PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 274/3

UMOWA

między Unią Europejską a Islandią w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych produktów rolnych i środków spożywczych

UNIA EUROPEJSKA,

z jednej strony, oraz

ISLANDIA,

z drugiej strony,

zwane dalej „Stronami”,

MAJĄC NA UWADZE, że Strony zgadzają się wzajemnie propagować harmonijny rozwój oznaczeń geograficznych w rozumieniu definicji zawartej w art. 22 ust. 1 Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (TRIPS) oraz wspierać handel produktami rolnymi i środkami spożywczymi pochodzącymi z terytoriów Stron,

MAJĄC NA UWADZE, że Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (Porozumienie EOG) przewiduje wzajemne uznawanie i ochronę oznaczeń geograficznych win, aromatyzowanych produktów sektora wina i napojów spirytusowych,

UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Zakres

1. Niniejszą Umowę stosuje się do uznawania i ochrony oznaczeń geograficznych produktów rolnych oraz środków spożywczych – innych niż wina, aromatyzowane produkty sektora wina i napoje spirytusowe – pochodzących z terytoriów Stron.

2. Oznaczenia geograficzne Strony są chronione na mocy niniejszej Umowy przez drugą Stronę tylko wtedy, gdy są objęte zakresem stosowania prawodawstwa, o którym mowa w art. 2.

Artykuł 2

Ustanowione oznaczenia geograficzne

1. Po przeanalizowaniu prawodawstwa Islandii wymienionego w załączniku I część A Unia Europejska stwierdza, że jest ono zgodne z elementami określonymi w załączniku I część B.

2. Po przeanalizowaniu prawodawstwa Unii Europejskiej wymienionego w załączniku I część A Islandia stwierdza, że jest ono zgodne z elementami określonymi w załączniku I część B.

3. Islandia, po zakończeniu procedury sprzeciwu zgodnie z załącznikiem I część C oraz po przeanalizowaniu oznaczeń geograficznych produktów rolnych i środków spożywczych Unii Europejskiej wymienionych w załączniku II, które zostały zarejestrowane przez Unię Europejską na mocy prawodawstwa, o którym mowa w ust. 2, chroni te oznaczenia geograficzne zgodnie z poziomem ochrony ustanowionym w niniejszej Umowie.

4. Unia Europejska, po zakończeniu procedury sprzeciwu zgodnie z załącznikiem I część C oraz po przeanalizowaniu oznaczeń geograficznych produktów rolnych i środków spożywczych Islandii wymienionych w załączniku II, które zostały zarejestrowane przez Islandię na mocy prawodawstwa, o którym mowa w ust. 1, chroni te oznaczenia geograficzne zgodnie z poziomem ochrony ustanowionym w niniejszej Umowie.

Artykuł 3

Dodawanie nowych oznaczeń geograficznych

1. Strony postanawiają, że istnieje możliwość dodawania do załącznika II nowych oznaczeń geograficznych, które mają zostać objęte ochroną, zgodnie z art. 10 ust. 3, po zakończeniu procedury sprzeciwu zgodnie z załącznikiem I część C oraz po przeanalizowaniu oznaczeń geograficznych, jak określono w art. 2 ust. 3 i 4, w sposób zadowalający obie Strony.

2. Strona nie jest zobowiązana do ochrony jako oznaczenia geograficznego nazwy, która koliduje z nazwą odmiany roślin lub rasy zwierząt i z tego powodu może wprowadzać konsumenta w błąd co do prawdziwego pochodzenia produktu.

Artykuł 4

Zakres ochrony oznaczeń geograficznych

1. Oznaczenia geograficzne wymienione w załączniku II, w tym oznaczenia dodane na podstawie art. 3, są chronione przed:

a) bezpośrednim lub pośrednim używaniem chronionej nazwy w celach handlowych: (i) w odniesieniu do porównywalnych produktów niezgodnych ze specyfikacją produktu chronionej nazwy lub (ii) jeżeli takie użycie wykorzystuje renomę oznaczenia geograficznego;

b) niewłaściwym używaniem, naśladowaniem lub przywołaniem, nawet jeżeli prawdziwe pochodzenie produktu jest podane lub chroniona nazwa jest używana w tłumaczeniu, w formie transkrybowanej, transliterowanej lub wraz z takimi określeniami jak: „w stylu”, „typu”, „zgodnie z metodą”, „jak produkowane w”, „imitacja”, „o smaku”, „podobne do” itp.;

c) innymi nieprawdziwymi lub wprowadzającymi w błąd określeniami dotyczącymi pochodzenia, charakteru lub podstawowych właściwości produktu, umieszczanymi na opakowaniu wewnętrznym lub zewnętrznym, w materiale reklamowym lub dokumentach odnoszących się do tego produktu, oraz opakowaniem produktu w pojemnik mogący stwarzać błędne wrażenie co do jego pochodzenia;

d) innymi praktykami mogącymi wprowadzać konsumentów w błąd co do prawdziwego pochodzenia produktu.

2. Chronione oznaczenia geograficzne nie mogą stać się nazwami rodzajowymi na terytorium Stron.

3. W przypadku całkowicie lub częściowo homonimicznych oznaczeń geograficznych ochronę przyznaje się każdemu oznaczeniu, jeżeli było ono użyte w dobrej wierze i z należytym uwzględnieniem zastosowań lokalnych i tradycyjnych oraz rzeczywistego ryzyka pomyłki. Strony wspólnie określają praktyczne warunki używania, na podstawie których rozróżniane będą homonimiczne oznaczenia geograficzne, uwzględniając przy tym potrzebę równego traktowania producentów oraz dbając o to, aby nie wprowadzać w błąd konsumentów. Nie rejestruje się nazwy homonimicznej prowadzącej do błędnego przekonania konsumenta, że produkty pochodzą z innego terytorium, nawet jeżeli nazwa ta odpowiada faktycznemu terytorium, regionowi lub miejscu pochodzenia danych produktów.

4. Jeżeli Strona w ramach negocjacji z państwem trzecim proponuje ochronę oznaczenia geograficznego tego państwa trzeciego, a nazwa ta jest homonimiczna z oznaczeniem geograficznym drugiej Strony, druga Strona jest o tym informowana i otrzymuje możliwość zgłoszenia uwag zanim dana nazwa zostanie objęta ochroną.

5. Żadne postanowienie niniejszej Umowy nie zobowiązuje Strony do ochrony oznaczenia geograficznego drugiej Strony, które nie jest chronione lub przestało być chronione w swoim państwie pochodzenia. Strony powiadamiają się wzajemnie, jeżeli oznaczenie geograficzne przestaje być chronione w swoim państwie pochodzenia. Takie powiadamianie odbywa się zgodnie z art. 10 ust. 3.

6. Postanowienia niniejszej Umowy w żadnym wypadku nie naruszają prawa jakiejkolwiek osoby do używania w handlu jej nazwiska lub nazwiska jej poprzedników prowadzących działalność gospodarczą, z wyjątkiem przypadków używania takiego nazwiska w sposób wprowadzający konsumentów w błąd.

Artykuł 5

Prawo do używania oznaczeń geograficznych

1. Nazwa chroniona na mocy niniejszej Umowy może być używana przez każdy podmiot wprowadzający do obrotu produkty rolne lub środki spożywcze, które są zgodne z daną specyfikacją.

2. Jeżeli oznaczenie geograficzne jest chronione na mocy niniejszej Umowy, używanie tej nazwy chronionej nie wymaga rejestracji użytkowników ani nie podlega dodatkowym kosztom.

Artykuł 6

Oznaczenia geograficzne a znaki towarowe

1. Strony odmawiają rejestracji znaku towarowego lub unieważniają jego rejestrację – z urzędu lub na wniosek zainteresowanej strony, zgodnie z przepisami danej Strony – jeżeli w przypadku tego znaku zachodzi którakolwiek z sytuacji, o których mowa w art. 4 ust. 1, w związku z chronionym oznaczeniem geograficznym dla podobnych produktów, pod warunkiem że wniosek o rejestrację znaku towarowego został złożony po dacie złożenia wniosku o rejestrację oznaczenia geograficznego na danym terytorium.

2. W przypadku oznaczeń geograficznych, o których mowa w art. 2, data złożenia wniosku o rejestrację odpowiada dacie wejścia w życie niniejszej Umowy.

3. W przypadku oznaczeń geograficznych, o których mowa w art. 3, data złożenia wniosku o rejestrację odpowiada dacie przekazania drugiej Stronie wniosku o ochronę oznaczenia geograficznego.

4. Strony nie są zobowiązane do ochrony oznaczenia geograficznego na podstawie art. 3, jeżeli – w świetle renomy lub popularności znaku towarowego – ochrona mogłaby wprowadzać konsumenta w błąd co do prawdziwej tożsamości produktu.

5. Z zastrzeżeniem ust. 4, Strony chronią oznaczenia geograficzne również wtedy, gdy istnieje poprzedni znak towarowy. Przez poprzedni znak towarowy rozumie się znak towarowy, którego używanie odpowiada jednej z sytuacji, o których mowa w art. 4 ust. 1, i który został zgłoszony, zarejestrowany lub – jeżeli stosowne przepisy przewidują taką możliwość – ustanowiony poprzez użycie, w dobrej wierze, na terytorium jednej ze Stron, przed datą złożenia przez drugą Stronę wniosku o ochronę oznaczenia geograficznego na mocy niniejszej Umowy. Taki znak towarowy może nadal być używany i przedłużany pomimo ochrony oznaczenia geograficznego, pod warunkiem że w prawodawstwie Stron dotyczącym znaków towarowych nie istnieje podstawa do unieważnienia lub stwierdzenia wygaśnięcia znaku towarowego.

Artykuł 7

Egzekwowanie ochrony

Organy Stron właściwie egzekwują ochronę przewidzianą w art. 4–6 w celu zapobiegania oraz, w stosownych przypadkach, przeciwdziałania wszelkim niezgodnym z prawem przypadkom używania chronionych oznaczeń geograficznych. Strony egzekwują taką ochronę także na wniosek zainteresowanej strony.

Artykuł 8

Zasady ogólne

1. Przywóz, wywóz i wprowadzanie do obrotu produktów, o których mowa w art. 2 i 3, odbywa się zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi obowiązującymi na terytorium Strony, na którym wprowadza się produkty do obrotu.

2. Wszelkie kwestie wynikające ze specyfikacji produktów zarejestrowanych oznaczeń geograficznych są rozstrzygane w ramach wspólnego komitetu ustanowionego na podstawie art. 10.

3. Rejestracja oznaczeń geograficznych chronionych na mocy niniejszej Umowy może być cofnięta jedynie przez Stronę, z której pochodzi produkt.

4. Specyfikacja produktu, o której mowa w niniejszej Umowie, jest specyfikacją zatwierdzoną przez organy Strony, z terytorium której pochodzi produkt, i obejmuje również wszelkie zatwierdzone zmiany.

Artykuł 9

Współpraca i przejrzystość

1. Strony pozostają w kontakcie bezpośrednim albo za pośrednictwem wspólnego komitetu ustanowionego na podstawie art. 10 we wszelkich kwestiach dotyczących wykonania i funkcjonowania niniejszej Umowy. W szczególności Strona może zwrócić się do drugiej Strony o informacje dotyczące specyfikacji produktów i ich zmian, a do punktów kontaktowych w sprawie przepisów dotyczących kontroli.

2. Strona może udostępnić publicznie specyfikacje produktów lub ich skrócone wersje oraz punkty kontaktowe w sprawie przepisów dotyczących kontroli odpowiadające chronionym oznaczeniom geograficznym drugiej Strony chronionych na mocy niniejszej Umowy.

Artykuł 10

Wspólny komitet

1. Obie Strony postanawiają ustanowić wspólny komitet składający się z przedstawicieli Unii Europejskiej i Islandii w celu monitorowania funkcjonowania niniejszej Umowy oraz zacieśnienia współpracy i dialogu w zakresie oznaczeń geograficznych.

2. Wspólny komitet podejmuje decyzje w drodze konsensusu. Wspólny komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny. Wspólny komitet zbiera się na wniosek którejkolwiek ze Stron, naprzemiennie w Unii Europejskiej i Islandii, w terminie, w miejscu oraz w sposób (może to być również wideokonferencja) ustalony wspólnie przez Strony, lecz nie później niż 90 dni po dniu złożenia wniosku.

3. Wspólny komitet dba również o prawidłowe funkcjonowanie niniejszej Umowy i może rozpatrywać wszelkie sprawy związane z jej wdrożeniem i wykonaniem. Odpowiada on w szczególności za:

a) zmiany załącznika I część A w zakresie odesłania do przepisów mających zastosowanie na terytorium Stron;

b) zmiany załącznika I część B w zakresie elementów dotyczących rejestracji i kontroli oznaczeń geograficznych;

c) zmiany załącznika II w zakresie oznaczeń geograficznych;

d) wymianę informacji na temat zmian w przepisach prawa i polityce w zakresie oznaczeń geograficznych oraz wszelkich innych kwestii będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w obszarze oznaczeń geograficznych;

e) wymianę informacji na temat oznaczeń geograficznych w celu rozpatrzenia kwestii ich ochrony zgodnie z niniejszą Umową.

Artykuł 11

Wejście w życie

1. Strony ratyfikują lub zatwierdzają niniejszą Umowę zgodnie ze swoimi procedurami wewnętrznymi.

2. Z zastrzeżeniem ust. 3 niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dniu, w którym Strony powiadomiły się wzajemnie o zakończeniu procedur, o których mowa w ust. 1.

3. Jeżeli data ta przypada przed datą wejścia w życie Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Islandią w sprawie dodatkowych preferencji w handlu produktami rolnymi zawartego na podstawie art. 19 Porozumienia EOG, sporządzonego w Brukseli dnia dwudziestego trzeciego marca roku dwa tysiące siedemnastego, niniejsza Umowa wchodzi w życie dopiero z dniem wejścia w życie tego Porozumienia.

Съставено в Брюксел на двадесет и трети март през две хиляди и седемнадесета година. Hecho en Bruselas, el veintitrés de marzo de dos mil diecisiete. V Bruselu dne dvacátého třetího března dva tisíce sedmnáct. Udfærdiget i Bruxelles den treogtyvende marts to tusind og sytten. Geschehen zu Brüssel am dreiundzwanzigsten März zweitausendsiebzehn. Kahe tuhande seitsmeteistkümnenda aasta märtsikuu kahekümne kolmandal päeval Brüsselis. Έγινε στις Βρυξέλλες, στις είκοσι τρεις Μαρτίου δύο χιλιάδες δεκαεπτά. Done at Brussels on the twenty third day of March in the year two thousand and seventeen. Fait à Bruxelles, le vingt trois mars deux mille dix-sept. Sastavljeno u Bruxellesu dvadeset trećeg ožujka godine dvije tisuće sedamnaeste. Fatto a Bruxelles, addì ventitré marzo duemiladiciassette. Briselē, divi tūkstoši septiņpadsmitā gada divdesmit trešajā martā. Priimta du tūkstančiai septynioliktų metų kovo dvidešimt trečią dieną Briuselyje. Kelt Brüsszelben, a kétezer-tizenhetedik év március havának huszonharmadik napján. Magħmul fi Brussell, fit-tlieta u għoxrin jum ta’ Marzu fis-sena elfejn u sbatax. Gedaan te Brussel, drieëntwintig maart tweeduizend zeventien. Sporządzono w Brukseli dnia dwudziestego trzeciego marca roku dwa tysiące siedemnastego. Feito em Bruxelas, em vinte e três de março de dois mil e dezassete. Întocmit la Bruxelles la douăzeci și trei martie două mii șaptesprezece. V Bruseli dvadsiateho tretieho marca dvetisícsedemnásť. V Bruslju, dne triindvajsetega marca leta dva tisoč sedemnajst. Tehty Brysselissä kahdentenakymmenentenäkolmantena päivänä maaliskuuta vuonna kaksituhattaseitsemäntoista. Som skedde i Bryssel den tjugotredje mars år tjugohundrasjutton. За Европейския съюз Рог la Unión Europea Za Evropskou unii For Den Europæiske Union Für die Europäische Union Euroopa Liidu nimel Για την Ευρωπαϊκή Ένωση For the European Union Pour l'Union européenne Za Europsku uniju Per l'Unione europea Eiropas Savienības vārdā – Europos Sąjungos vardu Az Európai Unió részéről Għall-Unjoni Ewropea Voor de Europese Unie W imieniu Unii Europejskiej Pela União Europeia Pentru Uniunea Europeană Za Európsku úniu Za Evropsko unijo Euroopan unionin puolesta För Europeiska unionen За Исландия Por Islandia Za Island For Island Für Island Islandi nimel Για τηv Ισλανδία For Iceland Pour l'Islande Za Island Per l'Islanda Islandes vārdā – Islandijos vardu Izland részéről Għall-Iżlanda Voor IJsland W imieniu Islandii Pela Islândia Pentru Islanda Za Island Za Islandijo Islannin puolesta För Island

ZAŁĄCZNIK I CZĘŚĆ A Prawodawstwo Stron Prawodawstwo Unii Europejskiej: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych; rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 664/2014 z dnia 18 grudnia 2013 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w odniesieniu do ustanowienia symboli unijnych dotyczących chronionych nazw pochodzenia, chronionych oznaczeń geograficznych i gwarantowanych tradycyjnych specjalności oraz w odniesieniu do niektórych zasad dotyczących pochodzenia paszy i surowców, niektórych przepisów proceduralnych i niektórych dodatkowych przepisów przejściowych; rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych; Prawodawstwo Islandii: ustawa o ochronie nazw produktów jako nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych lub tradycyjnych specjalności, 2014 Nr 130, 22 grudnia. CZĘŚĆ B Elementy dotyczące rejestracji i kontroli oznaczeń geograficznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 2 1. Rejestr zawierający oznaczenia geograficzne chronione na terytorium. 2. Postępowanie administracyjne pozwalające zweryfikować, czy oznaczenia geograficzne określają towar jako pochodzący z terytorium, regionu lub miejscowości jednego lub większej liczby państw, jeżeli pewna jakość, renoma lub inna cecha towaru jest przypisywana zasadniczo pochodzeniu geograficznemu tego towaru. 3. Wymóg, by zarejestrowana nazwa odpowiadała danemu produktowi lub danym produktom, dla których sporządzono specyfikacje, które mogą zostać zmienione wyłącznie w drodze właściwego postępowania administracyjnego. 4. Przepisy dotyczące kontroli mające zastosowanie do produkcji. 5. Prawo każdego producenta mającego siedzibę w regionie i podlegającego systemowi kontroli do produkowania produktu oznakowanego chronioną nazwą, jeżeli spełnia on wymogi specyfikacji produktu. 6. Procedura sprzeciwu, która umożliwia uwzględnienie zasadnego interesu poprzednich użytkowników danej nazwy, bez względu na to, czy nazwa ta jest chroniona jako forma własności intelektualnej. 7. Zasada, zgodnie z którą nazwy chronione nie mogą stać się nazwami rodzajowymi. 8. Przepisy dotyczące rejestracji (które mogą obejmować odmowę rejestracji): terminów homonimicznych lub częściowo homonimicznych z zarejestrowanymi terminami; terminów będących w powszechnym użyciu w języku codziennym jako rzeczowniki pospolite stanowiące nazwy towarów; terminów zawierających nazwy odmian roślin i ras zwierząt. Przepisy te uwzględniają zasadny interes wszystkich zainteresowanych stron. CZĘŚĆ C Kryteria, które należy uwzględnić w procedurze sprzeciwu, o której mowa w art. 2 1. Wykaz nazw wraz z, w stosownych przypadkach, ich odpowiednią transkrypcją na alfabet łaciński. 2. Informacje o klasie produktu. 3. Wezwanie państw członkowskich (w przypadku Unii Europejskiej) lub państw trzecich oraz osób fizycznych lub prawnych posiadających zasadny interes, mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w państwie członkowskim (w przypadku Unii Europejskiej), w Islandii lub w państwie trzecim, do zgłaszania sprzeciwów wobec takiej ochrony przez złożenie odpowiednio uzasadnionego oświadczenia. 4. Oświadczenia o sprzeciwie należy przekazać Komisji Europejskiej lub Rządowi Islandii (Islandzki Urząd ds. Żywności i Weterynarii (MAST)) w ciągu trzech miesięcy od daty opublikowania ogłoszenia informacyjnego. 5. Oświadczenia o sprzeciwie są dopuszczalne tylko wtedy, gdy zostaną złożone w terminie określonym w pkt 4 i jeżeli wykazane zostanie, że ochrona proponowanej nazwy: a) kolidowałaby z nazwą odmiany roślin lub rasy zwierząt i mogłaby z tego powodu wprowadzać w błąd konsumenta co do prawdziwego pochodzenia danego produktu; b) kolidowałaby z nazwą homonimiczną, prowadząc konsumenta do błędnego przekonania, że produkty pochodzą z innego terytorium; c) przy uwzględnieniu renomy danego znaku towarowego, jego powszechnej znajomości oraz okresu, przez jaki jest on używany, mogłaby wprowadzać konsumenta w błąd co do prawdziwego pochodzenia produktu; d) zagrażałaby istnieniu całkowicie lub częściowo identycznej nazwy lub znaku towarowego lub istnieniu produktów, które pozostawały w obrocie przez okres co najmniej pięciu lat poprzedzających publikację ogłoszenia informacyjnego; e) byłaby sprzeczna z nazwą uznawaną za zwyczajową. 6. Kryteria wymienione w pkt 5 podlegają ocenie w odniesieniu do terytorium Unii Europejskiej, które w przypadku praw własności intelektualnej odnosi się wyłącznie do terytorium lub terytoriów, na których wspomniane prawa są chronione, lub w odniesieniu do terytorium Islandii.