Protokół

ustalający wielkości dopuszczalne połowów i wkład finansowy przewidziane w umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Rządem Republiki Senegalu w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Senegalu w okresie od 1 lipca 2002 do 30 czerwca 2006 r.

Artykuł 1

Począwszy od 1 lipca 2002 roku, przez okres czterech lat limity roczne określone w art. 4 ust. 2 Umowy są następujące:

1. trawlery (przybrzeżne połowy przydenne ryb i głowonogów) wyładowujące i sprzedające część ich odłowu w Senegalu: 1500 ton rejestrowych brutto kwartalnie;

2. oceaniczne trawlery rybackie (głębokowodne gatunki przydenne) i taklowce głębinowe niewyładowujące odłowu w Senegalu: 3000 ton rejestrowych brutto miesięcznie, uśrednione w skali roku;

3. oceaniczne trawlery-zamrażalnie (oceaniczne, przydenne połowy skorupiaków, z wyjątkiem langusty) nie wyładowujące odłowu w Senegalu: 3500 ton rejestrowych brutto miesięcznie, uśrednione w okresie roku;

4. tuńczykowce dokonujące połowów haczykowych na wędki i sznury: 16 statków;

5. sejnery zamrażalnie do połowu tuńczyka: 39 statków;

6. taklowce powierzchniowe: 23 statki.

Artykuł 2

1. Wkład finansowy za wielkości dopuszczalne połowów przewidziane w art. 1 ustala się na 16000000 EUR rocznie (z czego 13000000 EUR jako rekompensata finansowa i 3000000 EUR na środki określone w art. 4).

2. Pierwsza rata rekompensaty finansowej zostanie wypłacona najpóźniej do 31 grudnia 2002 r., a pozostałe trzy raty w rocznicę podpisania Protokołu.

3. Odpowiedzialność za wykorzystanie rekompensaty finansowej ponosi Senegal. Jest ona wypłacana na rzecz skarbu państwa.

Artykuł 3

Przez okres ważności niniejszego Protokołu Wspólnota Europejska (zwana dalej Wspólnotą) i władze senegalskie dołożą wszelkich starań, aby monitorować stan zasobów w senegalskiej strefie połowowej; w tym celu niniejszym ustanawia się wspólne doroczne posiedzenie naukowe.

W oparciu o wnioski dorocznego posiedzenia naukowego oraz w świetle najlepszych dostępnych opinii naukowych obie Strony konsultują się w ramach Wspólnego Komitetu przewidzianego w art. 11 Umowy oraz w miarę potrzeby i za wspólnym porozumieniem przyjmują środki uznane za odpowiednie w celu zrównoważonego zarządzania zasobami.

Jeśli środki określone w akapicie drugim obejmują zmniejszenie wielkości dopuszczalnych połowów przyznanych na mocy niniejszego Protokołu, rekompensata finansowa jest dostosowywana.

Artykuł 4

Pragnąc zapewnić rozwój zrównoważonych i odpowiedzialnych połowów w swoim wzajemnym interesie, obie Strony podejmują współpracę w celu wspierania oceny stanu zasobów, kontroli i monitorowania połowów, poprawy bezpieczeństwa małych statków rybackich, ustanowienia odpowiedzialnych połowów i szkolenia. Z wkładu finansowego przewidzianego w art. 2 ust. 1 Wspólnota przeznaczy 3000000 EUR rocznie na środki wymienione poniżej, podzielone w następujący sposób:

- monitorowanie i ocena zasobów (badania, udział w wymianie i regionalnych sieciach koordynacji itp.): 500000 EUR;

- kontrola i monitorowanie połowów (w tym VMS itp.): 700000 EUR,;

- poprawa bezpieczeństwa połowów na małą skalę: 500000 EUR,

- wsparcie instytucjonalne dla wprowadzenia zrównoważonych połowów: 500000 EUR,

- podnoszenie kwalifikacji: 700000 EUR,

- ocena i audyt programów współpracy: 100000 EUR.

Decyzje w sprawie środków realizowanych w ramach współpracy oraz przeznaczonych na nie rocznych kwot są podejmowane przez senegalskiego ministra odpowiedzialnego za rybołówstwo morskie, najpóźniej do 31 grudnia 2002 r. na podstawie programu działań, a Komisja Wspólnot Europejskich jest o nich należycie informowana.

Roczne kwoty są udostępniane właściwym władzom senegalskich najpóźniej do 31 grudnia 2002 r. w odniesieniu do pierwszej raty, oraz najpóźniej do rocznicy podpisania Protokołu w odniesieniu do pozostałych trzech rat, oraz są wypłacane na podstawie programu ich wykorzystania na rachunki bankowe właściwych władz senegalskich, podane przez ministerstwo odpowiedzialne za rybołówstwo.

Ministerstwo odpowiedzialne za rybołówstwo, nie później niż w ciągu czterech miesięcy od daty rocznicy podpisania Protokołu, przekazuje Przedstawicielstwu Komisji Europejskiej szczegółowe sprawozdanie z wykonania powyższych środków oraz osiągniętych wyników. Powyższe sprawozdanie jest rozpatrywane przez Wspólny Komitet określony w art. 11 Umowy. Komisja Wspólnot Europejskich może zażądać dodatkowych informacji na temat tych wyników od ministerstwa odpowiedzialnego za rybołówstwo i może zweryfikować następne wypłaty w świetle faktycznego wykonania różnorodnych środków, po konsultacji z władzami senegalskimi w ramach Wspólnego Komitetu przewidzianego w art. 11 Umowy.

Artykuł 5

Niedokonanie przez Wspólnotę wpłat przewidzianych w art. 2 niniejszego Protokołu może spowodować zawieszenie Umowy w dziedzinie rybołówstwa.

Artykuł 6

Załącznik I do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Rządem Republiki Senegalu w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Senegalu traci moc oraz zostaje zastąpiony Załącznikiem do niniejszego Protokołu.

Artykuł 7

Niniejszy Protokół wchodzi w życie z dniem jego podpisania.

Niniejszy Protokół stosuje się od dnia 1 lipca 2002 r.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

ZASADY REGULUJĄCE POŁOWY W SENEGALSKIEJ STREFIE POŁOWOWEJ PRZEZ STATKI RYBACKIE PŁYWAJĄCE POD BANDERĄ PAŃSTW CZŁONKOWSKICH WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ

Wszystkie przepisy ogólne Ustawy ustanawiającej Kodeks Połowowy i Dekretu wprowadzającego go w życie, obowiązujące w Senegalu, stosuje się również w odniesieniu do statków Wspólnoty Europejskiej.

A. Wnioski o wydanie licencji i formalności związane z wydawaniem licencji

1.1. Odpowiednie władze Wspólnoty składają w senegalskim ministerstwie odpowiedzialnym za rybołówstwo morskie wniosek dotyczący każdego statku pragnącego prowadzić połowy na mocy Umowy.

Wniosek jest sporządzany na formularzu przewidzianym w tym celu przez rząd Senegalu, którego wzór znajduje się w dodatku 1. Do wniosku dołącza się certyfikat tonażu oraz dowód wniesienia opłaty. Wniosek jest składany w odpowiednich departamentach senegalskiego ministerstwa odpowiedzialnego za rybołówstwo morskie, co najmniej 20 dni przed wnioskowanym terminem rozpoczęcia połowów.

Każdy statek Wspólnoty ubiegający się o licencję połowową musi być reprezentowany przez agenta z siedzibą w Senegalu. Nazwę (nazwisko) i adres agenta należy podać we wniosku o wydanie licencji.

1.2. Opłata obejmuje wszystkie krajowe i lokalne opłaty, z wyjątkiem opłat portowych i kosztów obsługi.

Po uiszczeniu opłaty licencja jest podpisywana i przekazywana Przedstawicielstwu Komisji Wspólnot Europejskich w Dakarze.

1.3. Okres ważności licencji:

- dla trawlerów do przybrzeżnych połowów przydennych, trawlerów oceanicznych do połowów głębokowodnych, przydennych gatunków ryb oraz oceanicznych trawlerów-zamrażalni zajmujących się głębokowodnymi, przydennymi połowami skorupiaków, z wyjątkiem langusty, licencje wydaje się na okres trzech, sześciu i dwunastu miesięcy.

Okres ważności licencji kwartalnych rozpoczyna się dnia 1 lipca, 1 października, 1 stycznia i 1 kwietnia każdego roku.

Okres ważności licencji półrocznych rozpoczyna się dnia 1 lipca i 1 stycznia każdego roku.

Okres ważności licencji rocznych rozpoczyna się dnia 1 lipca każdego roku.

Uśrednienie ilości miesięcznych w skali roku oznacza, że przeciętne miesięczne wykorzystanie Protokołu na koniec roku odpowiada ilości przewidzianej dla danej kategorii, z możliwością przesunięcia niewykorzystanych ilości na następny okres.

W odniesieniu do połowów tuńczyka i połowów przez taklowce powierzchniowe licencje są wydawane na okresy roczne, a ich ważność rozpoczyna się 1 lipca każdego roku.

1.4. Opłaty i zaliczki ustala się zgodnie z następującymi stawkami.

a) Opłaty dla trawlerów

1. Trawlery (przybrzeżne, przydenne połowy ryb i głowonogów): w EUR na tonę rejestrową brutto rocznie.

1. rok | 2. rok | 3. rok | 4. rok |

246 | 258 | 271 | 285 |

2. Oceaniczne trawlery do połowu ryb (głębokowodne gatunki przydenne) i taklowce głębinowe niewyładowujące swoich połowów Senegalu: w EUR na tonę rejestrową brutto rocznie.

1. rok | 2. rok | 3. rok | 4. rok |

157 | 161 | 165 | 169 |

3. Oceaniczne trawlery-zamrażalnie do połowu skorupiaków z wyjątkiem langusty, niewyładowujące swoich połowów w Senegalu: w EUR na tonę rejestrową brutto rocznie.

1. rok | 2. rok | 3. rok | 4. rok |

210 | 215 | 220 | 226 |

Opłaty za licencje półroczne są wyższe o 3 %, a opłaty za licencje kwartalne o 5 %.

b) Opłaty dla tuńczykowców i taklowców powierzchniowych

1. Tuńczykowce dokonujące połowów haczykowych na wędki i sznury: 15 EUR na tonę ryb złowionych w senegalskiej strefie połowowej.

2. Sejnery zamrażalnie do połowu tuńczyka: 25 EUR na tonę ryb złowionych w senegalskiej strefie połowowej.

3. Taklowce powierzchniowe: 48 EUR na tonę ryb złowionych w senegalskiej strefie połowowej.

Licencje określone w pkt 2 i 3 wydaje się po wpłaceniu na rzecz Receveur des domaines stawki ryczałtowej w wysokości 3000 EUR za każdy sejner poławiający tuńczyka i 2000 EUR za każdy taklowiec powierzchniowy, odpowiadającej opłacie za odpowiednio 120 i 42 ton ryb rocznie na statek.

Po otrzymaniu zawiadomienia przez władze senegalskie o wpłacie zaliczki od Komisji Wspólnot Europejskich władze senegalskie wpisują dany statek do wykazu statków uprawnionych do prowadzenia połowów, który jest przesyłany senegalskim organom kontrolnym. Kopię oryginału licencji można również tymczasowo przechowywać na statku.

Ostateczne zestawienie opłat należnych za dany rok połowowy sporządza Komisja Wspólnot Europejskich na koniec każdego roku kalendarzowego. Sporządza je na podstawie zestawień połowowych przedstawionych przez właścicieli w odniesieniu do każdego statku oraz potwierdzonych przez Centre de Recherches Océanographiques de Dakar-Thiaroye (CRODT). Zestawienie jest równocześnie przekazywane władzom senegalskim i właścicielom statków. Właściciele statków muszą wnieść wszelkie dodatkowe płatności na rzecz Receveur des domaines w ciągu 30 dni od otrzymania informacji na temat ostatecznego zestawienia.

Jednakże jeżeli należna kwota wymieniona w ostatecznym zestawieniu jest mniejsza od wpłaconej zaliczki, właścicielowi statku nie zwraca się różnicy.

Władze senegalskie dostarczają dane dotyczące rachunku bankowego, na który należy wpłacać lub przelewać opłaty przed terminem wejścia w życie Umowy. Wpłat można również dokonywać bezpośrednio w "Receveur des domaines" w Dakarze.

B. Zestawienia połowowe

Wszystkie statki uprawnione do prowadzenia połowów na senegalskich wodach terytorialnych w ramach Umowy przesyłają do Direction de l'Océanographie et des Pêches Maritimes, z kopią do Przedstawicielstwa Komisji Wspólnot Europejskich w Dakarze, zestawienie swoich połowów sporządzone zgodnie z dodatkami 2, 3, 4 i 5. Zestawienia należy składać najpóźniej do końca miesiąca następującego po zakończeniu rejsu, a kopię należy przechowywać na statku.

W przypadku niestosowania się do tych postanowień rząd Senegalu zastrzega sobie prawo do zawieszenia licencji naruszającego przepisy statku do czasu wypełnienia formalności oraz do zastosowania kary przewidzianej w obowiązującym ustawodawstwie Senegalu. Informacja o tym jest przekazywana Przedstawicielstwu Komisji Wspólnot Europejskich w Dakarze.

C. Wyładunek odłowów

a) Trawlery-zamrażalnie (przybrzeżne połowy przydenne), mieszczące się w kategorii 1, wyładują (po lokalnych cenach rynkowych) 250 kilogramów ryb i krewetek na tonę rejestrową brutto w okresie półrocznym.

Trawlery dostarczające świeże ryby (przybrzeżne połowy przydenne) mieszczące się w kategorii 1 wyładują (po lokalnych cenach rynkowych) 150 kilogramów ryb i krewetek na tonę rejestrową brutto w okresie półrocznym.

Wyładunków można dokonywać pojedynczo lub zbiorczo.

Każdy przypadek niestosowania się do wymogów dotyczących wyładunku odłowów może prowadzić do nałożenia następujących sankcji przez władze senegalskie:

- grzywny w wysokości 900 EUR na tonę niewyładowanego odłowu;

- wycofania bez możliwości odnowienia licencji danego statku lub innego statku należącego do tego samego właściciela.

W celu zabezpieczenia płatności grzywny, wydanie licencji następuje po udzieleniu w Senegalu gwarancji bankowej w wysokości 200 EUR na tonę rejestrową brutto na okres półroczny.

Władze senegalskie zwalniają gwarancję jak najszybciej po spełnieniu przez statek wymogów w zakresie wyładunku.

b) W przypadku tuńczykowów dokonujących połowów haczykowych na wędki i sznury docelowe wielkości wyładunku wynoszą co najmniej 5000 ton tuńczyka rocznie w senegalskich portach po bieżących cenach międzynarodowych.

Jeżeli w trakcie roku połowowego całkowite wyładunki dokonane przez daną flotę są mniejsze od tej minimalnej ilości z powodu niemożliwych do przewidzenia zmian w stanie zasobów rybnych lub strukturze floty, obie Strony bezzwłocznie rozpoczynają konsultacje w celu znalezienia i wdrożenia odpowiednich rozwiązań w celu pokrycia niedoboru.

c) Sejnery-zamrażalnie do połowu tuńczyka wyładowują 12500 ton tuńczyka rocznie po bieżących cenach międzynarodowych i zgodnie z programem ustanowionym na mocy porozumienia między właścicielami statków Wspólnoty i senegalskimi przedsiębiorstwami produkującymi konserwy. W przypadku braku zgody co do harmonogramu wyładunków, Wspólny Komitet określony w art. 11 Umowy zbiera się na specjalnym posiedzeniu na wniosek jednej ze Stron.

D. Zatrudnianie marynarzy

1. Trawlery, taklowce głębinowe i taklowce powierzchniowe uprawnione do prowadzenia połowów na senegalskim wodach terytorialnych na mocy Umowy zatrudniają taką liczbę marynarzy senegalskich, aby stanowili oni 50 % ich nieoficerskiej załogi. Odsetek ten obejmuje obserwatora określonego w pkt J.

Zatrudnienie marynarzy senegalskich musi być potwierdzone certyfikatem zgodności wydanym przez marynarkę handlową. Wszystkie indywidualne umowy dotyczące rekrutacji marynarze senegalskich muszą być zgodne z obowiązującymi senegalskimi zasadami i przepisami.

Wynagrodzenie marynarzy ustala się na podstawie umowy między właścicielami statków lub ich przedstawicielami a ministerstwem odpowiedzialnym za marynarkę handlową zgodnie z obowiązującymi przepisami senegalskimi. Wynagrodzenie jest wypłacane przez właścicieli statków i zawiera składki z tytułu zabezpieczenia społecznego dla marynarzy, w tym ubezpieczenia na życie, ubezpieczenia w razie wypadku i ubezpieczenia chorobowego oraz składki IPRES (Institut de prévoyance retraite du Sénégal) i Caisse de sécurité sociale contributions.

Jeżeli statek ma ważną licencję połowową wydaną przez inne państwo położone w subregionie (Mauretania, Gambia, Gwinea-Bissau lub Gwinea), musi on zatrudnić taką liczbę marynarzy senegalskich, która stanowi 50 % nieoficerskiej załogi obsługującej statek.

2. W przypadku sejnerów-zamrażalni do połowu tuńczyka i tuńczykowców dokonujących połowów haczykowych na wędki i sznury liczbę zatrudnionych marynarzy ustala się globalnie na podstawie skali działalności w senegalskiej strefie połowowej i zatrudnienia załogi z innych krajów, których łowiska wykorzystywane są przez tę flotę.

E. Specjalne wyposażenie i korzystanie z dostaw i usług

W miarę możliwości statki wspólnotowe korzystają z koniecznych dostaw i usług w Senegalu, włącznie z remontami w suchym doku oraz regularną konserwacją.

F. Inspekcje techniczne

1. Raz w roku oraz w każdym przypadku gdy nastąpi zmiana tonażu lub kategorii połowowej powodująca wykorzystanie innych narzędzi połowowych, trawlery Wspólnoty muszą zostać poddane inspekcji przewidzianej w obowiązujących przepisach w porcie w Dakarze. Takie inspekcje muszą zostać zakończone w ciągu 48 godzin od wejścia statku do portu, o ile właściwe władze zostały o tym poinformowane z wyprzedzeniem.

2. Po zakończeniu inspekcji kapitanowi statku wydaje się świadectwo. Świadectwo należy cały czas przechowywać na statku.

3. Celem inspekcji technicznej jest sprawdzeni, czy parametry techniczne statku i narzędzia połowowe są odpowiednie oraz czy spełnione są zasady regulujące rekrutację załogi senegalskiej. Wyłączną odpowiedzialność za sprawy związane z bezpieczeństwem ponoszą władze państwa bandery.

4. Opłaty za inspekcję techniczną ponosi właściciel statku i są one ustalane na podstawie skali przewidzianej w przepisach senegalskich. Opłaty te nie mogą być wyższe od płaconych zazwyczaj przez inne statki za te same usługi.

5. Niezastosowanie się do postanowień zawartych w pkt 1 i 2 powoduje automatyczne zawieszenie licencji połowowej, do czasu spełnienia przez właściciela statku jego zobowiązań.

G. Strefy połowowe

1. Strefy połowowe mierzy się od linii referencyjnej łączącej podane poniżej punkty:

1. Od punktu P1 (16° 04' 00" N-16° 31' 30" W) do punktu P2 (15° 45' 00" N-16° 33' 00" W).

2. Od punktu P3 (15° 00' 00" N-17° 04' 06" W) do punktu P4 (14° 52' 48" N-17° 11' 12" W).

3. a) od punktu P5 (14° 46' 30" N-17° 25' 30" W) do północnego wierzchołka wyspy Yoff (14° 46' 18" N-17° 28' 42" W);

b) od północnego wierzchołka wyspy Yoff (14° 46' 18" N-17° 28' 42" W) do wierzchołka wyspy Ngor (14° 45' 30" N-17° 30' 56" W);

c) od północnego wierzchołka wyspy Ngor (14° 45' 30" N-17° 30' 56" W) do latarni Almadies (14° 44' 36" N-17° 32' 30" W);

d) od latarni Almadies (14° 44' 36" N-17° 32' 30" W) do Cap Manuel (14° 39' 00" N-17° 26' 00" W);

e) od Cap Manuel (14° 39' 00" N-17° 26' 00" W) do Pointe Rouge (14° 38' 12" N-17° 10' 30" W);

f) od Pointe Rouge (14° 38' 12" N-17° 10' 30" W) do Pointe Gombaru (14° 29' 50" N-17° 05' 30" W);

g) od Pointe Gombaru (14° 29' 50" N-17° 05' 30" W) do Pointe Sarène (14° 17' 05" N-16° 55' 50" W);

h) od Pointe Sarène (14° 17' 05" N-16° 55' 50" W) do Pointe Gaskel (14° 11' 10" N-16° 52' 00" W);

i) od Pointe Gaskel (14° 11' 10" N-16° 52' 00" W) do Pointe de Sangomar (13° 47' 54" N-16° 45' 40" W);

j) od Pointe de Sangomar (13° 47' 54" N-16° 45' 40" W) do punktu P6 (13° 35' 28" N-16° 40' 30" W).

4. a) od granicy senegalsko-gambijskiej (13° 03' 27" N-16° 45' 05" W) do punktu P7 (12° 45' 10"N-16° 47' 30" W);

b) od punktu P7 (12° 45' 10" N-16° 47' 30" W) do punktu P8 (12° 36' 12" N-16° 48' 00" W);

c) od punktu P8 (12° 36' 12" N-16° 48' 00" W) do Pointe Djimbéring (12° 29' 00" N-16° 47' 30" W);

5. Od Cap-Skirring (12° 24' 30" N-16° 46' 30" W) do granicy z Gwineą-Bissau (12° 20' 30" N-16° 43' 10" W).

Dla obszarów wybrzeża senegalskiego położonych poza granicami wytyczonymi przez wyżej określone punkty referencyjne strefy połowowe mierzy się od linii odpływu, która stanowi integralną część linii referencyjnej.

Odległości mierzone od linii referencyjnej lub linii odpływu są wyrażone w stosunku do najbliższego punktu na linii oznaczającej strefę, w której znajduje się statek.

2. Trawlery przybrzeżne (przydenne połowy ryb i głowonogów) do 250 ton rejestrowych brutto są uprawnione do prowadzenia połowów w strefie:

a) od sześciu mil morskich od linii referencyjnej, od granicy senegalsko-mauretańskiej do szerokości geograficznej Cap Manuel (14° 39' 00" N);

b) od siedmiu mil morskich od linii referencyjnej, od szerokości geograficznej Cap Manuel do granicy senegalsko-gambijskiej;

c) od sześciu mil morskich od linii referencyjnej, od południowej granicy senegalsko-gambijskiej do granicy Senegalu z Gwineą-Bissau.

3. Trawlery przybrzeżne (przydenne połowy ryb i głowonogów) od 250 ton rejestrowych brutto do 300 ton rejestrowych brutto są uprawnione do prowadzenia połowów w strefie od dwunastu mil morskich od linii referencyjnej wód terytorialnych będących pod jurysdykcją Senegalu.

4. Trawlery przybrzeżne (przydenne połowy ryb i głowonogów) od 300 do 500 ton rejestrowych brutto są uprawnione do prowadzenia połowów w strefie od 15 mil morskich od linii referencyjnej wód terytorialnych będących pod jurysdykcją Senegalu.

5. Trawlery przybrzeżne (przydenne połowy ryb i głowonogów), ponad 500 ton rejestrowych brutto, są uprawnione do prowadzenia połowów w strefie:

a) od 15 mil morskich od linii referencyjnej, od granicy senegalsko-mauretańskiej do 14° 25' 00" szerokości geograficznej północnej;

b) na zachód od 17° 22' 00" długości geograficznej zachodniej, w strefie między 14° 25' 00" szerokości geograficznej północnej a północną granicą senegalsko-gambijską;

c) na zachód od 17° 22' 00" długości geograficznej zachodniej, w strefie między południową granicą senegalsko-gambijską a granicą między Senegalem i Gwineą-Bissau.

6. Trawlery oceaniczne (przydenne połowy głębokowodnych krewetek lub morszczuków) są uprawnione do prowadzenia połowów w strefie:

a) na zachód od 16° 53' 42" długości geograficznej zachodniej, między granicą senegalsko-mauretańską a 15° 40' 00" szerokości geograficznej północnej;

b) od 15 mil morskich od linii referencyjnej między 15° 40' 00" szerokości geograficznej północnej a 15° 15' 00" szerokości geograficznej północnej;

c) od 12 mil morskich od linii referencyjnej od 15° 15' 00" szerokości geograficznej północnej, do 15° 00' 00" szerokości geograficznej północnej;

d) od 8 mil morskich od linii podstawowej, od 15° 00' 00" szerokości geograficznej północnej, do 14° 32' 30" szerokości geograficznej północnej;

e) na zachód od 17° 30' 00" długości geograficznej zachodniej, w strefie między 14° 32' 00" szerokości geograficznej północnej a 14° 04' 00" szerokości geograficznej północnej;

f) na zachód od 17° 22' 00" długości geograficznej zachodniej, w strefie między 14° 04' 00" szerokości geograficznej północnej a północną granicą senegalsko-gambijską;

g) na zachód od 17° 35' 00" długości geograficznej zachodniej, w strefie między południową granicą senegalsko-gambijską a 12° 33' 00" szerokości geograficznej północnej;

h) na południe od azymutu 137° wyznaczonego od punktu P9 (12° 33' 00" N; 017° 35' 00" W).

7. Tuńczykowce dokonujące połowów haczykowych na wędki i sznury, sejnery do połowu tuńczyka dostarczające świeże ryby i sejnery zamrażalnie do połowu tuńczyka są uprawnione do prowadzenia połowów tuńczyka na wszystkich wodach terytorialnych będących pod jurysdykcją Senegalu.

Połowy na żywą przynętę są dozwolone na wszystkich wodach terytorialnych będących pod jurysdykcją Senegalu.

8. Ze względów bezpieczeństwa działalność połowowa, kotwiczenie i zarzucanie sieci jest zakazane w strefie określonej następującymi współrzędnymi:

A | L 14° 40' 00" N-G | 17° 45' 00" W |

B | L 14° 40' 00" N-G | 17° 30' 30" W |

C | L 14° 40' 36" N-G | 17° 28' 12" W |

D | L 14° 39' 00" N-G | 17° 25' 54" W |

E | L 14° 39' 54" N-G | 17° 23' 54" W |

F | L 14° 30' 06" N-G | 17° 23' 54" W |

G | L 14° 30' 00" N-G | 17° 44' 54" W |

H. Okres ochronny

W przypadkach uzasadnionych koniecznością zarządzania zasobami w sposób zrównoważony, każdego roku władze senegalskie mogą wprowadzić zakaz prowadzenia połowów obowiązujący bez wyjątku wszystkie trawlery tej samej kategorii do połowów przydennych.

Coroczny okres ochronny ustala się następująco:

- trawlery (przybrzeżne połowy przydenne ryb i głowonogów): od 1 października do 30 listopada;

- oceaniczne trawlery do połowu ryb (głębokowodne gatunki przydenne) i taklowce głębinowe: od 1 marca do 30 czerwca;

- oceaniczne trawlery-zamrażalnie (głębokowodne połowy przydenne skorupiaków, z wyjątkiem langusty): od 1 września do 31 października.

W przypadku przyjęcia przez władze senegalskie środków nadzwyczajnych regulujących połowy pewnych gatunków, mających zastosowanie do wszystkich statków, w szczególności senegalskich, jest zwoływane posiedzenie Wspólnego Komitetu w celu oceny wpływu takich środków na statki Wspólnoty Europejskiej oraz jeśli sytuacja tego wymaga dostosowania poziomu wkładu finansowego.

I. Komunikaty radiowe

Kapitan statku informuje Direction de la Protection et Surveillance des Pêches (Dyrekcja do spraw Ochrony i Monitorowania Rybołówstwa) w Senegalu drogą radiową (częstotliwość 5283 VHF i/lub 7349,5 HF), telefonicznie (+ 221-864 05 89 lub + 221-864 05 88), faksem (+ 221-860 31 19) lub e-mailem (psps@sentoo.sn) o wejściu i wyjściu statku z wód terytorialnych będących pod jurysdykcją Senegalu, określając następujące parametry: pozycję, kurs, prędkość i wielkość odłowu na statku.

Kapitan umożliwia obserwatorowi skontaktowanie się z Direction de la Protection et Surveillance des Pêches przez radio w każdym przypadku gdy jest to niezbędne.

J. Obserwatorzy

1. a) Wspólnotowe trawlery i taklowce głębinowe o pojemności ponad 150 ton rejestrowych brutto w przypadku połowów dostarczających świeże ryby, oraz ponad 100 ton rejestrowych brutto w przypadku innych statków prowadzących połowy na wodach Senegalu, biorą na pokład obserwatora wyznaczonego przez Senegal. Kapitan ułatwia pracę obserwatorowi, który cieszy się takim poważaniem jakie należne jest oficerowi danego statku.

b) W przypadku taklowców powierzchniowych, na wniosek właściwych władz senegalskich, obserwator jest obecny na pokładzie przez okres trwania rejsu, gdy statek prowadzi połowy na wodach senegalskich.

c) Władze senegalskie przekazują Komisji Wspólnot Europejskich nazwiska wyznaczonych obserwatorów.

d) Obserwatorzy otrzymują wyżywienie i zakwaterowanie na statku na koszt właściciela statku. Ich posiłki są podawane w mesie oficerskiej i są oni zakwaterowani w miejscach przeznaczonych dla oficerów lub, jeżeli jest to niemożliwe, w innych miejscach w miarę możliwości oddzielonych od załogi.

e) W przypadku sejnerów zamrażalni do połowu tuńczyka oraz tuńczykowców dokonujących połowów haczykowych na wędki i sznury przy użyciu przynęty jeden z senegalskich marynarzy na pokładzie jest wyznaczany marynarzem/obserwatorem.

Kapitan ułatwia pracę marynarzowi/obserwatorowi, którą wykonuje oprócz faktycznych działań połowowych, aby ten mógł sporządzić swój raport. Marynarze/obserwatorzy otrzymują zwyczajne wynagrodzenie przewidziane dla marynarza od właściciela statku. Od marynarzy/obserwatorów wymaga się składania raportu do Direction de la Protection et Surveillance des Pêches po zakończeniu każdego rejsu.

2. Co do zasady obserwator jest zabierany na pokład na maksymalny okres 60 dni. Ten okres może być przedłużony, w przypadku gdy długość rejsu statku na którym przebywa obserwator przekracza ten okres.

W takich przypadkach obserwator opuszcza statek po jego powrocie. Przed wejściem obserwatora na statek należy złożyć depozyt w wysokości odpowiadającej 60 dniom działalności na morzu. Rozliczenia dokonuje się po każdym rejsie.

3. Wejście i zejście obserwatorów ze statków nie może przerwać lub zakłócić czynności połowowych. W związku z tym obserwatorzy mogą zostać zabrani i/lub zejść ze statku w porcie innym niż port senegalski, pod warunkiem że koszty ich podróży i utrzymania zostaną zwrócone przez właściciela statku.

4. Depozyt w wysokości odpowiadającej 60 dniom działalności na morzu uznaje się za zaliczkę wypłaty na poczet diet dla obserwatora. Diety są wypłacane po zejściu obserwatora ze statku. Ostateczne zestawienie dokonanych zaliczek jest sporządzane po upływie okresu ważności licencji. Jednakże jeżeli należna kwota wymieniona w ostatecznym zestawieniu jest niższa niż kwota zaliczek, właścicielowi statku nie jest zwracana różnica.

K. Przyłowy

1. Trawlery (przybrzeżne połowy przydenne ryb i głowonogów):

- skorupiaki: 7,5 %

2. Oceaniczne trawlery do połowu ryb (głębokowodne gatunki przydenne):

- skorupiaki: 7 %

- głowonogi: 7 %

3. Oceaniczne trawlery zamrażalnie (głębokowodne połowy przydenne skorupiaków, z wyjątkiem langusty):

- ryby: 10 %

- głowonogi: 10 %

- langusta: 2 %

4. Procentowy udział przyłowów ustalony powyżej oblicza się po zakończeniu każdego rejsu poprzez odniesienie do ogólnej masy odłowu, zgodnie z przepisami prawa senegalskiego.

Jeżeli te procentowe udziały przekraczają dozwolone przyłowy, są nakładane kary zgodnie z przepisami prawa senegalskiego, oraz może to spowodować wydanie w stosunku do kapitanów i statków naruszających przepisy stałego zakazu prowadzenia działalności połowowej w Senegalu.

Zgodnie z odpowiednimi zaleceniami ICCAT i FAO, połowy rekina olbrzymiego (Cetorhinus maximus), żarłacza białego (Carcharodon carcharias), rekina tygrysiego piaskowego (Carcharias taurus) i żarłacza szarego (Galeorhinus galeus) są zakazane.

L. Minimalna dozwolona wielkość oczek sieci

Minimalne wielkości oczek sieci dozwolonych, przemysłowych narzędzi połowowych ustala się następująco:

- sieci pelagiczne typu okrężnica z żywa przynętą: 16 mm;

- standardowe włoki rozpornicowe (przybrzeżne połowy przydenne ryb i głowonogów): 70 mm;

- standardowe włoki rozpornicowe (głębokowodne gatunki przydenne): 70 mm;

- głębokowodne włoki przydenne do połowu skorupiaków, z wyjątkiem langusty: 40 mm.

W przypadku wszystkich narzędzi połowowych nie można stosować żadnych metod lub urządzeń mających zatykać oczka sieci lub zmniejszać ich selektywny efekt. Jednakże w celu zmniejszenia zużycia lub uszkodzenia można stosować fartuchy ochronne sporządzone z tkaniny sieciowej lub innych materiałów, ale doczepione wyłącznie pod spodem worka dolnego włoka. Takie fartuchy należy doczepiać wyłącznie do przednich i bocznych krawędzi worka włoka. Urządzenia ochronne można stosować na górze włoka, ale muszą składać się z jednego odcinka sieci z tego samego materiału co worek, o oczkach wielkości co najmniej 300 milimetrów w stanie rozciągniętym.

Skręcanie przędzy, z której wykonany jest worek, pojedyncze lub wielokrotne, jest zakazane.

W przypadku tuńczyka obowiązują międzynarodowe standardy zalecane przez Międzynarodową Komisję Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT).

M. Przeładunek

Do każdego wspólnotowego statku pragnącego przeładować odłowy w portach senegalskich stosuje się ustanowiona poniżej procedura.

Odłowy statków wspólnotowych są przeładowywane w portach senegalskich.

Właściciele danych statków muszą dostarczyć do Direction de la Protection et Surveillance des Pêches z co najmniej 24-godzinnym wyprzedzeniem następujące informacje:

- nazwy statków rybackich dokonujących przeładunku,

- nazwy statków towarowych,

- wielkość przeładunku w tonach w rozbiciu na poszczególne gatunki,

- dzień przeładunku.

Przeładunek traktowany jest jako wyjście z senegalskiej strefy połowowej. W związku z tym statki muszą dostarczyć do Dyrekcji Ochrony i Monitorowania Rybołówstwa zestawienia połowowe i zadeklarować, czy zamierzają kontynuować połowy czy opuścić senegalską strefę połowową.

Każdy przeładunek odłowów nieuwzględniony powyżej jest zakazany w senegalskiej strefie połowowej. Każda osoba naruszająca ten przepis podlega karom przewidzianym przepisami prawa senegalskiego.

N. Zatrzymanie statku i zastosowanie kar

1. Przedstawicielstwo Komisji Wspólnot Europejskich w Senegalu jest informowane, o ile to możliwe, w ciągu 48 godzin o każdym przypadku zatrzymania statku rybackiego pływającego pod banderą Państwa Członkowskiego Wspólnoty i prowadzącego połowy na mocy Umowy w dziedzinie rybołówstwa między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Senegalem. Informacja taka zawiera:

- nazwę i banderę statku;

- datę zatrzymania;

- miejsce zatrzymania;

- powody zatrzymania;

- zastosowane kary;

- zabezpieczenie dla warunkowego zwolnienia statku.

Zabezpieczenie musi być co najmniej równe maksymalnej wysokości grzywny i wartości skonfiskowanych odłowów.

Statek może wznowić swoją działalność, jeżeli właściciel statku złoży określone powyżej zabezpieczenie. W innym przypadku statek jest przetrzymywany przy nabrzeżu do chwili zakończenia procedury administracyjnej.

Spisuje się oświadczenie dotyczące naruszeń przepisów połowowych, zawierające wszystkie istotne informacje i dowody. Oświadczenie jest podpisywane przez sporządzających je urzędników, ewentualnych świadków i sprawcę naruszenia, który ma możliwość przedstawienia swoich uwag.

Po otrzymaniu oświadczenia w sprawie zatrzymania, sprawą zajmuje się Direction de la Protection et de la Surveillance des Pêches. Do rozpatrzenia sprawy jest zwoływane posiedzenie krajowego komitetu do spraw zatrzymania, który przedstawia wnioski ministrowi rybołówstwa i żeglugi morskiej.

Drugi etap rozpatrywania sprawy zatrzymania statku nie może trwać dłużej niż 20 dni od daty poinformowania o zatrzymaniu Przedstawicielstwa Unii Europejskiej w Dakarze.

Właściciel statku jest informowany o wysokości grzywny nałożonej na mocy procedury administracyjnej pismem od Direction de la Protection et de Surveillance des Pêches. Po zapłaceniu grzywny przez właściciela statku zabezpieczenie jest niezwłocznie zwalniane.

Jeżeli właściciel statku nie zgadza się z wynikiem procedury administracyjnej, może przekazać sprawę do właściwego sądu, pod warunkiem że wyżej wspomniane zabezpieczenie zostało złożone władzom senegalskim.

Jeżeli orzeczeniem sądowym statek zostanie uznany za winny, zabezpieczenie jest wykorzystywane do zapłacenia grzywny.

Jeżeli statek zostanie uniewinniony, gwarancja bankowa jest zwracana właścicielowi statku.

2. Przedstawicielstwo Komisji Wspólnot Europejskich w Dakarze jest informowane o karach nałożonych na statek pływający pod banderą Państwa Członkowskiego Wspólnoty i prowadzącego połowy na mocy Umowy w dziedzinie rybołówstwa między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Senegalem, oraz otrzymuje krótki raport na temat okoliczności i powodów nałożenia kary.

--------------------------------------------------