41. uznaje, że usługi turystyczne wymagają dużych nakładów pracy i charakteryzują sięwysokim wskaźni-
kiem zatrudnienia kobiet oraz niekoniecznie wiążą sięze znacznym przywozem, że rozpoczęcie dzia-
łalności turystycznej nie wymaga wielkich nakładów, mogą sięniązajmować przedsiębiorstwa każdego
rodzaju i wielkości, zapewnia ona możliwość ustanowienia oddolnych więzi gospodarczych w gospo-
darce lokalnej, oferując osobom ubogim możliwo śćpodjęcia pracy w charakterze pracowników
niewykwalifikowanych i średnio wykwalifikowanych;
42. uważa, że rządy mogą stwarzać zachęty dla przedsiębiorstw, by te inwestowały i prowadziły działal-
ność w sposób sprzyjający interesom osób ubogich, poprzez odpowiednie dostosowanie polityki w
zakresie udzielania licencji i koncesji, łańcucha dostaw i marketingu;
43. zobowiązuje swoich współprzewodniczących do przekazania niniejszej rezolucji Radzie AKP-UE,
Komisji Europejskiej, sekretarzowi generalnemu Narodów Zjednoczonych oraz Unii Afrykańskiej.
REZOLUCJA (1)
w sprawie ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej oraz trwałego rozwoju
Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE,
— obradując w Bridgetown (Barbados) w dniach 20-23 listopada 2006 r.,
— uwzględniając art. 17 ust. 1 Regulaminu,
— uwzględniając umowę z Kotonu, w szczególności jej art. 12,
— uwzględniając szczyt milenijny i deklarację oraz milenijne cele rozwoju, a także rezolucję wzywają cą
do podjęcia wspólnych działań mających na celu położenie kresu nielegalnemu handlowi ręczną bronią
strzelecką i bronią lekką,
— uwzględniając program działania Narodów Zjednoczonych w sprawie zapobiegania, zwalczania i elimi-
nacji nielegalnego handlu ręczną bronią strzelecką i bronią lekką we wszystkich jego aspektach (zwany
dalej programem działania Narodów Zjednoczonych), przyjęty w lipcu 2001 r.,
— uwzględniając odbywające się co dwa lata pierwsze spotkania państw odpowiedzialnych za nadzoro-
wanie realizacji programu działania Narodów Zjednoczonych w sprawie zapobiegania, zwalczania ieliminacji nielegalnego handlu ręczną bronią strzelecką i bronią lekką we wszystkich jego aspektach,
które odbyły się odpowiednio w lipcu 2003 r., w lipcu 2005 r. i w lipcu 2006 r.;,
— uwzględniając przyjęcie przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych w grudniu 2005 r.
międzynarodowego instrumentu umożliwiającego państwom identyfikowanie i śledzenie, w odpo-
wiednim czasie i w niezawodny sposób, nielegalnej ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej (
2),
— uwzględniając wejście w życie dnia 6 lipca 2005 r. protokołu z 2001 r. przeciw nielegalnej produkcji i
handlowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją (3),
— uwzględniając rezolucję 1325 Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych z dnia 31 października
2000 r., która porusza problem wpływu wojny na kobiety oraz kwestię udziału kobiet w rozwiązy-
waniu konfliktów i zapewnianiu trwałego pokoju,
— uwzględniając wnioski ze szczytu G8, który odbył sięw Gleneagles (Wielka Brytania) w czerwcu
2005 r., szczególnie w kwestii podwojenia pomocy do 2010 r., co oznacza przyznanie dodatkowych50 miliardów dolarów w skali światowej i 25 miliardów dolarów dla Afryki, a także konkluzje szczytu
G8, który odbył sięw dniach 16 i 17 lipca 2006 r. w Sankt Petersburgu (Rosja),
— uwzględniając statut rzymski ustanawiający MTK,30.12.2006 C 330/22 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej PL
(1) Przyjęta przez Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE w dniu 23 listopada 2006 r. w Bridgetown (Barbados).
(2) A/60/463 (L.55) decyzja, 8 grudnia 2005 r.
(3) Protokół ten, znany jako „protokół ONZ w sprawie broni palnej”, został przyjęty w maju 2001 r. na mocy rezolucji
55/255 Zgromadzenia Ogólnego.
— uwzględniając strategię UE na rzecz Afryki przyjętą w dniu 12 października 2005 r.,
— uwzględniając Konsensus europejski w sprawie rozwoju, podpisany w dniu 20 grudnia 2005 r.,
— uwzględniając rezolucje Parlamentu Europejskiego z 15 marca 2001 r. (1), 15 listopada 2001 r. (2),
19 czerwca 2003 r. (3) i 26 maja 2005 r. (4) w sprawie zwalczania rozprzestrzeniania i niewłaściwego
wykorzystywania broni ręcznej strzeleckiej i lekkiej (SALW), oraz z dnia 17 listopada 2005 r. (5) w
sprawie szóstego rocznego sprawozdania Rady sporządzonego zgodnie z klauzulą operacyjną nr 8
Kodeksu postępowania Unii Europejskiej w sprawie wywozu broni, a także z dnia 6 kwietnia
2006 r. (6) w sprawie skuteczności pomocy oraz korupcji w krajach rozwijających się,
— uwzględniając przyjęty dnia 26 czerwca 1997 r. program Unii Europejskiej z dnia 26 czerwca 1997 r.
dotyczący zapobiegania i zwalczania nielegalnego handlu bronią konwencjonalną (7), wspólne działanie
Rady 2002/589/WPZiB z dnia 12 lipca 2002 r. w sprawie w sprawie wkładu Unii Europejskiej w zwal-
czanie destabilizującego gromadzenia i niekontrolowanego rozpowszechniania ręcznej broni strzelec-
kiej i broni lekkiej (8), wspólne stanowisko Rady 2003/468/WPZiB z dnia 23 czerwca 2003 r. w
sprawie kontroli pośrednictwa w handlu bronią (9) oraz strategię Unii Europejskiej oraz strategię Unii
Europejskiej w sprawie zwalczania nielegalnego gromadzenia i handlu ręczną bronią strzelecką i bronią
lekką oraz amunicją do niej, przyjętą przez Radę Europejską w dniach 15-16 grudnia 2005 r. (10),
— uwzględniając konkluzje przyjęte przez Radę na jej posiedzeniu w dniu 3 października 2005 r., w
których wyrażono poparcie UE dla przyjęcia w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych między-narodowego traktatu o handlu bronią, który wprowadzałby wiążące wspólne standardy w zakresieświatowego handlu bronią konwencjonalną (
11),
— uwzględniając Europejską Strategię Bezpieczeństwa przyjętą przez Radę Europejską w Brukseli w dniu
12 grudnia 2003 r.,
— uwzględniając deklarację z Bamako w sprawie wspólnego stanowiska afrykańskiego w sprawie rozprze-
strzeniania, obiegu i nielegalnego handlu ręczną bronią strzelecką i bronią lekką, przyjętą na ministe-
rialnym posiedzeniu Organizacji Jedności Afrykańskiej (OJA), które odbyło się w dniach 30 listopada-
1 grudnia 2000 r. w Bamako (Mali),
— uwzględniając wspólne stanowisko afrykańskie w sprawie konferencji Narodów Zjednoczonych odpo-
wiedzialnej za sprawdzenie postępów poczynionych przy realizacji programu działania Narodów Zjed-
noczonych, przyjęte na drugiej konferencji kontynentalnej afrykańskich ekspertów rządowych orazregionalnych wspólnot gospodarczych w sprawie nielegalnego handlu ręczną bronią strzelecką i bronią
lekką w Windhoek w Namibii w dniach 14-16 grudnia 2005 r., jak również decyzję Ex.CL/DE.255
(viii) Unii Afrykańskiej ze stycznia 2006 r., przyjętą w Chartumie (Sudan),
— uwzględniając Protokół Południowoafryka ńskiej Wspólnoty Rozwoju w sprawie broni palnej, amunicji
i innych materiałów pochodnych z 2001 r., który wszedł wżycie w lipcu 2005 r.,
— uwzględniając afrykańską konferencję rządową w sprawie realizacji programu działania Narodów Zjed-
noczonych zatytułowaną „Potrzeby i partnerstwo”, która odbyła się w Pretorii w marcu 2002 r.,
— uwzględniając deklarację z Nairobi i skoordynowany plan działania z 2000 r. (obejmujący trzy ministe-
rialne konferencje przeglądowe z 2002 r., 2004 r. i 2005 r.), jak również protokół z Nairobi z 2004 r.
w sprawie zapobiegania, kontroli i redukcji ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej w regionie Wiel-
kich Jezior i Rogu Afryki, który wszedł wżycie w dniu 5 maja 2006 r.,
— uwzględniając moratorium Wspólnoty Gospodarczej Pań stw Afryki Zachodniej (ECOWAS) na
przywóz, wywóz i produkcję ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej w Afryce Zachodniej z 1998 r.
oraz jego kolejne przedłużenia,30.12.2006 C 330/23 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej PL
(1) Dz.U. C 343 z 5.12.2001, str. 311.
(2) Dz.U. C 140 E z 13.6.2002, str. 587.
(3) Dz.U. C 69 E z 19.3.2004, str. 136.
(4) Dz.U. C 117 E z 18.5.2006, str. 230.
(5) Dz.U. C 280 E z 18.11.2006, str. 443.
(6) Dz.U. C 293 E z 2.12.2006, str. 316.
(7) Przyjęty przez Radę w dniu 26 czerwca 1997 r.
(8) Dz.U. L 191 z 19.7.2002, str. 1.
(9) Dz.U. L 156 z 25.6.2003, str. 79.
(10) Rada Unii Europejskiej, 5319/06, 13 stycznia 2006 r.
(11) Rada Unii Europejskiej, posiedzenie Rady 2678, Luksemburg, 3 października 2005 r.
— uwzględniając Międzyamerykańską konwencję przeciw nielegalnej produkcji i handlowi bronią palną,
amunicją, materiałami wybuchowymi i innymi materiałami pochodnymi z 1998 r.,
— uwzględniając swoją rezolucję w sprawie roli integracji regionalnej we wspieraniu pokoju i bezpieczeń-
stwa, przyjętą w Wiedniu w dniu 22 czerwca 2006 r. (1),
— uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych A/RES/60/68 w sprawie
reakcji na negatywne oddziaływanie nielegalnej produkcji broni strzeleckiej i lekkiej, jej transferu ihandlu nią oraz nadmiernego jej gromadzenia na sytuację ludzi i rozwój,
— uwzględniając ogólnoświatową „Petycję miliona twarzy”, którą poparło ponad milion osób i 250 orga-
nizacji pozarządowych na całym świecie, wzywającą do zawarcia wiążącego międzynarodowego trak-
tatu o handlu bronią (ATT),
— uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Politycznych,
A. przyjmując z zadowoleniem rosnące międzynarodowe poparcie dla wiążącego prawnie międzynarodo-
wego traktatu o handlu bronią, zakazującego transferu broni, który może naruszać prawa człowieka
lub międzynarodowe prawo humanitarne, zagrażać stabilności krajów lub regionów, albo też może
przyczyniać siędo wybuchu lub eskalacji konfliktu zbrojnego, dla którego to traktatu oficjalne
poparcie wyraziło ponad 50 krajów,
B. przyjmując z zadowoleniem zbiór globalnych zasad w zakresie transferu broni opracowany przez orga-
nizacje pozarządowe i ekspertów prawnych, który określa istniejące zobowiązania państw w odnie-sieniu do międzynarodowych transferów broni i amunicji,
C. przypominaj ąc,że w na mocy zmienionej umowy z Kotonu poważne przypadki korupcji mogą prowa-
dzić do podjęcia konsultacji zgodnie z art. 96 i 97 umowy o partnerstwie, to zaś, w szczególnych
przypadkach, może wiązać sięze wprowadzeniem specjalnych środków,
D. potwierdzaj ąc determinację w zakresie ograniczenia ludzkiego cierpienia spowodowanego nielegalnym
handlem bronią strzelecką i bronią lekką we wszystkich jego aspektach, pamiętając o potrzebie wpro-
wadzania krajowych środków regulujących kwestie ręcznej broni strzeleckiej broni przy prowadzeniu
działań po zakończeniu konfliktu oraz związanych z budowaniem pokoju, przypominając, że bez
pokoju nie można osiągnąć bezpieczeństwa ani trwałego rozwoju,
E. maj ąc na uwadze, że co roku około pół miliona ludzi ginie od broni strzeleckiej,
F. z zadowoleniem przyjmując projekt rezolucji Narodów Zjednoczonych z dnia 24 lipca 2006 r. zatytu-
łowanej „Skuteczna kontrola wywozu, przywozu i transferu broni konwencjonalnej”, wzywającej do
powołania grupy ekspertów rządowych. która rozpoczęłaby prace nie później niż w 2008 r. w celu
zbadania wykonalności, zakresu oraz wstępnych parametrów ogólnego, wiążącego prawnie instru-mentu na rzecz ustanowienia międzynarodowych standardów w zakresie wywozu, przywozu i trans-feru broni konwencjonalnej,
G. uwzględniając konferencję przeglądową Narodów Zjednoczonych na temat realizacji programu dzia-
łania Narodów Zjednoczonych (zwaną dalej konferencją przeglądową na temat ręcznej broni strzelec-
kiej), która odbyła się w dniach 26 czerwca-7 lipca 2006 r. oraz potrzebę obrócenia działań podjętych
po tej konferencji w rzeczywisty sukces, pomimo że nie podjęto na niej decyzji dotyczących kroków
czy środków mających na celu dalsze wzmocnienie programu działania,
H. odnotowując, że powyższy projekt rezolucji, który miał zostać przedłożony Pierwszemu Komitetowi
Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych w październiku 2006 r., powinien zawierać zobo-
wiązanie państw do wspierania i ochrony praw człowieka, bez czego przyszły ATT nie zapobiegałbydostawom broni do tych, którzy naruszają przepisy w sposób najbardziej drastyczny,
I. potwierdzaj ąc ponownie swoje obawy dotyczące trwającego rozprzestrzeniania ręcznej broni strzelec-
kiej i broni lekkiej, która stanowi prawdziwą broń masowej zagłady w krajach rozwijających się, która
powoduje niepotrzebne cierpienia ludzkie, pogłębia konflikty zbrojne i destabilizację, ułatwia prowa-dzenie działań terrorystycznych, osłabia trwały rozwój i państwo prawa, a także przyczynia się do
poważnego naruszenia praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego,30.12.2006 C 330/24 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej PL
(1) Dz.U. C 307 z 15.12.2006.
J. z zadowoleniem przyjmując projekt rezolucji z dnia 24 lipca 2006 r. przedłożony Pierwszemu Komite-
towi Zgromadzenia Ogólnego NZ przez Argentynę, Australię, Kostarykę, Finlandię, Japonię, Kenię i
Wielką Brytanię, w którym wezwano do powołania grupy ekspertów odpowiedzialnych za sporzą-
dzenie sprawozdania dotyczącego prawnie wiążącego instrumentu na rzecz ustanowienia międzynaro-dowych standardów w zakresie wywozu, przywozu i transferu broni konwencjonalnej, i zaapelowano,
by Komitet rozszerzył mandat grupy eksperckiej poprzez włączenie wyraźnych odniesień do prawa w
zakresie człowieka, ograniczył horyzont czasowy i zastąpił niejednoznaczny język dotyczący zbadania
„wykonalności” wyraźnym wsparciem dla wiążącego ATT,
K. przypominaj ąc,że na kraje G8 przypada około 85 % światowego handlu bronią, zaś zgodnie ze spra-
wozdaniem przedstawionym w Kongresie Stanów Zjednoczonych w dniu 29 sierpnia 2005 r. umowyw sprawie dostaw broni konwencjonalnej do krajów rozwijających się stanowiły 62,7 % wartości
wszystkich międzynarodowych umów o handlu bronią zawartych w latach 1997-2004, zaś w 2004 r.
dostawy do krajów rozwijających się wynosiły 64,6 % wartości wszystkich dostaw broni na świecie,
L. przypominaj ąc,że kraje G8 wydają w sumie około 63 mld euro rocznie na rozwój, zaś sama UE i kraje
europejskie zapewniają ponad połowę całkowitej oficjalnej pomocy rozwojowej (ODA),
M. potwierdzaj ąc,że wywóz ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej z krajów rozwiniętych, a także
transfer między krajami rozwijającymi się może wzmagać konflikty, a tym samym wywierać szkodliwy
wpływ na politykę w zakresie rozwoju i pomocy technicznej prowadzoną przez te same państwa,
N. zachęcone wsparciem wyrażonym przez szefów państw i rządów podczas światowego szczytu na rzecz
realizacji programu działania NZ w 2005 r. i uznaniem przez nich negatywnego wpływu nielegalnego
handlu ręczną bronią strzelecką i bronią lekką na rozwój, pokój, bezpieczeństwo i prawa człowieka,
O. maj ąc na uwadze konieczność uwypuklenia związku pomiędzy niedozwolonym wytwarzaniem, trans-
ferem i obiegiem ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej oraz praktykami korupcyjnymi zarówno wkrajach rozwijających się, jak i rozwiniętych,
P. potwierdzaj ąc determinację w zakresie wzmocnienia programu działania Narodów Zjednoczonych i
dalszego przekonywania rządów co do zgody na wiążące postanowienia w zakresie kontroli ręcznejbroni strzeleckiej i broni lekkiej (w tym pośrednictwo i transfery) poprzez prawodawstwo międzynaro-dowe, regionalne i krajowe,
Q. wyrażaj ąc przekonanie, iż nadszedł czas, by społeczność międzynarodowa i wspólnoty regionalne
zajęły się problemem rozprzestrzeniania i niewłaściwego wykorzystywania ręcznej broni strzeleckiej i
broni lekkiej poprzez ustanowienie wiążących standardów międzynarodowych opartych na pełnymposzanowaniu prawa międzynarodowego, w tym praw człowieka i międzynarodowego prawa humani-
tarnego,
R. zaniepokojone wyłączeniem amunicji i materiałów wybuchowych z międzynarodowego instrumentu
umożliwiaj ącego państwom identyfikację iśledzenie, w odpowiednim czasie i w niezawodny sposób,
nielegalnej ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej, również przez niewiążący prawnie charakter instru-
mentu,
S. wyrażaj ąc ubolewanie w związku z faktem, że szeroko zakrojone konsultacje Narodów Zjednoczonych
w sprawie zwalczania nielegalnego pośrednictwa w handlu ręczną bronią strzelecką i bronią lekką
toczą sięzbyt wolno oraz że brak jest zaanga żowania w negocjowanie prawnie wiążącego międzynaro-
dowego instrumentu dotyczącego pośrednictwa w handlu bronią,
T. podkreślają c,że program działania Narodów Zjednoczonych wymaga, aby państwa oceniały wnioski o
zezwolenie na wywóz zgodnie ze ścisłymi uregulowaniami i procedurami krajowymi, które obejmują
wszystkie rodzaje ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej oraz są zgodne z dotychczasowymi zobowią-
zaniami państw oraz właściwym prawem międzynarodowym, uwzględniając w szczególności ryzyko
skierowania tej broni do handlu nielegalnego;,
U. z zadowoleniem przyjmując i wspierając trwającą kampanię ze strony organizacji społeczeństwa
obywatelskiego, w szczególności kampanie na rzecz ATT,
V. przyznają c,że ograniczenie dostępności, popytu i podaży ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej jest
konieczne dla dobra wszystkich państw oraz ich obywateli i może zostać osiągnięte poprzez podejmo-
wane w tym celu działania/inicjatywy na szczeblu krajowym, regionalnym, kontynentalnym i między-narodowym, w szczególności zaś poprzez
—ograniczenie produkcji ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej,
—polityczne zaanga żowanie i środki mające na celu zwalczanie w sposób globalny głównych przy-
czyn konfliktów,30.12.2006 C 330/25 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej PL
—zapobieganie, zwalczanie i eliminację nielegalnej produkcji, posiadania, składowania i handlu
ręczną bronią strzelecką i bronią lekką i jej niewłaściwego wykorzystania,
—położenie nacisku na uwrażliwienie i informowanie opinii publicznej,
—wdrażanie efektywnych mechanizmów gromadzenia i niszczenia nielegalnej broni oraz jej
nadwyżek,
—tworzenie efektywnych środków rozbrajania, demobilizacji i reintegracji mających na celu propago-
wanie bezpieczeństwa ludzi i trwałego rozwoju przy zawieraniu umów pokojowych,
—pomoc w rehabilitacji i reintegracji zdemobilizowanych żołnierzy, osób, które brały udział w
walkach, a w szczególności dzieci-żołnierzy, tak jak stwierdzono to we wnioskach Unii Afrykań-skiej dotyczących odbudowy i rozwoju po zakończeniu konfliktu, uwzględniając ich szczególne
potrzeby, przede wszystkim w odniesieniu do ponownego połączenia z rodziną, reintegracji ze
społeczeństwem obywatelskim oraz odpowiedniej rehabilitacji,
—zapewnianie ochrony dzieci przed kontaktem z ręczną bronią strzelecką i bronią lekką na obsza-
rach objętych konfliktem,
—potwierdzenie szczególnego wpływu ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej na kobiety i dzieci, w
tym przemocy na tle płci;
—propagowanie realizacji postanowień rezolucji 1325 (2000) Zgromadzenia Ogólnego Narodów
Zjednoczonych,
—uznanie potrzeby stworzenia programów w zakresie ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej, obej-
mujących fazę po zakończeniu konfliktu oraz fazę przejściową i wprowadzenie kwestii redukcji i
zarządzania ręczną bronią strzelecką do wszystkich krajowych i lokalnych planów działania i stra-
tegii związanych z bezpieczeństwem narodowym, ochroną zdrowia, ograniczaniem ubóstwa, zapo-
bieganiem przestępczości i odbudową po zakończeniu konfliktu, prowadzonych porozumieniu i
we współpracy ze wszystkimi członkami wspólnoty i innymi podmiotami, w tym organizacjamipozarządowymi, i przy wykorzystaniu odpowiednich na poziomie lokalnym bodźców do rozwoju,
W. z zadowoleniem przyjmując strategię UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia i handlu
ręczną bronią strzelecka i bronią lekką oraz amunicją do niej, a także potwierdzaj ąc potrzebę stwo-
rzenia spójnej koncepcji działań UE podejmowanych w związku z ręczną bronią strzelecka i bronią
lekką za granicą i uwzględniaj ącej długoterminowy trwały rozwój, oraz potrzebę międzynarodowej
współpracy rządów w ramach organizacji międzynarodowych oraz zgodności ich zobowiązań z
prawem międzynarodowym,
X. wzywają c państwa członkowskie, by nadały priorytet strategiom kontroli i eliminacji ręcznej broni
strzeleckiej i broni lekkiej, w tym projektom maj ącym na celu rozbrojenie, demobilizację, repatriację,
rehabilitację i reintegrację (RDRRR) osób, które brały udział w walkach na podstawie pełnego partner-
stwa ze wspólnotami lokalnymi, a także tych, którzy przeżyli przemoc zbrojną, oraz zapewniły wystar-
czające finansowanie takich programów w ramach dziesiątego EFR,
Y. maj ąc na uwadze, że wspólna, zharmonizowana polityka państw członkowskich UE w zakresie
kontroli wywozu broni, oparta na prawnie wiążącym Kodeksie postępowania w sprawie wywozu
broni, stanowiłaby znaczny wkład UE w trwały rozwój krajów AKP,
Z. ponownie stwierdzaj ąc,że zapobieganie, zwalczanie i eliminowanie nielegalnego handlu ręczną bronią
strzelecką i bronią lekką we wszystkich jego aspektach to kluczowy element wszystkich wysiłków na
rzecz zapobiegania i trwałej odbudowy po zakończeniu konfliktów oraz wspierania długotrwałegopokoju i bezpieczeństwa, a także zapobiegania przestępczości i tworzenia tym samym warunków trwa-łego rozwoju ludzkiego i społeczno-gospodarczego,
AA. uwzględniając następnie szczególne potrzeby tych, którzy przeżyli przemoc zbrojną, w tym potrzeby
w zakresie opieki zdrowotnej, potrzeby ekonomiczne i rehabilitacyjne, jak również odmienne potrzeby
kobiet i mężczyzn, dzieci, osób starszych i uchodźców,30.12.2006 C 330/26 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej PL
AB. ponownie wyrażając poważne zaniepokojenie w związku z niszczącym wpływem ręcznej i lekkiej
broni palnej na dzieci, z których wiele pada ofiara konfliktów zbrojnych, jest zmuszanych do zostaniażołnierzami lub włączanych jest w zorganizowaną przemoc zbrojną, i uwzględniaj ąc w tym kontekście
specjalne sesje Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych w sprawie dzieci, jak również rezo-
lucje Rady Bezpieczeństwa 1379, 1460, 1539 i 1612, które przyczyniają siędo stworzenia ogólnych
ram mających na celu ochronę dzieci w przypadku konfliktów zbrojnych,
AC. przypominaj ąc,że według raportu o rozwoju społecznym UNDP z 2003 r., wydatki na uzbrojenie i
zadłużenie to dwie główne przeszkody na drodze do osiągnięcia milenijnych celów rozwoju, zaśagencje kredytów eksportowych odgrywaj ągłówną rolęw zwiększaniu tych wydatków oraz zadłużenia
krajów rozwijających się,
1. wzywa państwa, by uzgodniły zbiór zasad dotyczących transferów broni, które zagwarantują przynaj-
mniej, że:
—wszystkie transfery będą dokonywane w oparciu szczegó łowe pozwolenie lub licencję,
—przestrzegane będą wszystkie zobowiązania wynikające z odnośnego prawa międzynarodowego,
—przestrzegane i realizowane będą embarga nakładane przez Radę Bezpieczeństwa Narodów Zjedno-
czonych oraz
—nastąpi odmowa wydania pozwolenia lub licencji w przypadku, gdy istnieje ryzyko, że wywożona
broń może posłużyć do poważnego naruszenia praw człowieka lub międzynarodowego prawa
humanitarnego, w tym też ryzyko, iż broń taka może trafić do nieuprawnionych użytkowników,
takich jak terroryści, najemnicy lub partyzanci i wpływać na regionalne i/lub wewnętrzne bezpie-
czeństwo i stabilizację;
2. apeluje do wspólnoty międzynarodowej, aby bezzwłocznie rozpoczęła negocjacje w sprawie międzyna-
rodowego traktatu o handlu bronią w ramach Narodów Zjednoczonych w celu stworzenia prawnie
wiążącego instrumentu ograniczają cego produkcję ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej we wszyst-
kich produkujących ją krajach i uregulowania światowych transferów broni, tak jak określono to w
dyskusji nad globalnymi zasadami przywo łanymi w poprzednim ustępie;
3. podkreśla, że należy skodyfikować istniejące zobowiązania prawa międzynarodowego dotyczące trans-
ferów broni, zwłaszcza te obejmujące kryteria związane z prawami człowieka i prawem humani-tarnym;
4. wzywa wszystkich sygnatariuszy protokołu Narodów Zjednoczonych w sprawie ręcznej broni strzelec-
kiej do bezzwłocznego ratyfikowania protokołu i włączenia go do zakresu prawodawstwa krajowego;
5. apeluje do państw będących stronami programu działania Narodów Zjednoczonych i innych podob-
nych międzynarodowych i regionalnych instrumentów i inicjatyw o opracowanie programów pomocy
technicznej w celu udzielania pomocy państwom trzecim lub organizacjom regionalnym, które wyra-
żająwolę opracowania prawnych środków kontroli regulujących handel bronią;
6. apeluje do państw będących stronami programu działania Narodów Zjednoczonych i innych odpo-
wiednich instrumentów międzynarodowych o ustalenie jednego mechanizmu sprawozdawczego wyko-rzystywanego w kolejnych konferencjach lub procesach przeglądowych; należy je opracować w koordy-
nacji z Departamentem ds. Rozbrojenia Narodów Zjednoczonych (DDA) poprzez konsultacje zpaństwami-stronami;
Na poziomie regionalnym
7. wzywa do ustanowienia lub wyznaczenia punktu kontaktowego w ramach subregionalnych bądź regio-
nalnych organizacji, który służyłby jako biuro łącznikowe w zakresie spraw związanych z realizacją
programu działania NZ;
8. zachęca do prowadzenia negocjacji w celu stworzenia legalnie wiążących instrumentów ukierunkowa-
nych na zapobieganie rozprzestrzenianiu, zwalczanie i eliminowanie nielegalnego ręczną bronią strze-
lecką i bronią lekką we wszystkich jego aspektach, wzywa państwa do ratyfikowania i pełnego wdra-
żania tych instrumentów;
Na poziomie krajowym
9. apeluje do państw o uznanie naruszeń embarga na handel bronią (wraz z udzielaniem wsparcia finan-
sowego lub logistycznego) za przestępstwa kryminalne w świetle przepisów prawa krajowego;
10. apeluje do państw o poprawę funkcjonowania, przejrzystości i demokratycznej odpowiedzialności sił
zbrojnych, a także organów ścigania i systemu sądownictwa karnego, mogą przyczyniać sięto
tworzenia bezpiecznego środowiska, w którym obywatele nie czują jużpotrzeby posiadania broni
palnej;30.12.2006 C 330/27 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej PL
11. zaleca, by przepisy prawa krajowego były stosowane i aktywnie egzekwowane w celu regulowania
prywatnych usług wojskowych i zapewniania ochrony za granicą, a jeśli przepisy takie nie istnieją,powinny one zostać opracowane i stosowane w celu poprawienia uregulowań i odpowiedzialności w
tym rozwijającym się sektorze ochrony;
12. apeluje do wszystkich państw o włączanie w zakres prawodawstwa krajowego Kodeksu postępowania
funkcjonariuszy organów ochrony porządku publicznego (
1) oraz Podstawowych zasad używania siły i
broni palnej przez funkcjonariuszy organów Ochrony porządku publicznego (2);
13. usilnie zaleca, by rządy zakazały obywatelom posiadania i używania wszelkiej automatycznej
i półautomatycznej broni długiej i maszynowej;
14. apeluje do państw o opracowanie prawodawstwa krajowego w celu monitorowania i licencjonowania
ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej i automatycznej i półautomatycznej broni maszynowej orazzapobiegania nabywaniu broni przez osoby notowane za stosowanie przemocy, zwłaszcza przemocy
w rodzinie, lub figurujące w rejestrze karnym za nielegalny handel lub naruszanie uregulowań dotyczą-
cych kontroli zbrojeń;
15. podkreśla potrzebę zapewnienia trwałości inicjatyw krajowych, między innymi poprzez rozwój oceny
potrzeb i zasobów; promowanie odpowiedniego partnerstwa realizowanego wraz ze społeczeństwemobywatelskim; przyjęcie pierwszorzędnej odpowiedzialności państw za realizację działań;
16. wzywa odpowiednie podmioty do wzmocnienia istniejących krajowych punktów kontaktowych/krajo-
wych agencji koordynujących i ich powiązań z międzynarodowymi i bilateralnymi fundatorami;
17. uznaje za priorytety (zgodnie z zaleceniami z Bamako oraz w ramach programu działania NZ):
—ustanawianie krajowych punktów kontaktowych, tworzenie krajowych planów działań i/lub krajo-
wych agencji koordynacyjnych tam, gdzie takie rozwiązania jeszcze nie funkcjonują;
—konieczność umocnienia uregulowań w zakresie zarządzania bronią, w tym konieczność wzmoc-
nienia i harmonizacji prawodawstwa; konieczność wdrożenia programów szkoleniowych oraz
programów podnoszących zdolności służb egzekwujących prawo we wszystkich aspektach tegozagadnienia, w szczególności zaś w odniesieniu do kontroli na granicach, zarządzania składami
broni i prowadzenia rejestrów;
—jeżeli to konieczne, wzmocnienie zdolności operacyjnych służb egzekwujących przepisy prawa,
szczególnie w zakresie zarządzania, monitorowania i niszczenia składów broni oraz prowadzeniasprawozdawczości w tym zakresie, jak również kontroli na granicach;
—wzmocnienie mechanizmów wymiany informacji oraz mechanizmów współpracy w celu zapobie-
gania, zwalczania i eliminowania nielegalnego handlu ręczną bronią strzelecką i bronią lekką;
18. stanowczo wzywa do wdrożenia programu działania Narodów Zjednoczonych państwa, które jeszcze
tego nie uczyniły;
19. apeluje do wszystkich państw o uregulowanie kwestii zarządzania składami i zabezpieczenie ich przed
kradzieżą czy zniknięciem broni;
20. apeluje do wszystkich państw, w szczególności krajów AKP i państw UE, do wymiany informacji w
zakresie pośrednictwa w handlu bronią;
21. apeluje do wszystkich państw o przyjęcie tak szybko, jak to tylko możliwe, środków prawnych i innych
koniecznych dla uznania za przestępstwa kryminalne w świetle przepisów prawa krajowego nielegal-
nego wytwarzania, handlu, posiadania i wykorzystywania ręcznej i lekkiej broni palnej, amunicji i
innych materiałów pochodnych;
22. apeluje do wszystkich państw o potwierdzenie ich zobowiązań w zakresie ochrony dzieci przed skut-
kami handlu i niewłaściwego wykorzystania ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej, jak również przed
wykorzystywaniem ich w charakterze dzieci-żołnierzy w czasie wojny;30.12.2006 C 330/28 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej PL
(1) Kodeks postępowania funkcjonariuszy organów ochrony porządku publicznego, przyjęty rezolucją 34/169 Zgromadzenie
Ogólnego z dnia 17 grudnia 1979 r.
(2) Podstawowe zasady używania siły i broni palnej przez funkcjonariuszy organów ochrony porządku publicznego, przyjęte
na VIII Kongresie organizacji narodów zjednoczonych o zapobieganiu przestępczości i traktowaniu przestępców, Hawana,
Kuba, 27 sierpnia 1990 r.-7 września 1990 r.
23. nalega, by wszystkie państwa przestrzegały zobowiązań wynikających z rezolucji 1325 RBNZ, kładąc
kres bezkarności i prowadząc dochodzenia w stosunku do osób odpowiedzialnych za ludobójstwo,zbrodnie przeciwko ludzkości, zbrodnie wojenne, w tym przemoc seksualną wobec kobiet i dzie-
wczynek, podkreślając w tym kontekście potrzebę wyłączenia tych zbrodni z przepisów o amnestii,
tam gdzie jest to możliwe;
24. apeluje do wszystkich państw o uwzględnienie kwestii płci, a także szczególnych potrzeb kobiet przy
rozwiązywaniu problemu nielegalnego handlu ręczną bronią strzelecką i bronią lekką we wszystkich
jego aspektach, tak aby efektywnie realizować program działania Narodów Zjednoczonych oraz rezo-
lucję1325 (2000) RBNZ w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa;
Rozważania końcowe i działania priorytetowe
25. potwierdza determinację w zakresie realizacji i rozszerzenia programu działania Narodów Zjednoczo-
nych, którego integralność należy zachować i który nie powinien stać sięprzedmiotem negocjacji;
26. pomimo rozczarowujących wyników konferencji przeglądowej zaleca opublikowanie rocznego sprawo-
zdania w sprawie postępów poczynionych przez Narodów Zjednoczonych w zakresie realizacjiprogramu działania Narodów Zjednoczonych;
27. w następstwie konferencji przeglądowej Narodów Zjednoczonych z 2006 r., uznając jednocześnie, że
proces ten będzie wykraczał poza ramy programu i będzie postępował równolegle, zaleca opracowanie
światowych zasad w zakresie transferu broni, które zainteresowane państwa wdrożą w 2006 r., i/lub
które przyjęłyby formę procesu równoległego i uzupełniającego w ramach systemu Narodów Zjedno-
czonych zmierzają cego do wypracowania instrumentu międzynarodowego;
28. z zadowoleniem przyjmuje zatwierdzenie przez Międzynarodowy Komitet Rozbrojeniowy Zgroma-
dzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych w dniu 26 października 2006 r. rezolucji mającej na celustworzenie ogólnego, legalnie wiążącego instrumentu ustanawiającego międzynarodowe standardyhandlu bronią konwencjonalną i wzywa kraje AKP-UE do poparcia tej rezolucji na forum Zgroma-
dzenia Ogólnego;
29. wyraża głębokie ubolewanie w związku z faktem, że w trakcie konferencji przeglądowej Narodów
Zjednoczonych w lipcu 2006 r. nie udało się wypracować wspólnego stanowiska, ani, w szczególności,
uzgodnić zasad przyszłego ATT oraz nie stworzono mechanizmu monitorowania;
30. zwraca się o to, by w razie konieczności wielostronne i regionalne instytucje finansowe podjęły odpo-
wiednie działania w celu ustanowienia programów dotyczących ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej
w ramach wysiłków związanych z odbudową oraz odnową na obszarach, na których zakończył się
konflikt, a w swych staraniach, by skonsolidować kwestie sprawowania władzy umacniały prawodaw-
stwo i ulepszały zdolności operacyjne służb egzekwujących wykonanie prawa w zakresie ręcznej bronistrzeleckiej i broni lekkiej;
31. wzywa również rzeczone instytucje finansowe do propagowania programów rozwoju społeczno-
gospodarczego, które obejmują uwrażliwienie opinii publicznej na problemy i konsekwencje nielegal-
nego handlu ręczną bronią strzelecką i bronią lekką we wszystkich jego aspektach;
32. jeżeli zajdzie taka potrzeba, zachęca regiony do wspierania krajowych programów rozbrojenia, demobi-
lizacji i reintegracji, przede wszystkim w fazie następującej po zakończeniu konfliktu, w szczególności
zaśw odniesieniu do definicji, przestrzegania i stosowania lub wzmocnienia właściwych przepisów
ustawowych, wykonawczych i administracyjnych;
33. wzywa regiony o wspierania efektywnego zarządzania składami broni oraz wspierania bezpieczeństwa,
szczególnie przy wykorzystaniu środków bezpieczeństwa fizycznego;
34. jeżeli zajdzie taka potrzeba, zachęca regiony do dobrowolnego wdrażania środków ukierunkowanych
na zwiększenie przejrzystości w celu zapobiegania, zwalczania i eliminowania nielegalnego handluręczną bronią strzelecką i bronią lekką we wszystkich jego aspektach;
35. apeluje do wszystkich krajów UE i AKP oraz właściwych organizacji międzynarodowych i regionalnych
posiadających odpowiednie możliwo ści do poważnego rozpatrzenia możliwości udzielania pomocy, w
tym pomocy technicznej i finansowej, w celu ułatwienia realizacji środków wymienionych w programie
działania Narodów Zjednoczonych;
36. apeluje do wszystkich krajów oraz organizacji międzynarodowe i regionalnych, zarówno na szczeblu
rządowym jak i parlamentarnym, do współpracy i kształtowania partnerstwa w celu dalszej wymiany
środków i informacji dotyczących nielegalnego handlu ręczną bronią strzelecką i bronią lekką we
wszystkich jego aspektach;30.12.2006 C 330/29 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej PL
37. w celu ułatwienia realizacji programu działania Narodów Zjednoczonych apeluje do wszystkich krajów
UE i AKP oraz organizacji międzynarodowych i regionalnych o poważne rozważenie udzieleniapomocy państwom, które się o to zwracają, w celu wzmocnienia zdolności do działania w takich dzie-
dzinach jak opracowywanie odpowiednich przepisów ustawowych i wykonawczych, stosowanie prawa,wykrywanie i znakowanie, zarządzanie składami broni i bezpieczeństwo, niszczenie ręcznej broni
strzeleckiej i broni lekkiej oraz zbieranie i wymiana informacji, podkreślając przy tym, że wszystkie
państwa członkowskie powinny czuwać nad trwałością inicjatyw krajowych ukierunkowanych na reali-
zację zobowiązań podjętych w ramach programu działania Narodów Zjednoczonych;
38. wzywa wszystkie państwa do stworzenia publicznej bazy danych zawierającej informacje dostarczane
dobrowolnie przez państwa członkowskie oraz organizacje międzynarodowe i regionalne czy inneodpowiednie organizacje i dotyczące potrzeb dotkniętych krajów, wniosków wyciągniętych z realizacjiprogramu działania Narodów Zjednoczonych i inne informacje, które mogą poprawić koordynację i
pozwolić na dopasowanie zasobów do potrzeb;
39. przypomina o wytycznych Komitetu Pomocy Rozwojowej OECD i innych krokach partnerów rozwojo-
wych podjętych w celu umożliwienia wykorzystania oficjalnej pomocy rozwojowej (ODA) przy reali-zacji programu działania Narodów Zjednoczonych; zachęca wszystkie państwa, agencje i instytucje dopełnego wykorzystania tej sytuacji; wzywa do dalszego przeglądu wspomnianych wytycznych w celu
zwiększenia wykorzystania oficjalnej pomocy rozwojowej (ODA) we wsparciu realizacji programu dzia-
łania Narodów Zjednoczonych i zwalczania negatywnych skutków rozpowszechniania i nielegalnegowykorzystywania ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej;
40. wzywa Sekretariat Narodów Zjednoczonych do przejęcia przewodnictwa i koordynacji wdrażania
środków przewidzianych w programie działania Narodów Zjednoczonych;
41. wzywa Radę AKP-UE do włączenia się w zacieśnianie współpracy między obiema stronami w zakresie
realizacji programu działania Narodów Zjednoczonych i do organizowania co dwa lata regionalnych
konferencji w sprawie potrzeb i partnerstwa w celu dokonania przeglądu realizacji programu w
poszczególnych regionach (na wzór afrykańskiej konferencji „Potrzeby i partnerstwo” z 2002 r.);
42. wzywa do włączenia kwestii związanych z ręczną bronią strzelecką i bronią lekką do odpowiednich
procesów i dokumentów UE i AKP, w szczególności w ramach obszarów polityki i działań odpowied-
nich organów regionalnych i krajowych w dziedzinie pokoju i bezpieczeństwa, tak jak wymaga tegoreforma sektora bezpieczeństwa oraz proces rozbrojenia, demobilizacji i reintegracji;
43. wzywa do nadania priorytetu parlamentarnym pracom w sprawie właściwego sprawowania władzy
jako nieodzownemu elementowi strategii zwalczania ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej oraz
konfliktów regionalnych;
44. zwraca się do państw członkowskich UE i AKP, delegacji Komisji oraz urzędujących przewodniczących
UE i Unii Afrykańskiej do obrony zasad i zaleceń zawartych w niniejszej rezolucji;
45. w tym kontekście apeluje do Komisji i Rady Komisji i Rady o zakończenie postępowania w Trybunale
dotyczącego kwestii kompetencji w zakresie programów dotyczących broni lekkiej oraz —jeżeli
wspólnie nie mogą osiągnąć porozumienia —do zwrócenia się o wiążące rozstrzygnięcie tej kwestii
do Parlamentu Europejskiego;
46. wzywa państwa członkowskie do wywiązania się z zobowiązań podjętych w ramach wspólnego stano-
wiska Rady z 2003 r. w sprawie pośrednictwa w handlu bronią; wzywa również, by dokonywany co
dwa lata przegląd strategii był publikowany wraz z listą państw, które nie wywiązały się z zobowiązań
w tej dziedzinie;;
47. wzywa do nadania mocy prawnej Kodeksowi postępowania Unii Europejskiej w sprawie wywozu broni
z 1998 r.; wzywa UE do informowania partnerów z AKP o sprawozdaniach rocznych w sprawie
kodeksu postępowania i postępach w zakresie jego wdrażania;
48. wzywa szczególnie Radę i Komisję, by umożliwiły gromadzenie odpowiednich środków na działania
związane z ręczną bronią strzelecka poprzez rozporządzenia ustanawiające instrument pomocy przed-
akcesyjnej, europejski instrument sąsiedztwa i partnerstwa oraz instrument współpracy na rzecz
rozwoju;30.12.2006 C 330/30 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej PL
49. wzywa państwa członkowskie UE do zbadania wysoce problematycznego wpływu kredytów udziela-
nych przez ich agencje kredytów wywozowych na rzecz pokoju, bezpieczeństwa i rozwoju w krajachtrzecich oraz zwraca się do wszystkich państw członkowskich o ujawnienie szczegó łowych informacji
na temat pożyczek na wywóz broni, które zgodnie z niektórymi szacunkami stanowią obecnie około
20 % wszystkich przyznawanych kredytów wywozowych, a w niektórych państwach członkowskich
nawet 50 % lub więcej; w szczególności zwraca się do państw członkowskich o podjęcie zobowiązania,
że zaprzestaną one w przyszłości udzielania kredytów na wywóz broni;
50. zobowiązuje swoich współprzewodniczących do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, parla-
mentom państw członkowskich oraz sekretarzowi generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych,
parlamentarnemu forum ds. broni strzeleckiej i lekkiej, Zgromadzeniu Unii Międzyparlamentarnej,
Kongresowi Stanów Zjednoczonych oraz Parlamentowi Panafrykańskiemu.
REZOLUCJA (1)
w sprawie wody w krajach rozwijających się
Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE,
— na posiedzeniu w Bridgetown (Barbados) w dniach 20-23 listopada 2006 r.,
— uwzględniając artykuły 177, 178, 179, 180, 181 i 181a traktatu ustanawiającego Wspólnotę Euro-
pejską,
— uwzględniając Umowę o partnerstwie AKP-UE, podpisaną w Kotonu (Benin) w dniu 23 czerwca
2000 r., a w szczególności jej art. 32, który uznaje potrzebę poprawy wykorzystania zasobów natural-
nych w krajach AKP,
— uwzględniając wnioski Czwartego Światowego Forum Wody, które odbyło się w Meksyku w dniach
16-22 marca 2006 r.,
— uwzględniając Agendę 21 zatwierdzoną na konferencji Narodów Zjednoczonych (NZ) w sprawie
środowiska i rozwoju w Rio de Janeiro w 1992 r., a w szczególności jej ust.18,
— uwzględniając deklarację milenijną i milenijne cele rozwoju (MCR) oraz sprawozdanie końcowe
(2005 r.) sporządzone przez zespół roboczy ds. milenijnego projektu ONZ dotyczącego wody i urzą-
dzeń sanitarnych, zatytułowany „Zdrowie, godność i rozwój: niezbędne działania”,
— uwzględniając deklarację polityczną przyjętą naświatowym szczycie w sprawie zrównoważonego
rozwoju, który odbył sięw Johannesburgu w dniach 26 sierpnia-4 września 2002 r. i określił działania
priorytetowe w pięciu kluczowych dziedzinach w celu zapewnienia realizacji milenijnych celów
rozwoju NZ: woda i warunki sanitarne, energia, zdrowie, rolnictwo i bioróżnorodność,
— uwzględniając światowy szczyt w sprawie rozwoju społecznego, który odbył sięw Kopenhadze
(1995 r.) oraz przyjęta na nim deklarację w sprawie dostaw wody oraz warunków sanitarnych w
związku ze zwalczaniem ubóstwa,
— uwzględniając międzynarodową konferencję w sprawie wody słodkiej w Bonn (2001 r.),
— uwzględniając konferencję NZ w sprawie wody, która odbyła się w Mar del Plata i jej plan działania
dotyczący oceny i wykorzystania zasobów wodnych (1977 r.),
— uwzględniając światowe forum w New Delhi (1990 r.) dotyczące bezpieczeństwa wody i odpowiednich
środków likwidacji odpadów,
— uwzględniając dokument ramowy przyjęty na 37. szczycie Organizacji Jedności Afrykańskiej (OJA),
który stwierdza, że dziewiątym z dziesięciu celów Nowego Partnerstwa dla Rozwoju Afryki (NEPAD)
jest„tworzenie i poprawa infrastruktury, w tym technologii informacyjnych i komunikacyjnych, energii,
transportu, wody i warunków sanitarnych ”,30.12.2006 C 330/31 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej PL
(1) Przyjęta przez Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE w dniu 23 listopada 2006 r. w Bridgetown (Barbados).