ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
a)

przyczynianie się do zmniejszenia śladu ekologicznego lotnictwa poprzez przyspieszenie procesu opracowywania neutralnych dla klimatu technologii lotniczych w celu ich możliwie jak najszybszego wdrożenia, co w znaczącym stopniu przyczyniłoby się do osiągnięcia celów ogólnych Europejskiego Zielonego Ładu, w szczególności w zakresie celu zakładającego ograniczenie emisji gazów cieplarnianych netto w całej Unii o co najmniej 55 % do 2030 r. w porównaniu z poziomami z 1990 r., oraz wniosłoby wkład w działania służące wprowadzeniu Unii na ścieżkę, która pozwoliłaby jej osiągnąć neutralność klimatyczną najpóźniej do 2050 r.;
(49)

Bez uszczerbku dla stosowania art. 28 rozporządzenia podstawowego Komisja zgromadziła i poddała kontroli krzyżowej wszystkie informacje uznane za niezbędne do stwierdzenia subsydiowania, określenia wynikłej szkody oraz interesu Unii. Z powodu wybuchu pandemii COVID-19 i wynikających z niej środków wprowadzonych w celu powstrzymania jej rozprzestrzeniania się („zawiadomienie w sprawie COVID-19”) (11) Komisja nie mogła przeprowadzić wizyt kontrolnych w lokalach rządu ChRL ani w lokalach przedsiębiorstw objętych próbą oraz współpracujących importerów i użytkowników. Zamiast tego Komisja przeprowadziła zdalną kontrolę krzyżową informacji podanych przez rząd ChRL, w której wzięły udział odpowiednie ministerstwa i inne organy rządowe. Ponadto za pośrednictwem wideokonferencji Komisja przeprowadziła zdalne kontrole krzyżowe w następujących przedsiębiorstwach: a) producenci unijni: — Carcano Antonio Spa, („Carcano”), Włochy, — Eurofoil Luxembourg S.A. („Eurofoil”), Luksemburg, — Hydro Aluminium Rolled Products GmbH („Hydro”), Niemcy, b) użytkownicy: — Manreal („Manreal”), Hiszpania, — Walki Group Oy („Walki”), Finlandia; c) objęci próbą producenci eksportujący w Chinach: 1) grupa Nanshan: — Yantai Donghai Aluminium Foil Co., Ltd. („Donghai Foil”), — Yantai Jintai International Trade Co., Ltd., — Longkou Nanshan Aluminium New Material Co., Ltd., — Longkou Nanshan Aluminum Rolling New Material Co., Ltd., — Shandong Nanshan Aluminium Co., Ltd. („Shandong Nanshan”), — Nanshan Group Co., Ltd. („Nanshan Group Co., Ltd.”), — Nanshan Group Finance Co., Ltd. („Nanshan Finance”), — Longkou Donghai Alumina Co., Ltd, — Shandong Yili Electric Industry Co., Ltd.; 2) grupa Wanshun: — Jiangsu Zhongji Lamination Materials Co., Ltd., — Jiangsu Zhongji Lamination Materials Co., (HK) Ltd., — Anhui Maximum Aluminium Industries Co., Ltd, — Shantou Wanshun New Material Group Co., Ltd („Shantou Wanshun”), — Jiangsu Huafeng Aluminium Industry Co., Ltd.; 3) grupa Daching i przedsiębiorstwa powiązane: — Xiamen Xiashun Aluminium Foil Co. Ltd („Xiamen Xiashun”), — Xiamen Qishun Real Estate Co., Ltd, — Yunnan Yongshun Aluminum Co., Ltd („Yongshun”), — Yunnan Yunlv Yongxin Metal Processing Co., Ltd („Yongxin”), — Daching Enterprises Ltd.
3.

Certyfikat musi być wypełniony czytelnie oraz w sposób uniemożliwiający usunięcie zapisów. Nie zezwala się na wymazywanie ani nadpisywanie. Certyfikat wypełnia się w języku uznawanym przez państwo członkowskie, na którego terytorium ma siedzibę niezależny, mały producent. Przez pojęcie „uznawany język” rozumie się jeden z języków urzędowo używanych w państwie członkowskim niezależnego, małego producenta lub jakikolwiek inny język urzędowy Unii, co do którego to państwo członkowskie oświadczyło, iż jest on dopuszczalny do tego celu.
3)

wymagają od organów celnych, aby nie dopuszczały produktu do obrotu, ponieważ stwarza on poważne zagrożenie lub jest niezgodny z mającymi zastosowanie przepisami unijnymi. Organy nadzoru rynku wskazują powody, dla których produkt nie jest zgodny z przepisami lub stwarza poważne zagrożenie, naruszone unijne akty prawne, jak również główną kategorię danych produktów zgodnie z załącznikiem I sekcja 2 lit. d). Organy nadzoru rynku mogą wskazać, czy sprzeciwiają się późniejszemu zgłoszeniu produktu do procedury celnej innej niż dopuszczenie do obrotu. Organy nadzoru rynku mogą również wskazać, czy i dlaczego uważają, że produkt należy zniszczyć lub w inny sposób sprawić, że stanie się on niezdatny do użytku, w ramach art. 28 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2019/1020;
(1)

W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/947 (2) ustanowiono zasady i procedury realizacji pomocy, które mają zastosowanie do pomocy z IPA III. W motywie 52 i art. 16 rozporządzenia (UE) 2021/1529 upoważniono Komisję do określenia przepisów szczegółowych ustanawiających jednolite warunki wykonywania tego rozporządzenia. Należy ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące postępowania w sytuacjach szczególnych, zwłaszcza w odniesieniu do zarządzania pośredniego z udziałem beneficjentów wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2021/1529 („beneficjenci IPA III”), współpracy transgranicznej, zgodnie z definicją podaną w art. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) 2021/1529, a także pomocy na rzecz rozwoju obszarów wiejskich.
(9)

Aby zapewnić dostosowanie przepisów dotyczących elektronicznych instrukcji używania do nowych wymogów rozporządzenia (UE) 2017/745, należy uchylić rozporządzenie (UE) nr 207/2012. Rozporządzenie to stosuje się jednak nadal do wyrobów wprowadzanych do obrotu lub do używania w okresie przejściowym zgodnie z art. 120 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/745.
Mechanizmy wykrywania problemów. Takie mechanizmy przeprowadzają kontrole w celu zidentyfikowania danych, które nie spełniają już jednej lub więcej reguł dotyczących jakości danych lub norm jakości danych związanych ze wskaźnikami jakości danych. Takie kontrole mogą generować ostrzeżenie lub powiadomienie do właściwego organu państwa członkowskiego, wskazujące powód, dla którego dane przestały spełniać jedną lub więcej reguł dotyczących jakości danych lub norm jakości danych. O ile to możliwe, ostrzeżenie sugeruje zmiany niezbędne do tego, by dane wejściowe spełniały nowe reguły lub normy. W żadnym wypadku stosowanie takich kontroli nie może prowadzić do automatycznego usunięcia danych przechowywanych w systemach informacyjnych UE lub elementach interoperacyjności. W przypadku wprowadzania nowych danych do systemu informacyjnego UE lub elementu interoperacyjności w czasie, gdy mechanizmy wykrywania problemów są uruchomione, mechanizmy wykrywania problemów nie mają zastosowania do tych danych.
(40)

Zgodnie z art. 1 i 2 oraz art. 4a ust. 1 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do TUE i do TFUE, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, Irlandia nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana, ani go nie stosuje,
(12)

Przemoc ze względu na płeć oraz przemoc wobec grup zagrożonych (dzieci, młodzieży i innych grup zagrożonych, takich jak osoby LGBTIQ i osoby z niepełnosprawnościami) stanowią poważne naruszenie praw podstawowych i utrzymują się w całej Unii, we wszystkich kontekstach społecznych i gospodarczych, co odbija się poważnie na zdrowiu fizycznym, psychicznym i psychologicznym ofiar oraz na ogóle społeczeństwa. Przemoc i nękanie ze względu na płeć zarówno w sferze domowej, jak i publicznej dotykają w największym stopniu kobiet. Zwalczanie takiej przemocy i nękanie jest zatem jednym z kluczowych działań w ramach propagowania równości płci jest. W Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (konwencja stambulska) przemoc wobec kobiet zdefiniowano jako wszelkie akty przemocy ze względu na płeć, które powodują lub mogą prowadzić do fizycznej, seksualnej, psychologicznej lub ekonomicznej szkody lub cierpienia kobiet, w tym również groźby takich aktów, przymus lub arbitralne pozbawianie wolności, zarówno w życiu publicznym, jak i prywatnym. Walka z przemocą ze względu na płeć wymaga wielowymiarowego podejścia i obejmuje uwzględnienie aspektów prawnych, ekonomicznych, edukacyjnych i zdrowotnych tego zjawiska. Istnieje też potrzeba aktywnego zwalczania stereotypów dotyczących płci od najmłodszych lat, a także wszelkich form mowy nienawiści i przemocy w internecie. W tym kontekście zasadnicze znaczenie nadal ma wspieranie organizacji broniących praw kobiet i innych podmiotów działających w tym obszarze. Dzieci, młodzież i inne grupy zagrożone, takie jak osoby LGBTIQ i osoby z niepełnosprawnościami, są również narażone na zwiększone ryzyko przemocy, w szczególności w obrębie rodziny i w związkach. Należy podjąć działania służące propagowaniu praw osób zagrożonych – w szczególności praw dzieci (w tym osieroconych w wyniku przestępstw popełnianych w środowisku domowym lub gdzie indziej oraz innych grup dzieci szczególnie podatnych na zagrożenia) – oraz przyczynianiu się do ich ochrony i zapewnieniu im prawa do rozwoju i godności. Zwalczanie wszelkich form przemocy, zwłaszcza przemocy ze względu na płeć, propagowanie zapobiegania jej oraz ochrona i wspieranie jej ofiar to priorytety Unii, które pomagają w korzystaniu z praw podstawowych jednostki i przyczyniają się do równości płci. Priorytety te powinny być wspierane w ramach Programu. Zwraca się uwagę na to, jak ważne jest przyznawanie finansowania na mocy Programu organizacjom społeczeństwa obywatelskiego propagującym równość płci, walczącym z przemocą ze względu na płeć oraz propagującym prawa kobiet, w tym zdrowie i prawa seksualne i reprodukcyjne, oraz prawa osób LGBTIQ we wszystkich państwach członkowskich. Wszystkie te działania służą propagowaniu kluczowych wartości Unii i powinny zatem być wspierane w całej Unii, bez wyjątków.
Program powinien wspierać opracowywanie, wdrażanie i egzekwowanie unijnych przepisów stanowiących podstawę prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego. Program powinien wspierać tworzenie warunków odpowiednich dla wzmocnienia pozycji wszystkich podmiotów działających na rynku wewnętrznym, w tym przedsiębiorstw, obywateli, w tym konsumentów, oraz pracowników, przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i organów publicznych. W tym celu Program powinien dążyć do wspierania konkurencyjności, budowania zdolności i zrównoważoności przedsiębiorstw, zwłaszcza MŚP, w tym MŚP działających w sektorze turystyki. Zrównoważoność przedsiębiorstw jest ważna dla utrzymania ich długoterminowej konkurencyjności i przyczynia się do przejścia do Unii bardziej zrównoważonej pod względem gospodarczym, środowiskowym i społecznym, co powinno iść w parze z cyfryzacją i zaangażowaniem w zrównoważone praktyki biznesowe. Program powinien również wspierać egzekwowanie przepisów dotyczących ochrony i bezpieczeństwa konsumentów. Powinien również podnosić świadomość przedsiębiorstw i osób fizycznych na temat ich praw, zapewniając im odpowiednie narzędzia, stosowne informacje i pomoc, tak by mogli podejmować świadome decyzje i zwiększać swój udział w kształtowaniu polityki Unii. Ponadto Program powinien mieć na celu wzmacnianie współpracy regulacyjnej i administracyjnej, w szczególności poprzez programy szkoleniowe, wymianę najlepszych praktyk oraz budowanie baz wiedzy i kompetencji, w tym wykorzystywanie strategicznych zamówień publicznych. Program powinien również dążyć do wspierania tworzenia wysokiej jakości norm i przepisów unijnych i międzynarodowych, również przy szerokim udziale zainteresowanych podmiotów, które to normy i przepisy są podstawą wdrażania unijnego prawodawstwa.

Powinno to obejmować dziedzinę sprawozdawczości finansowej i badania sprawozdań finansowych, przyczyniając się tym samym do przejrzystości i prawidłowego funkcjonowania unijnych rynków kapitałowych oraz zwiększenia ochrony inwestorów. Celem Programu powinno być również wspieranie wdrażania i egzekwowania unijnego prawodawstwa przewidującego wysoki poziom zdrowia ludzi, zwierząt i roślin, ochronę dobrostanu ludzi i zwierząt, bezpieczeństwo żywności i paszy, przy jednoczesnym poszanowaniu zasad zrównoważonego rozwoju i zapewnieniu wysokiego poziomu ochrony konsumentów. Ponadto Program powinien wspierać tworzenie wysokiej jakości statystyk europejskich zgodnie z zasadami statystycznymi określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 223/2009 oraz uszczegółowionymi w Europejskim kodeksie praktyk statystycznych.
(49)

Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na ich rozmiary i skutki możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TUE. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.
(30)

Między innymi w związku z rosnącym zapotrzebowaniem na opiekę zdrowotną w ramach Programu należy wspierać opracowanie unijnego systemu monitoringu, sprawozdawczości i powiadamiania w odniesieniu do niedoborów produktów leczniczych i wyrobów medycznych, aby uniknąć fragmentacji rynku wewnętrznego oraz zapewnić większą dostępność i przystępność cenową tych produktów leczniczych i wyrobów medycznych, a jednocześnie ograniczać zakres, w jakim ich łańcuchy dostaw są zależne od państwach trzecich. Program powinien zatem zachęcać do produkcji produktów leczniczych i wyrobów medycznych w Unii. W szczególności w celu uwzględnienia niezaspokojonych potrzeb medycznych w ramach Programu należy wspierać gromadzenie klinicznych i rzeczywistych światowych dowodów, aby umożliwić opracowywanie, dopuszczanie, ocenę i dostęp do skutecznych produktów leczniczych, w tym generycznych i biopodobnych produktów leczniczych, wyrobów medycznych i do leczenia, należy promować badania naukowe i rozwój w odniesieniu do nowych produktów leczniczych, ze szczególnym uwzględnieniem środków przeciwdrobnoustrojowych i szczepionek w celu zwalczania odpowiednio oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe i chorób, którym można zapobiegać przez szczepienia, należy promować zachęty do zwiększania zdolności produkcyjnych w zakresie środków przeciwdrobnoustrojowych, spersonalizowanego leczenia i szczepień oraz wspierać cyfrową transformację produktów i platform związanych z opieką zdrowotną do celów monitorowania i gromadzenia informacji na temat produktów leczniczych. Program powinien również wzmocnić proces decyzyjny dotyczący produktów leczniczych, umożliwiając dostęp do rzeczywistych danych z zakresu opieki zdrowotnej i ich analizę. Program powinien również pomóc w jak najlepszym wykorzystaniu wyników badań i w ułatwieniu upowszechniania, zwiększania skali i wdrażania innowacji w dziedzinie zdrowia w systemach opieki zdrowotnej i w praktyce klinicznej.
MŚP stanowią ponad 99 % przedsiębiorstw w Unii, a ich wartość gospodarcza ma zasadnicze i kluczowe znaczenie. Borykają się one jednak z trudnościami w dostępie do finansowania, gdyż postrzegane są jako wysoce ryzykowne i niedające wystarczającego zabezpieczenia. Dodatkowe wyzwania wynikają z konieczności utrzymania konkurencyjności przez MŚP i przedsiębiorstwa społeczne dzięki cyfryzacji, umiędzynarodowieniu, transformacji zgodnej z zasadami gospodarki o obiegu zamkniętym, działalności innowacyjnej oraz podnoszeniu kwalifikacji pracowników. MŚP szczególnie mocno ucierpiały w wyniku kryzysu związanego z COVID-19. Ponadto MŚP i przedsiębiorstwa społeczne mają dostęp do mniejszego zestawu źródeł finansowania niż większe przedsiębiorstwa, ponieważ zazwyczaj nie emitują obligacji i mają jedynie ograniczony dostęp do giełd papierów wartościowych lub dużych inwestorów instytucjonalnych. Innowacyjne rozwiązania, takie jak wykup pracowniczy przedsiębiorstwa lub udziały pracownicze w przedsiębiorstwie, są również coraz powszechniejsze w przypadku MŚP i przedsiębiorstw społecznych. Problemy z dostępem do finansowania są jeszcze bardziej dotkliwe w przypadku MŚP prowadzących działalność związaną z aktywami niematerialnymi. Unijne MŚP korzystają w dużej mierze ze wsparcia banków i finansowania dłużnego w formie kredytów w rachunku bieżącym, pożyczek bankowych lub leasingu. Aby zwiększyć zdolność MŚP do finansowania zakładania działalności, wzrostu, innowacji i zrównoważonego rozwoju, do zapewnienia ich konkurencyjności oraz do przetrwania w czasie wstrząsów gospodarczych tak, aby zwiększyć odporność gospodarki i systemu finansowego na pogorszenie koniunktury gospodarczej, utrzymać zdolność MŚP do tworzenia miejsc pracy oraz dobrostan społeczny, należy wspierać MŚP zmagające się ze wspomnianymi wyżej wyzwaniami, ułatwiając im dostęp do finansowania i zapewniając bardziej zróżnicowane źródła finansowania. Niniejsze rozporządzenie uzupełnia również inicjatywy podjęte już w związku z unią rynków kapitałowych.

W ramach Funduszu InvestEU powinno się zatem wykorzystać doświadczenia z udanych programów unijnych, takich jak Program na rzecz konkurencyjności przedsiębiorstw oraz na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw (COSME); wspierać cyfrowe przedsiębiorstwa typu start-up i innowacyjne MŚP, by pomóc im lepiej konkurować i zwiększać skalę działalności; oferować kapitał obrotowy i inwestycje w całym cyklu życia przedsiębiorstwa; a także zapewnić finansowanie transakcji leasingu i umożliwić skupienie się na konkretnych, bardziej ukierunkowanych produktach finansowych. Powinien on również maksymalizować siłę oddziaływania funduszy publicznych i prywatnych, takich jak fundusz na rzecz pierwszych ofert publicznych MŚP, dążąc do wspierania MŚP przez przekierowanie większej ilości kapitału prywatnego i publicznego.
(23)

Kryzys związany z COVID-19 wpłynął na całą Unię, ale nie w jednorodny sposób. Państwa członkowskie odczuły jego skutki w różnym stopniu i w różnym czasie. Z uwagi na to, że odstępstwa od przepisów, które obowiązywałyby w zwykłych okolicznościach, powinny ograniczać się do tego, co jest niezbędne, państwa członkowskie powinny mieć możliwość – w odniesieniu do dyrektywy 2003/59/WE, dyrektywy 2006/126/WE, rozporządzenia (UE) nr 165/2014, dyrektywy 2014/45/UE, rozporządzenia (WE) nr 1072/2009, rozporządzenia (WE) nr 1073/2009, dyrektywy (UE) 2016/798, dyrektywy 2004/49/WE, dyrektywy 2007/59/WE, dyrektywy 2012/34/UE, dyrektywy 96/50/WE, dyrektywy (UE) 2016/1629, rozporządzenia (WE) nr 725/2004 oraz dyrektywy 2005/65/WE – dalszego stosowania tych aktów prawnych bez stosowania odstępstw przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, w przypadkach gdy stosowanie tych aktów prawnych jest nadal wykonalne. Ma to też zastosowanie w przypadku, gdy państwo członkowskie napotkało takie trudności, lecz wprowadziło odpowiednie środki krajowe w celu ich zmniejszenia. Państwa członkowskie, które zdecydują się skorzystać z tej możliwości, nie powinny jednak utrudniać podmiotom gospodarczym ani osobom fizycznym korzystania z odstępstw przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, które stosuje się w innym państwie członkowskim, i powinny w szczególności uznawać wszelkie certyfikaty i świadectwa, licencje, oraz zezwolenia, których ważność została przedłużona na mocy niniejszego rozporządzenia. W celu zapewnienia pewności prawa, dane państwo członkowskie powinno zawiadomić Komisję o swojej decyzji o niestosowaniu na swoim terytorium odstępstw przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, zanim zacznie ono w pełni obowiązywać w dniu 6 marca 2021 r.
(8)

Celem ogólnym Instrumentu powinno być promowanie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej Unii poprzez wspieranie wysiłków państw członkowskich we wdrażaniu reform. Jest to niezbędne, aby zachęcać do inwestycji publicznych i prywatnych, wspierać zrównoważoną i sprawiedliwą odbudowę gospodarczą i społeczną oraz konwergencję, osiągnąć odporność, zmniejszyć ubóstwo i nierówności, promować równouprawnienie płci, zwiększać konkurencyjność, skutecznie odpowiadać na wyzwania określone w przyjętych zaleceniach dla poszczególnych krajów oraz wdrażać prawo Unii. Jest to również niezbędne, aby wspierać wysiłki państw członkowskich na rzecz wzmocnienia ich zdolności instytucjonalnych i administracyjnych oraz ram sądowych, w tym na poziomie regionalnym i lokalnym, oraz ich wysiłki na rzecz realizacji celów polityki na rzecz ułatwienia ekologicznej i cyfrowej transformacji sprzyjającej włączeniu społecznemu, zgodnie z porozumieniem paryskim w sprawie zmian klimatu, unijnymi celami w zakresie klimatu i energii do 2030 r. i celem neutralności klimatycznej do 2050 r., celami zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz Europejskim filarem praw socjalnych.
(39)

W celu zapewnienia odpowiedzialności krajowej i skoncentrowania środków na istotnych reformach i inwestycjach państwa członkowskie, które chcą otrzymać wsparcie, powinny przedłożyć Komisji plan odbudowy i zwiększania odporności, który będzie należycie umotywowany i uzasadniony. W tym planie należy szczegółowo określić, w jaki sposób, przy uwzględnieniu ujętych w nim działań, stanowi on kompleksową i odpowiednio wyważoną reakcję na sytuację gospodarczą i społeczną danego państwa członkowskiego, przyczyniając się tym samym odpowiednio do realizacji sześciu filarów, z uwzględnieniem szczególnych wyzwań dotyczących danego państwa członkowskiego. Plan odbudowy i zwiększania odporności powinien określać szczegółowy zestaw środków służących do jego monitorowania i realizacji, w tym wartości docelowych i kamieni milowych oraz szacunkowych kosztów, a także oczekiwany wpływ planu odbudowy i zwiększania odporności na potencjał wzrostu gospodarczego, tworzenie miejsc pracy oraz odporność gospodarczą, społeczną i instytucjonalną, w tym przez promowanie polityki na rzecz dzieci i młodzieży, oraz na łagodzenie gospodarczych i społecznych skutków kryzysu związanego z COVID-19 i przyczynianie się do realizacji Europejskiego filaru praw socjalnych, a przez to do wzmocnienia spójności i konwergencji gospodarczej, społecznej i terytorialnej w Unii. Powinien on także ujmować działania dotyczące zielonej transformacji, co obejmuje również różnorodność ekologiczną, oraz transformacji cyfrowej. Powinien on także zawierać wyjaśnienie, w jaki sposób przyczynia się on do skutecznego odniesienia się do odpowiednich wyzwań i priorytetów szczególnych dla danego kraju wskazanych w ramach europejskiego semestru, w tym w zakresie aspektów fiskalnych i zaleceń wydanych na podstawie art. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1176/2011 (12). Plan odbudowy i zwiększania odporności powinien również zawierać wyjaśnienie, w jaki sposób zapewnia on, aby żadne z działań służących realizacji reform i projektów inwestycyjnych ujętych w tym planie nie czyniło poważnych szkód dla celów środowiskowych w rozumieniu art. 17 rozporządzenia (UE) 2020/852 (zasada „nie czyń poważnych szkód”). Plan odbudowy i zwiększania odporności powinien określać spodziewany wkład w równouprawnienie płci i równe szanse dla wszystkich, a także zawierać podsumowanie procesu konsultacji przeprowadzonych z odpowiednimi krajowymi zainteresowanymi stronami. Plan odbudowy i zwiększania odporności powinien zawierać wyjaśnienie planów, systemów i konkretnych działań państw członkowskich mających na celu zapobieganie konfliktom interesów, korupcji i nadużyciom finansowym, a także ich wykrywanie i eliminowanie oraz unikanie podwójnego finansowania w ramach Instrumentu i innych programów unijnych. Plan odbudowy i zwiększania odporności może również obejmować projekty transgraniczne lub dotyczące wielu krajów. W trakcie całego procesu należy dążyć do ścisłej współpracy między Komisją a państwami członkowskimi i ją realizować.