ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(6)

W momencie przekroczenia progu na 2016 r. przywóz świeżych bananów z Peru stanowił 4,3 % całkowitego przywozu do Unii Europejskiej świeżych bananów objętych mechanizmem stabilizacyjnym. Ponadto w okresie od stycznia do sierpnia 2016 r. przywóz z Peru stanowił jedynie 2 % całkowitego przywozu świeżych bananów do Unii Europejskiej. Na podstawie prognozy przywozu do końca 2016 r. i uwzględniając wielkość dotychczasowego miesięcznego przywozu w 2016 r., można założyć, że przywóz bananów z Peru prawdopodobnie nie przekroczy 2 % całkowitego przywozu za cały rok 2016, tj. roczna wielkość przywozu z Peru w 2016 r. będzie podobna do wielkości w 2015 r.
Jeżeli chodzi o wpływ finansowy projektu „50CO2Cars”, władze francuskie przedstawiły biznesplan, oparty na założeniach w znacznym stopniu podzielanych w różnych artykułach prasowych, w którym zawarto przepływy przewidziane do 2026 r. (co jest uzasadnione w kontekście przyszłych aktualizacji, a następnie zastąpienia norm EURO VI w tym horyzoncie czasowym). Prace badawczo-rozwojowe w zakresie projektu „50CO2Cars” będą prowadzone w latach 2013–2017, w związku z czym pierwsze silniki będą mogły zostać wprowadzone do obrotu między połową 2016 r. i początkiem 2017 r., nieco wcześniej niż ekonomiczny system hybrydyzacji. W odniesieniu do obliczeń rentowności wykorzystano dwie stopy dyskontowe (odpowiednio [10–13]* % i [13–15]* %), przy czym druga lepiej uwzględnia stwierdzony ostatnio wzrost kosztów finansowania. Żadnych dochodów nie przeznaczono na opatentowanie niektórych wyników projektu „50CO2Cars”. Ponadto wielkość i ceny sprzedaży nowych silników Diesla i mechanizmów typu hybrydowego oszacowano w ramach różnych scenariuszy: scenariusz realizacji projektu „50CO2Cars” z pomocą państwa „A”, w którym sprzedaż pojazdów hybrydowych przynosiłaby dodatkową marżę szacowaną na [200–300]* EUR i [300–400]* EUR w zależności od wariantu technologicznego (oprócz marży w wysokości [2 000–3 000]* EUR otrzymywanej przez producenta ze sprzedaży pojazdu z segmentu B); scenariusz realizacji projektu „50CO2Cars” bez pomocy państwa „B”, w którym marże byłyby takie same, jak w scenariuszu A. Władze francuskie uściślają jednak, że chodzi tu o fikcyjny scenariusz, którego grupa PSA nie byłaby w stanie zrealizować (przedstawiono go jedynie w celu porównania teoretycznego); scenariusz alternatywny „C” polegający, w przypadku braku realizacji projektu „50CO2Cars”, na realizacji projektu alternatywnego, w którym dodatkowe marże byłyby niższe (między [100–200]* EUR i [200–300]* EUR). Na podstawie tych założeń uzyskano by następujące zróżnicowane zaktualizowane wartości netto („NPV”) (43) obliczone dla produktów „eDCT” i „osprzęt silnika”:

Tabela 15

Wskaźniki finansowe projektu „50CO2Cars”

Grupa PSA (porównania ze scenariuszem alternatywnym „C”) Scenariusz A* (projekt „50CO2Cars” z pomocą) Scenariusz B* (projekt „50CO2Cars” bez pomocy) eDCT NPV w wysokości [10–13]* % [0–10] mln EUR - [60–70] mln EUR NPV w wysokości [13–15]* % - [50–60] mln EUR - [90–100] mln EUR Osprzęt silnika NPV w wysokości [10–13]* % + [30–40] mln EUR - [20–30] mln EUR NPV w wysokości [13–15]* % - [20–30] mln EUR - [60–70] mln EUR

Na tej podstawie władze francuskie wnioskują, że niezależnie od wybranego wariantu technologicznego względna rentowność scenariusza B będzie zawsze ujemna w porównaniu ze scenariuszem C, tak że w przypadku braku wsparcia publicznego projekt „50CO2Cars” będzie „po prostu niewykonalny”. Bardzo ograniczona NPV uzyskana w scenariuszu A (nieznacznie dodatnia w porównaniu ze scenariuszem C przy stopie dyskontowej w wysokości [10–13]* %, ujemna przy stopie dyskontowej w wysokości [13–15]* %) pokazuje, że takie poziomy rentowności względnej są proporcjonalne do celu opracowania pierwszej innowacyjnej generacji.
(2)

Wszystkie kraje i terytoria zamorskie (KTZ) wymienione w załączniku II do Traktatu wystosowały osobne pisma do Komisji, oświadczając, że nie są gotowe na rozpoczęcie stosowania systemu REX począwszy od dnia 1 stycznia 2017 r., i wnosząc o rozpoczęcie jego stosowania w późniejszym terminie. We wszystkich tych pismach wskazano, że odnośne KTZ będą w stanie rozpocząć stosowanie systemu REX począwszy od dnia 1 stycznia 2020 r.
(100)

Jednak jak już wskazano w motywie 59, Arfea nie stosowała prawidłowego rozdziału rachunkowości na działalność rzekomo pociągającą za sobą obowiązki świadczenia usługi publicznej oraz pozostałą działalność, czego wymaga pkt 5 załącznika do rozporządzenia (WE) nr 1370/2007. W związku z powyższym nie można wykazać, że ostatecznie przyznana rekompensata, niezależnie od jej wysokości, nie przekracza kwoty odpowiadającej wynikowi finansowemu netto, który równoważny jest sumie wpływów, pozytywnych czy negatywnych, jakie wypełnianie obowiązku świadczenia usługi publicznej wywiera na koszty i przychody podmiotu świadczącego usługi publiczne (pkt 2 załącznika do rozporządzenia (WE) nr 1370/2007). Ponadto w związku z brakiem parametrów rekompensaty ustalonych z góry, naliczanie rekompensat musi z konieczności odbywać się na zasadzie ex post, na podstawie arbitralnych założeń, i tak postąpili zarówno konsultanci Arfei, jak i biegły powołany przez regionalny sąd administracyjny w Piemoncie. Wreszcie, jak wyjaśniono w motywach 60–63, poziom zysków uwzględniony przez biegłego przy obliczaniu wysokości rekompensaty jest wyższy niż to, co można by uznać za rozsądny zysk.
(84)

Komisja zwraca uwagę, że plan restrukturyzacji w dużej mierze opiera się na finansowaniu od zewnętrznych podmiotów prywatnych oprócz dokonanych oszczędności wewnętrznych. Transakcja […] (motyw 37) zapewniła NEC finansowanie zewnętrzne w kwocie około 4 mln EUR. Ponadto w 2010 r. zmienione zostały warunki spłaty pożyczki […]. Zamiast obowiązku corocznej spłaty […] spłaty miały od tej pory opierać się na dochodach transferowych, co miało pozytywny wpływ na płynność NEC (zob. motyw 43). Wkłady zewnętrzne i własne innymi słowy opiewają na kwotę ponad 4,25 mln EUR, a zatem pomoc w maksymalnej wysokości 2,2 mln EUR w żadnym razie nie stanowi więcej niż około 35 % wszystkich nakładów na restrukturyzację. Spełnia to wymóg określony w pkt 44 wytycznych, stanowiącym, że w przypadku średniego przedsiębiorstwa jak NEC co najmniej 40 % kosztu restrukturyzacji powinien stanowić wkład własny beneficjenta, w tym finansowanie zewnętrzne świadczące o przekonaniu co do rentowności beneficjenta.
(4)

Zmiany do rozdziału 4 załącznika VI do konwencji MARPOL ustanowią obowiązkowy globalny system gromadzenia danych, jakie będą musiały być każdego roku gromadzone i zgłaszane przez określone statki, procesy weryfikacji związane ze zgłaszaniem danych, sporządzaniem oświadczeń o zgodności, sytuacjami dotyczącymi przeniesienia praw własności, przekazywania danych IMO, anonimizacji i dostępu do danych, a także procedury zatwierdzania zgodności statków podnoszących banderę państw niebędących stronami załącznika VI do konwencji MARPOL. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/757 (1) ustanawia unijny system monitorowania, raportowania i weryfikacji (MRW) emisji dwutlenku węgla oraz efektywności energetycznej w zakresie żeglugi morskiej. Rozporządzenie to stosuje się do wszystkich statków o pojemności brutto wynoszącej ponad 5 000 ton wpływających do portów, przebywających w portach lub wypływających z portów znajdujących się w jurysdykcji państwa członkowskiego od dnia 1 stycznia 2018 r., niezależnie od miejsca rejestracji statków.
(1)

Dnia 14 grudnia 2007 r. Rada Europejska podkreśliła, że Unia jest gotowa do odgrywania wiodącej roli we wzmacnianiu stabilności w regionie, wskazała na gotowość Unii do wspierania Kosowa na drodze do trwałej stabilności oraz potwierdziła, że jest gotowa do wspierania rozwoju gospodarczego i politycznego w ramach jasno określonej perspektywy europejskiej, zgodnie z perspektywą europejską tego regionu.
(4)

Zgodnie z art. 14 dyrektywy 2001/18/WE właściwy organ Niderlandów przygotował sprawozdanie z oceny, w którym stwierdzono, że nie ma powodów do nieudzielenia zezwolenia na wprowadzenie do obrotu ciętych kwiatów zmodyfikowanego genetycznie goździka (Dianthus caryophyllus L., linia SHD-27531-4) przeznaczonego do celów zdobniczych, jeśli spełnione są określone warunki.
(17)

CCP z państw trzecich mogą ubiegać się o zezwolenie na prowadzenie działalności jako CTCO, umożliwiające im świadczenie w Japonii tych samych usług, do których świadczenia są uprawnieni w danym państwie trzecim. Japońska Agencja ds. Usług Finansowych (Japan Financial Services Agency, dalej „JFSA”) jest uprawniona do wyznaczania towarów – w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rynku towarowego – które mogą być przedmiotem obrotu na rynku instrumentów finansowych zgodnie z japońską ustawą o instrumentach finansowych i giełdzie. W przypadku gdy CCP z państw trzecich rozliczają te wyznaczone kontrakty będące przedmiotem obrotu na rynku instrumentów finansowych, CCP może wystąpić do JFSA o zezwolenie dla zagranicznego CCP, umożliwiając danemu CCP świadczenie w Japonii tych samych usług, na których świadczenie posiada on zezwolenie w państwie trzecim. Kryteria stosowane w stosunku do CPP z państwa trzeciego ubiegającego się o zezwolenie są podobne do kryteriów stosowanych wobec japońskich instytucji rozliczających, z tym że CCP z państw trzecich są zwolnieni z niektórych wymogów, które mają zastosowanie do krajowych CCP posiadających zezwolenie w Japonii, jeżeli posiadają równoważne zezwolenie wydane przez odpowiedni organ z państwa trzeciego, z którym JFSA zawarła porozumienie o współpracy. CCP z państw trzecich, którzy rozliczają kontrakty niewyznaczone do obrotu na rynku instrumentów finansowych, muszą wystąpić o zezwolenie do METI i MAFF na podstawie japońskiej ustawy o towarowych instrumentach pochodnych. Rozpatrując wniosek o udzielenie zezwolenia, METI i MAFF biorą pod uwagę status zezwolenia uzyskanego przez danego CCP w państwie trzecim.
(15)

BCB na bieżąco monitoruje spełnianie przez izby rozliczeniowe i podmioty świadczące usługi rozliczeniowe prawnie wiążących wymogów, która mają do nich zastosowanie. BCB ma przy tym do dyspozycji kilka narzędzi pozwalających zapewnić zgodność z tymi wymogami. W szczególności BCB ma prawo żądać informacji od izb rozliczeniowych i podmiotów świadczących usługi rozliczeniowe, kierować do nich ostrzeżenia oraz zobowiązać je do wprowadzenia określonych zmian w ich zasadach, które uzna za konieczne. Ponadto BCB może również nakładać grzywny za naruszenie przez izby rozliczeniowe lub podmioty świadczące usługi rozliczeniowe prawnie wiążących wymogów, które mają do nich zastosowanie, oraz jest uprawniony nawet do cofnięcia udzielonego im zezwolenia.
(6)

Na prawnie wiążące wymogi obowiązujące w Indiach w odniesieniu do CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tym państwie i którzy rozliczają emitowane przez przedsiębiorstwa papiery wartościowe i instrumenty pochodne oraz podlegają nadzorowi i dozorowi Indyjskiej Rady ds. Papierów Wartościowych i Giełd (Securities and Exchange Board of India, dalej „SEBI”) (dalej „system SEBI”), składają się: ustawa o regulacji umów dotyczących papierów wartościowych z 1956 r. (Securities Contracts (Regulation) Act, dalej „SCRA”) oraz rozporządzenie w sprawie regulacji umów dotyczących papierów wartościowych oraz w sprawie giełdy papierów wartościowych i instytucji rozliczających z 2012 r. (Securities Contracts (Regulation) (Stock Exchange and Clearing Corporations) Regulations, dalej „rozporządzenie”), które zostało przyjęte w czerwcu 2012 r. przez SEBI w ramach wykonania uprawnień nadanych temu organowi na mocy SCRA i ustawy o Indyjskiej Radzie ds. Papierów Wartościowych i Giełd (dalej „ustawa o SEBI”). W dniu 4 września 2013 r. SEBI wydała okólnik (dalej „okólnik”), na mocy którego przyjęła zasady dotyczące infrastruktury rynku finansowego (dalej „PFMI”) wydane w kwietniu 2012 r. przez Komitet ds. Systemów Płatności i Rozrachunku (2) i Międzynarodową Organizację Komisji Papierów Wartościowych oraz zobowiązała podmioty udostępniające infrastrukturę rynku finansowego, w tym instytucje rozliczające, do ich przestrzegania.
(8)

ASIC jest organem publicznym utworzonym na mocy ustawy w sprawie australijskiej komisji ds. papierów wartościowych i inwestycji z 2001 r. (Australian Securities and Investments Commission Act, ustawa ASIC) i jest odpowiedzialny za administrowanie przepisami dotyczącymi australijskich rynków finansowych oraz egzekwowanie tych przepisów. Uprawnienia regulacyjne i w zakresie egzekwowania przepisów, którymi dysponuje ASIC, obejmują badanie domniemanych naruszeń przepisów, publikację ogłoszeń o naruszeniu przepisów, występowanie na drogę sądową w celu nałożenia sankcji na gruncie prawa cywilnego oraz wszczynanie dochodzeń. ASIC posiada również uprawnienia do przeprowadzania kontroli rynków finansowych bez uprzedzenia. Obejmuje to uprawnienia do kontroli rejestrów, zapisów i dokumentów. Ponadto minister właściwy w sprawach usług finansowych może wydawać pisemne instrukcje skierowane do operatora rynku finansowego dotyczące zastosowania przez tego ostatniego określonych środków mających na celu zapewnienie wypełniania przez niego obowiązków wynikających z posiadania licencji na prowadzenie działalności jako rynek finansowy, jeżeli wspomniany minister uważa, że obowiązki te nie są wypełniane (sekcja 794A ustawy o spółkach). Jeżeli rynek finansowy nie zastosuje się do tych instrukcji, ASIC może wystąpić do sądu o wydanie decyzji nakazującej zastosowanie się do nich (sekcja 794A ustawy o spółkach). ASIC posiada również uprawnienia do wydawania instrukcji jednostkom (w tym operatorom rynku i uczestnikom licencjonowanych rynków), jeżeli jest zdania, że konieczna lub w interesie publicznym jest ochrona osób prowadzących obrót produktem finansowym lub kategorią produktów finansowych (sekcja 798J ustawy o spółkach). Ponadto w celu egzekwowania stosowanych przez siebie środków regulacyjnych i dochodzeniowych ASIC może występować do sądów o wydanie odpowiednich decyzji oraz kierować sprawy do sądu. ASIC może wystąpić do sądu o wydanie decyzji nakazującej zastosowanie się do środków nałożonych przez ASIC na podstawie przysługujących mu uprawnień regulacyjnych i dochodzeniowych (sekcja 70 ustawy ASIC). Ponadto, jeżeli dany podmiot nie zastosuje się do instrukcji wydanych na podstawie ustawy o spółkach, ASIC może wystąpić do sądu z wnioskiem o wydanie decyzji nakazującej zastosowanie się do tych instrukcji. W ramach zasad dotyczących integralności rynku ASIC dokonał również uzgodnień dotyczących współpracy i wymiany informacji z każdym odpowiednim operatorem rynku w celu ułatwienia nadzoru nad rynkiem i uczestnikami rynku.
(4)

Prawnie wiążące wymogi dla uznanych giełd posiadających zezwolenie w Kanadzie obejmują trzy poziomy przepisów. Pierwszy poziom to prawodawstwo na poziomie prowincji i terytoriów, w ramach którego przewidziane są ogólne wymogi, które muszą być spełniane przez operatorów systemów obrotu zamierzających prowadzić działalność w danej prowincji lub na danym terytorium. Bardziej konkretne i szczegółowe wymogi mające zastosowanie do uznanych giełd są określone w instrumentach krajowych (national instruments), które stanowią drugi poziom przepisów. Instrumenty krajowe są przyjmowane przez organy regulacyjne ds. papierów wartościowych działające w każdej prowincji i na każdym terytorium i obejmują one obowiązki w zakresie sprawiedliwego dostępu i przejrzystości, rozliczenia i rozrachunku, sprawozdawczości i ujawniania informacji. Trzeci poziom przepisów stanowią decyzje w sprawie uznania (recognition orders). Są one wydawane przez odpowiedni organ regulacyjny ds. papierów wartościowych w odniesieniu do każdej uznanej giełdy i określa się w nich warunki operacyjne nakładane na każdą uznaną giełdę. Każda decyzja w sprawie uznania wydana przez organ regulacyjny ds. papierów wartościowych ma moc prawną i każde naruszenie warunków w niej określonych stanowi naruszenie przepisów dotyczących papierów wartościowych lub towarowych kontraktów terminowych typu future.
(3)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit drugi Aktu z 2012 r. dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej przystąpienie Chorwacji do Układu należy uzgodnić przez zawarcie protokołu do Układu przez Radę, stanowiącą jednomyślnie w imieniu państw członkowskich, oraz przez dane państwo trzecie.
(2)

Komisja otrzymała wniosek o dokonanie częściowego przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (3) złożony przez przedsiębiorstwa Jungbunzlauer SA i Roquette Italia SpA („wnioskodawcy”). Zakres wniosku był ograniczony do zbadania dumpingu w odniesieniu do jednego producenta eksportującego z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”) – przedsiębiorstwa Shandong Kaison.
b)

prowadzi stały ogólny przegląd wszelkich innych aspektów Umowy odnoszących się do rolnictwa i rybołówstwa, łącznie z następującymi obszarami części II tytuł I – Handel towarami: (i) rozdział 1 – Wszystkie kwestie dotyczące handlu produktami rolnymi i produktami rybołówstwa, w tym taryfy; (ii) rozdział 3 – artykuł 28 – Subsydia wywozowe dla rolnictwa; (iii) rozdział 6 – Bariery techniczne w handlu, w zakresie, w jakim dotyczą one produktów rolnych i produktów rybołówstwa; oraz (iv) rozdział 7 – Środki sanitarne i fitosanitarne, w zakresie, w jakim dotyczą one produktów rolnych i produktów rybołówstwa;
(2)

W art. 76 układu upoważnia się Radę Stowarzyszenia do podejmowania decyzji zmierzających do osiągnięcia celów Układu w przypadkach w nim przewidzianych oraz do wydania stosownych zaleceń.
(2)

Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 (2) (zwane dalej „rozporządzeniem Bruksela II bis”), którego celem jest ochrona dzieci przed szkodliwymi skutkami uprowadzenia lub bezprawnego zatrzymania i ustanowienie procedur zapewniających niezwłoczny powrót dziecka do państwa jego zwykłego pobytu, a także zapewnienie ochrony prawa do kontaktów z dzieckiem i do pieczy nad nim.
(3)

Zgodnie z art. 32 rozporządzenia (UE) nr 1257/2013 obowiązek posiadania na pokładzie wykazu materiałów niebezpiecznych należy stosować do istniejących statków od dnia 31 grudnia 2020 r., do nowych statków nie później niż od dnia 31 grudnia 2018 r. a do statków skierowanych do recyklingu od dnia publikacji europejskiego wykazu, opublikowanego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1257/2013.
48)

SAIC MAXUS Automotive Co. Ltd. (SAIC Motor Commercial Vehicle Co. Ltd.) Reprezentowany w Unii przez: SAIC Luc, S.a.r.l. President Building 37 A avenue J.F. Kennedy L-1855 Luxembourg Luksemburg
(4)

Odpowiadając na najpilniejsze wyzwania, Unia i Jordania dążą w dalszym ciągu do realizacji podstawowych celów ich długofalowego partnerstwa oraz do wzmocnienia stabilności i odporności tego kraju oraz regionu, jak również do trwałego i opartego na wiedzy wzrostu gospodarczego i rozwoju społecznego zgodnego z zasadami praworządności i bazującego na demokratycznym sprawowaniu rządów.
(5)

Zgodnie z art. 9 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1257/2013 po pomyślnym zakończeniu przeglądu końcowego statku, organ administracji lub upoważniona przez nie uznana organizacja powinna wydać świadectwo gotowości do recyklingu. Do tego świadectwa należy dołączyć wykaz materiałów niebezpiecznych oraz plan recyklingu statku. Format świadectwa gotowości do recyklingu musi być spójny z dodatkiem 4 do Międzynarodowej konwencji o bezpiecznym i ekologicznie racjonalnym recyklingu statków przyjętej w Hongkongu w dniu 15 maja 2009 r. (zwanej dalej „konwencją z Hongkongu”).
(7)

Proponowane ograniczenie wyłącznie do pomieszczeń pozwala uniknąć narażenia na brodifakum zwierząt innych niż docelowe, takich jak małe ssaki żyjące wokół budynków, co skutkuje zmniejszeniem liczby zatruć pierwotnych. W konsekwencji ograniczenie to może przyczynić się do zmniejszenia liczby przypadków wtórnego zatrucia drapieżników żywiących się skażonymi zwierzętami.
(4)

Japońskie ramy prawne dla giełd instrumentów finansowych i giełd towarowych obejmują ustawę o instrumentach finansowych i giełdach (Financial Instruments and Exchange Act, FIEA) z 2006 r., w której określono ramy regulacyjne dla giełd instrumentów finansowych, oraz ustawę o towarowych instrumentach pochodnych (Commodity Derivatives Act, CDA) z 2009 r., w której określono ramy regulacyjne i ramy nadzoru dla giełd towarowych. Kontrakty pochodne, w przypadku których aktywami bazowymi są towary, są notowane na giełdach towarowych, natomiast instrumenty pochodne, w przypadku których aktywami bazowymi są instrumenty finansowe, są notowane na giełdach instrumentów finansowych. Bardziej szczegółowe przepisy dotyczące giełd instrumentów finansowych zawarte są w zarządzeniu dotyczącym wykonania ustawy o instrumentach finansowych i giełdach (Order for Enforcement of the Financial Instruments and Exchange Act) i w rozporządzeniu rządu dotyczącym giełd instrumentów finansowych (Cabinet Office Ordinance on Financial Instruments Exchanges), natomiast bardziej szczegółowe przepisy dotyczące giełd towarowych zawarte są w zarządzeniu dotyczącym wykonania ustawy o towarowych instrumentach pochodnych (Order for Enforcement of the Commodities Derivatives Act) i w rozporządzeniu dotyczącym wykonania ustawy o towarowych instrumentach pochodnych (Ordinance for Enforcement of the Commodity Derivatives Act). Ponadto zarówno giełdy towarowe, jak i giełdy instrumentów finansowych posiadają stosunkowo szerokie uprawnienia do samoregulacji w odniesieniu do niektórych wymogów. Uprawnienia giełd instrumentów finansowych do samoregulacji obejmują w szczególności zasady prowadzenia działalności odnoszące się do wprowadzania do obrotu i wycofywania z obrotu instrumentów finansowych, uzgodnień dotyczących obrotu oraz wymogów w zakresie członkostwa. Zasady operacyjne muszą być przedłożone premierowi Japonii do zatwierdzenia (art. 81 FIEA). Uprawnienia giełd towarowych do samoregulacji wykonuje komisja ds. samoregulacji lub departament ds. samoregulacji takiej giełdy. W zasadach rynkowych giełdy towarowej określone są zasady obrotu i wymogi w zakresie członkostwa, przy czym wszystkie one muszą zostać przedłożone do zatwierdzenia ministerstwu ds. rolnictwa, leśnictwa i rybołówstwa (Ministry of Agriculture, Forestry and Fishery, MAFF) oraz ministerstwu ds. gospodarki, handlu i przemysłu (Ministry of Economy, Trade and Industry, METI). Zasady określone w drodze samoregulacji mają dla giełd wiążący charakter.