ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 27/60

DECYZJA RADY

z dnia 28 stycznia 2014 r.

w sprawie mianowania do Komitetu Regionów ośmiu członków z Portugalii i siedmiu zastępców członków z Portugalii

(2014/47/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając wniosek rządu Portugalii,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

(2) Osiem stanowisk członków Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Joségo CORREI, Manuela FREXESA, Francisca MESQUITY MACHADA, Carlosa PINTA, Carlosa PINTA DE SÁ, Joaquima RAPOSA, Ruiego RIA oraz Fernanda RUASA.

(3) Siedem stanowisk zastępców członków Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Álvara AMARA, Antónia BORGESA, Joaquima DIASA VALENTE, Carlosa MARTY, Antónia Jorgego NUNESA, Vítora PROENÇY and Jaimego SOARESA,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

a) na stanowiska członków: — José Agostinho RIBAU ESTEVES, Presidente da Câmara Municipal de Aveiro, — Álvaro DOS SANTOS AMARO, Presidente da Câmara Municipal da Guarda, — José Maria DA CUNHA COSTA, Presidente da Câmara Municipal de Viana do Castelo, — Basílio Adolfo DE MENDONÇA HORTA DA FRANCA, Presidente da Câmara Municipal de Sintra, — António Gonçalves BRAGANÇA FERNANDES, Presidente da Câmara Municipal da Maia, — Carlos Manuel RODRIGUES PINTO DE SÁ, Presidente da Câmara Municipal de Évora, — João Nuno FERREIRA GONÇALVES DE AZEVEDO, Presidente da Câmara Municipal de Mangualde, — Luís Filipe SOROMENHO GOMES, Presidente da Câmara Municipal de Vila Real de Santo António; oraz

b) na stanowiska zastępców członków: — Luís Manuel DOS SANTOS CORREIA, Presidente da Câmara Municipal de Castelo Branco, — Francisco Manuel LOPES, Presidente da Câmara Municipal de Lamego, — Paulo Jorge FRAZÃO BATISTA SANTOS, Presidente da Câmara Municipal da Batalha, — Vitor Manuel MARTINS GUERREIRO, Presidente da Câmara Municipal de São Brás de Alportel, — António BENJAMIM PEREIRA, Presidente da Câmara Municipal de Esposende, — Vitor Manuel CHAVES DE CARO PROENÇA, Presidente da Câmara Municipal de Alcácer do Sal, — Luís Miguel CORREIA ANTUNES, Presidente da Câmara Municipal da Lousã.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 stycznia 2014 r. W imieniu Rady G. STOURNARAS Przewodniczący

(1) Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

(2) Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.
3)

w załączniku do decyzji 2012/281/WPZiB niniejszym wprowadza się następujące zmiany: a) w pkt 1 (Ogólne ramy i cele) akapit czwarty tiret pierwsze otrzymuje brzmienie: „— konsultacji z jak największą liczbą państw, które prowadzą działania w przestrzeni kosmicznej lub tymi, które jeszcze takich działań nie prowadzą, służących omówieniu tej propozycji i zebraniu opinii tych państw, w szczególności przez zorganizowanie maksymalnie czterech wielostronnych posiedzeń ekspertów w celu przedyskutowania tej inicjatywy,”; b) nagłówek pkt 2.3 otrzymuje brzmienie: „2.3. Projekt 3: Zorganizowanie maksymalnie czterech wielostronnych posiedzeń ekspertów w celu omówienia propozycji międzynarodowego kodeksu postępowania.”; c) pkt 2.3.3 („Opis projektu”) otrzymuje brzmienie: „2.3.3. Opis projektu Zorganizowanie maksymalnie czterech wielostronnych posiedzeń. — Proponuje się, by dwa pierwsze posiedzenia odbyły się w Europie, a kolejne dwa – poza nią. Decyzję podejmie Wysoki Przedstawiciel na podstawie propozycji przedłożonych przez UNIDIR. — Decyzję co do struktury, harmonogramu i uczestnictwa podejmie Wysoki Przedstawiciel na podstawie propozycji przedłożonych przez UNIDIR.”; d) pkt 5 (Czas trwania) akapit pierwszy otrzymuje brzmienie: „Przewidywany okres realizacji niniejszego projektu wynosi 28 miesięcy.”.
1.

Nazwisko, imię (imiona): ELHASSAN, Gaffar Mohammed (alias Gaffar Mohmed ELHASSAN) Data urodzenia:24 czerwca 1952 r.Adres: Zamieszkały w El Waha, Omdurman, Sudan. Nr identyfikacyjny: Nr dokumentu tożsamości byłego wojskowego: 4302. Inne informacje: a) generał dywizji i dowódca zachodniego regionu wojskowego sudańskich sił zbrojnych (SAF). b) emerytowany wojskowy armii sudańskiej. Data umieszczenia w wykazie ONZ:25 kwietnia 2006 r. Dodatkowe informacje z opisowego streszczenia powodów umieszczenia w wykazie dostarczonego przez Komitet ds. Sankcji: Panel ekspertów stwierdza, że generał dywizji Gaffar Mohammed ELHASSAN oświadczył ekspertom, iż bezpośrednio dowodził operacyjnie (przede wszystkim dowodzenie taktyczne) wszystkimi jednostkami SAF w Darfurze, w czasie gdy był dowódcą zachodniego regionu wojskowego. ELHASSAN był dowódcą zachodniego regionu wojskowego od listopada 2004 r. (data przybliżona) do początku 2006 r. Wedle informacji panelu ELHASSAN był odpowiedzialny za naruszenia pkt 7 rezolucji RB nr 1591, ponieważ ze względu na zajmowane stanowisko zażądał (z Chartumu) transferu sprzętu wojskowego do Darfuru bez uzyskania uprzedniej zgody komitetu powołanego na mocy rezolucji nr 1591; ELHASSAN upoważniał również do prowadzenia takich działań (od 29 marca 2005 r.). Sam ELHASSAN przyznał się panelowi ekspertów, że w okresie od 29 marca 2005 r. do końca grudnia 2005 r. sprowadzano do Darfuru z innych rejonów Sudanu samoloty, silniki samolotów i inny sprzęt wojskowy. Poinformował panel, że np. w okresie od 18 do 21 września 2005 r. do Darfuru sprowadzono bez upoważnienia dwa śmigłowce uderzeniowe typu Mi-24. Istnieją solidne podstawy, by przypuszczać, że ELHASSAN bezpośrednio odpowiadał, jako dowódca zachodniego regionu wojskowego, za upoważnienie do ofensywnych lotów wojskowych w regionie wokół Abu Hamra (23–24 lipca 2005 r.) i w regionie Jebel Moon w Darfurze Zachodnim (19 listopada 2005 r.). Śmigłowce uderzeniowe typu Mi-24 były zaangażowane w obie operacje i rzekomo otworzyły ogień w obu przypadkach. Panel ekspertów stwierdza, że ELHASSAN oświadczył, iż jako dowódca zachodniego regionu wojskowego osobiście zatwierdzał wnioski dotyczące wsparcia z powietrza i innych operacji powietrznych. (Zob. sprawozdanie panelu ekspertów, S/2006/65, punkty 266–269). Prowadząc takie działania, generał dywizji Gaffar Mohammed ELHASSAN naruszył odnośne postanowienia rezolucji RB nr. 1591, a zatem spełnia kryteria bycia wskazanym przez komitet w celu nałożenia nań sankcji.
2)

art. 10 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 10 1. Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. 2. Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 20 lutego 2015 r. 3. Środki, o których mowa w art. 4 ust. 1 oraz art. 5 ust. 1 i 2, o ile odnoszą się one do osób i podmiotów wymienionych w załączniku II, zostają zawieszone do dnia 20 lutego 2015 r. Zawieszenie jest poddawane przeglądowi co trzy miesiące. 4. Niniejsza decyzja podlega stałemu przeglądowi; jest ona odpowiednio przedłużana lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.”.
(5)

Przyjmując decyzje Komisji 92/260/EWG (4) i 93/195/EWG (5) w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt i świadectw weterynaryjnych przy odprawie czasowej zarejestrowanych koni i przy powrotnym wwozie zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wykorzystywanych w wydarzeniach kulturalnych po wywozie czasowym oraz ograniczając, zgodnie z decyzją Komisji 2004/211/WE (6) przywóz do Unii koniowatych z niektórych państw trzecich wyłącznie do zarejestrowanych koni zgodnie z załącznikiem I do decyzji Komisji 93/197/EWG (7), Komisja nie tylko zdefiniowała zarejestrowane konie jako grupę taksonomiczną zarejestrowanych koniowatych określonych w art. 2 lit. c) dyrektywy 2009/156/WE, lecz również uwzględniła ograniczone ryzyko związane z wprowadzaniem tych zwierząt na terytorium Unii.
(1)

W dyrektywie 64/432/EWG ustanowiono zasady do stosowania w wewnątrzunijnym handlu bydłem. Artykuł 9 tej dyrektywy stanowi, że państwo członkowskie posiadające obowiązkowy krajowy program zwalczania jednej z chorób zakaźnych wymienionych w wykazie w załączniku E (II) do tej dyrektywy może przedłożyć ten program Komisji do zatwierdzenia. Wykaz ten obejmuje zakaźne zapalenie nosa i tchawicy u bydła. Zakaźne zapalenie nosa i tchawicy u bydła to wyraźna kliniczna manifestacja objawów zakażenia wirusem opryszczki bydła typu 1 (BHV1).
(9)

Zakaz powinien dotyczyć roślin przeznaczonych do sadzenia innych niż nasiona, gdyż rośliny takie są główną drogą rozprzestrzeniania się wymienionego organizmu. W wyniku szeroko zakrojonego pobierania próbek i prowadzenia badań w prowincji Lecce stwierdzono jednak, że rośliny przeznaczone do sadzenia należące do określonych rodzajów i gatunków, pochodzące z części prowincji Lecce, na których wystąpiło zakażenie, nie są zakażone wymienionym organizmem. W świetle powyższych dowodów zakaz nie powinien dotyczyć partii roślin przeznaczonych do sadzenia należących do rodzajów i gatunków, od których pobrano próbki i które poddano badaniom pod kątem obecności wymienionego organizmu. Ponadto zakaz ten nie powinien również dotyczyć roślin przeznaczonych do sadzenia, które uprawiano w miejscach posiadających pełną fizyczną ochronę przed wprowadzeniem wymienionego organizmu i które należą do rodzajów i gatunków podlegających systemowi certyfikacji, zgodnie z którym muszą zostać poddane urzędowemu badaniu pod kątem wymienionego organizmu i zostać uznane za wolne od tego organizmu.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 44/51

DECYZJA RADY

z dnia 11 lutego 2014 r.

w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Litwy

(2014/82/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając wniosek rządu Litwy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

(2) Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Donatasa KAUBRYSA,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następująca osoba zostaje mianowana do Komitetu Regionów na stanowisko zastępcy członka na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

— Vytautas JONUTIS, Member of Plungė District Municipal Council.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 lutego 2014 r. W imieniu Rady E. VENIZELOS Przewodniczący

(1) Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

(2) Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.
b)

na stanowiska zastępców członków: — Anker BOYE, Mayor of Odense Municipality, — Jane FINDAHL, Councillor, Fredericia Municipality, — Carl HOLST, President of the Regional Council of the Region of Southern Denmark, — Lars KRARUP, Mayor of Herning, — Michael ZIEGLER, Mayor of Høje-Taastrup Kommune.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 44/49

DECYZJA RADY

z dnia 11 lutego 2014 r.

w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Hiszpanii

(2014/80/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając wniosek rządu Hiszpanii,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

(2) Jedno stanowisko zastępcy członka zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Maríi del Mar ESPAÑI MARTÍ,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następująca osoba zostaje mianowana do Komitetu Regionów na stanowisko zastępcy członka na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

— María Teresa GIMÉNEZ DELGADO DE TORRES, Directora General de Desarrollo de Estrategia Económica y Asuntos Europeos de la Consejería de Empleo y Economía de la Junta de Comunidades de Castilla-La Mancha.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 lutego 2014 r. W imieniu Rady E. VENIZELOS Przewodniczący

(1) Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22

(2) Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.
3)

w art. 3 wprowadza się następujące zmiany: a) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Jeżeli kontrole, o których mowa w ust. 1, wykażą, że czyszczenie i dezynfekcja pojazdu dla zwierząt gospodarskich nie zostały przeprowadzone w sposób zadowalający, właściwy organ podejmuje jedno z następujących działań: a) poddaje pojazd dla zwierząt gospodarskich należytemu czyszczeniu i dezynfekcji w wyznaczonym przez siebie miejscu znajdującym się możliwie najbliżej miejsca wprowadzenia na terytorium danego państwa członkowskiego oraz wydaje świadectwo, o którym mowa w ust. 2; b) w przypadku gdy w pobliżu miejsca wprowadzenia nie ma odpowiedniego obiektu do przeprowadzenia czyszczenia i dezynfekcji lub gdy istnieje ryzyko, że pozostałości pochodzenia zwierzęcego mogą wydostać się z nieoczyszczonego pojazdu dla zwierząt gospodarskich: (i) nie zezwala na wjazd do Unii pojazdu dla zwierząt gospodarskich; lub (ii) przeprowadza wstępną dezynfekcję na miejscu pojazdu dla zwierząt gospodarskich, który nie został w zadowalający sposób oczyszczony i zdezynfekowany, w oczekiwaniu na zastosowanie środków określonych w lit. a) w ciągu 48 godzin od przybycia na granicę z UE.”; b) dodaje się ust. 5 w brzmieniu: „5. Właściwy organ państwa członkowskiego, na którego granicy znajduje się miejsce wprowadzenia do Unii, może zlecić przeprowadzenie dezynfekcji na miejscu kół lub innych części pojazdów, w tym pojazdów przewożących paszę, w odniesieniu do których nie można wykluczyć istotnego ryzyka wprowadzenia afrykańskiego pomoru świń na terytorium Unii, jeśli takie działanie zostanie uznane za niezbędne, aby zmniejszyć to ryzyko.”;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 44/50

DECYZJA RADY

z dnia 11 lutego 2014 r.

w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Niemiec

(2014/81/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając wniosek rządu Niemiec,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

(2) Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Ursuli MÄNNLE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następująca osoba zostaje mianowana do Komitetu Regionów na stanowisko zastępcy członka na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

— Franz RIEGER, Mitglied des Landtags.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 lutego 2014 r. W imieniu Rady E. VENIZELOS Przewodniczący

(1) Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

(2) Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.
—

Megan FEARON, Member of the Legislative Assembly (MLA) of Northern Ireland,
dyrektywą Komisji 2006/70/WE z dnia 1 sierpnia 2006 r. ustanawiającą środki wykonawcze do dyrektywy 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do definicji osoby zajmującej eksponowane stanowisko polityczne, jak również w odniesieniu do technicznych kryteriów stosowania uproszczonych zasad należytej staranności wobec klienta oraz wyłączenia z uwagi na działalność finansową prowadzoną w sposób sporadyczny lub w bardzo ograniczonym zakresie (Dz.U. L 214 z 4.8.2006, s. 29)
(2)

W dniu 22 października 2007 r. Komisja przyjęła decyzję 2007/697/WE przyznającą odstępstwo Irlandii zgodnie z dyrektywą Rady 91/676/EWG dotyczącą ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego (2), zezwalającą na stosowanie nawozu naturalnego w maksymalnej ilości 250 kg azotu na hektar rocznie, na określonych warunkach, w gospodarstwach rolnych, w których co najmniej 80 % powierzchni stanowią użytki zielone, w powiązaniu z irlandzkim programem działań zatytułowanym Irish Action Programme as implemented in the European Communities (Good Agricultural Practice for Protection of Waters) Regulations 2006 (Statutory Instrument No 378 of 2006), z terminem wygaśnięcia w dniu 17 lipca 2010 r.
Rum „tradycyjny” sprzedawany we Francji metropolitalnej wprowadza się zwykle do obrotu w większych butelkach (60 % rumu sprzedaje się w butelkach o pojemności 1 l) i z większą zawartością alkoholu (wynoszącą od 40° do 59°) niż ma to miejsce w przypadku konkurencyjnych rumów, które wprowadza się zwykle do obrotu w butelkach o pojemności 0,7 l i z zawartością alkoholu wynoszącą 37,5°. Wyższy poziom zawartości alkoholu skutkuje z kolei wyższymi podatkami akcyzowymi, wyższą składką VSS, a ponadto wyższym podatkiem od wartości dodanej (VAT) od litra sprzedanego rumu. Tak więc łączne „dodatkowe koszty”, mianowicie wyższe koszty produkcji, wyższe koszty frachtu i wyższe podatki (podatek akcyzowy i VAT) odpowiadają 40–50 % francuskiego podatku akcyzowego normalnie mającego zastosowanie w 2012 r. do napojów o wysokiej zawartości alkoholu. Ponadto zmiana podstawy naliczania składki VSS ze 160 EUR od hektolitra na 533 EUR od hektolitra czystego alkoholu z dniem 1 stycznia 2012 r. miałaby (łącznie z VAT) dodatkowy niekorzystny wpływ na cenę rumu „tradycyjnego”, wprowadzanego do obrotu z większą zawartością alkoholu, odpowiadający ok. 10 % podstawowej stawki podatku akcyzowego. W celu zrekompensowania tego dodatkowego niekorzystnego wpływu – mającego bliski związek ze specyficzną strukturalną sytuacją społeczną i gospodarczą przedmiotowych czterech najbardziej oddalonych regionów, którą pogarszają szczególne ograniczenia, o których mowa w art. 349 TFUE – należy również wprowadzić obniżenie składki VSS z korzyścią dla rumu „tradycyjnego” z przedmiotowych czterech najbardziej oddalonych regionów.
»1.

Nadawca linearnej audiowizualnej usługi medialnej, który chce korzystać z wyłącznego prawa dotyczącego retransmisji, które uzyskał w odniesieniu do wydarzenia wymienionego w załączniku, może transmitować to wydarzenie przy pomocy usługi innej niż ogólnodostępna telewizja po spełnieniu następujących warunków: — zaproponował to wydarzenie nadawcom linearnych audiowizualnych usług medialnych w celu jego transmisji przy pomocy usługi ogólnodostępnej telewizji zgodnie z warunkami określonymi w załączniku do niniejszego rozporządzenia, — propozycja ta została przedstawiona w rozsądnym terminie i na warunkach, w szczególności finansowych, uwzględniających rynek praw do transmisji, — nadawcy linearnych audiowizualnych usług medialnych ogólnodostępnej telewizji, którym zaproponowano prawo do transmisji nie wyrazili chęci zakupu tego prawa w rozsądnym terminie.
b)

w odniesieniu do produkcji ziemniaków – do: (i) sadzeniaków elitarnych spełniających warunki dla »unijnej klasy S« określone w pkt 1 lit. a) ppkt (ii)–(v) i pkt 1 lit. b) ppkt (i)–(iv) załącznika I do dyrektywy wykonawczej 2014/20/UE; lub (ii) sadzeniaków elitarnych spełniających warunki dla »unijnej klasy SE« określone w pkt 2 lit. a) ppkt (ii)–(v) i pkt 2 lit. b) ppkt (i)–(iv) załącznika I do dyrektywy wykonawczej 2014/20/UE; lub (iii) sadzeniaków elitarnych spełniających warunki dla »unijnej klasy E« określone w pkt 3 lit. a) ppkt (ii)–(v) i pkt 3 lit. b) ppkt (i)–(iv) załącznika I do dyrektywy wykonawczej 2014/20/UE.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 90/20

DECYZJA RADY

z dnia 18 marca 2014 r.

w sprawie mianowania do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego członka ze Słowacji

(2014/168/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,

uwzględniając wniosek rządu Słowacji,

uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniu 13 września 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/570/UE, Euratom w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2010 r. do dnia 20 września 2015 r. (1).

(2) Stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Dušana BARČIKA,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Na stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na pozostały okres kadencji, czyli do dnia 20 września 2015 r., zostaje mianowany Anton SZALAY, President of Slovak Trade Union of Health and Social Services.

Artykuł 2

Decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 marca 2014 r. W imieniu Rady E. VENIZELOS Przewodniczący

(1) Dz.U. L 251 z 25.9.2010, s. 8.
(4)

Niniejsza decyzja powinna upoważnić władze francuskie do stosowania zróżnicowanych stawek opodatkowania w stosunku do produktów, co do których udowodniły: po pierwsze, że istnieje produkcja lokalna; po drugie, że przywóz produktów w dużych ilościach (w tym z Francji metropolitalnej i innych państw członkowskich) może stanowić zagrożenie dla kontynuowania lokalnej produkcji; i po trzecie, że występują dodatkowe koszty, które zwiększają cenę zakupu produkcji lokalnej w porównaniu z produktami wytwarzanymi gdzie indziej, negatywnie wpływając na konkurencyjność produktów wytwarzanych lokalnie. Dopuszczalne zróżnicowanie stawek opodatkowania nie powinno przekraczać udowodnionych dodatkowych kosztów. Stosowanie tych zasad i uwzględnienie szczególnej strukturalnej sytuacji społeczno-gospodarczej Majotty jako nowego regionu najbardziej oddalonego, którą pogarszają dokładnie takie same szczególne ograniczenia, jakie uzasadniały wprowadzenie odstępstwa w decyzji 2004/162/WE dla innych francuskich regionów najbardziej oddalonych zgodnie z art. 349 TFUE, uzasadnia proponowane szczególne środki dla Majotty bez pójścia dalej, niż jest to konieczne, i bez tworzenia nieuzasadnionej przewagi dla lokalnej produkcji w tym nowym najbardziej oddalonym regionie.