49. wzywa państwa członkowskie UE do zbadania wysoce problematycznego wpływu kredytów udziela-
nych przez ich agencje kredytów wywozowych na rzecz pokoju, bezpieczeństwa i rozwoju w krajachtrzecich oraz zwraca się do wszystkich państw członkowskich o ujawnienie szczegó łowych informacji
na temat pożyczek na wywóz broni, które zgodnie z niektórymi szacunkami stanowią obecnie około
20 % wszystkich przyznawanych kredytów wywozowych, a w niektórych państwach członkowskich
nawet 50 % lub więcej; w szczególności zwraca się do państw członkowskich o podjęcie zobowiązania,
że zaprzestaną one w przyszłości udzielania kredytów na wywóz broni;
50. zobowiązuje swoich współprzewodniczących do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, parla-
mentom państw członkowskich oraz sekretarzowi generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych,
parlamentarnemu forum ds. broni strzeleckiej i lekkiej, Zgromadzeniu Unii Międzyparlamentarnej,
Kongresowi Stanów Zjednoczonych oraz Parlamentowi Panafrykańskiemu.
REZOLUCJA (1)
w sprawie wody w krajach rozwijających się
Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE,
— na posiedzeniu w Bridgetown (Barbados) w dniach 20-23 listopada 2006 r.,
— uwzględniając artykuły 177, 178, 179, 180, 181 i 181a traktatu ustanawiającego Wspólnotę Euro-
pejską,
— uwzględniając Umowę o partnerstwie AKP-UE, podpisaną w Kotonu (Benin) w dniu 23 czerwca
2000 r., a w szczególności jej art. 32, który uznaje potrzebę poprawy wykorzystania zasobów natural-
nych w krajach AKP,
— uwzględniając wnioski Czwartego Światowego Forum Wody, które odbyło się w Meksyku w dniach
16-22 marca 2006 r.,
— uwzględniając Agendę 21 zatwierdzoną na konferencji Narodów Zjednoczonych (NZ) w sprawie
środowiska i rozwoju w Rio de Janeiro w 1992 r., a w szczególności jej ust.18,
— uwzględniając deklarację milenijną i milenijne cele rozwoju (MCR) oraz sprawozdanie końcowe
(2005 r.) sporządzone przez zespół roboczy ds. milenijnego projektu ONZ dotyczącego wody i urzą-
dzeń sanitarnych, zatytułowany „Zdrowie, godność i rozwój: niezbędne działania”,
— uwzględniając deklarację polityczną przyjętą naświatowym szczycie w sprawie zrównoważonego
rozwoju, który odbył sięw Johannesburgu w dniach 26 sierpnia-4 września 2002 r. i określił działania
priorytetowe w pięciu kluczowych dziedzinach w celu zapewnienia realizacji milenijnych celów
rozwoju NZ: woda i warunki sanitarne, energia, zdrowie, rolnictwo i bioróżnorodność,
— uwzględniając światowy szczyt w sprawie rozwoju społecznego, który odbył sięw Kopenhadze
(1995 r.) oraz przyjęta na nim deklarację w sprawie dostaw wody oraz warunków sanitarnych w
związku ze zwalczaniem ubóstwa,
— uwzględniając międzynarodową konferencję w sprawie wody słodkiej w Bonn (2001 r.),
— uwzględniając konferencję NZ w sprawie wody, która odbyła się w Mar del Plata i jej plan działania
dotyczący oceny i wykorzystania zasobów wodnych (1977 r.),
— uwzględniając światowe forum w New Delhi (1990 r.) dotyczące bezpieczeństwa wody i odpowiednich
środków likwidacji odpadów,
— uwzględniając dokument ramowy przyjęty na 37. szczycie Organizacji Jedności Afrykańskiej (OJA),
który stwierdza, że dziewiątym z dziesięciu celów Nowego Partnerstwa dla Rozwoju Afryki (NEPAD)
jest„tworzenie i poprawa infrastruktury, w tym technologii informacyjnych i komunikacyjnych, energii,
transportu, wody i warunków sanitarnych ”,30.12.2006 C 330/31 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej PL
(1) Przyjęta przez Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE w dniu 23 listopada 2006 r. w Bridgetown (Barbados).
— uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 4 września 2003 r. w sprawie zarządzania
zasobami wodnymi w krajach rozwijających się oraz priorytetów UE w zakresie współpracy na rzecz
rozwoju (P5_TA(2003)0377),
— uwzględniając Inicjatywę Wodną UE (EUWI) przyjętą naświatowym szczycie w sprawie zrównoważo-
nego rozwoju, który odbył sięw Johannesburgu w 2002 r.,
— uwzględniając fundusz wodny UE dla krajów AKP, utworzony w 2004 r.,
— uwzględniając sprawozdanie z finansowania zasobów wodnych, przedstawione na Trzecim Światowym
Forum Wody w Kioto w marcu 2003 r.,
— uwzględniając Raport o Gospodarce Wodnej na Świecie NZ zatytułowany „Woda —wspólna odpowie-
dzialność”, przedstawiony w dniu 9 marca 2006 r.,
— uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Społecznych i Środowiska Naturalnego (AKP-UE 3916/06-
/wersja ostateczna),
A. maj ąc na uwadze, że 1,1 miliarda ludzi nie ma odpowiedniego dostępu do wody pitnej, a 2,6 ludzi
miliarda żyje w niewłaściwych warunkach sanitarnych (Wspólny Program Monitoringu WHO —
UNICEF 2004) (1),
B. maj ąc na uwadze, że ze względu na wzrost liczby ludności, do 2015 r. trzeba będzie dostarczać wodę
pitną 1,1 miliarda ludzi, zaś urządzenia sanitarne 2,6 miliarda ludzi, w tym odpowiednio 400 i
410 milionom w Afryce; mając na uwadze, że zapotrzebowanie na wodę pitną będzie stale wzrastać,
zaśliczba ludności świata przekroczy 9 miliardów w 2050 r.,
C. maj ąc na uwadze duże znaczenie wody dla rozwoju społeczno-gospodarczego i to, że jest ona
znaczącym czynnikiem w działalności produkcyjnej, odgrywa też wiodącą rolę w rolnictwie, rybołów-
stwie, ochronie zdrowia, przemyśle, energetyce, ochronie ekosystemów i bioróżnorodności, a takżewszystkich formach konsumpcji związanych z dobrobytem ludzkim,
D. maj ąc na uwadze, że zgodnie z konwencjami międzynarodowymi w sprawie praw społeczno-gospodar-
czych i kulturowych dostęp do wody pitnej uznawany jest za podstawowe prawo człowieka oraz że
woda, która jest kluczowa dla życia i dobrobytu ludzkiego, nie może być uznawana jedynie za towar,
ale musi być postrzegana jako dobro społeczne,
E. maj ąc na uwadze, że woda i warunki sanitarne to kluczowe kwestie przekrojowe MCR, a także mając
na uwadze, że dla osiągnięcia MCR niezbędne jest podejście do tych kwestii w odpowiedni sposób,
F. maj ąc na uwadze, żeżadna strategia walki z ubóstwem nie może lekceważyć żywotnego zapotrzebo-
wania ludzi na wodę oraz konieczności sprawiedliwego i zrównoważonego gospodarowania tym klu-
czowym zasobem w interesie całego społeczeństwa,
G. maj ąc na uwadze, że propagowanie zrównoważonego, przyjaznego środowisku sposobu przetwarzania
wody stwarza gwarancję czystości wody oraz możliwość uprawiania gruntów rolnych w celu produkcji
żywności; maj ąc na uwadze, że MCR uznają wodę za kluczowy czynnik środowiskowy,
H. maj ąc na uwadze, że niewystarczający dostęp do wody pitnej i urządzeń sanitarnych jest przyczyną
wielu chorób; mając na uwadze, że zakażenia związane z brakiem higieny oraz ogólne zagrożenia dla
zdrowia publicznego są szeroko rozpowszechnione w Afryce i wynikają głównie ze skażenia źródeł
wody, niewłaściwego jej wykorzystania oraz zachowań niezgodnych z zasadami higieny,
I. maj ąc na uwadze, żeświatowe zasoby wody słodkiej nie są rozmieszczone równomiernie, gdzie 60 %
zasobów słodkiej wody zlokalizowanych jest w dziewięciu krajach (Brazylia, Federacja Rosyjska,Kanada, Indonezja, Chiny, Kolumbia, Stany Zjednoczone, Peru i Indie), mając też na uwadze, że kraje,
w których występują niedobory wody słodkiej to głównie wyspy, małe kraje i kraje pustynne (w tym
Izrael, Libia, Mauretania, Republika Zielonego Przylądka, Dżibuti i Kuwejt),30.12.2006 C 330/32 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej PL
(1) http://www.wssinfo.org.
J. maj ąc na uwadze, że trzy z czterech krajów, które często różnią sięod siebie pod względem poli-
tycznym, kulturowym i gospodarczym, usytuowanych jest nad tymi samymi rzekami międzynarodo-wymi, mając też na uwadze, że ze względu na brak umów o właściwym i sprawiedliwym wykorzys-
taniu wody to źródło życia staje się potencjalną przyczyną napięć i sporów mogących przerodzić się
w konflikt,
K. maj ąc na uwadze, że w krajach afrykańskich i azjatyckich dostępność wody zależna jest od wielu sezo-
nowych wahań i od okresowych cykli suszy i powodzi, mając te żna uwadze, że niektóre państwa
nadbrzeżne i wyspiarskie borykają sięz problemem zasolenia wód gruntowych,
L. maj ąc na uwadze, że susza jest często powodowana niewłaściwym wykorzystaniem gruntów, inten-
sywnym wypasem, wylesieniem czy realizacją dużych projektów irygacyjnych, które nie są trwałe,
M. maj ąc na uwadze, że obecne trendy, m.in. demograficzne, urbanistyczne, zmian klimatycznych, środo-
wiskowe oraz trendy związane ze strukturami gospodarczymi stanowią główne wyzwanie dla krajów
rozwijających się w kontekście zarządzania zasobami wodnymi, szczególnie w regionie Sahelu,
N. maj ąc na uwadze, że intensywna produkcja rolna pochł ania na cele irygacyjne około 70 % słodkiej
wody, ze stratą 40 % wody, mając te żna uwadze, iż ulepszanie technik nawadniania pól powinno
przynosić efekty w postaci znaczących oszczędności wody oraz zwiększenia produkcji rolnej, co
zrekompensuje braki w produkcji opartej na wodzie deszczowej i pozwoli zaspokoić wszystkie
potrzeby żywnościowe,
O. maj ąc na uwadze, że aby osiągnąć milenijny cel rozwoju dotyczący zredukowania o połowę liczby
osób niedożywionych trzeba będzie w przeciągu następnych 10 lat zwiększyć o 50 % obecny poziom
zużycia wody przy produkcji żywności,
P. maj ąc na uwadze, że na wielu wiejskich obszarach Afryki ludność nie ma dostępu do studni, sieci
dostaw wody, źródeł wody pitnej czy zbiorników na wodę deszczową,
Q. maj ąc na uwadze, że rozwój i propagowanie odpowiednich technologii sanitarnych, realizacja strategii
obejmujących lokalne zasoby finansowe i zaanga żowanie wspólnot lokalnych umożliwi w nadcho-
dzącym dziesięcioleciu wprowadzenie na poziom lokalny zrównoważonego wykorzystania metod sani-tarnych,
R. maj ąc na uwadze, że brak środków finansowych koniecznych dla naprawy infrastruktury oraz utrzy-
mania i zarządzania istniejącymi już urządzeniami nieuchronnie prowadzi do pogorszenia się usług
wodnych oraz wykluczenia grup ubogiej ludności ze względu na wysokie koszty usług, szczególnie naobszarach podmiejskich,
S. maj ąc na uwadze, że racjonalna gospodarka wodna wymaga zaanga żowania miejscowej ludności —
szczególnie kobiet, które odgrywają ważną rolę w zarządzaniu zasobami wodnymi —na szczeblu
krajowym, lokalnym i regionalnym, jak również wprowadzenia odpowiednich opłat w celu zapew-
nienia powszechnego dostępu do wody niezbędnej do zaspokojenia podstawowych potrzeb, jedno-
cześnie podnosząc efektywność zużycia wody poprzez zwiększenie odpowiedzialności użytkownika,
T. maj ąc na uwadze, że rządy krajów rozwijających się nie są w stanie ustalić opłat za wodę na poziomie
odzwierciedlającym koszty dostaw,
U. maj ąc na uwadze, że brak niezbędnych środków technicznych, finansowych i zasobów ludzkich leży u
podstaw niewielkich zasobów wodnych i niewłaściwego zarządzania usługami wodnymi,
V. maj ąc na uwadze, że zadłużenie zewnętrzne krajów Południa prowadzi do tego, że dostępne zasoby są
raczej przeznaczane na spłatę zadłużenia zamiast na trwały rozwój, dostęp do wody pitnej, edukacji,
zdrowia, mieszkań i energii,
W. maj ąc na uwadze utrzymywanie się niskiego udziału sektora prywatnego krajów rozwijających się w
dostawach wody i systemach sanitarnych,
X. maj ąc na uwadze ambiwalentny charakter udziału sektora prywatnego w usługach wodnych, związany
z tym, że powszechne, nieograniczone korzystanie z wody należy rozumieć jako prawo; mając jednak
na uwadze, że udział prywatnego sektora w niektórych przypadkach może wnieść wkład w finanso-
wanie i gospodarkę usług wodnych oraz wspierać nowe technologie i umiejętności,30.12.2006 C 330/33 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej PL
Y. maj ąc na uwadze, że w większości krajów rozwijających się daje się zauważyć rzeczywistą chęć
włączenia zagadnień związanych z wodą , higieną i systemami sanitarnymi do obszarów polityki i stra-
tegii rozwoju (takich jak decentralizacja, walka z ubóstwem, zintegrowane zarządzanie zasobamiwodnymi, …), jak również inicjatyw na rzecz finansowania dostaw wody i systemów sanitarnych (UE,
Nowe Partnerstwo dla Rozwoju Afryki —NEPAD, Afrykański Bank Rozwoju —BAD, Afrykańska
Rada Ministrów ds. Wody —AMCOW, …),
Z. maj ąc na uwadze, że w dążeniu do osiągnięcia milenijnych celów rozwoju podejmowane są inicjatywy
na szczeblu europejskim, takie jak EUWI, którego celem jest wspieranie poprawy dostępu do wody
pitnej i systemów sanitarnych dla ludności pozostaj ącej w trudnej sytuacji w krajach AKP, podejmując
w sposób aktywny kwestię deficytu w zakresie środków finansowych,
AA. maj ąc na uwadze, że Unia Europejska i jej państwa członkowskie przeznaczają każdego roku około
1,4 miliarda euro na wodę i systemy sanitarne w krajach rozwijających się, w konsekwencji czego UE
staje się najwię kszym dostarczycielem pomocy w tym sektorze, mając te żna uwadze, że finansowanie
to musi by ćwykorzystywane w celu umocnienia sektora publicznego, który musi gwarantować dostęp
do dostaw wody,
AB. maj ąc na uwadze, że celem Inicjatywy Wodnej UE (EUWI) jest zwiększenie międzynarodowego zaanga-
żowania w realizację Milenijnych Celów Rozwoju i celów Światowego Szczytu w sprawie Zrównoważo-
nego Rozwoju (WSSD) w zakresie wody pitnej i systemów sanitarnych, poprzez strategiczne partner-stwa regionalne łączące wszystkie zainteresowane strony —rządy, organizacje społeczeństwa obywa-
telskiego, władze lokalne i sektor prywatny,
1. potwierdza, że powszechny i niedyskryminacyjny dostęp do wody jest prawem i uznaje, że polityka i
strategie rozwoju i walki z ubóstwem muszą uwzględnić żywotne potrzeby ludności w zakresie wody,
zwłaszcza ludności znajdującej się w najcięższej sytuacji oraz konieczność zapewnienia sprawiedliwego
i trwałego zarządzania zasobami wodnymi w interesie ogółu społeczeństwa;
2. zwraca się do krajów AKP o wdrożenie strategii i polityki w dziedzinie rolnictwa, które sprzyjałyby
technikom nawadniania pozwalającym na zaoszczędzenie znacznej ilości wody oraz o priorytetowe
potraktowanie gospodarki wodnej, co pozwoli na uzyskanie trwałego bezpieczeństwa żywności;
3. zaleca państwom AKP wdrożenie nowych sposobów produkcji i zużycia wody opartych na zrównowa-
żonym zintegrowanym zarządzaniu zasobami wodnymi, uwzględniającym wymiar społeczno- gospo-
darczy wody, wspierającym rolnictwo ekologiczne oparte na wykorzystaniu środków lokalnych,
promującym odpowiednie technologie i udział wszystkich zainteresowanych podmiotów;
4. wzywa UE do zwrócenia szczególnej uwagi na kraje AKP, które w poważnym stopniu zostały dotknięte
z powodu niedoborów wody, czego dowodem są klęski suszy i głodu, poprzez zwiększenie przyzna-
nych środków finansowych;
5. uznaje, że kwestia prywatyzacji wody w krajach rozwijających się nadal stanowi wysoce newralgiczny i
kontrowersyjny problem, którego rozwiązywanie wymaga należytego podejścia; wzywa, by politykiprywatyzacji gospodarki zasobami wodnymi i liberalizacji usług publicznych w krajach AKP konsek-wentnie apelowały do społecznej odpowiedzialności, oraz by warunkować je dostępnością i zwiększa-
niem dostaw wody i systemów sanitarnych, w szczególności dla osób najuboższych i zasadą, że
powszechny, niedyskryminacyjny dostęp do wody postrzegany jest jako prawo;
6. wzywa w tym kontekście do zaprzestania wywierania w ramach negocjacji prowadzonych na forach
dwustronnych i wielostronnych, a także za pośrednictwem międzynarodowych instytucji finansowychmiędzynarodowej presji na kraje rozwijające się w zakresie liberalizacji przemysłów wodnych, co
stanowi podważenie świadczenia usług publicznych w tym obszarze;
7. przypomina, że mimo iż zagadnienia wody i systemów sanitarnych mają charakter przekrojowy, nie
zostały one w sposób odpowiedni zintegrowane z działaniami na rzecz rozwoju innych powiązanych z
nimi sektorów, takich jak rolnictwo, przemysł, zdrowie, edukacja, leśnictwo, ochrona środowiska natu-
ralnego;
8. odnotowuje, że zasoby wodne ulegają pogorszeniu w wyniku zmian klimatycznych i przypomina, że
dynamiczne zrównoważone zarządzanie ekosystemami wodnymi ma podstawowe znaczenie dla zapo-
biegania negatywnym skutkom zmian klimatycznych i dla ich łagodzenia;30.12.2006 C 330/34 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej PL
9. przypomina, że konieczne jest uświadamianie społeczeństwa na temat praktyk zrównoważonego
zarządzania, aby zapewnić dostawy wody przyszłym pokoleniom, zwiększyć bezpieczeństwo żywności
i poprawić zwyczaje ludności związane z higieną i systemami sanitarnymi;
10. wzywa do zintegrowanego zarządzania zasobami wodnymi przy uwzględnieniu wszelkich prawowi-
tych możliwości wykorzystania i rodzajów zapotrzebowania, zwracaj ąc szczególną uwagę na integrację
pomiędzy wykorzystaniem ziemi i wykorzystaniem wody, obszarami położonymi w górnym i dolnym
biegu rzek, zarządzaniem strefą przybrzeżną oraz zarządzaniem wodami powierzchniowymi
i gruntowymi;
11. potwierdza rolę, jaką odgrywają zagadnienia związane z płcią i kulturą w rozwoju systemów wodnych
i sanitarnych oraz przypomina, że wszelkie strategie i rozwiązania muszą byćdostosowane do lokal-
nych ról kulturowych i ról związanych z płcią;
12. przypomina, że osiągnięcie postępów w zrównoważonym dostępie do wody i zarządzania zasobami
wodnymi w krajach rozwijających się zależy od silnego zaanga żowania politycznego na szczeblu
lokalnym, przejrzystości i systemu własności zainteresowanych stron;
13. przypomina, jak ważne jest promowanie odpowiedzialnych zachowań użytkowników w zakresie wyko-
rzystania wody, co zakłada zmianę w zarządzaniu zasobami wodnymi z podejścia zorientowanego na
dostawy wody na podejście ukierunkowane na zapotrzebowanie;
14. uznaje, że władze publiczne powinny utrzymać kontrolę nad gospodarka wodną, zapewniając
wszystkim dostęp do wody i utrzymując przejrzysty dla opinii publicznej system opłat;
15. uznaje, że zasoby finansowe zgromadzone w ramach inicjatywy na rzecz ubogich krajów o wysokim
zadłużeniu należy wykorzystać na finansowanie sektorów o znaczeniu podstawowym, tj. wody i
systemów sanitarnych, edukacji i zdrowia;
16. zachęca UE i kraje AKP do wprowadzenia nowatorskich instrumentów finansowania, takich jak
tworzenie funduszy lokalnych, krajowych, regionalnych i kontynentalnych mających na celu wsparcie
polityki w zakresie wody oraz obecnych publicznych i prywatnych instrumentów finansowania;
17. wzywa UE do kontynuowania inicjatyw na rzecz krajów AKP w zakresie trwałego dostępu do zasobów
wodnych, aby z gospodarki wodnej uczynić strategiczny priorytet o znaczeniu podstawowym, co
pozwoli krajom AKP zmniejszyć niestabilność strukturalną państw najbardziej dotkniętych prob-
lemem;
18. wzywa do wzmocnienia możliwości w ramach procesu współpracy AKP-UE w dziedzinie wody i
systemów sanitarnych; wzywa kraje AKP, by w swych strategiach i planach rozwoju przyznały pierw-szeństwo problematyce wody i systemów sanitarnych, oraz wzywa UE do skoordynowania swej reakcji
poprzez takie mechanizmy jak EUWI, Fundusz Wodny AKP-UE oraz programy pomocy Komisji i
państw członkowskich na rzecz rozwoju;
19. wzywa UE do wsparcia badań naukowych w zakresie ujęć wody i zanikania rzek na nizinach, co może
prowadzić do powstawania bagien, wyschnięcia 50 % zasobów wodnych i braku jodu dostępnego dla
ryb rzecznych, co z kolei może prowadzić do braków jodu wśród ludności, szczególnie wśród dzieci;
20. wzywa Komisję do przeprowadzenia oceny i ewaluacji Funduszu Wodnego AKP-UE i finansowanych z
niego projektów, tak aby określić, czy w ramach dziesiątego EFR należy wyodrębnić szczegó łowe
fundusze na dalsze inicjatywy w tym obszarze;
21. uznaje konieczność znacznego zwiększenia zasobów finansowych, aby zapewnić odnowę infrastruk-
tury, utrzymanie wyposażenia w zakresie instalacji wodnych i sanitarnych oraz zarządzania nimi w celu
poprawy usług i umożliwienia korzystania z nich większej części ludności, która nie ma środków na
pokrycie wysokich kosztów dostaw wody;
22. przypomina, że głównym celem EUWI jest wzmocnienie zobowiązań politycznych w zakresie
systemów wodnych i sanitarnych oraz zwiększenia efektywności gospodarki wodnej poprzez dialog zwszystkich zainteresowanych stron, w tym społeczeństwa obywatelskiego oraz sektora publicznegoi prywatnego, propagowanie podejścia ukierunkowanego na zapotrzebowanie i koordynację pomocy
świadczonej przez darczyńców; wzywa państwa członkowskie i Komisję do większego wsparcia
i zaangażowania w realizację tych celów;30.12.2006 C 330/35 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej PL
23. wzywa do wzmocnienia instytucjonalnego i rozwoju możliwości w celu poprawy zarządzania zaso-
bami wodnymi i zwalczania korupcji poprzez reformy prawne i polityczne, rozwój zasobów ludzkich,szkolenia i tworzenie sieci;
24. wzywa kraje AKP należące do tego samego obszaru hydrograficznego do poprawy polityki w zakresie
koordynacji, strategii interwencji i zarządzania zasobami wodnymi, w szczególności poprzez stwo-rzenie i/lub wzmocnienie możliwości organizacji regionalnych zajmujących się polityką wodną w celu
rozstrzygania sporów dotyczących wykorzystania wody, co sprzyjałoby powstaniu kultury podziału iwspierania przyjęcia odpowiedzialności za zarządzanie wspólnymi dobrami; zwraca się do rządów
krajów UE, a także do wspólnoty międzynarodowej, o wsparcie krajów AKP w ich wysiłkach;
25. wzywa do szerokiego dialogu między poszczególnymi użytkownikami wody na szczeblu lokalnym,
krajowym i transgranicznym, w celu opracowania wydajnego planu międzysektorowego, zapewnieniaodpowiedniego zarządzania zbiornikami, rozwoju dwustronnych projektów baz danych w zakresiewody, promowania długoterminowych umów bliźniaczych między instytucjami i współpracy między
instytucjami szkolnictwa wyższego, dzielenia się wiedzą lokalną, zachowania ekosystemów;
26. zobowiązuje swoich współprzewodniczących do przekazania niniejszej rezolucji Radzie AKP-UE,
Komisji Europejskiej, sekretarzowi generalnemu Narodów Zjednoczonych, Unii Afrykańskiej orazwszystkim organizacjom zajmującym się zarządzaniem zasobami wodnymi.
REZOLUCJA (1)
w sprawie przeglądu negocjacji w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym (EPA)
Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE,
— uwzględniając posiedzenie w Bridgetown (Barbados) w dniach 20-23 listopada 2006 r.,
— uwzględniając art. 17 ust.2 Regulaminu,
— uwzględniając swoją rezolucję z dnia 21 marca 2002 r. przyjętą w Kapsztadzie (RPA) (2),
— uwzględniając art. 37 ust. 1 umowy z Kotonu, zgodnie z którym negocjacje umów o partnerstwie
gospodarczym odbędą się„w okresie przygotowawczym, który zakończy się najpóźniej w dniu
31 grudnia 2007 r.”,
— uwzględniając deklarację ministrów handlu państw członkowskich Unii Afrykańskiej, przyjętą w
Nairobi (Kenia) w dniu 14 kwietnia 2006 r.,
— uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 23 marca 2006 r. w sprawie umów o part-
nerstwie gospodarczym (EPA) (3),
— uwzględniając Układ ogólny w sprawie taryf celnych i handlu (GATT), a w szczególności jego
art. XXIV,
— uwzględniając decyzje, rezolucje i deklaracje przyjęte podczas 83. sesji Rady Ministrów AKP, która
odbyła się w Port Moresby w dniach 28-31 maja 2006 r., a w szczególności decyzję nr 2 w sprawie
umów o partnerstwie gospodarczym,
A. maj ąc na uwadze, że konieczne jest dokonanie krytycznej oceny negocjacji w sprawie umów o partner-
stwie gospodarczym,
B. maj ąc na uwadze, że w większości regionów negocjacje w sprawie umów o partnerstwie gospodar-
czym znalazły się w martwym punkcie ze względu na brak porozumienia w kwestii tego, co należy
rozumieć pod podjęciem „wymiaru rozwoju”, pojęcia kluczowego dla dyskusji w sprawie umów o part-
nerstwie gospodarczym,
C. maj ąc na uwadze, że strona europejska nie podjęła dotąd stanowczych i konkretnych działań w celu
sfinansowania wymiaru rozwoju,30.12.2006 C 330/36 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej PL
(1) Przyjęta przez Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE w dniu 23 listopada 2006 r. w Bridgetown (Barbados).
(2) Dz.U. C 231 z 27.9.2002, str. 41.
(3) Dz.U. C 292 E z 1.12. 2006, str. 121.