ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(1)

Wdrożenie rozporządzenia (WE) nr 1348/2000 wymagało sporządzenia i opublikowania podręcznika zawierającego informacje na temat agencji przyjmujących wyznaczonych zgodnie z art. 2 tego rozporządzenia. Podręcznik ten zamieszczony jest w załączniku I do decyzji Komisji 2001/781/WE z dnia 25 września 2001 r. przyjmującej podręcznik agencji przyjmujących oraz słownik dokumentów, jakie mogą być doręczane na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1348/2000 w sprawie doręczania w państwach członkowskich sądowych i pozasądowych dokumentów w sprawach cywilnych lub handlowych (2).
(2)

Decyzja Komisji 2006/415/WE z dnia 14 czerwca 2006 r. dotycząca niektórych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1 u drobiu we Wspólnocie i uchylająca decyzję 2006/135/WE (4) określa niektóre środki ochronne, które należy stosować w celu zapobieżenia rozprzestrzenianiu się tej choroby, łącznie z wyznaczeniem obszarów A i B w następstwie podejrzenia lub potwierdzenia ogniska tej choroby. Obszary te zostały wymienione w załączniku do decyzji 2006/415/WE i obecnie obejmują części terytorium Niemiec i Polski. Decyzję tę stosuje się obecnie do dnia 30 czerwca 2008 r.
(3)

Należy uwzględnić przystąpienie Bułgarii i Rumunii do Konwencji Arbitrażowej zmienionej Konwencją z dnia 8 grudnia 2004 r. W związku z tym Konwencję z dnia 8 grudnia 2004 r. należy włączyć do załącznika I do Aktu przystąpienia z 2005 r.,
(1)

Na mocy wspólnego stanowiska 2004/161/WPZiB Rada przyjęła środki mające na celu między innymi niedopuszczanie do wjazdu na terytorium państw członkowskich oraz przejazdu przez nie osób prowadzących działania poważnie naruszające zasady demokracji, poszanowanie praw człowieka i zasady państwa prawa w Zimbabwe, a także zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych należących do członków rządu Zimbabwe, jak i do wszystkich osób fizycznych lub prawnych, jednostek lub podmiotów z nimi związanych, których wykaz znajduje się w załączniku do wspólnego stanowiska 2004/161/WPZiB.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 193/16

DECYZJA KOMISJI

z dnia 14 lipca 2008 r.

ustalająca na rok gospodarczy 2008/2009 kwoty pomocy na rzecz dywersyfikacji oraz dodatkowej pomocy na rzecz dywersyfikacji przyznawanej w ramach tymczasowego systemu restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 3498)

(Jedynie teksty w językach angielskim, bułgarskim, duńskim, fińskim, niemieckim, hiszpańskim, francuskim, włoskim, litewskim, węgierskim, niderlandzkim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim i szwedzkim są autentyczne)

(2008/600/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 320/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. ustanawiające tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 968/2006 z dnia 27 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 320/2006 ustanawiającego tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie (2), w szczególności jego art. 13 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Do dnia 31 maja 2008 r. Komisja ustali kwoty pomocy przyznawanej każdemu państwu członkowskiemu na rzecz dywersyfikacji zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 320/2006 oraz dodatkowej pomocy na rzecz dywersyfikacji zgodnie z art. 7 wspomnianego rozporządzenia.

(2) Kwoty pomocy na rzecz dywersyfikacji i dodatkowej pomocy na rzecz dywersyfikacji obliczane są na podstawie kwot cukru wyrażonych w tonach, z których zrezygnowało dane państwo członkowskie w roku gospodarczym 2008/2009, zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 968/2006,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Przypadające na dane państwo członkowskie kwoty pomocy na rzecz dywersyfikacji i dodatkowej pomocy na rzecz dywersyfikacji, o których mowa odpowiednio w art. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 320/2006, ustalone na podstawie kwot, z których zrezygnowano w roku gospodarczym 2008/2009, są określone w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Belgii, Republiki Bułgarii, Królestwa Danii, Republiki Federalnej Niemiec, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Republiki Włoskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgier, Królestwa Niderlandów, Republiki Austrii, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Portugalskiej, Rumunii, Republiki Słowackiej, Republiki Finlandii, Królestwa Szwecji oraz Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lipca 2008 r. W imieniu Komisji Mariann FISCHER BOEL Członek Komisji

(1) Dz.U. L 58 z 28.2.2006, s. 42. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1261/2007 (Dz.U. L 283 z 27.10.2007, s. 8).

(2) Dz.U. L 176 z 30.6.2006, s. 32. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1264/2007 (Dz.U. L 283 z 27.10.2007, s. 16).
„ZAŁĄCZNIK

Instytucje, których naukowcy mogą uzyskać dostęp do poufnych danych w celach naukowych

Europejski Bank Centralny

Bank Centralny Hiszpanii

Bank Centralny Włoch

Uniwersytet Cornell (stan Nowy Jork, Stany Zjednoczone)

Department of Political Science, Baruch College, Uniwersytet Miejski Nowego Jorku (New York City University), stan Nowy Jork, Stany Zjednoczone

Bank Centralny Niemiec

Dział »Analiza Zatrudnienia«, Dyrekcja Generalna ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Równości Szans, Komisja Europejska

Uniwersytet w Tel Awiwie (Izrael)

Bank Światowy

Center of Health and Wellbeing (CHW) of the Woodrow Wilson School of Public and International Affairs, Uniwersytet Princeton, stan New Jersey, Stany Zjednoczone

Uniwersytet Chicago (UofC), stan Illinois, Stany Zjednoczone

Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD)

Family and Labour Studies Division of Statistics Canada, Ottawa, prowincja Ontario, Kanada.

Dział »Ekonometria i Wsparcie Statystyczne Zwalczania Nadużyć« (ESAF) Dyrekcji Generalnej »Wspólne Centrum Badawcze« Komisji Europejskiej

Dział »Wsparcie dla Rozwoju Europejskiej Przestrzeni Badawczej« (SERA) Dyrekcji Generalnej »Wspólne Centrum Badawcze« Komisji Europejskiej

Canada Research Chair of the School of Social Science in the Atkinson Faculty of Liberal and Professional Studies na Uniwersytecie York (York University), prowincja Ontario, Kanada

Uniwersytet Illinois w Chicago (UIC), Chicago, Stany Zjednoczone

Szkoła »Rady School of Management« na Uniwersytecie Kalifornijskim (University of California), San Diego, Stany Zjednoczone

Dyrekcja ds. Badań Naukowych, Studiów i Statystyk (Direction de l’Animation de la Recherche, des Études et des Statistiques – DARES) Ministerstwa Pracy, Stosunków Społecznych i Solidarności, Paryż, Francja

The Research Foundation of State University of New York (RFSUNY, Fundacja Badawcza Uniwersytetu Stanowego Nowego Jorku), Albany, Stany Zjednoczone

Fiński zakład rent i emerytur (Eläketurvakeskus – ETK), Finlandia

Dyrekcja ds. Badań Naukowych, Studiów, Ocen i Statystyk (Direction de la recherche, des études, de l’évaluation et des statistiques – DREES) pod wspólnym zwierzchnictwem Ministerstwa Pracy, Stosunków Społecznych i Solidarności, Ministerstwa Zdrowia, Młodzieży i Sportu oraz Ministerstwa Budżetu, Finansów Publicznych i Służby Publicznej, Paryż, Francja”
2)

artykuł 4 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Agencja ponosi odpowiedzialność, w ramach działalności Wspólnoty w dziedzinie transeuropejskiej sieci transportowej, za realizację zadań dotyczących przyznawania pomocy finansowej Wspólnoty na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 2236/95 (5) i rozporządzenia (WE) nr 680/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady (6), z wyjątkiem zadań wymagających uprawnień decyzyjnych w zakresie przekładania wyborów politycznych na działania, takich jak programowanie, ustanawianie priorytetów, wybór projektów zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 680/2007, ocena programu oraz monitorowanie przepisów. Agencja ponosi w szczególności odpowiedzialność za następujące zadania: a) wspomaganie Komisji w fazach programowania i selekcji, a także zarządzanie fazą monitorowania pomocy finansowej przyznanej z budżetu transeuropejskiej sieci transportowej projektom będącym przedmiotem wspólnego zainteresowania oraz przeprowadzanie w tym celu niezbędnych kontroli, poprzez przyjmowanie stosownych decyzji na podstawie uprawnień przekazanych Agencji przez Komisję; b) koordynacja z innymi instrumentami wspólnotowymi, w szczególności poprzez zapewnienie koordynacji przyznawania pomocy finansowej, na każdym z etapów, na rzecz projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, które otrzymują również pomoc pochodzącą z funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności oraz od Europejskiego Banku Inwestycyjnego; c) udzielanie wsparcia technicznego promotorom projektów w zakresie inżynierii finansowej oraz opracowywania wspólnych metod oceny; d) przyjęcie instrumentów wykonywania budżetu w odniesieniu do przychodów i wydatków oraz wykonanie, na podstawie uprawnień przekazanych Agencji przez Komisję, wszystkich czynności niezbędnych do zarządzania działaniami wspólnotowymi w dziedzinie transeuropejskiej sieci transportowej, przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 2236/95 i rozporządzeniu (WE) nr 680/2007; e) gromadzenie, analizowanie i przekazywanie Komisji wszelkich potrzebnych jej informacji do wdrożenia transeuropejskiej sieci transportowej; f) środki towarzyszące, przyczyniające się do wydajności i skuteczności programu TEN-T, w tym promocja programu TEN-T wśród wszystkich zainteresowanych podmiotów oraz zwiększenie wiedzy o nim wśród ogółu społeczeństwa, mające na celu maksymalizację europejskiej wartości dodanej w państwach członkowskich i sąsiadujących krajach trzecich; g) zapewnianie wszelkiego wsparcia technicznego i administracyjnego na prośbę Komisji.
(2)

Po rozpoczęciu stosowania rozporządzeń (WE) nr 852/2004, 853/2004 i 854/2004 oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 2075/2005 z dnia 5 grudnia 2005 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włosieni (Trichinella) w mięsie (6), zachodzi konieczność zmiany i uaktualnienia wspólnotowych wymogów dotyczących warunków zdrowotnych i świadectw w odniesieniu do przywozu do Wspólnoty wyrobów mięsnych w celu wprowadzenia prawidłowych odesłań do nowego prawodawstwa.
b)

W odniesieniu do Konfederacji Szwajcarskiej: wszelka korespondencja jest kierowana do dyrektora kancelarii tajnej (Chief Registry Officer) Ministerstwa Spraw Zagranicznych Szwajcarii i przekazywana, w stosownych przypadkach, za pośrednictwem Przedstawicielstwa Szwajcarii przy Unii Europejskiej, na następujący adres: Mission of Switzerland to the European Union Registry Officer Place du Luxembourg, 1 B-1050 Brussels.
5)

artykuł 4 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 4 1. Rzecznik Praw Obywatelskich oraz jego personel, do których stosuje się art. 287 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz art. 194 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, są zobowiązani do nierozpowszechniania informacji i dokumentów, z którymi zapoznali się w ramach przeprowadzanych dochodzeń. Osoby te są zobowiązane w szczególności nie ujawniać żadnych dokumentów ani informacji niejawnych dostarczonych Rzecznikowi Praw Obywatelskich, w szczególności dokumentów sensytywnych w rozumieniu art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, ani dokumentów, które wchodzą w zakres zastosowania przepisów wspólnotowych dotyczących ochrony danych osobowych, ani też żadnych informacji, które mogłyby zaszkodzić skarżącemu lub każdej innej zainteresowanej osobie, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Jeżeli w ramach prowadzonego dochodzenia Rzecznik Praw Obywatelskich powziął wiadomość o faktach, które jego zdaniem mogą pociągać za sobą odpowiedzialność karną, natychmiast informuje o tym, za pośrednictwem stałych przedstawicielstw państw członkowskich przy Wspólnotach Europejskich, właściwe organy krajowe, jak również w przypadku gdy należy to do jego kompetencji, właściwą instytucję, służbę lub właściwy organ Wspólnoty odpowiedzialny za zwalczanie nadużyć finansowych; w stosownym przypadku Rzecznik Praw Obywatelskich powiadamia również instytucję wspólnotową lub organ wspólnotowy, sprawujące władzę zwierzchnią nad urzędnikiem lub pracownikiem, którego dotyczy dana sprawa. Mogą one zastosować art. 18 akapit drugi Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich. Rzecznik Praw Obywatelskich może także poinformować zainteresowaną instytucję lub organ wspólnotowy o niewłaściwym z punktu widzenia dyscyplinarnego postępowaniu jednego z podlegających im urzędników lub pracowników.”;
(2)

Rada przekazała wszystkim osobom, grupom i podmiotom, co do których było to praktycznie możliwe, uzasadnienie przyczyn, z których zostały umieszczone w wykazie zawartym w decyzji 2007/868/WE. W odniesieniu do jednej grupy i trzech osób zmienione uzasadnienie przyczyn zostało im przekazane, w miarę możliwości, w kwietniu 2008 r.
(3)

Rozporządzeniem (WE) nr 993/2004 (7) Rada przewidziała zwolnienie z ceł antydumpingowych przywozu do nowych państw członkowskich, które w dniu 1 maja 2004 r. przystąpiły do Unii Europejskiej („UE-10”), ustalone w oparciu o warunki szczególnych zobowiązań („zobowiązania związane z rozszerzeniem”), i upoważniła Komisję do przyjęcia tych zobowiązań związanych z rozszerzeniem. Na tej podstawie Komisja przyjęła, rozporządzeniem (WE) nr 1001/2004 (8), trzy zobowiązania związane z rozszerzeniem, złożone przez rosyjskich producentów eksportujących Otwartą Spółkę Akcyjną (OAO) Mineral and Chemical Company („Eurochem”), spółkę będącą częścią grupy Eurochem, firmy OAO Acron oraz OAO Dorogobuzh, należące do Acron Holding Company („Acron”), a także przez producenta eksportującego z Ukrainy, Otwartą Spółkę Akcyjną (WAT) Azot Cherkassy („Cherkassy”).
(3)

W kontekście prognozy znacznego odchylenia budżetu od stanu równowagi w 2007 r. oraz utrzymywania się nadmiernego deficytu powyżej wartości odniesienia w 2008 r., w dniu 10 lipca 2007 r., na mocy art. 104 ust. 8, w oparciu o zalecenie Komisji Rada przyjęła decyzję stwierdzającą, że działania podjęte przez Republikę Czeską nie wydają się wystarczające do zapewnienia korekty nadmiernego deficytu do roku 2008 (3). W dniu 10 października 2007 r. w oparciu o zalecenie Komisji Rada wydała nowe zalecenie na mocy art. 104 ust. 7, w którym wezwała Republikę Czeską do dalszego ograniczenia pogarszania się sytuacji budżetowej w roku 2007 i ponownie stwierdziła, że istniejący nadmierny deficyt musi zostać zlikwidowany najpóźniej do roku 2008, oraz wyznaczyła dzień 9 kwietnia 2008 r. jako ostateczny termin podjęcia przez władze czeskie skutecznych działań w tym celu. Biorąc za podstawę dostępne w tamtym czasie prognozy, Rada wezwała władze czeskie do doprowadzenia do poprawy wyniku strukturalnego (tj. wyniku w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe) o co najmniej 0,75 % PKB w roku 2008 w stosunku do roku 2007.
(2)

Umieszczona w części 1 załącznika II do decyzji Rady 79/542/EWG Argentyna została podzielona na poszczególne obszary, przede wszystkim ze względu na stan zdrowia zwierząt na danym terenie. Część należącego do Argentyny obszaru Patagonii położona na południe od 42 równoleżnika uzyskała status obszaru wolnego od pryszczycy bez prowadzenia szczepień. Przywóz z tego obszaru do Wspólnoty mięsa świeżego z kością określonych zwierząt jest dozwolony. Pozostałym obszarom Argentyny nadano status obszarów wolnych od pryszczycy, na których prowadzone są szczepienia, toteż z tych obszarów dozwolony jest jedynie przywóz do Wspólnoty świeżego mięsa dojrzałego i odkostnionego.
(2)

W decyzji Komisji 2003/858/WE z dnia 21 listopada 2003 r. ustanawiającej warunki zdrowotne zwierząt oraz wymogi dotyczące świadectw przy przywozie żywych ryb, ich ikry i gamet przeznaczonych do celów hodowlanych oraz żywych ryb pochodzących z akwakultury i uzyskanych z nich produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi (3) określa się zharmonizowane zasady dotyczące zdrowia zwierząt przy przywozie do Wspólnoty niektórych żywych ryb, ich ikry i gamet oraz niektórych żywych ryb pochodzących z akwakultury i uzyskanych z nich produktów. Ponadto powyższa decyzja zawiera wykaz obszarów, z których dozwolony jest przywóz niektórych gatunków żywych ryb, ich ikry i gamet do Wspólnoty.
(a) Świadectwa zdrowia sporządza kraj wywozu na podstawie wzoru zamieszczonego w załączniku II. Zawierają one, w porządku numeracji podanej we wzorze, poświadczenia wymagane w przypadku państw trzecich oraz, w zależności od przypadku, gwarancje uzupełniające, które są wymagane dla danego trzeciego państwa wywozu, zgodnie ze wskazaniami podanymi w załączniku I. Jeżeli państwo członkowskie UE będące krajem przeznaczenia zażąda spełnienia dodatkowych wymagań dotyczących wydawania świadectw, należy również uwzględnić takie wymagania w oryginale świadectwa zdrowia. (b) Oryginał każdego świadectwa składa się z jednej dwustronnej kartki lub, jeśli zawiera więcej tekstu, musi mieć postać gwarantującą, że wszystkie niezbędne kartki stanowią nierozłączną, integralną całość. (c) Świadectwo musi być sporządzone przynajmniej w jednym z urzędowych języków państwa członkowskiego UE, w którym będzie przeprowadzana kontrola w punkcie kontroli granicznej, oraz państwa członkowskiego UE będącego krajem przeznaczenia. Te państwa członkowskie mogą jednak zezwolić na użycie innego języka Wspólnoty niż ich własny i załączenie, w razie konieczności oficjalnego tłumaczenia. (d) Jeżeli dla celów identyfikacji poszczególnych części przesyłki (wykaz w pkt I.28 wzoru świadectwa), do świadectwa dołączone są dodatkowe strony, to strony te należy również traktować jako integralną część oryginału danego świadectwa, pod warunkiem złożenia podpisu i pieczęci poświadczającego urzędowego lekarza weterynarii na każdej z tych stron. (e) Jeżeli świadectwo, włączając dodatkowe strony, o których mowa w lit. d), składa się z więcej niż jednej strony, wszystkie strony należy ponumerować – w następujący sposób: (numer strony) z (łączna liczba stron) – na dole strony, natomiast u góry należy umieścić numer kodu świadectwa wyznaczony przez właściwe władze. (f) Oryginał świadectwa musi być wypełniony i podpisany przez urzędowego lekarza weterynarii ostatniego dnia roboczego przed załadowaniem przesyłki w celu wywiezienia jej do Wspólnoty. Czyniąc to, właściwe władze kraju wywozu muszą zapewnić przestrzeganie zasad wystawiania świadectwa równoważnych z zasadami ustanowionymi dyrektywą Rady 96/93/WE. Kolor podpisu musi różnić się od koloru druku. Ta sama zasada dotyczy pieczątek innych niż wytłoczone albo znaki wodne. (g) Oryginał świadectwa musi towarzyszyć przesyłce do punktu kontroli granicznej UE. (h) Świadectwo jest ważne przez 10 dni od dnia jego wystawienia. W przypadku transportu statkiem czas ważności przedłuża się o czas podróży statkiem. (i) Nasienia ani komórek jajowych/zarodków nie można przewozić w tym samym pojemniku z innym nasieniem i komórkami jajowymi/zarodkami, które nie są przewożone do Wspólnoty Europejskiej albo charakteryzują się gorszym stanem zdrowia. (j) W czasie transportu do Wspólnoty Europejskiej pojemnik musi pozostać zamknięty, a plomba nie może być naruszona. (k) Numer referencyjny świadectwa określony w polach I.2 i II.a. musi być wydany przez właściwy organ.
(4)

Jakkolwiek sytuacja w zakresie choroby u dzikich świń w Bułgarii uległa poprawie, w tym państwie członkowskim nadal istnieje ryzyko występowania ognisk klasycznego pomoru świń. Dlatego też zakaz wysyłki żywej trzody chlewnej do pozostałych państw członkowskich powinien pozostać w mocy w odniesieniu do całego terytorium Bułgarii. W związku z tym całe terytorium tego państwa członkowskiego należy włączyć do części II załącznika do decyzji 2006/805/WE.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 200/20

DECYZJA RADY

z dnia 23 czerwca 2008 r.

w sprawie zmian regulaminu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w odniesieniu do systemu językowego mającego zastosowanie do wyjątkowej procedury ponownego rozpoznania

(2008/621/WE, Euratom)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając art. 64 Protokołu w sprawie statutu Trybunału Sprawiedliwości,

zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 245 akapit drugi Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i art. 160 akapit drugi Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

uwzględniając wniosek Trybunału z dnia 4 lutego 2008 r.,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego z dnia 17 czerwca 2008 r.,

uwzględniając opinię Komisji z dnia 14 marca 2008 r.,

zważywszy, że należy uwzględnić w regulaminie niektóre warunki odnoszące się do wyjątkowej procedury ponownego rozpoznania przewidzianej w art. 225 ust. 2 i 3 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i art. 140 A ust. 2 i 3 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, której zasady zostały ustanowione w art. 62–62b Protokołu w sprawie statutu Trybunału Sprawiedliwości, a w szczególności warunki odnoszące się do systemu językowego mającego zastosowanie do tej procedury,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Do regulaminu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 19 czerwca 1991 r. (Dz.U. L 176 z 4.7.1991, s. 7. Sprostowanie w Dz.U. L 383 z 29.12.1992, s. 117), zmienionego dnia 21 lutego 1995 r. (Dz.U. L 44 z 28.2.1995, s. 61), dnia 11 marca 1997 r. (Dz.U. L 103 z 19.4.1997, s. 1. Sprostowanie w Dz.U. L 351 z 23.12.1997, s. 72), dnia 16 maja 2000 r. (Dz.U. L 122 z 24.5.2000, s. 43), dnia 28 listopada 2000 r. (Dz.U. L 322 z 19.12.2000, s. 1), dnia 3 kwietnia 2001 r. (Dz.U. L 119 z 27.4.2001, s. 1), dnia 17 września 2002 r. (Dz.U. L 272 z 10.10.2002, s. 24. Sprostowanie w Dz.U. L 281 z 19.10.2002, s. 24), dnia 8 kwietnia 2003 r. (Dz.U. L 147 z 14.6.2003, s. 17), dnia 19 kwietnia 2004 r. (Dz.U. L 132 z 29.4.2004, s. 2), dnia 20 kwietnia 2004 r. (Dz.U. L 127 z 29.4.2004, s. 107), dnia 12 lipca 2005 r. (Dz.U. L 203 z 4.8.2005, s. 19), dnia 18 października 2005 r. (Dz.U. L 288 z 29.10.2005, s. 51) i z dnia 18 grudnia 2006 r. (Dz.U. L 386 z 29.12.2006, s. 44), wprowadza się następujące zmiany:

Po art. 123, w tytule IVa: „Wyjątkowa procedura ponownego rozpoznania orzeczeń Sądu Pierwszej Instancji”, dodaje się art. 123a w następującym brzmieniu:

„Artykuł 123a Jeżeli Trybunał podejmie decyzję, zgodnie z art. 62 akapit drugi statutu, o poddaniu orzeczenia Sądu Pierwszej Instancji wyjątkowej procedurze ponownego rozpoznania, językiem postępowania jest język, w którym zostało wydane orzeczenie Sądu będące przedmiotem wyjątkowej procedury ponownego rozpoznania, z zastrzeżeniem przepisów art. 29 paragraf 2 lit. b) i c) oraz art. 29 paragraf 3 akapity czwarty i piąty niniejszego regulaminu.”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.