Konwencja

w sprawie uproszczenia formalności w wymianie towarowej

EUROPEJSKA WSPÓLNOTA GOSPODARCZA,

(zwana dalej "Wspólnotą") i

REPUBLIKA AUSTRII, REPUBLIKA FINLANDII, REPUBLIKA ISLANDII, KRÓLESTWO NORWEGII, KRÓLESTWO SZWECJI I KONFEDERACJA SZWAJCARSKA,

(zwane dalej "krajami EFTA")

OPIERAJĄC SIĘ na umowach o wolnym handlu między Wspólnotą a poszczególnymi krajami EFTA,

OPIERAJĄC SIĘ na Wspólnym Oświadczeniu przyjętym przez ministrów krajów EFTA i Państw Członkowskich Wspólnoty, jak również przez Komisję Wspólnot Europejskich w dniu 9 kwietnia 1984 roku w Luksemburgu, zawierającym proklamację utworzenia Europejskiej Przestrzeni Gospodarczej, w szczególności w celu uproszczenia formalności granicznych i reguł pochodzenia towarów,

UWZGLĘDNIAJĄC, że w ramach programu na rzecz umocnienia rynku wewnętrznego Wspólnota postanowiła wprowadzić z dniem 1 stycznia 1988 roku jednolity dokument administracyjny obowiązujący w wewnątrzwspólnotowej wymianie towarowej,

UWZGLĘDNIAJĄC, że wskazane jest także uproszczenie formalności w wymianie towarowej między Wspólnotą a krajami EFTA, jak również między poszczególnymi krajami EFTA, w szczególności przez wprowadzenie jednolitego dokumentu administracyjnego,

UWZGLĘDNIAJĄC, że postanowienia niniejszej Konwencji nie mogą być tak interpretowane, aby zwalniały Umawiające się Strony z ich zobowiązań wynikających z innych międzynarodowych porozumień,

POSTANOWIŁY ZAWRZEĆ NINIEJSZĄ KONWENCJĘ:

Postanowienia ogólne

Artykuł 1

W niniejszej Konwencji ustalone są przedsięwzięcia zmierzające do uproszczenia formalności w wymianie towarowej między Wspólnotą a krajami EFTA oraz między samymi krajami EFTA; w tym celu wprowadza się w szczególności jednolity dokument administracyjny (zwany dalej "jednolitym dokumentem"), który należy stosować, bez względu na rodzaj i pochodzenie towarów, do wszystkich procedur wywozowych i przywozowych, jak również do wspólnej procedury tranzytowej (zwanej dalej "procedurą tranzytową") obowiązującej w wymianie towarowej między Umawiającymi się Stronami.

Artykuł 2

Formalności związane z wymianą towarową między Umawiającymi się Stronami wypełniane są z zastosowaniem jednolitego dokumentu, opartego na formularzach, których wzory określone są w dodatku I do niniejszej Konwencji. Jednolity dokument służy, zależnie od wypadku, jako zgłoszenie bądź jako dokument wywozowy, tranzytowy lub przywozowy.

Artykuł 3

Umawiająca się Strona może zażądać dodatkowo do jednolitego dokumentu jedynie dokumentów administracyjnych, które:

- są wyraźnie wymagane w celu wykonania obowiązujących w Umawiającej się Stronie przepisów prawnych, których zastosowanie nie byłoby zapewnione jedynie przy użyciu jednolitego dokumentu;

- są wymagane na mocy międzynarodowych porozumień, których jest ona stroną;

- są wymagane od uczestników procedury w celu umożliwienia im, na ich wniosek, odniesienia korzyści lub skorzystania z określonych ułatwień.

Artykuł 4

1. Postanowienia niniejszej Konwencji nie stanowią przeszkody w stosowaniu przez Umawiające się Strony procedur uproszczonych, także przy użyciu urządzeń przetwarzających dane, mając na uwadze dalej idące ułatwienia dla uczestników procedury.

2. Procedury uproszczone mogą w szczególności polegać na zwolnieniu uczestników procedury z obowiązku przedstawiania towarów i składania zgłoszenia dotyczącego tych towarów w urzędzie celnym lub zezwoleniu na składanie zgłoszenia niekompletnego. W takich wypadkach zgłoszenie, które za zgodą właściwych władz może być zgłoszeniem periodycznym zbiorczym, musi zostać złożone później, w terminie wyznaczonym przez te władze.

W wypadkach określonych w ustępie 1 można zezwolić na stosowanie dokumentów handlowych zamiast jednolitego dokumentu.

Jeżeli stosowany jest jednolity dokument, uczestnicy procedury mogą za zgodą właściwych władz, przy wypełnianiu formalności związanych z wywozem lub przywozem, zamiast kart uzupełniających do jednolitego dokumentu dołączyć do niego stosowane zwykle w handlu listy, w których opisane są towary.

3. Postanowienia niniejszej Konwencji nie stanowią przeszkody, aby Umawiające się Strony:

- zrezygnowały ze stosowania jednolitego dokumentu w obrocie pocztowym (listy i paczki);

- zrezygnowały z wymogu składania zgłoszenia pisemnego;

- zawarły między sobą umowy lub porozumienia mające na celu dalsze uproszczenie formalności dla całego lub części wymiany towarowej między nimi;

- zezwoliły na stosowanie list towarowych zamiast kart uzupełniających do jednolitego dokumentu, przy wypełnianiu formalności związanych z procedurą tranzytową, w wypadku przesyłek zawierających kilka rodzajów towarów;

- zezwoliły w określonych wypadkach na sporządzanie zgłoszeń celnych bez konieczności wypełniania formularzy, z wykorzystaniem publicznych lub prywatnych urządzeń przetwarzających dane, według warunków ustalonych przez właściwe władze;

- zezwoliły właściwym władzom na stosowanie wymogu wprowadzenia do ich elektronicznych systemów, służących do opracowywania zgłoszeń, danych niezbędnych do wypełniania określonych formalności, bez obowiązku składania w danym wypadku zgłoszenia pisemnego;

- zezwoliły właściwym władzom, aby te, w wypadku stosowania elektronicznego systemu służącego do opracowywania zgłoszeń, mogły postanowić, że zgłoszenie do wywozu, tranzytu lub przywozu powinno być złożone na jednolitym dokumencie sporządzonym przez ten system, albo w wypadku gdy dokument taki nie jest sporządzany, przez wprowadzenie danych do urządzenia przetwarzającego dane;

- stosowały ułatwienia, które zostały uchwalone przez Komisję Mieszaną w drodze decyzji zgodnie z artykułem 11 ustęp 3.

Formalności

Artykuł 5

1. Postanowienia dotyczące wypełniania formalności, niezbędnych przy wywozie, tranzycie lub przywozie towarów, z zastosowaniem jednolitego dokumentu, zawarte są w załączniku II do niniejszej Konwencji.

2. Wspólne kody, które należy stosować w formularzach wymienionych w dodatku I, określone są w załączniku III do niniejszej Konwencji.

Artykuł 6

1. Zgłoszenie należy wypełnić w jednym z języków urzędowych Umawiających się Stron, dozwolonym przez właściwe władze kraju, w którym wypełniane są formalności wywozowe lub tranzytowe. W danym wypadku władze celne kraju przeznaczenia lub kraju tranzytowego mogą zażądać od zgłaszającego lub jego przedstawiciela w tym kraju tłumaczenia zgłoszenia na język urzędowy lub jeden z języków urzędowych tego kraju.

2. Na zasadzie odstępstwa od postanowień ustępu 1 zgłoszenie należy wypełnić w jednym z języków urzędowych kraju przywozu zawsze wtedy, gdy zgłoszenie to dokonywane jest w tym kraju z zastosowaniem innych egzemplarzy zgłoszenia niż przedłożone urzędowi celnemu kraju wywozu lub kraju wyjścia.

Artykuł 7

1. Zgłaszający lub jego przedstawiciel może na każdym etapie wymiany towarowej między Umawiającymi się Stronami stosować egzemplarze zgłoszenia wymagane tylko dla tego etapu, do których w danym wypadku mogą być dołączone egzemplarze wymagane do wypełnienia formalności na jednym z następnych etapów wymiany towarowej.

2. Korzystanie z postanowień ustępu 1 nie może być powiązane z wymogiem spełnienia jakiegokolwiek warunku specjalnego, ustanowionego przez właściwe władze.

Jednakże bez uszczerbku dla postanowień szczególnych dotyczących przesyłek zbiorczych, właściwe władze mogą postanowić, aby formalności związane z wywozem i procedurą tranzytową były wypełniane na tym samym formularzu, przy użyciu egzemplarzy przeznaczonych do wypełnienia tych formalności.

Artykuł 8

W wypadkach określonych w artykule 7 właściwe władze upewniają się tak dalece, na ile to możliwe, że dane zawarte w egzemplarzach zgłoszenia wypełnianych na poszczególnych etapach wymiany towarowej są zgodne.

Pomoc urzędowa

Artykuł 9

1. W celu zapewnienia płynnej wymiany towarowej między Umawiającymi się Stronami oraz ułatwienia wykrywania nieprawidłowości lub naruszeń postanowień władze celne tych krajów udzielają sobie wzajemnie na wniosek lub - o ile uważają, że jest to w interesie innej Umawiającej się Strony - z własnej inicjatywy wszelkich dostępnych informacji (włącznie z raportami i ustaleniami administracyjnymi), które mają znaczenie dla prawidłowej realizacji postanowień niniejszej Konwencji.

2. Można odmówić udzielenia pomocy urzędowej całkowicie lub częściowo, jeżeli w ocenie kraju, do którego zwrócono się o taką pomoc, jej udzielenie naruszyłoby bezpieczeństwo, porządek publiczny lub inne istotne interesy tego kraju bądź stanowiłoby naruszenie tajemnicy przemysłowej, handlowej lub zawodowej.

3. W wypadku odmowy udzielenia pomocy urzędowej należy niezwłocznie przekazać krajowi, który zwrócił się o taką pomoc, stosowną decyzję wraz z jej uzasadnieniem.

4. Jeżeli władze celne danego kraju zwracają się o udzielenie pomocy urzędowej, jakiej same nie mogłyby udzielić, gdyby zostały o to poproszone, powinny one w swoim wniosku wskazać na tę okoliczność. W takim wypadku udzielenie pomocy urzędowej pozostawia się uznaniu władz celnych, do których zwrócono się o udzielenie pomocy.

5. Informacje otrzymane stosownie do postanowień ustępu 1 mogą być wykorzystane tylko do celów niniejszej Konwencji i podlegają takiej ochronie, jaką przepisy prawa wewnętrznego kraju, który je otrzymał, zapewniają informacjom tego rodzaju. Informacje te mogą zostać wykorzystane w inny sposób tylko za pisemną zgodą władz celnych, które informacji udzieliły, i z zastrzeżeniem ograniczeń nałożonych przez te władze.

Komisja Mieszana

Artykuł 10

1. Ustanawia się Komisję Mieszaną, w której reprezentowana jest każda Umawiająca się Strona niniejszej Konwencji.

2. Komisja Mieszana działa we wzajemnym porozumieniu.

3. Komisja Mieszana zbiera się w razie potrzeby, jednakże przynajmniej raz w roku. Każda Umawiająca się Strona może wnioskować o zwołanie posiedzenia.

4. Komisja Mieszana ustala swój regulamin wewnętrzny, który reguluje między innymi tryb zwoływania posiedzeń, jak również powoływanie przewodniczącego i czas trwania jego kadencji.

5. Komisja Mieszana może tworzyć podkomisje i grupy robocze do pomocy przy wypełnianiu jej zadań.

Artykuł 11

1. Zadaniem Komisji Mieszanej jest administrowanie niniejszą Konwencją i zapewnienie jej prawidłowego stosowania. W tym celu Komisja powinna być regularnie informowana przez Umawiające się Strony o praktycznych doświadczeniach wynikających ze stosowania niniejszej Konwencji; Komisja wydaje zalecenia oraz podejmuje decyzje w wypadkach przewidzianych w ustępie 3.

2. Komisja Mieszana zaleca w szczególności:

a) zmiany niniejszej Konwencji;

b) wszystkie inne przedsięwzięcia, które są niezbędne do realizacji niniejszej Konwencji.

3. Komisja Mieszana uchwala, w drodze decyzji, zmiany dodatków do niniejszej Konwencji, ułatwienia określone w artykule 4 ustęp 3 tiret ostatnie. Decyzje takie wykonywane są przez Umawiające się Strony zgodnie z ich własnymi przepisami prawnymi.

4. Jeżeli przedstawiciel Umawiającej się Strony w Komisji Mieszanej przyjął decyzję z zastrzeżeniem spełnienia warunków prawnokonstytucyjnych, decyzja ta, o ile nie wymienia się w niej żadnej daty, wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca po notyfikacji uchylenia tego zastrzeżenia.

Postanowienia ogólne i końcowe

Artykuł 12

Każda Umawiająca się Strona podejmie stosowne działania w celu zapewnienia skutecznej i rozważnej realizacji niniejszej Konwencji, biorąc pod uwagę konieczność ograniczenia, tak dalece, na ile to możliwe, formalności obciążających obrót towarowy oraz konieczność rozwiązywania trudności powstających przy stosowaniu postanowień niniejszej Konwencji w sposób zadawalający wszystkie Umawiające się Strony.

Artykuł 13

Umawiające się Strony powiadamiają się wzajemnie o postanowieniach wydanych w celu realizacji niniejszej Konwencji.

Artykuł 14

Dodatki stanowią integralną część niniejszej Konwencji.

Artykuł 15

1. Niniejsza Konwencja obowiązuje z jednej strony na terytoriach, na których stosuje się Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą i na warunkach ustanowionych w tym Traktacie oraz z drugiej strony na terytoriach krajów EFTA.

2. Niniejsza Konwencja obowiązuje także w Księstwie Liechtenstein tak długo, jak księstwo to związane jest Unią Celną z Konfederacją Szwajcarską.

Artykuł 16

Każda Umawiająca się Strona może wypowiedzieć niniejszą Konwencję z zachowaniem dwunastomiesięcznego terminu wypowiedzenia; pisemne wypowiedzenie należy skierować do depozytariusza wymienionego w artykule 17, który notyfikuje je wszystkim pozostałym Umawiającym się Stronom.

Artykuł 17

1. Niniejsza Konwencja wchodzi w życie dnia 1 stycznia 1988 roku, o ile Umawiające się Strony złożą do dnia 1 listopada 1987 roku swoje dokumenty przyjęcia w działającym jako depozytariusz Sekretariacie Generalnym Rady Wspólnot Europejskich.

2. Jeżeli niniejsza Konwencja nie wejdzie w życie dnia 1 stycznia 1988 roku, wówczas wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca po złożeniu ostatniego dokumentu przyjęcia.

3. Depozytariusz notyfikuje Umawiającym się Stronom datę złożenia dokumentu przyjęcia przez każdą z Umawiających się Stron i datę wejścia w życie niniejszej Konwencji.

Artykuł 18

Niniejsza Konwencja, sporządzona w jednym egzemplarzu w językach: angielskim, duńskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, niderlandzkim, islandzkim, niemieckim, norweskim, portugalskim, szwedzkim i włoskim, przy czym każda wersja językowa jest na równi autentyczna, zostaje złożona w archiwach Sekretariatu Generalnego Rady Wspólnot Europejskich, który przekaże jej uwierzytelnioną kopię każdej Umawiającej się Stronie.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK I

WZORY FORMULARZY OKREŚLONYCH W ARTYKULE 2 KONWENCJI [1]

Dodatek ten zawiera w:

dodatku 1 : wzór formularza jednolitego dokumentu, określonego w artykule 1 ustęp 1 litera a) załącznika II,

dodatku 2 : wzór formularza jednolitego dokumentu, określonego w artykule 1 ustęp 1 litera b) załącznika II,

dodatku 3 : wzór formularza kart uzupełniających, określonego w artykule 1 ustęp 2 litera a) załącznika II,

i dodatkuku 4 : wzór formularza kart uzupełniających, określonego w artykule 1 ustęp 2 litera b) załącznika II.

[1] We wszystkich wzorach niniejszego załącznika może być używane zarówno określenie "wspólnotowa procedura tranzytowa", jak również określenie "wspólna procedura tranzytowa".

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK II

DRUKOWANIE, WYPEŁNIANIE I STOSOWANIE JEDNOLITEGO DOKUMENTU

Drukowanie jednolitego dokumentu

Artykuł 1

1. Bez uszczerbku dla możliwości stosowania zestawów częściowych zgodnie z postanowieniami załącznika 3 do niniejszego dodatku formularze jednolitego dokumentu składają się z ośmiu egzemplarzy:

a) albo jako zestawy składające się z ośmiu następujących po sobie egzemplarzy, zgodnie ze wzorem określonym w dodatku 1 do załącznika I,

b) albo, szczególnie w wypadku wystawiania zgłoszeń przy użyciu urządzeń przetwarzających dane służących do opracowywania zgłoszeń, jako dwa zestawy składające się każdorazowo z czterech następujących po sobie egzemplarzy, zgodnie ze wzorem określonym w dodatku 2 do załącznika I.

2. Jednolity dokument może być w danym wypadku uzupełniony przez karty uzupełniające:

a) albo jako zestawy składające się z ośmiu następujących po sobie egzemplarzy, zgodnie ze wzorem określonym w dodatku 3 do załącznika I,

b) albo jako dwa zestawy składające się każdorazowo z czterech następujących po sobie egzemplarzy, zgodnie ze wzorem określonym w dodatku 4 do załącznika I.

3. Na zasadzie odstępstwa od ustępu 2 Umawiające się Strony nie muszą zezwalać na stosowanie kart uzupełniających, jeżeli do opracowania zgłoszeń stosowane są urządzenia przetwarzające dane, które to urządzenia wydrukowują zgłoszenia.

4. Uczestnicy procedury mają możliwość drukowania zestawów formularzy zawierających tylko te egzemplarze z wzorów określonych w dodatku I, których potrzebują oni do swoich zgłoszeń.

5. W lewym górnym rogu formularza Umawiające się Strony mogą drukować znaki służące określeniu danej Umawiającej się Strony. Jeżeli takie dokumenty przedkładane są władzom innej Umawiającej się Strony, znaki te nie stanowią przeszkody do przyjęcia zgłoszenia.

Artykuł 2

1. Formularze należy drukować na samokopiującym papierze do pisania o gramaturze przynajmniej 40 g/m2. Papier ten musi być tak wykonany, aby dane na przedniej stronie nie utrudniały czytelności danych na odwrotnej stronie oraz aby przy normalnym używaniu nie darł się ani nie gniótł. Dla wszystkich egzemplarzy należy stosować biały papier. Jednakże na egzemplarzach stosowanych do procedury tranzytowej (1, 4, 5 i 7) pola nr 1 (z wyjątkiem środkowej części), 2, 3, 4, 5, 6, 8, 15, 17, 18, 19, 21, 25, 27, 31, 32, 33 (pierwsza część pola z lewej strony), 35, 38, 40, 44, 50, 51, 52, 53, 55 i 56 powinny mieć zielone tło. Formularze należy drukować w kolorze zielonym.

2. Egzemplarze, na których wpisy w formularzach powinny pojawić się przez samokopiowanie, wymienione są w załączniku 1. Egzemplarze, na których dane w kartach uzupełniających powinny pojawić się poprzez samokopiowanie, wymienione są w dodatku 2.

3. Formularze mają format 210 x 297 mm, przy czym dopuszczalne są odchylenia w długości od - 5 do + 8 mm.

4. Umawiające się Strony mogą postanowić, aby formularze zawierały nazwę i adres bądź znak identyfikacyjny drukarni.

Wypełnianie jednolitego dokumentu

Artykuł 3

1. Formularze należy wypełniać z uwzględnieniem instrukcji zamieszczonej w dodatku 3.

2. Jeżeli do wypełniania formalności stosowane są publiczne lub prywatne systemy przetwarzania danych, właściwe władze zezwolą uczestnikom procedury, na ich wniosek, na zastąpienie odręcznego podpisu porównywalną metodą techniczną, która w danym wypadku polega na zastosowaniu kodu i która ma takie same skutki prawne jak odręczny podpis. Uproszczenie takie jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy spełnione są warunki techniczne i administracyjne wymagane przez właściwe władze.

3. Jeżeli do wypełniania formalności stosowane są publiczne lub prywatne systemy przetwarzania danych, które wydrukowują również zgłoszenia, właściwe władze mogą zezwolić, aby zamiast ręcznego lub mechanicznego przyłożenia pieczęci urzędu celnego i podpisu właściwego urzędnika sporządzone w ten sposób zgłoszenia mogły być potwierdzane bezpośrednio przez te systemy.

Stosowanie jednolitego dokumentu

Artykuł 4

Postanowienia dotyczące stosowania jednolitego dokumentu zawarte są w dodatku 3.

Artykuł 5

1. Jeżeli zestaw formularzy jednolitego dokumentu stosowany jest po kolei do wypełniania formalności wywozowych, tranzytowych i/lub przywozowych, każdy uczestnik procedury ponosi odpowiedzialność tylko za dane odnoszące się do procedury, o którą wnioskował jako zgłaszający, główny zobowiązany bądź ich przedstawiciel.

2. Do celów stosowania postanowień ustępu 1 uczestnik procedury, który stosuje jednolity dokument sporządzony we wcześniejszej fazie danej operacji wymiany towarowej, musi przed złożeniem swojego zgłoszenia sprawdzić prawidłowość danych zawartych w polach, które go dotyczą, jak również ważność tego zgłoszenia odnośnie do wpisanych w nim towarów i wnioskowanej procedury, oraz w razie potrzeby uzupełnić powyższe dane.

3. W wypadkach określonych w ustępie 2 uczestnik procedury musi niezwłocznie poinformować urząd celny o wszystkich stwierdzonych przez siebie rozbieżnościach między towarami a danymi zawartymi w zgłoszeniu.

Artykuł 6

1. Do wywozu towarów z obszaru Umawiającej się Strony potrzebne są egzemplarze 1, 2 i 3 zgodne ze wzorem określonym w dodatku 1 do załącznika I lub egzemplarze 1/6, 2/7 i 3/8 zgodne ze wzorem określonym w dodatku 2 do załącznika I.

2. Do procedury tranzytowej potrzebne są egzemplarze 1, 4, 5 i 7 zgodne ze wzorem określonym w dodatku 1 do załącznika I lub egzemplarze 1/6, 2/7 i 4/5 (podwójny) zgodne ze wzorem określonym w dodatku 2 do załącznika I.

3. Do przywozu towarów na obszar Umawiającej się Strony potrzebne są egzemplarze 6, 7 i 8 zgodne ze wzorem określonym w dodatku 1 do załącznika I lub egzemplarze 1/6, 2/7 i 3/8 zgodne ze wzorem określonym w dodatku 2 do załącznika I.

Składanie zgłoszenia

Artykuł 7

1. W zakresie ustalonym w artykule 3 niniejszej Konwencji do zgłoszeń należy dołączyć dokumenty, które są niezbędne do objęcia danych towarów wnioskowaną procedurą.

2. Złożenie w urzędzie celnym zgłoszenia podpisanego przez zgłaszającego lub jego przedstawiciela traktowane jest jako oświadczenie woli uczestnika procedury, wyrażające zgłoszenie danych towarów do objęcia wnioskowaną procedurą; bez uszczerbku dla ewentualnego zastosowania przepisów karnych złożenie zgłoszenia traktowane jest ponadto, zgodnie z postanowieniami Umawiających się Stron, jako zobowiązanie odnośnie do:

- prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu,

- autentyczności dołączonych dokumentów,

- dotrzymania wszelkich powinności wynikających z objęcia towarów daną procedurą.

Artykuł 8

W wypadkach, w których wymagane są dodatkowe egzemplarze jednolitego dokumentu lub zgłoszenia, uczestnicy procedury mogą w tym celu stosować dodatkowe karty bądź fotokopie tego dokumentu lub tego zgłoszenia. Będą one akceptowane przez właściwe władze w ten sam sposób co oryginały, o ile ich jakość i czytelność zostaną uznane przez te władze za zadowalające.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK III

KODY, KTÓRE NALEŻY STOSOWAĆ PRZY WYPEŁNIANIU FORMULARZY JEDNOLITEGO DOKUMENTU

Pole nr 1: Deklaracja

Pierwsza część pola

Należy stosować skrót EU do:

- zgłoszenia do wywozu do innej Umawiającej się Strony,

- zgłoszenia do przywozu z innej Umawiającej się Strony.

Trzecia część pola:

Tę część pola należy wypełniać tylko wówczas, gdy formularz stosowany jest do procedury tranzytowej.

Pole nr 19: Kontener

Należy stosować następujące kody:

0: do towarów, które nie są przewożone w kontenerach,

1: do towarów przewożonych w kontenerach.

Pole nr 25: Rodzaj transportu na granicy

Kody zawarte są w poniższym wykazie:

Kod rodzajów transportu, poczta i inne rodzaje przewozów

A. jednocyfrowy kod (obowiązkowy)

B. dwucyfrowy kod (stosowanie drugiej cyfry pozostawia się uznaniu Umawiających się Stron)

A | B | Nazwa |

1 | 10 | Transport morski |

12 | Wagon na statku morskim |

16 | Pojazd drogowy posiadający własny napęd na statku morskim |

17 | Przyczepa lub naczepa na statku morskim |

18 | Statek śródlądowy na statku morskim |

2 | 20 | Transport kolejowy |

23 | Pojazd drogowy na wagonie kolejowym |

3 | 30 | Transport drogowy |

4 | 40 | Transport lotniczy |

5 | 50 | Przesyłki pocztowe |

7 | 70 | Zainstalowane na stałe urządzenia przesyłowe |

8 | 80 | Żegluga śródlądowa |

9 | 90 | Własny napęd |

Pole nr 26: Rodzaj transportu wewnętrznego

Obowiązują kody stosowane dla pola nr 25.

Pole nr 33: Kod towaru

Pierwsza część pola

We Wspólnocie należy podawać osiem cyfr Nomenklatury Scalonej. W krajach EFTA należy podawać, po lewej stronie tej części pola, sześć cyfr Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów.

Dalsze części pola

Należy wypełniać stosownie do ewentualnych specyficznych kodów Umawiających się Stron. (Dane powinny zaczynać się bezpośrednio po pierwszej części pola).

--------------------------------------------------