Wymiana listów

stanowiąca zapis wspólnych ustaleń w sprawie zasad współpracy międzynarodowej obejmującej działalność w zakresie badań i rozwoju w dziedzinie inteligentnych systemów produkcji między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Japonią, Australią, Kanadą oraz państwami EFTA – Norwegią i Szwajcarią

A. List Wspólnoty

Bruksela, dnia 19 marca 1997 roku

Szanowny Panie,

Nawiązuję do dyskusji, która odbyła się w sprawie współpracy międzynarodowej w zakresie badań i rozwoju w dziedzinie inteligentnych systemów produkcji (ISP) między uczestnikami dyskusji, tj. Wspólnotą Europejską oraz Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Japonią, Australią, Kanadą i państwami EFTA – Norwegią i Szwajcarią.

Celem niniejszego listu jest dokonanie zapisu wspólnych ustaleń dotyczących zasad współpracy w dziedzinie ISP. List ten uzupełnia przepisy kompetencyjne opracowane przez Międzynarodowy Komitet Organizacyjny w 1994 roku na zakończenie analiz możliwości wykonania ISP i zmienia art. VIII przepisów kompetencyjnych i art. 1.13 dodatku 2 do przepisów kompetencyjnych, jak wskazano poniżej. Przepisy kompetencyjne oraz załączniki do nich zostały załączone do niniejszego listu.

1. Cel

Uczestnicy będą wspierać i ułatwiać współpracę między jednostkami ustanowionymi na ich terytoriach (w przypadku Wspólnoty Europejskiej na terytoriach jej Państw Członkowskich) w dziedzinie inteligentnych systemów produkcji. Współpraca ta powinna zapewnić równowagę między korzyściami a wkładami, być przydatna dla przemysłu i oparta na zasadzie obopólnego interesu i wzajemnego zrozumienia.

2. Tematyka techniczna objęta współpracą w dziedzinie ISP

Współpraca początkowo obejmie następujących pięć zagadnień technicznych:

a) całkowity cykl życia produktu;

b) procesy;

c) narzędzia strategiczne / planowanie / projektowanie;

d) kwestie związane z zasobami ludzkimi /organizacyjne / społeczne; oraz

e) wirtualne / rozbudowane przedsiębiorstwa.

Zakres ISP przewiduje także inną tematykę, jednakże należy zapewnić zgodność nowych zagadnień technicznych z politykami rządów oraz priorytetami uczestniczących regionów w dziedzinie przemysłu.

3. Formy i sposoby współpracy

Współpraca przewiduje udział jednostek uczestniczących w projektach, zgodnie z ogólnie przyjętymi procedurami tworzenia i działania konsorcjów międzynarodowych. Współpraca może obejmować wizyty, kształcenie i wymiany naukowców, inżynierów oraz innych właściwych pracowników w celu skutecznego wdrażania i ukończenia projektów.

4. Upowszechnianie i wykorzystywanie informacji

Prawa własności intelektualnej (PWI) wynikające z projektów prowadzonych w ramach ISP będą podlegać przepisom dotyczącym ISP/PWI podanym w dodatku 2 do przepisów kompetencyjnych. Dodatek ten zostanie zmieniony w art. 1.13, aby wyrazić fakt, że Austria, Finlandia i Szwecja są członkami Unii Europejskiej.

5. Finansowanie

Działania prowadzone w ramach współpracy będą finansowane w zależności od dostępności funduszy, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami ustawowymi i wykonawczymi, politykami i programami uczestniczących regionów.

Każdy uczestnik pokryje koszty własnego udziału w projektach.

Każdy z uczestników wniesie udział finansowy lub rzeczowy, z zachowaniem zasady równości, w wykonywanie funkcji i pokrycie kosztów międzyregionalnego sekretariatu.

6. Wdrażanie ISP

Przedstawiciele uczestników wyznaczeni jako członkowie Międzynarodowego Komitetu Organizacyjnego (ISC) będą działać jako łącznicy między ISC a ich administracją publiczną / rządami. Przedstawiciele uczestników będą monitorować wdrażanie w odniesieniu do celu, zasad i struktur programowych ISP i będą pełnić role ułatwiające. Dodatkowo sprawować będą następujące funkcje:

- ułatwianie dobrej współpracy pomiędzy sekretariatami regionalnymi,

- wymiana informacji na temat lokalnych praktyk, przepisów prawa, regulacji i programów mających związek ze współpracą,

- ułatwianie bezpośredniego lub pośredniego udziału małych i średnich przedsiębiorstw w programie ISP. W szczególności będzie to obejmować dostęp do elektronicznych urządzeń służących wyszukiwaniu partnerów oraz do elektronicznego rejestru zgłoszeń zainteresowania współpracą, oraz

- przedstawianie rządom / administracji publicznej do decyzji zaleceń ISC dotyczących przyjęcia nowych uczestników.

Uczestnicy zorganizują lub wyznaczą swoje sekretariaty regionalne, którymi będą kierować. Do obowiązków sekretariatów regionalnych należeć będzie w szczególności:

- ułatwienie wyboru, w wyznaczonym czasie, projektów na szczeblu regionalnym zgodnie z zasadami i procedurami obowiązującymi w regionie uczestnika,

- pomoc w utworzeniu konsorcjum w odpowiednich regionach oraz między nimi, oraz

- praca z regionalnymi grupami infrastruktury w celu ułatwienia wykonania ISP.

7. Okres realizacji programu

Okres realizacji programu ISP wynosić będzie 10 lat. Uczestnik ma prawo wycofać się z programu w dowolnym czasie, z zachowaniem 12-miesięcznego terminu wypowiedzenia. Uczestnicy dokonają przeglądu zasad wzajemnej współpracy po pięciu latach od uruchomienia programu w celu zorientowania się, czy program powinien być kontynuowany, zmodyfikowany lub zakończony. Niniejsze postanowienie zastępuje art. VIII przepisów kompetencyjnych.

8. Wdrażanie ISP w Europie

Wspólnota Europejska oraz Szwajcaria i Norwegia zastrzegają sobie możliwość wspólnego działania jako pojedynczy region europejski, reprezentowany przez wspólną delegację złożoną z ich przedstawicieli w Międzynarodowym Komitecie Organizacyjnym i wspomagany przez jeden europejski Sekretariat ISP.

Komisja Wspólnoty Europejskiej udzieli niezbędnego wsparcia swojemu sekretariatowi regionalnemu.

Niniejszy list, wraz z jego zatwierdzeniem przez uczestników, uzupełnia i zmienia przepisy kompetencyjne i stanowi zapis wspólnych ustaleń dotyczących zasad współpracy w zakresie ISP. Będę wdzięczny za otrzymanie od Pana, w jak najkrótszym terminie, potwierdzenia tych ustaleń.

W imieniu Wspólnoty Europejskiej

+++++ TIFF +++++

B. List Stanów Zjednoczonych Ameryki

Waszyngton DC, dnia 3 kwietnia 1997 roku

Szanowny Panie,

Potwierdzam odbiór Pana listu z dnia 19 marca 1997 roku, który brzmi jak następuje:

"Nawiązuję do dyskusji, która odbyła się w sprawie współpracy międzynarodowej w zakresie badań i rozwoju w dziedzinie inteligentnych systemów produkcji (ISP) między uczestnikami dyskusji, tj. Wspólnotą Europejską oraz Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Japonią, Australią, Kanadą i państwami EFTA – Norwegią i Szwajcarią.

Celem niniejszego listu jest dokonanie zapisu wspólnych ustaleń dotyczących zasad współpracy w dziedzinie ISP. List ten uzupełnia przepisy kompetencyjne opracowane przez Międzynarodowy Komitet Organizacyjny w 1994 roku na zakończenie analiz możliwości wykonania ISP i zmienia art. VIII przepisów kompetencyjnych i art. 1.13 dodatku 2 do przepisów kompetencyjnych, jak wskazano poniżej. Przepisy kompetencyjne oraz załączniki do nich zostały załączone do niniejszego listu.

1. Cel

Uczestnicy będą wspierać i ułatwiać współpracę między jednostkami ustanowionymi na ich terytoriach (w przypadku Wspólnoty Europejskiej na terytoriach jej Państw Członkowskich) w dziedzinie inteligentnych systemów produkcji. Współpraca ta powinna zapewnić równowagę między korzyściami a wkładami, być przydatna dla przemysłu i oparta na zasadzie obopólnego interesu i wzajemnego zrozumienia.

2. Tematyka techniczna objęta współpracą w dziedzinie ISP

Współpraca początkowo obejmie następujących pięć zagadnień technicznych:

a) całkowity cykl życia produktu;

b) procesy;

c) narzędzia strategiczne / planowanie / projektowanie;

d) kwestie związane z zasobami ludzkimi /organizacyjne / społeczne; oraz

e) wirtualne / rozbudowane przedsiębiorstwa.

Zakres ISP przewiduje także inną tematykę, jednakże należy zapewnić zgodność nowych zagadnień technicznych z politykami rządów oraz priorytetami uczestniczących regionów w dziedzinie przemysłu.

3. Formy i sposoby współpracy

Współpraca przewiduje udział jednostek uczestniczących w projektach, zgodnie z ogólnie przyjętymi procedurami tworzenia i działania konsorcjów międzynarodowych. Współpraca może obejmować wizyty, kształcenie i wymiany naukowców, inżynierów oraz innych właściwych pracowników w celu skutecznego wdrażania i ukończenia projektów.

4. Upowszechnianie i wykorzystywanie informacji

Prawa własności intelektualnej (PWI) wynikające z projektów prowadzonych w ramach ISP będą podlegać przepisom dotyczącym ISP/PWI podanym w dodatku 2 do przepisów kompetencyjnych. Dodatek ten zostanie zmieniony w art. 1.13, aby wyrazić fakt, że Austria, Finlandia i Szwecja są członkami Unii Europejskiej.

5. Finansowanie

Działania prowadzone w ramach współpracy będą finansowane w zależności od dostępności funduszy, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami ustawowymi i wykonawczymi, politykami i programami uczestniczących regionów.

Każdy uczestnik pokryje koszty własnego udziału w projektach.

Każdy z uczestników wniesie udział finansowy lub rzeczowy, z zachowaniem zasady równości, w wykonywanie funkcji i pokrycie kosztów międzyregionalnego sekretariatu.

6. Wdrażanie ISP

Przedstawiciele uczestników wyznaczeni jako członkowie Międzynarodowego Komitetu Organizacyjnego (ISC) będą działać jako łącznicy między ISC a ich administracją publiczną / rządami. Przedstawiciele uczestników będą monitorować wdrażanie w odniesieniu do celu, zasad i struktur programowych ISP i będą pełnić role ułatwiające. Dodatkowo sprawować będą następujące funkcje:

- ułatwianie dobrej współpracy pomiędzy sekretariatami regionalnymi,

- wymiana informacji na temat lokalnych praktyk, przepisów prawa, regulacji i programów mających związek ze współpracą,

- ułatwianie bezpośredniego lub pośredniego udziału małych i średnich przedsiębiorstw w programie ISP. W szczególności będzie to obejmować dostęp do elektronicznych urządzeń służących wyszukiwaniu partnerów oraz do elektronicznego rejestru zgłoszeń zainteresowania współpracą, oraz

- przedstawianie rządom / administracji publicznej do decyzji zaleceń ISC dotyczących przyjęcia nowych uczestników.

Uczestnicy zorganizują lub wyznaczą swoje sekretariaty regionalne, którymi będą kierować. Do obowiązków sekretariatów regionalnych należeć będzie w szczególności:

- ułatwienie wyboru, w wyznaczonym czasie, projektów na szczeblu regionalnym zgodnie z zasadami i procedurami obowiązującymi w regionie uczestnika,

- pomoc w utworzeniu konsorcjum w odpowiednich regionach oraz między nimi, oraz

- praca z regionalnymi grupami infrastruktury w celu ułatwienia wykonania ISP.

7. Okres realizacji programu

Okres realizacji programu ISP wynosić będzie 10 lat. Uczestnik ma prawo wycofać się z programu w dowolnym czasie, z zachowaniem 12-miesięcznego terminu wypowiedzenia. Uczestnicy dokonają przeglądu zasad wzajemnej współpracy po pięciu latach od uruchomienia programu w celu zorientowania się, czy program powinien być kontynuowany, zmodyfikowany lub zakończony. Niniejsze postanowienie zastępuje art. VIII przepisów kompetencyjnych.

8. Wdrażanie ISP w Europie

Wspólnota Europejska oraz Szwajcaria i Norwegia zastrzegają sobie możliwość wspólnego działania jako pojedynczy region europejski, reprezentowany przez wspólną delegację złożoną z ich przedstawicieli w Międzynarodowym Komitecie Organizacyjnym i wspomagany przez jeden europejski Sekretariat ISP.

Komisja Wspólnoty Europejskiej udzieli niezbędnego wsparcia swojemu sekretariatowi regionalnemu.

Niniejszy list, wraz z jego zatwierdzeniem przez uczestników, uzupełnia i zmienia przepisy kompetencyjne i stanowi zapis wspólnych ustaleń dotyczących zasad współpracy w zakresie ISP. Będę wdzięczny za otrzymanie od Pana, w jak najkrótszym terminie, potwierdzenia tych ustaleń.".

Mam zaszczyt potwierdzić, że Rząd, który reprezentuję, zgadza się z treścią Pana listu.

W imieniu Rządu Stanów Zjednoczonych Ameryki

+++++ TIFF +++++

--------------------------------------------------

ZAŁĄCZNIK

PRZEPISY KOMPETENCYJNE DLA PROGRAMU WSPÓŁPRACY MIĘDZYNARODOWEJ W ZAKRESIE ZAAWANSOWANEJ PRODUKCJI

I. CEL

Niniejszy dokument ustanawia przepisy kompetencyjne dla uczestników programu "inteligentne systemy produkcji (ISP)", dotyczące współpracy międzynarodowej w badaniach i rozwoju tych systemów. Celem przepisów kompetencyjnych nie jest stworzenie zobowiązań na mocy prawa międzynarodowego lub krajowego.

II. CELE PROGRAMU

Cele programu ISP są następujące:

A. umożliwienie większego zaawansowania w działaniach produkcyjnych;

B. poprawa stanu środowiska naturalnego w skali globalnej;

C. poprawa efektywności wykorzystania zasobów odnawialnych i nieodnawialnych;

D. stworzenie nowych produktów i warunków, które spowodują znaczą poprawę jakości życia użytkowników;

E. poprawa jakości środowiska produkcyjnego;

F. wytworzenie uznanej i respektowanej dyscypliny produkcji, pomocnej w przekazie wiedzy przyszłym pokoleniom;

G. skuteczne reagowanie na globalizację produkcji;

H. rozszerzenie istniejących i otwarcie nowych rynków na całym świecie; oraz

I. osiąganie coraz wyższych poziomów profesjonalizmu na całym świecie poprzez uznanie w skali globalnej i ustanowienie dyscypliny w zakresie kształcenia się w dziedzinie produkcji.

W dążeniach do osiągnięcia tych celów program ISP pełnić będzie rolę katalizatora w następujących działaniach:

A. globalna współpraca w dziedzinie produkcji dotycząca udziału dużych i małych przedsiębiorstw, użytkowników i dostawców, uczelni i rządów;

B. upowszechnianie wyników znaczących udoskonaleń produkcji w skali światowej;

C. opracowanie zaleceń dotyczących norm stosowanych w produkcji w skali globalnej poprzez wspólną pracę nad zagadnieniami mającymi znaczenie w okresie przed standaryzacją;

D. ocena i wybór priorytetów w zakresie globalnej współpracy w rozwoju procesów produkcji;

E. upowszechnianie, rozumienie i stosowanie logicznie ze sobą powiązanych wytycznych, postanowień i modelowych uzgodnień, z poszanowaniem praw własności intelektualnej (PWI) uczestników i partnerów konsorcjum projektu.

III. KONTEKST

Sześciu uczestników wzięło udział w analizach możliwości wykonania w celu opracowania programu ISP. Uczestnikami tymi są:

- Australia,

- Kanada,

- Wspólnota Europejska (WE),

- uczestniczące kraje Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA): Austria, Finlandia, Szwecja, Norwegia i Szwajcaria,

- Japonia, oraz

- Stany Zjednoczone Ameryki.

WE i państwa EFTA działały wspólnie jako jeden region europejski.

Uczestnicy ukończyli prace nad analizami możliwości wykonania, określonym w przepisach kompetencyjnych dla analiz możliwości wykonania w sprawie międzynarodowej współpracy w zakresie zaawansowanej produkcji.

Międzynarodowy Komitet Organizacyjny ds. Analiz Możliwości Wykonania stwierdził w swoim sprawozdaniu końcowym, że analizy możliwości wykonania udowodniło, że możliwe jest stworzenie programu współpracy międzynarodowej w zakresie badań i rozwoju w zaawansowanej produkcji, którego struktura powinna uwzględniać zasady sprawiedliwości i wzajemne korzyści i zapewniać godziwe i korzystne rezultaty.

Międzynarodowy Komitet Organizacyjny ds. Analiz Możliwości Wykonania w swoim sprawozdaniu końcowym zalecił rozpoczęcie realizacji programu ISP i zaproponował jego strukturę zarządzania, tematykę techniczną oraz przepisy dotyczące praw własności intelektualnej.

IV. ZASADY

Produkcja pełni nadrzędną rolę w wytwarzaniu majątku i jest niezbędna dla ustanowienia solidnych podstaw ekonomicznych dla wzrostu gospodarczego.

W wyniku ustanowienia rynków globalnych potrzeba doskonałości w działaniach produkcyjnych stała się sprawą o kluczowym znaczeniu.

Badania i rozwój w dziedzinie zaawansowanej produkcji coraz częściej odgrywają decydującą rolę w działaniach produkcyjnych. Na całym świecie prowadzi się intensywne badania w zakresie zaawansowanej produkcji.

Prawidłowo ukierunkowana i koordynowana współpraca międzynarodowa w zakresie badań i rozwoju w zaawansowanej produkcji może spowodować poprawę działań produkcyjnych.

Współpraca międzynarodowa w dziedzinie zaawansowanej produkcji powinna przebiegać z zachowaniem następujących zasad:

A. należy zapewnić równowagę między wkładem do tej współpracy a osiąganymi korzyściami przy zachowaniu zasady równości;

B. wspólnie opracowane projekty powinny być przydatne dla przemysłu;

C. wspólne projekty prowadzone są przez międzyregionalne konsorcja, odpowiednio rozmieszczone geograficznie;

D. wspólne projekty można tworzyć przez cały czas trwania pełnego cyklu innowacji;

E. dzielenie się wynikami wspólnych projektów następuje w ramach procesu kontrolowanego upowszechniania informacji, który chroni i sprawiedliwie nadaje wszelkie prawa własności intelektualnej powstałe lub nadane w trakcie współpracy; oraz

F. działania w ramach projektu ISP sponsorowane przez rząd lub prowadzone z wykorzystaniem zasobów rządowych nie powinny obejmować konkurencyjnych badań i rozwoju.

V. STRUKTURA PROGRAMU I FINANSOWANIE

Program ISP jest formą współpracy międzynarodowej, w ramach której uczestnicy pracują wspólnie w celu pobudzenia konkurencyjności w przemyśle, rozwiązania problemów, na które napotyka produkcja na całym świecie, i opracowania zaawansowanych technologii produkcji i systemów tworzonych dla dobra ludzkości. Zakres programu ISP jest zarówno szeroki, jak i możliwy do zrealizowania w praktyce.

A. Programem ISP kieruje struktura zarządzania, w skład której wchodzą:

1. Międzynarodowy Komitet Organizacyjny ISP;

2. międzyregionalny sekretariat; oraz

3. sekretariaty regionalne.

Program ISP obejmować będzie projekty, których treść odpowiada tematyce technicznej opisanej w dodatku 1.

Partnerzy projektów muszą zachowywać zgodność z przepisami dotyczącymi praw własności intelektualnej (PWI) opisanymi w dodatku 2. Przepisy dotyczące PWI zawierają minimalny zestaw wymagań obowiązkowych, przepisów nieobowiązkowych, które należy uwzględnić, oraz przepisów fakultatywnych.

B. Finansowanie struktury zarządzania

1. Każdy uczestnik finansuje swój własny udział.

2. Uczestnicy ustalą metodę finansowania ich własnego udziału.

3. Uczestnicy uczestniczyć będą, w sprawiedliwy sposób, w finansowaniu, w gotówce lub naturze, w celu pokrycia kosztów działalności międzyregionalnego sekretariatu.

4. Każdy uczestnik odpowiada za udzielenie wsparcia swojej delegacji i zapewnienie niezbędnego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej.

C. Finansowanie projektów

1. Każdy uczestnik finansuje swój własny udział.

2. Uczestnicy ustalą metodę finansowania ich własnego udziału.

VI. STRUKTURA ZARZĄDZANIA

A. Międzynarodowy Komitet Organizacyjny ISP. Program ISP będzie nadzorowany przez Międzynarodowy Komitet Organizacyjny ISP. Jego członkowie muszą być wybitnymi przedstawicielami przemysłowych, naukowych lub rządowych sektorów uczestników, posiadającymi znajomość problematyki produkcji. Członkowie muszą mieć chęć i możliwości poświęcenia koniecznego czasu i dołożenia starań w celu pokierowania programem ISP.

1. Skład. Dwóch członków i jeden obserwator ze strony każdego uczestnika.

Całkowita liczba członków i obserwatorów zwiększy się z chwilą przyjęcia dodatkowych uczestników zgodnie z procedurą przedstawioną w sekcji IX.

Członkowie delegacji mogą reprezentować sektory przemysłowe, naukowe lub rządowe uczestników. Pożądana jest silna reprezentacja przemysłu. Co najmniej jeden z dwóch członków musi pochodzić z sektora przemysłu, a szef delegacji musi być spoza sektora rządowego. Członków mianuje się na dość długie kadencje. Jednakże obserwatorów można zmieniać w zależności od potrzeby.

Delegacjom uczestników na posiedzenia Międzynarodowego Komitetu Organizacyjnego ISP może towarzyszyć po dwóch przedstawicieli ich regionalnych sekretariatów.

2. Międzynarodowy Komitet Organizacyjny ISP podejmuje decyzje na zasadzie konsensusu osiągniętego przez członków.

3. Przewodnictwo. Przewodnictwo w Międzynarodowym Komitecie Organizacyjnym ISP sprawuje naprzemiennie sześciu uczestników. Każda kadencja trwa dwa lata. Gdy dany uczestnik przewodniczy w danej kadencji, jest on również odpowiedzialny za zorganizowanie międzyregionalnego sekretariatu. Kanada przewodniczyć będzie w pierwszej kadencji. Australia obejmie drugą kadencję i będzie pełnić rolę wiceprzewodniczącego w pierwszej kadencji w celu zagwarantowania ciągłości. EFTA obejmie trzecią kadencję. Decyzja o przewodnictwie w kolejnych kadencjach zapadnie w ciągu trzeciego roku po uruchomieniu programu ISP.

4. Obowiązki. Międzynarodowy Komitet Organizacyjny wydawać będzie zalecenia dotyczące polityki i strategii dla przedsięwzięcia i rozwoju programu ISP, włącznie z kwestią nowych uczestników. Do zadań ISP należeć będzie także:

a) ustalenie ogólnego kierunku programu, ustalenie priorytetów strategicznych i nadzór nad wdrażaniem programu;

b) przedkładanie i zatwierdzanie nowych dokumentów ISP;

c) w miarę potrzeby, formowanie tymczasowych grup zadaniowych lub Komisji, na przykład do przeprowadzenia prac w celu rozwiązania kwestii technicznych lub prawnych;

d) nadzór nad sekretariatem międzyregionalnym;

e) promowanie w skali międzynarodowej ISP i produkcji jako dziedziny jedynej w swoim rodzaju;

f) zatwierdzanie projektów, jak opisano w sekcji IX;

g) zapewnienie, aby projekty i podjęte prace były prowadzone w sposób zgodny z celem, zasadami i strukturą programu uzgodnionymi przez uczestników; oraz

h) wspieranie komunikacji między Międzynarodowym Komitetem Organizacyjnym ISP, sekretariatami międzyregionalnymi i regionalnymi i członkami konsorcjum.

B. Sekretariat międzyregionalny. Uczestnik, który przewodniczy Międzynarodowemu Komitetowi Organizacyjnemu ISP, odpowiada za kierowanie sekretariatem międzyregionalnym.

Do obowiązków Sekretariatu międzyregionalnego należy:

1. zapewnienie obsługi logistycznej dla propozycji międzyregionalnych;

2. przechowywanie i rozsyłanie dokumentacji z posiedzeń ISP oraz innych dokumentów;

3. zapewnienie obsługi logistycznej dla międzyregionalnych działań reklamowych i medialnych prowadzonych pod kierunkiem Międzynarodowego Komitetu Organizacyjnego ISP;

4. edukacja nowych i potencjalnych uczestników;

5. upowszechnianie informacji w trakcie realizacji i po zakończeniu projektów;

6. pomoc w formowaniu międzyregionalnych konsorcjów; oraz

7. zorganizowanie i ustalenie harmonogramu badań i/lub prac wymaganych przez Międzynarodowy Komitet Organizacyjny ISP.

C. Sekretariaty regionalne. Rządy i/lub jednostki administracji publicznej oraz organizacje państwowe uczestników zorganizują i będą prowadzić sekretariaty regionalne w sposób, jaki uznają za właściwy.

W celu ułatwienia wdrażania programu ISP sekretariaty regionalne będą miały następujące obowiązki:

1. zapewnienie regionalnej obsługi logistycznej dla propozycji międzyregionalnych;

2. przechowywanie i rozsyłanie dokumentacji z posiedzeń ISP oraz innych dokumentów w swoich regionach;

3. zapewnienie obsługi logistycznej dla posiedzeń regionalnych i promocja;

4. upowszechnianie informacji w trakcie realizacji i po zakończeniu projektów w swoich regionach;

5. pomoc w tworzeniu konsorcjów w swoich regionach i między nimi;

6. wspieranie delegacji regionalnych w uczestniczeniu w posiedzeniach Międzynarodowego Komitetu Organizacyjnego ISP;

7. ułatwienie selekcji i przeglądów w regionach; oraz

8. praca z grupami regionalnymi infrastruktury w celu ułatwienia realizacji programu ISP.

VII. ROZPOCZĘCIE PROGRAMU ISP

Program ISP rozpocznie się z chwilą:

1. ratyfikacji przepisów kompetencyjnych dla programu ISP przez wszystkich uczestników;

2. mianowania członków Międzynarodowego Komitetu Organizacyjnego ISP; oraz

3. powołania sekretariatów regionalnych.

VIII. ZAKOŃCZENIE PROGRAMU ISP

Program ISP zakończy się w 10. rocznicę uzgodnionej daty rozpoczęcia programu, o ile w siódmym roku programu rządy i/lub administracja publiczna nie zadecydują inaczej.

IX. PRZYJĘCIE NOWYCH UCZESTNIKÓW

A. Pierwszym warunkiem przyjęcia do programu jest zgodność działania rządu i/lub administracji publicznej regionu składającego wniosek z przepisami kompetencyjnymi dla programu ISP.

B. Po ratyfikacji przepisów kompetencyjnych dla programu ISP partnerzy projektu z regionu składającego wniosek mają prawo utworzyć konsorcjum za zgodą pozostałych partnerów. Udziały partnerów z regionu składającego wniosek podlegać będą przez pewien czas ścisłemu monitoringowi w celu zbudowania profilu uczestnictwa wnioskodawcy.

C. Po upływie tego okresu czasu (być może nawet kilku lat) rządy i/lub władze publiczne podejmą decyzję na podstawie zaleceń Międzynarodowego Komitetu Organizacyjnego ISP, czy składający wniosek region będzie miał swoje przedstawicielstwo w Międzynarodowym Komitecie Organizacyjnym ISP.

X. TWORZENIE KONSORCJUM

Sekretariaty regionalne wraz z sekretariatem międzyregionalnym udzielą pomocy w tworzeniu konsorcjów dla projektów ISP.

A. Podstawowy dokument wymagany dla utworzenia konsorcjum

Sekretariat międzyregionalny i sekretariaty regionalne wspólnie opracują, na podstawie przepisów kompetencyjnych dla programu ISP, podstawowy dokument wyjaśniający:

- organizację programu,

- strukturę działania i cele,

- wymagania, które należy spełnić przy wyborze projektów i konsorcjum,

- tematykę techniczną, oraz

- proces oceny i selekcji oraz kryteria pomocnicze.

B. Międzynarodowy partner – koordynator

Każde konsorcjum zobowiązane jest wyznaczyć międzynarodowego partnera – koordynatora. Wyznaczony partner musi być firmą z branży przemysłowej posiadającą zasoby niezbędne dla poprowadzenia projektu aż do jego zakończenia i udowodnioną zdolność zarządzania kompleksowymi projektami międzynarodowymi. Do obowiązków międzynarodowych partnerów koordynatorów należy:

1. koordynacja prac nad utworzeniem konsorcjów;

2. koordynowanie przygotowań kompletnych wniosków i umów o współpracę;

3. działanie jako pierwszy punkt kontaktu dla komunikacji między konsorcjum i Międzynarodowym Komitetem Organizacyjnym a sekretariatem międzyregionalnym;

4. ułatwienie skutecznej realizacji projektu; oraz

5. koordynowanie przygotowań do przeglądu projektów i upowszechnianie informacji.

C. Wykaz zainteresowanych podmiotów

W skali regionu – regionalny sekretariat roześle do wszystkich organizacji sektora przemysłowego, naukowego i rządowego, zidentyfikowanych jako potencjalni partnerzy, podstawowy dokument, informacje o możliwościach finansowania oraz krajową agendę dla programu ISP. Sekretariat regionalny sporządzi wykaz zainteresowanych podmiotów. Wykaz musi zawierać obszar zainteresowania i możliwości każdego z zainteresowanych podmiotów.

D. Wymiana wykazów zainteresowanych podmiotów

Wykaz będzie rutynowo uaktualniany i rozsyłany do wszystkich innych regionów poprzez sekretariat międzyregionalny. Sekretariat regionalny zbiera również wykazy zainteresowanych podmiotów z innych regionów i przekazuje je krajowym podmiotom o możliwie zbliżonych zainteresowaniach. Sekretariat regionalny podtrzymuje wspólne zainteresowania krajowych i zagranicznych podmiotów i ułatwia tworzenie konsorcjów.

E. Wymiana propozycji projektów

Każdy zainteresowany podmiot może przedłożyć wstępne propozycje do sekretariatu regionalnego, do którego należy, celem ułatwienia utworzenia międzynarodowych konsorcjów.

Sekretariat regionalny roześle te propozycje do wszystkich zainteresowanych podmiotów znajdujących się w wykazie. Na podstawie tych informacji potencjalni partnerzy mogą dążyć do utworzenia międzynarodowych konsorcjów.

XI. OCENA, SELEKCJA I PRZEGLĄD PROJEKTÓW

Propozycje muszą być zgodne z zasadami, strukturą programu i przepisami dotyczącymi praw własności intelektualnej (PWI) ustanowionymi w niniejszych przepisach kompetencyjnych.

A. Kryteria wyboru projektów

1. Przydatność dla przemysłu.

2. Zgodność z tematyką techniczną określoną w dodatku 1, który może zostać zmieniony, w miarę potrzeby, przez Międzynarodowy Komitet ISP.

3. Wartość naukowa i techniczna.

4. Możliwości przyjęcia i komercjalizacji.

5. Zgodność z przepisami dotyczącymi praw własności intelektualnej (PWI) zawartymi w dodatku 2, który może zostać zmieniony, w miarę potrzeby, przez Międzynarodowy Komitet Organizacyjny ISP.

6. Wartość dodana projektów.

B. Kryteria wyboru konsorcjum

1. Międzyregionalne rozmieszczenie partnerów

Partnerzy konsorcjum muszą pochodzić co najmniej z trzech uczestniczących regionów.

2. Równoważenie wniesionych wkładów i korzyści

Partnerzy konsorcjum wskażą, w jaki sposób udało im się zachować równowagę pomiędzy udziałem w projektach a korzyściami osiąganymi z ich realizacji, przy zachowaniu zasady słuszności. W tym celu udziały powinny być określone dla każdego partnera i grupy według ich typów (włącznie z udziałami w naturze, jak np. sprzęt, udogodnienia, personel, dokumentacja, techniki i własność intelektualna) i wartości.

3. Przywództwo międzyregionalne

Konsorcjum międzyregionalne zobowiązane jest wyznaczyć własnego koordynatora konsorcjum międzynarodowego.

4. Upowszechnianie rezultatów

Konsorcjum zobowiąże się do upowszechnienia rezultatów projektów, włącznie z wnioskami i doświadczeniami z tworzenia konsorcjów ISP i zarządzania nimi oraz technicznych rezultatów, które nie są zastrzeżone prawnie, a których rozpowszechnienie jest dozwolone przepisami dotyczącymi praw własności intelektualnej (PWI). Konsorcjum przedstawi plan działań w zakresie upowszechnienia rezultatów projektu.

C. Ocena projektów

Proces oceny propozycji składa się z trzech etapów.

1. Ocena streszczenia projektów

Konsorcjum zobowiązane jest sporządzić streszczenie planowanych badań. Streszczenie to zostanie przedłożone sekretariatom regionalnym do wstępnej analizy na szczeblu regionalnym. Każda delegacja wyda zalecenie dla Międzynarodowego Komitetu Organizacyjnego ISP. Autorzy niezaakceptowanych projektów otrzymają informacje zwrotne o powodach, dla których wsparcie nie zostało im udzielone.

2. Ocena pełnej propozycji

Konsorcjum zobowiązane jest przedłożyć ostateczną propozycję w standardowym formacie do szczegółowej oceny przez wszystkie regiony partnerskie. Ostateczna propozycja zawierać będzie formalne zobowiązanie każdego partnera do przestrzegania zasad, struktury i przepisów dotyczących praw własności intelektualnej (PWI) odnośnie do programu, włącznie z podpisaną umową o współpracy zawierającą umowę o PWI.

3. Ostateczne zatwierdzenie propozycji

Propozycje zostaną ostatecznie zatwierdzone przez Międzynarodowy Komitet Organizacyjny ISP na podstawie rekomendacji regionalnych i przedłożonych propozycji.

D. Przegląd projektów

Międzynarodowy Komitet Organizacyjny ISP regularnie prowadzić będzie monitoring i przegląd postępów. Aby ułatwić to zadanie, każde konsorcjum złoży corocznie skrócone sprawozdanie do Międzynarodowego Komitetu Organizacyjnego ISP, w standardowym formacie.

Regiony mogą dokonywać przeglądu postępów partnerów ze swojego regionu w dowolnym czasie, jaki uznają za stosowny.

XII. ROLA ISP WOBEC MAŁYCH I ŚREDNICH PRZEDSIĘBIORSTW (MŚP), SZKÓŁ WYŻSZYCH I RZĄDOWYCH INSTYTUTÓW BADAWCZYCH

Uczestnicy, indywidualnie, oraz Międzynarodowy Komitet Organizacyjny ISP opracują mechanizmy włączenia MŚP, bezpośrednio lub pośrednio, do programu ISP. Oprócz tego wszystkie regiony powinny rozważyć podjęcie następujących działań:

A. jasne i dobrze udokumentowane doradztwo w sprawach związanych z prawami własności intelektualnej;

B. sporządzenie "mapy" istniejących ograniczeń prawnych lub przepisów celnych na terytoriach uczestników oraz ich praktycznych konsekwencji;

C. ustanowienie punktów pomocy, gdzie można otrzymać odpowiedzi na proste zapytania;

D. elektroniczny system wyszukiwania partnerów, szczególnie ukierunkowany na MŚP;

E. elektroniczny rejestr "wyrażeń zainteresowania" przez MŚP, które poszukują możliwości dołączenia do już funkcjonujących lub tworzonych projektów;

F. prowadzenie na bieżąco "rejestru przypadków" prezentującego doświadczenia ISP w zakresie dotacji od zespołów projektowych;

G. wydarzenia mające na celu upowszechnianie rezultatów projektów szczególnie dostosowane do potrzeb różnych sektorów MŚP.

Wykaz nie jest wyczerpujący i należy kontynuować badania w trakcie rozwoju programu w celu monitorowania uczestnictwa MŚP i określenia dalszych potrzeb.

Wyżej wymienione pozycje są także przydatne przy zachęcaniu do udziału w programie szkół wyższych i rządowych instytutów badawczych. Konieczne jest wykorzystanie roli edukacyjnej szkół wyższych w upowszechnianiu rezultatów badań i przekazaniu ich nowej generacji praktyków.

XIII. UPOWSZECHNIANIE REZULTATÓW

Upowszechnianie informacji, którego wymaga program ISP, jest sprawą najwyższej wagi. Jednakże wszelkie działania w zakresie upowszechniania informacji muszą być zgodne z przepisami dotyczącymi praw własności intelektualnej, zawartymi w dodatku 2. To obejmuje upowszechnianie cząstkowych i końcowych technicznych rezultatów projektu.

Upowszechnianie informacji będzie mieć miejsce na szczeblu projektu, regionalnym i międzyregionalnym. Upowszechnianie to może obejmować pisemne sprawozdania, sympozja międzynarodowe oraz publikacje autorstwa członków sektora nauki.

--------------------------------------------------