3)

dodaje się następujące załączniki: „ ZAŁĄCZNIK I PRZYWOZOWE I WYWOZOWE DEKLARACJE SKRÓCONE Artykuł 1 Forma i treść przywozowej i wywozowej deklaracji skróconej 1. Przywozową lub wywozową deklarację skróconą składa się z wykorzystaniem technologii przetwarzania danych. Można wykorzystać dokumenty handlowe, portowe lub przewozowe, pod warunkiem że zawierają niezbędne dane. 2. Przywozowa lub wywozowa deklaracja skrócona zawiera dane szczegółowe określone dla tej deklaracji w załączniku 30a rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (1). Wypełnia się ją zgodnie z wyjaśnieniami zawartymi w tym załączniku. Deklarację skróconą uwierzytelnia osoba która ją sporządza. 3. Organy celne zezwalają na złożenie przywozowej lub wywozowej deklaracji skróconej w formie papierowej lub w jakikolwiek inny zastępczy sposób zgodnie z uzgodnieniami dokonanymi między organami celnymi, tylko w razie zaistnienia jednej z poniższych sytuacji: a) nie funkcjonuje system informatyczny organów celnych; b) nie funkcjonuje aplikacja komputerowa osoby składającej przywozową lub wywozową deklarację skróconą; pod warunkiem że organy celne stosują taki sam poziom zarządzania ryzykiem jak poziom stosowany wobec przywozowych lub wywozowych deklaracji skróconych sporządzanych z wykorzystaniem technologii przetwarzania danych. Przywozową lub wywozową deklarację skróconą w formie papierowej podpisuje osoba, która ją sporządza. W stosownych przypadkach do przywozowej lub wywozowej deklaracji skróconej w formie papierowej załącza się wykazy załadunkowe lub inne odpowiednie wykazy; zawiera ona dane, o których mowa w ust. 2. 4. Każda umawiająca się strona określa warunki i procedury, zgodnie z którymi osoba składająca przywozową lub wywozową deklarację skróconą może, po złożeniu deklaracji organom celnym, zmienić dane zawarte w tej deklaracji. Artykuł 2 Wyjątki od obowiązku składania przywozowej lub wywozowej deklaracji skróconej 1. Przywozowej lub wywozowej deklaracji skróconej nie wymaga się w odniesieniu do następujących towarów: a) energii elektrycznej; b) towarów wprowadzanych lub wyprowadzanych rurociągiem; c) listów, kart pocztowych, druków, w tym przekazywanych za pośrednictwem nośnika elektronicznego; d) towarów przemieszczanych na podstawie Światowej Konwencji Pocztowej; e) towarów, w których przypadku dozwolone jest ustne zgłoszenie celne lub zgłoszenie poprzez przekroczenie granicy zgodnie z przepisami ustanowionymi przez umawiające się strony, z wyjątkiem palet, kontenerów i środków transportu drogowego, kolejowego, powietrznego, morskiego i wodnego transportu śródlądowego, przewożonych na podstawie umowy przewozu; f) towarów znajdujących się w bagażu osobistym podróżnych; g) towarów objętych karnetami ATA i CPD; h) towarów uprawnionych do zwolnień zgodnie z Konwencją wiedeńską o stosunkach dyplomatycznych z dnia 18 kwietnia 1961 r., Konwencją wiedeńską o stosunkach konsularnych z dnia 24 kwietnia 1963 r. i innymi konwencjami konsularnymi lub Konwencją nowojorską o misjach specjalnych z dnia 16 grudnia 1969 r.; i) uzbrojenia i sprzętu wojskowego wprowadzanych na obszar celny umawiającej się strony lub wyprowadzanych z tego obszaru przez organy odpowiedzialne za obronę wojskową umawiających się stron w ramach transportu wojskowego lub transportu dokonywanego jedynie na potrzeby organów wojskowych; j) następujących towarów wprowadzanych bezpośrednio na obszar celny umawiającej się strony z platform wiertniczych lub wydobywczych eksploatowanych przez osobę mającą siedzibę na obszarze celnym umawiających się stron lub wyprowadzanych bezpośrednio z tego obszaru na takie platformy: — towarów, które zostały wprowadzone na platformy w celu ich budowy, naprawy, konserwacji lub adaptacji, — towarów, które zostały wykorzystane do zamontowania na platformach lub jako ich wyposażenie, innych produktów do użytku lub spożycia na tych platformach; odpadów nieuznawanych za niebezpieczne wytwarzanych na tych platformach; k) towarów zawartych w przesyłce, której rzeczywista wartość nie przekracza 22 EUR, pod warunkiem że organy celne w porozumieniu z przedsiębiorcą zaakceptują przeprowadzenie analizy ryzyka z wykorzystaniem informacji zawartych w systemie stosowanym przez przedsiębiorcę lub dostarczonych przez ten system; l) towarów przemieszczanych na podstawie formularza 302 przewidzianego w ramach Umowy między Państwami Stronami Traktatu Północnoatlantyckiego dotyczącej statusu ich sił zbrojnych, sporządzonej w Londynie w dniu 19 czerwca 1951 r. 2. Przywozowej lub wywozowej deklaracji skróconej nie wymaga się w przypadkach określonych w umowach międzynarodowych zawartych przez umawiające się strony z krajem trzecim w dziedzinie bezpieczeństwa z zastrzeżeniem procedury, o której mowa w art. 9b ust. 3 niniejszego protokołu. 3. Przywozowej lub wywozowej deklaracji skróconej nie wymaga się we Wspólnocie w przypadkach określonych w art. 181c lit. j), art. 592a lit. j) i art. 842a ust. 2 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 2454/93. Artykuł 3 Miejsce złożenia przywozowej lub wywozowej deklaracji skróconej 1. Przywozową deklarację skróconą składa się do właściwego urzędu celnego na obszarze celnym umawiającej się strony, gdzie towary wprowadza się z krajów trzecich. Na podstawie danych zawartych w deklaracji, urząd celny przeprowadza analizę ryzyka oraz kontrole celne w zakresie bezpieczeństwa, które uznaje się za konieczne, włączając przypadki, w których towary są przeznaczone do drugiej umawiającej się strony. 2. Wywozową deklarację skróconą składa się do właściwego urzędu celnego na obszarze celnym umawiającej się strony, na którym dopełnia się formalności związanych z wyprowadzeniem towarów przeznaczonych do krajów trzecich. Jeżeli jako wywozową deklarację skróconą stosuje się zgłoszenie wywozowe, składa się je jednak do właściwego urzędu celnego na obszarze celnym umawiającej się strony, na którym dopełnia się formalności związanych z wywozem do kraju trzeciego. Właściwy urząd przeprowadza analizę ryzyka na podstawie danych zawartych w zgłoszeniu oraz kontrole celne w zakresie bezpieczeństwa, które uznaje się za konieczne. 3. Jeżeli towary opuszczają obszar celny umawiającej się strony z przeznaczeniem do kraju trzeciego, przechodząc przez obszar celny drugiej umawiającej się strony, dane o których mowa w art. 1 ust. 2, są przekazywane przez właściwe organy pierwszej umawiającej się strony właściwym organom drugiej umawiającej się strony. Umawiające się strony zobowiązują się ustanowienia połączenia w celu zastosowania wspólnego systemu przekazywania danych, który zawiera informacje niezbędne do potwierdzenia wyprowadzenia danych towarów. Wspólny Komitet EOG może jednak określić przypadki, w których nie wymaga się przekazania danych, pod warunkiem że przypadki te nie naruszają poziomu bezpieczeństwa gwarantowanego przez niniejszy protokół. Jeżeli umawiające się strony nie są w stanie przeprowadzić przekazania danych, o którym mowa w pierwszym akapicie, w dniu rozpoczęcia stosowania niniejszego protokołu, wywozową deklarację skróconą w przypadku towarów opuszczających obszar celny umawiającej się strony z przeznaczeniem do kraju trzeciego, przechodzących przez obszar celny drugiej umawiającej się strony z wyjątkiem towarów przewożonych w bezpośrednim transporcie lotniczym, składa się wyłącznie do właściwych organów drugiej umawiającej się strony. Artykuł 4 Terminy składania przywozowej lub wywozowej deklaracji skróconej 1. Terminami składania przywozowej lub wywozowej deklaracji skróconej są terminy, o których mowa w art. 184a i 592b rozporządzenia (EWG) nr 2454/93. 2. Z zastrzeżeniem procedury, o której mowa w art. 9b ust. 3 niniejszego protokołu, terminy wymienione w ust. 1 nie mają zastosowania, jeżeli umowy międzynarodowe w dziedzinie bezpieczeństwa pomiędzy umawiającą się stroną a krajami trzecimi stanowią inaczej. ZAŁĄCZNIK II UPOWAŻNIONY PRZEDSIĘBIORCA TYTUŁ I Przyznanie statusu upoważnionego przedsiębiorcy Artykuł 1 Przepisy ogólne 1. Kryteria nadawania statusu upoważnionego przedsiębiorcy obejmują: a) odpowiednie przestrzeganie wymogów celnych; b) skuteczny system zarządzania ewidencją handlową i w stosownych przypadkach ewidencją transportową, który umożliwia właściwe kontrole celne; c) w stosownych przypadkach udokumentowaną wypłacalność; i d) w stosownych przypadkach odpowiednie normy bezpieczeństwa i ochrony. 2. Każda umawiająca się strona określa procedurę nadawania statusu upoważnionego przedsiębiorcy i skutki prawne tego statusu. 3. Umawiające się strony dopilnowują, aby ich organy celne kontrolowały przestrzeganie przez upoważnionego przedsiębiorcę wszystkich warunków i kryteriów przyznania statusu oraz dokonują przeglądu tych warunków w przypadku istotnej zmiany przepisów prawa w tej dziedzinie lub wystąpienia nowych okoliczności, które rodzą uzasadnione podejrzenie organów, że przedsiębiorca nie spełnia przedmiotowych warunków i kryteriów. Artykuł 2 Przestrzeganie wymogów 1. Przestrzeganie wymogów celnych uważa się za odpowiednie, jeżeli w ciągu ostatnich trzech lat poprzedzających złożenie wniosku nie doszło do poważnego naruszenia lub do powtarzających się naruszeń przepisów celnych przez którąkolwiek z niżej wymienionych osób: a) wnioskodawcę; b) osoby kierujące przedsiębiorstwem wnioskodawcy lub pełniące funkcje kontrolne nad jego zarządzaniem; c) w stosownych przypadkach pełnomocnika prawnego reprezentującego wnioskodawcę w sprawach celnych; d) osobę odpowiedzialną w przedsiębiorstwie wnioskodawcy za sprawy celne. 2. Przestrzeganie wymogów celnych uważa się za odpowiednie, jeżeli właściwy organ celny uzna przypadki naruszenia za nieistotne w stosunku do liczby lub skali operacji celnych i niebudzące wątpliwości co do dobrych intencji wnioskodawcy. 3. Jeżeli osoby pełniące funkcje kontrolne nad przedsiębiorstwem wnioskodawcy mają siedzibę lub miejsce zamieszkania w kraju trzecim, organy celne oceniają przestrzeganie przez nie wymogów celnych na podstawie dostępnych im dokumentów i informacji. 4. Jeżeli przedsiębiorstwo wnioskodawcy istnieje krócej niż trzy lata, organy celne oceniają przestrzeganie przez niego wymogów celnych na podstawie dostępnych im dokumentów i informacji. Artykuł 3 Skuteczny system zarządzania ewidencją handlową i transportową Aby umożliwić organom celnym ustalenie, że wnioskodawca dysponuje skutecznym systemem zarządzania ewidencją handlową i w stosownych przypadkach ewidencją transportową, wnioskodawca musi spełnić następujące wymagania: a) prowadzić system księgowy zgodny z ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości stosowanymi w miejscu prowadzenia ksiąg rachunkowych i ułatwiający kontrolę celną opartą na audycie; b) umożliwiać organowi celnemu fizyczny i elektroniczny dostęp do swojej ewidencji celnej i w stosownych przypadkach ewidencji transportowej; c) posiadać strukturę administracyjną odpowiednią dla rodzaju i wielkości działalności gospodarczej i dostosowaną do zarządzania przepływem towarów oraz system kontroli wewnętrznej umożliwiający ujawnianie transakcji nielegalnych lub nieprawidłowych; d) w stosownych przypadkach posiadać skuteczne procedury postępowania z licencjami i pozwoleniami na przywóz lub wywóz; e) posiadać odpowiednie procedury archiwizacji ewidencji i informacji przedsiębiorstwa oraz procedury ochrony przed utratą danych; f) dopilnować, aby pracownicy byli świadomi konieczności powiadamiania organów celnych w przypadku wystąpienia trudności związanych z przestrzeganiem wymogów oraz nawiązać odpowiednie kontakty w celu informowania organów celnych o wystąpieniu takich sytuacji; g) posiadać odpowiednie środki w zakresie bezpieczeństwa technologii informacyjnych w celu ochrony systemu informatycznego wnioskodawcy przed nieuprawnionym dostępem i zabezpieczenia dokumentacji wnioskodawcy. Artykuł 4 Wypłacalność 1. Do celów niniejszego artykułu wypłacalność oznacza dobrą sytuację finansową, która umożliwia wnioskodawcy realizację jego zobowiązań stosownie do charakterystyki rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej. 2. Uznaje się, że warunek dotyczący wypłacalności wnioskodawcy jest spełniony, jeżeli wypłacalność można udowodnić w odniesieniu do ostatnich trzech lat. 3. Jeżeli przedsiębiorstwo wnioskodawcy istnieje krócej niż trzy lata, jego wypłacalność sprawdza się na podstawie dostępnych dokumentów i informacji. Artykuł 5 Normy bezpieczeństwa i ochrony 1. Bezpieczeństwo i ochronę wnioskodawcy uznaje się za odpowiednie, jeżeli spełnione są następujące warunki: a) budynki użytkowane w związku z działalnością objętą świadectwem są zbudowane z materiałów odpornych na próby bezprawnego wstępu i zapewniają ochronę przed bezprawnym wtargnięciem; b) istnieją odpowiednie środki kontroli uniemożliwiające nieuprawniony wstęp do stref wysyłki, ramp załadunkowych i stref ładunkowych; c) środki dotyczące postępowania z towarami obejmują ochronę przed wprowadzeniem, zamianą lub utratą jakiegokolwiek materiału oraz dokonywaniem nieuprawnionych zmian w jednostkach ładunkowych; d) w stosownych przypadkach wdrożono procedury postępowania z pozwoleniami na przywóz lub wywóz związanymi z zakazami lub ograniczeniami oraz mające na celu rozróżnianie tych towarów od innych; e) wnioskodawca wdrożył środki umożliwiające dokładną identyfikację jego partnerów handlowych w celu zapewnienia bezpieczeństwa międzynarodowego łańcucha dostaw; f) w zakresie dopuszczonym przepisami prawa wnioskodawca prowadzi postępowanie sprawdzające przyszłych pracowników, których zamierza zatrudnić na stanowiskach wrażliwych pod względem bezpieczeństwa oraz dokonuje okresowych kontroli ich przeszłości; g) wnioskodawca zapewnia aktywny udział odpowiedniego personelu w programach podnoszących poziom świadomości w dziedzinie bezpieczeństwa. 2. Jeżeli wnioskodawca mający siedzibę na terytorium umawiających się stron posiada uznane na poziomie międzynarodowym świadectwo bezpieczeństwa wydane na podstawie konwencji międzynarodowych, europejskie świadectwo bezpieczeństwa wydane na podstawie prawodawstwa wspólnotowego, świadectwo międzynarodowej normy Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej lub europejską normę europejskich organizacji normalizacyjnych lub inne uznane świadectwo, kryteria ustanowione w ust. 1 uznaje się za spełnione, o ile kryteria wydania tych świadectw są identyczne lub równorzędne z kryteriami określonymi w niniejszym załączniku. TYTUŁ II Ułatwienia przyznawane upoważnionym przedsiębiorcom Artykuł 6 Ułatwienia przyznawane upoważnionym przedsiębiorcom Organy celne przyznają upoważnionym przedsiębiorcom następujące ułatwienia: — przed dostarczeniem towarów na obszar celny lub przed opuszczeniem przez nie tego obszaru właściwy urząd celny może zawiadomić upoważnionego przedsiębiorcę, że w wyniku analizy ryzyka pod kątem bezpieczeństwa i ochrony przesyłka została wybrana do dalszej kontroli fizycznej. Zawiadomienie to ma miejsce jedynie wówczas, jeżeli nie zagraża to możliwości przeprowadzenia kontroli. Organy celne mogą jednak przeprowadzić kontrolę fizyczną, nawet jeżeli upoważniony przedsiębiorca nie został o tym uprzednio zawiadomiony; — upoważniony przedsiębiorca może złożyć przywozowe lub wywozowe deklaracje skrócone zawierające dane w oparciu o ograniczone wymogi określone w załączniku 30A do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93; jeżeli jednak przedsiębiorca jest przewoźnikiem, spedytorem lub agentem celnym, jest on uprawniony do złożenia takich deklaracji tylko pod warunkiem, że zajmuje się przywozem lub wywozem towarów na rzecz upoważnionego przedsiębiorcy; — upoważniony przedsiębiorca podlega mniejszej liczbie kontroli fizycznych i kontroli dokumentów niż inni przedsiębiorcy. Organy celne mogą postanowić inaczej w celu uwzględnienia szczególnego zagrożenia lub wymogów kontroli określonych w innych przepisach; — jeżeli w następstwie przeprowadzenia analizy ryzyka właściwy organ celny wybiera jednak do celów dalszych kontroli przesyłkę objętą przywozową lub wywozową deklaracją skróconą lub zgłoszeniem celnym złożonym przez upoważnionego przedsiębiorcę, konieczne kontrole należy przeprowadzić w sposób priorytetowy. Jeżeli upoważniony przedsiębiorca złoży stosowny wniosek i za zgodą zainteresowanego organu celnego, kontrole te mogą być przeprowadzone w innym miejscu niż dany urząd celny. TYTUŁ III Zawieszenie i cofnięcie statusu upoważnionego przedsiębiorcy Artykuł 7 Zawieszenie statusu 1. Organ celny wydający upoważnienie zawiesza status upoważnionego przedsiębiorcy w następujących przypadkach: a) jeżeli wykazano brak przestrzegania warunków lub kryteriów przyznania statusu; b) jeżeli organy celne mają wystarczający powód, aby sądzić, że upoważniony przedsiębiorca dopuścił się czynu prowadzącego do wszczęcia postępowania przed sądem karnym i związanego z naruszeniem przepisów celnych; c) na wniosek upoważnionego przedsiębiorcy, gdy jest tymczasowo niezdolny do przestrzegania warunków i kryteriów jego przyznania. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 lit. b), organ celny może podjąć decyzję o nie zawieszaniu statusu upoważnionego przedsiębiorcy, jeżeli uznaje naruszenie za nieistotne w stosunku do liczby lub skali operacji celnych i niebudzące wątpliwości co do dobrych intencji przedsiębiorcy. 3. Zawieszenie następuje niezwłocznie, jeżeli wymaga tego rodzaj lub poziom zagrożenia dla bezpieczeństwa i ochrony obywateli, zdrowia publicznego lub środowiska. 4. Zawieszenie nie ma wpływu na postępowanie celne rozpoczęte przed datą zawieszenia, które nie zostało jeszcze zakończone. 5. Każda umawiająca się strona określa czas trwania okresu zawieszenia w sposób umożliwiający upoważnionemu przedsiębiorcy uregulowanie jego sytuacji. 6. Jeżeli dany przedsiębiorca podjął zgodnie z oczekiwaniami organów celnych środki konieczne w celu spełnienia warunków i kryteriów nałożonych na upoważnionego przedsiębiorcę, organ celny wydający upoważnienie cofa zawieszenie. Artykuł 8 Cofnięcie statusu 1. Organ celny wydający upoważnienie cofa status upoważnionego przedsiębiorcy w następujących przypadkach: a) upoważniony przedsiębiorca dopuścił się poważnego naruszenia przepisów celnych i nie przysługuje mu już prawo do odwołania; b) upoważniony przedsiębiorca nie podejmuje wymaganych środków w okresie zawieszenia, o którym mowa w art. 7 ust. 5; c) na wniosek upoważnionego przedsiębiorcy. 2. W przypadku, o którym mowa w lit. a), organy celne mogą jednak podjąć decyzję o niecofaniu statusu, jeżeli uznają naruszenie za nieistotne w stosunku do liczby lub skali operacji celnych i niebudzące wątpliwości co do dobrych intencji upoważnionego przedsiębiorcy. 3. Cofnięcie nabiera mocy w dniu następującym po dniu zawiadomienia. TYTUŁ IV Wymiana informacji Artykuł 9 Wymiana informacji Komisja Europejska i organy celne odnośnego państwa EFTA regularnie wymieniają następujące informacje na temat tożsamości upoważnionych przedsiębiorców: a) numer identyfikacyjny przedsiębiorstwa (TIN) w formacie zgodnym z przepisami dotyczącymi systemu rejestracji i identyfikacji przedsiębiorców (EORI); b) nazwę i adres upoważnionego przedsiębiorcy; c) numer dokumentu nadającego status upoważnionego przedsiębiorcy; d) obecny status (obowiązujący, zawieszony, cofnięty); e) okresy zmiany statusu; f) dzień, od którego świadectwo jest ważne; g) organ wydający świadectwo.