DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2021/2315

z dnia 17 grudnia 2021 r.

zmieniająca decyzję 2011/163/UE w sprawie zatwierdzenia planów przedłożonych przez państwa trzecie zgodnie z art. 29 dyrektywy Rady 96/23/WE

(notyfikowana jako dokument nr C(2021) 9751)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 96/23/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie środków monitorowania niektórych substancji i ich pozostałości u żywych zwierząt i w produktach zwierzęcych oraz uchylającą dyrektywy 85/358/EWG i 86/469/EWG oraz decyzje 89/187/EWG i 91/664/EWG (1), w szczególności jej art. 29 ust. 1 akapit czwarty i art. 29 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W art. 29 ust. 1 dyrektywy 96/23/WE ustanawia się wymóg, by państwa trzecie, z których państwom członkowskim wolno przywozić zwierzęta i produkty pochodzenia zwierzęcego objęte dyrektywą, przedkładały plany kontroli pozostałości zawierające wymagane gwarancje („plany”). Plany te powinny obejmować co najmniej grupy pozostałości oraz substancje wymienione w załączniku I do dyrektywy 96/23.

(2) Decyzją Komisji 2011/163/UE (2) zatwierdzono plany przedłożone przez niektóre państwa trzecie w odniesieniu do zwierząt i produktów zwierzęcych wymienionych w załączniku do tej decyzji.

(3) Państwa trzecie, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii niektórych produktów mięsnych oraz poddanych obróbce żołądków, pęcherzy i jelit przeznaczonych do spożycia przez ludzi zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 (3), są wymienione w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2021/404 (4). Państwa trzecie, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii niektórych produktów mięsnych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (5), są wymienione w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2021/405 (6).

(4) Albania, Argentyna, Australia, Białoruś, Brazylia, Chile, Chiny, Egipt, Indie, Iran, Japonia, Kolumbia, Liban, Maroko, Mongolia, Nowa Zelandia, Pakistan, Paragwaj, Rosja, Serbia, Syria, Szwajcaria, Tunezja, Turcja, Ukraina, Urugwaj, Uzbekistan i Zjednoczone Królestwo (7) przedłożyły szczegółowe plany kontroli pozostałości dotyczące osłonek, które zostały ocenione pozytywnie przez Komisję. Wszystkie przedłożone plany zawierają wystarczające gwarancje i powinny zostać zatwierdzone. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpisy dotyczące tych państw trzecich w odniesieniu do osłonek.

(5) Kolumnę „Akwakultura” w załączniku do decyzji 2011/163/UE należy podzielić na cztery podkolumny: „Ryby”, „Produkty rybne”, „Skorupiaki” i „Mięczaki”, aby lepiej dostosować ją do kategorii stosowanych w świadectwach określonych w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2020/2235 (8) oraz do wykazów państw upoważnionych do wprowadzania do Unii niektórych produktów określonych w załącznikach VIII i IX do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/405.

(6) Aby uwzględnić różne produkty akwakultury wywożone przez państwa trzecie, Komisja oceniła ich plany kontroli pozostałości i wypełniła cztery wymienione podkolumny: „Ryby”, „Produkty rybne”, „Skorupiaki” i „Mięczaki”, na podstawie informacji podanych w przedłożonym przez te państwa planie kontroli pozostałości w sektorze akwakultury.

(7) Albania, Argentyna, Armenia, Białoruś, Bośnia i Hercegowina, Czarnogóra, Falklandy, Izrael, Japonia, Kenia, Macedonia Północna, Maroko, Mauritius, Mołdawia, Nowa Zelandia, Serbia, Singapur, Turcja, Uganda, Ukraina, Urugwaj, Wyspa Man, Wyspy Owcze i Zjednoczone Królestwo przedłożyły szczegółowe plany kontroli pozostałości, które obejmują tylko jedną podkategorię akwakultury – „ryby” – i zostały pozytywnie ocenione przez Komisję. Wszystkie te plany zawierają wystarczające gwarancje i powinny zostać zatwierdzone. W podkolumnie dotyczącej ryb w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE należy zatem odpowiednio umieścić wpisy dotyczące tych państw trzecich.

(8) Australia, Iran i Madagaskar przedłożyły szczegółowe plany kontroli pozostałości związane z podkategorią akwakultury „produkty rybne”, które to plany zostały pozytywnie ocenione przez Komisję. Wszystkie te plany zawierają wystarczające gwarancje i powinny zostać zatwierdzone. W podkolumnie dotyczącej produktów rybnych w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE należy zatem odpowiednio umieścić wpisy dotyczące tych państw trzecich.

(9) Belize, Brunei, Gwatemala, Kuba, Mozambik, Nigeria, Nikaragua, Nowa Kaledonia, Tanzania i Wenezuela przedłożyły szczegółowe plany kontroli pozostałości, które obejmują tylko jedną podkategorię akwakultury – „skorupiaki” – i zostały pozytywnie ocenione przez Komisję. Wszystkie te plany zawierają wystarczające gwarancje i powinny zostać zatwierdzone. W podkolumnie dotyczącej skorupiaków w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE należy zatem odpowiednio umieścić wpisy dotyczące tych państw trzecich.

(10) Meksyk nie przedłożył Komisji planu dotyczącego produktów wieprzowych. Meksyk przedstawił jednak gwarancje w odniesieniu do produktów wieprzowych pochodzących z państw członkowskich albo państw trzecich, które zostały zatwierdzone do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Meksyku w kolumnie dotyczącej wieprzowiny, opatrzony stosownym przypisem.

(11) Zjednoczone Emiraty Arabskie nie przedłożyły Komisji planu dotyczącego ryb. Zjednoczone Emiraty Arabskie przedstawiły jednak gwarancje w odniesieniu do ryb pochodzących z państw członkowskich albo państw trzecich, które zostały zatwierdzone do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Zjednoczonych Emiratów Arabskich w podkolumnie dotyczącej ryb, opatrzony stosownym przypisem.

(12) Państwa trzecie mogą pozyskiwać produkty przetworzone pochodzenia zwierzęcego zawarte w produktach złożonych z państw członkowskich albo z innych państw trzecich zatwierdzonych do przywozu takich produktów przetworzonych do Unii, w celu wykorzystania ich wyłącznie do przygotowywania produktów złożonych przeznaczonych do wywozu do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący państw trzecich wymagających stosowania takich produktów przetworzonych pochodzenia zwierzęcego zawartych w produktach złożonych, opatrzony stosownym przypisem.

(13) Albania nie jest w stanie przedstawić planu kontroli pozostałości dotyczącego mleka, równoważnego planowi wymaganemu na mocy art. 7 dyrektywy 96/23/WE. W oświadczeniu wydanym zgodnie z art. 2 decyzji 2011/163/UE Albania przedstawiła jednak gwarancje wykorzystywania w produkcie złożonym, który ma być wywożony do Unii, wyłącznie mleka pochodzącego z państw członkowskich albo z państw trzecich zatwierdzonych do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Albanii w odniesieniu do mleka.

(14) Egipt nie jest w stanie przedstawić planu kontroli pozostałości dotyczącego mleka, równoważnego planowi wymaganemu na mocy art. 7 dyrektywy 96/23/WE. W oświadczeniu wydanym zgodnie z art. 2 decyzji 2011/163/UE Egipt przedstawił jednak gwarancje wykorzystywania w produkcie złożonym, który ma być wywożony do Unii, wyłącznie mleka pochodzącego z państw członkowskich albo z państw trzecich zatwierdzonych do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Egiptu w odniesieniu do mleka.

(15) Indonezja nie jest w stanie przedstawić planu kontroli pozostałości dotyczącego mleka i jaj, równoważnego planowi wymaganemu na mocy art. 7 dyrektywy 96/23/WE. W oświadczeniu wydanym zgodnie z art. 2 decyzji 2011/163/UE Indonezja przedstawiła jednak gwarancje wykorzystywania w produkcie złożonym, który ma być wywożony do Unii, wyłącznie mleka i jaj pochodzących z państw członkowskich albo z państw trzecich zatwierdzonych do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Indonezji w odniesieniu do mleka i jaj.

(16) Japonia nie jest w stanie przedstawić planu kontroli pozostałości dotyczącego miodu, równoważnego planowi wymaganemu na mocy art. 7 dyrektywy 96/23/WE. W oświadczeniu wydanym zgodnie z art. 2 decyzji 2011/163/UE Japonia przedstawiła jednak gwarancje wykorzystywania w produkcie złożonym, który ma być wywożony do Unii, wyłącznie miodu pochodzącego z państw członkowskich albo z państw trzecich zatwierdzonych do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Japonii w odniesieniu do miodu.

(17) Meksyk nie jest w stanie przedstawić planu kontroli pozostałości dotyczącego mleka, równoważnego planowi wymaganemu na mocy art. 7 dyrektywy 96/23/WE. W oświadczeniu wydanym zgodnie z art. 2 decyzji 2011/163/UE Meksyk przedstawił jednak gwarancje wykorzystywania w produkcie złożonym, który ma być wywożony do Unii, wyłącznie mleka pochodzącego z państw członkowskich albo z państw trzecich zatwierdzonych do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Meksyku w odniesieniu do mleka.

(18) Maroko nie jest w stanie przedstawić planu kontroli pozostałości dotyczącego mleka, skorupiaków i jaj, równoważnego planowi wymaganemu na mocy art. 7 dyrektywy 96/23/WE. W oświadczeniu wydanym zgodnie z art. 2 decyzji 2011/163/UE Maroko przedstawiło jednak gwarancje wykorzystywania w produkcie złożonym, który ma być wywożony do Unii, wyłącznie mleka, skorupiaków i jaj pochodzących z państw członkowskich albo z państw trzecich zatwierdzonych do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Maroka w odniesieniu do mleka, skorupiaków i jaj.

(19) Oman nie jest w stanie przedstawić planu kontroli pozostałości dotyczącego mleka, jaj i miodu, równoważnego planowi wymaganemu na mocy art. 7 dyrektywy 96/23/WE. W oświadczeniu wydanym zgodnie z art. 2 decyzji 2011/163/UE Oman przedstawił jednak gwarancje wykorzystywania w produkcie złożonym, który ma być wywożony do Unii, wyłącznie mleka, jaj i miodu pochodzących z państw członkowskich albo z państw trzecich zatwierdzonych do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Omanu w odniesieniu do mleka, jaj i miodu.

(20) Tajwan nie jest w stanie przedstawić planu kontroli pozostałości dotyczącego mleka, równoważnego planowi wymaganemu na mocy art. 7 dyrektywy 96/23/WE. W oświadczeniu wydanym zgodnie z art. 2 decyzji 2011/163/UE Tajwan przedstawił jednak gwarancje wykorzystywania w produkcie złożonym, który ma być wywożony do Unii, wyłącznie mleka pochodzącego z państw członkowskich albo z państw trzecich zatwierdzonych do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Tajwanu w odniesieniu do mleka.

(21) Wietnam nie jest w stanie przedstawić planu kontroli pozostałości dotyczącego mleka i jaj, równoważnego planowi wymaganemu na mocy art. 7 dyrektywy 96/23/WE. W oświadczeniu wydanym zgodnie z art. 2 decyzji 2011/163/UE Wietnam przedstawił jednak gwarancje wykorzystywania w produkcie złożonym, który ma być wywożony do Unii, wyłącznie mleka i jaj pochodzących z państw członkowskich albo z państw trzecich zatwierdzonych do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Wietnamu w odniesieniu do mleka i jaj.

(22) Australia przedłożyła Komisji plan dotyczący jaj. Plan ten zawiera wystarczające gwarancje i powinien zostać zatwierdzony. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Australii w odniesieniu do jaj.

(23) Ghana jest obecnie wymieniona w wykazie zatwierdzeń, ustanowionym w załączniku do decyzji 2011/163/UE, w odniesieniu do miodu. Ghana przedłożyła Komisji plan dotyczący miodu, który nie zawiera wystarczających gwarancji. Należy zatem odpowiednio usunąć z wykazu w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Ghany w odniesieniu do miodu.

(24) Iran jest obecnie wymieniony w wykazie zatwierdzeń, ustanowionym w załączniku do decyzji 2011/163/UE, w odniesieniu do produktów akwakultury z wyłączeniem ryb. Iran przedłożył Komisji plan dotyczący produktów rybnych i skorupiaków. Plan ten zawiera wystarczające gwarancje. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Iranu tylko w odniesieniu do produktów rybnych i skorupiaków.

(25) Oman jest obecnie wymieniony w wykazie zatwierdzeń, ustanowionym w załączniku do decyzji 2011/163/UE, w odniesieniu do produktów akwakultury z wyłączeniem skorupiaków. Oman przedłożył Komisji plan dotyczący ryb, który nie zawiera wystarczających gwarancji. Należy zatem odpowiednio usunąć z wykazu w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Omanu w odniesieniu do ryb.

(26) Tunezja jest obecnie wymieniona w wykazie zatwierdzeń, ustanowionym w załączniku do decyzji 2011/163/UE, w odniesieniu do zwierząt łownych. Tunezja nie przedłożyła Komisji planu dotyczącego zwierząt łownych i poinformowała, że od wielu lat nie prowadzi produkcji zwierząt łownych. Należy zatem odpowiednio usunąć z wykazu w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Tunezji w odniesieniu do zwierząt łownych.

(27) Wallis i Futuna przedłożyło Komisji plan dotyczący miodu. Plan ten zawiera wystarczające gwarancje i powinien zostać zatwierdzony. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Wallis i Futuna w odniesieniu do miodu.

(28) Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2011/163/UE.

(29) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1 Do celów niniejszej decyzji zastosowanie mają definicje zawarte w art. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2020/692 (9).

Artykuł 2 Załącznik do decyzji 2011/163/UE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 3 Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2021 r. W imieniu Komisji Stella KYRIAKIDES Członek Komisji

(1) Dz.U. L 125 z 23.5.1996, s. 10.

(2) Decyzja Komisji 2011/163/UE z dnia 16 marca 2011 r. w sprawie zatwierdzenia planów przedłożonych przez państwa trzecie zgodnie z art. 29 dyrektywy Rady 96/23/WE (Dz.U. L 70 z 17.3.2011, s. 40).

(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”) (Dz.U. L 84 z 31.3.2016, s. 1).

(4) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/404 z dnia 24 marca 2021 r. ustanawiające wykazy państw trzecich, terytoriów lub ich stref, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii zwierząt, materiału biologicznego i produktów pochodzenia zwierzęcego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 (Dz.U. L 114 z 31.3.2021, s. 1).

(5) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (Dz.U. L 95 z 7.4.2017, s. 1).

(6) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/405 z dnia 24 marca 2021 r. ustanawiające wykazy państw trzecich lub ich regionów, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii niektórych zwierząt i towarów przeznaczonych do spożycia przez ludzi zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (Dz.U. L 114 z 31.3.2021, s. 118).

(7) Zgodnie z Umową o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, w szczególności z art. 5 ust. 4 Protokołu w sprawie Irlandii / Irlandii Północnej w związku z załącznikiem 2 do tego protokołu, do celów niniejszego załącznika odniesienia do Zjednoczonego Królestwa nie obejmują Irlandii Północnej.

(8) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/2235 z dnia 16 grudnia 2020 r. ustanawiające przepisy dotyczące stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 i (UE) 2017/625 w odniesieniu do wzorów świadectw zdrowia zwierząt, wzorów świadectw urzędowych i wzorów świadectw zdrowia zwierząt/świadectw urzędowych do celów wprowadzania do Unii i przemieszczania w obrębie terytorium Unii przesyłek niektórych kategorii zwierząt i towarów oraz urzędowej certyfikacji dotyczącej takich świadectw i uchylające rozporządzenie (WE) nr 599/2004, rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 636/2014 i (UE) 2019/628, dyrektywę 98/68/WE oraz decyzje 2000/572/WE, 2003/779/WE i 2007/240/WE (Dz.U. L 442 z 30.12.2020, s. 1).

(9) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/692 z dnia 30 stycznia 2020 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących wprowadzania do Unii przesyłek niektórych zwierząt, materiału biologicznego i produktów pochodzenia zwierzęcego oraz przemieszczania ich i postępowania z nimi po ich wprowadzeniu (Dz.U. L 174 z 3.6.2020, s. 379).