„31bb.

32011 L 0061: Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010 (Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 1). Do celów Porozumienia przepisy tej dyrektywy odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań: a) Nie naruszając przepisów Protokołu 1 do niniejszego Porozumienia i o ile niniejsze Porozumienie nie stanowi inaczej, pojęcia »państwo członkowskie (państwa członkowskie)« i »właściwe organy« należy rozumieć jako obejmujące, poza znaczeniem nadanym im w dyrektywie, odpowiednio państwa EFTA oraz ich właściwe organy. b) O ile niniejsze Porozumienie nie stanowi inaczej, Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) i Urząd Nadzoru EFTA współpracują ze sobą, wymieniają informacje i konsultują się między sobą do celów dyrektywy, w szczególności przed podjęciem jakiegokolwiek działania. c) Zawarte w tej dyrektywie odesłania do innych aktów mają zastosowanie w takim zakresie i w takiej formie, w jakich akty te zostały włączone do niniejszego Porozumienia. d) Odniesienia do uprawnień ESMA na mocy art. 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 w dyrektywie są rozumiane jako odniesienia, w przypadkach przewidzianych w i zgodnie z pkt 31i niniejszego załącznika, do uprawnień Urzędu Nadzoru EFTA odnośnie do państw EFTA. e) W odniesieniu do państw EFTA art. 4 ust. 1 lit. an) otrzymuje brzmienie: »‘podmioty specjalnego przeznaczenia utworzone do celów sekurytyzacji’ oznacza, podmioty, których jedynym celem jest prowadzenie sekurytyzacji w rozumieniu określonym poniżej, i innych działań, które są właściwe do osiągnięcia tego celu. Do celów niniejszej dyrektywy ‘sekurytyzacja’ oznacza transakcję lub kilka powiązanych transakcji, w których podmiot niezależny od inicjatora lub zakładu ubezpieczeń, lub zakładu reasekuracji, utworzony lub działający na potrzeby transakcji lub kilku powiązanych transakcji, dokonuje emisji instrumentów finansujących dla inwestorów, oraz ma miejsce jedna lub większa ilość poniższych okoliczności: a) aktywo lub pula aktywów zostają przeniesione, w całości lub w części, na podmiot niezależny od inicjatora, utworzony lub działający na potrzeby przeprowadzenia transakcji, lub kilku powiązanych transakcji, poprzez przeniesienie przysługującego inicjatorowi prawa własności aktywów lub faktycznego udziału w tych aktywach bądź przez subpartycypację; b) w której ryzyko kredytowe aktywa lub puli aktywów zostaje przeniesione, z zastosowaniem kredytowych instrumentów pochodnych, gwarancji lub innych podobnych instrumentów, w całości lub części, na podmiot inwestujący w instrumenty finansujące wyemitowane przez podmiot niezależny od inicjatora, utworzony lub działający na potrzeby transakcji lub kilku powiązanych transakcji; c) w której ryzyko ubezpieczeniowe zostaje przeniesione z zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji na podmiot od nich niezależny utworzony lub działający na potrzeby przeprowadzenia transakcji, lub kilku powiązanych transakcji, i w której podmiot finansuje w całości swoją ekspozycję na takie ryzyko poprzez emisję instrumentów finansujących i w której prawa inwestorów w instrumenty finansujące do otrzymania zapłaty są podporządkowane zobowiązaniom reasekuracyjnym tego podmiotu. Wyemitowane instrumenty finansujące nie stanowią zobowiązań płatniczych inicjatora, zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji.«. f) W art. 7 ust. 5 dodaje się akapit w brzmieniu: »ESMA ujmuje w centralnym rejestrze publicznym, o którym mowa w akapicie drugim, na tych samych warunkach, informacje dotyczące ZAFI uprawnionych przez właściwe organy państwa EFTA, zgodnie z niniejszą dyrektywą, AFI zarządzanych lub wprowadzanych do obrotu w EOG przez takich ZAFI oraz właściwy organ nadzorczy dla każdego ZAFI.«. g) W art. 9 ust. 6 i w art. 21 ust. 6 lit. b), ust. 7 i ust. 17 lit. b) słowa »prawo Unii« otrzymują brzmienie »Porozumienie EOG«. h) W art. 21 ust. 3 lit. c) w odniesieniu do państw EFTA słowa »21 lipca 2011 r.« otrzymują brzmienie »daty wejścia w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr 202/2016 z dnia 30 września 2016 r.«. i) w artykule 43: (i) w ust. 1 słowa »prawa Unii« otrzymują brzmienie »stosowanych na mocy postanowień Porozumienia EOG«; (ii) W ust. 2 w odniesieniu do państw EFTA, słowa »do dnia 22 lipca 2014 r.« otrzymują brzmienie »osiemnastu miesięcy od daty wejścia w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr 202/2016 z dnia 30 września 2016 r.«. j) W art. 47: (i) w ust. 1 akapit drugi i w ust. 2, 8 i 10 po słowie »Urząd« dodaje się słowa »lub, odpowiednio, Urząd Nadzoru EFTA«; (ii) w ust. 3 po słowie »Urzędem« dodaje się słowa », Urzędem Nadzoru EFTA«; (iii) w odniesieniu do państw EFTA w ust. 4, 5 i 9 słowo »Urząd« otrzymuje brzmienie »Urząd Nadzoru EFTA«; (iv) w ust. 7 dodaje się akapit w brzmieniu: »W sprawach dotyczących państw EFTA, przed przygotowaniem projektu zgodnie z art. 9 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 w świetle decyzji Urzędu Nadzoru EFTA na mocy ust. 4, Urząd konsultuje się w stosownych przypadkach z ERRS i innymi odnośnymi organami. Przekazuje on otrzymane uwagi do Urzędu Nadzoru EFTA.«. k) W art. 50 w odniesieniu do państw EFTA: (i) w ust. 1 po słowie »Urzędem« dodaje się słowa », Urzędem Nadzoru EFTA«; (ii) w ust. 4 akapit pierwszy po słowach »dostarczają je« dodaje się słowa »Urzędowi Nadzoru EFTA«. l) W art. 61, w odniesieniu do państw EFTA, słowa »22 lipca 2013 r.« i »22 lipca 2017 r.« otrzymują brzmienie », w którym upływa osiemnaście miesięcy od daty wejścia w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr 202/2016 z dnia 30 września 2016 r.«.