PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 289/2

UMOWA

między Unią Europejską a Republiką Armenii o ułatwieniach w wydawaniu wiz

UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „Unią”,

oraz

REPUBLIKA ARMENII, zwana dalej „Armenią”,

zwane dalej „Stronami”,

PRAGNĄC ułatwić bezpośrednie kontakty między ludźmi, będące ważnym warunkiem stałego rozwoju więzi gospodarczych, humanitarnych, kulturalnych, naukowych i innych, poprzez wprowadzenie ułatwień w wydawaniu wiz dla obywateli Armenii,

MAJĄC NA UWADZE Umowę o partnerstwie i współpracy między Unią i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Armenią, z drugiej strony, jak również zamiar zawarcia przez Strony układu o stowarzyszeniu między UE a Armenią,

UWZGLĘDNIAJĄC wspólne deklaracje przyjęte podczas szczytów Partnerstwa Wschodniego w Pradze i w Warszawie odpowiednio w dniach 7 maja 2009 r. i 30 września 2011 r., w których wyrażono poparcie polityczne dla liberalizacji systemu wizowego w bezpiecznym środowisku,

POTWIERDZAJĄC ponownie zamiar podjęcia w odpowiednim czasie stopniowych kroków w kierunku wprowadzenia ruchu bezwizowego dla swoich obywateli, pod warunkiem spełnienia warunków bezpiecznej mobilności i odpowiedniego zarządzania nią,

BIORĄC POD UWAGĘ fakt, że od dnia 10 stycznia 2013 r. wszyscy obywatele Unii są zwolnieni z obowiązku wizowego w przypadku podróży do Armenii nieprzekraczających 90 dni bądź tranzytu przez terytorium Armenii,

UZNAJĄC, że w przypadku ponownego wprowadzenia przez Armenię obowiązku wizowego dla obywateli Unii lub ich pewnych kategorii takie same ułatwienia przewidziane w niniejszej umowie dla obywateli Armenii automatycznie stosują się na zasadzie wzajemności do obywateli Unii,

BIORĄC POD UWAGĘ fakt, że wspomniany obowiązek wizowy może zostać ponownie wprowadzony jedynie w odniesieniu do wszystkich obywateli Unii lub pewnych kategorii obywateli Unii,

UZNAJĄC, że ułatwienia wizowe nie powinny prowadzić do nielegalnej migracji, oraz przykładając szczególną wagę do kwestii bezpieczeństwa i readmisji,

BIORĄC POD UWAGĘ Protokół w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz Protokół włączający dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, dołączone do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a także potwierdzając, że postanowienia niniejszej umowy nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii,

BIORĄC POD UWAGĘ Protokół w sprawie stanowiska Danii, dołączony do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, i potwierdzając, że postanowienia niniejszej umowy nie mają zastosowania do Królestwa Danii,

UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Cel i zakres stosowania

1. Celem niniejszej umowy jest wprowadzenie ułatwień w wydawaniu wiz obywatelom Armenii planującym pobyt nie dłuższy niż 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu.

2. W przypadku ponownego wprowadzenia przez Armenię obowiązku wizowego dla obywateli Unii lub ich pewnych kategorii takie same ułatwienia przewidziane w niniejszej umowie dla obywateli Armenii automatycznie stosują się na zasadzie wzajemności do obywateli Unii.

Artykuł 2

Postanowienia ogólne

1. Ułatwienia wizowe, o których mowa w niniejszej umowie, mają zastosowanie do obywateli Armenii jedynie w takim zakresie, w jakim nie są oni zwolnieni z obowiązku wizowego na mocy przepisów ustawowych i wykonawczych Unii lub państw członkowskich, postanowień niniejszej umowy lub innych umów międzynarodowych.

2. W odniesieniu do zagadnień nieobjętych postanowieniami niniejszej umowy, takich jak: odmowa wydania wizy, uznawanie dokumentów podróży, dowód posiadania wystarczających środków utrzymania, odmowa wjazdu oraz procedury wydalania osób, stosuje się prawo krajowe Armenii, prawo państw członkowskich bądź prawo unijne.

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszej umowy:

a) „państwo członkowskie” oznacza każde państwo członkowskie Unii Europejskiej, z wyjątkiem Królestwa Danii, Republiki Irlandii oraz Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej;

b) „obywatel Unii” oznacza każdego obywatela państwa członkowskiego zgodnie z definicją zawartą w lit. a);

c) „obywatel Armenii” oznacza każdą osobę, która posiada obywatelstwo Armenii zgodnie z prawodawstwem Republiki Armenii;

d) „wiza” oznacza zezwolenie wydane przez państwo członkowskie na tranzyt przez terytorium państw członkowskich lub planowany pobyt na terytorium państw członkowskich nie dłuższy niż 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu;

e) „osoba zamieszkująca legalnie” oznacza każdego obywatela Armenii, który został upoważniony lub uprawniony na podstawie prawa unijnego lub przepisów krajowych do pobytu na terytorium jednego z państw członkowskich przez okres dłuższy niż 90 dni.

Artykuł 4

Dokumenty potwierdzające cel podróży

1. W odniesieniu do niżej wymienionych kategorii obywateli Armenii za wystarczające uznaje się następujące dokumenty uzasadniające cel podróży na terytorium drugiej Strony:

a) w przypadku bliskich krewnych – współmałżonków, dzieci (w tym przysposobionych), rodziców (w tym opiekunów), dziadków, wnuków – odwiedzających obywateli Armenii legalnie zamieszkujących na terytorium państw członkowskich lub obywateli Unii zamieszkujących na terytorium państwa członkowskiego, którego są obywatelami: — pisemny wniosek osoby przyjmującej;

b) w przypadku członków oficjalnych delegacji, w tym stałych członków takich delegacji, którzy na oficjalne zaproszenie skierowane do Armenii uczestniczą w spotkaniach, konsultacjach, negocjacjach lub programach wymiany, a także w wydarzeniach organizowanych na terytorium jednego z państw członkowskich przez organizacje międzyrządowe: — pismo sporządzone przez właściwy organ Armenii, potwierdzające, że wnioskodawca jest członkiem jej delegacji, względnie stałym członkiem jej delegacji, udającej się na terytorium drugiej Strony w celu wzięcia udziału w jednej z wyżej wymienionych imprez, wraz z kopią oficjalnego zaproszenia;

c) w przypadku uczniów, studentów, słuchaczy studiów podyplomowych oraz towarzyszących im nauczycieli, którzy odbywają podróż w celu podjęcia nauki lub odbycia szkoleń, w tym w ramach programów wymiany oraz innych działań szkolnych: — pisemny wniosek lub zaświadczenie o wpisaniu na listę uczniów/studentów, sporządzone przez przyjmujący uniwersytet, kolegium bądź szkołę, lub legitymacja uczniowska/studencka bądź zaświadczenie z kursów, na które uczęszczać będzie dana osoba;

d) w przypadku osób podróżujących w celach medycznych i – w razie konieczności – osób im towarzyszących: — dokument urzędowy wystawiony przez daną instytucję medyczną, poświadczający konieczność objęcia danej osoby opieką medyczną w tej instytucji, konieczność obecności osoby towarzyszącej oraz dowód posiadania wystarczających środków finansowych na pokrycie kosztów leczenia;

e) w przypadku dziennikarzy i członków ekipy technicznej towarzyszących im w celach zawodowych: — zaświadczenie lub inny dokument wydany przez organizację zawodową lub pracodawcę osoby ubiegającej się o wizę, stanowiący dowód na to, że dana osoba jest zawodowym dziennikarzem, i zaświadczający, że cel podróży wiąże się z zadaniem dziennikarskim, lub stanowiący dowód na to, że dana osoba jest członkiem ekipy technicznej towarzyszącej dziennikarzowi w celach zawodowych;

f) w przypadku uczestników międzynarodowych imprez sportowych i osób im towarzyszących w celach zawodowych: — pisemne zaproszenie wystosowane przez organizację przyjmującą, właściwe organy, krajowe związki sportowe lub krajowe komitety olimpijskie państw członkowskich;

g) w przypadku przedsiębiorców i przedstawicieli organizacji branżowych: — pisemny wniosek sporządzony przez przyjmującą osobę prawną lub spółkę, organizację lub biuro bądź oddział takiej osoby prawnej lub spółki, władze państwowe lub lokalne państw członkowskich lub komitety organizacyjne wystaw, konferencji i sympozjów handlowych oraz przemysłowych mających miejsce na terytorium jednego z państw członkowskich, zatwierdzony przez właściwe organy zgodnie z przepisami krajowymi;

h) w przypadku przedstawicieli wolnych zawodów biorących udział w międzynarodowych wystawach, konferencjach, sympozjach, seminariach lub innych podobnych imprezach: — pisemny wniosek sporządzony przez organizację przyjmującą, zawierający potwierdzenie, że dana osoba uczestniczy w imprezie;

i) w przypadku przedstawicieli organizacji społeczeństwa obywatelskiego oraz osób zaproszonych przez organizacje niekomercyjne wspólnoty ormiańskiej zarejestrowane w państwach członkowskich, którzy odbywają podróż w celu odbycia szkoleń, wzięcia udziału w seminariach i konferencjach, w tym w ramach programów wymiany lub programów wsparcia wspólnoty panormiańskiej i ormiańskiej: — pisemny wniosek wydany przez organizację przyjmującą, zaświadczenie potwierdzające, że dana osoba reprezentuje organizację społeczeństwa obywatelskiego lub uczestniczy w działaniach wsparcia wspólnoty panormiańskiej i ormiańskiej, i zaświadczenie o założeniu takiej organizacji z odpowiedniego rejestru, sporządzone przez organ państwowy zgodnie z przepisami krajowymi;

j) w przypadku osób biorących udział w działaniach naukowych, akademickich, kulturalnych lub artystycznych, w tym programach uniwersyteckich i innych programach wymiany: — pisemny wniosek sporządzony przez organizację przyjmującą uczestnika tych działań;

k) w przypadku kierowców przewożących ładunki w ruchu międzynarodowym i świadczących usługi transportu pasażerskiego, przemieszczających się na terytorium państw członkowskich pojazdami zarejestrowanymi w Armenii: — pisemny wniosek sporządzony przez krajowe stowarzyszenie (związek) przewoźników Armenii zajmujących się międzynarodowym transportem drogowym, w którym podaje się cel, trasę, czas trwania i częstotliwość przejazdów;

l) w przypadku uczestników oficjalnych programów wymiany organizowanych przez miasta partnerskie i inne jednostki komunalne: — pisemny wniosek sporządzony przez kierowników administracji/burmistrzów tych miast lub władze gminne;

m) w przypadku osób pragnących odwiedzić cmentarz wojskowy lub cywilny: — oficjalny dokument potwierdzający istnienie i fakt utrzymywania grobu, a także pokrewieństwo lub inny związek łączący wnioskodawcę z pochowanym.

2. Do celów niniejszego artykułu pisemny wniosek musi zawierać następujące informacje:

a) w przypadku osoby zaproszonej: imię i nazwisko, datę urodzenia, płeć, obywatelstwo, numer paszportu, czas i cel podróży, liczbę poprzednich wjazdów oraz w stosownych przypadkach imiona i nazwiska małżonka i dzieci towarzyszących osobie zaproszonej;

b) w przypadku osoby zapraszającej: imię, nazwisko i adres;

c) w przypadku gdy strona zapraszająca jest osobą prawną, spółką lub organizacją: pełną nazwę i adres oraz — jeśli wniosek sporządza organizacja lub organ – imię i nazwisko oraz stanowisko osoby podpisującej wniosek, — jeśli strona zapraszająca jest osobą prawną, spółką lub biurem albo oddziałem takiej osoby prawnej lub spółki z siedzibą na terytorium jednego z państw członkowskich – numer rejestracyjny w formie wymaganej przez prawo krajowe danego państwa członkowskiego.

3. W przypadku osób, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, wszystkie kategorie wiz wydaje się według procedury uproszczonej, nie wymagając żadnego innego uzasadnienia, zaproszenia ani zatwierdzenia dotyczącego celu podróży, przewidzianego w ustawodawstwie Stron.

Artykuł 5

Wydawanie wiz wielokrotnego wjazdu

1. Misje dyplomatyczne oraz urzędy konsularne państw członkowskich wydają wizy wielokrotnego wjazdu o okresie ważności pięciu lat następującym kategoriom osób:

a) współmałżonkom, dzieciom (w tym przysposobionym) poniżej 21. roku życia lub pozostającym na utrzymaniu rodziców, rodzicom (w tym opiekunom) – odwiedzającym obywateli Armenii legalnie zamieszkujących na terytorium państw członkowskich lub obywateli Unii zamieszkujących na terytorium państwa członkowskiego, którego są obywatelami;

b) członkom rządów krajowych i regionalnych, Trybunałów Konstytucyjnych i Sądów Najwyższych wykonującym swoje obowiązki, w przypadku gdy nie są oni zwolnieni z obowiązku wizowego na mocy niniejszej umowy;

c) stałym członkom oficjalnych delegacji, którzy na oficjalne zaproszenie wystosowane do Armenii uczestniczą regularnie w spotkaniach, konsultacjach, negocjacjach lub programach wymiany, a także w imprezach organizowanych na terytorium państw członkowskich przez organizacje międzyrządowe.

W drodze odstępstwa, w przypadkach gdy konieczność lub zamiar częstego lub regularnego podróżowania są wyraźnie ograniczone do krótszego okresu, okres ważności wizy wielokrotnego wjazdu ogranicza się do tego okresu, w szczególności gdy:

— w przypadku osób wymienionych w lit. a) – okres ważności zezwolenia na legalny pobyt obywateli Armenii legalnie zamieszkujących w Unii,

— w przypadku osób wymienionych w lit. b) – okres ich kadencji,

— w przypadku osób wymienionych w lit. c) – okres pełnienia funkcji stałego członka oficjalnej delegacji

jest krótszy niż pięć lat.

2. Misje dyplomatyczne oraz urzędy konsularne państw członkowskich wydają wizy wielokrotnego wjazdu o okresie ważności jednego roku następującym kategoriom osób, pod warunkiem że w roku poprzednim osoby takie otrzymały przynajmniej jedną wizę i z której skorzystały zgodnie z przepisami prawnymi dotyczącymi wjazdu do danego państwa i pobytu w nim:

a) członkom oficjalnych delegacji, którzy na oficjalne zaproszenie wystosowane do Armenii uczestniczą regularnie w spotkaniach, konsultacjach, negocjacjach lub programach wymiany, a także w imprezach organizowanych na terytorium państw członkowskich przez organizacje międzyrządowe;

b) przedstawicielom organizacji społeczeństwa obywatelskiego oraz osobom zaproszonym przez organizacje niekomercyjne wspólnoty ormiańskiej zarejestrowane w państwach członkowskich, którzy odbywają podróże do państw członkowskich w celu odbycia szkoleń, wzięcia udziału w seminariach i konferencjach, w tym w ramach programów wymiany lub programów wsparcia wspólnoty panormiańskiej i ormiańskiej;

c) przedstawicielom wolnych zawodów biorącym udział w międzynarodowych wystawach, konferencjach, sympozjach, seminariach lub innych podobnych imprezach, którzy odbywają regularne podróże do państw członkowskich;

d) osobom biorącym udział w działaniach naukowych, kulturalnych lub artystycznych, w tym programach uniwersyteckich i innych programach wymiany, odbywającym regularne podróże do państw członkowskich;

e) studentom oraz słuchaczom studiów podyplomowych, którzy odbywają regularne podróże w celu podjęcia nauki lub odbycia szkoleń, w tym w ramach programów wymiany;

f) uczestnikom oficjalnych programów wymiany organizowanych przez miasta partnerskie i inne jednostki komunalne;

g) osobom zmuszonym do odbywania regularnych podróży w celach medycznych i – w razie konieczności – osobom im towarzyszącym;

h) dziennikarzom i członkom ekipy technicznej towarzyszącym im w celach zawodowych:

i) przedsiębiorcom i przedstawicielom organizacji branżowych, którzy odbywają regularne podróże do państw członkowskich;

j) uczestnikom międzynarodowych imprez sportowych i osobom towarzyszącym im w celach zawodowych;

k) kierowcom przewożącym ładunki w ruchu międzynarodowym i świadczącym usługi transportu pasażerskiego, przemieszczającym się na terytorium państw członkowskich pojazdami zarejestrowanymi w Armenii.

W drodze odstępstwa od zdania pierwszego, w przypadkach gdy konieczność lub zamiar częstego lub regularnego podróżowania są wyraźnie ograniczone do krótszego okresu, okres ważności wizy wielokrotnego wjazdu ogranicza się do tego okresu.

3. Misje dyplomatyczne oraz urzędy konsularne państw członkowskich wydają wizy wielokrotnego wjazdu o okresie ważności co najmniej dwóch lat i maksymalnie pięciu lat osobom należącym do kategorii wymienionych w ust. 2 niniejszego artykułu, pod warunkiem że w poprzednich dwóch latach osoby takie skorzystały z jednorocznych wiz wielokrotnego wjazdu zgodnie z przepisami prawnymi dotyczącymi wjazdu do danego państwa i pobytu w nim, chyba że konieczność lub zamiar częstego lub regularnego podróżowania jest wyraźnie ograniczony do krótszego okresu, w którym to przypadku okres ważności wizy wielokrotnego wjazdu ogranicza się do tego okresu.

4. Całkowity czas pobytu osób, o których mowa w ust. 1–3 niniejszego artykułu, na terytorium państw członkowskich nie może przekraczać 90 dni w każdym 180-dniowym okresie.

Artykuł 6

Opłaty za rozpatrzenie wniosku wizowego

1. Opłata za rozpatrzenie wniosku wizowego wynosi 35 EUR.

Wyżej wymieniona kwota może ulec zmianie zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 14 ust. 4.

2. Bez uszczerbku dla ust. 3 niniejszego artykułu w odniesieniu do niżej wymienionych kategorii obywateli odstępuje się od pobierania opłaty za rozpatrzenie wniosku wizowego:

a) emeryci i renciści;

b) dzieci poniżej 12. roku życia;

c) członkowie rządów krajowych i regionalnych, Trybunałów Konstytucyjnych i Sądów Najwyższych, w przypadku gdy nie są oni zwolnieni z obowiązku wizowego na mocy niniejszej umowy;

d) osoby niepełnosprawne i – w razie konieczności – ich opiekunowie;

e) bliscy krewni – współmałżonkowie, dzieci (w tym przysposobione), rodzice (w tym opiekunowie), dziadkowie lub wnuki – obywateli Armenii legalnie zamieszkujących na terytorium państw członkowskich lub obywateli Unii zamieszkujących na terytorium państwa członkowskiego, którego są obywatelami;

f) członkowie oficjalnych delegacji, w tym stali członkowie oficjalnych delegacji, którzy na oficjalne zaproszenie skierowane do Armenii uczestniczą w spotkaniach, konsultacjach, negocjacjach lub programach wymiany, a także w wydarzeniach organizowanych na terytorium jednego z państw członkowskich przez organizacje międzyrządowe:

g) uczniowie, studenci, słuchacze studiów podyplomowych oraz towarzyszący im nauczyciele, którzy odbywają podróż w celu podjęcia nauki lub odbycia szkoleń, w tym w ramach programów wymiany oraz innych działań szkolnych;

h) dziennikarze i członkowie ekipy technicznej towarzyszący im w celach zawodowych;

i) uczestnicy międzynarodowych imprez sportowych i osoby towarzyszące im w celach zawodowych;

j) przedstawiciele organizacji społeczeństwa obywatelskiego oraz osoby zaproszone przez organizacje niekomercyjne wspólnoty ormiańskiej zarejestrowane w państwach członkowskich, którzy odbywają podróż w celu odbycia szkoleń, wzięcia udziału w seminariach i konferencjach, w tym w ramach programów wymiany lub programów wsparcia wspólnoty panormiańskiej i ormiańskiej;

k) osoby biorące udział w działaniach naukowych, akademickich, kulturalnych lub artystycznych, w tym programach uniwersyteckich i innych programach wymiany;

l) osoby, które przedstawiły dowody potwierdzające konieczność wyjazdu z przyczyn humanitarnych, w tym w celu podjęcia pilnego leczenia, oraz osoby im towarzyszące, lub w celu wzięcia udziału w pogrzebie bliskiego krewnego albo odwiedzenia ciężko chorego bliskiego krewnego.

3. Jeśli państwo członkowskie współpracuje z zewnętrznym usługodawcą w zakresie wystawiania wiz, zewnętrzny usługodawca może pobierać opłatę za usługę. Ta opłata za usługę jest proporcjonalna do kosztów ponoszonych przez usługodawcę zewnętrznego z tytułu wykonywania swoich zadań i nie przekracza 30 EUR. Państwa członkowskie utrzymują możliwość składania wniosków przez wszystkie osoby ubiegające się o wizę bezpośrednio w ich konsulatach.

Usługodawca zewnętrzny wykonuje swoje działania na rzecz Unii zgodnie z kodeksem wizowym i w pełnym poszanowaniu przepisów prawa Armenii.

Artykuł 7

Czas trwania procedur rozpatrywania wniosków wizowych

1. Misje dyplomatyczne oraz urzędy konsularne państw członkowskich podejmują decyzję w sprawie wniosku o wydanie wizy w ciągu 10 dni kalendarzowych od dnia wpłynięcia wniosku i dokumentów wymaganych do wydania wizy.

2. W indywidualnych przypadkach, szczególnie w razie konieczności przeprowadzenia dokładniejszej analizy wniosku, okres na podjęcie decyzji w sprawie wniosku wizowego można przedłużyć do 30 dni kalendarzowych.

3. W nagłych przypadkach termin na podjęcie decyzji w sprawie wniosku wizowego można skrócić do dwóch dni roboczych lub mniej.

4. Jeśli od osób ubiegających się o wizę wymaga się umówienia się na spotkanie w celu złożenia wniosku, spotkanie takie odbywa się z reguły w ciągu dwóch tygodni od dnia, w którym zażądano spotkania. W uzasadnionych przypadkach nagłych konsulaty mogą zezwolić osobom ubiegającym się o wizę na złożenie wniosku bez umówionego spotkania albo wyznaczają takie spotkanie w trybie natychmiastowym.

Artykuł 8

Wyjazd w przypadku zgubienia lub kradzieży dokumentów

Obywatel Unii lub Armenii, który zgubił swój dowód tożsamości lub któremu taki dokument skradziono podczas pobytu na terytorium Armenii lub państw członkowskich, może opuścić terytorium Armenii lub państw członkowskich na podstawie ważnego dowodu tożsamości upoważniającego do przekroczenia granicy, wydanego przez misję dyplomatyczną lub urząd konsularny danego państwa członkowskiego lub Armenii, bez konieczności posiadania wizy lub innego rodzaju upoważnienia.

Artykuł 9

Przedłużenie okresu ważności wizy w wyjątkowych okolicznościach

Obywatelom Armenii, którzy z powodu siły wyższej lub z powodów humanitarnych nie mogą opuścić terytorium państw członkowskich przed upływem terminu ważności wizy, okres ważności wizy przedłuża się nieodpłatnie zgodnie z przepisami prawa państwa członkowskiego, w którym przebywają, na czas niezbędny dla przywrócenia możliwości powrotu do państwa zamieszkania.

Artykuł 10

Paszporty dyplomatyczne

1. Obywatele Armenii posiadający ważny paszport dyplomatyczny mogą wjechać na terytorium państw członkowskich, opuścić to terytorium lub przejechać przez nie bez wizy.

2. Osoby, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, mogą pozostać na terytorium państw członkowskich bez wizy nie dłużej niż przez 90 dni w każdym 180-dniowym okresie.

Artykuł 11

Ważność terytorialna wiz

Z zastrzeżeniem krajowych zasad i uregulowań państw członkowskich dotyczących bezpieczeństwa narodowego oraz z zastrzeżeniem unijnych zasad dotyczących wiz z ograniczoną ważnością terytorialną obywatele Armenii uprawnieni są do podróżowania w granicach terytorium państw członkowskich na takich samych zasadach, jak obywatele Unii.

Artykuł 12

Wspólny Komitet ds. Zarządzania Umową

1. Strony powołują Wspólny Komitet ekspertów (dalej zwany „komitetem”), w skład którego wchodzą przedstawiciele Unii oraz Armenii. Unię reprezentuje Komisja Europejska, którą wspomagają eksperci z państw członkowskich.

2. Komitet wykonuje zadania obejmujące w szczególności:

a) monitorowanie wykonania niniejszej umowy;

b) proponowanie zmian lub uzupełnień do niniejszej umowy;

c) rozstrzyganie sporów dotyczących interpretacji bądź stosowania postanowień niniejszej umowy.

3. Posiedzenia komitetu odbywają się w miarę potrzeby na wniosek jednej ze Stron, przynajmniej raz w roku.

4. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.

Artykuł 13

Stosunek niniejszej umowy do umów dwustronnych między państwami członkowskimi a Armenią

Od momentu wejścia w życie niniejsza umowa staje się nadrzędna wobec postanowień dwustronnych lub wielostronnych umów lub porozumień zawartych między poszczególnymi państwami członkowskimi a Armenią w zakresie, w jakim postanowienia tych umów lub porozumień dotyczą zagadnień objętych niniejszą umową.

Artykuł 14

Postanowienia końcowe

1. Strony ratyfikują lub zatwierdzają niniejszą umowę zgodnie ze swoimi wewnętrznymi procedurami, a umowa wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Strony zawiadomią się wzajemnie o zakończeniu wyżej wymienionych procedur.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1 niniejszego artykułu niniejsza umowa wchodzi w życie dopiero w dniu wejścia w życie umowy o readmisji między Unią Europejską a Armenią, jeśli dzień ten przypada po dniu, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

3. Niniejsza umowa zostaje zawarta na czas nieokreślony z zastrzeżeniem możliwości jej wypowiedzenia zgodnie z ust. 6 niniejszego artykułu.

4. Niniejszą umowę można zmieniać za pisemnym porozumieniem Stron. Zmiany wchodzą w życie po dokonaniu przez Strony wzajemnych zawiadomień o zakończeniu koniecznych w tym celu procedur wewnętrznych.

5. Każda ze Stron może zawiesić wykonywanie części lub wszystkich postanowień niniejszej umowy ze względu na porządek publiczny, ochronę bezpieczeństwa narodowego lub ochronę zdrowia publicznego. O decyzji w sprawie zawieszenia należy zawiadomić drugą Stronę nie później niż 48 godzin przed jej wejściem w życie. Z chwilą ustania powodów zawieszenia umowy Strona, która zawiesiła stosowanie niniejszej umowy, bezzwłocznie zawiadamia o tym drugą Stronę.

6. Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszą umowę w drodze pisemnego powiadomienia drugiej Strony. Niniejsza umowa przestaje obowiązywać po upływie 90 dni od daty takiego zawiadomienia.

Niniejszą umowę sporządzono w Brukseli, dnia 17 grudnia 2012 r., w dwóch egzemplarzach w każdym z języków: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i ormiańskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny. За Европейския съюз Por la Unión Europea Za Evropskou unii For Den Europæiske Union Für die Europäische Union Euroopa Liidu nimel Για την Ευρωπαϊκή Ένωση For the European Union Pour l'Union européenne Per l'Unione europea Eiropas Savienības vārdā – Europos Sąjungos vardu Az Európai Unió részéről Għall-Unjoni Ewropea Voor de Europese Unie W imieniu Unii Europejskiej Pela União Europeia Pentru Uniunea Europeană Za Európsku úniu Za Evropsko unijo Euroopan unionin puolesta För Europeiska unionen За Pепублика Армения Por la República de Armenia Za Arménskou republiku For Republikken Armenien Für die Republik Armenien Armeenia Vabariigi nimel Για τη Δημοκρατία της Αρμενίας For the Republic of Armenia Pour la République d'Arménie Per la Repubblica di Armenia Armēnijas Republikas vārdā – Armėnijos Respublikos vardu Örmény Köztársaság részéről Għar-Repubblika tal-Armenja Voor de Republiek Armenië W imieniu Republiki Armenii Pela República da Arménia Pentru Republica Armenia Za Arménsku republiku Za Republiko Armenijo Armenian tasavallan puolesta För Republiken Armenien

PROTOKÓŁ do umowy dotyczący państw członkowskich, które nie w pełni stosują dorobek Schengen Państwa członkowskie, które są związane dorobkiem Schengen, ale które nie wydają jeszcze wiz Schengen, w oczekiwaniu na stosowne decyzje Rady w tej kwestii, wydają wizy krajowe, których ważność ogranicza się do ich własnego terytorium. Zgodnie z decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 582/2008/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. wprowadzającą uproszczony system kontroli osób na granicach zewnętrznych oparty na jednostronnym uznawaniu przez Bułgarię, Cypr i Rumunię niektórych dokumentów za równorzędne z ich wizami krajowymi do celów przejazdu tranzytem przez ich terytoria (1) podjęto zharmonizowane środki w celu ułatwienia tranzytu osób posiadających wizę Schengen lub zezwolenie na pobyt w obszarze Schengen przez terytorium państw członkowskich, które jeszcze nie w pełni stosują dorobek Schengen. (1) Dz.U. L 161 z 20.6.2008, s. 30.

Wspólna Deklaracja w sprawie Art. 10 umowy dotyczącego paszportów dyplomatycznych Unia lub Armenia mogą skorzystać z prawa do częściowego zawieszenia umowy, a w szczególności jej art. 10, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 14 ust. 5, jeśli druga Strona nadużywa praw wynikających z art. 10 lub jeśli jego stosowanie prowadzi do zagrożenia bezpieczeństwa publicznego. Jeśli wykonanie art. 10 zostaje zawieszone, obie Strony rozpoczynają konsultacje na forum Wspólnego Komitetu powołanego na mocy umowy celem rozwiązania problemów, które doprowadziły do zawieszenia. Obie strony deklarują w pierwszym rzędzie gotowość zapewnienia wysokiego poziomu zabezpieczeń paszportów dyplomatycznych, w szczególności poprzez zastosowanie identyfikatorów biometrycznych. Unia zapewnia ze swojej strony takie zabezpieczenia zgodnie z wymogami określonymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2252/2004 z dnia 13 grudnia 2004 r. w sprawie norm dotyczących zabezpieczeń i danych biometrycznych w paszportach i dokumentach podróży wydawanych przez państwa członkowskie (1). (1) Dz.U. L 385 z 29.12.2004, s. 1.

Deklaracja Unii Europejskiej dotycząca dokumentów, jakie należy złożyć wraz z wnioskiem o wizę krótkoterminową Unia Europejska nasili starania na rzecz sporządzenia przed wejściem w życie umowy między Unią Europejską a Republiką Armenii o ułatwieniach w wydawaniu wiz, wykazu minimalnych wymogów, by zapewnić wnioskodawcom armeńskim spójne i jednolite informacje podstawowe zgodnie z art. 47 ust. 1 lit. a) kodeksu wizowego oraz stosować wobec nich zasadniczo te same wymogi dotyczące dokumentów uzupełniających Informacje, o których mowa powyżej, należy szeroko rozpowszechnić (na tablicach informacyjnych w urzędach konsularnych, w ulotkach, na stronach internetowych itp.).

Wspólna deklaracja Dotycząca Danii Strony przyjmują do wiadomości, że niniejsza umowa nie ma zastosowania do procedur wydawania wiz przez misje dyplomatyczne i służby konsularne Danii. W związku z tym wskazane jest, aby władze Danii i Armenii zawarły niezwłocznie dwustronną umowę o ułatwieniach w wydawaniu wiz krótkoterminowych na warunkach podobnych do zawartych w umowie między Unią a Armenią.

Wspólna deklaracja dotycząca Zjednoczonego Królestwa oraz Irlandii Strony przyjmują do wiadomości, że niniejsza umowa nie ma zastosowania do terytorium Zjednoczonego Królestwa ani Irlandii. W związku z tym wskazane jest, aby władze Zjednoczonego Królestwa, Irlandii oraz Armenii zawarły dwustronne umowy o ułatwieniach w wydawaniu wiz.

Wspólna deklaracja dotycząca Islandii, Norwegii, Szwajcarii oraz Liechtensteinu Strony przyjmują do wiadomości ścisłe związki między Unią a Szwajcarią, Islandią, Liechtensteinem i Norwegią, w szczególności na mocy umów z dnia 18 maja 1999 r. i 26 października 2004 r. dotyczących włączenia tych krajów we wprowadzanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen. W związku z tym wskazane jest, aby władze Szwajcarii, Islandii, Liechtensteinu, Norwegii oraz Armenii zawarły niezwłocznie dwustronne umowy o ułatwieniach w wydawaniu wiz krótkoterminowych na warunkach podobnych do zawartych w umowie między Unią a Armenią.