ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(4)

Kwestia stabilizatorów do tej mieszaniny została podniesiona w opinii wydanej w dniach 24–25 czerwca 2003 r. (3) przez Komitet Naukowy ds. Produktów Kosmetycznych i Produktów Nieżywnościowych Przeznaczonych dla Konsumentów („SCCNPF”), zastąpiony przez Komitet Naukowy ds. Produktów Konsumenckich („SCCP”), zgodnie z decyzją Komisji 2004/210/WE (4), zastąpiony następnie przez SCCS, zgodnie z decyzją Komisji 2008/721/WE (5). Zdaniem Komitetu, uwzględniając, że składniki aktywne i ich stosunek pozostają bez zmian w obecnie wprowadzonych na rynek produktach kosmetycznych oraz że stężenie stabilizatorów w gotowych produktach kosmetycznych jest znikome, zastąpienie chlorku magnezu i azotanu magnezu przez siarczan miedzi lub przez wszelkie inne dopuszczalne składniki kosmetyczne w charakterze stabilizatora systemu w mieszaninie methylchloroisothiazolinone (oraz) methylisothiazolinone nie zmienia profilu toksykologicznego tej mieszaniny. W odpowiedzi na wniosek Komisji o uściślenie interpretacji terminu „dopuszczalny” Komitet w opinii z dnia 7 grudnia 2004 r. (6) stwierdził, że wyrażenie „dopuszczalny składnik kosmetyczny” należy rozumieć jako „każdy składnik, który w świetle przepisów dyrektywy dotyczącej produktów kosmetycznych (7) jest dozwolony lub nie jest zakazany i może być stosowany w produktach kosmetycznych, z tym że substancje należące do klas składników wymienionych w załącznikach III–VII (8) do tej dyrektywy mogą być stosowane jedynie wówczas, jeśli zostały włączone do odpowiedniego załącznika”. Ponadto wnioski zawarte w opinii SCCS z dnia 8 grudnia 2009 r. zawierają ocenę bezpieczeństwa samej mieszaniny i nie ma w nich mowy o uwzględnieniu w niej stabilizatorów.
(10)

Aby zachować spójność z obecną pozycją 12 w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009, zalecane najwyższe stężenie, które wynosi 0,19 % dla estrów, należy zmienić na 0,14 % w odniesieniu do substancji wymienionych w pozycji 12a i wyrazić je w odpowiadającej mu postaci wolnego kwasu. Ponadto w odniesieniu do soli sodowych i potasowych butyloparabenu i propyloparabenu powinny mieć zastosowanie takie same warunki stosowania jak w odniesieniu do butyloparabenu i propyloparabenu, biorąc pod uwagę fakt, że w swoich wcześniejszych opiniach SCCS nigdy nie zgłosił innego zachowania (pod względem chemicznym lub toksyczności) soli w porównaniu do estrów.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 282/13

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1007/2014

z dnia 23 września 2014 r.

ustanawiające zakaz połowów halibuta niebieskiego w wodach UE obszarów IIa i IV, wodach UE i wodach międzynarodowych obszarów Vb i VI przez statki pływające pod banderą Irlandii

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W rozporządzeniu Rady (UE) nr 43/2014 (2) określono kwoty na rok 2014.

(2) Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2014 r.

(3) Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wyczerpanie kwoty

Kwotę połowową przyznaną na 2014 r. państwu członkowskiemu, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do stada w nim określonego, uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2

Zakazy

Z dniem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada określonego w załączniku przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego w nim określonego lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. W szczególności po tym terminie zakazuje się zatrzymywania na burcie, przemieszczania, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 23 września 2014 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Lowri EVANS Dyrektor Generalny ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa

(1) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(2) Rozporządzenie Rady (UE) nr 43/2014 z dnia 20 stycznia 2014 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2014 rok dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane w wodach Unii oraz — w odniesieniu do statków unijnych — w niektórych wodach nienależących do Unii (Dz.U. L 24 z 28.1.2014, s. 1).
(3)

Z powiadomień przesłanych zgodnie z art. 8 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1273/2011 wynika, że w odniesieniu do kontyngentów o numerach porządkowych 09.4112 — 09.4117 — 09.4118 — 09.4119 oraz 09.4168 wnioski złożone w ciągu pierwszych dziesięciu dni roboczych września 2014 r., zgodnie z art. 4 ust. 1 wymienionego rozporządzenia wykonawczego, odnoszą się do ilości większej niż ilość dostępna. Należy zatem określić, na jaką ilość pozwolenia na przywóz mogą zostać wydane, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do której złożono wnioski dla danego kontyngentu, obliczonej zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3).
(3)

Zgodnie z art. 57a ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 Chorwacja powiadomiła Komisję do dnia 31 stycznia 2014 r. o gruntach oczyszczonych z min i przywróceniu na nich działalności rolniczej w 2013 r. W powiadomieniu tym określono również odpowiednią pulę środków finansowych na rok składania wniosków 2014 i kolejne lata. Zgodnie z tym samym artykułem Chorwacja powiadomiła ponadto, jaka powierzchnia gruntów została rozminowana i zadeklarowana przez rolników we wnioskach o przyznanie pomocy złożonych w odniesieniu do roku 2013 oraz przywrócona do wykorzystania w działalności rolniczej w okresie od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. W związku z tym załącznik VIII do rozporządzenia (WE) nr 73/2009 został zmieniony rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 929/2013. Na podstawie harmonogramu przyrostów, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, należy odpowiednio zmienić załączniki II, III i VI do tego rozporządzenia.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 280/15

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 997/2014

z dnia 19 września 2014 r.

ustanawiające zakaz połowów karmazyna w wodach Unii i w wodach międzynarodowych obszaru V; wodach międzynarodowych obszarów XII i XIV przez statki pływające pod banderą Irlandii

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W rozporządzeniu Rady (UE) nr 43/2014 (2) określono kwoty na rok 2014.

(2) Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim, wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2014 r.

(3) Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wyczerpanie kwoty

Kwotę połowową przyznaną na 2014 r. państwu członkowskiemu, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do stada w nim określonego, uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2

Zakazy

Z dniem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada określonego w załączniku przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego w nim określonego lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. W szczególności po tym terminie zakazuje się zatrzymywania na burcie, przemieszczania, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 19 września 2014 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Lowri EVANS Dyrektor Generalny ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa

(1) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(2) Rozporządzenie Rady (UE) nr 43/2014 z dnia 20 stycznia 2014 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2014 rok dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane w wodach Unii oraz — w odniesieniu do statków unijnych — w niektórych wodach nienależących do Unii (Dz.U. L 24 z 28.1.2014, s. 1).
(5)

Chociaż fosfoniany nie zostały uwzględnione w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (2) zgodnie z jego art. 14, mogą one występować w nawozach dopuszczonych do obrotu na szczeblu krajowym, w szczególności w niektórych nawozach stosowanych na liściach roślin (nawozy dolistne). Z uwagi na brak odpowiednich zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające fosetyl zarówno w Unii, jak i w państwach trzecich, które są ważnymi eksporterami przedmiotowych produktów spożywczych do Unii, brak wykrywalnych pozostałości fosetylu i jego soli, a także stosowanie fosfonianów jako składnika w nawozach dolistnych, można zasadnie założyć, że pozostałości są wynikiem stosowania nawozów dolistnych zawierających fosfoniany.
(3)

Botswana, Kamerun, Wybrzeże Kości Słoniowej, Fidżi, Ghana, Kenia, Namibia i Suazi nie podjęły działań niezbędnych do ratyfikacji swoich odpowiednich umów. W związku z powyższym zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1528/2007, a w szczególności jego lit. b), załącznik I do tego rozporządzenia zmieniono rozporządzeniem (UE) nr 527/2013. Państwa te od dnia 1 października 2014 r. nie są już objęte uzgodnieniem dotyczącym dostępu do rynku, na który zezwolono rozporządzeniem (WE) nr 1528/2007.
1)

w art. 3 wprowadza się następujące zmiany: a) pkt 7) otrzymuje brzmienie: „7) »zintegrowany pakiet informacji lotniczych« (dalej zwany »IAIP«) to pakiet — w formie papierowej lub elektronicznej — składający się z następujących elementów: a) zbiory informacji lotniczych (zwane dalej »AIP«), włącznie ze zmianami; b) suplementy do AIP; c) zawiadomienie określone w pkt 17 (NOTAM) oraz biuletyny informacji przed lotem; d) biuletyny informacji lotniczych; oraz e) listy kontrolne i wykazy ważnych NOTAM;” ; b) pkt 8) otrzymuje brzmienie: „8) »dane o przeszkodach« to dane o wszystkich stałych (o charakterze czasowym lub trwałym) i ruchomych obiektach albo ich częściach, które znajdują się w strefie przeznaczonej dla ruchu naziemnego statku powietrznego lub które przekraczają określoną powierzchnię przeznaczoną do ochrony statku powietrznego w locie bądź znajdują się poza tymi określonymi powierzchniami i zostały ocenione jako stanowiące zagrożenie dla żeglugi powietrznej;” ; c) pkt 10) otrzymuje brzmienie: „10) »dane geograficzne dotyczące lotnisk« oznaczają dane zgromadzone do celów opracowywania informacji wykorzystywanych do mapowania lotnisk;” ; d) pkt 13) otrzymuje brzmienie: „13) »instytucja zapewniająca służby informacji lotniczej« to organizacja odpowiedzialna za zapewnienie służby informacji lotniczej, certyfikowana zgodnie z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 1035/2011;” ; e) pkt 24) otrzymuje brzmienie: „24) »dane krytyczne« to dane o poziomie spójności określonym w lit. c) klasyfikacji spójności określonej w rozdziale 1, sekcja 1.1 załącznika 15 do konwencji chicagowskiej o międzynarodowym lotnictwie cywilnym (zwanej dalej »konwencją chicagowską«);” ; f) pkt 25) otrzymuje brzmienie: „25) »dane ważne« to dane o poziomie spójności określonym w lit. b) klasyfikacji spójności określonej w rozdziale 1, sekcja 1.1 załącznika 15 do konwencji chicagowskiej;” ;
1)

w art. 5 wprowadza się następujące zmiany: a) ustęp 4 otrzymuje brzmienie: „4. Operatorzy zapewniają: a) wyposażenie statków powietrznych wykonujących loty, o których mowa w art. 2 ust. 2, z indywidualnymi certyfikatami zdatności do lotu wydanymi po raz pierwszy w dniu 8 stycznia 2015 r. lub później, w transpondery wtórnego radaru dozorowania posiadające funkcje określone w części A załącznika II; b) wyposażenie statków powietrznych z indywidualnymi certyfikatami zdatności do lotu wydanymi po raz pierwszy w dniu 8 czerwca 2016 r. lub później, o maksymalnej certyfikowanej masie startowej powyżej 5 700 kg lub zdolnych rozwinąć rzeczywistą prędkość przelotową ponad 250 węzłów, wykonujących loty, o których mowa w art. 2 ust. 2, w transpondery wtórnego radaru dozorowania posiadające, oprócz funkcji określonych w części A załącznika II, funkcje określone w części B tego załącznika; c) wyposażenie stałopłatów z indywidualnymi certyfikatami zdatności do lotu wydanymi po raz pierwszy w dniu 8 czerwca 2016 r. lub później, o maksymalnej certyfikowanej masie startowej powyżej 5 700 kg lub zdolnych rozwinąć rzeczywistą prędkość przelotową ponad 250 węzłów, wykonujących loty, o których mowa w art. 2 ust. 2, w transpondery wtórnego radaru dozorowania posiadające, oprócz funkcji określonych w części A załącznika II, funkcje określone w części C tego załącznika.” ; b) ustęp 5 otrzymuje brzmienie: „5. Operatorzy zapewniają: a) najpóźniej do dnia 7 grudnia 2017 r.: wyposażenie statków powietrznych wykonujących loty, o których mowa w art. 2 ust. 2, z indywidualnymi certyfikatami zdatności do lotu wydanymi po raz pierwszy przed dniem 8 stycznia 2015 r., w transpondery wtórnego radaru dozorowania posiadające funkcje określone w części A załącznika II; b) najpóźniej do dnia 7 czerwca 2020 r.: wyposażenie statków powietrznych z indywidualnymi certyfikatami zdatności do lotu wydanymi po raz pierwszy przed dniem 8 czerwca 2016 r., o maksymalnej certyfikowanej masie startowej powyżej 5 700 kg lub zdolnych rozwinąć rzeczywistą prędkość przelotową ponad 250 węzłów, wykonujących loty, o których mowa w art. 2 ust. 2, w transpondery wtórnego radaru dozorowania posiadające, oprócz funkcji określonych w części A załącznika II, funkcje określone w części B tego załącznika; c) najpóźniej do dnia 7 czerwca 2020 r.: wyposażenie stałopłatów z indywidualnymi certyfikatami zdatności do lotu wydanymi po raz pierwszy przed dniem 8 czerwca 2016 r., o maksymalnej certyfikowanej masie startowej powyżej 5 700 kg lub zdolnych rozwinąć rzeczywistą prędkość przelotową ponad 250 węzłów, wykonujących loty, o których mowa w art. 2 ust. 2, w transpondery wtórnego radaru dozorowania posiadające, oprócz funkcji określonych w części A załącznika II, funkcje określone w części C tego załącznika.” ;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 284/42

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1033/2014

z dnia 29 września 2014 r.

ustalające reprezentatywne ceny oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do melasy w sektorze cukru, obowiązujące od dnia 1 października 2014 r.

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 183,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 (2) stanowi, że ceny przywozowe CIF melasy w odniesieniu do jakości standardowej określonej w wymienionym rozporządzeniu uznaje się za „ceny reprezentatywne”.

(2) Przy ustalaniu cen reprezentatywnych należy uwzględnić wszystkie informacje określone w art. 29 rozporządzenia (WE) nr 951/2006, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 30 wymienionego rozporządzenia oraz, w stosownych przypadkach, zastosować metodę określoną w art. 33 wymienionego rozporządzenia.

(3) W przypadku dostosowania cen nieodnoszących się do jakości standardowej ceny te należy, w zależności od jakości oferowanej melasy, zwiększyć lub pomniejszyć zgodnie z art. 32 rozporządzenia (WE) nr 951/2006.

(4) W przypadku wystąpienia różnicy między ceną progową danego produktu a jego ceną reprezentatywną należy ustalić dodatkowe należności celne przywozowe zgodnie z warunkami określonymi w art. 39 rozporządzenia (WE) nr 951/2006. W razie zawieszenia należności przywozowych w zastosowaniu art. 40 wymienionego rozporządzenia należy ustalić specjalne kwoty tych należności.

(5) Należy ustalić ceny reprezentatywne oraz dodatkowe należności celne przywozowe dla melasy objętej kodami CN 1703 10 00 i 1703 90 00, zgodnie z art. 34 rozporządzenia (WE) nr 951/2006.

(6) Ze względu na konieczność zagwarantowania, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne, mające zastosowanie w ramach przywozu melasy objętej kodami CN 1703 10 00 i 1703 90 00, ustala się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 29 września 2014 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Jerzy PLEWA Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24).
1.

Następującą osobę dodaje się do wykazu osób fizycznych i prawnych zamieszczonego w części A załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 36/2012: Imię i nazwisko Dane identyfikacyjne Powody Data umieszczenia w wykazie „48. Samir ( ) Hassan ( ) Samir Hassan jest wpływowym przedsiębiorcą blisko związanym z głównymi przedstawicielami reżimu syryjskiego, takimi jak Rami Makhlouf i Issam Anbouba; od marca 2014 r., po powołaniu go przez ministra gospodarki Khodra Orfaliego, zajmuje stanowisko wiceprzewodniczącego ds. Rosji w ramach Dwustronnych Rad Biznesu. Ponadto wspiera on gotówką działania wojenne prowadzone przez reżim. Samir Hassan jest zatem powiązany z osobami czerpiącymi korzyści z reżimu lub wspierającymi go oraz wspiera reżim syryjski i czerpie z niego zyski.” 27.9.2014
(7)

Na mocy rozporządzenia (UE) nr 527/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady (3) od dnia 1 października 2014 r. Botswana, Kamerun, Wybrzeże Kości Słoniowej, Fidżi, Ghana, Kenia, Namibia i Suazi przestają być objęte umową o preferencyjnym dostępie do rynku, o której mowa w rozporządzeniu (UE) nr 1528/2007. Kraje te są krajami kwalifikującymi się do systemu GSP zgodnie z definicją zawartą w art. 2 lit. c) rozporządzenia w sprawie GSP, a od dnia 1 października 2014 r. spełniają kryteria określone w art. 4 rozporządzenia w sprawie GSP. W związku z tym wyżej wymienione kraje powinny zostać włączone do załącznika II do rozporządzenia w sprawie GSP z zastosowaniem od dnia 1 października 2014 r.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 294/39

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1065/2014

z dnia 7 października 2014 r.

ustanawiające zakaz połowów gładzicy w obszarach VIII, IX i X oraz w wodach Unii obszaru CECAF 34.1.1. przez statki pływające pod banderą Belgii

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W rozporządzeniu Rady (UE) nr 43/2014 (2) określono kwoty na rok 2014.

(2) Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2014 r.

(3) Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wyczerpanie kwoty

Kwotę połowową przyznaną na 2014 r. państwu członkowskiemu, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do stada w nim określonego, uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2

Zakazy

Z dniem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada określonego w załączniku przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego w nim określonego lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. W szczególności po tym terminie zakazuje się zatrzymywania na burcie, przemieszczania, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia 7 października 2014 r. W imieniu Komisji, za Przewodniczącego, Lowri EVANS Dyrektor Generalny ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa

(1) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(2) Rozporządzenie Rady (UE) nr 43/2014 z dnia 20 stycznia 2014 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2014 rok dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane w wodach Unii oraz — w odniesieniu do statków unijnych — w niektórych wodach nienależących do Unii (Dz.U. L 24 z 28.1.2014, s. 1).