ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 93/30

DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 18/2015

z dnia 25 lutego 2015 r.

zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2016/506]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Rady (UE) nr 518/2013 z dnia 13 maja 2013 r. dostosowujące rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w związku z przystąpieniem Republiki Chorwacji (1).

(2) Umowa w sprawie udziału Republiki Chorwacji w Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) („umowa o rozszerzeniu EOG z 2014 r.”) podpisana w Brukseli w dniu 11 kwietnia 2014 r. jest tymczasowo stosowania w stosunku do sygnatariuszy od dnia 12 kwietnia 2014 r., a zatem niniejsza decyzja powinna być tymczasowo stosowania w oczekiwaniu na wejście w życie umowy o rozszerzeniu EOG z 2014 r.

(3) Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do Porozumienia EOG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ

Artykuł 1

W pkt 13 (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009) w rozdziale XV załącznika II do Porozumienia EOG dodaje się, co następuje:

„, zmienione:

— 32013 R 0518: rozporządzeniem Rady (UE) nr 518/2013 z dnia 13 maja 2013 r. (Dz.U. L 158 z 10.6.2013, s. 72).”.

Artykuł 2

Teksty rozporządzenia (UE) nr 518/2013 w językach islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 26 lutego 2015 r., pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*), lub z dniem wejścia w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr 203/2014 z dnia 30 września 2014 r. (3) lub umowy o rozszerzeniu EOG z 2014 r., w zależności od tego, co nastąpi później.

W oczekiwaniu na wejście w życie umowy o rozszerzeniu EOG z 2014 r. niniejszą decyzję stosuje się tymczasowo od dnia 26 lutego 2015 r., pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG lub od dnia wejścia w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr 203/2014 z dnia 30 września 2014 r., w zależności od tego, co nastąpi później.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 25 lutego 2015 r. W imieniu Wspólnego Komitetu EOG Gianluca GRIPPA Przewodniczący

(1) Dz.U. L 158 z 10.6.2013, s. 72.

(2) Dz.U. L 170 z 11.6.2014, s. 5.

(*) Dz.U. L …

(3) Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 900/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. zmieniające, w celu dostosowania do postępu technicznego, rozporządzenie (WE) nr 440/2008 ustalające metody badań zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) (1).
ZAŁĄCZNIK

PROTOKÓŁ 3

dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej

Artykuł 1

Obowiązujące reguły pochodzenia

1. Do celów wykonania niniejszego Układu stosuje się dodatek I i odpowiednie postanowienia dodatku II do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (1) (zwanej dalej „Konwencją”).

2. Wszystkie odniesienia do „odpowiedniej umowy” zawarte w dodatku I i w odpowiednich postanowieniach dodatku II do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia traktuje się jako odniesienia do niniejszego Układu.

Artykuł 2

Rozstrzyganie sporów

1. Spory zaistniałe w związku z procedurami weryfikacji określonymi w art. 32 dodatku I do Konwencji, których nie można rozstrzygnąć pomiędzy organami celnymi wnioskującymi o przeprowadzenie weryfikacji a organami celnymi odpowiedzialnymi za przeprowadzenie weryfikacji, przekazuje się Wspólnemu Komitetowi.

2. We wszystkich przypadkach rozstrzyganie sporów pomiędzy importerem a organami celnymi kraju przywozu podlega prawodawstwu tego kraju.

Artykuł 3

Zmiany w protokole

Wspólny Komitet może podjąć decyzję o wprowadzeniu zmian do postanowień niniejszego protokołu.

Artykuł 4

Wystąpienie z Konwencji

1. Jeżeli Unia Europejska lub Organizacja Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy zawiadomią na piśmie depozytariusza Konwencji o zamiarze wystąpienia z Konwencji zgodnie z jej art. 9, Unia i Organizacja Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy niezwłocznie rozpoczną negocjacje w sprawie reguł pochodzenia w celu wdrożenia niniejszego Układu.

2. Do czasu wejścia w życie takich nowo wynegocjowanych reguł pochodzenia nadal mają zastosowanie do niniejszego Układu reguły pochodzenia zawarte w dodatku I do Konwencji oraz, w stosownych przypadkach, odpowiednie postanowienia dodatku II do Konwencji, mające zastosowanie w momencie wystąpienia. Jednakże począwszy od momentu wystąpienia, reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, odpowiednie postanowienia dodatku II do Konwencji uznaje się za umożliwiające dwustronną kumulację wyłącznie między Unią Europejską a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy.
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 1137/2014 z dnia 27 października 2014 r. zmieniające załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do obróbki niektórych podrobów zwierzęcych przeznaczonych do spożycia przez ludzi (1).
(10)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie środków spożywczych. Prawodawstwa w zakresie środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w rozdziale XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
(2)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie środków spożywczych. Prawodawstwa w zakresie środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w rozdziale XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
2)

w pkt 66hf (decyzja Komisji C (2010) 774 final) dodaje się tiret w brzmieniu: „— 32015 D 0561: decyzją wykonawczą Komisji C(2015) 561 z dnia 6 lutego 2015 r. zmieniającą decyzję Komisji C(2010) 774 w odniesieniu do kontroli bezpieczeństwa bagażu kabinowego. — 32015 D 0984: decyzją wykonawczą Komisji C(2015) 984 z dnia 19 lutego 2015 r. zmieniającą decyzję Komisji C(2010) 774 ustanawiającą szczegółowe środki w celu wprowadzenia w życie wspólnych podstawowych norm ochrony lotnictwa cywilnego w odniesieniu do ładunku lotniczego i poczty lotniczej przywożonych na terytorium Unii.”.
w)

w art. 23c: (i) w ust. 1 po słowie »Urząd« dodaje się słowa »lub, w przypadku gdy osoba będąca przedmiotem dochodzenia ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w państwie EFTA, Urząd Nadzoru EFTA«; (ii) w ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu: »Urzędnicy i inne osoby upoważnione przez Urząd są uprawnieni do udzielania Urzędowi Nadzoru EFTA wsparcia w wykonywaniu jego obowiązków wynikających z niniejszego artykułu i mają prawo do uczestnictwa w dochodzeniach na wniosek Urzędu.«; (iii) w odniesieniu do państw EFTA w ust. 2, 3 i 4 oraz w ust. 6 zdania pierwsze i drugie słowo »Urząd« otrzymuje brzmienie »Urząd Nadzoru EFTA«; (iv) w odniesieniu do państw EFTA ust. 3 zdanie drugie otrzymuje brzmienie: »W decyzji określa się przedmiot i cel dochodzenia, okresowe kary pieniężne przewidziane w art. 36b oraz prawo do skierowania decyzji do rozpatrzenia przez Trybunał EFTA zgodnie z art. 36 Porozumienia między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości.«; v) w odniesieniu do państw EFTA w ust. 6 zdanie trzecie słowa »aktach Urzędu« otrzymują brzmienie »aktach Urzędu i Urzędu Nadzoru EFTA«; (vi) w odniesieniu do państw EFTA ust. 6 zdanie czwarte otrzymuje brzmienie: »Zgodność z prawem decyzji Urzędu Nadzoru EFTA może być przedmiotem kontroli jedynie ze strony Trybunału EFTA zgodnie z Porozumieniem między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości.«;
2.

po pkt 37dn (rozporządzenie Komisji (UE) nr 1301/2014) dodaje się, co następuje: „37do. 32014 R 1302: rozporządzenie Komisji (UE) nr 1302/2014 z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie technicznej specyfikacji interoperacyjności odnoszącej się do podsystemu »Tabor — lokomotywy i tabor pasażerski« systemu kolei w Unii Europejskiej (Dz.U. L 356 z 12.12.2014, s. 228), sprostowane w Dz.U. L 10 z 16.1.2015, s. 45.”. Do celów Porozumienia EOG przepisy tego rozporządzenia odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań: a) W sekcji 7.3.2.12 załącznika dodaje się tekst w brzmieniu: „Przypadek szczególny dla Norwegii (»T«) W celu utrzymania nieograniczonego działania sieci norweskiej stosuje się następujące wymogi dla elektrycznych pojazdów trakcyjnych: — Pojemnościowy współczynnik mocy nie może być mniejszy niż 0,95 przy napięciach na przewodach jezdnych przekraczających 16,5 kV, w momencie gdy pojazd trakcyjny aktywnie pobiera energię elektryczną. — Moc pojemnościowa nie może przekroczyć 60 kVAr, w momencie gdy pojazd trakcyjny odzyskuje moc. — Indukcyjny współczynnik mocy nie może być mniejszy niż 0,95 przy napięciach na przewodach jezdnych poniżej 16,5 kV, w momencie gdy pojazd trakcyjny odzyskuje moc.”; b) W sekcji 7.3.2.14 załącznika do decyzji dodaje się tekst w brzmieniu: „Przypadek szczególny dla Norwegii (»T«) Ten przypadek szczególny ma zastosowanie do pojazdów kolejowych wykorzystywanych na liniach o niezmodernizowanej sieci trakcyjnej. Linie posiadające sieci trakcyjne zgodne z TSI wymieniono w regulaminie sieci. Geometria ślizgacza pantografu powinna być zgodna z normą EN 50367:2011, rysunek B.6 (1800 mm).”; c) Po sekcji 7.3.2.15 załącznika dodaje się tekst w brzmieniu: „7.3.2.15bis Nacisk statyczny pantografu (poziom składnika interoperacyjności) (4.2.8.2.9.5) Przypadek szczególny dla Norwegii (»T«) Ten przypadek szczególny ma zastosowanie do pojazdów kolejowych wykorzystywanych na liniach o niezmodernizowanej sieci trakcyjnej. Linie posiadające sieci trakcyjne zgodne z TSI wymieniono w regulaminie sieci. Podczas postoju nacisk statyczny pantografów powinien wynosić 55 N.”; d) W sekcji 7.3.2.16 załącznika do decyzji dodaje się tekst w brzmieniu: „Przypadek szczególny dla Norwegii (»T«) Ten przypadek szczególny ma zastosowanie do pojazdów kolejowych wykorzystywanych na liniach o niezmodernizowanej sieci trakcyjnej. Linie posiadające sieci trakcyjne zgodne z TSI wymieniono w regulaminie sieci. Oprócz zgodności z wymogami TSI pantografy muszą być zgodne z krzywą opartą na następującym wzorze: Fm = 0,00097v2 + 55, z tolerancją 10 %.”; e) W sekcji 7.4 załącznika dodaje się tekst w brzmieniu: „Warunki szczególne Norwegia W celu nieograniczonego dostępu taboru do sieci norweskiej w warunkach zimowych należy wykazać, że tabor spełnia następujące wymagania: — należy wybrać strefę temperatury T2 zgodnie z pkt 4.2.6.1.1, — należy wybrać trudne warunki związane z wystąpieniem śniegu, lodu i gradu określone w pkt 4.2.6.1.2.”.
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) 2015/1494 z dnia 4 września 2015 r. zmieniające załącznik XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) w odniesieniu do benzenu (1).
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić decyzję wykonawczą Komisji (UE) 2015/1358 z dnia 4 sierpnia 2015 r. zmieniającą załączniki XI, XII i XV do dyrektywy Rady 2003/85/WE w odniesieniu do wykazu laboratoriów upoważnionych do pracy z żywym wirusem pryszczycy oraz w odniesieniu do minimalnych norm bezpieczeństwa biologicznego mających zastosowanie do tych laboratoriów (1).
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1392 z dnia 13 sierpnia 2015 r. w sprawie zatwierdzenia substancji podstawowej fruktozy zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (1).
(1)

Ze względów praktycznych punkty w tytułach „AKTY PRAWNE NALEŻYCIE UWZGLĘDNIANE PRZEZ UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY”, „AKTY PRAWNE DO UWZGLĘDNIENIA PRZEZ UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY” oraz „II. OCHRONA UPRAWNIEŃ DO DODATKOWYCH ŚWIADCZEŃ EMERYTALNYCH LUB RENTOWYCH” w załączniku VI do Porozumienia EOG otrzymują zmienione oznaczenia.
(2)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1397 z dnia 14 sierpnia 2015 r. w sprawie odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej florasulam zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (2).
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) 2016/217 z dnia 16 lutego 2016 r. zmieniające załącznik XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) w odniesieniu do kadmu (1).
1)

po pkt 7d (dyrektywa 2006/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) wprowadza się punkty w brzmieniu: „7e. 32014 L 0030: dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/30/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do kompatybilności elektromagnetycznej (wersja przekształcona) (Dz.U. L 96 z 29.3.2014, s. 79). 7f. 32014 L 0034: dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/34/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do urządzeń i systemów ochronnych przeznaczonych do użytku w atmosferze potencjalnie wybuchowej (wersja przekształcona) (Dz.U. L 96 z 29.3.2014, s. 309). 7 g. 32014 L 0035: dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/35/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do udostępniania na rynku sprzętu elektrycznego przewidzianego do stosowania w określonych granicach napięcia (Dz.U. L 96 z 29.3.2014, s. 357).”;
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2198 z dnia 27 listopada 2015 r. w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej reskalur, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (1).
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) 2015/2113 z dnia 23 listopada 2015 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1126/2008 przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do Międzynarodowych Standardów Rachunkowości 16 i 41 (1).
1)

po pkt 21aa (decyzja Komisji 2007/230/WE) dodaje się, co następuje: „21b. 32014 R 0165: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz.U. L 60 z 28.2.2014, s. 1). Do celów niniejszego Porozumienia przepisy tego rozporządzenia odczytuje się z uwzględnieniem następującego dostosowania: w rozdziale I pkt 1 lit. a) załącznika II dodaje się punkt w brzmieniu: »Norwegia 16«.”;
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) 2016/355 z dnia 11 marca 2016 r. zmieniające załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów szczególnych dotyczących żelatyny, kolagenu i wysoko przetworzonych produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (1).
(2)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie spraw weterynaryjnych i środków spożywczych. Prawodawstwa w zakresie spraw weterynaryjnych i środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I oraz we wprowadzeniu do rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
(4)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie środków spożywczych. Prawodawstwa w zakresie środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono we wprowadzeniu do rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) 2016/266 z dnia 7 grudnia 2015 r. zmieniające, w celu dostosowania do postępu technicznego, rozporządzenie (WE) nr 440/2008 ustalające metody badań zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) (1).
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/389 z dnia 17 marca 2016 r. w sprawie odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej acibenzolar-S-metylowy, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (1).
PROTOKÓŁ I

w sprawie definicji pojęcia »produkty pochodzące« oraz metod współpracy administracyjnej

Artykuł 1

Obowiązujące reguły pochodzenia

1. Do celów wdrożenia niniejszego Układu stosuje się dodatek I oraz odpowiednie postanowienia dodatku II do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (1) (»Konwencja«).

2. Wszystkie odniesienia do »odpowiedniej umowy« zawarte w dodatku I i w odpowiednich postanowieniach dodatku II do Konwencji interpretowane są jako odniesienia do niniejszego Układu.

Artykuł 2

Rozstrzyganie sporów

1. Spory zaistniałe w związku z procedurami weryfikacji określonymi w art. 32 dodatku I do Konwencji, których nie można rozstrzygnąć pomiędzy organami celnymi wnioskującymi o przeprowadzenie weryfikacji a organami celnymi odpowiedzialnymi za przeprowadzenie tej weryfikacji, przekazuje się Podkomitetowi ds. Ceł. Postanowienia dotyczące mechanizmu rozstrzygania sporów określone w rozdziale 14 (Rozstrzyganie sporów) tytułu IV (Handel i zagadnienia związane z handlem) niniejszego Układu nie mają zastosowania.

2. We wszystkich przypadkach rozstrzyganie sporów pomiędzy importerem a organami celnymi kraju przywozu podlega prawodawstwu tego kraju.

Artykuł 3

Zmiany w Protokole

Podkomitet ds. Ceł może zdecydować o wprowadzeniu zmian do postanowień niniejszego Protokołu.

Artykuł 4

Wystąpienie z Konwencji

1. Jeżeli Unia Europejska lub Gruzja zawiadomi na piśmie depozytariusza Konwencji o zamiarze wystąpienia z Konwencji zgodnie z jej art. 9, Unia i Gruzja niezwłocznie rozpoczną negocjacje w sprawie reguł pochodzenia w celu wdrożenia niniejszego Układu.

2. Do czasu wejścia w życie takich nowo wynegocjowanych reguł pochodzenia do niniejszego Układu nadal mają zastosowanie reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, odpowiednie postanowienia dodatku II do Konwencji, mające zastosowanie w momencie wystąpienia. Jednakże począwszy od momentu wystąpienia, reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, odpowiednie postanowienia dodatku II do Konwencji uznaje się za umożliwiające dwustronną kumulację wyłącznie między Unią a Gruzją.

Artykuł 5

Postanowienia przejściowe – kumulacja

Niezależnie od art. 16 ust. 5 i art. 21 ust. 3 dodatku I do Konwencji, w przypadku gdy kumulacja obejmuje wyłącznie państwa EFTA, Wyspy Owcze, Unię, Turcję, uczestników procesu stabilizacji i stowarzyszenia, Republikę Mołdawii i Gruzję, dowodem pochodzenia może być świadectwo przewozowe EUR.1 lub deklaracja pochodzenia.
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/951 z dnia 15 czerwca 2016 r. w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej niskiego ryzyka Trichoderma atroviride szczep SC1, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (1).
(3)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/897 z dnia 8 czerwca 2016 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu Bacillus subtilis (C-3102) (DSM 15544) jako dodatku paszowego dla kur niosek i ryb ozdobnych (posiadacz zezwolenia Asahi Calpis Wellness Co. Ltd.) oraz zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1444/2006, (UE) nr 333/2010 i (UE) nr 184/2011 w odniesieniu do posiadacza zezwolenia (3).
(5)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie pasz i środków spożywczych. Prawodawstwa w zakresie pasz i środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I oraz we wstępie do rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) 2017/227 z dnia 9 lutego 2017 r. zmieniające załącznik XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) w odniesieniu do eteru bis(pentabromofenylowego) (1).