Umowa

między Rządem Australii a Europejską Wspólnotą Energii Atomowej dotycząca transferów materiałów jądrowych z Australii do Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej

(82/672/Euratom)

RZĄD AUSTRALII,

ORAZ EUROPEJSKA WSPÓLNOTA ENERGII ATOMOWEJ,

ZDECYDOWANE zapewnić, że międzynarodowy rozwój i wykorzystanie energii jądrowej do celów pokojowych przebiegają w ramach umów wspierających osiągnięcie celu nierozprzestrzeniania broni jądrowej;

MAJĄC NA WZGLĘDZIE fakt, że Australia i następujące Państwa Członkowskie Wspólnoty: Belgia, Dania, Republika Federalna Niemiec, Grecja, Irlandia, Włochy, Luksemburg, Niderlandy oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej są Stronami Traktatu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, sporządzonego w Londynie, Moskwie i Waszyngtonie dnia 1 lipca 1968 roku (zwanego dalej "Traktatem");

MAJĄC NA WZGLĘDZIE także fakt, że Państwa Członkowskie Wspólnoty zawarły z Australią umowy dwustronne o współpracy jądrowej, i że postanowienia niniejszej Umowy, po wejściu w życie, uważa się za uzupełniające postanowienia jakichkolwiek obowiązujących umów dwustronnych tego typu, oraz tam, gdzie to stosowne, zastępują postanowienia umów dwustronnych;

UZNAJĄC, że Australia, jako państwo nieposiadające broni jądrowej, na podstawie tego Traktatu zobowiązało się nie produkować i nie pozyskiwać w żaden inny sposób broni jądrowej ani innych urządzeń do wybuchu jądrowego oraz że w związku z Traktatem, zawarło Umowę z Międzynarodową Agencją Energii Atomowej (zwaną dalej "Agencją") w sprawie stosowania środków bezpieczeństwa;

UZNAJĄC, że Wspólnota, na mocy artykułu 2 litera e) Traktatu EURATOM, musi zapewnić, poprzez stosowny nadzór, że materiały jądrowe nie są transferowane do celów innych niż te, do których zostały przeznaczone oraz że w tym celu stosuje się środki bezpieczeństwa zgodnie z rozdziałem VII Traktatu EURATOM;

UZNAJĄC dalej, że Wspólnota i Państwa Członkowskie Wspólnoty zawarły umowy z Agencją w celu stosowania środków bezpieczeństwa w obrębie Wspólnoty;

PRAGNĄC ustanowić warunki, zgodne z ich zamiarem wspierania realizacji celu nierozprzestrzeniania, zgodnie z którymi materiały jądrowe mogą być przesyłane z Australii do Wspólnoty w celach pokojowych,

UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

Artykuł I

Do celów niniejszej Umowy:

a) "właściwe organy" oznaczają, w przypadku Australii, Australijski Urząd Bezpieczeństwa, a w przypadku Wspólnoty, Komisję Wspólnot Europejskich, lub inne organy, jakie zainteresowana Strona może co pewien czas notyfikować drugiej Stronie;

b) "cele wojskowe" oznaczają bezpośrednie woskowe zastosowania energii jądrowej, takie jak broń jądrowa, napęd jądrowy do celów wojskowych, jądrowe silniki rakietowe o przeznaczeniu wojskowym lub wojskowe reaktory jądrowe, ale z wyłączeniem zastosowań pośrednich, takich jak zasilanie baz wojskowych z cywilnej sieci energetycznej lub wytwarzanie izotopów radioaktywnych wykorzystywanych do celów diagnozowania w szpitalach wojskowych;

c) "materiały jądrowe" oznaczają każdy "materiał źródłowy" lub "specjalny materiał rozszczepialny" w rozumieniu artykułu XX Statutu Agencji; każda zmiana w wykazie materiałów uważanych za "materiały źródłowe" lub "specjalne materiały rozszczepialne" dokonana przez Radę Gubernatorów Agencji na mocy artykułu XX Statutu Agencji, staje się, zgodnie z niniejszą Umową, skuteczna tylko wówczas, gdy obie Strony niniejszej Umowy wzajemnie poinformują się na piśmie, że akceptują taką zmianę;

d) "Strony" oznaczają Australię i Wspólnotę;

e) "Wspólnota" oznacza zarówno:

i) osobę prawną utworzoną Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej (EURATOM), Stronę niniejszej Umowy;

ii) terytoria, w stosunku do których stosuje się postanowienia Traktatu EURATOM;

f) "na obszarze Wspólnoty" oznacza: na terytoriach, na których mają zastosowanie postanowienia Traktatu EURATOM;

g) "poza obszarem Wspólnoty" ma znaczenie odpowiednie do powyższego;

h) "cele pokojowe" oznaczają wszelkie wykorzystanie, poza wykorzystaniem do celów wojskowych.

Artykuł II

1. Niniejszą Umowę stosuje się do:

a) materiału jądrowego transferowanego z Australii do Wspólnoty do celów pokojowych, bezpośrednio lub przez państwo trzecie, pod warunkiem że Australia poinformuje o tym Wspólnotę na piśmie oraz z wyprzedzeniem lub w czasie transferu takiego materiału jądrowego. Nie naruszając wspomnianego wyżej wymogu notyfikacji, wszystkie postanowienia niniejszego artykułu stosuje się do materiału jądrowego, który został przekazany między Australią a Państwami Członkowskimi Wspólnoty na mocy umów dwustronnych, oraz który notyfikowano Wspólnocie z dniem wejścia w życie niniejszej Umowy;

b) wszelkich postaci materiałów jądrowych powstałych w rezultacie procesów chemicznych lub fizycznych, lub w drodze rozdzielania izotopów, pod warunkiem że ilość materiałów jądrowych przygotowanych w ten sposób jest objęta zakresem niniejszej Umowy w takim samym stosunku, jak ilość materiałów jądrowych wykorzystanych do jej wytworzenia i objętych niniejszą Umową, dotyczy to całkowitej ilości materiałów jądrowych w ten sposób wykorzystanych;

c) wytwarzania wszelkich materiałów jądrowych w drodze napromieniania neutronowego, pod warunkiem że ilość materiałów jądrowych przygotowanych w ten sposób jest objęta zakresem niniejszej Umowy w takim samym stosunku, jak ilość materiałów jądrowych wykorzystanych do jej wytworzenia i objętych niniejszą Umową, przyczynia się do tego wytworzenia;

d) jeżeli wynika to z postanowień umowy dwustronnej między Australią a Państwem Członkowskim, materiału jądrowego produkowanego, przetwarzanego lub wykorzystywanego w urządzeniach, które dane Państwo Członkowskie lub Australia w konsultacji z tym Państwem Członkowskim, przekazało do Wspólnoty jako urządzenia pochodzenia australijskiego lub jako urządzenia na bazie urządzeń lub technologii pochodzenia australijskiego, oraz które objęte są jurysdykcją tego Państwa Członkowskiego podczas ich transferu oraz używania.

2. Produkty, określone w ustępie 1 niniejszego artykułu, są przesyłane na mocy niniejszej Umowy wyłącznie osobom fizycznym lub prawnym odpowiednio upoważnionym do otrzymywania tych produktów.

Artykuł III

1. Materiał jądrowy określony w artykule II niniejszej Umowy podlega postanowieniom niniejszej Umowy do chwili ustalenia, że nie nadaje się on już do wykorzystania, lub że jest praktycznie nie do odzyskania w celu przetworzenia do postaci, w której nadawałby się do wykorzystania do celów jakiejkolwiek działalności jądrowej, istotnej z punktu widzenia środków bezpieczeństwa, albo do chwili jego przesłania poza obszar Wspólnoty, zgodnie z postanowieniami artykułu IX niniejszej Umowy.

2. Do celów ustalenia, kiedy materiał jądrowy objęty niniejszą Umową nie nadaje się już do wykorzystania, lub że jest praktycznie nie do odzyskania w celu przetworzenia do postaci, w której nadawałby się do wykorzystania do jakiejkolwiek działalności jądrowej istotnej z punktu widzenia środków bezpieczeństwa, obie Strony akceptują określenia przyjęte przez Agencję zgodnie z postanowieniami dotyczącymi zakończenia stosowania środków bezpieczeństwa, określonych w odpowiedniej umowie w sprawie środków bezpieczeństwa, którego Agencja jest stroną i określonego w artykułach V i VI niniejszej Umowy.

Artykuł IV

Materiałów jądrowych objętych postanowieniami niniejszej Umowy nie wykorzystuje się ani nie transferuje do produkcji broni jądrowej lub innych urządzeń do wybuchu jądrowego, badań lub rozwoju broni jądrowej albo innych urządzeń do wybuchu jądrowego, ani nie wykorzystuje się do jakichkolwiek celów wojskowych.

Artykuł V

1. Zgodność z postanowieniami artykułu IV niniejszej Umowy zapewnia system środków bezpieczeństwa stosowany przez Wspólnotę oraz Agencję na mocy Traktatu EURATOM i następujących umów bezpieczeństwa w sprawie środków bezpieczeństwa:

a) umowy zawartej zgodnie z artykułem III Traktatu w dniu 5 kwietnia 1973 roku między Belgią, Danią, Republiką Federalną Niemiec, Irlandią, Włochami, Luksemburgiem, Niderlandami oraz Wspólnotą a Agencją;

b) umowy zawartej w związku z Traktatem w dniu 6 września 1976 roku między Zjednoczonym Królestwem oraz Wspólnotą a Agencją;

c) umowy zawartej w dniu 27 lipca 1978 roku między Francją oraz Wspólnotą a Agencją.

2. Bez uszczerbku dla postanowień artykułów VI i VII niniejszej Umowy, materiał jądrowy będący przedmiotem niniejszej Umowy zawsze podlega postanowieniom umowy określonej w ustępie 1 litery a), b) lub c) niniejszego artykułu lub innej umowy zawartej zgodnie z artykułem III Traktatu.

Artykuł VI

Jeżeli, nie naruszając postanowień artykułu V niniejszej Umowy, materiały jądrowe będące przedmiotem niniejszej Umowy są obecne na obszarze Wspólnoty lub jakiejkolwiek jego części, a Agencja zaprzestała stosowania środków bezpieczeństwa na obszarze Wspólnoty lub takiej jego części, na mocy odpowiedniej umowy w sprawie środków bezpieczeństwa, określonej w artykule V niniejszej Umowy, stosuje się środki bezpieczeństwa na mocy umowy, której Wspólnota i Agencja są stronami, i która przewiduje środki bezpieczeństwa o zakresie i skutkach równoważnych do tych, jakie przewiduje odpowiednia umowa w sprawie środków bezpieczeństwa, określonych w artykule V niniejszej Umowy.

Artykuł VII

Jeżeli, nie naruszając postanowień artykułów V i VI niniejszej Umowy, materiały jądrowe będące przedmiotem niniejszej Umowy znajdują się na obszarze Wspólnoty lub jakiejkolwiek jego części, a Agencja zaprzestała stosowania środków bezpieczeństwa na obszarze Wspólnoty lub takiej jego części, na mocy umowy lub umów w sprawie środków bezpieczeństwa, określonych w artykułach V i VI niniejszej Umowy, Australia i Wspólnota zawierają niezwłocznie umowę w sprawie stosowania systemu środków bezpieczeństwa na obszarze Wspólnoty lub odpowiedniej jego części, zgodnego z zasadami bezpieczeństwa i procedurami Agencji, i zapewniającego środki bezpieczeństwa w zakresie i o skutkach równoważnych do środków bezpieczeństwa Agencji, które system ten zastępuje. Strony konsultują się i pomagają sobie wzajemnie w stosowaniu takiego systemu bezpieczeństwa.

Artykuł VIII

1. Materiały jądrowe będące przedmiotem niniejszej Umowy są przez cały czas przedmiotem odpowiedniego poziomu ochrony fizycznej, który spełnia minimalne kryteria określone w załączniku B do dokumentu Agencji INFCIRC/254.

2. Państwa Członkowskie stosują środki ochrony fizycznej. Stosując środki ochrony fizycznej, Państwa Członkowskie kierują się zaleceniami grup ekspertów międzynarodowych, w szczególności dokumentem Agencji INFCIRC/225 Rev. 1.

3. W celu uwzględnienia ogólnie akceptowanych osiągnięć w zakresie ochrony fizycznej, stosuje się postanowienia artykułu XVIII.

Artykuł IX

Materiały jądrowe będące przedmiotem niniejszej Umowy transferowane na obszar Wspólnoty nie są transferowane do jakiegokolwiek innego państwa poza obszar Wspólnoty, bez uprzedniego uzyskania pisemnej zgody Australii.

Artykuł X

Materiały jądrowe będące przedmiotem niniejszej Umowy są wzbogacane powyżej 20 % zawartości izotopu uranu 235 wyłącznie zgodnie z warunkami uzgodnionymi na piśmie przez Strony, jak określono w załączniku B.

Artykuł XI

Materiały jądrowe będące przedmiotem niniejszej Umowy są ponownie przetwarzane zgodnie z warunkami uzgodnionymi na piśmie przez Strony, jak określono w załączniku C.

Artykuł XII

1. Stosując postanowienia artykułów IX, X i XI niniejszej Umowy, Australia weźmie pod uwagę względy nierozprzestrzeniania oraz wymagania Wspólnoty w odniesieniu do energii jądrowej. Australia nie wstrzymuje swojej zgody lub umowy kierując się względami zabezpieczenia korzyści handlowych. Australia nie opóźnia bezzasadnie podejmowania jakichkolwiek decyzji oraz, również bez nieuzasadnionej zwłoki, informuje Wspólnotę o każdej takiej decyzji.

2. Jeżeli Australia uzna, że nie jest w stanie wyrazić zgody w sprawie określonej w artykule IX niniejszej Umowy, zapewnia niezwłocznie Wspólnocie możliwość przeprowadzenia pełnych konsultacji w tej kwestii.

Artykuł XIII

1. Właściwe organy obu Stron, w każdej chwili, odbywają na wniosek którejkolwiek ze Stron konsultacje w celu zapewnienia skutecznego stosowania niniejszej Umowy. Strony mogą wspólnie zaprosić Agencję do uczestniczenia w takich konsultacjach.

2. Jeżeli materiały jądrowe, będące przedmiotem niniejszej Umowy, znajdują się na obszarze Wspólnoty lub jakiejkolwiek jego części, Wspólnota, na wniosek Australii, dostarcza Australii na piśmie ogólne wnioski, jakie Agencja wyciągnęła z przeprowadzonych przez nią działań weryfikacyjnych, na mocy odpowiedniej umowy w sprawie środków bezpieczeństwa, w takim zakresie, w jakim odnoszą się one do materiałów jądrowych będących przedmiotem niniejszej Umowy.

3. Właściwe organy obu Stron określają uzgodnienia administracyjne dla zapewnienia skutecznego wykonania zobowiązań wynikających z niniejszej Umowy. Uzgodnienia administracyjne określone na mocy niniejszego ustępu mogą być zmieniane w drodze porozumienia właściwych organów obu Stron.

Artykuł XIV

Strony podejmują wszelkie stosowne środki dla zachowania poufności w odniesieniu do tajemnic handlowych i przemysłowych oraz innych poufnych informacji otrzymywanych w wyniku wykonywania niniejszej Umowy.

Artykuł XV

W przypadku niezgodności, ze strony Wspólnoty lub któregokolwiek z Państw Członkowskich, z którymkolwiek z postanowień artykułów IV–XI włącznie lub artykułów XIII lub XVI niniejszej Umowy, albo niezgodności z umowami Agencji w sprawie środków bezpieczeństwa lub odrzucenia ich przez Wspólnotę lub którekolwiek z Państw Członkowskich, Australia ma prawo, pod warunkiem uprzedniej notyfikacji, do zawieszenia lub zaprzestania dalszego transferu materiałów jądrowych oraz ma prawo wystąpić z żądaniami, aby Wspólnota i dane Państwo lub Państwa Członkowskie podjęły działania korygujące. Jeżeli w następstwie konsultacji między Stronami takie działania korygujące nie zostaną podjęte w rozsądnym terminie, Australia ma na tej podstawie prawo zażądać zwrotu materiałów jądrowych będących przedmiotem niniejszej Umowy. W przypadku zdetonowania urządzenia do wybuchu jądrowego przez Państwo członka Wspólnoty nieposiadające broni jądrowej, stosuje się wyżej wymienione postanowienia.

Artykuł XVI

Wszelkie spory powstałe w wyniku interpretacji lub stosowania niniejszej Umowy nierozstrzygnięte w drodze rokowań, na żądanie jednej ze Stron, są przekazywane sądowi arbitrażowemu składającemu się z trzech arbitrów, wyznaczonych zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu. Każda ze Stron wyznacza jednego arbitra, którym w przypadku Australii może być obywatel australijski, a w przypadku Wspólnoty obywatel jednego z jej Państw Członkowskich. Dwaj, w ten sposób wyznaczeni arbitrzy, wybierają trzeciego, który nie jest obywatelem Australii, ani żadnego z Państw Członkowskich Wspólnoty, i który przewodniczy sądowi. Jeżeli w ciągu 30 dni od dnia wystąpienia z żądaniem o arbitraż, jedna ze Stron nie wyznaczy arbitra, druga Strona sporu może zwrócić się do przewodniczącego Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości lub Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych o mianowanie arbitra. W razie zbiegu wniosków Stron sporu, pierwszeństwo ma wniosek skierowany do Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych. Tę samą procedurę stosuje się, jeżeli w ciągu 30 dni od dnia wyznaczenia lub mianowania drugiego arbitra nie zostanie wybrany trzeci z arbitrów. Większość z członków sądu stanowi kworum. Wszystkie decyzje podejmowane są większością głosów wszystkich członków sądu arbitrażowego. Procedura arbitrażowa jest ustalana przez sąd. Decyzje sądu, w tym uregulowania dotyczące jego statutu, procedury, jurysdykcji oraz podziału kosztów arbitrażu między Strony, są wiążące dla obydwu Stron i są przez nie wykonywane.

Artykuł XVII

Postanowienia niniejszej Umowy uznaje się za uzupełniające w odniesieniu do postanowień jakiejkolwiek umowy dwustronnej w sprawie współpracy jądrowej obwiązującej między Australią a Państwami Członkowskimi Wspólnoty oraz, gdzie stosowne, zastępują odpowiednio postanowienia tych umów.

Artykuł XVIII

1. Strony mogą konsultować, na wniosek którejkolwiek ze Stron, możliwe zmiany w niniejszej Umowie, w szczególności w celu uwzględnienia międzynarodowych osiągnięć w rozwoju w dziedzinie środków bezpieczeństwa materiałów jądrowych.

2. Jeżeli Strony tak uzgodnią, do niniejszej Umowy mogą być wprowadzane zmiany lub korekty.

3. Wszelkie zmiany wchodzą w życie w dniu, który Strony, w drodze wymiany not dyplomatycznych, określą jako dzień ich wejścia w życie.

Artykuł XIX

Załączniki stanowią integralną część niniejszej Umowy i, o ile wyraźnie nie określono inaczej, odniesienia do niniejszej Umowy obejmują także jego załączniki.

Artykuł XX

1. Niniejsza Umowa wchodzi w życie w dniu, który Strony, w drodze wymiany not dyplomatycznych, określą jako dzień jego wejścia w życie, oraz pozostaje w mocy przez wstępny okres 30 lat. Okres ten może zostać przedłużony na okresy dodatkowe, które Strony uzgodnią między sobą.

2. Nie naruszając zawieszenia, wypowiedzenia lub wygaśnięcia niniejszej Umowy albo współpracy na jej mocy z jakiegokolwiek powodu, zobowiązania wynikające z artykułów III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X, XI, XII, XIII i XIV pozostają skuteczne tak długo, jak jakiekolwiek materiały jądrowe, będące przedmiotem tych artykułów, pozostają na obszarze Wspólnoty lub gdziekolwiek pod jej jurysdykcją lub kontrolą, albo do momentu, gdy, zgodnie z postanowieniami artykułu III, ustalone zostaje, że takie materiały jądrowe nie nadają się już do wykorzystania, lub że jest praktycznie nie do odzyskania w celu przetworzenia do postaci, w której nadawałby się do wykorzystania do celów jakiejkolwiek działalności jądrowej, istotnej z punktu widzenia środków bezpieczeństwa.

W dowód czego, niżej podpisani, należycie umocowani w tym celu przez odpowiednio Rząd Australii i Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, złożyli swoje podpisy pod niniejszą Umową.

Sporządzono w dwóch egzemplarzach w Brukseli dnia dwudziestego pierwszego września roku tysiąc dziewięćset osiemdziesiątego pierwszego, w językach: duńskim, niderlandzkim, angielskim, francuskim, niemieckim, greckim i włoskim, przy czym wszystkie z tych tekstów są jednakowo autentyczne.

W imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej

W. Haferkamp

W imieniu Rządu Australii

R. Fernandez

ZAŁĄCZNIK A

Gwarancje Wspólnoty

1. Podczas negocjacji między Australią a Europejską Wspólnotą Energii Atomowej strona wspólnotowa powiadomiła, że byłaby w stanie przystąpić do umowy z Australią w sprawie transferu materiałów jądrowych z Australii do Wspólnoty. Strona australijska potwierdziła, że umowa w tym zakresie między Australią a Europejską Wspólnotą Energii Atomowej obejmowałoby istotny obszar transferu materiałów jądrowych, co prawdopodobnie będzie miało miejsce między Australią i Wspólnotą w okresie obowiązywania Umowy.

2. Obie Strony uznały, że pozostały jeszcze inne możliwe obszary transferu materiałów jądrowych między Australią a Wspólnotą i że w takich okolicznościach pożądane byłyby zawarcie uzupełniających umów między Australią a odpowiednim Państwem Członkowskim lub Państwami Członkowskimi. W związku z tym obie Strony zauważyły, że zawarte zostały już dwie umowy dwustronne między Australią a Zjednoczonym Królestwem oraz między Australią a Francją.

3. Obie Strony zauważyły, że Państwa Członkowskie, przygotowane do potwierdzenia gotowości do przystąpienia do dyskusji w sprawie takich umów, jeżeli zajdzie taka potrzeba i w odpowiednim czasie, przedłożyły swoje deklaracje w tej sprawie.

4. Wspólnota potwierdza, że nie ma przeszkód do zawarcia takich umów między Australią a którymkolwiek z Państw Członkowskich Wspólnoty zamierzającym zawrzeć taką umowę, pod warunkiem że wszelkie porozumienia lub umowy będą zgodne z Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.

ZAŁĄCZNIK B

Procedura konsultacji w sprawie warunków wysokiego wzbogacania

Artykuł X Umowy przewiduje, że materiały jądrowe będące przedmiotem Umowy są wzbogacane powyżej 20 % zawartości izotopu uranu 235 wyłącznie zgodnie z warunkami uzgodnionymi na piśmie przez Strony.

Strony Umowy,

oświadczają, że nie będą obecnie wzbogacały materiałów jądrowych będących przedmiotem Umowy powyżej 20 % zawartości izotopu uranu 235; oraz

zgadzają się przeprowadzać konsultacje, w terminie 40 dni od dnia otrzymania stosownego wniosku którejkolwiek ze Stron, w celu rozważenia propozycji w odniesieniu do warunków, jakie miałyby zostać uzgodnione na piśmie, zgodnie z którymi materiały jądrowe, będące przedmiotem Umowy, mogą być wzbogacane powyżej 20 % zawartości izotopu uranu 235.

ZAŁĄCZNIK C

Ponowne przetwarzanie

Artykuł XI Umowy stanowi, że materiały jądrowe, będące przedmiotem Umowy (zwane dalej NMSA), są ponownie przetwarzane wyłącznie w zgodzie z warunkami uzgodnionymi na piśmie między Stronami.

Strony Umowy,

potwierdzając, że rozdzielanie, składowanie, transport i wykorzystanie plutonu wymaga szczególnych środków dla zmniejszenia ryzyka rozprzestrzeniania jądrowego;

uznając znaczenie ponownego przetwarzania w związku z wydajnym wykorzystywaniem energii, zarządzaniem materiałami zawartymi w paliwie wypalonym lub dla innego pokojowego, niezagrażającego wybuchem ich wykorzystania, w tym w badaniach;

pragnąc zapewnić przewidywalny i praktyczny sposób wdrażania uzgodnionych warunków określonych w niniejszym załączniku, i uwzględniając zarówno zdecydowanie Stron do zapewnienia dalszej realizacji celu nierozprzestrzeniania, jak i długookresowe potrzeby związane z programami jądrowego cyklu paliwowego Strony przyjmującej;

zdecydowane nadal wspierać rozwój międzynarodowych środków bezpieczeństwa oraz innych środków dotyczących ponownego przetwarzania oraz plutonu, w tym skuteczny i ogólnie akceptowany międzynarodowy program składowania plutonu,

Uzgodniły, co następuje:

Artykuł 1

NMSA może być ponownie przetwarzany, pod warunkiem spełniania następujących warunków:

a) ponowne przetwarzanie odbywa się z zachowaniem środków bezpieczeństwa Agencji, do celów wykorzystania energii lub zarządzania materiałami zawartymi w paliwie wypalonym, zgodnie z programem jądrowego cyklu paliwowego, jak nakreślono i zapisano w Porozumieniu Wykonawczym;

b) rozdzielony pluton jest składowany i wykorzystywany z zachowaniem środków bezpieczeństwa Agencji zgodnie z programem jądrowego cyklu paliwowego, jak nakreślono i zapisano w Porozumieniu wykonawczym;

c) ponowne przetwarzanie i wykorzystanie rozdzielonego plutonu do innych pokojowych, nie wybuchowych celów, w tym do badań, odbywa się wyłącznie w zgodzie z warunkami uzgodnionymi na piśmie między Stronami w wyniku konsultacji na mocy artykułu 2 niniejszego załącznika.

Artykuł 2

Konsultacje przeprowadza się w terminie 40 dni od dnia otrzymania wniosku którejkolwiek ze Stron:

a) w celu kontroli działania postanowień niniejszego załącznika;

b) w celu rozważenia zmian do Porozumienia Wykonawczego, zgodnie z niniejszymi postanowieniami;

c) w celu rozważenia potrzeby poprawek w zakresie międzynarodowych środków bezpieczeństwa oraz innych technik kontroli, w tym ustanawiania nowych i ogólnie akceptowanych międzynarodowych mechanizmów dotyczących ponownego przetwarzania i plutonu;

d) w celu rozważenia zmian do niniejszego załącznika, proponowanych przez którąkolwiek ze Stron, w szczególności w celu uwzględnienia poprawek określonych w literze c) niniejszego artykułu;

e) w celu rozważenia propozycji dotyczących ponownego przetwarzania i wykorzystania rozdzielonego plutonu do innych pokojowych i nie wybuchowych celów, w tym badań.

Artykuł 3

Postanowienia artykułu XIV Umowy stosuje się do informacji zawartych w Porozumieniu Wykonawczym, określonych w artykule 1 powyżej.

Artykuł 4

Niniejszy załącznik może być zmieniony zgodnie z artykułem XVIII Umowy.

Listy wysłane do Australii z Państw Członkowskich EURATOM, które nie zawarły umów dwustronnych z Australią [1]

Mam zaszczyt nawiązać do Umowy między Rządem Australii a Europejską Wspólnotą Energii Atomowej w sprawie transferu materiałów jądrowych z Australii do Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

W świetle postanowień tej Umowy, w szczególności jego załącznika A, mój rząd potwierdza, że byłby gotów przystąpić do dyskusji, jeżeli zajdzie taka potrzeba i w odpowiednim czasie, w sprawie uzgodnień dotyczących transferu materiałów niejądrowych, urządzeń i technologii między Australią i … [2], oraz materiałów jądrowych z … [3] do Australii, zgodnie z wymaganiami Australii i mojego rządu w odniesieniu do nierozprzestrzeniania oraz energii jądrowej.

Listy w sprawie środków ochrony fizycznej wysłane do Australii z Państw EURATOMU, które nie zawarły umów dwustronnych z Australią [4]

Mam zaszczyt nawiązać do Umowy między Rządem Australii a Europejską Wspólnotą Energii Atomowej w sprawie transferu materiałów jądrowych z Australii do Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

W uzupełnieniu do zobowiązań, jakie przyjęto wobec Australii na mocy Umowy, mam zaszczyt poinformować, że mój rząd potwierdza, że materiały jądrowe, będące przedmiotem tej Umowy, znajdujące się na terytorium, w jurysdykcji lub kontroli mojego rządu, są przedmiotem takiego poziomu ochrony fizycznej, jaki określono w artykule VIII Umowy, oraz są przedmiotem środków stosowanych przez mój rząd w celu zapewnienia osiągnięcia tego poziomu ochrony.

Mój rząd potwierdza także gotowość do konsultowania, jeżeli jest to konieczne, spraw dotyczących poziomu ochrony fizycznej i ogólnych spraw dotyczących ochrony fizycznej.

List towarzyszący nr 1

A. List z Australii do Wspólnoty

Bruksela, dnia 21 września 1981 roku

Szanowny Panie,

Mam zaszczyt nawiązać do Umowy między Rządem Australii a Europejską Wspólnotą Energii Atomowej w sprawie transferu materiałów jądrowych z Australii do Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, podpisanego dzisiaj w Brukseli.

1. Rząd australijski uważa tę Umowę za ważny element tworzenia sieci dwustronnych umów między Australią a potencjalnymi państwami zainteresowanymi kupnem australijskiego uranu, zgodnie z polityką jądrowych środków bezpieczeństwa rządu australijskiego ogłoszoną przez Premiera w dniu 24 maja 1977 roku. Jeden z wymogów tej polityki stanowi, że materiały jądrowe pochodzenia australijskiego nie mogą być transferowane do państwa nieposiadającego broni jądrowej, które nie jest stroną Traktatu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej. Zgodnie z rządową polityką jądrowych środków bezpieczeństwa, Australia dąży do zawarcia dalszych umów z innymi państwami.

2. Stosując postanowienia artykułu XV Umowy, Australia zachowa należytą uwagę w odniesieniu do charakteru zaistniałych niezgodności lub odrzuceń, tak by unikać jakiegokolwiek nieproporcjonalnego zakłócania dostaw.

3. W odniesieniu do artykułu XVIII Umowy, żadne zmiany ani rewizje Umowy nie są stosowane w odniesieniu do materiałów jądrowych będących przedmiotem Umowy, już dostarczonych lub objętych dostawami na podstawie umów zawartych przed wprowadzeniem takich zmian lub przed rewizją, chyba że Strony tak postanowią.

Byłbym zobowiązany za potwierdzenie otrzymania niniejszego listu.

Proszę przyjąć, Szanowny Panie, wyrazy mojego najwyższego szacunku.

W imieniu Rządu Australii

R. Fernandez

B. List zawierający odpowiedź Wspólnoty na list z Australii

Bruksela, dnia 21 września 1981 roku

Wasza Ekscelencjo,

Mam zaszczyt potwierdzić otrzymanie Pańskiego listu z dnia dzisiejszego, który brzmi jak następuje:

"Mam zaszczyt nawiązać do Umowy między rządem Australii a Europejską Wspólnotą Energii Atomowej w sprawie transferu materiałów jądrowych z Australii do Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, podpisanego dzisiaj w Brukseli.

1. Rząd australijski uważa tę Umowę za ważny element tworzenia sieci dwustronnych umów między Australią a potencjalnymi państwami zainteresowanymi kupnem australijskiego uranu, zgodnie z polityką jądrowych środków bezpieczeństwa rządu australijskiego ogłoszoną przez Premiera w dniu 24 maja 1977 roku. Jeden z wymogów tej polityki stanowi, że materiały jądrowe pochodzenia australijskiego nie mogą być transferowane do państwa nieposiadającego broni jądrowej, które nie jest stroną Traktatu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej. Zgodnie z rządową polityką jądrowych środków bezpieczeństwa, Australia dąży do zawarcia dalszych umów z innymi państwami.

2. Stosując postanowienia artykułu XV Umowy, Australia zachowa należytą uwagę w odniesieniu do charakteru zaistniałych niezgodności lub odrzuceń, tak by unikać jakiegokolwiek nieproporcjonalnego zakłócania dostaw.

3. W odniesieniu do artykułu XVIII Umowy, żadne zmiany ani rewizje Umowy nie są stosowane w odniesieniu do materiałów jądrowych będących przedmiotem Umowy, już dostarczonych lub objętych dostawami na podstawie umów zawartych przed wprowadzeniem takich zmian lub przed rewizją, chyba że Strony tak postanowią.

Byłbym zobowiązany za potwierdzenie otrzymania niniejszego listu."

Mam zaszczyt poinformować Pana, że Europejska Wspólnota Energii Atomowej przyjęła do wiadomości treść Pańskiego listu.

Proszę przyjąć, Wasza Ekscelencjo, wyrazy mojego najwyższego szacunku.

W imieniu Europejskiej Wspólnoty

W. Haferkamp

List towarzyszący nr 2

A. List z Australii do Wspólnoty

Bruksela, dnia 21 września 1981 roku

Szanowny Panie,

Mam zaszczyt nawiązać do Umowy między Rządem Australii a Europejską Wspólnotą Energii Atomowej w sprawie transferu materiałów jądrowych z Australii do Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, podpisanego dzisiaj w Brukseli.

1. Podczas negocjacji między Australią a Europejską Wspólnotą Energii Atomowej w sprawie umowy dotyczącej transferu materiałów jądrowych z Australii do Wspólnoty do celów pokojowych, obie Strony rozpatrywały umowy, które miałyby zastosowanie, zgodnie z Umową, w odniesieniu do transferu państwom trzecim, w celu konwersji, wzbogacenia do poziomu 20 %, wyprodukowania paliwa, ponownego przetworzenia i składowania materiałów jądrowych będących przedmiotem Umowy (zwanych dalej "NMSA").

2. Delegacja Wspólnoty opisała poszczególne etapy jądrowego cyklu paliwowego w Państwach Członkowskich. Obok użytkowania do konwersji, wzbogacania, produkcji paliwa, ponownego przetwarzania i obiektów składowania na obszarze Wspólnoty, Państwa Członkowskie korzystają także z takich obiektów poza obszarem Wspólnoty.

3. Z przebiegu tej dyskusji wyciągnięto następujące wnioski:

A. i) Transfer NMSA między Wspólnotą a państwami trzecimi, które posiadają wiążące umowy z Australią dotyczące transferu materiałów jądrowych, w odniesieniu do których to umów rząd australijski nie powiadomił Wspólnoty, że uznał za konieczne ich zawieszenie, anulowanie lub powstrzymanie się od transferu materiałów jądrowych, może odbywać się w ramach programu jądrowego cyklu paliwowego, określonego w załączniku C do Umowy, w celu jego konwersji, wzbogacenia do 20 % zawartości izotopu uranu 235, wyprodukowania paliwa, ponownego przetworzenia lub składowania.

ii) Wspólnota w trybie pilnym powiadamia Australię o faktach takiego transferu, zgodnie z procedurami określonymi w Porozumieniu Administracyjnym.

B. i) Transfer NMSA między Wspólnotą a państwami trzecimi, które nie posiadają wiążących umów z Australią dotyczących transferu materiałów jądrowych może odbywać się w ramach programu jądrowego cyklu paliwowego, określonego w załączniku C do Umowy, w celu jego konwersji, wzbogacenia do 20 % zawartości izotopu uranu 235, i wyprodukowania paliwa.

ii) W przypadkach takich niezbędne będzie zapewnienie zwrotu Wspólnocie lub innemu państwu posiadającemu wiążącą umowę z Australią dotyczącą transferu materiałów jądrowych, w odniesieniu do których to umów rząd australijski nie powiadomił Wspólnoty, że uznał za konieczne zawieszenie, anulowanie lub powstrzymanie się od transferu materiałów jądrowych, w ilościach równoważnych dostarczonym materiałom jądrowym.

iii) Wspólnota w trybie pilnym powiadamia Australię o faktach takiego transferu, zgodnie z procedurami określonymi w Porozumieniu Administracyjnym.

C. i) Transfer NMSA, innych niż określone w podpunktach 3. A i B powyżej, ze Wspólnoty do państwa trzeciego, które posiada wiążącą umowę z Australią dotyczącą transferu materiałów jądrowych, w odniesieniu do których to umów rząd australijski nie powiadomił Wspólnoty, że uznał za konieczne zawieszenie, anulowanie lub powstrzymanie się od transferu materiałów jądrowych, może odbywać się w celu jego konwersji, wzbogacenia do 20 % zawartości izotopu uranu 235, wyprodukowania paliwa i ponownego przetworzenia do dalszego wykorzystania, składowania lub ostatecznego usunięcia.

ii) Wspólnota w trybie pilnym powiadamia Australię o faktach takiego transferu, zgodnie z procedurami określonymi w Porozumieniu Administracyjnym.

iii) Australia przekazuje Wspólnocie i bieżąco aktualizuje wykaz krajów, do których może odbywać się transfer zgodnie z treścią podpunktu 3. C litera i) powyżej.

D. Transfer NMSA wzbogaconego powyżej 20 % zawartości izotopów uranu 233, uranu 235 oraz plutonu ze Wspólnoty do państw trzecich może odbywać się jedynie zgodnie z warunkami uzgodnionymi na piśmie między Stronami.

Jeżeli powyższe postanowienia mogą zostać zaakceptowane przez Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, proponuję, aby niniejszy list wraz z odpowiedzią stanowił Umowę między Rządem Australii a Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, która wejdzie w życie w dniu wejścia w życie Umowy między Rządem Australii a Europejską Wspólnotą Energii Atomowej w sprawie transferu materiałów jądrowych z Australii do Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej i pozostanie w mocy tak długo, jak długo wiązać będzie Umowa.

Proszę przyjąć, Szanowny Panie, wyrazy mojego najwyższego szacunku.

W imieniu Rządu Australii

R. Fernandez

B. List z zawierający odpowiedź Wspólnoty na list z Australii

Bruksela, dnia 21 września 1981 roku

Wasza Ekscelencjo,

Mam zaszczyt potwierdzić otrzymanie Pańskiego listu z dnia dzisiejszego, który brzmi jak następuje:

"Mam zaszczyt nawiązać do Umowy między rządem Australii a Europejską Wspólnotą Energii Atomowej w sprawie transferu materiałów jądrowych z Australii do Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, podpisanego dzisiaj w Brukseli.

1. Podczas negocjacji między Australią a Europejską Wspólnotą Energii Atomowej w sprawie umowy dotyczącej transferu materiałów jądrowych z Australii do Wspólnoty do celów pokojowych, obie Strony rozpatrywały umowy, które miałyby zastosowanie, zgodnie z Umową, w odniesieniu do transferu państwom trzecim, w celu konwersji, wzbogacenia do poziomu 20 %, wyprodukowania paliwa, ponownego przetworzenia i składowania materiałów jądrowych będących przedmiotem Umowy (zwanych dalej "NMSA").

2. Delegacja Wspólnoty opisała poszczególne etapy jądrowego cyklu paliwowego w Państwach Członkowskich. Obok użytkowania do konwersji, wzbogacania, produkcji paliwa, ponownego przetwarzania i obiektów składowania na obszarze Wspólnoty, Państwa Członkowskie korzystają także z takich obiektów poza obszarem Wspólnoty.

3. Z przebiegu tej dyskusji wyciągnięto następujące wnioski:

A. i) Transfer NMSA między Wspólnotą a państwami trzecimi, które posiadają wiążące umowy z Australią dotyczące transferu materiałów jądrowych, w odniesieniu do których to umów rząd australijski nie powiadomił Wspólnoty, że uznał za konieczne ich zawieszenie, anulowanie lub powstrzymanie się od transferu materiałów jądrowych, może odbywać się w ramach programu jądrowego cyklu paliwowego, określonego w załączniku C do Umowy, w celu jego konwersji, wzbogacenia do 20 % zawartości izotopu uranu 235, wyprodukowania paliwa, ponownego przetworzenia lub składowania.

ii) Wspólnota w trybie pilnym powiadamia Australię o faktach takiego transferu, zgodnie z procedurami określonymi w Porozumieniu Administracyjnym.

B. i) Transfer NMSA między Wspólnotą i państwami trzecimi, które nie posiadają wiążących umów z Australią dotyczących transferu materiałów jądrowych może odbywać się w ramach programu jądrowego cyklu paliwowego, określonego w załączniku C do Umowy, w celu jego konwersji, wzbogacenia do 20 % zawartości izotopu uranu 235 i wyprodukowania paliwa.

ii) W przypadkach takich niezbędne będzie zapewnienie zwrotu Wspólnocie lub innemu państwu posiadającemu wiążącą umowę z Australią dotyczącą transferu materiałów jądrowych, w odniesieniu do których to umów rząd australijski nie powiadomił Wspólnoty, że uznał za konieczne zawieszenie, anulowanie lub powstrzymanie się od transferu materiałów jądrowych, w ilościach równoważnych dostarczonym materiałom jądrowym.

iii) Wspólnota w trybie pilnym powiadamia Australię o faktach takiego transferu, zgodnie z procedurami określonymi w Porozumieniu Administracyjnym.

C. i) Transfer NMSA, innych niż określone w podpunktach 3. A i B powyżej, ze Wspólnoty do państwa trzeciego, które posiada wiążącą umowę z Australią dotyczącą transferu materiałów jądrowych, w odniesieniu do których to umów rząd australijski nie powiadomił Wspólnoty, że uznał za konieczne zawieszenie, anulowanie lub powstrzymanie się od transferu materiałów jądrowych, może odbywać się w celu jego konwersji, wzbogacenia do 20 % zawartości izotopu uranu 235, wyprodukowania paliwa i ponownego przetworzenia do dalszego wykorzystania, składowania lub ostatecznego usunięcia.

ii) Wspólnota w trybie pilnym powiadamia Australię o faktach takiego transferu, zgodnie z procedurami określonymi w Porozumieniu Administracyjnym.

iii) Australia przekazuje Wspólnocie i bieżąco aktualizuje wykaz krajów, do których może odbywać się transfer zgodnie z treścią podpunktu 3. C litera i) powyżej.

D. Transfer NMSA wzbogaconego powyżej 20 % zawartości izotopów uranu 233, uranu 235 oraz plutonu ze Wspólnoty do państw trzecich może odbywać się jedynie zgodnie z warunkami uzgodnionymi na piśmie między Stronami.

Jeżeli powyższe postanowienia mogą zostać zaakceptowane przez Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, proponuję, aby niniejszy list wraz z odpowiedzią stanowił Umowę między Rządem Australii a Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, która wejdzie w życie w dniu wejścia w życie Umowy między Rządem Australii a Europejską Wspólnotą Energii Atomowej w sprawie transferu materiałów jądrowych z Australii do Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej i pozostanie w mocy tak długo, jak długo wiązać będzie Umowa."

Mam zaszczyt potwierdzić wnioski zapisane w Pańskim liście dotyczące wykładni i stosowania tej Umowy i jednocześnie powiadomić, że Europejska Wspólnota Energii Atomowej zgadza się z propozycją, by Pański list wraz z niniejszą odpowiedzią stanowił Umowę między Rządem Australii a Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, która wejdzie w życie z dniem wejścia w życie Umowy między Rządem Australii a Europejską Wspólnotą Energii Atomowej w sprawie transferu materiałów jądrowych z Australii do Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej i pozostanie w mocy tak długo, jak długo obowiązywała będzie ta Umowa.

Proszę przyjąć, Wasza Ekscelencjo, wyrazy mojego najwyższego szacunku.

W imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej

W. Haferkamp

[1] Niniejszy list został przekazany w dniu 21 września 1981 roku przez stałych przedstawicieli Wspólnot Europejskich wszystkich Państw Członkowskich, z wyjątkiem Francji i Zjednoczonego Królestwa, australijskiemu ambasadorowi we Wspólnotach Europejskich.

[2] Nazwa państwa.

[3] Nazwa państwa.

[4] Niniejszy list został przekazany w dniu 21 września 1981 roku przez stałych przedstawicieli Wspólnot Europejskich wszystkich Państw Członkowskich, z wyjątkiem Francji i Zjednoczonego Królestwa, australijskiemu ambasadorowi we Wspólnotach Europejskich.

--------------------------------------------------