20070628

Rezolucja [1]

w sprawie migracji wykwalifikowanych pracowników i jej konsekwencje dla rozwoju krajowego

Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE,

- na posiedzeniu w Wiesbaden (Niemcy) w dniach 25- 28 czerwca 2007 r.,

- uwzględniając art. 177, 178, 179, 180, 181 i 181 lit. a) Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,

- uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, podpisaną w Kotonu w dniu 23 czerwca 2000 r. ("umowa z Kotonu") [2] i zmienioną w Luksemburgu w dniu 25 czerwca 2005 r. [3], a w szczególności jej art. 13 poświęcony migracji,

- uwzględniając komunikat Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów zatytułowany "Związek pomiędzy migracją i rozwojem: konkretne kierunki działania w zakresie partnerstwa UE z krajami rozwijającymi się" [4],

- uwzględniając komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego zatytułowany "Strategia działań UE w związku z kryzysem zasobów ludzkich w sektorze opieki zdrowotnej w krajach rozwijających się" [5],

- uwzględniając komunikat Komisji dla Rady zatytułowany "Wkład w wypracowanie stanowiska UE wobec dialogu wysokiego szczebla Narodów Zjednoczonych w sprawie migracji i rozwoju" [6],

- uwzględniając komunikat Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego zatytułowany "Podejście globalne do migracji w rok później: ku kompleksowej europejskiej polityce migracyjnej" [7],

- uwzględniając "Plan polityki w dziedzinie legalnej migracji" Komisji Europejskiej [8],

- uwzględniając szczyt szefów państw i rządów Unii Afrykańskiej, który odbył się w Chartumie w dniach 23- 24 stycznia 2006 r. i na którym potwierdzono skalę migracji i jej wpływ na rozwój,

- uwzględniając sprawozdanie przyjęte na sesji plenarnej podczas posiedzenia ekspertów z UE, Ameryki Łacińskiej i Karaibów w sprawie migracji, które odbyło się w marcu 2006 r.,

- uwzględniając deklarację brukselską i plan działania w zakresie azylu, migracji i mobilności, przyjęte na pierwszym posiedzeniu ministrów AKP odpowiedzialnych za azyl, migrację i mobilność, które odbyło się w Brukseli w dniu 13 kwietnia 2006 r.,

- uwzględniając wspólną deklarację Afryki i UE w sprawie migracji i rozwoju, przyjętą na konferencji ministerialnej UE-Afryka, która odbyła się w Trypolisie w dniach 22- 23 listopada 2006 r.,

- uwzględniając wyniki konferencji ministerialnej UE-Afryka w sprawie migracji i rozwoju, która odbyła się w Rabacie w dniach 10- 11 lipca 2006 r.,

- uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ w sprawie międzynarodowej migracji i rozwoju [9],

- uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z grudnia 2005 r., marca 2006 r. i grudnia 2006 r.,

- uwzględniając wyniki dialogu wysokiego szczebla Zgromadzenia Ogólnego ONZ w sprawie migracji i rozwoju, który miał miejsce w dniach 14- 15 września 2006 r. w Nowym Jorku,

- uwzględniając sprawozdanie sekretarza generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, zatytułowane "Międzynarodowa migracja i rozwój" [10],

- uwzględniając sprawozdanie Światowej Komisji ds. Międzynarodowej Migracji z października 2005 r., zatytułowane "Migracja w połączonym świecie: nowe kierunki działania" [11],

- uwzględniając sprawozdanie Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) z czerwca 2006 r., zatytułowane "Konsekwencje migracji dla państw pochodzenia: co o nich wiemy",

- uwzględniając sprawozdanie OECD z 2002 r., zatytułowane "Międzynarodowa mobilność wysoko wykwalifikowanych pracowników",

- uwzględniając raport Banku Światowego, zatytułowany "Globalne perspektywy gospodarcze w 2006 r.: powiązania przepływów pieniężnych i migracji" [12],

- uwzględniając raport o rozwoju społecznym z 2001 r., sporządzony w ramach Programu Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju,

- uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2006 r. w sprawie rozwoju i migracji [13],

- uwzględniając art. 17 ust. 1 Regulaminu,

- uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Społecznych i Środowiska (AKP-UE/100.012/07/wersja ostateczna),

A. mając na uwadze, że prawo do wyjazdu za granicę jest niezbywalnym prawem jednostki,

B. mając na uwadze, że międzynarodowa migracja stała się kwestią priorytetową pośród problemów rozpatrywanych na arenie międzynarodowej, podejmowaną ostatnio przez politycznych decydentów na szczeblu światowym, europejskim, w ramach stosunków europejsko-afrykańskich i na szczeblu państw Europy i AKP oraz mając na uwadze, że coraz szerzej uznawany jest fakt, iż migracja i rozwój są ze sobą ściśle powiązane na szczeblu światowym i wzajemnie na siebie wpływają,

C. mając na uwadze, że w kręgach politycznych istnieje coraz szersze porozumienie co do kwestii, iż lepsze zarządzanie migracją może być źródłem bardzo istotnych korzyści, które mogą być ważniejsze niż korzyści wynikające ze znoszenia barier w handlu światowym,

D. mając na uwadze, że w Europie ani na szczeblu Wspólnoty, ani państw członkowskich, nie przyjęto jeszcze zintegrowanej polityki migracyjnej, a polityka w zakresie migracji, rozwoju, handlu i bezpieczeństwa prowadzona jest przez różne organy, których działalność nie jest skoordynowana,

E. mając na uwadze, że na szczeblu międzynarodowym nie ma zgody co do rzeczywistych konsekwencji migracji (wysoko) wykwalifikowanych pracowników dla państw pochodzenia, a debatę na temat odpływu wykwalifikowanych pracowników w dalszym ciągu cechuje znaczny brak przejrzystości i frustracja, wynikające zwłaszcza z braku wiarygodnych danych statystycznych oraz badań w zakresie oceny wpływu ewentualnych zaleceń politycznych mających na celu przeciwdziałanie zjawisku "drenażu mózgów",

F. mając na uwadze, że problemu "drenażu mózgów" nie został rozwiązany w sposób zadowalający w ramach dialogu UE-AKP,

G. mając na uwadze, że w większości krajów AKP ponad 10 % mieszkańców posiadających dyplomy ukończenia studiów wyższych wyemigrowało do UE, Ameryki Północnej i innych krajów rozwiniętych oraz że Afryka Subsaharyjska jest regionem w największym stopniu dotkniętym migracją wykwalifikowanych pracowników, w którym na prawie całym obszarze wskaźnik ludności posiadającej dyplom ukończenia studiów wyższych, która żyje w państwach OECD, wynosi ponad 20 % [14], a w niektórych małych krajach wskaźnik ten osiągnął krytyczny poziom 80 % [15],

H. mając na uwadze, że głównymi centrami migracji są Azja i Ameryka Łacińska, a wysoko wykwalifikowani migranci żyjący w Europie pochodzą głównie z Afryki (13,5 % wysoko wykwalifikowanych mieszkańców UE urodzonych w państwach nienależących do OECD) [16],

I. mając na uwadze, że dane statystyczne dotyczące napływu migracji z niektórych krajów afrykańskich są często niekompletne i nieaktualne, co pozbawia decydentów ważnego instrumentu przy podejmowaniu decyzji,

J. mając na uwadze, że w ramach Programu Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju ustalono, biorąc pod uwagę znaczenie wiedzy jako decydującego czynnika wzrostu gospodarczego w zglobalizowanym świecie, że "drenaż mózgów" jest równoważny ze stratą miliardów dolarów dla krajów rozwijających się [17],

K. mając na uwadze, że w Afryce Subsaharyjskiej "drenaż mózgów" może doprowadzić do niedoboru pracowników w sektorach o podstawowym znaczeniu, w szczególności takich jak opieka zdrowotna i edukacja, co będzie miało katastrofalne skutki dla dostępności i jakości tych podstawowych usług,

L. mając na uwadze, że odpływ wykwalifikowanych pracowników oznacza dla państwa pochodzenia utratę dochodu z podatków oraz, w najgorszym wypadku, utratę środków zainwestowanych w wykształcenie i wyszkolenie wykwalifikowanych pracowników, a w najlepszym razie brak bezpośredniego zwrotu z tych inwestycji, jak również utratę umiejętności i doświadczenia, które mogłyby się przyczynić do rozwoju,

M. mając na uwadze, że "drenaż mózgów" spowalnia proces innowacji w krajach tracących wykwalifikowanych pracowników, stanowiąc kolejną przeszkodę dla potencjalnego wzrostu gospodarczego,

N. mając na uwadze, że "drenaż mózgów" może wywrzeć skutki społeczne na skład rodzin, równość płci i wykształcenie oraz zdrowie dzieci,

O. mając na uwadze, że migracja wywiera wpływ na rozwój, zdrowie i edukację dzieci migrantów, a jej rezultaty mogą być pozytywne (przekazy pieniężne mogą pomóc w znoszeniu pracy dzieci i zwiększyć wydatki budżetu domowego na edukację i zdrowie) lub negatywne (rozdzielanie rodziny i związane z tym napięcia, zmniejszona kontrola rodzicielska może powodować niższą frekwencję i gorsze wyniki w szkole),

P. mając na uwadze, że wiele państw europejskich przyjęło ustawodawstwo ułatwiające napływ wykwalifikowanych pracowników, zwłaszcza poprzez wprowadzenie polityki selektywnego przyjmowania migrantów pod hasłem "wybiórczej migracji" w celu stworzenia konkurencji dla Ameryki Północnej w przyciąganiu najbardziej utalentowanych obywateli z krajów rozwijających się, co pogłębiło zjawisko odpływu wykwalifikowanych pracowników z wielu krajów południowych, a w sposób drastyczny w przypadku państw Afryki Subsaharyjskiej,

Q. mając na uwadze, że podczas gdy Europa i kraje AKP zobowiązały się do podejmowania działań w kierunku osiągnięcia milenijnych celów rozwoju, w tym osiągnięcia powszechnej edukacji podstawowej (cel 2), ograniczenia umieralności dzieci (cel 4), poprawy opieki zdrowotnej nad matkami (cel 5) oraz zwalczania HIV/AIDS, malarii i innych chorób (cel 6), realizacji tych celów może zagrozić dokonujący się na szeroką skalę odpływ nauczycieli akademickich, lekarzy i pielęgniarek z krajów AKP do państw OECD, a także może być ona utrudniona z uwagi na brak międzynarodowych ram regulacyjnych, które zapewniłyby realizację tych celów,

R. mając na uwadze, że migracja wykwalifikowanych pracowników z krajów rozwijających się do Europy powodowana jest czynnikami gospodarczymi (ubóstwo, słaby rozwój, niskie płace, niesprawny system edukacji, starzenie się społeczeństwa i zmniejszanie się liczby ludności w państwach OECD, prowadzące do niedoboru siły roboczej), czynnikami politycznymi (przemoc, konflikty, represje polityczne, zwłaszcza przeciwko intelektualistom, zaostrzone poprzez ich pobyt na obczyźnie) oraz — w głównej mierze w przypadku państw afrykańskich — bliskością geograficzną, wspólnym językiem i związkami kolonialnymi lub historycznymi,

S. mając na uwadze, że zapotrzebowanie na siłę roboczą w państwach europejskich powoduje niekorzystne skutki polegające na odpływie wykwalifikowanych pracowników z krajów AKP, co przyczynia się do obniżenia jakości życia i publicznych usług socjalnych w krajach AKP,

T. mając na uwadze, że kwestia nielegalnej lub przymusowej migracji rozpatrywana jest w większym stopniu w kategoriach bezpieczeństwa niż w szerszym kontekście rozwoju uwzględniającym problemy migracji w strategiach rozwoju,

U. mając na uwadze, że migracja wykwalifikowanych pracowników może mieć pozytywne skutki dla poszczególnych migrantów, oferując lepsze perspektywy ekonomiczne i wyższe wynagrodzenie, dla ich rodzin w państwie pochodzenia oraz dla samego państwa pochodzenia, zwłaszcza dzięki przekazom pieniężnym,

V. mając na uwadze, że ważne jest dostrzeżenie pozytywnego wpływu migracji na promowanie lepszego zrozumienia wśród różnych cywilizacji i kultur oraz na przełamywanie podziałów postkolonialnych i terytorialnych poprzez nawiązywanie stosunków między państwami i ludźmi,

W. mając na uwadze, że trudności związane z integracją, jakie napotykają migranci w państwach przyjmujących, oraz z ponowną integracją w państwach pochodzenia, dyskryminacja i marnowanie potencjału wykwalifikowanych pracowników (gdy migranci są zatrudniani do pracy wymagającej niższego poziomu umiejętności niż ten, jaki reprezentują) mogą utrudniać rozwój kariery migrantów,

X. mając na uwadze, że przekazy pieniężne są drugim co do wielkości źródłem zewnętrznego finansowania dla krajów rozwijających się, wywierają pozytywne skutki w państwach pochodzenia (głównie w postaci wzrostu dochodów w rodzinach migrantów oraz zwiększenia konsumpcji i inwestycji — napędzając z kolei wzrost gospodarczy) oraz przeciwdziałają cykliczności kryzysów gospodarczych, wojen i klęsk żywiołowych, jednak mając na uwadze, że do 20 % kwoty tych przekazów pochłaniają koszty wysyłki,

Y. mając na uwadze, że eksperci i praktycy zakwestionowali skuteczność dobrowolnych kodeksów postępowania w zakresie etyki rekrutacji (które w niektórych przypadkach nie są w pełni zgodne z przepisami określonymi przez Międzynarodową Organizację Pracy (MOP)), szczególnie jeżeli są one ograniczone do sektora publicznego,

Z. mając na uwadze, że migracja o charakterze cyrkulacyjnym (na zasadzie wyjazdów do państw przeznaczenia i powrotów do państw pochodzenia) ułatwia prawdziwą mobilność międzynarodową, wspiera rozwój świadomości międzynarodowej i oferuje istotne możliwości rozwoju państw przyjmujących i państw pochodzenia i w związku z powyższym należy ją wspierać i ułatwiać,

AA. mając na uwadze, że powrót migrantów daje większe szanse na rozwiązanie problemu "drenażu mózgów" i na wsparcie rozwoju, jeżeli opiera się na zasadzie dobrowolnego powrotu migrantów do ich państw pochodzenia, zwłaszcza przy zapewnieniu powracającym odpowiedniego wsparcia,

AB. mając na uwadze, że powracający migranci mogą, paradoksalnie, mieć ogromne problemy z ponowną integracją w ich państwach pochodzenia, w których mogą być również w większym stopniu narażeni na bezrobocie niż osoby, które nie wyemigrowały,

AC. mając na uwadze, że istnieją dowody, iż zrzeszanie się grup migrantów, takich jak diaspory, w krajowych i międzynarodowych stowarzyszeniach migrantów oraz ukierunkowanie ich działalności na rozwój, co funkcjonuje jako zjawisko wspólnego rozwoju, może mieć bardzo pozytywny wpływ zarówno na państwa przyjmujące, jak na państwa pochodzenia,

AD. mając na uwadze, że starzejące się społeczeństwo europejskie będzie wywierać coraz większą presję na rynek pracy wykwalifikowanych pracowników, zwiększając tym samym już istniejące problemy, zatem w państwach UE i AKP konieczne będzie bardziej odpowiedzialne i lepsze zarządzanie migracją wykwalifikowanych pracowników,

AE. mając na uwadze, że ujednolicone rozwiązania nie są dla wszystkich odpowiednie; mając na uwadze, że w związku z tym konieczne będzie bardziej dogłębne zbadane krajowych rynków pracy w państwach AKP w celu zapełnienia luki informacyjnej oraz znalezienia odpowiedniejszego rozwiązania problemów wynikających z migracji wykwalifikowanych pracowników,

1. wzywa państwa członkowskie UE i kraje AKP do zwiększenia wysiłków na rzecz wypełnienia powziętego zobowiązania do realizacji milenijnych celów rozwoju, a w szczególności zmniejszenia o połowę skrajnego ubóstwa na świecie do 2015 r.;

2. podkreśla fakt, że potencjalne korzyści wypływające z dobrze zarządzanej międzynarodowej migracji mogą być większe niż korzyści wynikające z wprowadzenia większej swobody w międzynarodowej wymianie handlowej;

3. zwraca uwagę na fakt, że zła i niespójna polityka migracyjna wywiera ogromny wpływ na cierpienie jednostek i trwałe opóźnienie w rozwoju;

4. wzywa UE i kraje AKP do podjęcia wyzwań związanych z migracją, w tym ze zjawiskiem "drenażu mózgów", w duchu prawdziwego partnerstwa na rzecz rozwoju, na podstawie umowy z Kotonu, a w szczególności jej art. 13, a także do opracowania specyficznych strategii politycznych i systemów w zakresie migracji z myślą o krajach rozwijających się, w których migracja wykwalifikowanych pracowników jest zjawiskiem występującym na szeroką skalę, ze szczególnym uwzględnieniem krajów Afryki Subsaharyjskiej, w celu złagodzenia niekorzystnego wpływu gospodarczego i społecznego migracji wykwalifikowanych pracowników;

5. wyraża zaniepokojenie obecną polityką migracyjną Komisji Europejskiej i państw członkowskich UE, zorientowaną w większym stopniu na priorytety w dziedzinie bezpieczeństwa niż rozwoju;

6. wyraża zaniepokojenie możliwością przyjmowania przez UE dyskryminacyjnych praktyk wobec różnych kategorii migrantów i wzywa Komisję Europejską, aby temu zapobiegła; w związku z powyższym wzywa Komisję do objęcia wszystkich kategorii migrantów korzystnymi warunkami pracy i życia przewidzianymi dla wysoko wykwalifikowanych migrantów w planie polityki w dziedzinie legalnej migracji [18], które wkrótce znajdą odzwierciedlenie w stosownej dyrektywie, takimi jak pozwolenie na pracę w UE (zielona karta UE), wydawane przez jedno z państw członkowskich, lecz obowiązujące na terytorium całej UE;

7. podkreśla, że celem unijnej pomocy na rzecz rozwoju powinna być likwidacja ubóstwa, co przyczyni się do rozwiązania niektórych z podstawowych przyczyn migracji;

8. podkreśla potrzebę opracowania zintegrowanych politycznych strategii migracyjnych na szczeblu międzynarodowym, regionalnym (w tym na szczeblu UE i AKP) oraz na szczeblu krajowym poprzez zagwarantowanie uwzględniania kwestii związanych z migracją w strategiach ograniczania ubóstwa oraz zapewnienie spójności między wszystkimi dziedzinami polityki, które mogą mieć wpływ na migrację, takimi jak rolnictwo, rybactwo, handel, rozwój, bezpieczeństwo, sprawiedliwość i sprawy wewnętrzne oraz sprawy zagraniczne;

9. apeluje do Komisji Europejskiej, państw członkowskich UE i krajów AKP o prowadzenie wspólnej polityki w zakresie migracji i rozwoju oraz do zbadania ich synergii w celu zwiększenia skuteczności każdej z nich;

10. apeluje do państw członkowskich UE, międzynarodowych instytucji międzyrządowych i innych właściwych instytucji o opracowanie i wdrożenie środków i strategii zapobiegawczych mających na celu zlikwidowanie dyskryminacji rasowej, ksenofobii, etnocentryzmu i związanego z nimi braku tolerancji wobec migrantów z krajów AKP;

11. wyraża przekonanie, że wspólna polityka migracyjna na szczeblu UE wymaga rozszerzenia procedury współdecyzji z Parlamentem oraz podejmowania w Radzie decyzji większością kwalifikowaną, a także wzywa Radę do podjęcia działań w tym kierunku;

Kodeksy postępowania

12. z zadowoleniem przyjmuje konkluzje Rady UE z kwietnia 2006 r., zorientowane na rozwiązanie problemu niedoboru pracowników w sektorze opieki zdrowotnej w krajach rozwijających się;

13. wzywa Komisję Europejską i państwa członkowskie UE do opracowania i wdrożenia, zadeklarowanego w konkluzjach Rady z kwietnia 2006 r., kodeksu postępowania UE (zgodnego z przepisami MOP) w zakresie etyki rekrutacji pracowników służby zdrowia oraz wyraża uznanie dla tych państw członkowskich UE, które już tego dokonały, jak Wielka Brytania;

14. zaleca, aby w zakresie kodeksu postępowania UE uwzględnić inne ważne dziedziny, takie jak edukacja, oraz aby poprawiony kodeks opierał się na założeniu, zgodnie z którym pracodawcy zarówno z sektora publicznego, jak i prywatnego powinni przyjąć etyczne podejście do zatrudniania wykwalifikowanych migrantów w dziedzinach, w których w państwie pochodzenia tych migrantów istnieje drastyczny brak siły roboczej, lub powinni w ogóle nie zatrudniać takich pracowników, co stanowi jeszcze lepsze rozwiązanie;

15. popiera dwustronne i wielostronne porozumienia zawierane pomiędzy państwami pochodzenia a państwami przyjmującymi, których celem jest:

(i) zwiększenie wpływu na rozwój;

(ii) tworzenie potencjału ludzkiego i instytucjonalnego służącego maksymalnemu zwiększeniu korzyści wynikających z migracji;

(iii) zapewnienie lepszych warunków społeczno-gospodarczych w państwach pochodzenia, aby zminimalizować czynniki, które sprawiają, że ludzie opuszczają dom, samodzielnie poszukując lepszych warunków oraz

(iv) promowanie wsparcia i podnoszenie świadomości;

16. podkreśla, że dobrowolny kodeks postępowanie w zakresie etyki rekrutacji, szczególnie gdy ogranicza się do sektora publicznego, stanowi dobry środek, lecz w żadnym wypadku nie jest wystarczający, by zaradzić skutkom masowej migracji wykwalifikowanych pracowników — konieczne są środki zachęty w państwach pochodzenia i w państwach przyjmujących;

Inwestowanie w edukację

17. wzywa UE i kraje AKP do znacznego zwiększenia inwestycji w szkolenia i edukację w krajach rozwijających się, które to inwestycje koncentrowałyby się na sektorach odnotowujących braki siły roboczej, a szczególnie na sektorze opieki zdrowotnej i edukacji;

18. wzywa UE i kraje AKP do utworzenia krajowych i regionalnych centrów doskonałości, szczególnie w formie uniwersytetów i instytutów badawczych, zwłaszcza w dziedzinie opieki zdrowotnej i edukacji; wzywa również UE i kraje AKP do utworzenia tych multidyscyplinarnych centrów doskonałości przy odpowiednim wykorzystaniu środków z Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) we wszystkich sektorach niezbędnych do wzrostu gospodarczego i trwałego rozwoju;

19. wyraża przekonanie, że państwa członkowskie UE i kraje rozwijające się powinny podjąć aktywne inicjatywy na rzecz rozwijania umiejętności poprzez inwestowanie znacznych środków w edukację; ponawia swoje wsparcie dla celu "20/20": przyznanie na potrzeby podstawowych usług socjalnych (służba zdrowia i edukacja) 20 % pomocy publicznej udzielanej przez państwa północne i 20 % pomocy udzielanej z budżetów państw południowych;

20. wzywa kraje rozwijające się do inwestowania zysków z boomu naftowego w długoterminowe strategie i programy w zakresie edukacji i szkolenia oraz do wykorzystywania tych dochodów w przejrzysty sposób;

21. apeluje do krajów AKP o rozwijanie posiadanych potencjalnych źródeł bogactwa ekonomicznego oraz zwrócenie szczególnej uwagi na rozwój zasobów ludzkich i tworzenie miejsc pracy we wszystkich właściwych sektorach w celu motywowania wykwalifikowanych pracowników do pozostania w państwach pochodzenia lub powrotu do nich;

22. apeluje do Komisji Europejskiej o współpracę z sekretariatem AKP, aby określić inicjatywy wsparcia gospodarczego w ramach umowy z Kotonu, które umożliwiłyby państwom pochodzenia poprawę sytuacji gospodarczej i zmniejszenie poziomu nielegalnej migracji, co ograniczyłoby napięcie między państwami partnerskimi w ramach Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego (WZP);

23. wzywa państwa członkowskie UE do realizacji celów strategii lizbońskiej, takich jak poprawa jakości edukacji oraz zwiększenie zatrudnienia kobiet w celu zwiększenia podaży wykwalifikowanych pracowników w UE;

Marnowanie potencjału wykwalifikowanych pracowników

24. podkreśla, że konsekwencje marnowania potencjału wykwalifikowanych pracowników są negatywne dla wszystkich zainteresowanych stron, ponieważ w wyniku tego zjawiska państwa przyjmujące nie mogą wykorzystać umiejętności migrantów, państwa pochodzenia tracą inwestycje, natomiast migranci wykonują pracę poniżej swoich kwalifikacji;

25. apeluje do Komisji Europejskiej, państw członkowskich UE i krajów AKP o podjęcie decydujących kroków w celu wyeliminowania zjawiska marnowania potencjału wykwalifikowanych pracowników, takich jak międzynarodowe lub dwustronne wzajemne uznawanie dyplomów i kwalifikacji oraz wyraźne wysiłki na rzecz walki z dyskryminacją na etapie rekrutacji;

26. wzywa Komisję Europejską do przedstawienia wniosków w sprawie utworzenia europejskiego systemu uznawania dyplomów zagranicznych;

Przekazy pieniężne

27. przypomina, że środki pieniężne przesyłane do państw pochodzenia stanowią środki prywatne i powinny zachować taki charakter oraz że nie można narzucać osobom fizycznym obowiązkowego stosowania przekazów pieniężnych, a także że przekazy pieniężne w żadnym razie nie mogą zastąpić oficjalnej pomocy na rzecz rozwoju (ODA);

28. wzywa państwa członkowskie UE i kraje AKP do opracowania i wdrożenia strategii politycznych mających na celu zmaksymalizowanie pozytywnych skutków przekazów pieniężnych poprzez doprowadzenie do szerszego, szybszego, tańszego i lepiej ukierunkowanego przepływu środków pieniężnych, szczególnie poprzez ograniczenie biurokracji i ulepszenie usług bankowych w zakresie drobnych transakcji, bez wprowadzania nadmiernej regulacji rynku;

29. w szczególności wzywa Komisję Europejską, państwa członkowskie UE i kraje AKP do wdrożenia strategii politycznych mających następujące cele:

- polepszenie i rozszerzenie dostępu migrantów i ich rodzin do instytucji finansowych (ang. "banking the unbanked") [19],

- wspieranie instytucji finansowych i aktywne zachęcanie ich do zbadania strategii mających na celu obniżenie kosztów przekazów pieniężnych, w szczególności poprzez rozpowszechnienie wykorzystania nowych technologii,

- zachęcanie do przekazów pieniężnych poprzez zwolnienia podatkowe zarówno w państwie pochodzenia, jak i w państwie przyjmującym,

- zachęcanie do ukierunkowania przekazów pieniężnych na projekty w dziedzinie rozwoju (koncentrujące się zwłaszcza na edukacji i zdrowiu) poprzez uzupełnienie przekazów pieniężnych krajowym i lokalnym rządowym wkładem finansowym ("fundusze komplementarne") [20],

- tworzenie innowacyjnych produktów finansowych adresowanych do migrantów, takich jak zwolnione z podatku konta oszczędnościowe na rzecz rozwoju w państwach przyjmujących, na których migranci mogą gromadzić oszczędności, które następnie zostaną przelane do państwa pochodzenia,

- ukierunkowanie przekazów pieniężnych na inwestycje produkcyjne poprzez ułatwienie dostępu mikroprzedsiębiorstw i MŚP do kredytów, a także poprzez lepszą edukację finansową migrantów i ich rodzin,

- uczynienie przekazów pieniężnych szybszymi i bezpieczniejszymi w celu zachęcenia migrantów do wykorzystywania formalnych systemów transferu oraz zapewnienie przejrzystości transakcji finansowych dokonywanych nieformalnymi kanałami, szczególnie takimi jak tzw. system hawala;

30. przestrzega jednak przed ryzykiem nadmiernego regulowania przepływów finansowych, które mogłoby hamować lub utrudniać przepływ środków pieniężnych, oraz wzywa państwa członkowskie UE i Parlament Europejski do uwzględnienia tych problemów w trakcie rozpatrywania wniosku Komisji Europejskiej dotyczącego dyrektywy w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego [21];

Migracja o charakterze cyrkulacyjnym

31. wzywa państwa członkowskie UE i kraje AKP do zachęcania do migracji o charakterze cyrkulacyjnym poprzez uzgodnienie konkretnych środków mających na celu zwiększenie elastyczności wymogów i procedur związanych z przyjęciem i ponownym przyjęciem zarówno w państwach przyjmujących, jak i w państwach pochodzenia oraz do przewidzenia dłuższych i bardziej elastycznych umów oraz możliwości ponownego przyjęcia w przypadku migracji o charakterze cyrkulacyjnym;

32. wzywa państwa członkowskie UE i kraje AKP do zachęcania do migracji o charakterze cyrkulacyjnym poprzez ustanowienie systemów "podwójnych posad" dla osób z sektora publicznego w krajach południowych (nauczyciele, naukowcy i lekarze); zwraca się ponownie do Komisji Europejskiej o przeprowadzenie badania dotyczącego doświadczeń państw członkowskich UE w zakresie "podwójnych posad";

33. wyraża przekonanie, że w dyrektywie w sprawie wysoko wykwalifikowanych pracowników, nad którą obecnie pracuje Komisja Europejska, należy poświęcić należytą uwagę statusowi wykwalifikowanych migrantów w celu pobudzania migracji o charakterze cyrkulacyjnym i\lub powrotów tymczasowych;

34. wzywa państwa członkowskie UE i kraje AKP do podjęcia niezbędnych działań w celu zagwarantowania możliwości przenoszenia uprawnień emerytalnych i uprawnień z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego migrantów powracających do swojego państwa pochodzenia oraz możliwości powrotu do państwa, w którym świadczone były usługi medyczne, w celu uzyskania opieki medycznej;

35. wzywa państwa członkowskie UE i kraje AKP do rozpatrzenia umów o podwójnym obywatelstwie w celu zachęcenia do migracji o charakterze cyrkulacyjnym i do tymczasowego powrotu;

36. wzywa UE do zaoferowania potencjalnym powracającym możliwości zdecydowania się na powrót do UE w ciągu pewnego okresu po ich początkowym powrocie do państwa pochodzenia;

37. wzywa Komisję Europejską i państwa członkowskie do opracowania specjalnych inicjatyw, a mianowicie specjalnej linii budżetowej mającej na celu wspieranie dobrowolnego powrotu migrantów, w ramach tematycznego programu na rzecz współpracy z państwami trzecimi w dziedzinie migracji i azylu, obejmującego następujące elementy:

- zaangażowanie powracających migrantów w programy na rzecz rozwoju, w ramach których mogą oni z powodzeniem wykorzystać zdobyte umiejętności oraz które zapewniają im odpowiednią ponowną integrację społeczną,

- kierowanie do potencjalnych powracających zachęt związanych z zatrudnieniem oraz zachęt finansowych, a także udostępnianie im odpowiedniej infrastruktury, która umożliwi im rozwój zawodowy,

- ulepszenie dostępu powracających migrantów do pożyczek oraz szkoleń w zakresie zarządzania w celu zapewniania zachęty do tworzenia małych przedsiębiorstw;

Diaspory i wspólny rozwój

38. uznaje znaczenie diaspor i stowarzyszeń migrantów w umacnianiu stosunków między UE i państwami pochodzenia, zwłaszcza w dziedzinie migracji; wzywa do ściślejszej współpracy pomiędzy instytucjami w krajach rozwijających się i państwach członkowskich UE, w tym do współpracy w realizowaniu projektów w ramach wspólnego rozwoju;

39. wyraża opinię, że wspólny rozwój, polegający na uznaniu i wspieraniu roli, jaką diaspory odgrywają w przyczynianiu się do rozwoju ich państw pochodzenia, powinien zostać w pełni uznany na szczeblu europejskim;

40. wzywa państwa przyjmujące i państwa pochodzenia do wspierania pod względem logistycznym i finansowym podejmowanych przez diaspory i stowarzyszenia migrantów inicjatyw, które mają na celu integrację migrantów, zbiorowe przekazy pieniężne i projekty inwestycyjne w państwach pochodzenia migrantów oraz rozpowszechnianie informacji na temat nabytych praw;

41. zaleca, aby rządy państw pochodzenia również rozwijały ściślejsze powiązania z migrantami poprzez ustanowienie specjalnych platform instytucjonalnych umożliwiających współpracę różnych podmiotów publicznych;

42. uznaje i wspiera silne zaangażowanie diaspor we wzmacnianie handlu i współpracy gospodarczej między państwami przyjmującymi i państwami pochodzenia, zwłaszcza poprzez usunięcie barier informacyjnych;

43. zachęca diaspory do zaangażowania się w przekazywanie umiejętności i wiedzy, a także do ułatwiania takiego przekazywania, zwłaszcza poprzez wspieranie więzi pomiędzy wykwalifikowanymi pracownikami mieszkającymi w państwach OECD oraz tymi, którzy pozostali w państwach pochodzenia, poprzez tworzenie międzynarodowych sieci naukowców i pracowników naukowych oraz uniwersytetów internetowych, a także poprzez upowszechnianie nauki przez Internet; z zadowoleniem przyjmuje programy, którymi zarządza Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji ("Migracja dla rozwoju w Afryce", MIDA) oraz działający w tym obszarze Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju ("Transfer wiedzy poprzez repatriantów", TOKTEN);

44. z zadowoleniem przyjmuje utworzenie migracyjnych ośrodków badawczych w Afryce w ramach funduszu AKP na rzecz migracji (ACP Migration Facility), stanowiących źródło wiarygodnych danych i dodatkowych instrumentów lepszego tworzenia polityki oraz zarządzania migracją, w szczególności przez rządy krajów AKP;

45. z zadowoleniem przyjmuje zapowiadane ustanowienie ośrodków informowania o migracji i zarządzania migracją [22] finansowanych w ramach programu UE na rzecz migracji i rozwoju Afryki, których celem jest dostarczanie informacji i wsparcia potencjalnym migrantom oraz migrantom powracającym, oraz wzywa państwa członkowskie UE do wspierania tych ośrodków pod względem finansowym i logistycznym;

46. uznaje znaczny wkład organizacji pozarządowych w poprawę zarządzania przepływami migracyjnymi oraz, w szczególności, w zwiększenie udziału migrantów w rozwoju ich państw pochodzenia oraz wzywa do udzielenia odpowiedniego wsparcia organizacjom pozarządowym prowadzącym działalność w dziedzinie migracji;

47. podkreśla, że funkcja pełniona przez diaspory, stowarzyszenia migrantów oraz organizacje pozarządowe musi być uzupełniana spójną i skuteczną polityką w zakresie migracji i rozwoju w państwach przyjmujących i w państwach pochodzenia;

48. zobowiązuje swoich współprzewodniczących do przekazania niniejszej rezolucji Radzie AKP-UE, Komisji Europejskiej i Unii Afrykańskiej.

[1] Przyjęta w dniu 28 czerwca 2007 r. w Wiesbaden (Niemcy).

[2] Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 3.

[3] Dz.U. L 287 z 28.10.2005, str. 4.

[4] COM(2005)0390.

[5] COM(2005)0642.

[6] COM(2006)0409.

[7] COM(2006)0735.

[8] COM(2005)0669.

[9] A/RES/61/208.

[10] A/60/871.

[11] www.gcim.org.

[12] http://www.worldbank.org/globaloutlook.

[13] P6_TA(2006)0319.

[14] OECD "Konsekwencje migracji dla państw pochodzenia: co o nich wiemy" (2006 r.).

[15] Sprawozdanie sekretarza generalnego ONZ zatytułowane "Międzynarodowa migracja i rozwój" (A/60/871).

[16] OECD "Konsekwencje migracji dla krajów pochodzenia: co o nich wiemy" (2006 r.).

[17] UNDP, Raport o rozwoju społecznym, 2001 r.

[18] COM(2005)0669.

[19] Zgodnie z określeniem użytym przez Komisję Rozwoju Międzynarodowego brytyjskiej Izby Gmin.

[20] Tego rodzaju strategie są z powodzeniem wdrażane w ramach programu "Dos por uno" w Meksyku i inicjatywy "Juntos por los Andes" we Włoszech.

[21] COM(2005)0603.

[22] Pierwszy ośrodek informowania o migracji i zarządzania migracją powstanie w Bamako (Mali).

--------------------------------------------------