PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 315/46

DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU WSPÓŁPRACY CELNEJ USTANOWIONEGO NA MOCY UMOWY MIĘDZY WSPÓLNOTĄ EUROPEJSKĄ A RZĄDEM CHIŃSKIEJ REPUBLIKI LUDOWEJ O WSPÓŁPRACY I WZAJEMNEJ POMOCY W SPRAWACH CELNYCH

z dnia 16 maja 2014 r.

dotycząca wzajemnego uznawania programu upoważnionego przedsiębiorcy Unii Europejskiej i programu Chińskiej Republiki Ludowej dotyczącego środków zarządzania według kategorii przedsiębiorstw

(2014/772/UE)

WSPÓLNY KOMITET WSPÓŁPRACY CELNEJ,

uwzględniając Umowę między Wspólnotą Europejską a rządem Chińskiej Republiki Ludowej o współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych, podpisaną w dniu 8 grudnia 2004 r. (zwaną dalej „Umową o współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych”), w szczególności jej art. 21 ust. 2 lit. c),

uznając, że Unia Europejska (zwana dalej „Unią”) i Chińska Republika Ludowa (zwana dalej „Chinami”) zobowiązały się do zacieśnienia współpracy celnej zgodnie ze strategicznymi ramami współpracy celnej między UE a Chinami,

potwierdzając zobowiązanie Unii i Chin dotyczące ułatwienia wymiany handlowej oraz uproszczenia wymogów i formalności w odniesieniu do szybkiego zwolnienia i odprawy towarów,

potwierdzając, że poprzez wzajemne uznawanie programów upoważnionego przedsiębiorcy (zwanych dalej „AEO”) można znacznie zwiększyć ochronę i bezpieczeństwo oraz stworzyć ułatwienia dla międzynarodowego łańcucha dostaw,

potwierdzając, że programy opierają się na normach bezpieczeństwa uznanych na poziomie międzynarodowym i zalecanych przez Strukturę Norm Bezpieczeństwa przyjętą przez Światową Organizację Celną (zwaną dalej „strukturą SAFE”),

mając na uwadze, że unijny program AEO oraz program Chin dotyczący środków zarządzania według kategorii przedsiębiorstw w Chinach (zwane dalej „programami”) są inicjatywami w zakresie bezpieczeństwa i zgodności oraz że wspólna ocena wykazała, że normy, jakie należy spełniać dla celów ochrony i bezpieczeństwa, są zgodne i prowadzą do osiągnięcia równoważnych wyników,

mając na uwadze, że wzajemne uznawanie pozwoli Unii i Chinom na przyznawanie ułatwień przedsiębiorcom, którzy zainwestowali w zgodność i bezpieczeństwo łańcucha dostaw i otrzymali świadectwa na podstawie odpowiednich programów,

mając na uwadze potrzebę przyjęcia w tym celu szczegółowych warunków na podstawie art. 17 ust. 5 Umowy o współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Zakres

Niniejsza decyzja dotyczy następujących programów i podmiotów:

a) unijny AEO, obejmujący świadectwo AEO „bezpieczeństwo i ochrona”, oraz świadectwo AEO „uproszczenia celne, bezpieczeństwo i ochrona” (zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 2454/93 (1) oraz rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2913/92 (2);

b) środki Generalnej Administracji Ceł Chińskiej Republiki Ludowej dotyczące zarządzania według kategorii przedsiębiorstw, dekret nr 170 zmieniony dekretem nr 197 (zwane dalej „programem MCME”), obejmujące przedsiębiorstwa posiadające status „klasa AA”; oraz

c) przedsiębiorców posiadających świadectwo AEO w Unii, o których mowa w lit. a), oraz przedsiębiorstwa posiadające w Chinach status „klasa AA” na podstawie programu MCME, o których mowa w lit. b) (zwanych dalej „uczestnikami programu”).

Artykuł 2

Wzajemne uznawanie i odpowiedzialność za wdrożenie

1. Niniejszym programy Unii i Chin są wzajemnie uznawane za zgodne i równoważne. Odpowiednie statusy uczestników programu są wzajemnie uznawane.

2. Organy celne, o których mowa w art. 1 lit. b) Umowy o współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych (zwane dalej „organami celnymi”), są odpowiedzialne za wykonanie niniejszej decyzji. Podejmują one środki mające na celu wykonanie niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Zgodność

1. Organy celne utrzymują spójność między programami. Normy stosowane do programów pozostają zgodne pod następującymi względami:

a) procedury ubiegania się o przyznanie statusu uczestnika programu;

b) oceny wniosków; oraz

c) przyznawania statusu uczestnika programu oraz zarządzania tym statusem.

2. Organy celne zapewniają funkcjonowanie programów w ramach struktury SAFE.

Artykuł 4

Korzyści

1. Każdy z organów celnych przyznaje porównywalne korzyści uczestnikom programu na podstawie programu organu celnego drugiej Strony.

Korzyści te obejmują w szczególności:

a) uwzględnienie statusu uczestnika programu przyznanego przez organ celny drugiej Strony jako zalety w ramach jego oceny ryzyka w celu ograniczenia inspekcji lub kontroli i w ramach innych środków związanych z ochroną i bezpieczeństwem;

b) uwzględnienie statusu uczestnika programu przyznanego przez organ celny drugiej Strony w celu traktowania uczestnika programu jako pewnego i bezpiecznego partnera podczas oceny w ramach własnego programu, czy wnioskodawcy spełniają wymogi związane z byciem partnerem biznesowym;

c) uwzględnienie statusu uczestnika programu przyznanego przez organ celny drugiej Strony w celu zapewnienia priorytetowego traktowania, przyspieszonego przetwarzania, uproszczonych formalności i przyspieszonego zwolnienia dostaw w przypadku, kiedy chodzi o uczestnika programu;

d) dążenie do stworzenia wspólnego mechanizmu ciągłości działania, aby reagować na zakłócenia przepływów handlowych spowodowane wzrostem poziomu zagrożenia, zamknięciem granic lub klęskami żywiołowymi, sytuacjami niebezpiecznymi lub innego rodzaju poważnymi zdarzeniami, co pozwoliłoby organom celnym na usprawnienie i przyśpieszenie w możliwym zakresie obsługi priorytetowych ładunków związanych z uczestnikiem programu.

2. W następstwie procedury przeglądu, o której mowa w art. 7 ust. 2, każdy z organów celnych może — w miarę możliwości i we współpracy z innymi organami rządowymi — przyznać dalsze korzyści będące ułatwieniami, w tym usprawnienia procedur i większą przewidywalność zwolnienia ładunku.

3. Każdy z organów celnych zachowuje prawo zawieszenia korzyści przyznanych na podstawie niniejszej decyzji uczestnikom programu przez organ celny drugiej Strony. Takie zawieszenie korzyści przez organ celny jednej ze Stron jest uzasadniane i niezwłocznie przekazywane organowi celnemu drugiej Strony w celu skonsultowania się z nim i dokonania przez niego własnej oceny.

4. Każdy z organów celnych zgłasza organowi celnemu drugiej Strony nieprawidłowości dotyczące uczestników programu w celu zapewnienia przeprowadzenia natychmiastowej analizy stosowności korzyści i statusu przyznanych przez organ celny drugiej Strony.

Artykuł 5

Wymiana informacji i komunikacja

1. Organy celne usprawniają swoją komunikację w celu skutecznego wykonania niniejszej decyzji. Wymieniają informacje i wspierają komunikację w odniesieniu do swoich programów poprzez:

a) udostępnianie sobie nawzajem informacji na temat uczestników swoich programów, z zastrzeżeniem ust. 4;

b) dostarczanie na czas aktualnych informacji na temat funkcjonowania i rozwoju swoich programów;

c) wymianę informacji dotyczących polityki i trendów w zakresie bezpieczeństwa łańcucha dostaw;

d) zapewnienie skutecznej komunikacji między służbami Dyrekcji Generalnej ds. Podatków i Unii Celnej w Komisji Europejskiej a Generalną Administracją Ceł Chińskiej Republiki Ludowej w celu poprawy praktyk zarządzania ryzykiem w zakresie bezpieczeństwa łańcucha dostaw w odniesieniu do uczestników programu.

2. W przypadku wszelkiej wymiany informacji na podstawie niniejszej decyzji zastosowanie ma art. 17 Umowy o współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych.

3. Informacje i związane z nimi dane są wymieniane systematycznie w formie elektronicznej.

4. Szczegółowe informacje na temat uczestników programu, które mają być przedmiotem wymiany, ograniczają się do:

a) nazwy uczestnika programu;

b) adresu uczestnika programu;

c) statusu uczestnika programu;

d) daty zatwierdzenia lub pozwolenia;

e) zawieszenia i cofnięcia;

f) indywidualnego numeru pozwolenia (na przykład numery EORI lub AEO); oraz

g) innych szczegółowych informacji, które mogą zostać wspólnie określone przez organy celne, z zastrzeżeniem — w stosownych przypadkach — wszelkich niezbędnych gwarancji.

Artykuł 6

Przetwarzanie danych

1. Wszelkie informacje, w tym wszelkie dane osobowe wymieniane na podstawie niniejszej decyzji, są uzyskiwane, wykorzystywane i przetwarzane wyłącznie przez organy celne oraz wyłącznie do celów wykonywania niniejszej decyzji.

2. Wszelkie informacje przekazywane w jakiejkolwiek formie na podstawie niniejszej decyzji mają charakter poufny lub zastrzeżony, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami każdej ze Stron, oraz objęte są obowiązkiem zachowania tajemnicy służbowej.

3. Organy celne zapewniają, aby wymieniane informacje były dokładne i okresowo aktualizowane, oraz aby wprowadzono odpowiednie procedury ich usuwania. W przypadku gdy organ celny postanowi, że należy zmienić informacje dostarczane na podstawie niniejszej decyzji, organ celny przekazujący te informacje powiadamia niezwłocznie o takich zmianach organ celny, który otrzymuje informacje. Po powiadomieniu o takich zmianach organ celny, który otrzymuje informacje, niezwłocznie je rejestruje. Informacji nie można przetwarzać i przechowywać dłużej niż jest to konieczne do celów wykonywania niniejszej decyzji.

4. W przypadku wymiany informacji zawierających dane osobowe, zgodnie z art. 4 i 5 niniejszej decyzji, organy celne podejmują także odpowiednie środki w celu zapewnienia ochrony danych, ich bezpieczeństwa, poufności i integralności. Organy celne zapewniają w szczególności, aby:

a) wprowadzone zostały gwarancje w zakresie bezpieczeństwa (włącznie z gwarancjami elektronicznymi), które — zgodnie z zasadą ograniczonego dostępu — zapewniają kontrolę dostępu do informacji uzyskanych od organu celnego drugiej Strony na podstawie niniejszej decyzji oraz zapewniają, aby informacje były wykorzystywane tylko do celów niniejszej decyzji;

b) informacje uzyskane na podstawie niniejszej decyzji od organu celnego drugiej Strony były chronione przed nieuprawnionym dostępem, rozpowszechnianiem i dokonywaniem zmian, usunięciem lub zniszczeniem, z wyjątkiem sytuacji, których zakres jest właściwy do wdrożenia ust. 3;

c) informacje uzyskane na podstawie niniejszej decyzji od organu celnego drugiej Strony nie były przekazywane jakiejkolwiek innej stronie, jakiemukolwiek innemu państwu trzeciemu lub organizacji międzynarodowej lub innemu organowi władzy publicznej Strony przyjmującej, bez uprzedniej pisemnej zgody organu celnego, który dostarczył te informacje. Wszelkie informacje przekazane po otrzymaniu uprzedniej pisemnej zgody będą wykorzystywane na warunkach określonych w niniejszej decyzji i z zastrzeżeniem wszelkich ograniczeń ustanowionych przez organ, który je dostarczył;

d) informacje uzyskane od organu celnego drugiej Strony na podstawie niniejszej decyzji były stale przechowywane w bezpiecznych elektronicznych lub papierowych systemach przechowywania. Prowadzone są rejestry lub sporządzana dokumentacja, w których odnotowuje się wszelkie przypadki dostępu do informacji uzyskanych od organu celnego drugiej Strony, a także ich przetwarzania i wykorzystania.

5. W odniesieniu do wszelkich danych osobowych, które mogą być wymieniane na podstawie niniejszej decyzji, uczestnik programu może wystąpić z wnioskiem o dostęp do, sprostowanie, zablokowanie lub usunięcie dotyczących go danych, które są przetwarzane przez organ celny. Każdy z organów celnych informuje w pierwszej kolejności swoich uczestników programu o sposobie składania wniosku o dostęp do danych, sprostowanie ich, zablokowanie lub usunięcie. Organ celny, do którego wpłynie wniosek, dokonuje sprostowania nieprawidłowych lub niekompletnych danych.

6. W odniesieniu do wszelkich danych osobowych, które mogą być przedmiotem wymiany na podstawie niniejszej decyzji, członkowie programu — niezależnie od obywatelstwa i kraju zamieszkania — mają prawo do skutecznych administracyjnych i sądowych środków odwoławczych. W tym kontekście każdy z organów celnych informuje również uczestników programu o możliwościach odwołania na drodze administracyjnej lub sądowej.

7. Na wniosek organu celnego, który dostarcza informacje, organ celny, który je otrzymuje, musi zaktualizować, sprostować, zablokować lub usunąć nieprawidłowe lub niekompletne informacje otrzymane na podstawie niniejszej decyzji lub jeżeli ich gromadzenie lub dalsze przetwarzanie narusza niniejszą decyzję lub Umowę o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych.

8. Organ celny, który dowie się, że istotne informacje, które przekazał organowi celnemu drugiej Strony lub otrzymał od organu celnego drugiej Strony na podstawie niniejszej decyzji, są nieprawidłowe lub nierzetelne bądź budzą poważne wątpliwości, powiadamia o tym organ celny drugiej Strony. W przypadku gdy organ celny odkryje, że informacje, które otrzymał na podstawie niniejszej decyzji od organu celnego drugiej Strony, są nieprawidłowe, podejmuje on wszystkie środki, jakie uzna za właściwe, w celu ochrony przed korzystaniem z takich błędnych informacji, włącznie z uzupełnieniem, usunięciem lub sprostowaniem takich informacji.

9. Przestrzeganie przepisów niniejszego artykułu przez każdy z organów celnych podlega nadzorowi i przeglądowi prowadzonemu przez odpowiedni właściwy organ. W przypadku Unii tymi organami są Europejski Inspektor Ochrony Danych oraz organy ochrony danych państw członkowskich Unii, a w przypadku Chin tym organem jest Generalna Administracja Ceł Chińskiej Republiki Ludowej. Organy te muszą posiadać skuteczne uprawnienia do nadzoru, prowadzenia dochodzeń, interweniowania i przeglądu oraz — w stosownych przypadkach — dysponować prawem do zgłaszania naruszenia prawa do wystąpienia na drogę sądową. Zapewniają one, aby skargi dotyczące przypadków niedopełnienia warunków były przyjmowane i badane, aby udzielano na nie odpowiedzi oraz aby skutkowały podjęciem działań naprawczych.

10. Wspólny Komitet Współpracy Celnej dokonuje przeglądu przetwarzania danych osobowych na podstawie niniejszej decyzji. Przegląd taki ma miejsce na wniosek jednego z organów celnych i co najmniej raz na dwa lata. Każdy z organów celnych dostarcza niezbędne informacje na temat środków podjętych w celu zapewnienia zgodności oraz udziela dostępu do odpowiedniej dokumentacji, systemu i personelu oraz zaprzestaje wszelkiego przetwarzania danych, które okazuje się naruszać przepisy niniejszej decyzji.

Artykuł 7

Konsultacje i przegląd

1. Wszystkie kwestie związane z wykonywaniem niniejszej decyzji rozstrzygane są w drodze konsultacji między organami celnymi w ramach Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej.

2. Wspólny Komitet Współpracy Celnej przeprowadza regularne przeglądy wykonywania niniejszej decyzji. Przeglądy te mogą obejmować w szczególności:

a) wspólne weryfikacje mające na celu identyfikację silnych i słabych stron stosowania wzajemnego uznawania;

b) wymianę poglądów na temat informacji, jakie mają być przedmiotem wymiany, oraz korzyści, również przyszłych korzyści, które mają być przyznawane przedsiębiorcom zgodnie z art. 4 ust. 2;

c) wymianę poglądów na temat przepisów dotyczących bezpieczeństwa, takich jak protokoły, które mają być stosowane w trakcie poważnych zdarzeń naruszających bezpieczeństwo lub po takich zdarzeniach (wznowienie działalności), lub gdy okoliczności uzasadniają zawieszenie wzajemnego uznawania;

d) analizę zawieszenia korzyści, o których mowa w art. 4 ust. 3 niniejszej decyzji;

e) przegląd wykonywania art. 6 niniejszej decyzji.

Artykuł 8

Obowiązywanie i zawieszenie

1. Współpraca na podstawie niniejszej decyzji staje się skuteczna z dniem podpisania niniejszej decyzji.

2. Każdy z organów celnych może w każdej chwili zawiesić współpracę na podstawie niniejszej decyzji z zachowaniem co najmniej trzydziestodniowego (30) terminu powiadomienia.

Sporządzono w Pekinie 16 maja 2014 r. W imieniu Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej UE-Chiny W imieniu Komisji Europejskiej Algirdas ŠEMETA W imieniu Generalnej Administracji Ceł Chińskiej Republiki Ludowej YU Guangzhou

(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1).

(2) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1).