3)

punkt 23 (dyrektywa 2003/55/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) otrzymuje brzmienie: „32009 R 0073: dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylająca dyrektywę 2003/55/WE (Dz.U. L 211 z 14.8.2009, s. 94). Do celów Porozumienia przepisy tej dyrektywy odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań: a) odniesienia do postanowień Traktatu są traktowane jako odniesienia do odpowiednich postanowień Porozumienia; b) dyrektywy tej nie stosuje się do Islandii; c) w art. 2 ust. 11 dodaje się, co następuje: »‘Instalacja LNG’ nie obejmuje instalacji skraplania gazu ziemnego, jeśli proces ten stanowi część projektu wydobycia ropy naftowej lub gazu ziemnego na morzu, takich jak instalacja Melkøya.«; d) w art. 2 ust. 12 dodaje się, co następuje: »‘Operator systemu LNG’ nie obejmuje operatorów instalacji skraplania gazu ziemnego, jeśli proces ten stanowi część projektu wydobycia ropy naftowej lub gazu ziemnego na morzu, takich jak instalacja Melkøya.«; e) art. 6 nie ma zastosowania do państw EFTA; f) w art. 10 ust. 7 w stosunku do państw EFTA odniesienia do »Komisji« odczytuje się jako odniesienia do »Urzędu Nadzoru EFTA«; g) art. 11 ust. 3 lit. b), art. 11 ust. 5 lit. b) oraz art. 11 ust. 7 nie mają zastosowania do państw EFTA; h) przepisy dotyczące wiążących decyzji Agencji, o których mowa w art. 36 ust. 4 akapit trzeci, zastępuje się następującymi przepisami w przypadkach dotyczących państw EFTA: »(i) W przypadkach dotyczących co najmniej jednego państwa EFTA Urząd Nadzoru EFTA przyjmuje decyzje skierowane do krajowych organów regulacyjnych odnośnych państw EFTA. (ii) Agencja ma prawo do pełnego udziału w pracach Urzędu Nadzoru EFTA oraz jego organów przygotowawczych, jeśli Urząd Nadzoru EFTA wykonuje – w odniesieniu do państw EFTA – funkcje Agencji przewidziane w niniejszym Porozumieniu, nie ma jednak prawa głosu. (iii) Urząd Nadzoru EFTA ma prawo do pełnego udziału w pracach Agencji oraz jej organów przygotowawczych, nie ma jednak prawa głosu. (iv) Przyjmując decyzje, opinie oraz zalecenia, Agencja oraz Urząd Nadzoru EFTA ściśle ze sobą współpracują. Decyzje Urzędu Nadzoru EFTA podejmowane są, bez zbędnej zwłoki, na podstawie projektów przygotowanych przez Agencję z własnej inicjatywy lub na wniosek Urzędu Nadzoru EFTA. Przygotowując projekt na potrzeby Urzędu Nadzoru EFTA zgodnie z niniejszą dyrektywą, Agencja informuje o tym Urząd Nadzoru EFTA. Urząd określa termin, w jakim krajowe organy regulacyjne państw EFTA mogą przedstawić swoje opinie na dany temat, w pełni uwzględniając pilny charakter sprawy, jej złożoność i potencjalne skutki. Krajowe organy regulacyjne państw EFTA mogą zwrócić się do Urzędu Nadzoru EFTA, by ponownie rozważył swoją decyzję. Urząd Nadzoru EFTA przekazuje taki wniosek do Agencji. W takim przypadku Agencja rozważa przygotowanie nowego projektu na potrzeby Urzędu Nadzoru EFTA oraz bez zbędnej zwłoki udziela odpowiedzi. W przypadku gdy Agencja zmieni, zawiesi lub wycofa jakąkolwiek decyzję równoległą do decyzji przyjętej przez Urząd Nadzoru EFTA, Agencja bez zbędnej zwłoki przygotowuje na potrzeby Urzędu Nadzoru EFTA projekt do tych samych celów. (v) W przypadku braku porozumienia między Agencją a Urzędem Nadzoru EFTA w zakresie wykonywania przepisów rozporządzenia Dyrektor Agencji i Kolegium Urzędu Nadzoru EFTA, uwzględniając pilny charakter sprawy, bez zbędnej zwłoki zwołują posiedzenie w celu osiągnięcia konsensusu. Jeżeli konsensus nie zostanie osiągnięty, Dyrektor Agencji lub Kolegium Urzędu Nadzoru EFTA mogą zwrócić się do Umawiających się Stron o przekazanie sprawy Wspólnemu Komitetowi EOG, który rozpatrzy ją zgodnie z art. 111 niniejszego Porozumienia, który stosuje się odpowiednio. Zgodnie z art. 2 decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr 1/94 z dnia 8 lutego 1994 r. przyjmującej regulamin wewnętrzny Wspólnego Komitetu EOG (*2) w nagłych przypadkach Umawiająca się Strona może zażądać natychmiastowego zwołania posiedzeń. Niezależnie od przepisów niniejszego ustępu Umawiająca się Strona może w każdej chwili z własnej inicjatywy przekazać sprawę Wspólnemu Komitetowi EOG zgodnie z art. 5 lub 111 niniejszego Porozumienia. (vi) Państwa EFTA lub osoby fizyczne lub prawne mogą wnosić do Trybunału EFTA skargi przeciwko Urzędowi Nadzoru EFTA zgodnie z art. 36 i 37 porozumienia o nadzorze i Trybunale. (*2) Dz.U. L 85 z 30.3.1994, s. 60.«;" i) w art. 36 ust. 8 i ust. 9 w stosunku do państw EFTA odniesienia do »Komisji« odczytuje się jako odniesienia do »Urzędu Nadzoru EFTA«; j) w art. 41 ust. 1 lit. d) słowo »Agencji« zastępuje się słowami »Urzędu Nadzoru EFTA«; k) w art. 44 ust. 1 oraz art. 49 ust. 4 i ust. 5 w stosunku do państw EFTA odniesienia do »Komisji« odczytuje się jako odniesienia do »Urzędu Nadzoru EFTA«; l) w art. 49 ust. 5 dodaje się, co następuje: »Następujące ograniczone geograficznie obszary w Norwegii są wyłączone z zakresu art. 24, 31 i 32 przez okres maksymalnie 20 lat od wejścia w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr 93/2017 z dnia 5 maja 2017 r.: (i) Jæren i Ryfylke, (ii) Hordaland. Norweski organ regulacyjny co pięć lat podejmuje decyzję co do konieczności dalszego stosowania odstępstwa, począwszy od wejścia w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr 93/2017 z dnia 5 maja 2017 r., biorąc pod uwagę kryteria przewidziane w niniejszym artykule. Norweski Urząd Regulacji powiadamia Wspólny Komitet EOG oraz Urząd Nadzoru EFTA o swojej decyzji oraz ocenie, na której się ona opiera. W ciągu dwóch miesięcy od momentu otrzymania takiej decyzji Urząd Nadzoru EFTA może przyjąć decyzję zobowiązującą norweski organ regulacyjny do zmiany lub wycofania swojej decyzji. Okres ten może zostać przedłużony za obopólną zgodą Urzędu Nadzoru EFTA oraz norweskiego organu regulacyjnego. Norweski organ regulacyjny zastosuje się do decyzji Urzędu Nadzoru EFTA w ciągu jednego miesiąca i poinformuje o tym odpowiednio Wspólny Komitet EOG i Urząd Nadzoru EFTA.«; m) art. 49 ust. 6 otrzymuje brzmienie: »Art. 9 nie ma zastosowania do Cypru, Luksemburga, Malty lub Liechtensteinu.«; n) przedstawiciele państw EFTA w pełni uczestniczą w pracach komitetu utworzonego na mocy art. 51, nie przysługuje im jednak prawo głosu.”; (*2) Dz.U. L 85 z 30.3.1994, s. 60.«;"