniu pełnej oceny wystawcy oraz prawnych, umownych i operacyjnych ram gwarancji w celu osiągnięcia wysokiego poziomu pewności co do skuteczności gwarancji oraz została zgłoszona właściwemu organowi zgodnie z art. 60 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 909/2014.

3. Inne równoważne zasoby finansowe mogą obejmować gwarancje bankowe udzielone przez bank centralny, które spełniają wszystkie poniższe warunki:

a) są wystawione przez bank centralny w Unii lub bank centralny emitujący walutę, w której dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW ma ekspozycje;

b) są denominowane w dowolnej walucie, w przypadku której dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW jest w stanie odpowiednio zarządzać związanym z nią ryzykiem;

c) są nieodwołalne, bezwarunkowe i wystawiający bank centralny nie może się powołać na żadne prawne lub umowne zwolnienie ani na żadną prawną lub umowną opcję, które pozwalałyby wystawcy na sprzeciwienie się wypłaceniu gwarancji;

d) są uznawane w ciągu jednego dnia roboczego.

4. Inne równoważne zasoby finansowe mogą obejmować kapitał po odliczeniu wymogów kapitałowych, o których mowa w art. 1–8, ale wyłącznie do celów pokrycia ekspozycji wobec banków centralnych, wielostronnych banków rozwoju i organizacji międzynarodowych, które nie są wyłączone zgodnie z art. 23 ust. 2.

Artykuł 16

Inne równoważne zasoby finansowe dla ekspozycji w połączeniach interoperacyjnych

Inne równoważne zasoby finansowe mogą obejmować gwarancje bankowe i akredytywy wykorzystywane w celu zabezpieczenia ekspozycji kredytowych powstałych między CDPW, które ustanawiają połączenia interoperacyjne, które to gwarancje i akredytywy spełniają wszystkie poniższe warunki:

a) pokrywają wyłącznie ekspozycje kredytowe między obydwoma połączonymi CDPW;

b) zostały wystawione przez konsorcjum instytucji finansowych mających zdolność kredytową, które spełniają wymogi ustanowione w art. 38 ust. 1, w ramach którego każda z tych instytucji finansowych jest zobowiązana do zapłaty części całkowitej kwoty uzgodnionej umownie;

c) są denominowane w dowolnej walucie, w przypadku której dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW jest w stanie odpowiednio zarządzać związanym z nią ryzykiem;

d) są nieodwołalne, bezwarunkowe i instytucje wystawiające nie mogą się powołać na żadne prawne lub umowne zwolnienie ani na żadną prawną lub umowną opcję, które pozwalałyby im na sprzeciwienie się dokonaniu zapłaty w ramach akredytywy;

e) mogą zostać uznane na żądanie bez żadnych ograniczeń regulacyjnych, prawnych czy operacyjnych;

f) nie są wystawiane przez: (i) podmiot, który jest częścią tej samej grupy co zaciągający pożyczkę CDPW lub CDPW mający ekspozycję pokrytą przez gwarancję bankową lub akredytywę; (ii) podmiot, którego działalność obejmuje świadczenie usług mających zasadnicze znaczenie dla funkcjonowania dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW;

g) nie stwarzają znacznego ryzyka korelacji w rozumieniu art. 291 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

h) dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW regularnie monitoruje zdolność kredytową instytucji finansowych będących wystawcami, przeprowadzając niezależną ocenę zdolności kredytowej tych instytucji oraz przyznając wewnętrzne ratingi kredytowe każdej instytucji finansowej i regularnie przeprowadzając ich przegląd;

i) mogą zostać uznane w okresie upłynniania w ciągu trzech dni roboczych od momentu, w którym niewywiązujący się z zobowiązania dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW przestaje spełniać spoczywające na nim zobowiązania płatnicze, kiedy stają się one wymagalne;

j) kwalifikujące się zasoby płynne, o których mowa w art. 34, są dostępne w kwocie wystarczającej do zapewnienia pokrycia w okresie do momentu, w którym gwarancja bankowa i akredytywa muszą zostać uznane w przypadku niewywiązania się z zobowiązania przez jeden z połączonych CDPW;

k) ryzyko związane z niewypłaceniem pełnej kwoty gwarancji bankowej i akredytywy przez konsorcjum ogranicza się przez: (i) ustanowienie odpowiednich limitów koncentracji gwarantujących, że żadna instytucja finansowa, w tym jej jednostka dominująca i jednostki zależne, wchodząca w skład konsorcjum nie gwarantuje więcej niż 10 % całkowitej kwoty akredytywy; (ii) ograniczenie ekspozycji kredytowej pokrytej za pomocą gwarancji bankowej i akredytywy do całkowitej kwoty gwarancji bankowej pomniejszonej o 10 % całkowitej kwoty albo o kwotę gwarantowaną przez dwie instytucje kredytowe, które mają największy udział w całkowitej kwocie, w zależności od tego, która z tych kwot jest niższa; (iii) wdrożenie dodatkowych środków zmniejszających ryzyko, takich jak uzgodnienia dotyczące podziału strat, które są skuteczne i posiadają jasno zdefiniowane zasady i procedury;

l) uzgodnienia są przedmiotem okresowych testów i przeglądów zgodnie z art. 41 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 909/2014.

ROZDZIAŁ II

RAMY OSTROŻNOŚCIOWE DOTYCZĄCE RYZYKA KREDYTOWEGO I RYZYKA UTRATY PŁYNNOŚCI

Artykuł 17

Przepisy ogólne

1. Do celów wymogów ostrożnościowych z tytułu ryzyka kredytowego wynikającego ze świadczenia bankowych usług pomocniczych przez dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW w odniesieniu do każdego systemu rozrachunku papierów wartościowych, o których to wymogach mowa w art. 59 ust. 3 i ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 909/2014, dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW spełnia wszystkie wymogi ustanowione w niniejszym rozdziale dotyczące monitorowania, mierzenia, zgłaszania i podawania do wiadomości publicznej ryzyka kredytowego oraz zarządzania tym ryzykiem, z uwzględnieniem:

a) ryzyka związanego z kredytem śróddziennym i kredytem overnight;

b) odpowiedniego zabezpieczenia i innych równoważnych zasobów finansowych stosowanych w związku z ryzykami, o których mowa w lit. a);

c) ewentualnych rezydualnych ekspozycji kredytowych;

d) procedur spłaty i odsetek karnych.

2. Do celów wymogów ostrożnościowych z tytułu ryzyka utraty płynności wynikającego ze świadczenia bankowych usług pomocniczych przez dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW w odniesieniu do każdego systemu rozrachunku papierów wartościowych, o których to wymogach mowa w art. 59 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 909/2014, dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW spełnia wszystkie następujące wymogi:

a) wymogi zawarte w sekcji 2 w odniesieniu do monitorowania, mierzenia, zgłaszania i podawania do wiadomości publicznej ryzyka utraty płynności oraz zarządzania tym ryzykiem;

b) wymogi zawarte w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do monitorowania, mierzenia, zgłaszania i podawania do wiadomości publicznej innego ryzyka utraty płynności niż ryzyko, o którym mowa w lit. a), oraz zarządzania tym ryzykiem.

SEKCJA 1

Ryzyko kredytowe

Artykuł 18

Ramy zarządzania ryzykiem kredytowym

1. Do celów art. 17 ust. 1 lit. a) dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW opracowuje i wdraża strategie i procedury, które spełniają następujące wymogi:

a) pozwalają mierzyć ryzyko związane z kredytem śróddziennym i kredytem overnight zgodnie z podsekcją 1;

b) pozwalają monitorować ryzyko związane z kredytem śróddziennym i kredytem overnight zgodnie z podsekcją 2;

c) pozwalają zarządzać ryzykiem związanym z kredytem śróddziennym i kredytem overnight zgodnie z podsekcją 3;

d) pozwalają mierzyć i monitorować zabezpieczenie i inne równoważne zasoby finansowe, o których mowa w art. 59 ust. 3 lit. c) i d) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, oraz zarządzać nimi zgodnie z rozdziałem I niniejszego rozporządzenia;

e) pozwalają analizować i planować metody postępowania z wszelkimi ewentualnymi rezydualnymi ekspozycjami kredytowymi zgodnie z podsekcją 4;

f) pozwalają zarządzać jego procedurami spłaty i odsetkami karnymi zgodnie z podsekcją 5;

g) pozwalają składać sprawozdania na temat jego ryzyka kredytowego zgodnie z podsekcją 6;

h) pozwalają podawać do wiadomości publicznej jego ryzyko kredytowe zgodnie z podsekcją 7.

2. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW co najmniej raz w roku dokonuje przeglądu strategii i procedur, o których mowa w ust. 1.

3. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW dokonuje również przeglądu wspomnianych strategii i procedur, ilekroć nastąpi którekolwiek z poniższych zdarzeń oraz gdy którakolwiek ze zmian, o których mowa w lit. a) lub b), wpływa na ekspozycję na ryzyko dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW:

a) nastąpi istotna zmiana strategii i procedur;

b) dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW dobrowolnie dokona zmiany w następstwie oceny, o której mowa w art. 19.

4. Strategie i procedury, o których mowa w ust. 1, obejmują przygotowanie i aktualizację sprawozdania dotyczącego ryzyka kredytowego. Sprawozdanie to zawiera następujące informacje:

a) wskaźniki, o których mowa w art. 19;

b) redukcje wartości zastosowane zgodnie z art. 13, z podziałem na rodzaj zabezpieczenia;

c) zmiany strategii lub procedur, o których mowa w ust. 3.

5. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 4, jest przedmiotem comiesięcznego przeglądu przeprowadzanego przez odpowiednie komisje ustanowione przez organ zarządzający dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW. W przypadku gdy dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW jest instytucją kredytową wyznaczoną przez CDPW zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, sprawozdanie, o którym mowa w ust. 4, udostępnia się również komisji ds. ryzyka CDPW ustanowionej zgodnie z art. 48 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/392 z taką samą częstotliwością miesięczną.

6. W przypadku gdy dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW narusza jeden limit lub większą liczbę limitów koncentracji, o których mowa w art. 14, niezwłocznie zgłasza ten fakt odpowiedniej komisji zajmującej się kontrolą ryzyka, a jeżeli jest to instytucja kredytowa, o której mowa w ust. 5 niniejszego artykułu, niezwłocznie zgłasza ten fakt komisji ds. ryzyka CDPW.

Podsekcja 1

Pomiar ryzyka kredytowego

Artykuł 19

Pomiar ryzyka związanego z kredytem śróddziennym

1. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW określa i mierzy ekspozycje na ryzyko związane z kredytem śróddziennym i przewiduje szczytowe ekspozycje na kredyty śróddzienne za pomocą operacyjnych i analitycznych narzędzi pozwalających na określenie i pomiar ekspozycji na kredyty śróddzienne oraz rejestrujących w szczególności wszystkie następujące wskaźniki w odniesieniu do każdego kontrahenta:

a) szczytowe i średnie ekspozycje na kredyty śróddzienne w odniesieniu do bankowych usług pomocniczych, o których mowa w sekcji C załącznika do rozporządzenia (UE) nr 909/2014;

b) szczytowe i średnie ekspozycje na kredyty śróddzienne w odniesieniu do każdego uczestnika zaciągającego pożyczkę oraz dalszy podział zabezpieczeń pokrywających te ekspozycje kredytowe;

c) szczytowe i średnie ekspozycje na kredyty śróddzienne wobec innych kontrahentów, a także, jeżeli są zabezpieczone zabezpieczeniem, dalszy podział zabezpieczeń pokrywających te ekspozycje na kredyty śróddzienne;

d) całkowitą wartość linii kredytu śróddziennego przyznanych uczestnikom;

e) dalszy podział ekspozycji kredytowych, o którym mowa w lit. b) i c), obejmuje: (i) zabezpieczenie, które spełnia wymogi określone w art. 10; (ii) inne zabezpieczenia zgodnie z art. 11 ust. 1; (iii) inne zabezpieczenia zgodnie z art. 11 ust. 2; (iv) inne równoważne zasoby finansowe zgodnie z art. 15 i 16.

2. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW na bieżąco dokonuje pomiaru, o którym mowa w ust. 1.

Jeżeli bieżące określanie i pomiar ryzyka związanego z kredytem śróddziennym nie są możliwe ze względu na uzależnienie od dostępności danych zewnętrznych, dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW dokonuje pomiaru ekspozycji na kredyty śróddzienne tak często, jak to możliwe, i co najmniej raz dziennie.

Artykuł 20

Pomiar ekspozycji na kredyty overnight

Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW dokonuje pomiaru ekspozycji na kredyty overnight w odniesieniu do bankowych usług pomocniczych, o których mowa w sekcji C załącznika do rozporządzenia (UE) nr 909/2014, rejestrując codziennie, na koniec dnia roboczego, ekspozycje kredytowe pozostające z poprzedniego dnia.

Podsekcja 2

Monitorowanie ryzyka kredytowego

Artykuł 21

Monitorowanie ekspozycji na kredyty śróddzienne

Do celów monitorowania ryzyka związanego z kredytem śróddziennym dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW podejmuje w szczególności następujące działania:

a) monitoruje na bieżąco, za pośrednictwem automatycznego systemu sprawozdawczości, ekspozycje na kredyty śróddzienne wynikające z bankowych usług pomocniczych, o których mowa w sekcji C załącznika do rozporządzenia (UE) nr 909/2014;

b) przechowuje przez okres co najmniej dziesięciu lat dokumentację dotyczącą dziennych szczytowych i średnich ekspozycji na kredyty śróddzienne wynikających z bankowych usług pomocniczych, o których mowa w sekcji C załącznika do rozporządzenia (UE) nr 909/2014;

c) rejestruje ekspozycje na kredyty śróddzienne pochodzące od każdego podmiotu, wobec którego powstały ekspozycje na kredyty śróddzienne, z uwzględnieniem: (i) emitentów; (ii) uczestników systemu rozrachunku papierów wartościowych prowadzonego przez CDPW, na poziomie podmiotu i grupy; (iii) CDPW posiadających połączenia interoperacyjne; (iv) banków i innych instytucji finansowych, za pośrednictwem których uiszcza się lub otrzymuje płatności;

d) szczegółowo opisuje, w jaki sposób w ramach dotyczących zarządzania ryzykiem kredytowym uwzględnia się wzajemne zależności i złożone relacje, jakie dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW może utrzymywać z każdym z podmiotów, o których mowa w lit. c);

e) określa, w odniesieniu do każdego kontrahenta, w jaki sposób dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW monitoruje koncentrację swoich ekspozycji na kredyty śróddzienne, z uwzględnieniem ekspozycji wobec podmiotów należących do grup obejmujących podmioty wymienione w lit. c);

f) określa, w jaki sposób dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW ocenia adekwatność redukcji wartości zastosowanych do pobranego zabezpieczenia;

g) określa, w jaki sposób dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW monitoruje pokrycie ekspozycji kredytowych zabezpieczeniem oraz pokrycie ekspozycji kredytowych za pomocą innych równoważnych zasobów finansowych.

Artykuł 22

Monitorowanie ryzyka związanego z kredytem overnight

Do celów monitorowania ekspozycji związanych z kredytem overnight dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW w odniesieniu do kredytu overnight:

a) przechowuje przez okres co najmniej dziesięciu lat dokumentację dotyczącą sumy faktycznych ekspozycji kredytowych na koniec dnia;

b) rejestruje codziennie informacje, o których mowa w lit. a).

Podsekcja 3

Zarządzanie ryzykiem związanym z kredytem śróddziennym

Artykuł 23

Ogólne wymogi w zakresie zarządzania ryzykiem związanym z kredytem śróddziennym

1. Do celów zarządzania ryzykiem związanym z kredytem śróddziennym dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW:

a) określa, w jaki sposób ocenia strukturę i funkcjonowanie swoich ram zarządzania ryzykiem kredytowym w odniesieniu do wszystkich działań wymienionych w sekcji C załącznika do rozporządzenia (UE) nr 909/2014;

b) przyznaje wyłącznie linie kredytowe, które są bezwarunkowo odwoływalne w dowolnym momencie przez dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW, bez uprzedniego powiadomienia zaciągających pożyczki uczestników systemu rozrachunku papierów wartościowych prowadzonego przez CDPW;

c) jeżeli gwarancja bankowa, o której mowa w art. 16, jest wykorzystywana w połączeniach interoperacyjnych, dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW ocenia i analizuje wzajemne powiązania, jakie mogą wynikać z tego, że ci sami uczestnicy udzielają tej gwarancji bankowej.

2. Z zakresu stosowania art. 9–15 oraz art. 24 wyłącza się poniższe ekspozycje:

a) ekspozycje wobec członków Europejskiego Systemu Banków Centralnych i innych organów państw członkowskich pełniących podobne funkcje oraz innych unijnych podmiotów publicznych, którym powierzono zarządzanie długiem publicznym lub które uczestniczą w takim zarządzaniu;

b) ekspozycje wobec wielostronnych banków rozwoju wymienionych w art. 117 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

c) ekspozycje wobec organizacji międzynarodowych wymienionych w art. 118 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

d) ekspozycje wobec podmiotów sektora publicznego w rozumieniu art. 4 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli podmioty te znajdują się w posiadaniu rządów centralnych i dysponują wyraźnymi uzgodnieniami z rządami centralnymi, które gwarantują ich ekspozycje kredytowe;

e) ekspozycje wobec banków centralnych państw trzecich, które są denominowane w walucie krajowej takiego banku centralnego, pod warunkiem że Komisja przyjęła akt wykonawczy zgodnie z art. 114 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w którym potwierdziła, że uznaje się, iż dane państwo trzecie stosuje środki nadzorcze i regulacyjne co najmniej równoważne ze środkami stosowanymi w Unii.

Artykuł 24

Limity kredytowe

Do celów zarządzania ryzykiem związanym z kredytem śróddziennym i przy ustalaniu limitów kredytowych w odniesieniu do indywidualnego uczestnika zaciągającego pożyczkę na poziomie grupy dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW dokonuje wszystkich następujących czynności:

a) ocenia zdolność kredytową uczestnika zaciągającego pożyczkę na podstawie metodyki, która nie opiera się wyłącznie na opiniach zewnętrznych;

b) sprawdza zgodność zabezpieczenia i innych równoważnych zasobów finansowych wniesionych przez uczestnika w celu pokrycia ekspozycji na kredyty śróddzienne z wymogami określonymi odpowiednio w art. 9 i 15;

c) ustala limity kredytowe w odniesieniu do uczestnika zaciągającego pożyczkę na podstawie złożonych relacji, jakie dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW utrzymuje z uczestnikiem zaciągającym pożyczkę, między innymi w przypadkach, w których dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW świadczy na rzecz tego samego uczestnika więcej niż jedną bankową usługę pomocniczą spośród tych, o których mowa w sekcji C załącznika do rozporządzenia (UE) nr 909/2014;

d) uwzględnia poziom kwalifikujących się zasobów płynnych zgodnie z art. 34;

e) dokonuje przeglądu limitów kredytowych ustalonych w odniesieniu do uczestnika zaciągającego pożyczkę, aby zapewnić zarówno: (i) dokonanie przeglądu lub ograniczenie limitów kredytowych w przypadku pogorszenia się zdolności kredytowej uczestnika zaciągającego pożyczkę, jak i (ii) ograniczenie dostępności kredytów w przypadku spadku wartości zabezpieczenia ustanowionego przez uczestnika zaciągającego pożyczkę;

f) co najmniej raz w roku dokonuje przeglądu linii kredytowych przyznanych uczestnikom zaciągającym pożyczki na podstawie ich faktycznego wykorzystania kredytu;

g) zapewnia uwzględnienie kwoty ekspozycji na kredyty overnight w wykorzystaniu limitu kredytowego przyznanego uczestnikowi;

h) zapewnia włączenie kwoty jeszcze niespłaconego kredytu overnight do ekspozycji śróddziennych następnego dnia i jej ograniczenie wysokością limitu kredytowego.

Podsekcja 4

Ewentualne rezydualne ekspozycje kredytowe

Artykuł 25

Ewentualne rezydualne ekspozycje kredytowe

1. Strategie i procedury, o których mowa w art. 18 ust. 1, zapewniają zarządzanie wszelkimi ewentualnymi rezydualnymi ekspozycjami kredytowymi również w sytuacjach, w których wartość zabezpieczenia i innych równoważnych zasobów finansowych po upłynnieniu nie jest wystarczająca do pokrycia ekspozycji kredytowych dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW.

2. W tego rodzaju strategiach i procedurach:

a) określa się, w jaki sposób przyporządkowywane są potencjalnie niepokryte straty kredytowe, w tym spłata wszelkich środków pieniężnych, jakie dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW może pożyczyć od dostawców płynności, aby pokryć niedopasowania poziomu płynności związane z takimi stratami;

b) uwzględnia się bieżącą ocenę zmieniających się warunków rynkowych związanych z wartością zabezpieczenia lub innych równoważnych zasobów finansowych po upłynnieniu, która może przerodzić się w ewentualną rezydualną ekspozycję kredytową;

c) uściśla się, że ocenie, o której mowa w lit. b), towarzyszy procedura określająca: (i) środki, jakie należy podjąć, by uwzględnić warunki rynkowe, o których mowa w lit. b); (ii) terminy podjęcia środków, o których mowa w ppkt (i); (iii) wszystkie aktualizacje ram zarządzania ryzykiem kredytowym wynikające z tych warunków rynkowych, o których mowa w lit. b).

3. Komisja ds. ryzyka dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW i w stosownych przypadkach komisja ds. ryzyka CDPW są informowane o wszelkich ryzykach, jakie mogą spowodować ewentualne rezydualne ekspozycje kredytowe, a właściwy organ, o którym mowa w art. 60 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 909/2014, jest bezzwłocznie powiadamiany o takich ryzykach.

4. Zmiany w zakresie sytuacji rynkowej i działalności, które mają wpływ na ekspozycje na ryzyko związane z kredytem śróddziennym, są analizowane i poddawane przeglądowi co sześć miesięcy oraz zgłaszane komisji ds. ryzyka dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW i w stosownych przypadkach komisji ds. ryzyka CDPW.

Podsekcja 5

Procedury spłaty i odsetki karne

Artykuł 26

Procedury spłaty kredytu śróddziennego

1. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW posiada skuteczne procedury spłaty kredytu śróddziennego spełniające wymogi, o których mowa w ust. 2 i 3.

2. W ramach procedur spłaty kredytu śróddziennego przewiduje się odsetki karne funkcjonujące jako skuteczny środek odstraszający zniechęcający do korzystania z ekspozycji kredytowych związanych z kredytem overnight oraz w szczególności spełniające obydwa poniższe warunki:

a) są wyższe niż obowiązująca na rynku pieniężnym międzybankowa jednodniowa stopa rynkowa dla depozytów zabezpieczonych oraz oprocentowanie kredytu banku centralnego na koniec dnia dotyczące banku centralnego emisji waluty ekspozycji kredytowej;

b) uwzględniają koszty sfinansowania waluty ekspozycji kredytowej i zdolność kredytową uczestnika, który ma ekspozycję kredytową związaną z kredytem overnight.

Podsekcja 6

Zgłaszanie ryzyka kredytowego

Artykuł 27

Zgłaszanie organom informacji dotyczących zarządzania ryzykiem kredytowym

1. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW dokonuje zgłoszeń odpowiedniemu właściwemu organowi, o którym mowa w art. 60 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 909/2014.

2. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW spełnia wszystkie poniższe wymogi:

a) co najmniej raz w roku składa oświadczenie o charakterze jakościowym, w którym określa podjęte działania dotyczące tego, w jaki sposób ryzyko kredytowe, w tym ryzyko związane z kredytem śróddziennym, jest mierzone, monitorowane i zarządzane;

b) zgłasza wszelkie istotne zmiany dotyczące działań podjętych zgodnie z lit. a) niezwłocznie po zajściu takich istotnych zmian;

c) co miesiąc przedstawia wskaźniki, o których mowa w art. 19.

3. Jeżeli dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW narusza wymogi zawarte w niniejszym rozporządzeniu lub istnieje ryzyko takiego naruszenia, w tym również w okresach występowania warunków skrajnych, natychmiast zgłasza on ten fakt odpowiedniemu właściwemu organowi i bez zbędnej zwłoki przedstawia temu właściwemu organowi szczegółowy plan szybkiego przywrócenia stanu zgodności.

4. Do czasu przywrócenia stanu zgodności z wymogami zawartymi w niniejszym rozporządzeniu oraz w rozporządzeniu (UE) nr 909/2014 dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW codziennie, na koniec każdego dnia roboczego, zgłasza w stosownych przypadkach elementy, o których mowa w ust. 2, chyba że odpowiedni właściwy organ zatwierdzi mniejszą częstotliwość sprawozdań i dłuższe terminy sprawozdawcze, uwzględniając indywidualną sytuację dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW oraz skalę i złożoność prowadzonej przez niego działalności.

Podsekcja 7

Podawanie do wiadomości publicznej

Artykuł 28

Podawanie do wiadomości publicznej

Do celów art. 18 ust. 1 lit. h) dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW co roku podaje do wiadomości publicznej obszerne oświadczenie o charakterze jakościowym, w którym określa, w jaki sposób ryzyko kredytowe, w tym ryzyko związane z kredytem śróddziennym, jest mierzone, monitorowane i zarządzane.

SEKCJA 2

Ryzyko utraty płynności

Artykuł 29

Przepisy ogólne dotyczące ryzyka utraty płynności

1. Do celów art. 17 ust. 2 lit. a) dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW opracowuje i wdraża strategie i procedury, które:

a) pozwalają mierzyć ryzyko utraty płynności śróddziennej i płynności overnight zgodnie z podsekcją 1;

b) pozwalają monitorować ryzyko utraty płynności śróddziennej i płynności overnight zgodnie z podsekcją 2;

c) pozwalają zarządzać ryzykiem utraty płynności zgodnie z podsekcją 3;

d) pozwalają zgłaszać ryzyko utraty płynności śróddziennej i płynności overnight zgodnie z podsekcją 4;

e) pozwalają ujawniać ramy i narzędzia służące monitorowaniu, mierzeniu i zgłaszaniu ryzyka utraty płynności oraz zarządzaniu tym ryzykiem zgodnie z podsekcją 5.

2. Wszelkie zmiany w zakresie ogólnych ram dotyczących ryzyka utraty płynności zgłasza się organowi zarządzającemu dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW.

Podsekcja 1

Pomiar ryzyka utraty płynności śróddziennej

Artykuł 30

Pomiar ryzyka utraty płynności śróddziennej

1. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW wprowadza skuteczne narzędzia operacyjne i analityczne, aby mierzyć na bieżąco następujące wskaźniki dla poszczególnych walut:

a) maksymalne wykorzystanie płynności śróddziennej obliczone z zastosowaniem największej dodatniej pozycji łącznej netto oraz największej ujemnej pozycji łącznej netto;

b) całkowite dostępne śróddzienne zasoby płynne na początku dnia roboczego z podziałem na: (i) kwalifikujące się zasoby płynne określone w art. 34: — środki pieniężne zdeponowane w banku centralnym emisji, — dostępne środki pieniężne zdeponowane w innych instytucjach finansowych mających zdolność kredytową, o których mowa w art. 38 ust. 1, — zatwierdzone linie kredytowe lub podobne uzgodnienia, — aktywa, które spełniają wymogi określone w art. 10 i art. 11 ust. 1 niniejszego rozporządzenia mające zastosowanie do zabezpieczenia, lub instrumenty finansowe spełniające wymogi określone w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2017/392, które są łatwo dostępne i zamienne na środki pieniężne w oparciu o wcześniej określone i wysoce wiarygodne ustalenia dotyczące finansowania, o których mowa w art. 38, — zabezpieczenie, o którym mowa w art. 10 i art. 11 ust. 1; (ii) inne niż kwalifikujące się zasoby płynne, w tym warunkowe linie kredytowe;

c) całkowitą wartość wszystkich następujących elementów: (i) wypływów płynności śróddziennej, w tym wypływów, w odniesieniu do których istnieje ustalony termin śróddzienny; (ii) zobowiązań w zakresie rozrachunku pieniężnego w innych systemach rozrachunku papierów wartościowych, w odniesieniu do których CDPW, dla którego dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW działa jako agent rozrachunkowy, musi dokonywać rozrachunku pozycji; (iii) zobowiązań związanych z działalnością rynkową dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW obejmujących między innymi dostarczanie lub zwrot płatności związanych z transakcjami rynku pieniężnego lub depozytów zabezpieczających; (iv) innych płatności mających zasadnicze znaczenie dla reputacji CDPW i dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW.

2. W odniesieniu do każdej waluty systemów rozrachunku papierów wartościowych, dla których dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW działa jako agent rozrachunkowy, monitoruje on potrzeby dotyczące płynności związane z każdym podmiotem, wobec którego dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW posiada ekspozycję na ryzyko utraty płynności.

Artykuł 31

Pomiar ryzyka utraty płynności overnight

W związku z ryzykiem utraty płynności overnight dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW na bieżąco porównuje swoje zasoby płynne ze swoimi potrzebami dotyczącymi płynności, jeżeli potrzeby te wynikają z korzystania z kredytu overnight, dla każdej waluty rozliczeniowej systemów rozrachunku papierów wartościowych, dla których dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW działa jako agent rozrachunkowy.

Podsekcja 2

Monitorowanie ryzyka utraty płynności śróddziennej

Artykuł 32

Monitorowanie ryzyka utraty płynności śróddziennej

1. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW opracowuje i aktualizuje sprawozdanie dotyczące ryzyka utraty płynności śróddziennej, które podejmuje. Tego rodzaju sprawozdanie obejmuje co najmniej:

a) wskaźniki, o których mowa w art. 30 ust. 1;

b) apetyt na ryzyko dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW;

c) awaryjny plan finansowania opisujący środki zaradcze, które należy zastosować w przypadku naruszenia apetytu na ryzyko.

Sprawozdanie, o którym mowa w akapicie pierwszym, poddaje się comiesięcznemu przeglądowi przez komisję ds. ryzyka dostawcy usług bankowych właściwych dla CDPW i przez komisję ds. ryzyka CDPW.

2. W odniesieniu do każdej waluty rozliczeniowej systemu rozrachunku papierów wartościowych, dla którego dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW działa jako agent rozrachunkowy, dysponuje on skutecznymi operacyjnymi i analitycznymi narzędziami w celu monitorowania w czasie zbliżonym do rzeczywistego swoich poziomów płynności śróddziennej w stosunku do oczekiwanej działalności i dostępnych zasobów w oparciu o salda i pozostałe możliwości w zakresie płynności śróddziennej. Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW:

a) przechowuje przez okres co najmniej dziesięciu lat dokumentację dotyczącą największej dodatniej dziennej łącznej pozycji śróddziennej netto oraz największej ujemnej dziennej łącznej pozycji śróddziennej netto dla każdej waluty rozliczeniowej systemu rozrachunku papierów wartościowych, dla którego działa on jako agent rozrachunkowy;

b) na bieżąco monitoruje swoje ekspozycje na ryzyko utraty płynności śróddziennej w stosunku do maksymalnej ekspozycji na ryzyko utraty płynności śróddziennej odnotowanej w przeszłości.

Artykuł 33

Monitorowanie ryzyka utraty płynności overnight

W związku z ryzykiem utraty płynności overnight dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW podejmuje obie poniższe czynności:

a) przechowuje przez okres co najmniej dziesięciu lat dokumentację dotyczącą ryzyka utraty płynności powstałego w wyniku korzystania z kredytu overnight dla każdej waluty systemu rozrachunku papierów wartościowych, dla którego działa on jako agent rozrachunkowy;

b) monitoruje ryzyko utraty płynności powstałe w wyniku udzielenia kredytu overnight w stosunku do maksymalnej ekspozycji na ryzyko utraty płynności powstałej w wyniku udzielenia kredytu overnight, którą odnotowano w przeszłości.

Podsekcja 3

Zarządzanie ryzykiem utraty płynności

Artykuł 34

Kwalifikujące się zasoby płynne

Dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW ogranicza odpowiednie ryzyka utraty płynności, w tym ryzyka utraty płynności śróddziennej, w każdej walucie, stosując dowolne z poniższych kwalifikujących się zasobów płynnych:

a) środki pieniężne zdeponowane w banku centralnym emisji;

b) dostępne środki pieniężne zdeponowane w jednej z instytucji finansowych mających zdolność kredytową, o których mowa w art. 38 ust. 1;

c) zatwierdzone linie kredytowe lub podobne ustalenia;

d) aktywa, które spełniają wymogi określone w art. 10 i art. 11 ust. 1 niniejszego rozporządzenia mające zastosowanie do zabezpieczenia, lub instrumenty finansowe spełniające wymogi określone w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2017/392, które są łatwo dostępne i zamienne na środki pieniężne w oparciu o wcześniej określone i wysoce wiarygodne ustalenia dotyczące finansowania, zgodnie z art. 38 niniejszego rozporządzenia;

e) zabezpieczenie, o którym mowa w art. 10 i art. 11 ust. 1.

Artykuł 35

Zarządzanie ryzykiem utraty płynności śróddziennej

1. W odniesieniu do każdej waluty każdego systemu rozrachunku papierów wartościowych, dla którego działa on jako agent rozrachunkowy, dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW:

a) szacuje wpływy i wypływy płynności śróddziennej w odniesieniu do wszystkich świadczonych bankowych usług pomocniczych;

b) przewiduje śróddzienne terminy takich przepływów;

c) prognozuje potrzeby dotyczące płynności śróddziennej, które mogą powstawać w różnych okresach w ciągu dnia.

2. W odniesieniu do każdej waluty każdego systemu rozrachunku papierów wartościowych, dla którego działa on jako agent rozrachunkowy, dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW:

a) dokonuje ustaleń w celu uzyskania śróddziennego finansowania wystarczającego do spełnienia swoich celów śróddziennych wynikających z analizy, o której mowa w ust. 1;

b) zarządza zabezpieczeniem i jest gotów zamienić na środki pieniężne zabezpieczenie niezbędne do uzyskania śróddziennego finansowania w sytuacjach skrajnych, uwzględniając redukcje wartości zgodnie z art. 13 i limity koncentracji zgodnie z art. 14;

c) zarządza terminami swoich wypływów płynności zgodnie ze swoimi celami śróddziennymi;

d) dysponuje mechanizmami służącymi zaradzeniu nieoczekiwanym zakłóceniom przepływów płynności śróddziennej.

3. Aby spełnić wymóg dotyczący minimalnych kwalifikujących się zasobów płynnych, dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW określa ryzyka, na które byłby narażony w następstwie niewywiązania się z zobowiązania przez co najmniej dwóch uczestników, w tym przez ich jednostkę dominującą i jednostki zależne, wobec których ma największą ekspozycję na ryzyko utraty płynności, i zarządza tymi ryzykami.

4. W odniesieniu do ryzyka związanego z nieoczekiwanymi zakłóceniami przepływów płynności śróddziennej, o których mowa w ust. 2 lit. d), dostawca usług bankowych właściwych dla CDPW określa skrajne, lecz prawdopodobne scenariusze, w tym w stosownych przypadkach scenariusze, o których mowa w art. 36 ust. 7, oparte na co najmniej jednym z następujących wariantów:

a) szeregu scenariuszy historycznych, w tym obejmujących okresy skrajnych zmian rynkowych zaobserwowanych w okresie ostatnich 30 lat lub w okresie, dla którego dostępne są wiarygodne dane, których wystąpienie naraziłoby dostawcę usług bankowych właściwych dla CDPW na największe ryzyko finansowe, chyba że dostawca usług bankowych w