ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
ZAŁĄCZNIK

Protokół 4

w sprawie definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej

Artykuł 1

Obowiązujące reguły pochodzenia

1. Do celów wykonania niniejszego układu stosuje się dodatek I oraz odpowiednie postanowienia dodatku II do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (1) („konwencja”).

2. Wszystkie odniesienia do „odpowiedniej umowy” zawarte w dodatku I oraz w odpowiednich postanowieniach dodatku II do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia interpretuje się jako odniesienia do niniejszego układu.

Artykuł 2

Rozstrzyganie sporów

1. Spory zaistniałe w związku z procedurami weryfikacji określonymi w art. 32 dodatku I do konwencji, których nie można rozstrzygnąć pomiędzy organami celnymi wnioskującymi o przeprowadzenie weryfikacji a organami celnymi odpowiedzialnymi za przeprowadzenie weryfikacji, przekazuje się Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia.

2. We wszystkich przypadkach rozstrzyganie sporów pomiędzy importerem a organami celnymi kraju przywozu podlega prawodawstwu tego kraju.

Artykuł 3

Zmiany w protokole

Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia może zadecydować o wprowadzeniu zmian do niniejszego protokołu.

Artykuł 4

Wystąpienie z konwencji

1. Jeżeli Unia lub Albania zawiadomi na piśmie depozytariusza konwencji o zamiarze wystąpienia z konwencji zgodnie z jej art. 9, Unia i Albania niezwłocznie rozpoczną negocjacje w sprawie reguł pochodzenia w celu wykonania niniejszego układu.

2. Do czasu wejścia w życie takich nowo wynegocjowanych reguł pochodzenia do niniejszego układu nadal mają zastosowanie reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do konwencji, mające zastosowanie w momencie wystąpienia. Jednakże począwszy od momentu wystąpienia reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do konwencji interpretuje się w taki sposób, aby umożliwić dwustronną kumulację wyłącznie między Unią a Albanią.

Artykuł 5

Postanowienia przejściowe – kumulacja

Niezależnie od art. 16 ust. 5 i art. 21 ust. 3 dodatku I do konwencji, w przypadku gdy kumulacja obejmuje tylko państwa EFTA, Wyspy Owcze, Unię, Turcję i uczestników procesu stabilizacji i stowarzyszenia, dowodem pochodzenia może być świadectwo przewozowe EUR1 lub deklaracja pochodzenia.
(3)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie środków spożywczych. Prawodawstwa w zakresie środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu, o ile stosowanie Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi jest rozszerzone na Liechtenstein, jak określono we wprowadzeniu do rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 344/5

DECYZJA KOMISJI MIESZANEJ UE-EFTA DS. UPROSZCZENIA FORMALNOŚCI W OBROCIE TOWAROWYM NR 2/2015

z dnia 13 października 2015 r.

w odniesieniu do zaproszenia Republiki Serbii do przystąpienia do Konwencji z dnia 20 maja 1987 r. o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym [2015/2465]

KOMISJA MIESZANA UE-EFTA,

uwzględniając Konwencję z dnia 20 maja 1987 r. o uproszczeniu formalności w obrocie towarowym (1) (zwana dalej „Konwencją”), w szczególności jej art. 11 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Wymiana towarowa z Republiką Serbii zostałaby ułatwiona poprzez uproszczenie formalności związanych z handlem towarami między Republiką Serbii a Unią Europejską, Republiką Islandii, byłą jugosłowiańską republiką Macedonii, Królestwem Norwegii, Konfederacją Szwajcarską i Republiką Turcji.

(2) W celu wprowadzenia takiego uproszczenia należy zaprosić Republikę Serbii do przystąpienia do Konwencji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zgodnie z art. 11a Konwencji Republika Serbii zostaje zaproszona do przystąpienia do Konwencji z dniem 1 grudnia 2015 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Ankarze dnia 13 października 2015 r. W imieniu Komisji Mieszanej UE-EFTA Cemal DERELİ Pełniący obowiązki podsekretarza

(1) Dz.U. L 134 z 22.5.1987, s. 2.
(3)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 601/2014 z dnia 4 czerwca 2014 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 w odniesieniu do kategorii żywności „Mięso” oraz w odniesieniu do stosowania określonych dodatków do żywności w surowych wyrobach mięsnych (3).
(3)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1293/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. w sprawie warunków klasyfikacji, bez badania, metalowych listew i obrzeży przeznaczonych do tynkowania wewnątrz pomieszczeń i objętych normą zharmonizowaną EN 13658-1, metalowych listew i obrzeży przeznaczonych do tynkowania zewnętrznego i objętych normą zharmonizowaną EN 13658-2 oraz metalowych narożników i profili specjalnych objętych normą zharmonizowaną EN 14353, w odniesieniu do ich odporności na działanie ognia (3).
(24)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie zagadnień weterynaryjnych. Prawodawstwa w zakresie zagadnień weterynaryjnych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
(2)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) 2015/403 z dnia 11 marca 2015 r. zmieniające załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 1925/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do przęśli i johimby lekarskiej (Pausinystalia yohimbe (K. Schum) Pierre ex Beille) (2).
(4)

Na swoim 39. posiedzeniu, które odbyło się w Nairobi w dniach 19–20 czerwca, Rada Ministrów AKP–UE uzgodniła – w formie wspólnego oświadczenia – przystąpienie do zorganizowanego zamknięcia CRP i zmianę załącznika III do umowy o partnerstwie AKP–UE oraz przekazanie w tym celu Komitetowi Ambasadorów AKP–UE uprawnień do podjęcia działań w tej sprawie, aby mógł on przyjąć konieczne decyzje.
2)

po pkt 13zzzzq (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/306) dodaje się punkty w brzmieniu: „13zzzzr. 32015 R 0543: rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/543 z dnia 1 kwietnia 2015 r. w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej COS-OGA, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (Dz.U. L 90 z 2.4.2015, s. 1). 13zzzzs. 32015 R 0553: rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/553 z dnia 7 kwietnia 2015 r. w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej cerewisan, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (Dz.U. L 92 z 8.4.2015, s. 86).”.
(9)

Rozporządzenie (UE) nr 142/2011 uchyla rozporządzenia Komisji (WE) nr 811/2003 (9), (WE) nr 878/2004 (10), (WE) nr 79/2005 (11), (WE) nr 92/2005 (12), (WE) nr 181/2006 (13), (WE) nr 197/2006 (14), (WE) nr 1192/2006 (15), (WE) nr 2007/2006 (16) oraz decyzje Komisji: 2003/322/WE (17), 2003/324/WE (18) i 2004/407/WE (19), które są uwzględnione w Porozumieniu EOG i które w związku z powyższym należy uchylić w ramach Porozumienia.
(4)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie pasz. Prawodawstwa w zakresie pasz nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się do Liechtensteinu.
2)

po pkt 10h (dyrektywa 2012/17/UE Parlamentu Europejskiego i Rady) dodaje się, co następuje: „10i. 32013 L 0034: dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 19). Do celów niniejszego Porozumienia przepisy tej dyrektywy odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań: a) w odniesieniu do Islandii i Norwegii przeliczenia na waluty krajowe kwot w euro dokonuje się przy zastosowaniu kursu walutowego ogłoszonego przez bank centralny odpowiedzialny za te krajowe waluty; b) do załącznika I dodaje się, co następuje: »— Islandia: hlutafélag, einkahlutafélag, — Liechtenstein: die Aktiengesellschaft, die Gesellschaft mit beschränkter Haftung, die Kommanditaktiengesellschaft, — Norwegia: aksjeselskap, allmennaksjeselskap.«; c) do załącznika II dodaje się, co następuje: »— Islandia: sameignarfélag, samlagsfélag, — Liechtenstein: die Kollektivgesellschaft, die Kommanditgesellschaft, — Norwegia: partrederi, ansvarlig selskap, kommandittselskap.«”;
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) 2015/2406 z dnia 18 grudnia 2015 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1126/2008 przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do Międzynarodowego Standardu Rachunkowości 1 (1).
(2)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa regulującego sektor wina. Przepisy regulujące kwestie związane z winem nie mają zastosowania do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na to państwo obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, zgodnie z akapitem siódmym części wprowadzającej protokołu 47 do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
(3)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie środków spożywczych. Prawodawstwa dotyczącego środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi jak określono we wprowadzeniu do rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
(4)

Mauritius wystąpił z wnioskiem o przyznanie odstępstwa od reguł pochodzenia w odniesieniu do 120 ton solonego atuna (Thyrsites atun) objętego kodem CN 0305 69 80, przywożonego do Unii w okresie od kwietnia 2017 r. do kwietnia 2018 r. zgodnie z art. 42 protokołu 1 do przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym. W swoim wniosku Mauritius wskazuje, że nie ma atuna pochodzącego z UE ani Mauritiusa oraz że atun z innych państw AKP nie spełnia wymogów dotyczących jakości i regularnego zaopatrzenia. W związku z tym Mauritius, na potrzeby swojego przemysłu przetwórczego, musi zaopatrywać się w niepochodzącego atuna.
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) 2016/1005 z dnia 22 czerwca 2016 r. zmieniające załącznik XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) w odniesieniu do włókien azbestu (chryzotylowego) (1).
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/370 z dnia 15 marca 2016 r. w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej pinoksaden, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 oraz w sprawie zezwolenia państwom członkowskim na przedłużenie tymczasowych zezwoleń udzielonych na tę substancję czynną (1).
1)

po pkt 19ab (rozporządzenie Komisji (UE) nr 1213/2010) dodaje się punkt w brzmieniu: „19ac. 32016 R 0403 : rozporządzenie Komisji (UE) 2016/403 z dnia 18 marca 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 w odniesieniu do klasyfikacji poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego, oraz zmieniające załącznik III do dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( : rozporządzenie Komisji (UE) 2016/403 z dnia 18 marca 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 w odniesieniu do klasyfikacji poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego, oraz zmieniające załącznik III do dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( Dz.U. L 74 z 19.3.2016, s. 8 ).”;
(5)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa regulującego zagadnienia pasz i środków spożywczych. Prawodawstwa w zakresie pasz i środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I oraz we wstępie do rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się do Liechtensteinu.
(2)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa regulującego zagadnienia pasz i środków spożywczych. Prawodawstwa w zakresie pasz i środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I oraz we wstępie do rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się do Liechtensteinu.
(3)

Agencja powinna zajmować się kwestiami praw podstawowych w Serbii w zakresie wskazanym w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 168/2007, w stopniu koniecznym do ich stopniowego dostosowywania do prawa unijnego.
(10)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie pasz. Prawodawstwa w zakresie pasz nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG

NR 146/2017

z dnia 7 lipca 2017 r.

zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG [2019/753]

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić decyzję wykonawczą Komisji (UE) 2017/727 z dnia 23 marca 2017 r. w sprawie uznania Czarnogóry zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/106/WE w odniesieniu do systemów szkolenia marynarzy i wydawania im świadectw (1) .

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XIII do Porozumienia EOG.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Po pkt 56jt (Wykaz państw trzecich uznanych w odniesieniu do systemów szkolenia marynarzy i wydawania im świadectw do celów dyrektywy 2008/106/WE) w załączniku XIII do Porozumienia EOG dodaje się punkt w brzmieniu:
(5)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie pasz i środków spożywczych. Prawodawstwa dotyczącego pasz i środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I oraz we wprowadzeniu do rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić decyzję wykonawczą Komisji (UE) 2017/486 z dnia 17 marca 2017 r. zmieniającą załączniki I i II do decyzji 2004/558/WE w odniesieniu do statusu Luksemburga, Jersey oraz niemieckich krajów związkowych Hamburg i Szlezwik-Holsztyn jako obszarów wolnych od zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła oraz zmieniającą załącznik II do decyzji 2008/185/WE w odniesieniu do statusu włoskiego regionu Friuli-Wenecja Julijska jako obszaru wolnego od choroby Aujeszkyego (1).
(3)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie pasz i środków spożywczych. Prawodawstwa dotyczącego pasz i środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I oraz we wprowadzeniu do rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
„31l.

32016 R 1011 : rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie indeksów stosowanych jako wskaźniki referencyjne w instrumentach finansowych i umowach finansowych lub do pomiaru wyników funduszy inwestycyjnych i zmieniające dyrektywy 2008/48/WE i 2014/17/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 596/2014 ( : rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie indeksów stosowanych jako wskaźniki referencyjne w instrumentach finansowych i umowach finansowych lub do pomiaru wyników funduszy inwestycyjnych i zmieniające dyrektywy 2008/48/WE i 2014/17/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 596/2014 ( Dz.U. L 171 z 29.6.2016, s. 1 ). Do celów Porozumienia przepisy tego rozporządzenia odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań: a) niezależnie od postanowień Protokołu 1 do niniejszego Porozumienia i o ile niniejsze Porozumienie nie stanowi inaczej, pojęcia »państwo członkowskie (państwa członkowskie)« i »właściwe organy« należy rozumieć jako obejmujące, poza znaczeniem nadanym im w rozporządzeniu, odpowiednio państwa EFTA oraz ich właściwe organy; b) w art. 46 ust. 4 akapit drugi, art. 46 ust. 10 akapit trzeci i art. 46 ust. 11 akapit pierwszy po słowie »ESMA« dodaje się słowa »lub, w stosownych przypadkach, Urząd Nadzoru EFTA«; c) w art. 46 ust. 10 słowa »prawem unijnym« zastępuje się słowami »postanowieniami Porozumienia EOG«; d) w art. 47 ust. 1, w odniesieniu do państw EFTA, po słowie »ESMA« wprowadza się słowa »i Urzędem Nadzoru EFTA«; e) w art. 48 ust. 3 słowa »ustanowionych przepisami prawa unijnego« zastępuje się słowami »określonych w Porozumieniu EOG«.”.
(4)

Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie pasz i środków spożywczych. Prawodawstwa w zakresie pasz i środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono w dostosowaniach sektorowych do załącznika I oraz we wprowadzeniu do rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
1)

po pkt 2t (rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1293/2014) wprowadza się punkty w brzmieniu: „2u. 32017 R 1227: rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1227 z dnia 20 marca 2017 r. w sprawie warunków klasyfikacji, bez badania, wyrobów z drewna klejonego warstwowo objętych normą zharmonizowaną EN 14080 oraz wyrobów z konstrukcyjnego drewna litego łączonego na złącza klinowe objętych normą zharmonizowaną EN 15497 w odniesieniu do ich reakcji na ogień oraz w sprawie zmiany decyzji 2005/610/WE (Dz.U. L 177 z 8.7.2017, s. 1). 2v. 32017 R 1228: rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1228 z dnia 20 marca 2017 r. w sprawie warunków klasyfikacji, bez badania, tynków zewnętrznych i wewnętrznych na spoiwach organicznych, objętych normą zharmonizowaną EN 15824, oraz zapraw do tynkowania zewnętrznego i wewnętrznego objętych normą zharmonizowaną EN 998-1 w odniesieniu do ich reakcji na ogień (Dz.U. L 177 z 8.7.2017, s. 4).”;
(1)

W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) 2017/1510 z dnia 30 sierpnia 2017 r. zmieniające dodatki do załącznika XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) w odniesieniu do substancji CMR (1).
„5a.

32014 L 0094: dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/94/UE z dnia 22 października 2014 r. w sprawie rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych (Dz.U. L 307 z 28.10.2014, s. 1). Do celów Porozumienia przepisy tej dyrektywy odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań: a) W odniesieniu do państw EFTA słowo »TFUE« w art. 3 ust. 5 otrzymuje brzmienie »Porozumienie EOG«. b) Art. 6 nie ma zastosowania do Islandii. c) Dyrektywa ta nie ma zastosowania do Liechtensteinu.”.
2)

po pkt 19a (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 94/19/WE) dodaje się, co następuje: „19b. 32014 L 0059: dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190). Do celów Porozumienia przepisy tej dyrektywy odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań: a) nie naruszając przepisów Protokołu 1 do niniejszego Porozumienia i o ile niniejsze Porozumienie nie stanowi inaczej, pojęcia »państwo członkowskie (państwa członkowskie)«, »organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji« oraz »właściwe organy« są rozumiane jako obejmujące, poza znaczeniem nadanym im w rozporządzeniu, odpowiednio państwa EFTA oraz ich organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz właściwe organy; b) odniesienia do uprawnień EUNB na mocy art. 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 w dyrektywie są rozumiane jako odniesienia, w przypadkach przewidzianych w pkt 31g niniejszego załącznika i zgodnie z tym punktem, do uprawnień Urzędu Nadzoru EFTA odnośnie do państw EFTA; c) w art. 2 ust. 1 pkt 28 słowa »art. 107 ust. 1 TFUE« otrzymują brzmienie »art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG«; d) odniesienia do »unijnych ram pomocy państwa«, zgodnie z definicją w art. 2 ust. 1 pkt 53, są rozumiane jako odniesienia do ram pomocy państwa określonych w rozdziale 2 części IV Porozumienia EOG, w tym do odpowiednich załączników i protokołów do Porozumienia EOG, oraz w odniesieniu do państw EFTA, do odpowiednich postanowień Porozumienia między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości; e) art. 68 ust. 6 i 93 nie mają zastosowania; f) w art. 84 ust. 1 i 4 oraz w art. 128 ust. 1 po słowie »EUNB« dodaje się słowa »lub, odpowiednio, Urząd Nadzoru EFTA«; g) w art. 94 ust. 1, w odniesieniu do państw EFTA, słowa »o której mowa w art. 93 ust. 1« nie mają zastosowania; h) w art. 97: (i) w ust. 1, w odniesieniu do państw EFTA, słowa »o której mowa w art. 93 ust. 1« oraz »przewidzianej w art. 93 ust. 1« nie mają zastosowania; (ii) w ust. 4 akapit pierwszy dodaje się, co następuje: „Zawarcie takich porozumień dotyczących współpracy nie jest obowiązkowe dla właściwych organów oraz organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji państw EFTA.”. i) w art. 102 ust. 1, w odniesieniu do państw EFTA, słowa »31 grudnia 2024 r.« odczytuje się jako »31 grudnia 2027 r.«; j) w art. 130 w odniesieniu do państw EFTA, słowa »od dnia 1 stycznia 2016 r.« otrzymują brzmienie »w terminie jednego roku od daty wejścia w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr 21/2018 z dnia 9 lutego 2018 r.«”;