ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 217/42

Sprostowanie do dyrektywy Rady 74/148/EWG z dnia 4 marca 1974 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do odważników od 1 mg do 50 kg o dokładności większej niż średnia

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 84 z dnia 28 marca 1974 r. )

(Polskie wydanie specjalne, rozdział 13, tom 02, str. 63)

1) Strona 63, art. 1:

zamiast:

„Niniejsza dyrektywa dotyczy odważników o dokładności większej niż średnia, których wartość nominalna jest równa 1 mg lub większa i jest równa lub mniejsza niż 50 kg. Niniejszej dyrektywy nie stosuje się do odważników metrycznych w karatach lub do odważników specjalnych omówionych w innych dyrektywach.”,

powinno być:

„Niniejsza dyrektywa dotyczy odważników klasy dokładności wyższej niż średnia o masie nominalnej równej 1 mg lub większej i równej 50 kg lub mniejszej. Niniejsza dyrektywa nie dotyczy odważników karatowych lub odważników specjalnych omówionych w innych dyrektywach.”.

2) Strona 63, art. 2:

zamiast:

„Odważniki, które mogą otrzymać oznakowania i symbole według EWG, są wymienione w wykazie w załączniku. Nie są one przedmiotem zatwierdzenia typu według EWG; muszą one przejść przez procedurę wstępnej weryfikacji według EWG.”,

powinno być:

„Odważniki, które mogą otrzymać oznaczenia i cechy EWG, są wymienione w wykazie w załączniku. Nie są one przedmiotem zatwierdzenia wzoru EWG; muszą one przejść legalizację pierwotną EWG.”.

3) Strona 63, art. 3:

zamiast:

„Żadne z państw członkowskich nie może odmówić, zabronić czy ograniczyć wprowadzania na rynek lub wprowadzania do użycia odważników określonych w art. 1 i posiadających znak wstępnej weryfikacji według EWG.”,

powinno być:

„Żadne z państw członkowskich nie może odmówić, zabronić lub ograniczyć wprowadzania do obrotu lub do użytkowania odważników określonych w art. 1 i oznaczonych cechą legalizacji pierwotnej EWG.”.

4) Tekst załącznika zastępuje się tekstem w brzmieniu:
Dyrektywa Rady

z dnia 7 listopada 1974 r.

zmieniająca art. 5 ust. 2 dyrektywy 69/335/EWG w sprawie podatków pośrednich od gromadzenia kapitału

(74/553/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 99 i 100,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Zgromadzenia [1],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł 5 ust. 2 dyrektywy Rady 69/335/EWG [3] z dnia 17 lipca 1969 r. w sprawie podatków pośrednich od gromadzenia kapitału przewiduje, że w przypadkach wymienionych w ust. 1 lit. a), b) i c) kwota podlegająca opodatkowaniu nie powinna być mniejsza od rzeczywistej wartości udziałów subskrybowanych lub posiadanych przez każdego udziałowca, albo od nominalnej wartości tych udziałów, jeśli ta ostatnia jest wyższa od ich wartości rzeczywistej;

w niektórych powyższych przypadkach przyjęcie wartości rzeczywistej udziałów w spółce jako minimalnej podstawy opodatkowania nie odpowiada zasadom, na których oparte jest ujednolicenie podatku od podwyższenia kapitału i których celem jest wprowadzenie systemu, w którym podatek od podwyższenia kapitału jest naliczany tylko od transakcji stanowiących z prawnego punktu widzenia podwyższenie kapitału i tylko w takim zakresie, w jakim transakcje takie przyczyniają się do wzmocnienia potencjału ekonomicznego spółki,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

"2. W przypadkach wymienionych w ust. 1 lit. a) i b) Państwa Członkowskie mogą przyjąć jako podstawę opodatkowania podatkiem od podwyższenia kapitału rzeczywistą wartość subskrybowanych udziałów w spółce lub należących do każdego z udziałowców. Nie dotyczy to przypadków, w których wkłady dokonywane są wyłącznie w gotówce. W żadnym przypadku podstawa opodatkowania nie może być mniejsza od nominalnej sumy udziałów subskrybowanych w spółce lub należących do każdego z udziałowców."

Artykuł 2

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 7 listopada 1974 r.

W imieniu Rady

A. Jarrot

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 76 z 3.7.1974, str. 9.

[2] Dz.U. C 109 z 19.9.1974, str. 35.

[3] Dz.U. L 249 z 3.10.1969, str. 25.

--------------------------------------------------
Dyrektywa Rady

z dnia 17 grudnia 1974 r.

rozszerzająca zakres dyrektywy nr 64/221/EWG w sprawie koordynacji specjalnych środków dotyczących przemieszczania się i pobytu cudzoziemców, uzasadnionych względami porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub zdrowia publicznego w celu włączenia obywateli jednego Państwa Członkowskiego, którzy korzystają z prawa pozostawania na terytorium innego Państwa Członkowskiego po zakończeniu prowadzenia na tym terytorium działalności na własny rachunek

(75/35/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 56 ust. 2 oraz art. 235,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],

a także mając na uwadze, co następuje:

dyrektywa 64/221/EWG [3] skoordynowała specjalne środki dotyczące przemieszczania się i pobytu cudzoziemców, uzasadnionych względami porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub zdrowia publicznego, a dyrektywa nr 75/34/EWG [4] określiła warunki korzystania przez obywateli jednego Państwa Członkowskiego z prawa pozostawania na terytorium innego Państwa Członkowskiego po zakończeniu na tym terytorium działalności na własny rachunek;

dyrektywa 64/221/EWG musi więc znaleźć zastosowanie również do tych osób, do których ma zastosowanie dyrektywa 75/34/EWG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Dyrektywę nr 64/221/EWG stosuje się do obywateli Państw Członkowskich i członków ich rodzin, którzy zgodnie z dyrektywą nr 75/34/EWG mają prawo do pozostawania na terytorium Państwa Członkowskiego.

Artykuł 2

Państwa Członkowskie wprowadzają w życie środki niezbędne do wykonania przepisów niniejszej dyrektywy w terminie dwunastu miesięcy od jej notyfikacji i niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 grudnia 1974 r.

W imieniu Rady

M. Durafour

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 14 z 27.3.1973, str. 21.

[2] Dz.U. C 142 z 31.12.1972, str. 10.

[3] Dz.U. 56 z 4.4.1964, str. 850/64.

[4] Dz.U. 14 z 20.1.1975, str. 10.

--------------------------------------------------
Dyrektywa Rady

z dnia 24 czerwca 1975 r.

zmieniająca dyrektywy nr 64/432/EWG, 64/433/EWG, 71/118/EWG, 72/461/EWG i 72/462/EG w odniesieniu do ważności procedur Stałego Komitetu Weterynaryjnego

(75/379/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 43 i 100,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Zgromadzenia [1],

a także mając na uwadze, co następuje:

Stały Komitet Weterynaryjny, ustanowiony decyzją 68/361/EWG [2], wyraża swoją opinię zgodnie z procedurami, których ważność została ograniczona do 30 miesięcy, począwszy od daty przedstawienia pierwszego wniosku o wydanie opinii do wymienionego Komitetu;

po raz pierwszy sprawa została przekazana Komitetowi w dniu 22 grudnia 1972 r.; okres, jaki minął do tej pory, jest niewystarczający do podjęcia ostatecznej decyzji i, uwzględniając ważność wcześniej wymienionych procedur, powinien być jedynie czasowo przedłużony,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W następujących artykułach wyrazy "30 miesięcy" zostają zastąpione wyrazami "102 miesiące":

- art. 14 dyrektywy Rady 64/432/EWG [3] z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych zwierząt wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy bydłem i trzodą chlewną, ostatnio zmienionej dyrektywą 74/383/EWG [4],

- art. 9b dyrektywy Rady 64/433/EWG [5] z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy świeżym mięsem, ostatnio zmienionej dyrektywą 74/387/EWG,

- art. 13 dyrektywy Rady 71/118/EWG [6] z dnia 15 lutego 1971 r. w sprawie problemów zdrowotnych wpływających na handel świeżym mięsem drobiowym, ostatnio zmienionej dyrektywą 74/387/EWG,

- art. 10 dyrektywy Rady 72/461/EWG [7] z dnia 12 grudnia 1972 r. w sprawie problemów zdrowotnych wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy świeżym mięsem, ostatnio zmienionej dyrektywą 74/387/EWG,

- art. 31 dyrektywy Rady 72/462/EWG [8] z dnia 12 grudnia 1972 r. w sprawie problemów zdrowotnych i inspekcji weterynaryjnej przed przywozem z państw trzecich bydła, trzody chlewnej i świeżego mięsa, ostatnio zmienionej dyrektywą 74/387/EWG.

Artykuł 2

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 24 czerwca 1975 r.

W imieniu Rady

M.A. Clinton

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 111 z 20.5.1975, str. 26.

[2] Dz.U. L 225 z 18.10.1968, str. 23.

[3] Dz.U. 121 z 29.7.1964, str. 1977/64.

[4] Dz.U. L 202 z 24.7.1974, str. 36.

[5] Dz.U. 121 z 29.7.1964, str. 2012/64.

[6] Dz.U. L 55 z 8.3.1971, str. 23.

[7] Dz.U. L 302 z 31.12.1972, str. 24.

[8] Dz.U. L 302 z 31.12.1972, str. 28.

--------------------------------------------------
Dyrektywa Komisji

z dnia 25 lipca 1975 r.

ograniczająca obrót materiałem siewnym wiechliny łąkowej (Poa pratensis L.) do materiału siewnego, który został urzędowo zakwalifikowany jako "elitarny materiał siewny" lub "kwalifikowany materiał siewny"

(75/502/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady z dnia 14 czerwca 1966 r. [1] w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych, ostatnio zmienioną dyrektywą Rady z dnia 11 grudnia 1973 r. [2], w szczególności art. 3 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

wyżej wymieniona dyrektywa zezwala na obrót elitarnym, kwalifikowanym i handlowym materiałem siewnym wiechliny łąkowej (Poa pratensis L.);

artykuł 3 ust. 3 dyrektywy upoważnia Komisję do zakazania obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych, o ile nie został urzędowo zakwalifikowany jako "elitarny materiał siewny" lub "kwalifikowany materiał siewny";

Państwa Członkowskie produkują teraz wystarczające ilości elitarnego i kwalifikowanego materiału siewnego dla zaspokojenia popytu na materiał siewny wiechliny łąkowej (Poa pratensis L.) we Wspólnocie;

w konsekwencji właściwym jest, by nie zezwalać dalej na obrót wiechliną łąkową po zużyciu zapasów pochodzących z produkcji na obecnych warunkach;

środki przewidziane w niniejszej dyrektywie zgodne są z opinią Stałego Komitetu ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Państwa Członkowskie zapewniają, że nie później niż od dnia 1 lipca 1976 r. nie zezwala się na dalszy obrót materiałem siewnym wiechliny łąkowej (Poa pratensis L.), o ile nie został urzędowo zakwalifikowany jako "elitarny materiał siewny" lub "kwalifikowany materiał siewny."

Artykuł 2

Państwa Członkowskie najpóźniej do dnia 1 lipca 1976 r. wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne, niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 25 lipca 1975 r.

W imieniu Komisji

P.J. Lardinois

Członek Komisji

[1] Dz.U. 125 z 11.7. 1966, str. 2298/66.

[2] Dz.U. L 356 z 27.12.1973, str. 79.

--------------------------------------------------
Dyrektywa Rady

z dnia 6 kwietnia 1976 r.

wprowadzająca piątą zmianę do dyrektywy Rady z dnia 23 października 1962 r. dotyczącą zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do barwników mogących mieć zastosowanie w środkach spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi

(76/399/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],

a także mając na uwadze, co następuje:

dyrektywa Rady z dnia 23 października 1962 r. dotycząca zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do barwników mogących mieć zastosowanie w środkach spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi [3], ostatnio zmieniona dyrektywą 70/358/EWG [4], ustanawia wspólny wykaz barwników;

od chwili przyjęcia tej dyrektywy, dokonano znacznego postępu w zakresie metod analizy toksykologicznej dodatków do żywności, w szczególności w ocenie i interpretowaniu informacji o charakterze biologicznym i chemicznym;

z uwagi na obecne wymogi odnośnie do bezpieczeństwa barwników stosowanie niektórych nie powinno być dłużej dopuszczalne w środkach spożywczych;

należy nadać moc obowiązującą powyższemu wymogowi zakazu na warunkach zapewniających ochronę zdrowia powszechnego, unikając w miarę możliwości zakłóceń o charakterze technologicznym i ekonomicznym,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

1. W załącznikach I i III do dyrektywy z dnia 23 października 1962 r. wprowadza się następujące zmiany:

Od dnia 1 stycznia 1977 r. skreśla się następujące barwniki:

E 103 Chryzoina S,

E 105 Żółcień Jaune solide,

E 111 Oranż GGN,

E 121 Orselina,

E 125 Szkarłat GN,

E 126 Ponceau 6 R,

E 130 Błękit antrachinowy (błękit indantrenowy RS),

E 152 Czerń 7984,

E 181 Wypalony czarnoziem.

2. Obrót środkami spożywczymi zawierającymi jeden lub więcej barwników wymienionych w ust. 1 jest zabroniony od dnia 1 stycznia 1978 r.

Artykuł 2

Państwa Członkowskie, które upoważnione są do wydawania zakazu do dnia 31 grudnia 1975 r. stosowania w środkach spożywczych jednego lub więcej barwników wymienionych w art. 1 ust. 1, mogą utrzymać taki zakaz po upływie tego terminu.

Artykuł 3

Państwa Członkowskie podejmą wszelkie niezbędne środki w celu wprowadzenia w życie niniejszej dyrektywy w terminach określonych w art. 1 i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 6 kwietnia 1976 r.

W imieniu Rady

J. Hamilius

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 79 z 5.4.1976, str. 46.

[2] Dz.U. C 50 z 4.3.1976, str. 8.

[3] Dz.U. 115 z 11.11.1962, str. 2645/62.

[4] Dz.U. L 157 z 18.7.1970, str. 36.

--------------------------------------------------
31977L0096R(02)
31.1.1977 L 26/67 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH
SPROSTOWANIE
do dyrektywy Rady 77/96/EWG z dnia 21 grudnia 1976 r. w sprawie bada ńświe żego mi ęsa wieprzowego na
obecno śćwłosieni (trichinella spiralis) przed przywozem z pa ństw trzecich
(Dziennik Urz ędowy Unii Europejskiej, Wydanie Specjalne 2004, rozdzia ł3, tom 3, str. 67)
W tytule i w tek ście,
zamiast: „przed przywozem”,
powinno by ć:„przy przywozie”.03/t. 39 589 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej PL
Dyrektywa Rady

z dnia 19 czerwca 1978 r.

zmieniająca po raz pierwszy dyrektywę Rady 76/118/EWG w sprawie zbliżania ustawodawstw Państw Członkowskich odnośnie do niektórych rodzajów częściowo lub całkowicie odwodnionego mleka konserwowanego przeznaczonego do spożycia przez ludzi

(78/630/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, a w szczególności jego art. 43 i 100,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],

a także mając na uwadze, co następuje:

dyrektywa Rady 76/118/EWG z dnia 18 grudnia 1975 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw Państw Członkowskich odnośnie do niektórych rodzajów częściowo lub całkowicie odwodnionego mleka konserwowanego przeznaczonego do spożycia przez ludzi [3] określa w art. 3 ust. 1, iż jedynie nazwy, do których istnieje odniesienie i które są zdefiniowane w Załączniku do tej dyrektywy mogą oznaczać produkty tam zdefiniowane; w punkcie 1 lit. c) tego Załącznika nazwa "częściowo odtłuszczone mleko kondensowane, bez dodatku cukru" stanowi odniesienie i jest zdefiniowana; na mocy tego przepisu jedynym rodzajem mleka, jakie może być sprzedawane pod tą nazwą jest częściowo odwodnione mleko zawierające wagowo pomiędzy 4 a 4,75 % tłuszczu i nie mniej niż 24 % części stałych mleka;

z uwagi na problemy ze zrozumieniem u kupujących dyrektywa 76/118/EWG wymienia w art. 3 ust. 2 nazwy, używanie których zastrzega się na terytoriach Państw Członkowskich, których to dotyczy;

podobne trudności stwierdzono również w niektórych Państwach Członkowskich w stosunku do nazwy częściowo odtłuszczonego mleka kondensowanego, bez dodatku cukru, które może podlegać sprzedaży detalicznej; z tego powodu konieczne jest otwarcie w tych państwach możliwości przewidzianej w art. 3 ust. 2 dyrektywy 76/118/EWG w odniesieniu do sprzedaży detalicznej produktów o powyższej nazwie,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W art. 3 ust. 2 dyrektywy Rady 76/118/EWG dodaje się następujący tekst:

"d) "Geëvaporeerde halvfolle melk" w Belgii i Holandii oraz "lait demi-écrémé concentré" i "lait demi-écrémé concentré non sucré" w Belgii, Francji i Luksemburgu, aby oznaczyć, w przypadku sprzedaży detalicznej, produkty zdefiniowane w pkt 1 lit. c) Załącznika."

Artykuł 2

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 19 czerwca 1978 r.

W imieniu Rady

P. Dalsager

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 183 z 1.8.1977, str. 59.

[2] Dz.U. C 84 z 8.4.1978, str. 3.

[3] Dz.U. L 24 z 30.1.1976, str. 49.

--------------------------------------------------
Dziewiąta dyrektywa Rady

z dnia 26 czerwca 1978 r.

w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do podatków obrotowych

(78/583/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 99 i 100,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł 1 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do podatków obrotowych - wspólnego systemu podatku od wartości dodanej: jednolita podstawa wymiaru podatku [3] ustanawia dzień 1 stycznia 1978 r. jako najpóźniejszą datę do wykonania jej przepisów w Państwach Członkowskich;

dyrektywa 77/388/EWG ustanawia wspólne przepisy dla wszystkich dziedzin objętych podatkiem od wartości dodanej; w wielu przypadkach obowiązkiem Państw Członkowskich jest określenie warunków, na podstawie których te przepisy będą stosowane; w nawiązaniu do faktu, iż zakres dyrektywy 77/388/EWG jest tak szeroki, że obejmuje znaczącą liczbę przepisów krajowych, szereg Państw Członkowskich nie było w stanie przeprowadzić niezbędnych zmian, aby zastosować się do dyrektywy 77/388/EWG; wskazane Państwa Członkowskie nie były w ten sposób w stanie zakończyć procedury legislacyjnej niezbędnej do dostosowania ich ustawodawstw odnoszących się do podatku od wartości dodanej w trakcie ustalonego terminu;

zainteresowane Państwa Członkowskie zwróciły się o przesunięcie terminu wejścia w życie dyrektywy 77/388/EWG; w tych okolicznościach przedłużenie o 12 miesięcy powinno być wystarczające,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 1 dyrektywy 77/388/EWG Dania, Niemcy, Francja, Irlandia, Włochy, Luksemburg oraz Niderlandy są niniejszym upoważnione do wykonania wymienionej dyrektywy najpóźniej do dnia 1 stycznia 1979 r.

Artykuł 2

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Danii, Niemiec, Francji, Irlandii, Włoch, Luksemburga i Niderlandów.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 26 czerwca 1978 r.

W imieniu Rady

K. B. Andersen

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 163 z 10.7.1978, str. 68.

[2] Opinia dostarczona dnia 20/21 czerwca 1978 r. (dotychczas niepublikowana w Dzienniku Urzędowym).

[3] Dz.U. L 145 z 13.6.1977, str. 1.

--------------------------------------------------
Dyrektywa Komisji

z dnia 24 maja 1978 r.

zmieniającadyrektywę 74/268/EWG ustanawiająca specjalne warunki dotyczące obecności "Avena fatua" w roślinach pastewnych i materiale siewnym zbóż

(78/511/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 66/401/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych [1] ostatnio zmienioną dyrektywą Rady 78/55/EWG [2], w szczególności jej art. 11,

a także mając na uwadze, co następuje:

powyższa dyrektywa ustanowiła tolerancję w odniesieniu do obecności Avena fatua w materiale siewnym roślin pastewnych;

tolerancja ta wydaje się zbyt wysoka w odniesieniu do niektórych wymagań;

dyrektywa Komisji 74/268/EWG z dnia 2 maja 1974 r. [3] ustanowiła z tego powodu specjalne warunki w odniesieniu do obecności Avena fatua w materiale siewnym roślin pastewnych;

pierwsza dyrektywa Komisji 78/386/EWG z dnia 18 kwietnia 1978 r. zmieniająca załączniki do dyrektywy Rady 66/401/EWG w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych [4] ustanowiła na poziomie Wspólnoty nowe warunki w odniesieniu do obecności Avena fatua w materiale siewnym roślin pastewnych;

z powodu tych zmian nie są już konieczne specjalne warunki zawarte w dyrektywie 74/268/EWG;

należy z tego powodu uchylić te specjalne warunki w odniesieniu do materiału siewnego roślin pastewnych;

środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Uchyla się art. 1 dyrektywy 74/268/EWG.

Artykuł 2

Państwa Członkowskie wprowadzą w życie do 1 lipca 1980 r. przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję, która powiadamia inne Państwa Członkowskie.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 24 maja 1978 r.

W imieniu Komisji

Finn Gundelach

Wiceprzewodniczący

[1] Dz.U. L 125 z 11.7.1996, str. 2298/66.

[2] Dz.U. L 16 z 20.1.1978, str. 23.

[3] Dz.U. L 141 z 24.5.1974, str. 19.

[4] Dz.U. L 113 z 25.4.1978, str. 1.

--------------------------------------------------
Dyrektywa Rady

z dnia 23 listopada 1978 r.

zmieniająca dyrektywę 76/135/EWG w sprawie wzajemnego uznawania świadectw zdolności żeglugowej statków żeglugi śródlądowej

(78/1016/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 75,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],

a także mając na uwadze, co następuje:

zgodnie z art. 5 dyrektywy Rady 76/135/EWG z dnia 20 stycznia 1976 r. w sprawie wzajemnego uznawania świadectw zdolności żeglugowej statków żeglugi śródlądowej [4] Rada w możliwie najkrótszym terminie, nie później niż do dnia 1 stycznia 1978 r., przyjmie na wniosek Komisji wspólne przepisy ustanawiające wymogi techniczne dla statków żeglugi śródlądowej; w związku ze złożonością sprawy termin ten nie mógł zostać dotrzymany; dlatego też właściwe jest, aby dzień 1 stycznia 1980 r. został oznaczony jako termin, do upływu którego wspólne przepisy zostaną najpóźniej przyjęte;

artykuł 7 niniejszej dyrektywy stanowi, że przepis ten jest ważny do dnia 31 grudnia 1978 r., a jego ważność może być, w razie potrzeby, przedłużona do rzeczywistego wejścia w życie art. 5 niniejszej dyrektywy; w świetle powyższego należy takie przedłużenie przyjąć,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W dyrektywie 76/135/EWG wprowadza się następujące zmiany:

1) W art. 5 datę "1 stycznia 1978 r." zastępuje się datą "1 stycznia 1980 r.".

2) Artykuł 7 otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 7

Niniejsza dyrektywa jest ważna do czasu wejścia w życie przepisów określonych w art. 5.".

Artykuł 2

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 listopada 1978 r.

W imieniu Rady

K. Gscheidle

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 13 z 17.1.1978, str. 4.

[2] Dz.U. C 108 z 8.5.1978, str. 67.

[3] Dz.U. C 181 z 31.7.1978, str. 29.

[4] Dz.U. L 21 z 29.1.1976, str. 10.

--------------------------------------------------