ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1)

Przygotowania obywateli do podejmowania zatrudnienia w nowych miejscach pracy w społeczeństwie opartym na wiedzy, w szczególności przez: a) podnoszenie ogólnego poziomu kwalifikacji, traktując w sposób priorytetowy kształcenie i szkolenie osób z niskimi kwalifikacjami i innych osób najbardziej narażonych na wykluczenie gospodarcze i społeczne, w tym osób przedwcześnie kończących edukację, młodych osób o niskim poziomie osiągnięć edukacyjnych, starszych pracowników, osób długotrwale bezrobotnych, kobiet starających się powrócić na rynek pracy, migrantów oraz osób niepełnosprawnych; b) zapewnianie i zachęcanie do kształcenia i szkolenia oraz do kształcenia i szkolenia ustawicznego, w celu zdobycia umiejętności i kompetencji o najwyższej jakości, lub nawet osiągnięcia doskonałości, aby utrzymać i wzmocnić zdolności obywateli do podwyższania innowacyjności i lepszego wykorzystania badań, co jest konieczne do zwiększenia konkurencyjności, wzrostu i zatrudnienia; c) promowanie doskonałości w odniesieniu do umiejętności w sektorze badawczo-rozwojowym i w ramach innowacyjności między innymi przez rozwój klastrów innowacyjnych z udziałem przedsiębiorstw, jak również placówek edukacyjnych, instytucji szkoleniowych i badawczych, oraz w ramach inicjatywy Euroskills 2008; d) wdrażanie środków mających na celu dostosowywanie się do rozpoznanego zapotrzebowania na wykwalifikowaną kadrę i uzupełnianie potencjalnych niedoborów; e) pomoc osobom poszukującym pracy poprzez zapewnianie im poradnictwa zawodowego oraz osobistego planu szkolenia, w którym, w przypadku niedoboru wykwalifikowanej kadry, należy określić zespoły kompetencji, jakie są konieczne w celu podjęcia zatrudnienia w nowych miejscach pracy; f) rozpowszechnianie informacji dotyczących umiejętności i kompetencji potrzebnych w nowych miejscach pracy przez EURES, krajowe służby zatrudnienia oraz przez europejskie i krajowe sieci doradztwa.
9.

wzywa Komisję do: a) promowania bezpieczeństwa i higieny pracy przez przyjmowanie odpowiednich środków uwzględniających zmiany na rynku pracy; b) zapewnienia skuteczniejszej współpracy między różnymi organizacjami i komitetami, takimi jak Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa, Higieny i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (ACSH), Komitet Starszych Inspektorów Pracy, Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy oraz Europejska Fundacja na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy i z nimi, a także uwzględniania informacji dostarczanych przez te organizacje oraz opinii komitetów przy opracowywaniu nowej polityki i prawodawstwa w tej dziedzinie; c) dalszego monitorowania i wspierania wprowadzania w życie przedmiotowego prawodawstwa we wszystkich państwach członkowskich; d) sporządzenia — we współpracy z ACSH i partnerami społecznymi — skierowanych zwłaszcza do MŚP przewodników wspomagających stosowanie dyrektyw; e) poprawy koordynacji z innymi politykami wspólnotowymi, w szczególności dotyczącymi produkcji i wprowadzania do obrotu sprzętu roboczego i chemikaliów, a także z polityką zdrowia publicznego, edukacji i zwalczania dyskryminacji; f) wspierania na forum ACSH wymiany poglądów i doświadczeń, które dotyczą krajowych strategii; g) poprawy wdrażania — przy wsparciu ACSH — art. 7 dyrektywy Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy (1) w odniesieniu do jakości, zakresu i dostępności usług w zakresie profilaktyki; h) ustalenia w ścisłej współpracy z ACSH wspólnych metod oceny dyrektyw dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wzmożenia wysiłków służących dalszej poprawie i uproszczeniu ram administracyjnych i regulacyjnych przy wzięciu pod uwagę celu sformułowanego przez Radę Europejską spotykającą się w Brukseli w dniach 8 i 9 marca 2007 r. i działań Komisji w zakresie zmniejszania obciążeń administracyjnych bez obniżenia obecnego poziomu ochrony, jak i z właściwym uwzględnieniem potrzeb mikroprzedsiębiorstw w odniesieniu do wdrażania tego prawodawstwa; i) zagwarantowania, że wszelkie nowe przepisy ustanowione na podstawie przedmiotowej strategii wspólnotowej przestrzegają zasad lepszych uregulowań prawnych podkreślonych przez Radę Europejską spotykającą się w Brukseli w dniach 8 i 9 marca 2007 r. i że w związku z tym w razie potrzeby towarzyszy im ocena skutków regulacji; j) zbadania — wraz z ACSH — możliwości współpracy pracodawców w przypadku współistnienia kilku poziomów podwykonawstwa w tym samym miejscu pracy; k) współpracy z organami legislacyjnymi w opracowywaniu odpowiedniego europejskiego systemu statystycznego w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, który uwzględniałby różne systemy krajowe i unikał nakładania dodatkowych obciążeń administracyjnych.
a)

wspierały nauczanie i uczenie się wielu różnorodnych języków, tak by pomóc przedsiębiorstwom, a szczególnie MŚP, zyskać większy dostęp do rynków całego świata — zwłaszcza do rynków wschodzących;
16.

ZACHĘCA Komisję i państwa członkowskie, by w ramach swoich kompetencji wprowadziły wszelkie środki, które pozwolą skutecznie zwalczać podrabianie i piractwo, a zwłaszcza by: — przedstawiły plan walki z podrabianiem na lata 2009–2012 przeznaczony dla służb celnych; plan ten powinien doprowadzić do zwiększenia wymiany informacji dzięki pełnemu wykorzystaniu systemów elektronicznych, do rozwoju współpracy między odpowiednimi organami, w szczególności na granicach, a w pierwszym rzędzie z organami celnymi oraz właścicielami praw; sporządziły spis przepisów mających zastosowanie w dziedzinie kontroli celnych i oceniły, jakie ulepszenia ram prawnych są konieczne, by lepiej zwalczać podróbki towarów niebezpieczne dla konsumentów i uświadomić ich o ryzyku związanym ze zjawiskiem podrabiania, — utworzyć sieć służącą szybkiej wymianie informacji na temat podrabianych towarów i usług, m.in. przez wzmocnienie transgranicznej współpracy administracyjnej z wykorzystaniem krajowych punktów kontaktowych i nowoczesnych narzędzi wymiany informacji, — promowały koordynację między instytucjami biorącymi udział w walce z podrabianiem i piractwem, zwłaszcza przez wymianę sprawdzonych rozwiązań między administracjami krajowymi, — zbadały, czy obowiązujące ramy prawne pozwalają skutecznie egzekwować prawa własności intelektualnej, — przedstawiły stosowne propozycje, by propagować partnerstwa między sektorem publicznym a sektorem prywatnym na rzecz zwalczania podrabiania i piractwa, wprowadzić zalecenia odnośnie do sprawdzonych rozwiązań dotyczących zwłaszcza sprzedaży w Internecie i promować współpracę między przedstawicielami branży, — wzmocniły ochronę praw własności intelektualnej na szczeblu międzynarodowym; promowały włączanie do dwu- i wielostronnych umów zawieranych przez Unię Europejską postanowień odnoszących się do tych praw z poszanowaniem wspólnotowego dorobku prawnego i przyczyniły się do przestrzegania tych postanowień; aktywnie uczestniczyły w negocjacjach w sprawie zawarcia wielostronnej umowy handlowej w zakresie walki z podrabianiem, zwłaszcza by działały na rzecz utworzenia w stosownym czasie grupy zadaniowej, która będzie miała za zadanie monitorowanie realizacji tej umowy; promowały to zagadnienie w ramach dialogu między Unią Europejską a państwami trzecimi i w ramach działań współpracy z państwami trzecimi.
B.

Jeżeli w związku z przeniesieniem działalności gospodarczej państwo opuszczane zastrzega sobie prawo do opodatkowania utworzonych rezerw (zysków zrealizowanych, ale jeszcze nie uwzględnionych do celów podatkowych) i do przejęcia — w całości lub w części — utworzonych rezerw (wydatków jeszcze nie poniesionych, ale już uwzględnionych do celów podatkowych), państwo przyjmujące może przewidzieć utworzenie rezerw obejmujących te same lub inne kwoty, zgodnie z obowiązującymi zasadami dotyczącymi podstawy opodatkowania w tym państwie, oraz pozwolić na ich odliczenie od wyniku podlegającego opodatkowaniu za rok, w którym rezerwy te zostały utworzone.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 159/1

Zawiadomienie skierowane do osób, podmiotów i organów umieszczonych przez Radę w wykazie osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 423/2007 (załącznik V)

(2008/C 159/01)

Poniższa informacja skierowana jest do osób, podmiotów i organów wymienionych w załączniku do decyzji Rady 2008/475/WE z dnia 23 czerwca 2008 r. (1).

Rada Unii Europejskiej ustaliła, że osoby, podmioty i organy umieszczone w wyżej wspomnianym wykazie spełniają kryteria ustanowione w art. 7 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 423/2007 z dnia 19 kwietnia 2007 r. dotyczącego środków ograniczających wobec Iranu (2) i w związku z tym zostały one umieszczone — na mocy decyzji, o której mowa powyżej — w załączniku V do tego rozporządzenia. W rozporządzeniu tym przewidziano, że wszelkie fundusze, inne aktywa finansowe i zasoby gospodarcze należące do zainteresowanych osób, podmiotów lub organów zostaną zamrożone i że nie można udostępniać tym osobom, podmiotom lub organom ani bezpośrednio, ani pośrednio, żadnych funduszy, innych aktywów finansowych i zasobów gospodarczych.

Zwraca się uwagę zainteresowanych osób, podmiotów i organów na możliwość złożenia wniosku do właściwych organów w odpowiednim państwie członkowskim lub w odpowiednich państwach członkowskich, wskazanych na stronach internetowych wymienionych w załączniku III do tego rozporządzenia, po to by otrzymać zezwolenie na użycie zamrożonych funduszy w celu zaspokojenia podstawowych potrzeb lub dokonania określonych płatności (por. art. 8, 9 i 10 rozporządzenia).

Zainteresowane osoby, podmioty lub organy mogą także złożyć do Rady wniosek, wraz z dokumentami uzupełniającymi, o to, by decyzja o umieszczeniu ich w wyżej wspomnianym wykazie została ponownie rozpatrzona.

Wnioski takie należy przesyłać na następujący adres:

Council of the European Union General Secretariat Rue de la Loi 175 B-1048 Brussels

Zwraca się także uwagę na fakt, że wszystkie zainteresowane osoby, podmioty lub organy mają możliwość zaskarżenia decyzji Rady w Sądzie Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich, zgodnie z warunkami określonymi w art. 230 akapit czwarty i piąty Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.

(1) Dz.U. L 163 z 24.6.2008.

(2) Dz.U. L 103 z 20.4.2007, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 618/2007 (Dz.U. L 143 z 6.6.2007, str. 1).
1.

Aby ułatwić wymianę wyników analizy DNA, państwa członkowskie są zachęcane do tego, by przy przeprowadzaniu analizy DNA do celów kryminalistycznych wykorzystywać co najmniej markery DNA wymienione w załączniku 1, które to markery wchodzą w skład ESS. Państwom członkowskim zaleca się, by przy wymianie danych dotyczących DNA przekazywały informację pochodzącą z dodatkowych loci, jeżeli taka informacja jest dostępna.
12.

Na tej podstawie ZATWIERDZA następujące zasady mające na celu zwiększenie roli nowego CREST-u w strategicznym rozwoju EPB: a) CREST jest strategicznym organem doradczym, którego zadaniem jest doradzanie Radzie, Komisji i państwom członkowskim w kwestiach związanych z EPB. CREST powinien także śledzić podstępy w urzeczywistnianiu EPB, w tym w realizacji programów ramowych UE; b) CREST powinien służyć swoim doradztwem strategicznym w szczególności: (i) w zakresie ogólnych kierunków możliwej przyszłej polityki na szczeblu międzynarodowym, europejskim i krajowym w celu przyczynienia się do rozwoju EPB; (ii) na wczesnym etapie, w zakresie priorytetów strategicznych, projektowania i wdrażania inicjatyw politycznych zmierzających do rozwoju EPB, w tym unijnych programów ramowych i innych właściwych inicjatyw UE, jak również właściwych inicjatyw krajowych i międzyrządowych, a także w zakresie ogólnej spójności wszystkich instrumentów i inicjatyw; (iii) w celu promowania – w stosownych przypadkach – koordynacji polityk krajowych dotyczących rozwoju EPB; (iv) na późniejszym etapie, w zakresie projektowania i dokonywania niezależnej oceny wszystkich wspomnianych inicjatyw politycznych. c) CREST powinien rozwijać interakcje i zwiększać spójność z innymi dziedzinami polityki, zwłaszcza związanymi z trójkątem wiedzy; d) CREST powinien współpracować z grupami ds. EPB oraz konsultować się z nimi w zakresie niezbędnym do realizacji powierzonych mu zadań. W swoich rozważaniach mógłby on również opierać się na pracach owych grup; e) Państwa członkowskie i Komisja powinny współpracować z CREST-em na rzecz dalszego rozwoju EPB;
4.

Kontynuowała, we współpracy z państwami członkowskimi, działania zmierzające do określenia zachęt dla operatorów infrastruktury łączności elektronicznej, by infrastruktura oferowana przez nich użytkownikom końcowym, przedsiębiorstwom i administracji była z założenia solidna i odporna;
c)

na usprawnianiu i uelastycznianiu dotychczasowego procesu współpracy, po to by wypracować skuteczne podejście do zwalczania transgranicznej przestępczości zorganizowanej i do konfiskowania nielegalnych towarów w całej Unii Europejskiej;
3.

rozporządzenie Rady (WE) nr 1383/2003 dotyczące działań organów celnych skierowanych przeciwko towarom podejrzanym o naruszenie niektórych praw własności intelektualnej oraz środków podejmowanych w odniesieniu do towarów, co do których stwierdzono, że naruszyły takie prawa;
A.

Jeżeli chodzi o stosowanie zasad dotyczących kontrolowanych przedsiębiorstw zagranicznych, poniższy niewyczerpujący wykaz zawiera elementy, które w szczególności wskazują na to, że zyski mogły zostać sztucznie przekierowane do kontrolowanych przedsiębiorstw zagranicznych: a) brakuje wystarczająco ważnych względów gospodarczych lub handlowych uzasadniających przypisanie zysków, które w związku z tym nie odzwierciedla rzeczywistości gospodarczej; b) zarejestrowanie spółki nie wiąże się z istnieniem rzeczywistego przedsiębiorstwa wykonującego faktyczną działalność gospodarczą; c) nie ma proporcjonalnego związku między działalnością rzekomo prowadzoną przez kontrolowane przedsiębiorstwo zagraniczne a stopniem, w jakim fizycznie ono istnieje pod względem lokalu, personelu i wyposażenia; d) spółka zagraniczna ma stanowczo zbyt duży kapitał jak na potrzeby prowadzonej przez nią działalności; e) podatnik zawarł porozumienia niezgodne z rzeczywistością gospodarczą, mające niewielkie uzasadnienie biznesowe, nie mające takiego uzasadnienia lub sprzeczne z ogólnymi interesami biznesowymi, o ile nie zostały one zawarte w celu uniknięcia podatku.
4.

UWZGLĘDNIAJĄC wspólnotowe akty prawne przyjęte po to, by zwalczać naruszanie praw własności intelektualnej, zwłaszcza dyrektywę 2004/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej (4), rozporządzenie Rady (WE) nr 1383/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. dotyczące działań organów celnych skierowanych przeciwko towarom podejrzanym o naruszenie niektórych praw własności intelektualnej oraz środków podejmowanych w odniesieniu do towarów, co do których stwierdzono, że naruszyły takie prawa (5), dyrektywę 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym (6) oraz dyrektywę 2009/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych (7);
21.

ODNOTOWUJE decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącą zasad dostępu do usługi publicznej o regulowanym dostępie (PRS) realizowanej przez globalne systemy nawigacji satelitarnej utworzone w ramach programu Galileo (5); i WZYWA Komisję Europejską, by – przy wsparciu ze strony ESDZ i w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi oraz odnośnymi społecznościami użytkowników – zdefiniowała właściwe środki zapewniające sprawne uruchomienie PRS i powiązanych z nią systemów, w pełni uwzględniając infrastrukturę krajową, ponieważ przyczyni się to do poprawy zdolności UE w dziedzinie zarządzania kryzysowego;
1)

określić strategię dla przyszłej współpracy w dziedzinie egzekwowania prawa celnego, mając na celu określenie środków, które należy podjąć, by dalej zacieśniać współpracę celną i współpracę z innymi organami ścigania oraz wzmocnić rolę organów celnych jako naczelnego organu kontrolującego przepływ towarów w obszarze wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, mając na uwadze osiągnięcie bardziej efektywnej ochrony obywateli Unii, ich życia i zdrowia oraz mając na uwadze ochronę gospodarki Unii przed przemytem, nadużyciami finansowymi i innymi zagrożeniami spowodowanymi występowaniem przestępczości zorganizowanej i pokrewnymi działaniami, na podstawie następujących celów: a) dalsze opracowywanie szczególnego podejścia do współpracy celnej w obszarze egzekwowania prawa, które umożliwiłoby organom celnym UE bardziej efektywne zwalczanie przestępczości i podejmowanie natychmiastowych działań w reakcji na nowe zagrożenia; b) badanie wszystkich możliwości – prawnych, technicznych lub operacyjnych – skonsolidowania wkładu organów celnych w walkę ze zorganizowaną przestępczością i dalsze rozwijanie istniejących środków, również poprzez przeanalizowanie potrzeby bardziej skoordynowanych i efektywnych wspólnych działań, inicjowanych i prowadzonych przez organy celne UE, po to by zwalczać wszystkie aspekty trangranicznej i międzynarodowej działalności przestępczej; c) promowanie szerszego wykorzystywania systemów wymiany informacji między organami celnymi i rozważenie dalszych działań, które doprowadziłyby do poprawy efektywności reakcji organów celnych w zwalczaniu zorganizowanej przestępczości transgranicznej; d) opracowanie wspólnego podejścia do szkoleń wśród organów celnych oraz między organami celnymi a innymi organami ścigania po to, by w koniecznych przypadkach, a w szczególności w obszarze współpracy dochodzeniowej i operacyjnej, poprawić ich efektywność w zwalczaniu przestępczości zorganizowanej; e) opracowanie bardziej kompleksowego podejścia na szczeblu UE, by wspierać działania organów celnych w zwalczaniu przestępczości (pod względem odpowiednich metod, wyposażenia i technologii) i – w stosownych przypadkach – proponować akty prawne; f) podejmowanie praktycznych kroków w celu wdrażania tych nowych środków współpracy, mając na celu poprawę współpracy operacyjnej i zagwarantowanie efektywnego uczestnictwa w działaniach na zewnętrznych granicach UE; rozważenie dalszego wspierania w przygotowywaniu wspólnych operacji celnych, sporządzanie ocen zagrożeń lub realizowanie wieloletnich inicjatyw; g) zwiększenie wkładu organów celnych w prace Stałego Komitetu Współpracy Operacyjnej w zakresie Bezpieczeństwa Wewnętrznego (COSI) po to, by zmaksymalizować ich wkład w ochronę zdrowia i bezpieczeństwa obywateli Unii i zwalczanie zorganizowanej przestępczości; h) zwiększanie zaufania publicznego do organów celnych poprzez demonstrowanie wymiernych rezultatów osiąganych dzięki współpracy celnej i poprzez podnoszenie świadomości znaczenia problematyki celnej w odniesieniu do egzekwowania prawa;
3.

rozporządzenie Rady (WE) nr 1383/2003 dotyczące działań organów celnych skierowanych przeciwko towarom podejrzanym o naruszenie niektórych praw własności intelektualnej oraz środków podejmowanych w odniesieniu do towarów, co do których stwierdzono, że naruszyły takie prawa (3);
2.

Edukacja nie daje młodym ludziom niezbędnych praktycznych umiejętności mających znaczenie w nowoczesnym społeczeństwie. Apelujemy do wszystkich państw członkowskich, by zachęcały do uwzględniania w edukacji praktycznych umiejętności życiowych, tak by młodzi ludzie mogli być aktywnymi uczestnikami różnorodnych społeczeństw i miejsc pracy.
8.

Europejski filar praw socjalnych powinien zostać wdrożony na szczeblu europejskim i na szczeblu państw członkowskich, z należytym uwzględnieniem odnośnych kompetencji. Prawo do dobrego jakościowo i włączającego kształcenia, szkolenia i uczenia się przez całe życie powinno być przestrzegane na każdym etapie życia, począwszy od wczesnego dzieciństwa po starość, oraz na wszystkich poziomach i we wszystkich formach kształcenia i szkolenia, w synergii ze staraniami podejmowanymi w związku z europejskim obszarem edukacji. Przy wdrażaniu szczególną uwagę należy poświęcić skutecznym politykom w zakresie dostępności, równości szans i włączenia, zapewniającym dostęp do uczenia się przez całe życie i możliwości podejmowania go;
11.

Poziomy odniesienia ET 2020 mogą być postrzegane jako ważne bodźce kształtowania polityki i wraz z wymianą najlepszych praktyk między państwami członkowskimi mogą inspirować i motywować do opracowywania i wdrażania reform w dziedzinie kształcenia i szkolenia skutkujących zmianami w polityce. Prowadzone w ramach ET 2020 działania w zakresie partnerskiego uczenia się, wzajemne oceny i wzajemne doradztwo – będące cenną szansą na uczenie się i na przegląd polityki – mogą być przydatne w udzielaniu wsparcia dostosowanego do specyfiki danego kraju lub w udzielaniu wsparcia grupom państw członkowskich w odpowiedzi na problemy zidentyfikowane również w kontekście europejskiego semestru.
9.

Posiedzenia dyrektorów generalnych w poszczególnych składach – ds. szkół, ds. kształcenia i szkolenia zawodowego i ds. szkolnictwa wyższego – to nieformalne grupy urzędników wysokiego szczebla z państw członkowskich i Komisji, którzy spotykają się, by omawiać kwestie związane z ich odnośnymi sektorami kształcenia i szkolenia, a także, w stosownych przypadkach, zagadnienia przekrojowe. Prezydencja może, stosownie do okoliczności, zaprosić do udziału w tych posiedzeniach państwa trzecie i interesariuszy.
6.

Instytucje zobowiązują się zgodnie ze swoimi regulaminami wewnętrznymi do regularnej wymiany informacji na temat postępów prac nad aktami prawnymi przyjmowanymi w ramach procedury współdecyzji. Zapewniają one, aby ich odpowiednie harmonogramy prac były możliwie najszerszej koordynowane w celu ułatwienia spójnej i zbieżnej realizacji procedur. W związku z tym instytucje będą dążyć do ustalenia orientacyjnego harmonogramu zakończenia kolejnych etapów prowadzących do ostatecznego przyjęcia poszczególnych wniosków legislacyjnych, równocześnie w pełni uwzględniając polityczny charakter procesu decyzyjnego.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 192/3

DEKLARACJA RADY

2012/C 192/02

Rada przypomina Komisji, że zgodnie z art. 25 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 przy mianowaniu członków zarządu EFSA Komisja ma sporządzić listę, która zawiera liczbę kandydatów znacznie przewyższającą liczbę przewidzianych do obsadzenia stanowisk i zapewnia Radzie możliwość dokonania wyboru zarówno członków mających doświadczenie zdobyte podczas pracy w organizacjach reprezentujących interesy konsumentów i innych instytucji w łańcuchu dostaw żywności, jak i innych członków zarządu. Apeluje do Komisji, by dołożyła wszelkich starań w celu zapewnienia pełnej zgodności z tymi wymogami przy sporządzaniu list kandydatów na członków zarządu w przyszłości.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 93/19

Oświadczenie Komisji

2012/C 93/07

Oświadczenie Komisji dotyczące stanowiska Rady w sprawie przyjęcia wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej decyzję nr 573/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającą Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców na lata 2008–2013 jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi” oraz uchylającą decyzję Rady 2004/904/WE („ustanowienie wspólnego unijnego programu przesiedleń”)

Komisja, w duchu kompromisu i z myślą o zapewnieniu niezwłocznego przyjęcia wspomnianego wniosku, popiera ostateczną wersję tekstu; zaznacza jednak, że pozostaje to bez uszczerbku do jej prawa inicjatywy w odniesieniu do wyboru podstaw prawnych, a w szczególności do przyszłego zastosowania art. 80 TFUE.