32003E0444
18.6.2003 DZIENNIK URZĘDOWY UNII EUROPEJSKIEJ L 150/67
WSPÓLNE STANOWISKO RADY 2003/444/WPZIB
z dnia 16 czerwca 2003 r.
w sprawie Międzynarodowego Trybunału Karnego
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego
art. 15,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Umacnianie zasady państwa prawnego i poszanowanie
prawczłowieka,jakrównieżzachowaniepokojuiwzmoc-
nienie bezpieczeństwa międzynarodowego, zgodnie zKartą Narodów Zjednoczonych oraz jak przewidzianow art. 11 Traktatu o Unii Europejskiej, mają dla Unii zna-czenie fundamentalne i priorytetowe.
(2) Statut Rzymski Międzynarodowego Trybunału Karnego
wszedł w życie dnia 1 lipca 2002 r. i obecnie Trybunałw pełni funkcjonuje.
(3) WszystkiePaństwaCzłonkowskieUniiEuropejskiejratyfi-
kowały Statut Rzymski.
(4) Zasady Statutu Rzymskiego Międzynarodowego Trybu-
nałuKarnego,jakrównieżteregulującejegofunkcjonowa-nie, są w pełni zbieżne z zasadami i celami Unii.
(5) Poważne zbrodnie podlegające jurysdykcji Trybunału sta-
nowią przedmiot troski wszystkich Państw Członkow-skich, które są zdecydowane współpracować dla zapobie-gania tym zbrodniom i dla zakończenia bezkarności ichsprawców.
(6) Przepisy i zasady międzynarodowego prawa karnego
zawartewStatucieRzymskimpowinnybyćuwzględnianew innych międzynarodowych instrumentach prawnych.
(7) Unia jest przekonana, że powszechne przestrzeganie Sta-
tutu Rzymskiego jest pożądane dla pełnej skutecznościMiędzynarodowego Trybunału Karneg o i w tym celu
uważa, że należy zachęcać do inicjatyw zmierzających dowiększej akceptacji Statutu, pod warunkiem że są onezgodne z literą i duchem Statutu.
(8) Wdrażanie Statutu Rzymskiego wymaga, aby Unia Euro-
pejskaijejPaństwaCzłonkowskiewpełniwspierałyśrodkipraktyczne.(9) Plan działań, który był między innymi wymagany przez
rezolucję w sprawie Trybunału przyjętą przez ParlamentEuropejskidnia28lutego2002r.wśladzawspólnymsta-nowiskiem Rady 2001/443/WPZiB z dnia 11 czerwca2001 r. w sprawie Międzynarodowego Trybunału Karne-go (
1), został przyjęty dnia 15 maja 2002 r. i może zostać
odpowiednio dostosowany.
(10) Zachowanie integralności Statutu Rzymskiego jest szcze-
gólnie ważne.
(11) Swoimi konkluzjami z dnia 30 września 2002 r. w spra-
wie Międzynarodowego Trybunału Karnego, Rada ds.Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych opracowała zbiórzasad załączonych do wymienionych konkluzji, by stano-wiły wytyczne dla Państw Członkowskich przy rozpatry-waniu potrzeby i zakresu możliwych umów lub układóww odniesieniu do propozycji dotyczących warunkówwydawania osób Międzynarodowemu Trybunałowi Kar-nemu.
(12) W świetle powyższego wspólne stanowisko
2001/443/WPZiB powinno zostać uaktualnione i zmie-nione.
(13) Niniejsze wspólne stanowisko powinno zostać poddane
przeglądowi.
(14) UniaEuropejskarozważazastosowanieniniejszegowspól-
nego stanowiska przez państwa przystępujące i dostoso-wanie się do niego przez kraje stowarzyszone Rumunię,Bułgarię oraz Turcję i Kraje EFTA w celu zmaksymalizo-wania jego wpływu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE STANOWISKO:
Artykuł 1
1. Ustanowienie Międzynarodowego Trybunału Karnego, docelów zapobiegania i ograniczenia popełniania poważnychzbrodni podlegających jego jurysdykcji, jest podstawowym środ-kiem promowania poszanowania międzynarodowego prawahumanitarnegoiprawczłowieka,przyczyniającsięwtensposóbdowolności,bezpieczeństwa,sprawiedliwościipaństwaprawne-go, a także przyczyniając się do zachowania pokoju i wzmocnie-nia bezpieczeństwa międzynarodowego, zgodnie z celami i zasa-dami Karty Narodów Zjednoczonych.
(1) Dz.U. L 155 z 12.6.2001, str. 19. Wspólne stanowisko zmienione
wspólnym stanowiskiem 2002/474/WPZiB (Dz.U. L 164 z
22.6.2002, str. 1).122 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 18/t. 2
2. Celem niniejszego wspólnego stanowiska jest wspieranie sku-
tecznego działania Trybunału i zwiększanie jego powszechnegowsparcia przez promowanie możliwie najszerszego udziałuw Statucie Rzymskim.
Artykuł 2
1. Wceluprzyczynieniasiędocelumożliwieszerokiegoudziałuw Statucie Unia Europejska i jej Państwa Członkowskie dołożąwszelkichstarań,bypromowaćtenprocespoprzezpodjęciepro-cesumożliwienajszerszejratyfikacji,przyjęcia,zatwierdzenialubprzystąpienia do Statutu i zastosowania Statutu w negocjacjachlub dialogu politycznym z państwami trzecimi, grupami państwlub odpowiednimi organizacjami regionalnymi, w każdym przy-padku, gdy będzie to stosowne.
2. Unia i jej Państwa Członkowskie wnoszą wkład w szybkie
wejście i wprowadzenie w życie Statutu również poprzez inneśrodki, takie jak podejmowanie inicjatyw promocji upowszech-niania wartości, zasad i przepisów Statutu Rzymskiego i związa-nychznimaktów.Wrealizacjicelówniniejszegowspólnegosta-nowiska, Unia współpracuje, tam gdzie to konieczne, z innymizainteresowanymi państwami, instytucjami międzynarodowymi,organizacjamipozarządowymiiinnymiprzedstawicielamispołe-czeństwa obywatelskiego.
3. PaństwaCzłonkowskiedzieląsięzewszystkimizainteresowa-
nymipaństwamiswoimiwłasnymidoświadczeniamiwsprawachzwiązanych z wprowadzaniem w życie Statutu i, zależnie odpotrzeb, udzielają innych form wsparcia dla tego celu. Wnosząwkład,gdyjesttokonieczne,wpostacipomocytechnicznejoraz,gdzie sytuacja tego wymaga, pomocy finansowej do prac legisla-cyjnych koniecznych dla uczestnictwa i wprowadzenia w życieStatutu w państwach trzecich. Należy zachęcać państwa, rozwa-żające przystąpienie do Statutu lub współpracę z Trybunałem,aby informowały Unię o trudnościach przez nie napotykanychw tym względzie.
4. Wprowadzając w życie niniejszy artykuł, Unia i jej Państwa
Członkowskie koordynują wsparcie polityczne i techniczneudzielone Trybunałowi w odniesieniu do różnych państw lubgrup państw. W tym celu, w miarę potrzeb, rozwija się i wyko-rzystuje strategie ukierunkowane na dane państwo lub region.
Artykuł 3
W celu wsparcia niezależności Trybunału, Unia oraz jej PaństwaCzłonkowskie w szczególności:
— zachęcająPaństwa-Stronydonatychmiastowegoprzekazywa-
nia w pełni ustalonych dla nich udziałów zgodnie z decyzja
podjętą przez Zgromadzenie Państw-Stron;
— podejmująwszelkiewysiłkiwcelupodpisaniairatyfikacjinaj-
szybciej,jaktomożliweprzezPaństwaCzłonkowskieumowyw sprawie przywilejów i immunitetów Trybunału i wspierająjej podpisanie i ratyfikację przez inne państwa; oraz
— usiłują wspierać właściwy rozwój szkoleń i pomocy dla
sędziów, prokuratorów, urzędników oraz prawników w pra-cach odnoszących się do Trybunału.Artykuł 4
Rada, zależnie od potrzeb, koordynuje środki podejmowaneprzezUnięEuropejskąiPaństwaCzłonkowskiewceluwykonaniaa r t .2i3 .
Artykuł 5
1. Unia oraz jej Państwa Członkowskie stosują się ściśle do roz-wojudotyczącegoskutecznejwspółpracyzTrybunałem,zgodnieze Statutem Rzymskim.
2. W tym kontekście zwracają one, w odpowiednim przypadku,
uwagę państw trzecich na konkluzje Rady z dnia 30 września2002 r. w sprawie Międzynarodowego Trybunału Karnego orazna Zasady Przewodnie Unii Europejskiej załączone do niego,w odniesieniu do propozycji umów lub układów dotyczącychwarunków wydawania osób Trybunałowi.
Artykuł 6
Radawskazuje,żeKomisjazamierzaskierowaćswojedziałanianarzecz osiągnięcia celów i priorytetów niniejszego wspólnegostanowiska, tam gdzie sytuacja będzie tego wymagać, z pomocąodpowiednich środków wspólnotowych.
Artykuł 7
1. Państwa Członkowskie współpracują ze sobą w celu zapew-nienia sprawnego funkcjonowania Zgromadzenia Państw-Stronpod każdym względem.
2. Podczas negocjacji w Specjalnej Grupie Roboczej, ustanowio-
nejprzezZgromadzeniePaństw-Stronwceluzajęciasięprzestęp-stwemagresji,PaństwaCzłonkowskieprzyczyniająsiędozakoń-czenia realizowanych prac i wspierają rozwiązania, które sązgodne z literą i duchem Statutu Rzymskiego oraz Kartą Naro-dów Zjednoczonych.
Artykuł 8
Rada w stosownych przypadkach poddaje niniejsze wspólnestanowisko przeglądowi.
Artykuł 9
1. Rada zauważa, że Cypr, Republika Czeska, Estonia, Węgry,Łotwa, Litwa, Malta, Polska, Republika Słowacka oraz Słoweniazamierzają stosować niniejsze wspólne stanowisko od daty jegoprzyjęcia.
2. Prezydencja zwróci się do krajów stowarzyszonych Rumunii,
Bułgarii oraz Turcji, a także do Krajów EFTA o dostosowanie siędo niniejszego wspólnego stanowiska.
Artykuł 10
Wspólne stanowisko 2001/443/WPZiB uchyla się i zastępujeniniejszymwspólnymstanowiskiem.Odniesieniadouchylonegowspólnego stanowiska 2001/443/WPZiB interpretuje się jakoodniesienia do niniejszego wspólnego stanowiska.
Artykuł 11
Niniejsze wspólne stanowisko staje się skuteczne od daty jegoprzyjęcia.18/t. 2
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 123
Artykuł 12
Wspólne stanowisko zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .
Sporządzono w Luksemburgu, dnia 16 czerwca 2003 r.
W imieniu Rady
G. PAPANDREOU
Przewodniczący124 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 18/t. 2