PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 347/3

UMOWA

między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską o współpracy w zakresie stosowania prawa konkurencji

UNIA EUROPEJSKA zwana dalej „Unią”,

z jednej strony, i

KONFEDERACJA SZWAJCARSKA zwana dalej „Szwajcarią”,

z drugiej strony,

zwane dalej „Stroną” lub „Stronami”;

MAJĄC NA UWADZE bliskie stosunki między Unią a Szwajcarią oraz uznając, że współpraca w zakresie działań antykonkurencyjnych przyczyni się do poprawy i wzmocnienia wzajemnych stosunków,

MAJĄC NA UWADZE, że należyte i skuteczne egzekwowanie prawa konkurencji jest istotnym aspektem efektywnego funkcjonowania ich rynków i wymiany handlowej między Stronami, a także leży w interesie ekonomicznym konsumentów,

MAJĄC NA UWADZE, że unijne i szwajcarskie systemy egzekwowania przepisów prawa konkurencji oparte są na tych samych zasadach oraz przewidują podobne uregulowania prawne,

UWZGLĘDNIAJĄC zmienione zalecenie Rady Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, przyjęte w dniu 27 i 28 lipca 1995 r., dotyczące współpracy między państwami będącymi członkami tej organizacji w dziedzinie praktyk antykonkurencyjnych, które wpływają na handel międzynarodowy;

A TAKŻE MAJĄC NA UWADZE, że współpraca i koordynacja, w tym wymiana informacji, a w szczególności przekazywanie informacji uzyskanych przez Strony w trakcie ich postępowań dochodzeniowych, przyczynią się do bardziej skutecznego egzekwowania prawa konkurencji obu Stron,

UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Cel

Celem niniejszej Umowy jest wsparcie skutecznego egzekwowania prawa konkurencji każdej ze Stron poprzez propagowanie współpracy i koordynacji między organami do spraw konkurencji każdej ze Stron, w tym wymianę informacji, oraz zapobieganie konfliktom między Stronami we wszelkich kwestiach dotyczących stosowania prawa konkurencji lub ograniczanie prawdopodobieństwa wystąpienia takich konfliktów.

Artykuł 2

Definicje

Na potrzeby niniejszej Umowy niżej wymienione terminy definiuje się w następujący sposób:

1) „organ do spraw konkurencji” i „organy do spraw konkurencji” Stron oznaczają: a) w przypadku Unii — Komisję Europejską, w zakresie jej obowiązków wynikających z przepisów prawa konkurencji Unii; oraz b) w przypadku Szwajcarii — komisję ds. konkurencji, wraz z jej Sekretariatem.

2) „właściwy organ państwa członkowskiego” oznacza organ każdego państwa członkowskiego Unii, odpowiedzialny za stosowanie prawa konkurencji. Po podpisaniu niniejszej Umowy, Unia przekaże rządowi Szwajcarii wykaz tych organów. Komisja Europejska będzie przekazywać właściwemu organowi Szwajcarii uaktualniony wykaz, każdorazowo w przypadku wprowadzenia do niego zmian;

3) „prawo konkurencji” oznacza: a) w odniesieniu do Unii Europejskiej — art. 101, 102 i 105 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 139/2004”), art. 53 i 54 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwanego dalej „Porozumieniem EOG”, gdy są one stosowane w połączeniu z art. 101 i 102 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz rozporządzenia wykonawcze do tych przepisów, wraz ze wszelkimi zmianami; oraz b) w odniesieniu do Szwajcarii — ustawę federalną w sprawie karteli i innych ograniczeń konkurencji z dnia 6 października 1995 r. (zwaną dalej „Acart”) oraz rozporządzenia wykonawcze do ustawy, wraz ze wszelkimi zmianami;

4) „działania antykonkurencyjne” oznacza wszelkie działania, które mogą podlegać zakazowi, sankcjom lub innym środkom korygującym stosowanym przez organy do spraw konkurencji na mocy prawa konkurencji jednej ze Stron lub obydwu Stron;

5) „działania w zakresie egzekwowania prawa” oznacza wszelkie zastosowanie prawa konkurencji w drodze dochodzenia lub postępowania prowadzonego przez organ do spraw konkurencji jednej Strony;

6) „informacja uzyskana w wyniku postępowania dochodzeniowego” oznacza wszelkie informacje uzyskane przez Stronę zgodnie z jej formalnymi uprawnieniami dochodzeniowymi lub przedłożone Stronie na mocy zobowiązania prawnego. a) w odniesieniu do Unii oznacza to informacje uzyskane na podstawie wniosku o udzielenie informacji zgodnie z art. 18 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 1/2003”) (1), oświadczeń ustnych zgodnie z art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 i inspekcji przeprowadzonych przez Komisję Europejską lub w imieniu Komisji Europejskiej zgodnie z art. 20, 21 lub 22 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 lub informacje uzyskane w wyniku stosowania rozporządzenia (WE) nr 139/2004. b) w odniesieniu do Szwajcarii oznacza to informacje uzyskane na podstawie wniosków o udzielenie informacji zgodnie z art. 40 Acart, na podstawie oświadczeń ustnych zgodnie z art. 42 ust. 1 Acart i inspekcji przeprowadzonych przez organy do spraw konkurencji zgodnie z art. 42 ust. 2 Acart lub informacje uzyskane w wyniku stosowania rozporządzenia w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw z dnia 17 czerwca 1996 r;

7) „informacja uzyskana w ramach procedury łagodzenia kar” oznacza: a) w odniesieniu do Unii — informacje uzyskane na mocy obwieszczenia Komisji w sprawie odstąpienia od wymierzania kar pieniężnych i ich obniżania w sprawach kartelowych; oraz b) w odniesieniu do Szwajcarii — informacje uzyskane zgodnie z art. 49a ust. 2 Acart oraz art. 8 — 14 rozporządzenia w sprawie kar nałożonych za niezgodne z prawem ograniczenia konkurencji z dnia 12 marca 2004 r;

8) „informacja uzyskana w ramach procedury dobrowolnego poddania się karze” oznacza: a) w odniesieniu do Unii — informacje uzyskane zgodnie z art. 10a rozporządzenia Komisji (WE) nr 773/2004 dnia 7 kwietnia 2004 r. odnoszącego się do prowadzenia przez Komisję postępowań zgodnie z art. 81 i art.82 Traktatu WE (1) (zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 773/2004”), oraz b) w odniesieniu do Szwajcarii — informacje uzyskane na mocy art. 29 Acart.

Artykuł 3

Powiadomienia

1. Organ do spraw konkurencji jednej Strony powiadamia na piśmie organ do spraw konkurencji drugiej Strony o działaniach w zakresie egzekwowania prawa, które jego zdaniem mogą mieć wpływ na ważne interesy drugiej Strony. Powiadomienia na mocy niniejszego artykułu można dokonywać drogą elektroniczną.

2. Działania w zakresie egzekwowania prawa, które mogą mieć wpływ na ważne interesy drugiej Strony obejmują w szczególności:

a) działania w zakresie egzekwowania prawa w odpowiedzi na inne niż koncentracje działania antykonkurencyjne przeciwko spółce założonej lub zorganizowanej na mocy przepisów ustawowych i wykonawczych obowiązujących na terytorium drugiej Strony;

b) działania w zakresie egzekwowania prawa dotyczące zachowania, do którego przypuszczalnie zachęcała druga Strona lub które druga Strona narzuciła lub zaaprobowała;

c) działania w zakresie egzekwowania prawa dotyczące koncentracji, w przypadku której co najmniej jedna strona transakcji jest spółką założoną lub zorganizowaną na mocy przepisów ustawowych i wykonawczych obowiązujących na terytorium drugiej Strony;

d) działania w zakresie egzekwowania prawa dotyczące koncentracji, w której przypadku spółka kontrolująca jedną stronę transakcji lub kilka z nich jest spółką założoną lub zorganizowaną na mocy przepisów ustawowych i wykonawczych obowiązujących na terytorium drugiej Strony;

e) działania w zakresie egzekwowania prawa podejmowane w odpowiedzi na inne niż koncentracje działania antykonkurencyjne, które mają lub miały miejsce także w znacznej części na terytorium drugiej Strony; oraz

f) działania w zakresie egzekwowania prawa dotyczące środków zaradczych, które w sposób wyraźny narzucają określone zachowanie lub też zakazują określonego zachowania na terytorium drugiej Strony lub zawierają wiążące zobowiązania dla przedsiębiorstw na tym terytorium;

3. Powiadomienia dotyczące koncentracji przewidziane w ust. 1 niniejszego artykułu przekazuje się:

a) w przypadku Unii — przy wszczynaniu postępowania na mocy art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 139/2004; oraz

b) w przypadku Szwajcarii — przy wszczynaniu postępowań na mocy art. 33 Acart.

4. Powiadomienia wymagane na mocy ust. 1, które dotyczą kwestii innych niż przypadki koncentracji, przekazuje się:

a) w przypadku Unii — przy wszczynaniu postępowań, o których mowa w art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 773/2004;

b) w przypadku Szwajcarii — przy wszczynaniu postępowania na mocy art. 27 Acart.

5. W powiadomieniach określa się w szczególności nazwy stron dochodzenia, działania będące przedmiotem kontroli oraz rynki, których te działania dotyczą, a także stosowne przepisy prawa oraz datę podjęcia działań w zakresie egzekwowania prawa.

Artykuł 4

Koordynowanie działań w zakresie egzekwowania prawa

1. W przypadku gdy organy do spraw konkurencji obu Stron realizują działania w zakresie egzekwowania prawa w odniesieniu do spraw powiązanych, mogą one koordynować działania w zakresie egzekwowania prawa. W szczególności mogą one koordynować terminy swych inspekcji.

2. Rozpatrując zasadność koordynowania określonych działań w zakresie egzekwowania prawa, organy do spraw konkurencji każdej ze Stron uwzględniają w szczególności następujące czynniki:

a) wpływ koordynowania na możliwość osiągnięcia przez organy do spraw konkurencji obu Stron celów podejmowanych przez nie działań w zakresie egzekwowania prawa;

b) odpowiednie zdolności organów do spraw konkurencji Stron do uzyskiwania informacji koniecznych do prowadzenia działań w zakresie egzekwowania prawa;

c) możliwość uniknięcia sprzecznych ze sobą zobowiązań i niepotrzebnych obciążeń podmiotów, wobec których prowadzone są działania w zakresie egzekwowania prawa; oraz

d) możliwość skuteczniejszego wykorzystania swoich zasobów.

3. Z zastrzeżeniem właściwego powiadomienia organu do spraw konkurencji drugiej Strony, organ do spraw konkurencji każdej ze Stron może w dowolnym momencie ograniczyć koordynowanie działań w zakresie egzekwowania prawa i kontynuować konkretne działania niezależnie.

Artykuł 5

Unikanie konfliktów (wzajemność bierna)

1. Organ do spraw konkurencji jednej Strony należycie uwzględnia ważne interesy drugiej Strony na wszystkich etapach swoich działań w zakresie egzekwowania prawa, w tym decydując o podjęciu działań w zakresie egzekwowania prawa, o zakresie tych działań oraz o charakterze kar lub innych środków korygujących stosowanych w każdym przypadku.

2. Jeżeli określone działanie w zakresie egzekwowania prawa przewidziane przez organ do spraw konkurencji jednej Strony może mieć wpływ na ważne interesy drugiej Strony, ten pierwszy organ, bez uszczerbku dla pełnej swobody podejmowania przez siebie decyzji, dokłada wszelkich starań, by:

a) w odpowiednim czasie poinformować organ do spraw konkurencji drugiej Strony o istotnych zmianach dotyczących interesów tej Strony;

b) umożliwić organowi do spraw konkurencji drugiej Strony przekazanie swoich uwag; oraz

c) uwzględnić uwagi organu do spraw konkurencji drugiej Strony przy jednoczesnym pełnym poszanowaniu niezależności organów do spraw konkurencji każdej ze Stron w podejmowaniu przez nich decyzji.

Niniejszy ustęp jest stosowany bez uszczerbku dla zobowiązań organów do spraw konkurencji Stron na mocy art. 3 ust. 3 i 4.

3. Jeżeli organ do spraw konkurencji jednej ze Stron uzna, że prowadzone przez niego działania w zakresie egzekwowania prawa mogą niekorzystnie wpłynąć na ważne interesy drugiej Strony, dokłada wszelkich starań, dążąc do odpowiedniego uwzględnienia odnośnych interesów. Przy dążeniu do odpowiedniego uwzględnienia interesów organ do spraw konkurencji danej Strony powinien wziąć pod uwagę — oprócz wszelkich innych czynników, które mogą być istotne w danych okolicznościach — następujące czynniki:

a) względne znaczenie faktycznych lub potencjalnych skutków działań antykonkurencyjnych dla ważnych interesów Strony prowadzącej działania w zakresie egzekwowania prawa w porównaniu z ich skutkami dla ważnych interesów drugiej Strony;

b) względne znaczenie dla działań antykonkurencyjnych zachowań lub transakcji mających miejsce na terytorium jednej Strony w porównaniu z zachowaniem lub transakcjami mającymi miejsce na terytorium drugiej Strony;

c) wpływ na działania w zakresie egzekwowania prawa prowadzone przez drugą Stronę w odniesieniu do tych samych podmiotów; oraz

d) zakres, w jakim podmioty będą podlegać sprzecznym wymogom obu Stron.

Artykuł 6

Wzajemność czynna

1. Jeżeli organ do spraw konkurencji jednej ze Stron uzna, że działania antykonkurencyjne prowadzone na terytorium drugiej Strony mogą mieć niekorzystny wpływ na ważne interesy tej pierwszej Strony, może on — mając na uwadze znaczenie, jakie ma unikanie konfliktów dotyczących jurysdykcji, oraz fakt, że organ do spraw konkurencji drugiej Strony może mieć możliwość prowadzenia skuteczniejszych działań w zakresie egzekwowania prawa w odniesieniu do takich działań antykonkurencyjnych — wystąpić do organu do spraw konkurencji drugiej Strony z wnioskiem o podjęcie lub rozszerzenie odpowiednich działań w zakresie egzekwowania prawa.

2. Wniosek możliwie szczegółowo określa charakter działań antykonkurencyjnych oraz ich faktyczny lub potencjalny wpływ na ważne interesy Strony, której organ do spraw konkurencji wystąpił z wnioskiem, a także zawiera zapewnienie o gotowości do przekazania przez organ do spraw konkurencji występujący z wnioskiem dalszych informacji i podjęcia przezeń innego rodzaju współpracy, jakie tylko może zapewnić.

3. Organ do spraw konkurencji będący adresatem wniosku starannie rozważa możliwość podjęcia działań w zakresie egzekwowania prawa lub rozszerzenia podjętych już działań w tym zakresie w odniesieniu do działań antykonkurencyjnych wskazanych we wniosku. Organ do spraw konkurencji będący adresatem wniosku informuje organ do spraw konkurencji występujący z wnioskiem o swojej decyzji w możliwie najkrótszym terminie. Jeżeli działania w zakresie egzekwowania prawa zostaną podjęte lub ich zakres poszerzony, organ do spraw konkurencji będący adresatem wniosku informuje organ do spraw konkurencji występujący z wnioskiem o wyniku tych działań oraz, w miarę możliwości, o istotnych zmianach sytuacji na poszczególnych etapach.

4. Żadne z postanowień zawartych w niniejszym artykule nie ogranicza swobody podejmowania decyzji, jaką dysponuje organ do spraw konkurencji będący adresatem wniosku na mocy obowiązujących go przepisów prawa konkurencji i zasad egzekwowania prawa, co do tego, czy należy podjąć działania w zakresie egzekwowania prawa w odniesieniu do działań antykonkurencyjnych wskazanych we wniosku ani też nie wyklucza możliwości wycofania wniosku przez organ do spraw konkurencji występujący z takim wnioskiem.

Artykuł 7

Wymiana informacji

1. Aby osiągnąć cel niniejszej Umowy określony w art. 1, organy do spraw konkurencji Stron mogą wymieniać opinie i informacje odnoszące się do stosowania odnośnego prawa konkurencji, w sposób przewidziany w niniejszym artykule i w art. 8, 9 i 10.

2. Organy do spraw konkurencji Stron mogą omawiać wszelkie informacje, w tym informacje uzyskane w wyniku postępowania dochodzeniowego, w zakresie niezbędnym dla współpracy i koordynacji działań przewidzianych na mocy niniejszej Umowy.

3. Organy do spraw konkurencji Stron mogą przekazywać sobie nawzajem informacje znajdujące się w ich posiadaniu, jeśli podmiot, który dostarczył informacje, udzieli na to wyraźnej zgody na piśmie. W przypadku gdy informacje te zawierają dane osobowe, dane te mogą być przekazywane jedynie w przypadku gdy organy do spraw konkurencji Stron prowadzą dochodzenie w sprawie tego samego lub powiązanego zachowania lub transakcji. W pozostałych przypadkach stosuje się art. 9 ust. 3.

4. W przypadku braku zgody, o której mowa w ust. 3, organ do spraw konkurencji jednej Strony może na wniosek przekazać organowi do spraw konkurencji drugiej Strony jako dowód informacje uzyskane w wyniku postępowania dochodzeniowego, będące w jego posiadaniu, z zastrzeżeniem następujących warunków:

a) informacje uzyskane w wyniku postępowania dochodzeniowego mogą być przekazywane jedynie w przypadku, gdy oba organy do spraw konkurencji badają to samo lub powiązane zachowanie lub transakcję;

b) wniosek o przekazanie takich informacji składany jest na piśmie i zawiera ogólny opis przedmiotu i charakteru dochodzenia lub postępowania, którego dotyczy wniosek, a także szczegółowe odnośne przepisy prawne. Wskazuje również podmioty objęte dochodzeniem lub postępowaniem, których tożsamość udostępniona została w momencie składania wniosku; oraz

c) organ do spraw konkurencji będący adresatem wniosku określa, w porozumieniu z organem do spraw konkurencji składającym wniosek, jakie informacje będące w jego posiadaniu są istotne i mogą być przekazane.

5. Żaden z organów do spraw konkurencji nie jest zobowiązany do omówienia ani przekazania informacji uzyskanych w wyniku postępowania dochodzeniowego organowi do spraw konkurencji drugiej Strony, w szczególności jeżeli byłoby to sprzeczne z jego ważnymi interesami lub nadmiernie uciążliwe.

6. Organy do spraw konkurencji Stron nie omawiają ani nie przekazują sobie informacji uzyskanych w ramach procedur w sprawie łagodzenia kar lub dobrowolnego poddania się karze, chyba że podmiot udzielający informacji wyraził na to wyraźną zgodę na piśmie.

7. Organy do spraw konkurencji Stron nie omawiają, nie występują z wnioskiem o informację ani nie przekazują informacji uzyskanych w wyniku postępowania dochodzeniowego, jeżeli wykorzystanie takich informacji jest zabronione na mocy praw proceduralnych i przywilejów gwarantowanych na mocy odpowiednich przepisów ustawowych Stron dla działań obowiązujących w zakresie egzekwowania prawa, w tym prawa do nieobciążania samego siebie i zasady ochrony poufności kontaktów między prawnikiem a klientem.

8. Jeżeli organ do spraw konkurencji jednej ze Stron stwierdzi, że dokument przekazany na podstawie niniejszego artykułu zawiera nieprawdziwe informacje, natychmiast informuje o tym organ do spraw konkurencji drugiej Strony, który koryguje informacje lub je usuwa.

Artykuł 8

Wykorzystanie informacji

1. Informacje, które organ do spraw konkurencji jednej Strony omawia z organem do spraw konkurencji drugiej Strony lub mu je przekazuje na mocy niniejszej Umowy są wykorzystywane jedynie do celów wdrażania przepisów prawa konkurencji tej drugiej Strony przez jej organ do spraw konkurencji.

2. Informacje uzyskane w wyniku postępowania dochodzeniowego, omawiane z organem do spraw konkurencji drugiej Strony lub mu przekazywane na mocy niniejszej Umowy, są wykorzystywane przez organ do spraw konkurencji otrzymujący informacje jedynie do celów wdrażania swoich przepisów prawa konkurencji w odniesieniu do tego samego lub powiązanego zachowania lub transakcji.

3. Informacje przekazane na mocy art. 7 ust. 4 są wykorzystywane przez organ do spraw konkurencji otrzymujący informacje jedynie do celów określonych we wniosku.

4. Żadnej z informacji omówionych lub przekazanych na mocy niniejszej Umowy nie wykorzystuje się w celu nałożenia kar na osoby fizyczne.

5. Organ do spraw konkurencji jednej Strony może wymagać, aby informacje przekazane na mocy niniejszej Umowy były wykorzystywane z zastrzeżeniem warunków w niej określonych. Organ do spraw konkurencji otrzymujący informacje nie wykorzystuje takich informacji w sposób niezgodny z tymi warunkami bez uprzedniej zgody organu do spraw konkurencji przekazującego.

Artykuł 9

Ochrona i poufność informacji

1. Organy do spraw konkurencji Stron traktują fakt złożenia wniosku lub jego otrzymania jako poufny. Organ do spraw konkurencji otrzymujący informacje zgodnie z niniejszą Umową zachowuje zgodnie z obowiązującymi go przepisami prawnymi poufność tych informacji. Każdy z organów do spraw konkurencji przeciwstawia się w szczególności wnioskom strony trzeciej lub innego organu o ujawnienie otrzymanych informacji. Nie uniemożliwia to ujawnienia takich informacji w celu:

a) uzyskania orzeczenia sądowego w zakresie egzekwowania prawa konkurencji Strony przez organy publiczne;

b) ujawnienia podmiotom, będącym przedmiotem dochodzenia lub postępowania na mocy prawa konkurencji Stron i przeciwko którym informacje mogą być wykorzystane, jeżeli takie ujawnienie jest wymagane na mocy prawa Strony otrzymującej informacje;

c) ujawnienia informacji sądom w ramach procedur odwoławczych;

d) ujawnienia, w przypadku i w zakresie, w jakim jest to niezbędne do korzystania z prawa dostępu do dokumentów na mocy prawa jednej ze Stron.

W takich przypadkach organ do spraw konkurencji otrzymujący informacje gwarantuje pełną ochronę tajemnic handlowych.

2. Jeżeli organ do spraw konkurencji jednej Strony stwierdzi, iż pomimo jego najlepszych starań informacje zostały przypadkowo wykorzystane lub ujawnione w sposób sprzeczny z przepisami niniejszego artykułu, powiadamia on organ do spraw konkurencji drugiej Strony w trybie natychmiastowym. Strony niezwłocznie porozumiewają się co do postępowania w celu zminimalizowania szkód powstałych w następstwie wykorzystania lub ujawnienia informacji oraz w celu zapewnienia, by taka sytuacja nie wystąpiła ponownie.

3. Strony zapewniają ochronę danych osobowych zgodnie z ich właściwym prawodawstwem.

Artykuł 10

Informowanie organów do spraw konkurencji państw członkowskich i Urzędu Nadzoru EFTA

1. Komisja Europejska, działając zgodnie z unijnym prawem konkurencji lub na podstawie innych międzynarodowych przepisów dotyczących konkurencji:

a) może poinformować właściwe organy państwa członkowskiego, którego ważne interesy są naruszone, o powiadomieniach przekazanych jej przez szwajcarski organ do spraw konkurencji zgodnie z art. 3;

b) może poinformować właściwe organy państwa członkowskiego o fakcie wszelkiej współpracy i koordynacji działań w zakresie egzekwowania przepisów;

c) może ujawnić tylko informacje przekazane przez szwajcarski organ do spraw konkurencji zgodnie z art. 7 niniejszej Umowy właściwym organom państw członkowskich w celu wypełnienia spoczywającego na niej obowiązku informacji na mocy art. 11 i 14 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 i art. 19 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004; oraz

d) może ujawnić tylko informacje przekazane przez szwajcarski organ do spraw konkurencji zgodnie z art. 7 niniejszej Umowy Urzędowi Nadzoru EFTA w celu wypełnienia spoczywających na niej obowiązków informacji na mocy art. 6 i 7 Protokołu 23 do Porozumienia EOG dotyczącego współpracy między organami nadzoru.

2. Informacja inna niż informacje dostępne publicznie, przekazana właściwym organom państwa członkowskiego oraz Urzędowi Nadzoru EFTA na mocy ust. 1 nie jest wykorzystywana do żadnych innych celów niż egzekwowanie unijnego prawa konkurencji przez Komisję Europejską oraz nie podlega ujawnieniu.

Artykuł 11

Konsultacje

1. Strony konsultują się ze sobą, na wniosek jednej ze Stron, we wszelkich kwestiach, jakie mogą wystąpić w związku z wykonywaniem niniejszej Umowy. Na wniosek jednej ze Stron, Strony rozważają możliwość przeprowadzenia przeglądu funkcjonowania niniejszej Umowy i badają możliwość dalszego rozwoju współpracy.

2. W możliwie najszybszym terminie Strony informują się wzajemnie o wszelkich zmianach swoich przepisów prawa konkurencji, jak również o każdej zmianie innych ustaw i rozporządzeń oraz o wszelkich zmianach w zakresie praktyk swoich organów do spraw konkurencji w odniesieniu do egzekwowania prawa, które mogą mieć wpływ na funkcjonowanie niniejszej Umowy. Na wniosek jednej ze Stron, Strony przeprowadzają konsultacje w celu oceny konkretnych skutków takich zmian dla niniejszej Umowy, a w szczególności w celu określenia, czy niniejszą Umowę należy zmienić zgodnie z art. 14 ust. 2.

3. Na wniosek jednego z organów do spraw konkurencji Stron spotykają się one na odpowiednim szczeblu. Na tych spotkaniach mogą one:

a) wymieniać informacje dotyczące swoich bieżących działań z zakresu egzekwowania prawa oraz priorytetów odnoszących się do prawa konkurencji każdej ze Stron;

b) wymieniać informacje o sektorach gospodarki będących przedmiotem wspólnego zainteresowania;

c) omawiać zagadnienia polityczne stanowiące przedmiot wspólnego zainteresowania; oraz

d) omawiać inne kwestie będące przedmiotem wspólnego zainteresowania, dotyczące stosowania prawa konkurencji każdej ze Stron.

Artykuł 12

Komunikacja

1. O ile Strony lub ich organy do spraw konkurencji nie uzgodnią inaczej, wszelka komunikacja na podstawie niniejszej Umowy odbywa się w języku angielskim.

2. Organ do spraw konkurencji każdej ze Stron wyznacza punkt kontaktowy w celu ułatwienia komunikacji między stronami w każdej kwestii związanej z wykonaniem niniejszej Umowy.

Artykuł 13

Obowiązujące prawo

Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie jest interpretowane w sposób przynoszący uszczerbek formułowaniu lub egzekwowaniu prawa konkurencji żadnej ze Stron.

Artykuł 14

Wejście w życie, zmiany Umowy i jej rozwiązanie

1. Strony przyjmują niniejszą Umowę zgodnie z ich właściwymi procedurami wewnętrznymi. Strony powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu odnośnych procedur. Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po złożeniu ostatniego dokumentu zatwierdzającego.

2. Strony mogą uzgodnić wszelkie zmiany do niniejszej Umowy. Taka zmiana wchodzi w życie przy zastosowaniu tych samych procedur, określonych w ust. 1 niniejszego artykułu, chyba że Strony postanowią inaczej.

3. Każda ze Stron może w każdej chwili wypowiedzieć niniejszą Umowę poprzez powiadomienie drugiej Strony na piśmie drogą dyplomatyczną. W takim przypadku niniejsza Umowa traci moc po upływie sześciu (6) miesięcy od daty otrzymania takiego powiadomienia.

W DOWÓD CZEGO niżej podpisani, odpowiednio upoważnieni do tego przez właściwą Stronę, złożyli swoje podpisy pod niniejszą Umową. Sporządzono w Brukseli w dniu 17 maja 2013 r. w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim.

(1) Zgodnie z art. 5 Traktatu z Lizbony, artykułom 81 i 82 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską nadane zostały nowe numery, jest to art. 101 i art.102 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.