6. POLITYKA TRANSPORTOWA

31993 R 3118: Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3118/93 z 25 października 1993 r. ustanawiające warunki wykonywania w Państwie Członkowskim usług krajowego transportu drogowego rzeczy przez przewoźników niemających siedziby w tym państwie (Dz.U. L 279, 12.11.1993, str. 1) ostatnio zmienione przez:

- 32002 R 0484: Rozporządzenie (WE) nr 484/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 1.3.02 r. (Dz.U. L 76 z 19.3.2002, str. 1).

a) W drodze odstępstwa od artykułu 1 rozporządzenia (EWG) nr 3118/93 i do końca drugiego roku następującego po dniu przystąpienia, przewoźnicy mający swoją siedzibę w Estonii są wyłączeni ze świadczenia usług w zakresie krajowego transportu drogowego rzeczy w innych Państwach Członkowskich, a przewoźnicy mający siedzibę w innych Państwach Członkowskich są wyłączeni ze świadczenia usług w zakresie krajowego transportu drogowego rzeczy w Estonii.

b) Przed końcem drugiego roku następującego po dniu przystąpienia Państwa Członkowskie notyfikują Komisji czy okres ten zostanie przedłużony o maksymalnie dwa lata, czy też będą one od tego czasu w pełni stosować artykuł 1 wyżej wymienionego rozporządzenia. W przypadku braku takiej notyfikacji, stosuje się artykuł 1 rozporządzenia. Wyłącznie przewoźnicy mający swoją siedzibę w tych Państwach Członkowskich, w których stosuje się artykuł 1 rozporządzenia mogą świadczyć usługi w zakresie krajowego transportu drogowego rzeczy w pozostałych Państwach Członkowskich, w których artykuł 1 ma również zastosowanie.

c) Przed końcem czwartego roku następującego po dniu przystąpienia, w przypadku wystąpienia lub zagrożenia wystąpienia poważnych zakłóceń na krajowym rynku przewozów rzeczy, Państwa Członkowskie, w których artykułu 1 rozporządzenia nie stosuje się na mocy litery b) powyżej, notyfikują Komisji czy okres ten zostanie przedłużony o maksymalny okres jednego roku, czy też będą one w pełni stosować artykuł 1 wyżej wymienionego rozporządzenia. W przypadku braku takiej notyfikacji, stosuje się artykuł 1 Rozporządzenia. Wyłącznie przewoźnicy mający swoją siedzibę w tych Państwach Członkowskich, w których stosuje się artykuł 1 rozporządzenia mogą świadczyć usługi w zakresie krajowego drogowego transportu towarowego w pozostałych Państwach Członkowskich, w których artykuł 1 ma również zastosowanie.

d) Tak długo jak artykuł 1 rozporządzenia nie jest w pełni stosowany we wszystkich Państwach Członkowskich, te Państwa Członkowskie w których stosuje się artykuł 1 rozporządzenia na mocy litery b) lub c) powyżej, mogą zastosować poniższą procedurę.

Jeżeli w Państwie Członkowskim, o którym mowa w poprzednim akapicie występują poważne zakłócenia na rynku krajowym lub jego części spowodowane kabotażem lub z jego powodu pogorszone, takie jak poważna nadwyżka podaży nad popytem lub zagrożenie dla równowagi finansowej lub przetrwania znacznej ilości przedsiębiorstw drogowego transportu rzeczy, to Państwo Członkowskie poinformuje o tym Komisję i inne Państwa Członkowskie i przekaże im wszelkie stosowne szczegółowe informacje. Na podstawie tych informacji Państwo Członkowskie może wystąpić do Komisji o zawieszenie w całości lub w części stosowania artykułu 1 rozporządzenia w celu przywrócenia normalnej sytuacji.

Komisja bada sytuację na podstawie danych dostarczonych przez zainteresowane Państwo Członkowskie i w terminie miesiąca od otrzymania wniosku podejmuje decyzję o konieczności przyjęcia środków ochronnych. Procedura ustanowiona w drugim, trzecim i czwartym akapicie ustępu 3 oraz w ustępach 4, 5 i 6 artykułu 7 rozporządzenia ma zastosowanie.

Państwo Członkowskie, o którym mowa w pierwszym akapicie powyżej, może, w nagłych i wyjątkowych przypadkach, zawiesić stosowanie artykułu 1 rozporządzenia, po czym następuje notyfikowanie "ex post" wraz z uzasadnieniem do Komisji.

e) Tak długo jak artykuł 1 rozporządzenia nie jest stosowany na mocy liter a) do c) powyżej, Państwa Członkowskie mogą regulować dostęp do krajowych usług drogowego transportu rzeczy poprzez stopniową wymianę zezwoleń kabotażowych na podstawie porozumień dwustronnych. Mają one również możliwość dokonania pełnej liberalizacji.

f) Zastosowanie postanowień liter a) do d) nie doprowadzi do bardziej restrykcyjnego dostępu do krajowych usług drogowego transportu rzeczy niż ten który istniał w dniu podpisania Traktatu o Przystąpieniu.

--------------------------------------------------