ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2022/1364

z dnia 4 sierpnia 2022 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1881/2006 w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów cyjanowodoru w niektórych środkach spożywczych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności (1), w szczególności jego art. 2 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1881/2006 (2) ustanowiono najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń, w tym cyjanowodoru, w środkach spożywczych.

(2) Cyjanowodór jest substancją wysoce toksyczną. Chociaż nie występuje w żywności na poziomach istotnych z toksykologicznego punktu widzenia, jest on uwalniany, gdy uzyskana z roślin żywność zawierająca glikozydy cyjanogenne jest przeżuwana lub w inny sposób trawiona, a glikozydy te wchodzą w kontakt z enzymami hydrolitycznymi. Ponieważ cyjanowodór zawsze występuje jako mieszanina nieulegającego dysocjacji kwasu i ulegających dysocjacji jonów cyjankowych, to orientacyjną wartość bezpieczeństwa dla zdrowia oblicza się dla tej mieszaniny, określanej jako „cyjanek”.

(3) W 2019 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) przyjął aktualizację opinii naukowej dotyczącej oceny ryzyka dla zdrowia związanego z obecnością glikozydów cyjanogennych w żywności innej niż surowe pestki moreli (3). Urząd stwierdził, że ostra dawka referencyjna (ARfD) na poziomie 20 μg cyjanku/kg masy ciała nie powinna powodować ostrych szkodliwych skutków. W przypadku spożywania niektórych środków spożywczych, takich jak siemię lniane, migdały i maniok o wysokim poziomie glikozydów cyjanogennych, ARfD dla cyjanku może zostać przekroczony. Należy zatem ustalić najwyższe dopuszczalne poziomy cyjanowodoru, w tym cyjanowodoru związanego w glikozydach cyjanogennych, dla tych środków spożywczych. W przypadku spożywania mielonego siemienia lnianego biodostępność cyjanowodoru i poziomy narażenia ludzi na niego są wyższe niż w przypadku spożywania całego siemienia lnianego lub jego obróbki cieplnej. Należy zatem ustanowić surowsze poziomy dla całego siemienia lnianego, które może być mielone przez konsumenta przed spożyciem oraz dla mielonego siemienia lnianego wprowadzanego do obrotu z przeznaczeniem dla konsumenta końcowego, gdy ma być ono spożywane na surowo.

(4) Należy zatem ustalić najwyższe dopuszczalne poziomy cyjanowodoru w niektórych środkach spożywczych w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego.

(5) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1881/2006.

(6) Aby umożliwić podmiotom gospodarczym przygotowanie się do nowych przepisów wprowadzonych niniejszym rozporządzeniem, należy ustanowić rozsądny termin rozpoczęcia stosowania nowych najwyższych dopuszczalnych poziomów. Należy również przewidzieć okres przejściowy w odniesieniu do środków spożywczych wprowadzonych zgodnie z prawem do obrotu przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

(7) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1881/2006 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2 Środki spożywcze wymienione w załączniku, które zostały zgodnie z prawem wprowadzone do obrotu przed dniem 1 stycznia 2023 r., mogą pozostać w obrocie do upływu ich daty minimalnej trwałości lub terminu ich przydatności do spożycia.

Artykuł 3 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2023 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 4 sierpnia 2022 r. W imieniu Komisji Przewodnicząca Ursula VON DER LEYEN

(1) Dz.U. L 37 z 13.2.1993, s. 1.

(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych (Dz.U. L 364 z 20.12.2006, s. 5).

(3) Opinia naukowa „Evaluation of the health risks related to the presence of cyanogenic glycosides in foods other than raw apricot kernels” (Ocena ryzyka dla zdrowia związanego z obecnością glikozydów cyjanogennych w żywności innej niż surowe pestki moreli), Dziennik EFSA, tom 17, nr 4, Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, 2019, s. 78; https://doi.org/10.2903/j.efsa.2019.5662.