PROTOKÓŁ

między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka ustalający uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w umowie partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Republiką Zielonego Przylądka

Artykuł 1

Okres stosowania i uprawnienia do połowów

1. Od daty rozpoczęcia tymczasowego stosowania protokołu i na okres czterech lat, na podstawie art. 5 umowy partnerskiej w sprawie połowów statkom Unii Europejskiej przyznano następujące uprawnienia do połowów:

Gatunki daleko migrujące wymienione w załączniku 1 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z 1982 r. w granicach określonych w dodatku 2 i z wyłączeniem gatunków chronionych lub objętych zakazem połowów przez Międzynarodową Komisję ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) lub inne konwencje międzynarodowe:

2. Ust. 1 stosuje się z zastrzeżeniem postanowień art. 4 i 5.

3. Zgodnie z art. 6 umowy statki rybackie pływające pod banderą państwa członkowskiego Unii (zwane dalej „statkami Unii”) mogą prowadzić działalność połowową w wyłącznej strefie ekonomicznej (w.s.e.) Republiki Zielonego Przylądka tylko w przypadku gdy posiadają ważne upoważnienie do połowów wydane przez Republikę Zielonego Przylądka w ramach niniejszego protokołu.

Artykuł 2

Rekompensata finansowa — warunki płatności

1. Łączna wartość oszacowana w protokole dla okresu, o którym mowa w art. 1, wynosi 3 300 000 EUR.

2. Kwotę, o której mowa w ust. 1, rozdziela się w następujący sposób:

3. Ust. 1 stosuje się z zastrzeżeniem postanowień art. 3, 4, 5, 7 i 8 niniejszego protokołu oraz art. 12 i 13 umowy.

4. Jeżeli całkowita wielkość połowów dokonanych przez statki Unii w wodach Republiki Zielonego Przylądka przekroczy pojemność referencyjną określoną w ust. 2 lit. a), kwota rocznej rekompensaty finansowej, o której mowa w ust.2 lit. a), zostanie zwiększona za każdą dodatkową złowioną tonę o 55 EUR przez pierwsze dwa lata i o 50 EUR przez ostatnie dwa lata. Łączna roczna kwota wypłacana przez Unię nie może być jednak wyższa niż dwukrotność kwoty określonej w ust. 2 lit. a). Gdy ilość ryb złowionych przez statki Unii przekracza ilość odpowiadającą dwukrotności łącznej kwoty rocznej, kwota należna za ilość przekraczającą ten limit zostaje wypłacona w roku następnym.

5. Płatność rekompensaty finansowej z tytułu ust. 2 lit. a) i b) następuje najpóźniej dziewięćdziesiąt dni po dacie rozpoczęcia tymczasowego stosowania protokołu za pierwszy rok i najpóźniej w rocznicę protokołu za kolejne lata.

6. Przeznaczenie rekompensaty finansowej, o której mowa w ust. 2 lit. a), podlega wyłącznej kompetencji władz Republiki Zielonego Przylądka.

7. Rekompensata finansowa jest wpłacana na oddzielne konto Skarbu Państwa otworzone w instytucji finansowej wskazanej przez władze Republiki Zielonego Przylądka.

Artykuł 3

Wspieranie zrównoważonego i odpowiedzialnego rybołówstwa na wodach Republiki Zielonego Przylądka

1. Strony uzgadniają w ramach wspólnego komitetu przewidzianego w art. 9 umowy, najpóźniej w terminie trzech miesięcy od wejścia w życie niniejszego protokołu, wieloletni program sektorowy oraz warunki jego stosowania, w szczególności:

2. Wszelkie zmiany proponowane w wieloletnim programie sektorowym muszą zostać zatwierdzone przez wspólny komitet.

3. Co roku władze Republiki Zielonego Przylądka podejmują decyzję o ewentualnym przeznaczeniu dodatkowej kwoty do części rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. b), na cele wprowadzenia w życie programu wieloletniego. O przeznaczeniu takiej kwoty należy poinformować Unię najpóźniej dwa miesiące przed dniem rocznicy wejścia w życie niniejszego protokołu.

4. Strony dokonują, w ramach wspólnego komitetu, corocznej oceny wyników realizacji wieloletniego programu sektorowego. W przypadku gdyby z oceny tej wynikało, że realizacja celów finansowanych bezpośrednio z części rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. b), jest niezadowalająca, Unia zastrzega sobie prawo do zmniejszenia tej części rekompensaty finansowej w celu dostosowania kwoty przeznaczanej na realizację programu stosownie do wyników.

Artykuł 4

Współpraca naukowo-badawcza w dziedzinie odpowiedzialnego rybołówstwa

1. Strony zobowiązują się do wspierania odpowiedzialnego rybołówstwa na wodach Republiki Zielonego Przylądka w oparciu o zasadę niedyskryminowania żadnej z flot obecnych na tych wodach. Wszystkie środki techniczne z zakresu ochrony warunkujące przyznanie upoważnień do połowów, określone w dodatku 2 do załącznika, stosuje się w odniesieniu do całej przemysłowej floty zagranicznej prowadzącej połowy w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka w warunkach technicznych podobnych do warunków, w których prowadzi połowy flota Unii.

2. W okresie obowiązywania niniejszego protokołu Unia i władze Republiki Zielonego Przylądka dążą do monitorowania dynamiki połowów, nakładu połowowego i stanu zasobów w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka w odniesieniu do wszystkich gatunków objętych niniejszym protokołem. W szczególności Strony zgodnie postanawiają usprawnić gromadzenie i analizę danych, które umożliwią opracowanie krajowego planu działania dotyczącego ochrony rekinów i zarządzania ich zasobami w w.s.e. Republiki Zielonego Przylądka.

3. Strony przestrzegają zaleceń i rezolucji ICCAT w zakresie odpowiedzialnego zarządzania rybołówstwem.

4. Zgodnie z art. 4 umowy Strony, na podstawie zaleceń i rezolucji przyjętych przez ICCAT oraz w świetle najlepszych dostępnych opinii naukowych, przeprowadzają konsultacje w ramach wspólnego komitetu przewidzianego w art. 9 umowy w celu podjęcia, w razie potrzeby po przeprowadzeniu posiedzenia naukowego oraz za obopólną zgodą, środków, których celem jest zrównoważone zarządzanie zasobami rybnymi mające wpływ na działalność statków Unii.

5. Republika Zielonego Przylądka zobowiązuje się do publikowania wszelkich umów zezwalających statkom pływającym pod zagraniczną banderą na połowy na wodach podlegających jurysdykcji Republiki Zielonego Przylądka, z uwzględnieniem szczególnego charakteru niektórych informacji, takich jak warunki finansowe.

6. Biorąc pod uwagę, że gatunki pelagiczne rekinów należą do gatunków, które mogą być poławiane przez flotę Unii wraz z połowami tuńczyka, oraz uwzględniając trudną sytuację tych gatunków, co wynika z opinii naukowych ICCAT, połowom tych gatunków dokonywanym przez taklowce prowadzące działalność w ramach niniejszego protokołu należy poświęcić szczególną uwagę, zgodnie z zasadą ostrożnego zarządzania zasobami. Strony współpracują w celu ulepszenia dostępności i monitorowania danych naukowych dotyczących poławianych gatunków.

W tym celu Strony ustanawiają mechanizm ścisłego monitorowania tych połowów, aby zapewnić zrównoważoną eksploatację odnośnych zasobów. Wspomniany mechanizm monitorowania opiera się w szczególności na cokwartalnej wymianie danych dotyczących połowów rekinów. Jeśli połowy przekroczą rocznie 30 % pojemności referencyjnej, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. a), rozpoczyna się ściślejsze monitorowanie oparte na comiesięcznej wymianie danych oraz konsultacje między Stronami. W przypadku gdy połowy osiągną rocznie 40 % pojemności referencyjnej, o której mowa powyżej, wspólny komitet przyjmuje, w razie potrzeby, dodatkowe środki zarządzania, co pozwoli na stworzenie lepszych ram dla działalności floty taklowców.

Ponadto Strony podejmują decyzję o zastosowaniu badania przeprowadzonego przez Unię z udziałem instytucji naukowych Republiki Zielonego Przylądka mającego na celu:

Wspólny komitet może zdecydować o skorygowaniu wspomnianego powyżej mechanizmu monitorowania w zależności od wyników tego badania.

Artykuł 5

Przegląd uprawnień do połowów i środków technicznych w drodze wzajemnego porozumienia w ramach Wspólnego Komitetu

1. Wspólny komitet może dokonać przeglądu uprawnień do połowów, o których mowa w art. 1, i je skorygować za obopólną zgodą, jeśli zalecenia i rezolucje przyjęte przez ICCAT potwierdzają, że taka korekta gwarantuje zrównoważone zarządzanie gatunkami ryb, o których mowa w niniejszym protokole. W takim przypadku rekompensata finansowa, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. a), zostaje skorygowana proporcjonalnie i pro rata temporis, a w niniejszym protokole i załączniku do niego nanosi się niezbędne zmiany.

2. W razie potrzeby wspólny komitet będzie mógł zbadać i dostosować w drodze wzajemnego porozumienia postanowienia dotyczące prowadzenia połowów i warunków stosowania niniejszego protokołu oraz załączników do niego.

Artykuł 6

Zachęcanie do Wyładunków i wspieranie Współpracy pomiędzy podmiotami gospodarczymi

1. Strony podejmują współpracę w celu poprawy możliwości wyładunku w portach Republiki Zielonego Przylądka.

2. Stosuje się zachęty finansowe do wyładunków określone w załączniku.

3. Strony dążą do stworzenia korzystnych warunków do promowania gospodarczych, handlowych i technicznych więzi pomiędzy przedsiębiorstwami z państw Stron, tworząc klimat przyjazny dla rozwoju przedsiębiorczości i inwestycji.

Artykuł 7

Zawieszenie wykonywania protokołu

1. Wykonywanie niniejszego protokołu może zostać zawieszone na wniosek jednej ze Stron w przypadku zaistnienia jednego lub kilku z następujących warunków:

2. Jeżeli zawieszenie stosowania protokołu następuje z przyczyn innych niż te, które wymieniono w ust. 1 lit. c), Strona planująca zawieszenie musi powiadomić o swoim zamiarze na piśmie na co najmniej trzy miesiące przed planowanym wejściem w życie zawieszenia. Zawieszenie protokołu z przyczyn, o których mowa w ust. 1 lit. c), zaczyna być stosowane niezwłocznie po podjęciu decyzji o zawieszeniu.

3. W przypadku zawieszenia Strony nadal prowadzą konsultacje, poszukując polubownego rozwiązania sporu, który je poróżnił. W przypadku znalezienia takiego rozwiązania wznawiane jest stosowanie protokołu, a kwotę rekompensaty finansowej zmniejsza się proporcjonalnie i pro rata temporis, w zależności od okresu, w którym stosowanie protokołu było zawieszone.

Artykuł 8

Zawieszenie i zmiana płatności rekompensaty finansowej

1. Rekompensata finansowa, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. a) i b), może zostać zmieniona lub zawieszona w przypadku zaistnienia jednego lub kilku z następujących warunków:

2. Unia może częściowo lub całkowicie zmienić lub zawiesić płatność specjalnej rekompensaty finansowej przewidzianej w art. 2 ust. 2 lit. b), w przypadku gdy rekompensata finansowa nie jest wykorzystywana lub w przypadku gdy wspólny komitet stwierdzi w wyniku przeprowadzonej oceny, że osiągnięte wyniki nie są zgodne z planem.

3. Płatność rekompensaty finansowej wznawia się po przeprowadzeniu konsultacji i osiągnięciu porozumienia przez Strony z chwilą przywrócenia sytuacji sprzed wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, lub gdy jest to uzasadnione w świetle osiągniętych wyników finansowych, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu. Płatność specjalnej rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. b), nie może jednak nastąpić w terminie przekraczającym okres sześciu miesięcy od wygaśnięcia protokołu.

Artykuł 9

Komputeryzacja wymiany informacji

1. Republika Zielonego Przylądka i Unia zobowiązują się wprowadzić w jak najkrótszym terminie systemy informatyczne niezbędne do wymiany elektronicznej wszystkich informacji i dokumentów związanych z wykonaniem umowy.

2. Z chwilą uruchomienia systemów, o których mowa w ust. 1, wersja elektroniczna dokumentu będzie uznawana za całkowicie równoważną jego wersji papierowej.

3. Republika Zielonego Przylądka i Unia powiadamiają się niezwłocznie o wszelkich awariach systemu informatycznego. Informacje i dokumenty związane ze stosowaniem umowy są wówczas automatycznie zastępowane ich wersją papierową zgodnie ze szczegółowymi zasadami określonymi w załączniku.

Artykuł 10

Monitorowanie satelitarne

Monitorowanie satelitarne statków rybackich Unii w ramach niniejszego protokołu odbywa się zgodnie z zasadami określonymi w załączniku.

Artykuł 11

Poufność danych

Republika Zielonego Przylądka zobowiązuje się, aby wszystkie dane osobowe dotyczące statków Unii i ich działalności połowowej uzyskane w ramach umowy były zawsze traktowane z ostrożnością i zgodnie z zasadami poufności i ochrony danych. Dane te mogą być wykorzystywane wyłącznie do celów wykonania umowy.

Artykuł 12

Obowiązujące przepisy prawa krajowego

1. Działania statków rybackich Unii prowadzących działalność na wodach Republiki Zielonego Przylądka zgodnie z niniejszym protokołem podlegają przepisom prawa obowiązującym w Republice Zielonego Przylądka, w szczególności postanowieniom zawartym w planie zarządzania zasobami rybnymi Republiki Zielonego Przylądka, chyba że umowa, niniejszy protokół lub załącznik i dodatki do niego stanowią inaczej.

2. Władze Republiki Zielonego Przylądka informują Komisję Europejską o każdej zmianie przepisów lub każdym nowym akcie prawnym, które odnoszą się do sektora rybołówstwa.

Artykuł 13

Okres obowiązywania

Niniejszy protokół i załącznik do niego obowiązują przez okres czterech lat od daty rozpoczęcia ich tymczasowego stosowania zgodnie z art. 15, o ile protokół nie zostanie wypowiedziany zgodnie z art. 14.

Artykuł 14

Wypowiedzenie

1. W przypadku wypowiedzenia niniejszego protokołu Strona wypowiadająca powiadamia drugą Stronę na piśmie o zamiarze wypowiedzenia protokołu co najmniej na sześć miesięcy przed datą, z którą wypowiedzenie to ma stać się skuteczne.

2. Wysłanie powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, powoduje rozpoczęcie konsultacji między Stronami.

Artykuł 15

Tymczasowe stosowanie

Niniejszy protokół stosuje się tymczasowo od dnia jego podpisania.

Artykuł 16

Wejście w życie

Niniejszy protokół i załącznik do niego wchodzą w życie z dniem, w którym Strony powiadomią się wzajemnie o zakończeniu procedur niezbędnych do tego celu.

ZAŁĄCZNIK

WARUNKI DOKONYWANIA POŁOWÓW W OBSZARZE POŁOWOWYM REPUBLIKI ZIELONEGO PRZYLĄDKA PRZEZ STATKI UNII

ROZDZIAŁ I

POSTANOWIENIA OGÓLNE

1. Wyznaczanie właściwego organu

Na potrzeby niniejszego załącznika oraz o ile nie wskazano inaczej każde odesłanie do Unii lub do Republiki Zielonego Przylądka z tytułu właściwego organu oznacza:

— w odniesieniu do Unii: Komisję Europejską, w stosownych przypadkach za pośrednictwem delegatury Unii w Republice Zielonego Przylądka;

— w odniesieniu do Republiki Zielonego Przylądka: ministerstwo odpowiedzialne za rybołówstwo.

2. Obszar połowowy

Współrzędne w.s.e. Republiki Zielonego Przylądka są określone w dodatku 1. Statki Unii będą mogły prowadzić działalność połowową poza granicami określonymi dla każdej kategorii w dodatku 2.

Republika Zielonego Przylądka powiadamia armatorów o wyznaczeniu obszarów zamkniętych dla żeglugi i dla połowów w chwili wydania upoważnienia do połowów. Unia zostaje także o tym powiadomiona.

3. Wyznaczenie lokalnego agenta

Każdy statek Unii, który ma zamiar dokonać wyładunku lub przeładunku w porcie Republiki Zielonego Przylądka, musi być reprezentowany przez agenta mającego siedzibę w Republice Zielonego Przylądka.

4. Rachunek bankowy

Przed wejściem w życie niniejszego protokołu Republika Zielonego Przylądka przesyła Unii numer rachunku bankowego lub rachunków bankowych, na które mają być wpłacane kwoty finansowe należne od statków Unii w ramach umowy. Koszty przelewów bankowych ponoszą armatorzy.

ROZDZIAŁ II

UPOWAŻNIENIA DO POŁOWÓW

1. Warunki niezbędne do uzyskania upoważnienia do połowów — kwalifikowalne statki

Upoważnienia do połowów, o których mowa w art. 6 umowy, są wydawane pod warunkiem że statek jest zarejestrowany w rejestrze statków rybackich Unii oraz że armator, kapitan lub sam statek wywiązali się ze wszystkich wcześniejszych zobowiązań wynikających z prowadzenia przez nich działalności połowowej na wodach Republiki Zielonego Przylądka w ramach umowy.

2. Wniosek o wydanie upoważnienia do połowów

Unia przedkłada Republice Zielonego Przylądka wniosek o wydanie upoważnienia do połowów dla każdego statku, który chce prowadzić połowy w ramach umowy, na co najmniej piętnaście dni roboczych przed dniem rozpoczęcia wnioskowanego okresu ważności, używając formularza znajdującego się w dodatku 3. Wniosek musi być wypełniony na maszynie lub ręcznie wielkimi literami.

Każdemu wnioskowi o wydanie upoważnienia do połowów, składanemu po raz pierwszy w ramach obowiązującego protokołu lub składanemu po wprowadzeniu zmian technicznych na odnośnym statku, musi towarzyszyć:

(i) dowód wpłaty opłaty ryczałtowej odpowiadającej okresowi ważności wnioskowanego upoważnienia do połowów, jak również wkładu o stawce zryczałtowanej związanego z obecnością obserwatorów, o którym mowa w rozdziale X;

(ii) nazwisko i adres lokalnego agenta statku, jeśli taki istnieje;

(iii) aktualne kolorowe zdjęcie statku (widok burty) o wymiarach minimalnych: 15 cm × 10 cm;

(iv) każdy inny dokument wyraźnie wymagany w ramach umowy.

Podczas odnowienia upoważnienia do połowów w ramach obowiązującego protokołu dla statków, których charakterystyka techniczna nie uległa zmianie, składa się wniosek o odnowienie upoważnienia, któremu towarzyszy wyłącznie dowód uiszczenia opłaty i wkładu o stawce zryczałtowanej związanego z obecnością obserwatora.

3. Opłaty i zaliczki

a) Opłaty dokonywane przez armatorów ustala się w następujący sposób: — przez pierwsze dwa lata stosowania: 55 EUR za tonę złowioną na obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka; — przez dwa pozostałe lata stosowania: 65 EUR za tonę złowioną na obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka.

b) Upoważnienia do połowów wydawane są po wpłaceniu z góry na rzecz właściwych organów Republiki Zielonego Przylądka opłat ryczałtowych ustalanych w następujący sposób: w odniesieniu do sejnerów tuńczykowych: — w wysokości 4 950 EUR rocznie przez pierwsze dwa lata stosowania, co stanowi równowartość 55 EUR za każdą z 90 ton; — w wysokości 5 525 EUR rocznie przez dwa pozostałe lata stosowania, co stanowi równowartość 65 EUR za każdą z 85 ton; w odniesieniu do kliprów tuńczykowych: — w wysokości 495 EUR rocznie przez pierwsze dwa lata stosowania, co stanowi równowartość 55 EUR za każdą z 9 ton; — w wysokości 585 EUR rocznie przez dwa pozostałe lata stosowania, co stanowi równowartość 65 EUR za każdą z 9 ton; w odniesieniu do taklowców powierzchniowych: — w wysokości 3 190 EUR rocznie przez pierwsze dwa lata stosowania, co stanowi równowartość 55 EUR za każdą z 58 ton; — w wysokości 3 250 EUR rocznie przez dwa pozostałe lata stosowania, co stanowi równowartość 65 EUR za każdą z 50 ton.

c) Opłata ryczałtowa płatna z góry obejmuje wszystkie podatki krajowe i lokalne, z wyjątkiem opłat portowych i przeładunkowych oraz kosztów świadczonych usług. Przez pierwszy i ostatni rok opłata ryczałtowa płatna z góry i jej równowartość w tonach na jeden statek są obliczane pro rata temporis na podstawie liczby miesięcy objętych upoważnieniem.

4. Tymczasowy wykaz statków posiadających upoważnienie do połowów

Po otrzymaniu wniosków o wydanie upoważnienia do połowów Republika Zielonego Przylądka w terminie nieprzekraczającym trzech dni kalendarzowych opracowuje dla każdej kategorii statków tymczasowy wykaz statków, które ubiegają się o upoważnienie. Wykaz ten jest niezwłocznie przekazywany krajowemu organowi odpowiedzialnemu za kontrolę połowów oraz Unii.

Unia przekazuje wykaz tymczasowy armatorowi lub jego agentowi. W przypadku gdy biura Unii są zamknięte, Republika Zielonego Przylądka może wydać wykaz tymczasowy bezpośrednio armatorowi lub agentowi i przesłać jego kopie Unii.

5. Wydawanie upoważnień do połowów

Republika Zielonego Przylądka wydaje Unii upoważnienie do połowów tuńczyka i gatunków powiązanych („atum e afins”) w terminie piętnastu dni roboczych po otrzymaniu kompletnego wniosku.

W przypadku odnowienia upoważnienia do połowów w okresie obowiązywania niniejszego protokołu nowe upoważnienie do połowów będzie zawierać wyraźne odniesienie do pierwotnego upoważnienia do połowów.

Unia przekazuje upoważnienie do połowów armatorowi lub jego agentowi. W przypadku gdy biura Unii są zamknięte, Republika Zielonego Przylądka może wydać upoważnienie do połowów bezpośrednio armatorowi lub jego agentowi i przesłać jego kopie Unii.

6. Wykaz statków upoważnionych do połowów

Po wydaniu upoważnienia do połowów Republika Zielonego Przylądka niezwłocznie opracowuje dla każdej kategorii statków ostateczny wykaz statków upoważnionych do połowów w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka. Wykaz ten jest niezwłocznie przekazywany krajowemu organowi odpowiedzialnemu za kontrolę połowów oraz Unii i zastępuje wykaz tymczasowy, o którym mowa w pkt 4.

7. Okres ważności upoważnienia do połowów

Upoważnienia do połowów są ważne jeden rok i są odnawialne.

Do celów określenia początku okresu ważności okres roczny oznacza:

(i) podczas pierwszego roku stosowania protokołu — okres od dnia jego wejścia w życie do dnia 31 grudnia tego samego roku;

(ii) następnie — każdy pełny rok kalendarzowy;

(iii) podczas ostatniego roku stosowania protokołu — okres od dnia 1 stycznia do dnia, w którym niniejszy protokół wygasa.

8. Przechowywanie upoważnień do połowów na statku

Upoważnienie do połowów musi stale znajdować się na statku.

Niemniej jednak statki są upoważnione do prowadzenia połowów od chwili wpisania do wykazu tymczasowego, o którym mowa w pkt 4. Statki te muszą stale przechowywać wykaz tymczasowy do chwili wydania upoważnienia do połowów.

9. Przeniesienie upoważnienia do połowów

Upoważnienie do połowów jest wydawane dla danego statku i nie podlega przeniesieniu.

Jednak w udowodnionych przypadkach siły wyższej, takich jak utrata statku lub przedłużające się unieruchomienie go z przyczyn poważnej awarii technicznej, i na wniosek Unii upoważnienie do połowów zastępuje się nowym upoważnieniem, wydanym dla statku podobnego do statku, który jest zastępowany.

Przeniesienia dokonuje się w drodze oddania upoważnienia do połowów przez armatora lub jego agenta w Republice Zielonego Przylądka oraz w drodze wydania przez Republikę Zielonego Przylądka w jak najkrótszym terminie upoważnienia do połowów zastępującego poprzednie. Upoważnienie do połowów jest wydawane w jak najkrótszym terminie armatorowi lub jego agentowi po oddaniu upoważnienia do połowów, które ma być zastąpione. Upoważnienie do połowów zaczyna obowiązywać z dniem oddania upoważnienia do połowów, które ma być zastąpione.

Republika Zielonego Przylądka aktualizuje w jak najkrótszym terminie wykaz statków upoważnionych do połowów. Nowy wykaz jest niezwłocznie przekazywany krajowemu organowi odpowiedzialnemu za kontrolę połowów oraz Unii.

10. Statki pomocnicze

Republika Zielonego Przylądka zezwala statkom rybackim na korzystanie ze statków pomocniczych z zastrzeżeniem przyjęcia przez Republikę Zielonego Przylądka przepisów regulujących działalność tych statków.

ROZDZIAŁ III

TECHNICZNE ŚRODKI OCHRONY

Środki techniczne stosowane w odniesieniu do statków posiadających upoważnienie do połowów dotyczące obszaru połowowego, narzędzi połowowych i przyłowów są określone dla każdej kategorii połowów w kartach technicznych znajdujących się w dodatku 2.

Statki stosują się do wszelkich zaleceń ICCAT.

Zgodnie z zaleceniami ICCAT Strony starają się ograniczyć wielkość przypadkowych połowów żółwi, ptaków morskich i innych gatunków, które nie są celem połowów. Statki Unii zapewniają, aby przypadkowo złowione okazy takich gatunków zostały uwolnione w celu zmaksymalizowania ich szans przetrwania.

ROZDZIAŁ IV

SYSTEM DEKLARACJI POŁOWÓW

1. Dziennik połowowy

Kapitan statku Unii, który prowadzi połowy w ramach umowy, prowadzi dziennik połowowy, którego wzór dla każdej kategorii połowów znajduje się w dodatku 4.

Kapitan wypełnia dziennik połowowy każdego dnia przebywania statku w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka.

Kapitan zapisuje każdego dnia w dzienniku połowowym ilość każdego gatunku określonego za pomocą kodu Alfa 3 FAO złowioną i zatrzymaną na statku, wyrażoną w kg masy w relacji pełnej lub, w razie potrzeby, w liczbie sztuk. W odniesieniu do każdego głównego gatunku kapitan wymienia również połowy o wyniku zerowym.

W razie potrzeby kapitan zapisuje również codziennie w dzienniku połowowym ilości każdego gatunku wyrzucone do morza, wyrażone w kg masy w relacji pełnej lub, w razie potrzeby, w liczbie sztuk.

Dziennik połowowy wypełniany jest w sposób czytelny, wielkimi literami i podpisywany przez kapitana.

Kapitan odpowiada za dokładność danych wpisanych do dziennika połowowego.

2. Deklaracje połowowe

Kapitan deklaruje połowy statku poprzez złożenie Republice Zielonego Przylądka dzienników połowowych odpowiadających obecności statku w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka.

Dzienniki połowowe składa się w następujący sposób:

(i) w przypadku zawinięcia do portu Republiki Zielonego Przylądka — oryginał każdego dziennika połowowego składa się miejscowemu przedstawicielowi Republiki Zielonego Przylądka, który pisemnie potwierdza odbiór;

(ii) w przypadku wyjścia z obszaru połowowego Republiki Zielonego Przylądka bez uprzedniego zawijania do któregoś z portów Republiki Zielonego Przylądka — oryginał każdego dziennika połowowego jest przesyłany w terminie czternastu dni po zawinięciu do jakiegokolwiek innego portu, a w każdym razie w terminie trzydziestu dni od dnia wyjścia z obszaru połowowego Republiki Zielonego Przylądka: a) pismem wysłanym do Republiki Zielonego Przylądka; b) faksem na numer podany przez Republikę Zielonego Przylądka; lub c) pocztą elektroniczną.

Z chwilą gdy Republika Zielonego Przylądka będzie w stanie przyjmować deklaracje połowowe pocztą elektroniczną, kapitan będzie przesyłał dzienniki połowowe Republice Zielonego Przylądka na adres elektroniczny podany przez Republikę Zielonego Przylądka. Republika Zielonego Przylądka potwierdzi niezwłocznie odbiór zwrotną pocztą elektroniczną.

W odniesieniu do sejnerów tuńczykowych i taklowców powierzchniowych kapitan przesyła również kopie wszystkich dzienników połowowych do jednego z następujących instytutów naukowych:

(i) IRD (Institut de recherche pour le développement);

(ii) IEO (Instituto Español de Oceanografia);

(iii) IPMA (Instituto Português do Mar e da Atmosfèra); lub

(iv) INDP (Instituto Nacional de Desenvolvimento das Pescas).

Powrót statku do obszaru połowowego Republiki Zielonego Przylądka w okresie ważności posiadanego przez ten statek upoważnienia do połowów łączy się ze sporządzeniem nowej deklaracji połowowej.

W przypadku naruszenia przepisów dotyczących deklaracji połowowej Republika Zielonego Przylądka może zawiesić upoważnienie do połowów dla danego statku do czasu otrzymania brakujących deklaracji połowowych i ukarać armatora zgodnie z odnośnymi przepisami obowiązującego prawa krajowego. W przypadku ponownego nieposzanowania przepisów Republika Zielonego Przylądka może odmówić odnowienia upoważnienia do połowów. Republika Zielonego Przylądka informuje niezwłocznie Unię o wszelkich karach nałożonych w takich okolicznościach.

3. Przejście na system elektroniczny

Strony postanawiają wprowadzić elektroniczny dziennik połowowy oraz elektroniczny system sprawozdawczości dotyczący wszystkich danych odnoszących się do połowów (ERS), zgodnie z wytycznymi zamieszczonymi w dodatku 6. Strony wspólnie określą szczegółowe sposoby wdrożenia tego systemu, mając na celu uruchomienie go od dnia 1 września 2015 r.

4. Końcowe rozliczenie opłat za sejnery tuńczykowe i taklowce powierzchniowe

Do momentu wprowadzenia elektronicznego systemu przewidzianego w ust. 3 państwa członkowskie powiadamiają Komisję Europejską, najpóźniej do dnia 15 czerwca każdego roku, o masie połowów dokonanych w roku poprzednim, potwierdzonej przez instytuty naukowe, o których mowa w pkt 2. Unia określa dla każdego sejnera tuńczykowego i taklowca powierzchniowego, w oparciu o ich deklaracje połowowe, rozliczenie końcowe opłat należnych od statku z tytułu rocznej kampanii połowowej za rok poprzedni. Unia przekazuje to rozliczenie końcowe Republice Zielonego Przylądka i armatorowi za pośrednictwem państw członkowskich przed dniem 31 lipca danego roku.

Od momentu faktycznego wprowadzenia w życie systemu elektronicznego, o którym mowa w pkt 3, Unia określa dla każdego klipra tuńczykowego, sejnera tuńczykowego i taklowca powierzchniowego, w oparciu o raporty połowowe przechowywane przez Centra Monitorowania Rybołówstwa (CMR) państwa bandery, rozliczenie końcowe opłat należnych od statku z tytułu rocznej kampanii połowowej za poprzedni rok kalendarzowy. Unia przekazuje to rozliczenie końcowe Republice Zielonego Przylądka i armatorowi przed dniem 31 marca danego roku.

W obu przypadkach w terminie trzydziestu dni od dnia tego przekazania Republika Zielonego Przylądka może zakwestionować rozliczenie końcowe w oparciu o należyte elementy uzasadniające. W razie sporu Strony przeprowadzają wzajemne konsultacje w ramach wspólnego komitetu. Jeżeli Republika Zielonego Przylądka nie zgłosi zastrzeżeń w terminie trzydziestu dni, rozliczenie końcowe uznaje się za przyjęte.

Jeżeli wartość rozliczenia końcowego jest wyższa niż opłata ryczałtowa płatna z góry w celu uzyskania upoważnienia do połowów, armator wpłaca saldo Republice Zielonego Przylądka najpóźniej dnia 30 września danego roku. Jeżeli zaś wartość rozliczenia końcowego jest niższa niż opłata ryczałtowa płatna z góry, różnica nie jest zwracana armatorowi.

ROZDZIAŁ V

WYŁADUNKI I PRZEŁADUNKI

1. Powiadomienie

Kapitan statku Unii, który chce dokonać wyładunku w którymś z portów Republiki Zielonego Przylądka lub przeładować połowy dokonane w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka, musi powiadomić o tym Republikę Zielonego Przylądka co najmniej na 24 godziny przed wyładunkiem lub przeładunkiem, podając:

a) nazwę statku rybackiego, który ma dokonać wyładunku lub przeładunku;

b) port wyładunku lub przeładunku;

c) planowany dzień i godzinę wyładunku lub przeładunku;

d) ilości (wyrażone w kg masy w relacji pełnej lub, w razie potrzeby, w liczbie sztuk) każdego gatunku, który ma być wyładowany lub przeładowany (określonego za pomocą kodu Alfa 3 FAO);

e) w przypadku przeładunku — nazwę statku przyjmującego;

f) świadectwo sanitarne statku przyjmującego.

Przeładunek musi odbywać się na wodach któregoś z upoważnionych do tego portów Republiki Zielonego Przylądka. Przeładunek na morzu jest zakazany.

Nieposzanowanie tych przepisów pociąga za sobą nałożenie sankcji przewidzianych w tym zakresie przez ustawodawstwo Republiki Zielonego Przylądka.

2. Zachęty do wyładunków

Aby przyczynić się do rozwoju sektora gospodarki rybnej Republiki Zielonego Przylądka i wzmocnienia pozytywnych efektów gospodarczych i społecznych umowy, w szczególności w zakresie przetwarzania i podnoszenia wartości produktów rybołówstwa, Strony przeprowadzają konsultacje w celu opracowania strategii zwiększania wyładunków floty Unii.

Armatorzy, którzy dokonują połowów tuńczyka, starają się wyładowywać część połowów dokonanych na wodach Republiki Zielonego Przylądka. Wyładowane połowy mogą zostać sprzedane lokalnym przedsiębiorstwom po cenach określonych w drodze negocjacji między podmiotami gospodarczymi.

Realizacja strategii mającej na celu zwiększenie wyładunków, jak również faktyczna operacyjność infrastruktury portowej i przetwórczej będą przedmiotem regularnego monitoringu ze strony wspólnego komitetu po konsultacjach z zainteresowanymi stronami.

Statkom Unii posiadającym upoważnienie do połowów zgodnie z niniejszym protokołem, które dokonują wyładunku połowów tuńczyka w portach Republiki Zielonego Przylądka, przysługuje obniżka opłaty o 10 EUR za każdą wyładowaną tonę. Dodatkowa obniżka o 10 EUR za tonę zostaje przyznana w przypadku sprzedaży produktów rybołówstwa zakładowi przetwórczemu Republiki Zielonego Przylądka. Mechanizm ten stosuje się do wysokości maksymalnie 50 % rozliczenia końcowego połowów.

Dokumenty potwierdzające wyładunek lub sprzedaż są przekazywane Dyrekcji Generalnej ds. Rybołówstwa. Po ich zatwierdzeniu armatorzy, których to dotyczy, zostają powiadomieni za pośrednictwem Unii o kwotach, które zostaną im zwrócone. Kwoty te odlicza się od opłat należnych z tytułu przyszłych wniosków o wydanie licencji.

ROZDZIAŁ VI

KONTROLA

1. Wejście na obszar połowowy i wyjście z niego

Każde wejście statku Unii posiadającego upoważnienie do połowów na obszar połowowy Republiki Zielonego Przylądka i wyjście z niego muszą być zgłoszone Republice Zielonego Przylądka w terminie sześciu godzin przed wejściem lub wyjściem.

Zgłaszając wejście lub wyjście, statek podaje w szczególności:

(i) planowany dzień, godzinę i punkt wejścia lub wyjścia;

(ii) ilości każdego gatunku znajdujące się na statku, określone za pomocą kodu Alfa 3 FAO oraz wyrażone w kg masy w relacji pełnej lub, w razie potrzeby, w liczbie sztuk;

(iii) zestawienie form produktów.

Zgłoszenie odbywa się w pierwszej kolejności pocztą elektroniczną lub, jeśli jest to niemożliwe, faksem lub drogą radiową, na adres elektroniczny, numer faksu lub częstotliwość podane przez Republikę Zielonego Przylądka. Republika Zielonego Przylądka powiadamia niezwłocznie odnośne statki i Unii o wszelkiej zmianie adresu elektronicznego, numeru faksu lub częstotliwości.

Każdy statek przyłapany na prowadzeniu połowów w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka bez uprzedniego zgłoszenia swojej obecności jest uważany za statek dokonujący połowów bez upoważnienia.

2. Inspekcja na morzu

Inspekcji na morzu w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka, prowadzonej w odniesieniu do statków Unii posiadających upoważnienie do połowów, będą dokonywać statki i inspektorzy Republiki Zielonego Przylądka, co do których istnieje możliwość jednoznacznej identyfikacji jako odpowiedzialnych za kontrolę połowów.

Przed wejściem na statek inspektorzy Republiki Zielonego Przylądka uprzedzają statek Unii o decyzji przeprowadzenia inspekcji. Inspekcji dokonuje maksymalnie dwóch inspektorów, którzy mają obowiązek przedstawić swoją tożsamość i kwalifikacje jako inspektorzy przed rozpoczęciem inspekcji.

Inspektorzy Republiki Zielonego Przylądka pozostaną na statku Unii jedynie przez okres niezbędny do wykonania zadań związanych z inspekcją. Dokonają oni inspekcji w sposób ograniczający do minimum jej skutki dla statku, prowadzonej przez niego działalności połowowej i ładunku.

Republika Zielonego Przylądka może zezwolić Unii na uczestniczenie w inspekcji na morzu w roli obserwatora.

Kapitan statku Unii ułatwia wejście na pokład i wykonywanie pracy inspektorom Republiki Zielonego Przylądka.

Na zakończenie każdej inspekcji inspektorzy Republiki Zielonego Przylądka sporządzają sprawozdanie z inspekcji. Kapitan statku Unii ma prawo wnieść uwagi do sprawozdania z inspekcji. Sprawozdanie z inspekcji jest podpisywane przez inspektora, który je sporządził, oraz przez kapitana statku Unii.

Inspektorzy Republiki Zielonego Przylądka przekazują kopię sprawozdania z inspekcji kapitanowi statku Unii przed zejściem ze statku. Republika Zielonego Przylądka przesyła Unii kopię sprawozdania z inspekcji w terminie ośmiu dni od zakończenia inspekcji.

3. Inspekcje w porcie

Inspekcji w porcie na statkach Unii, które dokonują na wodach jednego z portów Republiki Zielonego Przylądka wyładunku lub przeładunku połowów dokonanych w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka, dokonują inspektorzy Republiki Zielonego Przylądka, których można jednoznacznie zidentyfikować jako odpowiedzialnych za kontrole połowów.

Inspekcji dokonuje maksymalnie dwóch inspektorów, którzy mają obowiązek przedstawić swoją tożsamość i kwalifikacje jako inspektorzy przed rozpoczęciem inspekcji. Inspektorzy Republiki Zielonego Przylądka pozostają na statku Unii jedynie przez okres niezbędny do wykonania zadań związanych z inspekcją i przeprowadzą inspekcję w sposób ograniczający do minimum jej skutki dla statku, dokonywanego przez statek wyładunku lub przeładunku oraz dla ładunku.

Republika Zielonego Przylądka może zezwolić Unii na uczestniczenie w inspekcji w porcie w roli obserwatora.

Kapitan statku Unii ułatwia wykonywanie pracy inspektorom Republiki Zielonego Przylądka.

Na zakończenie każdej inspekcji inspektorzy Republiki Zielonego Przylądka sporządzają sprawozdanie z inspekcji. Kapitan statku Unii ma prawo wnieść uwagi do sprawozdania z inspekcji. Sprawozdanie z inspekcji jest podpisywane przez inspektora, który je sporządził, oraz przez kapitana statku Unii.

Inspektorzy Republiki Zielonego Przylądka przekazują kopię sprawozdania z inspekcji kapitanowi statku Unii tuż po zakończeniu inspekcji. Republika Zielonego Przylądka przesyła Unii kopię sprawozdania z inspekcji w terminie ośmiu dni od zakończenia inspekcji

ROZDZIAŁ VII

SATELITARNY SYSTEM MONITOROWANIA STATKÓW (VMS)

1. Komunikaty dotyczące pozycji statków — system VMS

Podczas przebywania w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka statki Unii posiadające upoważnienie do połowów muszą być wyposażone w satelitarny system monitorowania statków (VMS), który zapewnia automatyczne, stałe i cogodzinne przekazywanie informacji o ich pozycji do CMR ich państwa bandery.

Każdy komunikat o pozycji musi zawierać:

a) identyfikację statku;

b) ostatnią pozycję geograficzną statku (długość, szerokość geograficzna) z marginesem błędu pozycji poniżej 500 metrów i przedziałem ufności wynoszącym 99 %;

c) dzień i godzinę zarejestrowania pozycji;

d) prędkość i kurs statku;

e) oraz musi być skonfigurowany w formacie podanym w dodatku 5.

Pierwsza pozycja zarejestrowana po wejściu do obszaru połowowego Republiki Zielonego Przylądka będzie oznaczona kodem „ENT”. Wszystkie następne pozycje będą oznaczone kodem „POS”, z wyjątkiem pierwszej pozycji zarejestrowanej po wyjściu z obszaru połowowego Republiki Zielonego Przylądka, która będzie oznaczona kodem „EXI”.

CMR państwa bandery zapewnia automatyczne przetwarzanie i, w razie potrzeby, elektroniczne przesyłanie komunikatów o pozycji. Komunikaty o pozycji powinny być rejestrowane w sposób bezpieczny i przechowywane przez okres trzech lat.

2. Przesyłanie informacji przez statek w przypadku awarii systemu VMS

Kapitan powinien stale zapewniać, aby system VMS był w pełni sprawny, a komunikaty o pozycji prawidłowo przekazywane do CMR państwa bandery.

W razie awarii system VMS statku będzie naprawiony lub zastąpiony w terminie jednego miesiąca. Po upływie tego terminu statek przestanie być upoważniony do prowadzenia połowów w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka.

Statki z uszkodzonym systemem VMS, które prowadzą połowy w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka, powinny przekazywać komunikaty o pozycji do CMR państwa bandery pocztą elektroniczną, droga radiową lub faksem z częstotliwością co najmniej co cztery godziny, podając wszelkie wymagane informacje.

3. Bezpieczne przesyłanie komunikatów o pozycji do Republiki Zielonego Przylądka

CMR państwa bandery przesyła automatycznie komunikaty o pozycji odnośnych statków do CMR Republiki Zielonego Przylądka. CMR państwa bandery i CMR Republiki Zielonego Przylądka przekazują sobie nawzajem swoje kontaktowe adresy elektroniczne oraz informują się niezwłocznie o wszelkich zmianach tych adresów.

Przesyłanie komunikatów o pozycji pomiędzy CMR państwa bandery i CMR Republiki Zielonego Przylądka odbywa się drogą elektroniczną zgodnie z systemem bezpiecznej komunikacji.

CMR Republiki Zielonego Przylądka informuje niezwłocznie CMR państwa bandery i Unię o wszelkich następujących po sobie zakłóceniach w odbiorze komunikatów o pozycji statku posiadającego upoważnienie do połowów w przypadku gdy odnośny statek nie zgłosił swojego wyjścia z obszaru połowowego.

4. Nieprawidłowe działanie systemu łączności

Republika Zielonego Przylądka zapewnia zgodność swojego sprzętu elektronicznego ze sprzętem CMR państwa bandery oraz informuje niezwłocznie Unię o wszelkich zakłóceniach w łączności i w odbiorze komunikatów o pozycji w celu jak najszybszego znalezienia rozwiązania technicznego. Wszelkie ewentualne spory będą rozstrzygane przez wspólny komitet.

Kapitan zostanie uznany za odpowiedzialnego za wszelką dowiedzioną interwencję w systemie VMS mającą na celu zakłócenie funkcjonowania systemu lub sfałszowanie komunikatów o pozycji. Wszelkie naruszenie przepisów podlega karom przewidzianym w obowiązujących przepisach Republiki Zielonego Przylądka.

5. Zmiana częstotliwości wysyłania komunikatów o pozycji

Na podstawie uzasadnionych przesłanek, które wskazują na istnienie naruszenia, Republika Zielonego Przylądka może zwrócić się z prośbą do CMR państwa bandery, wysyłając kopię prośby do Unii, o skrócenie do trzydziestu minut przerw pomiędzy kolejnymi komunikatami o pozycji statku w okresie wyznaczonym do przeprowadzenia dochodzenia. Republika Zielonego Przylądka powinna przesłać odnośne dowody do CMR państwa bandery i Unii. CMR państwa bandery wysyła niezwłocznie z nową częstotliwością komunikaty o pozycji do Republiki Zielonego Przylądka.

Po zakończeniu okresu wyznaczonego na prowadzenie dochodzenia Republika Zielonego Przylądka informuje CMR państwa bandery i Unię o ewentualnych czynnościach następczych.

ROZDZIAŁ VIII

NARUSZENIA PRZEPISÓW

1. Postępowanie w stosunku do naruszenia przepisów

Wszelkie naruszenie przepisów przez statek Unii posiadający upoważnienie do połowów zgodnie z niniejszym załącznikiem powinno być wymienione w sprawozdaniu z inspekcji.

Podpisanie sprawozdania z inspekcji przez kapitana nie przesądza o prawie przysługującym armatorowi do obrony przed zarzutem zgłoszonego naruszenia przepisów.

2. Zatrzymanie statku — spotkanie informacyjne

Jeżeli w obowiązujących przepisach Republiki Zielonego Przylądka przewidziano to w odniesieniu do zgłoszonego naruszenia, każdy statek Unii, który naruszył przepisy, może być zmuszony do wstrzymania swojej działalności połowowej i, jeśli znajduje się na morzu, do powrotu do któregoś z portów Republiki Zielonego Przylądka.

Republika Zielonego Przylądka powiadamia Unię w terminie maksymalnie jednego dnia roboczego o każdym zatrzymaniu statku Unii posiadającego upoważnienie do połowów. Powiadomieniu temu towarzyszą elementy uzasadniające zatrzymanie.

Przed podjęciem jakiegokolwiek środka przeciwko kapitanowi lub załodze statku bądź ładunkowi, poza działaniami mającymi na celu zachowanie dowodów, na wniosek Unii Republika Zielonego Przylądka przeprowadza w terminie jednego dnia roboczego od otrzymania informacji o zatrzymaniu statku spotkanie informacyjne mające na celu wyjaśnienie faktów, które doprowadziły do zatrzymania statku, oraz przedstawienie ewentualnych działań następczych. W spotkaniu informacyjnym może wziąć udział przedstawiciel państwa bandery.

3. Kary za naruszenie przepisów — postępowanie ugodowe

Karę za zgłoszone naruszenie przepisów wyznacza Republika Zielonego Przylądka zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi.

Jeżeli rozstrzygnięcie kwestii naruszenia przepisów wymaga postępowania sądowego, przed jego rozpoczęciem i o ile naruszenie nie posiada znamion przestępstwa, wszczyna się postępowanie ugodowe pomiędzy Republiką Zielonego Przylądka a Unią w celu określenia treści i poziomu kary. W postępowaniu ugodowym może wziąć udział przedstawiciel państwa bandery. Postępowanie ugodowe kończy się najpóźniej trzy dni po zgłoszeniu zatrzymania statku.

4. Postępowanie sądowe — gwarancja bankowa

Jeżeli postępowanie ugodowe nie powiedzie się, a sprawa dotycząca naruszenia przepisów zostaje wniesiona przed właściwy organ sądowy, armator statku, który naruszył przepisy, składa gwarancję bankową w banku wyznaczonym przez Republikę Zielonego Przylądka, której wysokość ustalona przez Republikę Zielonego Przylądka pokrywa koszty związane z zatrzymaniem statku, szacowaną grzywną i ewentualnymi odszkodowaniami wyrównawczymi. Gwarancja bankowa pozostaje zablokowana do czasu zakończenia postępowania sądowego.

Gwarancja bankowa zostaje zwolniona i zwrócona armatorowi niezwłocznie po wydaniu orzeczenia:

a) w całości, jeśli nie zastosowano żadnej kary;

b) do wysokości salda, jeśli kara skutkowała grzywną nieprzekraczającą gwarancji bankowej.

Republika Zielonego Przylądka informuje Unię o wynikach postępowania sądowego w terminie ośmiu dni od wydania orzeczenia.

5. Zwolnienie statku i załogi

Statek i jego załoga mogą opuścić port po uregulowaniu kary wynikającej z postępowania ugodowego lub po złożeniu gwarancji bankowej.

ROZDZIAŁ IX

ZAOKRĘTOWANIE MARYNARZY

1. Liczba marynarzy, którzy mają być zaokrętowani

Podczas kampanii połowowej w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka statki Unii zaokrętowują marynarzy Republiki Zielonego Przylądka w następujących limitach:

a) flota sejnerów tuńczykowych zaokrętowuje co najmniej sześciu marynarzy;

b) flota kliprów tuńczykowych zaokrętowuje co najmniej dwóch marynarzy;

c) flota taklowców powierzchniowych zaokrętowuje co najmniej pięciu marynarzy.

Armatorzy statków Unii dokładają starań, aby zaokrętować dodatkowych marynarzy Republiki Zielonego Przylądka.

2. Swoboda wyboru marynarzy

Republika Zielonego Przylądka posiada wykaz swoich marynarzy kwalifikujących się do zaokrętowania na statki Unii.

Armator lub jego agent mają swobodę wyboru, których marynarzy Republiki Zielonego Przylądka figurujących w wykazie zaokrętować. Informują Republikę Zielonego Przylądka o stanowisku zajmowanym przez nich w załodze.

3. Umowy o zatrudnienie marynarzy

Umowa o pracę marynarzy Republiki Zielonego Przylądka jest zawierana przez armatora lub jego agenta oraz marynarza lub ewentualnie reprezentujący go związek zawodowy. Umowa jest zatwierdzana przez organ administracji morskiej Republiki Zielonego Przylądka. Umowa określa dzień i port zaokrętowania.

Umowy o pracę zapewniają marynarzom korzystanie z systemu zabezpieczeń społecznych, który obowiązuje w Republice Zielonego Przylądka. Zawiera ona ubezpieczenie na wypadek śmierci, ubezpieczenie zdrowotne i od nieszczęśliwych wypadków.

Strony umowy otrzymują jej kopię.

Do marynarzy Republiki Zielonego Przylądka ma zastosowanie Deklaracja Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) dotycząca podstawowych zasad i praw w pracy. Dotyczy to w szczególności swobody zrzeszania się i rzeczywistego uznawania prawa do zbiorowych negocjacji oraz zniesienia dyskryminacji w odniesieniu do zatrudnienia i zawodu.

4. Wynagrodzenie marynarzy

Wynagrodzenie marynarzy Republiki Zielonego Przylądka pokrywają armatorzy. Jego wysokość ustala się przed wydaniem upoważnienia do połowów oraz za obopólną zgodą armatora lub jego agenta i Republiki Zielonego Przylądka.

Wynagrodzenie marynarzy nie może być niższe od wynagrodzenia stosowanego dla załóg statków krajowych, ani nie może pozostawać poniżej standardów przewidzianych przez MOP.

5. Obowiązki marynarza

Marynarz musi stawić się przed kapitanem przydzielonego mu statku w przeddzień zaokrętowania, którego datę wskazano w jego umowie o pracę. Kapitan informuje marynarza o dniu i godzinie zaokrętowania. Jeżeli marynarz zmienia zdanie lub nie stawia się w dniu i o godzinie wyznaczonej do zaokrętowania, jego umowę o pracę uznaje się za rozwiązaną, a armator jest automatycznie zwolniony z obowiązku zaokrętowania marynarza. W takim przypadku na armatora nie może być nałożona żadna grzywna pieniężna ani obowiązek odszkodowania.

6. Niezaokrętowanie marynarzy Republiki Zielonego Przylądka

Armatorzy, którzy nie zaokrętują marynarzy Republiki Zielonego Przylądka, uiszczą przed dniem 30 września danego roku kwotę ryczałtową w wysokości 20 EUR za dzień przebywania ich statków w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka w odniesieniu do każdego marynarza poniżej liczby ustalonej na początku niniejszego rozdziału.

ROZDZIAŁ X

OBSERWATORZY Z REPUBLIKI ZIELONEGO PRZYLĄDKA

1. Obserwacja działalności połowowej

Statki posiadające upoważnienie do połowów są objęte systemem obserwacji ich działalności połowowej wykonywanej w ramach umowy.

System ten jest zgodny z postanowieniami określonymi w zaleceniach przyjętych przez ICCAT.

2. Wyznaczone statki i obserwatorzy

Republika Zielonego Przylądka wyznacza statki Unii, które muszą przyjąć na pokład obserwatora, oraz obserwatora, który jest im przydzielony, w terminie maksymalnie piętnastu dni przed planowanym dniem zaokrętowania obserwatora.

Z chwilą wydania upoważnienia do połowów Republika Zielonego Przylądka informuje Unię i armatora lub jego agenta o wyznaczonych statkach i obserwatorach, jak również o czasie przebywania obserwatora na każdym statku. Republika Zielonego Przylądka informuje niezwłocznie Unię i armatora lub jego agenta o wszelkich zmianach dotyczących wyznaczonych statków i obserwatorów.

Republika Zielonego Przylądka postara się nie wyznaczać obserwatorów na statki, które posiadają już obserwatora na pokładzie lub które mają już obowiązek formalny zaokrętowania obserwatora podczas danej kampanii połowowej, w ramach prowadzenia działalności połowowej w obszarach innych niż obszar połowowy Republiki Zielonego Przylądka.

Czas przebywania obserwatora na statku nie może przekraczać czasu niezbędnego do wykonania przez niego swoich obowiązków.

3. Ryczałtowe wsparcie finansowe

W momencie uiszczania opłaty armator wypłaca Republice Zielonego Przylądka ryczałtową kwotę w wysokości 200 EUR rocznie za każdy statek.

4. Wynagrodzenie obserwatora

Koszt wynagrodzenia obserwatora i składek na ubezpieczenie społeczne pokrywa Republika Zielonego Przylądka.

5. Warunki zaokrętowania

Warunki zaokrętowania obserwatora, w szczególności czas jego przebywania na statku, są uzgodnione za obopólną zgodą przez armatora lub jego agenta i Republikę Zielonego Przylądka.

Obserwator jest traktowany na pokładzie tak jak oficer. Jednakże przy zakwaterowaniu obserwatora na statku uwzględnia się strukturę techniczną statku.

Koszty zakwaterowania i wyżywienia na statku pokrywa armator.

Kapitan podejmuje wszelkie dostępne środki w celu zapewnienia obserwatorowi bezpieczeństwa fizycznego i psychicznego przy wykonywaniu jego zadań.

Obserwatorowi udostępnia się wszelkie urządzenia niezbędne do wypełniania jego obowiązków. Zapewnia mu się dostęp do środków komunikacji niezbędnych do wypełniania jego zadań, do dokumentów związanych bezpośrednio z prowadzeniem działalności połowowej przez statek, a w szczególności do dziennika połowowego i do dziennika nawigacyjnego, a także do części statku bezpośrednio związanych z wykonywanymi przez niego zadaniami.

6. Obowiązki obserwatora

Podczas przebywania na statku obserwator:

a) podejmuje wszelkie odpowiednie działania, aby nie zakłócać ani nie utrudniać prowadzenia połowów;

b) szanuje materiały i sprzęt znajdujące się na statku;

c) zachowuje poufność wszelkich dokumentów należących do danego statku.

7. Zaokrętowanie obserwatora na statku i opuszczenie przez niego statku

Obserwator zaokrętowuje się w porcie wybranym przez armatora.

Armator lub jego agent informują Republikę Zielonego Przylądka na dziesięć dni przed zaokrętowaniem o dniu, godzinie i porcie zaokrętowania obserwatora. Jeżeli obserwator zaokrętowuje się za granicą, jego koszty dotarcia do portu zaokrętowania pokrywa armator.

Jeżeli obserwator nie stawi się do zaokrętowania w terminie dwunastu godzin po planowanym dniu i godzinie, armator jest automatycznie zwolniony z obowiązku zaokrętowania tego obserwatora. Statek może opuścić port i rozpocząć działania połowowe.

Jeżeli obserwator nie opuści statku w którymś z portów Republiki Zielonego Przylądka, armator pokrywa koszty jak najszybszego powrotu obserwatora do Republiki Zielonego Przylądka.

8. Zadania obserwatora

Obserwator wykonuje następujące zadania:

a) obserwuje działalność połowową prowadzoną przez statek;

b) weryfikuje pozycję statku podczas wykonywania działań połowowych;

c) pobiera próbki biologiczne w ramach programu naukowego;

d) sporządza wykaz używanych narzędzi połowowych;

e) sprawdza dane połowowe połowów prowadzonych w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka zarejestrowane w dzienniku połowowym;

f) sprawdza procentowy udział przyłowów i szacuje poziom odrzutów;

g) przekazuje swoje obserwacje drogą radiową, faksem lub pocztą elektroniczną co najmniej raz na tydzień podczas prowadzenia przez statek połowów w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka, z podaniem wielkości głównych połowów i przyłowów.

9. Ustalenia obserwatora

Przed opuszczeniem statku obserwator przedstawia kapitanowi statku swoje ustalenia. Kapitan statku ma prawo wnieść uwagi do ustaleń obserwatora. Ustalenia są podpisywane przez obserwatora i kapitana. Kapitan otrzymuje kopię ustaleń obserwatora.

Obserwator przekazuje swoje ustalenia Republice Zielonego Przylądka, która przesyła ich kopię Unii w terminie ośmiu dni po opuszczeniu statku przez obserwatora.

ROZDZIAŁ XI

ODPOWIEDZIALNOŚĆ OPERATORA

1. Operator zapewnia zdatność swoich statków do żeglugi i ich wyposażenie w odpowiednie wyposażenie ratunkowe oraz środki ratunkowe dla wszystkich pasażerów i członków załogi.

2. Operator posiada stosowną i pełną ochronę ubezpieczeniową statku, wykupioną w uznanym towarzystwie ubezpieczeniowym.

3. W przypadku gdy statek Unii jest uczestnikiem wypadku na morzu lub zdarzenia na wodach Republiki Zielonego Przylądka powodującego zanieczyszczenie i szkody dla środowiska, statek i operator niezwłocznie powiadamiają o tym władze Republiki Zielonego Przylądka. Jeżeli stwierdzone szkody są spowodowane przez statek operatora, operator ponosi odpowiedzialność w ramach mających zastosowanie krajowych i międzynarodowych przepisów i procedur.

DODATKI DO ZAŁĄCZNIKA Dodatek 1 — Wyłączna strefa ekonomiczna Republiki Zielonego Przylądka Dodatek 2 — Techniczne środki ochrony Dodatek 3 — Formularz wniosku o wydanie upoważnienia do połowów Dodatek 4 — Dziennik połowowy Dodatek 5 — Przekazywanie komunikatów VMS do Republiki Zielonego Przylądka Dodatek 6 — Wytyczne dotyczące zarządzania systemem elektronicznego przekazywania danych dotyczących połowów (system ERS) i jego wdrożenia

Dodatek 1 Wyłączna strefa ekonomiczna Republiki Zielonego Przylądka Wyłączna strefa ekonomiczna Republiki Zielonego Przylądka obejmuje obszar 200 mil morskich od następujących linii podstawowych Punkt Szerokość geograficzna północna Długość geograficzna zachodnia Wyspa A. 14° 48′ 43,17″ 24° 43′ 48,85″ I. Brava C-P1 a Rainha 14° 49′ 59,10″ 24° 45′ 33,11″ — C-P1 a Faja 14° 51′ 52,19″ 24° 45′ 09,19″ — D-P1 Vermelharia 16° 29′ 10,25″ 24° 19′ 55,87″ S. Nicolau E. 16° 36′ 37,32″ 24° 36′ 13,93″ Ilhéu Raso F-P1 a da Peça 16° 54′ 25,10″ 25° 18′ 11,00″ Santo Antão F. 16° 54′ 40,00″ 25° 18′ 32,00″ — G-P1 a Camarin 16° 55′ 32,98″ 25° 19′ 10,76″ — H-P1 a Preta 17° 02′ 28,66″ 25° 21′ 51,67″ — I-P1 A Mangrade 17° 03′ 21,06″ 25° 21′ 54,44″ — J-P1 a Portinha 17° 05′ 33,10″ 25° 20′ 29,91″ — K-P1 a do Sol 17° 12′ 25,21″ 25° 05′ 56,15″ — L-P1 a Sinagoga 17° 10′ 41,58″ 25° 01′ 38,24″ — M-Pta Espechim 16° 40′ 51,64″ 24° 20′ 38,79″ S. Nicolau N-Pta Norte 16° 51′ 21,13″ 22° 55′ 40,74″ Sal O-Pta Casaca 16° 50′ 01,69″ 22° 53′ 50,14″ — P-Ilhéu Cascalho 16° 11′ 31,04″ 22° 40′ 52,44″ Boa Vista P1-Ilhéu Baluarte 16° 09′ 05,00″ 22° 39′ 45,00″ — Q-Pta Roque 16° 05′ 09,83″ 22° 40′ 26,06″ — R-Pta Flamengas 15° 10′ 03,89″ 23° 05′ 47,90″ Maio S. 15° 09′ 02,21″ 23° 06′ 24,98″ Santiago T. 14° 54′ 10,78″ 23° 29′ 36,09″ — U-D. Maria Pia 14° 53′ 50,00″ 23° 30′ 54,50″ I. de Fogo V-Pta Pesqueiro 14° 48′ 52,32″ 24° 22′ 43,30″ I. Brava X-Pta Nho Martinho 14° 48′ 25,59 24° 42′ 34,92″ — Y = A 14° 48′ 43,17″ 24° 43′ 48,85″ Zgodnie z traktatem podpisanym w dniu 17 lutego 1993 r. między Republiką Zielonego Przylądka a Senegalem granicę morską z Senegalem wyznaczają następujące punkty: Punkty Szerokość geograficzna północna Długość geograficzna zachodnia A 13° 39′ 00″ 20° 04′ 25″ B 14° 51′ 00″ 20° 04′ 25″ C 14° 55′ 00″ 20° 00′ 00″ D 15° 10′ 00″ 19° 51′ 30″ E 15° 25′ 00″ 19° 44′ 50″ F 15° 40′ 00″ 19° 38′ 30″ G 15° 55′ 00″ 19° 35′ 40″ H 16° 04′ 05″ 19° 33′ 30″ Zgodnie z traktatem podpisanym w dniu 19 września 2003 r. między Republiką Zielonego Przylądka a Islamską Republiką Mauretańską granicę morską między tymi dwoma krajami wyznaczają następujące punkty: Punkty Szerokość geograficzna północna Długość geograficzna zachodnia H 16° 04,0′ 019° 33,5′ I 16° 17,0′ 019° 32,5′ J 16° 28,5′ 019° 32,5′ K 16° 38,0′ 019° 33,2′ L 17° 00,0′ 019° 32,1′ M 17° 06,0′ 019° 36,8′ N 17° 26,8′ 019° 37,9′ O 17° 31,9′ 019° 38,0′ P 17° 44,1′ 019° 38,0′ Q 17° 53,3′ 019° 38,0′ R 18° 02,5′ 019° 42,1′ S 18° 07,8′ 019° 44,2′ T 18° 13,4′ 019° 47,0′ U 18° 18,8′ 019° 49,0′ V 18° 24,0′ 019° 51,5′ X 18° 28,8′ 019° 53,8′ Y 18° 34,9′ 019° 56,0′ Z 18° 44,2′ 020° 00,0′

Dodatek 2 Techniczne środki ochrony 1. Środki mające zastosowanie do wszystkich kategorii: Gatunki objęte zakazem połowów: Zgodnie z Konwencją o ochronie gatunków wędrownych oraz rezolucjami ICCAT zakazane są połowy manty (Manta birostris), rekina olbrzymiego (Cetorhinus maximus), żarłacza białego (Carcharodon carcharias), alopiasa (Alopias superciliosus), głowomłota pospolitego z rodziny Sphyrnidae (z wyjątkiem łopatogłowa), żarłacza białopłetwego (Carcharhinus longimanus) i żarłacza jedwabistego (Carcharhinus falciformis). Zgodnie z przepisami krajowymi Republiki Zielonego Przylądka zakazane są połowy rekina wielorybiego (Rhincondon typus). Zakaz obcinania płetw rekinom: Zakazuje się obcinania płetw rekinom na pokładzie statków oraz zatrzymywania na pokładzie, przeładunku oraz wyładunku płetw rekina. Bez uszczerbku dla powyższego, aby ułatwić składowanie na pokładzie, płetwy rekinów mogą być częściowo podcięte i złożone płasko na tuszy, jednak przed wyładunkiem nie oddziela się ich od tuszy. Zakaz przeładunków na morzu: Przeładunek na morzu jest zakazany. Przeładunek musi odbywać się na wodach któregoś z upoważnionych do tego portów Republiki Zielonego Przylądka. 2. Środki szczególne ARKUSZ 1: KLIPRY TUŃCZYKOWE 1) Obszary połowowe: Wody poza obszarem 12 mil morskich mierzonym od linii podstawowej. 2) Dopuszczalne narzędzia połowowe: Wędy 3) Gatunki docelowe: Tuńczyk żółtopłetwy (Thunnus albacares), opastun (Thunnus obesus), bonito (Katsuwonus pelamis) Przyłowy: Przestrzeganie zaleceń ICCAT i FAO. ARKUSZ 2: SEJNERY TUŃCZYKOWE 1) Obszary połowowe: Wody poza obszarem 18 mil morskich mierzonym od linii podstawowej, z uwzględnieniem archipelagowego charakteru obszaru połowowego Republiki Zielonego Przylądka. 2) Dopuszczalne narzędzia połowowe: Niewód 3) Gatunki docelowe: Tuńczyk żółtopłetwy (Thunnus albacares), opastun (Thunnus obesus), bonito (Katsuwonus pelamis) Przyłowy: Przestrzeganie zaleceń ICCAT i FAO. ARKUSZ 3: TAKLOWCE POWIERZCHNIOWE 1) Obszary połowowe: Wody poza obszarem 18 mil morskich mierzonym od linii podstawowej. 2) Dopuszczalne narzędzia połowowe: Takle powierzchniowe 3) Gatunki docelowe: Włócznik (Xiphias gladius), żarłacz błękitny (Prionace glauca), tuńczyk żółtopłetwy (Thunnus albacares), opastun (Thunnus obesus) Przyłowy: Przestrzeganie zaleceń ICCAT i FAO. 3. Aktualizacja Obie strony przeprowadzają konsultacje w ramach wspólnego komitetu w celu aktualizacji tych technicznych środków ochrony na podstawie zaleceń naukowych.

Dodatek 3

Dodatek 4 Dziennik połowowy

Dodatek 5 Przekazywanie komunikatów VMS do Republiki Zielonego Przylądka RAPORT O POZYCJI Dane Kod Obowiązkowe/fakultatywne Uwagi Początek zapisu SR O Informacja systemowa — wskazuje początek wpisu Odbiorca AD O Dane dotyczące komunikatu — odbiorca. Kod ISO Alfa-3 kraju Nadawca FS O Dane dotyczące komunikatu — nadawca. Kod ISO Alfa-3 kraju Typ komunikatu TM O Dane dotyczące komunikatu — typ komunikatu „POS” Radiowy sygnał wywoławczy RC O Dane dotyczące statku — międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy statku Wewnętrzny numer referencyjny dla umawiającej się strony IR F Dane dotyczące statku — niepowtarzalny numer umawiającej się strony (kod ISO-3 państwa bandery, po którym następuje numer) Zewnętrzny numer rejestracyjny XR F Dane dotyczące statku — numer znajdujący się na burcie statku Państwo bandery FS F Dane dotyczące państwa bandery Szerokość geograficzna LA O Dane dotyczące pozycji statku — pozycja w stopniach i minutach N/S DDMM (WGS-84) Długość geograficzna LO O Dane dotyczące pozycji statku — pozycja w stopniach i minutach N/S DDMM (WGS-84) Data DA O Dane dotyczące pozycji statku — data zapisu pozycji UTC (RRRRMMDD) Godzina TI O Dane dotyczące pozycji statku — godzina zapisu pozycji UTC (HHMM) Koniec rejestracji ER O Informacja systemowa — wskazuje koniec zapisu Zestaw znaków: ISO 8859.1 Każda transmisja danych posiada następującą strukturę: podwójny ukośnik (//) i litery „SR” wskazują początek komunikatu; podwójny ukośnik (//) i kod pola wskazują początek elementu danych; pojedynczy ukośnik (/) oddziela kod od danych; pary danych są oddzielone spacją; znaki „ER” oraz podwójny ukośnik (//) na końcu wskazują koniec rejestracji. Dane fakultatywne muszą być wprowadzane między początkiem a końcem zapisu.