2)

tytuł rozdziału VI oraz jego art. 16, 17 i 18 zastępuje się tekstem w brzmieniu: „ROZDZIAŁ VI POWROTNY WYWÓZ I PONOWNA WYSYŁKA Artykuł 16 Powrotny wywóz i ponowna wysyłka 1. Powrotny wywóz i ponowna wysyłka produktów nieprzetworzonych, objętych szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw bądź produktów pakowanych lub przetwarzanych, zawierających produkty objęte szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw, odbywa się na następujących warunkach: a) w odniesieniu do produktów wywiezionych, o których mowa w tym ustępie, rubryka 44 zgłoszenia wywozowego zawiera jeden z następujących zapisów: — »towary wywiezione na mocy art. 3 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1452/2001« — »towary wywiezione na mocy art. 3 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1453/2001« — »towary wywiezione na mocy art. 3 ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1454/2001« b) ilości produktów, które zostały zwolnione z należności przywozowych i powrotnie wywiezione, wprowadza się ponownie do przewidywanego bilansu dostaw; produkty objęte tym punktem nie kwalifikują się do refundacji wywozowych; c) ilości produktów, które zostały zwolnione z należności przywozowych i powrotnie wysłane, wprowadza się ponownie do przewidywanego bilansu dostaw, a strona wysyłająca dokonuje zapłaty należności przywozowych erga omnes, mających zastosowanie w dniu przywozu najpóźniej w chwili ponownej wysyłki; produkty te nie mogą być powrotnie wysłane, dopóki nie zostanie dokonana wspomniana wpłata; w przypadku gdy nie jest praktycznie możliwe określenie daty przywozu, produkty uznaje się za przywiezione w ciągu sześciu miesięcy poprzedzających datę ponownej wysyłki, datę, do której stosuje się erga omnes najwyższe należności przywozowe; d) ilości produktów, na które została przyznana pomoc i które zostały następnie powrotnie wywiezione lub wysłane, wprowadza się ponownie do przewidywanego bilansu dostaw, a przyznana pomoc zostaje zwrócona najpóźniej w chwili powrotnego wywozu lub ponownej wysyłki; produkty te nie mogą być powrotnie wywiezione lub ponownie wysłane, dopóki nie zostanie dokonany wspomniany zwrot; w przypadku gdy nie jest praktycznie możliwe określenie kwoty przyznanej pomocy, produkty uznaje się za otrzymujące najwyższą pomoc wyznaczoną przez Wspólnotę dla tych produktów w ciągu sześciu miesięcy przed złożeniem wniosku o powrotny wywóz lub ponowną wysyłkę; produkty objęte niniejszym punktem kwalifikują się do refundacji wywozowych, jeżeli warunki przewidziane dla ich przyznania zostaną spełnione. 2. Powrotny wywóz produktów, o których mowa w tym artykule, nie podlega obowiązkowi przedstawienia pozwolenia na wywóz: a) produkty wyznaczone w ust. 1 lit. b); b) produkty wyznaczone w ust. 1 lit. d), które nie spełniają warunków wymaganych do otrzymania refundacji wywozowych. 3. Jeżeli istnieje ryzyko, że regularne dostawy do regionów peryferyjnych mogą być zagrożone przez znaczący wzrost powrotnego wywozu produktów objętych tym artykułem, właściwe władze mogą ograniczyć ilości w taki sposób, aby zapewnić, że priorytetowe potrzeby zostaną zaspokojone. Ograniczenia ilościowe nie mogą mieć charakteru dyskryminacyjnego. Artykuł 17 Tradycyjny wywóz powrotny i wywóz powrotny w ramach handlu regionalnego oraz ponowna wysyłka produktów przetworzonych w ramach tradycyjnego handlu 1. Podmioty dokonujące przetwarzania, które zadeklarowały na mocy art. 9 ust. 4 zamiar wywozu, w ramach handlu regionalnego, lub wysyłki, w ramach tradycyjnego handlu, produktów przetworzonych zawierających surowce, które korzystały ze szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw, mogą dokonać tego w granicach ilości rocznych określonych w załącznikach I, III i V. Właściwe władze wydają niezbędne zezwolenia w celu zapewnienia, że działania nie przekraczają ustanowionych ilości rocznych. W odniesieniu do wywozu w ramach handlu regionalnego eksporter ma obowiązek okazania właściwym władzom dokumentów przewidzianych w art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 (5) w terminach przewidzianych w art. 49 wspomnianego rozporządzenia. W przypadku nieokazania tych dokumentów w przewidzianym terminie właściwe władze odbierają przyznane świadczenia w ramach szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw. Produkty dostarczone do francuskich departamentów zamorskich (FDZ), Azorów, Madery i Wysp Kanaryjskich w ramach szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw i wykorzystane do zaopatrzenia statków i samolotów uważa się za spożyte lokalnie. 2. Właściwe władze zezwalają na wywóz lub wysyłkę przetworzonych produktów w ilościach innych niż określone w ust. 1 wyłącznie w przypadku, gdy zaświadcza się, że dane produkty nie zawierają surowców przywiezionych lub wprowadzonych do obrotu w ramach szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw. Właściwe władze przeprowadzają niezbędne kontrole w celu zapewnienia prawidłowości zaświadczeń określonych w akapicie pierwszym i odzyskują, w stosownym przypadku, świadczenia przyznane w ramach szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw. 3. Procesy uszlachetniania, które w ramach limitu ilości ustalonych w załącznikach I, III i V mogą spowodować wzrost handlu regionalnego lub tradycyjnego wywozu lub wysyłek, muszą odbywać się na warunkach ustanowionych w przepisach w odniesieniu do uzgodnień w sprawie uszlachetniania czynnego i procedury uszlachetniania pod kontrolą celną, określonych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2913/92 (6) i rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2454/93 (7), mutatis mutandis, z wyjątkiem wszystkich form zabiegów zwyczajowych. 4. Powrotny wywóz produktów, o których mowa w tym artykule, nie podlega obowiązkowi okazania pozwolenia na wywóz. 5. W odniesieniu do produktów wywiezionych, o których mowa w niniejszym artykule, rubryka 44 zgłoszenia wywozowego zawiera jeden z następujących zapisów: — »towary wywiezione na mocy art. 3 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1452/2001«, — »towary wywiezione na mocy art. 3 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1453/2001«, — »towary wywiezione na mocy art. 3 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1454/2001«. Artykuł 18 Cukier W okresie przewidzianym w art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 (8) cukier C określony w art. 13 tego rozporządzenia, wywieziony zgodnie z odnośnymi przepisami rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2760/81 (9) i wprowadzony do obrotu do celów konsumpcyjnych na Maderze w postaci cukru białego objętego kodem CN 1701 oraz na Azorach w postaci cukru surowego objętego kodem CN 1701 12 10, korzysta, zgodnie z warunkami tego rozporządzenia, z systemu zwolnień z należności przywozowych w granicach przewidywanych bilansów dostaw określonych w art. 3.”