DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2018/1674

z dnia 23 października 2018 r.

zmieniająca decyzję Rady 2003/17/WE w odniesieniu do równoważności inspekcji polowych stosowanych w Federacyjnej Republice Brazylii do upraw nasiennych pastewnych roślin uprawnych i upraw nasiennych zbożowych roślin uprawnych oraz w odniesieniu do równoważności materiału siewnego roślin pastewnych i materiału siewnego roślin zbożowych produkowanego w Federacyjnej Republice Brazylii, a także w odniesieniu do równoważności inspekcji polowych stosowanych w Republice Mołdawii do upraw nasiennych zbożowych roślin uprawnych, upraw nasiennych warzyw oraz upraw nasiennych roślin oleistych i włóknistych oraz w odniesieniu do równoważności materiału siewnego roślin zbożowych, materiału siewnego warzyw oraz materiału siewnego roślin oleistych i włóknistych produkowanego w Republice Mołdawii

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Decyzja Rady 2003/17/WE (3) przewiduje, że pod pewnymi warunkami inspekcje polowe przeprowadzane w odniesieniu do określonych upraw nasiennych roślin uprawnych w krajach trzecich wymienionych w wykazie uznaje się za równoważne z inspekcjami polowymi przeprowadzanymi zgodnie z prawem Unii oraz że pod pewnymi warunkami materiał siewny niektórych gatunków roślin pastewnych, roślin zbożowych, buraków oraz roślin oleistych i włóknistych produkowany w tych krajach uznaje się za równoważny z materiałem siewnym produkowanym zgodnie z prawem Unii.

(2) Federacyjna Republika Brazylii (zwana dalej „Brazylią”) złożyła wniosek o uznanie przez Komisję równoważności jej systemu inspekcji polowych upraw nasiennych pastewnych roślin uprawnych i upraw nasiennych zbożowych roślin uprawnych oraz równoważności materiału siewnego roślin pastewnych i materiału siewnego roślin zbożowych wyprodukowanego i certyfikowanego w Brazylii.

(3) Komisja przeanalizowała odpowiednie prawodawstwo Brazylii i w oparciu o przeprowadzony w 2016 r. audyt dotyczący systemu urzędowych kontroli i certyfikacji materiału siewnego roślin pastewnych i zbożowych w Brazylii oraz ich równoważności z wymogami Unii opublikowała swoje ustalenia w sprawozdaniu zatytułowanym „Sprawozdanie końcowe z audytu przeprowadzonego w Brazylii w dniach 11–19 kwietnia 2016 r. w celu oceny systemu urzędowych kontroli i certyfikacji materiału siewnego i ich równoważności z wymogami Unii Europejskiej”.

(4) W wyniku audytu stwierdzono, że inspekcje polowe upraw nasiennych roślin uprawnych, pobieranie próbek, badania i urzędowe badania pokontrolne materiału siewnego roślin pastewnych i zbożowych są wykonywane właściwie i spełniają warunki określone w załączniku II do decyzji 2003/17/WE oraz odpowiednie wymogi określone w dyrektywach Rady 66/401/EWG (4) i 66/402/EWG (5). Ponadto stwierdzono, że organy krajowe odpowiedzialne za wdrażanie certyfikacji materiału siewnego w Brazylii są kompetentne i funkcjonują w odpowiedni sposób.

(5) Republika Mołdawii złożyła wniosek o uznanie przez Komisję równoważności jej systemu inspekcji polowych upraw nasiennych zbożowych roślin uprawnych, upraw nasiennych warzyw oraz upraw nasiennych roślin oleistych i włóknistych oraz równoważności materiału siewnego roślin zbożowych, materiału siewnego warzyw oraz materiału siewnego roślin oleistych i włóknistych wyprodukowanego i certyfikowanego w Republice Mołdawii.

(6) Komisja przeanalizowała odpowiednie prawodawstwo Republiki Mołdawii i w oparciu o przeprowadzony w 2016 r. audyt dotyczący systemu urzędowych kontroli i certyfikacji materiału siewnego roślin zbożowych, warzyw oraz roślin oleistych i włóknistych w Republice Mołdawii oraz ich równoważności z wymogami Unii opublikowała swoje ustalenia w sprawozdaniu zatytułowanym „Sprawozdanie końcowe z audytu przeprowadzonego w Republice Mołdawii w dniach 14–21 czerwca 2016 r. w celu oceny systemu urzędowych kontroli i certyfikacji materiału siewnego i ich równoważności z wymogami Unii Europejskiej”.

(7) W wyniku audytu stwierdzono, że inspekcje polowe upraw nasiennych roślin uprawnych, pobieranie próbek, badania i urzędowe badania pokontrolne materiału siewnego roślin zbożowych, warzyw oraz roślin oleistych i włóknistych są wykonywane właściwie i spełniają warunki określone w załączniku II do decyzji 2003/17/WE oraz odpowiednie wymogi określone w dyrektywach Rady 66/402/EWG, 2002/55/WE (6) i 2002/57/WE (7). Ponadto stwierdzono, że organy krajowe odpowiedzialne za wdrażanie certyfikacji materiału siewnego w Republice Mołdawii są kompetentne i funkcjonują w odpowiedni sposób.

(8) W związku z tym należy uznać równoważność inspekcji polowych stosowanych w odniesieniu do upraw nasiennych pastewnych roślin uprawnych i upraw nasiennych zbożowych roślin uprawnych w Brazylii oraz równoważność materiału siewnego roślin pastewnych i materiału siewnego roślin zbożowych produkowanego w Brazylii i urzędowo certyfikowanego przez organy tego kraju.

(9) Należy także uznać równoważność inspekcji polowych stosowanych w odniesieniu do upraw nasiennych zbożowych roślin uprawnych, upraw nasiennych warzyw oraz upraw nasiennych roślin oleistych i włóknistych w Republice Mołdawii oraz równoważność materiału siewnego roślin zbożowych, materiału siewnego warzyw oraz materiału siewnego roślin oleistych i włóknistych produkowanego w Republice Mołdawii i urzędowo certyfikowanego przez organy tego kraju.

(10) W Unii istnieje popyt na przywóz materiału siewnego warzyw z krajów trzecich, w tym z Republiki Mołdawii. W związku z tym decyzja 2003/17/WE powinna obejmować urzędowo kwalifikowany materiał siewny warzyw, o którym mowa w dyrektywie 2002/55/WE, w celu uwzględnienia popytu na ten materiał siewny pochodzący z Republiki Mołdawii, jak również, w przyszłości, z innych krajów trzecich.

(11) Uwzględniając obowiązujące przepisy Międzynarodowego Związku Oceny Nasion (ISTA), właściwe jest, by dany kraj trzeci wydał urzędowe oświadczenie, że z danego materiału siewnego pobrano próbki i przebadano je zgodnie z Międzynarodowymi przepisami oceny nasion ISTA (zwanymi dalej „przepisami ISTA”) odnoszącymi się do pomarańczowych międzynarodowych świadectw partii materiału siewnego, a świadectwo takie załączono do poszczególnych partii materiału siewnego.

(12) Ze względu na wygaśnięcie odmiennego sposobu pobierania próbek i analizy materiału siewnego (ang. „Derogatory experiment on seed sampling and seed analysis”) określonego w załączniku V lit. A) do decyzji przyjętej przez Radę Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) w dniu 28 września 2000 r. w sprawie systemów OECD dla certyfikatów odmian materiału siewnego znajdujących się w obrocie międzynarodowym, wszelkie odniesienia do tego sposobu należy skreślić.

(13) Wszelkie odniesienia do Chorwacji jako kraju trzeciego należy skreślić ze względu na przystąpienie Chorwacji do Unii w 2013 r.

(14) Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2003/17/WE,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1 Zmiany do decyzji 2003/17/WE W decyzji 2003/17/WE wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 1 część wprowadzająca otrzymuje brzmienie: „Inspekcje polowe dotyczące upraw nasiennych roślin uprawnych gatunków wyszczególnionych w załączniku I do niniejszej decyzji, przeprowadzane w krajach trzecich wymienionych w tym załączniku, uznaje się za równoważne z inspekcjami polowymi wykonywanymi zgodnie z dyrektywami 66/401/EWG, 66/402/EWG, 2002/54/WE, 2002/57/WE i dyrektywą Rady 2002/55/WE (*1), pod warunkiem że: (*1) Dyrektywa Rady 2002/55/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym warzyw (Dz.U. L 193 z 20.7.2002, s. 33).”;" 2) art. 2 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 2 Materiał siewny gatunków wyszczególnionych w załączniku I do niniejszej decyzji wyprodukowany w krajach trzecich ujętych w tym załączniku oraz urzędowo certyfikowany przez organy wymienione w tym załączniku uznaje się za równoważny z materiałem siewnym spełniającym warunki dyrektyw 66/401/EWG, 66/402/EWG, 2002/54/WE, 2002/55/WE i 2002/57/WE, jeśli spełnia warunki określone w pkt B załącznika II do niniejszej decyzji.”; 3) w art. 3 wprowadza się następujące zmiany: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Jeśli równoważny materiał siewny podlega »ponownemu oznakowaniu i przepakowaniu« we Wspólnocie, w rozumieniu systemów OECD dla certyfikatów odmian materiału siewnego znajdującego się w obrocie międzynarodowym, na zasadzie analogii zastosowanie mają przepisy dyrektyw 66/401/EWG, 66/402/EWG, 2002/54/WE, 2002/55/WE i 2002/57/WE dotyczące ponownego zamknięcia paczek wyprodukowanych we Wspólnocie. Akapit pierwszy pozostaje bez uszczerbku dla zasad OECD stosowanych do podobnych działań.”; b) ust. 2 lit. b) otrzymuje brzmienie: „b) dla małych opakowań WE w rozumieniu dyrektyw 66/401/EWG, 2002/54/WE lub 2002/55/WE.”; 4) w załącznikach do decyzji 2003/17/WE wprowadza się zmiany określone w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2 Wejście w życie Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 3 Adresaci Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 23 października 2018 r. W imieniu Parlamentu Europejskiego A. TAJANI Przewodniczący W imieniu Rady K. EDTSTADLER Przewodniczący

(1) Dz.U. C 227 z 28.6.2018, s. 76.

(2) Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 11 września 2018 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 9 października 2018 r.

(3) Decyzja Rady 2003/17/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie równoważności inspekcji polowych stosowanych w państwach trzecich w uprawach nasiennych roślin uprawnych oraz w sprawie równoważności materiału siewnego wyprodukowanego w państwach trzecich (Dz.U. L 8 z 14.1.2003, s. 10).

(4) Dyrektywa Rady 66/401/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych (Dz.U. 125 z 11.7.1966, s. 2298/66).

(5) Dyrektywa Rady 66/402/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin zbożowych (Dz.U. 125 z 11.7.1966, s. 2309/66).

(6) Dyrektywa Rady 2002/55/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym warzyw (Dz.U. L 193 z 20.7.2002, s. 33).

(7) Dyrektywa Rady 2002/57/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych (Dz.U. L 193 z 20.7.2002, s. 74).