Rozporządzenie Komisji (WE) nr 312/2001

z dnia 15 lutego 2001 r.

ustanawiające szczegółowe zasady wnioskowania o przywóz oliwy z oliwek pochodzącej z Tunezji oraz uchylające niektóre przepisy rozporządzeń (WE) nr 1476/95 oraz (WE) nr 1291/2000

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając decyzję Rady 2000/822/WE z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie zawarcia Umowy w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Republiką Tunezji dotyczącej wzajemnych środków liberalizacyjnych oraz poprawek do protokołów rolniczych do Układu o stowarzyszeniu między Tunezją a WE [1],

uwzględniając rozporządzenie Rady nr 136/66/EWG z dnia 22 września 1966 r. w sprawie ustanowienia wspólnej organizacji rynku olejów i tłuszczów [2], ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2826/2000 [3],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Decyzja 2000/822/WE wprowadza specjalny program zgodnie z protokołem 1 art. 3 umowy na przywóz do Wspólnoty po zerowej stawce celnej kontyngentu oliwy z oliwek oznaczonej kodami CN 1509 oraz 1510 uzyskanej całkowicie w Tunezji oraz przetransportowanej stamtąd bezpośrednio do Wspólnoty.

(2) Dostawa oliwy z oliwek na rynek Wspólnoty pozwala na rozmieszczenie proponowanej ilości bez ryzyka zakłócenia rynku, pod warunkiem że przywóz nie jest skoncentrowany w krótkim okresie roku gospodarczego, ale w zamian zróżnicowany między styczniem a październikiem; należy ustanowić przepisy dotyczące pozwoleń na przywóz tak, aby były one wystawiane w danym okresie zgodnie z miesięcznym harmonogramem.

(3) W celu rozsądnego zarządzania wspomnianą ilością trzeba stworzyć mechanizm zachęcający podmioty gospodarcze do niezwłocznego zwrotu do agencji wydających pozwolenia, których podmioty gospodarcze nie wykorzystają; niezbędne jest także stworzenie mechanizmu zachęcającego operatorów do zwracania pozwoleń do agencji wydających je po wygaśnięciu ich terminu ważności, tak aby niewykorzystane ilości mogły być wykorzystane ponownie.

(4) Oliwa przywożona z Tunezji nie może przekroczyć danej ilości. Dlatego nie powinna być stosowana tolerancja, określona w art. 8 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych [4].

(5) Należy określić specjalne szczegółowe zasady odnoszące się do przywozu. Niezbędne jest szczególnie ustalenie terminu ważności pozwoleń oraz kwoty stosowanego zabezpieczenia, bez względu na przepisy art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1476/95 [5].

(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Olejów i Tłuszczów,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1. Od 1 stycznia każdego roku kontyngent celny oliwy z oliwek objętej kodami CN 15091010 oraz 15091090 uzyskanej całkowicie w Tunezji oraz przywożonej bezpośrednio z tego państwa do Wspólnoty, co przewiduje protokół 1 art. 3 do Układu Eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony a Republiką Tunezji z drugiej, może być przywożony po stawce zerowej opłaty celnej. Pozwolenia na przywóz wydaje się do limitu kontyngentu określonego dla każdego roku.

2. W każdym roku oraz bez uszczerbku dla limitu ustanowionego dla kontyngentu celnego noszącego numer seryjny 09.4032 pozwolenia mogą być wydane zgodnie z warunkami określonymi w akapicie pierwszym do limitu wynoszącego:

- 1000 ton dla każdego miesiąca stycznia i lutego,

- 4000 ton dla miesiąca marca,

- 8000 ton dla miesiąca kwietnia,

- 10000 ton dla każdego miesiąca od maja października.

Jeżeli jedna z ilości, określona w poprzednim akapicie nie zostanie całkowicie wykorzystana we wspomnianym miesiącu, pozostałą część z tej ilości można wykorzystać w następnym miesiącu, kiedy ilość dla tego miesiąca została przekroczona, ale nie może być później przenoszona.

3. Do celów obliczania ilości dozwolonej każdego miesiąca tam, gdzie tydzień zaczyna się w jednym miesiącu, a kończy w następnym, należy go uważać za część miesiąca, w którym wypada czwartek.

Artykuł 2

1. W celu stosowania zwolnień z cła, określonych w art. 1, importerzy muszą złożyć wniosek o pozwolenie na przywóz właściwym władzom Państw Członkowskich. Wnioskom tym musi towarzyszyć kopia umowy kupna zawartego z tunezyjskim eksporterem.

2. Wnioski o pozwolenie na przywóz muszą być składane w poniedziałki i wtorki każdego tygodnia. Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję następnego dnia roboczego o zawartych w nich informacjach.

3. Komisja opracowuje całkowitą ilość tygodniową, na którą zostały złożone pozwolenia na wywóz. Tam, gdzie istnieje ryzyko przekroczenia miesięcznego kontyngentu, Komisja ogranicza wydawanie pozwoleń proporcjonalnie do dostępnej ilości oraz, jeżeli jest to właściwe, informuje Państwa Członkowskie o tym, że osiągnięto już maksymalną ilość.

4. Pozwolenia wydaje trzeciego dnia roboczego po dniu powiadomienia określonego w ust. 2, pod warunkiem że Komisja nie podjęła w tym okresie żadnych środków.

Artykuł 3

1. Pozwolenia na przywóz przewidziane w art. 1 ust. 1 są ważne przez 60 dni od daty wydania w rozumieniu art. 23 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000.

2. Sekcja 20 pozwolenia na przywóz, jak przewidziano w art. 1 ust. 2, powinna nosić jeden z następujących wpisów:

"Derecho de aduana fijado por la Decisión 2000/822/CE del Consejo

Told fastsat ved Rådets afgørelse 2000/822/EF

Zoll gemäß Beschluss 2000/822/EG des Rates

Δασμοσ σου καθορίστηκε απó την απóφαση του Συμβουλίου 2000/822/EK

Customs duty fixed by Council Decision 2000/822/EC

Droit de douane fixé par la décision du Conseil 2000/822/CE

Dazio doganale fissato dalla decisione 2000/822/CE del Consiglio

Bij Besluit 2000/822/EG van de Raad vastgesteld douanerecht

Direito aduaneiro fixado pela Decisão 2000/822/CE do Conselho

Neuvoston päätöksessä 2000/822/EY vahvistettu tulli

Tull fastställd genom rådets beslut 2000/822/EG"

3. W drodze odstępstwa od art. 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 ilości dopuszczone do swobodnego obrotu nie mogą przekroczyć wysokości wskazanych w sekcji 17 oraz 18 pozwolenia na przywóz. W tym celu należy wpisać cyfrę "0" w sekcji 19 pozwolenia.

Artykuł 4

1. W drodze odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 1476/95 zabezpieczenie na pozwolenia na przywóz powinno wynosić 15 EUR za 100 kg netto.

2. W drodze odstępstwa od art. 35 ust. 2 rozrządzenia (WE) nr 1291/2000:

- jeśli pozwolenie zostanie zwrócone do agencji wydającej w terminie odpowiadającym pierwszym dwóm trzecim jej okresu ważności, utratę kaucji należy zmniejszyć o 40 %,

- jeśli pozwolenie zostanie zwrócone do agencji wydającej w terminie odpowiadającym ostatniej trzeciej części jej okresu ważności lub w granicach 15 dni do jej wygaśnięcia, utratę kaucji należy zmniejszyć o 25 %.

3. Bez względu na ograniczenia ilości w art. 1 ilości w pozwoleniach zwróconych zgodnie z ust. 2 mogą być ponownie przeniesione. Podczas zgłaszania tygodniowych ilości określonych w art. 2 ust. 2 właściwe władze krajowe powinny także powiadomić Komisję o ilościach, na które pozwolenia zostały zwrócone od daty poprzedniego powiadomienia

Artykuł 5

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2001 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 15 lutego 2001 r.

W imieniu Komisji

Franz Fischler

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 336 z 30.12.2000, str. 92.

[2] Dz.U. L 172 z 30.9.1996, str. 3025/66.

[3] Dz.U. L 328 z 23.12.2000, str. 2.

[4] Dz.U. L 152 z 24.6.2000, str. 1.

[5] Dz.U. L 145 z 29.6.1995, str. 35.

--------------------------------------------------