PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 74/4

DECYZJA KOMISJI

z dnia 25 lutego 2016 r.

ustanawiająca Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa

(2016/C 74/05)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (1), w szczególności jego art. 26,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Artykułem 43 Traktatu nałożono na Unię Europejską i państwa członkowskie zadanie ustanowienia przepisów niezbędnych dla osiągnięcia celów wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb).

(2) Realizacja polityki Unii w dziedzinie rybołówstwa i akwakultury wymaga pomocy wysoce wykwalifikowanych ekspertów naukowych, w szczególności w zakresie stosowania biologii morza oraz biologicznych aspektów rybołówstwa, technologii narzędzi połowowych i ekonomiki rybackiej, zarządzania rybołówstwem, skutków akwakultury, rybołówstwa oraz podobnych dyscyplin dla ekosystemów lub w dziedzinie gromadzenia danych dotyczących rybołówstwa i akwakultury, zarządzania nimi i ich wykorzystywania.

(3) W związku z powyższym konieczne jest utworzenie grupy ekspertów ds. rybołówstwa i akwakultury oraz zdefiniowanie jej zadań i struktury. Wsparcie to powinien zapewnić stały Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) powołany przez Komisję.

(4) Aby rozwijać wspólną politykę rybołówstwa, Komisja powinna w stosownych przypadkach zasięgać opinii STECF w kwestiach dotyczących ochrony żywych zasobów morza i zarządzania nimi, łącznie z zagadnieniami biologicznymi, ekonomicznymi, środowiskowymi, społecznymi i technicznymi, zgodnie z art. 26 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Opinia STECF powinna opierać się na zasadach doskonałości, niezależności, bezstronności i przejrzystości.

(5) Grupa STECF powinna składać się z odpowiedniej liczby członków, niezbędnej do realizacji wymaganych zadań. Członkowie grupy powinni być wysoce wykwalifikowanymi, wyspecjalizowanymi i niezależnymi ekspertami, wybranymi na podstawie obiektywnych kryteriów oraz w drodze otwartego zaproszenia do zgłaszania kandydatur. Są oni mianowani jako osoby prywatne i przedstawiają Komisji opinie niezbędne do realizacji wspólnej polityki rybołówstwa. Bardzo ważne jest, by grupa jak najlepiej wykorzystywała wiedzę specjalistyczną ekspertów z obszaru Unii oraz spoza Unii, niezbędną do udzielenia odpowiedzi na poszczególne pytania.

(6) Komisja nie mogłaby osiągnąć w pełni celów unijnej polityki na rzecz ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa bez znacznego udziału konkretnej grupy STECF. Wspólna polityka rybołówstwa wymaga, aby podstawą podejmowania decyzji były najlepsze dostępne opinie naukowe. Aby spełnić ten wymóg, propozycje polityczne Komisji muszą opierać się na najlepszej dostępnej wiedzy naukowej. STECF ocenia i dostarcza najnowsze dostępne dane naukowe, aby zapewnić Komisji właściwe i terminowe, oparte na dowodach doradztwo naukowe dotyczące wdrożenia i monitorowania unijnej wspólnej polityki rybołówstwa. Opinia STECF jest również wyraźnie wymagana m.in. na podstawie art. 2 ust. 5 lit. a), art. 3 lit. c), art. 6 ust. 2, art. 9 ust. 1 i 5, art. 10 ust. 2 lit. a) i 3, art. 11 ust. 3, art. 15 ust. 4 lit. b) i art. 5 lit. c), art. 18 ust. 2, 3 i 5, art. 28 ust. 2 lit. a), art. 29 ust. 2 i 4, art. 31 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. STECF przedstawia również swoją opinię w odniesieniu do wieloletnich planów zarządzania, środków dotyczących obowiązku wyładunku, zarządzania połowami mieszanymi, stanowiska Unii w międzynarodowych organizacjach ds. rybołówstwa oraz umów o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów z państwami trzecimi. Wspomniani niezależni eksperci powinni zatem otrzymywać dodatki specjalne oprócz zwrotu kosztów, który jest proporcjonalny do powierzonych im zadań i zgodny ze standardami międzynarodowymi.

(7) Wymóg zapewnienia najlepszego dostępnego doradztwa naukowego ma również zastosowanie do zadania członków STECF, którym jest wspieranie służb Komisji przez dostarczanie danych naukowych podczas spotkań na szczeblu regionalnym i międzynarodowym, które to spotkania są częścią procesu legislacyjnego, na podstawie art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, przy czym w oparciu o wyniki tych spotkań państwa członkowskie przekazują Komisji wspólne zalecenia oparte na najlepszych dostępnych opiniach naukowych stanowiących podstawę do przyjęcia aktów delegowanych lub wykonawczych. Komisja jest odpowiedzialna za ułatwianie współpracy między państwami członkowskimi i odpowiednimi organami naukowymi, wśród których STECF odgrywa główną rolę. Praca STECF przyczynia się zatem skutecznie do osiągnięcia celów wspólnej polityki rybołówstwa.

(8) Należy ustanowić zasady dotyczące ujawniania informacji przez członków grupy.

(9) Dane osobowe powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (2).

(10) Wcześniej wyznaczeni członkowie grupy powinni pozostać na stanowisku do czasu mianowania nowych członków.

(11) Należy uchylić decyzję Komisji 2005/629/WE (3).

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejszym powołuje się Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa, zwany dalej „grupą”, lub „STECF”.

Artykuł 2

Zadania

W dziedzinie ochrony żywych zasobów morza i zarządzania nimi, łącznie z zagadnieniami biologicznymi, ekonomicznymi, środowiskowymi, społecznymi i technicznymi, zadaniem grupy jest:

a) wspomaganie Komisji w przygotowywaniu wniosków ustawodawczych, aktów delegowanych lub innych inicjatyw politycznych;

b) monitorowanie procesu ewolucji polityki i doprowadzenie do wymiany doświadczeń i dobrych praktyk.

Artykuł 3

Konsultacje

1. Komisja może konsultować się z grupą w każdej kwestii związanej z biologią morza oraz biologicznymi aspektami rybołówstwa, technologią narzędzi połowowych i ekonomiką rybacką, zarządzaniem rybołówstwem, skutkami akwakultury, rybołówstwa oraz podobnych dyscyplin dla ekosystemów. Komisja może wymagać przyjęcia takiej opinii w wyznaczonym terminie. W porozumieniu ze służbami Komisji grupa może również przedstawiać Komisji opinie w tym zakresie z własnej inicjatywy.

2. Przewodniczący grupy może doradzić Komisji, aby ta skonsultowała się z nią w sprawie konkretnych zagadnień.

Artykuł 4

Powoływanie członków

1. Grupa składa się z co najmniej 30 członków i co najwyżej 35 członków.

2. Członkowie grupy są powoływani jako osoby prywatne. Członkowie działają niezależnie i w interesie publicznym.

3. Członkowie są powoływani przez Dyrektora Generalnego DG ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa spośród ekspertów posiadających kompetencje w dziedzinach określonych w art. 2 i art. 3 ust. 1 i którzy odpowiedzieli na zaproszenie do zgłaszania kandydatur. W mianowaniu określa się datę, od kiedy rozpoczyna się kadencja członka. Przy określaniu składu grupy Komisja dąży do zapewnienia, w miarę możliwości, równowagi płci i wyważonej reprezentacji geograficznej, odzwierciedlającej różnorodność sektora rybołówstwa i akwakultury w Unii, z uwzględnieniem przebiegu procedury.

4. Okres kadencji członków wynosi trzy lata. Pełnią oni swoje funkcje do końca kadencji, chyba że zostaną zastąpieni zgodnie z ust. 6. Kadencja jest odnawialna. W przypadku gdy zastąpienie członków grupy lub odnowienie ich kadencji nie następuje z dniem upływu tego trzyletniego okresu, członkowie pełnią swoje funkcje do chwili ich zastąpienia lub odnowienia kadencji.

5. Odpowiedni kandydaci, którzy nie zostali powołani, mogą zostać wpisani na listę rezerwową sporządzoną przez Komisję. Lista rezerwowa może być wykorzystywana przez Komisję do zastępowania odchodzących członków grupy zgodnie z ust. 6 niniejszego artykułu. Komisja zwraca się do kandydatów o zgodę przed umieszczeniem ich nazwisk na liście. Warunki zastępowania są takie same jak w przypadku powoływania członków.

6. Członkowie, którzy utracą zdolność wnoszenia należytego wkładu w prace grupy, złożą rezygnację lub naruszą warunki określone w ust. 3 niniejszego artykułu lub w art. 339 Traktatu, mogą zostać zastąpieni na okres, jaki pozostaje do wygaśnięcia ich mandatu.

7. Nazwiska członków grupy są publikowane w rejestrze grup ekspertów Komisji i podobnych zespołów (dalej zwanym „rejestrem”) (4).

8. Dane osobowe są gromadzone, przetwarzane i publikowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.

Artykuł 5

Niezależność

1. Eksperci ubiegający się o mianowanie na członków STECF muszą ujawnić wszelkie okoliczności, które mogą zagrozić lub być zasadnie uważane za zagrażające ich zdolności do działania w sposób niezależny i w interesie publicznym podczas świadczenia doradztwa dla Komisji, w tym wszelkie istotne okoliczności odnoszące się do członków ich rodzin. W szczególności służby Komisji będą wymagać od tych ekspertów w ramach procedury składania wniosków złożenia na specjalnym formularzu oświadczenia o braku konfliktu interesów oraz życiorysu. Formularz deklaracji o braku konfliktu interesów zawiera szereg pytań, których celem jest ujawnienie przez ekspertów wszelkich interesów związanych z przedmiotem prac, które mają być wykonane. Złożenie należycie wypełnionego formularza deklaracji o braku konfliktu interesów jest konieczne, aby osoba mogła zostać mianowana na członka grupy. Deklaracje o braku konfliktu interesów są dopóty podawane do wiadomości publicznej, dopóki eksperci pozostają członkami grupy.

2. Jeżeli odpowiedzialne służby Komisji stwierdzą, że w świetle oceny formularza oświadczenia o braku konfliktu interesów konflikt interesów nie zachodzi, ekspert może zostać mianowany, pod warunkiem że posiada wymaganą wiedzę fachową.

3. Członkowie grupy są zobowiązani do poinformowania właściwych służb Komisji, gdy tylko pojawią się jakiekolwiek zmiany dotyczące wcześniej dostarczonych informacji, w którym to przypadku są zobowiązani do przedstawiania natychmiast nowo wypełnionego formularza oświadczenia o braku konfliktu interesów zawierającego opis odnośnych zmian.

Artykuł 6

Tryb pracy

1. STECF dokonuje spośród swoich członków wyboru przewodniczącego i dwóch wiceprzewodniczących na okres trzech lat zwykłą większością głosów. Przewodniczący i wiceprzewodniczący STECF mogą być wybierani na to samo stanowisko maksymalnie na dwie następujące po sobie kadencje.

2. Przewodniczący grupy może wyznaczyć sprawozdawców spośród członków grupy. Do zagadnień szczególnie złożonych, o charakterze multidyscyplinarnym, można wyznaczyć więcej niż jednego sprawozdawcę.

3. W trybie doraźnym służby Komisji mogą zaprosić do udziału w pracach grupy lub podgrupy zewnętrznych ekspertów posiadających określone kompetencje w dziedzinie, którą zajmuje się grupa lub podgrupa.

4. W porozumieniu ze służbami Komisji STECF może powoływać podgrupy w celu zbadania szczegółowych kwestii na zasadach określonych przez Komisję. Podgrupy składają się z co najmniej dwóch członków grupy i ekspertów zewnętrznych. Podgrupy składają grupie sprawozdania w określonym czasie zgodnie z wspomnianymi zasadami. Tego rodzaju podgrupy są rozwiązywane z chwilą wygaśnięcia ich mandatu.

5. Komisja zapewnia obsługę sekretariatu dla grupy i jego podgrup. Sekretariat jest odpowiedzialny za techniczne i administracyjne wsparcie oraz koordynację w celu ułatwienia skutecznego funkcjonowania grupy i organizacji posiedzeń jej podgrup. W razie potrzeby sekretariat koordynuje działania grupy i jej podgrup z działaniami innych organów unijnych i międzynarodowych. W posiedzeniach grupy i jej podgrup mogą uczestniczyć zainteresowani jej pracami przedstawiciele Komisji. Posiedzenia grupy ekspertów i jej podgrup odbywają się zasadniczo w pomieszczeniach Komisji.

6. Wszystkie odnośne dokumenty, takie jak porządki obrad, protokoły i opinie uczestników, są udostępniane albo w rejestrze, albo za pomocą linku wskazanego w wymienionym rejestrze do specjalnej strony internetowej, na której można znaleźć odpowiednie informacje. Dostęp do stron internetowych poświęconych tej tematyce nie podlega rejestracji przez użytkowników ani innym ograniczeniom. Od zasady publikowania przewiduje się wyjątki, w przypadkach gdy ujawnienie dokumentu naruszyłoby ochronę interesu publicznego lub prywatnego, o czym mowa w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (5).

7. Grupa przyjmuje swój regulamin wewnętrzny sporządzony na podstawie standardowego regulaminu wewnętrznego grup ekspertów.

Artykuł 7

Poufność

1. Członkowie STECF, a także zaproszeni eksperci zewnętrzni podlegają wymogom zachowania tajemnicy zawodowej ustanowionym w Traktatach i ich przepisach wykonawczych, a także przestrzegają przepisów Komisji dotyczących bezpieczeństwa w zakresie ochrony informacji niejawnych UE, określonych w załączniku do decyzji Komisji (UE, Euratom) 2015/443 (6) i 2015/444 (7). W przypadku nieprzestrzegania przez nich powyższych zobowiązań Komisja może zastosować wszelkie właściwe środki.

2. Obrady grupy są poufne. W porozumieniu ze służbami Komisji grupa może, po uzyskaniu zgody zwykłej większości członków, podjąć decyzję o otwarciu obrad dla publiczności.

Artykuł 8

Zwroty kosztów i dodatki specjalne

1. Członkowie STECF i eksperci zewnętrzni są uprawnieni do specjalnych dodatków za prace przygotowawcze lub udział w pracach grupy oraz powiązanych posiedzeniach wyjazdowych, jak określono w załączniku.

2. Koszty podróży i pobytu poniesione przez członków grupy i ekspertów zewnętrznych wskutek uczestnictwa w obradach grupy lub podgrupy i powiązanych posiedzeń wyjazdowych są zwracane przez Komisję zgodnie z przepisami obowiązującymi w Komisji.

3. Zwrot tych wydatków odbywa się w granicach dostępnych środków przyznanych w ramach rocznej procedury przydziału zasobów.

Artykuł 9

Przepisy przejściowe

Członkowie STECF mianowani zgodnie z art. 4 decyzji Komisji 2005/629/WE pełnią funkcję jako członkowie Komitetu ustanowionego na mocy niniejszej decyzji do czasu mianowania nowych członków STECF zgodnie z art. 4 niniejszej decyzji. Przepisy niniejszej decyzji mają w stosunku do nich zastosowanie.

Artykuł 10

Uchylenie

Niniejszym uchyla się decyzję 2005/629/WE.

Sporządzono w Brukseli dnia 25 lutego 2016 r. W imieniu Komisji Karmenu VELLA Członek Komisji

(1) Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22.

(2) Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

(3) Decyzja Komisji 2005/629/WE z dnia 26 sierpnia 2005 r. ustanawiająca Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (Dz.U. L 225 z 31.8.2005, s. 18).

(4) Członkowie, którzy nie życzą sobie, aby ujawniono ich nazwisko, mogą złożyć wniosek o wyłączenie ich z powyższej zasady. Wniosek o nieujawnianie nazwiska członka grupy ekspertów uznaje się za uzasadniony, w przypadku gdy opublikowanie nazwiska mogłoby zagrozić jego bezpieczeństwu bądź stanowić nieuzasadnione naruszenie prywatności.

(5) Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43). Wyjątki te przewidziano w celu ochrony bezpieczeństwa publicznego, spraw wojskowych, stosunków międzynarodowych, polityki finansowej, pieniężnej lub gospodarczej, prywatności i integralności osoby fizycznej, interesów handlowych, postępowania sądowego i opinii prawnej, kontroli/dochodzenia/audytu oraz procesu decyzyjnego instytucji.

(6) Decyzja Komisji (UE, Euratom) 2015/443 z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie bezpieczeństwa w Komisji (Dz.U. L 72 z 17.3.2015, s. 41).

(7) Decyzja Komisji (UE, Euratom) 2015/444 z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 72 z 17.3.2015, s. 53).