7. POLITYKA TRANSPORTOWA

1. 31985 R 3821: Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.U. L 370 z 31.12.1985, str. 8), ostatnio zmienione przez:

- 32002 R 1360: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1360/2002 z dnia 13.6.2002 r. (Dz.U. L 207 z 5.8.2002, str. 1).

W drodze odstępstwa od artykułu 3 ustęp 1 Rozporządzenia (EWG) nr 3821/85, na Litwie, do 31 grudnia 2005 roku nie stosuje się wymogu instalowania i używania urządzeń rejestrujących w pojazdach zarejestrowanych jako przeznaczone do drogowego transportu osób lub rzeczy, w stosunku do pojazdów wyprodukowanych przed rokiem 1987 oraz przeznaczonych wyłącznie do prowadzenia transportu wewnętrznego w kraju. Kierowcy tych pojazdów muszą zapisywać czas jazdy oraz okresy odpoczynku w osobistym rejestrze pokładowym.

2. 31992 L 0014: Dyrektywa Rady 92/14/EWG z dnia 2 marca 1992 r. w sprawie limitów operacyjnych statków powietrznych objętych częścią II, rozdział II, tom 1 załącznika 16 do Konwencji o Międzynarodowym Lotnictwie Cywilnym, wydanie drugie (1988) (Dz.U. L 76 z 23.3.1992, str. 21) ostatnio zmieniona przez:

- 32001 R 0991: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 991/2001 z dnia 21.5.2001 r. (Dz.U. L 138 z 22.5.2001, str. 12).

W drodze odstępstwa od artykułu 2 ustęp 2 dyrektywy 92/14/EWG, do dnia 31 grudnia 2004 roku, wymogi ustanowione w artykule 2 ustęp 1 litera a) tej dyrektywy nie będą miały zastosowania na Litwie, na Lotnisku Międzynarodowym Kaunas, w stosunku do statków powietrznych figurujących w rejestrach państw trzecich i zarządzanych przez osoby fizyczne lub prawne mające siedzibę w państwach trzecich, nie będących członkami Unii Europejskiej. Litwa przyjmie następujący harmonogram mający na celu stopniowe ograniczenie liczby przelotów statków powietrznych przekraczających ustalone progi poziomu hałasu: z 80 % całkowitej liczby lądowań w 2001 roku do 70 % do końca roku 2002 roku, 45 % do końca roku 2003 roku oraz do 25 % do końca roku 2004.

3. 31993 R 3118: Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3118/93 z dnia 25 października 1993 r. ustanawiające warunki wykonywania w Państwie Członkowskim usług krajowego transportu drogowego rzeczy przez przewoźników niemających siedziby w tym Państwie (Dz.U. L 279 z 12.11.1993, str. 1) ostatnio zmienione przez:

- 32002 R 0484: Rozporządzenie (WE) nr 484/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 1.3.2002 r. (Dz.U. L 76 z 19.3.2002, str. 1).

a) W drodze odstępstwa od artykułu 1 rozporządzenia (EWG) nr 3118/93 i do końca drugiego roku następującego po dniu przystąpienia, przewoźnicy mający swoją siedzibę na Litwie, są wyłączeni ze świadczenia usług w zakresie krajowego transportu drogowego rzeczy w innych Państwach Członkowskich, a przewoźnicy mający swoją siedzibę w innych Państwach Członkowskich są wyłączeni ze świadczenia usług w zakresie krajowego transportu drogowego rzeczy na Litwie.

b) Przed końcem drugiego roku następującego po dniu przystąpienia, Państwa Członkowskie notyfikują Komisji czy okres ten zostanie przedłużony o maksymalnie dwa lata, czy też będą one od tego czasu w pełni stosować artykuł 1 wyżej wymienionego rozporządzenia. W przypadku braku takiej notyfikacji, stosuje się artykuł 1 rozporządzenia. Wyłącznie przewoźnicy mający swoją siedzibę w Państwach Członkowskich, w których stosuje się artykuł 1 rozporządzenia, mogą świadczyć usługi w zakresie krajowego transportu drogowego rzeczy w pozostałych Państwach Członkowskich, w których artykuł 1 ma również zastosowanie.

c) Przed końcem czwartego roku następującego po dniu przystąpienia, w przypadku wystąpienia lub zagrożenia wystąpienia poważnych zakłóceń na krajowym rynku drogowego transportu rzeczy, Państwa Członkowskie, w których artykułu 1 rozporządzenia nie stosuje się na mocy litery b) notyfikują Komisji czy okres ten zostanie przedłużony o maksymalny okres jednego roku, czy też będą one od tego czasu w pełni stosować artykuł 1 wyżej wymienionego rozporządzenia. W przypadku braku takiej notyfikacji, stosuje się artykuł 1 rozporządzenia. Wyłącznie przewoźnicy mający swoją siedzibę w Państwach Członkowskich, w których stosuje się artykuł 1 rozporządzenia, mogą świadczyć usługi w zakresie krajowego transportu drogowego rzeczy w pozostałych Państwach Członkowskich, w których artykuł 1 ma również zastosowanie.

d) Tak długo jak artykuł 1 rozporządzenia nie jest w pełni stosowany we wszystkich Państwach Członkowskich, te Państwa Członkowskie, w których stosuje się artykuł 1 rozporządzenia na mocy litery b) lub c), mogą zastosować poniższą procedurę.

Jeżeli w Państwie Członkowskim, wymienionym w uprzednim akapicie występują poważne zakłócenia na rynku krajowym lub jego części spowodowane kabotażem lub z jego powodu pogorszone, takie jak znaczna nadwyżka podaży nad popytem lub też zagrożenie dla równowagi finansowej lub przetrwania znacznej ilości przedsiębiorstw drogowego transportu rzeczy, to Państwo Członkowskie poinformuje o tym Komisję i inne Państwa Członkowskie i przekaże im wszelkie stosowne szczegółowe informacje. Na podstawie tych informacji, Państwo Członkowskie może wystąpić do Komisji o zawieszenie, w całości lub w części, stosowania artykułu 1 rozporządzenia, w celu przywrócenia normalnej sytuacji.

Komisja zbada sytuację na podstawie danych dostarczonych przez zainteresowane Państwo Członkowskie i w terminie miesiąca od otrzymania wniosku podejmie decyzję o konieczności przyjęcia środków ochronnych. Procedura ustanowiona w drugim, trzecim i czwartym akapicie ustępu 3 oraz w ustępach 4, 5 i 6 artykułu 7 rozporządzenia ma zastosowanie.

Państwo Członkowskie, o którym mowa w pierwszym akapicie powyżej, może w nagłych i wyjątkowych przypadkach, zawiesić stosowanie artykułu 1 rozporządzenia, po czym następuje notyfikowanie "ex post" wraz z uzasadnieniem do Komisji.

e) Tak długo jak artykuł 1 rozporządzenia nie jest stosowany na mocy liter a) do c) powyżej, Państwa Członkowskie mogą regulować dostęp do krajowego transportu drogowego rzeczy poprzez stopniową wymianę zezwoleń na kabotaż na podstawie porozumień dwustronnych. Mają one również możliwość dokonania pełnej liberalizacji.

f) Zastosowanie postanowień liter a) do d) nie doprowadzi do bardziej restrykcyjnego dostępu do krajowych usług drogowego transportu rzeczy niż ten który istniał w dniu podpisania Traktatu o Przystąpieniu.

4. 31996 L 0026: Dyrektywa Rady 96/26/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie dostępu do zawodu przewoźnika drogowego transportu rzeczy i przewoźnika drogowego transportu osób oraz wzajemnego uznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji, mająca na celu umożliwienie im korzystania z prawa do swobody przedsiębiorczości w dziedzinie transportu krajowego i międzynarodowego (Dz.U. L 124 z 23.5.1996 r., str. 1), ostatnio zmieniona przez:

- 31998 L 0076: Dyrektywa Rady 98/76/WE z dnia 1.10.1998 r. (Dz.U. L 277 z 14.10.1998, str. 17).

Do 31 grudnia 2006 roku, artykułu 3 ustęp 3 litera c) dyrektywy 96/26/WE nie stosuje się na Litwie w stosunku do podmiotów prowadzących działalność wyłącznie w zakresie krajowego drogowego transportu rzeczy lub osób.

Dostępny kapitał oraz rezerwy posiadane przez te podmioty stopniowo osiągną minimalne poziomy ustanowione w tym artykule, zgodnie z poniższym harmonogramem:

- do 1 stycznia 2004 roku, podmiot musi posiadać dostępny kapitał oraz rezerwy w wysokości co najmniej 3000 EUR w stosunku do każdego używanego pojazdu lub 150 EUR w stosunku do każdej tony maksymalnej dozwolonej wagi pojazdów transportu drogowego używanych przez ten podmiot, lub 150 EUR w stosunku do każdego siedzenia pasażera w pojazdach przeznaczonych do transportu pasażerów, którakolwiek z tych wartości jest niższa;

- do 1 stycznia 2005 roku, podmiot musi posiadać dostępny kapitał i rezerwy w wysokości co najmniej 5000 EUR w stosunku do każdego pojazdu.

--------------------------------------------------