ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
3)

w art. 19 dodaje się ustępy w brzmieniu: „8. Ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do przekazywania przez Centralny Bank Syrii lub za jego pośrednictwem środków finansowych lub zasobów gospodarczych otrzymanych i zamrożonych po dniu jego wskazania, lub do przekazywania środków finansowych lub zasobów gospodarczych na rzecz Centralnego Banku Syrii lub za jego pośrednictwem po dniu jego wskazania, w przypadku gdy przekazywanie to związane jest z płatnością dokonaną przez instytucję finansową nieobjętą wskazaniem, należną w związku z konkretną umową handlową, pod warunkiem że odnośne państwo członkowskie stwierdziło – z osobna w każdym przypadku – że płatności nie otrzyma, bezpośrednio lub pośrednio, żadna osoba ani żaden podmiot, o których mowa w ust. 1. 9. Ust. 1 nie ma zastosowania do przekazywania zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych przez Centralny Bank Syrii lub za jego pośrednictwem w przypadku gdy celem takiego przekazania jest zapewnienie instytucjom finansowym podlegającym jurysdykcji państw członkowskich płynności środków na finansowanie działalności handlowej, pod warunkiem że przekazanie takie zostało zatwierdzone przez odnośne państwo członkowskie.”.
FINLANDIA

Erkki LAUKKANEN Central Organisation of Finnish Trade Unions SAK, Confederation of Salaried Employees STTK, Confederation of Unions for Professional and Managerial Staff in Finland AKAVA.
(2)

Zintegrowane zarządzanie ryzykiem w odniesieniu do oceny realizacji programu Galileo wymaga, by podmiot zarządzający programem podjął we właściwym czasie ważne decyzje, tj. decyzje mające poważny wpływ na koszty, harmonogram, wykonanie lub ryzyko, oraz by działał w sposób przejrzysty w odniesieniu do ważnych decyzji, które należy podjąć, i ich wykonania. Wśród tych decyzji znajdują się decyzje odnoszące się do stworzenia infrastruktury naziemnej w ramach przewidzianej w programie fazy rozwoju i walidacji oraz fazy rozmieszczania.
(11)

Odniesienie do art. 6 i 16 rozporządzenia (WE) nr 998/2003 r. we wzorze świadectwa zdrowia ustanowionym w części 1 załącznika E do dyrektywy 92/65/EWG powinno zatem zostać usunięte i zastąpione, w odniesieniu do psów, odniesieniem do rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1152/2011.
(3)

W tym celu należy ustanowić szczegółowe wspólne unijne priorytety w zakresie przesiedleń na rok 2013, wymienione w załączniku dodanym do decyzji nr 573/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) na mocy niniejszej decyzji, oparte na dwóch kategoriach, z których pierwsza powinna obejmować osoby należące do szczególnej kategorii podlegającej kryteriom Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw Uchodźców (UNHCR) w zakresie przesiedleń, a druga – osoby pochodzące z kraju lub regionu, który został wskazany w rocznej prognozie UNHCR dotyczącej przesiedleń i w odniesieniu do którego wspólne działanie Unii miałoby znaczący wpływ na odpowiedź na potrzeby w zakresie ochrony.
3)

art. 12 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 12 Przekazywanie osób ujętych i przetrzymywanych w celu ich ścigania 1. W oparciu o akceptację przez Somalię wykonywania jurysdykcji przez państwa członkowskie lub państwa trzecie, z jednej strony, oraz na podstawie art. 105 konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, z drugiej strony, osoby, które podejrzane są o zamiar popełnienia, o czym mowa w art. 101 i 103 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, o popełnianie lub popełnienie aktów piractwa lub rozboju na wodach terytorialnych lub wodach wewnętrznych Somalii lub na pełnym morzu, ujęte i przetrzymywane w celu ich ścigania, a także przedmioty, które służyły do popełnienia tych czynów, przekazuje się: — właściwym organom państw członkowskich lub państw trzecich uczestniczących w operacji, pod których banderą pływa statek, który dokonał ujęcia, lub — jeśli to państwo nie może lub nie chce wykonywać swej jurysdykcji – państwu członkowskiemu lub jakiemukolwiek państwu trzeciemu, które chce wykonywać jurysdykcję w odniesieniu do wyżej wymienionych osób lub przedmiotów. 2. Osoby podejrzane o zamiar popełnienia, o czym mowa w art. 101 i 103 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, o popełnianie lub popełnienie aktów piractwa lub rozboju, ujęte i przetrzymywane, w celu ich ścigania, przez Atalanta na wodach terytorialnych, wodach wewnętrznych lub wodach archipelagu innych państw w regionie w porozumieniu z tymi państwami, a także przedmioty, które służyły do popełnienia tych czynów, mogą zostać przekazane właściwym organom zainteresowanego państwa lub – za zgodą zainteresowanego państwa – właściwym organom innego państwa. 3. Żadna z osób, o których mowa w ust. 1 i 2, nie może zostać przekazana państwu trzeciemu, o ile warunki tego przekazania nie zostały uzgodnione z tym państwem trzecim w sposób zgodny z właściwymi przepisami prawa międzynarodowego, w szczególności międzynarodowego prawa praw człowieka, w celu zagwarantowania w szczególności, że nikt nie zostanie poddany karze śmierci, torturom lub jakiemukolwiek innemu okrutnemu, nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu.”;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 89/72

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 23 marca 2012 r.

zmieniająca decyzję 2006/133/WE zobowiązującą państwa członkowskie do tymczasowego podjęcia dodatkowych środków przeciwko rozprzestrzenianiu się Bursaphelenchus xylophilus (Steiner et Buhrer) Nickle et al. (węgorek sosnowiec) w odniesieniu do obszarów w Portugalii innych niż te, na których organizm ten nie występuje

(notyfikowana jako dokument nr C(2012) 1844)

(2012/175/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (1), w szczególności jej artykuł 16 ust. 3 zdanie czwarte,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W decyzji Komisji 2006/133/WE (2) ustanawia się określone środki ochronne, które mają być stosowane do dnia 31 marca 2012 r.

(2) Decyzja 2006/133/WE powinna nadal być stosowana przez okres umożliwiający odpowiedni przegląd środków, które w niej przewidziano.

(3) Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2006/133/WE.

(4) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W art. 2 decyzji 2006/133/WE wprowadza się następujące zmiany:

1) w ust. 1 datę „31 marca 2012 r.” zastępuje się datą „31 października 2012 r.”;

2) w ust. 3 datę „31 marca 2012 r.” zastępuje się datą „31 października 2012 r.”;

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 marca 2012 r. W imieniu Komisji John DALLI Członek Komisji

(1) Dz.U. L 169 z 10.7.2000, s. 1.

(2) Dz.U. L 52 z 23.2.2006, s. 34.
(2)

Aby ułatwić polityczne rozstrzygnięcie konfliktu naddniestrzańskiego i przywrócenie swobodnego przepływu osób przez granice administracyjne regionu Naddniestrza, środki ograniczające mające zastosowanie w odniesieniu do załącznika I do decyzji 2010/573/WPZiB powinny pozostać zawieszone do dnia 30 września 2012 r. Kiedy okres ten dobiegnie końca, Rada powinna dokonać przeglądu tych środków ograniczających w świetle aktualnej sytuacji w dwóch wyżej wymienionych kwestiach.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 87/95

DECYZJA WYKONAWCZA RADY 2012/171WPZiB

z dnia 23 marca 2012 r.

dotycząca wykonania decyzji 2010/639/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Białorusi

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, a w szczególności jego art. 31 ust. 2,

uwzględniając decyzję 2010/639/WPZiB (1), w szczególności jej art. 4 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniu 25 października 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/639/WPZiB.

(2) Zważywszy na powagę sytuacji na Białorusi, do wykazu osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonego w załączniku V do decyzji 2010/639/WPZiB należy dodać kolejne osoby i podmioty.

(3) Należy zaktualizować informacje dotyczące jednej osoby w wykazie zawartym w załączniku V do decyzji 2010/639/WPZiB.

(4) Należy odpowiednio zmienić załącznik V do decyzji 2010/639/WPZiB,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku V do decyzji 2010/639/WPZiB wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Osoby i podmioty wymienione w załączniku II do niniejszej decyzji dodaje się do załącznika V do decyzji 2010/639/WPZiB.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 marca 2012 r. W imieniu Rady C. ASHTON Przewodniczący

(1) Dz.U. L 280 z 26.10.2010, s. 18.

ZAŁĄCZNIK I Wpis dotyczący wymienionej niżej osoby zastępuje się następującym wpisem: Nazwisko i imię Transkrypcja pisowni białoruskiej; Transkrypcja pisowni rosyjskiej Nazwisko i imię (pisownia białoruska) Nazwisko i imię (pisownia rosyjska) Miejsce i data urodzenia Stanowisko 1. Mazouka Anzhalika Mikhailauna Mazovko, Anzhelika Mikhailovna (Mazovka Anzhelika Mikhailovna) Мазоўка Анжалiка Мiхайлаўна (Mazouka Anżalika Michajłauna) Мазовкo Анжелика Михайловна (Mazowko Anżelika Michajłowna) (Мазовкa Анжелика Михайловна (Mazowka Anżelika Michajłowna)) Sędzia Sawieckiego Sądu Rejonowego w Mińsku. W latach 2010–2011 orzekła kary grzywny lub aresztu wobec przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego za ich udział w pokojowych protestach w następujących przypadkach: a) 2011.7.14, Bussel Alaksandr, 10 dni aresztu; b) 2011.7.14, Krukowski Siarhiej, 8 dni aresztu; c) 2011.7.14, Kancin Jahor, 10 dni aresztu; d) 2011.7.7, Suchanoszczik Wiaczasław, 8 dni aresztu; e) 2010.12.21, Nianachau Andriej, 15 dni aresztu; f) 2010.12.20, Mysliwiec Ihar, 15 dni aresztu; g) 2010.12.20, Wilkin Alaksej, 12 dni aresztu; h) 2010.12.20, Charitonau Pawał, 12 dni aresztu. Wielokrotnie nakładała kary aresztu na osoby uczestniczące w pokojowych protestach i w związku z tym ponosi odpowiedzialność za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej na Białorusi.
1)

dodaje się artykuły w brzmieniu: „Artykuł 2a Zakazuje się sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu sprzętu lub oprogramowania przeznaczonego głównie do wykorzystania przez reżim irański przy monitorowaniu lub przechwytywaniu komunikacji prowadzonej przez internet lub za pomocą telefonii komórkowej lub stacjonarnej w Iranie, a także świadczenia pomocy przy instalowaniu, obsługi lub unowocześnianiu takiego sprzętu lub aktualizacji takiego oprogramowania. Unia podejmuje środki niezbędne do określenia stosownych produktów, które należy objąć niniejszym artykułem. Artykuł 2b 1. Zakazuje się sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu do Iranu – przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich, lub przy użyciu statków pływających pod ich banderą lub ich statków powietrznych, niezależnie od tego, czy operacje te rozpoczęły się na terytoriach państw członkowskich, czy też nie – sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do represji wewnętrznych. 2. Zakazuje się również: a) świadczenia, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług związanych z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, lub związanych z dostarczaniem, produkcją, konserwacją i używaniem takich przedmiotów, na rzecz jakiejkolwiek osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu w Iranie lub do użytku w Iranie; b) zapewniania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej, dotyczącej przedmiotów, o których mowa w ust. 1, w tym w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów eksportowych, do celów jakiejkolwiek sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu takich przedmiotów, lub w celu świadczenia związanej z tym pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Iranie lub do użytku w Iranie.”;
„c)

uzbrojenia i wszelkiego rodzaju pokrewnych zasobów materiałowych, w tym broni i amunicji, pojazdów wojskowych i sprzętu wojskowego, sprzętu paramilitarnego i części zapasowych do tego uzbrojenia i pokrewnych zasobów materiałowych. Zakaz ten nie ma zastosowania do pojazdów niebojowych, które zostały wyprodukowane lub wyposażone w materiały w celu zapewnienia ochrony przed pociskami balistycznymi i które przeznaczone są wyłącznie do wykorzystania w Iranie dla celów obronnych przez personel UE i jej państw członkowskich.”;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 78/18

DECYZJA RADY

z dnia 9 marca 2012 r.

w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i zastępcy członka z Niemiec

(2012/155/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając wniosek rządu Niemiec,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

(2) W związku z wygaśnięciem w dniu 31 marca 2012 r. mandatu Moniki HELBIG zwolni się jedno stanowisko członka Komitetu Regionów. W związku z mianowaniem Helli DUNGER-LÖPER na stanowisko członka Komitetu Regionów zwolni się jedno stanowisko zastępcy członka,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Z dniem 1 kwietnia 2012 r. następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

a) na stanowisko członka: — Hella DUNGER-LÖPER, Bevollmächtigte des Landes Berlin beim Bund und Europabeauftragte; oraz

b) na stanowisko zastępcy członka: — Bernd KRÖMER, Staatssekretär für Inneres bei der Senatsverwaltung für Inneres und Sport des Landes Berlin.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 9 marca 2012 r. W imieniu Rady I. AUKEN Przewodniczący

(1) Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

(2) Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.
1)

art. 1 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 1 1. Sprzedaż, dostawa, przekazywanie lub wywóz do Syrii uzbrojenia i materiałów z nim związanych, łącznie z bronią i amunicją, pojazdami wojskowymi i sprzętem wojskowym, sprzętem paramilitarnym i częściami zamiennymi do wyżej wymienionych, jak również sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do stosowania wewnętrznych represji, przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich lub z użyciem statków pływających pod ich banderą lub ich statków powietrznych, są zabronione niezależnie od tego, czy pochodzą z terytoriów państw członkowskich. 2. Sprzedaż, dostawa, przekazywanie lub wywóz do Syrii niektórych innych: sprzętu, towarów i technologii, które mogłyby zostać wykorzystane do stosowania wewnętrznych represji, lub do produkcji i konserwacji produktów, które mogłyby zostać wykorzystane do stosowania wewnętrznych represji, przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich lub z użyciem statków pływających pod ich banderą lub ich statków powietrznych, są zabronione niezależnie od tego, czy pochodzą z terytoriów państw członkowskich. Unia podejmuje działania konieczne do określenia odpowiednich przedmiotów, które mają być objęte zakresem niniejszego ustępu. 3. Zabronione jest: a) dostarczanie, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług związanych z przedmiotami, o których mowa w ust. 1 i 2, lub związanych z dostarczaniem, produkcją, konserwacją i używaniem takich przedmiotów, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Syrii lub w celu wykorzystania na terytorium Syrii; b) zapewnianie, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej związanej z przedmiotami, o których mowa w ust. 1 i 2, w tym w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów eksportowych, w odniesieniu do jakiejkolwiek sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu takich przedmiotów, lub w odniesieniu do udzielania związanej z tym pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Syrii lub w celu wykorzystania na terytorium Syrii.”;
(2)

Dnia 1 grudnia 2011 r., zgodnie z art. 36 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1528/2007, Kenia wystąpiła o przyznanie nowego odstępstwa od reguł pochodzenia określonych w tym załączniku. Dnia 16 stycznia 2012 r. Kenia przedstawiła dodatkowe informacje związane z tym wnioskiem. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez Kenię połowy pochodzącego surowego tuńczyka były niezwykle niskie, nawet uwzględniając normalne wahania sezonowe, co doprowadziło do obniżenia produkcji filetów z tuńczyka. Kenia zwróciła uwagę na ryzyko związane z piractwem podczas dostaw surowego tuńczyka. Taka nietypowa sytuacja wciąż uniemożliwia Kenii przestrzeganie przez pewien okres reguł pochodzenia określonych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1528/2007. Należy zatem przyznać nowe odstępstwo z mocą wsteczną od dnia 1 stycznia 2012 r.
ZAŁĄCZNIK

W załączniku III do decyzji 1999/94/WE dodaje się następujący tekst:

„RODZINA WYROBÓW

ZESPOŁY I ELEMENTY STROPOWE BELKOWE/BLOKOWE ZAWIERAJĄCE MATERIAŁY ORGANICZNE

Systemy zaświadczania zgodności

Dla wyrobu(-ów) i jego zamierzonego(-ych) zastosowania(-ań) wymienionych poniżej wnosi się do Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego (CEN) o wyszczególnienie następujących systemów zaświadczania zgodności w stosownych zharmonizowanych normach europejskich:

Wyrób(-y) Zamierzone zastosowanie(-a) Poziom(-y) lub klasa(-y) (reakcji na ogień) System(-y) zaświadczania zgodności Zespoły i elementy stropowe belkowe/blokowe zawierające materiały organiczne Do zastosowań podlegających przepisom w zakresie reakcji na ogień (A1, A2, B, C) (1) 1 (A1, A2, B, C) (2) , D, E 3 (A1–E) (3) , F 4 System 1: zob. załącznik III pkt 2 ppkt (i) do dyrektywy 89/106/EWG, bez badań audytowych próbek. System 3: zob. załącznik III pkt 2 ppkt (ii) do dyrektywy 89/106/EWG, druga możliwość. System 4: zob. załącznik III pkt 2 ppkt (ii) do dyrektywy 89/106/EWG, trzecia możliwość.

Specyfikacja systemu musi być tak dobrana, aby system ten mógł być wprowadzany w życie nawet wówczas, gdy ustalenie niektórych właściwości użytkowych wyrobu nie jest konieczne z uwagi na fakt, że co najmniej jedno państwo członkowskie nie posiada wymogów prawnych dotyczących takich właściwości wyrobu (zob. art. 2 ust. 1 dyrektywy 89/106/EWG oraz, gdy to właściwe, pkt 1.2.3 dokumentów interpretacyjnych). W tych przypadkach nie wolno nakładać na producenta obowiązku sprawdzenia charakterystyki wyrobu, jeśli nie życzy on sobie przedkładać deklaracji dotyczących właściwości wyrobu w tym zakresie.”.
2)

załącznik II otrzymuje brzmienie: „ZAŁĄCZNIK II ROZDZIAŁ 1 Państwa członkowskie oficjalnie wolne od brucelozy Kod ISO Państwo członkowskie BE Belgia CZ Republika Czeska DK Dania DE Niemcy EE Estonia IE Irlandia FR Francja LV Łotwa LU Luksemburg NL Niderlandy AT Austria PL Polska SI Słowenia SK Słowacja FI Finlandia SE Szwecja ROZDZIAŁ 2 Regiony państw członkowskich oficjalnie wolne od brucelozy We Włoszech: — region Abruzja: prowincja Pescara, — prowincja Bolzano, — region Emilia-Romania, — region Friuli-Wenecja Julijska, — region Lacjum: prowincje Frosinone, Latina, Rieti, Viterbo, — region Liguria: prowincje Imperia, Savona, — region Lombardia, — region Marche, — region Molise: prowincja Campobasso, — region Piemont, — region Apulia: prowincja Brindisi, — region Sardynia, — region Toskania, — prowincja Trydent, — region Umbria, — region Dolina Aosty, — region Wenecja Euganejska. W Portugalii: — Região Algarve: wszystkie distritos, — Região Autónoma dos Açores: wyspy Corvo, Faial, Flores, Graciosa, Pico, Santa Maria. W Hiszpanii: — prowincja Santa Cruz de Tenerife, — prowincja Las Palmas. W Zjednoczonym Królestwie: — Wielka Brytania: Anglia, Szkocja, Walia, — Wyspa Man.”
„ZAŁĄCZNIK IV

RODZINA WYROBÓW

ZESTAWY WYROBÓW Z PŁYT GIPSOWO-KARTONOWYCH DO ŚCIAN DZIAŁOWYCH (1/2)

Systemy zaświadczania zgodności

Dla wyrobu(-ów) i ich zamierzonego(-ych) zastosowania (zastosowań) wymienionych poniżej wnosi się do Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego (CEN) o wyszczególnienie następujących systemów zaświadczania zgodności w stosownych zharmonizowanych normach europejskich:

Wyrób(-y) Zamierzone zastosowanie(-a) Poziom(-y) lub klasa(-y) System(-y) zaświadczania zgodności Zestawy/systemy wyrobów do ścian działowych Do wszystkich zastosowań niepodlegających wymaganiom dotyczącym reakcji na ogień Wszystkie 3 System 3: zob. załącznik III pkt 2 ppkt (ii) do dyrektywy 89/106/EWG, druga możliwość.

Specyfikacja systemu zaświadczania zgodności musi być tak dobrana, aby system ten mógł być wprowadzany w życie nawet wówczas, gdy ustalenie niektórych właściwości użytkowych wyrobu nie jest konieczne, z uwagi na fakt, że co najmniej jedno państwo członkowskie nie posiada wymogów prawnych dotyczących takich właściwości wyrobu (zob. art. 2 ust. 1 dyrektywy 89/106/EWG oraz, gdy to właściwe, ppkt 1.2.3 dokumentów interpretacyjnych). W tych przypadkach nie wolno nakładać na producenta obowiązku sprawdzenia charakterystyki wyrobu, jeśli nie życzy on sobie przedkładać deklaracji dotyczących właściwości wyrobu w tym zakresie.

RODZINA WYROBÓW

ZESTAWY WYROBÓW Z PŁYT GIPSOWO-KARTONOWYCH DO ŚCIAN DZIAŁOWYCH (2/2)

Systemy zaświadczania zgodności

Dla wyrobu(-ów) i ich zamierzonego(-ych) zastosowania (zastosowań) wymienionych poniżej wnosi się do Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego (CEN) o wyszczególnienie następujących systemów zaświadczania zgodności w stosownych zharmonizowanych normach europejskich:

Wyrób(-y) Zamierzone zastosowanie(-a) Poziom(-y) lub klasa(-y) (reakcji na ogień) System(-y) zaświadczania zgodności Zestawy/systemy wyrobów do ścian działowych Do zastosowań podlegających wymaganiom dotyczącym reakcji na ogień A1 (1), A2 (1), B (1), C (1) 1 A1 (2), A2 (2), B (2), C (2), D, E 3 (A1 do E) (3), F 4 System 1: zob. załącznik III pkt 2 ppkt (i) do dyrektywy 89/106/EWG, bez badań audytowych próbek. System 3: zob. załącznik III pkt 2 ppkt (ii) do dyrektywy 89/106/EWG, druga możliwość. System 4: zob. załącznik III pkt 2 ppkt (ii) do dyrektywy 89/106/EWG, trzecia możliwość.

Specyfikacja systemu zaświadczania zgodności musi być tak dobrana, aby system ten mógł być wprowadzany w życie nawet wówczas, gdy ustalenie niektórych właściwości użytkowych wyrobu nie jest konieczne, z uwagi na fakt, że co najmniej jedno państwo członkowskie nie posiada wymogów prawnych dotyczących takich właściwości wyrobu (zob. art. 2 ust. 1 dyrektywy 89/106/EWG oraz, gdy to właściwe, ppkt 1.2.3 dokumentów interpretacyjnych). W tych przypadkach nie wolno nakładać na producenta obowiązku sprawdzenia charakterystyki wyrobu, jeśli nie życzy on sobie przedkładać deklaracji dotyczących właściwości wyrobu w tym zakresie.”
(5)

Komisja przeprowadziła kontrolę w Chile w dniach od 26 kwietnia do 6 maja 2010 r., aby ocenić istniejący system kontroli regulujący produkcję małży przeznaczonych na wywóz do Unii. Wyniki wspomnianej kontroli wraz z gwarancjami udzielonymi przez organy właściwe w Chile wskazują na to, że warunki stosowane w tym państwie trzecim w odniesieniu do żywych małży, szkarłupni, osłonic i ślimaków morskich przeznaczonych na wywóz do Unii są równoważne ze środkami określonymi w odpowiednim prawodawstwie Unii. Ograniczenia w przywozie do Unii małży, szkarłupni, osłonic i ślimaków morskich pochodzących z Chile nie powinny zatem dłużej obowiązywać.