TŁUMACZENIE

UMOWA

między rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Unią Europejską w sprawie koordynacji programów znakowania efektywności energetycznej urządzeń biurowych

Rząd STANÓW ZJEDNOCZONYCH AMERYKI i UNIA EUROPEJSKA, zwane dalej „Stronami”,

DĄŻĄC do maksymalizacji oszczędności energii i korzyści dla środowiska poprzez stymulowanie podaży i popytu na produkty energooszczędne,

UWZGLĘDNIAJĄC Umowę między rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Wspólnotą Europejską w sprawie koordynacji programów znakowania efektywności energetycznej urządzeń biurowych zawartą w dniu 20 grudnia 2006 r. oraz załączniki do tej umowy, z późniejszymi zmianami (zwaną dalej „umową z 2006 r.”),

ZADOWOLONE z postępów dokonanych w wyniku umowy z 2006 r.,

PRZEKONANE, że kontynuacja wspólnych wysiłków w związku z programem ENERGY STAR pozwoli osiągnąć dodatkowe korzyści,

UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

Artykuł I

Zasady ogólne

1. Strony wykorzystują wspólny zestaw specyfikacji efektywności energetycznej oraz wspólne logo do celów ustanowienia jednolitych celów dla producentów, maksymalizując w ten sposób efekty ich indywidualnych wysiłków w zakresie podaży i popytu na produkty tego typu.

2. Strony wykorzystują wspólne logo do celów identyfikacji zakwalifikowanych typów produktów efektywnych energetycznie, wymienionych w załączniku C.

3. Strony zapewniają, aby wspólne specyfikacje zachęcały do kontynuowania poprawy w zakresie efektywności, uwzględniając najbardziej zaawansowane na rynku rozwiązania technicznie.

4. Wspólne specyfikacje mają na celu objęcie nie więcej niż 25 % najbardziej energooszczędnych modeli, dla których w chwili opracowywania specyfikacji dostępne są dane, uwzględniając jednocześnie inne czynniki.

5. Strony starają się zapewnić, aby konsumenci mieli możliwość rozpoznania efektywnych produktów na rynku na podstawie etykiety.

Artykuł II

Związek z umową z 2006 r.

Niniejsza Umowa zastępuje w całości umowę z 2006 r.

Artykuł III

Definicje

Do celów niniejszej Umowy:

„wspólne specyfikacje” oznaczają wymogi dotyczące efektywności energetycznej i parametrów eksploatacyjnych, obejmujące metody badania wymienione w załączniku C, stosowane przez podmioty zarządzające i uczestników programu w celu określenia kwalifikacji energooszczędnych produktów do wspólnego logo;

Artykuł IV

Podmioty zarządzające

Każda Strona niniejszym wyznacza podmiot zarządzający, który jest odpowiedzialny za wykonanie niniejszej Umowy („podmioty zarządzające”). Unia Europejska wyznacza Komisję Unii Europejskiej („Komisja”) jako swój podmiot zarządzający. Stany Zjednoczone Ameryki wyznaczają U.S. EPA jako swój podmiot zarządzający.

Artykuł V

Zarządzanie programem znakowania ENERGY STAR

1. Każdy z podmiotów zarządzających zarządza programem znakowania ENERGY STAR energooszczędnych typów produktów wymienionych w załączniku C, z zastrzeżeniem warunków ustalonych w niniejszej Umowie. Zarządzanie programem obejmuje rejestrację uczestników programu na zasadzie dobrowolności, prowadzenie wykazów uczestników programu i produktów spełniających wymogi oraz egzekwowanie wytycznych dotyczących stosowania nazwy ENERGY STAR i wspólnego logo, wymienionych w załączniku B.

2. Program znakowania ENERGY STAR wykorzystuje wspólne specyfikacje wymienione w załączniku C.

3. W zakresie, w jakim każdy z podmiotów zarządzających podejmuje efektywne środki służące edukacji konsumentów na temat znaków ENERGY STAR, dokonuje tego zgodnie z wytycznymi dotyczącymi stosowania nazwy ENERGY STAR i wspólnego logo, wymienionymi w załączniku B.

4. Każdy z podmiotów zarządzających ponosi wydatki z tytułu wszystkich swoich działań na mocy niniejszej Umowy.

Artykuł VI

Uczestnictwo w programie znakowania ENERGY STAR

1. Podmioty zarządzające umożliwiają każdemu producentowi, sprzedawcy lub podmiotowi odsprzedającemu uczestnictwo w programie znakowania ENERGY STAR poprzez zarejestrowanie się jako uczestnik programu.

2. Podmioty zarządzające umożliwiają uczestnikom programu wykorzystywanie wspólnego logo w celu identyfikacji zakwalifikowanych produktów, które zostały poddane testom w ich własnych laboratoriach lub w niezależnych laboratoriach i które są zgodne ze wspólnymi specyfikacjami określonymi w załączniku C. W przypadku produktów wprowadzanych do obrotu jedynie na rynku UE, podmiot zarządzający umożliwia uczestnikom programu certyfikację własną zakwalifikowanych produktów. W przypadku produktów wprowadzanych do obrotu na rynku USA, podmiot zarządzający wymaga, aby uczestnicy programu spełnili wymóg certyfikacji zewnętrznej określony w zmienionych zobowiązaniach partnerskich USA.

3. Każdy z podmiotów zarządzających prowadzi i udostępnia drugiemu podmiotowi wykaz wszystkich uczestników programu i produktów kwalifikujących się do stosowania wspólnego logo na jego terytorium.

4. Niezależnie od procedur określonych w ust. 2 (certyfikacja własna dla produktów wprowadzanych do obrotu na rynku UE i certyfikacja zewnętrzna dla produktów wprowadzanych do obrotu na rynku USA), każdy z podmiotów zarządzających zastrzega sobie prawo zbadania lub dokonania innego przeglądu produktów, które są lub były sprzedawane na jego terytorium (na terytoriach państw członkowskich Unii Europejskiej w przypadku Komisji) w celu ustalenia, czy produkty były certyfikowane zgodnie ze wspólnymi specyfikacjami określonymi w załączniku C. Podmioty zarządzające kontaktują się ze sobą i w pełni ze sobą współpracują w celu zapewnienia, aby wszystkie produkty opatrzone wspólnym logo były zgodne ze wspólnymi specyfikacjami określonymi w załączniku C.

Artykuł VII

Koordynacja programu między Stronami

1. Na potrzeby dokonywania przeglądu wykonania niniejszej Umowy Strony ustanawiają komisję techniczną, złożoną z przedstawicieli swoich odpowiednich podmiotów zarządzających.

2. W miarę możliwości, komisja techniczna zbiera się corocznie oraz przeprowadza konsultacje na żądanie jednego z podmiotów zarządzających w celu dokonania przeglądu działalności i zarządzania programem znakowania ENERGY STAR, wspólnych specyfikacji określonych w załączniku C, zakresu produktów, jak również postępów w osiąganiu celów niniejszej Umowy.

3. Strony trzecie (łącznie z przedstawicielami innych rządów lub sektora przemysłowego) mogą brać udział w posiedzeniach komisji technicznej w charakterze obserwatorów, chyba że oba podmioty zarządzające uzgodniły inaczej.

Artykuł VIII

Rejestracja znaków ENERGY STAR

1. U.S. EPA, jako właściciel znaków ENERGY STAR, zarejestrowała je w Unii Europejskiej jako wspólnotowe znaki towarowe. Komisja nie może zabiegać o rejestrację ani uzyskać rejestracji znaków ENERGY STAR lub jakichkolwiek odmian tych znaków w żadnym państwie.

2. U.S. EPA zobowiązuje się nie uznawać za naruszenie praw do tych znaków użycia przez Komisję lub autoryzowanego użycia przez uczestnika programu zarejestrowanego przez Komisję, znaków ENERGY STAR zgodnie z warunkami niniejszej Umowy.

Artykuł IX

Egzekwowanie i brak zgodności

1. W celu ochrony znaków ENERGY STAR każdy z podmiotów zarządzających zapewnia właściwe stosowanie znaków ENERGY STAR na swoim terytorium (na terytoriach państw członkowskich Unii Europejskiej w przypadku Komisji). Każdy z podmiotów zarządzających zapewnia, aby znaki ENERGY STAR stosowane były tylko w formie widniejącej w załączniku A oraz wyłącznie na zakwalifikowanych produktach. Każdy z podmiotów zarządzających zapewnia, aby znaki ENERGY STAR były stosowane wyłącznie w sposób określony w wytycznych dotyczących stosowania nazwy ENERGY STAR i wspólnego logo, określonych w załączniku B.

2. Każdy z podmiotów zarządzających zapewnia, aby podjęto niezwłoczne i właściwe działania wobec uczestników programu w każdym przypadku, gdy podmiot ów posiada wiedzę o tym, że uczestnik programu wykorzystał naruszający postanowienia znak lub że umieścił znak ENERGY STAR na produkcie, który nie jest zgodny ze wspólnymi specyfikacjami określonymi w załączniku C. Takie działania obejmują między innymi:

3. Każdy z podmiotów zarządzających zapewnia, aby podjęto wszelkie uzasadnione działania zmierzające do zakończenia nieuprawnionego stosowania znaków ENERGY STAR lub stosowania znaku naruszającego postanowienia przez podmiot niebędący uczestnikiem programu. Takie działania obejmują między innymi:

4. Każdy z podmiotów zarządzających niezwłocznie powiadamia podmiot zarządzający drugiej Strony o wszelkich naruszeniach znaków ENERGY STAR na terytorium drugiej Strony, jak również o podjętych ewentualnie działaniach wstępnych mających na celu wyeliminowanie takich naruszeń.

5. Jeżeli w wyniku działań wymienionych w ust. 2 i 3 nie udało się osiągnąć zgodności, UE zobowiązuje swoje państwa członkowskie do pełnej współpracy i konsultacji z podmiotem zarządzającym oraz do podjęcia wszelkich niezbędnych środków, w tym środków prawnych, w celu wyeliminowania wszelkich przypadków braku zgodności i nieautoryzowanego stosowania znaków ENERGY STAR.

Artykuł X

Procedury wprowadzania zmian w Umowie i dodawania nowych załączników

1. Którykolwiek z podmiotów zarządzających może zaproponować zmianę niniejszej Umowy oraz dodanie do niej nowych załączników.

2. Proponowana zmiana przedstawiana jest na piśmie oraz poddawana dyskusji na następnym posiedzeniu komisji technicznej, pod warunkiem że drugi podmiot zarządzający został powiadomiony o propozycji zmiany co najmniej sześćdziesiąt dni przed takim posiedzeniem.

3. Wprowadzanie zmian w niniejszej Umowie oraz podejmowanie decyzji o dodaniu nowych załączników odbywa się za obopólnym porozumieniem Stron. Zmiany w załącznikach A, B i C wprowadzane są zgodnie z postanowieniami art. XI i XII.

Artykuł XI

Procedury wprowadzania zmian w załącznikach A i B

1. Podmiot zarządzający zabiegający o zmianę załącznika A lub załącznika B postępuje według procedur określonych w art. X ust. 1 i 2.

2. Wprowadzanie zmian w załącznikach A i B odbywa się za obopólnym porozumieniem podmiotów zarządzających.

Artykuł XII

Procedury wprowadzania zmian w załączniku C

1. Podmiot zarządzający zabiegający o zmianę załącznika C w celu rewizji istniejących specyfikacji lub dodania nowego typu produktu („proponujący podmiot zarządzający”) stosuje procedury przewidziane w art. X ust. 1 i 2 oraz uwzględnia w swojej propozycji:

2. Proponowane zmiany w załączniku C, przyjęte przez oba podmioty zarządzające, wchodzą w życie z dniem uzgodnionym wspólnie przez podmioty zarządzające.

3. Jeżeli, po otrzymaniu propozycji przedstawionej zgodnie z art. X ust. 1 i 2, drugi podmiot zarządzający („sprzeciwiający się podmiot zarządzający”) uważa, że propozycja nie spełnia wymogów określonych w ust. 1 lub w inny sposób sprzeciwia się propozycji, podmiot ten niezwłocznie (zwykle do następnego posiedzenia komisji technicznej) powiadamia na piśmie proponujący podmiot zarządzający o swoim sprzeciwie oraz dołącza wszelkie posiadane informacje, które uzasadniają jego sprzeciw; mogą to być na przykład informacje wykazujące, że jeżeli taka propozycja zostałaby przyjęta, to prawdopodobnie:

doprowadziłoby to do niezgodności z przepisami ustawowymi i wykonawczymi; lub

4. Podmioty zarządzające dokładają wszelkich starań w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie proponowanej zmiany podczas pierwszego posiedzenia komisji technicznej następującego po przedstawieniu propozycji. Jeżeli podmioty zarządzające nie są w stanie osiągnąć porozumienia w sprawie proponowanej zmiany podczas tego posiedzenia komisji technicznej, czynią one starania w celu osiągnięcia porozumienia na piśmie przed następnym posiedzeniem komisji technicznej.

5. Jeżeli do końca następnego posiedzenia komisji technicznej Strony nie są w stanie osiągnąć porozumienia, proponujący podmiot zarządzający wycofuje swoją propozycję; zaś w odniesieniu do propozycji zmiany istniejących specyfikacji dany typ produktu jest wykreślany z załącznika C w terminie uzgodnionym na piśmie przez podmioty zarządzające. Wszyscy uczestnicy programu są informowani o powyższej zmianie oraz o procedurach, które zostaną zastosowane w celu wprowadzenia tej zmiany w życie.

6. Przy przygotowywaniu nowych wspólnych specyfikacji lub rewizji istniejących wspólnych specyfikacji podmioty zarządzające zapewniają skuteczną koordynację i wzajemne konsultacje między sobą oraz z odpowiednimi zainteresowanymi stronami, szczególnie w odniesieniu do treści dokumentów roboczych i terminów.

Artykuł XIII

Postanowienia ogólne

1. Niniejsza Umowa nie obejmuje innych programów znakowania w zakresie ochrony środowiska, jakie mogą zostać opracowane i przyjęte przez którąkolwiek ze Stron.

2. Wszystkie działania podejmowane na podstawie niniejszej Umowy podlegają odpowiednim przepisom ustawowym i wykonawczym każdej ze Stron i są uzależnione od dostępności przyznanych funduszy i środków.

3. Postanowienia niniejszej Umowy nie mają wpływu na prawa i obowiązki żadnej ze Stron wynikające z dwustronnego, regionalnego lub wielostronnego porozumienia, które dana Strona zawarła przed wejściem w życie niniejszej Umowy.

4. Bez uszczerbku dla jakichkolwiek innych postanowień niniejszej Umowy, każdy z podmiotów zarządzających może realizować programy znakowania inne niż ENERGY STAR w odniesieniu do typów produktów nieujętych w załączniku C. Niezależnie od jakichkolwiek innych postanowień niniejszej Umowy, żadna ze Stron nie utrudnia przywozu, wywozu, sprzedaży ani dystrybucji produktu objętego takim programem ze względu na to, że jest on opatrzony znakiem efektywności energetycznej podmiotu zarządzającego drugiej Strony.

Artykuł XIV

Wejście w życie i okres obowiązywania

1. Niniejsza Umowa wchodzi w życie z dniem, w którym każda ze Stron powiadomiła drugą Stronę na piśmie drogą dyplomatyczną o zakończeniu odpowiednich wewnętrznych procedur niezbędnych do jej wejścia w życie.

2. Niniejsza Umowa obowiązuje przez okres pięciu lat. Co najmniej na rok przed zakończeniem tego okresu Strony spotkają się w celu przedyskutowania odnowienia niniejszej Umowy.

Artykuł XV

Rozwiązanie umowy

1. Którakolwiek ze Stron może w każdej chwili rozwiązać niniejszą Umowę poprzez przedstawienie drugiej Stronie pisemnego, trzymiesięcznego wypowiedzenia.

2. W przypadku rozwiązania lub nieodnowienia niniejszej Umowy, podmioty zarządzające informują wszystkich zarejestrowanych uczestników programu o zakończeniu wspólnego programu. Ponadto podmioty zarządzające informują zarejestrowanych przez siebie uczestników programu, że każdy podmiot zarządzający może kontynuować znakowanie w ramach dwóch osobnych programów indywidualnych. W takim przypadku w programie znakowania Unii Europejskiej nie będą używane znaki ENERGY STAR. Komisja zapewnia, aby ona sama, państwa członkowskie Unii Europejskiej oraz zarejestrowani przez nią uczestnicy programu zaprzestali używania znaków ENERGY STAR w terminie uzgodnionym pisemnie przez podmioty zarządzające. Zobowiązania zawarte w niniejszym art. XV ust. 2 pozostają ważne pomimo rozwiązania niniejszej Umowy.

Produkty, które uzyskały oznaczenie ENERGY STAR przyczyniają się do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, ponieważ spełniają rygorystyczne wytyczne w zakresie efektywności energetycznej, określone przez U.S. EPA i Komisję UE.

Preferowany kolor znaku to 100 % cyjan. Dopuszczalne są wersje alternatywne w kolorze czarnym lub białym przy odwróceniu kolorów. Ekwiwalentem koloru 100 % cyjan w Internecie jest kolor o kodzie heksadecymalnym #0099FF. Jeżeli w materiałach reklamowych, literaturze dotyczącej produktu lub materiałach punktu sprzedaży możliwe jest zastosowanie druku wielobarwnego, znak powinien być wydrukowany w kolorze 100 % cyjan. Jeżeli kolor ten jest niedostępny, można go zastąpić kolorem czarnym.

U.S. EPA i Komisja UE wymagają każdorazowego zachowania wolnej przestrzeni wokół znaku odpowiadającej 0,333 (1/3) wysokości grafiki w znaku. W obszarze tym nie mogą znajdować się żadne inne elementy graficzne, takie jak tekst czy obraz. U.S. EPA i Komisja UE wymagają zachowania tej wolnej przestrzeni, ponieważ wspólne logo często pojawia się w materiałach zawierających złożone elementy wizualne, takie jak inne znaki, urządzenia graficzne i tekst.

Aby używać znaków zgodnie z niniejszym dokumentem, organizacja musi zawrzeć umowę z podmiotem zarządzającym – Agencją Ochrony Środowiska w przypadku USA lub Komisją Europejską w przypadku UE. Modyfikacje tych znaków są niedozwolone, ponieważ takie modyfikacje mogłyby wprowadzać w błąd przedsiębiorstwa i konsumentów co do źródła programu ENERGY STAR i obniżać jego wartość dla wszystkich podmiotów.

U.S. EPA oraz Komisja Europejska na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej nadzorują prawidłowe stosowanie nazwy ENERGY STAR i wspólnego logo. Obejmuje to monitorowanie stosowania znaków, a także bezpośrednie kontaktowanie się z tymi organizacjami, które wykorzystują je niewłaściwie lub bez zezwolenia. Konsekwencje nadużywania znaków mogą obejmować wypowiedzenie uczestnikowi programu uczestnictwa w programie znakowania ENERGY STAR, a w przypadku produktów przywożonych do Stanów Zjednoczonych, na których nieprawidłowo użyto znaków, istnieje możliwość zajęcia takich towarów przez służby celne Stanów Zjednoczonych.

ZAŁĄCZNIK C

WSPÓLNE SPECYFIKACJE

I. SPECYFIKACJE KOMPUTERÓW

1. Definicje

A. Komputer: Urządzenie, które wykonuje operacje logiczne i przetwarza dane. Komputery składają się co najmniej z: (1) procesora (CPU) do wykonywania operacji; (2) urządzeń do wprowadzania danych przez użytkownika, np. klawiatury, myszy, digitalizatora lub sterownika gier; oraz (3) ekranu wyświetlającego informacje wyjściowe. Do celów niniejszej specyfikacji termin „komputery” oznacza zarówno jednostki stacjonarne, jak i przenośne, w tym komputery stacjonarne, komputery zintegrowane, notebooki, małe serwery, urządzenia typu cienki klient oraz stacje robocze. Pomimo że komputery muszą być przystosowane do korzystania z urządzeń wejściowych i wyświetlaczy, jak odnotowano w pkt 2 i 3 powyżej, system komputerowy nie musi być dostarczany wraz z tymi urządzeniami, aby spełniać kryteria niniejszej definicji.

Elementy

B. Wyświetlacz: Ekran wraz z towarzyszącymi mu układami elektronicznymi, umieszczony w oddzielnej obudowie lub w obudowie komputera (np. notebook lub komputer zintegrowany) i umożliwiający wyświetlanie informacji wyjściowych z komputera za pośrednictwem jednego lub większej liczby wejść, takich jak VGA, DVI, Display Port lub IEEE 1394. Przykładowe typy wyświetlaczy to monitor kineskopowy (CRT) i monitor ciekłokrystaliczny (LCD).

C. Niezależna jednostka przetwarzania grafiki (GPU): Procesor graficzny z interfejsem sterownika pamięci lokalnej oraz z lokalną pamięcią przeznaczoną na potrzeby grafiki.

D. Zewnętrzne źródło zasilania: Część umieszczona w wyodrębnionej fizycznie obudowie poza obudową komputera, służąca przekształcaniu napięcia prądu przemiennego z sieci zasilającej na niższe napięcie prądu stałego do celów zasilania komputera. Zewnętrzne źródło zasilania musi być połączone z komputerem poprzez odłączalne lub podłączone na stałe męskie/żeńskie złącze elektryczne, kabel, przewód lub inny typ przyłącza.

E. Wewnętrzne źródło zasilania: Część umieszczona wewnątrz obudowy komputera i służąca przekształcaniu napięcia prądu przemiennego z sieci zasilającej na napięcie prądu stałego do celów zasilania części składowych komputera. Do celów niniejszej specyfikacji wewnętrzne źródło zasilania musi być umieszczone w obudowie komputera, ale nie może być częścią płyty głównej komputera. Zasilacz musi być podłączony do sieci zasilającej przez pojedynczy kabel bez pośrednich obwodów elektrycznych pomiędzy zasilaczem i siecią zasilającą. Ponadto wszystkie połączenia prowadzące z zasilacza do części składowych komputera, z wyjątkiem połączenia prądu stałego do wyświetlacza w zintegrowanym komputerze biurkowym, muszą być umieszczone wewnątrz obudowy komputera (tzn. z zasilacza do komputera lub poszczególnych części komputera nie mogą biec żadne kable zewnętrzne). Wewnętrznych przetwornic prądu stałego służących zmianie pojedynczego napięcia prądu stałego z zewnętrznego źródła zasilania na kilka napięć używanych przez komputer nie uważa się za wewnętrzne źródła zasilania.

Rodzaje komputerów

F. Komputer stacjonarny: Komputer, którego jednostka główna ma być umieszczona na stałe w jednym miejscu, często na biurku lub na podłodze. Komputery stacjonarne nie są projektowane jako komputery przenośne i korzystają z zewnętrznego monitora, klawiatury i myszy. Komputery stacjonarne mają szeroką gamę zastosowań w domu i biurze.

G. Mały serwer: Komputer, w którym stosuje się tradycyjnie części składowe komputera stacjonarnego w obudowie stacjonarnej, lecz który jest zaprojektowany zasadniczo jako komputer centralny (host) dla innych komputerów. Aby komputer został uznany za mały serwer, musi posiadać następujące cechy:

H. Zintegrowany komputer stacjonarny: Stacjonarny system komputerowy, w którym komputer i wyświetlacz funkcjonują jako pojedyncza jednostka zasilana prądem przemiennym przez jeden przewód. Istnieją dwa typy komputerów zintegrowanych: (1) systemy, w których wyświetlacz i komputer są fizycznie połączone w pojedynczą jednostkę; lub (2) systemy zestawione jako pojedynczy system, w którym wyświetlacz stanowi odrębną część, ale jest połączony z jednostką główną poprzez przewód zasilania prądem stałym, przy czym zarówno komputer, jak i wyświetlacz są zasilane z jednego źródła zasilania. Zintegrowane komputery stacjonarne stanowią podtyp komputerów stacjonarnych i pełnią podobne funkcje jak stacjonarne systemy komputerowe.

I. Urządzenia typu cienki klient: Komputer z niezależnym źródłem zasilania, którego podstawowe funkcje są uzależnione od dostępu do zdalnych zasobów obliczeniowych. Podstawowe funkcje (np. wykonywanie programów, przechowywanie danych, interakcje z innymi zasobami internetowymi itp.) realizowane są przy użyciu zdalnych zasobów obliczeniowych. Urządzenia typu cienki klient objęte niniejszą specyfikacją to wyłącznie urządzenia pozbawione rotacyjnych pamięci masowych zintegrowanych z komputerem. Główna jednostka cienkiego klienta objętego niniejszą specyfikacją musi być przeznaczona do eksploatacji jako jednostka stacjonarna (umieszczona np. na biurku), a nie do korzystania przenośnego.

J. Notebook: Komputer zaprojektowany jako komputer przenośny, działający przez długi czas bez bezpośredniego podłączenia do źródła zasilania prądem przemiennym. Notebooki muszą być wyposażone w zintegrowany monitor i pracować, korzystając ze zintegrowanej baterii lub innego przenośnego źródła zasilania. Ponadto w większości notebooków stosuje się zewnętrzne źródło zasilania oraz zintegrowaną klawiaturę i urządzenie wskazujące. Notebooki są zwykle zaprojektowane tak, by spełniać podobne funkcje jak komputery stacjonarne, w tym obsługiwać oprogramowanie o podobnych funkcjach jak oprogramowanie wykorzystywane w komputerach stacjonarnych. Do celów niniejszej specyfikacji stacje dokujące uważa się za akcesoria i w związku z tym nie stosują się do nich poziomy parametrów odnoszące się do notebooków, przedstawione w sekcji 3 poniżej. Tablety, w których możliwe jest wykorzystanie ekranów dotykowych razem z innymi urządzeniami do wprowadzania danych lub zamiast nich, do celów niniejszej specyfikacji uważane są za notebooki.

K. Stacja robocza: Komputer o dużej wydajności przeznaczony do wykorzystywania przez jednego użytkownika, używany zazwyczaj na potrzeby programów graficznych, komputerowego wspomagania projektowania, tworzenia oprogramowania, aplikacji finansowych i naukowych oraz do innych zadań wymagających dużej mocy obliczeniowej. Komputer kwalifikowany jest jako stacja robocza, jeśli:

Tryby pracy

L. Tryb wyłączenia: Tryb najniższego poboru mocy, który nie może być wyłączony (zmieniony) przez użytkownika i który może trwać przez nieograniczony czas, jeżeli urządzenie jest podłączone do sieci zasilającej i użytkowane zgodnie z instrukcjami producenta. W przypadku systemów, do których mają zastosowanie standardy ACPI, tryb wyłączenia odpowiada stanowi S5 ACPI.

M. Tryb uśpienia: Stan niskiego poboru mocy, w który komputer wchodzi automatycznie po pewnym okresie nieużywania lub w który wprowadzany jest ręcznie. Komputer wyposażony w tryb uśpienia może się szybko „obudzić” w odpowiedzi na aktywność sieci lub urządzeń interfejsu użytkownika, z opóźnieniem ≤ 5 sekund od momentu zainicjowania zdarzenia „budzącego” do pełnej gotowości systemu do pracy, w tym rozpoczęcia wyświetlania obrazu. W przypadku systemów, do których mają zastosowanie standardy ACPI, tryb wyłączenia odpowiada przeważnie stanowi S3 ACPI (zapis w pamięci roboczej).

N. Stan bezczynności: Stan, w którym system operacyjny i inne oprogramowanie zostały załadowane, profil użytkownika został utworzony, urządzenie nie jest w stanie uśpienia, a jego działanie ogranicza się do tych podstawowych aplikacji, które system uruchamia domyślnie.

O. Stan aktywności: Stan, w którym komputer wykonuje użyteczne działania w reakcji na: a) wcześniejsze lub bieżące wprowadzenie danych przez użytkownika lub b) wcześniejsze lub bieżące polecenia przekazane poprzez sieć. Stan ten obejmuje aktywne przetwarzanie danych oraz ich wyszukiwanie w pamięci masowej, operacyjnej lub podręcznej, w tym czas, w którym komputer pozostaje w stanie bezczynności, oczekując na wprowadzenie danych przez użytkownika przed przejściem w jeden z trybów niskiego poboru mocy.

P. Typowe zużycie energii (TEC): Metoda testowania i porównywania wydajności energetycznej komputerów koncentrująca się na typowym zużyciu energii elektrycznej przez produkt podczas normalnego działania w reprezentatywnym czasie. W odniesieniu do komputerów stacjonarnych i notebooków kluczowym kryterium koncepcji TEC jest wartość typowego rocznego zużycia energii mierzonego w kilowatogodzinach (kWh), wyznaczonego na podstawie pomiarów przeciętnego poboru mocy dla każdego trybu pracy, przeliczonych odpowiednio do zakładanego typowego modelu eksploatacji (cyklu pracy). W przypadku stacji roboczych wymogi oparte są o wartość TEC obliczoną na podstawie poziomów poboru mocy dla trybu pracy, maksymalnego poboru mocy i zakładanego cyklu pracy.

Praca w sieci i zarządzanie zasilaniem

Q. Interfejs sieciowy: Części składowe (sprzęt i oprogramowanie), których funkcją podstawową jest umożliwienie komputerowi komunikowania się z co najmniej jedną siecią. Przykłady interfejsów sieciowych to IEEE 802.3 (Ethernet) oraz IEEE 802.11 (Wi-Fi).

R. Zdarzenie powodujące przebudzenie: Zdarzenie spowodowane przez użytkownika lub zaprogramowane albo zdarzenie lub bodziec zewnętrzny, które powodują przejście komputera z trybu uśpienia lub wyłączenia do trybu aktywnego działania. Przykłady różnych zdarzeń powodujących przebudzenie obejmują między innymi: ruch myszą, użycie klawiatury, sygnał wejściowy sterownika, zdarzenie zegara czasu rzeczywistego, naciśnięcie przycisku na obudowie oraz, w przypadku zdarzeń zewnętrznych, bodziec przekazany poprzez pilota, sieć, modem itp.

S. Przebudzenie na skutek aktywności sieci lokalnej (Wake on LAN – WOL): Funkcja, która umożliwia przebudzenie komputera z trybu uśpienia lub wyłączenia za pomocą polecenia sieciowego przesłanego przez Ethernet.

T. Pełna łączność z siecią: Zdolność komputera do utrzymania obecności w sieci w trybie uśpienia oraz do inteligentnego wybudzenia, kiedy wymagane jest dalsze przetwarzanie danych (w tym okresowe przetwarzanie niezbędne do podtrzymania obecności w sieci). Utrzymywanie obecności w sieci może obejmować następujące czynności wykonywane w stanie uśpienia: uzyskiwanie lub ochrona przypisanego interfejsu lub adresu sieciowego, reakcje na zapytania innych węzłów sieci lub utrzymywanie istniejących połączeń sieciowych. W ten sposób utrzymywana jest obecność komputera w sieci oraz jego usługi i aplikacje sieciowe, mimo że komputer pozostaje w trybie uśpienia. Z punktu widzenia monitoringu sieci, w odniesieniu do powszechnie wykorzystywanych aplikacji i modeli eksploatacji, komputer w stanie uśpienia o pełnej łączności z siecią jest funkcjonalnie równorzędny komputerowi w stanie bezczynności. Pełna łączność z siecią w trybie uśpienia nie jest ograniczona do konkretnego zestawu protokołów i może objąć aplikacje zainstalowane po instalacji wstępnej.

Kanały handlowe i kanały dostaw

U. Sieć dystrybucji dla przedsiębiorstw: Kanały sprzedaży tradycyjnie wykorzystywane przez dużej i średniej wielkości przedsiębiorstwa, organizacje rządowe i instytucje edukacyjne lub inne organizacje dokonujące zakupu komputerów, które będą używane w zarządzanym środowisku klient-serwer.

V. Numer modelu: Niepowtarzalna nazwa handlowa mająca zastosowanie do konkretnej konfiguracji sprzętowo-programowej (np. systemu operacyjnego, rodzajów procesorów, pamięci, GPU itp.), która jest określona z góry lub wybierana przez klienta.

W. Nazwa modelu: Nazwa handlowa zawierająca odniesienie do numeru rodziny komputera osobistego, krótki opis produktu lub odniesienie do marki.

X. Rodzina produktów: Opis wysokiego poziomu odnoszący się do grupy komputerów, które zwykle charakteryzują się takim samym zestawem obudowy i płyty głównej, a które obejmują często setki możliwych konfiguracji sprzętowo-programowych.

2. Kwalifikacja produktów

Aby komputer mógł zostać zakwalifikowany do oznaczenia ENERGY STAR, musi mieścić się w definicji komputera oraz w jednej z definicji produktów zawartych w sekcji 1 powyżej. Poniższa tabela zawiera listę typów komputerów, które kwalifikują się (bądź nie) do oznaczenia ENERGY STAR.

Produkty objęte niniejszą wersją 5.0 specyfikacji Produkty nieobjęte niniejszą wersją 5.0 specyfikacji — Komputery stacjonarne — Zintegrowane komputery stacjonarne — Notebooki — Stacje robocze — Małe serwery — Urządzenia typu cienki klient — Serwery komputerowe (zdefiniowane w wersji 1.0 specyfikacji serwerów komputerowych) — Palmtopy, komputery kieszonkowe (PDA), smartfony

3. Kryteria efektywności energetycznej i zarządzania zasilaniem

Komputery kwalifikujące się do otrzymania oznaczenia ENERGY STAR muszą spełniać poniższe kryteria. Data wejścia w życie wersji 5.0 określona jest w sekcji 5 niniejszej specyfikacji.

A. Wymagania dotyczące energooszczędności źródła zasilania

Komputery kwalifikujące się do otrzymania oznaczenia ENERGY STAR muszą spełniać poniższe kryteria. Data wejścia w życie wersji 5.0 określona jest w sekcji 5 niniejszej specyfikacji.

a) komputery korzystające z wewnętrznego źródła zasilania: sprawność co najmniej 85 % przy 50 % obciążenia znamionowego i co najmniej 82 % przy 20 % i 100 % obciążenia znamionowego, współczynnik mocy > 0,9 przy 100 % obciążenia znamionowego;

b) komputery korzystające z zewnętrznego źródła zasilania: Zewnętrzne źródła zasilania sprzedawane z komputerami ENERGY STAR muszą kwalifikować się do oznaczenia ENERGY STAR lub odpowiadać poziomom sprawności przy braku obciążenia i w trybie aktywnym przedstawionym w wymogach programu ENERGY STAR dla zewnętrznych źródeł zasilania o pojedynczym napięciu AC-AC i AC-DC, wersja 2.0. Specyfikacja ENERGY STAR i wykaz zakwalifikowanych produktów są zamieszczone na stronie www.energystar.gov/powersupplies. Uwaga: Wymóg ten ma także zastosowanie do wielonapięciowych zewnętrznych źródeł zasilania przetestowanych metodą testowania wewnętrznego źródła zasilania, o której mowa w sekcji 4 poniżej.

B. Wymogi dotyczące zużycia energii i parametrów eksploatacyjnych

1) Poziomy poboru mocy komputera stacjonarnego, zintegrowanego komputera stacjonarnego i notebooka:

Kategorie komputerów stacjonarnych na potrzeby kryteriów typowego zużycia energii

Do celów określenia poziomów typowego zużycia energii komputery stacjonarne i zintegrowane komputery stacjonarne muszą kwalifikować się do kategorii A, B, C lub D zgodnie z opisem poniżej:

a) Kategoria A: do celów kwalifikacji do oznaczenia ENERGY STAR wszystkie komputery stacjonarne, które nie spełniają kryteriów definicji kategorii B, kategorii C lub kategorii D poniżej, będą zaliczane do kategorii A;

b) Kategoria B: do kategorii B kwalifikują się komputery stacjonarne posiadające: — dwa rdzenie fizyczne, oraz — dwa gigabajty (GB) pamięci systemowej;

c) Kategoria C: do kategorii C kwalifikują się komputery stacjonarne posiadające: — więcej niż dwa rdzenie fizyczne. Poza powyższym wymogiem modele kwalifikujące się do kategorii C muszą być skonfigurowane z uwzględnieniem co najmniej jednej spośród dwóch poniższych cech: — co najmniej dwa gigabajty (GB) pamięci systemowej, lub — niezależną jednostkę przetwarzania grafiki;

d) Kategoria D: do kategorii D kwalifikują się komputery stacjonarne posiadające: — co najmniej cztery rdzenie fizyczne. Poza wymienionymi powyżej wymogami modele kwalifikujące się do kategorii D muszą być skonfigurowane z uwzględnieniem co najmniej jednej spośród dwóch poniższych cech: — co najmniej cztery gigabajty (GB) pamięci systemowej, lub — niezależną jednostkę przetwarzania grafiki o wielkości bufora ramki ponad 128 bitów.

Kategorie notebooków na potrzeby kryteriów typowego zużycia energii

Do celów określenia poziomów typowego zużycia energii notebooki muszą zaliczać się do kategorii A, B lub C zgodnie z opisem poniżej:

a) Kategoria A: do celów kwalifikacji do oznaczenia ENERGY STAR wszystkie notebooki, które nie spełniają kryteriów definicji kategorii B lub kategorii C poniżej, będą zaliczane do kategorii A;

b) Kategoria B: do kategorii B kwalifikują się notebooki posiadające: — niezależną jednostkę przetwarzania grafiki;

c) Kategoria C: do kategorii C kwalifikują się notebooki posiadające: — co najmniej dwa rdzenie fizyczne, — co najmniej 2 gigabajty (GB) pamięci systemowej, oraz — niezależną jednostkę przetwarzania grafiki o wielkości bufora ramki ponad 128 bitów.

Typowe zużycie energii (kategorie produktów w odniesieniu do komputerów stacjonarnych i notebooków)

W poniższych tabelach podano wymagane poziomy TEC dla specyfikacji 5.0. W tabeli 1 poniżej wymieniono wymogi dotyczące typowego zużycia energii, zaś w tabeli 2 udział poszczególnych trybów pracy w podziale na typy produktów. TEC określane będzie za pomocą następującego wzoru:

, gdzie wszystkie Px oznaczają wartość mocy w watach, wszystkie Tx to czas jako % roku, a TEC w ETEC podane jest w kWh i odpowiada rocznemu zużyciu energii na podstawie udziału poszczególnych trybów podanego w tabeli 2.

Tabela 1: Wymóg ETEC – Komputery stacjonarne i notebooki

Komputery stacjonarne i zintegrowane (kWh) Notebooki (kWh) TEC (kWh) Kategoria A: ≤ 148,0 Kategoria A: ≤ 40,0 Kategoria B: ≤ 175,0 Kategoria B: ≤ 53,0 Kategoria C: ≤ 209,0 Kategoria C: ≤ 88,5 Kategoria D: ≤ 234,0 Korekta na parametry eksploatacyjne Pamięć 1 kWh (na każdy 1 GB powyżej wielkości pamięci podstawowej) Pamięć podstawowa: Kategorie A, B i C: 2GB. Kategoria D: 4 GB 0,4 kWh (na każdy 1 GB powyżej 4 GB) Karta graficzna wysokiej klasy (Premium Graphics) (dla odrębnych GPU o określonych wielkościach bufora ramki) Kategoria A, B: 35 kWh (wielkość bufora ramki ≤ 128-bit) 50 kWh (wielkość bufora ramki > 128-bit) Kategoria C, D: 50 kWh (wielkość bufora ramki > 128-bit) Kategoria B: 3 kWh (wielkość bufora ramki > 64-bit) Dodatkowy zasób wewnętrznej pamięci masowej 25 kWh 3 kWh





Tabela 2: Udział poszczególnych trybów pracy – Komputery stacjonarne i notebooki

Komputer stacjonarny Notebook Tradycyjny Pośredniczenie* Tradycyjny Pośredniczenie* Twyłączony 55 % 40 % 60 % 45 % Tuśpiony 5 % 30 % 10 % 30 % Tbezczynny 40 % 30 % 30 % 25 % Uwaga: Komputer pośredniczący oznacza komputer utrzymujący pełną łączność z siecią zgodnie z definicją zawartą w sekcji 1 niniejszej specyfikacji. Aby system mógł kwalifikować się na podstawie powyższych wartości udziału poszczególnych trybów pracy dla komputerów pośredniczących, musi on odpowiadać niezastrzeżonemu standardowi pośredniczenia zatwierdzonemu przez EPA oraz Komisję Europejską i realizującemu cele ENERGY STAR. Zatwierdzenie takie musi być wydane przed przedstawieniem danych produktu w celu kwalifikacji. Zob. sekcja 3.C„Kwalifikowanie komputerów wyposażonych w funkcję zarządzania zasilaniem”.

2) Poziomy poboru mocy stacji roboczych

PTEC (kategoria produktów stacji roboczych):

W poniższych tabelach podano wymagane poziomy PTEC dla specyfikacji 5.0. W tabeli 3 poniżej wymieniono wymogi dotyczące PTEC dla wersji 5.0, zaś w tabeli 4 udział poszczególnych trybów pracy. PTEC określane będzie za pomocą następującego wzoru:

gdzie wszystkie Px to wartości mocy wyrażone w watach.

Tabela 3: Wymogi PTEC– Stacje robocze

Tabela 4: Udział poszczególnych trybów pracy – Stacje robocze

Twyłączony 35 % Tuśpiony 10 % Tbezczynny 55 % Uwaga: Podane wartości udziału zawarte są we wzorze P TEC powyżej.

Stacje robocze wyposażone w więcej urządzeń graficznych:

Stacje robocze z pojedynczym urządzeniem graficznym spełniające wymogi ENERGY STAR mogą również kwalifikować się do konfiguracji z kilkoma urządzeniami graficznymi, pod warunkiem że dodatkowa konfiguracja sprzętu jest identyczna – poza dodatkowymi urządzeniami graficznymi. Wykorzystanie kilku urządzeń graficznych obejmuje m.in. obsługę kilku wyświetlaczy oraz łączenie konfiguracji kilku GPU o wysokiej wydajności (np. ATI Crossfire czy NVIDIA SLI). W takich przypadkach oraz dopóki SPECviewperf® nie zacznie współpracować z wieloma kartami grafiki, producenci mogą dostarczać dane testów stacji roboczych z jednym urządzeniem graficznym dla obydwu konfiguracji, bez ponownego testowania systemu.

3) Poziomy poboru mocy przez małe serwery:

Do celów określenia parametrów dla poziomów bezczynności małe serwery muszą kwalifikować się do kategorii A lub B zdefiniowanych poniżej:

a) Kategoria A: do celów kwalifikacji do oznaczenia ENERGY STAR wszystkie małe serwery, które nie spełniają kryteriów definicji kategorii B, będą zaliczane do kategorii A;

b) Kategoria B: do kategorii B kwalifikują się małe serwery posiadające: — procesor(-y) o więcej niż jednym rdzeniu fizycznym lub więcej niż jeden odrębny procesor, oraz — co najmniej jeden gigabajt pamięci systemowej.

Tabela 6: Wymogi dotyczące zużycia energii przez małe serwery

Wymogi dotyczące poboru mocy w poszczególnych trybach pracy Tryb wyłączenia: ≤ 2,0 W Stan bezczynności: Kategoria A: ≤ 50,0 W Kategoria B: ≤ 65,0 W Funkcja Dodatkowy limit mocy Wake On LAN (WOL) (ma zastosowanie wyłącznie, gdy komputer wyposażony jest w aktywną opcję WOL) + 0,7 W w trybie wyłączenia

4) Poziomy poboru mocy przez cienkiego klienta

Kategorie cienkich klientów w odniesieniu do kryteriów stanu bezczynności: do celów określenia poziomów poboru mocy w stanie bezczynności urządzenia typu cienki klient muszą kwalifikować się do kategorii A lub B zdefiniowanej poniżej:

a) Kategoria A: do celów kwalifikacji do oznaczenia ENERGY STAR wszystkie urządzenia typu cienki klient, które nie spełniają kryteriów definicji kategorii B poniżej, będą zaliczane do kategorii A;

b) Kategoria B: do kategorii B kwalifikują się urządzenia typu cienki klient posiadające koniecznie: — możliwość lokalnego kodowania/odkodowania multimediów.

Tabela 7: Wymogi dotyczące zużycia energii przez cienkiego klienta

Wymogi dotyczące poboru mocy w poszczególnych trybach pracy Tryb wyłączenia: ≤ 2 W Tryb uśpienia (w stosownych przypadkach): ≤ 2 W Stan bezczynności: Kategoria A: ≤ 12,0 W Kategoria B: ≤ 15,0 W Funkcja Dodatkowy limit mocy Wake On LAN (WOL) (ma zastosowanie wyłącznie, gdy komputer wyposażony jest w aktywną opcję WOL) + 0,7 W w trybie uśpienia + 0,7 W w trybie wyłączenia

C. Wymogi dotyczące zarządzania zasilaniem

Produkty muszą spełniać wymogi dotyczące zarządzania zasilaniem wymienione w tabeli 8 oraz być testowane w konfiguracji fabrycznej.

Tabela 8: Wymogi dotyczące zarządzania zasilaniem

Wymogi specyfikacji Dotyczy Wymogi dotyczące dostawy Tryb uśpienia Dostarczany produkt musi być skonfigurowany w taki sposób, że tryb uśpienia aktywuje się po 30 minutach nieużywania komputera. Przy przejściu do trybu uśpienia lub wyłączenia komputer redukuje prędkość wszelkich aktywnych połączeń z siecią Ethernet o prędkości 1 Gb/s. Komputery stacjonarne √ Zintegrowane komputery stacjonarne √ Notebooki √ Stacje robocze √ Małe serwery Urządzenia typu cienki klient Tryb uśpienia wyświetlacza Dostarczany produkt musi być skonfigurowany w taki sposób, że tryb uśpienia wyświetlacza aktywuje się po 15 minutach nieużywania komputera. Komputery stacjonarne √ Zintegrowane komputery stacjonarne √ Notebooki √ Stacje robocze √ Małe serwery (jeśli posiadają wyświetlacze) √ Urządzenia typu cienki klient √ Wymogi dotyczące zarządzania zasilaniem podczas pracy w sieci Przebudzenie na skutek aktywności sieci lokalnej (WOL) Wszystkie komputery o zdolności łączenia się z Ethernetem muszą posiadać możliwość włączenia i wyłączenia funkcji WOL dla trybu uśpienia. Komputery stacjonarne √ Zintegrowane komputery stacjonarne √ Notebooki √ Stacje robocze √ Małe serwery √ Urządzenia typu cienki klient (ma zastosowanie jedynie, jeśli aktualizacje oprogramowania z centralnie zarządzanej sieci są przeprowadzane w czasie, gdy urządzenie znajduje się w trybie uśpienia lub wyłączenia. Zwolnione z tego wymogu są urządzenia typu cienki klient, których standardowa procedura aktualizacji oprogramowania klienta nie wymaga aktualizacji poza godzinami pracy). √ Przebudzenie na skutek aktywności sieci lokalnej (WOL) Ma zastosowanie wyłącznie do komputerów dostarczanych poprzez sieci dystrybucji dla przedsiębiorstw: Komputery z możliwością łączenia się z Ethernetem muszą spełniać jeden z następujących wymogów: — są dostarczane z funkcją przebudzenia na skutek aktywności sieci lokalnej (WOL) aktywną w trybie uśpienia przy zasilaniu prądem przemiennym (tzn. notebooki mogą automatycznie wyłączać WOL, kiedy są odłączone od sieci zasilającej), lub — zapewniają możliwość włączenia funkcji WOL, która jest dostatecznie dostępna z poziomu interfejsu użytkownika systemu operacyjnego klienta oraz przez sieć, jeśli komputer jest dostarczany do przedsiębiorstwa bez aktywnego WOL. Komputery stacjonarne √ Zintegrowane komputery stacjonarne √ Notebooki √ Stacje robocze √ Małe serwery √ Urządzenia typu cienki klient (ma zastosowanie jedynie, jeśli aktualizacje oprogramowania z centralnie zarządzanej sieci są przeprowadzane w czasie, gdy urządzenie znajduje się w trybie uśpienia lub wyłączenia. Zwolnione z tego wymogu są urządzenia typu cienki klient, których standardowa procedura aktualizacji oprogramowania klienta nie wymaga aktualizacji poza godzinami pracy). √ Zarządzanie przebudzeniem Ma zastosowanie wyłącznie do komputerów dostarczanych poprzez sieci dystrybucji dla przedsiębiorstw: Komputer z możliwością łączenia się z Ethernetem powinien mieć opcje zdalnych (poprzez sieć) i planowanych zdarzeń powodujących przebudzenie z trybu uśpienia (np. zegar czasu rzeczywistego). Producenci muszą zapewnić, na ile pozwalają im na to ich możliwości (tzn. konfiguracja sprzętowa, a nie programowa), centralne zarządzanie tymi ustawieniami, zgodnie z życzeniami klienta, przy użyciu narzędzi udostępnionych przez producenta. Komputery stacjonarne √ Zintegrowane komputery stacjonarne √ Notebooki √ Stacje robocze √ Małe serwery √ Urządzenia typu cienki klient √

W przypadku komputerów z aktywną funkcją WOL wszystkie filtry pakietowe oparte na adresach muszą być aktywne i skonfigurowane według domyślnego standardu. Do czasu uzgodnienia co najmniej jednego standardu partnerzy proszeni są o dostarczenie swoich konfiguracji filtrów pakietowych do EPA oraz do Komisji Europejskiej na potrzeby publikacji na stronie internetowej w celu wywołania dyskusji i opracowania standardowych konfiguracji.

Kwalifikowanie komputerów wyposażonych w funkcje zarządzania zasilaniem:

a) Tryb wyłączenia: Pobór mocy w trybie wyłączenia musi zostać przetestowany i podany w sprawozdaniu dla konfiguracji fabrycznej. Modele dostarczane z aktywną funkcją WOL w trybie wyłączenia muszą być testowane z aktywną funkcją WOL. Podobnie, produkty dostarczane z nieaktywną funkcją WOL muszą być testowane z nieaktywną funkcją WOL.

b) Tryb uśpienia: Pobór mocy w trybie uśpienia musi zostać przetestowany i podany w sprawozdaniu dla konfiguracji fabrycznej. Modele sprzedawane poprzez sieć dystrybucji dla przedsiębiorstw, zgodnie z definicją V zawartą w sekcji 1, powinny być testowane, kwalifikowane i dostarczane z aktywną/nieaktywną funkcją WOL zgodnie z wymogami zawartymi w tabeli 8. Produkty trafiające bezpośrednio do konsumentów wyłącznie poprzez tradycyjne kanały sprzedaży detalicznej nie muszą być dostarczane z aktywną funkcją WOL w trybie uśpienia i mogą być testowane, kwalifikowane i dostarczane z funkcją WOL aktywną bądź nieaktywną.

c) Pośredniczenie: Dla komputerów stacjonarnych, zintegrowanych komputerów stacjonarnych i notebooków pobór mocy w trybie bezczynności, uśpienia i wyłączenia musi zostać przetestowany i podany w sprawozdaniu przy włączonych lub wyłączonych funkcjach pośredniczenia, jak w konfiguracji fabrycznej. Aby system mógł kwalifikować się na podstawie udziału poszczególnych trybów pracy w typowym zużyciu energii podczas pracy w trybie pośredniczenia, musi odpowiadać standardowi pośredniczenia zatwierdzonemu przez EPA oraz Komisję Europejską i realizującemu cele ENERGY STAR. Zatwierdzenie takie musi być wydane przed przedstawieniem danych produktu w celu kwalifikacji.

Preinstalacja oprogramowania klienta i prekonfiguracja usług zarządzania:

Partner odpowiedzialny jest za testowanie i kwalifikowanie dostarczanych produktów w takim stanie, w jakim są dostarczane. Jeśli w stanie tym produkt spełnia wymogi ENERGY STAR i kwalifikuje się do takiego oznaczenia, może zostać odpowiednio oznaczony.

Jeśli klient zleca partnerowi zainstalowanie indywidualnego obrazu, partner ma obowiązek podjąć następujące działania:

— poinformować klienta, że po zainstalowaniu indywidualnego obrazu produkt może nie spełniać wymogów ENERGY STAR (wzór pisma do klienta dostępny jest na stronie internetowej ENERGY STAR),

— zachęcić klienta do przetestowania produktu pod kątem zgodności z wymogami ENERGY STAR.

Wymogi dotyczące informacji dla użytkownika:

W celu zapewnienia, aby nabywcy/użytkownicy byli we właściwy sposób informowani o korzyściach zarządzania zasilaniem, producent będzie załączać do każdego komputera materiały należące do jednej z następujących kategorii:

— informacje o oznaczeniu ENERGY STAR i korzyściach z zarządzania zasilaniem umieszczone w podręczniku użytkownika – albo w postaci wydania papierowego, albo w postaci elektronicznej. Informacja ta powinna być umieszczona blisko początku podręcznika użytkownika, lub

— informacje na temat ENERGY STAR i korzyści z zarządzania zasilaniem zawarte w pakiecie lub ulotce.

Materiały każdego z tych dwóch rodzajów muszą zawierać przynajmniej:

— informację o tym, że w konfiguracji fabrycznej komputera funkcja zarządzania zasilaniem jest włączona, i informację o ustawieniach czasowych (domyślne ustawienia systemu lub informacja, że ustawienia domyślne komputera spełniają wymogi ENERGY STAR przy okresie braku aktywności użytkownika krótszym niż 15 minut w odniesieniu do wyświetlacza i krótszym niż 30 minut w odniesieniu do komputera, zalecane przez program ENERGY STAR dla optymalnego oszczędzania energii), oraz

— wskazówki, jak prawidłowo przebudzić komputer z trybu uśpienia.

D. Wymogi dobrowolne

Interfejs użytkownika

Nie jest to obowiązkowe, ale producentom stanowczo zaleca się projektowanie produktów według normy dla interfejsów użytkownika w systemach sterowania zasilaniem – IEEE 1621 (oficjalnie znanej jako „Norma dla elementów interfejsu użytkownika w sterowaniu zasilaniem urządzeń elektronicznych do użytku w środowiskach biurowych i domowych”). Zgodność ze standardem IEEE 1621 umożliwi ujednolicenie i uproszczenie sterowania zasilaniem wszystkich urządzeń elektronicznych. Więcej informacji na temat tej normy znajduje się pod adresem http://eetd.LBL.gov/Controls

4. Procedury badawcze

Producenci modeli spełniających wymogi ENERGY STAR zobowiązani są do przeprowadzania testów i samodzielnej certyfikacji.

— Przy przeprowadzaniu tych testów partner wyraża zgodę na stosowanie procedur testowych, o których mowa w tabeli 9 poniżej,

— Sprawozdanie z wyników testu musi zostać przedłożone odpowiednio EPA lub Komisji Europejskiej.

Dodatkowe wymogi dotyczące testowania i sprawozdawczości są przedstawione poniżej.

1. Liczba egzemplarzy wymaganych dla testowania typowego zużycia energii lub testowania w trybie bezczynności:

Początkowo producenci mogą wstępnie przetestować jeden egzemplarz do celów kwalifikacji. Jeśli wyniki wstępnego testu egzemplarza są lepsze lub takie same jak mający zastosowanie wymóg dla TEC lub stanu bezczynności, ale różnią się od tego poziomu o mniej niż 10 %, należy przetestować dodatkowy egzemplarz tego samego modelu o identycznej konfiguracji. Producenci przedstawiają w sprawozdaniu wyniki testów dla obu egzemplarzy. Aby otrzymać oznaczenie ENERGY STAR, oba egzemplarze muszą spełniać wymogi dotyczące maksymalnego poziomu TEC lub maksymalnego poziomu w trybie bezczynności dla tego produktu i tej kategorii produktu.

Uwaga: Dodatkowe testowanie jest wymagane wyłącznie dla kwalifikacji TEC (komputery stacjonarne, zintegrowane komputery stacjonarne, notebooki, stacje robocze) i kwalifikacji w trybie bezczynności (małe serwery, urządzenia typu cienki klient) – w przypadku testowania w trybie uśpienia i wyłączenia wystarczy jeden egzemplarz. Metoda ta została zilustrowana na poniższych przykładach.

Przykład 1 – Komputer stacjonarny kategorii A musi zmieścić się w limicie TEC 148,0 kWh, w związku z czym próg 10 % wymagający dodatkowych testów zaczyna się od 133,2 kWh. — Jeżeli pomiar dla pierwszego egzemplarza wynosi 130 kWh, dalsze testy nie są wymagane i model zostaje zakwalifikowany (130 kWh oznacza zużycie o 12 % niższe w stosunku do podanego w specyfikacji, czyli znajduje się poza progiem 10 %), — Jeżeli pomiar dla pierwszego egzemplarza wynosi 133,2 kWh, dalsze testy nie są wymagane i model zostaje zakwalifikowany (133,2 kWh to zużycie dokładnie o 10 % niższe od podanego w specyfikacji), — Jeśli pomiar dla pierwszego egzemplarza wynosi 135 kWh, w celu zakwalifikowania wymagane jest przetestowanie kolejnego egzemplarza (135 kWh oznacza zużycie tylko o 9 % niższe niż podano w specyfikacji i mieści się w zakresie progu 10 %), — Jeżeli zmierzony pobór mocy dwóch egzemplarzy wynosi odpowiednio 135 kWh i 151 kWh, to model nie zostaje zakwalifikowany do oznaczenia ENERGY STAR – mimo że średnia pomiarów wynosi 143 kWh – ponieważ jedna z wartości wykracza poza specyfikację ENERGY STAR, — Jeżeli zmierzony pobór mocy dwóch jednostek wynosi odpowiednio 135 kWh i 147 kWh to model zostaje zakwalifikowany do oznaczenia ENERGY STAR, ponieważ obie wartości są zgodne ze specyfikacją ENERGY STAR określoną na poziomie 148,0 kWh.

Przykład 2 – Mały serwer kategorii A w trybie bezczynności musi zmieścić się w limicie 50 W lub poniżej, w związku z czym próg 10 % wymagający dodatkowych testów zaczyna się od 45 W. A zatem podczas testowania modelu z myślą o jego kwalifikacji zdarzyć się mogą następujące scenariusze: — Jeżeli pobór mocy zmierzony dla pierwszego egzemplarza wynosi 44 W, dalsze testy nie są wymagane i model zostaje zakwalifikowany (44 W oznacza zużycie o 12 % niższe od podanego w specyfikacji, czyli znajduje się poza progiem 10 %), — Jeżeli zmierzony pobór mocy pierwszej jednostki wynosi 45 W, dalsze testy nie są wymagane i model zostaje zakwalifikowany (45 W to efektywność dokładnie o 10 % większa od podanej w specyfikacji), — Jeżeli pobór mocy pierwszego egzemplarza wynosi 47 W, w celu zakwalifikowania wymagane jest przetestowanie kolejnego egzemplarza (47 W oznacza zużycie tylko o 6 % niższe od podanego w specyfikacji i mieści się w zakresie progu 10 %), — Jeżeli zmierzony pobór mocy dwóch egzemplarzy wynosi odpowiednio 47 W i 51 W, to model nie zostaje zakwalifikowany do oznaczenia ENERGY STAR – mimo że średnia pomiarów wynosi 49 W – ponieważ jedna z wartości (51) wykracza poza specyfikację ENERGY STAR, — Jeżeli zmierzony pobór mocy dwóch egzemplarzy wynosi odpowiednio 47 W i 49 W, to model zostaje zakwalifikowany do oznaczenia ENERGY STAR, ponieważ obie wartości są zgodne ze specyfikacją ENERGY STAR określoną na poziomie 50 W.

2. Modele zdolne do działania w różnych kombinacjach napięcia/częstotliwości.

Producenci muszą testować produkty zgodnie z wymaganiami rynku, na którym będą one sprzedawane i promowane jako zakwalifikowane do programu ENERGY STAR.

W przypadku produktów sprzedawanych pod znakiem ENERGY STAR na wielu rynkach międzynarodowych i w związku z tym przystosowanych do pracy przy różnych napięciach zasilania, producent musi przeprowadzić testy i podać w sprawozdaniu wymagane zmierzone wartości zużycia energii lub poziomu efektywności przy wszystkich odnośnych kombinacjach napięcia/częstotliwości. Na przykład producent dostarczający ten sam model na rynki Stanów Zjednoczonych i Europy w celu zakwalifikowania modelu do oznaczenia ENERGY STAR na obu rynkach musi dokonać pomiarów, spełnić wymogi specyfikacji i podać wyniki testów zarówno przy 115 V/60 Hz, jak i przy 230 V/50 Hz. Jeżeli model kwalifikuje się do oznaczenia ENERGY STAR tylko w przypadku jednej kombinacji napięcia/częstotliwości (np. 115 V/60 Hz), może on zostać zakwalifikowany i promowany pod znakiem ENERGY STAR tylko w regionach wykorzystujących testowaną kombinację napięcia/częstotliwości (np. Ameryka Północna i Tajwan).

Tabela 9: Procedury badawcze

Kategoria produktu Wymogi specyfikacji Protokół testu Źródło Wszystkie komputery Sprawność źródła zasilania IPS: Ogólny protokół testu sprawności wewnętrznego źródła zasilania wersja 6.4.2 EPS: Metoda testowania ENERGY STAR dla zewnętrznych źródeł zasilania Uwaga: Jeśli oprócz informacji/procedur opisanych w protokole testu sprawności wewnętrznego źródła zasilania konieczne są dodatkowe informacje/procedury w celu przetestowania wewnętrznego źródła zasilania, partnerzy muszą udostępnić odpowiednio EPA lub Komisji Europejskiej na ich wniosek ustawienia testowe wykorzystane w celu uzyskania danych IPS wykorzystanych przy przedkładaniu produktu. IPS: www.efficientpowersupplies.org EPS: www.energystar.gov/powersupplies Komputer stacjonarny, zintegrowany komputer stacjonarny i notebook ETEC (z pomiarów trybu wyłączenia, trybu uśpienia i stanu bezczynności) Metoda testowania komputerów ENERGY STAR (wersja 5.0), załącznik I sekcja III Dodatek A Stacje robocze PTEC (z pomiarów trybu wyłączenia, trybu uśpienia, stanu bezczynności i trybu maksymalnego poboru mocy) Metoda testowania komputerów ENERGY STAR (wersja 5.0), załącznik I sekcje III–IV Małe serwery Tryb wyłączenia i stan bezczynności Metoda testowania komputerów ENERGY STAR (wersja 5.0), załącznik I sekcja III Urządzenia typu cienki klient Tryb wyłączenia, tryb uśpienia i stan bezczynności Metoda testowania komputerów ENERGY STAR (wersja 5.0), załącznik I sekcja III

3. Kwalifikowanie rodzin produktów

Modele, które pozostają niezmienione lub które od modeli sprzedawanych rok wcześniej różnią się wyłącznie wykończeniem, nadal się kwalifikują i – przy założeniu, że ich specyfikacja się nie zmieniła – dostarczenie nowych danych testowych nie jest konieczne. Jeśli model produktu jest wprowadzany do obrotu w wielu konfiguracjach lub stylach, jako „rodzina” lub seria produktów, partner może przedłożyć sprawozdanie i zakwalifikować ten produkt pod pojedynczym numerem modelu, pod warunkiem że wszystkie modele w tej rodzinie lub serii spełniają jeden z następujących warunków:

— komputery, które zostały zbudowane na tej samej platformie i są jednakowe w każdym aspekcie poza obudową i kolorem, mogą zostać zakwalifikowane na podstawie dostarczenia danych testowych dla jednego reprezentatywnego modelu,

— jeśli model produktu jest wprowadzany do obrotu w wielu konfiguracjach, partner może przedłożyć sprawozdanie i zakwalifikować ten produkt pod pojedynczym numerem identyfikacyjnym modelu, który odpowiada konfiguracji o najwyższej mocy dostępnej w tej rodzinie, zamiast przedkładać sprawozdanie dla wszystkich poszczególnych modeli w rodzinie; nie mogą istnieć konfiguracje tego samego modelu produktu o wyższym zużyciu mocy niż taka konfiguracja reprezentatywna. W takim przypadku najwyższa konfiguracja składałaby się z: procesora o najwyższej mocy, maksymalnej konfiguracji pamięci, procesora graficznego o najwyższej mocy itp. Dla systemów spełniających kryteria definicji wielu kategorii (w rozumieniu sekcji 3.B), w zależności od specyficznej konfiguracji, producenci będą musieli przedłożyć konfigurację o najwyższej mocy dla każdej kategorii, w ramach której chcieliby zakwalifikować swój system. Na przykład system, który mógłby być skonfigurowany jako komputer biurkowy kategorii A lub kategorii B, wymagałby przedłożenia konfiguracji o najwyższej mocy dla obu kategorii, aby kwalifikować się do oznaczenia ENERGY STAR. Jeśli produkt mógłby być skonfigurowany tak, aby spełniał kryteria definicji wszystkich trzech kategorii, należałoby przedstawić dane dla konfiguracji o najwyższej mocy spośród wszystkich kategorii. Producenci ponoszą odpowiedzialność za oświadczenia dotyczące efektywności w odniesieniu do wszystkich innych modeli w rodzinie, w tym modeli nieprzetestowanych lub takich, na których temat nie przedstawiono danych.

Aby zakwalifikować się do oznaczenia ENERGY STAR, wszystkie jednostki/konfiguracje powiązane z konkretnym modelem produktu, dla którego partner pragnie uzyskać kwalifikację ENERGY STAR, muszą spełniać wymogi specyfikacji ENERGY STAR. Jeśli partner zamierza zakwalifikować konfiguracje modelu, dla którego istnieją alternatywy niekwalifikujące się, musi przypisać do kwalifikujących się konfiguracji oznaczenia identyfikacyjne przy użyciu nazwy/numeru modelu używanych wyłącznie w stosunku do konfiguracji kwalifikujących się do oznaczenia ENERGY STAR. Oznaczenie identyfikacyjne musi być stosowane zawsze w odniesieniu do kwalifikujących się konfiguracji w materiałach marketingowych/sprzedażowych oraz na liście zakwalifikowanych produktów ENERGY STAR (np. model A1234 dla konfiguracji podstawowych oraz A1234-ES dla konfiguracji zakwalifikowanych do oznaczenia ENERGY STAR).

5. Data wejścia w życie

Data, od której producenci mogą kwalifikować produkty do oznaczenia ENERGY STAR, będzie określona jako data wejścia w życie umowy.

Komputery stacjonarne, zintegrowane komputery stacjonarne, notebooki, stacje robocze, małe serwery:

Datą wejścia w życie ENERGY STAR wersja 5.0 dla komputerów stacjonarnych, zintegrowanych komputerów stacjonarnych, notebooków, stacji roboczych, małych serwerów i cienkich klientów jest 1 lipca 2009 r. Wszystkie produkty, w tym modele pierwotnie zakwalifikowane w ramach wersji 4.0, wyprodukowane w dniu 1 lipca 2009 r. lub później, muszą spełniać wymagania wersji 5.0 w celu zakwalifikowania do programu ENERGY STAR. Konsole do gier wyprodukowane dnia 1 lipca 2010 r. lub później muszą spełniać wymogi wersji 5.0 w celu otrzymania oznakowania ENERGY STAR. Każde zawarte wcześniej porozumienie dotyczące komputerów zakwalifikowanych do oznaczenia ENERGY STAR wygasa dnia 30 czerwca 2009 r.

6. Przyszłe zmiany specyfikacji

EPA i Komisja Europejska zastrzegają sobie prawo zmiany specyfikacji w przypadku, gdy zmiany techniczne lub rynkowe wpłyną na ich przydatność dla konsumentów lub branży, bądź na ich oddziaływanie na środowisko. Zgodnie z aktualną polityką zmiany w specyfikacjach omawia się z zainteresowanymi stronami. W przypadku zmiany specyfikacji należy zauważyć, że kwalifikacja ENERGY STAR nie jest udzielana automatycznie na okres żywotności modelu produktu. Aby zakwalifikować się do oznaczenia ENERGY STAR, model produktu musi spełniać wymogi specyfikacji ENERGY STAR obowiązujące w dniu produkcji tego modelu.

Dodatek A Procedura testowa ENERGY STAR dla określenia poboru mocy przez komputery w trybie wyłączenia, uśpienia i bezczynności Przy pomiarze poziomów poboru mocy przez komputery pod kątem zgodności z poziomami określonymi w niniejszej wersji 5.0 specyfikacji komputerów ENERGY STAR dla trybu wyłączenia, uśpienia i bezczynności należy kierować się poniższym protokołem. Partnerzy muszą dokonać pomiarów na reprezentatywnym egzemplarzu konfiguracji dostarczanej klientowi. Partner nie musi jednakże brać pod uwagę zmian w zużyciu energii, które mogą wynikać ze stosowania dodatkowych części bądź z ustawień BIOS lub oprogramowania wprowadzonych przez użytkownika po sprzedaży produktu. Procedurę tę należy stosować krok po kroku, a testowany tryb pracy jest w stosownych przypadkach wskazany. Komputery należy testować w konfiguracji fabrycznej i z ustawieniami fabrycznymi, o ile procedura testowa zawarta w niniejszym dodatku A nie przewiduje inaczej. Etapy wymagające innych ustawień oznaczone są gwiazdką („*”). I. Definicje O ile nie przewidziano inaczej, wszystkie terminy użyte w niniejszym dokumencie są zgodne z definicjami zawartymi w wersji 5.0 kryteriów kwalifikacji do oznaczenia ENERGY STAR dla komputerów. 1. UUT: akronim oznaczający „testowany egzemplarz” (unit under test), co w tym przypadku odnosi się do testowanego komputera. 2. UPS: akronim oznaczający „zasilacz awaryjny” (uninterruptible power supply), czyli zespół przetwornic, przełączników i urządzeń gromadzących energię, np. akumulatorów, stanowiących źródło zasilania służące utrzymywaniu ciągłości pracy w przypadku utraty mocy zasilania. II. Wymogi dotyczące testowania 1. Atestowany miernik: Atestowane mierniki posiadają następujące cechy (1): — rozdzielczość miernika mocy 1 mW lub lepsza, — stosunek prądu maksymalnego do skutecznego w zakresie znamionowym równy 3 lub wyższy, oraz — dolny zakres pomiaru prądu równy 10 mA lub mniej. Dodatkowo zaleca się następujące cechy: — zakres częstotliwości – co najmniej 3 kHz, oraz — kalibracja zgodna ze standardem opartym na standardach Krajowego Instytutu Standaryzacji i Technologii (NIST) w USA. Przyrządy pomiarowe powinny również być przystosowane do dokładnego pomiaru średniej mocy w dowolnym przedziale czasowym zdefiniowanym przez użytkownika (z reguły osiąga się to poprzez zastosowanie wewnętrznego systemu obliczeniowego, który dzieli zmierzoną energię przez czas, co stanowi najdokładniejszy sposób). Alternatywnie przyrząd pomiarowy może być przystosowany do całkowania energii w dowolnym przedziale czasowym zdefiniowanym przez użytkownika przy rozdzielczości pomiaru energii równej lub mniejszej niż 0,1 mWh i całkowania wyświetlonego czasu z rozdzielczością równą 1 sekundzie lub mniejszą. 2. Dokładność Pomiaru mocy wynoszącej 0,5 W lub większej dokonuje się z marginesem niepewności równym lub mniejszym niż 2 % przy poziomie ufności 95 %. Pomiaru mocy mniejszej niż 0,5 W dokonuje się z marginesem niepewności równym lub mniejszym niż 0,01 W przy poziomie ufności 95 %. Przyrząd do pomiaru poboru mocy powinien mieć rozdzielczość: — 0,01 W lub wyższą do pomiarów poboru mocy do 10 W, — 0,1 W lub wyższą do pomiarów poboru mocy powyżej 10 W do 100 W, oraz — 1 W lub wyższą do pomiarów poboru mocy powyżej 100 W. Wszystkie wartości mocy powinny być wyrażone w watach i zaokrąglane do drugiego miejsca po przecinku. Dla obciążeń równych lub większych niż 10 W odnotowuje się trzy cyfry znaczące. 3. Warunki testu Napięcie zasilania: Ameryka Północna/Tajwan: 115 (± 1 %) V AC, 60 Hz (± 1 %) Europa/Australia/Nowa Zelandia: 230 (± 1 %) V AC, 50 Hz (± 1 %) Japonia: 100 (± 1 %) V AC, 50 Hz (± 1 %)/60 Hz (± 1 %) Uwaga: Dla produktów o maksymalnej mocy znamionowej > 1,5 kW tolerancja napięcia wynosi ± 4 %. Współczynnik zniekształceń harmonicznych (napięcie): < 2 % THD (< 5 % dla produktów o maksymalnej mocy znamionowej > 1,5 kW) Temperatura otoczenia: 23 °C ± 5 °C Wilgotność względna: 10 – 80 % (Odniesienie do normy IEC 62301: Elektryczny sprzęt domowy – Pomiar poboru mocy sprzętu w stanie gotowości do pracy, sekcje 4.2, 4.3 i 4.4) 4. Konfiguracja testowa Pobór mocy przez komputer mierzy się i testuje przy podłączeniu testowanego egzemplarza do źródła prądu przemiennego. Jeśli testowany egzemplarz obsługuje Ethernet, musi być podłączony do przełącznika sieci Ethernet zdolnego do pracy z najwyższą i najniższą prędkością transmisji danych w sieci, jakie obsługuje testowany egzemplarz. Przez cały czas trwania testu połączenie sieciowe musi być aktywne. III. Procedura testowa dla trybu wyłączenia, uśpienia i bezczynności dla wszystkich produktów komputerowych Pomiar maksymalnego poboru mocy prądu przemiennego przez komputer powinien być przeprowadzony w następujący sposób: Przygotowanie testowanego egzemplarza 1. Zanotować nazwę producenta i modelu testowanego egzemplarza. 2. Upewnić się, czy testowany egzemplarz jest podłączony do zasobów sieci, tak jak to określono poniżej, i czy połączenie to jest aktywne przez cały czas trwania testu, poza krótkimi przerwami w połączeniu podczas zmiany szybkości transmisji. a) Komputery stacjonarne, zintegrowane komputery stacjonarne i notebooki muszą być podłączone do aktywnego przełącznika sieci Ethernet (IEEE 802.3), tak jak to określono w sekcji II „Konfiguracja testowa” powyżej. Połączenie komputera z przełącznikiem musi być aktywne przez cały czas trwania testu, poza krótkimi przerwami w połączeniu podczas zmiany szybkości transmisji. Komputery bez możliwości łączenia się z Ethernetem muszą utrzymywać stałe bezprzewodowe połączenie z bezprzewodowym routerem lub punktem dostępu do sieci przez cały czas trwania testu. b) Małe serwery muszą być podłączone do przełącznika sieci Ethernet (IEEE 802.3), tak jak to określono w sekcji II „Konfiguracja testowa” powyżej, a połączenie musi być aktywne. c) Urządzenia typu cienki klient muszą być podłączone do aktywnego serwera poprzez aktywny przełącznik sieci Ethernet (IEEE 802.3) i posiadać uruchomione odpowiednie oprogramowanie terminala/połączenia zdalnego. 3. Podłączyć atestowany miernik przystosowany do pomiaru mocy rzeczywistej do źródła prądu przemiennego ustawionego na odpowiednią kombinację napięcia/częstotliwości. 4. Podłączyć testowany egzemplarz do gniazda pomiaru mocy w mierniku. Miernik i testowany egzemplarz nie powinny być łączone listwami zasilającymi ani zasilaczami. Aby test był przeprowadzony prawidłowo, miernik powinien pozostać podłączony do momentu zarejestrowania wszystkich wartości mocy dla trybu wyłączenia, uśpienia i bezczynności. 5. Zanotować napięcie i częstotliwość prądu przemiennego. 6. Włączyć komputer i poczekać na całkowite załadowanie systemu operacyjnego. W razie konieczności przeprowadzić wstępną konfigurację systemu operacyjnego i odczekać, aż zakończy się wstępne indeksowanie plików i inne jednorazowe/cykliczne procedury. 7. Zanotować podstawowe informacje dotyczące konfiguracji komputera – rodzaj komputera, nazwę i wersję systemu operacyjnego, typ i prędkość procesora oraz całkowitą i dostępną pamięć fizyczną itp. 8. Zanotować podstawowe informacje dotyczące – odpowiednio – karty wideo lub chipsetu graficznego: nazwę karty wideo/chipsetu, wielkość bufora ramki, rozdzielczość, wielkość wbudowanej pamięci oraz liczbę bitów na piksel. 9. * Upewnić się, czy konfiguracja testowanego egzemplarza odpowiada konfiguracji fabrycznej, wraz ze wszystkimi akcesoriami, czynną funkcją WOL i domyślnie instalowanym oprogramowaniem. Do celów wszystkich testów obowiązują następujące wymogi dotyczące konfiguracji testowanego egzemplarza: a) stacjonarne systemy komputerowe dostarczane bez akcesoriów powinny być wyposażone w standardową mysz, klawiaturę i zewnętrzny monitor; b) notebooki powinny być wyposażone we wszystkie akcesoria dostarczane wraz z systemem, a w przypadku gdy posiadają wbudowane urządzenie wskazujące lub digitalizator, nie muszą być wyposażone w osobną klawiaturę lub mysz; c) do celów testowania z notebooków należy wymontować baterie. W przypadku systemów, które nie są przystosowane do działania bez baterii, test można przeprowadzić z zamontowanymi całkowicie naładowanymi bateriami, przy czym należy odnotować tę konfigurację w wynikach testu; d) małe serwery i urządzenia typu cienki klient dostarczane bez akcesoriów powinny być wyposażone w standardową mysz, klawiaturę i zewnętrzny monitor (o ile serwer posiada funkcję wyświetlania); e) do celów testowania należy odłączyć zasilanie urządzeń łączności bezprzewodowej w komputerach z możliwością łączenia się z Ethernetem. Instrukcja ta odnosi się do bezprzewodowych kart sieciowych (np. 802.11) lub protokołów bezprzewodowej wymiany danych między urządzeniami. W przypadku komputerów bez możliwości łączenia się z Ethernetem zasilanie urządzeń łączności bezprzewodowej LAN (np. IEEE 802.11) powinno być włączone podczas testu, zaś komputery takie muszą utrzymywać stałe bezprzewodowe połączenie z bezprzewodowym routerem lub punktem dostępu do sieci przez cały czas trwania testu; f) podczas testowania w stanie bezczynności podstawowe dyski twarde nie mogą mieć włączonego zarządzania zasilaniem (zatrzymywania), jeżeli nie posiadają one trwałej pamięci podręcznej zintegrowanej z dyskiem (np. tzw. dyski hybrydowe). Jeśli w konfiguracji fabrycznej zainstalowany jest więcej niż jeden dysk twardy, dyski wewnętrzne niebędące dyskami podstawowymi mogą być testowane przy aktywnym zarządzaniu zasilaniem, jak w konfiguracji fabrycznej. Jeśli te dodatkowe dyski nie mają aktywnego zarządzania zasilaniem w momencie dostawy do klienta, muszą być przetestowane bez takich opcji. 10. W celu skonfigurowania ustawień dotyczących zasilania wyświetlaczy należy kierować się następującymi wskazówkami (nie zmieniając żadnych innych ustawień dotyczących zarządzania zasilaniem): a) dla komputerów z zewnętrznymi wyświetlaczami (większość komputerów stacjonarnych): zastosować ustawienia zarządzania zasilaniem wyświetlacza, aby zapobiec jego wyłączeniu się i zapewnić, aby pozostał włączony przez cały czas trwania testu w stanie bezczynności, jak opisano poniżej; b) dla komputerów z wbudowanymi wyświetlaczami (notebooki i systemy zintegrowane): zastosować ustawienia zarządzania zasilaniem, przy których monitor wyłącza się po jednej minucie. 11. Wyłączyć testowany egzemplarz. Testowanie w trybie wyłączenia 12. Przy wyłączonym testowanym egzemplarzu w trybie wyłączenia nastawić miernik tak, by zaczął mierzyć rzeczywistą moc z częstotliwością co najmniej jednego odczytu na sekundę. Prowadzić pomiar wartości mocy przez 5 kolejnych minut i zanotować średnią (arytmetyczną) wartość zmierzoną podczas tego okresu (2). Testowanie w stanie bezczynności 13. Włączyć komputer i rozpocząć pomiar upływającego czasu, zaczynając w momencie włączenia komputera lub zaraz po zakończeniu wszelkich procedur logowania koniecznych do pełnego zainicjowania systemu. Po zalogowaniu, gdy system operacyjny jest w pełni załadowany i gotowy, zamknąć wszystkie otwarte okna, tak by wyświetlił się standardowy pulpit lub podobny ekran gotowości systemu. W okresie od 5 do 15 minut po zainicjowaniu systemu lub zalogowaniu się ustawić miernik tak, żeby zaczął mierzyć rzeczywistą moc z częstotliwością co najmniej 1 odczytu na sekundę. Prowadzić pomiar wartości mocy przez 5 kolejnych minut i zanotować średnią (arytmetyczną) wartość zmierzoną podczas tego okresu. Testowanie w trybie uśpienia 14. Po zakończeniu pomiarów dla stanu bezczynności uruchomić tryb uśpienia. Wyzerować miernik (jeśli jest to konieczne) i rozpocząć pomiar mocy rzeczywistej z częstotliwością co najmniej jednego odczytu na sekundę. Prowadzić pomiar wartości mocy przez 5 kolejnych minut i zanotować średnią (arytmetyczną) wartość zmierzoną podczas tego okresu. 15. W przypadku testowania w trybie uśpienia z aktywną i nieaktywną funkcją WOL wybudzić komputer i zmienić ustawienia funkcji WOL dla trybu uśpienia z poziomu ustawień systemu operacyjnego lub w inny sposób. Ponownie uruchomić tryb uśpienia i powtórzyć krok 14, odnotowując moc w trybie uśpienia wymaganą dla tej alternatywnej konfiguracji. Sprawozdania z wyników testów 16. Wyniki testów muszą być przedstawione odpowiednio EPA lub Komisji Europejskiej, przy czym należy zapewnić, aby w sprawozdaniu znalazły się wszystkie wymagane informacje, w tym modalne wartości mocy oraz odpowiednie korekty na parametry eksploatacyjne dla komputerów stacjonarnych, zintegrowanych komputerów stacjonarnych i notebooków. IV. Test mocy maksymalnej dla stacji roboczych Moc maksymalną dla stacji roboczych określa się poprzez jednoczesne działanie dwóch branżowych standardowych wskaźników wzorcowych: Linpack obciąża system podstawowy (np. procesor, pamięć itd.), natomiast SPECviewperf® (najnowsza dostępna wersja dla testowanego egzemplarza) obciąża procesor graficzny systemu. Dodatkowe informacje dotyczące tych wskaźników wzorcowych, w tym bezpłatne kopie programów testujących, są zamieszczone pod adresami: Linpack http://www.netlib.org/linpack/ SPECviewperf® http://www.spec.org/benchmarks.html#gpc Test ten należy powtórzyć trzykrotnie na tym samym testowanym egzemplarzu; wszystkie trzy pomiary powinny mieścić się w przedziale tolerancji ± 2 % w stosunku do średniej z trzech zmierzonych wartości maksymalnej mocy. Pomiar maksymalnego poboru mocy prądu przemiennego przez stację roboczą należy przeprowadzić w następujący sposób: Przygotowanie testowanego egzemplarza 1. Podłączyć atestowany miernik przystosowany do pomiaru mocy rzeczywistej do źródła prądu przemiennego ustawionego na odpowiednią kombinację napięcia/częstotliwości. Miernik powinien być przystosowany do zachowywania i wskazywania maksymalnej wartości mocy zmierzonej podczas testu lub w inny sposób określać moc maksymalną. 2. Podłączyć testowany egzemplarz do gniazda pomiaru mocy w mierniku. Miernik i testowany egzemplarz nie powinny być łączone listwami zasilającymi ani zasilaczami. 3. Zanotować napięcie prądu przemiennego. 4. * Zainicjować komputer, a następnie zainstalować – o ile nie są jeszcze zainstalowane – Linpack i SPECviewperf zgodnie z instrukcjami podanymi na wskazanych powyżej stronach internetowych. 5. Włączyć wszystkie ustawienia domyślne Linpacka dla danej architektury testowanego egzemplarza i ustawić odpowiedni rozmiar tablicy „n” w celu zmaksymalizowania poboru mocy podczas testu. 6. Upewnić się, czy zastosowano wszystkie wskazówki organizacji SPEC dotyczące używania programu SPECviewperf. Testowanie maksymalnego poboru mocy 7. Nastawić miernik tak, żeby zaczął odczytywanie wartości mocy rzeczywistej z częstotliwością maksymalnie jednego odczytu na sekundę, i rozpocząć pomiar. Uruchomić SPECviewperf i tyle kopii Linpacka, ile jest koniecznych do pełnego obciążenia systemu. 8. Prowadzić pomiar wartości mocy, dopóki nie skończy działać SPECviewperf i wszystkie jego kopie. Zapisać maksymalną wartość mocy zmierzoną podczas testu. Sprawozdania z wyników testów 9. Wyniki testów muszą być przedstawione odpowiednio EPA lub Komisji Europejskiej, przy czym należy dopilnować, aby w sprawozdaniu znalazły się wszystkie wymagane informacje. 10. W sprawozdaniu producenci muszą również uwzględnić następujące dane: a) wartość n (rozmiar tablicy) stosowaną do Linpacka; b) liczbę jednoczesnych kopii Linpacka działających podczas testu; c) wersję SPECviewperf stosowaną przy teście; d) wszystkie optymalizacje ustawień kompilatora stosowane przy kompilacji Linpacka i SPECviewperf; e) skompilowany kod binarny służący załadowaniu i uruchomieniu SPECviewperf i Linpacka przez użytkowników. Ich dystrybucja przebiega poprzez scentralizowane instytucje normalizacyjne, np. SPEC, przez producenta sprzętu (OEM) lub odnośną stronę trzecią. V. Dalsza weryfikacja Ta procedura testowa opisuje metodę, dzięki której jeden egzemplarz może być przetestowany pod względem zgodności. Zdecydowanie zaleca się ciągłe testowanie w celu zapewnienia, aby urządzenia pochodzące z różnych partii produkcyjnych spełniały wymogi zgodności ze specyfikacją ENERGY STAR.

Dodatek B PRZYKŁADOWE OBLICZENIA I. Komputer stacjonarny, zintegrowany komputer stacjonarny, notebook: Poniżej przedstawiono przykład obliczenia TEC w celu pokazania, w jaki sposób poziomy zgodności określane są na podstawie dodatków funkcjonalnych i pomiarów dla poszczególnych trybów pracy, na przykład oceny ETEC dla notebooka kategorii A (zintegrowany GPU, 8 GB zainstalowanej pamięci, 1 HDD) 1. Dokonać pomiaru wartości przy wykorzystaniu procedury testowej przedstawionej w dodatku A: — Tryb wyłączenia = 1 W — Tryb uśpienia = 1,7 W — Stan bezczynności = 10 W 2. Określić, które korekty na parametry eksploatacyjne mają zastosowanie: — Zintegrowana grafika? Nie ma zastosowania do grafiki wysokiej klasy (Premium Graphics). — Zainstalowane 8GB pamięci. Kwalifikuje się do korekty na pamięć: korekta dla wartości 8 wynosi 1,6 kWh (4 · 0,4 kWh). 3. Obliczyć wartość TEC z zastosowaniem podanych w tabeli 2 wartości udziału poszczególnych trybów pracy: — Tabela 2 (dla zwykłego notebooka): Twyłączony 60 % Tuśpiony 10 % Tbezczynny 30 % — — — — = 33,03 kWh 4. Określić wymóg TEC dla komputera poprzez dodanie ewentualnych korekt na parametry eksploatacyjne (etap 2) do wymogu podstawowego (tabela 1). — Tabela 1 (dla notebooków): Notebooki (kWh) kategoria A 40 Kategoria B 53 Kategoria C 88,5 — 5. Zestawić ETEC z wymogiem TEC ENERGY STAR (etap 4) w celu sprawdzenia, czy model się kwalifikuje. — Wymóg TEC kategorii A: 41,6 kWh — ETEC: 33,03 kWh — 33,03 kWh < 41,6 kWh Notebook spełnia wymogi ENERGY STAR. II. Stacje robocze: Poniżej przedstawiono przykład obliczenia PTEC dla stacji roboczej z dwoma dyskami twardymi. 1. Dokonać pomiaru wartości przy wykorzystaniu procedury testowej przedstawionej w dodatku A. — Tryb wyłączenia = 2 W — Tryb uśpienia = 4 W — Stan bezczynności = 80 W — Tryb maksymalnego poboru mocy = 180 W 2. Odnotować liczbę zainstalowanych twardych dysków. — W trakcie testu zainstalowane są dwa twarde dyski. 3. Obliczyć wartość PTEC z zastosowaniem podanych w tabeli 4 wartości udziału poszczególnych trybów pracy: — Tabela 4: Twyłączony 35 % Tuśpiony 10 % Tbezczynny 55 % — — — = 45,10 W 4. Obliczyć wymóg PTEC przy użyciu wzoru z tabeli 3. — — — PTEC = 53,2 5. Zestawić dostosowaną wartość PTEC z poziomami ENERGY STAR w celu określenia, czy model się kwalifikuje. — 45,10 < 53,2 Stacja robocza spełnia wymogi ENERGY STAR.

II. SPECYFIKACJE WYŚWIETLACZY

1. Definicje

A. Wyświetlacz elektroniczny (zwany także „wyświetlaczem”): dostępny w handlu produkt wyposażony w ekran wraz z towarzyszącymi mu układami elektronicznymi, często umieszczony w oddzielnej obudowie, którego podstawową funkcją jest wyświetlanie informacji wizualnych: (i) z komputera, stacji roboczej lub serwera za pośrednictwem jednego lub większej liczby wejść, takich jak VGA, DVI, HDMI lub IEEE 1394; lub (ii) z napędu flash USB, karty pamięci lub bezprzewodowego połączenia internetowego. Popularne typy wyświetlaczy to m.in. wyświetlacz ciekłokrystaliczny (LCD), wyświetlacz diodowy (LED), monitor kineskopowy (CRT) i wyświetlacz plazmowy (PDP).

B. Zewnętrzne źródło zasilania: część umieszczona w wyodrębnionej fizycznie obudowie poza obudową wyświetlacza, służąca przekształcaniu napięcia prądu przemiennego z sieci zasilającej na niższe napięcie prądu stałego do celów zasilania wyświetlacza. Zewnętrzne źródło zasilania musi być połączone z wyświetlaczem poprzez odłączalne lub podłączone na stałe męskie/żeńskie złącze elektryczne, kabel, przewód lub inny typ przyłącza.

C. Tryb włączony: tryb pracy, w którym wyświetlacz: (i) jest podłączony do źródła zasilania, (ii) ma włączone wszystkie mechaniczne wyłączniki zasilania i (iii) wykonuje swoją podstawową funkcję, jaką jest wyświetlanie obrazu.

D. Tryb uśpienia: tryb pracy, w którym wyświetlacz: (i) jest podłączony do źródła zasilania, (ii) ma włączone wszystkie mechaniczne wyłączniki zasilania i (iii) został wprowadzony w tryb niskiego poboru mocy przez sygnał odebrany z urządzenia, do którego jest podłączony (np. komputera, konsoli do gier lub dekodera cyfrowego), lub przez wewnętrzną funkcję, np. wyłącznik czasowy lub czujnik obecności. Przyjmuje się, że tryb uśpienia to programowalny stan niskiego poboru mocy, ponieważ wyświetlacz może zostać z niego wyprowadzony przez sygnał odebrany z urządzenia, do którego jest podłączony, lub przez wewnętrzną funkcję.

E. Tryb wyłączenia: tryb pracy, w którym wyświetlacz: (i) jest podłączony do źródła zasilania, (ii) został wyłączony wyłącznikiem zasilania i (iii) nie wykonuje żadnej funkcji. Aby wyprowadzić urządzenie z trybu wyłączenia użytkownik musi posłużyć się wyłącznikiem mechanicznym. W przypadku gdy istnieje więcej niż jeden taki wyłącznik, technik przeprowadzający testy posłuży się najłatwiej dostępnym wyłącznikiem.

F. Luminancja: fotometryczna miara natężenia światła zmierzającego w danym kierunku, w przeliczeniu na jednostkę powierzchni. Wyraża ilość światła przechodzącą przez określony obszar lub z niego promieniowaną, i padającą w ramach określonego kąta bryłowego. Standardową jednostką luminancji jest kandela na metr kwadratowy (cd/m2).

G. Automatyczna regulacja jasności: funkcja ta automatycznie dostosowuje poziom jasności wyświetlacza do natężenia oświetlenia w otoczeniu.

2. Kwalifikacja produktów

Aby kwalifikować się do oznaczenia ENERGY STAR, wyświetlacz musi spełniać następujące kryteria:

A. Maksymalna przekątna użytecznej części ekranu: przekątna użytecznej części ekranu wyświetlacza musi być mniejsza lub równa (≤) 60 cali.

B. Źródło zasilania: wyświetlacz musi być zasilany z osobnego standardowego gniazda prądu przemiennego, z zestawu akumulatorowego sprzedawanego razem z zasilaczem, lub poprzez złącze wymiany danych albo połączenie sieciowe.

C. Tuner telewizyjny: wyświetlacz z wbudowanym tunerem telewizyjnym może zostać uznany za kwalifikujący się do oznaczenia ENERGY STAR zgodnie z niniejszą specyfikacją, o ile jest wprowadzany na rynek i sprzedawany klientom przede wszystkim jako wyświetlacz lub jako urządzenie dwufunkcyjne, obejmujące wyświetlacz i odbiornik telewizyjny. Wyświetlacz z tunerem telewizyjnym, który jest wprowadzany na rynek i sprzedawany wyłącznie jako telewizor, nie może zostać uznany za kwalifikujący się do oznaczenia ENERGY STAR zgodnie z niniejszą specyfikacją. Zgodnie z poziomem 2 niniejszej specyfikacji za kwalifikujące się mogą zostać uznane wyłącznie wyświetlacze bez tunera; wyświetlacze z tunerem mogą zostać uznane za kwalifikujące się zgodnie z poziomem 2 specyfikacji ENERGY STAR TV w wersji 3.0.

D. Automatyczna regulacja jasności: aby wyświetlacz kwalifikował się do oznaczenia ENERGY STAR na podstawie obliczenia poboru mocy w trybie włączonym przy aktywnej funkcji automatycznej regulacji jasności, funkcja ta musi być domyślnie włączona w dostarczanej konfiguracji.

E. Zewnętrzne źródło zasilania: w przypadku gdy wyświetlacz dostarczany jest z zewnętrznym źródłem zasilania, źródło to musi kwalifikować się do oznaczenia ENERGY STAR lub odpowiadać poziomom sprawności przy braku obciążenia i w trybie aktywnym przewidzianym w wymogach programu ENERGY STAR dla zewnętrznych źródeł zasilania o pojedynczym napięciu AC-AC i AC-DC. Specyfikacja ENERGY STAR i wykaz zakwalifikowanych produktów są zamieszczone na stronie www.energystar.gov/powersupplies.

F. Wymogi dotyczące zarządzania zasilaniem: Wyświetlacz musi mieć domyślnie włączony przynajmniej jeden mechanizm umożliwiający mu automatyczne wejście w stan uśpienia lub wyłączenia. Na przykład złącze wymiany danych lub połączenie sieciowe musi obsługiwać wyłączenie wyświetlacza za pomocą standardowych mechanizmów, takich jak DPMS (Display Power Management Signalling). Wyświetlacze, które potrafią generować własny obraz, muszą posiadać domyślnie włączony czujnik lub wyłącznik czasowy zapewniający automatyczne przejście w stan uśpienia lub wyłączenia.

3. Kryteria efektywności energetycznej

A. Wymogi dotyczące trybu włączonego

1) Poziom dokładności 1

Aby wyświetlacz kwalifikował się do oznaczenia ENERGY STAR, pobór mocy w trybie włączonym nie może przekraczać maksymalnej wartości (PO lub PO1), wyznaczonej za pomocą podanych poniżej wzorów. Maksymalny pobór mocy w trybie włączonym wyraża się w watach i zaokrągla do najbliższej dziesiątej części wata.

Tabela 1: Wymogi poziomu 1 w zakresie poboru mocy w trybie włączonym

Kategoria wyświetlacza Maksymalny pobór mocy w trybie włączonym (W) Przekątna ekranu < 30 cali Rozdzielczość ekranu ≤ 1,1 MP Przekątna ekranu < 30 cali Rozdzielczość ekranu > 1,1 MP Przekątna ekranu 30 – 60 cali Wszystkie rozdzielczości ekranu

Gdzie:

MP= rozdzielczość ekranu (w megapikselach)

A= użyteczna powierzchnia ekranu (w calach kwadratowych)

PRZYKŁAD: Dla wyświetlacza o rozdzielczości 1 440 x 900, co odpowiada 1 296 000 pikselom, użytecznej przekątnej ekranu wynoszącej 19 cali i użytecznej powierzchni ekranu wynoszącej 162 cale kwadratowe, maksymalny pobór mocy w trybie włączonym wynosiłby: W, po zaokrągleniu do najbliższej dziesiątej części wata.

Tabela 2: Przykładowe wymogi poziomu 1 w zakresie maksymalnego poboru mocy w trybie włączonym (3)

Przekątna ekranu (w calach) Rozdzielczość Liczba megapikseli Wymiary ekranu (w calach) Powierzchnia ekranu (w calach kw.) Maksymalny pobór mocy w trybie włączonym (W) 7 800 × 480 0,384 5,9 × 3,5 21 6,4 19 1 440 × 900 1,296 16,07 × 10,05 162 22,8 26 1 920 × 1 200 2,304 21,7 × 13,5 293 38,4 42 1 360 × 768 1,044 36 × 20 720 202,4 50 1 920 × 1 080 2,074 44 × 24 1 056 293,1

2. Poziom dokładności 2

Aby wyświetlacz kwalifikował się do oznaczenia ENERGY STAR, pobór mocy w trybie włączonym nie może przekraczać wartości wyznaczonej zgodnie z następującymi wzorami: Do określenia

3. Wyświetlacze z automatyczną regulacją jasności

W przypadku wyświetlaczy dostarczanych z domyślnie włączoną funkcją automatycznej regulacji jasności wartość maksymalnego poboru mocy w trybie włączonym wyznacza się za pomocą następującego wzoru:

gdzie PO1 to średni pobór mocy w trybie włączonym, wyrażony w watach i zaokrąglony do najbliższej dziesiątej części wata, Ph to pobór mocy w trybie włączonym w warunkach dużego natężenia oświetlenia w otoczeniu, a Pl to pobór mocy w trybie włączonym w warunkach małego natężenia oświetlenia w otoczeniu. Wzór zakłada, że wyświetlacz będzie znajdował się w warunkach małego natężenia oświetlenia w otoczeniu przez 20 % czasu.

B. Wymogi dotyczące trybów uśpienia i wyłączenia

1. Poziomy 1 i 2

Aby wyświetlacz kwalifikował się do oznaczenia ENERGY STAR, pobór mocy w trybach uśpienia i wyłączenia nie może przekraczać maksymalnych wartości podanych poniżej w tabeli 3. Wyświetlacze posiadające wiele trybów uśpienia (tj. uśpienie i głębokie uśpienie) muszą spełniać wymogi odnoszące się do trybu uśpienia we wszystkich trybach uśpienia.

PRZYKŁAD: Wyświetlacz pobierający 3 waty w trybie uśpienia i 2 waty w trybie głębokiego uśpienia nie kwalifikuje się, ponieważ pobór mocy w jednym z trybów uśpienia przekracza wartość graniczną dla poziomu 1, wynoszącą 2 waty.

Tabela 3: Wymogi w zakresie poboru mocy w trybie uśpienia i wyłączenia dla wszystkich wyświetlaczy

Tryb Poziom dokładności 1 Poziom dokładności 2 Maksymalny pobór mocy w trybie uśpienia (W) ≤ 2 ≤ 1 Maksymalny pobór mocy w trybie wyłączenia (W) ≤ 1 ≤ 1

4. Wymogi dotyczące testowania

Jak korzystać z tej części

EPA i Komisja Europejska w miarę możliwości stosują powszechnie przyjęte w branży metody pomiaru parametrów eksploatacyjnych produktów oraz ich poboru mocy w typowych warunkach eksploatacyjnych. Przedstawione w niniejszej specyfikacji metody przeprowadzania testów oparte są na standardach opublikowanych przez Komitet ds. Metrologii Obrazu przy zrzeszeniu VESA (Video Electronics Standards Association Display Metrology Committee) oraz Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC). Tam gdzie standardy opracowane przez VESA oraz IEC okazały się niewystarczające na potrzeby programu ENERGY STAR, we współpracy z branżą opracowano uzupełniające metody przeprowadzania testów i dokonywania pomiarów.

Aby zapewnić spójność pomiarów poboru mocy przez produkty elektroniczne, prowadzącą do powtarzalności uzyskiwanych wyników testów, oraz aby wyeliminować negatywny wpływ czynników zewnętrznych na te wyniki, należy stosować się do poniższego protokołu, który obejmuje cztery główne elementy:

— Warunki przeprowadzania testów i przyrządy pomiarowe

— Przygotowanie do testu

— Metoda badawcza

— Dokumentacja

Uwaga: Metoda przeprowadzania testów zawarta jest w dodatkach 1 i 2. W dodatku 1 przedstawiono procedurę testową dla wyświetlaczy o użytecznej przekątnej ekranu mniejszej niż (<) 30 cali. W dodatku 2 przedstawiono procedurę testową dla wyświetlaczy o użytecznej przekątnej ekranu wynoszącej od 30 do 60 cali włącznie.

Partnerzy mają możliwość wyboru między przeprowadzeniem testów w laboratorium wewnętrznym lub niezależnym.

Kontrola jakości w laboratorium

Partnerzy zobowiązani są do przeprowadzania testów i certyfikacji modeli spełniających wymogi ENERGY STAR. Testy wykazujące, że produkt kwalifikuje się do oznaczenia ENERGY STAR, należy przeprowadzać w laboratoriach posiadających procedury kontroli jakości na potrzeby monitorowania prawidłowości testów oraz kalibracji. W programie ENERGY STAR zaleca się przeprowadzanie takich testów w laboratoriach spełniających ogólne wymagania w zakresie kompetencji laboratoriów testowych i kalibracyjnych, zawarte w normie międzynarodowej ISO/IEC 17025.

Warunki przeprowadzania testów i przyrządy pomiarowe

A. Protokoły pomiaru mocy

Średni rzeczywisty pobór mocy wyświetlacza mierzy się w trybie włączonym, trybie uśpienia oraz trybie wyłączenia. W czasie przeprowadzania pomiarów w ramach samodzielnej certyfikacji modelu produktu testowany egzemplarz musi początkowo znajdować się w takim samym stanie (dotyczy to np. ustawień i konfiguracji), w jakim zostanie dostarczony do klienta, chyba że konieczne jest wyregulowanie produktu, którego należy dokonać zgodnie z poniższymi instrukcjami.

1. Pomiaru mocy dokonuje się w punkcie znajdującym się pomiędzy gniazdem lub źródłem zasilania a testowanym egzemplarzem.

2. Jeżeli produkt jest zasilany z sieci elektrycznej, przez złącze USB, IEEE1394, Ethernet, z linii telefonicznej lub z innych źródeł bądź kombinacji źródeł, do celów kwalifikacji należy podać pobór prądu przemiennego netto jako energii elektrycznej zużywanej przez produkt (uwzględniając straty wynikające z przekształcenia prądu przemiennego na stały).

3. Produkty zasilane prądem stałym o niskim napięciu w standardowym systemie (np. USB, USB PlusPower, IEEE 1394 i Power over Ethernet) korzystać muszą z odpowiedniego źródła prądu stałego zasilanego prądem przemiennym. Zużycie energii przez taki zasilacz podłączony do prądu przemiennego mierzy się i podaje jako pobór mocy testowanego egzemplarza.

4. W przypadku wyświetlacza zasilanego przez USB stosuje się koncentrator aktywny obsługujący tylko testowane urządzenie. W przypadku wyświetlaczy zasilanych w systemie Power over Ethernet lub USB PlusPower dopuszcza się pomiar poboru mocy przez urządzenie rozdzielające moc przy wyświetlaczu podłączonym i odłączonym oraz przyjęcie obliczonej różnicy jako zużycia energii przez wyświetlacz. Technik przeprowadzający testy powinien sprawdzić, czy zasadne jest uznanie tak uzyskanej wartości za pobór prądu stałego przez testowany egzemplarz, z uwzględnieniem pewnej tolerancji na straty na zasilaczu i urządzeniu rozdzielającym.

5. W przypadku produktów przystosowanych do zasilania zarówno prądem przemiennym, jak i prądem stałym o niskim napięciu w standardowym systemie, testy przeprowadza się przy zasilaniu prądem przemiennym.

B. Parametry zasilania prądem przemiennym

Napięcie zasilania: Ameryka Północna/Tajwan: 115 (± 1 %) V AC, 60 Hz (± 1 %) Europa/Australia/Nowa Zelandia: 230 (± 1 %) V AC, 50 Hz (± 1 %) Japonia: 100 (± 1 %) V AC, 50 Hz (± 1 %)/60 Hz (± 1 %) Uwaga: Dla produktów o maksymalnej mocy znamionowej > 1,5 kW tolerancja napięcia wynosi ± 4 %. Współczynnik zniekształceń harmonicznych (napięcie): < 2 % THD (< 5 % dla produktów o maksymalnej mocy znamionowej > 1,5 kW) Temperatura otoczenia: 23 °C ± 5 °C Wilgotność względna: 10 – 80 % (Odniesienie do normy IEC 62301 wyd. 1.0: Elektryczny sprzęt domowy – Pomiar poboru mocy sprzętu w stanie gotowości do pracy, sekcja 4.2 i 4.3)

C. Atestowany miernik

Atestowane mierniki posiadają następujące cechy (4):

— stosunek prądu maksymalnego do skutecznego w zakresie znamionowym równy 3 lub wyższy; oraz

— dolny zakres pomiaru prądu równy 10 mA lub mniej.

Przyrząd do pomiaru poboru mocy powinien mieć rozdzielczość:

— 0,01 W lub wyższą do pomiarów poboru mocy do 10 W,

— 0,1 W lub wyższą do pomiarów poboru mocy powyżej 10 W do 100 W,oraz

— 1 W lub wyższą do pomiarów poboru mocy powyżej 100 W.

Dodatkowo zaleca się następujące cechy:

— zakres częstotliwości – co najmniej 3 kHz,oraz

— kalibracja zgodna ze standardem opartym na standardach Krajowego Instytutu Standaryzacji i Technologii (NIST) w USA.

Wskazane jest również, aby przyrządy pomiarowe były przystosowane także do dokładnego pomiaru średniej mocy w dowolnym przedziale czasowym zdefiniowanym przez użytkownika (najdokładniejsze przyrządy dokonują wewnętrznego przeliczenia, dzieląc zmierzoną energię przez czas). Alternatywnie przyrząd pomiarowy może być przystosowany do całkowania energii w dowolnym przedziale czasowym zdefiniowanym przez użytkownika przy rozdzielczości pomiaru energii równej lub mniejszej niż 0,1 mWh i całkowania wyświetlonego czasu z rozdzielczością równą 1 sekundzie lub wyższą.

D. Dokładność

Pomiaru mocy wynoszącej 0,5 W lub większej dokonuje się z marginesem niepewności równym lub mniejszym niż 2 % przy poziomie ufności 95 %. Pomiaru mocy mniejszej niż 0,5 W dokonuje się z marginesem niepewności równym lub mniejszym niż 0,01 W przy poziomie ufności 95 % (5).

Wszystkie zmierzone wartości wyraża się w watach i zaokrągla do najbliższej dziesiątej części wata.

E. Ciemnia

Wszystkie pomiary luminancji wykonuje się w ciemni. Natężenie oświetlenia ekranu wyświetlacza (E) znajdującego się w trybie wyłączonym musi być równe 1,0 lx lub niższe. Pomiary należy wykonywać prostopadle do środka ekranu, za pomocą urządzenia do pomiaru natężenia światła i na monitorze w trybie wyłączonym (norma VESA FPDM 2.0, pkt 301-2F).

F. Protokoły pomiaru światła

Jeżeli konieczne jest wykonanie pomiarów natężenia światła, takich jak pomiar oświetlenia i luminancji, miernika natężenia światła należy użyć na wyświetlaczu znajdującym się w ciemni. Pomiary za pomocą miernika natężenia światła należy wykonywać w punkcie położonym na środku ekranu wyświetlacza i prostopadle do jego powierzchni (norma VESA FPDM 2.0, dodatek A115). Badana powierzchnia ekranu powinna obejmować co najmniej 500 pikseli, chyba że wartość ta wykracza poza powierzchnię odpowiadającą powierzchni prostokąta o długości boków równej 10 % użytecznej wysokości i szerokości ekranu (w takim przypadku obowiązuje ten drugi limit). Oświetlona powierzchnia nie może być jednak mniejsza od powierzchni badanej miernikiem natężenia światła (norma VESA FPDM 2.0, pkt 301-2H).

Przygotowanie do testu

A. Urządzenia peryferyjne

Do koncentratorów lub portów USB nie powinny być podłączone żadne urządzenia zewnętrzne. Ewentualne wbudowane głośniki, tunery telewizyjne i tym podobne urządzenia mogą zostać ustawione na minimalnym poziomie poboru mocy możliwym do ustawienia przez użytkownika, tak aby zminimalizować pobór mocy niezwiązany z samym wyświetlaniem obrazu.

B. Modyfikacje

Nie dopuszcza się dokonywania w urządzeniach modyfikacji, np. usuwania obwodów, ani innych czynności niedostępnych dla typowego użytkownika.

C. Interfejs analogowy a cyfrowy

Partnerzy zobowiązani są przeprowadzać testy wyświetlaczy z użyciem interfejsu analogowego, poza przypadkami, gdy wyświetlacz nie jest w taki interfejs wyposażony (dotyczy to wyświetlaczy z interfejsem cyfrowym, które zostały na potrzeby niniejszej metody testowania określone jako wyposażone wyłącznie w interfejs cyfrowy). W przypadku wyświetlaczy z interfejsem cyfrowym należy zapoznać się z informacjami dotyczącymi napięcia podanymi w przypisie 1 dodatku 1 i przeprowadzić testy zgodnie z metodą opisaną w dodatku 1 i/lub 2 (w zależności od użytecznej przekątnej ekranu testowanego egzemplarza), z wykorzystaniem generatora sygnału cyfrowego.

D. Modele działające przy różnych kombinacjach napięcia/częstotliwości

Partnerzy zobowiązani są przeprowadzić testy, spełnić wymogi specyfikacji oraz udokumentować warunki mające zastosowanie na każdym rynku, na którym ich produkty mają być sprzedawane jako kwalifikujące się do oznaczenia ENERGY STAR.

PRZYKŁAD: Aby móc otrzymać oznaczenie ENERGY STAR zarówno w USA, jak i w Europie, produkt musi spełniać wymogi zarówno przy napięciu 115 V/60Hz, jak i 230 V/50Hz. Jeżeli produkt kwalifikuje się do oznaczenia ENERGY STAR tylko w przypadku jednej kombinacji napięcia i częstotliwości (np. 115 V/60 Hz), może on zostać zakwalifikowany do oznaczenia ENERGY STAR i promowany tym oznaczeniem tylko w regionach, w których stosowana jest dana kombinacja napięcia i częstotliwości (np. Ameryka Północna i Tajwan).

E. Zewnętrzne źródło zasilania

W przypadku gdy wyświetlacz dostarczany jest z zewnętrznym źródłem zasilania, należy go użyć podczas wszystkich testów. Nie wolno zamiast niego użyć alternatywnego źródła zasilania.

F. Ustawienia kolorów

Wszystkie ustawienia kolorów (odcień, nasycenie, gamma itp.) powinny znajdować się w pozycjach domyślnych ustawień fabrycznych.

G. Rozdzielczość i częstotliwość odświeżania

Wartości rozdzielczości i częstotliwości odświeżania zależne są od technologii:

1) Dla monitorów ciekłokrystalicznych (LCD) i innych wykorzystujących technologię stałej liczby pikseli format ustawia się na wartość natywną monitora. Częstotliwość odświeżania monitora LCD ustawia się na 60 Hz, o ile partner nie zaleca innej częstotliwości, którą należy wówczas zastosować;

2) Format pikseli monitora kineskopowego ustawia się na wartość preferowaną przy najwyższej rozdzielczości możliwej do uzyskania dla częstotliwości odświeżania wynoszącej 75 Hz. Do testów należy użyć taktowania zgodnego z normą branżową formatu pikseli VESA Discrete Monitor Timing (DMT) lub nowszą. Monitor kineskopowy musi spełniać wszystkie specyfikacje dotyczące jakości podane przez partnera dla testowanego formatu.

H. Rozgrzewanie

Przed przystąpieniem do pomiarów testowany egzemplarz należy rozgrzać przez co najmniej 20 minut (norma VESA FPDM 2.0, pkt 301-2D lub 305-3 dla testu rozgrzewania).

I. Stabilność

Wszystkie zmierzone wartości poboru mocy rejestruje się po ustabilizowaniu się wskazań przyrządu pomiarowego w zakresie 1 % w ciągu 3 minut (norma IEC 4.3.1).

Metoda badawcza

Na potrzeby przeprowadzania testów partner zgadza się stosować odpowiednie procedury testowe opisane w dodatkach 1 lub 2, w zależności od użytecznej przekątnej ekranu testowanego egzemplarza:

W przypadku wyświetlaczy o użytecznej przekątnej ekranu mniejszej niż (<) 30 cali stosuje się dodatek 1.

W przypadku wyświetlaczy o użytecznej przekątnej ekranu wynoszącej od 30 do 60 cali stosuje się dodatek 2.

Dokumentacja

A. Przedłożenie danych dotyczących zakwalifikowanego produktu odpowiednio EPA lub Komisji Europejskiej

Partnerzy zobowiązani są dokonać samodzielnej certyfikacji modeli produktów spełniających wytyczne ENERGY STAR, a informację o tym fakcie przekazać – odpowiednio – EPA (za pomocą internetowej aplikacji Online Product Submittal) lub Komisji Europejskiej. Dane o produktach zakwalifikowanych do oznaczenia ENERGY STAR, w tym informacje o nowych modelach, muszą być dostarczane raz do roku lub częściej, według uznania partnera.

B. Kwalifikowanie rodzin produktów

Rodziny modeli wyświetlaczy, które zostały zbudowane na tej samej płycie (chassis) i są jednakowe w każdym aspekcie poza obudową i kolorem, mogą zostać zakwalifikowane na podstawie dostarczenia danych testowych dla jednego reprezentatywnego modelu. Podobnie modele, które od modeli sprzedawanych rok wcześniej nie różnią się niczym, lub różnią się wyłącznie wykończeniem, mogą pozostać modelami zakwalifikowanymi bez konieczności dostarczania nowych danych testowych.

C. Liczba egzemplarzy wymaganych do testów

Biorąc przykład z europejskiej normy 50301 (BSI 03-2001, BS EN 50301:2001: Methods of Measurement for the Power Consumption of Audio, Video, and Related Equipment [Metody pomiaru poboru mocy przez urządzenia dźwiękowe, wizyjne