ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
Artykuł 49

Zasady legalności oraz proporcjonalności kar do czynów zabronionych pod groźbą kary

1. Nikt nie może zostać skazany za popełnienie czynu polegającego na działaniu lub zaniechaniu, który według prawa krajowego lub prawa międzynarodowego nie stanowił czynu zabronionego pod groźbą kary w czasie jego popełnienia. Nie wymierza się również kary surowszej od tej, którą można było wymierzyć w czasie, gdy czyn zabroniony pod groźbą kary został popełniony. Jeśli ustawa, która weszła w życie po popełnieniu czynu zabronionego pod groźbą kary, przewiduje karę łagodniejszą, ta właśnie kara ma zastosowanie.

2. Niniejszy artykuł nie stanowi przeszkody w sądzeniu i karaniu osoby za działanie lub zaniechanie, które w czasie, gdy miało miejsce, stanowiło czyn zabroniony pod groźbą kary, zgodnie z ogólnymi zasadami uznanymi przez wspólnotę narodów.

3. Kary nie mogą być nieproporcjonalnie surowe w stosunku do czynu zabronionego pod groźbą kary.

--------------------------------------------------
Artykuł 50

Zakaz ponownego sądzenia lub karania w postępowaniu karnym za ten sam czyn zabroniony pod groźbą kary

Nikt nie może być ponownie sądzony lub ukarany w postępowaniu karnym za ten sam czyn zabroniony pod groźbą kary, w odniesieniu do którego zgodnie z ustawą został już uprzednio uniewinniony lub za który został już uprzednio skazany prawomocnym wyrokiem na terytorium Unii.

--------------------------------------------------
Artykuł 10

Wolność myśli, sumienia i religii

1. Każdy ma prawo do wolności myśli, sumienia i religii. Prawo to obejmuje wolność zmiany religii lub przekonań oraz wolność uzewnętrzniania, indywidualnie lub wspólnie z innymi, publicznie lub prywatnie, swej religii lub przekonań poprzez uprawianie kultu, nauczanie, praktykowanie i uczestniczenie w obrzędach.

2. Uznaje się prawo do odmowy działania sprzecznego z własnym sumieniem, zgodnie z ustawami krajowymi regulującymi korzystanie z tego prawa.

--------------------------------------------------
Artykuł 47

Prawo do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu

Każdy, kogo prawa i wolności zagwarantowane przez prawo Unii zostały naruszone, ma prawo do skutecznego środka prawnego przed sądem, zgodnie z warunkami przewidzianymi w niniejszym artykule.

Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia jego sprawy w rozsądnym terminie przez niezawisły i bezstronny sąd ustanowiony uprzednio na mocy ustawy. Każdy ma możliwość uzyskania porady prawnej, skorzystania z pomocy obrońcy i przedstawiciela.

Pomoc prawna jest udzielana osobom, które nie posiadają wystarczających środków, w zakresie w jakim jest ona konieczna dla zapewnienia skutecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości.

--------------------------------------------------
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - TYTUŁ I - GODNOŚĆ - Artykuł 4 - Zakaz tortur i nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania



Dziennik Urzędowy 303 , 14/12/2007 P. 0003 - 0003



Artykuł 4 Zakaz tortur i nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania Nikt nie może być poddany torturom ani nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu albo karaniu. --------------------------------------------------
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - TYTUŁ VI - WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI - Artykuł 48 - Domniemanie niewinności i prawo do obrony



Dziennik Urzędowy 303 , 14/12/2007 P. 0012 - 0012



Artykuł 48 Domniemanie niewinności i prawo do obrony 1. Każdego oskarżonego uważa się za niewinnego, dopóki jego wina nie zostanie stwierdzona zgodnie z prawem. 2. Każdemu oskarżonemu gwarantuje się poszanowanie prawa do obrony. --------------------------------------------------
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 326/391

KARTA PRAW PODSTAWOWYCH UNII EUROPEJSKIEJ

TYTUŁ VII

POSTANOWIENIA OGÓLNE DOTYCZĄCE WYKŁADNI I STOSOWANIA KARTY

Artykuł 54

Zakaz nadużycia praw

Żadne z postanowień niniejszej Karty nie może być interpretowane jako przyznające prawo do podejmowania jakiejkolwiek działalności lub dokonywania jakiegokolwiek czynu zmierzającego do zniweczenia praw i wolności uznanych w niniejszej Karcie lub ich ograniczenia w większym stopniu, aniżeli jest to przewidziane w niniejszej Karcie.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 326/391

KARTA PRAW PODSTAWOWYCH UNII EUROPEJSKIEJ

TYTUŁ III

RÓWNOŚĆ

Artykuł 24

Prawa dziecka

1. Dzieci mają prawo do takiej ochrony i opieki, jaka jest konieczna dla ich dobra. Mogą one swobodnie wyrażać swoje poglądy. Poglądy te są brane pod uwagę w sprawach, które ich dotyczą, stosownie do ich wieku i stopnia dojrzałości.

2. We wszystkich działaniach dotyczących dzieci, zarówno podejmowanych przez władze publiczne, jak i instytucje prywatne, należy przede wszystkim uwzględnić najlepszy interes dziecka.

3. Każde dziecko ma prawo do utrzymywania stałego, osobistego związku i bezpośredniego kontaktu z obojgiem rodziców, chyba że jest to sprzeczne z jego interesami.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 202/399

Artykuł 31

Należyte i sprawiedliwe warunki pracy

1. Każdy pracownik ma prawo do warunków pracy szanujących jego zdrowie, bezpieczeństwo i godność.

2. Każdy pracownik ma prawo do ograniczenia maksymalnego wymiaru czasu pracy, do okresów dziennego i tygodniowego odpoczynku oraz do corocznego płatnego urlopu.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 202/397

Artykuł 17

Prawo własności

1. Każdy ma prawo do władania, używania, rozporządzania i przekazania w drodze spadku mienia nabytego zgodnie z prawem. Nikt nie może być pozbawiony swojej własności, chyba że w interesie publicznym, w przypadkach i na warunkach przewidzianych w ustawie, za słusznym odszkodowaniem za jej utratę wypłaconym we właściwym terminie. Korzystanie z mienia może podlegać regulacji ustawowej w zakresie, w jakim jest to konieczne ze względu na interes ogólny.

2. Własność intelektualna podlega ochronie.
2.

Konwencja z dnia 26 lipca 1995 r. sporządzona na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej, o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. C 316 z 27.11.1995, s. 49) — Protokół z dnia 27 września 1996 r. sporządzony na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej do Konwencji w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. C 313 z 23.10.1996, s. 2) — Protokół z dnia 29 listopada 1996 r. sporządzony na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie wykładni w trybie prejudycjalnym przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich Konwencji w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. C 151 z 20.5.1997, s. 2) — Protokół drugi z dnia 19 czerwca 1997 r. do Konwencji w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich, sporządzony na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej (Dz.U. C 221 z 19.7.1997, s. 12)
1.

Zapasy publiczne utrzymywane przez Chorwację w dniu jej przystąpienia i wynikające z polityki wspierania rynku stosowanej przez Chorwację zostają przejęte przez Unię według wartości wynikającej z zastosowania artykułu 4 ustęp 1 litera d) i załącznika VIII do rozporządzenia Komisji (WE) nr 884/2006 z dnia 21 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 w odniesieniu do finansowania przez Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG) środków interwencyjnych w postaci składowania w magazynach państwowych i księgowania transakcji składowania w magazynach państwowych przez agencje płatnicze państw członkowskich (1). Zapasy te są przejmowane jedynie pod warunkiem, że w Unii przeprowadza się interwencję publiczną w zakresie odnośnych produktów i że zapasy te odpowiadają wymogom interwencji unijnej.
2.

32009 R 1072: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych (wersja przekształcona) (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 72): Na zasadzie odstępstwa od artykułu 8 rozporządzenia (WE) nr 1072/2009 zastosowanie mają następujące przepisy: — przez okres dwóch lat od dnia przystąpienia Chorwacji przedsiębiorstwa mające siedzibę w Chorwacji są wyłączone z kabotażu w pozostałych państwach członkowskich; — przez okres dwóch lat od dnia przystąpienia Chorwacji pozostałe państwa członkowskie mogą powiadomić Komisję, czy zamierzają przedłużyć okres przejściowy, o którym mowa w tiret pierwszym, o maksymalny okres dwóch lat lub czy zamierzają stosować artykuł 8 do przedsiębiorstw mających siedzibę w Chorwacji. W przypadku braku takiego powiadomienia zastosowanie ma artykuł 8; — każde z obecnych państw członkowskich może w każdej chwili w okresie dwóch lat od dnia przystąpienia Chorwacji powiadomić Komisję o swoim zamiarze rozpoczęcia stosowania artykułu 8 do przedsiębiorstw mających siedzibę w Chorwacji; — jedynie przewoźnicy mający siedzibę w państwach członkowskich, w których do przedsiębiorstw mających siedzibę w Chorwacji zastosowanie ma artykuł 8, mogą wykonywać usługi kabotażu w Chorwacji; — przez okres czterech lat od dnia przystąpienia Chorwacji każde państwo członkowskie stosujące artykuł 8 może wystąpić do Komisji o zawieszenie stosowania artykułu 8 w całości lub w części w odniesieniu do przedsiębiorstw mających siedzibę w Chorwacji, w przypadku gdy na jego rynku krajowym lub jego częściach wystąpią poważne zakłócenia wynikające z kabotażu, lub nasilające się w związku z kabotażem, takie jak znaczna przewaga podaży nad popytem lub zagrożenie stabilności finansowej lub zagrożenie dalszego działania znaczącej liczby przewoźników drogowych. W takim przypadku zastosowanie ma artykuł 10. Państwa członkowskie stosujące środek przejściowy, o którym mowa w akapicie pierwszym tiret pierwsze i drugie, mogą stopniowo wymieniać zezwolenia kabotażowe na podstawie dwustronnych umów z Chorwacją. Rozwiązania przejściowe, o których mowa w akapitach pierwszym i drugim, nie mogą prowadzić do bardziej rygorystycznych warunków dostępu do rynku usług kabotażu dla przewoźników chorwackich w żadnym państwie członkowskim w porównaniu z warunkami istniejącymi w chwili podpisania traktatu o przystąpieniu.
a)

Na zasadzie odstępstwa od artykułu 13 ustępy 1 i 2 statkom zarejestrowanym i działającym wyłącznie w regionie Istrii Zachodniej tymczasowo – do dnia 30 czerwca 2014 r. – zezwala się na stosowanie włoków dennych na głębokości mniejszej niż 50 metrów w odległości od brzegu nie mniejszej niż 1,5 mili morskiej. Odstępstwo to ma zastosowanie w obszarze oznaczonym jako Istria Zachodnia liczonym od punktu o współrzędnych geograficznych φ=44.52135 i λ=14.29244, z którego prowadzi się linię w kierunku północnym i zachodnim. W przypadku statków o ogólnej długości mniejszej niż 15 metrów tymczasowo – do dnia 30 czerwca 2014 r. – dopuszcza się stosowanie przez Chorwację włoków dennych na głębokości większej niż 50 metrów w odległości od brzegu nie mniejszej niż 1 mila morska, przy utrzymaniu wszystkich pozostałych ograniczeń przestrzennych i czasowych stosowanych w dniu przystąpienia.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 112/6

ZAŁĄCZNIK IV

Wykaz, o którym mowa w artykule 16 Aktu przystąpienia: pozostałe postanowienia stałe

1. PRAWO WŁASNOŚCI INTELEKTUALNEJ

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej część trzecia tytuł II „Swobodny przepływ towarów”

MECHANIZM SZCZEGÓLNY

W przypadku Chorwacji posiadacz patentu lub dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktu leczniczego, lub osoba korzystająca z takiego patentu lub świadectwa, zgłoszonych w jednym z państw członkowskich w czasie, gdy takiej ochrony nie można było uzyskać w Chorwacji, może powoływać się na prawa przyznane na mocy tego patentu lub dodatkowego świadectwa ochronnego, aby zapobiec przywozowi tego produktu do państwa członkowskiego lub państw członkowskich, w których dany produkt jest chroniony patentem lub dodatkowym świadectwem ochronnym, oraz wprowadzeniu go do obrotu na ich terytorium, nawet w przypadku gdy produkt ten został wprowadzony do obrotu w Chorwacji po raz pierwszy przez posiadacza lub za jego zgodą.

Każda osoba zamierzająca przywieźć produkt leczniczy, objęty zakresem akapitu pierwszego, do państwa członkowskiego, w którym jest on chroniony patentem lub dodatkowym świadectwem ochronnym, lub wprowadzić ten produkt do obrotu na terytorium tego państwa, wykazuje wobec właściwych organów we wniosku dotyczącym tego przywozu, że posiadacz lub osoba korzystająca z takiej ochrony została powiadomiona z miesięcznym wyprzedzeniem.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 112/6

ZAŁĄCZNIK V

Wykaz, o którym mowa w artykule 18 Aktu przystąpienia: środki przejściowe

3. SWOBODNY PRZEPŁYW KAPITAŁU

Traktat o Unii Europejskiej oraz Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Niezależnie od zobowiązań wynikających z Traktatów stanowiących podstawę Unii Europejskiej, Chorwacja może utrzymać w mocy przez okres siedmiu lat od dnia przystąpienia ograniczenia ustanowione w swojej ustawie o gruntach rolnych (OG 152/08), obowiązującej w dniu podpisania traktatu o przystąpieniu, dotyczącej nabywania gruntów rolnych przez obywateli innego państwa członkowskiego, przez obywateli państw będących stroną Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (Porozumienia EOG) oraz przez osoby prawne utworzone zgodnie z prawem innego państwa członkowskiego lub państwa–strony Porozumienia EOG. Jednakże obywatel państwa członkowskiego lub osoba prawna utworzona zgodnie z prawem innego państwa członkowskiego w żadnym przypadku nie mogą być traktowani w zakresie nabywania gruntów rolnych w sposób mniej korzystny, niż byliby traktowani w dniu podpisania traktatu o przystąpieniu, ani w sposób bardziej restrykcyjny niż obywatel lub osoba prawna z państwa trzeciego.

Rolnicy indywidualni będący obywatelami innego państwa członkowskiego, którzy chcą osiedlić się i zamieszkać w Chorwacji, nie podlegają postanowieniom akapitu pierwszego ani jakimkolwiek przepisom i procedurom innym niż te, którym podlegają obywatele Chorwacji.

Ogólny przegląd tego środka przejściowego zostanie przeprowadzony przed upływem trzeciego roku następującego po dniu przystąpienia. W tym celu Komisja przedstawi Radzie sprawozdanie. Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może zadecydować o skróceniu lub zakończeniu okresu przejściowego określonego w akapicie pierwszym.

Jeżeli istnieją wystarczające dowody na to, że z chwilą wygaśnięcia okresu przejściowego pojawią się poważne zakłócenia lub zagrożenie wystąpienia poważnych zakłóceń na rynku gruntów rolnych w Chorwacji, Komisja – na wniosek Chorwacji – podejmie decyzję w sprawie przedłużenia okresu przejściowego o trzy lata. Przedłużenie to może być ograniczone do wybranych, szczególnie zagrożonych obszarów geograficznych.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 112/6

AKT

dotyczący warunków przystąpienia Republiki Chorwacji oraz dostosowań w Traktacie o Unii Europejskiej, Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktacie ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej

CZĘŚĆ PIĄTA

POSTANOWIENIA DOTYCZĄCE WPROWADZENIA W ŻYCIE NINIEJSZEGO AKTU

TYTUŁ II

STOSOWANIE AKTÓW INSTYTUCJI

Artykuł 47

1. Chorwacja wprowadza w życie środki niezbędne do osiągnięcia, od dnia przystąpienia, zgodności z przepisami dyrektyw i decyzji w rozumieniu artykułu 288 TFUE, chyba że w niniejszym Akcie przewidziano inny termin. Chorwacja informuje Komisję o tych środkach do dnia przystąpienia lub, gdy ma to nastąpić później, w terminie przewidzianym w tym celu w niniejszym Akcie.

2. W zakresie, w jakim zmiany w dyrektywach w rozumieniu artykułu 288 TFUE wprowadzone niniejszym Aktem wymagają wprowadzenia zmian w przepisach ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych obecnych Państw Członkowskich, państwa te wprowadzają w życie środki niezbędne do osiągnięcia – od dnia przystąpienia Chorwacji – zgodności ze zmienionymi dyrektywami, chyba że w niniejszym Akcie przewidziano inny termin. Informują one Komisję o tych środkach do dnia przystąpienia lub, gdy ma to nastąpić później, w terminie przewidzianym w tym celu w niniejszym Akcie.
2.

32008 L 0118: dyrektywa Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylająca dyrektywę 92/12/EWG (Dz.U. L 9 z 14.1.2009, s. 12): artykuł 46 ustęp 3 otrzymuje brzmienie: „3. Bez uszczerbku dla art. 32 państwa członkowskie, o których nie ma mowy w art. 2 ust. 2 akapity trzeci i czwarty dyrektywy 92/79/EWG, mogą – w przypadku papierosów, które można wwozić na ich terytorium bez płacenia dalszych podatków akcyzowych – od dnia 1 stycznia 2014 r. stosować ograniczenie ilościowe wynoszące nie mniej niż 300 sztuk w odniesieniu do papierosów wwiezionych z państwa członkowskiego stosującego, zgodnie z art. 2 ust. 2 akapity trzeci i czwarty tej dyrektywy, niższe podatki akcyzowe niż podatki wynikające z jej art. 2 ust. 2 akapit pierwszy. Państwa członkowskie, o których mowa w art. 2 ust. 2 akapity trzeci i czwarty dyrektywy 92/79/EWG, które nakładają podatek akcyzowy w wysokości co najmniej 77 EUR za 1 000 papierosów, niezależnie od średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży, od dnia 1 stycznia 2014 r. mogą stosować ograniczenie ilościowe wynoszące nie mniej niż 300 sztuk w odniesieniu do papierosów wwiezionych na ich terytorium bez płacenia dalszych podatków akcyzowych z państwa członkowskiego stosującego niższy podatek akcyzowy zgodnie z art. 2 ust. 2 akapit trzeci tej dyrektywy. Państwa członkowskie, które stosują ograniczenie ilościowe zgodnie z akapitami pierwszym i drugim niniejszego ustępu, informują o tym Komisję. Mogą one przeprowadzać niezbędne kontrole, pod warunkiem że kontrole te nie będą miały wpływu na prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego.”.
a)

artykuł 23 ustęp 5 otrzymuje brzmienie: „5. Bez uszczerbku dla art. 43(b), każde z państw członkowskich uznaje dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji lekarza, uprawniający do podejmowania działalności zawodowej lekarza posiadającego podstawowy poziom wykształcenia medycznego i lekarza specjalisty, pielęgniarki odpowiedzialnej za opiekę ogólną, lekarza dentysty, wyspecjalizowanego lekarza dentysty, lekarza weterynarii, położnej, farmaceuty i architekta, uzyskany przez obywateli państw członkowskich i wydany przez byłą Jugosławię, lub których kształcenie rozpoczęło się: a) w przypadku Słowenii – przed dniem 25 czerwca 1991 r. oraz b) w przypadku Chorwacji – przed dniem 8 października 1991 r., w przypadku gdy organy wymienionych państw członkowskich poświadczą, że taki dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji ma taką samą moc prawną na terytorium tych państw, jak dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji wydawane przez te organy, a w odniesieniu do architektów, jak dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji przyporządkowane tym państwom członkowskim w załączniku VI pkt 6, w odniesieniu do podejmowania i wykonywania działalności zawodowej lekarza posiadającego podstawowy poziom wykształcenia medycznego, lekarza specjalisty, pielęgniarki odpowiedzialnej za opiekę ogólną, lekarza dentysty, wyspecjalizowanego lekarza dentysty, lekarza weterynarii, położnej, farmaceuty w zakresie rodzajów działalności, o których mowa w art. 45 ust. 2, oraz architekta w zakresie rodzajów działalności, o których mowa w art. 48. Do takiego poświadczenia musi zostać dołączone zaświadczenie wydane przez te same organy, stwierdzające, że dane osoby faktycznie i zgodnie z prawem wykonywały danego rodzaju działalność przez co najmniej trzy kolejne lata w okresie pięciu lat poprzedzających wydanie zaświadczenia.”;
136.

Obie Strony potwierdzają, że osiągnięcia, korzyści i zobowiązania związane z procesem pokojowym w Irlandii Północnej nadal będą miały pierwszorzędne znaczenie dla pokoju, stabilności i pojednania. Zgadzają się co do tego, że porozumienie wielkopiątkowe (znane również jako porozumienie z Belfastu) osiągnięte w dniu 10 kwietnia 1998 r. przez rząd Zjednoczonego Królestwa, rząd Irlandii i pozostałych uczestników wielostronnych negocjacji („porozumienie z 1998 r.”) musi być chronione we wszystkich jego elementach i że obejmuje to praktyczne zastosowanie porozumienia z 1998 r. na wyspie Irlandii i całokształt stosunków określonych w porozumieniu z 1998 r.
a)

na rzecz Wspólnoty lub wspólnych przedsiębiorstw, którym to prawo zostało przyznane na mocy artykułu 48 w odniesieniu do patentów, tymczasowo chronionych praw patentowych lub wzorów użytkowych chroniących wynalazki bezpośrednio dotyczące badań jądrowych, jeżeli udzielenie tych licencji jest konieczne do kontynuacji ich własnych badań lub niezbędne do funkcjonowania ich instalacji. Na wniosek Komisji licencje te przewidują prawo do upoważniania stron trzecich do wykorzystywania wynalazku, jeżeli strony te wykonują prace lub zlecenia na rachunek Wspólnoty lub wspólnych przedsiębiorstw;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 203/42

Artykuł 164

Postępowanie egzekucyjne jest regulowane przez przepisy procedury cywilnej obowiązujące w Państwie, na terytorium którego ma ono miejsce. Klauzula wykonalności jest nadawana, bez jakiejkolwiek kontroli innej niż weryfikacja autentyczności tytułu, przez wyznaczony w tym celu przez rząd Państwa Członkowskiego organ krajowy, o którym zostanie powiadomiona Komisja, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz Komitet Arbitrażowy ustanowiony w artykule 18.

Po dopełnieniu tych formalności na wniosek zainteresowanego, może on przystąpić do wykonania egzekucji zgodnie z ustawodawstwem krajowym, wnosząc sprawę bezpośrednio do właściwego organu.

Postępowanie egzekucyjne może być zawieszone wyłącznie na mocy orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Jednakże, kontrola prawidłowości przeprowadzenia podlega właściwości sądów krajowych.
Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Wersja skonsolidowana) - Część piąta - Instytucje Wspólnoty - TYTUŁ I - Postanowienia instytucjonalne - Rozdział 1 - Instytucje - Sekcja 4 - Trybunał Sprawiedliwości - Artykuł 229 A



Dziennik Urzędowy C 321 E , 29/12/2006 P. 0146 - 0146

Dziennik Urzędowy C 325 , 24/12/2002 P. 0126 - Wersja skonsolidowana



Artykuł 229a Bez uszczerbku dla innych postanowień niniejszego Traktatu, Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim, może przyjąć postanowienia w sprawie przyznania Trybunałowi Sprawiedliwości, w określonym przez nią zakresie, właściwości w odniesieniu do sporów dotyczących stosowania aktów przyjętych na podstawie niniejszego Traktatu, które tworzą wspólnotowe prawo własności przemysłowej. Rada zaleca przyjęcie tych postanowień Państwom Członkowskim, zgodnie z ich odpowiednimi wymogami konstytucyjnymi. --------------------------------------------------
Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Wersja skonsolidowana) - Część pierwsza - Zasady - Artykuł 11 A



Dziennik Urzędowy C 321 E , 29/12/2006 P. 0048 - 0048

Dziennik Urzędowy C 325 , 24/12/2002 P. 0043 - Wersja skonsolidowana



Artykuł 11a Każde Państwo Członkowskie, które pragnie uczestniczyć we wzmocnionej współpracy ustanowionej na mocy artykułu 11, notyfikuje swój zamiar Radzie i Komisji, która przedkłada Radzie opinię w terminie trzech miesięcy od otrzymania tej notyfikacji. W terminie czterech miesięcy od otrzymania tej notyfikacji Komisja podejmuje decyzję w tej sprawie oraz o przepisach szczególnych, które może uznać za niezbędne. --------------------------------------------------