ZAŁĄCZNIK 7

DOTYCZĄCY HANDLU PRODUKTAMI SEKTORA WINA

Artykuł 1

Cele

Strony postanawiają, zgodnie z zasadami niedyskryminacji i wzajemności, ułatwiać i wspierać handel produktami sektora wina pochodzącymi z ich terytoriów, na warunkach ustanowionych w niniejszym załączniku.

Artykuł 2

Zakres stosowania

Niniejszy załącznik stosuje się do produktów sektora wina, zgodnie z definicją zawartą w przepisach wymienionych w dodatku 1.

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszego załącznika oraz o ile załącznik ten wyraźnie nie stanowi inaczej, następujące określenia oznaczają:

a) »produkt sektora wina pochodzący z«, z podaną dalej nazwą jednej ze Stron: produkt w rozumieniu art. 2 wyprodukowany na terytorium danej Strony z winogron zebranych w całości na jej terytorium lub na obszarze określonym w dodatku 2, zgodnie z przepisami niniejszego załącznika;

b) »oznaczenie geograficzne« oznacza każdą nazwę, w tym nazwę pochodzenia, w rozumieniu art. 22 Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej załączonego do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu (dalej zwanego »TRIPS«), które zostało uznane w przepisach ustawowych i wykonawczych Strony do celów opisu i prezentacji produktu sektora wina, o którym mowa w art. 2, pochodzącego z jej terytorium lub terytorium określonego w dodatku 2;

c) »określenie tradycyjne« oznacza tradycyjnie stosowaną nazwę, odnoszącą się w szczególności do metody produkcji lub do jakości, koloru, rodzaju produktu sektora wina, o którym mowa w art. 2, uznawaną na mocy przepisów ustawowych i wykonawczych Strony do celów opisu i prezentacji danego produktu pochodzącego z terytorium tej Strony;

d) »nazwa chroniona« oznacza oznaczenie geograficzne lub określenie tradycyjne, o którym mowa odpowiednio w literach b) i c), chronione na mocy niniejszego załącznika;

e) »opis« oznacza wyrażenia zamieszczone na etykiecie, w dokumentacji towarzyszącej produktowi sektora wina, o którym mowa w art. 2, podczas przewozu, w dokumentach handlowych, zwłaszcza na fakturach i dowodach dostawy oraz w reklamie;

f) »etykietowanie« oznacza wszystkie opisy i inne zapisy, znaki, wzory lub znaki towarowe, które wyróżniają dany produkt sektora wina, o którym mowa w art. 2, oraz które występują na tym samym pojemniku, w tym na jego zamknięciu, przyczepionej do niego przywieszce lub osłonie szyjki butelki;

g) »prezentacja« oznacza nazwy stosowane na pojemnikach i ich zamknięciach, na etykietach i opakowaniach;

h) »opakowanie« oznacza opakowania zabezpieczające, takie jak papier, słomiane osłony wszelkich rodzajów, kartony i skrzynie, wykorzystywane podczas przewozu jednego lub więcej pojemników lub podczas prezentacji do sprzedaży konsumentowi końcowemu;

i) »przepisy dotyczące handlu produktami sektora wina« oznaczają wszelkie przepisy przewidziane w niniejszym załączniku;

j) »właściwy organ« oznacza każdy organ lub każdą służbę wyznaczoną przez Stronę w celu nadzorowania stosowania przepisów dotyczących produkcji i handlu produktami sektora wina;

k) »organ wyznaczony do kontaktów« oznacza urzędowy organ lub właściwy organ wyznaczony przez Stronę w celu zapewnienia odpowiednich kontaktów z organem wyznaczonym do kontaktów drugiej ze Stron;

l) »organ wnioskujący« oznacza właściwy organ wyznaczony w tym celu przez Stronę, który występuje z wnioskiem o udzielenie pomocy w obszarach objętych niniejszym tytułem;

m) »organ, do którego kierowany jest wniosek« oznacza urzędowy organ lub właściwy organ wyznaczony w tym celu przez Stronę, który przyjmuje wniosek o udzielenie pomocy w obszarach objętych niniejszym tytułem;

n) »naruszenie« oznacza każde naruszenie przepisów dotyczących produkcji i handlu produktami sektora wina oraz każdą próbę naruszenia tych przepisów.

TYTUŁ I

PRZEPISY STOSOWANE PRZY PRZYWOZIE I WPROWADZANIU DO OBROTU

Artykuł 4

Etykietowanie, prezentacja, dokumenty towarzyszące

1. Handel między Stronami produktami sektora wina, o których mowa w art. 2, pochodzącymi z ich terytoriów, odbywa się zgodnie z przepisami technicznymi określonymi w niniejszym załączniku. Przepisy techniczne oznaczają wszystkie przepisy wymienione w dodatku 3, odnoszące się do definicji produktów sektora wina, praktyk enologicznych, składu wspomnianych produktów, towarzyszących im dokumentów oraz zasad regulujących ich przewóz oraz wprowadzenie do obrotu.

2. Komitet może podjąć decyzję o zmianie definicji »przepisów technicznych«, o których mowa w ust. 1.

3. Postanowienia aktów prawnych, o których mowa w dodatku 3, odnoszące się do wejścia w życie tych aktów lub ich wykonania, nie mają zastosowania do celów niniejszego załącznika.

4. Niniejszy załącznik jest bez uszczerbku dla stosowania krajowych lub unijnych przepisów dotyczących systemu podatkowego i związanych z nim środków kontroli.

TYTUŁ II

WZAJEMNA OCHRONA NAZW PRODUKTÓW SEKTORA WINA, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2

Artykuł 5

Nazwy chronione

W odniesieniu do produktów sektora wina pochodzących z Unii Europejskiej i Szwajcarii, następujące nazwy znajdujące się w dodatku 4 podlegają ochronie:

a) nazwy lub odniesienia odnoszące się do państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub do Szwajcarii, skąd pochodzi wino;

b) terminy specyficzne;

c) nazwy pochodzenia i oznaczenia geograficzne;

d) określenia tradycyjne.

Artykuł 6

Nazwy lub odniesienia oznaczające państwa członkowskie Unii Europejskiej i Szwajcarię

1. W celu zidentyfikowania pochodzenia win w Szwajcarii nazwy i odniesienia do państw członkowskich Unii Europejskiej służące do oznaczania tych produktów:

a) są zastrzeżone dla win pochodzących z danego państwa członkowskiego;

b) są stosowane wyłącznie w odniesieniu do produktów sektora wina pochodzących z Unii Europejskiej, na warunkach określonych w przepisach ustawowych i wykonawczych Unii Europejskiej.

2. W celu zidentyfikowania pochodzenia win w Unii Europejskiej nazwy i odniesienia do Szwajcarii służące do oznaczania tych produktów:

a) są zastrzeżone dla win pochodzących ze Szwajcarii;

b) są stosowane wyłącznie w odniesieniu do produktów sektora wina pochodzących ze Szwajcarii, na warunkach określonych w przepisach ustawowych i wykonawczych Szwajcarii.

Artykuł 7

Inne terminy

1. Terminy takie jak: »chroniona nazwa pochodzenia« i »chronione oznaczenie geograficzne«, w tym ich skróty »ChNP« i »ChOG«, terminy »Sekt« i »crémant«, o których mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 607/2009 (1), są zastrzeżone dla win pochodzących z danego państwa członkowskiego i mogą być stosowane wyłącznie na warunkach określonych w przepisach ustawowych i wykonawczych Unii Europejskiej.

2. Bez uszczerbku dla art. 10 terminy takie jak: »appellation d’origine contrôlée« (»rejestrowana nazwa pochodzenia«), w tym jej skrót »AOC«, i termin »vin de pays«, o których mowa w art. 63 ustawy federalnej o rolnictwie (la loi fédérale sur l’Agriculture), są zastrzeżone dla win pochodzących ze Szwajcarii i mogą być stosowane wyłącznie na warunkach określonych w ustawodawstwie szwajcarskim.

Termin »vin de table«, o którym mowa w art. 63 ustawy federalnej o rolnictwie, jest zastrzeżony dla win pochodzących ze Szwajcarii i może być stosowany wyłącznie na warunkach określonych w ustawodawstwie szwajcarskim.

Artykuł 8

Ochrona nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych

1. W Szwajcarii nazwy pochodzenia i oznaczenia geograficzne Unii Europejskiej wymienione w dodatku 4 część A:

I. podlegają ochronie i są zastrzeżone dla win pochodzących z Unii Europejskiej;

II. mogą być stosowane wyłącznie w odniesieniu do produktów sektora wina Unii Europejskiej, na warunkach określonych w przepisach ustawowych i wykonawczych Unii Europejskiej.

W Unii Europejskiej nazwy pochodzenia i oznaczenia geograficzne Szwajcarii wymienione w dodatku 4 część B:

I. podlegają ochronie i są zastrzeżone dla win pochodzących ze Szwajcarii;

II. mogą być stosowane wyłącznie w odniesieniu do produktów sektora wina pochodzących ze Szwajcarii, na warunkach określonych w przepisach ustawowych i wykonawczych Szwajcarii.

2. Strony podejmują wszelkie niezbędne środki zgodnie z niniejszym załącznikiem, w celu wzajemnej ochrony nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych wymienionych w dodatku 4 i stosowanych do opisu i prezentacji win pochodzących z terytoriów Stron. Każda ze Stron wprowadza odpowiednie środki prawne dla zapewnienia skutecznej ochrony i niedopuszczenia do użycia nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych, znajdujących się w wykazie w dodatku 4, do celów opisu wina niepochodzącego z miejsca określonego w tej nazwie pochodzenia lub oznaczeniu geograficznym.

3. Ochrona przewidziana w ust. 1 ma zastosowanie nawet w przypadku gdy:

a) wskazane jest prawdziwe pochodzenie wina;

b) nazwa pochodzenia lub oznaczenie geograficzne jest przetłumaczone bądź było przedmiotem transkrypcji lub transliteracji; lub

c) stosowanym nazwom towarzyszą terminy takie, jak: »rodzaj«, »typ«, »sposób«, »na wzór«, »metoda« lub inne podobne określenia.

4. W przypadku jednobrzmiących nazw pochodzenia lub oznaczeń geograficznych wymienionych w dodatku 4, każde z nich jest chronione, o ile stosowane jest w dobrej wierze oraz o ile, w konkretnych warunkach stosowania określonych przez Strony w ramach Komitetu, zapewnione jest równe traktowanie zainteresowanych producentów, a konsument nie jest wprowadzany w błąd.

5. Jeżeli oznaczenie geograficzne wymienione w dodatku 4 jest identyczne z oznaczeniem geograficznym państwa trzeciego, zastosowanie mają przepisy art. 23 ust. 3 Porozumienia TRIPS.

6. Postanowienia niniejszego załącznika w żadnym wypadku nie naruszają prawa jakiejkolwiek osoby do stosowania w handlu jej nazwiska lub nazwiska jej poprzedników w celach komercyjnych, pod warunkiem że takie nazwisko nie będzie używane w sposób wprowadzający konsumentów w błąd.

7. Żadne postanowienie niniejszego załącznika nie zobowiązuje Umawiającej się Strony do ochrony nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego drugiej Umawiającej się Strony wymienionych w dodatku 4, ale które nie są lub przestały być chronione w kraju pochodzenia lub wyszły tam z użycia.

8. Umawiające się Strony potwierdzają, że prawa i obowiązki wynikające z niniejszego załącznika dotyczą wyłącznie nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych, których wykaz znajduje się w dodatku 4.

9. Bez uszczerbku dla porozumienia TRIPS, niniejszy załącznik uzupełnia i precyzuje prawa i obowiązki odnoszące się do ochrony nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych w każdej ze Stron.

Jednakże Strony zrzekają się swojego prawa do powoływania się na przepisy art. 24 ust. 4, 6 i 7 porozumienia TRIPS w celu odmowy przyznania ochrony nazwie drugiej Strony, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w dodatku 5 do niniejszego załącznika.

10. Wyłączna ochrona przewidziana w niniejszym artykule ma zastosowanie do nazwy »Champagne« wymienionej w wykazie Unii Europejskiej znajdującym się w dodatku 4 do niniejszego załącznika.

Artykuł 9

Związek między nazwami pochodzenia i oznaczeniami geograficznymi a znakami towarowymi

1. Umawiające się Strony nie mają obowiązku chronienia nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego, jeśli w świetle reputacji i renomy wcześniej stosowanego znaku towarowego ochrona mogłaby wprowadzić konsumentów w błąd, co do prawdziwego pochodzenia wina.

2. Każda Strona ma prawo, z urzędu lub na wniosek zainteresowanej strony, odmowy całkowitej lub częściowej rejestracji znaku towarowego produktu sektora wina, o którym mowa w art. 2, zawierającego nazwę pochodzenia lub oznaczenie geograficzne wymienione w dodatku 4 lub będącego taką nazwą lub oznaczeniem, jeżeli dany produkt nie pochodzi z miejsca podanego w nazwie pochodzenia lub oznaczeniu geograficznym.

3. Każda Strona ma prawo, z urzędu lub na wniosek zainteresowanej strony, odrzucić całkowicie lub częściowo rejestrację znaku towarowego produktu sektora wina, o którym mowa w art. 2, zawierającego nazwę pochodzenia lub oznaczenie geograficzne wymienione w dodatku 4 lub będącego taką nazwą lub oznaczeniem, jeżeli nazwa taka lub oznaczenie odnoszą się do produktu, który nie spełnia warunków wymaganych dla nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego.

4. Znak towarowy, który jest stosowany w sytuacji, o której mowa w poprzednim ustępie, i odnośnie do którego wniosek został w dobrej wierze złożony, zarejestrowany – lub przyjęty zwyczajowo w dobrej wierze na obszarze jednej ze Stron (w tym w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej), jeżeli przepisy przewidują taką możliwość – przed datą objęcia ochroną nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego drugiej Strony na mocy niniejszego załącznika, może nadal być stosowany, nie naruszając ochrony nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego, pod warunkiem że brak jest podstaw do jego unieważnienia w ustawodawstwie zainteresowanej Strony.

Artykuł 10

Ochrona określeń tradycyjnych

1. W Szwajcarii określenia tradycyjne Unii Europejskiej wymienione w dodatku 4 część A:

a) nie są stosowane do celów opisu lub prezentacji wina pochodzącego ze Szwajcarii;

b) mogą być stosowane do opisu lub prezentacji wina pochodzącego z Unii Europejskiej wyłącznie w odniesieniu do wina, którego pochodzenie i kategorię i język opisu wymieniono w dodatku, oraz na warunkach przewidzianych w przepisach ustawowych i wykonawczych Unii Europejskiej.

W Unii Europejskiej określenia tradycyjne Szwajcarii wymienione w dodatku 4 część B:

a) nie są stosowane do celów opisu lub prezentacji wina pochodzącego z Unii Europejskiej;

b) mogą być stosowane do opisu lub prezentacji wina pochodzącego ze Szwajcarii wyłącznie w odniesieniu do wina, którego pochodzenie, kategorię i język opisu wymieniono w dodatku, oraz na warunkach przewidzianych we szwajcarskich przepisach ustawowych i wykonawczych.

2. W zastosowaniu niniejszej Umowy Strony przyjmują niezbędne środki, by zgodnie z przepisami niniejszego artykułu zapewnić ochronę określeń tradycyjnych wymienionych w dodatku 4, stosowanych do opisu i prezentacji win pochodzących z terytoriów odpowiednich Stron. W tym celu Strony gwarantują skuteczną ochronę prawną przed stosowaniem wspomnianych określeń tradycyjnych do opisu wina, które do tych określeń nie jest uprawnione, nawet gdy określeniom tradycyjnym towarzyszą takie wyrażenia jak »rodzaj«, »typ«, »sposób«, »na wzór«, »metoda« lub inne podobne określenia.

3. Ochrona określenia tradycyjnego ma zastosowanie wyłącznie do:

a) języka lub języków, w których określenie to jest zapisane w wykazie w dodatku 4;

b) kategorii wina, w odniesieniu do której dane określenie jest objęte ochroną na rzecz Unii Europejskiej, lub klasy wina, w odniesieniu do której dane określenie jest objęte ochroną na rzecz Szwajcarii, jak określono w dodatku 4.

4. W przypadku jednobrzmiących określeń tradycyjnych wymienionych w dodatku 4, każde z nich jest chronione, pod warunkiem że stosowane jest w dobrej wierze oraz o ile, w konkretnych warunkach stosowania określonych przez Umawiające się Strony w ramach Komitetu, zapewnione jest równe traktowanie zainteresowanych producentów, a konsument nie zostaje wprowadzony w błąd.

5. Jeżeli określenie tradycyjne wymienione w dodatku 4 jest identyczne z określeniem tradycyjnym stosowanym do produktu sektora wina niepochodzącego z terytorium jednej ze Stron, to ostatnie określenie może być stosowane do celów opisu i prezentacji produktu sektora wina, pod warunkiem że jest ono tradycyjnie i stale używane, jego używanie w tym celu jest przedmiotem regulacji kraju pochodzenia, konsument zaś nie zostaje wprowadzony w błąd co do prawdziwego pochodzenia przedmiotowego wina.

6. Postanowienia niniejszego załącznika w żadnym wypadku nie naruszają prawa jakiejkolwiek osoby do stosowania w handlu jej nazwiska lub nazwiska jej poprzedników w celach komercyjnych, pod warunkiem że takie nazwisko nie będzie używane w sposób wprowadzający konsumentów w błąd.

7. Każda Strona ma prawo, z urzędu lub na wniosek zainteresowanej Strony, odmowy całkowitej lub częściowej rejestracji znaku towarowego produktu sektora wina, o którym mowa w art. 2, zawierającego określenie tradycyjne wymienione w dodatku 4 lub będącego takim określeniem, jeżeli dany znak nie dotyczy produktów sektora wina pochodzących z miejsca geograficznego związanego z danym określeniem tradycyjnym.

Każda Strona ma prawo, z urzędu lub na wniosek zainteresowanej Strony, odrzucić całkowicie lub częściowo rejestrację znaku towarowego produktu sektora wina, o którym mowa w art. 2, zawierającego określenie tradycyjne wymienione w dodatku 4 lub będącego takim określeniem, jeżeli dany znak nie dotyczy produktów sektora wina pochodzących z miejsca geograficznego związanego z danym określeniem tradycyjnym.

Znak towarowy, który jest stosowany w sytuacji, o której mowa w poprzednim ustępie, i odnośnie do którego wniosek został w dobrej wierze złożony, zarejestrowany – lub przyjęty zwyczajowo na obszarze jednej ze Stron (w tym w jednym z państw członkowskich Unii) przed datą objęcia ochroną określenia tradycyjnego drugiej Strony na mocy niniejszego załącznika, może nadal być stosowany, jeżeli odpowiednie przepisy prawa zainteresowanej Strony przewidują taką możliwość.

8. Żadne postanowienie niniejszego załącznika nie zobowiązuje Stron do ochrony określenia tradycyjnego wymienionego w dodatku 4, które nie jest lub przestało być chronione w kraju pochodzenia lub wyszło z użycia w kraju pochodzenia.

Artykuł 11

Egzekwowanie ochrony

1. Strony podejmują wszystkie niezbędne środki w celu zagwarantowania, aby w przypadku gdy produkty sektora wina pochodzące z terytorium Stron są wywożone i wprowadzane do obrotu poza terytorium Stron, nazwy Strony chronione na mocy niniejszego załącznika, nie były stosowane do opisu i prezentacji produktów pochodzących z terytorium drugiej Strony.

2. O ile pozwala na to odpowiednie ustawodawstwo każdej ze Stron, ochrona przyznana na mocy niniejszego załącznika rozciąga się na osoby fizyczne i prawne, jak również na federacje, stowarzyszenia i organizacje producentów, przedsiębiorstwa handlowe lub konsumentów, których siedziby główne znajdują się na terytorium drugiej z Umawiających się Stron.

3. Jeżeli opis lub prezentacja produktu sektora wina, szczególnie na etykietach, w dokumentach urzędowych lub handlowych bądź w reklamie, narusza prawa wynikające z niniejszego załącznika, Strony stosują konieczne środki administracyjne lub wszczynają postępowanie sądowe w celu zwalczania nieuczciwej konkurencji lub zapobiegania wszelkiemu innemu bezprawnemu użyciu chronionej nazwy.

4. Środki i działania, o których mowa w ust. 3, są podejmowane w szczególności w następujących przypadkach:

a) gdy tłumaczenie opisów przewidzianych prawodawstwem Unii Europejskiej lub Szwajcarii na język lub języki drugiej Umawiającej się Strony skutkuje pojawieniem się słowa, które może wprowadzać w błąd co do pochodzenia, rodzaju lub jakości produktu sektora wina w ten sposób opisanego lub zaprezentowanego;

b) jeżeli na opakowaniu, w tym opakowaniu wewnętrznym, w materiałach reklamowych, dokumentach urzędowych lub handlowych związanych z produktem, którego nazwa jest chroniona na mocy niniejszego załącznika, umieszczono oznaczenia, znaki, określenia, zapisy lub rysunki, które bezpośrednio lub pośrednio podają informacje fałszywe lub wprowadzające w błąd co do pochodzenia, charakteru lub zasadniczych właściwości produktu;

c) jeżeli stosuje się opakowania lub opakowania wewnętrzne, które mogą wprowadzać w błąd co do pochodzenia produktu sektora wina.

5. Niniejszy załącznik stosuje się bez uszczerbku dla szerszego zakresu ochrony, jakiej Strony udzielają nazwom chronionym przez niniejszy załącznik, na mocy ich wewnętrznego ustawodawstwa lub innych porozumień międzynarodowych.

TYTUŁ III

KONTROLA I WZAJEMNA POMOC MIĘDZY ORGANAMI KONTROLI

Artykuł 12

Przedmiot i zakres

1. Strony udzielają sobie wzajemnie pomocy, w sposób i na warunkach przewidzianych w niniejszym tytule. Strony zapewniają odpowiednie stosowanie przepisów dotyczących handlu produktami sektora wina, w szczególności poprzez zapewnienie wzajemnej pomocy, wykrywanie naruszeń tych przepisów i prowadzenie dochodzeń w tym względzie.

2. Pomoc przewidziana w niniejszym tytule pozostaje bez uszczerbku dla przepisów regulujących postępowanie karne lub wzajemną pomoc prawną między Stronami w sprawach karnych.

3. Niniejszy tytuł nie narusza krajowych przepisów dotyczących poufności postępowania sądowego.

PODTYTUŁ I

Organy kontroli i podmioty podlegające kontrolom oraz organy ds. wzajemnej pomocy i objęte nią podmioty

Artykuł 13

Organy wyznaczone do kontaktów

1. Jeżeli jedna ze Stron wyznaczy kilka właściwych organów, musi zapewnić koordynację ich działań.

2. Każda Strona wyznacza tylko jeden organ do kontaktów. Organ ten:

— w celu stosowania niniejszego tytułu – przekazuje wnioski o współpracę organowi drugiej Strony wyznaczonemu do kontaktów,

— przyjmuje od wspomnianego organu takie wnioski i przekazuje je właściwemu organowi/właściwym organom swojej Strony,

— reprezentuje swoją Stronę w kontaktach z drugą Stroną w ramach współpracy, o której mowa w niniejszym tytule,

— informuje drugą Stronę o środkach przyjętych na mocy art. 11.

Artykuł 14

Organy i laboratoria

Strony:

a) przekazują sobie regularnie aktualizowane przez Strony wykazy, w szczególności: — wykaz organów właściwych do sporządzania dokumentów VI 1 i innych dokumentów towarzyszących przewozowi produktów sektora wina w zastosowaniu art. 4 ust. 1 niniejszego załącznika oraz odpowiednich przepisów Unii Europejskiej dodatku 3(A), — wykaz właściwych organów i organów wyznaczonych do kontaktów, o których mowa w art. 3 lit. j) i k), — wykaz laboratoriów upoważnionych do przeprowadzania analiz zgodnie z art. 17 ust. 2, — wykaz właściwych organów szwajcarskich, o których mowa w rubryce 4 dokumentu towarzyszącego przewozowi produktów sektora wina pochodzących ze Szwajcarii, zgodnie z dodatkiem 3 (B);

b) konsultują się wzajemnie i informują o środkach podejmowanych przez każdą ze Stron w zakresie stosowania niniejszego załącznika. Strony informują się nawzajem w szczególności o odpowiednich przepisach, jak również przekazują sobie streszczenie decyzji administracyjnych i sądowych szczególnie istotnych dla prawidłowego stosowania niniejszego załącznika.

Artykuł 15

Podmioty podlegające kontrolom

Osoby fizyczne lub prawne oraz związki takich osób, których działalność zawodowa może być przedmiotem kontroli przewidzianej w niniejszym tytule, nie mogą utrudniać takich kontroli i są zobowiązane zawsze je ułatwiać.

PODTYTUŁ II

Środki kontroli

Artykuł 16

Środki kontroli

1. Strony podejmują kroki konieczne do zapewnienia pomocy przewidzianej w art. 12 poprzez zastosowanie odpowiednich środków kontroli.

2. Kontrole są przeprowadzane bądź systematycznie, bądź towarzyszą pobieraniu próbek. W przypadku pobierania próbek Strony mają zapewnić przez ich liczbę, rodzaj i częstotliwość, aby były one reprezentatywne.

3. Strony podejmują właściwe kroki w celu ułatwienia pracy urzędników swych właściwych organów, w szczególności aby:

— mieli oni dostęp do winnic, instalacji do produkcji, przygotowania i przechowywania wina, instalacji do przetwórstwa produktów sektora wina oraz środków transportu tych produktów,

— mieli dostęp do pomieszczeń handlowych lub magazynów oraz środków transportu każdej osoby będącej w posiadaniu w celu sprzedaży, wprowadzenia do obrotu lub transportu produktów sektora wina lub produktów, które mogą zostać użyte do celów ich przygotowania,

— mogli dokonywać spisów produktów sektora wina oraz substancji lub produktów, które mogą zostać użyte w celu ich przygotowania,

— mogli pobierać próbki produktów sektora wina przeznaczonych do sprzedaży, wprowadzenia do obrotu lub transportu,

— mogli zapoznać się z danymi księgowymi lub innymi dokumentami stosowanymi w procedurach kontrolnych i sporządzać ich kopie lub wyciągi,

— mogli podejmować odpowiednie środki zabezpieczające dotyczące produkcji, przygotowania, składowania, transportu, oznaczania, prezentacji, wywozu do drugiej Strony i wprowadzania do obrotu produktów sektora wina lub produktów przeznaczonych do użycia w celu ich przygotowania, jeżeli istnieje uzasadnione podejrzenie poważnego naruszenia postanowień niniejszego załącznika, w szczególności w przypadku manipulacji niezgodnych z prawem lub zagrożenia zdrowia publicznego.

Artykuł 17

Próbki

1. Właściwy organ jednej Strony może zwrócić się do właściwego organu drugiej Strony z wnioskiem o pobranie przez nią próbek zgodnie z odpowiednimi przepisami tej Strony.

2. Organ, do którego kierowany jest wniosek, zachowuje próbki pobrane w zastosowaniu ust. 1 i wyznacza w szczególności laboratorium, do którego mają zostać przesłane w celu zbadania. Organ wnioskujący może wyznaczyć inne laboratorium do przeprowadzenia równoległej analizy próbek. W tym celu organ, do którego kierowany jest wniosek, przekazuje odpowiednią liczbę próbek organowi wnioskującemu.

3. W przypadku braku porozumienia między organem wnioskującym a organem, do którego kierowany jest wniosek, jeśli chodzi o wyniki badania określonego w ust. 2, analizę arbitrażową przeprowadza laboratorium wyznaczone za obopólnym porozumieniem.

PODTYTUŁ III

Procedury

Artykuł 18

Zdarzenie sprawcze

Jeżeli właściwy organ jednej ze Stron ma uzasadnione podejrzenie lub uzyskał informacje, że:

— produkt sektora wina nie jest zgodny z przepisami dotyczącymi handlu tymi produktami lub jest przedmiotem niezgodnych z prawem działań prowadzących do wytworzenia lub wprowadzenia do obrotu takich produktów, oraz

— taka niezgodność ma szczególne znaczenie dla Strony i może pociągnąć za sobą podjęcie środków administracyjnych lub wszczęcie postępowania sądowego - niezwłocznie powiadamia o tym, za pośrednictwem organu wyznaczonego do kontaktów, organ drugiej Strony wyznaczony do kontaktów.

Artykuł 19

Wniosek o wzajemną pomoc

1. Wnioski przedstawiane zgodnie z niniejszym tytułem sporządzane są na piśmie. Dokumenty potrzebne do udzielenia odpowiedzi załączane są do wniosków. Jeżeli wymaga tego nagła sytuacja, wnioski mogą zostać przyjęte w formie ustnej, ale niezwłocznie muszą zostać potwierdzone w formie pisemnej.

2. Do wniosków przedstawianych zgodnie z ust. 1 należy dołączyć następujące informacje:

— nazwę organu występującego z wnioskiem,

— wnioskowany środek,

— przedmiot i uzasadnienie wniosku,

— odpowiednie przepisy, zasady oraz inne instrumenty prawne,

— na ile jest to możliwe, jak najdokładniejsze i jak najbardziej wyczerpujące wskazówki na temat osób fizycznych lub prawnych będących przedmiotem dochodzenia,

— zwięzłe przedstawienie stanu faktycznego.

3. Wnioski sporządzane są w jednym z języków urzędowych Stron.

4. Jeśli wniosek nie spełnia wymagań formalnych, można zażądać jego poprawienia lub uzupełnienia; równocześnie można podjąć środki zabezpieczające.

Artykuł 20

Procedura

1. Na wniosek organu wnioskującego organ, do którego kierowany jest wniosek, przekazuje mu wszelkie przydatne informacje, umożliwiając mu upewnienie się, czy przepisy dotyczące handlu produktami sektora wina są właściwie stosowane, w szczególności informacje dotyczące stwierdzonych lub planowanych działań, które stanowią lub mogą stanowić naruszenie tych przepisów.

2. Na uzasadniony wniosek organu wnioskującego organ, do którego kierowany jest wniosek, sprawuje specjalny nadzór lub kontrolę dla osiągnięcia zamierzonych celów.

3. Organ, do którego kierowany jest wniosek określony w ust. 1 i 2, postępuje tak, jakby działał na swoją rzecz lub na wniosek organu swojego kraju.

4. W drodze porozumienia z organem, do którego kierowany jest wniosek, organ wnioskujący może wyznaczyć urzędników swoich służb lub służb innego właściwego organu Strony, którą reprezentuje:

— bądź do gromadzenia w pomieszczeniach właściwych organów Strony, której organ, do którego kierowany jest wniosek, ma swoją siedzibę, informacji dotyczących właściwego stosowania przepisów dotyczących handlu produktami sektora wina lub procedur kontrolnych, włączając w to sporządzanie kopii dokumentów przewozowych i innych dokumentów bądź wyciągów z rejestrów,

— bądź do uczestniczenia w działaniach wymaganych na mocy ust. 2.

Kopie określone w tiret pierwszym mogą być sporządzane tylko za zgodą organu, do którego kierowany jest wniosek.

5. Organ wnioskujący, który chce wysłać do drugiej ze Stron urzędnika wyznaczonego zgodnie z ust. 4 akapit pierwszy, aby uczestniczył on w procedurach kontrolnych określonych w tiret drugim tego akapitu, powiadamia o tym, w odpowiednim czasie przed rozpoczęciem tych procedur, organ, do którego kierowany jest wniosek. Urzędnicy organu, do którego kierowany jest wniosek, są cały czas odpowiedzialni za prowadzenie procedur kontrolnych.

Urzędnicy organu wnioskującego:

— przedstawiają pisemną notę z podaniem swojej tożsamości i zajmowanego stanowiska służbowego,

— korzystają, z zastrzeżeniem ograniczeń przepisów dotyczących organu, do którego kierowany jest wniosek, mających zastosowanie do jego urzędników w wykonywaniu procedur kontrolnych: — z prawa dostępu przewidzianego w art. 16 ust. 3, — z prawa do informacji o wynikach kontroli przeprowadzonych przez urzędników organu, do którego kierowany jest wniosek, na mocy art. 16 ust. 3,

— zajmują podczas kontroli pozycję zgodną z zasadami i zwyczajami obowiązującymi urzędników Strony, na której terytorium przeprowadzane są procedury kontrolne.

6. Uzasadnione wnioski przewidziane w niniejszym artykule są przekazywane organowi zainteresowanej Strony za pośrednictwem organu tej Strony wyznaczonego do kontaktów. Taką samą procedurę stosuje się do:

— odpowiedzi na te wnioski,

— komunikatów dotyczących stosowania ust. 2, 4 i 5.

W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego w celu poprawy skuteczności i szybkości współpracy między Stronami, Strony mogą, jeżeli zaistnieje taka potrzeba, zezwolić właściwemu organowi na:

— bezpośrednie przekazywanie uzasadnionych wniosków lub komunikatów właściwemu organowi drugiej Strony,

— bezpośrednie odpowiadanie na uzasadnione wnioski lub komunikaty przychodzące do niej od właściwego organu drugiej Strony.

W takich przypadkach organy te niezwłocznie informują organ wyznaczony do kontaktów danej Strony.

7. Informacje zawarte w bazie danych analitycznych każdej ze Stron, składające się z danych otrzymanych w wyniku analizy swoich produktów sektora wina, są udostępniane laboratoriom wyznaczonym do tego celu przez Strony, na ich wniosek. Przekazywanie informacji dotyczy jedynie danych analitycznych wymaganych do interpretacji analiz wykonanych na próbce o porównywalnych cechach i pochodzeniu.

Artykuł 21

Decyzja o wzajemnej pomocy

1. Strona, której podlega organ, do którego kierowany jest wniosek, może odmówić udzielenia pomocy na mocy niniejszego tytułu, jeżeli taka pomoc mogłaby naruszyć suwerenność, porządek publiczny, bezpieczeństwo lub inne istotne interesy tej Strony.

2. Jeśli organ wnioskujący zwraca się o pomoc, której sam nie byłby w stanie udzielić, gdyby został o to poproszony, powinien zwrócić uwagę na ten fakt w swoim wniosku. Decyzja w sprawie takiej prośby należy do organu, do którego kierowany jest wniosek.

3. Jeśli odmawia się udzielenia pomocy, decyzja i jej powody muszą być niezwłocznie przekazane do wiadomości organu wnioskującego.

Artykuł 22

Obieg informacji i dokumentacji

1. Organ, do którego kierowany jest wniosek, przekazuje organowi wnioskującemu wyniki dochodzenia w formie dokumentów, uwierzytelnionych kopii dokumentów, sprawozdań i temu podobnych.

2. Dokumenty wymienione w ust. 1 mogą być zastąpione informacjami na nośniku komputerowym przedstawionymi w dowolnej formie, sporządzonymi do tych samych celów.

3. Do informacji określonych w art. 18 i 20 dołączane są dokumenty lub inne przydatne dowody oraz informacje szczegółowe odnośnie do środków administracyjnych lub postępowań sądowych, dotyczące w szczególności:

— składu i właściwości organoleptycznych danego produktu sektora wina,

— jego opisu i prezentacji,

— zgodności z przepisami dotyczącymi produkcji, przygotowania lub wprowadzania go do obrotu.

4. Organy wyznaczone do kontaktów właściwe dla sprawy, dla której wszczęta została procedura wzajemnej pomocy przewidziana w art. 18 i 20, informują się wzajemnie i bez zbędnej zwłoki:

— o przebiegu śledztwa, w szczególności w postaci sprawozdań i innych dokumentów lub źródeł informacji,

— o postępowaniu administracyjnym lub sądowym dotyczącym przedmiotowych działań.

Artykuł 23

Koszty

Koszty podróży poniesione podczas stosowania niniejszego tytułu pokrywa Strona, która wyznaczyła urzędnika do wykonania środków przewidzianych w art. 20 ust. 2 i 4.

Artykuł 24

Poufność

1. Każda informacja przekazana w jakiejkolwiek formie ma na mocy niniejszego tytułu charakter poufny. Objęta jest ona tajemnicą zawodową i korzysta z ochrony, jaką zapewnia podobnym informacjom prawo stosowane w tej materii przez Stronę, która je otrzymała, lub, w zależności od przypadku, odpowiednie przepisy stosowane przez organy Unii.

2. Niniejszy tytuł nie zobowiązuje Strony, na którą przepisy lub praktyka administracyjna, w odniesieniu do ochrony tajemnicy przemysłowej lub handlowej, nakładają bardziej rygorystyczne ograniczenia od określonych w niniejszym tytule, do przekazywania informacji, jeżeli Strona wnioskująca nie przyjmie przepisów w celu dostosowania się do tych bardziej rygorystycznych ograniczeń.

3. Zgromadzone informacje wykorzystywane są tylko do celów niniejszego tytułu; mogą one zostać wykorzystane do innych celów na terytorium jednej ze Stron tylko po uprzednim uzyskaniu pisemnej zgody organu administracyjnego, który je przekazał i podlegają ponadto ograniczeniom ustanowionym przez ten organ.

4. Ust. 1 nie wyłącza wykorzystania informacji w ramach postępowania sądowego lub administracyjnego wszczętego wskutek naruszenia prawa karnego, pod warunkiem że zostały one uzyskane w ramach międzynarodowej współpracy sądowej.

5. Strony mogą przedstawiać jako dowód w swoich protokołach, sprawozdaniach i zeznaniach oraz w postępowaniach sądowych zebrane informacje i dokumenty uzyskane zgodnie z postanowieniami niniejszego tytułu.

TYTUŁ IV

POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 25

Wyłączenia

1. Tytuły I i II nie mają zastosowania do produktów sektora wina w rozumieniu art. 2, które:

a) są przewożone tranzytem przez terytorium jednej ze Stron; lub

b) pochodzą z terytorium jednej ze Stron i są w małych ilościach przedmiotem handlu między nimi, na warunkach i zgodnie z zasadami określonymi w dodatku 5 do niniejszego załącznika.

2. Zastosowanie wymiany listów między Wspólnotą a Szwajcarią w sprawie współpracy w zakresie urzędowej kontroli win, podpisanej dnia 15 października 1984 r. w Brukseli, zostaje zawieszone na okres, w którym obowiązuje niniejszy załącznik.

Artykuł 26

Konsultacje

1. Jeżeli jedna ze Stron uzna, że druga Strona nie wypełniła zobowiązania wynikającego z niniejszego załącznika, Strony rozpoczynają konsultacje.

2. Strona, która zwraca się o przeprowadzenie konsultacji, przedstawia drugiej Stronie wszystkie informacje niezbędne do szczegółowego zbadania danego przypadku.

3. Jeżeli jakikolwiek termin lub zwłoka mogłyby stanowić zagrożenie dla zdrowia ludzkiego lub negatywnie wpłynąć na skuteczność środków zwalczania oszustw finansowych, to bez uprzednich konsultacji mogą zostać wprowadzone tymczasowe środki ochronne, pod warunkiem że konsultacje zostaną rozpoczęte niezwłocznie po przyjęciu tych środków.

4. Jeżeli w wyniku konsultacji przewidzianych w ust. 1 i 3 Strony nie osiągną porozumienia, Strona, która wystąpiła o przeprowadzenie konsultacji lub podjęła środki określone w ust. 3, może podjąć odpowiednie środki ochronne pozwalające na właściwe stosowanie niniejszego załącznika.

Artykuł 27

Grupa robocza

1. Grupa Robocza ds. Produktów Sektora Wina, zwana dalej »grupą roboczą«, powołana na mocy art. 6 ust. 7 Umowy, bada każdą sprawę dotyczącą niniejszego załącznika i jego wykonania.

2. Grupa robocza dokonuje okresowych przeglądów wewnętrznych przepisów ustawowych i wykonawczych Stron w obszarach objętych niniejszym załącznikiem. W szczególności grupa ta przedkłada Komitetowi propozycje w celu przyjęcia i aktualizacji załącznika i dodatków do niego.

Artykuł 28

Przepisy przejściowe

1. Bez uszczerbku dla art. 8 ust. 10 produkty sektora wina, które w chwili wejścia w życie niniejszego załącznika były wytwarzane, przygotowywane, oznaczane i prezentowane w sposób zgodny z wewnętrznymi przepisami ustawowymi lub wykonawczymi Stron, ale zakazany przez niniejszy załącznik, mogą być sprzedawane do wyczerpania zapasów.

2. Z wyjątkiem przypadku, gdy przyjęte przez Komitet przepisy stanowią inaczej, wprowadzanie do obrotu produktów sektora wina, które zostały wytworzone, przygotowane, oznaczone i zaprezentowane zgodnie z niniejszym załącznikiem, ale których produkcja, przygotowanie, oznaczenie i prezentacja przestają być zgodne w wyniku zmiany niniejszego załącznika, może być kontynuowane aż do wyczerpania zapasów.