ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1699 z dnia 9 listopada 2018 r. ustalające informacje techniczne w odniesieniu do obliczania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i podstawowych środków własnych w odniesieniu do sprawozdań dla dat odniesienia od dnia 30 września 2018 r. do dnia 30 grudnia 2018 r. zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (1).
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) 2018/1595 z dnia 23 października 2018 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1126/2008 przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do interpretacji 23 Komitetu ds. Interpretacji Międzynarodowej Sprawozdawczości Finansowej (1).
(3)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie pasz. Prawodawstwa dotyczącego pasz nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
(4)

Decyzja o wprowadzeniu zmian do dodatku 1 do załącznika XIII do umowy może zostać przyjęta na posiedzeniu Komitetu ds. Handlu z udziałem strony Unii i Peru zgodnie z art. 14 ust. 3 umowy o handlu, ponieważ odnosi się ona wyłącznie do stosunków dwustronnych między nimi i nie wpływa na prawa i obowiązki innego państwa andyjskiego-sygnatariusza,
1.

pkt 7bb (decyzja Komisji 2008/861/WE) otrzymuje brzmienie: „32018 D 1007: Decyzja delegowana Komisji (UE) 2018/1007 z dnia 25 kwietnia 2018 r. uzupełniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/42/WE w odniesieniu do wykazu portów i uchylająca decyzję Komisji 2008/861/WE (Dz.U. L 180 z 17.7.2018, s. 29). Do celów Porozumienia przepisy tej decyzji delegowanej odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań: załącznik do decyzji delegowanej uzupełnia się wykazem znajdującym się w dodatku 2 do obecnego załącznika.”;
(5)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie pasz. Prawodawstwa dotyczącego środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
51.

zobowiązuje swoich współprzewodniczących do przekazania niniejszej rezolucji przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego, Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, komisarzowi do spraw europejskiej polityki sąsiedztwa i negocjacji w sprawie rozszerzenia, Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych oraz rządom i parlamentom państw członkowskich i krajów partnerskich w Europie Wschodniej.
14.

podkreśla, że należącym do różnych kategorii kobietom migrującym z krajów partnerskich z Europy Wschodniej, które wykonują nisko płatną pracę i które mogą nigdy nie uzyskać prawa stałego pobytu ani obywatelstwa, w przeciwieństwie do wykształconych w zawodzie pracowników migrujących w kraju zatrudnienia, grozi poważne ryzyko wykorzystywania i dyskryminacji; wyraża obawę, że może to być przyczyną poważnych problemów związanych z dostępem do służby zdrowia, w tym do opieki związanej ze zdrowiem seksualnym i reprodukcyjnym, ponieważ nie obejmują ich powszechne ani prywatne systemy ubezpieczeń zdrowotnych lub też składki są dla nich zbyt wysokie;
34.

apeluje do UE, jej państw członkowskich i ich krajów partnerskich, by zwiększały cyberbezpieczeństwo i cyberodporność poprzez tworzenie nowych zdolności służących przeciwdziałaniu zagrożeniom dla cyberbezpieczeństwa, odstraszaniu potencjalnych napastników, analizowaniu cyberincydentów i cyberataków oraz inwestowaniu w badania nad nowymi narzędziami cyberobrony; zaleca, by Komisja ustanowiła lub rozwijała działania dotyczące współpracy w zakresie cyberobrony z krajami partnerskimi, w tym poprzez skuteczne użytkowanie ENISA i Europejskiego Centrum ds. Zwalczania Zagrożeń Hybrydowych, po to by rozwijać wspólną wiedzę fachową, mechanizmy reagowania i interoperacyjność w przypadku cyberataków;
REZOLUCJA

Zgromadzenia Parlamentarnego Euronest w sprawie ułatwiania cyfryzacji w celu poprawy efektywności i pobudzenia wzrostu gospodarczego w UE i krajach Partnerstwa Wschodniego

(2020/C 134/02)

ZGROMADZENIE PARLAMENTARNE EURONEST,

uwzględniając Światowe Raporty Inwestycyjne opublikowane przez Konferencję Narodów Zjednoczonych do spraw Handlu i Rozwoju,

uwzględniając program działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030, przyjęty 25 września 2015 r. na Szczycie ONZ w sprawie Zrównoważonego Rozwoju,

mając na uwadze, że uczestnicy Partnerstwa Wschodniego i UE wsparli harmonizację rynków cyfrowych w ramach inicjatywy EU4Digital, by sprostać wyzwaniom i usunąć bariery dla świadczenia ogólnoeuropejskich usług online na rzecz obywateli, administracji państwowej i przedsiębiorstw;

C.

mając na uwadze, że rozwój gospodarki cyfrowej przyczyniłby się do tworzenia nowych miejsc pracy, zwiększenia efektywności przedsiębiorstw, przyciągania inwestycji, pobudzenia handlu, unowocześnienia rozwoju, innowacji w gospodarce oraz zwiększenia przejrzystości;

mając na uwadze, że szybko rosną emisje gazów cieplarnianych związane z cyfryzacją, ponieważ do przetwarzania i przechowywania dużych zbiorów danych, a także do produkcji komputerów, monitorów i smartfonów są potrzebne duże ilości energii elektrycznej;

mając na uwadze, że technologie cyfrowe mają znaczny negatywny wpływ na środowisko i zdrowie ludzkie, gdyż powodują powstawanie odpadów, które są wywożone do ubogich krajów, a także nadmierne zużycie wody i wydobywanie surowców powodujące zanieczyszczenie, często na obszarach objętych konfliktami;

uznaje, że wprowadzanie technologii cyfrowych do życia codziennego, przyczyniające się do zwiększenia dostępności bardziej wiarygodnych i pomocnych informacji oraz ich przetwarzania, przyciąga znaczny niewykorzystany potencjał w sferze wzrostu gospodarczego, wydajności i ochrony socjalnej;

uważa, że potencjał cyfryzacji w połączeniu z nowymi technologiami, w tym sztuczną inteligencją, dużymi zbiorami danych, biostatystyką i technologią rozproszonego rejestru, może również poprawić świadczenie usług publicznych, jakość zarządzania i przejrzystość podatkową, co przełoży się na ograniczenie działań korupcyjnych; podkreśla, że to ułatwienie może jednocześnie wywołać niestabilność rynku oraz zwiększyć podatność na cyberataki i oszustwa z powodu nadmiernej koncentracji i słabych regulacji prawnych;

4.

zauważa, że strategiczne podejście do cyfryzacji w gospodarkach krajowych zależy od warunków instytucjonalnych, tradycji i stosunków władzy; przyznaje, że w sferze społeczeństwa cyfrowego, gospodarki cyfrowej i innowacji cyfrowych istnieją nierówności między UE a partnerami z Europy Wschodniej, co może nawet doprowadzić do dalszego pogłębienia przepaści w przyszłości wraz z rozwojem przemysłu cyfrowego i Pracy 4.0; uważa, że należy uwzględniać prawa pracownicze i jednakowo traktować wszystkich pracowników, niezależnie od tego, czy uczestniczą oni w gospodarce cyfrowej, czy nie;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 89/45

Informacja dotycząca wejścia w życie Protokołu do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób w związku z udziałem w charakterze umawiających się stron Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej, w następstwie przystąpienia tych państw do Unii Europejskiej (1)

Po zakończeniu w dniu 1 marca 2006 r. procedur niezbędnych, by w życie wszedł Protokół do Umowy – podpisanej w Luksemburgu w dniu 26 października 2004 r. – między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskim, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób w związku z udziałem w charakterze umawiających się stron Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej, w następstwie przystąpienia tych państw do Unii Europejskiej, protokół ten wejdzie w życie zgodnie z jego art. 7 z dniem 1 kwietnia 2006 r.

(1) Dz.U. L 89 z 28.3.2006, str. 30.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 185/8

Informacja dotycząca wejścia w życie Protokołu do umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Azerbejdżanu, z drugiej strony, celem uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej

Protokół do umowy o partnerstwie i współpracy z Azerbejdżanem celem uwzględnienia przystąpienia do Unii Europejskiej dziesięciu nowych Państw Członkowskich, który Rada i Komisja postanowiły zawrzeć w dniu 24 października 2005 r. (1), wszedł w życie z dniem 1 listopada 2005 r., natomiast notyfikacje dotyczące zakończenia procedur przewidzianych w art. 5 ust. 2 Protokołu zostały dokonane do dnia 24 października 2005 r.

(1) Patrz: str. 3 niniejszego Dziennika Urzędowego.
15.

Włączenie Układu z Schengen do prawa wspólnotowego może potencjalnie doprowadzić do zniesienia porozumień o ruchu bezwizowym, które Nowa Zelandia zawarła ze wszystkimi obecnymi państwami członkowskimi UE i które umożliwiają obywatelom Nowej Zelandii przebywanie we wszystkich państwach członkowskich do trzech miesięcy bez konieczności posiadania wizy. Unia Europejska dostrzega trudności, jakie to mogłoby spowodować dla podróżujących obywateli Nowej Zelandii. Komisja potwierdza, że umowy dwustronne między Nową Zelandią a państwami członkowskimi obowiązują i pozostaną w mocy do czasu podjęcia nowych konkretnych środków i ich wejścia w życie celem zastąpienia istniejących przepisów. Komisja w pełni skonsultuje z Nową Zelandią wszelkie zmiany, które mogą mieć konsekwencje dla tych umów, dążąc do osiągnięcia rozwiązania w oparciu o zasadę wzajemności.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 104/1

Informacja o wejściu w życie między Unią Europejską a Księstwem Liechtensteinu Uzgodnień między Unią Europejską a Republiką Islandii, Księstwem Liechtensteinu, Królestwem Norwegii oraz Konfederacją Szwajcarską w sprawie udziału tych państw w pracach komitetów wspierających Komisję Europejską w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych w odniesieniu do wprowadzania w życie, stosowania i rozwoju dorobku Schengen

Wyżej wymienione Uzgodnienia (1) podpisano w Brukseli w dniu 22 września 2011 r. Jako że w dniu 13 marca 2012 r. zakończyły się procedury niezbędne do ich wejścia w życie między Unią Europejską a Księstwem Liechtensteinu, wejdą one w życie w odniesieniu do Księstwa Liechtensteinu – zgodnie z ich art. 7 – w dniu 1 maja 2012 r.

(1) Dz.U. L 103 z 13.4.2012, s. 4.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 306/1

Nota dotycząca wejścia w życie Protokołu do Umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Socjalistyczną Republiką Wietnamu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

Protokół do Umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Socjalistyczną Republiką Wietnamu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (1) wejdzie w życie w dniu 1 grudnia 2017 r., w związku z zakończeniem w dniu 6 listopada 2017 r. procedury przewidzianej w art. 4 ust. 2 Protokołu do tej umowy ramowej.

(1) Dz.U. L 348 z 21.12.2016, s. 3.
Zawiadomienie dotyczące tymczasowego stosowania Umowy ramowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Australią, z drugiej

W dniu 4 września 2018 r. Unia Europejska i Australia powiadomiły się wzajemnie o zakończeniu procedur niezbędnych do tymczasowego stosowania Umowy ramowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Australią, z drugiej (1). W związku z tym Australia i Unia od dnia 4 października 2018 r. mogą tymczasowo stosować wspólnie określone postanowienia tej Umowy zgodnie z jej art. 61 ust. 2.

Na podstawie art. 2 decyzji Rady (UE) 2017/1546 z dnia 29 września 2016 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania umowy ramowej stosuje się tymczasowo – lecz jedynie w zakresie obejmującym kwestie należące do kompetencji Unii, w tym kwestie należące do kompetencji Unii co do określania i realizacji wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa – następujące postanowienia umowy:

— art. 3 (Dialog polityczny),

— art. 10 (Współpraca w ramach organizacji regionalnych i międzynarodowych),

— art. 56 (Wspólny Komitet) z wyjątkiem ust. 3 lit. g) i h),

— tytuł X (Postanowienia końcowe) z wyjątkiem art. 61 ust. 1 i 3, w zakresie niezbędnym do zapewnienia tymczasowego stosowania postanowień umowy, o których mowa w trzech pierwszych tiret.

(1) Dz.U. L 237 z 15.9.2017, s. 7.
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 630/2012 z dnia 12 lipca 2012 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 692/2008 w zakresie wymagań dotyczących homologacji typu pojazdów silnikowych napędzanych wodorem oraz mieszaniną wodoru i gazu ziemnego w odniesieniu do emisji oraz uwzględniania szczegółowych informacji dotyczących pojazdów wyposażonych w elektryczny układ napędowy w dokumencie informacyjnym dla celów homologacji typu WE (1).
(2)

Decyzja dotyczy prawodawstwa regulującego pasze i środki spożywcze. Prawodawstwa regulującego pasze i środki spożywcze nie stosuje się do Liechtensteinu, o ile stosowanie porozumienia pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi jest rozszerzone o Liechtenstein, jak ustanowiono w zmianach sektorowych zawartych w załączniku I oraz wprowadzeniu do rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG. Decyzji tej nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
Wymiana Listów

odnosząca się do punktu 2 wymiany listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Bułgarską Republiką Ludową w sprawie handlu w sektorze mięsa baraniego i koziego

List nr 1

Szanowny Panie,

W odniesieniu do porozumienia między Bułgarską Republiką Ludową a Europejską Wspólnotą Gospodarczą w sprawie handlu w sektorze mięsa baraniego i koziego, podpisanego w dniu 26 stycznia 1982 roku, oraz do dyskusji, która odbyła się między obydwoma stronami zgodnie z jego punktem 12, mam zaszczyt powiadomić Pana, że w czasie trwania tego Porozumienia rząd Bułgarskiej Republiki Ludowej będzie nadal zapewniał, że wprowadzanie do obrotu produktów bułgarskich we Wspólnocie będzie prowadzone w taki sposób, aby uniknąć jakichkolwiek zmian w tradycyjnych kierunkach przepływów handlu na poszczególnych obszarach handlowych uważanych za wrażliwe.

W szczególności właściwe organy Bułgarskiej Republiki Ludowej zapewnią, że wywóz do Francji i Irlandii będzie ograniczony do następujących ilości:

W roku 1984:

- Francja: 360 ton, równoważnik wagi tuszy,

- Irlandia: zero.

W ciągu następnych lat:

ilość zostanie ustalona w drodze porozumienia w ramach konsultacji przewidzianych przez punkt 9 Porozumienia.

Byłbym zobowiązany, jeżeli zechciałby Pan uprzejmie potwierdzić otrzymanie niniejszego listu.

Proszę przyjąć, Szanowny Panie, wyrazy mojego najwyższego poważania.

W imieniu RząduBułgarskiej Republiki Ludowej

List nr 2

Szanowny Panie,

Mam zaszczyt potwierdzić otrzymanie Pańskiego listu z dnia dzisiejszego, który brzmi jak następuje:

"W odniesieniu do porozumienia między Bułgarską Republiką Ludową a Europejską Wspólnotą Gospodarczą w sprawie handlu w sektorze mięsa baraniego i koziego, podpisanego w dniu 26 stycznia 1982 roku, oraz do dyskusji, która odbyła się między obydwoma stronami zgodnie z jego punktem 12, mam zaszczyt powiadomić Pana, że w czasie trwania tego Porozumienia rząd Bułgarskiej Republiki Ludowej będzie nadal zapewniał, że wprowadzanie do obrotu produktów bułgarskich we Wspólnocie będzie prowadzone w taki sposób, aby uniknąć jakichkolwiek zmian w tradycyjnych kierunkach przepływów handlu na poszczególnych obszarach handlowych uważanych za wrażliwe.

W szczególności właściwe organy Bułgarskiej Republiki Ludowej zapewnią, że wywóz do Francji i Irlandii będzie ograniczony do następujących ilości:

W roku 1984:

- Francja: 360 ton, równoważnik wagi tuszy,

- Irlandia: zero.

W ciągu następnych lat:

ilość zostanie ustalona w drodze porozumienia w ramach konsultacji przewidzianych przez punkt 9 Porozumienia.

Byłbym zobowiązany, jeżeli zechciałby Pan uprzejmie potwierdzić otrzymanie niniejszego listu."

Proszę przyjąć, Szanowny Panie, wyrazy mojego najwyższego poważania.

W imieniu RadyWspólnot Europejskich

--------------------------------------------------
Porozumienie

w formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Barbadosem, Belize, Ludową Republiką Konga, Fidżi, Kooperacyjną Republiką Gujany, Jamajką, Republiką Kenii, Republiką Madagaskaru, Republiką Malawi, Mauritiusem, Republiką Surinamu, Królestwem Swazilandu, Zjednoczoną Republiką Tanzanii, Trynidadem i Tobago, Republiką Ugandy, Republiką Zimbabwe oraz Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej w sprawie przystąpienia tego ostatniego państwa do Protokołu 7 w sprawie cukru z AKP załączonego do Drugiej Konwencji AKP-EWG

List nr 1

Szanowny Panie,

Grupa krajów Afryki, Karaibów i Pacyfiku, określonych w Protokole 7 w sprawie cukru z AKP załączonego do Drugiej Konwencji AKP-EWG, Republika Wybrzeża Kości Słoniowej oraz Europejska Wspólnota Gospodarcza uzgodniły, co następuje:

Niniejszym Republika Wybrzeża Kości Słoniowej zostaje włączona do artykułu 3 ustęp 1 wspomnianego Protokołu z natychmiastowo uzgodnioną ilością 2000 ton (wartość cukru białego) ze skutkiem od dnia 1 lipca 1983 roku.

Byłbym zobowiązany, jeżeli zechciałby Pan potwierdzić odbiór niniejszego listu oraz potwierdzić, że niniejszy list oraz Pańska odpowiedź stanowią Porozumienie między rządami wyżej wymienionych krajów AKP a Wspólnotą.

Proszę przyjąć, Szanowny Panie, wyrazy mojego najwyższego poważania.

W imieniu RadyWspólnot Europejskich

List nr 2

Szanowny Panie,

Mam zaszczyt potwierdzić otrzymanie Pańskiego listu z dnia dzisiejszego, który brzmi jak następuje:

"Grupa krajów Afryki, Karaibów i Pacyfiku, określonych w Protokole 7 w sprawie cukru z AKP załączonego do Drugiej Konwencji AKP-EWG, Republika Wybrzeża Kości Słoniowej oraz Europejska Wspólnota Gospodarcza uzgodniły, co następuje:

Niniejszym Republika Wybrzeża Kości Słoniowej zostaje włączona do artykułu 3 ustęp 1 wspomnianego Protokołu z natychmiastowo uzgodnioną ilością 2000 ton (wartość cukru białego) ze skutkiem od dnia 1 lipca 1983 roku.

Byłbym zobowiązany, jeżeli zechciałby Pan potwierdzić odbiór niniejszego listu oraz potwierdzić, że niniejszy list oraz Pańska odpowiedź stanowią porozumienie między rządami wyżej wymienionych krajów AKP a Wspólnotą."

Mam zaszczyt potwierdzić zgodę rządów krajów AKP określonych w Pańskim liście na treści w nim zawarte.

Proszę przyjąć, Szanowny Panie, wyrazy mojego najwyższego poważania.

W imieniu rządów

--------------------------------------------------
Wniosek Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Renu przed Zanieczyszczeniem, którego celem jest uzupełnienie załącznika IV do Konwencji o ochronie Renu przed zanieczyszczeniem chemicznym, podpisanej w Bonn dnia 3 grudnia 1976 r.

MIĘDZYNARODOWA KOMISJA DS. OCHRONY RENU PRZED ZANIECZYSZCZENIEM,

uwzględniając Konwencję o ochronie Renu przed zanieczyszczeniem chemicznym, podpisaną w Bonn dnia 3 grudnia 1976 r.,

w szczególności jej art. 3, 4, 5 i 14

PROPONUJE UMAWIAJĄCYM SIĘ STRONOM KONWENCJI,

uzupełnienie załącznika IV do Konwencji, w odniesieniu do tetrachlorku węgla, w sposób następujący:

Substancja lub grupa substancji | Pochodzenie | Wartość graniczna maksymalnego stężenia substancji | Wartość graniczna maksymalnej ilości substancji | Termin istniejących zrzutów | Uwagi |

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |

Tetrachlorek węgla | 1.Produkcja tetrachlorku węgla poprzez nadchlorowanie bez płukania | 1,5 mg na litr zrzutu | 2,5 grama tetrachlorku węgla na tonę całkowitej zdolności produkcyjnej tetrachlorku węgla i tetrachloroetylenu | 1 stycznia 1988 r. | |

2.Produkcja chlorometanów poprzez chlorowanie metanu (obejmujące wysokociśnieniowe alkaliczne, elektrolityczne wytwarzanie chloru i z metanolu) | 1,5 mg na litr zrzutu | 10 gramów tetrachlorku węgla na tonę całkowitej zdolności produkcyjnej chlorometanów | 1 stycznia 1988 | |

3.Konwersja do chlorofluorowęglowodorów | | | | |

W miarę konieczności, Międzynarodowa Komisja zaproponuje, na etapie późniejszym, wartości graniczne dla pozostałych sektorów przemysłowych, jak np. zakładów używających tetrachlorku węgla jako rozpuszczalnika. W międzyczasie, rządy niezależnie ustalą standardy emisji dla tetrachlorku węgla zgodnie z art. 3 i 4 Konwencji.

Standardy te muszą uwzględniać najlepsze z dostępnych środków technicznych i nie mogą być mniej surowe, niż najbliższa porównywalna wartość graniczna z załącznika IV.

Postanowienia niniejszego ustępu mają zastosowanie także w przypadku gdy zakład przemysłowy angażuje się w rodzaje działalności inne niż te, dla których ustalono wartości graniczne w powyższej tabeli, a które mogą spowodować zrzuty tetrachlorku węgla.

Zgodnie z art. 14 i 19 Konwencji, niniejsze postanowienia wchodzą w życie po ich jednomyślnym uchwaleniu przez Umawiające się Strony Konwencji.

Umawiające się Strony powiadomią o uchwaleniu niniejszych postanowień Rząd Konfederacji Szwajcarskiej, który potwierdzi otrzymanie powiadomienia.

--------------------------------------------------