ZAŁĄCZNIK II

Przyjęcie rezolucji narodów zjednoczonych

z dnia 2 lipca 1993 roku

w sprawie stosowania carnets de passage en douane oraz karnetów CPD dotyczących prywatnych pojazdów drogowych

Do celów stosowania Konwencji celnej w sprawie czasowego przywozu prywatnych pojazdów drogowych (Nowy Jork, 1954 rok) Wspólnota powiadamia niniejszym Sekretarza Generalnego Narodów Zjednoczonych, że przyjmuje rezolucję Narodów Zjednoczonych z dnia 2 lipca 1993 roku w sprawie stosowania carnets de passage en douane oraz karnetów CPD dotyczących prywatnych pojazdów drogowych.

Wspólnota będzie stosowała rezolucję w swoich stosunkach z Umawiającymi się Stronami, w odniesieniu do każdej Strony, która także przyjęła ten dokument.

Wspólnota będzie stosowała również zalecenie Rady Współpracy Celnej z dnia 25 czerwca 1992 roku w sprawie karnetów CPD [1] w części dotyczącej prywatnych pojazdów drogowych.

Tekst rezolucji Narodów Zjednoczonych przedstawiony jest poniżej.

[1] Dz.U. L 289 z 24.11.1993, str. 42.

--------------------------------------------------

Rezolucja narodów zjednoczonych

z dnia 2 lipca 1993 roku

w sprawie stosowania carnets de passage en douane oraz karnetów CPD dotyczących prywatnych pojazdów drogowych

Skierowana do Umawiających się Stron Konwencji celnej z 1954 roku w sprawie czasowego przywozu prywatnych pojazdów drogowych (z dnia 4 czerwca 1954 roku)

GRUPA ROBOCZA NZ/EWG DO SPRAW ZAGADNIEŃ CELNYCH DOTYCZĄCYCH TRANSPORTU,

POWOŁUJĄC się na postanowienia artykułu 7 ustęp 1 Konwencji celnej w sprawie czasowego przywozu prywatnych pojazdów drogowych (z dnia 4 czerwca 1954 roku) (zwanej dalej Konwencją o pojazdach z 1954 roku),

POWOŁUJĄC się na fakt, że załącznik I do wymienionej Konwencji ustanawia wzór dokumentów dotyczących czasowego przywozu (carnets de passage en douane), jakie należy stosować w przypadku czasowego przywozu prywatnych pojazdów drogowych oraz że wzór ten, jak również warunki jego stosowania są praktycznie takie same jak warunki dotyczące dokumentów odprawy czasowej (karnet CPD) przewidziane w Konwencji w sprawie odprawy czasowej, załącznik A, dodatek II (zwanej dalej Konwencją Stambulską),

STWIERDZAJĄC, że stowarzyszenia wydające i gwarantujące karnety działające na mocy Konwencji o pojazdach z 1954 roku są tymi samymi stowarzyszeniami, które będą działać na mocy Konwencji Stambulskiej,

ŚWIADOMA ZNACZENIA, jakie ma zapewnienie łagodnego przejścia od Konwencji o pojazdach z 1954 roku do załącznika C do Konwencji Stambulskiej oraz zaoszczędzenie nadmiernych trudności stowarzyszeniom wydającym i gwarantującym,

DOCENIAJĄC wolę stowarzyszeń wydających i gwarantujących, działających na mocy Konwencji o pojazdach, objęcia wydawaniem i gwarancjami także drogowych pojazdów silnikowych do użytku prywatnego oraz przyczep, zgodnie z postanowieniami zawartymi w załącznikach A i C do Konwencji Stambulskiej, jak również ich zobowiązanie do gwarantowania karnetów CPD przewidzianych w obu Konwencjach,

ZALECA, aby te Umawiające się Strony Konwencji o pojazdach z 1954 roku, które przyjmują karnet dla czasowego przywozu prywatnych pojazdów drogowych, przyjęły zarówno wzór karnetu ustanowiony w załączniku I do Konwencji o pojazdach z 1954 roku jak i dokumenty odprawy czasowej (karnet CPD) ustanowione w Konwencji Stambulskiej, w dodatku II załącznika A;

ZWRACA SIĘ DO Sekretarza Wykonawczego Europejskiej Komisji Gospodarczej Narodów Zjednoczonych o powiadomienie Umawiających się Stron Konwencji o pojazdach z 1954 roku o zobowiązaniu się stowarzyszeń wydających i gwarantujących do gwarantowania, względem administracji celnej, karnetów przewidzianych w obu Konwencjach, jak również o dołączenie niniejszej rezolucji do powiadomienia;

ZWRACA SIĘ do każdej z Umawiających się Stron Konwencji o pojazdach z 1954 roku, o powiadomienie Sekretarza Wykonawczego Europejskiej Komisji Gospodarczej Narodów Zjednoczonych, o tym czy przyjmują niniejszą rezolucję. Powiadomienie ma miejsce w terminie jednego roku od dnia powiadomienia przez Sekretarza Wykonawczego Umawiających się Stron o zobowiązaniu się stowarzyszeń wydających i gwarantujących do gwarantowania karnetów przewidzianych w obu Konwencjach.

W przypadku przyjęcia rezolucji, Umawiająca się Strona powiadamia Sekretarza Wykonawczego również o terminie rozpoczęcia i warunkach jej stosowania.

Niepowiadomienie Sekretarza Wykonawczego Europejskiej Komisji Gospodarczej Narodów Zjednoczonych w terminie jednego roku oznacza, że Umawiająca się Strona nie może przyjąć rezolucji. Jednakże Umawiająca się Strona może przyjąć tę rezolucję w późniejszym terminie.

Sekretarz Wykonawczy przekazuje tę informację administracji celnej Umawiających się Stron Konwencji o pojazdach z 1954 roku. Przekazuje ją również Sekretarzowi Generalnemu Rady Współpracy Celnej, regionalnym organizacjom integracji gospodarczej, które mogą być Umawiającymi się Stronami, oraz Międzynarodowej Organizacji Turystycznej i Międzynarodowej Federacji Samochodowej.

--------------------------------------------------