Rezolucja [1]

w sprawie sytuacji w Demokratycznej Republice Konga, w szczególności we wschodniej części kraju, oraz jej wpływu na sytuację w regionie

Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE,

- obradując na posiedzeniu w Kigali (Rwanda) w dniach 19- 22 listopada 2007 r.,

- uwzględniając art. 17 ust. 2 swojego Regulaminu,

- uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Demokratycznej Republiki Konga (DRK) i regionu Wielkich Jezior,

- uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) w sprawie sytuacji w Demokratycznej Republice Konga oraz miesięczne sprawozdania sekretarza generalnego ONZ w tej sprawie,

- uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sytuacji we wschodniej części Demokratycznej Republiki Konga [2],

- uwzględniając Pakt bezpieczeństwa, stabilności i rozwoju w regionie Wielkich Jezior, podpisany w Nairobi (Kenia) dnia 16 grudnia 2006 r. przez szefów państw i rządów krajów regionu Wielkich Jezior,

- uwzględniając międzynarodową Konwencję o prawach dziecka przyjętą dnia 20 listopada 1989 r., która zakazuje udziału dzieci w konfliktach zbrojnych,

- uwzględniając sprawozdanie misji Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE z obserwacji wyborów prezydenckich i parlamentarnych, które odbyły się w DRK odpowiednio w dniu 30 lipca i 29 października 2006 r.,

- uwzględniając wspólne działanie Rady dotyczące misji Unii Europejskiej służącej zapewnieniu doradztwa i pomocy w ramach reformy sektora bezpieczeństwa w DRK,

- uwzględniając proces Kimberley, którego ostatecznym celem jest położenie kresu obrotowi spornymi diamentami oraz usprawnienie zarządzania w krajach bogatych w zasoby naturalne poprzez weryfikację i pełną publikację wszystkich wpłat dokonywanych przez przedsiębiorstwa oraz dochodu, który rządy uzyskują z ropy, gazu i produktów górnictwa,

A. mając na uwadze, że bezpośrednio lub pośrednio w wyniku wieloletnich konfliktów zbrojnych zginęły 4 mln osób, a co najmniej 1,5 mln osób, głównie kobiet i dzieci zostało przesiedlonych, a także doszło do zniszczenia infrastruktury społeczno-gospodarczej Demokratycznej Republiki Konga,

B. przypominając z zaniepokojeniem, że od końca 2006 r. około 300000 osób zamieszkałych w prowincji Kiwu Północne zostało zmuszonych do opuszczenia swoich domów z powodu działań wojennych prowadzonych przez regularne siły zbrojne DRK i oddziały rebeliantów byłego generała Laurenta Nkundy oraz inne grupy zbrojne, w wyniku czego łączna liczba przesiedlonych wzrosła do 800000 osób,

C. wyrażając ogromne zaniepokojenie nasileniem przemocy, powszechnymi praktykami łamania praw człowieka, gwałtami i innymi formami przemocy seksualnej wobec kobiet ze wschodnich prowincji Kiwu Północne i Kiwu Południowe,

D. wyrażając głębokie zaniepokojenie trwałym procesem rekrutowania żołnierzy dzieci we wschodniej części DRK przez uzbrojone bojówki oraz coraz większym zakresem tego zjawiska,

E. wyrażając zaniepokojenie już niemal stałą sytuacją zagrożenia we wschodniej części DRK, która uniemożliwia organizacjom humanitarnym dostarczanie ludności cywilnej żywności i podstawowych artykułów pierwszej potrzeby, takich jak leki,

F. mając na uwadze obecność zagranicznych grup zbrojnych, w tym sił zbrojnych związanych z byłymi władzami rwandyjskimi (ex-FAR)/Interahamwe (Demokratyczne Siły Wyzwolenia Rwandy (FDLR)), które nadal bezkarnie dopuszczają się takich okrutnych zbrodni, jak morderstwa, gwałty, tortury i napady, przez co zmuszają ludność cywilną do przesiedlenia się do zachodniej części DRK i krajów sąsiadujących, co z kolei zagraża bezpieczeństwu, stabilności i rozwojowi tego kraju,

G. mając na uwadze, że utrzymywanie się konfliktów zbrojnych i stała obecność zbuntowanych grup zbrojnych w regionie Wielkich Jezior stanowią poważne zagrożenie dla pokoju, stabilności, demokracji i rozwoju tego regionu; mając na uwadze, że taka sytuacja stanowi również zagrożenie dla współpracy pomiędzy państwami tego regionu i sprzeniewierza wysiłki podejmowane przez społeczność międzynarodową na rzecz powstania dynamicznych i dobrze prosperujących państw demokratycznych w tym regionie oraz poprawy warunków życia obywateli tych państw,

H. mając na uwadze, że w związku z tym niezbędne jest podjęcie wszelkich działań koniecznych do zakończenia konfliktów, rozbicia grup zbrojnych i zapobiegania przyszłym konfliktom, tak by umacniać pokój i demokrację, wspierać stabilność i rozwój w tym regionie w celu zapewnienia dobrobytu wszystkim mieszkańcom regionu Wielkich Jezior oraz by umożliwić funkcjonującym zgodnie z prawem instytucjom DRK skoncentrowanie swoich wysiłków na przebudowie kraju zniszczonego licznymi wojnami,

I. mając na uwadze, że pokój i bezpieczeństwo w DRK i regionie Wielkich Jezior można osiągnąć tylko poprzez wyeliminowanie zagrożenia, jakie w DRK stwarzają zagraniczne i krajowe grupy zbrojne i związane z nimi organizacje polityczne, a także poprzez całkowite rozbrojenie wszystkich grup paramilitarnych grasujących w tym regionie,

J. mając na uwadze, że Międzynarodowy Trybunał Karny (MTK) bada zbrodnie, które mogły zostać popełnione w Demokratycznej Republice Konga od 2004 r.,

K. mając na uwadze zobowiązania podjęte w Kigali dnia 28 sierpnia 2007 r. przez strony szczytu "trójstronnego +", a mianowicie przez dowódców wojsk DRK, Rwandy, Ugandy i Burundi, a także zobowiązania podjęte dnia 16 września 2007 r. przez ministrów spraw zagranicznych tych krajów, których celem jest dążenie do osiągnięcia pokoju poprzez neutralizowanie sił zbrojnych rebeliantów zlokalizowanych na danych terytoriach; mając na uwadze wspólną deklarację ministrów spraw zagranicznych DRK i Rwandy, ogłoszoną pod koniec spotkania, które odbyło się w Kinszasie w dniach 3- 4 września 2007 r.,

L. mając na uwadze wspólny komunikat rządu DRK i rządu Republiki Rwandy w sprawie wspólnego podejścia do kwestii wyeliminowania zagrożenia dla pokoju i stabilności w obu tych krajach oraz w regionie Wielkich Jezior, podpisany dnia 9 listopada 2007 r. przez ministrów spraw zagranicznych obu krajów przy wsparciu ONZ i w obecności przedstawicieli Stanów Zjednoczonych i UE, który to komunikat przedstawia zarys nowych perspektyw dla pokoju i współpracy między państwami tego regionu,

M. mając na uwadze, że prezydent DRK Joseph Kabila i prezydent Ugandy Yoweri Museveni odbyli spotkanie w Tanzanii we wrześniu 2007 r. w celu utworzenia — przy wsparciu ONZ — wspólnych oddziałów wojskowych, które miałby wyeliminować rebeliantów z Bożej Armii Oporu (Lord's Resistance Army, LRA) wprowadzających niestabilność w tym regionie, a także w celu podjęcia wspólnych działań w zakresie poszukiwań ropy naftowej,

N. mając na uwadze, że DRK posiada bogate zasoby m.in. złóż mineralnych i obfite zasoby leśne, którymi należy gospodarować w sposób ostrożny i efektywny, aby zapewnić rozwój gospodarczy i społeczny tego kraju,

O. mając na uwadze inicjatywę na rzecz przejrzystości w przemyśle wydobywczym (ang. EITI), której jedną ze stron jest DRK,

P. mając na uwadze decyzję rządu DRK w sprawie dokonania przeglądu umów dotyczących działalności wydobywczej i związanej z zasobami leśnymi, podpisanych w okresie wojny i w fazie przejściowej,

Q. mając na uwadze, że nowa konstytucja przyjęta dnia 18 grudnia 2005 r. przez obywateli DRK stanowi solidną podstawę konieczną do budowy państwa opartego na zasadach państwa prawa i prawdziwie demokratycznym społeczeństwie,

R. mając na uwadze, że wybory prezydenckie i parlamentarne, które odbyły się w DRK odpowiednio dnia 30 lipca i 29 października 2006 r. i w których uczestniczyło wielu kandydatów i wiele partii, odnowiły nadzieje ludności na pokój, stabilność i dobrobyt po wielu latach dyktatury i wojny; mając na uwadze, że obecnie trwają przygotowania do wyborów samorządowych,

S. mając na uwadze, że wszyscy obywatele DRK mają prawo do równej ochrony przez podmioty rządowe, szczególnie w odniesieniu do bezpieczeństwa i ochrony ich nietykalności fizycznej i mienia,

T. mając na uwadze, że parlament DRK przyjął ostatnio ustawę o statusie opozycji politycznej w DRK, tak aby wzmocnić demokrację i rolę takiej opozycji w sprawowaniu rządów,

1. wzywa wszystkie siły zaangażowane w konflikty we wschodniej części DRK do poszanowania praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego, zaprzestania ataków na cywilów i umożliwienia organizacjom humanitarnym udzielania pomocy ludności cywilnej;

2. apeluje, aby sprawcy zbrodni wojennych, zbrodni przeciwko ludzkości, przemocy seksualnej wobec kobiet oraz odpowiedzialni za łamanie praw człowieka i rekrutowanie żołnierzy dzieci byli zgłaszani, identyfikowani, ścigani sądownie i karani zgodnie z krajowym i międzynarodowym prawem karnym;

3. wzywa rząd DRK i Misję ONZ w Demokratycznej Republice Konga (MONUC) do zagwarantowania odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa członkom organizacji humanitarnych;

4. wzywa rządy krajów UE i AKP, Radę UE, Komisję Europejską, ONZ i Unię Afrykańską (UA) do dołożenia wszelkich starań w celu zapewnienia skutecznej i odpowiedniej pomocy dla ludności zamieszkującej wschodnią część DRK oraz do podjęcia działań mających na celu rozwiązanie problemu katastrofy humanitarnej;

5. wyraża ogromne zaniepokojenie sytuacją i liczbą wewnętrznych przesiedleńców i uchodźców pozostających nadal w krajach sąsiadujących i wzywa władze DRK i kraje przyjmujące do pełnego wykorzystania swoich kompetencji w celu ułatwienia bezpiecznego powrotu uchodźców z DRK, zwłaszcza poprzez pełną współpracę z takimi partnerami, jak Światowy Program Żywnościowy ONZ (World Food Programme, WFP) i wysoki komisarz NZ do spraw uchodźców (UNHCR);

6. wzywa Komisję Europejską i Radę do przygotowania, przy współpracy z organizacjami pozarządowymi i rządem DRK, programu pomocy humanitarnej dla DRK w celu zapewnienia zwiększonej i lepszej pomocy medycznej dla ludności tego kraju;

7. wzywa Komisję Europejską do zapewnienia wsparcia, w tym pomocy finansowej, organizatorom konferencji pokojowej w Kiwu, aby umożliwić społeczeństwu uczestnictwo w poszukiwaniu trwałych rozwiązań;

8. przyjmuje z należytą uwagą wzajemne zobowiązania Burundi, DRK, Ugandy i Rwandy, a w szczególności wspólny komunikat podpisany przez rządy Rwandy i DRK w Nairobi dnia 9 listopada 2007 r., których celem jest wypracowanie wspólnego i trwałego rozwiązania problemów bezpieczeństwa w tym regionie, i uznaje wysiłki stron za godne pochwały;

9. apeluje do wszystkich stron o ścisłe przestrzeganie powziętych zobowiązań i wzywa ONZ, UE, UA, partnerów zainteresowanych państw, a także państwa należące do Grupy Przyjaciół Regionu Wielkich Jezior do zdecydowanego i aktywnego wsparcia podejmowanych wysiłków służących wypełnianiu tych zobowiązań oraz wdrażaniu postanowień Paktu bezpieczeństwa, stabilności i rozwoju w regionie Wielkich Jezior;

10. wzywa rząd DRK, aby przy wsparciu MONUC — której zasoby muszą być zwiększone — oraz zgodnie z ust. 9 lit. b) wspólnego komunikatu z dnia 9 listopada 2007 r."rozpoczął jak najszybciej operacje wojskowe mające na celu rozbicie grupy zbrojnej ex-FAR/Interahamwe — organizacji militarnej odpowiedzialnej za ludobójstwo w DRK" oraz aby operacje te "były prowadzone równolegle z operacjami służącymi rozbiciu nielegalnych grup zbrojnych w Kiwu Północnym i Południowym",

11. z zadowoleniem przyjmuje wolę Rwandy i DRK, wyrażoną podczas spotkania ministrów spraw zagranicznych tych krajów w Kinszasie w dniach 3- 4 września 2007 r., normalizacji stosunków między tymi dwoma krajami, i wzywa je do podejmowania działań w tym kierunku;

12. wzywa wszystkie państwa sygnatariuszy Paktu bezpieczeństwa, stabilności i rozwoju w regionie Wielkich Jezior do ratyfikowania i pełnego wdrożenia Paktu;

13. wzywa do podjęcia wysiłków na szczeblu krajowym i międzynarodowym na rzecz wzmocnienia zasad państwa prawa w DRK, zwłaszcza w obszarze rządów i bezpieczeństwa;

14. apeluje o przywrócenie i poszanowanie władzy państwa w całym kraju, co wymaga rozbrojenia wszystkich bojówek;

15. wzywa społeczność międzynarodową, w tym państwa członkowskie UE i państwa AKP, do przestrzegania obietnic współpracy z DRK i pomocy w przywracaniu stabilizacji we wschodniej części tego kraju;

16. wzywa ONZ, UE, UA i pozostałych partnerów DRK do nieustannego wspierania wysiłków władz tego kraju na rzecz zreformowania wojska, policji, sił bezpieczeństwa i wymiaru sprawiedliwości w celu ponownego ustanowienia państwa i jego władzy, a także wszelkich niezbędnych elementów w procesie umacniania pokoju i bezpieczeństwa w tym kraju oraz w regionie Wielkich Jezior;

17. wyraża zadowolenie w związku z ustanowieniem w DRK demokratycznie wybranych instytucji i wzywa liderów tego kraju do podjęcia wszelkich inicjatyw niezbędnych do umocnienia demokracji i zapewnienia udziału wszystkich aktywnych sił w społeczeństwie w rządach na podstawie zasady konstytucyjnej;

18. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że parlament DRK przyjął ustawę o statusie opozycji politycznej, i wzywa do jej szybkiego ogłoszenia i skutecznego wdrażania;

19. wzywa UE i społeczność międzynarodową do udzielenia wsparcia przy organizacji wyborów lokalnych i samorządowych, planowanych pierwotnie na 2007 r. i stanowiących ostatni etap procesu wyborczego w DRK;

20. odnotowuje decyzję w sprawie przeglądu umów dotyczących działalności wydobywczej i wykorzystania zasobów leśnych, podpisanych w okresie wojny i w fazie przejściowej, którego celem jest renegocjacja tych umów, i wzywa rząd DRK do ustanowienia przejrzystych mechanizmów gospodarowania zasobami naturalnymi tego kraju, aby umożliwić parlamentowi, a także społeczeństwu obywatelskiemu występowanie z wnioskami będącymi w interesie obywateli DRK;

21. uważa, że dostęp do bogactwa krajowych zasobów naturalnych, sprawowanie nad nimi demokratycznej kontroli oraz ich sprawiedliwy podział w sposób korzystny dla społeczeństwa jako całości są niezbędne dla trwałego rozwoju tego kraju;

22. wzywa Komisję Europejską i Radę UE do wzmocnienia obecnej współpracy z rządem DRK w dziedzinie nadzoru nad wykorzystaniem zasobów naturalnych tego kraju;

23. zobowiązuje swoich współprzewodniczących do przekazania niniejszej rezolucji Radzie AKP-UE, Komisji Europejskiej, rządom DRC i krajów regionu Wielkich Jezior, sekretarzowi generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz Komisji UA.

[1] Przyjęta przez Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE w dniu 22 listopada 2007 r. w Kigali (Rwanda).

[2] Dz.U. C 226E z 15.9.2005, str. 359.

--------------------------------------------------

Załącznik V

Deklaracja z Kigali

w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym (EPA) sprzyjających rozwojowi

Wspólne Zgromadzenie AKP-UE, obradując na posiedzeniu w Kigali (Rwanda) w dniach 19- 22 listopada 2007 r.:

I. Preambuła

A. mając na uwadze, że umowa z Kotonu stanowi, że strony zawrą nowe porozumienia w sprawie handlu, zgodne z wytycznymi WTO, co przy wykorzystaniu dorobku prawnego przyczyni się do stopniowej eliminacji barier w wymianie handlowej między stronami, wzmocnienia współpracy we wszystkich obszarach istotnych dla handlu i rozwoju i poprawy dostępu do rynku,

B. mając na uwadze, że ustanowienie rynków regionalnych stanowi główny instrument pomyślnego wdrażania umów o partnerstwie gospodarczym, a także mając na uwadze, że integracja regionalna służy za istotną podstawę społecznego i gospodarczego rozwoju państw AKP,

C. przypominając, że celem współpracy gospodarczej i handlowej AKP-UE jest wspieranie rozwoju i sprzyjanie stopniowemu włączaniu państw AKP do światowej gospodarki,

D. przypominając, że zgodnie z deklaracją z Kapsztadu głównym celem negocjacji EPA jest wzmocnienie gospodarek państw AKP,

E. podkreślając, że w deklaracji z Kapsztadu wezwano do ustrukturyzowania negocjacji w otwarty i przejrzysty sposób, przy uwzględnieniu różnic w zakresie zasobów i poziomu rozwoju pomiędzy dwoma stronami prowadzącymi negocjacje,

F. uznając fakt, że dotychczas, z różnych przyczyn, żadnemu z zespołów negocjacyjnych z krajów AKP nie udało się zakończyć negocjacji nad kompleksową umową o partnerstwie gospodarczym,

II. Proces negocjacji

1. przyjmuje do wiadomości oświadczenia państw AKP, zgodnie z którymi Komisja Europejska wywiera na te kraje presję w zakresie podpisania EPA, co jest sprzeczne z duchem partnerstwa AKP-UE;

2. wzywa Komisję Europejską, aby uznała fakt, że państwa AKP potrzebują więcej czasu na dokonanie kompleksowej oceny skutków proponowanych umów, zważywszy że prawdziwe negocjacje toczą się dopiero od dwóch lat;

3. zauważa z zaniepokojeniem, że Komisja Europejska stwierdziła, iż w przypadku niezawarcia umów począwszy od dnia 1 stycznia 2008 r. na wiele produktów wywożonych z państw AKP nienależących do krajów najsłabiej rozwiniętych zostaną nałożone cła, co stanowić będzie zagrożenie dla dobrobytu i źródeł utrzymania milionów pracowników z państw AKP;

4. przyjmuje do wiadomości niedawną decyzję Komisji Europejskiej dotyczącą przyjęcia dwustopniowego podejścia w celu uniknięcia zakłóceń w wymianie handlowej w odniesieniu do niektórych państw AKP oraz kontynuowania po dniu 31 grudnia 2007 r. negocjacji w sprawie kompleksowych umów o partnerstwie gospodarczym, sprzyjających rozwojowi;

5. podkreśla znaczenie rynków regionalnych i zaznacza, że należy unikać jakichkolwiek podejść "dwustopniowych" lub wszelkich innych inicjatyw, które mogłyby osłabić toczące się procesy integracji regionalnej państw AKP;

6. podkreśla, że Komisja Europejska musi respektować zobowiązania podjęte w umowie z Kotonu, aby zapewnić państwom AKP — również tym nienależącym do grupy krajów najsłabiej rozwiniętych — które nie są w stanie podpisać EPA, nowe ramy handlowe odpowiadające ich obecnej sytuacji i zgodne z art. 37 ust. 6 umowy z Kotonu;

7. wzywa strony do uwzględnienia we wszystkich EPA klauzuli dotyczącej okresowego przeglądu, aby w ten sposób umożliwić ocenę wdrażania tych umów i dokonanie koniecznych dostosowań;

III. Zasady

Ogólne podejście

8. uważa, że wszystkie zawarte umowy, niezależnie od tego, czy są to umowy przejściowe czy pełne umowy o partnerstwie gospodarczym, muszą gwarantować, że sytuacja żadnego kraju nie pogorszy się po wygaśnięciu terminu zamknięcia negocjacji;

9. wzywa do odpowiedniego obniżenia progu przystąpienia dla krajów najsłabiej rozwiniętych, określonego w umowach przejściowych, tak aby był on dostosowany do poziomu rozwoju tych krajów;

10. podkreśla, że proces integracji regionalnej dotyczący regionów objętych umowami o partnerstwie gospodarczym musi stanowić podstawową zasadę tych umów, które ponadto muszą być spójne z zasadą wzmacniania inicjatyw na rzecz integracji regionalnej państw AKP oraz przyczyniać się do tego;

Zwiększenie dostępu do rynku

11. jest zdania, że w stosunku do krajów najsłabiej rozwiniętych, które nie są jeszcze stroną umów przejściowych, inicjatywa "Wszystko oprócz broni" (EBA) nie jest wystarczająca, zatem muszą jej towarzyszyć ulepszone i uproszczone zasady pochodzenia;

12. podkreśla, że uproszczenie zasad pochodzenia stanowi niezbędny warunek oraz że należy wprowadzić niezbędną elastyczność w odniesieniu do wdrażania nowych umów;

13. podkreśla, że Komisja Europejska powinna uwzględnić w umowach odpowiednią asymetrię dotyczącą w szczególności: definicji "praktycznie całego handlu", produktów sensytywnych, długości okresów przejściowych i tempa liberalizacji w oparciu o standardy rozwoju, klauzul ochronnych i metod rozstrzygania sporów;

14. zauważa, że zawieranie przez Komisję Europejską nowej generacji umów o wolnym handlu może prowadzić do dalszego ograniczania preferencji handlowych, z których korzystają obecnie państwa AKP, oraz że w związku z tym UE powinna uwzględnić ten aspekt i zapewnić odpowiednie wsparcie dla procesu dostosowań, zwiększenia konkurencyjności i dywersyfikacji w państwach AKP;

15. wzywa do zapewnienia państwom AKP odpowiedniego wsparcia finansowego i pomocy technicznej umożliwiającej im spełnienie unijnych przepisów i norm dotyczących przywozu i tym samym odnoszenie pełnych korzyści z lepszego dostępu do rynku;

Kwestia ograniczeń w zakresie podaży

16. wyraża zaniepokojenie w związku z szeregiem przepisów przedłożonych przez Komisję Europejską w dziedzinie usług, konkurencji, własności intelektualnej i zamówień rządowych, ponieważ niektóre regiony AKP nie wyrażają woli uwzględniania tych zagadnień, i apeluje do Komisji Europejskiej o elastyczne podejście do tej kwestii;

17. wyraża ubolewanie w związku z faktem, że opóźnienia w ratyfikacji zmienionej umowy z Kotonu mogą zahamować proces wdrażania 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR), co z kolei może doprowadzić do przyznania zbyt niskich rocznych środków na pomoc w ramach współpracy AKP-UE, zatem wzywa wszystkie strony do zakończenia procesu ratyfikacji w możliwie najkrótszym terminie;

18. podkreśla, że umowa typu "tylko towary" musi zawierać konkretne przepisy dotyczące wsparcia na rzecz handlu, związanego z umową o partnerstwie gospodarczym, wykraczające poza finansowanie w ramach EFR, tak aby możliwe było zbudowanie potencjału w zakresie podaży, a także zajęcie się kwestią oddziaływania liberalizacji handlu w państwach AKP na społeczeństwo;

19. podkreśla ponadto, że przekazanie środków z EFR nie może być związane z faktem podpisania umów o partnerstwie gospodarczym ani od niego uzależnione;

Dywersyfikacja przychodów rządowych

20. wzywa do zwrócenia większej uwagi na stojące przed państwami AKP wyzwanie, jakim jest dywersyfikacja przychodów, mając zwłaszcza na uwadze fakt, że cła przywozowe na praktycznie całą wymianę handlową z UE zostałyby zniesione;

21. z zadowoleniem przyjmuje propozycję ustanowienia regionalnych funduszy w ramach umów o porozumieniu gospodarczym, które obejmowałyby "instrument fiskalnego dostosowania" ("Fiscal Adjustment Facility") finansowany przez Komisję Europejską i państwa członkowskie UE, w celu zapewnienia wsparcia finansowego inicjatywom dywersyfikacji przychodów państw AKP oraz inicjatywom z zakresu sprawiedliwego handlu;

Kwestia skutków wywieranych przez reformę wspólnej polityki rolnej na handel zagraniczny

22. wzywa UE do zagwarantowania pełnej spójności wszelkich reform wspólnej polityki rolnej (WPR) z celami unijnej polityki rozwoju i współpracy z państwami AKP;

23. uważa, że z wcześniejszych reform rolnych (w tym dostosowań w sektorze bananów i rumu, a także z unijnej reformy WPR) należy wyciągnąć wnioski i zastosować je w planowaniu i realizacji środków towarzyszących w sektorze cukru;

Aspekty związane z płcią

24. wyraża ubolewanie w związku z faktem, że do tej pory nie opracowano żadnych pozytywnych środków w celu ochrony oraz wspierania praw kobiet i dziewcząt zgodnie z art. 31 umowy z Kotonu, a w procesie negocjacji umów o partnerstwie gospodarczym nie zajęto się kwestią uwypuklania znaczenia płci; wzywa w związku z tym Komisję Europejską do prowadzenia podczas negocjacji i po ich zakończeniu systematycznej analizy społecznych skutków umów o partnerstwie gospodarczym dla grup znajdujących się w najbardziej niekorzystnej sytuacji;

Wnioski

25. zgadza się na zorganizowanie nadzoru Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego w zakresie publicznego monitorowania i przeglądu wpływu wdrażania umów o partnerstwie gospodarczym na handel i rozwój, zwiększenia spójności polityki rozwoju oraz projektowania mechanizmów gwarantujących odpowiedzialność i regularne zdawanie sprawozdań z wkładu, jaki umowy o partnerstwie gospodarczym mają w sprawiedliwy i trwały rozwój;

26. stwierdza, że Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne będzie kontynuować prace, aby zagwarantować, że żadne poszczególne państwo nie znajdzie się z powodu nowych ram handlowych w gorszej sytuacji oraz że nowe rozwiązania w zakresie handlu będą sprzyjać zapewnianiu dobrobytu i trwałego rozwoju we wszystkich państwach AKP.

--------------------------------------------------