ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
„(7)

Opcje i swobody uznania dotyczące wyłączenia ekspozycji ze stosowania limitów dotyczących dużych ekspozycji określonych w art. 395 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 powinny być stosowane w sposób spójny w stosunku do istotnych instytucji i mniej istotnych instytucji, aby stworzyć równe warunki konkurencji dla instytucji kredytowych w uczestniczących państwach członkowskich, ograniczyć ryzyka koncentracji wynikające z określonych ekspozycji i zapewnić stosowanie w ramach SSM równych standardów minimalnych dla oceny przestrzegania warunków określonych w art. 400 ust. 3 tego rozporządzenia. Ograniczone powinny być w szczególności ryzyka koncentracji wynikające z obligacji zabezpieczonych podlegających warunkom art. 129 ust. 1, 3 i 6 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i ekspozycje wobec samorządów regionalnych lub władz lokalnych państw członkowskich lub gwarantowane przez te podmioty, gdzie należności te miałyby wagę ryzyka 20 % według rozdziału 2 tytuł II część trzecia rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Dla ekspozycji wewnątrz grupy, w tym udziałów kapitałowych i udziałów innego rodzaju, należy zapewnić, aby decyzja o całkowitym wyłączeniu tych ekspozycji z zastosowania limitów dotyczących dużych ekspozycji była oparta na dokładnej ocenie zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia (UE) 2016/445 (EBC/2016/4). Uzasadnione jest zastosowanie wspólnych kryteriów oceny, czy ekspozycja, w tym udziały kapitałowe i udziały innego rodzaju, wobec regionalnych lub centralnych instytucji kredytowych, z którymi dana instytucja kredytowa jest stowarzyszona w sieci zgodnie z przepisami prawnymi lub ustawowymi i które na mocy tych przepisów są odpowiedzialne za rozliczenia środków pieniężnych w ramach sieci, odpowiada warunkom wyłączenia z limitów dotyczących dużych ekspozycji określonych w załączniku II do rozporządzenia (UE) 2016/445 (EBC/2016/4). Zastosowanie takie powinno zapewniać, aby istotne i mniej istotne instytucje stowarzyszone w tej samej sieci były traktowane w spójny sposób. Wykonanie opcji przewidzianej w art. 400 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w sposób określony w niniejszych wytycznych powinno mieć zastosowanie jedynie, gdy dane państwo członkowskie nie wykonało opcji przewidzianej w art. 493 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.”,
1.

Dochody budżetu Unii Europejskiej (UE) i Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) pochodzące z państwa członkowskiego [1B.1] to podatki od produkcji i importu (D.2) wpłacane do budżetu UE [1B.2], plus bieżąca współpraca międzynarodowa (D.74) do zapłaty przez sektor instytucji rządowych i samorządowych do budżetu UE i EFR [1B.3], plus różne transfery bieżące (D.75) i zasoby własne UE (D.76) do zapłaty przez sektor instytucji rządowych i samorządowych do budżetu UE [1B.4], plus transfery kapitałowe (D.9) instytucji rządowych i samorządowych do budżetu UE [1B.7].
11)

„rezerwy” – kwalifikowane aktywa klienta wyrażone w euro, to jest gotówkę oraz wszelkie papiery wartościowe umieszczone na liście kwalifikowanych aktywów rynkowych Eurosystemu publikowanej i codziennie aktualizowanej na stronie internetowej EBC, z wyjątkiem: a) papierów wartościowych należących do piątej kategorii redukcji wartości (papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami); b) aktywów przechowywanych wyłącznie w celu wykonywania obowiązków klienta ciążących na nim wobec jego byłych lub aktualnych pracowników z tytułu świadczeń emerytalnych lub innych podobnych świadczeń; c) aktywów wyrażonych w euro, przechowywanych na rachunkach specjalnego przeznaczenia otwartych przez klienta w banku centralnym Eurosystemu w związku z restrukturyzacją długu publicznego dokonywaną na podstawie odpowiednich porozumień międzynarodowych; d) aktywów wyrażonych w euro należących do Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW), przechowywanych na rachunku nr 1 i 2 (No. 1 and No. 2 Accounts) oraz na rachunku papierów wartościowych (Securities Account) Międzynarodowego Funduszu Walutowego prowadzonych przez banki centralne Eurosystemu; oraz e) innych kategorii aktywów wyrażonych w euro wskazywanych okresowo przez Radę Prezesów.
a)

ustęp 2 otrzymuje brzmienie: „2. Redukcja wartości aktywów rynkowych przypisanych do kategorii redukcji wartości od pierwszej do czwartej zależy od pozostałego okresu zapadalności oraz struktury kuponu danego aktywa (stałokuponowe, zerokuponowe, zmiennokuponowe), zgodnie z tabelą 2 zamieszczoną w załączniku do niniejszych wytycznych. Odpowiedni okres zapadalności na potrzeby redukcji wartości jest pozostałym okresem zapadalności danych aktywów, niezależnie od struktury kuponu. W odniesieniu do struktury kuponu zastosowanie mają następujące postanowienia: a) kupony o zmiennym oprocentowaniu, dla których aktualizacja oprocentowania odbywa się rzadziej niż raz na rok, traktowane są jako kupony o stałym oprocentowaniu; b) kupony o zmiennym oprocentowaniu połączone z wskaźnikiem inflacji strefy euro jako stopą referencyjną traktowane są jako kupony o stałym oprocentowaniu; c) kupony o zmiennym oprocentowaniu o dolnym limicie różnym od zera lub kupony o zmiennym oprocentowaniu z górnym limitem traktowane są jako kupony o stałym oprocentowaniu; d) wysokość redukcji wartości stosowana do aktywów posiadających więcej niż jedną strukturę kuponu zależy wyłącznie od struktury kuponu obowiązującej w pozostałym okresie istnienia aktywów i jest równa najwyższej redukcji wartości, jaką można zastosować do aktywów rynkowych z takim samym pozostałym okresem zapadalności i stopniem jakości kredytowej. W tym celu można brać pod uwagę dowolne struktury kuponu obowiązujące w pozostałym okresie istnienia aktywów.”;
(1)

Wskaźniki referencyjne stóp procentowych są istotne dla funkcjonowania rynków finansowych i transmisji polityki pieniężnej. Po pierwsze, rynki finansowe opierają się w dużej mierze na takich wskaźnikach stosowanych jako odniesienie w umowach finansowych, na przykład w umowach o kredyt hipoteczny, umowach zawieranych na rynku pieniężnym, papierach wartościowych o zmiennym oprocentowaniu i instrumentach pochodnych. Po drugie, wskaźniki te stanowią podstawę codziennej wyceny szeregu instrumentów finansowych. Po trzecie, transmisja polityki pieniężnej rozpoczyna się od zmian wskaźników referencyjnych na rynkach pieniężnych w odpowiedzi na zmiany stóp procentowych Europejskiego Banku Centralnego (EBC). Brak solidnych i wiarygodnych wskaźników referencyjnych może w związku z tym prowadzić do zakłóceń na rynkach finansowych, które mogą mieć znaczący niekorzystny wpływ na transmisję decyzji EBC w zakresie polityki pieniężnej oraz na zdolność Eurosystemu do przyczyniania się do należytego prowadzenia polityki przez właściwe organy w odniesieniu do stabilności systemu finansowego – zadań, które zostały powierzone Eurosystemowi na podstawie art. 127 ust. 2 i ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Jeden ze wskaźników referencyjnych overnight powszechnie stosowanych w Unii, referencyjna stopa międzybankowych operacji depozytowych typu overnight w euro (EONIA), nie może zostać uznana za zgodną z wymogami określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 (1). W związku z tym istnieje ryzyko, że stosowanie tego wskaźnika referencyjnego w nowych instrumentach finansowych lub umowach może w przyszłości nie być dozwolone. Wykonywanie wyżej wymienionych zadań wymaga, aby Eurosystem zapewnił strefie euro krótkoterminową stopę procentową dla euro (€STR), która mogłaby uzupełniać istniejące wskaźniki i służyć jako rezerwowy wskaźnik referencyjny w przypadku zaprzestania stosowania stopy EONIA.
b)

W dowolnym dniu kalendarzowym całkowita wartość depozytów sektora publicznego przechowywanych w KBC, innych niż depozyty sektora publicznego związane z programem dostosowawczym, przekraczająca wyższą z następujących wartości: (i) równowartość 200 mln EUR lub (ii) 0,04 % PKB państwa członkowskiego siedziby KBC, podlega oprocentowaniu maksymalnie do następującego poziomu: 1. w przypadku depozytów denominowanych w euro: i. jeżeli stopa depozytu w banku centralnym ma w danym dniu kalendarzowym wartość zerową lub dodatnią, do poziomu stopy procentowej równej zero procent; ii. jeżeli stopa depozytu w banku centralnym ma w danym dniu kalendarzowym wartość ujemną, do poziomu stopy procentowej nie wyższej niż stopa depozytu w banku centralnym; 2. w przypadku depozytów denominowanych w innych walutach: dla danej waluty stosuje się podejście porównywalne do podejścia określonego dla depozytów denominowanych w euro określonego w pkt 1 ppkt (i) i (ii) powyżej. Do celów określenia progu, o którym mowa w niniejszym punkcie, PKB opiera się na rocznej jesiennej prognozie ekonomicznej publikowanej przez Komisję Europejską w roku poprzednim. Każdy KBC podejmuje decyzję w sprawie alokacji poszczególnych depozytów sektora publicznego poniżej i powyżej progu.
3)

art. 11 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 11 Akcje rynkowe 1. Niniejszy artykuł stosuje się do akcji rynkowych, bez względu na to, czy transakcje są przeprowadzane bezpośrednio przez podmiot sprawozdawczy, czy też przez jego agenta, z wyjątkiem czynności związanych z udziałami partycypacyjnymi, inwestycjami w podmioty zależne lub znacznymi pakietami udziałów. 2. Akcje rynkowe w walutach obcych wykazywane w pozycji »Pozostałe aktywa« nie wchodzą w skład ogólnej pozycji walutowej, są natomiast częścią osobnego zasobu walutowego. Związane z tymi instrumentami zyski i straty z tytułu różnic kursowych wylicza się albo zgodnie z metodą kosztu średniego netto, albo metodą kosztu średniego. 3. Aktualizacji wyceny akcji rynkowych dokonuje się zgodnie z postanowieniami art. 9 ust. 3. Nie stosuje się kompensacji między różnymi rodzajami akcji. 4. Transakcje ujmuje się w bilansie według ceny transakcyjnej. 5. Prowizja maklerska może być ujęta jako koszt transakcyjny włączony do kosztu nabycia składnika aktywów albo jako koszt w rachunku zysków i strat. 6. Kwotę zakupionych dywidend uwzględnia się w koszcie nabycia akcji rynkowych. Po dniu ustalenia prawa do dywidendy kwota zakupionej dywidendy może być ujmowana jako osobna pozycja – aż do momentu otrzymania wypłaty dywidendy. 7. Narosłych dywidend nie księguje się na koniec okresu, ponieważ są one już uwzględnione w cenie rynkowej akcji (z wyjątkiem akcji notowanych po dniu ustalenia prawa do dywidendy). 8. Emisję praw do akcji ujmuje się w momencie emisji jako osobny składnik aktywów. Koszt nabycia oblicza się na podstawie bieżącego średniego kosztu danego instrumentu udziałowego, ceny wykonania prawa do nabycia instrumentów udziałowych nowej emisji oraz proporcji pomiędzy istniejącymi a nowymi instrumentami udziałowymi. Cena praw do akcji może być także wyliczana na podstawie wartości rynkowej tych praw, bieżącego średniego kosztu instrumentów udziałowych oraz rynkowej ceny instrumentów udziałowych przed emisją praw do akcji.”;
3)

w art. 10 wprowadza się następujące zmiany: a) ustęp 1 otrzymuje brzmienie: „1. Zgodnie z zasadami poufności określonymi w art. 8 rozporządzenia (WE) nr 2533/98 poufne dane referencyjne nie podlegają publikacji. Informacji statystycznych pochodzących ze źródeł, które są publicznie dostępne zgodnie z ustawodawstwem krajowym, nie uważa się za poufne, a informacje zarejestrowane w RIAD są zazwyczaj publikowane przez podmioty prawne, których one dotyczą. Dane referencyjne, które nie zostały pierwotnie zebrane na podstawie statystycznych ram prawnych ESBC, podlegają mającym do nich zastosowanie zasadom poufności. Zasady te obejmują na przykład zasady poufności zawarte w przepisach prawnych nie dotyczących statystyki, na podstawie których zostały zebrane, a także zasady poufności zawarte w umowach z podmiotami przekazującymi te dane.”; b) ustęp 2 otrzymuje brzmienie: „2. KBC określają status poufności każdej wartości atrybutu opisującej podmiot, wybierając jedną z uprzednio zdefiniowanych wartości: a) »F«– atrybut dostępny do publikacji, tzn. nie jest poufny; b) »N«– wartość atrybutu może być udostępniona wyłącznie do użytku w ESBC i instytucjach, z którymi podpisano porozumienia, tzn. nie może być udostępniony użytkownikom zewnętrznym; c) »C«– poufne informacje statystyczne lub informacje, które pierwotnie nie były zbierane na podstawie przepisów ESBC dotyczących statystyki i które podlegają ograniczeniom w zakresie poufności; lub d) »R«– wartość atrybutu może być przekazywana – oprócz przypadków wykorzystania dopuszczonych na mocy ust. 2 lit. b) niniejszego artykułu – podmiotowi sprawozdającemu, który przekazał dane informacje oraz, z zastrzeżeniem mających zastosowanie ograniczeń w zakresie poufności, innym podmiotom sprawozdającym, tj. wyłącznie na zasadzie ograniczonego udostępniania.”; c) ustęp 3 otrzymuje brzmienie: „3. EBC przetwarza przekazane informacje, zapewniając należytą ochroną poufności, nie publikując danych oznaczonych jako »C«, »N« lub »R«. W odniesieniu do wskaźników ilościowych oznaczonych jako »C«, »N« lub »R« EBC może jednak opublikować lub rozpowszechnić klasy wielkości.”; d) ustęp 4 otrzymuje brzmienie: „4. LEI i wszelkie identyfikatory wykorzystywane publicznie, w tym identyfikatory administracyjne, mają zawsze wartość »F«.”; e) ustęp 6 otrzymuje brzmienie: „6. Następujące atrybuty mają zawsze wartość »F« dla podmiotów, których atrybuty są wyszczególnione w załączniku I oraz wartość »F«, »R« lub »N« dla podmiotów, których atrybuty są wyszczególnione w załączniku II: a) nazwa; b) sektor instytucjonalny.”;
Artykuł 2

Skuteczność i implementacja

2. Do dnia 5 sierpnia 2019 r. krajowe banki centralne państw członkowskich, których walutą jest euro, podejmują środki konieczne do zapewnienia zgodności z postanowieniami niniejszych wytycznych. Najpóźniej do dnia 21 czerwca 2019 r. KBC powiadamiają EBC o treści aktów prawnych i innych czynnościach związanych z tymi środkami.
4)

w art. 5 wprowadza się następujące zmiany: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Indywidualne należności kredytowe podlegają redukcji wartości określonej na podstawie pozostałego okresu zapadalności, stopnia jakości kredytowej oraz struktury stopy procentowej, zgodnie z tabelą 3 zawartą w załączniku do niniejszych wytycznych.”; b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Do struktury stopy procentowej należności kredytowych mają zastosowanie następujące postanowienia: a) »zerokuponowe« należności kredytowe traktuje się jako należności kredytowe o stałym oprocentowaniu; b) należności kredytowe o zmiennym oprocentowaniu, dla których aktualizacja oprocentowania odbywa się rzadziej niż raz na rok, traktuje się jako należności kredytowe o stałym oprocentowaniu; c) należności kredytowe o zmiennym oprocentowaniu z górnym limitem traktuje się jako należności kredytowe o stałym oprocentowaniu; d) należności kredytowe o zmiennym oprocentowaniu, dla których aktualizacja oprocentowania odbywa się raz do roku lub częściej i dla których ustalono limit dolny, ale nie ustalono limitu górnego, traktuje się jako należności kredytowe o zmiennym oprocentowaniu; e) redukcje wartości w wycenie stosowane do należności kredytowych z więcej niż jednym rodzajem oprocentowania zależą wyłącznie od rodzaju oprocentowania obowiązującego w pozostałym okresie istnienia należności kredytowej. Jeśli w pozostałym okresie istnienia należności kredytowej będzie obowiązywać więcej niż jeden rodzaj oprocentowania, pozostałe płatności odsetkowe traktuje się jako płatności o oprocentowaniu stałym, a jako okres zapadalności na potrzeby redukcji wartości przyjmuje się pozostały okres zapadalności należności kredytowej.”; c) skreśla się ust. 3; d) skreśla się ust. 4; e) w ust. 7 słowa „w ust. 1–4” zastępuje się słowami „w ust. 1–2”;
(2)

Art. 15 ust. 1 wytycznych EBC/2012/13 (4) określa kryteria przyznawania depozytom papierów wartościowych uprawnień do korzystania z usług T2S; jednym z tych kryteriów jest, aby były one pozytywnie ocenione przez właściwe organy w świetle zaleceń Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych dla systemów rozrachunku papierów wartościowych (European System of Central Banks/Committee of European Securities Regulators Recommendations for Securities Settlement Systems). Zalecenia te zostały zastąpione przez zasady dotyczące infrastruktury rynków finansowych (Principles for Financial Market Infrastructures) wydane w kwietniu 2012 r. przez Komitet ds. Płatności i Infrastruktur Rynku Banku Rozrachunków Międzynarodowych oraz Międzynarodową Organizację Komisji Papierów Wartościowych, albo przez zbiór wymogów wdrażających te zasady (np. w Europejskim Obszarze Gospodarczym jest to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 (5)).
(4)

Chociaż za wykonywanie odpowiednich opcji i swobód uznania w stosunku do mniej istotnych instytucji odpowiedzialne są w pierwszym rzędzie właściwe organy krajowe, nadrzędna rola nadzorcza EBC w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego pozwala mu na promowanie spójnego korzystania z opcji i swobód uznania w odpowiednich przypadkach zarówno w stosunku do istotnych, jak i mniej istotnych instytucji. Dzięki temu: a) nadzór ostrożnościowy nad wszystkimi instytucjami kredytowymi w uczestniczących państwach członkowskich wdrażany jest w sposób spójny i skuteczny; b) jednolity zbiór przepisów dotyczących usług finansowych jest stosowany w sposób spójny w odniesieniu do wszystkich instytucji kredytowych w uczestniczących państwach członkowskich; oraz c) wszystkie instytucje kredytowe są objęte nadzorem najwyższej jakości.
(6)

Wykonywanie zadań nadzorczych wymaga dokładnych, terminowych i wyczerpujących danych referencyjnych dotyczących podmiotów i relacji pomiędzy nimi. W związku z tym konieczne jest skonsolidowanie w niniejszych wytycznych skierowanych do właściwych organów krajowych wymogów dotyczących gromadzenia danych, zarządzania jakością i rozpowszechniania w odniesieniu do zadań nadzorczych, tak aby uzupełnić wymogi skonsolidowane w wytycznych (UE) 2018/876 (EBC/2018/16) w odniesieniu do zadań ESBC,
(1)

w art. 2 wprowadza się następujące zmiany: a) w lit. b) słowa „jak również zabezpieczone obligacje typu Jumbo spełniające wymogi dyrektywy UCITS” zastępuje się słowami „jak również zabezpieczone obligacje typu Jumbo”; b) lit. c) otrzymuje brzmienie: „c) zabezpieczone obligacje wyemitowane na podstawie przepisów legislacyjnych inne niż zabezpieczone obligacje typu Jumbo, multi cédulas oraz instrumenty dłużne wyemitowane przez: (i) przedsiębiorstwa niefinansowe; (ii) przedsiębiorstwa w sektorze instytucji rządowych i samorządowych; oraz (iii) agencje niebędące instytucjami kredytowymi, które nie spełniają kryteriów ilościowych określonych w załączniku XIIa do wytycznych (UE) 2015/510 (EBC/2014/60) – należą do trzeciej kategorii redukcji wartości;”;
dodaje się ustęp w brzmieniu:

„5. W przypadku naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 154 ust. 1 lit. c) wytycznych (UE) 2015/510 (ECB/2014/60), przy obliczaniu kary finansowej zgodnie z załącznikiem VII do tych wytycznych uwzględnia się sumę wszystkich niezgodnych należności kredytowych należących do puli należności kredytowych, których dotyczy naruszenie.”.
„2.

Zarząd EBC składa Radzie Prezesów co dwa lata sprawozdanie w sprawie jakości kwartalnych rachunków finansowych. Sprawozdanie takie Zarząd przekazuje Radzie Prezesów do dnia 30 czerwca roku następującego po zakończeniu danego okresu dwuletniego. Pierwsze sprawozdanie dwuletnie przekazuje się do dnia 30 czerwca 2023 r.”;
1)

w art. 7 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: „2. Zarząd EBC składa Radzie Prezesów EBC dwuletnie sprawozdania w sprawie jakości statystyki finansowej sektora instytucji rządowych i samorządowych. Sprawozdanie takie Zarząd przekazuje Radzie Prezesów do dnia 30 czerwca roku następującego po zakończeniu danego okresu dwuletniego. Pierwsze sprawozdanie dwuletnie przekazuje się do dnia 30 czerwca 2023 r. 3. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 2, obejmuje co najmniej: a) zakres przekazywanych danych; b) stopień zgodności danych z właściwymi definicjami; c) wielkość korekt; oraz d) analizę nadmiernych powiązań pomiędzy deficytem a zmianą zadłużenia.”;
(1)

Przejrzystość w zakresie sprawozdawczości i wymiany informacji w ramach Eurosystemu w kontekście świadczenia przez Eurosystemu usług w zakresie zarządzania rezerwami (ERMS) w euro na rzecz banków centralnych i państw spoza strefy euro oraz organizacji międzynarodowych powinna być nadal zwiększana, aby przyczynić się do bardziej spójnego podejścia Eurosystemu do klientów usług ERMS oraz do lepszej analizy funkcjonowania ERMS. Klienci ERMS, którzy nie wyrażają zgody na ujawnienie ich tożsamości bankom centralnym Eurosystemu, a tym samym nie przyczyniają się do zwiększenia przejrzystości w zakresie sprawozdawczości i wymiany informacji w ramach Eurosystemu, nie powinni korzystać z preferencyjnego oprocentowania sald gotówkowych oferowanego w ramach inwestycji w opcji 1.
(5)

Rada Prezesów wzięła również pod uwagę: a) potrzebę zmniejszenia presji wynikającej z wybuchu epidemii COVID-19, która dotkliwie wpływa na greckie rynki finansowe; b) zobowiązania powzięte przez Republikę Grecką w kontekście wzmocnionych ram nadzoru na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 472/2013 (2) i monitorowania ich realizacji przez instytucje Unii; c) fakt, że środki dotyczące średnioterminowego zadłużenia Republiki Greckiej, realizowane w ramach Europejskiego Mechanizmu Stabilności, zależą od nieprzerwanej realizacji tych zobowiązań; d) informacje dotyczące ekonomicznej i finansowej sytuacji Republiki Greckiej dostępne dla EBC w związku z udziałem we wzmocnionych ramach nadzoru; oraz e) fakt, że Republika Grecka odzyskała dostęp do rynku. Rada Prezesów oceniła również potrzebę zmniejszenia fragmentacji akceptowanych zabezpieczeń operacji kredytowych Eurosystemu w celu poprawy sprawnego funkcjonowania mechanizmu transmisji polityki pieniężnej. Na podstawie oceny tych czynników Rada Prezesów uznała, że KBC powinny mieć możliwość akceptowania jako kwalifikowanego zabezpieczenia operacji kredytowych Eurosystemu rynkowych dłużnych papierów wartościowych wyemitowanych przez rząd centralny Republiki Greckiej, które nie spełniają wymogów jakości kredytowej Eurosystemu, ale spełniają wszystkie pozostałe kryteria kwalifikacji mające zastosowanie do aktywów rynkowych, z zastrzeżeniem stosowania określonych redukcji wartości w wycenie.
(4)

Rada Prezesów jest zdania, że w celu utrzymania najwyższych standardów etyki zawodowej i uczciwości należy dalej rozwijać istniejące wspólne minimalne standardy i zasady mające na celu zapobieganie wykorzystywaniu informacji wewnętrznych i niewłaściwemu wykorzystywaniu niepublicznych informacji Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, a także zapobieganie konfliktom interesów i zarządzanie nimi. W tym kontekście Rada Prezesów uważa, że ważne jest, aby EBC i właściwe organy krajowe przyjęły środki mające na celu unikanie nawet pozorów istnienia wykorzystywania informacji poufnych, niewłaściwego wykorzystywania informacji niepublicznych lub ewentualnych konfliktów interesów. Jakkolwiek EBC i właściwe organy krajowe powinny mieć pewną swobodę w definiowaniu najodpowiedniejszych ram dla takich środków, dla odpowiedniej ochrony reputacji Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego ważne jest jednocześnie, aby zestaw skoordynowanych środków, w szczególności w odniesieniu do prywatnych transakcji finansowych o krytycznym znaczeniu, miał zastosowanie co najmniej do pracowników EBC i właściwych organów krajowych podczas wykonywania zadań Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego. Takie skoordynowane środki powinny mieć również zastosowanie do członków organu wewnętrznego pełniącego funkcje administracyjne lub konsultacyjne związane bezpośrednio lub pośrednio z realizacją zadań Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego wykonywanych przez właściwe organy krajowe.