A.

Do załącznika I wprowadza się następujące zmiany: 1) w sekcji 1 wyrazy „w załącznikach II–XI” zastępuje się wyrazami „w załącznikach II–XI i XIII–XV”; 2) w sekcji 2 wprowadza się następujące zmiany: a) część wstępna otrzymuje brzmienie: „Do celów niniejszego załącznika oraz załączników II–XV stosuje się definicje zawarte w dyrektywie 2003/87/WE. Jednak do celów niniejszego załącznika »operator« oznacza operatora, o którym mowa w art. 3 lit. f) dyrektywy 2003/87/WE, a »operator statków powietrznych« oznacza operatora, o którym mowa w lit. o) tego artykułu.”; b) w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany: (i) litera c) otrzymuje brzmienie: „c) »źródło emisji« oznacza pewną możliwą do zidentyfikowania część (punkt lub proces) instalacji, z której emitowane są dane gazy cieplarniane, lub – w przypadku działalności lotniczej – pojedynczy statek powietrzny;”; (ii) litera e) otrzymuje brzmienie: „e) »metodyka monitorowania« oznacza całość metod stosowanych przez operatora instalacji lub operatora statków powietrznych do ustalania wielkości emisji z danej instalacji lub działalności lotniczej;”; (iii) w lit. f) wyraz „instalacja” zastępuje się wyrazami „instalacja lub operator statków powietrznych”; (iv) litera g) otrzymuje brzmienie: „g) »poziom dokładności« oznacza konkretny element metodyki służący do określania danych na temat kategorii działalności, wskaźników emisji, rocznych emisji, średnich rocznych emisji na godzinę i współczynników utleniania lub konwersji oraz do określania ładunku handlowego;”; (v) litera i) otrzymuje brzmienie: „i) »okres sprawozdawczy« oznacza jeden rok kalendarzowy, podczas którego emisje lub dane dotyczące tonokilometrów mają być objęte monitorowaniem i sprawozdawczością;”; (vi) w lit. j) kropka na końcu zostaje zastąpiona poniższym tekstem: „w przypadku działalności lotniczej okres rozliczeniowy oznacza okres, o którym mowa w art. 3c ust. 1 i 2 tej dyrektywy.”; c) w ust. 2 lit. h) otrzymuje brzmienie: „h) »znormalizowane paliwo handlowe« oznacza paliwa handlowe znormalizowane w skali międzynarodowej, wykazujące 95 % poziom ufności nieprzekraczający ± 1 % w zakresie ich podanej wartości opałowej, w tym olej napędowy, lekki olej opałowy, benzyna, nafta, kerozyna, etan, propan, butan, naftowe paliwo lotnicze (Jet A1 lub Jet A), paliwo do silników odrzutowych (Jet B) i benzyna lotnicza (AvGas).”; d) w ust. 4 wprowadza się następujące zmiany: (i) w lit. a) ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie: „W przypadku instalacji lub operatorów statków powietrznych nieposiadających jeszcze tego rodzaju danych historycznych jako poziom odniesienia stosuje się dane z reprezentatywnych instalacji, w których prowadzi się takie same lub porównywalne działalności lub dane od operatorów statków powietrznych, którzy je prowadzą, skalowanych zgodnie z ich mocą produkcyjną.”; (ii) litera c) otrzymuje brzmienie: „c) »strumienie materiałów wsadowych de minimis« oznaczają grupę pomniejszych strumieni materiałów wsadowych wybranych przez operatora instalacji i łącznie emitujących maksymalnie 1 kilotonę lub mniej CO2 pochodzącego z paliw kopalnych rocznie lub wnoszących mniej niż 2 % (do maksymalnej wielkości wkładu 20 kiloton CO2 pochodzącego z paliw kopalnych rocznie) całkowitych rocznych emisji CO2 z tej instalacji lub spowodowanych przez operatora statków powietrznych przed odjęciem przenoszonego CO2, przy czym chodzi o wielkość większą w kategoriach bezwzględnych wielkości emisji;”; (iii) lit. e) otrzymuje brzmienie: „e) »pomniejsze strumienie materiałów wsadowych« oznaczają strumienie materiałów wsadowych wybrane przez operatora instalacji do łącznego emitowania rocznie 5 kiloton lub mniej CO2 pochodzącego z paliw kopalnych lub które wnoszą mniej niż 10 % (do maksymalnej wielkości wkładu 100 kiloton CO2 pochodzącego z paliw kopalnych rocznie) całkowitych rocznych emisji CO2 z tej instalacji lub spowodowanych przez operatora statków powietrznych przed odjęciem przenoszonego CO2, przy czym chodzi o wielkość większą w kategoriach bezwzględnych wielkości emisji;”; e) w ust. 5 wprowadza się następujące zmiany: (i) litera e) otrzymuje brzmienie: „e) »racjonalne zapewnienie« oznacza wysoki, ale nie absolutny poziom zapewnienia, wyrażony pozytywnie we wnioskach z weryfikacji, czy weryfikowane sprawozdanie na temat wielkości emisji jest wolne od poważnych zafałszowań oraz czy instalacja lub operator statków powietrznych nie wykazują poważnych niezgodności;”; (ii) litera g) otrzymuje brzmienie: „g) »poziom pewności« oznacza stopień, do jakiego weryfikator jest przekonany, że wnioski z weryfikacji dowodzą, iż informacje przekazane w rocznym sprawozdaniu na temat emisji dla danej instalacji lub operatora statków powietrznych są wolne od poważnych zafałszowań lub zafałszowania takie występują;”; (iii) w ust. 5 lit. h) oraz i) otrzymują brzmienie: „h) »niezgodność« oznacza jakąkolwiek czynność lub pominięcie czynności w przypadku instalacji lub operatora statków powietrznych podlegających weryfikacji, zamierzone lub niezamierzone, które stoi w sprzeczności z planem monitorowania zatwierdzonym przez właściwe organy w zezwoleniu dla tej instalacji lub na mocy art. 3g dyrektywy 2003/87/WE; i) »istotna niezgodność« oznacza niezgodność z wymaganiami planu monitorowania zatwierdzonego przez właściwy organ w zezwoleniu dla instalacji lub na mocy art. 3g dyrektywy 2003/87/WE, która to niezgodność może prowadzić do innego traktowania instalacji lub operatora statków powietrznych przez właściwe organy;”; f) dodaje się ust. 6 w brzmieniu: „6. W odniesieniu do emisji i danych dotyczących tonokilometrów związanych z działalnością lotniczą stosuje się następujące definicje: a) »lotnisko odlotu« oznacza lotnisko, na którym rozpoczyna się lot stanowiący działalność lotniczą wymienioną w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE; b) »lotnisko przylotu« oznacza lotnisko, na którym kończy się lot stanowiący działalność lotniczą wymienioną w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE; c) »para lotnisk« oznacza parę stanowioną przez lotnisko odlotu i lotnisko przylotu; d) »dokumenty masy i wyważenia samolotu« oznaczają dokumenty określone w aktach międzynarodowych lub krajowych wdrażających normy i zalecane praktyki (SARP), określone w załączniku 6 (Eksploatacja statków powietrznych) do Konwencji chicagowskiej (1), w tym określonych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3922/91 (UE OPS), zmienionych rozporządzeniem Komisji (WE) nr 859/2008 z dnia 20 sierpnia 2008 r. w załączniku III części J, lub w równoważnych przepisach międzynarodowych; e) »pasażerowie« oznaczają osoby na pokładzie statku powietrznego w czasie lotu, z wyłączeniem członków załogi; f) »ładunek handlowy« oznacza łączną masę przewożonych ładunków, poczty, pasażerów i bagażu znajdujących się na pokładzie w czasie lotu; g) »odległość« oznacza długość ortodromy między lotniskiem odlotu a lotniskiem przylotu powiększoną o dodatkowy stały współczynnik wynoszący 95 km; h) »tonokilometr« oznacza tonę ładunku przewiezioną na odległość jednego kilometra. 3) w sekcji 3 wprowadza się następujące zmiany: a) w drugim akapicie wyrazy „danej instalacji” zastępuje się wyrazami „danej instalacji lub danego operatora statków powietrznych”; b) akapit piąty otrzymuje brzmienie: „Poprawność. Należy zadbać o to, by ustalenia dotyczące wielkości emisji nie były systematycznie wyższe lub niższe od faktycznej wielkości emisji. Należy wskazać źródła niepewności i zredukować je w najwyższym praktycznie osiągalnym zakresie. Należy dochować należytej staranności, aby zagwarantować, że określenie wielkości emisji poprzez obliczenia i pomiary wykazuje najwyższy osiągalny stopień dokładności. Operator dostarcza odpowiednie dowody, poświadczające z racjonalnym poziomem pewności rzetelność przedstawionych danych na temat wielkości emisji. Wielkość emisji ustala się przy użyciu odpowiednich metod monitorowania przedstawionych w niniejszych wytycznych. Wszystkie urządzenia pomiarowe lub inne urządzenia do badań, używane do sporządzania danych z monitorowania, są odpowiednio stosowane, konserwowane, kalibrowane i kontrolowane. Arkusze elektroniczne i inne narzędzia wykorzystywane do przechowywania i przetwarzania danych z monitorowania nie mogą wykazywać żadnych błędów. Sprawozdanie na temat wielkości emisji i inne związane z nim ustalenia nie mogą zawierać żadnych poważnych nieprawidłowości, cechować się stronniczością w doborze i sposobie przedstawienia informacji oraz muszą dostarczać w sposób wiarygodny i wyważony wykaz emisji z danej instalacji lub pochodzących od operatora statków powietrznych.”; c) w akapicie szóstym zdanie trzecie otrzymuje brzmienie: „Sama metodyka monitorowania musi zawierać instrukcje dla operatora instalacji, podane w sposób prosty i logiczny. Ponadto należy unikać dublowania działalności i uwzględniać systemy istniejące na miejscu w danej instalacji lub używane przez operatora statków powietrznych.”; 4) w sekcji 4.1 wprowadza się następujące zmiany: a) akapit pierwszy otrzymuje brzmienie: „Proces monitorowania i sprawozdawczości w przypadku instalacji lub operatora statków powietrznych obejmuje wszystkie emisje gazów cieplarnianych pochodzące ze wszystkich źródeł i/lub strumieni materiałów wsadowych należących do kategorii działalności wykonywanych przy instalacji lub przez operatora statków powietrznych, wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE, jak również z kategorii działalności i gazów cieplarnianych włączonych przez państwo członkowskie na mocy art. 24 dyrektywy 2003/87/WE. Operatorzy statków powietrznych zapewnią też wprowadzenie udokumentowanych procedur umożliwiających śledzenie zmian na liście źródeł emisji, takie jak leasing lub zakup statku powietrznego, zapewniając w ten sposób kompletność danych dotyczących emisji i uniknięcie podwójnego naliczania.”; b) w akapicie drugim zdanie drugie otrzymuje brzmienie: „W związku z tym zezwolenie musi zawierać wykaz wszystkich tych źródeł emisji i strumieni materiałów wsadowych z kategorii działalności wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE, które mają być objęte monitorowaniem i sprawozdawczością, a w przypadku działalności lotniczej, objęte planem monitorowania.”; c) akapit trzeci otrzymuje brzmienie: „Z szacowania wielkości emisji z instalacji wyłącza się emisje ze spalinowych silników tłokowych, wykorzystywanych w pojazdach do celów transportowych.”; 5) w sekcji 4.2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: „Przepisy załącznika IV do dyrektywy 2003/87/WE zezwala na ustalenie wielkości emisji z instalacji przy użyciu:”; 6) w sekcji 4.3 wprowadza się następujące zmiany: a) w akapicie pierwszym dodaje się zdanie w brzmieniu: „Na mocy art. 3g tej dyrektywy operatorzy statków powietrznych przedstawiają właściwemu organowi plany dotyczące monitorowania emisji i liczby tonokilometrów oraz składania sprawozdań w tym zakresie”; b) akapit trzeci otrzymuje brzmienie: „Właściwe organy sprawdzają i zatwierdzają plan monitorowania przygotowany przez operatora instalacji przed rozpoczęciem okresu sprawozdawczego, a następnie po wprowadzeniu wszelkich istotnych zmian w metodyce monitorowania stosowanej w odniesieniu do danej instalacji lub przez operatora statków powietrznych. Jeżeli wymaga tego załącznik dotyczący konkretnych kategorii działalności, plan monitorowania jest przedstawiany w określonym terminie przy użyciu standardowego szablonu.”; 7) w sekcji 5 wprowadza się następujące zmiany: a) w sekcji 5.1 akapit trzeci pod nagłówkiem „Emisje z procesów spalania” otrzymuje brzmienie: „Dane dotyczące działalności opierają się na parametrze zużycia paliwa. Ilość zużytego paliwa wyraża się w jednostkach zawartości energii jako TJ, chyba że niniejsze wytyczne stanowią inaczej. Wykorzystanie wartości opałowej uznaje się za niepotrzebne dla określonych działalności, jeżeli załączniki dotyczące konkretnych kategorii działalności wskazują, że wskaźniki emisji wyrażone w t CO2 na tonę paliwa mogą być użyte przy podobnym poziomie dokładności. Wskaźnik emisji wyrażony jest jako t CO2/TJ, chyba że niniejsze wytyczne stanowią inaczej. Podczas zużycia paliwa nie cały węgiel zawarty w paliwie ulega utlenieniu do CO2. Utlenianie niecałkowite zachodzi wskutek niepełnej efektywności procesu spalania, w którym pewna część węgla pozostaje niespalona lub ulega spaleniu częściowemu do postaci sadzy lub popiołu. Węgiel nieutleniony lub utleniony częściowo uwzględnia się we współczynniku utleniania, który wyraża się jako ułamek. Współczynnik utleniania wyraża się w ułamku liczby całkowitej. W efekcie powstaje następujący wzór obliczeniowy:”; b) w sekcji 5.2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: „Wytyczne dotyczące poszczególnych kategorii działalności, przedstawione w załącznikach II–XI oraz załącznikach XIV i XV zawierają szczególne metodyki ustalania następujących zmiennych: dane dotyczące działalności (składające się z dwu zmiennych – przepływu paliwa/materiału oraz wartości opałowej), wskaźniki emisji, dane o składzie, współczynniki utleniania i konwersji oraz ładunek handlowy.”; c) nagłówek sekcji 5.3 otrzymuje brzmienie: d) nagłówek sekcji 5.4 otrzymuje brzmienie: e) w sekcji 5.5 akapit drugi otrzymuje brzmienie: „W celu osiągnięcia najwyższego stopnia przejrzystości i jak największej spójności z krajowymi wykazami gazów cieplarnianych stosowanie wskaźników emisji dla paliwa wyrażonych jako t CO2/t, a nie jako t CO2/TJ, w odniesieniu do emisji ze spalania ogranicza się do przypadków, które inaczej skutkowałyby dla operatora instalacji nieracjonalnymi kosztami, oraz do przypadków określonych w dotyczących konkretnych kategorii działalności załącznikach do tych wytycznych.”; 8) nagłówek sekcji 6 otrzymuje brzmienie: 9) w sekcji 7.1 wprowadza się następujące zmiany: a) akapit drugi otrzymuje brzmienie: „W odniesieniu do metodyki opartej na obliczeniach, zgodnie z przepisami sekcji 5.2, właściwe organy dokonują zatwierdzenia kombinacji poziomów dokładności dla każdego strumienia materiałów wsadowych w ramach danej instalacji oraz zatwierdzenia wszystkich innych szczegółowych aspektów metodyki monitorowania wybranej dla danej instalacji i zawartej w zezwoleniu na emisje z tej instalacji lub, w przypadku działalności lotniczej, zawarte w planie monitorowania operatora statków powietrznych. W ten sposób właściwe organy zatwierdzają zakres niepewności wynikających bezpośrednio z prawidłowego stosowania zatwierdzonej metodyki monitorowania, natomiast dowodem takiego zatwierdzenia jest treść zezwolenia lub, w przypadku działalności lotniczej, treść zatwierdzonego planu monitorowania. Przedstawienie kombinacji poziomów dokładności w sprawozdaniu na temat wielkości emisji uznawane jest za określenie niepewności w zakresie sprawozdawczości w rozumieniu dyrektywy 2003/87/WE. W związku z tym, w przypadku stosowania metodyki opartej na obliczeniach, nie ma wymogu przedstawienia sprawozdania na temat niepewności.”; b) w akapicie piątym zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: „We wszystkich pozostałych przypadkach operator instalacji przedstawia dowody na piśmie dotyczące poziomu niepewności związanego z określeniem danych w zakresie działalności dla każdego strumienia materiałów wsadowych, w celu wykazania zgodności z progami niepewności zdefiniowanymi w załącznikach II–XI oraz załącznikach XIV i XV do niniejszych wytycznych.”; 10) w sekcji 8 wprowadza się następujące zmiany: a) akapit pierwszy otrzymuje brzmienie: „Załącznik IV do dyrektywy 2003/87/WE ustanawia wymogi dotyczące sprawozdawczości w odniesieniu do instalacji i operatorów statków powietrznych. Format sprawozdawczy przedstawiony w sekcji 14 tego załącznika i informacje w nim wymagane należy wykorzystać jako podstawę w celu zgłaszania danych ilościowych, chyba że Komisja UE opublikowała równoważny elektroniczny protokół dla rocznych sprawozdań. Jeżeli format sprawozdawczy jest określony w załączniku dotyczącym konkretnych kategorii działalności, do celów sprawozdawczości należy stosować ten format sprawozdawczy i wymagane w nim informacje.”; b) akapit jedenasty otrzymuje brzmienie: „W celu osiągnięcia spójności między danymi przedstawianymi na mocy dyrektywy 2003/87/WE a danymi przedstawianymi przez państwa członkowskie w ramach Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu (UNFCCC) oraz z innymi danymi zgłaszanymi do Europejskiego Rejestru Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń (European PRTR), każda kategoria działalności przeprowadzana w danej instalacji lub przez operatora statków powietrznych ma być oznakowana przy zastosowaniu kodów pochodzących z dwóch następujących systemów sprawozdawczych:”; 11) w sekcji 9 wprowadza się następujące zmiany: a) akapity pierwszy i drugi otrzymują brzmienie: „Operator danej instalacji lub operator statków powietrznych dokumentuje i archiwizuje dane z monitorowania emisji gazów cieplarnianych generowanych przez wszystkie źródła i/lub strumieni materiałów wsadowych, powstałych w wyniku prowadzenia kategorii działalności wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE. Udokumentowane i zarchiwizowane dane z monitorowania są wystarczające dla dokonywania weryfikacji rocznych sprawozdań na temat wielkości emisji z danej instalacji lub spowodowanej przez operatora statków powietrznych, przedstawianych przez operatora na mocy art. 14 ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE, zgodnie z kryteriami ustanowionymi w załączniku V do tej dyrektywy.”; b) w akapicie czwartym wyrazy „operator danej instalacji” zastępuje się wyrazem „operator”; c) w akapicie piątym tiret piąte otrzymuje brzmienie: „— dokumentacja procesu gromadzenia danych dotyczących działalności dla danej instalacji lub operatora statków powietrznych i ich strumieni materiałów wsadowych,”; d) na końcu sekcji 9 dodaje się akapit w brzmieniu: „W odniesieniu do działalności lotniczej zachowuje się następujące informacje dodatkowe: — wykaz posiadanych i dzierżawionych statków powietrznych oraz niezbędne dowody kompletności tego wykazu; — wykaz lotów odbytych w każdym okresie sprawozdawczym oraz niezbędne dowody kompletności tego wykazu; — dane wykorzystywane do określenia ładunku handlowego i odległości w odniesieniu do lat, dla których podaje się dane dotyczące tonokilometrów; — dokumentację dotyczącą podejścia do luk w danych, w stosownych przypadkach, oraz danych wykorzystywanych do uzupełniania luk w danych, jeżeli takie się pojawiły.”; 12) w sekcji 10 wprowadza się następujące zmiany: a) w sekcji 10.3.3 w trzecim akapicie wyraz „instalacji” zastępuje się wyrazami „instalacji lub operatora statków powietrznych”; b) w sekcji 10.4.1 akapit trzeci otrzymuje brzmienie: „Operator przedstawia weryfikatorowi sprawozdanie na temat wielkości emisji, kopię posiadanego planu lub planów monitorowania oraz wszelkie inne właściwe informacje.”; c) w sekcji 10.4.2 akapit drugi lit. a) tiret drugie otrzymuje brzmienie: „— ma obowiązek poznać i rozumieć każdą kategorię działalności przeprowadzanej w instalacji lub przez operatora statków powietrznych, źródła emisji i strumienie materiałów wsadowych w ramach tej instalacji lub właściwych kategorii działalności lotniczej operatora statków powietrznych, urządzenia pomiarowe stosowane do celów monitorowania lub pomiarów danych dotyczących działalności, pochodzenie i stosowanie wskaźników emisji oraz współczynników utleniania i konwersji, wszelkie inne dane wykorzystywane w celu obliczenia lub zmierzenia wielkości emisji oraz środowisko, w jakim funkcjonuje dana instalacja lub operator statków powietrznych;”; d) w sekcji 10.4.2 tabela 3 otrzymuje brzmienie: „Tabela 3 Poziom istotności Instalacje kategorii A i B lub operatorzy statków powietrznych o rocznych emisjach CO2 równych lub mniejszych niż 500 kiloton 5 % Instalacje kategorii C lub operatorzy statków powietrznych o rocznych emisjach CO2 większych niż 500 kiloton 2 %” 13) w sekcji 11 w tabeli 4 po pozycji „kerozyna” dodaje się następujące pozycje: Opis rodzaju paliwa Wskaźnik emisji (tCO2/TJ) Wartość opałowa (TJ/Gg) Wytyczne IPCC z 2006 r. (z wyjątkiem biomasy) Wytyczne IPCC z 2006 r. „Benzyna lotnicza (AvGas) 70,0 44,3 Paliwo do silników odrzutowych (Jet B) 70,0 44,3 Naftowe paliwo lotnicze (Jet A1 lub Jet A 71,5 44,1” 14) w sekcji 13.5.2 akapit pierwszy zdanie trzecie otrzymuje brzmienie: „Odnośne laboratoria i procedury analityczne muszą być wyliczone w planie monitorowania.”; 15) w sekcji 14 akapit pierwszy zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: „Jako podstawę dla sprawozdawczości stosuje się poniższe tabele, które można dostosowywać odpowiednio do liczby kategorii działalności, rodzaju instalacji, paliw i procesów objętych monitorowaniem, chyba że załącznik zawierający wytyczne dla konkretnych kategorii działalności stanowi inaczej.”; 16) w sekcji 15 wprowadza się następujące zmiany: a) w sekcji 15.1, w sekcji 1.A tabeli powyżej wiersza „4. Inne sektory” dodaje się następujące wiersze: „3. Transport a. Lotnictwo cywilne” b) w sekcji 15.1, w sekcji tabeli oznaczonej „NOTY DODATKOWE” poniżej wiersza „Emisje CO2 z biomasy” dodaje się następujący wiersz: „Bunkry międzynarodowe, Lotnictwo”