7)

dodaje się rozdział 17c w brzmieniu: „ROZDZIAŁ 17 c POMOC DO TYTONIU Artykuł 171c Definicje Do celów niniejszego rozdziału: a) »dostawa« oznacza wszelkie czynności mające miejsce określonego dnia, które obejmują przekazanie surowca tytoniowego przez producenta lub stowarzyszenie producentów zakładowi przetwórczemu, odbywające się w ramach umowy kontraktacji; b) »świadectwo kontroli« oznacza dokument wydany przez właściwy organ kontrolny zaświadczający, że odpowiednia ilość tytoniu została przejęta przez pierwszego przetwórcę, że ilość ta została dostarczona w ramach zarejestrowanej umowy, a czynności zostały wykonane zgodnie z art. 171cj i 171ck niniejszego rozporządzenia; c) »pierwszy przetwórca« oznacza zatwierdzony podmiot prawny lub osobę fizyczną, która dokonuje pierwszego przetworzenia surowca tytoniowego, prowadząc w swoim własnym imieniu i na swój rachunek jeden lub więcej zakładów przetwórstwa tytoniu surowca tytoniowego, odpowiednio wyposażonych do celów takiej działalności; d) »pierwsze przetwarzanie« oznacza przetwarzanie surowca tytoniowego dostarczonego przez producenta, do postaci produktu trwałego i dającego się przechowywać, w jednolitych belach lub paczkach i o jakości spełniającej wymogi użytkownika końcowego (wytwórcy); e) »stowarzyszenie producentów« oznacza stowarzyszenie reprezentujące producentów tytoniu. Artykuł 171ca Grupy odmian surowca tytoniowego Odmiany surowca tytoniowego można sklasyfikować w następujących grupach: a) suszony ogniowo-rurowo: tytoń suszony w piecach o kontrolowanym przepływie powietrza, temperaturze i wilgotności; b) suszony powietrzem na jasny: tytoń suszony na powietrzu pod osłoną; c) suszony powietrzem na ciemny: tytoń suszony na powietrzu pod osłoną, fermentowany przez wprowadzeniem do obrotu; d) suszony ogniowo-płomieniowo: tytoń suszony ogniem; e) suszony na słońcu: tytoń suszony na słońcu; f) Basmas (suszony na słońcu); g) Katerini (suszony na słońcu); h) Kaba Koulak (klasyczny) i podobny (suszony na słońcu). Odmiany w ramach każdej grupy wymieniono w załączniku XXV. Artykuł 171cb Pierwsi przetwórcy 1. Państwa Członkowskie zatwierdzają pierwszych przetwórców prowadzących działalność na ich terytoriach oraz ustanawiają odpowiednie warunki udzielania takiego zatwierdzenia. Zatwierdzony pierwszy przetwórca jest uprawniony do zawierania umów kontraktacji z zastrzeżeniem, że sprzedaje przedsiębiorstwom wytwarzającym tytoń przynajmniej 60 % tytoniu pochodzenia wspólnotowego, który wprowadza do obrotu, bezpośrednio lub pośrednio bez dalszego przetwarzania. 2. Państwo Członkowskie może wycofać zatwierdzenie w przypadku, gdy przetwórca nie stosuje się do przepisów dotyczących surowca tytoniowego, jakie obowiązują na poziomie Wspólnoty lub krajowym i jest to wynikiem jego zamierzonego działania albo poważnych zaniedbań. Artykuł 171cc Strefy produkcji Strefami produkcji określonymi w art. 110k lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do każdej grupy odmian są strefy ustanowione w załączniku XXVI do niniejszego rozporządzenia. Państwa Członkowskie mogą wyznaczyć bardziej ograniczone strefy produkcji, zwłaszcza w celu zapewnienia jakości. Ograniczone strefy produkcji nie mogą wychodzić poza obszar jednostki administracyjnej lub, w przypadku Francji, poza terytorium kantonu. Artykuł 171cd Umowy kontraktacji 1. Umowy kontraktacji, o których mowa w art. 110k lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zawiera się między pierwszym przetwórcą, z jednej strony, a producentem lub reprezentującym go stowarzyszeniem producentów, z drugiej strony, z zastrzeżeniem, że stowarzyszenie producentów jest uznane w danym Państwie Członkowskim. 2. Umowy kontraktacji zawiera się w odniesieniu do odmian lub grup odmian. Zobowiązują one pierwszego przetwórcę do przyjęcia dostawy ilości tytoniu w liściach przewidzianej w umowie, natomiast producenta lub reprezentujące go stowarzyszenie producentów zobowiązują do dostarczenia pierwszemu przetwórcy danej ilości w zakresie odpowiadającym ich faktycznej produkcji. 3. W odniesieniu do każdego zbioru, umowy kontraktacji muszą zawierać przynajmniej następujące szczegółowe informacje: a) nazwa/nazwisko i adresy stron umowy; b) odmiana oraz grupy odmian tytoniu objęte umową; c) maksymalna ilość, jaka ma zostać dostarczona; d) dokładna lokalizacja miejsca produkcji tytoniu: strefa produkcji określona w art. 171cc, prowincja, gmina, dane identyfikacyjne działki zgodnie ze zintegrowanym systemem kontroli; e) obszar danej działki, z wykluczeniem dróg dojazdowych i miejsc ogrodzonych; f) cena nabycia według klasy jakości, z wykluczeniem pomocy, opłat za usługi i podatków; g) minimalne wymogi jakości ustalone dla danej klasy jakości, przy minimum trzech klasach jakości, oraz zobowiązanie producenta do dostarczenia przetwórcy surowca tytoniowego spełniającego przynajmniej takie wymogi jakości; h) zobowiązanie pierwszego przetwórcy do zapłacenia producentowi ceny zakupu zgodnie z klasą jakości; i) termin zapłaty ceny zakupu, który nie może przekroczyć 30 dni od daty dostawy; j) zobowiązanie producenta do ponownego obsadzenia danej działki tytoniem do dnia 20 czerwca danego roku zbiorów. 4. W przypadku opóźnienia w ponownym zasadzeniu tytoniu, producent jest zobowiązany powiadomić o tym fakcie przetwórcę oraz właściwe władze Państwa Członkowskiego tego przetwórcy za pomocą listu poleconego wysłanego przed tym terminem, podając przyczynę opóźnienia oraz szczegółowe informacje na temat zmian wprowadzonych w obszarze danej działki. 5. Strony umowy kontraktacji mogą zwiększyć ilości wyszczególnione początkowo w umowie, nanosząc odpowiednie zmiany na piśmie. Zmianę należy przedłożyć właściwym władzom w celu jej zarejestrowania najpóźniej 40 dnia po ostatecznym terminie zawierania umów kontraktacji określonym w art. 171ce ust. 1. Artykuł 171ce Zawieranie i rejestracja umów 1. Z wyjątkiem przypadku siły wyższej, umowy kontraktacji można zawierać do dnia 30 kwietnia roku zbiorów. Państwa Członkowskie mogą wyznaczyć wcześniejszy termin. 2. Z wyjątkiem przypadku siły wyższej, umowy kontraktacji po ich zawarciu muszą zostać przedłożone właściwemu organowi w celu dokonania rejestracji nie później niż 15 dni po nieprzekraczalnym terminie ustanowionym na ich zawieranie, określonym w ust. 1. Właściwym organem jest organ tego Państwa Członkowskiego, na którego terytorium ma się odbywać przetwarzanie. Jeżeli przetwarzanie ma mieć miejsce w Państwie Członkowskim innym niż państwo, w którym tytoń był uprawiany, właściwy organ Państwa Członkowskiego, w którym ma się odbywać przetwarzanie, niezwłocznie przesyła kopię zarejestrowanej umowy właściwemu organowi Państwa Członkowskiego producenta. Jeżeli ten sam organ nie przeprowadza kontroli systemu pomocy, przesyła kopię zarejestrowanej umowy do odpowiedniego organu kontroli. 3. W przypadku przekroczenia ostatecznego terminu zawierania umów, o którym mowa w ust. 1, lub terminu składania umów kontraktacji określonego w ust. 2 o maksymalnie 15 dni, kwota pomocy, jaka ma zostać wypłacona ulega zmniejszeniu o 20 %. Artykuł 171cf Umowy ze stowarzyszeniem producentów 1. W przypadku zawierania umowy kontraktacji między pierwszym przetwórcą a stowarzyszeniem producentów należy do niej załączyć wykaz z nazwiskami stowarzyszonych producentów, wraz z podaniem maksymalnych ilości, jakie mają zostać dostarczone, dokładnej lokalizacji działki oraz obszaru tych działek, zgodnie z przepisami art. 171cd ust. 3 lit. c), d) i e). Wykaz należy przedłożyć do rejestracji właściwemu organowi najpóźniej do dnia 15 maja roku zbiorów. 2. Stowarzyszenia producentów, o których mowa w ust. 1 nie mogą dokonywać pierwszego przetwarzania tytoniu. 3. Producenci tytoniu mogą należeć tylko do jednego stowarzyszenia producentów. Artykuł 171cg Minimalne wymogi jakości Tytoń dostarczany przetwórcom musi być rzetelnej, uczciwej i handlowej jakości oraz musi być pozbawiony cech wymienionych w załączniku XXVII. Surowsze wymogi w odniesieniu do jakości mogą zostać ustanowione przez Państwo Członkowskie lub uzgodnione przez umawiające się strony. Artykuł 171ch Spory Państwa Członkowskie mogą postanowić, że spory dotyczące jakości tytoniu dostarczonego pierwszemu przetwórcy przekazywane są organowi arbitrażowemu. Państwa Członkowskie ustanawiają zasady dotyczące przynależności do takich organów oraz ich procedury decyzyjne. Organy arbitrażowe muszą składać się, w tej samej liczbie, z jednego lub większej ilości przedstawicieli producentów i przetwórców. Artykuł 171ci Poziom pomocy W zastosowaniu art. 110k lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, Państwa Członkowskie ustalają orientacyjną kwotę pomocy na kg odmiany tytoniu lub grupy odmian do dnia 15 marca roku zbiorów. Państwa Członkowskie mogą różnicować poziom pomocy w zależności od jakości dostarczonego tytoniu. Poziom pomocy w odniesieniu do każdej odmiany lub grupy odmian nie może przekraczać wysokości premii według grup odmian ustalonej dla zbiorów w 2005 roku na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 546/2002 (10). Państwa Członkowskie ustalają ostateczną kwotę pomocy na kg odmiany lub grupy odmian tytoniu w terminie 15 dni roboczych od dnia dostawy całego tytoniu z danego zbioru. Jeżeli łączna kwota pomocy wnioskowana w Państwie Członkowskim przekracza próg krajowy ustanowiony w art. 110l rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, dostosowany zgodnie z art. 110m tego rozporządzenia, Państwo Członkowskie dokonuje liniowej redukcji kwot wypłacanych każdemu producentowi. Artykuł 171cj Obliczanie kwoty pomocy 1. Kwotę pomocy, która ma zostać wypłacona producentom oblicza się na podstawie masy tytoniu w liściach danej odmiany lub grupy odmian odpowiadającej minimalnej wymaganej jakości oraz przejętej przez pierwszego przetwórcę. 2. Jeżeli zawartość wilgoci różni się od poziomu ustanowionego w załączniku XXVIII dla danej odmiany, masę dostosowuje się do każdego punktu procentowego różnicy, w granicach tolerancji ustanowionych w tym załączniku. 3. Metody oznaczania zawartości wilgoci, poziomów i częstotliwości pobierania próbek oraz metodę obliczania zmodyfikowanej masy określono w załączniku XXIX. Artykuł 171ck Dostawa 1. Z wyjątkiem przypadku siły wyższej, producenci muszą dostarczyć całość swojej produkcji pierwszemu przetwórcy do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku zbiorów, pod groźbą utraty uprawnień do otrzymania pomocy. Państwa Członkowskie mogą wyznaczyć wcześniejszy termin. 2. Dostawa musi nastąpić bezpośrednio do miejsca, gdzie tytoń będzie przetwarzany, lub, jeżeli Państwo Członkowskie na to zezwala, do zatwierdzonego ośrodka skupu. Właściwy organ kontroli zatwierdza takie ośrodki skupu, które muszą posiadać właściwe urządzenia, wagi oraz pomieszczenia. 3. W przypadku niedostarczenia nieprzetworzonego tytoniu do miejsc określonych w ust. 2 lub w przypadku gdy przewożący różne ilości tytoniu z ośrodka skupu do zakładu przetwórczego nie posiada zezwolenia na realizację przewozów, przedsiębiorstwo dokonujące pierwszego przetworzenia będące odbiorcą danego tytoniu zobowiązane jest zapłacić Państwu Członkowskiemu kwotę równą pomocy dla danej ilości tytoniu. Kwota ta jest księgowana na rachunku Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR). Artykuł 171cl Płatność Właściwy organ Państwa Członkowskiego wypłaca producentowi kwotę pomocy na podstawie świadectwa kontroli wydanego przez właściwy organ kontroli poświadczający realizację dostawy tytoniu. Artykuł 171cm Zaliczki 1. Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 796/2004, Państwa Członkowskie mogą stosować system zaliczek w odniesieniu do pomocy dla producentów tytoniu. 2. Producenci mogą składać wnioski o zaliczkę po dniu 16 września roku zbiorów. Do wniosków załączają poniższe dokumenty, z wyjątkiem przypadków gdy Państwo Członkowskie postanawia inaczej, ponieważ jest już w posiadaniu takich dokumentów: a) kopia umowy kontraktacji lub numer jej rejestracji; b) pisemne oświadczenie zainteresowanego producenta określające ilości tytoniu, jakie jest on w stanie dostarczyć w czasie bieżącego zbioru. 3. Płatność zaliczki, której maksymalna wysokość wynosi 50 % kwoty pomocy podlegającej wypłacie na podstawie orientacyjnego poziomu pomocy ustalonego zgodnie z art. 171ci, podlega wymogowi wniesienia zabezpieczenia równego kwocie zaliczki plus 15 % tej kwoty. Zabezpieczenie jest zwracane po wypłaceniu całej kwoty pomocy, zgodnie z przepisami art. 19 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85. 4. Zaliczka jest wypłacana od dnia 16 października roku zbiorów i musi zostać wypłacona w terminie 30 dni od daty otrzymania wniosku określonego w ust. 2 oraz dowodu wniesienia zabezpieczenia, o którym mowa w ust. 3. Wypłaconą zaliczkę odlicza się od kwoty pomocy do tytoniu wypłacanej na mocy art. 171cl. 5. Państwa Członkowskie ustalają wszelkie dalsze warunki regulujące przyznawanie zaliczek, w szczególności ostateczny termin składania wniosków. Producenci nie mogą składać wniosków o zaliczkę z chwilą rozpoczęcia dostaw. Artykuł 171cn Przetwórstwo o charakterze transgranicznym 1. Pomoc lub zaliczki wypłacane są przez Państwo Członkowskie, w którym tytoń został wyprodukowany. 2. Jeżeli tytoń jest przetwarzany w Państwie Członkowskim innym niż to, w którym został wyprodukowany, Państwo Członkowskie, w którym odbywa się przetwarzanie tytoniu, po dokonaniu koniecznych kontroli, zobowiązane jest przekazać Państwu Członkowskiemu, w którym tytoń został wyprodukowany wszystkie informacje potrzebne do umożliwienia mu wypłaty kwoty pomocy lub zwrócenia zabezpieczenia. Artykuł 171co Powiadamianie Komisji 1. Każde zainteresowane Państwo Członkowskie, najpóźniej do dnia 31 stycznia każdego roku zbiorów, zobowiązane jest przekazać Komisji następujące informacje: a) nazwy i adresy organów odpowiedzialnych za rejestrację umów kontraktacji; b) nazwy i adresy zatwierdzonych zakładów pierwszego przetwarzania. Komisja publikuje wykaz organów odpowiedzialnych za rejestrację umów kontraktacji oraz zatwierdzonych zakładów pierwszego przetwórstwa w serii „C”Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej. 2. Każde zainteresowane Państwo Członkowskie zobowiązane jest niezwłocznie informować Komisję o krajowych środkach podjętych w celu zastosowania przepisów niniejszego rozdziału. Artykuł 171cp Środek przejściowy Bez uszczerbku dla przyszłych zmian, producenci, których kwoty produkcyjne tytoniu zostały wykupione podczas zbiorów w 2002 i 2003 roku zgodnie z art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 2075/92, od dnia 1 stycznia 2006 r. i przez okres pięciu lat następujących po roku, w którym został zrealizowany wykup ich kwoty, są uprawnieni do otrzymywania kwoty równej wartości procentowej premii przyznanej za zbiory w 2005 r., zgodnie z wykazem przedstawionym w tabelach znajdujących się w załączniku XXX. Kwoty te są wypłacane do dnia 31 maja każdego roku.