23. wzywa do wzmocnienia instytucjonalnego i rozwoju możliwości w celu poprawy zarządzania zaso-
bami wodnymi i zwalczania korupcji poprzez reformy prawne i polityczne, rozwój zasobów ludzkich,szkolenia i tworzenie sieci;
24. wzywa kraje AKP należące do tego samego obszaru hydrograficznego do poprawy polityki w zakresie
koordynacji, strategii interwencji i zarządzania zasobami wodnymi, w szczególności poprzez stwo-rzenie i/lub wzmocnienie możliwości organizacji regionalnych zajmujących się polityką wodną w celu
rozstrzygania sporów dotyczących wykorzystania wody, co sprzyjałoby powstaniu kultury podziału iwspierania przyjęcia odpowiedzialności za zarządzanie wspólnymi dobrami; zwraca się do rządów
krajów UE, a także do wspólnoty międzynarodowej, o wsparcie krajów AKP w ich wysiłkach;
25. wzywa do szerokiego dialogu między poszczególnymi użytkownikami wody na szczeblu lokalnym,
krajowym i transgranicznym, w celu opracowania wydajnego planu międzysektorowego, zapewnieniaodpowiedniego zarządzania zbiornikami, rozwoju dwustronnych projektów baz danych w zakresiewody, promowania długoterminowych umów bliźniaczych między instytucjami i współpracy między
instytucjami szkolnictwa wyższego, dzielenia się wiedzą lokalną, zachowania ekosystemów;
26. zobowiązuje swoich współprzewodniczących do przekazania niniejszej rezolucji Radzie AKP-UE,
Komisji Europejskiej, sekretarzowi generalnemu Narodów Zjednoczonych, Unii Afrykańskiej orazwszystkim organizacjom zajmującym się zarządzaniem zasobami wodnymi.
REZOLUCJA (1)
w sprawie przeglądu negocjacji w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym (EPA)
Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE,
— uwzględniając posiedzenie w Bridgetown (Barbados) w dniach 20-23 listopada 2006 r.,
— uwzględniając art. 17 ust.2 Regulaminu,
— uwzględniając swoją rezolucję z dnia 21 marca 2002 r. przyjętą w Kapsztadzie (RPA) (2),
— uwzględniając art. 37 ust. 1 umowy z Kotonu, zgodnie z którym negocjacje umów o partnerstwie
gospodarczym odbędą się„w okresie przygotowawczym, który zakończy się najpóźniej w dniu
31 grudnia 2007 r.”,
— uwzględniając deklarację ministrów handlu państw członkowskich Unii Afrykańskiej, przyjętą w
Nairobi (Kenia) w dniu 14 kwietnia 2006 r.,
— uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 23 marca 2006 r. w sprawie umów o part-
nerstwie gospodarczym (EPA) (3),
— uwzględniając Układ ogólny w sprawie taryf celnych i handlu (GATT), a w szczególności jego
art. XXIV,
— uwzględniając decyzje, rezolucje i deklaracje przyjęte podczas 83. sesji Rady Ministrów AKP, która
odbyła się w Port Moresby w dniach 28-31 maja 2006 r., a w szczególności decyzję nr 2 w sprawie
umów o partnerstwie gospodarczym,
A. maj ąc na uwadze, że konieczne jest dokonanie krytycznej oceny negocjacji w sprawie umów o partner-
stwie gospodarczym,
B. maj ąc na uwadze, że w większości regionów negocjacje w sprawie umów o partnerstwie gospodar-
czym znalazły się w martwym punkcie ze względu na brak porozumienia w kwestii tego, co należy
rozumieć pod podjęciem „wymiaru rozwoju”, pojęcia kluczowego dla dyskusji w sprawie umów o part-
nerstwie gospodarczym,
C. maj ąc na uwadze, że strona europejska nie podjęła dotąd stanowczych i konkretnych działań w celu
sfinansowania wymiaru rozwoju,30.12.2006 C 330/36 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej PL
(1) Przyjęta przez Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE w dniu 23 listopada 2006 r. w Bridgetown (Barbados).
(2) Dz.U. C 231 z 27.9.2002, str. 41.
(3) Dz.U. C 292 E z 1.12. 2006, str. 121.
D. maj ąc na uwadze, że w umowie z Kotonu poruszane są kwestie wsparcia dla rozwoju gospodarczego i
współpracy regionalnej w krajach AKP, w szczególności w art. 21, 22, 25, 29, 30, 33 i 35,
E. maj ąc na uwadze oczywiste obawy państw, społeczeństwa obywatelskiego i sektora prywatnego poja-
wiaj ące się wświetle wniosków z oceny wpływu przeprowadzonej na szczeblu krajowym i regio-
nalnym,
F. maj ąc na uwadze, że głównym celem umów o partnerstwie gospodarczym powinno by ćprzyczynianie
siędo trwałego rozwoju społeczno-gospodarczego krajów AKP poprzez propagowanie wyższej
wartości dodanej dóbr i usług wytworzonych w krajach AKP i przeznaczonych na rynki krajowe, regio-nalne i międzynarodowe,
G. maj ąc na uwadze, że sektor rolny jest motorem rozwoju większo ści krajów AKP, ponieważ wnosi on
znaczący wkład do PKB i jest podstawowym źródłem miejsc pracy oraz dochodów dla wielu osób,
H. maj ąc na uwadze, że umowy o partnerstwie gospodarczym powinny zagwarantować, że korzyści ze
zwiększonej wymiany handlowej i wzrostu gospodarczego będą przyczyniały się do ograniczania
ubóstwa, co pozwoli wypełnić zobowiązania z Kotonu,
I. maj ąc na uwadze, że poziom edukacji i kształcenia ludności stanowi podstawowy czynnik konkuren-
cyjności, oraz że w niektórych regionach AKP zagraża mu rosnący kryzys związany z HIV/AIDS,
J. maj ąc na uwadze, że utworzenie w ramach unii celnej rzeczywistego rynku regionalnego jest
niezbędną podstawą, aby realizacja umów o partnerstwie gospodarczym zakończyła się sukcesem,
K. maj ąc na uwadze, że zwiększenie wymiany handlowej między regionami, będące celem umów o part-
nerstwie gospodarczym, jest utrudnione ze względu na niski poziom infrastruktury międzyregionalnejoraz wielość pozataryfowych barier handlowych,
L. maj ąc na uwadze prawo Unii Europejskiej do wprowadzania wysokich standardów fitosanitarnych i
innych standardów zdrowotnych, i wzywają c tym samym do zwiększenia pomocy dla krajów AKP, tak
aby umożliwić spełnienie tych wymogów regulacyjnych oraz wywóz ich produktów do Unii Europej-
skiej,
M. maj ąc na uwadze, że wzajemna swoboda wymiany handlowej między krajami rozwiniętymi Unii Euro-
pejskiej a rozwijającymi się krajami AKP stanowi poważne zagrożenie dopóki kraje AKP nie staną się
konkurencyjne,
N. maj ąc na uwadze, że konfiguracja umów o partnerstwie gospodarczym nie odzwierciedla istniejących
porozumień regionalnych o integracji gospodarczej,
O. maj ąc na uwadze, że aby jakakolwiek umowa o partnerstwie gospodarczym była z powodzeniem reali-
zowana, AKP musi rozwiązać kwestię nakładania się członkostwa w grupach regionalnych i stworzyć
długookresowe ramy regionalnej harmonizacji,
P. maj ąc na uwadze, że przyznane przez WTO w Doha w 2001 r. zwolnienie umożliwiające ustano-
wienie preferencyjnych stosunków handlowych między UE a krajami AKP miało obowiązywać trzy lata
dłużej (do 2007 r.), niż rozpoczęte w tym samym czasie negocjacje rundy z Ad-Dauhy (mające zakoń-
czyć sięw 2004 r.),
Q. maj ąc na uwadze, że palący problem dostępności i wypłaty w odpowiednim czasie środków finanso-
wych nadal stanowi poważną przeszkodę,
R. maj ąc na uwadze, że prowadzone równolegle negocjacje umów o partnerstwie gospodarczym oraz cykl
negocjacji WTO zostały zakłócone przez zawieszenie rundy dauhańskiej, co wywołało uzasadniony
niepokój w odniesieniu do zobowiązań podjętych w ramach negocjacji umów o partnerstwie gospodar-
czym,
S. wyrażaj ąc zrozumienie dla braku woli ze strony AKP do negocjowania, dwustronnie lub w inny
sposób, kwestii odrzuconych na szczeblu wielostronnym,
T. maj ąc na uwadze, że pozytywny wynik negocjacji pomógłby na nowo określić zakres wielostronnej
rundy na rzecz rozwoju; uznając ponadto, że umowy o partnerstwie gospodarczym powinny stanowić
uzupełnienie, nie zaś rozwiązanie alternatywne dla porozumienia w sprawie rundy dauhańskiej,30.12.2006 C 330/37 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej PL
U. maj ąc na uwadze konieczność ustanowienia mechanizmów dostosowawczych umów o partnerstwie
gospodarczym mających na celu rozwiązanie problemu utraconych dochodów rządowych wynikają-cego z przewidzianych w tych umowach liberalizacji handlu oraz dostosowań strukturalnych, a także
zapewnienia wsparcia dla rozwoju gospodarczego i współpracy regionalnej w krajach AKP,
V. maj ąc na uwadze, że art. 2 umowy z Kotonu zapewnia zróżnicowane traktowanie uwzględniaj ące
różny poziom rozwoju krajów AKP,
W. maj ąc na uwadze, że umowy o partnerstwie gospodarczym powinny ułatwiać eliminację istniejących
nierówności między mężczyznami i kobietami w sektorach gospodarczych i społecznych,
X. odnotowując, że na aktualnym etapie negocjacji nie określono jeszcze wyraźnie skutków umów o part-
nerstwie gospodarczym w odniesieniu do strony europejskiej,
Y. maj ąc na uwadze, że umowy o partnerstwie gospodarczym z pewnością zwiększą potrzeby finansowe
krajów AKP, co wynika z intensyfikacji regionalnych polityk integracyjnych i reform gospodarczych,
Z. maj ąc na uwadze, że parlamentarzyści, jako przedstawiciele narodu i ich instytucji, powinni być stale
informowani o przebiegu negocjacji,
AA. maj ąc na uwadze, że obradująca w Port Moresby Rada AKP wezwała do „pełnego i kompleksowego”
przeglądu wymaganego zgodnie z art. 37 ust. 4 umowy z Kotonu, a także, by „miał on charakter
wszechstronny i obejmował konsultacje ze wszystkimi zainteresowanymi stronami, w tym z podmio-
tami niepaństwowymi i parlamentarzystami”, mając także na uwadze fakt, że niewiele wskazuje na to,
by proces taki miał miejsce, z zadowoleniem przyjmuje drugą rezolucję WZP w sprawie umów o part-
nerstwie gospodarczym,
AB. maj ąc na uwadze, że wspólna polityka rolna UE i dopłaty do produktów, których wywóz leży w inte-
resie AKP, ma znaczący wpływ na wywóz towarów rolnych z AKP z przeznaczeniem na rynki europej-
skie,
1. wyraża zrozumienie dla faktu, że podstawą negocjacji w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym
jest konieczność dostosowania stosunków handlowych AKP-UE do wymogów Światowej Organizacji
Handlu, wzywa jednakże Komisję do dopilnowania, by wspomniana zgodność nie stała się celem
nadrzędnym w stosunku do ogólnego celu, jakim jest trwały rozwój; wzywa, by tempo, harmonogram
i zakres liberalizacji były zgodne z regionalnymi planami harmonizacji w krajach AKP w celu zminima-lizowania niekorzystnego oddziaływania;
2. wzywa Komisję nie tylko do zapewnienia spójności z zasadami WTO, lecz również, we współpracy z
krajami rozwijającymi się, do poprawy tych zasad, tak by lepiej oddziaływały one na rozwój;
3. przypomina, że, zgodnie z umową z Kotonu, umowy o partnerstwie gospodarczym powinny by ćukie-
runkowane głównie na wzrost gospodarczy i ograniczanie ubóstwa w krajach, z których większośćklasyfikowana jest jako kraje najmniej rozwinięte;
4. wzywa, by w trakcie negocjacji nadawać priorytet wspieraniu transformacji strukturalnych w krajach
AKP, a zatem wspieraniu „trwałego rozwoju gospodarczego i społecznego”; uważa, że należy umowy
o partnerstwie gospodarczym należy opracować i negocjować raczej jako umowy na rzecz rozwoju niż
umowy handlowe;
5. uznaje, że zarówno w przypadku liberalizacji usług, jak i konkurencyjności oraz zamówień rządowych
należy zapewnić solidne ramy regulacyjne jeszcze przed liberalizacją, wzywa też Komisję do wsparcia i
monitorowania niezależnych regulatorów przy jakiejkolwiek zmianie obowiązujących przepisów;
6. wzywa strony negocjacji, by wspólnie wypracowały strategię na rzecz zwiększania konkurencyjności
rolnictwa krajów AKP, która wykraczałaby poza dostęp do rynku i uwzględniała rzeczywiste problemyrozwojowe rolnictwa AKP, takie jak rozpowszechnianie jakościowych programów SPS w krajach AKP;
7. wzywa do wzmocnienia konkurencyjnych zdolności produkcyjnych w krajach AKP przed zniesieniem
ceł;30.12.2006 C 330/38 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej PL
8. wzywa Komisję i regiony AKP do oparcia umów o partnerstwie gospodarczym za zasadach asymetrii
działaj ących na korzyść AKP, do wsparcia integracji regionalnej AKP i wprowadzeniu właściwych i
przewidywalnych ram promocji handlu i inwestycji w krajach AKP;
9. wyraża zaniepokojenie aktualnymi wnioskami UE w sprawie wprowadzenia swobody handlowej z
krajami AKP w ramach umów o partnerstwie gospodarczym przewidzianych w umowie z Kotonu,prowadzących do liberalizacji handlu, w tym handlu produktami rolnymi, i uważa, że taka polityka
mogłaby stworzyć problemy dla rozwoju krajów AKP, w tym przede wszystkim problemy związane z
bezpieczeństwem żywności i rozwojem miejscowego przemysłu;
10. wzywa, by przed otwarciem rynków dla UE, podstawa dla umów o partnerstwie gospodarczym była
zasada tworzenia i konsolidacji rynków regionalnych;
11. wzywa UE do tworzenia bardziej efektywnych instrumentów wsparcia w zakresie dostosowywania
produkcji w krajach AKP, a tym samym zachęcania do dywersyfikacji produkcji i propagowania więk-szej wartości dodanej;
12. ponownie wzywa stronę europejską do udzielenia wsparcia w zakresie pokrycia kosztów dostosowań
podatkowych i gospodarczych oraz inwestycji związanych ze znoszeniem ograniczeń dostaw;
13. z zadowoleniem przyjmuje niedawne deklaracje w sprawie przyznania w ramach pomocy na rzecz
wymiany handlowej dodatkowych środków przeznaczonych na wsparcie umów o partnerstwie gospo-
darczym, wzywa też Komisję i państwa członkowskie do pełnego wyjaśnienia sposobu i ram czaso-
wych wypłat przyznanych funduszy, jako odpowiedź na wnioski AKP o dodatkowe środki na umowy
o partnerstwie gospodarczym;
14. wzywa Komisję, by rozważyła sposoby ograniczenia obciążeń biurokratycznych w ramach wymogów
EFR, oraz stronę AKP, by przedstawiła szczegółowe, skalkulowane propozycje w zakresie wszelkich
dodatkowych funduszy potrzebnych w ramach umów o partnerstwie gospodarczym;
15. wzywa o udostępnienie w razie konieczności dodatkowych środków, oprócz tych przyznanych w
ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju;
16. wzywa UE do wsparcia odpowiedniego rozplanowania etapów rozwoju polityki AKP w obszarach
związanych z wymianą handlową w krajach AKP, a następnie, w celu zapewnienia spójności, podpi-
sania porozumień międzyregionalnych w tych obszarach;
17. wzywa UE, by nie wywierała zbędnej presji i podjęła kroki w celu zagwarantowania, że jeśli negocjacje
nie zakończą siędo dnia 1 stycznia 2008 r., wywóz z krajów AKP do UE nie zostanie zakłócony aż
do momentu osiągnięcia ostatecznego porozumienia;
18. apeluje do Komisji i AKP do wykorzystania przeglądu umów o partnerstwie gospodarczym jako okazji,
by otwarcie przedyskutować kwestię przeszkód stojących na drodze do zakończenia negocjacji i przed-
stawić szczegółowe propozycje ich przezwyciężenia;
19. przypomina, że zgodnie z umową z Kotonu, jeśli kraje lub regiony nie podpiszą umowy o partnerstwie
gospodarczym/umowy o wolnym handlu, nie powinny się one znaleźć w gorszej sytuacji w zakresie
dostępu do rynku; wzywa Komisję do rozpatrzenia wszystkich alternatywnych możliwości, w tym
ulepszonych reguł pochodzenia i porozumień bezwzajemnych, zgodnie z art. 37 ust. 6 umowy z
Kotonu;
20. wzywa UE do powstrzymania się od składania propozycji, które mogłyby zakłócić regionalne procesy
w krajach AKP;
21. wzywa zatem do przeprowadzenia rzeczywistej publicznej debaty w krajach AKP i UE z udziałem
społeczeństwa obywatelskiego i instytucji rządowych i parlamentarnych; wzywa również do ustano-
wienia odpowiednich mechanizmów informacji i konsultacji;
22. uznaje, że nadzór parlamentarny w odniesieniu do kontroli i udziału w realizacji umów o partnerstwie
gospodarczym przyczyni się do osiągnięcia ustalonych celów dobrego zarządzania i przejrzystości, a
Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne to odpowiedni organ do dokonania formalnego, komplekso-
wego i oficjalnego przeglądu w zakresie oddziaływania i realizacji umów o partnerstwie gospodarczym,
wzywa również do stworzenia grupy monitorującej w ramach WZP;30.12.2006 C 330/39 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej PL
23. wzywa Komisję do uszanowania stanowiska tych regionów, które nie chcą włączyć tzw. kwestii singa-
purskich do negocjacji w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym i przypomina, że dwustronne
negocjacje dotyczące handlu usługami powinny szanować prawo każdego kraju do swobodnego regu-
lowania usług publicznych;
24. wzywa UE, by zobowiązała się do niewłączania do umów o partnerstwie gospodarczym przepisów
dotyczących praw własności intelektualnej, które stanowią kolejną barierę w dostępie do niezbędnych
leków oraz do zapewnienia krajom AKP wsparcia umożliwiającego im efektywne wdrożenie deklaracjiz Ad-Dauhy z 2001 r., tj. efektywne wykorzystanie elastyczności porozumienia TRIPS;
25. podkreśla wagę usług publicznych dla rozwoju i demokracji i w związku z tym wzywa Komisję do
zachowania ostrożności podczas rozpatrywania kwestii liberalizacji usług w dziedzinach takich, jakusługi związane z wodą , ochrona zdrowia, edukacja, transport i energia;
26. wzywa swoich współprzewodniczących do przekazania niniejszej rezolucji Radzie AKP-UE i Komisji
Europejskiej.30.12.2006 C 330/40 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej PL