ZAŁĄCZNIK II

Przyjęcie rezolucji narodów zjednoczonych

w sprawie stosowania carnets de passage en douane oraz karnetów CPD do handlowych pojazdów drogowych

Do celów stosowania Konwencji celnej w sprawie czasowego przywozu handlowych pojazdów drogowych (Genewa, 1956 r.), Wspólnota niniejszym notyfikuje Sekretarzowi Generalnemu Narodów Zjednoczonych, że przyjmuje rezolucję Narodów Zjednoczonych w sprawie stosowania carnets de passage en douane oraz karnetów CPD do handlowych pojazdów drogowych.

W stosunkach z Umawiającymi się Stronami którejkolwiek z Konwencji objętych tą rezolucją, Wspólnota będzie stosować tę rezolucję do jakiejkolwiek ze Stron, które również przyjęły ten dokument.

Wspólnota będzie również stosowała zalecenie Rady Współpracy Celnej z dnia 25 czerwca 1992 r. dotyczące przyjęcia karnetów CPD w związku z odprawą czasową [1], w zakresie w jakim odnosi się ono do handlowych pojazdów drogowych.

Tekst rezolucji przedstawiony jest poniżej.

[1] Dz.U. L 289 z 24.11.1993, str. 42.

--------------------------------------------------

REZOLUCJA NARODÓW ZJEDNOCZONYCH

z dnia 2 lipca 1993 r.

w sprawie stosowania carnets de passage en douane oraz karnetów CPD do handlowych pojazdów drogowych

W imieniu Umawiających się Stron Konwencji celnej w sprawie czasowego przywozu handlowych pojazdów drogowych z 1956 r. (18 maja 1956 r.)

GRUPA ROBOCZA NZ/EWG DS. ZAGADNIEŃ CELNYCH DOTYCZĄCYCH TRANSPORTU,

POWOŁUJĄC SIĘ NA postanowienia zawarte w art. 8 ust. 1 Konwencji celnej w sprawie czasowego przywozu handlowych pojazdów drogowych (18 maj 1956 r.) (w dalszej części zwanej Konwencją w sprawie pojazdów z 1956 r.),

POWOŁUJĄC SIĘ NA to, że załącznik I do tej Konwencji określa wzór dokumentów czasowego przywozu (carnets de passage en douane), które mają być używane do czasowego przywozu handlowych pojazdów drogowych, oraz że wzór ten oraz warunki jego wykorzystania są w zasadzie takie same, jak wzór i warunki dla dokumentów odprawy czasowej (karnet CPD) określonych w Konwencji dotyczącej odprawy czasowej, załącznik A, dodatek II (w dalszej części zwanej Konwencją Stambulską),

STWIERDZAJĄC, że zrzeszenia wydające i gwarantujące karnety działające na mocy Konwencji dotyczącej pojazdów z 1956 r. są tymi samymi zrzeszeniami, które działają na mocy Konwencji Stambulskiej,

ŚWIADOMI znaczenia zapewnienia łagodnego przejścia z Konwencji dotyczącej pojazdów z 1956 r. do załącznika C do Konwencji Stambulskiej oraz unikania nadmiernych trudności wobec zrzeszeń wydających i gwarantujących,

DOCENIAJĄC gotowość zrzeszeń wydających i gwarantujących działających na mocy Konwencji dotyczącej pojazdów do zapewnienia działania odpowiednich łańcuchów wydających i gwarantujących również w myśl załączników A i C do Konwencji Stambulskiej w zakresie odnoszącym się do drogowych pojazdów silnikowych do celów handlowych oraz do przyczep, a także ich zaangażowanie do gwarantowania karnetów CPD określonych w tych dwóch Konwencjach,

ZALECA, aby te Umawiające się Strony Konwencji dotyczącej pojazdów z 1956 r., które przyjmą karnet dla czasowego przywozu handlowych pojazdów drogowych, również przyjęły zarówno wzór karnetu określony w załączniku I do Konwencji dotyczącej pojazdów z 1956 r. jak i dokumenty odprawy czasowej (karnet CPD) określone w Konwencji Stambulskiej, załącznik A, dodatek II,

ZOBOWIĄZUJE Sekretarza Wykonawczego Europejskiej Komisji Gospodarczej Narodów Zjednoczonych do notyfikowania Umawiającym się Stronom Konwencji dotyczącej pojazdów z 1956 r. zobowiązania zrzeszeń wydających i gwarantujących do gwarantowania, wobec administracji celnej, karnetów określonych w tych dwóch Konwencjach. Sekretarz Wykonawczy jest również zobowiązany do dołączenia niniejszej rezolucji do takiej notyfikacji,

ZOBOWIĄZUJE każdą Umawiającą się Stronę Konwencji dotyczącej pojazdów z 1956 r. do notyfikowania Sekretarzowi Wykonawczemu Europejskiej Komisji Gospodarczej Narodów Zjednoczonych, czy przyjmuje czy też nie przyjmuje niniejszą rezolucję. Notyfikacji takiej dokonuje się w ciągu jednego roku od dnia, w którym Sekretarz Wykonawczy notyfikuje Umawiającym się Stronom zobowiązanie zrzeszeń wydających i gwarantujących do gwarantowania karnetów określonych w tych dwóch Konwencjach.

W przypadku przyjęcia, Umawiająca się Strona notyfikuje również Sekretarzowi Wykonawczemu datę, od której będzie stosować to zalecenie oraz warunki jego stosowania.

Brak notyfikowania Sekretarzowi Wykonawczemu Europejskiej Komisji Gospodarczej Narodów Zjednoczonych w ciągu jednego roku oznacza, że Umawiająca się Strona nie jest w stanie przyjąć rezolucji. Jednakże Umawiająca się Strona może przyjąć niniejszą rezolucję w późniejszym terminie.

Sekretarz Wykonawczy przekazuje te informacje administracjom celnym Umawiających się Stron Konwencji dotyczącej pojazdów z 1956 r., a także Sekretarzowi Generalnemu Rady Współpracy Celnej, regionalnym organizacjom integracji gospodarczej, które kwalifikują się jako Umawiające się Strony, a także Międzynarodowemu Sojuszowi Turystycznemu oraz Międzynarodowej Federacji Samochodowej.

--------------------------------------------------