Decyzja Wspólnego Komitetu EOG

nr 167/1999

z dnia 26 listopada 1999 r.

zmieniająca załącznik IV (Energetyka) do Porozumienia EOG

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwane dalej Porozumieniem, w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Załącznik IV do Porozumienia został zmieniony decyzją nr 29/1999 Wspólnego Komitetu EOG z dnia 26 marca 1999 r. [1]

(2) Dyrektywa Rady 90/547/WE z dnia 29 października 1990 r. w sprawie przesyłu energii elektrycznej poprzez sieci przesyłowe [2] jest włączona do załącznika IV do Porozumienia.

(3) Podmioty i sieci przesyłowe, objęte dyrektywą Rady 90/547/EWG wymienione są w załączniku do tej dyrektywy, podmioty i sieci przesyłowe istotne z punktu widzenia stosowania dyrektywy w odniesieniu do państw EFTA, wymienione są w dodatku 1 do załącznika IV Porozumienia.

(4) Punkt 8a) iii) załącznika IV do Porozumienia stanowi, że każdy z zainteresowanych podmiotów może wymagać, aby warunki tranzytu w odniesieniu do wymiany handlowej pomiędzy Wspólnotą i państwem EFTA podlegały postępowaniu pojednawczemu, które ma być uchwalone przez Wspólny Komitet EOG.

(5) Komisja Europejska, ustanawiając decyzją 92/167/EWG z dnia 4 marca 1992 r. Komisję Ekspertów ds. Przesyłu Energii Elektrycznej Między Sieciami [3] uchwaliła, że Komitet ten pełni również funkcję organu pojednawczego we Wspólnocie, jak przewidziano w art. 3 ust. 4 dyrektywy 90/547/EWG.

(6) Należy powołać komitet pojednawczy w odniesieniu od wymiany handlowej pomiędzy Wspólnotą i państwem EFTA, który ma się zajmować wnioskami zainteresowanych podmiotów o zastosowanie postępowania pojednawczego.

(7) Postępowanie pojednawcze, które ma być stosowana zgodnie z załącznikiem IV, pkt 8a) iii), ma być włączone do Porozumienia,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W pkt 8a) iii) (dyrektywa Rady 90/547/EWG) załącznika IV do Porozumienia, słowa: "do postępowania pojednawczego, które ma być uchwalone przez Wspólny Komitet EOG", zastępuje się nowym tekstem:"do postępowania pojednawczego wymienionego w dodatku 4".

Artykuł 2

Załącznik IV do Porozumienia zmienia się tak, jak określono w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dnia 27 listopada 1999 r., pod warunkiem że wszystkie notyfikacje na mocy art. 103 ust. 1 Porozumienia zostały dokonane wobec Wspólnego Komitetu EOG.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Sekcji EOG i w Dodatku EOG do Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 26 listopada 1999 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

N. v. Liechtenstein

Przewodniczący

[1] Dz.U. L 266 z 19.10.2000, str. 5.

[2] Dz.U. L 313 z 13.11.1990, str. 30.

[3] Dz.U. L 74 z 20.3.1992, str. 43.

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

do decyzji nr 167/1999 Wspólnego Komitetu EOG

Następujący tekst dodaje się jako nowy dodatek 4 do załącznika IV do Porozumienia:

DODATEK 4

W odniesieniu do wymiany handlowej energią elektryczną pomiędzy państwem EFTA i Wspólnotą, warunki tranzytu podlegają poniższemu postępowaniu pojednawczemu w przypadku gdy zainteresowany podmiot o nią wystąpi.

Artykuł 1

Komitet pojednawczy, zwany dalej "Komitetem", jest powoływany na zasadach ad hoc z inicjatywy Komisji Europejskiej lub Urzędu Nadzoru EFTA.

Artykuł 2

Obowiązki

Zadaniem Komitetu jest proponowanie, na prośbę negocjujących stron, kompromisowej ugody w przypadku szczególnych wniosków o tranzyt.

Artykuł 3

Skład

Komitet składa się z ośmiu członków, a mianowicie:

- trzech przedstawicieli sieci przesyłowych wysokiego napięcia nie biorących udziału w negocjacjach dotyczących szczególnych wniosków o tranzyt, w związku z którymi wystąpiono o ugodę. Przedstawiciele posiadają szeroko uznawane kwalifikacje i praktyczne doświadczenie w zakresie przesyłu energii elektrycznej. Są wybierani przez przewodniczącego i sprawozdawcę spośród 18 przedstawicieli sieci przesyłowych wysokiego napięcia Państw Członkowskich Unii Europejskiej i państw EFTA. Wśród tych 18 przedstawicieli znajduje się 15 przedstawicieli sieci przesyłowych, którzy są członkami Komitetu Ekspertów ds. Przesyłu Energii Elektrycznej Między Sieciami [1] oraz trzech przedstawicieli sieci przesyłowych wysokiego napięcia w państwach EFTA, którzy proponowani są przez Urząd Nadzoru EFTA.

- jeden przedstawiciel Komisji Europejskiej i jeden przedstawiciel Urzędu Nadzoru EFTA,

- dwaj niezależni biegli, jeden ze Wspólnoty i jeden z państwa EFTA. Przewodniczący i sprawozdawca wyznaczają tych dwóch niezależnych biegłych z listy, która jest układana wspólnie przez Komisję Europejską i Urząd Nadzoru EFTA i jest publikowana w sekcji EOG i w Dodatku EOG do Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich,

- jeden przedstawiciel Eurelectric/Nordel, wyznaczany wspólnie przez przewodniczącego i sprawozdawcę.

Członkami Komitetu nie są obywatele lub osoby zamieszkujące na stałe w państwach biorących udział w negocjacjach odnośnie do tranzytu. Unikać należy rzeczywistych lub widocznych konfliktów interesów.

Artykuł 4

Działanie

1. Komitetowi przewodniczy:

- przedstawiciel Komisji w przypadku gdy podmiot występujący o postępowanie pojednawcze umiejscowiony jest we Wspólnocie,

- przedstawiciel Urzędu Nadzoru EFTA w przypadku gdy podmiot występujący o postępowanie pojednawcze umiejscowiony jest w państwie EFTA.

Powyżej wymienieni dwaj przedstawiciele razem powołują Komitet.

2. Organ wladzy, który nie przewodniczy Komitetowi, pełni funkcję sprawozdawcy, a organ przewodniczący Komitetowi zabezpiecza dla niego usługi sekretarskie.

3. Spotkania Komitetu odbywają się w Brukseli lub w innym miejscu, jeśli przewodniczący i sprawozdawca tak postanowią.

4. Komitet przyjmuje własny regulamin.

Artykuł 5

Ugoda

1. Jedynie strony sporu dotyczącego szczególnych wniosków o tranzyt mogą wnosić sprawę do Komitetu.

2. Przewodniczący ani sprawozdawca nie mają prawa głosu.

3. Działania muszą być prowadzone w stosunku do każdego wniosku o ugodę.

4. Przedstawiciele sieci przesyłowych uczestniczący w negocjacjach w sprawie szczególnego wniosku o tranzyt, w stosunku do których wystąpiono do Komitetu o zastosowanie postępowania pojednawczego, zapraszani są do przedstawienia swojej opinii.

5. Po przeprowadzeniu dyskusji w ramach Komitetu, sprawozdawca formułuje propozycję kompromisowej ugody, dla której istnieje prawdopodobieństwo uzyskania zgody sześciu członków Komitetu, mających prawo głosu. W przypadku braku zgody, sprawozdawca formułuje propozycję kompromisowej ugody, dla której istnieje prawdopodobieństwo uzyskania zgody większości z pośród tych samych sześciu członków. W takim przypadku opinia mniejszości członków zostanie zarejestrowana.

6. Przewodniczący przedkłada stronom kompromisową ugodę wraz z opinią mniejszości, w najbliższym możliwym czasie i przynajmniej przed końcem okresu trzech miesięcy od daty, w której wystąpiono do Komitetu o zastosowanie postępowania pojednawczego.

7. Wynik postępowania pojednawczego nie ma siły wiążącej.

8. Przedstawiciele państw, których dotyczy wniosek o tranzyt, mogą uczestniczyć jako obserwatorzy w postępowaniu pojednawczym.

Artykuł 6

Poufność

Członkowie Komitetu oraz obserwatorzy mają obowiązek nieujawniania informacji, które uzyskali poprzez pracę w Komitecie w przypadku gdy przewodniczący informuje ich, że wymagana opinia lub podniesiona kwestia odnosi się do spraw poufnych.

[1] Decyzja Komisji 92/167/EWG z dnia 4 marca 1992 r. (Dz.U. L 74 z 20.3.1992, str. 43).

--------------------------------------------------