d)

działa na rzecz porozumienia pozwalającego na uzyskanie podczas siódmej sesji konferencji przeglądowej jak najlepszych rezultatów na podstawie ram ustanowionych przez poprzednie konferencje oraz wspiera między innymi następujące istotne kwestie: (i) dążąc do określenia i wzmocnienia skutecznych metod zwiększania zaufania co do przestrzegania postanowień BTWC; (ii) państwa strony powinny móc wykazać, że ich przestrzegają, poprzez wymianę informacji i większą przejrzystość w zakresie ich możliwości i działań podejmowanych na rzecz realizacji oraz zamiarów co do jej przestrzegania. Drogą do tego mogą być oświadczenia, konsultacje i działania prowadzone na miejscu, wykazywanie się rosnącą przejrzystością i kontrolą, lecz także wymiana informacji oraz przegląd w trakcie procesu prac pomiędzy sesjami. Uznając fakt, że na obecnym etapie brak jest konsensusu co do działań sprawdzających, które są centralnym elementem kompletnego i skutecznego systemu rozbrojenia i nieproliferacji, Unia wyraża gotowość prowadzenia prac zmierzających do określenia opcji, które mogłyby służyć osiągnięciu podobnych celów; (iii) skuteczna realizacja i pełne przestrzeganie zobowiązań wynikających z BTWC przez wszystkie państwa strony; wspieranie i wzmacnianie w niezbędnych przypadkach krajowych środków wykonawczych, w tym przepisów prawa karnego, oraz kontroli mikroorganizmów chorobotwórczych i toksyn w ramach BTWC, m.in. poprzez zwiększenie możliwości wspierania wdrażania na szczeblu krajowym przez Jednostkę ONZ ds. Wspierania Realizacji (dalej zwaną ISU) w oenzetowskim Biurze ds. Rozbrojenia, oraz zajmowanie się tą kwestią w okresie pomiędzy sesjami konferencji. Można by rozważyć dalsze działania i podjąć decyzje w zakresie sposobów i środków poprawy wdrażania BTWC na szczeblu krajowym. Unia będzie zachęcała do rozmów na temat różnych możliwości w tym zakresie, w szczególności w dziedzinie ustawodawstwa krajowego, koordynacji działań podmiotów krajowych oraz współpracy na szczeblu regionalnym i subregionalnym; a także wdrożenia odpowiednich norm w zakresie zarządzania bezpieczeństwem biologicznym i ochroną biologiczną w ośrodkach prowadzących działalność z zakresu nauk przyrodniczych; (iv) powszechne przystąpienie do BTWC wszystkich państw, w tym wezwanie wszystkich państw niebędącymi stronami BTWC do natychmiastowego przystąpienia do niej i do prawnego zobowiązania się do rozbrojenia oraz do nierozprzestrzeniania broni biologicznej i toksycznej; a także – w oczekiwaniu na przystąpienie tych państw do BTWC – poprzez zachęcanie ich do udziału jako obserwatorów w posiedzeniach państw stron oraz do wdrażania na zasadzie dobrowolności postanowień BTWC. Dążenie do uznania zakazu broni biologicznej i toksycznej za powszechnie wiążącą zasadę prawa międzynarodowego, m.in. przez propagowanie BTWC; zalecenie w związku z tym przyjęcia planu działania na rzecz upowszechniania, który byłby koordynowany przez ISU oraz oceniany podczas procesu prac pomiędzy sesjami konferencji; (v) dążenie do zwiększenia przejrzystości i zwiększania zaufania co do przestrzegania postanowień BTWC poprzez mechanizm budowy zaufania. Unia jest gotowa do pracy nad udoskonaleniem tego mechanizmu przez określenie środków służących zwiększeniu liczby uczestników, jakości i kompleksowego charakteru mechanizmu środków budowy zaufania; (vi) zwiększenie przejrzystości w zakresie współpracy i pomocy w związku z art. X BTWC oraz z uwzględnieniem prac i specjalistycznej wiedzy innych organizacji międzynarodowych. Unia będzie nadal wspierała konkretną realizację art. X BTWC poprzez różne programy pomocy i jest gotowa do dalszego rozwoju jednolitego rozumienia, które stanowi podstawę skutecznych działań w zakresie współpracy na rzecz celów pokojowych w ramach BTWC. Można by rozważyć dalsze działania i podjąć decyzje w zakresie zwiększenia międzynarodowej współpracy, pomocy i wymiany w zakresie nauk biologicznych i technologii służącej celom pokojowym oraz w zakresie budowy zaufania w dziedzinach: nadzoru nad chorobami, wykrywania, diagnostyki i zwalczania chorób zakaźnych; (vii) wzmacnianie mechanizmu Sekretarza Generalnego ONZ służącego prowadzeniu dochodzeń w sprawie domniemanego użycia broni biologicznej i toksycznej. Można by rozważyć dalsze działania i podjąć decyzje w zakresie dostarczania pomocy i koordynacji działań w kontekście art. VII BTWC z odpowiednimi organizacjami na wniosek któregokolwiek państwa strony w przypadku domniemanego użycia broni chemicznej lub toksycznej, w tym w zakresie poprawy krajowych zdolności do nadzoru nad chorobami, wykrywania i diagnostyki chorób oraz publicznych systemów opieki zdrowotnej. Osobne prace nad wzmocnieniem mechanizmu Sekretarza Generalnego ONZ służącego prowadzeniu dochodzeń w sprawie domniemanego użycia broni biologicznej i toksycznej mogą dodatkowo pomóc w pośrednim wsparciu art. Vi i VII BTWC; (viii) wspieranie procesu częstszych ocen odpowiednich procesów zmian naukowo technicznych, które mogą mieć wpływ na BTWC, takich jak coraz większa zbieżność chemii i biologii oraz szybko rozwijających się dziedzin biologii syntetycznej i nanotechnologii; (ix) wypełnianie zobowiązań wynikających z rezolucji nr 1540 (2004) i 1673 (2006) Rady Bezpieczeństwa ONZ, przede wszystkim w celu wyeliminowania ryzyka związanego z nabywaniem i użyciem broni biologicznej i toksycznej do celów terrorystycznych, w tym możliwego dostępu terrorystów do materiałów, sprzętu oraz wiedzy, które mogą zostać wykorzystane do przygotowania i produkcji broni biologicznej i toksycznej; (x) programy globalnego partnerstwa G8 mające na celu wspieranie rozbrojenia oraz kontroli i bezpieczeństwa materiałów sensytywnych, instalacji oraz wiedzy fachowej; (xi) analiza prac zrealizowanych dotychczas w ramach procesu prac pomiędzy posiedzeniami w latach 2007–2010, decyzje w sprawie dalszych działań w ramach tego procesu, a także starania służące omówieniu i propagowaniu jednolitego rozumienia i skutecznych działań związanych z przyjęciem na szczeblu krajowym niezbędnych środków służących wprowadzaniu w życie zakazu ustanowionego w BTWC.