ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/309 z dnia 23 lutego 2017 r. ustalające informacje techniczne w odniesieniu do obliczania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i podstawowych środków własnych w odniesieniu do sprawozdań dla dat odniesienia od dnia 31 grudnia 2016 r. do dnia 30 marca 2017 r. zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (1).
(7)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie środków spożywczych. Prawodawstwa dotyczącego środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono we wprowadzeniu do rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
5)

w art. 145 dodaje się akapit w brzmieniu: „W odniesieniu do projektów realizowanych w ramach Funduszu Badawczego Węgla i Stali ustanowionego protokołem nr 37 do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej na podstawie umów o udzielenie dotacji podpisanych przed zakończeniem okresu przejściowego zastosowanie mają obowiązujące przepisy prawa Unii w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie, także po zakończeniu okresu przejściowego, aż do zakończenia projektów. Mające zastosowanie przepisy prawa Unii obejmują w szczególności następujące przepisy, a także wszelkie zmiany do nich, bez względu na datę przyjęcia, wejścia w życie lub rozpoczęcia stosowania zmian: a) decyzje Rady 2003/76/WE, 2003/77/WE i 2008/376/WE; b) akty, o których mowa w art. 138 ust. 2 lit. a), c), d) i e).”;
(3)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa regulującego zagadnienia weterynaryjne. Prawodawstwa dotyczącego zagadnień weterynaryjnych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
(2)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie spraw weterynaryjnych oraz pasz i środków spożywczych. Prawodawstwa dotyczącego spraw weterynaryjnych oraz pasz i środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
(2)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie napojów spirytusowych. Prawodawstwa dotyczącego napojów spirytusowych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono we wprowadzeniu do rozdziału XXVII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/2324 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej glifosat, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz w sprawie zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (1).
c)

w odniesieniu do towarów, które mają zostać zgłoszone jako towary, co do których nie istnieje ryzyko późniejszego przemieszczenia do Unii, wnioskodawca musi wykazać, że posiada wysoki poziom kontroli swoich operacji i przepływu towarów zapewniony przez system zarządzania rejestrem handlowym oraz – w stosownych przypadkach – transportowym, co umożliwia przeprowadzanie właściwych kontroli oraz dostarczenie odpowiednich dowodów na poparcie zobowiązania, o którym mowa w art. 6 lit. b).
(8)

W tym kontekście Singapur i Unia zgadzają się, że wnioski złożone od dnia 21 listopada 2019 r. – w ramach systemu kwalifikacji praw – w celu zmiany ochrony oznaczeń geograficznych zarejestrowanych w Singapurze z powodów określonych w art. 10.22 ust. 5 umowy lub z powodów innych niż te, o których mowa w art. 10.22 umowy, nie powinny zmieniać ochrony przyznanej oznaczeniom geograficznym wymienionym w załączniku 10-B do umowy, zanim Komitet ds. Handlu będzie miał możliwość omówienia zasadności zmian, jakie przyjęcie takich wniosków może za sobą pociągnąć w odniesieniu do umieszczenia oznaczeń geograficznych w załączniku 10-B do umowy.
8.

w pkt „4. Ogólne aspekty związane z handlem” po pozycji „Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 z dnia 25 października 2012 r. wprowadzające ogólny system preferencji taryfowych i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 732/2008” dodaje się uwagę w brzmieniu: „Bez uszczerbku dla faktu, że preferencje taryfowe dla kwalifikujących się państw zgodnie z unijnym ogólnym systemem preferencji taryfowych mają zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do Irlandii Północnej: — odniesień do »państwa członkowskiego« w art. 9 ust. 1 lit. c) ppkt (ii) oraz w rozdziale VI [Przepisy dotyczące środków ochronnych i nadzoru] rozporządzenia (UE) nr 978/2012 nie należy rozumieć jako obejmujących Zjednoczone Królestwo w odniesieniu do Irlandii Północnej; — odniesień do »rynku Unii« w art. 2 lit. k) i w rozdziale VI [Przepisy dotyczące środków ochronnych i nadzoru] rozporządzenia (UE) nr 978/2012 nie należy rozmieć jako obejmujących rynek Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do Irlandii Północnej; oraz — odniesień do »unijnych producentów« i »przemysłu Unii« w rozporządzeniu (UE) nr 978/2012 nie należy rozumieć jako obejmujących producentów lub przemysł Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do Irlandii Północnej.”;
Artykuł 3

Postępowanie odwoławcze

3. Jeżeli pozwalają na to fakty ustalone przez Trybunał, Trybunał Apelacyjny stosuje swoje własne ustalenia prawne i wnioski w odniesieniu do takich faktów i wydaje ostateczne orzeczenie. Jeżeli nie jest to możliwe, Trybunał Apelacyjny wydaje decyzję o przekazaniu sprawy Trybunałowi do ponownego rozpoznania w celu wydania orzeczenia zgodnie z ustaleniami i wnioskami Trybunału Apelacyjnego. O ile to możliwe, Trybunał Apelacyjny przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania temu samemu wydziałowi Trybunału, który został wcześniej ustanowiony w celu rozstrzygnięcia sprawy.
(3)

W dniu 28 listopada 2019 r. podczas pierwszego posiedzenia Komitetu ds. Własności Intelektualnej Unia Europejska i Japonia (dalej zwane „Stronami”) omówiły warunki zmiany załącznika 14-B do Umowy zgodnie z art. 14.30 i uzgodniły, że w nadchodzących miesiącach będą kontynuować dyskusje mające na celu osiągnięcie porozumienia w sprawie dodania nowych oznaczeń geograficznych na następnym posiedzeniu Wspólnego Komitetu. W wyniku tych rozmów Strony potwierdziły, że co roku, począwszy od 2020 r. i do 2022 r., Wspólny Komitet będzie rozpatrywać maksymalnie 28 nazw odpowiednio z Unii Europejskiej i Japonii jako te, które należy chronić jako oznaczenia geograficzne i dodać do załącznika 14-B do Umowy, pod warunkiem że nazwy te są chronione jako oznaczenia geograficzne na rynku krajowym (3). Od 2023 r. Strony będą współpracować w celu stałego dodawania do załącznika 14-B dodatkowych oznaczeń geograficznych ze względu na interesy każdej ze Stron, w ścisłej koordynacji między nimi.
(2)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie zagadnień weterynaryjnych. Prawodawstwa dotyczącego zagadnień weterynaryjnych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na to państwo obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
(5)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie środków spożywczych. Prawodawstwa dotyczącego środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono we wprowadzeniu do rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
(2)

Uwzględnione w Porozumieniu EOG rozporządzenia Komisji (WE) nr 2020/2001 (2), (WE) nr 1779/2002 (3), (WE) nr 2081/2003 (4) oraz (WE) nr 750/2005 (5) stały się nieaktualne, w związku z tym należy je uchylić w ramach tego Porozumienia.
DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR 177/2018 
z dnia 21 września 2018 r. 
zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, nor my, badania i certyfikacja) do Porozumienia 
EOG [2021/291] 
WSPÓLNY KOMITET EOG, 
uwzg lędnia jąc Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 98, 
a także mając na uwadze, co następuje: 
(1) W Porozumieniu EOG należy uwzg lędnić rozporządzenie Komisji (UE) 2018/831 z dnia 5 czer wca 2018 r. zmienia­
jące rozporządzenie (UE) nr 10/2011 w sprawie mate riałów i wyrobó w z tworzyw sztuczny ch przeznaczony ch do 
kontaktu z żywnością (1). 
(2) Niniejsza decyzja doty czy prawoda wstwa w zakresie środk ów spożywczy ch. Praw odawstwa w zakresie środk ów 
spożyw czych nie stosuje się do Liecht enste inu na czas rozszerzenia na Liecht enstei n obowiązywan ia Umowy między 
Wspólnotą Europejską a Konfed eracją Szwa jcarską doty czącej handlu produktami rolnymi, jak określono we wpro­
wadzeniu do rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zate m do Liecht en­
steinu. 
(3) Należy zate m odpowi ednio zmienić załącznik II do Porozumienia EOG, 
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: 
Artykuł 1 
W rozdziale XII załącznika II do Porozumienia EOG w pkt 55 (rozporządzenie Komisji (UE) nr 10/2011) dodaje się tiret 
w brzmieniu: 
„— 32018 R 0831: rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/831 z dnia 5 czer wca 2018 r. (Dz.U. L 140 z 6.6.2018, s. 
35).”. 
Artykuł 2 
Teksty rozporządzenia (UE) 2018/831 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublik owane w Suplemencie EOG 
do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autenty czne. 
Artykuł 3 
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 22 września 2018 r. pod warunkiem dokonania wszystkic h notyf ikacji przewi­
dziany ch w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*). 
Artykuł 4 
Niniejsza decyzja zostaje opublik owana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej. 
Sporządzono w Brukseli dnia 21 września 2018 r.  
W imieniu Wspólnego Komitetu EOG 
Oda Helen SLETNES 
Prze wodnicząca     
(1)Dz.U. L 140 z 6.6.2018, s. 35. 
(*) Nie wskazano wymogó w konstytucyjny ch. PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 75/8                                                                                                                                              4.3.2021
1)

po pkt 66xf (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 390/2013) dodaje się, co następuje: „66xg. 32017 R 0373: rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/373 z dnia 1 marca 2017 r. ustanawiające wspólne wymogi dotyczące instytucji zapewniających funkcje sieciowe zarządzania ruchem lotniczym oraz nadzoru nad nimi, uchylające rozporządzenie (WE) nr 482/2008, rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 1034/2011, (UE) nr 1035/2011 i (UE) 2016/1377 oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 677/2011 (Dz.U. L 62 z 8.3.2017, s. 1). Do celów niniejszego Porozumienia przepisy tego rozporządzenia odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań: a) Gdy w rozporządzeniu i akceptowalnych sposobach spełnienia jego wymagań (ang. acceptable means of compliance, »AMC«)/materiałach zawierających wytyczne (ang. guidance material, »GM«) mowa o przepisach ICAO mających zastosowanie do regionu EUR ICAO, należy rozumieć, że nie obowiązują one Islandii, w przypadku gdy przestrzega ona uzupełniających przepisów regionalnych ICAO dla regionu NAT. W przypadku Islandii przepisy ICAO dla regionu NAT można uznać za AMC i GM. b) Gdy w rozporządzeniu mowa o europejskich regulacjach, których zakres jest ograniczony do regionów EUR/AFI ICAO, należy rozumieć, że nie obowiązują one Islandii, chyba że wyraźnie stwierdziła ona, że takie przepisy mają tam zastosowanie. Ewentualnie stosuje się przepisy krajowe lub mające zastosowanie przepisy ICAO. c) Stosowanie alternatywnych akceptowalnych sposobów spełnienia wymagań (»AltMOC«) nie powinno być konieczne w przypadkach, gdy Islandia przestrzega uzupełniających przepisów regionalnych ICAO dla regionu NAT. d) W pkt ATM/ANS.AR.A.025 lit. b) załącznika II po słowach »państwom członkowskim« dodaje się słowa »Urzędowi Nadzoru EFTA«. e) W pkt ATM/ANS.AR.C.050 lit. e) ppkt (1) załącznika II po słowie »Komisję« dodaje się słowa »Urząd Nadzoru EFTA«. f) W pkt ATM/ANS.OR.D.005 lit. c) załącznika III po słowie »Komisji« dodaje się słowa »i Urzędowi Nadzoru EFTA, stosownie do przypadku«. g) W pkt ATM/ANS.OR.D.025 załącznika III: (i) w lit. c) po słowie »Komisji« dodaje się słowa »Stałemu Komitetowi Państw EFTA, Urzędowi Nadzoru EFTA«; oraz (ii) w lit. e) po słowie »Komisji« dodaje się słowa »Urzędowi Nadzoru EFTA, stosownie do przypadku,«.”;
d)

w przypadku transportu kolejowego: 1) jeżeli podróż pociągiem z ostatniej stacji formowania składów pociągów do urzędu celnego wyprowadzenia trwa krócej niż dwie godziny – co najmniej godzinę przed przybyciem towarów do miejsca, dla którego dany urząd celny wyprowadzenia jest urzędem właściwym; 2) we wszystkich innych przypadkach – co najmniej dwie godziny przed planowanym terminem opuszczenia obszarów celnych Umawiających się Stron przez towary.
2)

po pkt 13d (decyzja Komisji 2004/9/WE) wprowadza się, co następuje: „13e. 32016 L 0097: dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/97 z dnia 20 stycznia 2016 r. w sprawie dystrybucji ubezpieczeń (wersja przekształcona) (Dz.U. L 26 z 2.2.2016, s. 19), zmieniona: — 32018 L 0411: dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/411 z dnia 14 marca 2018 r. (Dz.U. L 76 z 19.3.2018, s. 28). Do celów Porozumienia przepisy tej dyrektywy odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań: a) niezależnie od postanowień protokołu 1 do niniejszego Porozumienia i o ile niniejsze Porozumienie nie stanowi inaczej, pojęcia »państwo członkowskie (państwa członkowskie)« i »właściwe organy« odczytuje się jako obejmujące, poza znaczeniem nadanym im w dyrektywie, odpowiednio państwa EFTA oraz ich właściwe organy; b) odesłania do innych aktów znajdujące się w dyrektywie uznaje się za istotne w zakresie oraz w formie, w jakich akty te są uwzględnione w Porozumieniu; c) w art. 5 ust. 1 akapit czwarty, art. 8 ust. 3 akapit drugi i art. 9 ust. 2 po słowie »EIOPA« dodaje się słowa »lub, w stosownym przypadku, Urząd Nadzoru EFTA«.”; d) w art. 5 ust. 3 i art. 8 ust. 5 po słowie »EIOPA« dodaje się słowa », Urząd Nadzoru EFTA«.”.
(2)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie spraw weterynaryjnych oraz pasz i środków spożywczych. Prawodawstwa dotyczącego spraw weterynaryjnych, pasz i środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I oraz we wprowadzeniu do rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
ZAŁĄCZNIK

PROCEDURY ROZSTRZYGANIA SPORÓW

4. Powiadomienia kieruje się, odpowiednio, do Dyrekcji Generalnej ds. Handlu Komisji Europejskiej Unii Europejskiej oraz do koordynatora wyznaczonego przez Wybrzeże Kości Słoniowej.

powiadomienia pochodzące od jednej ze Stron i skierowane do drugiej Strony – przesyła się, w stosownych przypadkach, równocześnie do wiadomości zespołu arbitrażowego.

powiadomienia pochodzące od jednej ze Stron i skierowane do zespołu arbitrażowego – przesyła się równocześnie do wiadomości drugiej Strony;

5. Wnioski, ustalenia i zalecenia zespołu arbitrażowego, o których mowa w art. 51 i 52 umowy, powinny, w miarę możliwości, być przyjmowane w drodze konsensusu; jeżeli konsensus nie jest możliwy, są one przyjmowane większością głosów członków zespołu. Arbitrzy nie mogą wydawać indywidualnych opinii w kwestiach, co do których członkowie zespołu nie są jednomyślni.

Artykuł 8

Zastąpienie

1. Jeżeli arbiter nie może uczestniczyć w procedurze, wyłącza się lub musi zostać zastąpiony, wybiera się jego zastępcę zgodnie z art. 50 umowy.

2. Jeżeli Strona uzna, że arbiter nie spełnia wymogów kodeksu postępowania arbitrów i w związku z tym powinien zostać zastąpiony, Strona ta powiadamia drugą Stronę w ciągu piętnastu dni od dnia dowiedzenia się o okolicznościach domniemanego niespełniania wymogów kodeksu postępowania arbitrów przez tego arbitra.

3. Strony przeprowadzają konsultacje w ciągu piętnastu dni od dnia powiadomienia, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu. Strony powiadamiają arbitra o domniemanym niespełnianiu przez niego wymogów i mogą zwrócić się do niego o podjęcie kroków niezbędnych do zaradzenia tej sytuacji. Mogą one również, za obopólną zgodą, odwołać takiego arbitra i wybrać nowego arbitra zgodnie z procedurą określoną w art. 50 ust. 2 umowy i, w stosownych przypadkach, art. 50 ust. 3 umowy.

4. Jeżeli Strony nie dojdą do porozumienia co do potrzeby zastąpienia arbitra innego niż przewodniczący, każda ze Stron może wnioskować o przekazanie tej sprawy przewodniczącemu zespołu arbitrażowego, od którego decyzji nie przysługuje odwołanie.

5. Jeżeli, w wyniku złożenia takiego wniosku, przewodniczący uzna, że arbiter nie spełnia wymogów kodeksu postępowania arbitrów, wybiera się nowego arbitra zgodnie z art. 50 ust. 3 umowy.

6. Jeżeli jedna ze Stron uzna, że przewodniczący zespołu arbitrażowego nie spełnia wymogów kodeksu postępowania arbitrów, Strony konsultują się i mogą postanowić o odwołaniu przewodniczącego oraz wybrać nowego przewodniczącego zgodnie z procedurą określoną w art. 50 umowy.

7. Jeżeli Strony nie dojdą do porozumienia co do potrzeby zastąpienia przewodniczącego, każda ze Stron może wystąpić z wnioskiem o przekazanie tej sprawy jednej z osób znajdujących się na liście osób wybranych do pełnienia roli przewodniczącego zespołu arbitrażowego, sporządzonej zgodnie z art. 64 umowy. Osoba ta wybierana jest w drodze losowania przez przewodniczącego Komitetu UPG. Wybrana w ten sposób osoba decyduje, czy przewodniczący spełnia wymogi kodeksu postępowania arbitrów. Od jej decyzji nie przysługuje odwołanie.
(7)

W dniu 31 marca 2021 r. Mauritius złożył, zgodnie z art. 44 ust. 1 protokołu 1 do przejściowej UPG, czwarty wniosek o odstępstwo od reguł pochodzenia w odniesieniu do 120 ton solonego atuna objętego pozycją HS 0305 69, które mają być przywożone do Unii w okresie od czerwca 2021 r. do czerwca 2022 r. W dniu 17 maja 2021 r. Mauritius przedstawił dodatkowe informacje w odpowiedzi na pismo Komisji.
1.

Wskazany poniżej organ oceny zgodności wpisuje się do wykazu w Załączniku sektorowym dotyczącym końcowych urządzeń telekomunikacyjnych i sprzętu radiowego, w odniesieniu do produktów i procedur oceny zgodności, jak określono poniżej. Rejestracja ta dotyczy rozszerzenia zakresu wyznaczonej jednostki oceniającej zgodność na podstawie załącznika sektorowego dotyczącego końcowych urządzeń telekomunikacyjnych i urządzeń radiowych w celu objęcia nim – oprócz ustawy o łączności radiowej – również ustawy o działalności telekomunikacyjnej. Nazwa, nazwa skrócona i dane kontaktowe organu oceny zgodności: Nazwa: PHOENIX TESTLAB GmbH Adres: Königswinkel 10, 32825 Blomberg, NIEMCY Numer telefonu: +49 5235950024 Numer faksu: +49 5235950028 E-mail: bentje.holger@phoenix-testlab.de Strona internetowa: http://www.phoenix-testlab.de Osoba wyznaczona przez jednostkę oceniającą zgodność do kontaktów: Holger Bentje Zakres wpisu do rejestru dotyczący produktów i procedur oceny zgodności: W odniesieniu do ustawy o działalności telekomunikacyjnej: — Urządzenia końcowe do celów połączeń (wszystkie urządzenia) — Urządzenia końcowe z wyjątkiem poprzedniej pozycji (wszystkie urządzenia) W odniesieniu do ustawy radiowej: — Określony sprzęt radiowy, o którym mowa w art. 38-2-2 ust. 1 pkt (i), (ii), (iii) ustawy radiowej
(3)

Decyzją nr 2/2019 z dnia 13 grudnia 2019 r. (2) Wspólny Komitet, z jednej strony, zmienił załącznik 1 do Umowy w celu włączenia merytorycznych przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/797 (3) i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/798 (4), a z drugiej strony przyjął przepisy przejściowe w celu utrzymania sprawnego ruchu kolejowego między Szwajcarią a Unią Europejską. Przepisy przejściowe art. 2, 3, 4 i 5 decyzji nr 2/2019 miały początkowo zastosowanie do dnia 31 grudnia 2020 r. Decyzją nr 2/2020 z dnia 11 grudnia 2020 r. (5) Wspólny Komitet przedłużył ten termin do dnia 31 grudnia 2021 r.
(8)

Niniejsza decyzja dotyczy między innymi prawodawstwa w zakresie spraw weterynaryjnych. Prawodawstwa dotyczącego spraw weterynaryjnych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I do Porozumienia EOG.
1.

Jednostki oceniające zgodność wymienione w załączniku A zostają dodane do wykazu jednostek oceniających zgodność w kolumnie „Dostęp WE do rynku USA” w sekcji V załącznika sektorowego dotyczącego kompatybilności elektromagnetycznej.
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/1964 z dnia 11 listopada 2021 r. ustalające informacje techniczne w odniesieniu do obliczania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i podstawowych środków własnych w odniesieniu do sprawozdań dla dat odniesienia od dnia 30 września 2021 r. do dnia 30 grudnia 2021 r. zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (1).
5)

po pkt 31bi (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1156) wprowadza się, co następuje: „31bj. 32019 L 2162: dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2162 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie emisji obligacji zabezpieczonych i nadzoru publicznego nad obligacjami zabezpieczonymi oraz zmieniająca dyrektywy 2009/65/WE i 2014/59/UE (Dz.U. L 328 z 18.12.2019, s. 29). Do celów Porozumienia przepisy tej dyrektywy odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań: a) w odniesieniu do państw EFTA słowa »aktach prawnych Unii« w art. 16 ust. 4 oraz słowa »przepisami prawa Unii« w art. 25 ust. 1 odczytuje się jako »postanowienia Porozumienia EOG«; b) w art. 30, w odniesieniu do państw EFTA, słowa »przed dniem 8 lipca 2022 r.« odczytuje się jako »przed datą, o której mowa w art. 32 ust. 1 akapit drugi«; c) w odniesieniu do państw EFTA, art. 32 ust. 1 akapit pierwszy i drugi odczytuje się w następujący sposób: »1. Państwa EFTA przyjmują i publikują przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy do dnia 8 stycznia 2023 r. Niezwłocznie przekazują one Urzędowi Nadzoru EFTA tekst tych przepisów. Państwa EFTA stosują te przepisy najpóźniej od dnia 8 lipca 2022 r. lub od dnia wyznaczonego na mocy prawa krajowego, ale nie później niż sześć miesięcy po tym terminie.«.”.