ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2022/2343

z dnia 23 listopada 2022 r.

w sprawie ustanowienia środków zarządzania, ochrony i kontroli mających zastosowanie na obszarze podlegającym kompetencji Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC) oraz w sprawie zmiany rozporządzeń Rady (WE) nr 1936/2001, (WE) nr 1984/2003 i (WE) nr 520/2007

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (3) celem wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb) jest zapewnienie, by eksploatacja żywych zasobów morskich przyczyniła się do długoterminowego zrównoważonego rozwoju środowiskowego, gospodarczego i społecznego.

(2) Decyzją Rady 98/392/WE (4) Unia zatwierdziła Konwencję Narodów Zjednoczonych z dnia 10 grudnia 1982 r. o prawie morza. Decyzją Rady 98/414/WE (5) Unia zatwierdziła porozumienie w sprawie wykonania tej konwencji w odniesieniu do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi, które zawiera zasady i przepisy dotyczące ochrony żywych zasobów morza i zarządzania nimi. W ramach swoich szerszych zobowiązań międzynarodowych Unia uczestniczy w działaniach, które zmierzają do ochrony stad ryb, prowadzonych w wodach międzynarodowych.

(3) Zgodnie z decyzją Rady 95/399/WE (6) Unia jest Umawiającą się Stroną Umowy o utworzeniu Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC).

(4) IOTC przyjmuje doroczne środki ochrony i zarządzania (CMM) w drodze rezolucji, które są wiążące dla umawiających się stron oraz dla niebędących umawiającymi się stronami stron współpracujących z IOTC, w tym dla Unii. Niniejsze rozporządzenie wdraża rezolucje IOTC przyjęte w latach 2000–2021, z wyjątkiem środków, które już stanowią część prawa Unii.

(5) Aby zapewnić zgodność z rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013, przyjęto prawodawstwo unijne dotyczące ustanowienia systemu kontroli, inspekcji i egzekwowania, który obejmuje zwalczanie nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów (połowów NNN). W szczególności rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 (7) ustanawia unijny system kontroli, inspekcji i egzekwowania zgodnie z globalnym i zintegrowanym podejściem, tak aby zapewnić przestrzeganie wszystkich przepisów WPRyb. Rozporządzeniem Rady (WE) nr 1005/2008 (8) ustanowiono wspólnotowy system zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania. Rozporządzenia te zawierają już przepisy dotyczące szeregu środków określonych w rezolucjach IOTC. W związku z tym nie ma potrzeby uwzględniania tych przepisów w niniejszym rozporządzeniu.

(6) Zgodnie z art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/473 (9) Europejska Agencja Kontroli Rybołówstwa (EFCA) powinna na wniosek Komisji wspierać Unię i państwa członkowskie w ich stosunkach z państwami trzecimi i regionalnymi międzynarodowymi organizacjami ds. rybołówstwa, których Unia jest członkiem. Gdy jest to konieczne do realizacji zobowiązań Unii, EFCA powinna na wniosek Komisji koordynować działania w zakresie kontroli i inspekcji prowadzone przez państwa członkowskie na podstawie międzynarodowych programów kontroli i inspekcji, które mogą obejmować programy wdrażane w ramach CMM IOTC, zgodnie z art. 9 rozporządzenia (UE) 2019/473. EFCA może w tym celu opracować, w porozumieniu z zainteresowanymi państwami członkowskimi, wspólne operacyjne programy inspekcji i nadzoru, ustanawiając wspólne plany rozmieszczenia. Należy zatem przyjąć przepisy uwzględniające EFCA – po jej wyznaczeniu przez Komisję – jako wyznaczony przez Komisję organ, który otrzymuje od państw członkowskich i przekazuje sekretariatowi IOTC informacje dotyczące kontroli i inspekcji, takie jak sprawozdania z inspekcji na morzu i powiadomienia dotyczące systemu obserwatorów kontroli.

(7) Biorąc pod uwagę sytuację stad ryb i potrzebę zapewnienia na obszarze IOTC skutecznych działań w zakresie kontroli oraz równych warunków działania dla wszystkich operatorów, oraz zgodnie z art. 28 i 29 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, działalność Unii w międzynarodowych organizacjach ds. rybołówstwa ma się opierać na najlepszych dostępnych opiniach naukowych w celu zapewnienia, by zasobami rybnymi zarządzano zgodne z celami ustanowionymi w art. 2 tego rozporządzenia, a Unia ma zapewnić, aby unijna działalność połowowa poza wodami Unii opierała się na tych samych zasadach i normach, które mają zastosowanie zgodnie z prawem Unii, w tym tych dotyczących kontroli działalności połowowej, przy promowaniu równych warunków działania dla operatorów unijnych względem operatorów z państw trzecich.

(8) Zgodnie z regulaminem wewnętrznym IOTC językami urzędowymi są angielski i francuski. Aby umożliwić operatorom skuteczne prowadzenie działalności objętej zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia oraz aby uniknąć przeszkód w komunikacji z właściwymi podmiotami zarządzającymi portami, deklarację przeładunkową należy składać w jednym z języków urzędowych IOTC.

(9) Gdy państwa członkowskie i Komisja prowadzą na obszarze IOTC badania nad niektórymi gatunkami, takimi jak żarłacze białopłetwe, kosogonowate i żarłacze błękitne, powinny również uwzględnić wpływ zmiany klimatu na ich liczebność.

(10) Zgodnie z art. 42 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 (10) skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który wydał formalne uwagi w dniu 23 maja 2022 r. Z danymi osobowymi przetwarzanymi w ramach niniejszego rozporządzenia należy postępować zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (11) i rozporządzenia (UE) 2018/1725. W celu zapewnienia skutecznego egzekwowania niniejszego rozporządzenia konieczne jest przechowywanie tych danych osobowych przez okres 10 lat. W przypadku gdy przedmiotowe dane osobowe są potrzebne do podjęcia działań następczych w związku z naruszeniem, inspekcją lub postępowaniem sądowym lub administracyjnym, powinno być możliwe przechowywanie tych danych przez okres dłuższy niż 10 lat, nie dłużej jednak niż 20 lat.

(11) Aby umożliwić szybkie wdrożenie do prawa Unii przyszłych rezolucji IOTC zmieniających lub uzupełniających rezolucje określone w niniejszym rozporządzeniu, Komisji należy zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej przekazać uprawnienia do przyjmowania aktów w odniesieniu do zmiany przepisów dotyczących: używania niepowodujących zaplątywania i biodegradowalnych urządzeń do sztucznej koncentracji ryb (FAD); portów wyznaczonych na podstawie zasad IOTC; informacji dotyczących poszczególnych statków na potrzeby wykazu statków aktywnie prowadzących połowy tuńczyka i włócznika; odsetka obecności obserwatorów i odsetka osób pobierających próbki w terenie w przypadku rybołówstwa łodziowego; warunków czarterowania; odsetka wyładunków w porcie poddanych inspekcji; terminów składania sprawozdań oraz załączników 1–10 do niniejszego rozporządzenia dotyczących wymogów IOTC w zakresie zgłaszania połowów; środków ograniczających ryzyko związane z ptakami; gromadzenia danych oraz FAD; wymogów w zakresie czarteru; deklaracji przeładunkowych oraz niektórych dokumentów programu statystycznego dotyczącego opastuna; jak również odniesień do środków ochrony i zarządzania IOTC dotyczących zasad konstrukcji i rozmieszczania FAD w celu ograniczania zaplątywania; sprawozdawczości w zakresie FAD; oznakowania i identyfikacji statków; dokumentów służących do zgłaszania połowów NNN; dokumentów programu statystycznego dotyczącego opastuna; powiadomień o wpłynięciu do państwa portu; minimalnych norm w zakresie procedur inspekcji państwa członkowskiego portu; formularzy sprawozdawczych dotyczących naruszeń przepisów oraz wzorów zgłaszania środków połowowych. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (12). W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

(12) Ponieważ niniejsze rozporządzenie ustanawia nowy, kompleksowy zbiór zasad, należy uchylić przepisy dotyczące CMM IOTC określone w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1936/2001 (13), (WE) nr 1984/2003 (14) i (WE) nr 520/2007 (15). Rozporządzenia te należy zatem odpowiednio zmienić,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1 Przedmiot Niniejsze rozporządzenie wprowadza do prawa Unii środki zarządzania, ochrony i kontroli ustanowione przez Komisję ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC), które są wiążące dla Unii.

Artykuł 2 Zakres stosowania Niniejsze rozporządzenie stosuje się do: a) unijnych statków rybackich, które prowadzą działalność na obszarze; b) unijnych statków rybackich w przypadku przeładunków i wyładunków gatunków IOTC poza obszarem; oraz c) statków rybackich państw trzecich, które korzystają z portów państw członkowskich i na których znajdują się gatunki IOTC lub produkty rybołówstwa uzyskane z takich gatunków.

Artykuł 3 Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje: 1) „umowa” oznacza Umowę o utworzeniu Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim; 2) „obszar” oznacza części Oceanu Indyjskiego określone w art. II umowy i załączniku A do umowy; 3) „unijny statek rybacki” oznacza statek o dowolnych rozmiarach pływający pod banderą państwa członkowskiego, wyposażony do celów zarobkowej eksploatacji żywych zasobów morskich, w tym statek pomocniczy, statek przetwórnia, statek biorący udział w przeładunkach oraz statek transportowy wyposażony w sprzęt służący do transportowania produktów rybołówstwa, z wyjątkiem kontenerowców; 4) „gatunki IOTC” oznaczają tuńczyka i tuńczykowate oraz rekiny wymienione w załączniku B do umowy oraz inne gatunki poławiane w powiązaniu z tymi gatunkami; 5) „umawiające się strony oraz niebędące umawiającymi się stronami współpracujące strony” lub „CPC” oznaczają umawiające się strony umowy lub niebędące umawiającymi się stronami współpracujące strony; 6) „środek ochrony i zarządzania” lub „CMM” oznacza mający zastosowanie środek ochrony i zarządzania przyjęty przez IOTC na podstawie art. V ust. 2 lit. c) i art. IX ust. 1 umowy; 7) „niezdatna do spożycia przez ludzi” oznacza rybę zaplątaną w okrężnicę bądź w niej zmiażdżoną, rybę uszkodzoną przez drapieżniki lub rybę, która padła i zepsuła się w sieci, w przypadku gdy awaria narzędzia uniemożliwiła zarówno wyciągnięcie sieci i połowu zwykłymi metodami, jak i próby uwolnienia żywej ryby, nie obejmując ryby uznanej za nieodpowiednią pod względem wielkości, zbywalności lub składu gatunkowego oraz ryby, która uległa zepsuciu lub która została skażona w wyniku działania lub przeoczenia załogi unijnego statku rybackiego; 8) „urządzenie do sztucznej koncentracji ryb” lub „FAD” oznacza stałe, częściowo stałe lub tymczasowe obiekty, konstrukcje lub urządzenia wykonane z dowolnego materiału, wytworzone przez człowieka lub naturalne, które są zrzucane lub monitorowane do celów koncentracji docelowych gatunków tuńczyka na potrzeby połowu; 9) „dryfujące urządzenie do sztucznej koncentracji ryb” lub „DFAD” oznacza urządzenie do sztucznej koncentracji ryb, które nie jest przymocowane do dna oceanu; 10) „zakotwiczone urządzenie do sztucznej koncentracji ryb” lub „AFAD” oznacza urządzenie do sztucznej koncentracji ryb przymocowane do dna oceanu; 11) „boje instrumentalne” oznaczają urządzenia pływające, dryfujące albo zakotwiczone, rozmieszczone przez rządowe lub uznane organizacje lub podmioty naukowe do celów elektronicznego gromadzenia i pomiaru danych dotyczących środowiska, a nie do celów działalności połowowej; 12) „deklaracja przeładunkowa IOTC” oznacza dokument zawarty w załączniku 7; 13) „numer IMO” oznacza siedmiocyfrowy numer przyznawany statkowi przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO); 14) „czarterowanie” oznacza umowę lub uzgodnienie, na mocy których statek rybacki pływający pod banderą CPC jest zakontraktowany na czas określony przez danego operatora w innym CPC bez zmiany bandery; „czarterująca CPC” oznacza CPC, która posiada przydział kwot lub możliwości połowowe, a „CPC bandery” oznacza CPC, w której zarejestrowano czarterowany statek; 15) „statek transportowy” oznacza statek pomocniczy biorący udział w przeładunku oraz odbierający gatunki IOTC z innego statku; 16) „elektroniczna aplikacja środków stosowanych przez państwo portu” lub „aplikacja e-PSM” oznacza aplikację internetową zaprojektowaną i opracowaną w celu ułatwienia CPC i udzielenia jej wsparcia we wdrażaniu rezolucji IOTC dotyczących środków stosowanych przez państwo portu; 17) „nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy” lub „połowy NNN” oznaczają działalność połowową zdefiniowaną w art. 2 pkt 1–4 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008.

ROZDZIAŁ II

ZARZĄDZANIE I OCHRONA

SEKCJA 1

Tuńczyki tropikalne

Artykuł 4 Zakaz odrzutów 1. Unijne okrężnicowce zatrzymują na statku i wyładowują wszystkie połowy tuńczyków tropikalnych (opastuna (Thunnus obesus), tuńczyka żółtopłetwego (Thunnus albacares) oraz bonito (Katsuwonus pelamis)), z wyjątkiem przypadków, gdy kapitan statku stwierdzi, że: a) ryby są niezdatne do spożycia przez ludzi, lub b) nie ma wystarczającej pojemności ładowni, aby pomieścić tuńczyka tropikalnego i gatunki niedocelowe złowione podczas ostatniej części rejsu. 2. Ryby, o których mowa w ust. 1 lit. b), można odrzucić wyłącznie wówczas, gdy kapitan i załoga podejmą próbę jak najszybszego uwolnienia żywego tuńczyka tropikalnego i gatunków niedocelowych, przy uwzględnieniu bezpieczeństwa załogi, a po odrzucie nie prowadzi się dalszych połowów, dopóki tuńczyk tropikalny i gatunki niedocelowe znajdujące się na statku nie zostaną wyładowane lub przeładowane. 3. Kapitan unijnego statku rybackiego odnotowuje wyjątki, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b), w odpowiednim dzienniku połowowym, w tym szacunkowy tonaż i skład gatunkowy odrzuconych ryb, a także szacunkowy tonaż i skład gatunkowy ryb zatrzymanych w tym wystawieniu. 4. Do celów niniejszego artykułu gatunki niedocelowe obejmują gatunki niedocelowe tuńczyka, jak również elegatę (Elagatis bipinnulata), koryfenę (Coryphaena hippurus), rogatnicowate (rodzina Balistidae), żaglicowate (rodziny Xyphiidae and Istiophoridae), solandrę (Acanthocybium solandri) i barakudę europejską (rodzina Sphyraenidae).

Artykuł 5 Zakaz połowów w pobliżu boi instrumentalnych 1. Unijne statki rybackie nie mogą w sposób zamierzony prowadzić połowów w promieniu jednej mili morskiej od boi instrumentalnej ani wchodzić w interakcje z boją instrumentalną na obszarze, w szczególności poprzez: a) otaczanie boi narzędziem połowowym; b) przywiązywanie lub mocowanie statku lub jakiegokolwiek narzędzia połowowego, części lub elementu statku do boi instrumentalnej lub jej cumy; lub c) przecięcie liny kotwicznej boi instrumentalnej. 2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 unijne statki rybackie mogą prowadzić działalność w promieniu jednej mili morskiej od boi instrumentalnej, pod warunkiem że prowadzą one działalność w ramach zgłoszonych IOTC programów badań naukowych państw członkowskich i nie wchodzą w interakcję z tymi bojami instrumentalnymi. 3. Unijne statki rybackie nie zabierają na pokład boi instrumentalnej znajdującej się na obszarze, chyba że właściciel odpowiedzialny za tę boję jednoznacznie na to zezwolił lub się o to zwrócił. 4. Unijne statki rybackie prowadzące działalność na obszarze uważają na boje instrumentalne zacumowane na morzu i podejmują wszelkie rozsądne działania w celu uniknięcia splątania narzędzi połowowych z tym bojami instrumentalnym lub wejścia z nimi w jakąkolwiek bezpośrednią interakcję. W przypadku splątania się narzędzi unijnego statku rybackiego z boją instrumentalną usuwa się zaplątane narzędzie połowowe w taki sposób, aby w jak najmniejszym stopniu uszkodzić boję instrumentalną. 5. Unijne statki rybackie informują swoje państwa członkowskie bandery o wszelkich bojach instrumentalnych, co do których stwierdziły, że są uszkodzone lub w inny sposób niezdatne do użytku, wraz z informacjami dotyczącymi przeprowadzonej obserwacji, położenia boi oraz wszelkich możliwych do dostrzeżenia informacji identyfikacyjnych znajdujących się na boi. Zgodnie z art. 51 ust. 5 państwa członkowskie przesyłają Komisji takie zgłoszenia wraz z informacjami dotyczącymi położenia boi instrumentalnych, które rozmieściły na obszarze.

SEKCJA 2

Żaglicowate

Artykuł 6 Żaglicowate 1. Unijne statki rybackie nie zatrzymują na statku, nie przeładowują ani nie wyładowują żadnych osobników marlina pasiastego (Tetrapturus audax), marlina czarnego (Istiompax indica), marlina błękitnego (Makaira nigricans) ani żaglicy pacyficznej (Istiophorus platypterus) o długości ogonowej mniejszej niż 60 cm. Jeżeli złowią takie ryby, niezwłocznie wypuszczają je z powrotem do morza, w sposób maksymalizujący potencjał przeżycia po uwolnieniu bez narażania bezpieczeństwa załogi. 2. Unijne statki rybackie, które złowiły marlina pasiastego, marlina czarnego, marlina błękitnego lub żaglicę pacyficzną, zapisują odpowiednie dane dotyczące połowów i nakładu połowowego zgodnie z załącznikiem 1. 3. Zgodnie z art. 51 ust. 1 państwa członkowskie wdrażają program gromadzenia danych w celu zapewnienia prowadzenia dokładnej sprawozdawczości dotyczącej połowów marlina pasiastego, marlina czarnego, marlina błękitnego lub żaglicy pacyficznej. 4. Zgodnie z art. 51 ust. 6 państwa członkowskie w swoich krajowych sprawozdaniach naukowych zgłaszają działania podjęte w celu monitorowania połowów i zarządzania połowami w celu zrównoważonej eksploatacji i ochrony marlina pasiastego, marlina czarnego, marlina błękitnego i żaglicy pacyficznej.

SEKCJA 3

Żarłacze błękitne

Artykuł 7 Żarłacze błękitne 1. Połowy żarłacza błękitnego (Prionace glauca) dokonywane przez unijne statki rybackie zapisuje się w dzienniku połowowym zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. 2. Państwa członkowskie wdrażają programy gromadzenia danych w celu zapewnienia lepszego zgłaszania dokładnych danych dotyczących połowów, nakładu połowowego, wielkości i odrzutów żarłacza błękitnego. Państwa członkowskie przekazują dane dotyczące połowów żarłacza błękitnego zgodnie z art. 51 ust. 1. 3. Zgodnie z art. 51 ust. 5 państwa członkowskie włączają do swoich sprawozdań z wdrożenia informacje na temat działań podjętych w celu monitorowania połowów żarłacza błękitnego. 4. Zachęca się państwa członkowskie do prowadzenia badań naukowych dotyczących żarłacza błękitnego, które byłyby źródłem informacji na temat najważniejszych cech biologicznych, ekologicznych i behawioralnych oraz cyklu życia, migracji, przeżywalności po uwolnieniu oraz wytycznych dotyczących bezpiecznego uwalniania i wskazania obszarów dojrzewania narybku, jak również poprawy praktyk połowowych. Informacje te włącza się do sprawozdań przesyłanych Komisji zgodnie z art. 51 ust. 6.

SEKCJA 4

Połowy z wykorzystaniem statków powietrznych, FAD i sztucznych świateł

Artykuł 8 Zakaz wykorzystywania statków powietrznych do połowu ryb 1. Unijne statki rybackie, w tym statki pomocnicze i zaopatrujące, nie mogą wykorzystywać statków powietrznych ani bezzałogowych statków powietrznych jako pomocy połowowych. Wszelkie operacje połowowe prowadzone na obszarze za pomocą statku powietrznego lub bezzałogowego statku powietrznego niezwłocznie zgłasza się państwu członkowskiemu bandery, Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi. Komisja lub wyznaczony przez nią organ niezwłocznie informuje o tym sekretariat IOTC. 2. Statki powietrzne i bezzałogowe statki powietrzne można wykorzystywać w celach naukowych oraz na potrzeby monitorowania, kontroli i nadzoru.

Artykuł 9 Urządzenia do sztucznej koncentracji ryb 1. Unijne statki rybackie rejestrują działalność połowową związaną z dryfującymi urządzeniami do sztucznej koncentracji ryb i zakotwiczonymi urządzeniami do sztucznej koncentracji ryb oddzielnie, wykorzystując dane szczegółowe określone w załączniku 2. Państwa członkowskie przesyłają te informacje Komisji zgodnie z art. 51. 2. Komisji przesyła się informacje dzienne na temat wszystkich aktywnych urządzeń do sztucznej koncentracji ryb, obejmujące następujące informacje: data, identyfikacja boi instrumentalnej oraz przypisany statek i pozycja w ciągu dnia, zestawione w układzie miesięcznym i składane nie wcześniej niż 60 dni i nie później niż 90 dni po miesięcznym zestawieniu danych informacji. Komisja przesyła te informacje sekretariatowi IOTC. 3. Państwa członkowskie opracowują krajowe plany zarządzania dotyczące stosowania dryfujących urządzeń do sztucznej koncentracji ryb dla swoich okrężnicowców. Plany zarządzania: a) są co najmniej zgodne z wytycznymi określonymi w załączniku II do CMM 19/02; b) uwzględniają inicjatywy lub badania mające na celu zbadanie oraz, w miarę możliwości, zminimalizowanie powiązanych z użyciem urządzeń do sztucznej koncentracji ryb połowów małych osobników opastuna i tuńczyka żółtopłetwego oraz gatunków niedocelowych; oraz c) zawierają wytyczne dotyczące zapobiegania, w miarę możliwości, utracie lub porzucaniu FAD. 4. Nie później niż 75 dni przed dorocznym posiedzeniem IOTC państwa członkowskie przedkładają Komisji, zgodnie z art. 51 ust. 5, sprawozdanie z postępów w realizacji planów zarządzania dotyczących urządzeń do sztucznej koncentracji ryb, w tym przeglądy pierwotnie przedłożonych planów zarządzania oraz przeglądy stosowania zasad określonych w załączniku V do CMM 19/02. Komisja przesyła te informacje sekretariatowi IOTC nie później niż 60 dni przed dorocznym posiedzeniem IOTC.

Artykuł 10 Niepowodujące zaplątywania i biodegradowalne FAD 1. Unijne statki rybackie wykorzystują do konstrukcji urządzeń do sztucznej koncentracji ryb rozwiązania techniczne i materiały niepowodujące zaplątywania zapewniające, aby struktura powierzchniowa urządzenia do sztucznej koncentracji ryb nie była przykryta lub była pokryta wyłącznie materiałem bezoczkowym. Jeżeli stosowany jest komponent podpowierzchniowy, nie może on być wykonany z tkaniny sieciowej, lecz z materiałów bezoczkowych, takich jak liny lub płaty płótna. 2. Unijne statki rybackie dążą do przejścia na stosowanie biodegradowalnych urządzeń do sztucznej koncentracji ryb we wszystkich okolicznościach z wyjątkiem materiałów używanych do produkcji boi instrumentalnych. 3. Operatorzy starają się przeprowadzać badania z wykorzystaniem biodegradowalnych materiałów w celu ułatwienia przejścia na stosowanie przez ich floty wyłącznie biodegradowalnych materiałów do budowy dryfujących urządzeń do sztucznej koncentracji ryb.

Artykuł 11 Zakaz stosowania sztucznych świateł do wabienia ryb 1. Unijne statki rybackie nie stosują, nie instalują ani nie wykorzystują do celów koncentracji tuńczyka i tuńczykowatych sztucznych świateł powierzchniowych lub podwodnych poza wodami terytorialnymi. 2. Zabrania się stosowania świateł na dryfujących urządzeniach do sztucznej koncentracji ryb. 3. W przypadku gdy unijne statki rybackie napotkają na obszarze dryfujące urządzenia do sztucznej koncentracji ryb wyposażone w światła sztuczne, niezwłocznie je usuwają i zabierają ze sobą do portu. 4. Unijne statki rybackie nie prowadzą działalności połowowej wokół ani w pobliżu żadnego statku lub dryfującego urządzenia do sztucznej koncentracji ryb wyposażonego w sztuczne światła do celów wabienia tuńczyka i tuńczykowatych na obszarze. 5. Zakaz ustanowiony w ust. 1 nie obejmuje świateł nawigacyjnych i świateł niezbędnych do zapewnienia bezpiecznych warunków pracy.

SEKCJA 5

Przeładunki w porcie

Artykuł 12 Przeładunek Wszystkie operacje przeładunku gatunków IOTC odbywają się w portach wyznaczonych zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 lub w portach wyznaczonych i ogłoszonych w tym celu przez CPC oraz przekazanych sekretariatowi IOTC.

Artykuł 13 Operacje przeładunku 1. Operacje przeładunku w porcie można podejmować wyłącznie zgodnie z następującą procedurą: a) co najmniej 48 godzin przed operacjami przeładunku kapitan unijnego statku rybackiego zgłasza organom państwa portu następujące informacje: — nazwę statku rybackiego i jego numer w rejestrze statków rybackich IOTC, — nazwę statku transportowego i produkt przeznaczony do przeładunku, — tonaż w podziale na produkty przeznaczone do przeładunku, — datę i lokalizację przeładunku, — główne łowiska, z których pochodzą połowy gatunków tuńczyka i tuńczykowatych oraz rekinów; b) kapitan unijnego statku rybackiego zapisuje i przekazuje drogą elektroniczną deklarację przeładunkową zgodnie z art. 22 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. 2. Nie później niż 15 dni od daty przeładunku kapitan unijnego statku rybackiego wypełnia deklarację przeładunkową IOTC i przekazuje ją państwu członkowskiemu bandery w jednym z języków urzędowych IOTC wraz z numerem statku w rejestrze statków rybackich IOTC. Kapitan unijnego statku transportowego w ciągu 24 godzin po przeładunku wypełnia także deklarację przeładunkową IOTC i przekazuje ją właściwym organom państwa portu w jednym z języków urzędowych IOTC.

Artykuł 14 Wyładunki przeładowanych połowów dokonywane przez unijne statki transportowe 1. Na zasadzie odstępstwa od art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 termin uprzedniego powiadomienia wynosi co najmniej 48 godziny przed szacunkowym czasem przybycia do portu. 2. Państwa członkowskie, w których wyładowuje się przeładowane połowy, wdrażają odpowiednie środki w celu sprawdzenia dokładności otrzymanych informacji i współpracują z państwem członkowskim bandery statku transportowego, z państwem portu, w którym dokonano przeładunku, oraz z państwami bandery zaangażowanych statków rybackich dokonujących połowów, aby zapewnić, że dla każdego statku rybackiego wyładunki będą się zgadzać ze zgłoszoną ilością połowu. Taką weryfikację należy przeprowadzić w sposób, który zapewni minimalny stopień ingerencji i utrudnień dla statku transportowego i nie spowoduje pogorszenia jakości ryb. 3. Kapitan unijnego statku transportowego dokonującego wyładunku w państwie trzecim na co najmniej 48 godzin przed wejściem do portu i oprócz uprzedniego powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, przekazuje uprzednie powiadomienie zgodnie z przepisami krajowymi państwa trzeciego, w którego porcie statek zamierza wyładować przeładowane połowy. Kapitan przesyła również deklarację przeładunkową IOTC w jednym z języków urzędowych IOTC właściwym organom państwa, w którym przeładowane połowy mają zostać wyładowane, i nie dokonuje wyładunku, dopóki nie uzyska na to zezwolenia. 4. W przypadku gdy wyładunek ma miejsce w państwie trzecim, kapitan statku transportowego współpracuje z władzami państwa portu. 5. Państwa członkowskie bandery unijnych statków rybackich w swoich sprawozdaniach zgodnie z art. 51 ust. 5 uwzględniają szczegółowe informacje na temat przeładunków dokonanych przez statki pływające pod ich banderą.

ROZDZIAŁ III

OCHRONA NIEKTÓRYCH GATUNKÓW MORSKICH

SEKCJA 1

Spodouste

Artykuł 15 Ogólne środki ochrony rekinów 1. Unijne statki rybackie podejmują wszelkie uzasadnione kroki w celu stosowania instrukcji IOTC dotyczących identyfikacji gatunków i praktyk IOTC dotyczących odpowiedniego postępowania z nimi. 2. Unijne statki rybackie w miarę możliwości niezwłocznie uwalniają, nie okaleczając ich, znajdujące się na statku przypadkowo złowione żywe rekiny, z wyjątkiem żarłaczy błękitnych. Takie połowy zapisuje się w dzienniku połowowym zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, uwzględniając ich stan w momencie uwolnienia (martwe albo żywe). 3. Państwa członkowskie zgłaszają Komisji zgodnie z art. 51 ust. 1 dane na temat wszystkich połowów rekinów, w tym wszystkie dostępne dane historyczne, szacunki dotyczące odrzutów i uwolnień oraz ich stan żywotności (martwe albo żywe) oraz częstotliwość występowania poszczególnych rozmiarów rekinów złowionych przez ich statki rybackie.

Artykuł 16 Żarłacze białopłetwe 1. Unijne statki rybackie nie zatrzymują na statku, nie przeładowują, nie wyładowują, nie przechowują, nie sprzedają ani nie oferują do sprzedaży części ani całych tuszy żarłaczy białopłetwych (Carcharhinus longimanus). 2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 obserwatorzy naukowi mogą pobierać próbki biologiczne z odłowionych na obszarze osobników żarłacza białopłetwego, które przy wybieraniu narzędzi połowowych były martwe, pod warunkiem że próbki te stanowią część projektu badawczego zatwierdzonego przez komitet naukowy IOTC lub grupę roboczą IOTC ds. ekosystemów i przyłowów. 3. W miarę możliwości państwa członkowskie i Komisja dążą do prowadzenia badań nad odłowionymi na obszarze żarłaczami białopłetwymi w celu zidentyfikowania potencjalnych obszarów dojrzewania narybku.

Artykuł 17 Kosogonowate 1. Unijne statki rybackie nie zatrzymują na statku, nie przeładowują, nie wyładowują, nie przechowują, nie sprzedają ani nie oferują do sprzedaży części ani całych tuszy kosogonowatych z żadnego gatunku z rodziny Alopiidae. 2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 obserwatorzy naukowi mogą pobierać próbki biologiczne z odłowionych na obszarze kosogonowatych, które przy wybieraniu narzędzi połowowych były martwe, pod warunkiem że próbki te stanowią część projektu badawczego zatwierdzonego przez komitet naukowy IOTC lub grupę roboczą IOTC ds. ekosystemów i przyłowów. 3. W przypadku rybaków rekreacyjnych i sportowych wszystkie kosogonowate uwalnia się żywe. W żadnym wypadku nie wolno zatrzymywać ich na statku, przeładowywać, wyładowywać, przechowywać, sprzedawać ani oferować ich do sprzedaży. Państwa członkowskie zapewniają, aby rybacy rekreacyjni i sportowi prowadzący połowy, w których istnieje ryzyko złowienia kosogonowatych, byli wyposażeni w odpowiednie narzędzia do uwalniania tych zwierząt, gdy są żywe. 4. Państwa członkowskie i Komisja dążą do prowadzenia badań nad odłowionymi na obszarze kosogonowatymi w celu zidentyfikowania potencjalnych obszarów dojrzewania narybku.

Artykuł 18 Mantowate 1. Unijnym statkom rybackim zabrania się wystawiania w sposób zamierzony narzędzi jakiegokolwiek rodzaju w pobliżu ryby należącej do mantowatych (gatunki z rodzaju Mobula), jeżeli dostrzegą takie zwierzę przed rozpoczęciem wystawiania. 2. Unijne statki rybackie nie zatrzymują na statku, nie przeładowują, nie wyładowują, nie przechowują, nie sprzedają ani nie oferują do sprzedaży części ani całych tuszy mantowatych. 3. Unijne statki rybackie niezwłocznie – natychmiast po zauważeniu ich w sieci, na haku lub na pokładzie – oraz w sposób powodujący możliwie jak najmniejszą szkodę dla poszczególnych schwytanych osobników uwalniają żywe i w możliwie nieokaleczonym stanie złowione w sposób niezamierzony mantowate. Podejmują one wszelkie zasadne kroki, by zastosować procedury postępowania z mantowatymi, przy uwzględnieniu bezpieczeństwa załogi. 4. Niezależnie od ust. 3, w przypadku gdy unijny okrężnicowiec w trakcie swoich działań złowi w sposób niezamierzony i zamrozi rybę należącą do mantowatych, przekazuje ją w całości odpowiedzialnym organom rządowym lub innym właściwym organom lub odrzuca ją w punkcie wyładunku. Przekazanych w ten sposób mantowatych nie można sprzedawać ani przekazywać w ramach wymiany barterowej, ale można je nieodpłatnie przekazać do celów domowego spożycia przez ludzi. 5. Unijne statki rybackie stosują odpowiednie techniki ograniczania ryzyka dotyczącego mantowatych, ich identyfikacji, postępowania z nimi i ich uwalniania oraz posiadają na pokładzie wszelkie wyposażenie niezbędne do uwalniania mantowatych.

Artykuł 19 Rekiny wielorybie 1. Unijnym statkom rybackim zabrania się wystawiania na obszarze w sposób zamierzony okrężnicy w pobliżu rekina wielorybiego (Rhincodon typus), jeżeli dostrzegą go przed rozpoczęciem wystawiania. 2. W przypadku gdy rekin wielorybi zostanie w sposób niezamierzony otoczony przez narzędzie połowowe lub zaplątany w nie, unijne statki rybackie: a) podejmują wszelkie zasadne kroki w celu zapewnienia bezpiecznego uwolnienia tej ryby, zgodnie z dostępnymi wytycznymi komitetu naukowego IOTC dotyczącymi najlepszych praktyk w zakresie bezpiecznego uwalniania rekinów wielorybich i postępowania z nim, przy uwzględnieniu bezpieczeństwa załogi; b) zgłaszają ten incydent państwu członkowskiemu bandery statku, podając następujące informacje: — liczbę osobników, — krótki opis interakcji, w tym w miarę możliwości informacje na temat przebiegu i przyczyn interakcji, — miejsce, w którym doszło do otoczenia okrężnicą, — kroki podjęte w celu zapewnienia bezpiecznego uwolnienia, oraz — ocenę stanu żywotności rekina wielorybiego w chwili uwolnienia, w tym informacje, czy został uwolniony żywy, ale następnie padł.

SEKCJA 2

Pozostałe gatunki

Artykuł 20 Walenie 1. Unijnym statkom rybackim zabrania się wystawiania na obszarze w sposób zamierzony okrężnicy w pobliżu walenia znajdującego się na obszarze, jeżeli dostrzegą go przed rozpoczęciem wystawiania. 2. W przypadku gdy waleń zostanie w sposób niezamierzony otoczony okrężnicą lub złowiony przy użyciu innych rodzajów narzędzi służących do połowu tuńczyka i tuńczykowatych powiązanych z waleniami, unijne statki rybackie: a) podejmują wszelkie zasadne kroki w celu zapewnienia bezpiecznego uwolnienia tego osobnika, zgodnie z dostępnymi wytycznymi komitetu naukowego IOTC dotyczącymi najlepszych praktyk w zakresie bezpiecznego uwalniania waleni i postępowania z nimi, przy uwzględnieniu bezpieczeństwa załogi; b) zgłaszają ten incydent państwu członkowskiemu bandery statku, podając następujące informacje: — gatunek (jeżeli jest znany), — liczbę osobników, — krótki opis interakcji, w tym w miarę możliwości informacje na temat przebiegu i przyczyn interakcji, — miejsce, w którym doszło do otoczenia okrężnicą, — kroki podjęte w celu zapewnienia bezpiecznego uwolnienia, oraz — ocenę stanu żywotności zwierzęcia w momencie uwolnienia, w tym informację, czy waleń został uwolniony żywy, ale następnie padł. 3. Państwa członkowskie przekazują informacje, o których mowa w ust. 2 lit. b) niniejszego artykułu, za pomocą dzienników połowowych zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, uwzględniając stan w momencie uwolnienia (martwy albo żywy), lub – gdy na pokładzie przebywa obserwator – w ramach programów obecności obserwatorów i przekazują te informacje Komisji zgodnie z art. 51 ust. 1 i 5.

Artykuł 21 Żółwie morskie 1. Unijne statki rybackie stosują następujące środki ograniczające ryzyko: a) taklowce posiadają przecinaki lin i oczyszczacze haków w celu ułatwienia odpowiedniego postępowania ze złowionymi lub zaplątanymi żółwiami morskimi (gatunki z rodzin Cheloniidae i Dermochelyidae) i ich szybkiego uwalniania poprzez podjęcie wszelkich uzasadnionych działań w celu zapewnienia bezpiecznego uwalniania i postępowania z nim zgodnie z wytycznymi IOTC dotyczącymi postępowania; b) w zakresie, w jakim jest to wykonalne, okrężnicowce: — unikają otaczania żółwi morskich okrężnicami, a jeżeli żółw morski zostanie otoczony lub zaplątany, podejmują praktyczne kroki w celu jego bezpiecznego uwolnienia zgodnie z wytycznymi IOTC dotyczącymi postępowania, — uwalniają wszystkie żółwie morskie zaplątane w FAD lub inne narzędzie połowowe, — w przypadku gdy w sieć zaplątany jest żółw morski, wyciąganie sieci musi zostać wstrzymane, gdy tylko żółw wyłoni się z wody; przed wznowieniem wyciągania sieci operator wyplątuje żółwia, nie raniąc go, i pomaga przywrócić go do zdrowia przed ponownym wypuszczeniem go do wody, oraz — posiadają i stosują kaszorki, w stosownych przypadkach, do postępowania z żółwiami morskimi. 2. O ile jest to wykonalne, unijne statki rybackie bezzwłocznie wyciągają na pokład każdego schwytanego żółwia morskiego, który jest wycieńczony lub nie porusza się, oraz pomagają przywrócić go do zdrowia, w tym pomagają przy jego resuscytacji, przed bezpiecznym ponownym wpuszczeniem go do wody. 3. Państwa członkowskie zapewniają, aby unijne statki rybackie stosowały odpowiednie techniki ograniczające ryzyko, techniki identyfikacyjne oraz techniki postępowania i usuwania haczyków, a także aby posiadały na statku wszelki niezbędny sprzęt do uwalniania żółwi morskich, podejmując wszelkie uzasadnione kroki zgodnie z wytycznymi dotyczącymi postępowania podanymi w kartach identyfikacyjnych żółwi morskich IOTC, zawartymi w wytycznych IOTC dotyczących postępowania, o których mowa w ust. 1 lit. a). 4. Państwa członkowskie składają sprawozdania z wdrażania wytycznych Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) dotyczących zmniejszenia śmiertelności żółwi morskich w trakcie operacji połowowych. 5. Państwa członkowskie przesyłają Komisji zgodnie z art. 51 ust. 1 wszystkie dane dotyczące interakcji ich statków z żółwiami morskimi. Dane te obejmują zapisy dokonane w dzienniku połowowym lub poziom obecności obserwatorów oraz szacunkową całkowitą upadkowość żółwi morskich przypadkowo złowionych na ich łowiskach. 6. Unijne statki rybackie zapisują w dziennikach połowowych zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 wszystkie incydenty dotyczące żółwi morskich, jakie mają miejsce podczas operacji połowowych, w tym stan osobników w chwili uwolnienia (martwe albo żywe). Incydenty te zgłaszają państwom członkowskim bandery, w miarę możliwości podając informacje na temat gatunku, miejsca połowu, stanu, działań podjętych na statku i miejsca uwolnienia. Państwa członkowskie przesyłają te informacje Komisji zgodnie z art. 51 ust. 1.

Artykuł 22 Ptaki morskie 1. Unijne statki rybackie stosują środki ograniczające ryzyko w celu zmniejszenia poziomów przyłowu ptaków morskich na wszystkich obszarach połowowych, we wszystkich okresach połowu i na wszystkich łowiskach. Na obszarze na południe od 25 stopni szerokości geograficznej południowej wszystkie taklowce stosują co najmniej dwa z trzech środków ograniczających ryzyko określonych w załączniku 4 i spełniają minimalne normy dotyczące tych środków. Konstrukcja i rozmieszczenie podbór straszących są zgodne z dodatkowymi specyfikacjami określonymi w załączniku 5. 2. Unijne statki rybackie rejestrują dane dotyczące przypadkowych przyłowów ptaków morskich w podziale na gatunki, w szczególności w ramach programu obecności obserwatorów regionalnych, o którym mowa w art. 30, i przekazują je Komisji zgodnie z art. 51 ust. 1. W miarę możliwości obserwatorzy wykonują zdjęcia ptaków morskich złowionych przez unijne statki rybackie i przekazują je krajowym ekspertom ds. ptaków morskich lub sekretariatowi IOTC w celu potwierdzenia ich identyfikacji. 3. Zgodnie z art. 51 ust. 5 państwa członkowskie informują Komisję lub wyznaczony przez nią organ o sposobie realizacji programu obecności obserwatorów regionalnych, o którym mowa w art. 30.

ROZDZIAŁ IV

ŚRODKI KONTROLNE

SEKCJA 1

Warunki ogólne

Artykuł 23 Dokumentacja na unijnych statkach rybackich 1. Zgodnie z niniejszym rozporządzeniem unijne statki rybackie prowadzą dzienniki połowowe. Oryginalne zapisy zawarte w dziennikach połowowych przechowuje się na statku rybackim przez co najmniej 12 miesięcy. 2. Unijne statki rybackie posiadają na statku ważne dokumenty wydane przez właściwy organ państwa członkowskiego bandery, w tym: a) licencję, zezwolenie połowowe lub upoważnienie do połowów oraz warunki związane z licencją, zezwoleniem lub upoważnieniem; b) nazwę statku; c) port, w którym statek jest zarejestrowany, oraz numer lub numery rejestracyjne; d) międzynarodowy sygnał wywoławczy; e) imiona i nazwiska lub nazwy oraz adresy właścicieli oraz, jeżeli dotyczy, czarterującego; f) długość całkowitą; oraz g) moc silnika w kW/koniach mechanicznych, w stosownych przypadkach. 3. Państwa członkowskie regularnie, co najmniej raz w roku, sprawdzają ważność dokumentów, które mają być przechowywane na statkach rybackich. 4. Państwa członkowskie zapewniają, aby wszystkie dokumenty przechowywane na statkach oraz wszelkie późniejsze poprawki do nich wydawał i poświadczał właściwy organ oraz aby statki rybackie były oznaczone w sposób umożliwiający ich łatwą identyfikację zgodnie z ogólnie przyjętymi normami międzynarodowymi, takimi jak standardowa specyfikacja oznaczeń i znaków identyfikacyjnych statków rybackich FAO.

SEKCJA 2

Rejestr statków

Artykuł 24 Rejestr upoważnionych statków rybackich 1. Do rejestru statków rybackich IOTC wpisuje się następujące unijne statki rybackie: a) statki o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 24 metry; b) statki o długości całkowitej poniżej 24 metrów, jeżeli dokonują one połowów poza wyłączną strefą ekonomiczną (w.s.e.) państwa członkowskiego. 2. Unijne statki rybackie niewpisane do rejestru IOTC, o którym mowa w ust. 1, nie są upoważnione do połowu, zatrzymywania na statku, przeładunku ani wyładunku gatunków IOTC ani wspierania jakiejkolwiek działalności połowowej czy wystawiania DFAD na obszarze. Niniejszego ustępu nie stosuje się do statków o długości całkowitej poniżej 24 metrów, prowadzących działalność we w.s.e. państwa członkowskiego. 3. Państwa członkowskie przedkładają Komisji wykaz statków spełniających wymogi ust. 1, które są upoważnione do prowadzenia działalności na obszarze. Wykaz ten zawiera następujące informacje dotyczące każdego statku: a) nazwę statku lub statków, numer lub numery rejestracyjne; b) numer IMO; c) poprzednią nazwę lub nazwy (jeżeli dotyczy) lub wskazanie braku jej dostępności; d) poprzednią banderę lub bandery (jeżeli dotyczy) lub wskazanie braku jej dostępności; e) szczegółowe informacje dotyczące wcześniejszego usunięcia z innych rejestrów (jeżeli dotyczy) lub wskazanie braku ich dostępności; f) międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy lub sygnały wywoławcze (jeżeli dotyczy) lub wskazanie braku jego dostępności; g) port rejestracji; h) rodzaj statku lub statków, długość całkowitą (m) i pojemność brutto (GT); i) całkowitą objętość ładowni w metrach sześciennych; j) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres właściciela lub właścicieli oraz operatora lub operatorów; k) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres właściciela ekonomicznego lub właścicieli ekonomicznych, jeżeli są znane i różnią się od właściciela/operatora statku, lub wskazanie braku ich dostępności; l) nazwę, adres i numer rejestracyjny przedsiębiorstwa eksploatującego statek (jeżeli dotyczy); m) używane narzędzie; n) okres lub okresy, w których jest upoważniony do połowu lub przeładunku; o) kolorowe zdjęcia statku pokazujące: — prawą i lewą burtę, oba pokazujące całą konstrukcję, — dziób; p) co najmniej jedno kolorowe zdjęcie wyraźnie pokazujące co najmniej jedną z oznak rybackich określonych w lit. a). 4. Państwa członkowskie niezwłocznie informują Komisję o wszelkich uzupełnieniach, usunięciach lub zmianach w rejestrze IOTC. Komisja bezzwłocznie przesyła te informacje sekretariatowi IOTC. 5. W stosownych przypadkach Komisja w ciągu każdego roku dostarcza sekretariatowi IOTC aktualne informacje dotyczące unijnych statków rybackich wpisanych do rejestru IOTC, o którym mowa w ust. 1.

Artykuł 25 Przekazywanie informacji Informacje, które państwa członkowskie mają obowiązek przekazać Komisji zgodnie z art. 24 niniejszego rozporządzenia, są przekazywane w formie elektronicznej zgodnie z art. 39 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2403 (16).

Artykuł 26 Upoważnienia dla statków rybackich 1. Państwa członkowskie wydają upoważnienie do połowów gatunków IOTC dla statków rybackich pływających pod ich banderą zgodnie z art. 21 rozporządzenia (UE) 2017/2403. 2. Państwa członkowskie przedkładają Komisji zaktualizowany wzór oficjalnego upoważnienia do połowów poza krajową jurysdykcją i aktualizują w razie konieczności informacje zawarte we wzorze. Komisja bezzwłocznie przesyła te informacje sekretariatowi IOTC. Wzór zawiera następujące informacje: a) nazwę właściwego organu; b) imię i nazwisko oraz dane kontaktowe pracownika właściwego organu; c) podpis pracownika właściwego organu; oraz d) oficjalną pieczęć właściwego organu. 3. Wzór, o którym mowa w ust. 2, wykorzystuje się wyłącznie do celów monitorowania, kontroli i nadzoru. Różnica między wzorem a upoważnieniem znajdującym się na statku nie stanowi naruszenia, ale skłania państwo kontrolujące do wyjaśnienia tej kwestii ze wskazanym właściwym organem państwa bandery danego statku.

Artykuł 27 Obowiązki państw członkowskich wydających upoważnienia do połowów 1. Państwa członkowskie: a) upoważniają statki do prowadzenia działalności na obszarze tylko w przypadku, gdy są one w stanie spełnić wymogi i wywiązać się z obowiązków wynikających z umowy IOTC, niniejszego rozporządzenia oraz CMM; b) podejmują niezbędne działania w celu zapewnienia, aby ich statki rybackie przestrzegały przepisów niniejszego rozporządzenia oraz CMM; c) podejmują niezbędne działania w celu zapewnienia, aby ich pomocnicze statki rybackie posiadały ważne dowody rejestracji statków oraz ważne upoważnienia do połowów lub przeładunku; d) zapewniają, aby ich upoważnione statki rybackie nie prowadziły w przeszłości połowów NNN lub, jeżeli miało to miejsce, aby nowy właściciel przedstawił wystarczające dowody potwierdzające, że: — poprzedni właściciele i operatorzy nie mają żadnego interesu prawnego, ekonomicznego ani finansowego związanego z tymi statkami ani nie sprawują nad nimi kontroli, — strony uczestniczące w incydencie związanym z połowami NNN oficjalnie rozwiązały tę kwestię, a sankcje dobiegły końca, oraz — po uwzględnieniu wszystkich istotnych faktów ich pomocnicze statki rybackie nie prowadzą połowów NNN ani nie mają z nimi związku; e) zapewniają, na ile umożliwia to ustawodawstwo krajowe, aby właściciele i operatorzy ich pomocniczych statków rybackich nie uczestniczyli w połowach tuńczyka prowadzonych przez statki niewpisane do rejestru IOTC, o którym mowa w art. 24 ust. 1, ani nie byli z nimi powiązani; oraz f) podejmują niezbędne działania w celu zapewnienia, na ile umożliwia to ustawodawstwo krajowe, aby właściciele pomocniczych statków rybackich wpisanych do rejestru IOTC, o którym mowa w art. 24 ust. 1, byli obywatelami lub osobami prawnymi z państwa członkowskiego bandery, tak aby w razie potrzeby można było podjąć wobec nich potencjalne działania kontrolne lub karne. 2. Zgodnie z art. 51 ust. 5 państwa członkowskie składają Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi sprawozdanie z wyników przeglądu działań i środków wdrożonych na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu. 3. Państwa członkowskie, które wydają licencje swoim upoważnionym statkom rybackim, składają Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi doroczne sprawozdania ze wszystkich środków wdrożonych zgodnie z załącznikiem I do CMM 05/07, korzystając ze wzoru określonego w załączniku II do CMM 05/07 i zgodnie z art. 51 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 28 Środki przeciwko statkom niewpisanym do rejestru statków IOTC 1. Unijne statki rybackie, które nie zostały wpisane do rejestru IOTC, o którym mowa w art. 24 ust. 1, nie mogą poławiać, zatrzymywać na statku, przeładowywać ani wyładowywać gatunków IOTC na obszarze. 2. W celu zapewnienia skuteczności niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do gatunków objętych programami dotyczącymi dokumentów statystycznych państwa członkowskie: a) zatwierdzają dokumenty statystyczne wyłącznie w odniesieniu do unijnych statków wpisanych do rejestru IOTC; b) wymagają, aby w przypadku przywozu na terytorium CPC gatunkom objętym programami dotyczącymi dokumentów statystycznych, złowionym przez unijne statki rybackie na obszarze, towarzyszyły dokumenty statystyczne; oraz c) w przypadku przywozu połowu gatunków objętych programami dotyczącymi dokumentów statystycznych współpracują z państwami członkowskimi bandery statków poławiających te gatunki, aby zapewnić, by dokumenty statystyczne nie były fałszowane ani nie zawierały informacji wprowadzających w błąd. 3. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję lub wyznaczony przez nią organ o wszelkich informacjach faktycznych wskazujących, że istnieją uzasadnione powody, by podejrzewać, że statki niewpisane do rejestru IOTC prowadzą połowy lub dokonują przeładunku gatunków IOTC na obszarze. Komisja lub wyznaczony przez nią organ niezwłocznie przesyła te informacje sekretariatowi IOTC.

Artykuł 29 Rejestr aktywnych statków poławiających tuńczyka i włócznika 1. Do dnia 1 lutego każdego roku państwa członkowskie, których statki poławiają tuńczyki i włóczniki na obszarze, przedkładają Komisji, korzystając z odpowiedniego wzoru sprawozdania IOTC, wykaz statków rybackich pływających pod ich banderą, które w poprzednim roku prowadziły działalność na obszarze i które: a) mają co najmniej 24 metry długości całkowitej; lub b) w przypadku statków krótszych niż 24 metry długości całkowitej – działały na wodach poza w.s.e. ich państwa członkowskiego. 2. Do dnia 1 lutego każdego roku państwa członkowskie, których statki poławiają tuńczyki żółtopłetwe na obszarze, przedkładają Komisji, korzystając z odpowiedniego wzoru sprawozdania IOTC, wykaz wszystkich statków rybackich pływających pod ich banderą, które w poprzednim roku prowadziły połowy tuńczyka żółtopłetwego na obszarze. 3. Komisja przesyła te informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, sekretariatowi IOTC do dnia 15 lutego każdego roku. 4. Wykaz statków, o którym mowa w ust. 1, zawiera następujące informacje o każdym ze statków: a) numer IOTC; b) nazwę i numer rejestracyjny; c) numer IMO, jeżeli jest dostępny; d) poprzednią banderę (jeżeli dotyczy); e) międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy (jeżeli dotyczy); f) rodzaj statku, długość i pojemność brutto (GT); g) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres właściciela, czarterującego lub operatora (w stosownych przypadkach); h) główne gatunki docelowe; oraz i) okres upoważnienia.

SEKCJA 3

Program obecności obserwatorów regionalnych

Artykuł 30 Program obecności obserwatorów regionalnych 1. W celu usprawnienia gromadzenia danych naukowych unijne statki rybackie o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 24 metry oraz te mające poniżej 24 metrów i prowadzące połowy poza w.s.e. państwa członkowskiego zapewniają, aby podczas połowów na obszarze co najmniej 5 % liczby operacji lub wystawień dla każdego rodzaju narzędzi podlegało obserwacji przez obserwatorów zatwierdzonych w ramach programu obecności obserwatorów regionalnych. 2. Gdy na okrężnicowcu znajduje się obserwator, o którym mowa w ust. 1, obserwator ten monitoruje również połowy przy wyładunku w celu określenia składu połowów opastuna. 3. Ust. 2 nie stosuje się do państw członkowskich mających już plan pobierania próbek, którego zakres spełnia wymogi określone w ust. 1.

Artykuł 31 Obowiązki obserwatorów 1. Obserwatorzy na unijnych statkach rybackich: a) zapisują i zgłaszają informacje dotyczące działalności połowowej oraz weryfikują pozycje statku; b) w miarę możliwości obserwują i szacują połowy w celu określenia składu połowów i monitorowania odrzutów, przyłowów i częstotliwości występowania poszczególnych rozmiarów; c) rejestrują rodzaj narzędzia, rozmiar oczek sieci i mocowania stosowane przez kapitana; d) gromadzą informacje umożliwiające kontrolę krzyżową wpisów do dzienników połowowych (skład gatunkowy i ilości, masa w relacji pełnej i przetworzona oraz lokalizacja, zależnie od dostępności); oraz e) wykonują prace naukowe na wniosek komitetu naukowego IOTC. 2. W terminie 30 dni od zakończenia każdego rejsu obserwator przedstawia sprawozdanie państwu członkowskiemu bandery. Sprawozdanie należy przedstawić w podziale na obszary o wymiarach 1° szerokości geograficznej na 1°długości geograficznej. Państwa członkowskie przesyłają każde sprawozdanie Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi w terminie 140 dni od jego otrzymania i zapewniają przez cały rok regularne przesyłanie sprawozdań od obserwatora umieszczonego na flocie taklowców. Komisja lub wyznaczony przez nią organ przesyła te sprawozdania sekretariatowi IOTC w terminie 10 dni od ich otrzymania.

Artykuł 32 Osoby pobierające próbki w terenie 1. Osoby pobierające próbki w terenie monitorują liczbę wyładunków dokonywanych przez tradycyjne unijne statki rybackie w miejscu wyładunku. W przypadku tradycyjnych statków rybackich osoby pobierające próbki w terenie uwzględniają co najmniej 5 % całkowitej liczby rejsów połowowych takich statków lub całkowitej liczby prowadzących działalność statków rybackich. 2. Osoby pobierające próbki w terenie gromadzą informacje na lądzie podczas rozładunku statków rybackich. Programy pobierania próbek w terenie mogą być wykorzystywane do ilościowego określenia połowów, zatrzymanego przyłowu i zbierania zwróconych znaczków do znakowania. 3. Osoby pobierające próbki w terenie monitorują połowy w miejscu wyładunku w celu określenia struktury długościowej w podziale na rodzaj łodzi, narzędzia i gatunki lub wykonują prace naukowe, o jakie poprosi komitet naukowy IOTC.

Artykuł 33 Obowiązki państw członkowskich 1. Państwa członkowskie rekrutują wykwalifikowanych obserwatorów, których delegują na statki pływające pod ich banderą. 2. Państwa członkowskie: a) wprowadzają wszelkie środki niezbędne do zapewnienia, aby obserwatorzy byli w stanie wykonywać swoje obowiązki w kompetentny i bezpieczny sposób; b) zapewniają, aby obserwatorzy zmieniali statki pomiędzy okresami oddelegowania; c) zapewniają, aby na statku, na którym jest obecny obserwator, zagwarantowano podczas jego pobytu odpowiednie wyżywienie i zakwaterowanie, w miarę możliwości na tym samym poziomie co w przypadku oficerów na statku; d) zapewniają, aby kapitan statku współpracował z obserwatorami, tak aby mogli oni bezpiecznie wykonywać swoje obowiązki, w tym zapewniał, w razie potrzeby, dostęp do zatrzymanego połowu oraz połowu przeznaczonego do odrzutu; oraz e) ponoszą koszty programu obecności obserwatorów. 3. Państwa członkowskie zgłaszają Komisji zgodnie z art. 51 ust. 6 liczbę monitorowanych statków i osiągnięty zasięg w podziale na rodzaje narzędzi.

SEKCJA 4

Monitorowanie i nadzór

Artykuł 34 System monitorowania statków (VMS) 1. Nie później niż dwa dni robocze od stwierdzenia na unijnym statku rybackim awarii technicznej lub niedziałania urządzenia monitorującego statek lub od powiadomienia o takiej awarii lub niedziałaniu państwa członkowskie podają pozycję geograficzną statku sekretariatowi IOTC lub zapewniają podanie tej pozycji sekretariatowi IOTC przez kapitana lub właściciela statku lub ich przedstawiciela. 2. W przypadku gdy państwo członkowskie podejrzewa, że co najmniej jedno ze znajdujących się na statku innego państwa członkowskiego bandery lub innej CPC urządzeń monitorujących statek nie spełnia wymaganych warunków operacyjnych lub że zostało poddane manipulacji, niezwłocznie powiadamia ono o tym Komisję lub wyznaczony przez nią organ. Komisja lub wyznaczony przez nią organ przekazuje to powiadomienie sekretariatowi IOTC i państwu bandery statku.

Artykuł 35 Czarterowanie 1. Czarterowanie podlega następującym warunkom: a) CPC bandery wyraziła pisemną zgodę na zawarcie umowy czarterowej; b) czas trwania operacji połowowej zgodnie z umową czarterową nie może przekraczać 12 miesięcy w dowolnym roku kalendarzowym; c) statki rybackie, które mają być czarterowane, muszą być zarejestrowane u właściwej CPC, która musi wyraźnie zgodzić się na przestrzeganie CMM oraz egzekwowanie ich na swoich statkach; wszystkie CPC bandery muszą skutecznie wypełniać obowiązek kontrolowania swoich statków rybackich w celu zapewnienia zgodności z CMM; d) statki rybackie, które mają być czarterowane, muszą być wpisane do rejestru IOTC, o którym mowa w art. 24, i upoważnione do działania na obszarze; e) jeżeli czarterująca CPC zezwoliła czarterowanemu statkowi na prowadzenie działalności na morzu pełnym, CPC bandery musi odpowiadać za kontrolę połowów na morzu pełnym prowadzonych na podstawie umowy czarterowej; f) czarterowane statki muszą zgłaszać dane dotyczące VMS oraz dane dotyczące połowów zarówno czarterującej CPC, jak i CPC bandery oraz sekretariatowi IOTC, zgodnie z systemem zgłaszania czarteru określonym w załączniku 6; g) wszystkie połowy, w tym przyłowy i odrzuty, dokonane zgodnie z umową czarterową muszą być zaliczane na poczet kwot lub możliwości połowowych czarterującej CPC; obecność obserwatorów na takich czarterowanych statkach musi być zaliczana na poczet wskaźnika objęcia czarterującej CPC programem obecności obserwatorów na czas trwania jej działalności połowowej na podstawie umowy czarterowej; h) czarterująca CPC musi zgłaszać do IOTC wszystkie połowy, w tym przyłowy i odrzuty, oraz inne informacje wymagane przez IOTC; i) czarterowane statki muszą być odpowiednio wyposażone w VMS, a narzędzia połowowe oznakowane w celu skutecznego zarządzania rybołówstwem; j) obecność obserwatorów musi obejmować co najmniej 5 % nakładu połowowego; k) czarterowane statki muszą posiadać licencję połowową wydaną przez czarterującą CPC i nie mogą być wpisane do wykazu statków NNN IOTC, wykazu statków NNN innych regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO) ani unijnego wykazu statków NNN; l) czarterowane statki nie mogą być uprawnione do korzystania z kwoty CPC bandery i w żadnym przypadku nie mogą być uprawnione do połowów w ramach więcej niż jednej umowy czarterowej jednocześnie; m) wyładunek musi się odbywać w portach CPC lub pod bezpośrednim nadzorem CPC w celu zapewnienia, by działalność czarterowanych statków nie naruszała CMM.

Artykuł 36 System zgłaszania czarteru 1. Czarterujące państwo członkowskie – niezwłocznie w terminie 15 dni, nie później jednak niż 72 godziny przed rozpoczęciem działalności połowowej w ramach umowy czarterowej – zgodnie z niniejszym artykułem zgłasza Komisji każdy statek, który ma być identyfikowany jako czarterowany, przekazując drogą elektroniczną następujące informacje dotyczące każdego czarterowanego statku: a) nazwę (zarówno w oryginalnym języku rejestracji, jak i w alfabecie łacińskim), numer rejestracyjny czarterowanego statku oraz numer IMO; b) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres kontaktowy uprawnionego właściciela statku; c) opis statku, w tym długość całkowitą, rodzaj statku i metodę lub metody połowu, jakie mają być stosowane w ramach umowy czarterowej; d) kopię umowy czarterowej i wszelkich upoważnień do połowów lub licencji, które wydało statkowi, w tym kwotę lub możliwość połowową przyznaną statkowi oraz okres obowiązywania umowy czarterowej; e) swoją zgodę na umowę czarterową; oraz f) środki przyjęte w celu wykonania postanowień zawartych w umowie czarterowej. 2. Państwo członkowskie bandery – niezwłocznie w terminie 17 dni, nie później jednak niż 96 godzin przed rozpoczęciem działalności połowowej w ramach umowy czarterowej – zgodnie z niniejszym artykułem zgłasza Komisji każdy statek, który ma być identyfikowany jako czarterowany, przekazując drogą elektroniczną informacje, o których mowa w ust. 1, w odniesieniu do każdego czarterowanego statku. 3. Po otrzymaniu od państw członkowskich informacji określonych w ust. 1 lub 2 Komisja przekazuje sekretariatowi IOTC następujące informacje: a) swoją zgodę na umowę czarterową; b) środki przyjęte w celu wykonania postanowień zawartych w umowie czarterowej; oraz c) swoją zgodę na zachowanie zgodności z CMM. 4. Państwa członkowskie, o których mowa w ust. 1 i 2, bezzwłocznie informują Komisję o rozpoczęciu, zawieszeniu, wznowieniu i zakończeniu operacji połowowych na podstawie umowy czarterowej. 5. Do dnia 10 lutego każdego roku państwa członkowskie czarterujące statki rybackie zgłaszają Komisji informacje dotyczące umów czarterowych zawartych w poprzednim roku kalendarzowym, w tym informacje na temat połowów i nakładu połowowego wykorzystanego przez czarterowane statki oraz osiągniętego poziomu obecności obserwatorów na czarterowanych statkach zgodnie z art. 35 ust. 1 lit. j). Komisja przesyła te informacje sekretariatowi IOTC do dnia 28 lutego każdego roku.

Artykuł 37 Statki bez przynależności państwowej W przypadku gdy statek lub statek powietrzny państwa członkowskiego zaobserwują statki rybackie, co do których istnieje podejrzenie lub potwierdzono, że nie posiadają przynależności państwowej i istnieje prawdopodobieństwo, że prowadzą połowy na morzu pełnym obszaru, to państwo członkowskie zgłasza taką obserwację Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi. Komisja lub wyznaczony przez nią organ niezwłocznie przesyła te informacje sekretariatowi IOTC.

Artykuł 38 Statki rybackie pływające pod tanimi banderami W przypadku dużych taklowców do połowu tuńczyka pływających pod tanimi banderami państwa członkowskie: a) odmawiają wyładunku i przeładunku statkom pływającym pod tanią banderą, które prowadzą działalność połowową zmniejszającą skuteczność środków określonych w niniejszym rozporządzeniu lub środków przyjętych przez IOTC; b) podejmują wszelkie możliwe działania w celu nakłonienia swoich importerów, przewoźników i innych zainteresowanych operatorów do niezawierania transakcji i nieuczestniczenia w przeładunkach tuńczyka i tuńczykowatych złowionych przez statki prowadzące działalność połowową pod tanią banderą; c) informują opinię publiczną o działalności połowowej taklowców pływających pod tanimi banderami prowadzących połowy tuńczyka na dużą skalę i zmniejszającej skuteczność środków ochrony i zarządzania IOTC, a także wzywają ogół społeczeństwa do niekupowania ryb odławianych przez takie statki; d) wzywają swoich producentów i innych zainteresowanych przedsiębiorców do zapobiegania wykorzystywaniu ich statków oraz sprzętu lub urządzeń do operacji połowowych taklowców pod tanią banderą; oraz e) monitorują działalność statków rybackich pływających pod tanią banderą, w tym działania w zakresie pobierania próbek z portów prowadzone przez sekretariat IOTC, oraz wymieniają się odnośnymi informacjami.

ROZDZIAŁ V

DANE DOTYCZĄCE POŁOWÓW

Artykuł 39 Zapis danych dotyczących połowów i nakładu połowowego 1. Unijne statki rybackie prowadzą elektroniczny dziennik połowowy w celu rejestrowania danych, który obejmuje – jako wymóg minimalny – informacje i dane określone w załączniku 1. 2. Dziennik połowowy wypełnia kapitan statku rybackiego i przedkłada go państwu członkowskiemu bandery, jak również państwu nadbrzeżnemu, w którego w.s.e. unijny statek rybacki prowadził połowy. Państwu nadbrzeżnemu dostarcza się tylko tę część dziennika połowowego, która odpowiada działalności prowadzonej we w.s.e. państwa nadbrzeżnego. 3. Państwa członkowskie przekazują Komisji wszystkie dane za konkretny rok w zagregowanej formie w swoich dorocznych sprawozdaniach, zgodnie z art. 51 ust. 1.

Artykuł 40 Świadectwo połowowe dotyczące opastuna 1. Każdemu opastunowi przywożonemu na terytorium państwa członkowskiego musi towarzyszyć dokument statystyczny IOTC dotyczący opastuna, zgodnie z załącznikiem 8, lub świadectwo powrotnego wywozu IOTC dotyczące opastuna spełniające wymogi załącznika 9. 2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 temu wymogowi statystycznemu nie podlega opastun złowiony przez okrężnicowiec lub statki do połowu wędami (klipery tuńczykowe) i przeznaczony głównie do przemysłu konserwowego na obszarze. 3. Dokumenty, o których mowa w ust. 1, zatwierdza się zgodnie z formatem określonym w załączniku IV do CMM 03/03 i zgodnie z poniższymi zasadami: a) dokument statystyczny IOTC dotyczący opastuna zatwierdza państwo członkowskie bandery statku, który złowił tuńczyka, lub – jeżeli statek prowadzi działalność na podstawie umowy czarterowej – państwo, które dokonało wywozu tuńczyka; b) świadectwo powrotnego wywozu IOTC dotyczące opastuna zatwierdza państwo, które dokonało powrotnego wywozu tuńczyka; c) dokumenty statystyczne dotyczące opastuna złowionego przez unijne statki może zatwierdzić państwo członkowskie, w którym wyładowuje się produkty, pod warunkiem że z terytorium państw członkowskich wyładunku poza Unię wywożone są odpowiadające im ilości opastuna. 4. Do dnia 15 marca każdego roku, za okres od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia poprzedniego roku, oraz do dnia 15 września każdego roku, za okres od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca bieżącego roku, państwa członkowskie, które dokonują przywozu opastuna, przekazują Komisji dane zebrane w ramach programu dotyczącego statystycznej dokumentacji połowów opastuna, zgodnie ze wzorem określonym w załączniku III do CMM 03/03. Komisja analizuje te informacje i przesyła je sekretariatowi IOTC do dnia, odpowiednio, 1 kwietnia i 1 października. 5. Państwa członkowskie, które dokonują wywozu opastuna, sprawdzają dane dotyczące wywozu po otrzymaniu danych dotyczących przywozu, o których mowa w ust. 4 niniejszego artykułu, i zgodnie z art. 51 ust. 5 każdego roku zgłaszają wyniki Komisji.

ROZDZIAŁ VI

ŚRODKI STOSOWANE PRZEZ PAŃSTWO PORTU, INSPEKCJA, EGZEKWOWANIE ORAZ NNN

SEKCJA 1

Środki stosowane przez państwo portu

Artykuł 41 Punkty kontaktowe i wyznaczone porty 1. Państwo członkowskie, które zamierza udzielić dostępu do swoich portów statkom rybackim państw trzecich przewożącym złowione na obszarze gatunki IOTC lub produkty rybołówstwa uzyskane z gatunków IOTC, których wcześniej nie wyładowano ani nie przeładowano: a) wyznacza port, o wejście do którego mogą wystąpić statki rybackie państw trzecich, na podstawie art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008; b) wyznacza punkt kontaktowy do celów odbierania uprzedniego powiadomienia, o którym mowa w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008; c) wyznacza punkt kontaktowy do celów otrzymywania sprawozdań z inspekcji zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008. 2. Państwa członkowskie zgłaszają Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi wszelkie zmiany w wykazie wyznaczonych punktów kontaktowych i wyznaczonych portów co najmniej 30 dni przed wejściem tych zmian w życie. Komisja lub wyznaczony przez nią organ przesyłają te informacje sekretariatowi IOTC co najmniej 15 dni przed wejściem tych zmian w życie.

Artykuł 42 Uprzednie powiadomienie 1. Na zasadzie odstępstwa od art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 termin uprzedniego powiadomienia wynosi co najmniej 24 godziny przed szacunkowym czasem przybycia do portu lub powiadomienie takie przekazuje się niezwłocznie po zakończeniu operacji połowowych, jeżeli dopłynięcie do portu zajmuje mniej niż 24 godziny. 2. Na zasadzie odstępstwa od art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 informacjami, które mają przekazywać kapitanowie statków rybackich państw trzecich lub ich przedstawiciele, są informacje wymagane na podstawie załącznika 10 do niniejszego rozporządzenia, do których dołącza się świadectwo połowowe zatwierdzone zgodnie z rozdziałem III rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, jeżeli te statki rybackie państw trzecich przewożą produkty rybołówstwa IOTC. 3. Uprzednie powiadomienie, o którym mowa w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, oraz informacje wymagane na podstawie ust. 2 niniejszego artykułu można przekazać drogą elektroniczną za pomocą aplikacji e-PSM. 4. Państwa członkowskie portu mogą również zażądać wszelkich dodatkowych informacji w celu stwierdzenia, czy statki rybackie, o których mowa w ust. 1, prowadzą lub prowadziły połowy NNN lub powiązane działania.

Artykuł 43 Zezwolenie na wpłynięcie do portów oraz wyładunek i przeładunek w portach 1. Po otrzymaniu odpowiednich informacji na podstawie art. 42 państwo członkowskie portu podejmuje decyzję, czy zezwolić statkowi rybackiemu państwa trzeciego na wpłynięcie do swoich portów i korzystanie z nich, czy odmówić mu takiej możliwości. W przypadku odmowy wpuszczenia statku rybackiego państwa trzeciego państwo członkowskie portu informuje o tym państwo bandery statku oraz Komisję lub wyznaczony przez nią organ. Komisja lub wyznaczony przez nią organ bezzwłocznie przesyłają te informacje sekretariatowi IOTC. Państwa członkowskie portu odmawiają prawa wpłynięcia do portu statkom rybackim wpisanym do wykazu IOTC statków NNN, wykazu statków NNN innych RFMO lub unijnego wykazu statków NNN. 2. W przypadku otrzymania uprzedniego powiadomienia za pomocą aplikacji e-PSM państwo członkowskie portu przekazuje swoją decyzję o zezwoleniu lub odmowie zezwolenia na wpłynięcie do portu za pomocą tej samej aplikacji. 3. Zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 w przypadku statków transportowych wymagana jest deklaracja przeładunkowa IOTC, która musi zostać złożona co najmniej 48 godzin przed planowanym czasem wyładunku. W celu zapewnienia zgodności wyładunków ze zgłoszoną ilością połowu każdego statku rybackiego dokonującego połowu, państwa członkowskie, w których mają być wyładowane przeładowane połowy, wdrażają odpowiednie środki w celu sprawdzenia dokładności otrzymanych informacji i współpracują z państwem bandery statku transportowego, z każdym państwem portu mającym związek z przeładunkami, które mają zostać wyładowane, oraz z państwami bandery zaangażowanych statków rybackich dokonujących połowów. Taką weryfikację należy przeprowadzić w sposób, który zapewni minimalny stopień ingerencji i utrudnień dla statku transportowego i nie spowoduje pogorszenia jakości ryb. 4. W przypadku gdy państwo członkowskie portu otrzyma od statku rybackiego deklarację wyładunkową lub przeładunkową na podstawie art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, państwo członkowskie portu wdraża odpowiednie środki w celu sprawdzenia dokładności otrzymanych informacji i współpracuje z CPC bandery w celu zapewnienia, aby wyładunki lub przeładunki były zgodne z ilością połowów zgłoszoną dla każdego statku łowczego. 5. Do dnia 15 czerwca każdego roku każde państwo członkowskie portu przedkłada Komisji wykaz statków rybackich, które nie pływają pod banderą tego państwa członkowskiego portu i które w poprzednim roku kalendarzowym wyładowały w jego portach tuńczyka i tuńczykowate złowione na obszarze. Informacje te zamieszcza się w odpowiednim wzorze sprawozdania IOTC i zawierają one szczegóły dotyczące składu połowu według masy i wyładowanych gatunków. Komisja analizuje takie sprawozdania i przesyła je sekretariatowi IOTC do dnia 30 czerwca każdego roku.

SEKCJA 2

Inspekcje

Artykuł 44 Inspekcje w portach 1. Każdego roku każde państwo członkowskie portu przeprowadza w swoich wyznaczonych portach inspekcję co najmniej 5 % wszystkich wyładunków lub przeładunków związanych z gatunkami IOTC dokonanych przez statki rybackie, które nie pływają pod banderą tego państwa członkowskiego portu. 2. Inspekcje obejmują monitorowanie całego wyładunku lub przeładunku oraz kontrolę krzyżową ilości podanych w uprzednim powiadomieniu w podziale na gatunki oraz rzeczywiście wyładowanych lub przeładowanych ilości w podziale na gatunki. Po zakończeniu wyładunku lub przeładunku inspektor weryfikuje i odnotowuje ilości w podziale na gatunki ryb pozostałych na statku.

Artykuł 45 Procedura inspekcji 1. Niniejszy artykuł stosuje się w uzupełnieniu zasad dotyczących procedury inspekcji ustanowionych w art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008. 2. Inspektorzy z państw członkowskich portu są odpowiednio wykwalifikowanymi inspektorami upoważnionymi do tego celu i posiadają ważny dokument tożsamości, który przedstawiają kapitanowi statku, który ma zostać poddany inspekcji. 3. Jako minimalną normę państwa członkowskie portu zapewniają, aby ich inspektorzy wykonywali zadania określone w załączniku II do CMM 16/11. Podczas inspekcji w swoich portach państwa członkowskie portu wymagają, aby kapitan statku udzielił inspektorom wszelkiej niezbędnej pomocy i wszelkich niezbędnych informacji oraz przedstawił odpowiednie materiały i dokumenty, które mogą być wymagane, lub ich poświadczone kopie. 4. W pisemnym sprawozdaniu z wyników każdej inspekcji każde państwo członkowskie portu zamieszcza co najmniej informacje określone w załączniku III do CMM 16/11. W terminie trzech dni roboczych od zakończenia inspekcji państwo członkowskie portu przekazuje kopię sprawozdania z inspekcji oraz, na żądanie, jego oryginał lub poświadczoną kopię kapitanowi statku poddanego inspekcji, państwu bandery, Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi. Komisja lub wyznaczony przez nią organ następnie przesyła te informacje sekretariatowi IOTC. 5. Do dnia 15 czerwca każdego roku każde państwo członkowskie portu przedkłada Komisji wykaz statków rybackich, które nie pływają pod banderą tego państwa członkowskiego i które w poprzednim roku kalendarzowym wyładowały w jego portach tuńczyka i tuńczykowate złowione na obszarze IOTC. Informacje te zawierają szczegóły dotyczące składu połowu według masy i wyładowanych gatunków. Komisja przesyła te informacje sekretariatowi IOTC do dnia 1 lipca każdego roku.

SEKCJA 3

Egzekwowanie

Artykuł 46 Procedura w przypadku znalezienia podczas inspekcji w porcie dowodów naruszenia środków IOTC 1. Jeżeli informacje zebrane podczas inspekcji stanowią dowody na to, że statek rybacki naruszył środki IOTC, oprócz art. 11 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 stosuje się niniejszy artykuł. 2. Właściwe organy państwa członkowskiego portu przekazują Komisji lub wyznaczonemu przez nią organowi kopię sprawozdania z inspekcji możliwie jak najszybciej, w każdym przypadku w terminie trzech dni roboczych. Komisja lub wyznaczony przez nią organ bezzwłocznie przekazuje to sprawozdanie sekretariatowi IOTC oraz punktowi kontaktowemu CPC bandery. 3. Państwa członkowskie portu bezzwłocznie powiadamiają właściwy organ CPC bandery oraz Komisję lub wyznaczony przez nią organ o działaniach podjętych w przypadku naruszeń. Komisja lub wyznaczony przez nią organ przekazuje te informacje sekretariatowi IOTC.

Artykuł 47 Zarzucane naruszenia zgłoszone przez państwa członkowskie 1. Państwa członkowskie, przy użyciu formularza sprawozdawczego zawartego w załączniku I do CMM 18/03, przedkładają Komisji wszelkie udokumentowane informacje świadczące o możliwych przypadkach nieprzestrzegania przez którykolwiek ze statków rybackich środków ochrony i zarządzania IOTC na obszarze w ciągu ostatnich dwóch lat, co najmniej 80 dni przed dorocznym posiedzeniem IOTC. Komisja analizuje te informacje i w stosownych przypadkach przesyła je sekretariatowi IOTC co najmniej 70 dni przed posiedzeniem Komitetu IOTC ds. Zgodności. 2. Udokumentowanym informacjom, o których mowa w ust. 1, towarzyszą informacje dotyczące działalności połowowej NNN prowadzonej przez każdy ze statków wpisanych do wykazu, w tym: a) sprawozdania dotyczące zarzucanej działalności połowowej NNN w odniesieniu do obowiązujących CMM; b) informacje handlowe uzyskane na podstawie odpowiednich danych statystycznych dotyczących handlu, takich jak dane z dokumentów statystycznych i innych weryfikowalnych krajowych lub międzynarodowych danych statystycznych; c) informacje uzyskane z innych źródeł lub zgromadzone na łowiskach, takie jak: — informacje zebrane w wyniku inspekcji przeprowadzonych w porcie lub na morzu, — informacje od państw nadbrzeżnych, w tym dane z transponderów VMS lub systemu automatycznej identyfikacji (AIS), dane z nadzoru z satelitów lub zasobów powietrznych albo morskich, — programy IOTC, z wyjątkiem przypadków, gdy w takim programie przewidziano, że zebrane informacje mają być traktowane jako poufne, lub — informacje i dane z rozpoznań zebrane przez osoby trzecie.

Artykuł 48 Zarzucane naruszenia zgłoszone przez CPC i sekretariat IOTC 1. W przypadku gdy Komisja otrzyma od CPC lub sekretariatu IOTC jakiekolwiek informacje zarzucające działalność połowową NNN prowadzoną przez unijny statek rybacki, bezzwłocznie przekazuje te informacje zainteresowanemu państwu członkowskiemu. 2. Zainteresowane państwo członkowskie co najmniej 45 dni przed dorocznym posiedzeniem IOTC przekazuje Komisji wyniki postępowania wyjaśniającego podjętego w odniesieniu do zarzutów dotyczących nieprzestrzegania przepisów przez statki rybackie pływające pod jego banderą oraz wyniki wszelkich działań podjętych w celu rozwiązania kwestii niezgodności z przepisami. Komisja przesyła te informacje sekretariatowi IOTC co najmniej 15 dni przed jego dorocznym posiedzeniem.

Artykuł 49 Projekt wykazu statków NNN IOTC 1. Jeżeli Komisja otrzyma z sekretariatu IOTC oficjalne powiadomienie o umieszczeniu unijnego statku rybackiego w projekcie wykazu statków NNN IOTC, przekazuje to powiadomienie, wraz z dowodami potwierdzającymi oraz wszelkimi innymi udokumentowanymi informacjami przekazanymi przez sekretariat IOTC, zainteresowanemu państwu członkowskiemu bandery. 2. Zainteresowane państwo członkowskie przedstawia swoje uwagi nie później niż 30 dni przed dorocznym posiedzeniem Komitetu IOTC ds. Zgodności. Komisja analizuje i przesyła te informacje sekretariatowi IOTC co najmniej 15 dni przed dorocznym posiedzeniem Komitetu IOTC ds. Zgodności. 3. Po otrzymaniu powiadomienia od Komisji władze zainteresowanego państwa członkowskiego bandery: a) powiadamiają właściciela i operatorów statku rybackiego o umieszczeniu go w projekcie wykazu statków NNN IOTC oraz o możliwych konsekwencjach, jakie mogą wyniknąć z potwierdzenia takiego umieszczenia w wykazie statków NNN przyjętym przez IOTC; oraz b) ściśle monitorują statki umieszczone w projekcie wykazu statków NNN IOTC, aby ustalić ich działania i wykryć ewentualne zmiany nazwy, bandery lub zarejestrowanego właściciela tych statków.

Artykuł 50 Tymczasowy wykaz statków NNN IOTC 1. Aby zapobiec wpisaniu unijnego statku rybackiego umieszczonego w projekcie wykazu statków NNN, o którym mowa w art. 49, do tymczasowego wykazu statków NNN IOTC, państwo członkowskie bandery przekazuje Komisji następujące informacje wykazujące, że: a) statek w każdym odpowiednim momencie spełniał warunki określone w jego upoważnieniu, oraz: — prowadził działalność połowową w sposób zgodny z CMM, — prowadził działalność połowową na wodach podlegających jurysdykcji państwa nadbrzeżnego w sposób zgodny z przepisami ustawowymi i wykonawczymi tego państwa nadbrzeżnego, lub — poławiał wyłącznie gatunki nieobjęte umową; lub b) w odpowiedzi na wspomnianą działalność połowową NNN podjęto skuteczne działania karne, w tym ściganie i nałożenie odpowiednio dotkliwych sankcji, które skutecznie zapewnią przestrzeganie przepisów i powstrzymają przed kolejnymi naruszeniami. 2. Komisja analizuje te informacje, o których mowa w ust. 1, i bezzwłocznie przesyła je sekretariatowi IOTC.

ROZDZIAŁ VII

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 51 Przekazywanie danych 1. Nie później niż 15 czerwca każdego roku państwa członkowskie przekazują Komisji, korzystając z tabeli zawartej w załączniku II do CMM 18/07, informacje za poprzedni rok kalendarzowy dotyczące następujących elementów: a) szacunków całkowitego połowu według gatunków i narzędzi, w miarę możliwości w ujęciu kwartalnym i z podziałem na zatrzymane połowy w masie w relacji pełnej oraz na odrzuty w masie w relacji pełnej lub liczbach, w odniesieniu do wszystkich gatunków objętych mandatem IOTC, jak również najczęściej poławianych gatunków spodoustych, zgodnie z zapisami połowów i incydentów; b) danych dotyczących całkowitych połowów waleni, żółwi morskich i ptaków morskich, o których mowa odpowiednio w art. 20, 21 i 22; c) w przypadku połowów okrężnicami oraz połowów wędami – danych dotyczących złowionych ilości i nakładu połowowego podzielonych według sposobu połowu oraz ekstrapolowanych na całkowite miesięczne krajowe połowy dla każdego narzędzia; rutynowo przekazuje się również dokumenty z opisem procedury ekstrapolacji; d) w przypadku połowów taklami – danych dotyczących połowów według gatunków, w ujęciu liczbowym lub wagowym, oraz nakładu połowowego wyrażonego liczbą rozmieszczonych haczyków, przedstawionych w podziale na pola pięciostopniowe siatki geograficznej i warstwy miesięczne; rutynowo przekazuje się również dokumenty z opisem procedury ekstrapolacji; e) podsumowania ostatnich połowów tuńczyka żółtopłetwego zgodnie z art. 39; f) połowów zerowych, zgłaszanych przy użyciu tabeli określonej w załączniku II do CMM 18/07. 2. Oprócz informacji, o których mowa w ust. 1, państwa członkowskie zamieszczają następujące dane dotyczące nakładu połowowego floty okrężnicowców korzystających ze statków zaopatrujących i urządzeń do sztucznej koncentracji ryb: a) liczbę i charakterystykę statków zaopatrujących okrężnicowce, które prowadzą działalność pod ich banderą lub wspomagają okrężnicowce prowadzące działalność pod ich banderą lub posiadają licencję na działanie w ich w.s.e., które prowadziły działalność na obszarze; b) liczbę i dni na morzu spędzone przez okrężnicowce oraz statki zaopatrujące okrężnicowce w podziale na pola jednostopniowe siatki geograficznej i w układzie miesięcznym, które mają być zgłoszone przez państwo członkowskie bandery statku zaopatrującego; c) pozycje, daty i godziny wystawienia, identyfikator oraz rodzaj urządzenia do sztucznej koncentracji ryb oraz cechy konstrukcyjne każdego urządzenia do sztucznej koncentracji ryb. 3. Informacje, o których mowa w ust. 1, w odniesieniu do rodzajów statków oraz danych tymczasowych i ostatecznych, przedkłada się Komisji w następujących terminach: a) dane tymczasowe dotyczące flot taklowców prowadzących działalność na morzu pełnym za poprzedni rok należy przedłożyć nie później niż 15 czerwca każdego roku; dane ostateczne przedkłada się nie później niż 15 grudnia każdego roku; b) dane ostateczne dotyczące wszystkich pozostałych flot, w tym statków zaopatrujących, przedkłada się nie później niż 15 czerwca każdego roku. 4. Komisja analizuje te informacje i przesyła je sekretariatowi IOTC w terminach przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu. 5. Na 75 dni przed dorocznym posiedzeniem IOTC państwa członkowskie przesyłają Komisji informacje za poprzedni rok kalendarzowy, obejmujące informacje o działaniach podjętych w celu realizacji ich obowiązków sprawozdawczych w odniesieniu do całego rybołówstwa IOTC, w tym gatunków rekinów złowionych w związku z rybołówstwem IOTC, w szczególności o krokach podjętych w celu poprawy gromadzenia danych dotyczących bezpośrednich i przypadkowych połowów. Komisja zestawia te informacje w unijnym sprawozdaniu z wdrożenia i przesyła je sekretariatowi IOTC. 6. Każdego roku, nie później niż 45 dni przed sesją komitetu naukowego IOTC, państwa członkowskie bandery przesyłają Komisji w podanym przez nią terminie krajowe sprawozdanie naukowe zawierające następujące informacje: a) ogólne dane statystyczne dotyczące rybołówstwa; b) sprawozdanie z wdrażania zaleceń komitetu; c) postępy poczynione w prowadzeniu badań, jak przewidziano w art. 15 ust. 3, art. 16 ust. 3, art. 17 ust. 4 i art. 18 ust. 5; oraz d) inne istotne informacje związane z działalnością połowową w odniesieniu do gatunków IOTC, jak również w odniesieniu do rekinów oraz innych gatunków będących produktami ubocznymi i przyłowami. 7. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 6, sporządza się zgodnie ze wzorem określonym przez komitet naukowy IOTC. Komisja przesyła państwom członkowskim bandery wymagany wzór. Komisja analizuje informacje zawarte w sprawozdaniu, zestawia je w sprawozdaniu Unii i przesyła je sekretariatowi IOTC.

Artykuł 52 Poufność i ochrona danych 1. Z danymi zebranymi i wymienionymi na podstawie niniejszego rozporządzenia postępuje się zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami w zakresie poufności określonymi w art. 112 i 113 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. 2. Gromadzenie, przekazywanie, przechowywanie lub inne przetwarzanie danych na podstawie niniejszego rozporządzenia musi być zgodne z rozporządzeniami (UE) 2016/679 i (UE) 2018/1725. 3. Dane osobowe przetwarzane na podstawie niniejszego rozporządzenia nie mogą być przechowywane przez okres dłuższy niż 10 lat, chyba że dane te są niezbędne do umożliwienia podjęcia działań następczych w związku z naruszeniem, inspekcją lub postępowaniem sądowym lub administracyjnym. W takich przypadkach dane osobowe mogą być przechowywane przez 20 lat. Jeżeli dane osobowe są zatrzymywane przez dłuższy okres, muszą one zostać poddane anonimizacji.

Artykuł 53 Wytyczne Komisja przekazuje państwom członkowskim, które posiadają uprawnienia do połowów w odniesieniu do połowów zarządzanych przez IOTC, wszelkie wytyczne opracowane przez IOTC, w szczególności w zakresie: a) wskazówek dotyczących identyfikacji i praktyk dotyczących odpowiedniego postępowania z rekinami; b) procedur dotyczących postępowania z mantowatymi; c) wytycznych Komitetu Naukowego IOTC dotyczących najlepszych praktyk w zakresie bezpiecznego uwalniania rekinów wielorybich i postępowania z nimi; d) wytycznych Komitetu Naukowego IOTC dotyczących najlepszych praktyk w zakresie bezpiecznego uwalniania waleni i postępowania z nimi; oraz e) wytycznych dotyczących postępowania z żółwiami morskimi. Zainteresowane państwa członkowskie zapewniają, aby wytyczne te zostały przekazane kapitanom ich statków prowadzących odnośne połowy. Kapitanowie ci podejmują wszelkie uzasadnione kroki w celu zastosowania takich wytycznych.

Artykuł 54 Procedura wprowadzania zmian 1. W przypadku gdy będzie to konieczne do wdrożenia do prawa Unii zmian lub uzupełnień obowiązujących rezolucji IOTC, które stają się wiążące dla Unii, i w zakresie, w jakim zmiany w prawie Unii nie będą wykraczały poza rezolucje IOTC, Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 55 aktów delegowanych w celu zmiany: a) opisu FAD w art. 10; b) portów CPC, które mają być wykorzystywane do przeładunku, w art. 12; c) informacji dotyczących poszczególnych statków na potrzeby wykazu statków aktywnie prowadzących połowy tuńczyka i włócznika określonych w art. 24 ust. 3; d) odsetka obecności obserwatorów określonych w art. 30 ust. 1; e) odsetka dotyczącego osób pobierających próbki w terenie w przypadku rybołówstwa łodziowego określonych w art. 32 ust. 1; f) warunków czarterowania określonych w art. 35 ust. 1; g) odsetka inspekcji podczas wyładunków w porcie określonych w art. 44 ust. 1; h) terminów składania sprawozdań określonych w art. 29 ust. 1 i 3, art. 45 ust. 5 i art. 51; i) załączników 1–10; j) odesłań do aktów międzynarodowych zamieszczonych w art. 9 ust. 3 lit. a), art. 9 ust. 4, art. 21 ust. 4, art. 23 ust. 4, art. 27 ust. 3, art. 40 ust. 3 i 4, art. 42 ust. 3, art. 45 ust. 3 i 4, art. 47 ust. 1 i art. 51 ust. 1. 2. Wszelkie zmiany przyjmowane zgodnie z ust. 1 ograniczają się ściśle do wdrożenia do prawa Unii zmian i uzupełnień odnośnych rezolucji IOTC, które są wiążące dla Unii.

Artykuł 55 Wykonywanie przekazanych uprawnień 1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule. 2. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 54, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 22 grudnia 2022 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu. 3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 54, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych. 4. Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. 5. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. 6. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 54 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 56 Zmiany w rozporządzeniach (WE) nr 1936/2001, (WE) nr 1984/2003 i (WE) nr 520/2007 1. Uchyla się art. 2 lit. b) i art. 20–21a rozporządzenia (WE) nr 1936/2001. 2. Uchyla się art. 1 lit. b), art. 8 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1984/2003 oraz załączniki VII, XII, XIV i XVIII do tego rozporządzenia. 3. Uchyla się art. 4 pkt 2 i art. 18–20 rozporządzenia (WE) nr 520/2007.

Artykuł 57 Wejście w życie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Strasburgu dnia 23 listopada 2022 r. W imieniu Parlamentu Europejskiego Przewodnicząca R. METSOLA W imieniu Rady Przewodniczący M. BEK

(1) Dz.U. C 341 z 24.8.2021, s. 106.

(2) Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 4 października 2022 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 24 października 2022 r.

(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

(4) Decyzja Rady 98/392/WE z dnia 23 marca 1998 r. dotycząca zawarcia przez Wspólnotę Europejską Konwencji Narodów Zjednoczonych z dnia 10 grudnia 1982 r. o prawie morza i Porozumienia z dnia 28 lipca 1994 r. odnoszącego się do stosowania jego części XI (Dz.U. L 179 z 23.6.1998, s. 1).

(5) Decyzja Rady 98/414/WE z dnia 8 czerwca 1998 r. w sprawie ratyfikowania przez Wspólnotę Europejską Porozumienia w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r., odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi (Dz.U. L 189 z 3.7.1998, s. 14).

(6) Decyzja Rady 95/399/WE z dnia 18 września 1995 r. w sprawie przystąpienia Wspólnoty do Umowy o utworzeniu Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (Dz.U. L 236 z 5.10.1995, s. 24).

(7) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające unijny system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1).

(8) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1936/2001 i (WE) nr 601/2004 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1093/94 i (WE) nr 1447/1999 (Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 1).

(9) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/473 z dnia 19 marca 2019 r. w sprawie Europejskiej Agencji Kontroli Rybołówstwa (Dz.U. L 83 z 25.3.2019, s. 18).

(10) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).

(11) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

(12) Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

(13) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1936/2001 z dnia 27 września 2001 r. ustanawiające środki kontroli stosowane do połowów niektórych zasobów ryb masowo migrujących (Dz.U. L 263 z 3.10.2001, s. 1).

(14) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1984/2003 z dnia 8 kwietnia 2003 r. wprowadzające system w odniesieniu do statystycznego monitorowania handlu tuńczykiem błękitnopłetwym, włócznikiem i opastunem wewnątrz Wspólnoty (Dz.U. L 295 z 13.11.2003, s. 1).

(15) Rozporządzenie Rady (WE) nr 520/2007 z dnia 7 maja 2007 r. ustanawiające środki techniczne dotyczące ochrony niektórych zasobów gatunków masowo migrujących oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 973/2001 (Dz.U. L 123 z 12.5.2007, s. 3).

(16) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2403 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie zrównoważonego zarządzania zewnętrznymi flotami rybackimi oraz uchylenia rozporządzenia Rady (WE) nr 1006/2008 (Dz.U. L 347 z 28.12.2017, s. 81).