ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1198

z dnia 12 lipca 2019 r.

nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/1036

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1), w szczególności jego art. 11 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

1. PROCEDURA

1.1. Obowiązujące środki

(1) W maju 2013 r. rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 412/2013 (2) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („Chiny” lub „ChRL”). Obecnie obowiązujące indywidualne cła antydumpingowe wynoszą od 13,1 % do 26,1 %. Wszyscy nieobjęci próbą współpracujący producenci eksportujący zostali objęci cłem w wysokości 17,9 %, a wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa podlegają cłu rezydualnemu w wysokości 36,1 % („pierwotne środki”). Dochodzenie, które doprowadziło do wprowadzenia pierwotnych środków, zwane jest dalej „pierwotnym dochodzeniem”.

1.2. Wszczęcie przeglądu wygaśnięcia

(2) Po publikacji zawiadomienia o zbliżającym się wygaśnięciu pierwotnych środków (3) Europejska Federacja Ceramiki Stołowej i Ozdobnej („FEPF” lub „wnioskodawca”) reprezentująca ponad 28 % łącznej produkcji unijnej ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych w 2017 r. złożyła wniosek o wszczęcie przeglądu wygaśnięcia. Federacja stwierdziła, że w związku z wygaśnięciem pierwotnych środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu i kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu unijnego.

(3) W dniu 15 maja 2018 r. Komisja ogłosiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (4) („zawiadomienie o wszczęciu”) wszczęcie przeglądu wygaśnięcia pierwotnych środków stosowanych na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (5) („rozporządzenie podstawowe”).

1.3. Dochodzenie

1.3.1. Okres objęty dochodzeniem przeglądowym i okres badany

(4) Dochodzenie dotyczące kontynuacji dumpingu objęło okres od dnia 1 kwietnia 2017 r. do dnia 31 marca 2018 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym („okres badany”).

1.3.2. Zainteresowane strony

(5) W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja wezwała wszystkie zainteresowane strony do udziału w dochodzeniu. O wszczęciu przeglądu wygaśnięcia Komisja powiadomiła w szczególności następujące strony: wnioskodawcę, znanych producentów unijnych i ich odpowiednie stowarzyszenia, znanych producentów eksportujących w ChRL, znanych importerów niepowiązanych w Unii oraz władze ChRL.

(6) Wszystkie zainteresowane strony wezwano do przedstawienia swoich opinii i informacji oraz do dostarczenia dowodów potwierdzających zgłaszane fakty w terminach określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Zainteresowane strony miały również możliwość złożenia pisemnego wniosku o przesłuchanie przez służby Komisji prowadzące dochodzenie lub rzecznika praw stron w postępowaniach w sprawie handlu.

(7) Aby uniknąć ryzyka odwetu ze strony chińskich władz lokalnych lub podmiotów sektora prywatnego w ChRL, skarżący producenci unijni, reprezentowani przez wnioskodawcę, wystąpili do Komisji o zachowanie poufności ich nazw. Utrzymywali oni, że ujawnienie tożsamości skarżących mogłoby potencjalnie mieć bardzo negatywny wpływ na ich działalność gospodarczą i związek z chińskimi przedsiębiorstwami, z którymi utrzymują ścisłe relacje.

(8) Komisja przeprowadziła ocenę tych wniosków i przedstawionych dowodów potwierdzających. Komisja stwierdziła, że faktycznie istnieją dowody wskazujące na znaczne ryzyko odwetu. Na tej podstawie Komisja zagwarantowała traktowanie na zasadzie poufności nazw skarżących producentów (6).

1.3.3. Kontrola wyrywkowa

(9) W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja oznajmiła, że może dokonać kontroli wyrywkowej zainteresowanych stron zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

1.3.3.1. Kontrola wyrywkowa producentów unijnych

(10) W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja stwierdziła, że wstępnie dokonała doboru próby producentów unijnych zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Przed wszczęciem przeglądu 25 producentów unijnych dostarczyło informacje wymagane do doboru próby i wyraziło gotowość do współpracy z Komisją. Na tej podstawie Komisja dokonała wstępnego doboru próby obejmującej czterech producentów, których uznano za reprezentatywnych dla przemysłu Unii (7). Dobór przeprowadzono w oparciu o wielkość produkcji produktu podobnego osiąganą przez producentów, wielkość producentów i ich położenie geograficzne w Unii oraz segment produktów. Wspomnianych czterech producentów unijnych dostarczało wszystkie najważniejsze typy produktu i miało siedzibę w czterech państwach członkowskich. Wśród tych producentów znalazły się dwa przedsiębiorstwa należące do kategorii małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP (8)). Wstępna próba reprezentowała ponad 10 % szacowanej łącznej produkcji unijnej w 2017 r.

(11) Po ustanowieniu wstępnej próby jeden z producentów objętych próbą powiadomił Komisję, że błędnie zakwalifikował się do kategorii MŚP, podczas gdy w rzeczywistości nie należy do tej kategorii. Aby zachować reprezentatywność próby, Komisja zmieniła skład wstępnej próby, uwzględniając w niej dodatkowe przedsiębiorstwo z kategorii MŚP (9). Powstała w ten sposób ostateczna próba obejmowała pięciu producentów unijnych, w tym dwa MŚP, dostarczających wszystkie najważniejsze typy produktu i mających siedzibę w pięciu państwach członkowskich (10). Próba stanowiła ponad 10 % szacunkowej łącznej produkcji przemysłu Unii w 2017 r.

(12) Chińska Izba Handlowa ds. Wywozu i Przywozu Produktów Przemysłu Lekkiego i Rękodzieł Artystycznych („CCCLA”) przedstawiła uwagę na temat niskiego udziału procentowego, w kontekście reprezentatywności, przedsiębiorstw objętych próbą (ponad 10 %) w porównaniu z udziałem w dochodzeniu pierwotnym (ponad 20 %). Komisja uznała jednak, że ze względu na rozdrobniony charakter przemysłu ceramicznych zastaw stołowych i konieczność uwzględnienia zarówno dużych, jak i małych przedsiębiorstw produkujących różne typy produktu w różnych państwach członkowskich, próbą objęto największą reprezentatywną wielkość sprzedaży, którą można było właściwie zbadać w dostępnym czasie.

1.3.3.2. Kontrola wyrywkowa importerów

(13) Aby zdecydować, czy kontrola wyrywkowa jest konieczna, a jeżeli tak, aby dokonać doboru próby, Komisja wezwała importerów niepowiązanych do podania informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Do Komisji zgłosiło się 15 importerów, z których 12 podało wymagane informacje. Ze względu na liczbę odpowiedzi Komisja postanowiła ograniczyć liczbę importerów, których obejmie dochodzeniem, i dobrała próbę. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego Komisja dokonała doboru dwóch przedsiębiorstw odpowiadających za największą reprezentatywną wielkość przywozu i sprzedaży produktu objętego przeglądem w Unii, możliwą do właściwego zbadania w dostępnym czasie (11). Zgodnie z danymi liczbowymi zgłoszonymi na etapie kontroli wyrywkowej przedsiębiorstwa objęte próbą odpowiadały za około 2–5 % przywozu produktu objętego dochodzeniem w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

1.3.3.3. Dobór próby producentów eksportujących w ChRL

(14) Aby podjąć decyzję, czy dobór próby jest konieczny, i ewentualnie dokonać doboru, Komisja zwróciła się do wszystkich znanych producentów eksportujących z ChRL o udzielenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Ponadto Komisja zwróciła się do Misji Chińskiej Republiki Ludowej w Unii Europejskiej o wskazanie innych producentów eksportujących, którzy ewentualnie byliby zainteresowani udziałem w dochodzeniu, lub skontaktowanie się z nimi.

(15) Pięćset trzydzieści cztery podmioty (534), w tym chińscy producenci eksportujący / grupy producentów eksportujących, odesłały wypełnione formularze kontroli wyrywkowej i wyraziły zgodę na włączenie ich do próby. Łącznie ci współpracujący chińscy producenci eksportujący odpowiadali za około 82 % i 76 % wielkości chińskiej sprzedaży i wartości ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych wywożonych do Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Po przeanalizowaniu informacji przekazanych przez chińskich producentów eksportujących Komisja podjęła decyzję o ograniczeniu dochodzenia do rozsądnej liczby producentów eksportujących w drodze doboru próby zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W dniu 29 czerwca 2018 r. (nota do akt nr t18.007505) Komisja dobrała próbę składającą się z trzech grup producentów eksportujących w oparciu o największą wielkość sprzedaży do Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Te trzy objęte próbą grupy reprezentowały według Eurostatu około 8,8 % łącznego wywozu z Chin do Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym (12).

(16) CCCLA przedstawiła uwagę na temat niskiego udziału procentowego, w kontekście reprezentatywności, przedsiębiorstw objętych próbą w porównaniu z udziałem w dochodzeniu pierwotnym (niemal 20 %). Komisja uznała jednak, że ze względu na rozdrobniony charakter przemysłu ceramicznych zastaw stołowych dobór trzech największych grup pod względem deklarowanej sprzedaży eksportowej do Unii zapewnił największą reprezentatywną wielkość wywozu, którą można było właściwie zbadać w dostępnym czasie.

(17) W dniu 25 lipca 2018 r. jedna z objętych próbą grup (13) powiadomiła służby Komisji o swojej decyzji o wycofaniu się ze współpracy i nieprzedstawieniu odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Następnie zgodnie z art. 17 ust. 4 rozporządzenia podstawowego Komisja podjęła decyzję o doborze nowej próby w drodze dodania jeszcze jednej grupy – czwartej co do wielkości sprzedaży w Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym (14).

1.3.4. Kwestionariusze i wizyty weryfikacyjne

(18) Komisja wysłała kwestionariusze trzem objętym próbą grupom chińskich producentów eksportujących i rządowi ChRL, pięciu producentom unijnym objętym próbą oraz dwóm objętym próbą importerom niepowiązanym. Pełne odpowiedzi na kwestionariusz zostały udzielone przez dwie grupy chińskich producentów eksportujących, czterech producentów unijnych objętych próbą i dwóch importerów objętych próbą.

(19) Jeden drobny producent unijny poinformował Komisję, że nie będzie mógł udzielić miarodajnej odpowiedzi na pytania w kwestionariuszu, w związku z czym wycofał się ze współpracy z Komisją. Ponieważ nastąpiło to na późnym etapie postępowania, nie było możliwości zastąpienia przedsiębiorstwa objętego próbą. Wycofanie się tego przedsiębiorstwa miało wpływ na reprezentatywność próby, która w rezultacie ograniczała się do trzech dużych producentów i jednego przedsiębiorstwa należącego do kategorii MŚP, zamiast dwóch takich przedsiębiorstw. Zmieniona próba nadal jednak stanowiła ponad 10 % szacunkowej łącznej produkcji przemysłu Unii w 2017 r., obejmowała wszystkie istotne segmenty produktów (porcelanę, wyroby kamionkowe i ceramikę porowatą), duże przedsiębiorstwa i MŚP, a także była reprezentatywna pod względem rozmieszczenia geograficznego (cztery państwa członkowskie (15)).

(20) Jedna grupa objętych próbą chińskich producentów eksportujących przekazała zdecydowanie niekompletne odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, w którym sekcje dotyczące krajowej sprzedaży i kosztów pozostawiono puste, przez co Komisja nie mogła uzyskać wszystkich informacji niezbędnych jej zdaniem do przeprowadzenia dochodzenia. W związku z tym Komisja poinformowała tę grupę, że w jej zakresie dokona ustaleń w oparciu o fakty dostępne, jak określono w art. 18 rozporządzenia podstawowego (16).

(21) Komisja zweryfikowała wszelkie informacje, które uznała za niezbędne do ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu i szkody oraz do określenia interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących zainteresowanych stron: a) chińscy producenci eksportujący: — Hunan Hualian China Industry Co., Ltd i Hunan Liling Hongguanyao China Industry Co., Ltd oraz powiązane z nimi przedsiębiorstwa handlowe („grupa Hunan Hualian”) w chińskiej prowincji Hunan; — Guangdong Songfa Ceramics Co., Ltd i Chaozhou Lianjun Ceramics Co., Ltd („grupa Songfa”) w chińskiej prowincji Guangdong; b) producenci unijni: — Wizyty weryfikacyjne przeprowadzono w siedzibach czterech producentów unijnych objętych próbą. c) importerzy niepowiązani: — Ritzenhoff & Breker GmbH & Co. KG, Bad Driburg, Niemcy; — Ritzenhoff AG, Marsberg, Niemcy.

1.3.5. Wniosek o zachowanie poufności

(22) Podobnie jak skarżący producenci unijni na etapie wszczęcia postępowania, jak opisano powyżej w motywie 7, z obawy przed odwetem ze strony klientów lub konkurentów objętych niniejszym dochodzeniem producenci unijni objęci próbą wystąpili do Komisji o nieujawnianie ich tożsamości zgodnie z art. 19 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Komisja zbadała osobno zasadność każdego z wniosków o zachowanie poufności. Komisja stwierdziła, że faktycznie istnieją przesłanki świadczące o znacznym ryzyku odwetu we wszystkich zbadanych przypadkach, przyjęto więc, że nazwy tych przedsiębiorstw nie powinny być ujawniane (17). Ponadto Komisja uznała, że nie należy ujawniać, w których pięciu państwach członkowskich przedsiębiorstwa objęte próbą mają siedzibę, gdyż nieuchronnie doprowadziłoby to do identyfikacji tych przedsiębiorstw.

(23) CCCLA zarówno przed ujawnieniem ostatecznych ustaleń, jak i po jego dokonaniu twierdziła, że nieujawnienie tożsamości producentów unijnych objętych próbą stanowi poważne naruszenie prawa do obrony pozostałych zainteresowanych stron. Po pierwsze, według CCCLA nie przedstawiono żadnych informacji dotyczących powiązań producentów unijnych z chińskimi przedsiębiorstwami działającymi w tym samym sektorze. W nocie do akt zawierającej ocenę dowodów przedstawionych przez producentów unijnych Komisja wskazała jednak powiązania z chińskimi przedsiębiorstwami, które mogłyby zostać zagrożone na skutek ujawnienia tożsamości producentów unijnych (18). Po drugie, CCCLA krytycznie stwierdziła, że anonimowość tych przedsiębiorstw uniemożliwi jej przedstawienie miarodajnych uwag na temat reprezentatywności próby, ustalenie, czy produkty wytwarzane przez dane przedsiębiorstwo objęte próbą są markowe, czy też nie, a także zweryfikowanie poprawności ustaleń Komisji dotyczących szkody.

(24) W świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości ochrona prawa do obrony musi wykazywać, w stosownych przypadkach, zgodność z zasadą poufności szczegółowo określoną w art. 19 rozporządzenia podstawowego (19). Mimo że zgodność taka umożliwia przekazywanie niepoufnych streszczeń takich informacji (podających np. przedziały lub elementy indeksowane tych informacji) w przypadkach, w których podanie takich informacji nie prowadziłoby do ujawnienia tajemnicy handlowej, zasada ta nie jest bezwzględna.

(25) Stosując się do tej zasady, w toku całego prowadzonego dochodzenia Komisja zapewniła możliwość sprawdzenia i wyjaśnienia wszystkich istotnych kwestii na podstawie akt udostępnionych zainteresowanym stronom do wglądu. Akta te obejmują noty dotyczące doboru próby i jej reprezentatywności, jawne pisma producentów unijnych objętych próbą zawierające przedziały lub elementy indeksowane informacji, a także pozostałą istotną korespondencję z tymi przedsiębiorstwami i ich przedstawicielami, m.in. udział procentowy produktów markowych wytwarzanych przez poszczególne przedsiębiorstwa objęte próbą. Przy wyborze przedsiębiorstw objętych próbą lub ustalaniu szkody Komisja nie kierowała się żadnymi innymi informacjami oprócz informacji, których wersja nieobjęta klauzulą poufności została przedstawiona zainteresowanym stronom. Gdyby nazwy tych przedsiębiorstw ujawniono, zainteresowane strony nie uzyskałyby zatem żadnych dodatkowych informacji przydatnych do weryfikacji prawidłowości ustaleń Komisji. Dlatego też Komisja uznała, że informacje zawarte w dokumentach przedstawionych do wglądu zainteresowanym stronom są wystarczające do zagwarantowania im prawa do obrony, a ujawnienie nazw producentów unijnych prawdopodobnie skutkowałoby poniesieniem przez nich nieodwracalnej i nieproporcjonalnej szkody ekonomicznej. W związku z tym powyższy argument został odrzucony.

1.3.6. Procedura określania wartości normalnej na podstawie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego

(26) W świetle wystarczających dowodów dostępnych na początku dochodzenia, które wykazują istnienie w ChRL znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego, Komisja uznała za właściwe wszczęcie dochodzenia na podstawie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego.

(27) W związku z tym w celu zebrania danych niezbędnych do ewentualnego zastosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego, w zawiadomieniu o wszczęciu Komisja zwróciła się do wszystkich znanych producentów w ChRL o dostarczenie informacji wymaganych w załączniku III do zawiadomienia o wszczęciu w odniesieniu do materiałów stosowanych do produkcji produktu objętego przeglądem. Dwaj producenci, którzy przesłali odpowiedzi w ramach kontroli wyrywkowej, przedstawili również informacje wymagane zgodnie z załącznikiem III.

(28) W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne do dochodzenia w odniesieniu do domniemanych znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego Komisja przesłała kwestionariusz również do rządu ChRL. W kwestionariuszu tym poproszono rząd ChRL o przedstawienie swoich opinii na temat dowodów zawartych we wniosku przedstawionym przez wnioskodawcę, wszelkich pozostałych dowodów zawartych w aktach, dotyczących istnienia znaczących zakłóceń, m.in. konkretnie na temat sprawozdania, a także na temat zasadności zastosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego w rozpatrywanej sprawie. Nie otrzymano żadnej odpowiedzi.

(29) W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja wezwała również wszystkie zainteresowane strony do przedstawienia swoich opinii i informacji oraz do dostarczenia dowodów potwierdzających stosowność zastosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego w terminie 37 dni od daty opublikowania tego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(30) W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja wskazała również, że w świetle dostępnych dowodów może zaistnieć potrzeba wyboru odpowiedniego reprezentatywnego kraju na podstawie art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego w celu ustalenia wartości normalnej na podstawie niezniekształconych cen lub wartości odniesienia.

(31) W dniu 18 lipca 2018 r. Komisja opublikowała pierwszą notę do akt (20) („nota z dnia 18 lipca”), w której zwróciła się o opinię zainteresowanych stron na temat odpowiednich źródeł, z których może skorzystać w celu określenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. e) tiret drugie rozporządzenia podstawowego. Na podstawie odpowiedzi do załącznika III do zawiadomienia o wszczęciu Komisja przedstawiła wykaz wszystkich czynników produkcji, m.in. materiałów, energii elektrycznej i siły roboczej, wykorzystywanych przez producentów eksportujących w produkcji ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych. Ponadto w oparciu o kryteria wyboru niezniekształconych cen lub wartości odniesienia Komisja zidentyfikowała trzy potencjalne reprezentatywne kraje: Brazylię, Tajlandię i Turcję.

(32) Komisja dała wszystkim zainteresowanym stronom możliwość przedstawienia uwag. Komisja otrzymała uwagi tylko od CCCLA i wnioskodawcy.

(33) Komisja odniosła się do uwag zainteresowanych stron w drugiej nocie (21) dotyczącej źródeł do celów określenia wartości normalnej z dnia 9 października 2018 r. („nota z dnia 9 października”). W nocie z dnia 9 października Komisja doprecyzowała wykaz czynników produkcji i stwierdziła, że na tym etapie Turcja jest najbardziej odpowiednim reprezentatywnym krajem na podstawie art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego. Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie uwag. Komisja otrzymała uwagi tylko od CCCLA i wnioskodawcy. Do uwag tych odniesiono się poniżej w sekcji 3.2.3 niniejszego rozporządzenia.

1.3.7. Dalsze postępowanie

(34) W dniu 26 kwietnia 2019 r. Komisja ujawniła istotne fakty i ustalenia, na podstawie których zamierza utrzymać obowiązujące cła antydumpingowe („ujawnienie ostatecznych ustaleń”). Wszystkim stronom wyznaczono okres 20 dni, w którym mogły zgłaszać uwagi dotyczące ujawnionych ustaleń. Na wniosek CCCLA w dniu 17 maja 2019 r. odbyło się przesłuchanie.

(35) Komisja rozpatrzyła i w stosownych przypadkach uwzględniła uwagi przedstawione przez zainteresowane strony.

2. PRODUKT OBJĘTY DOCHODZENIEM I PRODUKT PODOBNY

2.1. Produkt objęty dochodzeniem

(36) Produkt objęty dochodzeniem nie zmienił się od czasu pierwotnego dochodzenia, tj. są to ceramiczne zastawy stołowe i naczynia kuchenne z wyłączeniem ceramicznych młynków do przypraw i ich ceramicznych części do mielenia, ceramicznych młynków do kawy, ceramicznych ostrzarek do noży, ceramicznych narzędzi kuchennych używanych do cięcia, mielenia, tarcia, krojenia, skrobania i obierania oraz kamieni z ceramiki kordierytowej w rodzaju stosowanych do pieczenia pizzy lub chleba – obecnie objęte kodami CN ex 6911 10 00, ex 6912 00 21, ex 6912 00 23, ex 6912 00 25 oraz ex 6912 00 29 (kody TARIC 6911100090, 6912002111, 6912002191, 6912002310, 6912002510 oraz 6912002910) i pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej („produkt objęty dochodzeniem”).

(37) Ceramiczne zastawy stołowe i naczynia kuchenne mogą być wykonane z porcelany (w tym chińskiej / chińskiej porcelany kostnej), zwykłej ceramiki, kamionki, ceramiki porowatej lub wysokogatunkowej porcelany, lub innych materiałów. Końcowy produkt ceramiczny zależy od rodzaju i składu głównych surowców, którymi mogą być glina, kaolin, skaleń i kwarc.

(38) Ceramiczne zastawy stołowe i naczynia kuchenne są sprzedawane w wielu różnych formach, które z czasem ewoluowały. Są stosowane w wielu różnych miejscach, np. gospodarstwach domowych, hotelach, restauracjach lub placówkach opieki.

2.2. Produkt podobny

(39) Jak ustalono w toku dochodzenia pierwotnego, ceramiczne zastawy stołowe i naczynia kuchenne produkowane i sprzedawane przez przemysł unijny w Unii, ceramiczne zastawy stołowe produkowane i sprzedawane na krajowym rynku ChRL oraz ceramiczne zastawy stołowe i naczynia kuchenne przywożone do Unii z ChRL posiadają takie same podstawowe charakterystyczne cechy fizyczne i chemiczne oraz takie samo podstawowe przeznaczenie końcowe. Produkty te uznaje się zatem za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

3. PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI DUMPINGU

(40) Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy istnieje prawdopodobieństwo, że wygaśnięcie obowiązujących środków doprowadzi do kontynuacji dumpingu z ChRL.

3.1. Współpraca ze strony przedsiębiorstw objętych próbą

(41) Z danych Eurostatu wynika, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym Chiny wywiozły do Unii 376 421 ton ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych o łącznej wartości 671 978 000 EUR. W tym samym okresie wielkość i wartość wywozu zadeklarowana przez współpracujących chińskich producentów eksportujących wyniosła odpowiednio 292 866 ton (78 %) i 484 020 950 EUR (72 %). Mając na uwadze rozdrobnienie sektora ceramicznych zastaw stołowych, taki poziom współpracy można uznać za wysoki.

(42) Jednocześnie jedna z czterech grup objętych próbą wycofała się ze współpracy bez podania odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, a inna grupa przedstawiła zdecydowanie niekompletną odpowiedź na pytania zawarte w kwestionariuszu, która nie pozwoliła Komisji na uzyskanie wszystkich informacji uznanych za niezbędne. Ponadto trzecia grupa objęta próbą podjęła decyzję o wycofaniu się ze współpracy w trakcie wizyty weryfikacyjnej (22). W toku weryfikacji tej grupy Komisja ustaliła, że ze względu na brak dowodów nie można było przeprowadzić wystarczającej weryfikacji danych przedstawionych w odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. W szczególności przedsiębiorstwo to nie przedstawiło dokumentacji potwierdzającej wielkość produkcji ani dokumentacji dotyczącej dostaw surowców / wyrobów gotowych w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. W siedzibie przedsiębiorstwa brakowało również pewnych dokumentów elektronicznych, m.in. zamówień i umów kupna związanych z transakcjami dostaw w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Ponadto co najmniej w przypadku jednej transakcji przedstawiona dokumentacja nie odpowiadała zweryfikowanym informacjom/dokumentom, które Komisja otrzymała od dostawcy przedsiębiorstwa. Wszystkie te ustalenia potwierdzają wniosek, zgodnie z którym przedstawione informacje były niewiarygodne, a część produkcji i pochodzenie sprzedaży eksportowej do UE w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym zostały niewłaściwie zadeklarowane.

(43) Z powyższego wynika, że spośród czterech grup trzy, pomimo początkowej zgody, w ostatecznym rozrachunku nie współpracowały w toku dochodzenia. Komisja poinformowała przedmiotowe przedsiębiorstwa i władze Chin (23), że zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego może oprzeć swoje ustalenia dotyczące kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu na faktach dostępnych.

3.2. Dumping w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym

3.2.1. Wartość normalna

(44) Zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia podstawowego „[p]odstawą obliczenia wartości normalnej są zwykle ceny uiszczone lub należne w zwykłym obrocie handlowym przez niezależnych nabywców w kraju wywozu”.

(45) Zgodnie jednak z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego „w przypadku stwierdzenia […], że ze względu na istnienie w kraju wywozu znaczących zakłóceń w rozumieniu lit. b) nie jest właściwe stosowanie cen i kosztów krajowych w tym kraju, wartość normalną konstruuje się wyłącznie na podstawie kosztów produkcji i sprzedaży odzwierciedlających niezniekształcone ceny lub wartości odniesienia” oraz „[wartość normalna] obejmuje niezniekształconą i odpowiednią kwotę kosztów administracyjnych, kosztów sprzedaży i kosztów ogólnych oraz zyski” („koszty administracyjne, koszty sprzedaży i koszty ogólne” zwane dalej „kosztami sprzedaży, kosztami ogólnymi i administracyjnymi”).

(46) Jak wyjaśniono poniżej, w obecnym dochodzeniu Komisja stwierdziła, że w oparciu o dostępne dowody zastosowanie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego jest właściwe.

3.2.2. Istnienie znaczących zakłóceń

3.2.2.1. Wprowadzenie

(47) Zgodnie z definicją w art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego „znaczące zakłócenia to te zakłócenia, które występują wówczas, gdy podane ceny lub koszty, w tym koszty surowców i energii, nie wynikają z działania sił rynkowych, ponieważ wywiera na nie wpływ istotna interwencja rządowa. Przy ocenie istnienia znaczących zakłóceń uwzględnia się m.in. potencjalny wpływ jednego z następujących elementów lub kilku z nich: — rynek jest w znacznej mierze obsługiwany przez przedsiębiorstwa będące własnością władz kraju wywozu lub będące pod kontrolą lub politycznym nadzorem tych władz lub też działające zgodnie ze wskazówkami tych władz, — obecność przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach umożliwia ingerowanie w ceny lub koszty, — polityka publiczna lub działania publiczne, które faworyzują dostawców krajowych lub w inny sposób wpływają na działanie sił rynkowych, — brak, dyskryminujące stosowanie bądź niedostateczne egzekwowanie przepisów dotyczących upadłości, prawa spółek czy prawa rzeczowego, — zniekształcone koszty wynagrodzeń, — dostęp do finansowania uzyskuje się dzięki instytucjom, które wdrażają cele polityki publicznej lub w inny sposób nie działają niezależnie od państwa”.

(48) Zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego przy ocenie istnienia znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. a) bierze się pod uwagę m.in. niewyczerpujący wykaz elementów wymienionych w tym pierwszym przepisie. Zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego przy ocenie istnienia znaczących zakłóceń uwzględnia się potencjalny wpływ jednego ze wspomnianych powyżej elementów lub większej ich liczby na ceny i koszty produktu objętego dochodzeniem w kraju wywozu. Ponieważ wspomniany wykaz nie ma charakteru kumulatywnego, nie wszystkie wymienione w nim elementy muszą zostać wzięte pod uwagę, aby stwierdzić istnienie znaczących zakłóceń. Ponadto te same okoliczności faktyczne mogą posłużyć do wykazania istnienia jednego elementu z wykazu lub większej ich liczby. Jakikolwiek wniosek dotyczący znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. a) musi jednak zostać wyciągnięty na podstawie wszystkich dostępnych dowodów. Ogólna ocena dotycząca istnienia zakłóceń może również obejmować ogólny kontekst i ogólną sytuację w kraju wywozu, w szczególności w sytuacji, w której koncepcja „socjalistycznej gospodarki rynkowej” jest zapisana w chińskiej konstytucji, a cały system prawny nadaje rządowi znaczące uprawnienia do ingerencji w gospodarkę w taki sposób, że ceny i koszty nie są wynikiem swobodnego rozwoju mechanizmów rynkowych.

(49) Art. 2 ust. 6a lit. c) rozporządzenia podstawowego stanowi, że „jeśli Komisja ma uzasadnione przesłanki świadczące o możliwości istnienia znaczących zakłóceń, o których mowa w lit. b), w jakimś kraju lub w jakimś sektorze w tym kraju, oraz jeśli jest to stosowne dla skutecznego stosowania niniejszego rozporządzenia, Komisja przygotowuje, udostępnia publicznie i regularnie aktualizuje sprawozdanie opisujące okoliczności rynkowe, o których mowa w lit. b), panujące w tym kraju lub sektorze”.

(50) W tym względzie Komisja wydała już wcześniej dokument roboczy służb Komisji w sprawie znaczących zakłóceń w gospodarce Chińskiej Republiki Ludowej na potrzeby dochodzeń w sprawie ochrony handlu (zwany dalej „sprawozdaniem”). W sprawozdaniu wykazano istnienie istotnej interwencji rządowej na wielu poziomach gospodarki, w tym konkretne zakłócenia w zakresie wielu kluczowych czynników produkcji (takich jak grunty, energia elektryczna, kapitał, surowce i siła robocza), a także w określonych sektorach (takich jak sektor ceramiczny). Sprawozdanie to zostało umieszczone w aktach dochodzenia na etapie wszczęcia przeglądu. Wniosek zawierał również istotne dowody uzupełniające sprawozdanie.

(51) Wniosek zawierał informacje potwierdzające zarzuty dotyczące znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b), o którym mowa powyżej, uzupełniające sprawozdanie.

(52) Po pierwsze, wnioskodawca w sekcji 3.B.i wniosku odniósł się do istnienia znaczących zakłóceń w Chinach stwierdzonego w sprawozdaniu. Wnioskodawca dodatkowo uzupełnił te informacje w odrębnym dokumencie załączonym do wniosku („sprawozdanie ThinkDesk”) (24).

(53) Na podstawie powyższych dokumentów wnioskodawca stwierdził, że istnieją zakłócenia w zakresie czynników produkcji. Wnioskodawca twierdził ponadto, że istnieją powiązania między chińskimi decydentami a zarządami przedsiębiorstw produkujących zastawy stołowe i naczynia kuchenne, które wnioskodawca zakwalifikował jako „stosunkowo duże”.

(54) We wniosku wnioskodawca przedstawił również przykłady znaczącego wsparcia, jakie w ostatnich latach otrzymali od państwa producenci zastaw stołowych i naczyń kuchennych. W sprawozdaniu ThinkDesk podkreślono środki w postaci nagród finansowych i wsparcia finansowego przyznane przez władze chińskie na rzecz sektora ceramicznego. Ponadto w sprawozdaniu tym jest mowa o istnieniu polityki gospodarczej mającej na celu zwiększenie zdolności innowacyjnych w sektorze ceramicznym i jego modernizację pod względem technologicznym. W tym względzie w sprawozdaniu jest mowa o pewnych środkach w zakresie wsparcia finansowego przyznanych przez instytucje rządowe na wszystkich szczeblach administracji (25).

(55) Jeżeli chodzi o pozostałe środki wsparcia, wnioskodawca wykazał istnienie wsparcia rządu w zakresie wywozu w formie obniżek VAT lub ubezpieczania kredytów eksportowych przez państwowe przedsiębiorstwo China Export & Credit Insurance Corporation (Sinosure), z których to środków korzystali chińscy producenci ceramiki (26). W sprawozdaniu ThinkDesk utrzymuje się ponadto, że ze względu na znaczenie sektora ceramicznego dla lokalnej gospodarki otrzymuje on istotne wsparcie finansowe i niepieniężne od instytucji rządowych i samorządowych na szczeblu regionalnym (27). Ponadto przedsiębiorstwom przyznaje się wsparcie finansowe związane z komercjalizacją, patentami i znakami towarowymi (28).

(56) W oparciu o informacje zawarte w sprawozdaniu i w sprawozdaniu ThinkDesk wnioskodawca podniósł argument, że państwo odgrywa dominującą rolę w chińskiej gospodarce, oraz stwierdzili istnienie znaczących zakłóceń na rynku w sektorze ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych.

(57) Komisja zbadała, czy ze względu na istnienie znaczących zakłóceń w ChRL właściwe było stosowanie cen i kosztów krajowych w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego. Komisja uczyniła to na podstawie dowodów dostępnych w aktach sprawy, w tym dowodów zawartych w sprawozdaniu, które opierają się na publicznie dostępnych źródłach. Analiza ta obejmowała badanie istotnych interwencji rządowych w gospodarce ChRL ogółem, a także konkretnej sytuacji na rynku w danym sektorze, do którego należy produkt objęty przeglądem.

(58) Na podstawie sekcji 5.2.2 zawiadomienia o wszczęciu i zgodnie z art. 2. ust. 6a lit. c) rozporządzenia podstawowego w momencie wszczęcia przeglądu wszystkie zainteresowane strony zostały wezwane do odrzucenia dowodów zawartych w aktach dochodzenia, które wykazują istnienie znaczących zakłóceń, przedstawienia uwag w ich sprawie lub ich uzupełnienia. Żaden z producentów eksportujących nie skorzystał z tej możliwości. Ponadto producenci eksportujący w szczególności zostali poproszeni w kwestionariuszu dla producentów eksportujących o przedstawienie argumentów i dowodów potwierdzających, jeżeli uważają, że niektóre lub wszystkie koszty, jakie ponieśli, nie podlegały znaczącym zakłóceniom. Jeden producent eksportujący twierdził, że poniesione przez niego koszty surowców nie zostały zniekształcone. Producent ten nie przedstawił jednak na miejscu żadnych dowodów potwierdzających, mimo że został o to wyraźnie poproszony przed weryfikacją. Co więcej, jak wyjaśniono w motywie 42 powyżej, producent ten podjął nawet decyzję o całkowitym zaprzestaniu współpracy.

(59) Po ujawnieniu ustaleń CCCLA stwierdziła, że Porozumienie antydumpingowe WTO nie przewiduje proceduralnej przeszkody w zakresie składania uwag na temat sprawozdania krajowego. Komisja zwróciła uwagę, że twierdzenie to wiąże się ze stanowiskiem CCCLA w sprawie zgodności nowej metodyki z zasadami WTO, którą to kwestię omówiono poniżej w motywach 126 i 127. W związku z powyższym argument ten został odrzucony.

(60) Po ujawnieniu ustaleń CCCLA stwierdziła również, że chińskim producentom eksportującym w żadnym momencie nie dano istotnej szansy na wykazanie, że indywidualnie nie doświadczyli znaczących zakłóceń, o których mowa w sprawozdaniu i w sprawozdaniu ThinkDesk. Co więcej, CCCLA stwierdziła, że zgodnie z nową unijną metodyką antydumpingową (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2321 z dnia 12 grudnia 2017 r.) indywidualnego eksportera pozbawia się możliwości wykazania, że może być traktowany niezależnie od domniemanej sytuacji w kraju, inaczej niż w metodyce stosowanej wobec ChRL na podstawie art. 2 ust. 7 poprzedniej wersji rozporządzenia podstawowego, który to artykuł przewidywał możliwość traktowania indywidualnych eksporterów na zasadach rynkowych, jeżeli wykazali, że jest ku temu podstawa. CCCLA twierdziła zatem, że Komisja naruszyła zasadę dobrej administracji i sprawiedliwości proceduralnej oraz prawo do obrony w odniesieniu do CCCLA i wszystkich chińskich eksporterów, a także naruszyła przepisy art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

(61) Komisja przypomina, że zasada dobrej administracji – w przypadkach, w których dotyczy ona konkretnego prawa, w tym prawa każdego do bezstronnego i sprawiedliwego rozpatrzenia swojej sprawy w rozsądnym terminie, jak określono w art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – musi być uznawana za zasadę prawa Unii mającą na celu nadanie praw osobom fizycznym. Zgodnie z orzecznictwem sama zasada dobrej administracji nie powoduje jednak nadania praw osobom fizycznym, chyba że zasada ta wyraża konkretne prawa (29). W tym względzie należy zauważyć, że w przeciwieństwie do tego, co twierdzi CCCLA, na wszystkich etapach przeglądu wygaśnięcia wszystkie strony miały możliwość przedstawiania uwag na temat istnienia znaczących zakłóceń, związku z produktem objętym dochodzeniem i wpływu takich zakłóceń na ich działalność gospodarczą. Producenci eksportujący mogli udzielić odpowiedzi na pytania zawarte w sekcji F-5 kwestionariusza. Jeden producent eksportujący mógł spróbować powołać się na dowody potwierdzające jego twierdzenie, że poniesione przez niego koszty nie były zniekształcone. Jak wspomniano w motywie 58, żadna z tych stron nie skorzystała z dostępnych możliwości. Wspomniane zainteresowane strony nie mogą zatem powoływać się na zasadę dobrej administracji, wyrażoną w art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, w odniesieniu do swojego twierdzenia dotyczącego istnienia znaczących zakłóceń dla producentów eksportujących objętych dochodzeniem. Co więcej, teoretyczne argumenty oparte na abstrakcyjnych porównaniach między różnymi wersjami przepisów antydumpingowych nie mają znaczenia w kontekście art. 41 Karty, gdyż Komisja jest prawnie zobligowana do przestrzegania obowiązujących przepisów. Jednocześnie Komisja odnotowuje również, że zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) akapit drugi tiret trzecie rozporządzenia podstawowego koszty krajowe ponoszone przez eksporterów można wykorzystywać do skonstruowania wartości normalnej „jeśli zostanie potwierdzone, że nie są zniekształcone, w oparciu o dokładne i odpowiednie dowody”. Oznacza to, że jeżeli warunek ten jest spełniony, można wziąć pod uwagę indywidualną sytuację danego producenta eksportującego, tak aby wartość normalna została ustalona na podstawie poniesionych przez niego kosztów. W każdym razie Komisja przypomina, że CCCLA nie może powoływać się na prawo procesowe, które jej osobiście nie dotyczy i nie ma na nią negatywnego wpływu, czyli nie może powoływać się na naruszenie szczególnego prawa, jakim jest prawo osobiste jej członków.

(62) Komisja odrzuciła zatem twierdzenie, że doszło do naruszenia art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

3.2.2.2. Znaczące zakłócenia wpływające na ceny i koszty krajowe w Chińskiej Republice Ludowej

(63) Chiński system gospodarczy bazuje na koncepcji „socjalistycznej gospodarki rynkowej”. Koncepcja ta jest zapisana w chińskiej konstytucji i determinuje zarządzanie gospodarką Chin. Podstawową zasadą jest „socjalistyczna własność publiczna środków produkcji, a mianowicie własność całego narodu i zbiorowa własność ludu pracującego”. Gospodarka państwowa stanowi „wiodącą siłę gospodarki narodowej”, a państwo posiada mandat „do zapewnienia poprawy sytuacji gospodarczej i wzrostu gospodarczego” (30). W związku z tym ogólna struktura chińskiej gospodarki nie tylko pozwala na znaczące interwencje rządowe w gospodarkę, ale wyraźnie sankcjonuje takie interwencje. Pojęcie nadrzędności własności publicznej wobec własności prywatnej przenika cały system prawny i stanowi ogólną zasadę podkreślaną we wszystkich głównych aktach prawnych. Podstawowym przykładem jest chińskie prawo rzeczowe: odnosi się ono do podstawowego etapu socjalizmu i powierza państwu utrzymanie podstawowego systemu gospodarczego, w ramach którego własność publiczna odgrywa dominującą rolę. Inne formy własności są tolerowane, a prawo zezwala na ich rozwój obok własności państwowej (31).

(64) Ponadto zgodnie z prawem chińskim socjalistyczna gospodarka rynkowa jest rozwijana pod przywództwem Komunistycznej Partii Chin („KPCh”). Struktury państwa chińskiego i KPCh są ze sobą powiązane na każdym poziomie (prawnym, instytucjonalnym, osobowym), tworząc podstawową strukturę, w której nie można odróżnić ról KPCh i państwa. W wyniku zmiany chińskiej konstytucji w marcu 2018 r. jeszcze bardziej podkreślono wiodącą rolę KPCh, potwierdzając ją w tekście art. 1 konstytucji. Po już istniejącym pierwszym zdaniu przepisu: „[s]ystem socjalistyczny jest podstawowym systemem Chińskiej Republiki Ludowej” dodano nowe zdanie w brzmieniu: „[p]odstawową cechą chińskiego socjalizmu jest przywództwo Komunistycznej Partii Chin” (32). Świadczy to o niekwestionowanej i coraz większej kontroli KPCh nad systemem gospodarczym Chin. To przywództwo rządowe i ta kontrola rządowa nierozerwalnie wiążą się z ustrojem chińskim, a ich zakres jest znacznie większy niż w innych państwach, w których ogólna kontrola makroekonomiczna sprawowana przez rządy jest ograniczona działaniem sił rynkowych.

(65) Państwo chińskie stosuje interwencjonizm gospodarczy, dążąc do osiągnięcia celów, które nie odzwierciedlają przeważających warunków ekonomicznych na wolnym rynku, tylko pokrywają się z programem politycznym określonym przez KPCh (33). Stosowane przez władze chińskie narzędzia interwencjonizmu gospodarczego obejmują różne obszary, w tym system planowania przemysłowego, system finansowy oraz poziom otoczenia regulacyjnego.

(66) Po pierwsze, na poziomie ogólnej kontroli administracyjnej kierunek chińskiej gospodarki wyznacza się w ramach złożonego systemu planowania przemysłowego, który ma wpływ na wszystkie rodzaje działalności gospodarczej w państwie. Wszystkie te plany obejmują kompleksowy i złożony model sektorów i przekrojowych strategii obejmujący wszystkie szczeble administracji. Plany na szczeblu prowincji są szczegółowe, natomiast w planach krajowych wyznacza się szersze cele. W planach określa się również środki służące wspieraniu odpowiednich branż/sektorów, a także ramy czasowe, w jakich cele muszą zostać osiągnięte. Niektóre plany nadal zawierają wyraźne cele w zakresie produkcji, podczas gdy w poprzednich cyklach planowania było to stałym elementem. Zgodnie z planami poszczególne sektory lub projekty przemysłowe są traktowane jako (pozytywne lub negatywne) priorytety zgodnie z priorytetami rządu i przypisuje się im konkretne cele w zakresie rozwoju (modernizacja przemysłu, ekspansja międzynarodowa itp.). Podmioty gospodarcze, zarówno prywatne, jak i państwowe, muszą skutecznie dostosowywać swoją działalność do realiów narzuconych w ramach systemu planowania. Jest to spowodowane nie tylko wiążącym charakterem planów, ale również faktem, że odpowiednie władze chińskie na wszystkich szczeblach władzy stosują się do systemu planów i odpowiednio wykorzystują przyznane im uprawnienia, skłaniając tym samym podmioty gospodarcze do przestrzegania priorytetów określonych w planach (zob. również sekcja 3.2.2.5 poniżej) (34).

(67) Po drugie, na poziomie przydziału środków finansowych system finansowy Chin jest zdominowany przez banki komercyjne będące własnością państwa. Ustanawiając i wdrażając swoją politykę kredytową, banki te muszą raczej dostosować się do celów polityki przemysłowej rządu, a nie oceniać przede wszystkim korzyści gospodarcze danego projektu (zob. również sekcja 3.2.2.8 poniżej) (35). To samo dotyczy pozostałych elementów chińskiego systemu finansowego, takich jak rynki akcji, rynki obligacji, rynki niepublicznych instrumentów kapitałowych itp. Ponadto instytucjonalna i operacyjna struktura tych obszarów sektora finansowego, które nie stanowią części sektora bankowego, nie jest nastawiona na maksymalizację skutecznego funkcjonowania rynków finansowych, lecz na zapewnienie kontroli i umożliwienie interwencji państwa i KPCh (36).

(68) Po trzecie, na poziomie otoczenia regulacyjnego interwencje państwa w zakresie gospodarki przyjmują różne formy. Na przykład przepisy dotyczące zamówień publicznych są regularnie wykorzystywane do osiągania celów politycznych innych niż efektywność gospodarcza, co podważa zasady rynkowe w tym obszarze. Mające zastosowanie ustawodawstwo przewiduje w szczególności, że zamówienia publiczne są udzielane w celu ułatwienia osiągnięcia celów wyznaczonych w ramach polityki państwa. Charakter tych celów pozostaje jednak niezdefiniowany, co pozostawia organom decyzyjnym szeroki margines swobody (37). Podobnie w obszarze inwestycji rząd chiński utrzymuje znaczącą kontrolę i wpływ, jeżeli chodzi o miejsce przeznaczenia oraz wielkość inwestycji zarówno państwowych, jak i prywatnych. Kontrola inwestycji oraz różne zachęty, ograniczenia i zakazy dotyczące inwestycji są wykorzystywane przez władze jako ważne narzędzie wspierania celów polityki przemysłowej, takich jak utrzymanie kontroli państwa nad kluczowymi sektorami lub wzmocnienie przemysłu krajowego (38).

(69) Podsumowując, chiński model gospodarczy opiera się na pewnych podstawowych zasadach, które zapewniają liczne interwencje rządowe i sprzyjają takim interwencjom. Tak duża skala interwencji rządowych jest sprzeczna z zasadą swobodnego działania mechanizmów rynkowych, co zakłóca proces skutecznej alokacji zasobów zgodnie z zasadami rynkowymi (39).

3.2.2.3. Znaczące zakłócenia zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego: rynek jest w znacznej mierze obsługiwany przez przedsiębiorstwa będące własnością władz państwa wywozu lub będące pod kontrolą lub politycznym nadzorem tych władz lub też działające zgodnie ze wskazówkami tych władz.

(70) Przedsiębiorstwa będące własnością państwa, przedsiębiorstwa kontrolowane przez państwo lub przedsiębiorstwa działające pod nadzorem politycznym państwa lub zgodnie z jego wytycznymi stanowią istotną część gospodarki ChRL.

(71) Jeżeli chodzi o własność państwa, w związku z tym, że chiński przemysł ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych charakteryzuje się znacznym rozdrobnieniem, trudno jest sformułować ogólne wnioski dotyczące struktur własności w tym sektorze. We wniosku wnioskodawca przeanalizował dziewięć spółek giełdowych, które są stosunkowo dużymi producentami zastaw stołowych i naczyń kuchennych, przeznaczającymi znaczną część produkcji na wywóz. Według wnioskodawcy w momencie przeprowadzania analizy udział państwa w ośmiu z tych dziewięciu spółek wynosił do 5 %, a łączny udział różnych jednostek państwowych w dziewiątej spółce sięgał poziomu niemal 50 % (40). Udział kapitałowy państwa w pozostałych wiodących przedsiębiorstwach produkujących ceramiczne zastawy stołowe i naczynia kuchenne (41) waha się między 46,5 % w Jiangsu Gaochun (42), 30,34 % w Jingdezhen Redleaf Ceramics (43) a 33 % w Sanyuan Ceramics (44). Komisja nie dysponuje danymi liczbowymi dotyczącymi pozostałych chińskich przedsiębiorstw w tym sektorze. Dowody zawarte w aktach nie potwierdzają zatem ustalenia dotyczącego znacznej własności państwa w przemyśle ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych.

(72) Jeżeli chodzi o kontrolę państwową, rząd i KPCh utrzymują struktury zapewniające im możliwość nieustannego wywierania wpływu na przedsiębiorstwa. Władze państwowe (a pod wieloma względami również KPCh) nie tylko aktywnie opracowują ogólne strategie gospodarcze dla poszczególnych przedsiębiorstw i nadzorują ich wdrażanie, ale również roszczą sobie prawa do brania udziału w procesie podejmowania decyzji operacyjnych przez przedsiębiorstwa. Elementy świadczące o istnieniu kontroli rządu nad przedsiębiorstwami w sektorze ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych zostały omówione bardziej szczegółowo w sekcji 3.2.2.4 poniżej.

(73) W sekcjach 3.2.2.4 i 3.2.2.5 poniżej przedstawiono natomiast analizę nadzoru politycznego nad sektorem ceramicznym sprawowanego przez władze państwowe i wydawania przez nie wytycznych politycznych w tym zakresie. Z uwagi na opisaną poniżej dużą skalę kontroli rządu i interwencji rządowych w sektorze ceramicznym nawet prywatni producenci ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych nie mogą prowadzić w nim działalności na warunkach rynkowych.

(74) Na podstawie powyższych ustaleń Komisja stwierdziła, że rynek ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych w ChRL był obsługiwany w znacznym stopniu przez przedsiębiorstwa podlegające kontroli lub nadzorowi politycznemu rządu chińskiego lub wykonujące jego polecenia.

3.2.2.4. Znaczące zakłócenia zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b) tiret drugie rozporządzenia podstawowego: obecność przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach umożliwia ingerowanie w ceny lub koszty

(75) Państwo chińskie dysponuje możliwością ingerowania w ceny i koszty dzięki obecności przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach. W szczególności komórki KPCh tworzone zarówno w przedsiębiorstwach państwowych, jak i w przedsiębiorstwach prywatnych stanowią istotny kanał umożliwiający państwu ingerowanie w proces podejmowania decyzji biznesowych. Zgodnie z prawem spółek ChRL w każdej spółce należy ustanowić organizację partyjną KPCh (składają się z co najmniej trzech członków KPCh, jak określono w statucie KPCh (45)), a spółka zapewnia warunki konieczne do prowadzenia działalności przez organizację partyjną. W przeszłości wymóg ten nie zawsze był spełniany lub nie był egzekwowany w rygorystyczny sposób. Począwszy od co najmniej 2016 r. KPCh zaczęła jednak rościć sobie prawo do ściślejszego kontrolowania procesu podejmowania decyzji biznesowych w przedsiębiorstwach państwowych, traktując to prawo jako jedną z wiodących zasad jej polityki. Napływające informacje sugerują również, że KPCh wywiera presję na przedsiębiorstwa prywatne, nakłaniając je do kierowania się „patriotyzmem” i postępowania zgodnie z polityką partii (46). Informacje z 2017 r. wskazują, że komórki partyjne istniały w 70 % spośród około 1,86 mln przedsiębiorstw prywatnych, a organizacje KPCh wywierają coraz większą presję, aby zapewniono im możliwość podejmowania ostatecznych decyzji biznesowych w przedsiębiorstwach, w których je utworzono (47). Wspomniane przepisy mają ogólne zastosowanie w całej chińskiej gospodarce, we wszystkich sektorach, w tym w sektorze ceramicznym. Ustalono zatem, że przepisy te mają również zastosowanie do producentów ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych oraz dostawców materiałów do ich produkcji.

(76) Zwłaszcza w sektorze ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych można zaobserwować istnienie ścisłych powiązań między procesami podejmowania decyzji przez chińskie przedsiębiorstwa działające w tym sektorze a państwem, w szczególności KPCh. Sprawozdanie ThinkDesk zawiera wykaz imion i nazwisk osób piastujących stanowiska kierownicze w sześciu takich przedsiębiorstwach, które to osoby pełnią lub pełniły funkcje państwowe lub publiczne (48). Na podstawie innych źródeł Komisja ustaliła w odniesieniu do trzech spośród tych wiodących producentów ceramicznych zastaw stołowych, że: przewodniczący zarządu i dyrektor generalny przedsiębiorstwa objętego próbą – Guangdong Songfa Ceramics Co., Ltd, jednego z największych eksporterów na rynek unijny, pełnił funkcję delegata na 11. Ogólnochińskie Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych (49) i był członkiem 12. Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych Prowincji Guangdong (50); przewodniczący w kolejnej spółce giełdowej w Guangdong – The Great Wall of Cultural Group Holding Co Ltd. – pełnił funkcję delegata na wspomniane już 12. Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych Prowincji Guangdong (51); przewodniczący w spółce giełdowej Guangdong Sitong Group Co., Ltd. był jednocześnie członkiem Komitetu Miejskiego Chaozhou Ludowej Politycznej Konferencji Konsultatywnej Chin (52); ponadto wiceprzewodniczący i dyrektor generalny tej samej spółki był jednocześnie członkiem stałego komitetu 13. Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych Miasta Chaozhou (53). Ponadto Komisja ustaliła, że wszyscy kandydaci wybrani w 2018 r. na niesamodzielnych dyrektorów w zarządzie Songfa Ceramics Co. Ltd byli członkami KPCh (54).

(77) Komisja ustaliła również w odniesieniu do Songfa Ceramics, że w latach 2017 i 2018 spółka ta otrzymała przekazy środków finansowych, które na jej rachunku zostały określone jako „subsydia z tytułu wydatków na działalność członków Partii związaną z »dwoma nowymi typami organizacji«” (55). Termin „dwa nowe typy organizacji” określa politykę państwową, której celem jest stworzenie oddolnych organizacji (zasadniczo komórek partyjnych) w spółkach kapitałowych i „organizacjach społecznych” (56). Niezależnie od wartości przekazów środków finansowych na rzecz Songfa sam fakt ich dokonania potwierdza istnienie ścisłego związku między przedsiębiorstwami produkującymi ceramikę a KPCh oraz rozwijanie działalności przez KPCh w ramach spółki.

(78) Obecność i ingerencja przedstawicieli państwa na rynkach finansowych (zob. również sekcja 3.2.2.8 poniżej), a także w obszarze dostaw surowców i materiałów do produkcji wywołują dodatkowe zakłócenia działania rynku (57).

(79) Na podstawie wszystkich powyższych ustaleń Komisja stwierdziła, że obecność przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach prowadzących działalność w sektorze ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych, jak również ich obecność w sektorze finansowym i innych sektorach materiałów do produkcji wraz z mechanizmami, które opisano w sekcji 3.2.2.3 i w sekcjach kolejnych, umożliwia rządowi ChRL ingerowanie w ceny i koszty.

3.2.2.5. Znaczące zakłócenia zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b) tiret trzecie rozporządzenia podstawowego: polityka publiczna lub działania publiczne, które faworyzują dostawców krajowych lub w inny sposób wpływają na działanie sił rynkowych

(80) Złożony system planowania, w ramach którego wytycza się priorytety i określa się cele dla organów rządowych na szczeblu centralnym i lokalnym, w dużej mierze wyznacza kierunek chińskiej gospodarki. Odpowiednie plany istnieją na wszystkich szczeblach administracji rządowej i obejmują praktycznie wszystkie sektory gospodarki. Cele wyznaczone w instrumentach planowania mają wiążący charakter, a organy na wszystkich szczeblach administracji monitorują wdrażanie planów przez odpowiednie organy administracji rządowej niższego szczebla. Ogólnie rzecz biorąc, w ramach systemu planowania funkcjonującego w Chinach zasoby są kierowane do sektorów uznawanych przez rząd za strategiczne lub politycznie istotne z innych względów, a nie rozdzielane zgodnie z mechanizmami rynkowymi (58).

(81) Chiński sektor ceramiczny, m.in. produkcja ceramicznych dóbr konsumpcyjnych, takich jak ceramiczne zastawy stołowe i naczynia kuchenne, jest sektorem pracochłonnym, który w Chinach ma wartość wynikającą z tradycji, w związku z czym państwo chińskie ściśle nadzoruje ten sektor, kierując i zarządzając jego rozwojem w ramach różnych dokumentów dotyczących planowania (59). Produkcja ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych jest regulowana w drodze chińskiego zbioru przepisów dotyczących przemysłu lekkiego w ramach nadrzędnego instrumentu, jakim jest 13. plan rozwoju przemysłu lekkiego na lata 2016–2020. Plan ten w szczególności stanowi, że w odniesieniu do wszystkich sektorów, których dotyczy (a zatem również w odniesieniu do sektora zastaw stołowych i naczyń kuchennych), realizuje ducha decyzji podjętych podczas Krajowego Kongresu Komunistycznej Partii Chin oraz szeregu sesji plenarnych, które odbyły się w ramach 18. Kongresu Partii. Plan ten nakłada wiele przepisów na sektory, których dotyczy (w tym na sektor ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych) w zakresie zarządzania popytem i podażą, organizacji struktury korporacyjnej, zarządzania łańcuchem wartości, modeli wywozu, a także planowania produkcji i inwestycji. W planie określono roczny cel w zakresie wzrostu wartości dodanej w sektorach, których dotyczy, na poziomie 6–7 %. Wymieniono w nim również szereg środków wsparcia, które służą przede wszystkim temu, aby przedsiębiorstwa przemysłu lekkiego stały się konkurencyjne na poziomie międzynarodowym (60). W odniesieniu do sektora ceramicznego plan zawiera bardzo szczegółowe przepisy dotyczące rozwoju produktów. Między innymi w odniesieniu do ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych władze państwowe wymagają „rozwoju przede wszystkim produktów o niskim zużyciu zasobów, m.in. wysokiej jakości porcelany kostnej, porcelany z wysoką zawartością kwarcu, porcelany wytwarzanej z talku, wysokiej klasy porcelany ze skalenia oraz ekologicznych wyrobów ceramicznych dla gospodarstw domowych bez rozpuszczania metali ciężkich; zwiększenia zdolności przedsiębiorstw w zakresie innowacyjności i projektowania w obszarze produkcji; zwiększenia wartości dodanej produktów; umocnienia spuścizny i rozwoju tradycyjnych technik wytwarzania ceramiki artystycznej; rozwoju w szczególności wysokiej klasy artystycznych wyrobów ceramicznych; rozwoju w szczególności materiałów ceramicznych o wysokim poziomie czystości i bardzo wysokiej jakości, o wyjątkowych właściwościach, m.in. wysokiej wytrzymałości, odporności na działanie wysokich temperatur, korozję, szok termiczny, oddziaływanie stopionego metalu itp., rozwój ceramicznych wymienników ciepła o wysokich parametrach, nowych ceramicznych materiałów membranowych o wysokich parametrach, wysokiej jakości materiałów ceramicznych dla gospodarstw domowych” (61). Plan ten zawiera również przepisy dotyczące działalności wywozowej przedsiębiorstw: „[…] Aktywny podbój nowych i wschodzących rynków, w tym rynków Bliskiego Wschodu, Rosji, Afryki, Europy, Azji Południowo-Wschodniej, Azji Zachodniej, Ameryki Południowej, Ameryki Centralnej itd.”; „umocnienie międzynarodowej współpracy w zakresie zdolności produkcyjnych, wspieranie markowych przedsiębiorstw w działaniach ukierunkowanych [na rynki zagraniczne], ustanowienie centrów logistycznych i dystrybucyjnych na głównych rynkach sprzedaży […]” (62). Jednym ze środków określonych w planie w celu realizacji powyższych celów są chińskie instrumenty służące do zarządzania wejściem na rynek, w szczególności przepisy ograniczające inwestycje w określonych sektorach: „Rada Państwa Chińskiej Republiki Ludowej w formie wykazu wyraźnie określa branże, dziedziny, sektory działalności gospodarczej, w których dokonywanie operacji inwestycyjnych jest zakazane lub podlega ograniczeniu”. Ponadto w planie władze państwowe wymieniają szereg środków wsparcia, które będą dostępne na potrzeby wsparcia sektorów, których dotyczy plan (a zatem również na potrzeby produkcji ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych), takie jak m.in. fundusze na rzecz innowacji, kredyty i pożyczki preferencyjne, zachęty do wywozu, przekazy środków finansowych, ulgi podatkowe, zwolnienie z kosztów użytkowania gruntów lub systemy stabilizacji zatrudnienia. Przykłady takich środków wsparcia można znaleźć w dowodach zgromadzonych w aktach, przedstawionych we wniosku przez wnioskodawcę oraz w rocznych sprawozdaniach szeregu przedsiębiorstw produkujących ceramiczne zastawy stołowe i naczynia kuchenne (63).

(82) Rząd ChRL wyraźnie interweniuje w działalność sektora ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych nie tylko w ramach centralnego planu opisanego powyżej, ale również w ramach wielu różnych odgórnych dokumentów dotyczących planowania wydawanych na wszystkich szczeblach – od krajowego do gminnego. Warto podać tu przykład prowincji Guangdong, w której siedzibę ma największa liczba współpracujących producentów eksportujących objętych niniejszym dochodzeniem i która ma największy udział w produkcji wyrobów ceramicznych w Chinach (64). W prowincji tej w latach 2016–2018 przedmiotowy sektor był regulowany w drodze planu regionalnego – planu i kierunków działania Guangdong w zakresie transformacji przemysłu ceramicznego oraz modernizacji technologii (zwanego dalej „planem działania Guangdong”) (65). Zgodnie z dokumentami dotyczącymi planowania na szczeblu centralnym w planie działania Guangdong wśród głównych celów wymienia się w szczególności „stałą optymalizację struktur przemysłowych: [przez] znaczne zwiększenie udziału […] produktów o wysokiej wartości dodanej; stworzenie co najmniej dwóch krajowych baz demonstracyjnych w zakresie nowego modelu uprzemysłowienia; propagowanie co najmniej: dwóch klastrów przemysłowych o wartości ponad 50 mld RMB, 1–2 przedsiębiorstw (grup) osiągających roczny dochód z głównej działalności gospodarczej na poziomie ponad 10 mld RMB oraz 40 przedsiębiorstw osiągających roczny dochód z głównej działalności gospodarczej na poziomie ponad 1 mld RMB” (66). W przedmiotowym planie działania wymaga się również „zwiększenia poziomu rozwoju przemysłowego” m.in. przez: „optymalizację klastrów przemysłowych: dalsze zwiększenie tempa budowy baz na potrzeby produkcji wyrobów ceramicznych, m.in. Foshan, Chaozhou, Meizhou i Qingyuan”, przez „rozszerzenie łańcucha wartości w tym sektorze: aktywne włączenie do globalnego łańcucha wartości w ramach przemysłu ceramicznego” [oraz] „aktywny udział w międzynarodowej wymianie i współpracy: pełne wykorzystanie dwóch rodzajów zasobów (67) i dwóch rodzajów rynków (68), wdrażanie strategii ekspansji na rynki zagraniczne, poprawa międzynarodowej konkurencyjności przemysłu” (69). Zgodnie z kierunkiem wyznaczonym w 13. planie pięcioletnim dotyczącym przemysłu lekkiego w planie działania Guangdong określa się w szczególności ukierunkowane wytyczne dotyczące rozwoju produktów, jaki muszą osiągnąć producenci wyrobów ceramicznych w Guangdong: „Jeżeli chodzi o ceramikę (artystyczną) na potrzeby gospodarstw domowych: rozwój wysokiej klasy pełnych zestawów produktów oraz ceramiki domowej przekształconej w wyroby artystyczne, a także ceramiki artystycznej stosowanej jako artykuły gospodarstwa domowego; wspólny rozwój materiałów, takich jak tworzywo szklano-ceramiczne, wzmocniona porcelana, porcelana kostna, porcelana magnezytowa, porcelana z wysoką zawartością kwarcu, wysokiej klasy emalie itp.; rozwój wysokiej jakości kolorowego szkliwa” (70). W planie działania ostatecznie określa się konkretny podział ról w zakresie wykonania zawartych w nim przepisów obejmujący następujące zadania wykonawcze, w szczególności: Komisji ds. Gospodarczych i Technologii Informacyjnej prowincji powierza się „prowadzenie koordynacji i kierownictwo w zakresie transformacji i modernizacji przemysłu ceramicznego w całej prowincji”; Departamentowi Ochrony Środowiska prowincji powierza się „nadzór nad lokalnymi organami ds. ochrony środowiska i wytyczanie kierunku ich działań, co zgodnie z prawem obejmuje ocenę i zatwierdzanie projektów w przemyśle ceramicznym pod względem ich oddziaływania na środowisko oraz wydawanie pozwoleń na takie projekty i bieżące ich nadzorowanie i zarządzanie nimi pod kątem ochrony środowiska”; departamentom prowincji właściwym do spraw gruntów i zasobów, finansów, opodatkowania i energii elektrycznej powierza się „wykonywanie ich obowiązków w celu zapewniania należytej realizacji stosownych strategii”; a także każdemu właściwemu organowi miejskiemu ds. gospodarczych i technologii informacyjnej powierza się „zapewnienie ścisłej koordynacji i współpracy odpowiednich departamentów oraz zarządzanie wspólne, tak aby zagwarantować, że kluczowe projekty przedsiębiorstw w zakresie transformacji i modernizacji zostaną szybko opracowane zgodnie z zaplanowanym harmonogramem” (71).

(83) Jak przedstawiono w poprzednim motywie dotyczącym prowincji Guangdong, zarządzanie sektorem ceramicznym w prowincji sięga bardzo lokalnego poziomu. Na przykład producenci wyrobów ceramicznych w mieście Chaozhou – jednym z kluczowych miejsc, w których wytwarza się wyroby ceramiczne (72) (o którym mowa w planie działania Guangdong) – muszą również stosować się do lokalnego planu sektorowego, jakim jest harmonogram i plan działania miasta Chaozhou na rzecz transformacji i modernizacji technologicznej sektora ceramicznego (73) (zwany dalej planem działania Chaozhou), który sam spełnia założenia ogólnego planu przemysłowego dla miasta (13. plan pięcioletni na rzecz rozwoju gospodarczego i społecznego miasta Chaozhou) (74). W planie działania Chaozhou udzielono zwłaszcza konkretnych instrukcji dotyczących tego, co miasto powinno osiągnąć, jeżeli chodzi o strukturę przemysłową i produkcję – cele obejmowały np. obecność w mieście co najmniej pięciu producentów, których roczna wartość produkcji wynosiłaby ponad 500 mln RMB lub co najmniej dziesięciu przedsiębiorstw, które do 2018 r. byłyby notowane na giełdzie (przy wsparciu szczególnych środków państwowych (75)). W planie działania Chaozhou uregulowano również cele miasta w zakresie struktury produktowej: do końca okresu realizacji planu co najmniej 10 % dużych przedsiębiorstw musi stosować zaawansowane technologie, natomiast udział nowo wprowadzonych produktów musi stanowić co najmniej 10 % obrotu (76).

(84) Chaozhou to nie jedyne miasto, w którym działania przedsiębiorstw podlegają planowaniu rządowemu: producenci ceramiki z miasta Foshan, innego dużego miasta będącego bazą na potrzeby produkcji wyrobów ceramicznych, o którym mowa w planie działania Guangdong, podlegają planowi miejskiemu Foshan na rzecz rozwoju nowoczesnego przemysłu ceramicznego na lata 2010–2020 („plan Foshan”) (77). Jeżeli chodzi o ten ostatni dokument, przemysł lokalny ma zostać przebudowany zgodnie z zasadą „wspierania dużej liczby przedsiębiorstw, transformacji i modernizacji niektórych przedsiębiorstw oraz transformacji i eliminacji pewnej liczby przedsiębiorstw”, przy zapewnieniu stopniowej transformacji obecnego przemysłu ceramicznego z przemysłu niskiej jakości w przemysł wysokiej klasy (78). W planie Foshan określono zakres sukcesywnych celów ilościowych i jakościowych dla lokalnych przedsiębiorstw: do 2012 r. „utrzymanie stałego rozwoju i umiarkowanego wzrostu przemysłu w celu osiągnięcia wartości 72 mld RMB; zapewnienie istnienia 10 przedsiębiorstw, których roczna wartość produkcji przekracza 1 mld RMB; stopniowe pojawianie się wysokiej klasy ceramiki budowlanej, sanitarnej, artystycznej, specjalnej oraz ceramicznego przemysłu kreatywnego”; do 2015 r. „utrzymanie stałego rozwoju i umiarkowanego wzrostu przemysłu w celu osiągnięcia wartości 80 mld RMB; zapewnienie istnienia dwóch przedsiębiorstw, których roczna wartość produkcji przekracza 2 mld RMB oraz 15 przedsiębiorstw, których roczna wartość produkcji przekracza 1 mld RMB; [oraz] zapewnienie znacznego wzrostu względnego udziału wysokiej klasy ceramiki budowlanej, sanitarnej, artystycznej, specjalnej oraz kreatywnego przemysłu ceramicznego w całym przemyśle ceramicznym”; natomiast w perspektywie średnio- i długoterminowej (2016–2020 r.) zgodnie z planem Foshan: „wielkość produkcji powinna pozwolić na utrzymanie wiodącej pozycji Chin w przemyśle ceramicznym, a znaczący udział w światowym przemyśle ceramicznym [oraz] wskaźniki takie jak ogólna wartość i wielkość produkcji wyrobów ceramicznych, zysk, wskaźnik wydatków na badania i rozwój, ogólna sytuacja ekonomiczna itd. powinny osiągnąć stosunkowo wysoki poziom, aby zapewnić, by Foshan faktycznie stało się światową »stolicą ceramiki«”. (79)

(85) Komisja uznała, że powyższy materiał dowodowy dotyczący sektora ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych jest wystarczający, by uznać, że polityka publiczna lub środki publiczne mają wpływ ma działanie sił rynkowych w sektorze ceramicznym.

(86) W każdym przypadku, jeżeli chodzi o zakłócenia na rynku surowców, CCCLA twierdziła, że nie występują żadne zakłócenia w handlu surowcami wykorzystywanymi w produkcji produktu objętego przeglądem. CCCLA nie przestawiła żadnych dowodów na poparcie swojego twierdzenia. Komisja zauważa, że chociaż nie była zobowiązana do przeprowadzenia takiej analizy dotyczącej surowców wykorzystywanych do wytwarzania produktu objętego przeglądem w celu ustalenia, czy polityka publiczna wpływa na działanie sił rynkowych w sektorze zastaw stołowych, ustaliła ona, że istnieje ogromna liczba dokumentów i środków z zakresu polityki publicznej, które mogą potencjalnie wpływać na swobodne działanie mechanizmów rynkowych na rynku surowców wykorzystywanych w produkcji ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych.

(87) Jeżeli chodzi o kwarc (kod HS 250510), który jest powszechnie wykorzystywany w przemyśle ceramicznym w Chinach, w kompleksowym planie Jiangxi (80) w zakresie surowców mineralnych na lata 2016–2020 (81) wymienia się sproszkowany kwarc jako jeden z minerałów podlegających zarządzaniu w ramach polityki państwa, a zwłaszcza jako minerał, w przypadku którego bezpieczeństwo dostaw oraz możliwości w zakresie dostaw mają zostać zwiększone (82). Mączka kwarcowa objęta jest również państwowym mechanizmem regulacji ilościowej dotyczącym rozwoju i wykorzystania jako jeden z minerałów, których wydobycie i rozwój należy promować (83). O piasku kwarcowym stosowanym w ceramice mowa jest również w 13. krajowym planie pięcioletnim w zakresie surowców mineralnych na lata 2016–2020 (84) jako o jednym z minerałów, do których w przypadku otwierania kopalni mają zastosowanie minimalne kryteria wielkości (85).

(88) Jeżeli chodzi o bentonit (kod HS 250810), kolejny surowiec wykorzystywany w niektórych procesach wytwarzania ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych, w kompleksowym planie Jiangxi w zakresie surowców mineralnych (zob. wyżej) wymieniono go jako jeden z minerałów, w przypadku których ma zostać przyśpieszony rozwój i wydobycie, „by przewaga w zakresie zasobów stała się możliwie najszybciej korzyścią gospodarczą” (86).

(89) Pigmenty (kod HS 320710), które są powszechnie stosowane w produkcji ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych, wymieniono w planie rozwoju dotyczącym przemysłu, technologii i zdolności innowacyjnych (2016–2020) (87) jako jeden z priorytetowych obszarów rozwoju przemysłu petrochemicznego i chemicznego, przy czym w ramach tego planu państwo wydało instrukcje, by „zapewnić zrównoważoną produkcję wynoszącą około 1 000 ton pigmentów ftalocyjaninowych, organicznych pigmentów heterocyklicznych i innych rodzajów pigmentów organicznych” (88).

(90) Gips (kod HS 252010) to surowiec, o którym jest mowa w 13. krajowym planie pięcioletnim w zakresie surowców mineralnych (zob. wyżej) jako o jednym z minerałów, do których w przypadku otwierania kopalń mają zastosowanie minimalne kryteria wielkości (89).

(91) Wreszcie kaolin (kod HS 2507), który stanowi jeden z podstawowych surowców w produkcji ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych, jest objęty kilkoma regionalnymi i lokalnymi dokumentami dotyczącymi planowania odnoszącymi się do zarządzania wydobyciem i produkcją. Zwłaszcza w planie prowincji Kuangsi (90) w zakresie surowców mineralnych (2016–2020) (91) zawarto postanowienia dotyczące bazy przemysłowej zasobów kaolinu w Hepu, zgodnie z którymi zakłada się „zwiększenie wydobycia ziemi kaolinowej w Hepu, poprawę zdolności i poziomu w zakresie głębokiego przetwarzania kaolinu oraz skupienie się na rozwoju ceramiki budowlanej, sanitarnej, użytkowej i artystycznej, kaolinie dla przemysłu papierniczego i malarskiego oraz dalszym wzroście wartości dodanej produktów mineralnych; utworzenie do 2020 r. 8–10 przedsiębiorstw stanowiących kręgosłup sektora głębokiego przetwarzania kaolinu oraz doprowadzenie do tego, by obszar Hepu był kluczową bazą produkcji kaolinu na poziomie kraju” (92). Plan ten zawiera również postanowienia, których celem jest kształtowanie przemysłowych struktur i zdolności wydobycia, w tym na potrzeby dostaw kaolinu: „zgodnie z potrzebami w dziedzinie rozwoju gospodarczego i społecznego zdecydowanie propagujemy rozwój szczególnych cech i zalet surowców mineralnych oraz powstające gałęzie przemysłu związanego z surowcami mineralnymi. Koncentrując się na minerałach takich jak […], kaolin, […] oraz uwzględniając stan zasobów, na obszarach o dużej wytrzymałości środowiskowej, na których znajdują się kompleksowe obiekty pomocnicze, będziemy promować budowę dużych i średniej wielkości kopalń z zachowaniem konkurencji rynkowej i zapewniać wydajną koncentrację przemysłu oraz rozwój skali działalności w celu poprawy potencjału dostaw, wydobycia i poziomu wykorzystania kluczowych minerałów” (93). Wreszcie plan reguluje minimalne zdolności produkcyjne dla przedsiębiorstw wydobywczych przez określenie minimalnych ilości wydobycia według kategorii przedsiębiorstw, w tym w odniesieniu do wydobycia kaolinu (94).

(92) Rynek produkcji kaolinu objęty jest również planem prowincji Guangdong w zakresie surowców mineralnych (2016–2020) (95), co ma szczególne znaczenie, ponieważ prowincja Guangdong jest kluczowa dla produkcji ceramiki (zob. motyw 82). Podobnie jak w opisanym powyżej planie prowincji Kuangsi, w planie Guangdong zawarto liczne postanowienia dotyczące zarządzania wydobyciem i produkcją minerałów oraz planowania ich, w tym w odniesieniu do kaolinu. Wśród głównych koncepcji wskazano w nim w szczególności: „(…) przyśpieszenie realizacji strategicznych działań i celów, by zapewnić przełom w poszukiwaniu minerałów, poprawę rozkładu miejsc poszukiwania, wydobycia i ochrony zasobów” lub „dalsze wspieranie reform strukturalnych po stronie podaży” (96).

(93) Podobnie jak w przypadku produkcji ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych, opracowywanie dokumentów dotyczących planowania odnoszących się do kaolinu odbywa się na wielu poziomach: od danej prowincji do poziomu gminy. Na przykład miasto Beihai w prowincji Kuangsi (zob. wyżej) ma własny plan poświęcony zarządzaniu surowcami mineralnymi (97), który obejmuje postanowienia dotyczące wydobycia i produkcji kaolinu. W planie tym określono w szczególności następujące cele dotyczące tkanki przemysłowej miasta odnoszące się do surowców mineralnych w zakresie ich wydobycia, produkcji i wykorzystania: „zapewnienie do 2020 r. stałego rozwoju gospodarczego całego przemysłu wydobywczego miasta, zapewnienie, by przemysł wydobywczy osiągnął 450 mld RMB w wartości produkcji i wielkość produkcji mineralnej równą 9 mln ton”; natomiast cele przemysłowe, w tym cele dotyczące kaolinu i piasku kwarcowego, są następujące: „na podstawie istniejących zdolności w zakresie wydobycia koncentracja na wydobyciu i wykorzystaniu kaolinu i piasku kwarcowego do produkcji szkła [oraz] ustanowienie największej bazy przetwarzania, przywozu i wywozu kaolinu (ziemia ceramiczna), piasku kwarcowego o wysokim poziomie czystości oraz innych nieżelaznych produktów mineralnych, największej bazy wytwarzania ceramiki oraz największej bazy produkcji cementu” (98). W planie określono również cele na rok 2025, w tym w zakresie zwiększenia wykorzystania i produkcji: „intensywny rozwój wydobycia i wykorzystania materiałów nieżelaznych i budowlanych; koncentracja na rozwijaniu sektorów przemysłu głębokiego przetwarzania, w tym wykorzystanie kaolinu i piasku kwarcowego do produkcji szkła itd.; dążenie do zapewnienia, by przemysł mineralny do 2025 r. osiągnął 600 mln RMB w wartości produkcji; […]; skuteczny i znaczący rozwój i uprzemysłowienie wydobycia; znaczący wzrost oszczędnego i intensywnego wykorzystania surowców mineralnych”. W planie wskazano również jasny cel lokalnych władz, jakim jest „zapewnienie kompleksowego zarządzania przemysłem mineralnym” (99). Jednym z elementów, na których opiera się taka polityka zarządzania, jest regulacja struktury i wielkości produkcji lokalnego przemysłu: „określenie jednego kluczowego obszaru wydobycia dla całego miasta: kluczowy obszar wydobycia kaolinu w Hepu obejmujący powierzchnię 542,49 km2. Na tym kluczowym obszarze wydobycia istnieje obecnie 6 dużych kopalń kaolinu. Do 2020 r. liczba kopalń kaolinu na tym kluczowym obszarze wydobycia ma wynosić najwyżej osiem, a wielkość produkcji ma być duża lub średnia. Spośród ośmiu przewidzianych obszarów siedem już wytyczono, a jeden wciąż pozostaje do wytyczenia” (100).

(94) Jak przedstawiono w dokumentach dotyczących planowania, o których mowa powyżej, wydaje się, że rząd ChRL wyznacza kierunki rozwoju sektora ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych na podstawie szerokiego spektrum narzędzi polityki i wytycznych dotyczących między innymi: struktury i restrukturyzacji rynku, surowców, inwestycji, zarządzania mocami produkcyjnymi, zakresu produktów, położenia geograficznego, udoskonalania itp. Korzystając z tych i innych środków, rząd ChRL kieruje pełnym zakresem aspektów związanych z rozwojem i funkcjonowaniem tego sektora i kontroluje wszystkie te aspekty (101). Obserwowany obecnie problem nadwyżki mocy produkcyjnych w sektorze ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych, jak opisano w sekcji 3.3.1, prawdopodobnie w najlepszy sposób ilustruje skutki polityki prowadzonej przez rząd ChRL i wynikających z niej zakłóceń w funkcjonowaniu rynku (102).

(95) Podsumowując, Komisja stwierdziła, że rząd ChRL prowadzi politykę publiczną, która wywiera wpływ na działanie sił rynkowych w sektorze ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych, w tym na surowce wykorzystywane w tym sektorze.

3.2.2.6. Znaczące zakłócenia zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b) tiret czwarte rozporządzenia podstawowego: brak, dyskryminujące stosowanie bądź niedostateczne egzekwowanie przepisów dotyczących upadłości, prawa spółek czy prawa rzeczowego

(96) Z informacji zawartych w aktach wynika, że chiński system prawa upadłościowego nie zapewnia możliwości odpowiedniego osiągnięcia najistotniejszych postawionych przed nim celów, tj. sprawiedliwego rozliczania wierzytelności i długów oraz ochrony uzasadnionych praw i interesów wierzycieli i dłużników. Wydaje się, że jest to spowodowane faktem, iż – mimo że chińskie prawo upadłościowe opiera się formalnie na zasadach podobnych do tych, które stosuje się w analogicznym prawie obowiązującym w państwach innych niż Chiny – system funkcjonujący w Chinach charakteryzuje się systematycznym, niedostatecznie rygorystycznym egzekwowaniem przepisów. Liczba upadłości utrzymuje się na zaskakująco niskim poziomie, biorąc pod uwagę wielkość chińskiej gospodarki; jedną z głównych przyczyn tego stanu rzeczy może być fakt, że przepisy regulujące przebieg postępowań upadłościowych cechują się szeregiem braków, co skutecznie zniechęca zainteresowane podmioty do występowania o ogłoszenie upadłości. Ponadto organy państwowe nadal pełnią istotną i aktywną rolę w toku postępowań upadłościowych, niejednokrotnie wywierając bezpośredni wpływ na ich rezultat (103).

(97) Oprócz tego, jeżeli chodzi o prawo własności do gruntów oraz prawo do użytkowania gruntów, w chińskim systemie praw własności można zaobserwować szczególnie rażące braki (104). Wszystkie grunty są własnością państwa chińskiego (grunty rolne stanowiące własność wspólną i grunty miejskie będące własnością państwa). Podejmowanie decyzji w kwestii przydziału gruntów stanowi wyłączną prerogatywę państwa. W Chinach przyjęto przepisy prawne służące zagwarantowaniu, aby proces przydziału gruntów przebiegał w przejrzysty sposób i był przeprowadzany po cenach rynkowych – w tym celu wprowadzono np. postępowania przetargowe w tym zakresie. Przepisy te są jednak nagminnie łamane: w rezultacie niektórzy nabywcy otrzymują grunty nieodpłatnie lub po cenach znacznie niższych od stawek rynkowych (105). Ponadto organy niejednokrotnie dążą do osiągnięcia konkretnych celów politycznych, dlatego też podejmowane przez nie decyzje w kwestii przydziału gruntów są często podporządkowane realizacji określonych planów gospodarczych (106).

(98) Dlatego też przepisy chińskiego prawa upadłościowego i chińskiego prawa własności nie funkcjonują w prawidłowy sposób, co prowadzi do zakłóceń wynikających z utrzymywania niewypłacalnych przedsiębiorstw na rynku oraz z przydzielania praw użytkowania gruntów w ChRL. Przepisy te mają zastosowanie również w odniesieniu do produkcji ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych. Ponadto Komisja już w przeszłości ustaliła, że sektor ten odniósł korzyści z działań dotyczących praw użytkowania gruntów, które to działania podlegały zakłóceniom spowodowanym przez państwo (107).

(99) W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że w sektorze ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych dochodziło do przypadków dyskryminującego stosowania bądź niedostatecznego egzekwowania przepisów dotyczących upadłości i prawa rzeczowego.

3.2.2.7. Znaczące zakłócenia zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b) tiret piąte rozporządzenia podstawowego: zniekształcone koszty wynagrodzeń

(100) W Chinach nie ma warunków dla pełnego rozwoju systemu wynagrodzeń bazującego na zasadach rynkowych, ponieważ pracownicy i pracodawcy nie mogą swobodnie korzystać z praw do tworzenia związków zawodowych. Chiny nie ratyfikowały szeregu kluczowych konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) w tej dziedzinie, w szczególności konwencji dotyczących wolności zrzeszania się i rokowań zbiorowych (108). Zgodnie z przepisami chińskiego prawa krajowego w Chinach funkcjonuje tylko jeden związek zawodowy. Organizacja ta nie jest jednak niezależna od organów państwowych, a jej zaangażowanie w prowadzenie rokowań zbiorowych i ochronę praw pracowników jest minimalne (109). Ponadto system rejestracji gospodarstw domowych, który ogranicza możliwość korzystania z pełnego spektrum usług w zakresie zabezpieczenia społecznego oraz innych świadczeń do mieszkańców danego obszaru administracyjnego, zmniejsza mobilność chińskiej siły roboczej. W rezultacie pracownicy niezarejestrowani jako mieszkańcy danego obszaru znajdują się zazwyczaj w mniej korzystnej sytuacji pod względem pewności zatrudnienia i otrzymują niższe wynagrodzenie niż osoby zameldowane jako mieszkańcy tego obszaru (110). Ustalenia te prowadzą do zniekształcenia kosztów wynagrodzeń w Chinach.

(101) Jak wspomniano powyżej, siła robocza stanowi znaczną część kosztów produkcji produktu objętego przeglądem, ponieważ jest to pracochłonny proces. Sektor ceramiczny, w tym produkcja zastaw stołowych, również podlega opisanemu chińskiemu systemowi prawa pracy. W sektorze tym występują zatem zakłócenia kosztów wynagrodzeń zarówno bezpośrednio (przy wytwarzaniu produktu objętego dochodzeniem), jak i pośrednio (przy dostępie do kapitału lub materiałów do produkcji od przedsiębiorstw podlegających temu samemu systemowi pracy w Chinach).

(102) W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że koszty wynagrodzeń w sektorze ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych były zniekształcone.

3.2.2.8. Znaczące zakłócenia zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b) tiret szóste rozporządzenia podstawowego: dostęp do finansowania uzyskuje się dzięki instytucjom, które wdrażają cele polityki publicznej lub w inny sposób nie działają niezależnie od państwa

(103) Dostęp do kapitału dla przedsiębiorców w Chinach podlega różnym zakłóceniom.

(104) Po pierwsze chiński system finansowy charakteryzuje się silną pozycją banków będących własnością państwa (111), które przy przyznawaniu dostępu do finansowania biorą pod uwagę inne kryteria niż rentowność projektu. Podobnie jak w przypadku niefinansowych przedsiębiorstw państwowych, banki pozostają powiązane z państwem nie tylko poprzez własność, ale również poprzez osobiste relacje (kadrę zarządzającą najwyższego szczebla dużych instytucji finansowych będących własnością państwa ostatecznie wyznacza KPCh) (112), a także, podobnie jak niefinansowe przedsiębiorstwa państwowe, banki regularnie wdrażają politykę publiczną opracowaną przez rząd. W ten sposób banki wypełniają wyraźne zobowiązanie prawne do prowadzenia swojej działalności kredytowej stosownie do potrzeb krajowego rozwoju gospodarczego i społecznego oraz zgodnie z polityką przemysłową państwa (113). Sytuację tę pogarszają dodatkowe istniejące przepisy, które kierują środki finansowe do sektorów wskazanych przez rząd jako promowane lub z innych względów ważne (114).

(105) Chociaż uznaje się, że różne przepisy prawne odnoszą się do potrzeby przestrzegania normalnych zachowań bankowych i zasad ostrożnościowych, takich jak konieczność zbadania zdolności kredytowej kredytobiorcy, przytłaczające dowody, w tym ustalenia poczynione w dochodzeniach w sprawie ochrony handlu, sugerują, że przepisy te odgrywają jedynie drugorzędną rolę w stosowaniu różnych instrumentów prawnych.

(106) Ponadto ratingi obligacji i kredytowe są często zniekształcone z różnych powodów, w tym w związku z faktem, że na ocenę ryzyka wpływ ma strategiczne znaczenie przedsiębiorstwa dla rządu chińskiego oraz moc każdej domniemanej gwarancji rządowej. Z szacunków zdecydowanie wynika, że chińskie ratingi kredytowe systematycznie odpowiadają niższym ratingom międzynarodowym.

(107) Prowadzi to do preferencyjnego udzielania kredytów przedsiębiorstwom państwowym, dużym dobrze powiązanym przedsiębiorstwom prywatnym oraz przedsiębiorstwom w kluczowych sektorach przemysłu, co oznacza, że dostępność i koszt kapitału nie są równe dla wszystkich podmiotów na rynku.

(108) Po drugie koszty finansowania zewnętrznego były sztucznie utrzymywane na niskim poziomie w celu stymulowania wzrostu inwestycji. Doprowadziło to do nadmiernego wykorzystania inwestycji kapitałowych o coraz niższych zwrotach z inwestycji. Świadczy o tym niedawny wzrost stosunku zadłużenia do aktywów przedsiębiorstw w sektorze państwowym pomimo gwałtownego spadku rentowności, co sugeruje, że mechanizmy funkcjonujące w systemie bankowym nie odpowiadają normalnym działaniom handlowym.

(109) Po trzecie, chociaż w październiku 2015 r. osiągnięto liberalizację nominalnych stóp procentowych, sygnały cenowe nadal nie są wynikiem działania sił rynkowych, ale wpływają na nie zakłócenia powodowane przez działanie rządu. W istocie odsetek kredytów udzielanych na poziomie stopy referencyjnej lub poniżej tego poziomu nadal stanowi 45 % wszystkich kredytów, a wykorzystanie kredytów celowych wydaje się większe, skoro odsetek ten znacznie wzrósł od 2015 r. pomimo pogarszających się warunków ekonomicznych. Sztucznie niskie stopy procentowe prowadzą do zaniżania cen, a co za tym idzie do nadmiernego wykorzystywania kapitału.

(110) Ogólny wzrost akcji kredytowej w Chinach wskazuje na pogarszającą się skuteczność alokacji kapitału bez żadnych oznak ograniczenia akcji kredytowej, jakiego można by oczekiwać w niezniekształconym otoczeniu rynkowym. W wyniku tego w ostatnich latach szybko wzrosła liczba kredytów zagrożonych. W obliczu rosnącego ryzyka zadłużenia rząd chiński zdecydował się uniknąć niewykonania zobowiązań. W związku z tym kwestie dotyczące wierzytelności nieściągalnych rozwiązano poprzez refinansowanie długu, tworząc tym samym tzw. przedsiębiorstwa zombie, lub poprzez przeniesienie prawa własności do długu (np. poprzez połączenia lub zamianę długu na udziały w kapitale własnym) bez konieczności usunięcia ogólnego problemu zadłużenia lub usunięcia jego pierwotnych przyczyn.

(111) Zasadniczo, pomimo ostatnich kroków podjętych w celu liberalizacji rynku, w systemie kredytów dla przedsiębiorstw w Chinach występują poważne problemy systemowe i zakłócenia wynikające z utrzymującej się dominującej roli państwa na rynkach kapitałowych.

(112) Produkcja ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych lub dostawcy surowców i innych materiałów do produkcji również czerpią korzyści z tego systemu finansowego. W szczególności niektórzy chińscy producenci ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych otrzymali w niedawnej przeszłości pomoc państwa niezgodną z zasadami rynkowymi, która miała cechy pomocy finansowej udzielanej na warunkach niekomercyjnych (115). Dlatego wspomniana pomoc i istotna ogólna interwencja rządowa w system finansowy opisana powyżej prowadzą do wywierania poważnego wpływu na warunki rynkowe na wszystkich poziomach.

(113) W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że producenci ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych mieli dostęp do finansowania uzyskiwanego dzięki instytucjom, które wdrażają cele polityki publicznej lub w inny sposób nie działają niezależnie od państwa.

3.2.2.9. Systemowy charakter opisanych zakłóceń

(114) Komisja zauważyła, że zakłócenia opisane w sprawozdaniu są charakterystyczne dla chińskiej gospodarki. Z dostępnych dowodów wynika, że fakty i cechy chińskiego systemu opisane powyżej w sekcjach 3.2.2.2 – 3.2.2.5 oraz w części A sprawozdania dotyczą całego państwa i wszystkich sektorów gospodarki. To samo odnosi się do opisu czynników produkcji określonych w sekcjach 3.2.2.6 – 3.2.2.8 powyżej oraz w części B sprawozdania.

(115) W swoich uwagach z dnia 30 lipca 2018 r. do noty z dnia 18 lipca 2018 r. CCCLA zgłosiła zastrzeżenia do stosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego. Zgodnie z opinią CCCLA Komisja powinna najpierw zweryfikować domniemane znaczące zakłócenie(-a) w chińskim przemyśle ceramicznych zastaw stołowych i dokonać pozytywnego ustalenia zgodnie z wymogami określonymi w art. 2 ust. 6a lit. a) zanim zacznie szukać danych o kosztach produkcji z alternatywnych źródeł. W swoich dodatkowych uwagach z dnia 13 sierpnia 2018 r. CCCLA wyjaśniła, że chińscy producenci eksportujący zazwyczaj nie dokonują przywozu 15 surowców wykorzystywanych w przypadku produktu objętego dochodzeniem, ale nabywają je na lokalnym rynku. Ponadto twierdziła, że „skarżący nie zgłosił znaczącego zakłócenia na chińskim rynku surowców, a Komisja nie stwierdziła takiego zakłócenia w opracowanym przez siebie »sprawozdaniu krajowym« dotyczącym możliwego zakłócenia w Chinach w odniesieniu do surowców wykorzystywanych w przemyśle ceramicznym”. W związku z tym według CCCLA nie było powodu, by zastąpić rzeczywiste krajowe ceny nabycia tych 15 surowców płaconymi przez chińskich eksporterów cenami importowymi z Brazylii, Tajlandii i Turcji. Kwestię tę przywołano ponownie w uwagach z dnia 19 października 2018 r., zgodnie z którymi Komisja powinna przyjrzeć się rzeczywistym cenom nabycia surowców płaconym przez chińskich producentów eksportujących.

(116) Komisja wezwała CCCLA do uzasadnienia tego argumentu „dokładnymi i odpowiednimi dowodami” zgodnie z wymogami określonymi w art. 2 ust. 6a lit. a), tiret trzecie rozporządzenia podstawowego. Nie zastosowały się do tego jednak ani CCCLA, ani żadne z przedsiębiorstw objętych próbą należących do CCCLA, a jedno z przedsiębiorstw objętych próbą zakończyło współpracę podczas wizyty weryfikacyjnej.

(117) Komisja przypomina, że do produkcji ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych niezbędny jest szeroki zakres materiałów do produkcji. Przedsiębiorstwa objęte próbą zaopatrują się w te materiały do produkcji w Chinach. W przypadku gdy producenci ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych kupują/zamawiają te materiały do produkcji, ceny, jakie płacą (i które są rejestrowane jako ich koszty), są wyraźnie narażone na te same wspomniane wcześniej zakłócenia systemowe. Na przykład dostawcy materiałów do produkcji zatrudniają siłę roboczą, która podlega zakłóceniom. Pracownicy mogą zaciągać pożyczki, które podlegają zakłóceniom w sektorze finansowym lub w zakresie alokacji kapitału. Ponadto podlegają oni systemowi planowania, który ma zastosowanie na wszystkich szczeblach administracji i sektorów.

(118) W rezultacie nie można wykorzystać nie tylko cen sprzedaży krajowej produktu objętego dochodzeniem, ale także wszystkie koszty materiałów do produkcji (w tym surowców, energii, gruntów, finansowania, pracy itp.) są zniekształcone, ponieważ na ich ceny wywiera wpływ istotna interwencja rządowa, jak opisano w częściach A i B sprawozdania. Interwencje rządowe opisane w odniesieniu do alokacji kapitału, gruntów, pracy, energii i surowców występują w całej ChRL. Oznacza to na przykład, że materiały do produkcji, które produkowano w Chinach, na skutek połączenia szeregu czynników produkcji są narażone na znaczące zakłócenia. To samo dotyczy materiałów do produkcji materiałów do produkcji i tak dalej.

3.2.2.10. Uwagi po ujawnieniu ustaleń dotyczących znaczących zakłóceń.

(119) Po ujawnieniu CCCLA przedstawiła kilka uwag dotyczących stosowania przez Komisję art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego.

(120) CCCLA stwierdziła po pierwsze, że ustalenia Komisji dotyczące istnienia znaczących zakłóceń w chińskim sektorze ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych nie spełniły norm w zakresie obiektywnych źródeł i wystarczającej wartości dowodowej, gdyż w dużej mierze opierały się one na sprawozdaniu Komisji i na sprawozdaniu ThinkDesk. Sprawozdanie Komisji nie stanowiło obiektywnej analizy gospodarki i polityki gospodarczej Chin, ale miało jedynie ułatwić zadanie wnioskodawcy polegające na przedstawieniu wystarczających dowodów na znaczące zakłócenia i zadanie Komisji polegające na dokonaniu ustaleń w tym zakresie. Podobnie według CCCLA sprawozdanie ThinkDesk miało ułatwić zadanie wnioskodawcy polegające na przygotowaniu wniosku oraz zadanie Komisji polegające na dokonywaniu ustaleń dotyczących istnienia znaczących zakłóceń w chińskim przemyśle wyrobów ceramicznych i zastaw stołowych. W tym sensie według CCCLA oba dokumenty przygotowano w konkretnym celu, w związku z czym nie można ich uznać za obiektywne, a w analizie istnienia znaczących zakłóceń najpewniej pominięto elementy stanu faktycznego. Ponadto dokumenty przygotowano również z dużym wyprzedzeniem w stosunku do wszczęcia przeglądu wygaśnięcia, a CCCLA stwierdziła, że Komisja nie dokonała żadnych nowych ustaleń poza treścią tych ostatnich dokumentów.

(121) Komisja przypomniała, że jej sprawozdanie stanowi materiał dowodowy zamieszczony w aktach dochodzenia zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. c) rozporządzenia podstawowego. Sprawozdanie opublikowano dnia 21 grudnia 2017 r., co dało wszystkim (tj. nie tylko stronom danego dochodzenia antydumpingowego) możliwość przestawienia uwag do dowodów zawartych w sprawozdaniu, odrzucenia ich, a także uzupełnienia. Dotychczas Komisja nie otrzymała w odniesieniu do sprawozdania żadnych tego rodzaju uwag kwestionujących jego obiektywność. Ponadto sama CCCLA nie przedstawiła żadnych konkretnych elementów poddających w wątpliwość dowody lub kwestionujących wnioski prawne przedstawione w sprawozdaniu. W związku z powyższym nie wykazano, dlaczego sprawozdanie nie jest obiektywne, a zatem argument, iż w niniejszym dochodzeniu nie można polegać na sprawozdaniu, został odrzucony. Podobnie CCCLA mogła zakwestionować wszelkie faktyczne lub prawne okoliczności przedstawione w sprawozdaniu ThinkDesk, tak jak każdy inny dokument przekazany przez skarżącego. Ponieważ izba nie przedstawiła żadnych szczegółowych danych na temat tego, dlaczego informacje zawarte w sprawozdaniu nie są obiektywne, odrzucono argument, że Komisja powinna była odrzucić sprawozdanie ThinkDesk.

(122) CCCLA miała również obiekcje w związku z faktem, że oba sprawozdania opracowano z dużym wyprzedzeniem w stosunku do wszczęcia przeglądu wygaśnięcia. CCCLA stwierdziła, że Komisja nie dokonała żadnych nowych ustaleń poza treścią tych ostatnich dokumentów.

(123) Komisja nie zgodziła się z tym punktem widzenia. W niniejszym dochodzeniu ustalono, że istotne dowody zawarte w sprawozdaniu są właściwe i mają zastosowanie w przypadku bieżącego przeglądu wygaśnięcia, a zatem uwzględniono je w ocenie istnienia znaczących zakłóceń w ChRL. Podobnie Komisja wykorzystała treść sprawozdania ThinkDesk do nadania kierunku swoim badaniom w odniesieniu do dodatkowych elementów mających znaczenie w szczególności dla sektora ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych. Komisja odniosła się też do znaczących dodatkowych dowodów i badań zawartych zwłaszcza w sekcji 3.2.2.5 dotyczących powiązania między poziomymi zakłóceniami w Chinach oraz w odnośnym sektorze, co znacznie wykracza poza dowody zawarte zarówno w sprawozdaniu, jak i w sprawozdaniu ThinkDesk. Badania te umożliwiły Komisji dokonanie licznych dodatkowych ustaleń dotyczących istnienia znaczących zakłóceń w sektorze ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych. W związku z tym Komisja odrzuciła argument CCCLA.

(124) CCCLA stwierdziła również, że ustaleń dotyczących znaczących zakłóceń dokonano bez jakiejkolwiek analizy ilościowej. W opinii CCCLA analizę takich zakłóceń należy poprzeć porównaniem cen lub kosztów zgłoszonych przez indywidualnych producentów eksportujących z cenami lub kosztami na wolnym rynku w celu dokonania oceny znaczenia zakłóceń.

(125) Zgodnie z treścią art. 2 ust. 6a lit. b) zdanie pierwsze rozporządzenia podstawowego „znaczące zakłócenia to te zakłócenia, które występują wówczas, gdy podane ceny lub koszty, w tym koszty surowców i energii, nie wynikają z działania sił rynkowych, ponieważ wywiera na nie wpływ istotna interwencja rządowa”. Z drugiego zdania tego przepisu wynika, w jaki sposób Komisja powinna oceniać istnienie znaczących zakłóceń: „przy ocenie istnienia znaczących zakłóceń uwzględnia się m.in. potencjalny wpływ jednego z […] elementów lub kilku z nich”, które wymieniono w tiret art. 2 ust. 6a lit. b). W związku z tym, jak wyjaśniono w motywie 48 powyżej i zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b), ocena Komisji dotycząca istnienia takich znaczących zakłóceń jest wynikiem ogólnej oceny odpowiednich elementów zawartych w tiret tego przepisu, której celem jest rzeczywiste porównanie cen lub kosztów producenta eksportującego z niezniekształconymi cenami lub kosztami na wolnym rynku. Ponadto, jak określono również w tym samym motywie 48, ogólna ocena dotycząca istnienia zakłóceń może również obejmować ogólny kontekst i ogólną sytuację w kraju wywozu oraz cały system prawny, który nadaje rządowi znaczące uprawnienia do ingerencji w gospodarkę w taki sposób, że ceny i koszty nie są wynikiem swobodnego rozwoju mechanizmów rynkowych. Wymaganym standardem w prawodawstwie jest „potencjalny” wpływ co najmniej jednego istotnego kryterium spośród kryteriów wymienionych w tiret art. 2 ust. 6a lit. b) dotyczących ingerencji w ceny i koszty, a w prawodawstwie nie ma żadnego wymogu dokonania rzeczywistej analizy ilościowej opartej na porównaniu niezniekształconych cen i kosztów odniesienia z kosztami i cenami producentów eksportujących w celu ustalenia istnienia znaczących zakłóceń w danym kraju i sektorze. Argument ten został zatem odrzucony.

(126) Ponadto CCCLA stwierdziła, że po wygaśnięciu sekcji 15 Protokołu przystąpienia Chin do WTO (dalej „Protokół”) UE nie powinna odstępować od standardowej metody ustalania wartości normalnej, tj. wykorzystać wyłącznie krajowe ceny i koszty kraju wywozu, chyba że w Porozumieniu antydumpingowym zezwolono na inne postępowanie. W świetle powyższego UE powinna stosować standardową metodykę zgodnie z art. 2 Porozumienia antydumpingowego. Ponadto CCCLA stwierdziła również, że Porozumienie antydumpingowe „nie przewiduje istotnej możliwości ustalenia istnienia znaczących zakłóceń”. Ponieważ ani w Porozumieniu antydumpingowym, ani w GATT z 1994 r. nie ma podstawy prawnej dla takich szczególnych działań, ustalenia dotyczące istnienia znaczących zakłóceń, a w wyniku tego konstruowanie wartości normalnej, nie są zgodne z art. 1, 2, 6.1 i 18.1 Porozumienia antydumpingowego („Porozumienie antydumpingowe”).

(127) W omawianym przypadku Komisja zastosowała odpowiednie przepisy zawarte w art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego. Prawodawca Unii przyjął te przepisy z pełnym uwzględnieniem zobowiązań UE wynikających z prawa WTO. Komisja zauważyła, że w prawie WTO nie istnieje bezwzględny przepis, zgodnie z którym wartość normalną należy zawsze konstruować na podstawie kosztów i cen krajowych. Ponadto Komisja nie zgodziła się z poglądem, że sekcja 15 Protokołu nie miałaby już znaczenia dla dochodzeń w sprawie dumpingu dotyczących Chin, oraz przypomniała, że w systemie rozstrzygania sporów WTO dotyczącym tej kwestii toczy się spór, w którym broniła tego stanowiska w odniesieniu do brzmienia lit. d), jego celu i historii negocjacji dotyczących tego przepisu. Komisja odrzuciła zate