ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(12)

W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2020/1769 (4) określono kwoty, które mają zostać zwrócone państwom członkowskim w roku budżetowym 2021 w odniesieniu do dyscypliny finansowej zastosowanej w roku budżetowym 2020. Zwrot ten jest finansowany ze środków EFRG przeniesionych z roku budżetowego 2020 zgodnie z art. 12 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 (5). W świetle art. 135 ust. 1 umowy o wystąpieniu oraz uwzględniając fakt, że przeniesione kwoty są udostępniane w budżecie na 2021 r., w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2020/1769 nie określono żadnej kwoty w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa. Ponieważ jednak środki zostały przeniesione z roku budżetowego 2020, kiedy Zjednoczone Królestwo nadal wnosiło wkład do budżetu Unii i uczestniczyło w jego wykonaniu, należy zwrócić udział Zjednoczonego Królestwa w dyscyplinie finansowej na rok budżetowy 2020, który to udział wynosi 41 383 278 EUR. Kwotę tę należy zatem włączyć do niniejszej decyzji,
(4)

Szczebel pozacentralny EPPO stanowią delegowani prokuratorzy europejscy, którzy działają w państwach członkowskich i uczestniczą we wzmocnionej współpracy w zakresie ustanowienia EPPO („państwa członkowskie”). W dniu 29 września 2020 r. kolegium przyjęło przepisy dotyczące warunków zatrudnienia delegowanych prokuratorów europejskich zgodnie z art. 114 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1939. Do dnia 1 czerwca 2021 r. należy mianować co najmniej dwóch delegowanych prokuratorów europejskich z każdego państwa członkowskiego. Do dnia przyjęcia niniejszej decyzji EPPO powołała już co najmniej dwóch delegowanych prokuratorów europejskich z każdego państwa członkowskiego, z wyjątkiem Finlandii i Słowenii (6). Upłynął już rozsądny termin, który przewidziano dla państw członkowskich na powołanie kandydatów na stanowisko delegowanego prokuratora europejskiego. Sytuacja ta nie powinna uniemożliwić skutecznego rozpoczęcia działalności przez EPPO, biorąc pod uwagę możliwość osobistego prowadzenia przez prokuratora europejskiego danego państwa członkowskiego postępowania przygotowawczego w tym państwie członkowskim, z uwzględnieniem wszystkich uprawnień, zakresu odpowiedzialności i obowiązków delegowanego prokuratora europejskiego, zgodnie z art. 28 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/1939.
(2)

Produkty objęte dochodzeniem to niektóre wyroby walcowane płaskie z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, nawet w zwojach (w tym wyroby cięte na wymiar i taśmy), niepoddane innej obróbce niż walcowanie na gorąco, nieplaterowane, niepowleczone ani niepokryte pochodzące z Turcji. Niniejsze dochodzenie nie obejmuje następujących produktów: — wyroby ze stali nierdzewnej i ze stali krzemowej elektrotechnicznej o ziarnach zorientowanych, — wyroby ze stali narzędziowej i szybkotnącej, — wyroby, nie w zwojach, bez wypukłych wzorów, o grubości przekraczającej 10 mm i szerokości co najmniej 600 mm, oraz — wyroby, nie w zwojach, bez wypukłych wzorów, o grubości od 4,75 mm do 10 mm i szerokości co najmniej 2 050 mm.
(2)

W dniu 6 marca 2020 r., w odpowiedzi na wniosek Grecji, Ministerstwo Obrony Belgii, jako organizacja państwowa w rozumieniu art. 74 rozporządzenia (WE) nr 1186/2009 oraz art. 51 dyrektywy 2009/132/WE, dokonało przywozu, a następnie wysłało do Grecji sprzęt pierwszej pomocy oraz inne niezbędne materiały do dystrybucji lub udostępniania osobom ubiegającym się o azyl i migrantom.
(4)

Zgodnie z art. 146 ust. 2 układu zbliżenie przepisów do dorobku prawnego Unii ma się odbywać w następujących po sobie etapach, jak określono w harmonogramie w załączniku XVI-B do układu. Po ukończeniu każdego etapu wdrożenie ma podlegać ocenie Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu, określonego w art. 408 ust. 4 układu, a po wydaniu pozytywnej oceny przez ten Komitet nastąpić ma wzajemne przyznanie dostępu do rynku zgodnie z załącznikiem XVI-B do układu.
3.

Licencjobiorca ma prawo i obowiązek podjęcia działań przeciwko domniemanemu naruszeniu praw własności intelektualnej licencjodawcy do materiału będącego przedmiotem licencji, w tym ma prawo do pozwania za naruszenie praw autorskich, na własny koszt i we własnym imieniu.
(2)

Rozporządzenie (UE) 2020/1042 upoważnia Komisję do dalszego przedłużania okresów zbierania deklaracji o trzy miesiące w pewnych okolicznościach. Warunki wszelkiego dalszego przedłużenia są podobne do tych, które doprowadziły do pierwotnego przedłużenia okresu po wybuchu pandemii COVID-19 w marcu 2020 r., i polegają one na tym, że co najmniej jedna czwarta państw członkowskich lub kilka państw członkowskich reprezentujących ponad 35 % ludności Unii stosuje środki wdrożone w odpowiedzi na pandemię COVID-19, które w znaczący sposób ograniczą możliwości organizatorów w zakresie zbierania deklaracji poparcia w formie papierowej i informowania opinii publicznej o realizowanych przez nich inicjatywach.
(9)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 (2) z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury ustanawia unijne normy handlowe w odniesieniu do ryb, w tym przepisy szczegółowe dotyczące informowania konsumentów. Zawiera ono m.in. przepisy dotyczące obowiązkowych i dobrowolnych informacji dla konsumentów, które należy podawać w odniesieniu do produktów rybołówstwa i akwakultury wprowadzanych do obrotu w Unii, niezależnie od ich pochodzenia lub metody wprowadzania do obrotu.
Artykuł 6

Dostęp do budynków Rady

1. Aby umożliwić podjęcie działań, o których mowa w art. 3, 4 i 5, Sekretariat Generalny Rady wydaje przedstawicielom grup interesu imienne przepustki upoważniające ich do czasowego wstępu do budynków Rady, z zastrzeżeniem uprzedniego wpisu do rejestru służącego przejrzystości i przestrzegania przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa. Przedstawiciele grup interesu nie mogą uczestniczyć w posiedzeniach Rady ani jej organów przygotowawczych, chyba że ich obecność zostanie autoryzowana zgodnie z decyzją Rady 2009/937/UE (3) („regulamin wewnętrzny Rady”).
(3)

Na podstawie art. 369m ust. 1 lit. c) państwa członkowskie są zobowiązane zezwalać każdemu podatnikowi mającemu siedzibę w państwie trzecim, z którym Unia zawarła porozumienie o wzajemnej pomocy o zakresie zbliżonym do zakresu dyrektywy Rady 2010/24/UE (4) i rozporządzenia Rady (UE) nr 904/2010 (5), na stosowanie procedury szczególnej do transakcji sprzedaży z tego państwa trzeciego prowadzonych na odległość, bez konieczności bycia reprezentowanym przez pośrednika mającego siedzibę w Unii.
(5)

Na rok 2021 liczba uprawnień w całej Unii, o której mowa w art. 9 dyrektywy 2003/87/WE, wynosi 1 571 583 007, jak określono w art. 1 decyzji Komisji (UE) 2020/1722 (3). Zgodnie z art. 10 ust. 1 akapit pierwszy i drugi dyrektywy 2003/87/WE maksymalna (roczna) liczba przewidziana w art. 10a ust. 5 została obliczona jako 43 % z 1 571 583 007, czyli 675 780 693. Z tej liczby w wysokości 675 780 693 należy odliczyć rocznie 32 500 000 uprawnień zgodnie z art. 10a ust. 8 dyrektywy 2003/87/WE, co daje maksymalną liczbę w wysokości 643 280 693 na 2021 r. Zgodnie z art. 10a ust. 5a dyrektywy 2003/87/WE dodatkowa liczba w wysokości do 3 % całkowitej liczby uprawnień, wynosząca 413 420 157 w dziesięcioletnim okresie 2021–2030, zostałaby wykorzystana do zwiększenia maksymalnej dostępnej liczby, gdyby wstępne roczne liczby bezpłatnych uprawnień na instalację przedłożone przez państwa członkowskie i państwa EOG-EFTA, przy zastosowaniu odpowiedniego współczynnika określonego w załączniku V do rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331, przekroczyły maksymalną liczbę, o której mowa w art. 10a ust. 5 dyrektywy. Nie miało to jednak miejsca. W związku z tym roczny międzysektorowy współczynnik korygujący powinien wynosić 100 %.
(8)

Pismem z dnia 28 stycznia 2021 r. Zjednoczone Królestwo zwróciło się do uczestników porozumienia i uczestników uzgodnienia sektorowego o wyrażenie zgody na przystąpienie Zjednoczonego Królestwa w charakterze uczestnika odpowiednio do porozumienia i do uzgodnienia sektorowego. Uczestnicy porozumienia oraz uczestnicy uzgodnienia sektorowego mają podjąć decyzje w sprawie tych wniosków w drodze procedury pisemnej.
(4)

Na podstawie art. 1 Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. i art. 6 Porozumienia Równoległego Światowe Forum EKG ONZ na rzecz Harmonizacji Przepisów dotyczących Pojazdów (zwane dalej „WP.29 EKG ONZ”) może przyjmować wnioski dotyczące modyfikacji regulaminów ONZ, ogólnych przepisów technicznych ONZ i rezolucji ONZ, a także wnioski dotyczące nowych regulaminów ONZ, ogólnych przepisów technicznych ONZ i rezolucji ONZ w sprawie homologacji pojazdów. Zgodnie z tymi przepisami WP.29 EKG ONZ może również przyjmować wnioski dotyczące upoważnień do opracowania poprawek do ogólnych przepisów technicznych ONZ lub do opracowania nowych ogólnych przepisów technicznych ONZ, a także może przyjmować wnioski dotyczące przedłużenia mandatów dotyczących ogólnych przepisów technicznych ONZ.
(3)

Zgodnie z art. 7 ust. 1 porozumienia Międzynarodowa Rada ds. Kakao Międzynarodowej Organizacji Kakao (dalej „Rada ICCO”) wykonuje wszystkie uprawnienia oraz pełni wszystkie funkcje niezbędne do stosowania wyraźnych postanowień ICA lub czuwa nad wypełnianiem takich funkcji. Zgodnie z art. 62 ust. 4 porozumienia Rada ICCO może przyjąć decyzję w sprawie przedłużenia obowiązywania porozumienia poza jego obecną datę wygaśnięcia „o dwa okresy, z których każdy nie przekracza dwóch lat kakaowych”, tj. do dnia 30 września 2024 r. w odniesieniu do pierwszego okresu i do dnia 30 września 2026 r. w odniesieniu do drugiego okresu.
(5)

Upoważnienie Danii do dalszego stosowania obniżonej stawki podatku od energii elektrycznej pobieranej z lądu nie wykracza poza to, co jest konieczne do zwiększenia wykorzystania takiej energii elektrycznej, ponieważ w większości przypadków wytwarzanie energii elektrycznej na pokładzie statku pozostanie bardziej konkurencyjną alternatywą. Z tego samego powodu oraz ze względu na obecny stosunkowo niski stopień rozpowszechnienia na rynku tej technologii obniżona stawka podatku nie spowoduje prawdopodobnie, w okresie jej obowiązywania, istotnych zakłóceń konkurencji, a zatem nie będzie miała negatywnego wpływu na prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego.
(4)

Upoważnienie Niderlandów do stosowania obniżonej stawki opodatkowania energii elektrycznej pobieranej z lądu nie wykracza poza to, co jest konieczne do zwiększenia wykorzystania takiej energii, ponieważ w większości przypadków wytwarzanie energii elektrycznej na pokładzie statku pozostanie bardziej konkurencyjną alternatywą. Z tego samego powodu oraz ze względu na obecny stosunkowo niski stopień rozpowszechnienia na rynku tej technologii środek ten nie spowoduje prawdopodobnie, w okresie jego obowiązywania, istotnych zakłóceń konkurencji, a zatem nie będzie miał negatywnego wpływu na prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego.
b)

Podmiot przetwarzający udziela członkom swojego personelu dostępu do danych osobowych podlegających przetwarzaniu jedynie w zakresie bezwzględnie niezbędnym do wykonania umowy, zarządzania nią i jej monitorowania. Podmiot przetwarzający zapewnia, by osoby upoważnione do przetwarzania otrzymanych danych osobowych zobowiązały się do zachowania poufności lub by podlegały odpowiedniemu ustawowemu obowiązkowi zachowania poufności.
Artykuł 6

Powołanie i skład zespołu

2. Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do pracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane, odpowiednio, przez dane państwo członkowskie, daną instytucję Unii lub ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ również mogą być oddelegowani do pracy ze SPUE. Zatrudniani na podstawie umów członkowie personelu międzynarodowego mają obywatelstwo państwa członkowskiego.
Załącznik I część B tabela 8 Krótkookresowa statystyka gospodarcza dotycząca przychodów netto ze sprzedaży (wartość)

3 lata (styczeń 2021 r. – grudzień 2023 r.)
Artykuł 6

Powołanie i skład zespołu

2. Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do pracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane odpowiednio przez dane państwo członkowskie, daną instytucję Unii lub przez ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ mogą być również oddelegowani do pracy ze SPUE. Zatrudniani na podstawie umów członkowie personelu międzynarodowego muszą posiadać obywatelstwo państwa członkowskiego.
n)

przyczynianie się, we współpracy ze SPUE ds. Praw Człowieka, do propagowania praw człowieka poprzez wdrażanie decyzji Rady 2011/168/WPZiB (4) oraz unijnej polityki w dziedzinie praw człowieka w tym wytycznych Unii w dziedzinie praw człowieka, w szczególności wytycznych Unii w sprawie dzieci w konfliktach zbrojnych, a także w sprawie aktów przemocy wobec kobiet i dziewcząt i zwalczania wszelkich form dyskryminacji wobec nich – oraz polityki Unii w odniesieniu do rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ (RB ONZ) 1325 (2000) i kolejnych rezolucji dotyczących kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, a także rezolucji RB ONZ 2250 (2015) w sprawie młodzieży, pokoju i bezpieczeństwa. Obejmuje to kontakty z Międzynarodowym Trybunałem Karnym, Biurem Wysokiego Komisarza ds. Praw Człowieka oraz z obrońcami praw człowieka;
(3)

Z myślą o przywróceniu konkurencyjności towarów wytwarzanych lokalnie, na mocy decyzji Rady nr 940/2014/UE (2) Francja upoważniona jest do stosowania – do dnia 30 czerwca 2021 r. – zwolnień z podatku od dokowania lub obniżek podatku od dokowania dla niektórych produktów, w przypadku których istnieje produkcja lokalna w regionach najbardziej oddalonych: Gwadelupa, Gujana Francuska, Martynika, Majotta i Reunion, z uwagi na to, że znaczący przywóz tych produktów mógłby zagrażać utrzymaniu produkcji lokalnej oraz z uwagi na to, że dodatkowe koszty mogłyby podnieść ceny netto produkcji lokalnej w porównaniu z produktami wyprodukowanymi gdzie indziej. Załącznik do tej decyzji zawiera wykaz produktów, wobec których można stosować zwolnienia z podatku lub jego obniżki. W zależności od produktu, różnica w opodatkowaniu między produktami wytwarzanymi lokalnie a pozostałymi produktami nie może przekraczać 10, 20 lub 30 punktów procentowych.
(9)

W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (6), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. B i G decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE (7),
DECYZJA RADY (UE) 2021/964

z dnia 26 maja 2021 r.

w sprawie zawarcia Dobrowolnej umowy o partnerstwie pomiędzy Unią Europejską a Republiką Hondurasu dotyczącej egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa oraz handlu produktami z drewna wprowadzanymi na terytorium Unii Europejskiej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 3 akapit pierwszy i art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v) oraz art. 218 ust. 7,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

W maju 2003 r. Komisja przyjęła komunikat do Parlamentu Europejskiego i Rady zatytułowany: „Egzekwowanie prawa, zarządzanie i handel w dziedzinie leśnictwa (FLEGT): wniosek w sprawie planu działań UE”. Plan działań zawarty w tym komunikacie (zwany dalej „planem działań FLEGT”) wzywa do wprowadzenia środków mających na celu rozwiązanie problemu nielegalnego pozyskiwania drewna poprzez opracowanie dobrowolnych umów o partnerstwie z krajami produkującymi drewno. Rada przyjęła konkluzje dotyczące planu działań FLEGT w październiku 2003 r., a Parlament Europejski przyjął w tej sprawie rezolucję w dniu 11 lipca 2005 r.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Komisja reprezentuje Unię we wspólnym komitecie ds. wdrażania umowy, ustanowionym na mocy art. 19 Umowy.

Artykuł 4

Na potrzeby zmiany załączników do Umowy, zgodnie z jej art. 26, Komisja zostaje upoważniona, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 11 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2173/2005 (5), do zatwierdzenia wszelkich takich zmian w imieniu Unii.
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2021/974

z dnia 9 czerwca 2021 r.

zatwierdzająca zmienione krajowe programy na rzecz poprawy produkcji i wprowadzania do obrotu produktów pszczelich, przedłożone przez państwa członkowskie na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013

(notyfikowana jako dokument nr C(2021) 4021)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 57 akapit pierwszy lit. c),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Zgodnie z art. 3 akapit drugi rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1368 (2) wszystkie państwa członkowskie powiadomiły Komisję o zmianach w swoich krajowych programach produkcji i wprowadzania do obrotu produktów pszczelich na lata pszczelarskie 2021 i 2022.

(2) 27 zmienionych programów krajowych, sporządzonych na okres od dnia 1 sierpnia 2019 r. do dnia 31 lipca 2022 r., przedłużono do dnia 31 grudnia 2022 r. zgodnie z art. 55 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

(3) Decyzję o wkładzie finansowym Unii w poszczególne programy krajowe podejmuje się zgodnie z art. 4 akapit drugi rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/1366 (3).

(4) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1 Niniejszym zatwierdza się zmienione krajowe programy produkcji i wprowadzania do obrotu produktów pszczelich na lata pszczelarskie 2021 i 2022, przedstawione przez Belgię, Bułgarię, Czechy, Danię, Niemcy, Estonię, Irlandię, Grecję, Hiszpanię, Francję, Chorwację, Włochy, Cypr, Łotwę, Litwę, Luksemburg, Węgry, Maltę, Niderlandy, Austrię, Polskę, Portugalię, Rumunię, Słowenię, Słowację, Finlandię i Szwecję.

Artykuł 2 Wkład Unii w programy krajowe, o których mowa w art. 1, nie przekracza maksymalnych kwot określonych w załączniku dla lat pszczelarskich 2021 i 2022.

Artykuł 3 Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 9 czerwca 2021 r. W imieniu Komisji Janusz WOJCIECHOWSKI Członek Komisji

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1368 z dnia 6 sierpnia 2015 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do pomocy w sektorze pszczelarskim, (Dz.U. L 211 z 8.8.2015, s. 9).

(3) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/1366 z dnia 11 maja 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do pomocy w sektorze pszczelarskim (Dz.U. L 211 z 8.8.2015, s. 3).
(4)

Unia po raz pierwszy uzyskała zwolnienie z obowiązków wynikających z art. I ust. 1 GATT 1994 w dniu 8 grudnia 2000 r. do dnia 31 grudnia 2006 r., które to zwolnienie ostatnio przedłużono w dniu 7 grudnia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2021 r. w zakresie niezbędnym, aby zezwolić Unii na przyznanie preferencyjnego traktowania dla kwalifikujących się produktów pochodzących z Bałkanów Zachodnich (Albania, Bośnia i Hercegowina, Kosowo (*), Czarnogóra, Macedonia Północna i Serbia).
Manuel ARELLANO, CEMFI (Center for Monetary and Financial Studies), Madryt

Nektarios TAVERNARAKIS, Institute of Molecular Biology and Biotechnology, Foundation for Research and Technology – Hellas
(6)

Rozwiązania prawne, nadzorcze i wykonawcze mające zastosowanie do „instytucji działających na podstawie zezwolenia” zdefiniowanych w sekcji 2 pkt 1 Banking Ordinance („ustawa o bankowości”), do których zaliczają się banki posiadające pełną licencję bankową, banki posiadające ograniczoną licencję bankową i przedsiębiorstwa przyjmujące depozyty) w Hongkongu w odniesieniu do transakcji na kontraktach pochodnych rozliczanych niecentralnie określone są w module CR-G-14 wytycznych dotyczących polityki nadzorczej zatytułowanym Non-centrally Cleared OTC Derivatives Transactions – Margin and Other Risk Mitigation Standards [„Transakcje na instrumentach pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane centralnie – depozyt zabezpieczający i inne normy ograniczania ryzyka”] („wytyczne dotyczące polityki”), które to wytyczne zostały wydane przez Hong Kong Monetary Authority (Urząd Monetarny Hongkongu, HKMA) jako ustawowe wytyczne na podstawie sekcji 7 pkt 3 ustawy o bankowości. Zgodnie z ustawą o bankowości główną funkcją HKMA jest propagowanie ogólnej stabilności oraz skutecznego działania systemu bankowego poprzez regulację działalności bankowej i działalności przyjmowania depozytów, a także nadzór nad instytucjami działającymi na podstawie zezwolenia i ich działalnością gospodarczą. Celem wytycznych dotyczących polityki jest określenie minimalnych norm w zakresie depozytu zabezpieczającego i innych technik ograniczania ryzyka dotyczących rozliczanych niecentralnie transakcji na instrumentach pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, których przyjęcia przez instytucje działające na podstawie zezwolenia oczekuje HKMA. Wytyczne dotyczące polityki pierwotnie opublikowano w dniu 27 stycznia 2017 r., a następnie zaktualizowano w dniu 11 września 2020 r. Niektóre wymogi tej normy wprowadzane są stopniowo zgodnie z ramami międzynarodowymi oraz zostały dostosowywane do istniejącego trybu stopniowego wprowadzania wymogów na podstawie rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/2251. Niezgodność z wytycznymi ustawowymi może prowadzić do wszczęcia przeglądu kryteriów udzielenia zezwolenia określonych w załączniku siódmym do ustawy o bankowości, w związku z czym skutek wytycznych ustawowych można uznać za równoważny z wymogiem prawnym w kontekście niniejszej decyzji.
DECYZJA RADY (UE) 2021/1102

z dnia 28 czerwca 2021 r.

wzywająca Komisję do przedłożenia analizy sytuacji w Unii oraz możliwości dotyczących wprowadzania, oceny, produkcji, wprowadzania do obrotu i wykorzystywania na terytorium Unii środków kontroli biologicznej w postaci bezkręgowców, oraz, w stosownych przypadkach i w zależności od wyników analizy, do przedłożenia wniosku

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 241,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Rada zwraca się niniejszym do Komisji o przedłożenie do dnia 31 grudnia 2022 r. analizy sytuacji w zakresie wprowadzania, produkcji, oceny, wprowadzania do obrotu i wykorzystywania na terytorium Unii środków kontroli biologicznej w postaci bezkręgowców. Należy również ocenić możliwości zharmonizowania procedur na całym terytorium Unii, tak aby ułatwić promowanie rozprowadzania środków kontroli biologicznej i ich udostępniania na rynku, aby wspierać inwestycje i innowacje w dziedzinie bezpiecznego stosowania środków kontroli biologicznej i by się do nich przyczyniać, w tym w przypadkach, gdy są one potrzebne do zwalczania agrofagów kwarantannowych, zgodnie z wymogami organów ds. zdrowia roślin.