Konwencja w sprawie ochrony łososia w północnym Oceanie Atlantyckim

STRONY niniejszej Konwencji,

UZNAJĄC, że łososie pochodzące z rzek różnych państw spotykają się w niektórych częściach północnego Oceanu Atlantyckiego,

UWZGLĘDNIAJĄC prawo międzynarodowe, postanowienia o migrujących zasobach ryb zawarte w projekcie Konwencji Trzeciej Konferencji Prawa Morza Organizacji Narodów Zjednoczonych, oraz rozwój na forach międzynarodowych odnoszący się do zasobów migrujących,

PRAGNĄC sprzyjać pozyskiwaniu, analizie i upowszechnianiu informacji naukowych dotyczących zasobów łososia w północnym Oceanie Atlantyckim,

PRAGNĄC przyczynić się do ochrony, odnowy, zwiększenia i racjonalnego zarządzania zasobami łososia w północnym Oceanie Atlantyckim poprzez współpracę międzynarodową,

UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

1. Niniejszą Konwencję stosuje się do zasobów łososia migrującego poza obszary będące w zakresie rybołówstwa pod jurysdykcją państw nadbrzeżnych północnej części Oceanu Atlantyckiego, leżące na północ od 36o szerokości geograficznej północnej, na obszarze będącym w zasięgu jego migracji.

2. Żadne z postanowień niniejszej Konwencji nie wpływa na prawa, żądania ani poglądy którejkolwiek ze stron dotyczące ograniczeń lub rozszerzenia jurysdykcji w zakresie rybołówstwa, ani nie narusza opinii lub pozycji żadnej ze stron w odniesieniu do prawa morza.

Artykuł 2

1. Połowy łososia są zabronione poza obszarami będącymi w zakresie rybołówstwa pod jurysdykcją państw nadbrzeżnych.

2. Na obszarach będących w zakresie rybołówstwa pod jurysdykcją państw nadbrzeżnych, połowy łososia są zabronione poza obszarem 12 mil morskich od linii podstawowej, od której mierzona jest szerokość wód terytorialnych, z wyjątkiem następujących obszarów:

a) obszaru kompetencji Komisji Zachodniej Grenlandii, do 40 mil morskich od linii podstawowej; oraz

b) obszaru kompetencji Komisji Północno-Wschodniego Atlantyku, na obszarze będącym w zakresie rybołówstwa pod jurysdykcją Wysp Owczych.

3. Strony będą zwracać uwagę każdego innego państwa niebędącego stroną niniejszej Konwencji na wszelkie sprawy związane z działalnością statków należących do tego państwa, które wydają się niekorzystnie wpływać na ochronę, odbudowę, zwiększenie i racjonalne zarządzanie zasobami łososia podlegającymi niniejszej Konwencji, lub na wykonanie niniejszej Konwencji.

Artykuł 3

1. Niniejszym ustanawia się organizację międzynarodową pod nazwą Organizacja do Spraw Ochrony Łososia Północnoatlantyckiego, zwaną dalej "organizacją".

2. Celem organizacji jest przyczynianie się, poprzez konsultacje i współpracę, do ochrony, odbudowy, zwiększania i racjonalnego zarządzania zasobami łososia podlegającymi niniejszej Konwencji, z uwzględnieniem najlepszych dowodów naukowych jej dostępnych.

3. Organizacja składa się z:

a) rady;

b) trzech Komisji regionalnych:

- Komisji Północnoamerykańskiej,

- Komisji Zachodniej Grenlandii, oraz

- Komisji Północno-Wschodniego Atlantyku; oraz

c) sekretarza.

4. Komisje działają na następujących obszarach:

a) Komisja Północnoamerykańska: wody morskie na obszarach będących w zakresie rybołówstwa pod jurysdykcją państw nadbrzeżnych, na wodach wschodniego wybrzeża Ameryki Północnej;

b) Komisja Zachodniej Grenlandii: wody morskie na obszarach będących w zakresie rybołówstwa pod jurysdykcją na wodach przybrzeżnych zachodniej Grenlandii, na zachód od linii wytyczonej wzdłuż 44o długości geograficznej zachodniej na południe do 59o szerokości geograficznej północnej, stamtąd na wschód do 42o długości zachodniej, a stamtąd na południe; oraz

c) Komisja Północno-Wschodniego Atlantyku: wody morskie na wschód od linii określonej w literze b).

5. Organizacja ma osobowość prawną i w stosunkach z innymi organizacjami międzynarodowymi oraz na terytoriach należących do stron korzysta z takiej zdolności prawnej, jaka może być konieczna do wykonywania jej zadań i osiągnięcia jej celów. Immunitety i przywileje, z których korzysta organizacja, jej urzędnicy i personel oraz przedstawiciele stron na terytorium danego kraju są przedmiotem porozumień pomiędzy organizacjami a zainteresowanymi państwami.

6. Językami urzędowymi organizacji są języki angielski i francuski.

7. Biuro organizacji znajduje się w Edynburgu lub w innym miejscu, o którym zadecyduje Rada.

Artykuł 4

1. Rada pełni następujące funkcje:

a) stanowi forum dla studiów, analiz i wymiany informacji między stronami w sprawach dotyczących zasobów łososia podlegających niniejszej Konwencji oraz w sprawach dotyczących osiągnięcia celu Konwencji;

b) stanowi forum konsultacji i współpracy w sprawach dotyczących zasobów łososia w północnej części Oceanu Atlantyckiego poza obszarami kompetencji Komisji;

c) ułatwia koordynację działań Komisji oraz koordynuje inicjatywy stron na mocy artykułu 2 ustęp 3;

d) podejmuje ustalenia robocze z Międzynarodową Radą Badań Morza oraz innymi właściwymi organizacjami rybackimi i naukowymi;

e) wydaje zalecenia stronom, Międzynarodowej Radzie Badań Morza oraz innym właściwym organizacjom rybackim i naukowym dotyczące podejmowania badań naukowych;

f) nadzoruje i koordynuje sprawy administracyjne, finansowe i inne kwestie wewnętrzne organizacji, w tym współpracę między organami ją tworzącymi;

g) koordynuje stosunki zewnętrzne organizacji; oraz

h) pełni inne funkcje, jakie powierzono jej na mocy niniejszej Konwencji.

2. Rada jest upoważniona do formułowania zaleceń stronom i Komisjom w sprawach dotyczących zasobów łososia podlegających niniejszej Konwencji, w tym do wykonywania postanowień ustawowych i wykonawczych, pod warunkiem że nie zostanie wydane żadne zalecenie dotyczące zarządzania odłowami łososia na obszarach będących w zakresie rybołówstwa pod jurysdykcją danej strony.

3. Nie naruszając postanowień ustępu 2, Rada upoważniona jest, na szczególny wniosek Komisji, do wydawania zaleceń tej Komisji w kwestii środków regulacyjnych, które Komisja może zaproponować zgodnie z niniejszą Konwencją.

Artykuł 5

1. Każda strona jest członkiem Rady i może wyznaczyć do Rady nie więcej niż trzech przedstawicieli, którym na jej posiedzeniach mogą towarzyszyć eksperci i doradcy.

2. Rada wybiera przewodniczącego i wiceprzewodniczącego, którzy sprawują swoje funkcje przez dwa lata. Mają oni prawo do powtórnego wyboru, pod warunkiem że nie sprawują danej funkcji przez więcej niż cztery kolejne lata. Przewodniczący i wiceprzewodniczący nie mogą być przedstawicielami tej samej strony.

3. Przewodniczący Rady jest naczelnym przedstawicielem organizacji.

4. Przewodniczący zwołuje regularne coroczne posiedzenia Rady i Komisji w czasie i miejscu wskazanym przez Radę.

5. Na wniosek jednej strony i przy poparciu innej strony, przewodniczący zwołuje posiedzenia Rady inne niż posiedzenia coroczne, w czasie i miejscu przez niego wyznaczonym.

6. Rada przedstawia stronom roczne sprawozdanie z działalności organizacji.

Artykuł 6

1. Rada uchwala swój regulamin wewnętrzny.

2. Na posiedzeniach Rady każdy z jej członków posiada jeden głos.

3. Z wyjątkiem przypadków, gdy postanowiono inaczej, decyzje Rady podejmowane są większością trzech czwartych głosów członków obecnych i oddających głos za lub przeciw. Nie przeprowadza się głosowania, jeśli nie ma obecnych dwóch trzecich liczby członków.

Artykuł 7

1. Komisja Północnoamerykańska w odniesieniu do jej obszaru pełni następujące funkcje:

a) stanowi forum konsultacji i współpracy dla swoich członków:

i) w sprawach dotyczących minimalizowania połowów łososia pochodzącego z rzek jednej strony, dokonywanych na obszarze będącym w zakresie rybołówstwa pod jurysdykcją drugiej strony, oraz

ii) w sprawach, w których działania podjęte lub zaproponowane przez jednego członka wpływają na zasoby łososia pochodzącego z rzek należących do innego członka, na przykład z powodu interakcji biologicznych;

b) proponuje środki regulacyjne dotyczące połowów łososia na obszarach będących pod jurysdykcją członka, który odławia łososia w ilościach znaczących dla innego członka, z rzek którego pochodzi ten łosoś, w celu zminimalizowania tych odłowów;

c) proponuje środki regulacyjne dotyczące połowów łososia na obszarach będących pod jurysdykcją członka, który odławia łososia w ilościach znaczących dla innej strony, z rzek której pochodzi ten łosoś; oraz

d) wydaje zalecenia Radzie dotyczące podejmowania badań naukowych.

2. Każdy członek w odniesieniu do swoich statków oraz obszaru będącego pod jego jurysdykcją podejmuje środki niezbędne do zminimalizowania przyłowu łososia pochodzącego z rzek innego członka.

3. Wzorce połowów łososia na obszarze działania Komisji Północnoamerykańskiej nie mogą zostać zmienione w taki sposób, który skutkowałby rozpoczęciem połowów lub zwiększeniem połowów łososia pochodzącego z rzek innej strony, chyba że ta strona wyraziła na to zgodę.

Artykuł 8

Komisja Zachodniej Grenlandii oraz Komisja Północno-Wschodniego Atlantyku w odniesieniu do podlegających jej obszarów pełni następujące funkcje:

a) stanowi forum konsultacji i współpracy między swoimi członkami, związane z ochroną, odnową, zwiększeniem i racjonalnym zarządzaniem zasobami łososia podlegającymi niniejszej Konwencji;

b) proponuje środki regulacyjne dotyczące połowów łososia pochodzącego z rzek innych stron, na obszarach będących pod jurysdykcją członka; oraz

c) wydaje zalecenia Radzie dotyczące podejmowania badań naukowych.

Artykuł 9

Wypełniając funkcje określone w artykułach 7 i 8, Komisja bierze pod uwagę:

a) najlepsze dostępne informacje, w tym porady ze strony Międzynarodowej Rady Badań Morza oraz innych właściwych organizacji naukowych;

b) podjęte środki oraz inne czynniki, zarówno na obszarze kompetencji Komisji jak i poza nim, mające wpływ na dane zasoby łososia;

c) starania państw, z których pochodzi łosoś, dotyczące wprowadzenia i przestrzegania środków w zakresie ochrony, odnowy, zwiększania i racjonalnego zarządzania zasobami łososia w ich rzekach i na obszarach będących pod ich jurysdykcją w zakresie rybołówstwa, w tym środków określonych w artykule 15 ustęp 5 litera b);

d) zasięg żerowania danych zasobów łososia na obszarach będących w zakresie rybołówstwa pod jurysdykcją odpowiednich stron;

e) odpowiednie skutki połowów łososia na różnych etapach jego tras migracyjnych;

f) udział stron innych niż państwa pochodzenia w ochronie zasobów łososia migrujących na obszary będące w zakresie rybołówstwa pod ich jurysdykcją, poprzez ograniczanie ich połowów tych zasobów lub za pomocą innych środków; oraz

g) interes społeczeństw, które w sposób szczególny uzależnione są od połowów łososia.

Artykuł 10

1. Strony są członkami Komisji w następujący sposób:

a) Komisja Północnoamerykańska: Kanada i Stany Zjednoczone Ameryki Północnej;

b) Komisja Zachodniej Grenlandii: Kanada, Europejska Wspólnota Gospodarcza oraz Stany Zjednoczone Ameryki Północnej;

c) Komisja Północno-Wschodniego Atlantyku: Dania w odniesieniu do Wysp Owczych, Europejska Wspólnota Gospodarcza, Islandia, Norwegia i Szwecja.

2. Na pierwszym posiedzeniu Rada dokona przeglądu i w drodze jednomyślnego głosowania może zmienić skład Komisji Zachodniej Grenlandii.

3. Strona niewymieniona w ustępie 1 litera b) może na swój wniosek i w drodze jednomyślnej decyzji Rady, stać się członkiem Komisji Zachodniej Grenlandii lub Komisji Północno-Wschodniego Atlantyku, jeśli jest państwem pochodzenia znaczących ilości łososia pojawiającego się na odpowiednich obszarach kompetencji Komisji lub jeśli na tym obszarze sprawuje ona jurysdykcję w zakresie rybołówstwa.

4. Strony mogą uczestniczyć jako obserwatorzy w obradach Komisji, której nie są członkami.

5. Każdy członek może wyznaczyć do Komisji nie więcej niż trzech przedstawicieli, którym mogą towarzyszyć eksperci i doradcy.

6. Każda Komisja wybiera przewodniczącego i wiceprzewodniczącego, którzy sprawują swoje funkcje przez dwa lata. Mogą oni zostać powtórnie wybrani, pod warunkiem że nie sprawują danej funkcji przez więcej niż cztery kolejne lata. Przewodniczący i wiceprzewodniczący nie mogą być przedstawicielami tej samej strony.

7. Na wniosek członka Komisji i przy poparciu innego członka, przewodniczący zwołuje posiedzenia Komisji inne niż posiedzenia roczne w miejscu i w czasie przez niego wyznaczonym.

8. Każda Komisja terminowo sporządza dla Rady sprawozdanie ze swojej działalności.

Artykuł 11

1. Każda Komisja uchwala swój regulamin wewnętrzny.

2. Na posiedzeniach każdy członek Komisji ma jeden głos. Dodatkowo, w przypadku Komisji Północnoamerykańskiej, Europejska Wspólnota Gospodarcza ma prawo przedstawiania i głosowania propozycji środków regulujących dotyczących zasobów łososia pochodzącego z terytoriów określonych w artykule 18. W przypadku Komisji Północno-Wschodniego Atlantyku, Kanada i Stany Zjednoczone Ameryki Północnej mają prawo przedstawiania i głosowania propozycji środków regulujących dotyczących zasobów łososia pochodzących odpowiednio z rzek Kanady i Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej oraz pojawiających się w rejonie Wschodniej Grenlandii.

3. Decyzje Komisji podejmowane są w drodze jednomyślnego głosowania członków obecnych i oddających głos za lub przeciw. Nie przeprowadza się głosowania, jeśli nie ma obecnych dwóch trzecich uprawnionych do głosowania w danej sprawie.

Artykuł 12

1. Rada wyznacza sekretarza, który jest głównym urzędnikiem administracyjnym organizacji.

2. Sekretarz pełni następujące funkcje:

a) świadczy usługi administracyjne organizacji;

b) opracowuje i upowszechnia dane statystyczne i sprawozdania dotyczące zasobów łososia podlegającego niniejszej Konwencji; oraz

c) sprawuje takie funkcje, które wynikają z innych postanowień niniejszej Konwencji lub które wyznaczy Rada.

3. Rada ustala warunki zatrudnienia sekretarza i personelu.

4. Sekretarz mianuje personel zgodnie z wymaganiami dotyczącymi personelu zatwierdzonymi przez Radę. Personel odpowiada przed sekretarzem, z zastrzeżeniem ogólnego nadzoru ze strony Rady.

Artykuł 13

1. Sekretarz niezwłocznie powiadamia członków Komisji o wszelkich zaproponowanych przez nią środkach regulujących.

2. Z zastrzeżeniem ustępu 3, zaproponowany przez Komisję na mocy artykułu 7 ustęp 1 litera b) lub c) lub artykułu 8 litera b) środek regulujący staje się wiążący dla jej członków 60 dni od daty określonej w powiadomieniu dokonanym przez sekretarza lub, jeśli Komisja wyznaczy datę późniejszą, od tej daty.

3. Każdy członek, na obszarze będącym pod jego jurysdykcją w zakresie rybołówstwa, na którym ma być zastosowany środek regulujący, może w ciągu 60 dni od daty określonej w powiadomieniu dokonanym przez sekretarza złożyć sprzeciw w stosunku do tego środka. W takim przypadku środek regulujący nie staje się wiążący dla żadnego z członków. Członek, który złożył sprzeciw, może w dowolnym czasie go wycofać. Z zastrzeżeniem ustępu 2, środek regulujący staje się wiążący po upływie 30 dni od wycofania wszystkich sprzeciwów.

4. Po upływie jednego roku od dnia, w którym środek regulujący stał się wiążący, każdy członek na obszarze będącym pod jego jurysdykcją w zakresie rybołówstwa, na którym stosowany jest ten środek regulujący, może wypowiedzieć jego stosowanie w drodze pisemnego zawiadomienia sekretarza. Sekretarz niezwłocznie informuje pozostałych członków o takim wypowiedzeniu. Środek regulujący przestaje być wiążący w stosunku do pozostałych członków po upływie 60 dni od daty otrzymania przez sekretarza powiadomienia o wypowiedzeniu, lub jeśli członek podał datę późniejszą, od tej daty.

5. Komisja może zaproponować zastosowanie nadzwyczajnych środków regulujących wchodzących w życie przed upływem 60-dniowego okresu określonego w ustępie 2. Członkowie czynią wszelkie starania w celu wykonania takiego środka, chyba że pojawi się sprzeciw ze strony któregoś z członków w ciągu 30 dni od złożenia propozycji przez Komisję.

Artykuł 14

1. Każda strona zapewni, że podjęto takie działania, łącznie z nałożeniem odpowiednich kar za naruszenia, jakie mogą być niezbędne w celu przestrzegania postanowień niniejszej Konwencji oraz dla wykonania środków regulujących, które staną się wiążące dla tej strony na mocy artykułu 13.

2. Każda strona przekazuje Radzie roczne sprawozdanie dotyczące działań podjętych zgodnie z ustępem 1. Takie sprawozdanie przesyła się sekretarzowi nie później niż 60 dni przed corocznym posiedzeniem Rady.

Artykuł 15

1. Każda strona dostarcza Radzie dostępne dane statystyczne dotyczące połowów zasobów łososia podlegających niniejszej Konwencji, dokonanych w jej rzekach i na obszarze będącym w zakresie rybołówstwa pod jej jurysdykcją, w odstępach czasowych określonych przez Radę.

2. Każda strona opracowuje i dostarcza Radzie inne wymagane dane statystyczne dotyczące zasobów łososia podlegających niniejszej Konwencji, w jej rzekach i na obszarze będącym w zakresie rybołówstwa pod jej jurysdykcją. Rada zadecyduje w drodze jednomyślnego głosowania o zakresie i formie tych danych statystycznych oraz okresach, w których mają być one dostarczane.

3. Każda strona dostarcza Radzie wszelkie inne dostępne informacje naukowe i statystyczne, których wymaga ona do celów niniejszej Konwencji.

4. Na wniosek Rady, każda strona dostarczy Radzie kopie postanowień ustawowych, wykonawczych oraz programów, a w stosownych przypadkach ich streszczenia, dotyczących ochrony, odnowy, zwiększenia i racjonalnego zarządzania zasobami łososia podlegającymi niniejszej Konwencji, znajdującymi się w jej rzekach oraz na obszarach będących pod jej jurysdykcją w zakresie rybołówstwa.

5. Co roku każda strona powiadamia Radę o:

a) przyjęciu i uchyleniu, od czasu ostatniego powiadomienia, postanowień ustawowych i wykonawczych oraz programów dotyczących ochrony, odnowy, zwiększenia i racjonalnego zarządzania zasobami łososia podlegającymi niniejszej Konwencji, znajdującymi się w jej rzekach i na obszarach będących pod jej jurysdykcją w zakresie rybołówstwa;

b) wszelkich zobowiązaniach właściwych władz, które dotyczą przyjęcia lub utrzymania w mocy przez określony czasu, na ich terytorium lub na obszarach będących pod jej jurysdykcją w zakresie rybołówstwa, środków dotyczących ochrony, odnowy, zwiększenia i racjonalnego zarządzania zasobami łososia podlegającymi niniejszej Konwencji; oraz

c) czynnikach na jej terytorium i na obszarach będących pod jej jurysdykcją w zakresie rybołówstwa, które mogą mieć znaczący wpływ na zasobność łososia podlegającego niniejszej Konwencji.

6. Powiadomienie określone w ustępie 5 litera a) przesyła się sekretarzowi nie później niż 60 dni przed corocznym posiedzeniem Rady. Powiadomienia określone w ustępie 5 litery b) i c) przesyła się sekretarzowi jak najszybciej.

Artykuł 16

1. Rada przyjmuje budżet roczny organizacji. Sekretarz przekazuje projekt budżetu stronom, łącznie z planem składek, nie później niż 60 dni przed posiedzeniem Rady, na którym ma być rozważany budżet.

2. Rada określi roczną składkę każdej ze stron zgodnie z następującą zasadą:

a) 30 % budżetu zostaje równo podzielone między stronami; a

b) 70 % budżetu jest dzielone pomiędzy strony, proporcjonalnie do ich nominalnych połowów łososia podlegającego niniejszej Konwencji, w roku kalendarzowym kończącym się nie później niż 18 miesięcy i nie mniej niż 6 miesięcy przed początkiem roku budżetowego.

3. Sekretarz powiadamia każdą ze stron o wysokości jej składki. Składki wpłaca się nie później niż 4 miesiące od daty takiego powiadomienia.

4. Składki należy opłacać w walucie kraju, w którym znajduje się biuro organizacji, chyba że Rada zadecyduje inaczej.

5. Składka danej strony, dla której niniejsza Konwencja wchodzi w życie w czasie trwania roku budżetowego, stanowi w odniesieniu do tego roku część rocznej składki, proporcjonalną do ilości pełnych miesięcy, jaka pozostaje do zakończenia danego roku, od daty wejścia w życie Konwencji w stosunku do tej strony.

6. Strona która nie zapłaciła składki przez dwa kolejne lata nie ma prawa głosu na mocy niniejszej Konwencji, aż do chwili wypełnienia swoich zobowiązań, o ile Rada nie zadecyduje inaczej.

7. Kwestie finansowe organizacji są przedmiotem corocznej kontroli przeprowadzanej przez kontrolerów zewnętrznych wybieranych przez Radę.

Artykuł 17

1. Niniejsza Konwencja jest otwarta do podpisu w Reykjaviku od dnia 2 marca do dnia 31 sierpnia 1982 roku przez Kanadę, Danię w odniesieniu do Wysp Owczych, Europejską Wspólnotę Gospodarczą, Islandię, Norwegię, Szwecję oraz Stany Zjednoczone Ameryki Północnej.

2. Niniejsza Konwencja podlega ratyfikacji lub zatwierdzeniu.

3. Niniejsza Konwencja jest otwarta do przystąpienia przez strony określone w ustępie 1, oraz z zastrzeżeniem zatwierdzenia przez Radę, przez każde inne państwo, które sprawuje jurysdykcję w zakresie rybołówstwa w północnej części Atlantyku lub jest krajem pochodzenia zasobów łososia podlegających niniejszej Konwencji.

4. Dokumenty ratyfikacji, zatwierdzenia lub przystąpienia zostaną złożone u depozytariusza.

5. Konwencja wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po złożeniu do depozytu dokumentów ratyfikacyjnych, zatwierdzenia lub przystąpienia przez cztery strony, pod warunkiem że wśród tych czterech stron jest dwóch członków z każdej Komisji oraz co najmniej jeden z tych dwóch członków sprawuje jurysdykcję w zakresie rybołówstwa na obszarze działania Komisji.

6. W stosunku do każdej strony ratyfikującej, zatwierdzającej lub przystępującej do niniejszej Konwencji, po złożeniu wymaganych dokumentów ratyfikacyjnych, zatwierdzenia lub przystąpienia na mocy ustępu 5, Konwencja wchodzi w życie w dniu jej wejścia w życie lub w dniu złożenia dokumentów ratyfikacji, zatwierdzenia lub przystąpienia, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza.

7. Depozytariusz informuje sygnatariuszy i strony przystępujące o złożeniu wszystkich dokumentów ratyfikacyjnych, zatwierdzenia lub przystąpienia i powiadamia sygnatariuszy oraz strony przystępujące o dacie i stronach, w stosunku do których wchodzi ona w życie.

8. Depozytariusz zwołuje pierwsze posiedzenie Rady i Komisji jak najszybciej po wejściu w życie niniejszej Konwencji.

Artykuł 18

Niniejszą Konwencję stosuje się w zakresie, w jakim dotyczy to Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej, do terytoriów, w odniesieniu do których stosowany jest Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą oraz na warunkach określonych w tym Traktacie.

Artykuł 19

1. Każda strona może zaproponować zmiany do niniejszej Konwencji do rozpatrzenia przez Radę. Propozycję zmian przesyła się sekretarzowi nie później niż 90 dni przed posiedzeniem, na którym proponowane zmiany mają być rozpatrzone. Sekretarz niezwłocznie przekazuje proponowane zmiany stronom.

2. Przyjęcie każdej zmiany przez Radę wymaga jednomyślnego głosowania stron obecnych i oddających głos za lub przeciw. Tekst zmiany w ten sposób przyjęty przekazywany jest przez sekretarza depozytariuszowi, który niezwłocznie powiadamia o tym strony.

3. Zmiana wchodzi w życie w stosunku do wszystkich stron po upływie 30 dni od daty otrzymania od wszystkich stron dokumentów ratyfikacyjnych bądź zatwierdzenia, określonej w powiadomieniu przez depozytariusza

4. Strona, w stosunku do której niniejsza Konwencja staje się wiążąca po wejściu w życie zmian zgodnie z ustępem 3, uważana jest za stronę Konwencji zmienionej.

5. Depozytariusz niezwłocznie powiadamia wszystkie strony o otrzymaniu dokumentów ratyfikacyjnych bądź zatwierdzenia oraz o dacie wejścia w życie zmian.

Artykuł 20

1. Każda strona może wypowiedzieć niniejszą Konwencję, z mocą od dnia 31 grudnia wybranego roku, w drodze powiadomienia depozytariusza w dniu lub przed dniem 30 czerwca roku poprzedniego. Depozytariusz niezwłocznie informuje pozostałe strony o takim wypowiedzeniu.

2. Każda inna strona może wypowiedzieć niniejszą Konwencję, z mocą od tego samego dnia 31 grudnia, w drodze powiadomienia depozytariusza dokonanego w ciągu 30 dni od dnia, w którym depozytariusz powiadomił strony o wypowiedzeniu na mocy ustępu 1.

Artykuł 21

1. Oryginał niniejszej Konwencji zostanie złożony do depozytu w Radzie Wspólnot Europejskich, określonej w niniejszej Konwencji jako "depozytariusz", która przekaże jej uwierzytelnione kopie wszystkim sygnatariuszom i stronom przystępującym.

2. Depozytariusz rejestruje Konwencję zgodnie z artykułem 102 Karty Narodów Zjednoczonych.

--------------------------------------------------