Sprostowanie do decyzji Rady (WPZiB) 2017/2315 z dnia 11 grudnia 2017 r. w sprawie ustanowienia stałej współpracy strukturalnej (PESCO) oraz ustalenia listy uczestniczących w niej państw członkowskich

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 331 z dnia 14 grudnia 2017 r. )

Decyzja (WPZiB) 2017/2315 otrzymuje brzmienie:

udział w sporządzanej przez Wysokiego Przedstawiciela i włączanej do jego rocznego sprawozdania na temat PESCO ocenie wkładów uczestniczących państw członkowskim, zgodnie z art. 6, w odniesieniu do zdolności, w szczególności wkładów wnoszonych zgodnie z dalej idącymi zobowiązaniami, o których mowa w art. 3;

udział w sporządzanej przez Wysokiego Przedstawiciela i włączanej do jego rocznego sprawozdania na temat PESCO ocenie wkładów uczestniczących państw członkowskim w odniesieniu do aspektów operacyjnych, zgodnie z art. 6;

2. Uczestniczące państwa członkowskie, które zamierzają zaproponować dany projekt, informują pozostałe uczestniczące państwa członkowskie we właściwym czasie przed przedstawieniem swojej propozycji, w celu uzyskania wsparcia i umożliwienia tym państwom przyłączenia się do wspólnego przedłożenia propozycji.

ustanawiające we właściwym czasie, zgodnie z art. 9 ust. 1, ogólne warunki, na jakich państwa trzecie mogłyby wyjątkowo zostać zaproszone do udziału w poszczególnych projektach, oraz stwierdzające, zgodnie z art. 9 ust. 2, czy dane państwo trzecie spełnia te warunki; oraz

Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do TUE i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne. Dania nie jest zatem związana niniejszą decyzją,

Dalej idące zobowiązania określone w załączniku do niniejszej decyzji są spójne z realizacją celów określonych w art. 1 Protokołu nr 10 do Traktatów oraz zobowiązań, o których mowa w art. 2 tego Protokołu.

W dniu 13 listopada 2017 r. Rada i Wysoki Przedstawiciel otrzymali zgodnie z art. 46 ust. 1 TUE wspólną notyfikację od 23 państw członkowskich, a w dniach 7 grudnia 2017 r. od dwóch innych państw członkowskich, w której wszystkie te państwa członkowskie wyraziły swój zamiar wzięcia udziału w PESCO na podstawie tego, że spełniają wspomniane powyżej wymogi oraz zaciągnęły względem siebie nawzajem dalej idące zobowiązania w tej dziedzinie określone w załączniku do niniejszej decyzji, a także na podstawie wszystkich pozostałych elementów notyfikacji, w tym preambuły i podstawowych zasad PESCO określonych w załączniku I do notyfikacji, w odniesieniu do których utrzymują one swoje zobowiązania w całości, a także przywołując art. 42 TUE, w tym art. 42 ust. 7 (1) .

Zobowiązanie do wykorzystywania EDA jako europejskiego forum wspólnego rozwoju zdolności oraz uznanie Organizacji do spraw Współpracy w Zakresie Uzbrojenia (OCCAR) za preferowaną organizację zarządzającą programem współpracy.

Uznanie za priorytet europejskiego podejścia opartego na współpracy w celu uzupełnienia braków w zakresie zdolności stwierdzonych na poziomie krajowym, oraz co do zasady stosowanie wyłącznie krajowego podejścia tylko wówczas, gdy taka analiza została już przeprowadzona.

Uczestniczące państwa członkowskie będą starały się przyjąć ambitne podejście do wspólnego finansowania wojskowych operacji i misji w dziedzinie WPBiO, przewidujące finansowanie wyższe niż to, które zostanie określone jako wspólne koszty zgodnie z decyzją Rady w sprawie mechanizmu Athena.

zobowiązanie się do uzgodnienia wspólnych kryteriów oceny i walidacji na potrzeby pakietu sił zbrojnych grup bojowych UE, dostosowanych do norm NATO przy zachowaniu certyfikacji krajowej;

W odniesieniu do interoperacyjności sił uczestniczące państwa członkowskie są zobowiązane do:

wnoszenia istotnego wkładu do grup bojowych UE poprzez potwierdzanie co do zasady z co najmniej czteroletnim wyprzedzeniem, przy uwzględnieniu okresu gotowości zgodnie z koncepcją grup bojowych UE, zobowiązania do przeprowadzania ćwiczeń grup bojowych UE na potrzeby pakietu sił zbrojnych tych grup (państwo ramowe) lub do udziału w tych ćwiczeniach (wszystkie państwa członkowskie UE uczestniczące w grupach bojowych UE);

dążenia do złożenia w trybie pilnym zobowiązania politycznego na szczeblu krajowym, w tym ewentualnie do przeglądu krajowych procedur decyzyjnych;

udostępniania formacji, które można strategicznie rozmieścić, w celu osiągnięcia unijnego poziomu ambicji, jako uzupełnienie ewentualnego rozmieszczenia grup bojowych UE. To zobowiązanie nie dotyczy sił gotowości, sił stałych ani sił w gotowości do użycia;

W odniesieniu do dostępności sił i możliwości ich rozmieszczenia uczestniczące państwa członkowskie są zobowiązane do:

Zobowiązanie do opracowania zharmonizowanych wymogów w odniesieniu do wszystkich projektów w zakresie rozwoju zdolności, uzgodnionych przez uczestniczące państwa członkowskie.

Zwiększenie udziału wydatków przeznaczonych na badania i technologię w dziedzinie obronności w celu zbliżenia go do 2 % całkowitych wydatków na obronność (wspólny punkt odniesienia).

Podkreślając, że Rada Europejska obradująca w dniach 22–23 czerwca 2017 r. zgodziła się, że należy rozpocząć inkluzywną i ambitną stałą współpracę strukturalną (PESCO), i odpowiadając na udzielony jej przez Radę Europejską mandat do opracowania w ciągu trzech miesięcy „wspólnej listy kryteriów i wiążących zobowiązań, z pełnym poszanowaniem art. 42 ust. 6 i art. 46 TUE oraz Protokołu nr 10 do Traktatu – w tym z myślą o najbardziej wymagających misjach […], wraz z dokładnym harmonogramem i konkretnymi mechanizmami oceny, tak aby państwom członkowskim, które są w stanie to zrobić, zapewnić możliwość niezwłocznego notyfikowania zamiaru udziału”;

Przypominając, że w dniu 6 marca 2017 r. Rada do Spraw Zagranicznych zgodziła się co do potrzeby kontynuowania prac nad inkluzywną stałą współpracą strukturalną w oparciu o podejście modułowe, która powinna być otwarta dla wszystkich państw członkowskich gotowych zaciągnąć dalej idące zobowiązania i spełnić kryteria, na podstawie art. 42 ust. 6 i art. 46 oraz Protokołu nr 10 do Traktatu;

Przypominając w szczególności, że Rada Europejska zwróciła się do Wysokiego Przedstawiciela, aby przedstawił propozycje odnoszące się do elementów i wariantów inkluzywnej stałej współpracy strukturalnej w oparciu o podejście modułowe i z nakreśleniem ewentualnych projektów;

Przypominając też, że Rada Europejska wezwała również do zacieśnienia współpracy na rzecz rozwoju wymaganych zdolności, a także do zobowiązania się do udostępnienia takich zdolności w razie potrzeby, oraz że podtrzymała stwierdzenie, że Unia Europejska i jej państwa członkowskie muszą być w stanie wnosić zdecydowany wkład we wspólne wysiłki, jak również w razie konieczności działać niezależnie, a tam, gdzie to możliwe, współdziałać z partnerami;

Notyfikacja w sprawie stałej współpracy strukturalnej (PESCO) skierowana do Rady i do Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

„Inkluzywny” i „modułowy” charakter PESCO, opisany przez Radę Europejską w grudniu 2016 r., nie może prowadzić do obniżenia poziomu współpracy. Należy podkreślić, że – aby realizować „ambitną” PESCO – wszystkie państwa członkowskie uczestniczące w PESCO muszą stosować się do wspólnej listy celów i zobowiązań. Jak przypomniała Rada Europejska w czerwcu 2017 r., PESCO jest „inkluzywna i ambitna”.

Inkluzywna PESCO to wyraźny sygnał polityczny dla naszych obywateli i całego świata: rządy państw członkowskich UE poważnie traktują kwestię wspólnego bezpieczeństwa i obrony i są aktywne w tym zakresie. Dla obywateli UE oznacza to również większe bezpieczeństwo i jest wyraźnym znakiem gotowości wszystkich państw członkowskich do wspierania wspólnego bezpieczeństwa i obrony, aby osiągnąć cele określone w globalnej strategii UE.

Wiążący charakter zobowiązań w ramach PESCO zostanie zapewniony poprzez coroczne regularne oceny prowadzone przez Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, przy wsparciu w szczególności ze strony Europejskiej Agencji Obrony (EDA), w odniesieniu do aspektów rozwoju zdolności (w szczególności kwestii opisanych w art. 3 Protokołu nr 10), a także ze strony ESDZ, w tym EUMS i innych struktur w ramach WPBiO, w odniesieniu do aspektów operacyjnych PESCO. Poprzez PESCO Unia mogłaby działać na rzecz spójnego pakietu sił o pełnym spektrum, jako że współpraca ta dodałaby element odgórnej koordynacji i ukierunkowania działań w odniesieniu do istniejących lub przyszłych oddolnych struktur i linii działania.

PESCO to istotny krok ku wzmocnieniu wspólnej polityki obronnej. Współpraca ta mogłaby być elementem służącym ewentualnemu stworzeniu wspólnej obrony, jeżeli Rada, stanowiąc jednomyślnie, tak zadecyduje (jak przewidziano w art. 42 ust. 2 TUE). W ramach długofalowej wizji PESCO mogłaby doprowadzić do wypracowania spójnego pakietu sił o pełnym spektrum – uzupełniających działania NATO, które nadal będą podstawą zbiorowej obrony dla jego członków.

Zobowiązanie do wykorzystywania EDA jako europejskiego forum wspólnego rozwoju zdolności oraz uznanie Organizacji do spraw Współpracy w Zakresie Uzbrojenia (OCCAR) za preferowaną organizację zarządzającą programem współpracy.

Uznanie za priorytet europejskiego podejścia opartego na współpracy w celu uzupełnienia braków w zakresie zdolności stwierdzonych na poziomie krajowym, oraz co do zasady stosowanie wyłącznie krajowego podejścia tylko wówczas, gdy taka analiza została już przeprowadzona.

Uczestniczące państwa członkowskie będą starały się przyjąć ambitne podejście do wspólnego finansowania wojskowych operacji i misji w dziedzinie WPBiO, przewidujące finansowanie wyższe niż to, które zostanie określone jako wspólne koszty zgodnie z decyzją Rady w sprawie mechanizmu Athena.

zobowiązanie się do uzgodnienia wspólnych kryteriów oceny i walidacji na potrzeby pakietu sił zbrojnych grup bojowych UE, dostosowanych do norm NATO przy zachowaniu certyfikacji krajowej;

W odniesieniu do interoperacyjności sił uczestniczące państwa członkowskie są zobowiązane do:

wnoszenia istotnego wkładu do grup bojowych UE poprzez potwierdzanie co do zasady z co najmniej czteroletnim wyprzedzeniem, przy uwzględnieniu okresu gotowości zgodnie z koncepcją grup bojowych UE, zobowiązania do przeprowadzania ćwiczeń grup bojowych UE na potrzeby pakietu sił zbrojnych tych grup (państwo ramowe) lub do udziału w tych ćwiczeniach (wszystkie państwa członkowskie UE uczestniczące w grupach bojowych UE);

dążenia do złożenia w trybie pilnym zobowiązania politycznego na szczeblu krajowym, w tym ewentualnie do przeglądu krajowych procedur decyzyjnych;

udostępniania formacji, które można strategicznie rozmieścić, w celu osiągnięcia unijnego poziomu ambicji, jako uzupełnienie ewentualnego rozmieszczenia grup bojowych UE. To zobowiązanie nie dotyczy sił gotowości, sił stałych ani sił w gotowości do użycia;

W odniesieniu do dostępności sił i możliwości ich rozmieszczenia uczestniczące państwa członkowskie są zobowiązane do:

Zobowiązanie do opracowania zharmonizowanych wymogów w odniesieniu do wszystkich projektów w zakresie rozwoju zdolności, uzgodnionych przez uczestniczące państwa członkowskie.

Zwiększenie udziału wydatków przeznaczonych na badania i technologię w dziedzinie obronności w celu zbliżenia go do 2 % całkowitych wydatków na obronność (wspólny punkt odniesienia).

ZAŁĄCZNIK III – ZARZĄDZANIE

1. Uczestniczące państwa członkowskie pozostają w centrum procesu decyzyjnego, jednocześnie koordynując swoje działania z Wysokim Przedstawicielem

Ramy PESCO pozostają przede wszystkim w zakresie kompetencji państw członkowskich, do których należy także sterowanie tymi ramami. Zapewniana jest przejrzystość względem nieuczestniczących państw członkowskich UE.

Aby zapewnić odpowiednią koordynację PESCO z całością wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO), której PESCO jest integralną częścią, Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa będzie w pełni zaangażowany w prace związane z PESCO. Wysoki Przedstawiciel będzie odpowiedzialny za zarządzanie coroczną ocenę, o którą zaapelowała Rada Europejska i która została opisana w części 4 poniżej. Europejska Służba Działań Zewnętrznych (ESDZ), w tym Sztab Wojskowy UE (EUMS), oraz EDA, zapewnią Sekretariat PESCO, w ścisłej koordynacji z zastępcą sekretarza generalnego ESDZ ds. WPBiO oraz reagowania kryzysowego.

Zgodnie z TUE, art. 3 Protokołu nr 10 oraz decyzją Rady ustanawiającą Europejską Agencję Obrony, EDA będzie wspierać Wysokiego Przedstawiciela w odniesieniu do aspektów PESCO związanych z rozwojem zdolności. ESDZ będzie wspierać Wysokiego Przedstawiciela, w szczególności w zakresie aspektów operacyjnych PESCO, w tym za pośrednictwem Sztabu Wojskowego UE oraz innych struktur WPBiO.

Należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 41 ust. 1 TUE „wydatki administracyjne ponoszone przez instytucje w związku z wykonywaniem niniejszego rozdziału są pokrywane z budżetu Unii”.

2. Zarządzanie obejmuje dwa poziomy – poziom nadrzędny dotyczący utrzymania spójności i ambicji PESCO oraz uzupełniające go szczegółowe procedury zarządzania projektami PESCO

2.1. Zadaniem poziomu nadrzędnego będzie zapewnienie spójności i wiarygodnego wdrażania PESCO

Zarządzanie opiera się na istniejących strukturach. Ministrowie spraw zagranicznych i obrony UE mogliby zajmować się zagadnieniami PESCO przy okazji wspólnego posiedzenia Rady do Spraw Zagranicznych / Obrony (zwykle dwa razy do roku). Jeżeli Rada zbiera się w celu omówienia kwestii PESCO, prawo do głosowania zarezerwowane jest dla przedstawicieli uczestniczących państw członkowskich. Przy tej okazji państwa członkowskie mogłyby przyjmować nowe projekty w drodze jednomyślności (zgodnie z art. 46 ust. 6 TUE), zapoznawać się z ocenami działań podejmowanych przez uczestniczące państwa członkowskie, w szczególności tych wyszczególnionych w części 3 niniejszego załącznika, oraz mogłyby zatwierdzać udział innych państw członkowskich w drodze większości kwalifikowanej po konsultacji z Wysokim Przedstawicielem, zgodnie z art. 46 ust. 3 TUE.

W ostateczności Rada może zawiesić udział państwa członkowskiego, które przestało spełniać kryteria – po przedstawieniu mu wcześniej jasno określonego terminu na indywidualne konsultacje i stosowną reakcję – lub nie jest już w stanie, bądź też nie chce, wypełniać zobowiązań i obowiązków wynikających z PESCO, zgodnie z art. 46 ust. 4 TUE.

Istniejące właściwe organy przygotowawcze Rady będą zbierać się w „formacie PESCO”, czyli w obecności wszystkich państw członkowskich UE, lecz z uwzględnieniem faktu, że wyłącznie uczestniczące państwa członkowskie mają prawo do głosowania w Radzie. Posiedzenia Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (KPiB) w „formacie PESCO” mogłyby być zwoływane w celu omówienia wspólnych spraw będących przedmiotem zainteresowania uczestniczących państw członkowskich, planowania i omawiania projektów lub dyskutowania na temat nowych członków PESCO. Prace komitetu wspomagane będą posiedzeniami Grupy Polityczno-Wojskowej (PMG) w formacie PESCO. Posiedzenia Komitetu Wojskowego UE będą również zwoływane w formacie PESCO, w szczególności w celu udzielenia porad wojskowych. Ponadto mogą odbywać się spotkania nieformalne wyłącznie z udziałem uczestniczących państw członkowskich.

2.2. Zarządzanie projektami

2.2.1. Kontrola projektów PESCO będzie oparta na ocenie Wysokiego Przedstawiciela, przy wsparciu ESDZ, w tym EUMS i EDA; wybór projektów będzie wymagał decyzji Rady

Uczestniczące państwa członkowskie mogą przedkładać wszelkie projekty, które uznają za przydatne do celów PESCO. Państwa będą publicznie ogłaszać swoje zamiary, aby uzyskać poparcie i wspólnie przedkładać projekty do Sekretariatu PESCO, a także udostępniać je równocześnie wszystkim uczestniczącym państwom członkowskim.

Projekty powinny przyczyniać się do wypełnienia zobowiązań określonych w załączniku II do notyfikacji, z których wiele dotyczy rozwijania lub zapewniania zdolności uznanych przez państwa członkowskie za strategicznie ważne i mające wspólnie uzgodnioną wartość dodaną UE, a także udzielania operacjom (EUFOR-owi) i misjom (na przykład misjom szkoleniowym UE) w dziedzinie WPBiO znacznego wsparcia w zakresie środków i zdolności, zgodnie z art. 42 ust. 6 TUE.

Aby zapewnić spójność i konsekwencję różnych projektów PESCO, proponujemy ograniczoną liczbę projektów ukierunkowanych konkretnie na misje i operacje, zgodnych z poziomem ambicji UE. Inne projekty udzielałyby powyższym projektom wsparcia, ułatwiając i umożliwiając ich realizację. Projekty powinny zostać w odpowiedni sposób pogrupowane.

Sekretariat PESCO będzie koordynował ocenę proponowanych projektów. W odniesieniu do projektów w zakresie rozwoju zdolności, EDA zapewni, aby nie doszło do powielania już istniejących inicjatyw, także w innych kontekstach instytucjonalnych. W odniesieniu do projektów ukierunkowanych na misje i operacje, EUMS oceni ich zgodność z potrzebami operacyjnymi UE i jej państw członkowskich oraz ich wkład w realizację tych potrzeb. Na tej podstawie Wysoki Przedstawiciel przedstawi zalecenie określające te propozycje projektów, które są najbardziej ambitne, przyczyniają się do utrzymania poziomu ambicji UE oraz najbardziej sprzyjają zwiększaniu strategicznej autonomii Europy. Portfel projektów powinien odzwierciedlać odpowiednią równowagę między projektami, które dotyczą głównie obszaru rozwoju zdolności, a projektami, które należą raczej do obszaru operacji i misji.

Zalecenie Wysokiego Przedstawiciela zapewni Radzie wskazówki przy podejmowaniu decyzji w sprawie listy projektów PESCO; decyzja ta będzie podejmowana w ramach PESCO po przedstawieniu opinii wojskowej przez EUMC w formacie PESCO i za pośrednictwem KPiB w formacie PESCO. Rada podejmuje decyzję na zasadzie jednomyślności stanowionej jedynie głosami przedstawicieli uczestniczących państw członkowskich, zgodnie z art. 46 ust. 6 TUE.

Nieuczestniczące państwa członkowskie UE mogą zawsze wyrazić zamiar uczestniczenia w projektach poprzez przyjęcie zobowiązań i przystąpienie do PESCO.

Państwa trzecie mogą w drodze wyjątku zostać zaproszone do udziału przez uczestników projektu, zgodnie z ogólnymi ustaleniami, co do których Rada podejmie decyzję w stosownym czasie zgodnie z art. 46 ust. 6 TUE. Państwa te musiałyby one zapewnić projektowi znaczną wartość dodaną, przyczynić się do wzmocnienia PESCO i WPBiO oraz wypełnić bardziej ambitne zobowiązania. Takie państwa trzecie nie uzyskają w ten sposób uprawnień decyzyjnych w zakresie zarządzania PESCO. Ponadto Rada w formacie PESCO zdecyduje, czy każde państwo trzecie zaproszone przez odnośnych uczestników projektu spełnia warunki określone w ogólnych ustaleniach.

2.2.2. Zarządzanie projektem leży przede wszystkim w gestii uczestniczących państw członkowskich

Do podejmowanej przez Radę decyzji w sprawie listy projektów PESCO musi być dołączona lista państw członkowskich związanych z danym projektem. Wymagane jest wcześniejsze wspólne przedłożenie projektu przez uczestniczące państwa członkowskie.

Uczestniczące państwa członkowskie związane z projektem jednomyślnie uzgodnią między sobą zasady i zakres współpracy, w tym wkład wymagany do wzięcia udziału w projekcie. Określą one zasady zarządzania projektem oraz podejmą decyzję w sprawie przyjmowania nowych uczestniczących państw członkowskich w trakcie cyklu projektu na zasadzie uczestnika lub obserwatora. Należy jednak opracować wspólny zbiór zasad zarządzania, który mógłby być dostosowywany do poszczególnych projektów. Zapewniłoby to pewną formę standaryzacji zarządzania we wszystkich projektach i ułatwiło ich rozpoczynanie. W szczególności w przypadku projektów w zakresie rozwoju zdolności, zarządzanie projektem (specyfikacje, strategia zaopatrzenia, wybór agencji wykonawczej, wybór przedsiębiorstw przemysłowych itd.) pozostanie w wyłącznej kompetencji uczestniczących państw członkowskich związanych z projektem.

Uczestniczące państwa członkowskie informują nieuczestniczące państwa członkowskie o projektach stosownie do okoliczności.

3. Precyzyjne podejście etapowe z realistycznymi i wiążącymi celami na każdym etapie

Zobowiązania podjęte przez uczestniczące państwa członkowskie będą realizowane poprzez działania krajowe i konkretne projekty.

Realistyczne podejście etapowe jest kluczowe dla utrzymania udziału awangardy państw członkowskich w PESCO, a tym samym dla zachowania zasad ambicji i inkluzywności. Choć uczestniczące państwa członkowskie będą dążyć do wypełnienia wszystkich swoich zobowiązań już od momentu oficjalnego uruchomienia PESCO, niektóre z tych zobowiązań mogą zostać wypełnione szybciej od innych. W związku z tym uczestniczące państwa członkowskie muszą uzgodnić podejście etapowe.

Etapy te powinny uwzględniać istniejący harmonogram innych działań (takich jak realizacja europejskiego planu działań w sektorze obrony, rozpoczęcie kolejnych wieloletnich ram finansowych w 2021 r. oraz zobowiązania już podjęte przez państwa członkowskie w innych kontekstach). Ustanowienie dwóch etapów (2018–2021 oraz 2021–2025) umożliwi ustalenie kolejności zobowiązań. Po 2025 r. nastąpi proces przeglądowy. W tym celu uczestniczące państwa członkowskie ocenią wypełnienie wszystkich zobowiązań PESCO oraz zadecydują o nowych zobowiązaniach, z myślą o przejściu do kolejnego etapu integracji europejskiej w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony.

4. Zarządzanie PESCO wymaga dobrze zaprojektowanego i ambitnego mechanizmu oceny opartego na krajowych planach wdrożenia

Wszystkie uczestniczące państwa członkowskie są gwarantami wypełnienia zobowiązań, a Wysoki Przedstawiciel przedstawi sprawozdanie w tym zakresie zgodnie z zasadą regularnej oceny określoną w Protokole nr 10 (art. 3). Wiążący charakter i wiarygodność uzgodnionych zobowiązań zostaną zapewnione dzięki dwupoziomowemu mechanizmowi oceny:

4.1. Krajowy plan wdrożenia

Aby wykazać chęć wypełnienia uzgodnionych zobowiązań, a także swoją zdolność do ich wypełnienia, każde z uczestniczących państw członkowskich zobowiązuje się do przedłożenia – przed przyjęciem przez Radę decyzji ustanawiającej PESCO – krajowego planu wdrożenia określającego, w jaki sposób będą one w stanie wypełnić wiążące zobowiązania. Ze względu na przejrzystość, dostęp do tych planów wdrożenia zostanie udzielony wszystkim uczestniczącym państwom członkowskim.

Ocena zaangażowania uczestniczących państw członkowskich na rzecz wypełnienia uzgodnionych zobowiązań będzie przeprowadzana corocznie na podstawie krajowych planów wdrożenia przez Sekretariat PESCO z upoważnienia Wysokiego Przedstawiciela (przy wsparciu EDA – w odniesieniu do inwestycji w obronność i rozwoju zdolności – oraz ESDZ, w tym EUMS – w odniesieniu do aspektów operacyjnych). W ramach zakresu odpowiedzialności Rady ocena ta zostanie przesłana do KPiB (w formacie PESCO) oraz do EUMC (w formacie PESCO) w celu uzyskania opinii.

Osoby oceniające zwrócą szczególną uwagę na wiarygodność zobowiązań PESCO na podstawie analizy krajowych planów wdrożenia, faktycznych wkładów na rzecz projektów i udziału w tych projektach.

Po uruchomieniu PESCO uczestniczące państwa członkowskie zaktualizują swoje krajowe plany wdrożenia stosownie do potrzeb i zgodnie z wymogiem podejścia etapowego.

Na początku każdego etapu zobowiązania zostaną doprecyzowane poprzez ustalenie między uczestniczącymi państwami członkowskimi bardziej szczegółowych celów, aby ułatwić proces oceny.

4.2. Coroczny przegląd i przegląd strategiczny na końcu każdego etapu

Co najmniej raz w roku na wspólnym posiedzeniu Rady do Spraw Zagranicznych / Obrony zostanie przedstawione sprawozdanie Wysokiego Przedstawiciela sporządzone w oparciu o wkład EDA (zgodnie z art. 3 Protokołu nr 10) i ESDZ, w tym EUMS. Sprawozdanie to będzie zawierać szczegółowy opis stanu realizacji PESCO, w tym w zakresie wypełnienia przez każde uczestniczące państwo członkowski swoich zobowiązań, zgodnie z jego krajowym planem wdrożenia. Po wydaniu opinii przez EUMC sprawozdanie to posłuży Radzie jako podstawa zaleceń i decyzji przyjmowanych zgodnie z art. 46 TUE.

Na koniec każdego etapu (2021; 2025) przeprowadzony zostanie przegląd strategiczny służący ocenie tego, czy na danym etapie wypełniono przewidziane zobowiązania, a także podjęciu decyzji o uruchomieniu kolejnego etapu oraz, w razie potrzeby, aktualizacji zobowiązań na kolejny etap.