PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 13/12

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2016/53

z dnia 19 stycznia 2016 r.

zmieniające załączniki II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości dietofenkarbu, mezotrionu, metosulamu i pirymifosu metylowego w określonych produktach oraz na ich powierzchni

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 14 ust. 1 lit. a), art. 18 ust. 1 lit. b) oraz art. 49 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) dietofenkarbu i metosulamu zostały określone w części A załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005. NDP mezotrionu i pirymifosu metylowego zostały określone w załączniku II oraz w części B załącznika III do tego rozporządzenia.

(2) W odniesieniu do dietofenkarbu Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „Urzędem”) przedłożył uzasadnioną opinię w sprawie obecnych NDP zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 (2). Urząd stwierdził, że w przypadku NDP dotyczących gruszek, winogron do produkcji wina, pomidorów i oberżyn/bakłażanów brakuje pewnych informacji i że osoby zarządzające ryzykiem powinny przeprowadzić dalszą analizę. Ponieważ konsumenci nie są narażeni na ryzyko, NDP w odniesieniu do tych produktów należy wyznaczyć w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 na dotychczasowym poziomie lub na poziomie określonym przez Urząd. Wspomniane NDP poddane zostaną przeglądowi, w którym uwzględnione zostaną informacje dostępne w ciągu dwóch lat od opublikowania niniejszego rozporządzenia. Urząd stwierdził, że w przypadku NDP w odniesieniu do ogórków, cukinii, bydła (mięsa, tłuszczu, wątroby i nerki), owiec (mięsa, tłuszczu, wątroby i nerki), kóz (mięsa, tłuszczu, wątroby i nerki) i mleka (krowiego, owczego i koziego) nie są dostępne żadne informacje i że osoby zarządzające ryzykiem powinny przeprowadzić dalszą analizę. NDP w odniesieniu do tych produktów należy wyznaczyć na poziomie określonej granicy oznaczalności. Ze względu na to, że dane konieczne do ustalenia NDP w odniesieniu do towarów pochodzenia zwierzęcego nie były dostępne, na poziomie określonej granicy oznaczalności należy również wyznaczyć NDP jabłek, które są wykorzystywane jako pasza.

(3) W odniesieniu do mezotrionu Urząd przedłożył uzasadnioną opinię w sprawie obecnych NDP zgodnie z art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 w związku z jego art. 12 ust. 1 (3). Urząd zaproponował zmianę definicji pozostałości oraz zalecił obniżenie NDP w odniesieniu do kukurydzy cukrowej, siemienia lnianego, nasion maku, ziaren rzepaku i kukurydzy. Urząd stwierdził, że w przypadku NDP dotyczącego trzciny cukrowej brakuje pewnych informacji i że osoby zarządzające ryzykiem powinny przeprowadzić dalszą analizę. Ponieważ konsumenci nie są narażeni na ryzyko, NDP w odniesieniu do tego produktu należy wyznaczyć w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 na dotychczasowym poziomie lub na poziomie określonym przez Urząd. Wspomniany NDP poddany zostanie przeglądowi, w którym uwzględnione zostaną informacje dostępne w ciągu dwóch lat od opublikowania niniejszego rozporządzenia. Urząd stwierdził, że w przypadku NDP dotyczącego wodorostów morskich nie są dostępne żadne informacje i że osoby zarządzające ryzykiem powinny przeprowadzić dalszą analizę. NDP w odniesieniu do tego produktu należy wyznaczyć na poziomie określonej granicy oznaczalności.

(4) W odniesieniu do metosulamu Urząd przedłożył uzasadnioną opinię w sprawie obecnych NDP zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 (4). Urząd zalecił obniżenie NDP w odniesieniu do ziaren jęczmienia, kukurydzy, owsa zwyczajnego, żyta zwyczajnego i pszenicy zwyczajnej. Urząd stwierdził, że w przypadku NDP dotyczących owoców ziarnkowych, owoców pestkowych, winogron stołowych, winogron do produkcji wina, truskawek, owoców leśnych, pozostałych drobnych owoców i jagód, ziemniaków i kukurydzy cukrowej brakuje pewnych informacji i że osoby zarządzające ryzykiem powinny przeprowadzić dalszą analizę. Ponieważ konsumenci nie są narażeni na ryzyko, NDP w odniesieniu do tych produktów należy wyznaczyć w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 na dotychczasowym poziomie lub na poziomie określonym przez Urząd. Wspomniane NDP poddane zostaną przeglądowi, w którym uwzględnione zostaną informacje dostępne w ciągu dwóch lat od opublikowania niniejszego rozporządzenia.

(5) W odniesieniu do pirymifosu metylowego Urząd przedłożył uzasadnioną opinię w sprawie obecnych NDP zgodnie z art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 w związku z jego art. 12 ust. 1 (5). Urząd stwierdził, że w przypadku wszystkich NDP istnieje długoterminowe ryzyko dla konsumentów. Należy zatem obniżyć NDP dotyczące gryki zwyczajnej, kukurydzy, ryżu siewnego i żyta zwyczajnego. Urząd stwierdził, że w przypadku NDP w odniesieniu do jęczmienia, prosa zwyczajnego, owsa zwyczajnego, sorgo japońskiego, pszenicy zwyczajnej, świń (mięśni, tłuszczu, wątroby i nerki), bydła (mięśni, tłuszczu, wątroby i nerki), owiec (mięśni, tłuszczu, wątroby i nerki), kóz (mięśni, tłuszczu, wątroby i nerki), drobiu (mięśni, tłuszczu i wątroby), mleka (krowiego, owczego i koziego) oraz jaj ptasich brakuje pewnych informacji i że osoby zarządzające ryzykiem powinny przeprowadzić dalszą analizę. Ponieważ konsumenci nie są narażeni na ryzyko, NDP w odniesieniu do tych produktów należy wyznaczyć w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 na dotychczasowym poziomie lub na poziomie określonym przez Urząd. Wspomniane NDP poddane zostaną przeglądowi, w którym uwzględnione zostaną informacje dostępne w ciągu dwóch lat od opublikowania niniejszego rozporządzenia. Urząd stwierdził, że w przypadku NDP dotyczących migdałów, orzechów laskowych, orzeszków pistacjowych, orzechów włoskich, jadalnych nasion roślin strączkowych (suchych) oraz orzechów palmowych nie są dostępne żadne informacje i że osoby zarządzające ryzykiem powinny przeprowadzić dalszą analizę. NDP w odniesieniu do tych produktów należy wyznaczyć na poziomie określonej granicy oznaczalności. Urząd stwierdził, że w przypadku NDP dotyczących siemienia lnianego, orzeszków ziemnych, nasion maku, ziaren sezamu, ziaren słonecznika, ziaren rzepaku, ziaren soi zwyczajnej, nasion gorczycy, nasion bawełny, nasion dyni, krokoszu barwierskiego, ogórecznika lekarskiego, lnicznika siewnego, nasion konopi siewnych i rącznika pospolitego nie są dostępne żadne informacje i że osoby zarządzające ryzykiem powinny przeprowadzić dalszą analizę. Ponieważ istnieje ryzyko zanieczyszczenia krzyżowego, NDP dotyczące tych produktów oraz gryki zwyczajnej, kukurydzy, ryżu siewnego i żyta zwyczajnego należy ustanowić na poziomie ustalonym przez Urząd.

(6) W odniesieniu do produktów, w przypadku których nie zezwala się na stosowanie danego środka ochrony roślin i dla których nie istnieją tolerancje importowe ani kodeksowe, najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości CXL, NDP należy ustalić na poziomie określonej granicy oznaczalności lub wartości wzorcowej NDP, jak określono w art. 18 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 396/2005.

(7) Komisja zasięgnęła rady laboratoriów referencyjnych UE do spraw pozostałości pestycydów odnośnie do potrzeby dostosowania niektórych granic oznaczalności. W odniesieniu do kilku substancji laboratoria te stwierdziły, że w przypadku niektórych towarów rozwój techniczny wymaga ustalenia określonych granic oznaczalności.

(8) Na podstawie uzasadnionych opinii Urzędu oraz po uwzględnieniu czynników istotnych dla rozpatrywanej kwestii stwierdzono, że odnośne zmiany NDP spełniają wymogi art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005.

(9) Za pośrednictwem Światowej Organizacji Handlu przeprowadzono konsultacje na temat nowych NDP z partnerami handlowymi Unii, a ich uwagi uwzględniono.

(10) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 396/2005.

(11) Aby umożliwić normalny obrót produktami, ich przetwarzanie i konsumpcję, w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć przepisy przejściowe dla produktów, które zostały wyprodukowane przed zmianą NDP i w przypadku których informacje wskazują, że utrzymany jest wysoki poziom ochrony konsumentów.

(12) Należy przewidzieć rozsądnie długi termin przed rozpoczęciem stosowania zmienionych NDP, aby umożliwić państwom członkowskim, państwom trzecim i podmiotom prowadzącym przedsiębiorstwa spożywcze przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających ze zmiany NDP.

(13) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Rozporządzenie (WE) nr 396/2005 w brzmieniu przed zmianami wprowadzonymi niniejszym rozporządzeniem jest nadal stosowane w odniesieniu do produktów, które zostały wyprodukowane przed dniem 9 sierpnia 2016 r.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 9 sierpnia 2016 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 19 stycznia 2016 r. W imieniu Komisji Jean-Claude JUNCKER Przewodniczący

(1) Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1.

(2) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności; „Review of the existing maximum residue levels (MRLs) for diethofencarb according to Article 12 of Regulation (EC) No 396/2005” (Przegląd obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości (NDP) dietofenkarbu zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 396/2005). Dziennik EFSA 2015; 13(2):4030.

(3) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności; „Review of the existing maximum residue levels (MRLs) for mesotrione according to Article 12 of Regulation (EC) No 396/2005” (Przegląd obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości (NDP) mezotrionu zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 396/2005). Dziennik EFSA 2015; 13(1):3976.

(4) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności; „Review of the existing maximum residue levels (MRLs) for metosulam according to Article 12 of Regulation (EC) No 396/2005” (Przegląd obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości (NDP) metosulamu zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 396/2005). Dziennik EFSA 2015; 13(1):3983.

(5) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności; „Review of the existing maximum residue levels (MRLs) for pirimiphos-methyl according to Article 12 of Regulation (EC) No 396/2005” (Przegląd obecnych najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości (NDP) pirymifosu metylowego zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 396/2005). Dziennik EFSA 2015; 13(1):3974.