12)

w (usuniętym) pkt 11 dodaje się, co następuje: „32002 L 0083: dyrektywa 2002/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. dotycząca ubezpieczeń na życie (Dz.U. L 345 z 19.12.2002, s. 1), zmieniona: — 32002 L 0087: dyrektywą 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. (Dz.U. L 35 z 11.2.2003, s. 1), — 32004 L 0066: dyrektywą Rady 2004/66/WE z dnia 26 kwietnia 2004 r. (Dz.U. L 168 z 1.5.2004, s. 35), — 32005 L 0001: dyrektywą 2005/1/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 marca 2005 r. (Dz.U. L 79 z 24.3.2005, s. 9), — 32005 L 0068: dyrektywą 2005/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 listopada 2005 r. (Dz.U. L 323 z 9.12.2005, s. 1), — 32006 L 0101: dyrektywą Rady 2006/101/WE z dnia 20 listopada 2006 r. (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, s. 238), — 32007 L 0044: dyrektywą 2007/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. (Dz.U. L 247 z 21.9.2007, s. 1). Do celów niniejszego Porozumienia przepisy dyrektywy rozumie się z uwzględnieniem następujących dostosowań: a) w art. 6 ust. 1 lit. a) dodaje się, co następuje: »— w przypadku Islandii: Hlutafélag, Gagnkvæmt félag. — w przypadku Liechtensteinu: Aktiengesellschaft, Genossenschaft, Stiftung. — w przypadku Norwegii: Aksjeselskaper, Gjensidige selskaper.« ; b) artykuły 15, 15a, 15b oraz 15c, dotyczące oceny ostrożnościowej potencjalnego nabywcy, nie mają zastosowania, jeżeli siedziba potencjalnego nabywcy, określonego dyrektywą, znajduje się poza terytorium Umawiających się Stron lub kontrolę regulacyjną nad potencjalnym nabywcą sprawuje organ spoza ich terytorium; c) artykuł 57 nie ma zastosowania; zastosowanie ma następujący przepis: Każda z Umawiających się Stron może poprzez umowy zawierane z jednym lub większą liczbą państw trzecich uzgodnić stosowanie przepisów innych niż przewidziane w art. 51, 52 i 54–56 dyrektywy, pod warunkiem że osobom ubezpieczonym zapewni się odpowiednią i równoważną ochronę. Przed zawarciem takich umów Umawiające się Strony powiadomią pozostałe Strony i przeprowadzą między sobą konsultacje. Umawiające się Strony nie stosują do oddziałów zakładów ubezpieczeń, których siedziba zarządu znajduje się poza terytorium Umawiających się Stron, postanowień skutkujących traktowaniem bardziej uprzywilejowanym niż to, któremu podlegają oddziały zakładów ubezpieczeń, których siedziba zarządu znajduje się na terytorium Umawiających się Stron; d) w odniesieniu do stosunków z zakładami ubezpieczeniowymi z państw trzecich określonych w art. 59 stosuje się, co następuje: 1. W celu osiągnięcia maksymalnego stopnia zbliżenia w stosowaniu systemu trzeciego państwa do zakładów ubezpieczeń Umawiające się Strony dokonują wymiany informacji, jak określono w art. 59 ust. 1 i 5. Konsultacje są przeprowadzane w odniesieniu do kwestii określonych w art. 59 ust. 2, 3 oraz 4, w ramach Wspólnego Komitetu EOG oraz zgodnie ze szczególnymi procedurami, które zostaną uzgodnione przez Umawiające się Strony. 2. Zezwolenia udzielone przez właściwe organy Umawiających się Stron zakładom ubezpieczeń będącym bezpośrednimi lub pośrednimi spółkami zależnymi przedsiębiorstw dominujących, podlegających przepisom prawnym państwa trzeciego, zachowują ważność zgodnie z przepisami dyrektywy na całym terytorium wszystkich Umawiających się Stron. Jednak: a) jeśli państwo trzecie nakłada ograniczenia ilościowe na tworzenie zakładów ubezpieczeń państwa EFTA, bądź jeśli nakłada na takie zakłady ograniczenia, których nie nakłada na zakłady ubezpieczeń Wspólnoty, zezwolenia udzielone przez właściwe organy we Wspólnocie zakładom ubezpieczeń, będącym bezpośrednimi lub pośrednimi spółkami zależnymi przedsiębiorstw dominujących, podlegających przepisom prawnym państwa trzeciego, zachowują ważność jedynie we Wspólnocie, z wyjątkiem przypadków, gdy państwo EFTA zdecyduje inaczej w ramach swej własnej jurysdykcji; b) w przypadku gdy Wspólnota zdecyduje, że decyzje dotyczące zezwoleń zakładów ubezpieczeniowych, będących bezpośrednimi lub pośrednimi spółkami zależnymi przedsiębiorstw dominujących, podlegających przepisom prawnym państwa trzeciego, są ograniczone lub zawieszone, zezwolenia udzielone przez właściwy organ państwa EFTA takim zakładom ubezpieczeniowym zachowują ważność jedynie w ramach jurysdykcji tego państwa, z wyjątkiem przypadków, gdy inna z Umawiających się Stron zdecyduje inaczej w ramach swej własnej jurysdykcji; c) ograniczenia i zawieszenia, o których mowa w lit. a) i b), nie mogą mieć zastosowania do zakładów ubezpieczeniowych lub ich spółek zależnych posiadających już zezwolenie na terytorium Umawiającej się Strony. 3. Ilekroć Wspólnota prowadzi z państwem trzecim na podstawie art. 59 ust. 3 i 4 negocjacje w celu uzyskania traktowania narodowego oraz skutecznego dostępu do rynku dla swoich zakładów ubezpieczeniowych, stara się ona o uzyskanie równego traktowania zakładów ubezpieczeniowych państw EFTA; e) w art. 30 ust. 1 wyrazy »europejskim wskaźniku cen konsumpcyjnych, dotyczącym wszystkich Państw Członkowskich« zastępuje się wyrazami »wskaźniku cen konsumpcyjnych EOG obejmującym wszystkie Umawiające się Strony.«” ;