DECYZJA KOMISJI

z dnia 23 marca 2005 r.

ustalająca zrewidowane ekologiczne kryteria przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego detergentom do ręcznego zmywania naczyń

(notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1026)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2005/342/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1980/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. w sprawie zrewidowanego programu przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego (1), w szczególności jego art. 6 ust. 1 akapit drugi,

po konsultacji z Radą ds. Znakowania Ekologicznego Unii Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1980/2000 wspólnotowe oznakowanie ekologiczne może być przyznawane produktom posiadającym cechy, które pozwalają im w znaczącym stopniu przyczyniać się do poprawy kluczowych aspektów ochrony środowiska.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Grupa produktów „detergenty do ręcznego zmywania naczyń” obejmuje:

„wszystkie detergenty przeznaczone do używania do ręcznego zmywania naczyń, porcelany stołowej, sztućców, garnków, patelni i innych sprzętów kuchennych itp.”.

Grupa produktów obejmuje produkty przeznaczone zarówno do użytku prywatnego, jak i zawodowego.

Artykuł 2

Aby otrzymać oznakowanie ekologiczne dla detergentów do ręcznego zmywania naczyń zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1980/2000, detergent musi zaliczać się do grupy produktów „detergenty do ręcznego zmywania naczyń” i musi spełniać kryteria przedstawione w Załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Kryteria ekologiczne dla grupy produktów „detergenty do ręcznego zmywania naczyń”, jak również związane z nimi wymagania dotyczące oceny i weryfikacji są ważne do dnia 31 grudnia 2008 r.

Artykuł 4

Do celów administracyjnych grupie produktów „detergenty do ręcznego zmywania naczyń” przydziela się kod 019.

Artykuł 5

Uchyla się decyzję 2001/607/WE.

Artykuł 6

Oznakowania ekologiczne przyznane przed dniem notyfikacji niniejszej decyzji produktom zaliczającym się do grupy produktów „detergenty do ręcznego zmywania naczyń” mogą być nadal używane do dnia 31 marca 2006 r.

Gdy wnioski o przyznanie oznakowania ekologicznego produktom zaliczającym się do grupy produktów „detergenty do ręcznego zmywania naczyń” zostały złożone przed dniem notyfikacji niniejszej decyzji, to produktom tym może być przyznane oznakowanie ekologiczne na podstawie warunków określonych w decyzji 2001/607/WE. W takich wypadkach oznakowanie ekologiczne może być używane do dnia 31 marca 2006 r.

Artykuł 7

Niniejsza decyzja jest skierowana do Państw Członkowskich.

(1) Dz.U. L 237 z 21.9.2000, str. 1.

(2) Dz.U. L 214 z 8.8.2001, str. 30

ZAŁĄCZNIK

RAMY

Aby kwalifikować się do oznakowania ekologicznego, detergent do ręcznego zmywania naczyń (zwany dalej „produktem”) musi zaliczać się do grupy produktów zdefiniowanej w art. 1 i musi spełniać kryteria przedstawione w niniejszym Załączniku.

Cele kryteriów

Kryteria te mają na celu promowanie w szczególności:

— ograniczenia zrzutów substancji toksycznych lub w inny sposób zanieczyszczających do środowiska wodnego,

— ograniczenia lub zapobiegania wystąpieniu ryzyka dla zdrowia lub środowiska związanego z używaniem substancji niebezpiecznych,

— ograniczania do minimum odpadów opakowaniowych,

— informacji, które umożliwią konsumentowi używanie produktu w sposób racjonalny i zmniejszający do minimum oddziaływanie na środowisko.

Kryteria są ustalone na poziomach, które promują znakowanie detergentów do ręcznego zmywania naczyń, które wykazują mały wpływ na środowisko.

Wymagania dotyczące oceny i weryfikacji

W ramach każdego kryterium podane są określone wymagania dotyczące oceny i weryfikacji.

W stosownym przypadku mogą być zastosowane metody badań inne niż podane dla każdego kryterium, jeżeli właściwy organ oceniający wniosek zaakceptuje je jako równoważne.

Gdy nie wskazano żadnych badań lub wskazano badania, które należy stosować przy weryfikacji lub monitorowaniu, to właściwy organ powinien opierać się, gdy stosowne, na deklaracjach i dokumentacji dostarczonej przez wnioskodawcę oraz/lub na niezależnych weryfikacjach.

W stosownym przypadku właściwe organy mogą wymagać dokumentacji potwierdzającej oraz mogą przeprowadzić niezależne weryfikacje.

Gdy wymagane jest od wnioskodawcy, aby dostarczył deklarację, dokumentację, sprawozdania z analiz i badań lub inne dowody wykazujące spełnienie kryteriów, to zrozumiałe jest, że mogą one pochodzić, odpowiednio, od wnioskodawcy i/lub jego dostawców i/lub ich dostawców itp.

Gdy mowa jest o składnikach, obejmuje to substancje i preparaty.

Dodatek I przedstawia nową zrewidowaną Bazę Danych Składników Detergentów (wykaz DID), wersję z dnia 30 czerwca 2004 r., która zawiera najbardziej powszechnie stosowane składniki receptur detergentów. Część A wykazu DID służy do czerpania danych do obliczeń CDVtox oraz do oceny podatności na biodegradację środków powierzchniowo czynnych.

W stosownym przypadku wnioskodawca może skorzystać z kolejnych rewizji Bazy Danych Składników Detergentów, gdy staną się one dostępne.

W przypadku składników, które nie są ujęte w części A wykazu DID, wnioskodawca może na swoją własną odpowiedzialność zastosować procedury opisane w części B dodatku I.

W przypadku składników, które nie są ujęte w wykazie DID, wnioskodawca może posłużyć się metodą polegającą na dostarczeniu wymaganej dokumentacji dotyczącej podatności na biodegradację beztlenową opisaną w dodatku II.

Zaleca się właściwym organom, aby podczas oceniania wniosków i monitorowania zgodności z kryteriami wymienionymi w niniejszym Załączniku wzięły pod uwagę wdrożenie uznanych systemów zarządzania środowiskiem, takich jak EMAS lub ISO 14001. (Uwaga: nie jest wymagane wdrożenie takich systemów).

KRYTERIA EKOLOGICZNE

1. Toksyczność w stosunku do organizmów wodnych

Toksyczność krytycznej objętości rozcieńczenia (CDVtox) oblicza się dla każdego składnika (i) za pomocą następującego wzoru:

gdzie waga(-i) jest wagą składnika (w gramach) na zalecaną dawkę dla 1 litra wody do zmywania naczyń, DF(i) jest współczynnikiem rozkładu, zaś TF chroniczna(i) jest współczynnikiem toksyczności składnika (w miligramach/litr).

Wartości DF i TF chroniczna muszą być zgodne z podanymi w części A wykazu Bazy Danych Składników Detergentów (wykaz DID — część A) (dodatek I). Jeżeli dany składnik nie jest ujęty na wykazie DID — część A, to wnioskodawca oszacowuje wartości według metody opisanej w wykazie DID - część B (dodatek I). Sumuje się CDVtox każdego składnika, w wyniku czego otrzymuje się CDVtox dla produktu.

CDVtox zalecanej dawki wyrażonej dla 1 litra wody do zmywania naczyń nie może przekraczać 4 200 L.

Ocena i weryfikacja: właściwemu organowi dostarczony zostaje dokładny skład produktu wraz ze szczegółami dotyczącymi obliczeń CDVtox wykazującymi spełnienie tego kryterium.

2. Podatność na biodegradację środków powierzchniowo czynnych

a) Łatwo ulegające biodegradacji (tlenowej)

Każdy środek powierzchniowo czynny użyty w produkcie powinien łatwo ulegać biodegradacji.

Ocena i weryfikacja: właściwemu organowi dostarczony zostaje dokładny skład produktu, a także opis funkcji każdego składnika. Wykaz DID — część A (dodatek I) podaje, czy określony środek powierzchniowo czynny ulega biodegradacji tlenowej czy nie (środki powierzchniowo czynne z oznaczeniem „R” w kolumnie dotyczącej podatności na biodegradację tlenową łatwo ulegają biodegradacji). W przypadku środków powierzchniowo czynnych, które nie są ujęte w wykazie DID — część A, dostarczane są stosowne informacje zaczerpnięte z literatury lub innych źródeł albo odpowiednie wyniki badań, wskazujące, że ulegają one biodegradacji za pomocą tlenu. Badania na określenie łatwości ulegania biodegradacji są wymienione w rozporządzeniu (WE) nr 648/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie detergentów (1). Środki powierzchniowo czynne są uważane za łatwo ulegające biodegradacji, jeżeli stopień biodegradacji (mineralizacji) zmierzony według jednego z następujących badań wynosi co najmniej 60 % w ciągu 28 dni: badanie fazy gazowej CO2 nad roztworem (OECD 310), zmodyfikowane badanie Sturma wydzielania się dwutlenku węgla (CO2) (OECD 301B; dyrektywa 67/548/EWG załącznik V.C.4-C), badanie zamkniętej butelki (OECD 301D; dyrektywa 67/548/EWG załącznik V.C.4-E), respirometria manometryczna (OECD 301F; dyrektywa 67/548/EWG załącznik V.C.4-D) lub badanie MITI (I) (OECD 301C; dyrektywa 67/548/EWG załącznik V.C.4-F) bądź równoważne im badania ISO. W zależności od fizycznej charakterystyki środka powierzchniowo czynnego może być zastosowana jedno z następujących badań do potwierdzenia łatwości ulegania biodegradacji, jeżeli stopień biodegradacji wynosi co najmniej 70 % w ciągu 28 dni: zanikanie rozpuszczonego organicznego węgla DOC (OECD 301A; dyrektywa 67/548/EWG załącznik V.C.4-A) lub zmodyfikowana kontrola OECD zanikania DOC (OECD 301E; dyrektywa 67/548/EWG załącznik V.C.4-B) lub równoważne im badania ISO. Stosowalność metod badawczych opartych na pomiarach rozpuszczonego węgla organicznego wymaga należytego uzasadnienia, gdyż metody te mogą dawać wyniki oznaczające usunięcie, a nie podatność na biodegradację. W badaniach na łatwość ulegania biodegradacji tlenowej nie stosuje się wstępnej adaptacji. Zasada 10 dni trzymania w oknie nie ma zastosowania.

b) Biodegradacja beztlenowa

Każdy środek powierzchniowo czynny ulega biodegradacji w warunkach beztlenowych.

Ocena i weryfikacja: właściwemu organowi dostarczony zostaje dokładny skład produktu, a także opis funkcji każdego składnika. Wykaz DID — część A (dodatek I) podaje, czy określony środek powierzchniowo czynny ulega biodegradacji beztlenowej czy nie (środki powierzchniowo czynne z oznaczeniem „Y” w kolumnie dotyczącej podatności na biodegradację beztlenową ulegają biodegradacji w warunkach beztlenowych). W przypadku środków powierzchniowo czynnych, które nie są ujęte w wykazie DID — część A, dostarczane są stosowne informacje zaczerpnięte z literatury lub innych źródeł albo odpowiednie wyniki badań wskazujące, że ulegają one biodegradacji bez pomocy tlenu. Badaniem odniesienia na podatność na biodegradację beztlenową jest OECD 311, ISO 11734, ECETOC nr 28 (czerwiec, 1988) lub równoważna metoda badawcza, która wymaga minimum 60 % ostatecznego rozkładu w warunkach beztlenowych. Mogą być również stosowane metody badań symulujące warunki w stosownym środowisku beztlenowym w celu udokumentowania, że osiągnięty został 60 % ostateczny rozkład w warunkach beztlenowych (patrz: dodatek II).

3. Niebezpieczne, stwarzające zagrożenie lub toksyczne substancje lub preparaty

a) Następujące składniki nie mogą być zwarte w produkcie, ani jako część składu, ani jako część preparatu zawartego w składzie: — alkilofenoloetoksylany (APEO) i ich pochodne, — EDTA (kwas etylenodiaminotetraoctowy) i jego sole, — NTA (nitrylotrioctan), — nitro piżma i piżma wielopierścieniowe, obejmujące na przykład: — piżmo ksylenowe: 5-tert-butylo-2,4,6-trinitro-m-ksylen — piżmo ambrowe: 4-tert-butylo-3-metoksy-2,6-dinitrotoluen — moskene: 1,1,3,3,5-pentametylo-4,6-dinitroindan — piżmo tybetańskie: 1-tert-butylo-3,4,5-trimetyl-2,6-dinitrobenzen — piżmo ketonowe: 4’-tert-butylo-2’,6’-dimetyl-3’,5’-dinitrooctanofenon — HHCB (1,3,4,6,7,8-heksawodoro-4,6,6,7,8,8-heksametylocyklopenta(g)-2-benzopiran) — AHTN (6-acetyl-1,1,2,4,4,7-heksametylotetralin) Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza deklarację, jeżeli potrzeba — popartą stosownymi deklaracjami producentów, potwierdzającą, że wykazane substancje nie zostały zawarte w produkcie.

b) Czwartorzędowe sole amonowe, które nie ulegają łatwo biodegradacji, ani nie mogą wchodzić w składu produktu, ani nie mogą być częścią preparatu zawartego w składzie. Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza dokumentację wykazującą podatność na biodegradację każdej ewentualnie użytej czwartorzędowej soli amonowej.

c) Produkt nie może zawierać żadnego składnika (substancji lub preparatu) sklasyfikowanego za pomocą jednego lub kilku z następujących zwrotów zgodnie z dyrektywą Rady 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych ( 2 ) i jej zmianami lub dyrektywą 1999/45/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 maja 1999 r. odnosząca się do zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania preparatów niebezpiecznych ( 3 ) i jej zmianami: R40 (ograniczone dowody na działanie rakotwórcze), R45 (może powodować raka), R46 (może powodować dziedziczne uszkodzenie genetyczne), R68 (możliwe ryzyko nieodwracalnych skutków), R50-53 (bardzo toksyczny dla organizmów wodnych i może powodować długotrwałe niekorzystne skutki w środowisku wodnym), R51-53 (toksyczny dla organizmów wodnych i może powodować długotrwałe niekorzystne skutki w środowisku wodnym), R59 (niebezpieczny dla warstwy ozonowej), R60 (może powodować bezpłodność), R61 (może powodować uszkodzenie nienarodzonego dziecka), R62 (możliwe ryzyko osłabienia płodności), R63 (możliwe ryzyko uszkodzenie nienarodzonego dziecka), R64 (szkodliwy dla niemowląt karmionych piersią). Specjalne wymagania wyznaczone są dla biocydów, jako części składu lub jako części jakiegokolwiek preparatu zawartego w składzie (patrz poniżej: kryterium dotyczące biocydów). Powyższe wymagania stosuje się do każdego składnika (substancji lub preparatu), którego zawartość przekracza 0,01 % wagi produktu końcowego. Obejmuje to również każdy składnik jakiegokolwiek preparatu użytego w składzie, którego zawartość przekracza 0,01 % wagi produktu końcowego. Ocena i weryfikacja: dla wszystkich składników (substancji lub preparatów) dostarczane są arkusze danych o bezpieczeństwie materiału. Wnioskodawca dostarcza deklarację sporządzoną przez producenta składników i wykazującą spełnienie tego kryterium.

4. Biocydy

a) Produkt może zawierać biocydy tylko niezbędne do jego konserwacji i w dawce odpowiedniej wyłącznie do tego celu. Nie dotyczy to środków powierzchniowo czynnych, które mogą również posiadać właściwości biobójcze. Ocena i weryfikacja: należy dostarczyć kopie arkuszy danych o bezpieczeństwie materiału dotyczące wszelkich dodanych środków konserwujących wraz z informacją o ich dokładnym stężeniu w produkcie końcowym. Producent lub dostawca środków konserwujących dostarcza informację o dawce niezbędnej do konserwacji produktu.

b) Zakazane jest podawanie lub sugerowanie na opakowaniu lub w innej formie przekazu, że produkt do ręcznego zmywania naczyń ma działanie przeciwbakteryjne. Ocena i weryfikacja: właściwemu organowi należy dostarczyć teksty i układy zastosowane na każdym typie opakowania oraz/lub przykład każdego typu opakowania.

c) Biocydy, jako część składu lub jako część jakiegokolwiek preparatu zawartego w składzie, które są użyte do konserwacji produktu i są sklasyfikowane za pomocą zwrotów ryzyka R50-53 lub R51-53 zgodnie z dyrektywą 67/548/EWG4 i jej zmianami lub dyrektywą 1999/45/WE5 są dozwolone, lecz tylko wówczas, jeśli nie są potencjalnie biokumulatywne. W tym kontekście biocyd jest uważany za potencjalnie biokumulatywny, jeżeli log Pow (log współczynnika podziału oktanol/woda) ≥3,0 (chyba że eksperymentalnie wyznaczone BCF ≤100). Stężenie biocydów w produkcie końcowym nie może przekraczać maksymalnego dopuszczalnego stężenia podanego w dyrektywie Rady 76/768/EWG z dnia 27 lipca 1976 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do produktów kosmetycznych (4) wraz z jej późniejszymi zmianami. Ocena i weryfikacja: należy dostarczyć kopie arkuszy danych o bezpieczeństwie materiału dla wszystkich biocydów wraz z dokumentacją stężeń biocydów w produkcie końcowym.

5. Barwniki lub środki barwiące

Wszelkie barwniki i środki barwiące użyte w produkcie muszą być dopuszczone przez dyrektywę 76/768/EWG wraz z jej późniejszymi zmianami lub muszą być dopuszczone przez dyrektywę 94/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 czerwca 1994 r. w sprawie barwników używanych w środkach spożywczych (5) wraz z jej późniejszymi zmianami lub muszą charakteryzować się właściwościami środowiskowymi, które nie pociągają za sobą klasyfikacji z użyciem zwrotów ryzyka R50-53 lub R51-53, zgodnie z dyrektywą 67/548/EWG i jej zmianami.

Ocena i weryfikacja: właściwemu organowi należy dostarczyć deklarację o spełnieniu tego kryterium wraz z pełnym wykazem wszystkich użytych barwników lub środków barwiących.

6. Substancje zapachowe

a) Produkt nie może zawierać aromatów zawierających nitro piżma lub piżma wielopierścieniowe (wyszczególnione w kryterium 3a).

b) Wszelkie składniki dodane do produktu w charakterze substancji zapachowej muszą być wyprodukowane i/lub traktowane zgodnie z kodeksem postępowania Międzynarodowego Stowarzyszenia Substancji Zapachowych.

c) Środki zapachowe nie mogą być użyte w detergentach do ręcznego mycia naczyń przeznaczonych do użytku zawodowego.

Ocena i weryfikacja: właściwemu organowi dostarczana jest deklaracja o spełnieniu każdej części tego kryterium.

7. Substancje uczulające

Produkt nie może być sklasyfikowany z użyciem zwrotów ryzyka R42 (może powodować uczulenie przez wdychanie) i/lub R43 (może powodować uczulenie przez kontakt ze skórą), zgodnie z dyrektywą 1999/45/WE5 i jej zmianami.

Stężenie jakiejkolwiek substancji lub składnika sklasyfikowanego z użyciem zwrotów ryzyka R42 (może powodować uczulenie przez wdychanie) i/lub R43 (może powodować uczulenie przez kontakt ze skórą), zgodnie z dyrektywą 67/548/EWG i jej zmianami lub dyrektywą 1999/45/WE i jej zmianami nie może przekraczać 0,1 % wagi produktu końcowego.

Ocena i weryfikacja: właściwemu organowi należy przekazać dokładne stężenia wszystkich składników, które są sklasyfikowane jako R42 i/lub R43, wraz z kopiami arkuszy danych o bezpieczeństwie materiału.

8. Właściwości szkodliwe i żrące

Produkt nie może być sklasyfikowany jako „szkodliwy” (Xn) lub „żrący” (C), zgodnie z dyrektywą 1999/45/WE.

Ocena i weryfikacja: właściwemu organowi należy przekazać dokładne stężenia wszystkich substancji użytych w produkcie jako część składu lub jako część jakiegokolwiek preparatu zawartego w składzie, które są sklasyfikowane jako „szkodliwe” (Xn) lub „żrące” (C), wraz z kopiami arkuszy danych o bezpieczeństwie materiału.

9. Wymagania dotyczące opakowań

a) Pierwotne opakowanie, oprócz zakrętki, powinno mieć objętościowy współczynnik opakowania (VCP) mniejszy lub równy 1,9. Kryterium tego nie stosuje się, jeśli pierwotne opakowanie składa się z 50 % lub więcej materiału wtórnego. VCP jest równy objętości najmniejszej bryły prostopadłościanu (równoległościennego), która może pomieścić opakowanie, podzielonej przez objętość produktu zawartego w opakowaniu.

b) Jeżeli pierwotne opakowanie jest wykonane z materiału wtórnego, to wskazanie tego na opakowaniu jest zgodne z normą ISO 14021 „Etykiety i deklaracje środowiskowe — Deklarowane wymagania środowiskowe (typ II etykietowania środowiskowego)”.

c) Części pierwotnego opakowania powinny łatwo dać się rozdzielić na części z pojedynczego materiału.

d) Tworzywa sztuczne, które są użyte w głównym pojemniku, muszą być oznakowane zgodnie z dyrektywą 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (6) lub DIN 6120 część 1 i 2 w połączeniu z DIN 7728 część 1.

Ocena i weryfikacja: właściwemu organowi należy przekazać dane dotyczące opakowania i/lub, w stosownym przypadku, jego próbkę wraz z deklaracją spełnienia każdej części tego kryterium.

ZDATNOŚĆ DO UŻYTKU

10. Zdatność do użytku

Produkt jest zdatny do użytku, jeżeli odpowiada potrzebom konsumentów.

Zdolność czyszcząca musi być równoważna lub lepsza od zdolności czyszczącej wiodącego na rynku lub generycznego produktu odniesienia (patrz: dodatek III) zatwierdzonego przez właściwy organ i lepsza od czystej wody.

Wydajność czyszcząca musi być równoważna lub lepsza od wydajności czyszczącej wiodącego na rynku lub generycznego produktu odniesienia zatwierdzonego przez właściwy organ.

Ocena i weryfikacja: zdolność czyszcząca i wydajność czyszcząca muszą być sprawdzone za pomocą adekwatnego i uzasadnionego badania laboratoryjnego przeprowadzonego w granicach określonych parametrów podanych w ramach opisanych w dodatku III.

INFORMACJE DLA KONSUMENTÓW

11. Instrukcje dla użytkownika

Produkt ma zamieszczone na opakowaniu następujące informacje:

a) „Aby umyć naczynia w najbardziej skuteczny sposób, zaoszczędzić wodę i energię oraz chronić środowisko, nie używać wody bieżącej, lecz zanurzyć naczynia i użyć zalecanej dawki. Najskuteczniej zmywa się bez nadmiernej ilości piany” (lub równoważny tekst);

b) poniższe informacje widnieją na opakowaniu, umieszczone — w dostatecznie dużej wielkości — na widocznym tle. Użycie piktogramów jest dobrowolne. gdzie x, y, z oraz w muszą zostać zdefiniowane przez wnioskodawcę i/lub producenta. Jednostką miary użytą w powyższym piktogramie są mililitry. Dodatkowo w nawiasie podana jest druga dobrze znana miara, na przykład łyżeczki (jak w powyższym piktogramie). Jednakże jeżeli opakowanie ma sprawny i wygodny system dozowania, który może zapewniać równie rzetelne dozowanie, to może być użyta alternatywna miara (np. pełne zakrętki, wyciskane porcje lub inne);

c) zalecane, choć dobrowolne jest podanie przybliżonej ilości myć, jakie konsument może wykonać przy użyciu jednej butelki. Jest to obliczone przez podzielenie objętości produktu przez wymaganą dawkę detergentu do zmywania naczyń na 5 l wody dla brudnych naczyń (jak podano na piktogramie powyżej);

d) stosuje się rozporządzenie (WE) nr 648/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie detergentów;

e) „Więcej informacji można znaleźć na internetowej stronie oznakowania ekologicznego UE pod adresem: http://europa.eu.int/ecolabel” (lub równoważny tekst).

Ocena i weryfikacja: właściwemu organowi należy dostarczyć próbkę opakowania produktu, w tym etykietę, wraz z deklaracją o spełnieniu każdej części tego kryterium.

12. Informacje widniejące na etykiecie oznakowania ekologicznego

W rubryce 2 etykiety oznakowania ekologicznego zawarty jest następujący tekst:

— ograniczone zastosowanie niebezpiecznych substancji,

— zmniejszone oddziaływanie na organizmy wodne,

— jasne instrukcje dla użytkownika.

(1) Dz.U. L 104 z 8.4.2004, str. 1.

(2) Dz.U. 196 z 16.8.1967, str. 1.

(3) Dz.U. L 200 z 30.7.1999, str. 1.

(4) Dz.U. L 262 z 27.9.1976, str. 169.

(5) Dz.U. L 237 z 10.9.1994, str. 13.

(6) Dz.U. L 365 z 31.12.1994, str. 10.