ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
DYREKTYWA RADY

z dnia 5 grudnia 1978 r.

zmieniającadyrektywy 66/401/EWG, 66/402/EWG i 69/208/EWG w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych, materiałem siewnym roślin zbożowych oraz materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych

(78/1020/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 43 i 100,

uwzględniając wniosek Komisji1,

uwzględniając opinię Zgromadzenia2,

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego3,

a także mając na uwadze, co następuje:

przepisy w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych, materiałem siewnym roślin zbożowych oraz materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych stanowią, że po dniu 1 lipca 1977 r. nie można już na poziomie krajowym podejmować równoważnych wobec państw trzecich środków działania, dotyczących urzędowego badania materiału siewnego; niektóre decyzje na temat takiej równoważności podjęte na szczeblu Wspólnoty weszły w życie dopiero od dnia 1 lipca 1978 r., okres przewidziany na ustanowienie równoważności na poziomie krajowym powinien z tego powodu zostać przedłużony o jeden rok, aby zostały nim objęte tradycyjne modele handlu, które były utrzymywane po dniu 1 lipca 1977 r. w oczekiwaniu na decyzje Wspólnoty;

przepisy w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin zbożowych zezwalają, aby nasiona, które nie podlegały urzędowej inspekcji polowej, zostały urzędowo zakwalifikowane pod pewnymi warunkami aż do dnia 31 grudnia 1978 r.; należy przyznać dodatkowy okres, w celu zdobycia niezbędnego doświadczenia pozwalające na bardziej ogólne i ostateczne rozwiązanie,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W art. 16 ust. 2 dyrektywy Rady 66/401/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych4, ostatnio zmienionej dyrektywą 78/692/EWG5, datę 1 lipca 1978 r. zastępuje się datą 1 lipca 1980 r.

Artykuł 2

W art. 2 ust. 2 dyrektywy Rady 66/402/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin zbożowych6, ostatnio zmienionej dyrektywą 78/692/EWG, datę 31 grudnia 1978 r. zastępuje się datą 31 grudnia 1980 r.

Artykuł 3

W art. 15 ust. 2 dyrektywy Rady 69/208/EWG z dnia 30 czerwca 1969 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych7, ostatnio zmienionej dyrektywą 78/388/EWG8, datę 1 lipca 1977 r. zastępuje się datą 1 lipca 1978 r.

Artykuł 4

Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do zgodności z:

- artykuły 1 i 3, począwszy od dnia 1 lipca 1977 r.,

- artykuł 2, najpóźniej w dniu 31 grudnia 1978 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 5 grudnia 1978 r.

W imieniu Rady

M. LAHNSTEIN

Przewodniczący

1 Dz.U. C 174 z 21.7.1978, str. 8.

2 Dz.U. C 239 z 9.10.1978, str. 54.

3 Opinia wydana w dniach 12 i 13 lipca (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

4 Dz.U. 125 z 11.7.1966, str. 2298/66.

5 Dz.U. L 236 z 26.8.1978, str. 13.

6 Dz.U. 125 z 11.7.1966, str. 2309/66.

7 Dz.U. L 169 z 10.7.1969. str. 3.

8 Dz.U. L 113 z 25.4.1978, str. 20.
DYREKTYWA RADY

z dnia 5 marca 1979 r.

zmieniająca dyrektywę 77/504/EWG w sprawie zwierząt hodowlanych czystorasowych z gatunku bydła

(79/268/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 43 i 100,

uwzględniając wniosek Komisji1,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego2,

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego3 ,

a także mając na uwadze, co następuje:

dyrektywa Rady 77/504/EWG z dnia 25 lipca 1977 r. w sprawie zwierząt hodowlanych czystorasowych z gatunku bydła4 ustanowiła warunki stopniowej liberalizacji wewnątrzwspólnotowego handlu w tej dziedzinie;

do czasu wprowadzenia w życie zasad wspólnotowych w tej kwestii przyjęto ogólną zasadę, zgodnie z art. 7 tej dyrektywy, określającą, iż przywóz z państw trzecich nie powinien odbywać się na warunkach bardziej uprzywilejowanych od stosowanych do handlu wewnątrzwspólnotowego;

zasady wspólnotowe dotyczące handlu między Państwami Członkowskimi nie zostały jeszcze w pełni ustalone, w szczególności w odniesieniu do kryteriów wpisu do księgi hodowlanej; nie zostaną one ustanowione aż do czasu, gdy przyjęte zostaną środki wykonawcze, szczególnie te przewidziane w art. 6 wyżej wymienionej dyrektywy; art. 7 tej dyrektywy stosuje się po wprowadzeniu uzgodnień wewnątrzwspólnotowych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Artykuł 9 dyrektywy 77/504/EWG otrzymuje brzmienie:

"Artykuł 9

Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne konieczne:

a) do wykonania niniejszej dyrektywy, z wyjątkiem art. 7, najpóźniej do dnia 1 stycznia 1979 r.;

b) do wykonania art. 7, w zakresie każdego z jego punktów, w tych samych terminach, w których wykonają one postanowienia odpowiednich przepisów stosowanych w handlu wewnątrzwspólnotowym, w szczególności decyzje, które są kolejno przyjmowane zgodnie z art. 6.

Państwa Członkowskie niezwłocznie poinformują o tym Komisję.".

Artykuł 2

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 5 marca 1979 r.

W imieniu Rady

P. MEHAIGNERIE

Przewodniczący

1 Dz.U. C 9 z 11.1.1979, str. 4.

2 Opinia wydana dnia 16 lutego 1979 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

3 Opinia wydana dnia 21 i 22 lutego 1979 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

4 Dz.U. L 206 z 12.8.1977, str. 8.
Dyrektywa Rady

z dnia 24 lipca 1979 r.

zmieniająca dyrektywę 76/768/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do produktów kosmetycznych

(79/661/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł 5 dyrektywy Rady 76/768/EWG z dnia 27 lipca 1976 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do produktów kosmetycznych [1] przewiduje, iż po wygaśnięciu trzyletniego okresu, licząc od daty jej notyfikacji, substancje i środki barwiące wymienione w załączniku IV są albo definitywnie dopuszczone, albo definitywnie zabronione, albo utrzymane przez kolejny okres trzech lat w załączniku IV, albo wykreślone ze wszystkich załączników;

ze względu na złożoność problemów, które jeszcze pozostają do rozwiązania, nie będzie możliwe przestrzeganie tego nieprzekraczalnego terminu, dlatego musi on zostać przedłużony,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W dyrektywie 76/768/EWG wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 5 akapit pierwszy wyrazy "Przez trzy lata począwszy od ogłoszenia niniejszej dyrektywy" zastępuje się wyrazami "do dnia 31 grudnia 1980 r.";

2) w art. 5 akapit drugi wyrazy "po wygaśnięciu okresu trzech lat" zastępuje się wyrazami "począwszy od dnia 1 stycznia 1981 r.".

Artykuł 2

Państwa Członkowskie podejmą wszelkie środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy do dnia 30 lipca 1979 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 24 lipca 1979 r.

W imieniu Rady

M. O’Kennedy

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 262 z 27.9.1976, str. 169.

--------------------------------------------------
Dyrektywa Rady

z dnia 19 grudnia 1978 r.

zmieniająca dyrektywę 77/391/EWG wprowadzającą wspólnotowe środki zwalczania brucelozy, gruźlicy i enzootycznej białaczki bydła

(79/9/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 43 i 100,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],

a także mając na uwadze, co następuje:

w ramach krajowych planów dotyczących wprowadzenia w życie dyrektywy Rady 77/391/EWG z dnia 17 maja 1977 r. wprowadzającej wspólnotowe środki zwalczania brucelozy, gruźlicy i enzootycznej białaczki bydła2, niezbędne jest określenie podwójnej premii ubojowej wypłacanej w odniesieniu do niektórych regionów o dużym zasięgu tych chorób w Belgii [2],

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W drodze odstępstwa od art. 7 ust. 2 dyrektywy 77/391/EWG, Sekcja Orientacji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej może wypłacić Królestwu Belgii, na jego wniosek, w celu zwalczenia brucelozy, sumę nie przekraczającą 120 jednostek rozliczeniowych na krowę i 60 jednostek rozliczeniowych na bydło inne niż krowy, ubitych w ramach środków, określonych w art. 2 danej dyrektywy.

Artykuł 2

Niniejsza dyrektywa jest skierowana do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 19 grudnia 1978 r.

W imieniu Rady

J. Ertl

Przewodniczący

[1] Opinia wydana dnia 15.12.1978 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

[2] Dz.U. L 145 z 13.6.1977, str. 44.

--------------------------------------------------
Dyrektywa Rady

z dnia 6 grudnia 1979 r.

zmieniająca dyrektywę 76/308/EWG w sprawie wzajemnej pomocy przy windykacji roszczeń wynikających z czynności stanowiących część systemu finansowania Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz opłat rolnych i ceł

(79/1071/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 99 i 100,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],

a także mając na uwadze, co następuje:

obecnie nie jest, w zasadzie, możliwe wyegzekwowanie w jednym Państwie Członkowskim roszczenia o zwrot w odniesieniu do podatku od wartości dodanej popartego dokumentem sporządzonym przez władze innego Państwa Członkowskiego;

przepisy prawa krajowego odnoszące się do zwrotu podatku od wartości dodanej są stosowane jedynie na obszarze wewnętrznym państw, jest sam w sobie przeszkodą w ustanowieniu i funkcjonowaniu wspólnego rynku; niezbędne jest przyjęcie wspólnych zasad w sprawie pomocy wzajemnej między Państwami Członkowskimi dla celów dokonywania zwrotu; ponieważ zasady te muszą obejmować odsetki i koszty uboczne roszczeń;

Rada, dyrektywą 76/308/EWG [3], przyjęła wspólne reguły windykacji roszczeń wynikających z działań stanowiących część systemu finansowania Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz opłat rolnych i ceł;

możliwe jest zastosowanie tych samych zasad dla celów podatkowych; wystarczy rozszerzyć zakres dyrektywy 76/308/EWG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Tytuł dyrektywy Rady 76/308/EWG otrzymuje brzmienie:

"dyrektywa Rady z dnia 15 marca 1976 r. w sprawie pomocy wzajemnej przy windykacji roszczeń wynikających z czynności stanowiących część systemu finansowania Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz opłat rolnych i ceł oraz w odniesieniu do podatku od wartości dodanej."

Artykuł 2

W art. 2 dyrektywy 76/308/EWG wprowadza się następujące zmiany:

a) lit. "d)" zostaje zastąpiona przez "e)";

b) następującą lit.

"d)"

dodaje się po lit.

"c)"

:

"d) podatek od wartości dodanej."

Artykuł 3

Państwa Członkowskie podejmują środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 1 stycznia 1981 r.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 6 grudnia 1979 r.

W imieniu Rady

L. Preti

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 57 z 7.3.1977, str. 62.

[2] Dz.U. C 56 z 7.3.1977, str. 79.

[3] Dz.U. L 73 z 19.3.1976, str. 18.

--------------------------------------------------
Dyrektywa Rady

z dnia 20 grudnia 1979 r.

zmieniająca pierwszą dyrektywę w sprawie ustanowienia wspólnych zasad dla niektórych typów międzynarodowych przewozów drogowych rzeczy

(80/49/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 75 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],

a także mając na uwadze, co następuje:

należy przyjąć przepisy na podstawie pierwszej dyrektywy Rady z dnia 23 lipca 1962 r. w sprawie ustanowienia wspólnych zasad dla niektórych typów międzynarodowych przewozów drogowych rzeczy [3], ostatnio zmienioną dyrektywą 78/175/EWG [4], mające na celu zwolnienie przewozów na własną rękę świadczonych przez przedsiębiorstwa z wszystkich systemów kontyngentów i obowiązku uzyskania zezwolenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku I do pierwszej dyrektywy Rady z dnia 23 lipca 1962 r. wprowadza się następujące zmiany:

1. Dodaje się punkt w brzmieniu:

"11. Przewóz rzeczy przez pojazdy silnikowe świadczony jest przy spełnieniu następujących warunków:

a) przewożone rzeczy muszą być własnością przedsiębiorstwa lub muszą być sprzedane, zakupione, pożyczone, wzięte w najem lub wynajęte, wyprodukowane, wydobywane, przetworzone lub naprawione przez dane przedsiębiorstwo;

b) celem podróży musi być przewiezienie rzeczy z albo do przedsiębiorstwa lub przemieszczenie ich do albo poza przedsiębiorstwo na potrzeby własne;

c) pojazdy silnikowe używane do przewozu rzeczy muszą być prowadzone przez pracowników przedsiębiorstwa;

d) pojazdy przewożące rzeczy muszą być własnością przedsiębiorstwa albo być zakupione przez nie na kredyt.

Przepis ten nie ma zastosowania do używania samochodu zastępczego podczas krótkich awarii pojazdu normalnie wykorzystywanego;

e) przewóz musi stanowić jedynie czynność dodatkową w stosunku do przedmiotu działalności przedsiębiorstwa."

2. Punkty 11 i 12 otrzymują oznaczenie odpowiednio: pkt 12 i 13.

Artykuł 2

Państwa Członkowskie podejmą niezbędne kroki w celu liberalizacji, najpóźniej do dnia 1 lipca 1980 r., rodzajów transportu określonych w art. 1.

Każde Państwo Członkowskie w terminie trzech miesięcy od dnia podania do wiadomości niniejszej dyrektywy i w każdym razie przed dniem 1 lipca 1980 r. powiadomi Komisję o środkach podjętych w celu wykonania niniejszej dyrektywy.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 grudnia 1979 r.

W imieniu Rady

J. Tunney

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 293 z 13.12.1976, str. 50.

[2] Dz.U. C 281 z 27.11.1976, str. 2.

[3] Dz.U. 70 z 6.8.1962, str. 2005/62.

[4] Dz.U. L 54 z 25.2.1978, str. 18.

--------------------------------------------------
Dyrektywa Komisji

z dnia 9 czerwca 1980 r.

określająca symbol mogący znajdować się na materiałach lub przedmiotach wchodzących w kontakt ze środkami spożywczymi

(80/590/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 76/893/EWG z dnia 23 listopada 1976 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi [1], w szczególności jej art. 7 ust. 1 lit. a) tiret ostatnie,

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł 7 ust. 1 lit. a) tiret ostatnie dyrektywy 76/893/EWG przewiduje określenie symbolu, który może znajdować się na materiałach i przedmiotach, zastępując adnotację "do stosowania w kontakcie z żywnością" lub jakiekolwiek szczególne oznakowanie dotyczące stosowania takich materiałów i przedmiotów;

symbol taki musi być z łatwością zrozumiały; nadto musi być możliwe umieszczanie go na materiałach i przedmiotach lub innych przedmiotach zgodnie z zastosowaniem najwyższych możliwych warunków technicznych;

symbol, stanowiący Załącznik do niniejszej dyrektywy, spełnia te wymogi;

środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Środków Spożywczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Symbol, określony w art. 7 ust. 1 lit. a) tiret ostatnie dyrektywy 76/893/EWG, jest symbolem stanowiącym Załącznik do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

Państwa Członkowskie podejmują środki niezbędne w celu dopuszczenia stosowania symbolu określonego w art. 1 z mocą od dnia 1 stycznia 1981 r.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 9 czerwca 1980 r.

W imieniu Komisji

Étienne davignon

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 340 z 9.12.1976, str. 19.

--------------------------------------------------

BILAGANHANGANNEXANNEXEALLEGATOBIJLAGE

+++++ TIFF +++++

--------------------------------------------------
Jedenasta dyrektywa Rady

z dnia 26 marca 1980 r.

w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do podatków obrotowych – wyłączenie francuskich departamentów zamorskich z zakresu stosowania dyrektywy 77/388/EWG

(80/368/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 99 i 100,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł 227 ust. 2 akapit trzeci Traktatu zobowiązuje instytucje Wspólnoty w ramach procedur przewidzianych w tym Traktacie do dbania o umożliwienie rozwoju gospodarczego i społecznego francuskich departamentów zamorskich;

zgodnie z orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości z dnia 10 października 1978 r., wydanym w sprawie 148/77, postanowienia Traktatu oraz przepisy prawa wtórnego stosuje się we francuskich departamentach zamorskich, chyba że przez instytucje Wspólnoty jest podjęta decyzja o przyjęciu środków szczególnie pasujących do gospodarczych i społecznych warunków tych departamentów;

z przyczyn związanych ze swoim położeniem geograficznym oraz sytuacją gospodarczą i społeczną francuskie departamenty zamorskie powinny być wyłączone z zakresu stosowania wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, ustanowionego w dyrektywie Rady 77/388/EWG [1];

wykonanie niniejszej dyrektywy nie pociąga za sobą żadnych zmian w ustawodawstwach Państw Członkowskich,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

"— Republika Francuska:

- departamenty zamorskie."

Artykuł 2

Niniejszą dyrektywą stosuje się od dnia 1 stycznia 1979 r.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 26 marca 1980 r.

W imieniu Rady

G. Marcora

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 145 z 13.6.1977, str. 1.

--------------------------------------------------
Dyrektywa Rady

z dnia 22 grudnia 1980 r.

zmieniająca, w następstwie przystąpienia Grecji, dyrektywę 64/432/EWG w sprawie problemów zdrowotnych zwierząt wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy bydłem i trzodą chlewną oraz dyrektywę 80/217/EWG wprowadzającą wspólnotowe środki zwalczania klasycznego pomoru świń

(80/1274/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając Akt Przystąpienia z 1979 r., w szczególności jego art. 146,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

zgodnie z art. 22 Aktu Przystąpienia z 1979 r., dostosowania aktów wymienionych w załączniku II należy sporządzić zgodnie z wytycznymi zawartymi w tym załączniku; dyrektywa 64/432/EWG [1], ostatnio zmieniona dyrektywą 80/219/EWG [2], powinna zostać odpowiednio dostosowana;

ponadto, dyrektywa 80/217/EWG [3], która została przyjęta po podpisaniu Aktu Przystąpienia i obowiązuje od dnia 1 stycznia 1981 r., musi zostać dostosowana tak, aby zapewnić zgodność z postanowieniami Aktu Przystąpienia,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W dyrektywie 64/432/EWG wprowadza się następujące zmiany:

1) W załączniku B pkt 12, dodaje się literę w brzmieniu:

"j) Grecja:

Κτηνιατρικόν ‘Ινστιτούτον Λοιμωδών και

Παρασιτικών Νοσημάτων

Ιερά óδός 75

Αθήναι

301."

2) W załączniku C pkt 9, dodaje się literę w brzmieniu:

"j) Grecja:

Κτηνιατρικόν ‘Ινστιτούτον Λοιμωδών καί

Παρασιτικών Νοσημάτων

Ιερά óδός 75

Αθήναι

301."

3) W załączniku F, przypis 4 wzoru świadectwa I i przypis 5 wzoru świadectwa II, III i IV dodaje się, co następuje:

"W Grecji:

Ό Προϊστάμενος της Κτηνιατρικής ‘Υπηρεσίας τού σημείου εξόδου."

Artykuł 2

Do wykazu krajowych laboratoriów zajmujących się pomorem świń w załączniku II dyrektywy 80/217/EWG dodaje się, co następuje:

"Grecja:

Κτηνιατρικόν ΊνστιτοΟτον Λοιμωδών καί Παρασιτικών Νοσημάτων (Έργαστήριον ίολογίας)

Νεαπόλεως 9

Αγία Παρασκευή

Αττικής."

Artykuł 3

Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy, w odniesieniu do art. 1 najpóźniej do dnia 1 stycznia 1981 r., a w odniesieniu do art. 2 najpóźniej do dnia 1 lipca 1981 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 grudnia 1980 r.

W imieniu Rady

J. Santer

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 121 z 29.7.1964, str. 1977/64.

[2] Dz.U. L 47 z 21.2.1980, str. 25.

[3] Dz.U. L 47 z 21.2.1980, str. 11.

--------------------------------------------------
Dyrektywa Komisji

z dnia 17 lipca 1980 r.

zmieniająca załącznik II do dyrektywy Rady 66/401/EWG w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych

(80/754/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 66/401/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych [1], ostatnio zmienioną dyrektywą 79/692/EWG [2], w szczególności jej art. 21 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

w świetle rozwoju wiedzy naukowo-technicznej załącznik II do dyrektywy 66/401/EWG należy zmienić z przyczyn określonych poniżej;

należy dostosować normę odnoszącą się do maksymalnej zawartości liczby nasion Rumex spp. do jakości nasion zazwyczaj otrzymywanych;

środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku II do dyrektywy 66/401/EWG wprowadza się następujące zmiany:

1) w sekcji I (2) (A) tekst pozycji kolumny 14 otrzymuje brzmienie: "Rumex spp. inne niż Rumex acetosella i Rumex maritimus";

2) w sekcji I (2) (B) tekst n) otrzymuje brzmienie:

"Określenie liczby nasion Rumex spp. innych niż Rumex acetosella i Rumex maritimus nie musi być dokonane, chyba że istnieje wątpliwość, czy spełnione są warunki określone w kolumnie 14";

3) w sekcji II (2) (A) tekst pozycji kolumny 4 otrzymuje brzmienie: "Rumex spp. inne niż Rumex acetosella i Rumex maritimus".

Artykuł 2

1. Nie później niż do dnia 1 lipca 1980 r. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy.

2. Państwa Członkowskie zapewnią, że materiał siewny roślin pastewnych nie jest przedmiotem ograniczeń handlowych z powodu różnych dat wykonania niniejszej dyrektywy.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 lipca 1980 r.

W imieniu Komisji

Finn Gundelach

Wiceprzewodniczący

[1] Dz.U. 125 z 11.7.1966, str. 2298/66.

[2] Dz.U. L 205 z 13.8.1979, str. 1.

--------------------------------------------------