ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę delegowaną Komisji (UE) 2017/1975 z dnia 7 sierpnia 2017 r. zmieniającą, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE w odniesieniu do wyłączenia dla kadmu w diodach elektroluminescencyjnych (LED) dokonujących konwersji długości fali światła w systemach wyświetlania (1), sprostowaną w Dz.U L 285 z 1.11.2017, s. 32.
(3)

Art. 5 ust. 3 Układu przewiduje ponadto, że Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia ma dokonać oceny osiągniętego postępu oraz zadecydować o przejściu do drugiego etapu oraz okresie jego trwania, jak również podjąć decyzje co do ewentualnych zmian, jakie powinny zostać wprowadzone do treści postanowień dotyczących drugiego etapu.
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) 2018/35 z dnia 10 stycznia 2018 r. zmieniające załącznik XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) w odniesieniu do oktametylocyklotetrasiloksanu (D4) i dekametylocyklopentasiloksanu (D5) (1).
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/654 z dnia 19 grudnia 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1628 odnośnie do wymogów technicznych i ogólnych dotyczących wartości granicznych emisji i homologacji typu w odniesieniu do silników spalinowych wewnętrznego spalania przeznaczonych do maszyn mobilnych nieporuszających się po drogach (1).
(4)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie pasz i środków spożywczych. Prawodawstwa dotyczącego pasz i środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I i we wprowadzeniu do rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się w związku z tym do Liechtensteinu.
(5)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie napojów spirytusowych. Prawodawstwa dotyczącego napojów spirytusowych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono we wprowadzeniu do rozdziału XXVII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się w związku z tym do Liechtensteinu.
a)

w art. 10 ust. 1 lit. c), art. 11 ust. 1 lit. c), art. 16 ust. 1 lit. c) oraz art. 17 ust. 1 lit. c), w odniesieniu do państw EFTA, słowa »obowiązującego prawa unijnego i« odczytuje się jako »prawa mającego zastosowanie na mocy Porozumienia EOG oraz prawa«.
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) 2018/2005 z dnia 17 grudnia 2018 r. zmieniające załącznik XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) w odniesieniu do ftalanu bis (2-etyloheksylu) (DEHP), ftalanu dibutylu (DBP), ftalanu benzylu butylu (BBP) oraz ftalanu diizobutylu (DIBP) (1).
31bfb.

32017 R 0390: rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/390 z dnia 11 listopada 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących pewnych wymogów ostrożnościowych dla centralnych depozytów papierów wartościowych i wyznaczonych instytucji kredytowych oferujących bankowe usługi pomocnicze (Dz.U. L 65 z 10.3.2017, s. 9), z poprawkami wprowadzonymi w Dz.U. L 122 z 17.5.2018, s. 35. Do celów Porozumienia przepisy tego rozporządzenia delegowanego odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań: a) w art. 23 ust. 2 odesłanie do »członków Europejskiego Systemu Banków Centralnych« traktuje się jako obejmujące, poza znaczeniem nadanym im w rozporządzeniu delegowanym, krajowe banki centralne państw EFTA; b) w art. 36 ust. 8 lit. b) ppkt (i) wyrazy »walut Unii« zastępuje się wyrazami »walut urzędowych umawiających się stron Porozumienia EOG«;
(2)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie pasz i środków spożywczych. Prawodawstwa dotyczącego pasz i środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I oraz we wstępie do rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
(4)

Na podstawie art. 15 ust. 6 załącznika 12 do umowy na wniosek komitetu służy mu pomocą grupa robocza ds. ChNP/ChOG ustanowiona zgodnie z art. 6 ust. 7 umowy. Grupa robocza zaleciła komitetowi dostosowanie wykazu oznaczeń geograficznych wymienionych w dodatku 1 do załącznika 12 do umowy oraz wykazu prawodawstwa stron wymienionego w dodatku 2 do wzmiankowanego załącznika,
5)

w pkt 30 (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE) dodaje się tiret w brzmieniu: „— 32010 L 0078: dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/78/UE z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 120), sprostowaną w Dz.U. L 170 z 30.6.2011, s. 43, i Dz.U. L 54 z 22.2.2014, s. 23. Do celów Porozumienia przepisy tej dyrektywy odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań: a) odniesienia do uprawnień EUNGiPW na mocy art. 17 i 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 w dyrektywie odczytuje się jako odniesienia, w przypadkach przewidzianych w pkt 31i niniejszego załącznika i zgodnie z tym punktem, do uprawnień Urzędu Nadzoru EFTA odnośnie do państw EFTA; b) w art. 1 ust. 6, art. 7 ust. 1 i art. 50 ust. 1, w odniesieniu do państw EFTA, słowa »prawo wspólnotowe« odczytuje się jako »Porozumienie EOG«; c) w art. 66 ust. 3, w odniesieniu do państw EFTA, słowa »przepisy wspólnotowe« odczytuje się jako »postanowienia Porozumienia EOG«; d) w art. 101 ust. 2a akapit pierwszy po słowie »EUNGiPW« dodaje się słowa »oraz, odpowiednio, Urząd Nadzoru EFTA«; e) w art. 102: (i) w ust. 2, w odniesieniu do państw EFTA, słowa »prawo Unii« odczytuje się jako »postanowienia Porozumienia EOG«; (ii) w ust. 2 po słowie »EUNGiPW« dodaje się słowa »oraz, odpowiednio, Urząd Nadzoru EFTA«; (iii) w ust. 5 lit. d) po słowie »EUNGiPW« dodaje się słowa , »Urząd Nadzoru EFTA«.”;
(3)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa regulującego zagadnienia weterynaryjne. Prawodawstwa w zakresie spraw weterynaryjnych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na to państwo obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
(6)

Zgodnie z ust. 6 lit. e) wspólnego instrumentu interpretacyjnego dotyczącego umowy, aby zagwarantować, by trybunały ustanowione na mocy sekcji F („Rozstrzyganie sporów inwestycyjnych między inwestorami a państwami”) rozdziału ósmego („Inwestycje”) umowy szanowały w każdej sytuacji zamiar stron wyrażony w umowie, zawiera ona postanowienia umożliwiające stronom wydawanie wiążących not interpretacyjnych, zaś strony potwierdzają, że Kanada oraz Unia Europejska i jej państwa członkowskie zobowiązały się do stosowania tych postanowień, by uniknąć jakiejkolwiek błędnej interpretacji umowy przez trybunały lub ją skorygować.
(4)

Do załącznika III należy zatem dodać dodatek VI, aby przy przywozie tych produktów do Meksyku mogły być one traktowane w sposób podobny do produktów pochodzących z Unii Europejskiej oraz aby ustanowić przepisy dotyczące stosowania załącznika III w odniesieniu do tych produktów.
(3)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie spraw weterynaryjnych oraz pasz i środków spożywczych. Prawodawstwa w zakresie spraw weterynaryjnych, pasz i środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I oraz we wprowadzeniu do rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
(4)

Formularze zobowiązań gwaranta określono dodatkach C1, C2, C4, C5 i C6 do załącznika III do konwencji. W formularzach tych wymienione zostały między innymi państwa członkowskie Unii Europejskiej i pozostałe Umawiające się Stron. Decyzją nr 2/2018 (5) Komisji Mieszanej UE–CTC Komisja Mieszana UE–CTC usunęła odniesienia do Zjednoczonego Królestwa jako państwa członkowskiego Unii Europejskiej i dodała odniesienie do Zjednoczonego Królestwa jako kraju wspólnego tranzytu od dnia, w którym przystąpienie Zjednoczonego Królestwa do konwencji jako odrębnej umawiającej się strony stanie się skuteczne. Jednakże, w związku ze stosowaniem Protokołu w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej, który stanowi integralną część Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (6) (zwanego dalej „Protokołem”), w odniesieniu do operacji tranzytu unijnego, Irlandia Północna powinna zostać wymieniona w sposób wskazujący, że wszelkie zabezpieczenia ważne w państwach członkowskich Unii Europejskiej muszą być ważne także w Irlandii Północnej.
(4)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie środków spożywczych. Prawodawstwa dotyczącego środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono we wprowadzeniu do rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
(2)

W preambule do układu uznano zobowiązanie Gruzji do stopniowego zbliżania jej przepisów w odpowiednich sektorach do prawodawstwa Unii, zgodnie z układem, oraz do jego skutecznego wdrażania, przyczyniając się w ten sposób do zapewnienia wszystkim obywatelom Gruzji, w tym społeczności podzielonych konfliktem, korzyści płynących ze ściślejszego stowarzyszenia politycznego oraz integracji gospodarczej Gruzji z Unią.
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/2192 z dnia 7 grudnia 2020 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do znaku identyfikacyjnego, który należy stosować w przypadku niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego w Zjednoczonym Królestwie w odniesieniu do Irlandii Północnej (1).
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1054 z dnia 15 lipca 2020 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 w odniesieniu do minimalnych wymogów dotyczących maksymalnego dziennego i tygodniowego czasu prowadzenia pojazdu, minimalnych przerw oraz dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 165/2014 w odniesieniu do określania położenia za pomocą tachografów (1).
(5)

Właściwe jest zatem, by Komitet Ambasadorów AKP–UE przyjął decyzję, zgodnie z art. 95 ust. 4 Umowy o partnerstwie AKP–UE, zmieniającą decyzję w sprawie środków przejściowych, w celu przedłużenia obowiązywania postanowień Umowy o partnerstwie AKP–UE do 30 czerwca 2023 r. lub do dnia wejścia w życie nowej umowy o partnerstwie lub rozpoczęcia jej tymczasowego stosowania między Unią a państwami AKP, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić decyzję wykonawczą Komisji (UE) 2021/1789 z dnia 8 października 2021 r. zmieniającą decyzję wykonawczą (UE) 2019/450 w odniesieniu do publikacji odniesień do europejskich dokumentów oceny dotyczących elastycznych przewodów do tryskaczy ze złączkami i innych wyrobów budowlanych (1).
(3)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie pasz i środków spożywczych. Prawodawstwa dotyczącego pasz i środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I i we wprowadzeniu do rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
(4)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie spraw weterynaryjnych, pasz oraz środków spożywczych. Prawodawstwa w zakresie spraw weterynaryjnych, pasz oraz środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I oraz we wprowadzeniu do rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
(1)

W Porozumieniu należy uwzględnić decyzję wykonawczą Komisji (UE) 2021/985 z dnia 3 czerwca 2021 r. w sprawie sprostowania hiszpańskiej wersji językowej decyzji 2004/842/WE w sprawie przepisów wykonawczych, na mocy których państwa członkowskie mogą zezwolić na wprowadzenie do obrotu materiału siewnego należącego do odmiany, dla której złożono wniosek o włączenie do krajowego katalogu odmian gatunków roślin rolniczych lub katalogu odmian gatunków warzyw (1).
b)

dostosowania od b) do h) otrzymują oznaczenia od c) do i);
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) 2021/1891 z dnia 26 października 2021 r. zmieniające załączniki XIV i XV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011 w odniesieniu do przywozu do Unii i tranzytu przez jej terytorium produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych (1).
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) 2022/357 z dnia 2 marca 2022 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1126/2008 przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do Międzynarodowych Standardów Rachunkowości 1 i 8 (1).
„32017 R 2394: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylające rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.U. L 345 z 27.12.2017, s. 1). Do celów Porozumienia przepisy tego rozporządzenia odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań: a) nie naruszając postanowień protokołu 1 do niniejszego Porozumienia, terytoriów i populacji państw EFTA nie uwzględnia się do celów art. 3 pkt 4; b) w art. 10 ust. 2, w odniesieniu do państw EFTA, słowa »zasadami Karty praw podstawowych Unii Europejskiej« zastępuje się słowami »prawami podstawowymi«; c) w art. 35 ust. 1: (i) po słowach »jednolitymi urzędami łącznikowymi« dodaje się słowa», Urzędem Nadzoru EFTA«; (ii) dodaje się zdanie w brzmieniu: »Urząd Nadzoru EFTA ma dostęp do informacji dostarczonych przez państwa EFTA lub dotyczących państw EFTA.«.”.
(2)

Funkcje tłumaczeniowe zapewniane przez platformę ODR w odniesieniu do języka islandzkiego zapewniają obecnie jakość wszystkich funkcji porównywalną do jakości oferowanej w przypadku pozostałych języków. Należy zatem zakończyć stosowanie środków dotyczących funkcji tłumaczeniowych w przypadku tłumaczeń na język islandzki i z tego języka, określonych w załączniku XIX do Porozumienia EOG.
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/699 z dnia 6 maja 2019 r. ustalające informacje techniczne w odniesieniu do obliczania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i podstawowych środków własnych w odniesieniu do sprawozdań dla dat odniesienia od dnia 31 marca 2019 r. do dnia 29 czerwca 2019 r. zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej. (1)
(1)

Zgodnie z art. 752 ust. 1 umowy o handlu i współpracy Rada Partnerstwa sporządza listę osób, które wyrażają chęć pełnienia funkcji członków trybunału arbitrażowego i są do tego zdolne. Lista obejmuje co najmniej 15 osób i składa się z trzech części: a) jednej części listy osób utworzonej na podstawie propozycji Unii; b) jednej części listy osób utworzonej na podstawie propozycji Zjednoczonego Królestwa; oraz c) części listy osób niebędących obywatelami żadnej ze Stron, które pełnią funkcję przewodniczącego trybunału arbitrażowego.
(3)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie pasz. Prawodawstwa dotyczącego środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
(1)

W Porozumieniu należy uwzględnić dyrektywę Komisji (UE) 2019/1258 z dnia 23 lipca 2019 r. zmieniającą, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik do dyrektywy Rady 80/181/EWG odnośnie do definicji podstawowych jednostek SI (1).
(6)

Dyrektywa 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. (7) rozszerza na transport krajowy jednolite zasady zawarte w Umowie europejskiej z dnia 30 września 1957 r. dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR) oraz w Regulaminie dotyczącym międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych (RID) oraz w Umowie europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu śródlądowymi drogami wodnymi towarów niebezpiecznych (ADN). W art. 6 ust. 2 i 3 dyrektywy 2008/68/WE zezwala się państwom członkowskim na składanie wniosków o zwolnienia ze stosowania załączników do ADR i RID w odniesieniu do przewozu małych ilości towarów niebezpiecznych na ich terytorium lub do transportu lokalnego. Szwajcaria sporządziła wykaz takich odstępstw. Wymieniono je w załączniku 1 do umowy. Odstępstwa te przedłużono pod koniec 2016 r. i wygasają one w dniu 1 stycznia 2023 r. W dniu 29 września 2022 r. Szwajcaria wystąpiła z wnioskiem o ponowne ich przedłużenie. W art. 6 ust. 4 dyrektywy 2008/68/WE zezwala się na przedłużenie tych odstępstw na maksymalny okres sześciu lat. Należy zatem przedłużyć obowiązywanie tych odstępstw do dnia 1 stycznia 2029 r. Konieczne jest również skorygowanie w załączniku 1 do umowy krajowych odniesień do tych odstępstw, które zostały zmienione od ostatniego przedłużenia,
37.

podkreśla, że reforma administracji publicznej, systemu sądownictwa i organów ścigania we wschodnioeuropejskich krajach partnerskich jest niezbędna, by możliwe było poczynienie postępów w zwalczaniu przestępczości zorganizowanej, korupcji, cyberprzestępczości, prania pieniędzy i terroryzmu; wzywa wschodnioeuropejskie kraje partnerskie do zaangażowania się we wdrażanie lub do dalszego wdrażania ambitnego programu działań w celu zapewnienia niezawisłości systemu sądownictwa oraz do dalszej współpracy z UE w zakresie egzekwowania prawa i administracji celnej w celu zwiększenia zaufania społeczeństwa do tych instytucji;
Q.

mając na uwadze, że Ukraina i Mołdawia przystąpiły do Wspólnoty Energetycznej w 2011 r. i były zobowiązane do transponowania do prawa krajowego, między innymi, dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (do dnia 30 września 2012 r.), dyrektywy w sprawie etykiet efektywności energetycznej (do końca 2011 r.), dyrektywy w sprawie usług energetycznych (do końca 2011 r.) oraz dyrektywy w sprawie odnawialnych źródeł energii (do końca 2013 r.); mając na uwadze, że Gruzja prowadzi negocjacje dotyczące nadania jej statusu pełnoprawnego członka Wspólnoty Energetycznej w 2015 r.,
apeluje do rządów po obu stronach o intensyfikację działań na rzecz zapewnienia zaufania do systemu szkolnictwa wyższego, w szczególności przez zagwarantowanie równych szans podczas przyjmowania studentów i przeprowadzania egzaminów oraz równego dostępu do zasobów, ułatwień i stypendiów, a także – co najważniejsze – przez zapewnienie, by dyplomy były wydawane jedynie studentom, którzy spełnili wszystkie wymogi i osiągnęli wyniki EQF konieczne do uzyskania danej kwalifikacji;
B.

mając na uwadze, że Karta praw podstawowych Unii Europejskiej określa prawa, które są szczególnie ważne dla pracowników przemieszczających się w ramach UE lub przyjeżdżających do UE, w szczególności godność człowieka (art. 1), zakaz niewolnictwa i pracy przymusowej (art. 5), wolność wyboru zawodu i prawo do podejmowania pracy (art. 15), niedyskryminacja (art. 21), prawo do informacji i konsultacji (art. 27), prawo do rokowań i działań zbiorowych (art. 28), prawo dostępu do pośrednictwa pracy (art. 29), ochrona w przypadku nieuzasadnionego zwolnienia z pracy (art. 30), należyte i sprawiedliwe warunki pracy (art. 31), zakaz pracy dzieci i ochrona młodocianych w pracy (art. 32), zabezpieczenie społeczne i pomoc społeczna (art. 34), prawo do ochrony zdrowia (art. 35) oraz prawo do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu (art. 47);
zachęca Komisję do współpracy z państwami członkowskimi UE i partnerami wschodnimi w celu osiągnięcia celów określonych w ET 2020, a mianowicie, aby co najmniej 95 % dzieci miało dostęp do wczesnej edukacji, aby mniej niż 10 % dzieci wcześnie kończyło kształcenie i szkolenie, aby odsetek absolwentów szkół wyższych wzrósł do co najmniej 40 % osób w wieku od 30 do 34 lat, aby w dowolnym momencie co najmniej 15 % dorosłych w wieku od 25 do 64 lat uczestniczyło w procesie uczenia się przez całe życie, aby co najmniej 20 % absolwentów szkół wyższych i 6 % osób w wieku od 18 do 34 lat posiadających wstępne kwalifikacje zawodowe spędziło pewien czas na studiach lub szkoleniu za granicą, oraz aby co najmniej 82 % absolwentów szkół średnich II stopnia lub szkół wyższych w wieku od 20 do 34 lat, którzy zakończyli naukę od roku do trzech lat temu, było zatrudnionych;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 165/14

Informacja dotycząca wejścia w życie Protokołu dodatkowego do Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Bułgarii, z drugiej strony, celem uwzględnienia przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej

Protokół dodatkowy do Układu Europejskiego zawartego z Bułgarią celem uwzględnienia przystąpienia dziesięciu nowych Państw Członkowskich do Unii Europejskiej, który Rada i Komisja postanowiły zawrzeć 18 kwietnia 2005 r. (1), wchodzi w życie 1 lipca 2005 r., natomiast notyfikacje dotyczące zakończenia procedur przewidzianych w art. 10 niniejszego Protokołu zostały dokonane do 13 czerwca 2005 r.

(1) Dz.U. L 155 z 17.6.2005, str. 1.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 185/29

Informacja dotycząca wejścia w życie Protokołu do umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Armenii, z drugiej strony, celem uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej

Protokół do umowy o partnerstwie i współpracy z Armenią celem uwzględnienia przystąpienia do Unii Europejskiej dziesięciu nowych Państw Członkowskich, który Rada i Komisja postanowiły zawrzeć w dniu 21 lutego 2005 r. (1), wszedł w życie z dniem 1 marca 2005 r., natomiast notyfikacje dotyczące zakończenia procedur przewidzianych w art. 5 ust. 2 Protokołu zostały dokonane do dnia 21 lutego 2005 r.

(1) Dz.U. L 77 z 23.3.2005, str. 9.